-
murathan mungan şiiri.
yağmur herkese yağar
güneş ısıtır herkesi
mevsimler herkes içindir
yalnız çığ altında kalan
sele kapılan her zaman birkaç kişi
herkes içindir aşk da, ayrılık da
yalnızca birkaç kişi ölür acıdan
eskiden ölümle tartılırdı ayrılık
kiminin hayatı yalnızca unutkanlıktan
her şey, herkes için değildir oysa
kimi hiçbir şey öğrenemez karanlıktan
yalnızlığı kullanmayı bilmez kimi
kimi ayrılamaz yalnızlıktan
yağmur herkese yağar
ama çok az insan tutar yağmurun ellerini
onca şarkı, onca film, onca roman
ama sevmeye yetmez herkesin kalbi
çığ altında kalan sele kapılan
aşktan ve acıdan ölen
birkaç kişi dünyayı başka bir yer yapmaya yeter
aslında onların hikayesidir anlatılan
diğerleri dinler, seyreder, geçer gider
geçer gider herkes
hikayedir geriye kalan.
murathan mungan
-
tersini iddia edenler için; (bkz: why does it always rain on me)
-
yağmur herkese yağar, ama nedense bir ben yaşlanırım.
-
(bkz: it can't rain all the time)
-
(bkz: rahman/@rom)
-
yağmur herkese yağar, ama bazısının içine işler.
-
"...yağmur herkese yağar
ama çok az insan tutar yağmurun ellerini
onca şarkı, onca film, onca roman
ama sevmeye yetmez herkesin kalbi..."
neden yağmurun ellerini görüp te tutabilen az, neden?
şarkılar herkes için, filmler herkes için, romanlar da öyle, anladık.
iyi de neden sevmeye yetmiyor herkesin kalbi?
bu kadar güzel olmak zorunda mıydı bu dizeler?
murathan mungan, siz insan değilsiniz!
saygılar şelale.
-
bir değişik versiyonu;
- yağmur herkese yağar ama bazılarına daha eşit yağar...
-
"yagmur herkese yagar ve fakat kimilerini fena gamlandirir"