AB'nin kurtarıcısı ve Almanya
Almanya'da bir tür demokrasi olduğu gerçeği göz önüne alındığında, “Büyük Almanya” ve “Avrupa'yı çiğneme” Almanlarının zorunlu inşasından şüphe edilmesine izin verilecek. Angela Merkel'in (Şansölye) oldukça yüksek bir yetkisi var ve yüksek kalması için insanlarına soracak: ne istiyorsun, sevgili Herry ve Frau? Herr ve Frau'nun yarısı ona cevap verecek: Avrupa'ya hiç ihtiyacımız yok, Avrupa Birliği olmadan da iyi yaşayacağız. Bu sadece fena değil, bileşimindeki kadar iyi değil. Bir Deutschmark verin! - Almanların çoğu olmasa bile, yarın Şansölye Merkel'e söyleyeceği şey bu.
Eylül ortasındaki 2012, TNS Emnid, Almanlar, Fransızlar ve Polonyalılar arasında (üç ülkenin her birinde binden fazla kişi) yapılan geniş kapsamlı bir anket düzenledi. çıktı: Almanya nüfusunun yaklaşık üçte ikisi (% 65), ülkenin avrodan vazgeçmesinin daha iyi olacağını düşünüyor. Bu üçte ikisi çoğu, bir markayla hayatlarının euro'dan daha “daha iyi” veya “nispeten daha iyi” olacağına inanıyor.
Anket verilerine bakıldığında, Almanlar Avrupa’yı barışçıl bir şekilde “ele geçirecek” değil, Almanya’nın AB’nin zayıf ekonomilerini, özellikle de “uzun süre acı çeken” Yunanistan’ı desteklemeye zorlandıklarından dolayı mutsuz. Dahası, tasarruflu Almanlar, avro bölgesi mali krizinin tasarruflarından etkileneceğinden korkuyor. Almanların% 49'i, Avrupa Birliği olmayan Almanya'nın daha iyi olacağına inanıyor.
Karşılaştırma için, ekonomisi Alman ekonomisi kadar parlak olmayan Fransızlar, euro konusunda daha olumlu: burada, katılımcıların sadece% XN2'si, euro'dan frangıya geri dönüşün ülke ekonomisini iyileştireceğine inanıyor. Nüfusun üçte birinden fazlası Avrupa Birliği'nden ayrılmaya hazır.
Eylül ayının başında, Moody's Avrupa Birliği'ne bakışını düşürdü; bundan böyle “olumsuz”. Bunun nedeni tam olarak Birliğin en güçlü ekonomilerinin riskleri idi: Almanya, Fransa, Büyük Britanya ve Hollanda.
Bununla birlikte, şu anda Almanya’nın birçok analistin gördüğü kriz karşıtı politika, “beşinci Reich” değil, AB’nin mali kurtarıcısı (en azından geçici), “tek kişi” değil, ortak olanı. Almanya, yalnızca borçluların günahlarını ödemeyecek. Frau Merkel'in yaklaşımı hiç agresif ve emperyal değil, pragmatik ve pekiştirici - ve ustaca ustaca bakış açıları arasında bir uzlaşmaya dayanıyor.
Şansölye Merkel bahsedilenAlmanya’nın (ve aynı zamanda Fransa’nın ikinci AB ekonomisi olduğu) Avrupa’yı kurtarmak için “özel sorumluluk” aldığını belirtiyor. Gördüğümüz gibi, Frau Merkel, Almanya'nın yeni emperyal geleceğine hiç inanmıyor. Aksine, Birliğin gelişmiş ekonomileri karşısında bazı başarılı yönetici ülkelerin önderlik ettiği, ekonomik topluluktan ayrılmanın eşiğindeki İspanya veya Yunanistan gibi yabancılara iradesini dayatacak olan AB’nin gelişmiş ekonomileri karşısında, AB’nin tam merkezileşmesi anlamına gelmez. şimdi genel bir grev var: otobüs yok, tren yok, uçak yok, hatta doktorlar bile ... evet, o doktorlar, gazeteciler - ve grevdeydiler).
II. Dünya Savaşı sonrası uzlaşmanın 50. yıldönümüne adanmış bir etkinlikte konuşan Bayan Merkel, Almanya ve Fransa’nın devletler arasındaki bağları güçlendirmek için çalışması gerektiğini söyledi, çünkü “iyi ve güvene dayalı ilişkiler verilmez”. Ayrıca, Almanya ve Fransa, diğer Avrupa ülkeleriyle birlikte Avrupa'nın geleceği için çalışacaklar. İşte onun sözleri: “Avro bölgesini güçlendirmeli ve istikrara kavuşturmalıyız.” Ayrıca: “Avrupa ekonomisini daha sağlıklı ve sürdürülebilir hale getirmek için çalışıyoruz. Bu bakımdan, Almanya ve Fransa'nın özel bir sorumluluğu var. ”
Almanya Başbakanı, Avrupa’nın istilacılarına çok benziyor. Kısmen Deutsche Mark'a geri dönmek isteyen ve AB'yi terk etmekten korkmayan Almanlar da, iradesini Avrupa'ya dikte etmeye kararlı olan millet gibi değil.
Ancak bir başka şey de, avro bölgesindeki ülkelerde Alman diktatörlüğü - ekonomik konuştukları. Bu bir tür finansal engellemedir: Almanlar şartları belirledi, ancak kriz ülkelerinin izleyebileceği bir şey kalmadı. Angela Merkel'in emrettiği şeyi yapmak. Aksi takdirde - boru, "varsayılan" dır. Öte yandan, Almanlar çalışıp tasarruf ederken Almanlar bu ülkeleri (yine Yunanistan gibi) paralarının çalınmasını önlüyorlar. AB'ye bir besleyici olarak katılan Mitoloji alanında büyük uzman olan Yunanlılar (sadece pagan değil, aynı zamanda politik - Plato’nun “Devletini” de görmeliler), bir kez ve herkes için asimile etmek zorundalardı: insanı yaratan, ancak emeği yaratan Olimpiyat tanrıları değildi. Materyalizm ellerinden gelenin en iyisini değilse, o zaman AB'den hoş geldiniz. Bu durumda boğulmanın kurtuluşu, boğulmanın kendileridir.
Geçen gün, “büyük üç” olan Avrupa Merkez Bankası, Uluslararası Para Fonu ve Avrupa Komisyonu nihayet bu Yunanistan ile ne yapılması gerektiğine karar verecek. Yunanistan'ın hala “serbest yüzmesine” izin verilirse, AB'de yalnızca birkaç günde değil, saatler içinde patlayacak daha önce görülmemiş bir büyük çaplı mali kriz yaşanacak. Yunanistan'dan sermaye akacak, borsalar duracak, birçok banka kapanabilir, yatırımcılar geçici olarak hesaplara vb. Erişemez.
Bununla birlikte, bu korkunç Avrupa ekonomik “aranjedon” unun önlenmesi için, kriz ülkelerinin - tabii ki, Yunanistan, İtalya, İspanya, Portekiz ve diğerlerinin - finansal meselelerin en kötü olduğu ve - nerede olduklarını (bunlarla sınırlı olmaksızın) borç tahvillerinin satın alınması da dahil olmak üzere özel önlemler geliştirilmiştir. kemer sıkma önlemleri çok az yardım ediyor ve aynı zamanda zarar veriyorlar, kitlesel hoşnutsuzluklara, protestolara, gösterilere, polisle çatışmalara, grevlere, pogromlara, su koruyucularının ve plastik mermilerin koruyucularla kullanılması (geçen gün Madrid'de olduğu gibi) ve . Kısacası, AB kararsız olduğunu ve hiçbir özel mali önlemler yapamaz.
Angela Merkel sürekli tekrarlar: Avrupa olmadan Avrupa olmaz. Bu sloganla, Şansölye sandık başına gidecek. Sonunda, tüm Almanlar markaya geçmeye ve AB'den ayrılmaya karar vermedi. Şimdi, Yunanistan ve diğer borçlu ülkelerle birlikte yanmazsa, o zaman ... Bu durumda Almanya zaten var uygun para:
“Euro'nun girişine kadar kullanımda olan ve kesinlikle normal bir tasarı olan Deutsche Marks'ın bir 10 değeri var. Soğuk Savaş'ın doruğunda 60'lerde başka banknotlar çıkarıldı. Neredeyse hiç kimse onları ellerinde tutmuyordu. Özel seri Bu para, Üçüncü Dünya Savaşı'nın başlaması durumunda kullanılmalıydı.
Alman Merkez Bankası'nın eski sığınağında yakın zamanda 19 milyarlarca özel not değerinde banknotlar keşfedildi. Sonra bir yere taşındılar. Toplam 29 milyar ersatz markasının piyasaya sürüldüğü biliniyor. Çok değil, şu anki Alman ekonomisinin büyüklüğü göz önüne alındığında, ancak bu yeterli. Ne de olsa, Almanlar ve özellikle Alman şirketleri pratik olarak nakit kullanmıyorlar. Hesaplardaki fonları dönüştürmek de sorun değil. Fiyat işaretleri hala euro ile değiştirilebilir. ”
Ancak bunlar, gazetecilerin spekülasyonları, pratikte hiçbir ortak yanı yok.
Almanya sadece avro bölgesi kurtarma stratejisini izliyor: sonuçta avronun çöküşü Alman bankalarına, sigorta şirketlerine ve sanayi şirketlerine ve ayrıca vatandaşlara yaklaşık üç trilyon avroya mal olacak.
Bu nedenle, ECB Başkanı Mario Draghi'nin planına ek olarak, sorumlu kişi doğrudan alım Sorunlu AB ülkelerindeki borç sorunları, son olarak, 12 Eylül ayı sonunda, AB bütçe kontrol anlaşması (“euro pakt”) yoluyla mali krizle başa çıkmak için yeni bir sistem ve euro - Avrupa İstikrar Mekanizması (Avrupa İstikrar Mekanizması, ESM). Yeni mekanizma, Karlsruhe'deki Alman Anayasa Mahkemesi tarafından onaylandı ve her bir AB ülkesinin borçlarını ödediği göre önceki prensibin reddedildiğini ilan etti (bu ilke, Avrupa tek para birimi getirildiğinde kuruldu). Aynı gün, Eylül 12, dünyanın finansal piyasaları, Karlsruhe'nin momentumuna olumlu tepki verdi. Avrupa borsa endeksi gülmek % 1,1, Mart 2012'tan sonra en yüksek puana geri döndü ve Euro, dolar karşısında değer kazandı ve Mayıs ayından bu yana en yüksek rakam olan $ 1,2885 oldu. Son olarak, İtalya ve İspanya'daki tahviller için risk maliyeti düşmüştür.
Şansölye Merkel derhal Federal Meclis'te bir konuşma yaptı ve diğer şeylerin yanı sıra şöyle dedi: "Bu, Almanya için iyi bir gün ve Avrupa için iyi bir gün." “Bir kez daha, Almanya Avrupa'ya ve tüm dünyaya güçlü bir sinyal gönderiyor. Almanya, Avrupa'da en büyük ekonomi ve önemli bir ortak olarak sorumluluğunda kararlı. ”
İşte burada. Almanya, Avrupa’nın ana sömürgecisi değil güçlü bir ortaktır. Burada “beşinci” veya diğer bazı “Reich” hakkındaki argümanları bulmaya çalışın ...
ESM fonunun yetkili sermayesi 700 milyar Euro'dur.Eğer avro bölgesi katılımcılarının her biri, ülkesinin GSYİH'sı ile orantılı bir paya sahiptir. Örneğin, almanya vardır % 27,146 (% 190,024 Milyar), Fransa -% 20,386 (% 142,701 Milyar Avro), İtalya -% 17,914 (% 125,395 Milyar), İspanya -% 11,904 (% 83,325 Milyar), Hollanda -% 5,717 (% 40,019 Milyar) .), Belçika -% 3,477 (24,339 milyar €), Yunanistan -% 2,817 (19,716 milyar €). En az şeye sahip: Kıbrıs -% 0,196 (1,373 milyar Euro), Estonya -% 0,186 (1,302 milyar Euro), Malta -% 0,073 (0,511 milyar Euro). Ayrıca toplam 80 milyar tutarını bilmeniz gerekir - ESM'nin kurucu ülkelerinin 17'ine doğrudan katkıları - ki bu rakam 23 milyar Euro - Alman parasıdır. Kalan 620 milyar Euro sadece avro ülkelerinden gelen garantileri ve garantileri temsil ediyor. Yunan, İtalyan veya İspanyol yükümlülüklerinin - şeker sarmalayıcıların olduğunu anlamak kolaydır.
Alman Avrupa’nın “gücü”, ESM ile ilgili anlaşmanın onaylanması üzerine kendini gösterebilir: anlaşma, toplam sermayesinin% 90’ine sahip olan üye ülkeler tarafından onaylandığı takdirde yürürlüğe girer. % 27,146 olan Almanya tarafından onaylanmadıkça, ESM çalışmaya başlayamadı.
Ve böylece diğer analistler, Almanya'da, sözde “beşinci Reich” e doğru yürüdüklerini ve Alman halkının muhalefetine rağmen, söz konusu Alman halkının (Yunanistan'dan gelen) demokrasiyi uyguladıklarını kısa sürede Avrupa'yı bastırmaya hazırladıklarını düşünmediler.
Gerçek şu ki, binlerce Alman’ın 37’i ve onlarla birlikte Alman Parlamentosu’nun milletvekilleri ve Parlamento grubu “Sol” (bunlar eski komünistler) Federal Meclis’ten Alman Anayasa Mahkemesi’ne toplu iddialarda bulundular - sadece ESM anlaşması ve “Avrupa Anlaşması’nın ülke anayasasına uyumu için” . Yasal şüpheciler, bu anlaşmaların Almanya’nın bütçe egemenliğine zarar verip vermediğini merak ediyorlardı. 12 Eylül mahkemesi karar verdi: hayır, zarar verme.
Anayasa yargıçları ayrıca, Almanya’nın ESM’e katılımını sınırlayan koşulları da belirledi: her şeyden önce, ülkenin mali yükümlülüklerinin limiti, 190 milyar Euro’nun izin verilen sermayesinin tutarıdır, bu tutarın aşılması, ancak fondaki Alman temsilcilerinin rızası ile kabul edilebilir ve Bundestag’ın onayına tabidir.
Demokrasi için o kadar ki - Angela Merkel'in kesinlikle hesaba katılacağı, seçim öncesi sözlerini tavandan almayacağı yönünde.
Alman solu, AB'nin kurtarma hatasının avro bölgesindeki mali krizin gerçek nedenlerini göz ardı ettiğine inanıyor. “Avroyu koruma sisteminin sözde krizin gerçek sebeplerinden geçtiğine inanıyoruz. Örneğin, finansal spekülasyonları etkilemiyor, bunun yerine, para tasarrufu taahhütleri sayesinde, Avrupa ülkeleri ekonomik kaosa sürükleniyor ", - diyor Alman Sol Parti Genel Başkanı Katya Kipping.
Bu doğru, ancak kriz mücadelesinde kazan-kazan seçeneği yok. Borç yükümlülüklerinin kendileri (faiz getiren menkul kıymetler) spekülasyon için bir nedendir. Almanya’nın ve ECB’nin ekonomi politikasının eleştirmenleri başka seçenekler sunamıyor - Almanya’nın AB’den çıkması ve Deutschemark’a geçişi dışında. Ancak 37000 böyle bir karar için oy çok küçük. Ve Angela Merkel, avronun reddedilmesinin düşmeye ve Alman ekonomisine yol açacağının bilincindedir. Almanlar için asgari kayıplarla temkinli bir destek politikası, istikrarsızlaştırma ile dolu olan tüm “ödün vermeyen” çözümlerin en iyi alternatifidir. AB’nin ayrılışı hakkında bir ipucu vermek için sadece Almanya’ya ihtiyaç var - AB çökecek. Bunun söylentileri bile avroyu değersizleştirebilir.
Bu arada, devlet tahvillerinin itfa planı ile ilgili olarak Mario Draghi, şimdi doğrulanmış (Avrupa Merkez Bankası ve Bundesbank avukatları) - halihazırda AB mevzuatının gereklerine uygun olarak. Şeffaflık ve demokrasi yeterlidir.
Göre Uzmanlar, sınırsız devlet tahvili alımı programı, üye devletlerin devlet bütçesi açığının topluluğun tek bir organı tarafından doğrudan karşılanmasını yasaklayan AB'nin temel konumunu ihlal edebilir. Doğrulamanın nedeni, Avro bölgesindeki sorunlu ülkelerin devlet tahvillerini sınırsız olarak satın alma programı olan ECB Yönetim Kurulu tarafından Ağustos ayında 2012'in kabul edilme sürecinde, bir kişinin buna karşı oy kullandığı, yani Bundesbank Başkanı Jens Weidmann'ın.
Aynı zamanda, Almanya tasarruf için AB kriz ülkelerini çağırıyor. Sevilmeyen ölçüleri, ancak, bir tepeden binmeyi seviyorsunuz - kızak taşıyabiliyorsunuz.
Kriz ülkeleri ekonomisi Almanya’yı sevmediğini dikte ediyor. Belki de burada bazı beyler gerçekten "beşinci Reich" i görür. Örneğin, eski İtalya Başbakanı Silvio Berlusconi geçen gün O suçladı Berlin, kriz sürecinde avronun ekonomiyi AB ortaklarına dikte ettiği ve bunun sadece ekonomik gerilemeyi ağırlaştırdığı yönündedir. Çevrimiçi gazete Huffington Post'un İtalyan basımına röportaj veren Berlusconi, Almanya'nın ekonomi ve disiplin kurallarını diğer Avrupa ülkelerine dikte eden bir hegemon eyaleti olduğunu söyledi. Başbakan Mario Monti'nin şu anki Başbakan'ın sitesinde böyle bir “Almanya'nın soygunu” olmayacağını da belirtti.
Berlusconi, doğru yönelimi ile Almanya'yı eleştirirse, hangi Alman “beşinci Reich” hakkında konuşabiliriz?
Almanya’nın Avrupa’ya “dikte” ile ilgili fikirlerinin “reddedilmesi” AB ülkelerinin 11’inden AB’nin AB başkanlığının oluşturulması için AB başkanlıklarının oluşturulması için AB ülkelerinin 27’inden XNUMX’in Hatta birleşik bir ordunun muhtemel oluşumunu bile. Bu, grubun Avusturya, Belçika, Almanya, Danimarka, İspanya, İtalya, Lüksemburg, Hollanda, Polonya, Portekiz ve Fransa’nın dışişleri bakanlarını içeren Avrupa Birliği’nin geleceği konulu toplantısından sonra kabul edilen taslak reformda bildirildi. Avrupa Birliği'nin etkili ülkeleri, İngiltere hariç). Bu gruptaki ana rolün Almanya ve Fransa tarafından oynadığı açıktır.
Bununla birlikte, proje aynı zamanda Almanya’nın “dikte etme” şansını da görebilir: sonuçta, reform projesi anlaşılacağı Birkaç AB ülkesinin dış politika ve güvenlik konularında sahip olduğu veto hakkının kaldırılması ve aynı zamanda pan-Avrupa anlaşmalarının onaylanmasının kaldırılması. Reformun onaylanması durumunda, AB ülkelerinin aynı fikirde olmadıkları dış politika önlemlerini desteklemeleri gerekecektir.
Angela Merkel'in AB başkanı ve Dışişleri Bakanı Guido Westerwelle olduğunu varsaymak ironikse, o zaman “beşinci Reich” fikrinin destekçileri doğru olmazsa, biraz tereddüt edebilirler.
Bununla birlikte, ortak bir AB ordusu ve tek bir savunma pazarı oluşturma fikri ait Almanya, Fransa, İtalya, İspanya ve Polonya. Bu bir konsolidasyondur ve hiçbir şekilde dikte edilmemiştir. Ve bu fikre karşı, Almanları değil, emperyal geçmişlerini hatırlayan İngilizleri not edin.
Kısacası, söyleyebilecek ne varsa, ama Almanya AB’de geleceğini görüyor. Agresif Almanlarının bastırılması yoluyla Avrupa'nın tam merkezileşmesinden değil, Avrupa Birliği'nin kurtarılması ve Almanların kendilerini kurtarması (büyük ve derin ceplerinde üç trilyon euro tasarruf) hakkında konuşuyoruz. Başka bir şey - Avrupa Birliği'ni kurtaramazsanız. Fakat bu durumda Almanya kimsenin başına gelmeyecek ...
- özellikle topwar.ru