03.12.2010 18 °C
Seyahatin en güzel anı, çantanızı verip biniş kartlarınızı elinize alıp, gümrükten çıkıp, lounge'lardan birine kendinizi attığınız ve Delhi'de sokak ortasında geviş getirmekte olan bir inek sakinliğinde uçak saatini beklemeye başladığınız andır. Ben tam o andayım işte!
Demin işi başından aşkın, kulağının arkasında bir tükenmez kalem olduğunu bile unutmuş halde görünen gümrük memuruna, kafamı sağa doğru hafifçe eğmek ve sevimli sevimli gülümsemek suretiyle pasaportumu sundum. Sonra Akbank'ın in cin top oynayan lounge'unda sabahtan akşama kadar sıkıllmakta olan süslü memureye kartımı sundum, birazdan biniş kartımı bi başka uçuş ekibi üyesine sunacağım, sonra onlar bana önce ıslak sıcak mendil, sonra mikrodalgada alelacele ısıtılmış garip bi yemek ve en sonra da gümrük kağıdı sunacaklar. Sonra pilotumuz tok bir sesle 10.000 metrede olduğumuzu ve Dubaide havanın açık olduğunu söyleyecek bize.. Dubai'de bana vize istenmediği için elimi kolumu sallaya sallaya gümrükten çıkıp, arkadaşın evinde bi soluklanıp, bi çiş-diş-duş üçgeni yaşayıp hemen akabinde tekrar uçağa binip, benzer maceralar ve daha fazla ıslak ve sıcak mendil tecrübesi sonrasında CapeTown'a varacağım İNŞALLAH, MAŞALLAH, YA BİSMİLLAH..
İnanamıyorum yahu, herşey hazır ve ben uçmak üzereyim. İnsan oğlu kuş misali, peh peh peh..