We are searching data for your request:
Upon completion, a link will appear to access the found materials.
Hayatımızın akışını kim yönlendiriyor? Kişiliğimizi kim belirler? Bizim olduğumuz gibi olduğumuza kim karar veriyor? Duygular. Hiç şüphesiz gemimizin gerçek kaptanları. Duygular aniden gelir. Oğlumuzla doğarlar. Size her türlü durumla başa çıkmanız için mükemmel araçları sağlayacak ve sizi harekete geçmeye, tepki vermeye ve cevaplar vermeye teşvik edeceklerdir.
Bebek neden bazen teselli edilemez bir şekilde ağlıyor? Neden gülüyorsun? Neden belirli bir yemeği reddediyorsunuz? Duygular çalışmaya başlar. Oğlumuzun bunları kullanmayı öğrenmesi gerekecek. Kolay değil. Aslında, birçok yetişkin hala dürtülerini kontrol edemediğini hissediyor.
Neşe, üzüntü, öfke, korku ve tiksinti hayatımızı yönlendiren 5 büyük duygunun isimleridir. Pixar filmi 'Inside Out' ('Inside Out') 'da harika bir şekilde açıkladıkları gibi. Elbette neşe, diğerlerine hükmetmesi gereken duygudur. Ancak bazen Mutluluk, önce Üzüntünün işini yapmasına izin vermeden gelemez. Ama ... neden tüm bu duygular gerekli? Valencia Üniversitesi temel psikoloji bölümünden Mariano Choliz tarafından yazılan Duygu Psikolojisi çalışmasına göre, duyguların uyarlanabilir, duygusal ve motivasyonel bir işlevi vardır.
Belki de belli bir anda korkunun ortaya çıkması gerekir. Oğlumuz hiçbir şeyden korkmasaydı, hayatını sürekli riske atardı. Çocuk düşmekten korkar, tökezlemekten korkar ... ama aynı zamanda yapmak istediğini başaramamaktan da korkar.
Korku ise çocuğun kendine meydan okumasına ve üstesinden gelmek için mücadele etmesine neden olur. Öğrenmek. Ve neden onu yenilmez hissettirmiyor? Ancak bu iki ucu keskin bir kılıçtır: korku sizi de engelleyebilir ve hatta paniğe yol açabilir. Vücudumuzun en yüksek uyanıklığıdır: Çocuğumuza büyümek için korkuyu kullanmayı öğretirsek, bu onun için güçlü bir silah olacaktır.
Çocukların korkusunu anlamak için kaynaklar
İğrenme, seçmeye, Hayır demeyi öğrenmeye yardımcı olur. Çocuğun bir kişilik oluşturmasına yardımcı olur: 'Bunu istiyorum çünkü bundan hoşlanmıyorum'. Tiksinme olmasaydı (yalnızca yiyecek için tiksinti olarak değil, aynı zamanda yaşamın belirli şeylerinin veya yönlerinin reddedilmesi olarak anlaşılırdı), oğlumuz o kadar son derece uyumlu olurdu ki, güçlü bir kişiliğe sahip olamazdı veya hayatta önemli kararlar veremezdi.
Doğru, öfke, duyguların 'en az akıllısı'dır. Kendini kaptırdığın zaman, hiçbir mantık yok. Patlar. Ama gerekli, evet. Bazen öfke daha sonra üzüntüye yol açar ... ve üzüntü yerini neşeye bırakır. Öfkeden de öğrenirsiniz.
Çocuğumuzda biri ona çarptığında veya ondan istifade edildiğinde öfkenin ortaya çıkması normaldir. Bu bir bakıma bir savunma silahı, 'Bundan hoşlanmadım' bu beni kızdırıyor '...' Böyle hissetmek istemiyorum 'anlayışının bir yolu. Ve o anda Öfke, kendinizi nasıl savunacağınızı düşünmek için bir mekanizmayı harekete geçirir öfkeye neden olan her şeyden önce.
Üzüntü olmadan neşe olamazdı. Tamamlayıcıdırlar. Hiç ağlamazsak kahkahanın ne kadar harika olduğunu nasıl bileceğiz? Üzüntü çoğu zaman bizi düşündürür, duygularımızı derinlemesine araştırır ve bize bu kadar zarar veren şeyin üstesinden gelmek ve yüzleşmek için bizi motive eder.
Neden üzgün hissediyoruz? Bunu önlemek için ne yapabiliriz? Ancak dikkatli olun: üzüntü ayrıca çocuğun umudunu kaybetmesine ve depresyona neden olabilir. Her zaman, bir anlık üzüntüden sonra neşenin yeniden ortaya çıkmasını sağlamaya çalışmalıyız. Ve eğer durum böyle değilse, saldırgan davranışlar, düşük benlik saygısı, çok ya da az uyumak, düzensiz yemek yemek, evden çıkma merakı ya da intiharla ilgili konuşmalar gibi belirtiler zaten ortaya çıkıyorsa, bir uzmana danışmalıyız.
Sevinç, oğlumuzun hayatını yönlendiren motordur. Hepimiz çocuğumuzun mutlu olmasını, mutlu olmasını isteriz. Ancak bunun her zaman böyle olmasının imkansız olduğunu ve bu duyguyu veya duyguyu ifade etmekte zorlanan birçok çocuk olduğunu anlamalıyız.
Mutluluk, büyük neşe dolu anlardan ve küçük öfke, korku, üzüntü ve tiksinti anlarından oluşur. Çünkü neşenin yoluna devam etmesi için geri kalanına da ihtiyacı var.
Duygular, çocuklarımızın bilmediği büyük şeyler. Onları anlamanıza yardımcı olabiliriz. Çocuğunuzla oturun, onunla konuşun, sizinkini ifade edin ve nasıl hissettiğinizi açıklamaya çalışın. O kızgın? Öfke hissetti. Neden? Tüm bu soruları kendine sormasını sağlayın ve her şeyden önce, bu duyguların hiçbirinin kötü olmadığını anlamasını sağlayın. Hepsi, kesinlikle hepsi gereklidir ve hepsinden öğrenebilirsiniz.
Çocuk hikayeleri, çocukların duyguları üzerinde çalışmak için iyi bir kaynaktır. Hikayeler çocuklarda farklı duygular uyandırır. Üzüntü, neşe ve tiksinti, öfke, hayal kırıklığı ve korku gibi diğer duygulardan bahseden bazı hikayeler seçtik.
Oğlan ve tırnaklar. Öfke hakkında bir hikaye
Bu hikaye ile çocuğunuzun sahip olduğu tepkileri, ne hissettiğini, ne zaman kızdığını ve bunun ne gibi sonuçları olduğunu anlamasına yardımcı olun. Hayal kırıklıklarını anlamak için bir hikaye.
Juan korkmadan. Korkular hakkında bir hikaye
Juan'ın bu korkusuz hikayesi, korkularınızla yüzleşebileceğiniz ve üstesinden gelebileceğiniz bir örnek. Cesaret ve cesaretle çocukları cesaretlendirmek ve korkularıyla yüzleşmelerine yardımcı olmak için ideal bir hikaye.
Renksiz şehir. Üzüntü hakkında bir hikaye
Bir gülüşün değerini öğreten bir hikaye. Bu 'Renksiz Şehir' hikayesi çocuklara mutluluk arayışından bahsediyor, çocuklara gülümsemek ve güzel bir yüz takmanın günümüzü biraz daha mutlu ettiğini, üzüntünün ise daha fazla üzüntü yarattığını öğretiyor.
Mutluluk şişesi. Neşe hakkında bir hikaye
Olabileceğini hayal edebiliyor musun? Sadece içerek mutlu bir insan olabileceğin sihirli bir iksir olduğunu mu? Bu, hasta olduğu için sevincin satıldığı bir dükkana giden (çok üzgün) bir adamın hikayesi. İyileşebilecek mi?
Küçük kurbağa, kurbağa. Tiksinme hakkında çocuk hikayesi
Çocuklar günde birkaç kez tiksinme duygusunu hissedebilirler: bazı yemek tabaklarından, böceklerden, çöplerden iğrenme ... Yardım. Küçük kurbağanın bu hikayesini anlatın ki çocuklarınız tiksintinin ne olduğunu anlasın.
Şuna benzer daha fazla makale okuyabilirsiniz Çocukların temel duyguları: sevinç, üzüntü, korku, öfke ve tiksinti, yerinde Davranış kategorisinde.