Lozan Barış Anlaşmasının, Boğazlar konusundaki hükümlerini yeniden düzenlemek üzere, Türkiye ile Avustralya, Bulgaristan, Fransa, İngiltere, Japonya, S.S.C.B., Yugoslavya, Yunanistan ve İtalya arasında, İsviçrenin Montreux (Montrö) kentinde Montreux Palace otelinde imzalanan anlaşmadır (20 Temmuz 1936). Lozan Barış Anlaşmasında, Boğazlardan ticaret ve savaş gemilerinin serbestçe geçebileceği, Boğazlar bölgesinin askerden arındırılacağı ve geçişi denetleyen bir komisyon kurulacağı esasları kabul edilmişti. Değişen siyasal koşullar sonucunda Lozan Barış Anlaşmasının bu hükümleri Türkiye için çeşitli sakıncalar doğurmuş bulunuyordu. İtalyanın Habeşistana (günümüzde Etyopya) saldırması, Almanyanın Versailles Anlaşmasını tek yanlı olarak tanımaması ve Japonyanın Milletler Cemiyetinden çekilmesi, uluslararası güvencenin söz konusu olamayacağını gösterdiği gibi, Boğazların askerden arındırılmış olması da, bu bölgenin ve İstanbulun ani bir saldırı karşısında savunulmasını olanaksız kılıyordu. Türkiye, dünyadaki siyasal koşulların değiştiğini göz önünde bulundurarak, daha 23 Mayıs 1933teki Londra Silahsızlanma Konferansında, Boğazların hukuksal durumunun değiştirilmesi gereğini belirtmişti. 11 Nisan 1936daysa, siyasal koşulların değişmiş olması, hükümlerin de değişmesini gerektirir biçimindeki hukuk ilkesine dayandırdığı bir muhtırayı (nota), yeni Boğazlar rejimini belirlemek amacıyla, İngiltere, Fransa, İtalya, Japonya, Bulgaristan, Yunanistan ve Romanya ile S.S.C.B. ve Yugoslavya ya verdi.
Bu çağrının ilgili devletlerce kabul edilmesi üzerine, İsviçrenin Montreux kentinde bir konferans düzenlendi.
22 Haziranda başlayan ve bir ay kadar süren konferans sonucunda Türk tezini temel alan anlaşma imzalandı (20 Temmuz 1936). Japon delegeleri anlaşma hükümlerini Japon hükümetinin de onaylaması koşuluyla kabul ettiler ve Japonya anlaşmayı 19 Nisan 1937de imzaladı. İtalya ise, konferansa katılmamıştı ama anlaşmayı 2 Mayıs 1938de imzaladı. Montrö Anlaşması 29 madde ve 4 ekten oluşur ve gemi çeşitleriyle savaş ve barış durumlarına göre değişik düzenlemeler içerir: Ticaret gemilerinin barış zamanında, gündüz ve gece, her an ve yükü ne olursa olsun Boğazlardan serbestçe geçebilecekleri, savaş zamanında Türkiye savaşan devlet değilse gene aynı haktan yararlanacakları, ama Türkiye savaşan devletse bu serbest geçiş hakkını yalnız Türkiye ile savaş durumunda olmayan devletlerin gündüz vakti ve gösterilecek yolu izlemek koşulu ile kullanabilecekleri öngörülmüştür. Ayrıca, Türkiye savaşan devlet olmamakla birlikte kendisini yakın bir savaş tehlikesi içinde görüyorsa, gene ancak aynı koşullarla ticaret gemileri Boğazlardan geçebileceklerdir. Savaş gemileriyle ilgili düzenleme daha ayrıntılı ve değişiktir. Barışta, Türkiyeye sekiz gün öncesinden hangi gemilerin geçiş yapacağının bildirilmesi gerekir. Öte yandan, bu bildirimde bulunmak koşuluyla gündüz vakti tüm devletlerin hafif tonajlı su üstü savaş gemileri Boğazlardan geçebilmektedirler. Ancak, aynı anda geçiş yapan bu gemilerin toplam tonajı 15 000 tu aşamayacağı gibi, sayıları da dokuz gemiden çok olmamalıdır. Bununla birlikte, bu sınırlandırmanın Türkiyenin çağrısı üzerine gelen ya da onarım için Boğazlarda bulunan gemiler için uygulanmayacağı öngörülmüştür.
Karadenizde kıyısı bulunan devletler için de ayrıcalıklar tanınmıştır: Bu devletlerin savaş gemileri tonaj sınırlamasından Boğazlardan teker teker geçmek koşuluyla bağışık tutulmuşlardır. Bu devletlerin Karadeniz dışında yaptırdıkları ya da satın aldıkları her çeşit su üstü ya da su altı gemilerini, tezgâha konma ya da satın alma işlemini Türkiyeye zamanında bildirmek koşuluyla, Boğazlardan Karadenize geçirmek hakları vardır. Aynı durum, Karadeniz dışında onarılacak gemiler için de söz konusudur. Ne var ki, denizaltı gemileri su üstünde ve gündüz seyretmek zorundadırlar.
Montrö Anlaşması, Karadenizde kıyısı olmayan devletlerin bu denizde bulundurabilecekleri savaş gemilerine toplam tonaj ve gemi sayısı bakımından da sınırlamalar getirmiştir.
Bu devletlerin Karadenizde kıyısı olmayan bu denizde bulundurabilecekleri savaş gemilerine toplam tonaj ve gemi sayısı bakımından da sınırlamalar getirmiştir.Bu devletlerin karadenizde bulunabilecek gemilerinin toplam tonajı 30 000 tu aşamayacak ve kalma süreleri de yirmi bir günü geçemeyecektir. Bu konuda ayrıca bazı ayrıntılı düzenlemeler de öngörülmüştür. Savaş durumuyla ilgili düzenlemede Türkiyenin savaşan devlet olup olmamasına göre bir ayrım yapılmıştır.
Sözleşmenin 19.) maddesinde, savaş durumunda, savaşa katılmayan devletlerin gemilerinin barış zamanında olduğu gibi Boğazlardan geçebilecekleri, buna karşılık savaşan devletlerin gemilerine Boğazların kapalı olacağı belirtilmiştir. Ancak, Milletler Cemiyeti Sözleşmesine göre Türkiyenin yaptığı bir yardım anlaşmasının hükümlerinin uygulanması, savaşan devletlerin gemilerinin bağlı bulundukları limanlara dönmek için Boğazlardan geçmeleri, bunun dışında tulmuştur.
20.) madde, savaş zamanında ve Türkiye savaşan devlet ise, Boğazlardan hangi gemilerin geçebileceğine karar vermek hak ve yetkisini tümüyle Türkiyeye vermiştir. 21.) maddeye göreyse Türkiye, kendisini yakın bir savaş tehlikesi içinde görürse, 20.) madde hükmünü uygulayabilecektir. Ancak bağlı bulundukları limanlara dönmek için Boğazlardan geçmek zorunda olan gemilere engel olunmayacaktır.
Buna karşın, eğer bu gemiler Türkiye ile savaşa girme olasılığı bulunan devlete aitseler, bunlara da Boğazlardan geçme izni verilmeyebilecektir. Lozan Barış Anlaşmasıyla kurulmuş bulunan Uluslararası Boğazlar komisyonu da Montrö Anlaşmasının 24.) maddesiyle kaldırılmıştır. Montrö Anlaşması, Türkiyenin boğazlar üzerinde tam egemenliğinin ,ilgili devletlerce kabul edildiği belgedir.