Sovyetler Birliği'ndeki sisteme ''melez sistem'' derken söylemek istediğin hem kapitalizm ve hem de sosyalizm olması ise demek ki Sovyetler Birliği doğru yoldaymış.İktidar alındıktan sonra komünizme kadar olan süreç zaten ''melez sistem'' olacaktır, bunda yadırganacak bir şey yok. Marks'tan sözediyorsan, bunu bilmen lazım. Devlet mülkiyetine karşı çıkıyorsan o da Marks'ta var. Devlet varsa yöneten yönetilen ilişkisi de olacak, buna da şaşırmamak lazım. O zaman neyi tartışıyoruz? Sen devrimden sonra hemen her şeyin problemsiz, sıkıntısızbir sosyalist yürüyüş mü olacağını sanıyordun? Eleştirilecek yanları varsa onlar eleştirilir sonraki devrimlerde daha az hatalı bir dönüşüm içine girilir. Hepten reddetmek ve devrimi sosyalist mücadelenin amacı olmaktan çıkarmak devrim kaçkınlığıdır, sosyalist mücadele kaçkınlığıdır. Savunduklarından bana yansıyanlar bunlar.
Anladığım kadarıyla tek ülkede sosyalist devrime karşı çıkışınızın nedeni SSCB'deki uygulamalar! Siz bu uygulamaların Marksizme uymadığını söylüyor ve bu yüzden tek ülkede siyasal devrimi reddediyorsunuz. Bu noktaya gelmişsiniz. Size göre yanlışsa artık orada ısrarcı olmamak ve başka bir yönelim içine girmek gerekir diyorsunuz. Bir an için söylediklerinizin doğru olduğunu varsayalım; daha doğrusu hem söylediklerinizin ve hem de çıkarımınızın doğru olduğunu varsayalım, bu kez karşımıza başka bir sorun çıkmayacak mı? Eş zamanlı bir dünya devriminin olanaksızlığı ortaya çıkarsa ( ki ortada zaten) ne yapacağız? Birinci çıkarımınızla tek ülkede siyasal devrimin gereksizliğine varmıştınız, bu kez enternasyonal dünya devriminin eş zamanlı olamayacağı çıkarımıyla karşılaşmayacak mısınız?
Marksizm tamamlanmamış ama bütünselliği olan bir kuramdır Sn.tekyoldevrim. Lenin de bu kuramın çok önemli bir yerinde durur. Lenin'i yok sayarak sadece Marksizm ile dünyayı değiştirmek o kadar kolay değildir,... olmayalım, mümkün değildir. Marksizm sizin görmek istemediğiniz şekliyle kurtuluş için iktidarın alınmasını önkoşul sayar. Marks'tan sözetmeye çalışıyorsunuz ama Marksizme ait temel çıktıları yok sayıyor, görmezlikten geliyorsunuz. İktidarın alınması, devletin ele geçirilmesi, sınıfsal niteliğinin değiştirilmesi Marks'ın reddettiği olgular değil, tam tersine kurtuluşa giden yolun en temel öncelikleri. Daha güzel bir dünya özlemini gerçeklik haline getiren şey Marks öncesi ütopyalar değil, Marks'ın bilimsel sosyalizmidir. Gerçekte Marks'ı reddederek Marks'ı savunmak özellikle SSCB'nin çözülüşü ile moda haline geldi. Her kafadan bir ses çıkıyor ve çıkan o sesler de ''ben Marksistim'' demeye getiriyor. İçinde siyasal iktidar ve proleter diktatörlük olmayan ''sesler''in Marksist reçete olarak takdim edilmesinden de gerçekten gına geldi artık!
Eş zamanlı bir dünya devrimi olmayacaktır. Bunun bilimsel çözümlemeleri yapılmıştır. Bir önceki yazılarda değinilmişti. Kurtuluş işçi sınıfının öncüsüyle ve ulusal ölçekte iktidarı ele geçirmesiyle başlayacaktır. Bunun başka da bir yolu bulunmamaktadır. Siyasi iktidar ele geçirilmedikçe, devletin sınıfsal niteliği değiştirilip ( burjuva devlet mekanizmasının parçalanması) proletarya diktatörlüğü kurulmadıkça dünya üzerinde sosyalizm konusunda adım atabilmek mümkün değildir.
Bütün bunlar bu ''kaba'' halleriyle Marks'ta var. Marksizmin devrimci özünü bir kenara bıraktığınızda onu bir sosyalog, bir bilim insanına dönüştürürsünüz. Lenin'i yoksayanlar bunu yapıyor, yapmaya çalışıyorlar. Oysa Lenin'i de yoksaysanız, Marksizm'de var olan bu devrimci özü yokedemezsiniz.Lenin Marksizm'in bu devrimci özünü daha ileri taşımıştır. Marksizm'deki siyasal iktidarın alınması konusundaki ''boşluğa'' müdahale etmiştir. O boşluğu doldurmuştur. ( Nasıl olduğu pek çok başlığımızda var.) Siyasal iktidarın fethi ve proleter diktatörlük sadece Lenin'e özgü bir olgu değil, Marks'ın savunduğu, ortaya çıkardığı, sınıfın kurtuluşu için önemle altını çizdiği kavram-olgulardır.
Kısa geçelim; kurtuluş ulusal ölçekte siyasal devrim ile başlayacak, proleter diktatörlük kurulacak, merkezi planlama ile tek ülkede toplumsal-devrimci dönüşümler başlatılacaktır. Ülke koşulları, dünya konjöktürü ne kadar izin veriyorsa o oranda bu süreç işleyecektir. Yöneten yönetilen ilişkisi, devletin büyüklüğü küçüklüğü bir detaydır bu koşullarda. Eğer bu konuda bir samimiyet taşıyorsanız ( ben inanmak isterim) bu konu da ayrıca detaylandırılabilir.
Proleter diktatörlük kurulup merkezi planlamaya geçildiğinde ekonomide devlet küçülmez. İşçi sınıfı iktidarı aldığında sınıf mücadelesi de son bulmaz. Devleti küçültmek proleteryanın kendini bir savaş mekanizmasından mahrum bırakmasıdır. Devrim kendini garanti altına alıncaya kadar devlet küçülmez.
Kısa geçelim; kurtuluş ulusal ölçekte siyasal devrim ile başlayacak, proleter diktatörlük kurulacak, merkezi planlama ile tek ülkede toplumsal-devrimci dönüşümler başlatılacaktır. Ülke koşulları, dünya konjöktürü ne kadar izin veriyorsa o oranda bu süreç işleyecektir. Yöneten yönetilen ilişkisi, devletin büyüklüğü küçüklüğü bir detaydır bu koşullarda. Eğer bu konuda bir samimiyet taşıyorsanız ( ben inanmak isterim) bu konu da ayrıca detaylandırılabilir.
Yöneten yönetilen ilişkisi ve devletin sönümlenme konusu önemsiz görüldüğünde sosyalizm diye çıkılan yolun devletçi, bürokratik ve baskıcı bir sisteme dönüşmesi kaçınılmaz hale gelir.
Yaşanan örneklerde bunu gördük. Dünya emperyalist kuşatma altındayken tek ülkede iktidarın alınması zorunlu olarak yukarıdan aşağı bir örgütlenmeyi dayatıyor. Devletin varlığını sürdürmesi, yukarıdan aşağıya örgütlenme, ''bilgi''nin toplumsal özelliğinin olmaması, sadece seçkinlere özgü olması toplumsal devrim, devrimci dönüşüm adı altında gerçekleştirilenlerin gerçekte bir avuç seçkinin doğru varsaydığı uygulamalardan başka bir şey olmuyor. Herşeyin yukarıdan aşağı planlanması, ve yürürlüğe konması tıpkı sınıflı toplumlarda olduğu gibi yöneten yönetilen ilişkisinin zaman içinde kalıcı hale getirmektedir. Oysa sosyalizm insanın kendi kendini yönetmesi esasına dayanır. Sosyalizm veya kuruculuk adına yapılanlar ise öngörülenlerin tam tersidir. Artı değere devletçe el konulmasının sonucu eğitim ve sağlığın bedavaya gelmesi sosyalizm anlamına gelmez. Sovyetlerde yapılan "güzel işler'' sosyalist uygulama sayılamaz. Sosyalist uygulama eğitici seçkinlerin sıradan insanların sorunlarını çözmesi değildir, sıradan insanların kendi sorunlarını kendilerinin çözmesidir. Yönetimi kendilerinin ele almasıdır, ona başkalarının bir şeyler vermesi ve doğruyu başkalarının vaaz etmesi değildir.