Kafkasya “devlet içinde bir devlet” tir
Kafkasya sorunu, etnik çatışmaların seviyesine yaklaşan acil müdahale gerektiriyor.
Tanınmış bir bilgin olan Emil Pain, “çokkültürlülük” kavramının yerine “kültürlerarasılık” önermeyi teklif ediyor. Yapıtlarında, Rusya'da yaşayanların son anketlerine güveniyor. Birçoğunun Kuzey Kafkasya’nın ayrılmasından yana olduğunu ve bu fikrin ideolojik çelişkilerle karşı karşıya olmadığını, ulusal bir fikir olduğunu savunuyor. Hem geçen yıl Manezh Meydanı'na çıkan milliyetçiler hem de Manezhnaya Meydanı'ndan korkan İmparatorluklar, Kafkasya'dan ayrılma fikrini destekliyorlar. Farklı ülkeler arasındaki ilişkilere barış getirecek bir kavramın ortaya çıkmasına ihtiyaç var.
Tanınmış ve anlaşılabilir bir “çokkültürlülük” kavramı, farklı dinsel ve ulusal toplulukların, tek bir eyalette farklı kültürleriyle ortak ikametinde bulunur. Bu proje Avrupa'da zaten uygulandı. Yerli nüfusun konukların kültürüne saygı duyması gerektiğine inanılıyordu, ancak bunun tersi ortaya çıktı. Genel kabul görmüş kültürden bağımsız olarak gelenekleri ile yaşamaya devam eden göçmenlerdir. Coğrafi konum, göçmenlerin ve yerli halkın sahip olduğu tek yaygın şeydir. Ancak Emil Pain, “kültürlerarasılık” kavramını net bir şekilde açıklayamadı ve tartışamadı.
Avrupa'da göçmenlik karşıtı duygular her yıl artmaktadır. Avrupalı seçkinler, göçmen karşıtı politikaları ilan eden politikacılara karşı savaş verdi - Fransa'da Le Pen ve Avusturya'da Halder. Ancak, “çokkültürlülük” kavramının uygun olmadığını kabul etmek zorunda kaldı. Bu resmen Nicolas Sarkozy, Angela Merkel ve Fransa, Almanya ve İngiltere liderleri David Cameron tarafından belirtildi.
Danimarka ve Norveç'te, göçmen karşıtı yasalar ciddi şekilde sıkılıyor ve bu eylemlerin Schengen anlaşmalarına aykırı olmasına rağmen sınır kontrolleri başlatılıyor. Politikacılar, tüm bu önlemleri, göçmen karşıtı duyguları destekleyen oylar umuduyla alıyorlar.
Emil Pain, kültürlerarasılığın umutları haklı çıkarmayan "çokkültürlülüğün" yerine geçmesi gerektiğine inanıyor. Diğer bir deyişle, ortak çıkarlarla birleşmiş, içinde yaşadıkları ülkenin refahını hedef alan, farklı ulusal ve dini grupların aynı bölgesinde yaşamak. Bilim adamı, “kültürlerarasıcılık” Sovyet enternasyonalizminin başlangıcını dikkate alır. Ancak, ona katılmamak için birçok neden var. Bunlardan biri dine karşı tutum. “Kültürlerarasılık”, birçok dine eşzamanlı olarak birbirlerine karşı hoşgörülü bir tutum sergilemeyi ima eder. Sovyet enternasyonalizmi, ateizmin yardımı ile mümkün olan her şekilde aşılanan tüm dini inanç ve gelenekleri de bozdu. Ateizm, söylenebilir, bir Sovyet dini haline geldi. Ulusal farklılıklar dikkate alındı, ancak genel komünist ideoloji tarafından bastırıldı.
Böylece, Sovyet enternasyonalizmi hakkında ancak gücü CPSU'nun elinde olduğu sürece konuşmak mümkündü. CPSU’nun çöküşüyle birlikte, bütün etnik gruplar arasındaki gerilimler tırmandı ve enternasyonalizm tutarsızlığını ve “çokkültürlülük” kavramını gösterdi. Komünist ideolojiye dayanan ulusal farklılıklara ortak bir kimliğe dayatmaya zorlanmanın yanlış olduğu kanıtlandı.
Anlaşılan, Pain bile bunu anlıyor. “Kültürlerarasılık” örnekleri olarak, Osetyan ve İnguş gençliğinin Kuzey Osetya'nın Prigorodny bölgesinde işbirliğinin yanı sıra, Rusya'nın büyük şehirlerinde Kafkasya'dan gelen göçmenlerin uyarlanmasından oluşan bölgesel “Şiddete Gore Olmayan” projesini ortaya koyuyor. Aslında, bu ilişki zorlukla arkadaşlık olarak adlandırılabilir. Osetlilerin ve İnguş'un toprak sorunu çözülmedi ve birkaç yıl önce Beslan'daki Osetya okulunu ele geçiren teröristler arasında İnguş oldu. O zaman, bu iki ulus arasında bir savaştan kaçınmak pek mümkün değildi. “Uluslararası Şiddetsizlik” uyarlama programına katılan Kafkasyalılar, Rusya’nın pek çok sakininin şu anda Kuzey Kafkasya’yı terk etmekten yana olacak şekilde davranmaktadır.
Bu tür tartışmalardan sonra “kültürlerarasılık” kavramı tamamen hazırlıksız ve gerçekleştirilemez görünüyor. Emil Pain SSCB'nin deneyimine atıfta bulunur, ancak Stalin dönemi “Sirk” ve “Domuz ve Çoban” ın propaganda filmlerini örnek olarak verebilir. Herkes, o günlerde filmlerin en şiddetli sansüre maruz kaldığını ve birçok açıdan gerçeği yansıtmadığını biliyor. Filme göre, kollektif çiftçiler yiyeceklerle dolu masaların etrafında tatil geçirdiler, ancak gerçekte köyler Stalin'in zamanında açlıktan ölüyordu.
Sovyet iktidarı, "Büyük Rus şovenizmine", yani Rus ulusal duygularına karşı aktif bir mücadele başlattı. Orta Asya'da, Basmachilere karşı mücadele edildi, bu bölgenin halklarıyla Çeçenler ve Kırım Tatarları Sibirya'ya gönderildi ve Ukraynalı milliyetçilerle savaştı. Bütün bunlar ulusların dostluğu gibi çok az. Rusya'daki ulusal sorun, propaganda ve katı devlet kontrolü tarafından söndürüldü. Perestroyka her şeyi yerine koydu. İlk fırsatta, tüm Sovyet cumhuriyetleri, varsayılan olarak dostane sayılanlar bile, Rusya'dan ayrıldı.
Dolayısıyla, modern koşullarda “kültürlerarasılık” fikrinin mümkün olmadığı anlaşılmaktadır. Bunun tek yolu, sakinlerini ortak haklar ve standart medeni kimlik temelinde birleştiren ulusal bir devlet inşa etmektir. Bütün bunlar genç nesilde atılmalı, okuldan, enstitüden, ordudan, ünlü Alman sosyolog Weber, zamanımızın bu yapılarından bahsetti.
Bugünün Rusya'sında, vatandaşların çoğunluğu ile Kafkasya'dan gelen insanlar arasındaki ayrılık giderek artıyor. Okul ve ordu bozulmaya devam ediyor. Böyle bir ortamda sivil kimlik oluşturmak imkansızdır. Zaten kendi silahlı oluşumlarına, pratik olarak ordusuna, kendi politik sistemine ve kendi yasalarına sahip olan Kuzey Kafkasya ile olan çelişkilerin kökeni yatıyor. Kuzey Kafkasya bir tür “devlet içinde devlet” haline gelir. Bu nedenle, çoğu Rus ülkelerini Kafkasyalılarla paylaşmak istememektedir.
Propaganda, Rusya sakinlerinin Kafkasya sakinlerinin şehirlerimizde nasıl davrandıklarını gördüklerinde, kolluk kuvvetleri Kafkas ise cinayeti işleyen kişiyi serbest bırakabildiklerinde yardımcı olmayacak. Teori uygulama tarafından onaylanmadığında, hiçbir hoşgörü söz konusu olamaz.
Kafkasya'yı Rusya içinde tutabilmek için yalnızca inanılmaz entelektüel çabalar ve devasa maddi sermaye mümkün olacak. Ve Ruslar bunun için suç değil, Kafkasyalıların kendileri. Kendilerinde, başka bölgelerin sakinlerinin orada basitçe var olamayacakları gibi koşullar yaratırlar ve Rusya'nın büyük şehirlerinde, koşullarını pratik olarak dişlerinde bir bıçakla dikte ederler. Ciddi etnik-etnik çatışma yaklaşıyor ve gözlerimizi daha da kapatmak ve her şeyin maliyetinin gerçek bir suç işlemek anlamına geleceğinden emin olmak.
Bilgi kaynakları:
http://www.km.ru
Ctrl girmek
Bir hata fark ettim Metni vurgulayın ve tuşuna basın. Ctrl + Enter