Son aylardaki olaylar, uzun tereddütler ve telaşa uğradıktan sonra Ukrayna'nın Avrupa entegrasyonu lehine seçimini yaptığını gösteriyor. Mart ayının sonunda Christopher Jarvis başkanlığındaki Uluslararası Para Fonu'nun misyonu, Kiev'de 2013'i ziyaret etti. Bu toplantıda, Ukrayna hükümetinin en az bir yıllığına dış borç ödemelerini ertelemek istediği için yeni anlaşmaya son vermesi gerekiyordu. Hatırlattığımız bir borç önemli: 9 milyar dolar, bunun 6 milyarının bu yıl IMF'ye iade edilmesi gerekiyor. Yeni bir kredi alabilmek için Ukrayna, nüfus için kamu hizmetleri ve gaz fiyatları yükseltmeyi, bütçe politikasını sıkılaştırmayı ve ayrıca döviz kurunu serbest bırakmayı kabul etmelidir. Fonun bu tür gereklilikleri, uzmanlarının güvencesinden, yüzde 20 oranındaki tarife artışının GSYİH'nın yüzde 0,2'i kadar serbest kalmasını mümkün kılacağından emin olmaktadır. Aynı zamanda, Ukrayna makamlarının bu gereklilikleri nasıl yerine getirecekleri tam olarak belli değildi, çünkü bu yılın şubatının başlarında, devlet başkanı V.Yanukoviç, uluslararası borç verenlerin taleplerine karşı bile tarifeleri artırmaya niyetli olmadığını belirtti. Yine de kesin bir anlaşmaya varıldı: misyonun sonunda, uluslararası misyon başkanı K. Jarvis, tarafların bir anlaşmaya vardığını belirtti. Yerel makamların temsilcileri ile yapılan tartışmalar sırasında, Fonun Stand-By anlaşmaları çerçevesinde desteklemeye hazır olduğu ekonomik politika konusunda hemfikir olmak mümkündü. Jarvis ayrıca, görevin nihai bir karar için Washington'a döndüğünü belirtti.
Uluslararası borç verenler, Ukrayna hükümetinin uyması gereken bazı yararlı tavsiyeler verdi: her şeyden önce, cari açığı ve mali açığı azaltmaktan bahsediyoruz, çünkü bu şekilde ekonomik büyümenin ilk temellerini atabilirsiniz.
Ülkenin borcu her yıl artmakta ve geçen yılın sonunda zaten 60 milyar dolara ulaşmıştır (ve bu, Ukrayna'da biriken tüm altın ve döviz rezervlerinin neredeyse iki katıdır). Uzmanlar, yakın gelecekte devletin dış finansman ihtiyacının GSYİH'nın yüzde 40'ini tutabileceğini tahmin ediyor.
Bir kez pratik bir çıkmaza girince, Kiev inatçılığı reddetmek ve IMF'nin eylemleri ve koşulları hakkında daha kısıtlı yorum yapmaktan başka çaresi yoktu. Bu tür bir ruh hali değişikliği oldukça öngörülebilir çünkü Ukrayna hükümeti dış yardım olmadan yapamayacağının farkındaydı (ya da ikna etti). IMF’nin yanı sıra, yardım Rusya’nın sadece teorisi için mümkün, yani pratikte bu mümkün olmayacak, çünkü ülkeler arasında Ukrayna’ya gaz maliyeti ve Ukrayna toprakları üzerinden geçişi ile ilgili olarak son derece acı verici sorunlar çözülmeden kaldı. Ayrıca, Moskova, Ukrayna makamlarının Ukrayna makamlarının mümkün olan her şekilde kaçındığı Gümrük Birliği'ne girmesi karşılığında para vermeyi kabul eder.
Bu nedenle, Ukrayna hükümeti öncelikleri belirledi ve Uluslararası Para Fonu tarafından belirlenen şartları yerine getirme olasılığı hakkında ilk temkinli ifadeleri bile vermeye başladı. Özellikle son zamanlarda basında çıkan yetkililer, fonun yerel gaz fiyatlarını eşitlemek için fonun şartlarının oldukça adil olduğunu düşündüğünü bildirdi. Aynısı fayda oranlarındaki artış için de geçerlidir. Büyük olasılıkla, değişiklikler kademeli olarak ve farklı şekilde uygulanacak, ancak her durumda sıradan insanlar acı çekecek. Ayrıca, Kiev'in Fon'dan bazı hoşgörülere yönelik umutlarını kaybetmediğini de belirtmek gerekir. Anlaşmaların başarısının, uluslararası kredi verenlerin yaptığı belirli tavizlerle tespit edilmesi oldukça muhtemeldir.
Bununla birlikte, ne yazık ki, dış borçlardaki belirsizlik Ukrayna'nın talihsizliği değildir. Ülkede, seçimlerden bu yana çok zaman geçmesine rağmen, normal bir şekilde çalışmaya başlayamayan yedinci toplantıdaki Verkhovna Rada gibi ilginç bir fenomen de var. Elbette kimse acemi milletvekillerinin çalışmasının kolay olacağını söylemedi. Ultra-sağ Özgürlük'ün Parlamentoya geçmesinin tek gerçeği, normal işin beklenmeyeceğinin garantisidir. En karamsar tahminler gerçekleşti: ilk günden itibaren kapılar sökülmüş ve burunları kırılmıştı. Zaman geçtikçe, böyle bir karışıklığın milletvekilleri için ortak bir mesele haline geleceği ortaya çıktı.
"Svobodovtsy", diğer muhalefet güçleriyle birleşti ve ortaklaşa Rada'nın çalışmasını engelledi. En çeşitli olaylar, bu tür radikal eylemlerin nedeni oldu: hem “düğmeye basma” denilen bir protesto (bu konuda özel olarak yazılmış yeni bir terim) hem de Timoşenko'nun sözleşmeli cinayet suçlamalarına karşı bir protesto. Doğru, muhalefet ilk ablukayı engelledi. Nitekim, ülkenin Avrupa entegrasyonuna yönelik seyrini desteklemek gerekli hale geldi. Sadece Avrupa entegrasyonu uğruna, ilkelerine ayak bastılar ve idollerinin çıkarlarını feda ettiler. Avrupa entegrasyonuna ilişkin bütün temel yasalar kabul edildiğinde, Rada'nın çalışmaları tekrar engellendi ve Özgürlük lideri O. Tyagnibok parlamentonun yetersiz olduğunu ilan etti. Ancak, halihazırda ve böyle bir açıklama yapılmayan nüfus, parlamentonun uygulanabilirliği hakkında herhangi bir özel yanılsamaya sahip değildi. Aynı zamanda, muhalefetin gerçekte neyi başarmaya çalıştığını açıkça anlamak imkansız: Rada'yı yok etmek ya da sadece korkutmak istiyor ...
Bu durumda, ülkenin yavaş ama kesin olarak dağıldığını görmek kolaydır. Ukrayna'da olanların bir analizi, durumun en kötü senaryoya göre geliştiğini kanıtlamaktadır. Muhalefet ve iktidar partisi, mevcut ve erişilemez yollarla birbirlerine azami zarar vermeye çalışıyor, açıkça halk desteği olmadan, muhalefetlerinin hiçbir anlamı ve siyasi bir bakış açısı olmadığını fark etmiyorlar. Fakat asıl mesele, karşıt güçlerin çeşitli içsel dış meseleler üzerine hararetli tartışmalara girmediği, ancak kötü niyetli eylemleri ile ülkenin zaten yüksek düzeyde bir gelişme ile ayırt edilmeyen politik sistemini kırdığıdır.
Aynı zamanda, şu anda Ukrayna'da olanlardan en çok kimin suçlu olduğunu anlamak neredeyse imkansız. Bir yandan muhalefet dinlenmiyor, bu da önemli bir konuda yetkililerle uzlaşmaya bile çalışmaz. Ancak öte yandan, seçimlerden sonra muhalefetin bu kadar belirgin bir radikalleşmesine neyin yol açtığı tam olarak belli değil mi? Zaman geçtikçe muhalefet güçlerinin konumlarının radikalleşmesinin, Viktor Yanukoviç ve ekibinin zayıf ve tutarsız eylemlerinden dolayı kesin olarak gerçekleştiği ortaya çıkıyor.
Muhalefetteki bütün eylemsizlikleri için, aptal insanlar hiç toplanmadı ve cumhurbaşkanının iki sandalyede oturmaya çalıştığını ve önemli bir kararı mümkün olduğunca geciktirmeye çalıştıklarının farkındalar. Ek olarak, Ukrayna devleti ile Avrupa Birliği arasındaki Ortaklık Anlaşmasına varma koşulları o kadar zordur ki, tüm şartların yerine getirilmesi Ukrayna'nın varlığını tehdit edebilir. Yetkililerin yaptıkları eylemlerle ülkenin dağılmaya yol açtığını gören muhalefet onlara baskı yapmaya başladı. Uluslararası ilişkilere gelince, Rusya şimdi Yanukoviç’e baskı uyguladı ve güçlerin yeniden toplanmasını sağladı. Ve Yamal-Europe 2 doğal gaz boru hattının inşası, Rus gazının Avrupa’ya verilebileceğinin ve Ukrayna’yı atlayabileceğinin açık bir kanıtı ve Avrupa entegrasyonu için bir kurs alınması durumunda, Ukrayna’nın gaz iletim sistemi ölecek. Avrupa da baskı yapmıyor, ancak bir karar vermenin son tarihinin Mayıs ayında geldiğini, yani ... şimdi geldiğini unutmayın.
Bu durumda muhalefet, hükümetin güçsüzlüğünü hissederek, hükümet üzerindeki baskıyı artırıyor. Aynı zamanda, bu gücün tam olarak ne yaptığı da önemli değil: Avrupa’ya gitmek kötü, çünkü ülkede daha hızlı ve verimli bir şekilde yapabilecek güçleri var, Rusya’ya doğru hareket etmek de güç, çünkü hükümetin kendisi için kârlı. Böylece, ne söylenebilir olursa olsun, cumhurbaşkanı, kendi eylemleriyle, her şeyi yapıyor, böylece muhalif güçlerin iktidara baskısı artacak. Ve bu, devlet başkanı Ortaklık Anlaşmasını imzalayana kadar devam edecek. Bu yapıldığında (yani, ülkedeki güç gerçekten Avrupa yapılarına aktarıldığında), tamamen göz ardı edilecektir.
Böyle bir durumda, Yanukoviç'in Ukrayna parlamentosuna erken seçim atamaktan, ülkenin dış politika vektörüne ilişkin kararı en azından bir yıl daha geciktirmek veya daha da iyisi için Avrasya yönünü seçmekten başka çaresi yok.
Erken seçim ancak cumhurbaşkanının iktidarın dikeyliğini güçlendirmeyi başarması ve partisinin bütün seçim vaatlerini yerine getirerek seçmenlerinin desteğini alması halinde yapılabilir. Bu olmazsa ülkedeki durum daha da kötüleşecek ve erken seçim yapılması nihayetinde devletin politik sistemine zarar verecek.
Dış politika hareketinin vektöründen bahsedersek sonuçları çok açık. Avrupa Birliği ile Ortaklık Anlaşması'nın imzalanması durumunda, ülke sanayinin nihai çöküşünü ve en iyi durumda, AB ekmek fırçasının statüsünün Ukrayna'ya sağlamlaştırılmasını deneyimleyecek. Ukrayna endüstrisine Avrupa Birliği tarafından ihtiyaç duyulmamaktadır: Avrupa'da, ekonomik kriz nedeniyle çok daha fazla gelecek vaat eden işletme kapanıyor ve enerji yoğun Ukrayna endüstrisi Avrupa Birliği için dayanılmaz bir yük haline gelecek. Buna karşılık, sanayinin yıkılması, ülkenin doğu ve batı bölgelerinden gelen muhalefet nedeniyle medeni çatışmaya neden olabilecek bir bütçe krizine neden olacak.
Ukrayna hükümeti Avrasya Birliği ile ilgili bir kursa katılırsa, başlangıçta, tabii ki, Yanukoviç sadece devlet içinde değil, onun dışında da ciddi bir baskı yaşamak zorunda kalacak. Ancak aynı zamanda, ülke ekonomisinin temeli olan Ukrayna sanayisi korunacaktır. Buna karşılık, ekonominin istikrarı, Ukrayna’nın Avrupa’daki jeopolitik ve ekonomik güvenliğinin güçlendirilmesine yardımcı olacaktır.
Ne seçilir? Ukrayna hükümeti neyin daha önemli olduğuna karar veremiyor. Ancak tüm bu durumda, bir şey açık kalıyor: belirli bir Birlikte, Ukrayna'nın uluslararası arenadaki kendi çıkarlarını kendi başına geliştirmesi çok daha kolay olacak çünkü zamanla Avrupa Birliği Gümrük Birliği ile işbirliği konusunda bir anlaşma imzalayacak. ekonomik ilişkiler Ancak Ukrayna makamları bir karar için baskı yapmaya devam ederse, Ukrayna gibi bir devlet varlığını durdurabilir ...
Kullanılan malzemeler:
http://www.km.ru/spetsproekty/2013/04/24/publitsistika/709587-raspil-ukrainy
http://ubr.ua/finances/macroeconomics-ukraine/spasenie-kipra-povysilo-shansy-ukrainy-na-evrobondy-i-sdelku-s-mvf-218149
http://www.km.ru/economics/2013/04/10/mezhdunarodnyi-valyutnyi-fond-mvf/708193-da-zdravstvuet-mvf-tamozhennyi-soyuz-p