6.04.2010
Gazze'de barış, cihanda barış...
Dünyayı dinliyoruz... O susuyor.
Beyrut,Saraybosna, Bağdat, Felluce, Gazze.... Birer şehir ismi olmaktan çok birer ağıt gibiler. İnancımıza sığındıkça kaybediyor gibiyiz. Sanki dağıtılmışız, bölünmüşüz ve bölündüğümüz her noktada canımızı yakıyorlar.
Beyrutu yakıyorlar.
Saraybosna'da bir bebeğin bacağını kopartıyorlar.
Bağdat'ı yıkıyorlar.
Felluce'de bir camiyi bombalıyolar.
Gazze'yi diri diri mezara gömüyorlar....
Dünya'yı dinliyoruz, onun kalbi sıkışıyor.
Dengeleri korumak adına haritadan siliniyor şehirler.
Birileri birşeyler yapmaya çalışıyor...Sahi birileri kim ? Yanan bir şehirde göğe yükselen aleve bir kova su dökmek için koşan adam, bacağı kopmuş bir bebeğe protez bacak takan bir kadın, yıkılan duvarı kaldırmak için çabalayan genç, camiye girip ölen ihtiyarın başında dua eden bir çocuk, mezara girmiş bir halka yardım götürmeye çalışan bir gemi dolusu insan..
Birirleri birşeyler yapmaya çalışıyor.. Bizim için. Biz vuruluyoruz, birileri vuruluyor. Dünya tek kurşunla alnından vuruluyor. Geriye bir avuç toprak bırakıyor ve son nefesinde ekliyor "Bu toprakta barış...evrende barış...."