Öyle derlermiş, dünyanın en güzel şehri.
Hangisi mi? Venedik!
Kimine göre hâlâ öyle. Ben bu ünvanı vermek için dönüp dolaşıp hep İstanbul'da karar kılanlardanım. Her şeye ve insanına rağmen en güzel o!
Yine de Venedik etkiledi beni. Aslına bakarsanız, Venedik'i İstanbul'a benzeterek beğendim. Şehrin içinden ve etrafından geçen suyla ilişkisi, aynen İstanbul gibi; onsuz olmaz, onunla başka anlam taşır halde.
Adaları, ana karayla bağlantısı, şehrin içindeki Büyük Kanal, yönetim merkezi oluşu,... O kadar çok ki benzerlikler.
Vaporettosu var Venedik'in mesela. Aynen Beşiktaş Üsküdar hattı motorlarına benziyor, ama şimdiki gemi benzeri kocamanlarına değil, eski usul tahta sıralı olanlara.
Denizcilikle ilgili çoğu sözcük gibi vapur sözcüğü, bize İtalyanlardan mı geçmiş olmalı, Fransızlardan mı acaba?
Aşağıdaki bizi Venedik'e götüren vaporetto.
Sonra güvercinleri var bol bol. Uçmuyorlar, doğrusu arada uçup, çoğunlukla yürüyorlar.
İstanbul'un meydanlarındaki bizim güvercinlerden daha ufak boydalar, sanki. Dediler ki, tee vakt-i zamanında Kıbrıs'tan gelmiş bu güvercinler. Şimdi adanın yerlisi olmuşlar.
Bizim buralardan oralar giden sırf güvercinler değil. Sultanahmet meydanındaki dört bronz at da taşınmış imparatorluğun doğu başkentinden batıya, çeke çeke oralardan buralara getirilmiş. Getirilmekle de kalmamış, San Marco meydanındaki koca basilicanın ana giriş kapısınnın üstüne kondurulmuş!
Fotoğrafa tıklayın da büyüsün o uçan-uçurulan atlar.
Bugün de Venedik'ten çıkamadık.
Oysa daha sırada İtalya'nın en büyük gölü Garda kıyısındaki ortaçağdan kalma zarif Sirmione var. Romeo'suna kavuşamayan, trajik hikayenin kahramanlarından Julietta'nın Verona'daki evi var.
Binasıyla, doğasıyla, heykeliyle anıtsal Floransa var.
Toscana'nın incisi Siena, yetmiş kuleli şehir San Gimignano var.
En iyisi, size San Gimignano'daki dünyanın en iyi dondurmacısı ile veda edeyim, bugünlük.
Bakın kaç defa şampiyon olmuş.
.