Dev gibi bir karanlık ağız,
Sonbaharın bulutlarıyla örülü
Bir şekil, ta içinde;
Akşamın o altın sessizliği;
Yeşil sislere bürünmüş bir ırmak
Dağda, ışıkta kırılan ormanlar boyunca
Gölgelerin evreni;
Ve bir köy, iman dolu,
Soluk görüntülerle can vermekte.
Tam o sırada, sisli otlaklardan
Fırlayan kara atlar.
Siz askerler!
Kahkahalarla dolu kan,
Güneşin can verdiği tepelerden
Meşelerin dibine akmakta,
Dilsiz! Öfke dolu hüznü orduların;
Parlak bir miğfer, şakırtılarla
Kopmakta erguvan bir alından.
Yıldızlarla tamamlanmış
Serin bir sonbahar akşamı,
Sessiz bir rahibe gibi eğilmekte
Kırık erkek kemiklerinin üzerine.