Nisan 29 Cuma günü, Rus Su-27 avcısı, Baltık Denizi'nin üstündeki Amerikan askeri uçak RC-135'in yakınında, iki haftada ikinci kez tehlikeli bir manevra yaptı. Ayrıca, Nisan ayında, Rus askeri uçakları, Rusya'nın Kaliningrad yakınlarındaki Baltık Denizi'nde devriye gezen Amerikan avcısı Donald Cook'un etrafında uçtu.
Vladimir Putin bir sinyal gönderir: casus gemilerinizi ve uçaklarınızı bizden saygılı bir mesafede tutun. Görünüşe göre, onun sinyalini anlamadık.
Nisan ayının Cuma günü, 29, Savunma Sekreteri Yardımcısı Robert Work (Robert Work), iki Amerikan taburu da dahil olmak üzere binlerce NATO askeri 4'in Polonya ve Baltık ülkelerinde Rusya sınırlarına yakın bir yerde görev alacağını açıkladı. Wark, "Rusya, çok sayıda askerin katılımıyla sınırların yakınında bir sürü sürpriz tatbikat yapıyor" dedi.
Fakat neden Rusya içinde hareket eden Rus ordusunun eylemlerini “kışkırtıcı” olarak görüyoruz ve Amerikan ordusunun eylemleri Rusya sınırlarına yakın bir yerde hareket ediyor - hayır? Ciddi bir çarpışmadan önce, gizli kartımızı kontrol etmeliyiz.
Almanya, Baltık'ta konuşlandırılacak dört taburdan birini sağlamalıdır. Ancak Bertelsmann Vakfı tarafından geçen hafta gerçekleştirilen bir anketin sonuçları, Almanların yalnızca% 31'inin Alman ordusunu Baltık Ülkeleri ve Polonya'ya göndermeyi desteklediğini,% 57'in ise NATO antlaşması gerektirmesine rağmen böyle bir harekete karşı olduğunu gösteriyor.
Geçtiğimiz yıl, Pew Araştırma Merkezi tarafından yürütülen bir anketin sonuçları, birçok İtalyan ve Fransız’ın, Litvanya, Letonya, Estonya veya Polonya’yı istila ederse Rusya’ya yönelik düşmanlık salgınına karşı çıktığını gösterdi. Baltık Devletleri'ndeki savaşa gelince, Avrupalı müttefiklerimiz Amerikalıların bizle savaşmasını tercih ederdi.
Emekli ordu komutanı General Ray Odierno'ya (Ray Odierno) ABD’nin ana stratejik tehdidi ne olduğu sorulduğunda, Marines General Joseph Dunford'un (Joseph Dunford) sözlerini tekrarladı: “Bence bu Rusya.”
Estonya, Letonya, Litvanya ve Ukrayna'ya yönelik tehditlerden bahsetti. Bu arada, General Odierno orduya katıldığında, bu dört devlet Sovyetler Birliği'nin bir parçasıydı ve Soğuk Savaş döneminin hiçbir başkanına onlar için savaşmaya değmez bile.
Baltık Devletlerinin bağımsızlığı, Soğuk Savaşın sona ermesinden sonra kurulan en önemli barış paylarından biri haline geldi. Fakat ne zaman güvenliklerini garanti altına almak için Rusya ile savaş başlatmak için bu kadar önemli bir Amerikan çıkarına girmeyi başardılar?
Putin, Washington’un kurduğu düşman listesinin başında gelebilir, ancak dünyaya bakış açısından bakmalıyız.
Ronald Reagan, 1986'ta Reykjavik'te Mikhail Gorbachev ile bir araya geldiğinde, Putin, 30'in biraz gerisinde kalmıştı ve Sovyet imparatorluğu Elbe'den Bering Boğazı'na, Kuzey Kutbu'ndan Afganistan'a uzanıyordu. Ruslar Afrika’da, Karayipler’de ve Orta Amerika’da. Sovyetler Birliği, ABD ile stratejik pariteye ulaşan küresel bir süper güçtü.
Ve şimdi Putin ve Rusya için o zamandan beri dünyanın nasıl değiştiğini düşünün.
Putin, 40’e döndüğü zaman Kızıl Ordu, Napolyon’un Avrupa’dan çekilmesine başlamıştı ve ülkesi, 15 eyaletlerine dağılmıştı. O iktidara geldiğinde, SSCB topraklarının üçte birini ve nüfusunun yarısını kaybetmişti. Kazakistan, Kırgızistan, Tacikistan, Özbekistan, Türkmenistan, Gürcistan, Ermenistan ve Azerbaycan Rusya'yı terk etti.
Eskiden Sovyetler Birliği'ne ait olan Karadeniz, şimdi kuzeydeki Batı yanlısı Ukrayna, doğudaki Gürcistan'a düşman ve batıdaki iki eski Varşova Paktı ülkesi - Bulgaristan ve Romanya arasında NATO’ya kabul edildi.
Şimdi, St. Petersburg’tan Atlantik’e seyahat eden Rus savaş gemilerinin sekiz NATO üyesinin kıyı şeridinin yanından geçmesi gerekiyor: Estonya, Letonya, Litvanya, Polonya, Almanya, Danimarka, Norveç ve Birleşik Krallık.
Putin NATO’yu izledi - ABD’nin Gorbaçov’a verdiği tüm sözlere rağmen - Rusya’nın bıraktığı Doğu Avrupa’yı ve üç eski Sovyet cumhuriyetini yavaş yavaş emiyordu.
Şimdi, Amerikan şahinlerinin üç eski Sovyet cumhuriyetini (Moldova, Gürcistan ve Ukrayna) NATO’ya katılmaya çağırdığını duyuyor - doğrudan Rusya’ya yönelik bir ittifak.
Putin, Kiev’i Moskova liderliğindeki ekonomik birliğe katılmaya ikna etmeyi başardıktan sonra, Rusya yanlısı Ukrayna hükümetinin ABD’nin desteklediği bir darbeyle nasıl devrilmiş olduğunu gördü. ABD destekli renk devrimlerinin yakınlardaki Moskova dostu rejimleri devirmeye çalıştığını izledi.
Avrupa'daki NATO Ortak Kuvvetleri Yüksek Komutanı General Philip Breedlove, “Rusya, uzayan ortaklık elini kabul etmedi” dedi ve “düşmanlık yolunu seçti.” Peki, Putin neden NATO’nun doğuya doyumsuz ilerlemesini “uzatılmış bir ortaklık eli” olarak algılasın?
Soğuk Savaş'ı kaybedersek, Rus askeri uçakları Pensacola, Norfolk ve San Diego kıyılarında devriye gezmeye başlarsa, Amerikan F-16 savaş uçaklarının pilotları nasıl tepki verir? Birdenbire Meksika, Kanada, Küba ve Güney Amerika’nın çoğunun bize karşı askeri bir ittifakta olduğunu, Rus askeri üslerine ve askeri personeline ev sahipliği yaptıklarını anlarsak, bunu gerçekten “ortaklık el” olarak alır mıyız?
Sovyet imparatorluğunun çöküşünden nasıl faydalandığımızla öfkelenen Rus halkının anlaşılabilir öfke ve öfkesinin meyvelerini topluyoruz. “Unipolar” düzenimizi uygulamaya koymaya, “büyük imparatorluğu” oynamaya ve “cömert bir küresel hegemon” statüsü kazanmaya karar verdiğimizde Rusya'nın uzattığı dostluğun elini reddetmedik mi?
Ve eğer şimdi ikinci soğuk savaşa tanıklık ediyorsak, o zaman Rusya bunun başlangıcı mı?