Gine-Bissau, Afrika'nın 54 ülkesinin en fakir ve en az saygıdeğer ülkelerinden biridir. Hatta adını daha büyük komşusu Gine, daha uzak Ekvator Ginesi ve çok uzak Papua Yeni Gine ile paylaşmak zorunda. Fakat Batı Afrika kıyısındaki eski Portekiz kolonisinin iki ayrımı vardır: 1980'den bu yana 9 darbe veya darbe girişiminde bulunmuştur ve kıtanın önde gelen 'arko-devlet'idir.
Gine-Bissau'daki en son başarılı darbe, ordu Genelkurmay Başkanı General Antonio Indjai liderliğindeki 2012 'narkodar' oldu. Ulusötesi Organize Suçlara Karşı Küresel Girişim tarafından hazırlanan bir rapora göre, esas olarak “hızla büyüyen kazançlı kokain ticaretinin kontrolünü ele geçirmeyi amaçladı.
”
Sivil demokrasi şimdi Gine-Bissau'ya geri döndü, ancak 2019 sonlarında seçilen eski bir ordu generali Cumhurbaşkanı Umaro Cissoko Embaló'nun şahsında. O ve kabinesi Salı günü cumhurbaşkanlığı sarayında beş saat ateş altında kaldılar, çünkü sivil giysili ağır silahlı adamlar (ama muhtemelen askerler) onları öldürmeye çalıştı.
Bir sürü insan ölse de hayatta kaldılar, ama ülkeniz, Avrupa ve Orta Doğu'ya giden Latin Amerika kokaini için önemli bir geçiş noktası olduğunda böyle bir şeyi beklemelisiniz. Embaló'nun kendisi saldırganların ülkedeki uyuşturucularla bağlantılı olduğunu söyledi ama bunun neden hedef olduğunu açıklamadı. Bu yüzden bir tahmin yapacağım.
Afrika'daki orduların en az yarısı gibi, Gine-Bissau'nun silahlı kuvvetleri de topluca kendi kendini geliştirmeye odaklanmış bir çıkar grubu olmakla birlikte ordu içinde neredeyse her zaman çeşitli hükümet ve özel gelir akışları üzerinde kontrol etmek için savaşan rakip gruplar vardır.
Eski bir general olarak, Embaló'nun bu gruplardan biriyle ilişkilendirilmesi gerekirdi. Uyuşturucu ticaretinde aktif olmasa da, artık aktif olmasa da, grubu olacak ve bu da onu diğer gruplar için bir hedef yapar. Tıpkı hat üzerinde bulunan sayısız narkotik gerilim filminde olduğu gibi, bundan asla uzaklaşamazsın.
Gine-Bissau dikkat çekiyor çünkü etrafta çok fazla uyuşturucu parası var ama darbe fenomeni bundan çok daha geniştir. Aslında, bu eski “Darbe Kuşağı” ifadesi tekrar kullanıma geri dönüyor, çünkü darbelerin büyük çoğunluğu Afrika'nın Atlantik kıyılarından Kızıldeniz'e uzanan geniş merkez kuşağında gerçekleşiyor.
Bu kuşkusuz Afrika'nın en yoksul bölgesidir, kişi başına düşen gelirler genellikle günde bir doların altında ve aynı zamanda en az eğitimli olanıdır. İklim değişikliği çok sert vurmaya başlıyor, çünkü sıcak hava genellikle daha az yağmur anlamına gelmektedir — ve düşme ne daha çabuk buharlaşır.
Neredeyse bütün bu ülkelerin Müslüman olması, kendilerinden daha az aşırı olanların toptan katliamlarına katledilmiş cihatçı radikallerin saldırılarına karşı savunmasız oldukları anlamına geliyor. Özellikle Mali (8 darbe ve darbe girişimi), Nijer (7), Burkina Faso (9) ve Çad (8) olmak üzere bu fanatiklerle savaşan ordular ağır kayıplar aldılar ve az maaş aldılar.
Dahası, askerlerin iktidarı ele geçirmesini engelleyen hiçbir karşı kuvvet yok: ekonomiler titrek, hükümetler yozlaşmış ve hayat çoğu insan için o kadar zor ki, en azından ilk başta askeri devralmayı memnuniyetle karşılayacaklar. Çok kötü olduğunda, her zaman daha da kötüye gidebileceğini hatırlamak zordur.
Ancak oran duygusu gereklidir. Güney ve doğu Afrika'da son yirmi yılda Burundi, Lesotho ve bir kez Zimbabve'den farklı askeri darbeler yaşanmadı. (Zimbabve şakası: Askeri darbe olduğunu nereden biliyorsun? C: Televizyon genelindeki bir general az önce olanların askeri darbe olmadığını söylüyor.)
Ve askeri darbeler için moda da tarih ortaya çıkırken hareket ediyor. 19. yüzyılın çoğu ve 20. yılın ilk yarısında, darbenin büyük çoğunluğu Latin Amerika'daydı ve geri kalanı Balkanlar'daydı. Gezegenin geri kalanının çoğu, elbette, çeşitli Avrupa imparatorluklarının topukları altındaydı.
Afrika'nın bu özel faaliyet alanına hakim olduğu zamandan beri Orta Doğu'daki askeri darbeler 1945-75 yıllarındaydı. Ama Afrika'nın 'Darbe Kuşağı'ndaki son dalgalanma küresel ısınmaya gerçekten bağlıysa, o zaman dünyanın diğer bölgelerinde de yeniden dirilmeyi dört gözle bekleyebiliriz. Popüler inancın aksine, çoğu insan baskı altında iyi davranmaz.