“Açıklamadaki sorun şu ki, kaybolmaya çalışırken neden bir harita isteyesiniz ki?” Deepali Gupta’ya “Amerika Birleşik Devletleri v. Gupta”nın başlangıcına yakın bir zamanda soruyor.
Deepali’nin babası ve küresel danışmanlık firması McKinsey & Company’nin eski başkanı Rajat Gupta’nın içeriden bilgi ticareti nedeniyle yargılanması ve mahkûm edilmesiyle ilgili bu dolambaçlı yapımın birçok noktasında insanın hissettiği şey kesinlikle kayıp. Üç saat boyunca, “müzikal bir trajedi” olarak ilan edilen olay, Rajat’ın duruşmasını başka konular için dramatik bir trambolin olarak kullanmaya çalışıyor: Deepali’nin psikiyatri koğuşuna gönülsüz bağlılığı, büyükbabasının mirası (bir özgürlük savaşçısı ve gazeteci) ve iş dünyası muhabirlerinin önyargıları.
Deepali giriş mahiyetinde bize şunları söylediğinde, kafa karışıklığı hemen ekiliyor: “Bir oyun yazıyorum ve bir itirazda bulunuyorum. Temyiz bir oyundur. İnsanlığınıza sesleniyorum. Sana sesleniyorum. İnsanlığınızı çekici göstermeye çalışıyorum.” Son cümle bizi geriye götürüyor: Neden öyle? bizimçekici bir şeyle donatılması gereken insanlık?
Bu soruya hiçbir zaman cevap verilmiyor. Ve performans boyunca kafa karışıklığı hüküm sürüyor. Gerçek bir denemeye dayansa da karakterlerin kimlikleri çökmüş veya başka bir şekilde istikrarsızlaşmıştır. Arti Gollapudi, Deepali’nin üç ablasını da canlandırıyor; örneğin, esas olarak gerginlik dereceleri farklılık gösteriyor. Deepali, işleri daha da karmaşık hale getirmek için her birine sevgiyi onurlandıran bir onur ifadesi olan “Didi” diye hitap ediyor, böylece babalarının duruşmasını izlerken tam olarak hangi kız kardeşinin yanında oturduğunu söylemek imkansız.
Müzikal konudan konuya yalpaladıkça – Caitlin Sullivan’ın yönettiği gösteri, sıra dışı şeylerle dolu – sürekli olarak babası hakkındaki yargıyı erteliyor. Çözülmemiş en büyük soruyla bitiyor: Rajat Gupta’nın “iyi bir adam” olup olmadığı. Jüri o zamana kadar kararını vermişti ama şarkı yazarı ve performans sanatçısı Deepali bizi yeniden düşünmeye teşvik ediyor. Bir Hindistan haritası hakkında “Sınırlarımız ne kadar şekillendirilebilir, sınırlarımız ne kadar geçirgen” şarkısını söylediğinde, sadece kendi varlığının değil, babasının varlığının da sınırsız doğasına ilahiler söyleyerek bizi onu olduğu gibi görmeye teşvik edebilirdi. yanılabilir bir varlık.
Tür açısından oyun aynı zamanda kendi kendisiyle de savaş halindedir. Müzikal bir trajedi olarak anılmasına rağmen, bunlardan herhangi biri olmaya çabalıyor. Şarkıların hiçbiri özellikle akılda kalıcı değildi ve Deepali ve kız kardeşlerinden birinin SweeTarts hakkında söylediği saçma sapan düet de dahil olmak üzere birçoğu güvenli bir şekilde çıkarılabildi.
“Gupta”nın konu dışına çıkma eğilimi sadece dikkati ana noktadan uzaklaştırır ve iş ilerledikçe ana nokta giderek daha da karmaşık hale gelir. Sonunda, gösteri, kelimenin her iki anlamında da, bir kızın babasının inançlarından miras olarak neleri miras olarak aldığını düşünmek ile patriğe kendi hikayesini anlatması için yer bırakmak arasında, yayından kaldırma ile haraç arasında bir yerde sıkışıp kalıyor. “Gupta”nın bir haritadan, ama pusuladan çok daha fazla yararlanacağı kuşkusuzdu.
Amerika Birleşik Devletleri / Gupta
28 Kasım’a kadar Jack, Brooklyn’de; jackny.org. Çalışma süresi: 3 saat.
Bu inceleme, tarihsel olarak yeterince temsil edilmeyen geçmişlere sahip kültürel eleştirmenlerin çalışmalarına yatırım yapmayı amaçlayan bir girişim olan Critical Minded tarafından desteklenmektedir.