Yıl 1976, UNESCO üyelerine bir öneriyle gelir. Öneri paketindeki bir cümlede şöyle diyor:
“Bu gün UNESCO
’nun üzerinde çalıştığı bütün projelerin isim babası Mustafa Kemal
’dir”.
O zamanlar UNESCO’nun 152 üyesi vardı. Öneri; “Onun doğumunun yüzüncü yılında, 152 ülkenin devletleri aynı anda kutlasın” önerisiydi.
Birden İsveç delegesi ayağa kalkar ve şöyle der:
“Ne yani dünyada bu kadar devlet adamı var hepsinin doğum gününü böyle kutlayacak mıyız ?”
Rus delegesi ayağa fırlar yumruğunu masaya vurur ve 152 ülkenin delegelerine şöyle der;
“Genç delege arkadaşım hatırlatmak isterim ki ATATÜRK
öyle dünyadaki herhangi bir lider değildir.
Bırakın onu bir yıl anmayı her ülke, her problemimizde çare olarak aramalıyız” der. Sonra ne mi olur?
UNESCO tarihinde ilk ve tekdir. Hiç negatif oy yok, hiç çekimser oy yok. 152 ülke o metne imza atar.
Hani İsveç delegesi demişti ya “ ne yani” diye. O İsveç delegesi bu imzanın atıldığı gün mikrofona gelir ve şunları söyler;
“Ben ATATÜRK’ü inceledim, bütün ülkelerden özür diliyor ve ilk imzayı ben atıyorum”.
İşte o kabul edilen belgede yazanlar: