Bugün biraz kafam dağınıktı. Gün boyunca koşturdum durdum, bir ara duvara tosladım. Eve geldim, baktım maç başlayalı 14 dakika olmuş. "Bugün nihayet ucundan da olsa yetiştiğin bir şey var" dedim kendime, başladım izlemeye!
Liverpool severdim ben eskiden. İzlerken anladım ki bu sıralar bir İngiliz karşıtı duruş sinmiş benim üzerime. Dün akşam yazdığım yazı da meydanda. Bayern'in yaptığını yapamadı Benfica ama. Halbuki onları daha çok destekledim, ne yalan söyleyeyim!
Maça dair bir şey söylemeyeceğim pek. Belki ikinci devrenin başında o kadar baskıyla bir gol bulabilseydi Benfica 3. golü yemeden, skor ve sonuç değişebilirdi. Olmadı, olamadı. Tertemiz kazandı adamlar.
Öte yandan Reina'nın kramponları beni hasta etti. Hele bir de "kerpetenli bir abi" görünce sahada, "sahadaki yabancı cisim dediğin budur!" dedim, kimse müdahale etmedi! Ben de futbol bilgimi sorguladım tabii hemen(!).
Onca adamın tribünde "You'll never walk alone" diye haykırması mühim mesele.
Bugün kimsenin kimseye bu sözü söylemeye cesareti yok, binler bir takım için hep bir ağızdan söylüyor, ne mutlu!
Kendime not: Söyledin söyleyeceğini, yat uyu.