Venedik, Türkler üzerine daha büyük bir faaliyette bulunulamayacağını görünce, Osmanlı yönetiminin niyetini anlamak ve kendi lehlerine sulh sağlamak için İstanbul’daki elçisini görevlendirmişti. Elçi Barbaro, Sokollu ile yaptığı görüşmede tarihe geçen şu cevabı aldı: ''Sizden bir krallık almakla, bir kolunuzu kesmiş olduk. Siz ise donanmamızı mağlup etmekle sakalımızı tıraş ettiniz. Kesilmiş bir kol yerine gelmez, ama tıraş edilmiş sakal evvelkinden daha gür çıkar.''
Gerçekten de o kış yapılan büyük çalışma sonucunda 200’den fazla gemi inşa edildi ve Haziran ayında bu donanma Akdeniz’e açıldı. Bu olayın ardından müttefikler bir daha toparlanamadılar. Eylül 1572'de Venedik Balyosu ve Sokollu Mehmed Paşa arasında görüşmeler başladı. 7 Mart 1573 tarihinde antlaşma imzalandı. Venedik, Kıbrıs ve Sopoto Kalesi’nden feragat etti, ayrıca üç yıl içinde Osmanlı İmparatorluğu’na 300 bin altın savaş tazminatı ödeyecekti.
Venedik’in elindeki Zenta’nın vergisi 500 altın artırıldı. Dalmaçya’da iki tarafın birbirinden aldığı topraklar karşılıklı olarak geri verildi. Yelken açmaya hazır bekleyen 250 kadırgalık yeni Osmanlı donanmasının neden olduğu korku Venedik’i barışsever yapmıştı. Öte yandan savaş Venedik’e oldukça pahalıya mal olmuştu. Osmanlı İmparatorluğu lehine gelişen bu durum için Hammer, ''İnebahtı Muharebesini Türkler kazanmış zan olunur'', yorumunu yaparken, Voltaire ise ''Türkler İnebahtı Muharebesini sanki kaybetmemiş de, kazanmış gibiydiler'' demişti.