4 yıllık SOĞUK TÜRKİYE’den sonra sigarayı bırakmak zorunda kaldım ve 5. veya 6. gün tüm gün aşırı derecede yorgun hissettim. O gece gecenin ortasında tuvaleti kullanmak için kalktım ve kelimenin tam anlamıyla neredeyse bayıldı ve öldüm (neyse ki yapmadım). Duyularım şimdi YOĞUN BİR ŞEKİLDE arttı ve şimdi evreni merkezde çok boyutlu bir atom ve “elektronları” yıldızlar ve aylar olarak görüyorum. Yıldızlar daha sonra yeryüzünde bir ışın tabancası gibi dizilirken, diğer dünyalara da vurarak kapakları açıp dünyaları birbirine karıştıracak veya başkalarının “kıyamet” veya “coşku” olarak bildiği şeyleri karıştıracak. Çizdiğim resmin fotoğrafları için aşağıya bir imgur bağlantısı gönderdim (bu çirkin, ben çizemem) Ve aslında “neredeyse öldü” derken kastettiğim şey, bir dna aktivasyon dizisiydi.