Sultan Alparslan, 20 Kasım 1029’da doğan Büyük Selçuklu İmparatorluğu’nun beşinci hükümdarıdır. Babası I. Çağrı Bey, Selçuklu Hanedanı’nın kurucusudur. Alparslan, babasının ölümünden sonra 1063 yılında Selçuklu tahtına geçti. Tahta geçtiğinde, Selçuklu İmparatorluğu güçlü bir devletti, ancak aynı zamanda çevresindeki düşmanlarıyla savaş halindeydi.
Alparslan, hükümdarlığı boyunca birçok başarıya imza attı. İlk olarak, Gürcistan Krallığı’nı fethetti ve Gürcü Kralı IV. Bagrat’ı esir aldı. Daha sonra, 1071 yılında Malazgirt Meydan Muharebesi’nde Bizans İmparatoru Romen Diyojen’in ordusunu mağlup ederek Anadolu’nun kapılarını Türkler için açtı.
Bu zaferle birlikte, Anadolu’nun büyük bir kısmı Türk egemenliği altına girdi. Aynı zamanda İslam dünyasındaki birçok liderle de ilişkiler kurdu. Abbasi Halifesi ile ittifak kurarak Şii Fatımiler’e karşı savaştı ve Horasan’daki Gazneliler’i mağlup etti. İslam dünyasındaki liderler arasında saygınlık kazandı ve kendisi de büyük bir İslam alimi olduğu biliniyordu.
Ancak, Alparslan’ın başarılı hükümdarlığı çok uzun sürmedi. 1072 yılında, Türkmen beylerinin ayaklanması sonucu öldürüldü. Ancak, tarihte büyük bir komutan, devlet adamı ve İslam alimi olarak anılır. Sultan Alparslan, tarihte Türklerin Anadolu’ya yerleşmesinde büyük bir rol oynadı ve Anadolu Selçuklu İmparatorluğu’nun kurulmasına zemin hazırladı. Malazgirt Zaferi, Türk tarihinde önemli bir dönüm noktasıdır ve Sultan Alparslan’ın askeri dehası ve liderlik kabiliyeti sayesinde kazanılmıştır.