Klasik Antikacılık - Classical antiquity
|Bir kısmı bir dizi üzerinde|
|Klasisizm|
|Klasik Antikacılık|
|Aydınlanma Çağı|
|20. yüzyıl neoklasizmi|
|Bir kısmı bir dizi üzerinde|


İnsanlık tarihi |
İnsan Çağı
|↑ Tarih Öncesi ( Pleistosen dönemi )|
|Holosen|


|Antik|


|Klasik sonrası|


|Modern|


|↓ Gelecek|
Klasik antik dönem (aynı zamanda klasik dönem , klasik dönem veya klasik çağ ), Akdeniz merkezli, antik Yunan ve Greko olarak bilinen antik Roma'nın iç içe geçmiş uygarlıklarını içeren, MÖ 8. yüzyıl ile MS 6. yüzyıl arasındaki kültürel tarih dönemidir. -Roma dünyası . Hem Yunan hem de Roma toplumlarının geliştiği ve Avrupa , Kuzey Afrika ve Batı Asya'nın çoğunda büyük etkiye sahip olduğu dönemdir .
Geleneksel olarak, Homeros'un (MÖ 8. - 7. yüzyıl) en eski kaydedilmiş Epik Yunan şiiriyle başlayıp, Hristiyanlığın ortaya çıkışı (MS 1. yüzyıl) ve Batı Roma İmparatorluğu'nun çöküşü (5. yüzyıl) boyunca devam ettiği kabul edilir. MS yüzyıl). Geç Antik çağda (250-750), Erken Orta Çağ (600-1000) ile örtüşen bir dönem olan klasik kültürün gerilemesi ile sona erer . Böylesine geniş bir tarih ve bölge, birçok farklı kültürü ve dönemi kapsar. Klasik antik çağ , Edgar Allan Poe'nun sözleriyle "Yunanistan'ın ihtişamı ve Roma'nın ihtişamı" olan, sonraki insanlar arasında idealize edilmiş bir vizyona da atıfta bulunabilir .
Kültür ve antik Yunanlıların birlikte bazı etkileri ile, antik Yakın Doğu kadar, Avrupa sanat, felsefe, toplum ve eğitimin temelini oluşturmuştur Roma imparatorluk dönemine . Romalılar, korunmuş taklit ve yaymak kendilerinin onunla rekabet başardık kadar Avrupa'da bu kültürü ve klasik dünya konuşmaya başladı Latince yanı Yunan olarak. Bu Greko-Romen kültürel temeli, modern dünyanın dili, siyaseti, hukuku, eğitim sistemleri, felsefesi , bilimi, savaşı, şiiri, tarihçiliği, ahlakı, söylemi, sanatı ve mimarisi üzerinde son derece etkili olmuştur . Klasik kültürün hayatta kalan parçaları, daha sonra Rönesans olarak bilinen 14. yüzyılda başlayan bir canlanmaya yol açtı ve 18. ve 19. yüzyıllarda çeşitli neo-klasik canlanmalar meydana geldi.
Arkaik dönem (MÖ 8. - 6. yüzyıllar)
Klasik antik çağın en erken dönemi , Tunç Çağı'nın çöküşünün ardından tarihi kaynakların kademeli olarak yeniden ortaya çıkmasının arka planında gerçekleşir . MÖ 8. ve 7. yüzyıllar , 8. yüzyılın ilk yarısında ortaya çıkan en eski Yunan alfabetik yazıtlarıyla , hala büyük ölçüde proto-tarihseldir . Homeros'un genellikle MÖ 8. veya 7. yüzyılda yaşadığı varsayılır ve yaşamı genellikle klasik antik çağın başlangıcı olarak kabul edilir. Aynı dönemde , MÖ 776'da Antik Olimpiyat Oyunlarının geleneksel kuruluş tarihi düşüyor .
Fenikeliler, Kartacalılar ve Asurlular
Fenikeliler aslen genişletilmiş Canaan limanlarında içinde 8. yüzyılda hakim ticaretle, Akdeniz . Kartaca MÖ 814'te kuruldu ve MÖ 700 yılına kadar Kartacalılar , Etruria ile çıkar çatışmaları yaratan Sicilya , İtalya ve Sardunya'da sağlam bir şekilde kaleler kurdular . Bir stela bulunan Kition , Kıbrıs Kralı zaferini anısına Sargon II Kıbrıs'ın transferinde önemli bir adım işaretleme, adanın yedi kralları üzerinde 709 M.Ö. Sur şehrine ait kuralın Yeni Assur İmparatorluğu'nun .
Yunanistan
Arkaik dönem, Yunan Karanlık Çağlarını takip etti ve politik teoride önemli ilerlemeler ve demokrasinin , felsefenin , tiyatronun , şiirin yükselişinin yanı sıra (Karanlık Çağlarda kaybolan) yazı dilinin yeniden canlandırılmasını gördü.
Çömlekçilikte Arkaik dönem , daha sonraki Karanlık Çağların Geometrik tarzından ve Mısır, Fenike ve Suriye'den kaynaklanan etkilerin birikiminden bir değişime işaret eden Oryantalizan tarzın gelişimini görüyor .
Arkaik çağın sonraki bölümleriyle ilişkili çanak çömlek stilleri , MÖ 7. yüzyılda Korint'te ortaya çıkan siyah figürlü çömlekler ve MÖ 530'da Andokides Ressamı tarafından geliştirilen kırmızı figür tarzıdır .
Yunan kolonileri
Demir Çağı İtalya
Etrüskler soylu ve krallık elit oluşturan sonlarında 7-yüzyılda bölgede siyasi denetim kurdu. Etrüskler görünüşte geç 6 yüzyıl M.Ö. tarafından bölgede güç kaybetti ve bu noktada, İtalik kabileler oluşturarak hükümeti yeniden keşfetti cumhuriyeti egzersiz gücüne yöneticilerin yeteneği üzerinde çok daha fazla ölçülülüklü.
Roma Krallığı
Efsaneye göre Roma, MÖ 21 Nisan 753'te Truva prensi Aeneas , Romulus ve Remus'un ikiz torunları tarafından kuruldu . Şehir kadınlardan yoksun olduğu için, efsaneye göre Latinler Sabinleri bir festivale davet etti ve evli olmayan bakirelerini çaldılar, bu da Latinlerin ve Sabinlerin entegrasyonuna yol açtı.
Roma'nın yedinci ve son kralı Tarquinius Superbus'du . Oğlu olarak Tarquinius Priscus'un ve oğul-in-law arasında Servius Tullius , Superbus Etrüsk doğum oldu. Onun hükümdarlığı döneminde Etrüskler güçlerinin zirvesine ulaştı. Superbus, tüm Sabine tapınaklarını ve sunaklarını Tarpeian Kayası'ndan çıkarıp yok etti ve Roma halkını kızdırdı. Bir asilzade Romalı olan Lucretia'nın kendi oğlunun elindeki tecavüzünü fark edemeyince halk onun yönetimine itiraz etti . Lucretia'nın akrabası Lucius Junius Brutus ( Marcus Brutus'un atası ) Senatoyu çağırdı ve Superbus ve monarşinin MÖ 510'da Roma'dan kovulmasını sağladı . Superbus'un sınır dışı edilmesinden sonra, Senato bir daha kralın yönetimine izin vermemesi yönünde oy kullandı ve Roma'yı cumhuriyetçi bir hükümete dönüştürdü MÖ 509. Aslında, Kral anlamına gelen Latince "Rex" kelimesi, Cumhuriyet ve daha sonra İmparatorluk boyunca kirli ve nefret edilen bir kelime haline geldi.
Klasik Yunanistan (MÖ 5. - 4. yüzyıllar)
Antik Yunan'ın klasik dönemi, özellikle MÖ 510'da Atina tiranlığının düşüşünden MÖ 323'te Büyük İskender'in ölümüne kadar, MÖ 5. ve 4. yüzyılların çoğuna karşılık gelir . 510'da Spartalı birlikler Atinalıların Peisistratos'un oğlu zorba Hippileri devirmesine yardım etti . Sparta kralı Cleomenes I , Isagoras tarafından yönetilen Sparta yanlısı bir oligarşiyi devreye soktu .
Greko-Pers Savaşları tarafından imzalanan (499-449 BC), Callias Barış verdi yolu sadece Yunanistan, kurtuluşu için Makedonyalı , Trakya ve Ionia gelen Pers üstünlüğü hakim konumunu veren sonuçlandı da, ancak Atina içinde Delos Deniz Birliği ile çatışma yol açtı, Sparta ve Peloponnez Ligi'nde sonuçlanan Peloponnesian Savaşı Sparta'nın zaferine sonuçlandı (431-404 BC).
Yunanistan 4. yüzyıla Spartan hegemonyası altında girdi , ancak MÖ 395'te Spartalı yöneticiler Lysander'ı görevden aldı ve Sparta denizdeki üstünlüğünü kaybetti. Önceleri Spartalı müttefik olan Atina , Argos , Thebes ve Korint , MÖ 387'de sonuçsuz kalan Korint Savaşı'nda Spartalı egemenliğine meydan okudu . Daha sonra MÖ 371'de Theban generalleri Epaminondas ve Pelopidas Leuctra Muharebesi'nde zafer kazandılar . Bu savaşın sonucu, Sparta üstünlüğünün sona ermesi ve Teb hegemonyasının kurulması oldu . Thebes, nihayet MÖ 346'da Makedon'un yükselen gücü tarafından gölgede bırakılıncaya kadar konumunu korumaya çalıştı .
Altında Philip II , (359-336 BC), Macedon topraklarına genişletilmiş Paeonians , Trakyalılar ve İliryalılar . Philip'in oğlu Büyük İskender (M.Ö. 356-323), Makedon gücünü yalnızca orta Yunan şehir devletleri üzerinde değil, aynı zamanda Mısır ve Hindistan'ın kenarları kadar doğudaki toprakları da içeren Pers İmparatorluğu'na da yaymayı başardı . Klasik dönem geleneksel olarak İskender'in MÖ 323'te ölümü ve bu sırada Diadochi arasında bölünmüş olan imparatorluğunun parçalanmasıyla sona erer .
Helenistik dönem (MÖ 323-146)
Klasik Yunanistan, Helenistik döneme Makedonya'nın yükselişi ve Büyük İskender'in fetihleri ile girmiştir . Yunan haline ortak dil kültürlerinden etkileşimde kadar Yunanistan'da kendisi ve Hellenistik ötesinde kültür Pers , İsrail Krallığı ve Yahuda Krallığı , Orta Asya ve Mısır . Önemli gelişmeler bilimleri (yapılmıştır coğrafya , astronomi , matematik özellikle birlikte, vs.) takipçilerinin arasında Aristo ( Aristotelianism ).
Helenistik dönem, MÖ 2. yüzyılda Roma Cumhuriyeti'nin süper bölgesel bir güce yükselmesi ve MÖ 146'da Roma'nın Yunanistan'ı fethi ile sona erdi .
Roma Cumhuriyeti (MÖ 5. ila 1. yüzyıllar)
Cumhuriyet dönemi Antik Roma'nın yıkılmasıyla başlayan Monarşi c. 509 M.Ö. ve dek üzerinde 450 yıl süren tahrip bir dizi iç savaşlar içine, Principate'in hükümet biçimi ve İmparatorluk dönemi. Cumhuriyetin yarım binyılında Roma, Latium'un bölgesel gücünden İtalya ve ötesindeki hakim güce yükseldi . İtalya'nın Roma hegemonyası altında birleşmesi aşamalı bir süreçti ve 4. ve 3. yüzyılların bir dizi çatışması, Samnit Savaşları , Latin Savaşı ve Pirus Savaşı ile sonuçlandı . Pön Savaşları ve Makedonya Savaşları'ndaki Roma zaferi, MÖ 2. yüzyılda Roma'yı süper bölgesel bir güç olarak kurdu, ardından Yunanistan ve Küçük Asya'nın satın alınması izledi . Bu muazzam güç artışına ekonomik istikrarsızlık ve sosyal huzursuzluk eşlik etti, bu da Catiline komplosuna , Sosyal Savaşa ve Birinci Triumvirate'ye ve nihayet MÖ 1. yüzyılın ikinci yarısında Roma İmparatorluğu'na dönüşmeye yol açtı.
Roma İmparatorluğu (MÖ 1. yüzyıl - MS 5. yüzyıl)
Cumhuriyetin kesin sonu modern tarihçiler tarafından tartışılmaktadır; Dönemin Romalı vatandaşları, Cumhuriyetin varlığının sona erdiğini kabul etmediler. Erken Julio-Claudius İmparatorlar ileri sürmüştür res publica hala olağanüstü güçlerin koruması altında olsa var ve sonunda tam Cumhuriyetçi forma dönmek istiyorum. Roma devleti, Latinceyi resmi dili olarak kullanmaya devam ettiği sürece kendisine res publica demeye devam etti.
Roma, M.Ö. 130'lardan itibaren Cisalpine Galya , İllirya , Yunanistan ve Hispania'nın satın alınmasıyla ve kesinlikle MÖ 1. yüzyılda İudaea , Küçük Asya ve Galya'nın eklenmesiyle imparatorluk karakterini fiilen kazanmıştır . İmparatorluğun Trajan (MS 117) altındaki maksimum genişlemesi sırasında Roma, tüm Akdeniz'i ve Galya'yı, Almanya'nın ve Britanya'nın bazı kısımlarını , Balkanlar'ı , Dacia , Küçük Asya, Kafkasya ve Mezopotamya'yı kontrol ediyordu .
Kültürel olarak, Roma İmparatorluğu önemli ölçüde Helenleşmişti , ancak aynı zamanda Mitraizm , Gnostisizm ve en önemlisi Hristiyanlık gibi senkretik "doğu" geleneklerinin yükselişini gördü . İmparatorluk , üçüncü yüzyılın krizinde gerilemeye başladı .
Bazen klasik Yunanistan ile karşılaştırıldığında, klasik Roma'nın aile yaşamları içinde büyük farklılıkları vardı. Babaların çocukları, kocaları karıları üzerinde büyük bir güce sahipti. Aslında, Latince aile kelimesi familia , aslında bir erkek hane reisinin otoritesi altında bulunanları ifade ediyordu. Bu, köleler ve hizmetliler gibi akraba olmayan üyeleri içeriyordu. Evlilikte hem erkekler hem de kadınlar birbirlerine sadıktı ve mülkleri paylaştılar. Boşanmaya ilk olarak MÖ 1. yüzyılda izin verildi ve kadın ya da erkek tarafından yapılabilirdi.
Geç antik dönem (MS 4. ila 6. yüzyıllar)
Geç antik yükselişini gördü Hıristiyanlık altında Konstantin I nihayet defettikten, Roma imparatorluk kültünü ile Theodosius kararnameler arasında 393. Ardışık istilaları Germenler'den kesinleşmiş Batı Roma İmparatorluğu'nun gerileme olurken, 5. yüzyılda Doğu Roma İmparatorluğu boyunca sürmüş Orta Çağ , vatandaşları tarafından Roma İmparatorluğu olarak adlandırılan ve daha sonraki tarihçiler tarafından Bizans İmparatorluğu olarak adlandırılan bir eyalette . Helenistik felsefe devam gelişmeler bıraktı Platonism ve Epikurosçuluk etkileyen nedeniyle ders Neoplatonizm ile, ilahiyat ait Kilise Babaları .
Pek çok yazar, antik dönemin sembolik "sonu" na belirli bir tarih koymaya çalışmıştır ve en önemli tarihler, son Batı Roma İmparatoru'nun 476'da tahttan indirilmesi, Atina'daki son Platonik Akademinin Doğu Roma İmparatoru I. Justinian tarafından kapatılmasıdır. 529 ve içinde Akdeniz'de fethedilmesi yeni tarafından Müslüman 634-718 den inanç. Suriye (637), Mısır (639), Kıbrıs (654), Kuzey Afrika (665), Hispania (718), Güney Galya (720), Girit (820) ve Sicilya (827), Malta'nın bu Müslüman fetihleri ( 870) (ve Doğu Roma başkenti, Birinci Arap Konstantinopolis Kuşatması (674-78) ve İkinci Arap Konstantinopolis Kuşatması (717-18) ) geleneksel olarak klasik kültürleri birleştiren ekonomik, kültürel ve politik bağları kopardı. Akdeniz çevresinde, antik çağa son verir (bkz. Pirenne Tezi ).
Orijinal Roma Senatosu, kararnameleri 6. yüzyılın sonlarına kadar ifade etmeye devam etti ve Konstantinopolis'teki sarayının dili olarak Latince'yi kullanan son Doğu Roma imparatoru , 602'ye kadar hüküm süren imparator Maurice'di. Phocas , Balkanlar'ın Slav istilasına ve Balkan ve Yunan kent kültürünün gerilemesine neden oldu (Balkan Latince konuşanların dağlara kaçmasına yol açtı , bkz . Rumenlerin Kökeni ) ve ayrıca 602-628 Bizans-Sasani Savaşı'nı kışkırttı. Konstantinopolis dışındaki tüm büyük doğu şehirlerinin kaybolduğu. Ortaya çıkan kargaşa , 7. yüzyıldaki Müslüman fetihleri , başkentin yanı sıra en büyük Doğu Roma imparatorluk şehirlerinin geri dönüşü olmayan kaybını tamamlayana kadar sona ermedi . İmparator Heraklius içinde Konstantinopolis Yunan hep doğu Roma bölgelerin idari dili olmuştu gerçi bu dönemde ortaya çıkan,, Yunanca değil, Latince kendi sahasına gerçekleştirdi. Bizans Papalığının sona ermesiyle Doğu-Batı bağları zayıfladı .
Doğu Roma imparatorluğunun başkenti Konstantinopolis , orijinal Roma imparatorluğunun fethedilmemiş tek büyük şehir merkezi ve Avrupa'nın en büyük şehri olarak kaldı. Önümüzdeki milenyum boyunca, o şehrin Roma kültürü yavaş yavaş değişecek ve modern tarihçiler buraya yeni bir adla, Bizans'a atıfta bulunmalarına yol açacaktı , ancak birçok klasik kitap, heykel ve teknoloji, burada klasik Roma mutfağı ve bilimsel geleneklerle birlikte hayatta kaldı. Orta Çağ, Batılı haçlılar ziyaret edilerek çoğunun "yeniden keşfedildiği" zaman. Nitekim, Konstantinopolis sakinleri, 1453'te nihai fatihleri olan Osmanlılar gibi kendilerini Romalı olarak adlandırmaya devam ettiler . (bkz. Rûm ve Romaioi .) Konstantinopolis'te hala korunan klasik bilim ve kültür, 1453'te fethinden kaçan mülteciler tarafından getirildi ve Rönesans'ın kıvılcımlanmasına yardımcı oldu (bkz . Rönesans'ta Yunan alimler ).
Nihayetinde, Klasik antik dönem ile Ortaçağ toplumu arasında değişime yol açan , Avrupa tarihindeki sosyo-ekonomik yapıda yavaş, karmaşık ve kademeli bir değişimdi ve hiçbir tarih bunu gerçekten örnekleyemez.
Siyasi canlanma
Politikada, Roma İmparatorluğu'nun evrensel bir devlet olarak, yüce bir hükümdar tarafından yönetilen, aynı şekilde bir yüce patrik tarafından yönetilen evrensel bir din olarak Hristiyanlıkla birleştiği evrensel bir devlet anlayışı , emperyal otoritenin ortadan kaybolmasından sonra bile çok etkili olduğunu kanıtladı. Batı. Bu eğilim, Şarlman'ın 800 yılında "Roma İmparatoru" olarak taçlandırılmasıyla doruğa ulaştı ve Kutsal Roma İmparatorluğu'nun oluşumuna yol açtı . Bir imparatorun sadece bir kralı geride bırakan bir hükümdar olduğu fikri bu dönemden kalmadır. Bu siyasi idealde, yargı yetkisi tüm medeni batı dünyasına yayılmış bir devlet olan bir Roma İmparatorluğu her zaman olacaktır.
Bu model, tüm Orta Çağ boyunca Konstantinopolis'te varlığını sürdürdü; Bizans İmparatoru tüm Hıristiyan dünyasının egemen olarak kabul edildi. İstanbul Patriği İmparatorluğu'nun en yüksek sıralamaya din adamı idi, ama o bile "Allah'ın yeryüzünde halife" idi İmparator'a, emrine oldu. Yunanca konuşan Bizanslılar ve onların soyundan gelenler , 1832'de yeni bir Yunan devleti kurulana kadar kendilerini "Romalı" olarak adlandırmaya devam ettiler .
1453'te Konstantinopolis'in düşüşünden sonra, Rus Çarları ( Sezar'dan türetilen bir başlık ) Bizans mantosunu Ortodoksluğun şampiyonu olarak üstlendiler ; Moskova " Üçüncü Roma " olarak tanımlandı ve Çarlar, 20. yüzyıla kadar tanrısal olarak atanmış İmparatorlar olarak hüküm sürdüler.
Batı Roma laik otoritesinin Avrupa'da tamamen ortadan kalkmasına rağmen, hala izler bıraktı. Özellikle Papalık ve Katolik Kilisesi , yüzyıllar boyunca Latin dilini, kültürünü ve okuryazarlığını sürdürdü; Papalara , klasik dönemde İmparator'a ait bir unvan olan Pontifex Maximus adı verildi ve Hıristiyan lemi ideali , siyasi birliği ortadan kalktıktan sonra bile birleşik bir Avrupa medeniyetinin mirasına devam etti.
Batı'da bir İmparatorun Doğu'daki İmparator ile eşleşeceği siyasi fikri, Batı Roma İmparatorluğu'nun çöküşünden sonra da devam etti; 800 yılında Şarlman'ın taç giyme töreniyle yeniden canlandırıldı ; kendini tanımlayan Kutsal Roma İmparatorluğu, 1806'ya kadar Orta Avrupa'yı yönetti.
Rönesans klasik Roma erdemleri ortaçağ altında kaybolmuş olduğu fikri, 18. ve 19. yüzyıllarda Avrupa siyasetinde özellikle güçlüydü. Roma cumhuriyetçiliğine saygı , Amerika Birleşik Devletleri'nin Kurucu Babaları ve Latin Amerika devrimcileri arasında güçlüydü ; Amerikalılar, yeni hükümetlerini bir cumhuriyet olarak tanımladılar ( res publica'dan ) ve İngiliz Milletler Topluluğu veya parlamento gibi mevcut İngilizce terimlerden yararlanmak yerine ona bir Senato ve bir Başkan (başka bir Latince terim) verdiler .
Benzer şekilde Devrimci ve Napolyon Fransa'da, Panthéon , Arc de Triomphe ve Jacques-Louis David'in resimlerinde görülebileceği gibi, cumhuriyetçilik ve Roma savaş erdemleri devlet tarafından destekleniyordu . Devrim sırasında Fransa, krallıktan cumhuriyete, diktatörlüğe, Roma'nın yüzyıllar önce geçirdiği İmparatorluğa (İmparatorluk Kartalları ile birlikte) geçişi takip etti.
Kültürel miras
Klasik antik çağ , uzun bir kültür tarihi dönemi için geniş bir terimdir . Tarihin ve bölgenin böylesine geniş bir örneği, pek çok farklı kültür ve dönemi kapsar. "Klasik antik çağ" çoğu kez, Edgar Allan Poe'nun sözleriyle, daha sonraki insanların idealize edilmiş vizyonuna atıfta bulunur:
MS 18. ve 19. yüzyıllarda, klasik antik çağa duyulan saygı Avrupa ve Amerika Birleşik Devletleri'nde bugün olduğundan çok daha fazlaydı. Antik Yunan ve Roma halkına saygı, siyaseti , felsefeyi , heykeli , edebiyatı , tiyatroyu , eğitimi , mimariyi ve cinselliği etkiledi .
Epik şiir içinde Latince yazılmaya devam etti ve 19. yüzyılda da dağıttı. John Milton ve hatta Arthur Rimbaud ilk şiir eğitimlerini Latince olarak aldılar. Epik şiir, pastoral şiir ve Yunan mitolojisindeki karakterlerin ve temaların sonsuz kullanımı gibi türler Batı edebiyatında derin bir iz bıraktı. Mimaride, geriye dönüp bakıldığında Yunan mimarisinden daha çok Roma mimarisinden esinlenmiş görünen birkaç Yunan Dirilişi olmuştur . Washington DC , klasik mimari sıralarına göre inşa edilmiş sütunlara sahip, Yunan tapınaklarına benzeyen cephelere sahip büyük mermer binalarla doludur .
Felsefesinde, Aziz çabaları Thomas Aquinas düşüncesi büyük ölçüde elde edilen edilmiştir Aristo müdahale değişikliğe rağmen, din den Hellenic Şirk üzere Hıristiyanlık . Hipokrat ve Galen gibi Yunan ve Roma otoriteleri , felsefede Yunan düşüncesinden daha uzun süre tıp pratiğinin temelini oluşturdu . In Fransız tiyatro , trajedi gibi Molière ve Racine mitolojik ya da klasik tarihsel konularda oyun yazdı ve sıkı kurallara tabi tutmuştur klasik birliktelikler Aristo'nun türetilmiş Poetika . Eski Yunanlıların nasıl davrandığına dair ikinci günün vizyonu gibi dans etme arzusu, Isadora Duncan'ı kendi bale markasını yaratmaya sevk etti .
Zaman çizelgesi
Ayrıca bakınız
- Klasik mimari
- Klasik gelenek
- Klasikler (Klasik eğitim)
- Klasik çalışmaların ana hatları
- Klasik Sonrası Dönem (sonraki dönem)
- Klasik antik dönemdeki bölgeler
Notlar
Referanslar
Alıntılar
Kaynaklar
daha fazla okuma


Klasik antik çağ hakkında kütüphane kaynakları|
- Boatwright, Mary T., Daniel J. Gargola ve Richard JA Talbert. 2004. Romalılar: Köyden imparatorluğa. New York ve Oxford: Oxford Univ. Basın
- Bugh, Glenn. R., ed. 2006. The Cambridge Companion to the Hellenistic world. Cambridge, İngiltere: Cambridge Univ. Basın.
- Burkert, Walter. 1992. Oryantalizasyon devrimi: Erken Arkaik çağda Yunan kültürü üzerindeki Yakın Doğu etkisi. Margaret E. Pinder ve Walter Burkert tarafından çevrildi. Cambridge, MA: Harvard Üniv. Basın.
- Erskine, Andrew, ed. 2003. Helenistik dünyanın arkadaşı. Malden, MA ve Oxford: Blackwell.
- Flower, Harriet I. 2004. The Cambridge Companion to the Roman Republic. Cambridge, İngiltere: Cambridge Univ. Basın.
- Yeşil, Peter. 1990. Alexander'dan Actium'a: Helenistik çağın tarihsel evrimi. Berkeley: Üniv. of California Press.
- Hornblower, Simon. 1983. Yunan dünyası MÖ 479-323. Londra ve New York: Methuen.
- Kallendorf, Craig W., ed. 2007. Klasik Geleneğe Bir Arkadaş. Malden, MA: Blackwell.
- Kinzl, Konrad, ed. 2006. Klasik Yunan dünyasına Arkadaş. Oxford ve Malden, MA: Blackwell.
- Murray, Oswyn. 1993. Erken Yunanistan. 2. baskı Cambridge, MA: Harvard Üniv. Basın.
- Potter, David S. 2006. Roma İmparatorluğu'nun arkadaşı. Malden, MA: Blackwell
- Rhodes, Peter J. 2006. Klasik Yunan dünyasının tarihi: MÖ 478–323. Blackwell Antik Dünya Tarihi. Malden, MA: Blackwell.
- Rosenstein, Nathan S. ve Robert Morstein-Marx, eds. 2006. Roma Cumhuriyeti'ne bir refakatçi. Oxford: Blackwell.
- Shapiro, H. Alan, ed. 2007. Arkaik Yunanistan'a Cambridge Companion. Antik Dünya için Cambridge Companions. Cambridge, İngiltere ve New York: Cambridge Univ. Basın.
- Shipley, Graham. 2000. İskender MÖ 323–30'dan sonra Yunan dünyası. Londra: Routledge.
- Walbank, Frank W. 1993. Helenistik dünya. Revize ed. Cambridge, MA: Harvard Üniv. Basın.