Vertigo “dönmek” anlamına gelen latince bir kelimedir. Vertigo hastalık değil, bir hastalık belirtisidir. Vücudun denge sisteminden denge merkezine yanlış uyaranlar gitmesi, veya doğru uyaranların yanlış algılanması sonucu ortaya çıkar. Hastalar sıklıkla kendilerinin veya çevrenin döndüğünü söylerler.
Dengenin sağlanmasında bir çok organ birbirleri ile bağlantılı bir şekilde çalışır ( iç kulak, gözler, eklem – kaslar, beyin, beyincik). Bu organları etkileyen hastalıkların birçoğunda vertigo ortaya çıkar.
Belirtileri:
Vertigoda görülen en önemli belirti baş dönmesidir. Baş dönmesinden başka mide bulantısı, kusma, kulaklarda çınlama, işitme kaybı, göz hareketlerinde anormallik, yürüme zorluğu gibi belirtiler de görülebilir.
Tanı:
Vertigo bir hastalık değil, hastalık belirtisi olduğu için hekim hastanın yaşadığı baş dönmesinin özelliğine göre tanı koyacaktır. Hekim önce kulak burun boğaz muayenesi ve nörolojik muayene yaparak hastalığın iç kulaktan mı yoksa başka bir nedenden mi kaynaklandığı konusunda bilgi sahibi olmaya çalışır. Bu muayene sonunda gerekli görürse bazı tetkikler ister.
İç kulak ile ilgili sorun olduğunu düşünüyorsa denge testi ve işitme testi yapar. Eğer nörolojik olduğu düşünülüyorsa EEG, bilgisayarlı tomografı ve MR çekilir. Hekim kalp-damar sistemi ile ilgili sorun olduğunu düşünüyorsa ekokardiyografi ve EKG yapılır. Eğer muayene ve tetkikler sonucunda kulakla ilgili bir hastalık olmadığı kararına varılırsa hekim hastayı diğer ilgili branşlara sevkeder.
İç kulakla ilgili en sık görülen baş dönmesi nedenleri:
– Pozisyonel vertigo dediğimiz kristallerin yer değiştirmesi
– Meniere hastalığı
– Vestinüler nörinit