“Tanrı her şeyi insanların emrine sunmuştur.” Diyorsak, insan bizatihi kendisi insanlığın neresinde?
Bu soruya hemen şu cevabı vermem olanaklıdır:
Hangi döneme göre?
Bununla şunu söylemek istiyorum: İnsan dine göre değil, dönemlere göre önem kazanmaktadır.
Görünürde insan İslam’da çok değerli bir konumdadır.
Ancak çıkar çatışması başlayınca insanların birbirine bakışları,
İnsanların birbirinin gözlerini oymaları,
Bireysel yararlar için ortadan kaldırmaya varıncaya kadar her şeyin meşru sayılması gibi.
Neden?
Hangi inançla?
Hangi idealle?
Hangi düşünce ile?
Hangi duygu ile?
İnsanın yok edilmesini isteyecek kadar bir düşünce nasıl oluşur?
Günümüzde insan o kadar sıradanlaştırıldı ki, “Sevdiğimden dolayı öldürdüm.” cümlesini bile çok duyar olduk.
Neden ve
Nasıl?
Örneğin Yunus EMRE’nin yaşadığı 1300’lü yıllarda insan bu kadar basit miydi?
İnsan bu kadar kolay öldürülür müydü?
Örneğin Ziya Paşa ve dönemlerinde dünyasını “aşk” ve özellikle insan aşkı üzerine kuranlar döneminde insan bu kadar sıradanlaştırılmış mıydı?
Örneğin Hz. Peygamber döneminde insanın kolayca öldürülmesi ne anlama gelirdi?
Ya günümüzde?
Günümüzde insan öldürmek adeta sıradanlaştı.
Hem de katar katar.
Hatta bizi yönetenlerce yeterki ölsün ama oyumuz artsın diyenler bile oldu.
Neden?
Hangi inançla?
Bir yandan en az 3 çocuk yapılması istenirken; terör neticesinde,
Patlamalarda,
Maden ocağının çökmesinde ölen bunca insanlar arasında seçim yapılırken vs. hangi inanç şekli oluşmaktadır?
İnanç değişmek kolay mı?
Alaeddin USTA