Ülkemizde, geniş kitleler Amerikalıları biraz sınırlı insanlar olarak temsil etmeyi sever. Bu bir gelenek ve muhtemelen değişmeyecek, aynı şekilde Amerika Birleşik Devletleri'nin dünyanın geri kalanına karşı tutumu değişmeyecek: onların “daha küçük kardeşler” olduğunu düşünüyorlar. Ancak, Amerika Birleşik Devletleri'nde gerçekleşen süreçler hakkında gerçek bir fikir edinmek istiyorsak, onlar hakkındaki fikirlerimizi ülkenin kendisinden ayırmak yararlı olacaktır.
Gazeteci Vladislav Vorobyov'un ağzından “Rossiyskaya Gazeta”, Boston’daki terörist saldırılardan sonra Sarah Palin'in Çek Cumhuriyeti ve Çeçenistan’ı karıştırdığını ve “İslamabad’da bir kaç nükleer füze ateş edelim” fikrini söylediğinde, Prag’ı yakacağız, sonra Tahran’ı bombalayacağız. "aptal Amerikalılar" hakkında. Hayatta, alıntılanan “Palin sözleri” The Daily Сurrant'ın bütün tarihinde tek bir ciddi mesaj yayınlamadığı hicivli bir elektronik baskısı ile geldi. Başka bir deyişle, Vorobyov'un inandığı gibi, “bu“ Amerikan politikacısının ”istihbarat seviyesi değil, şüphesiz onu aştı”, ancak daha ziyade Rossiyskaya Gazeta gazetecisinin seviyesi ve bu stand-up saçmalığını tekrar eden meslektaşlarının kitleleri. Veya The Daily Сurrant'taki bir makaleye yorum yapın: “The Daily Сurrant'ın hicivli bir site olduğunu biliyor musunuz? Sarah Palin'i cahil arayanların aynaya uzun bir bakışı gerekir. Söz veriyoruz: gerçek cahilleri orada bulacaksın. ”
Kasım ayında, SSCB ve ABD'nin silahlı kuvvetleri 1983, üst üste 50 000 zamanından daha fazla unutulmaz bir gösteri düzenleyebilirdi. Bu dünya uzun süre yeterli olacak ...
Hadi, bu akıllıca tavsiyeye uyalım ve Amerika’ya Rus devletinin bir aynası olarak bakalım.
Kasım 2 NATO’nun 1983’i, on günlük Able Archer 83 egzersizinin başlangıcı. SSCB'de nükleer kıtalararası balistik füzelerin fırlatılmasının simülasyonu da dahil olmak üzere, sadece rotasında nükleer savaş durumunda eylemler olarak alıştırmalar yapıldı. Başka güzel detaylar vardı: özellikle, DEFCON 1’in hazır olduğunu duyurdu. Daha açık hale getirmek için, yılın 1962 Caribbean krizi sırasında, aynı zamanda “kırmızı bir hazırlık” olan DEFCON 2'un hazır olduğunu da hatırlıyoruz. DEFCON 1 "beyaz hazırlıktır", ilgili literatürdeki kısaca tanımları: "Nükleer savaş kaçınılmazdır." Tabii ki, DEFCON 1, düşmana gerçek bir nükleer saldırı gerektirdiği için ciddiyetle ilan edilemedi, bu yüzden simüle edildi. Sorun, 1983 alıştırması sırasında, ilk kez yeni benzersiz iletişim kodları ve tam bir radyo sessizliği modunun kullanılması ve NATO devlet başkanlarının dahil olmasıydı.
Yukarıda belirtilenlerden, Birleşik Devletler'de Sovyet istihbarat örgütlerinin NATO askeri makinesine girme derinliğini anlamadıkları açıktır. SSCB için hepsi gerçek bir DEFCON 1 gibi görünüyordu - yani nükleer bir savaş. Tepki öngörülebilirdi: Stratejik Füze Kuvvetleri, hazır bulunan XXUMX (DEFCON 1'in analoğu) hazırlık numarasına transfer edildi, ancak simüle edilmedi, ancak gerçek ve GDR ve Polonya'ya taşınan hava kuvvet birimleri verildi.
Daha da üzücü olan, tüm bunlar oldukça belirli bir zamanda gerçekleşti. Bu uygulamalardan on ay sonra, Amerikalılara hitap etmeden önce mikrofonu kontrol eden Ronald Reagan, yayından hemen önce şöyle dedi: “Yurttaşlarım Amerikalılar, bugün sizi Rusya'nın sonsuza dek yasa dışı ilan ettiğini ilan eden bir kararname imzaladığımı bildirmekten memnuniyet duyuyorum. Bombalama beş dakika sonra başlayacak ”dedi. Bu şaka, sanıldığı gibi dar bir dairede, elbette, SSCB'de derhal duyuldu. Elbette TASS, "ABD Başkanının emsali görülmemiş derecede düşmanca saldırısı" şiddetle kınadı. Öğretilerden sekiz ay önce, aynı adam SSCB'ye kötülük imparatorluğu dedi.
Sovyet liderlerinin şok olduğu söylenemez. Mayıs ayında, 1981-th, üst düzey KGB memurları L.I. Brezhnev ve KGB genel başkanı YuV. V. Andropov'un davet edildiği CPSU Merkez Komitesinin Politbüratörünün kapalı bir toplantısında ABD'nin SSCB'ye nükleer bir saldırı hazırladığını söyledi. İddiaya göre, karşı tedbirlerin geliştirilmesi için Andropov, KGB ve GRU tarafından yürütülen RYAN Operasyonunun (“Nükleer Roket Saldırısı”) başlatıldığını duyurdu. Detaylar net değil. Gizli bir işlemin adı için bu kadar şeffaf bir kısaltmanın kullanılması garip görünüyor ve bunun için tek kaynak PGU KGB'nin eski albaysı defektör Oleg Gordievsky.
SSCB'nin kararı, Reagan’ın söylemine verilen cevaptan değil, Batı Avrupa’daki X-NUMX balistik füzelerinin “Pershing-108” un konuşmasına bile dayandı, uçuş süresi SSCB’nin Avrupa kısmındaki hedeflerine 2 - 4 dakikalarını geçmedi. Tabii ki, bunun ABD’nin SSCB’den gelen nükleer silahlarla yaptığı ve 6’in ortasında bıraktığı bir cevap olduğu söylenebilir. Ancak Sovyet liderleri, Avrupa'daki orta menzilli füzelerin RSD-70'in ABD tarafından tehdit edilmediğine inanıyor. Ve böylece Amerikan Orta menzilli füzelerin Eski Dünya'da konuşlandırılmasından biraz şaşırdılar (aksine, SSCB, tehdit ediyorlardı). Pershing, onların bakış açısına göre tehlikeliydi, çünkü toplayıcı bir grev için çok az zaman harcadılar ve önleyici bir nükleer füze grevi, SSCB için tek etkili savunma aracı haline geldi. Böylece, Able Archer 10'i gerçek bir saldırı kılık olarak algılayan Andropov, bu kadar önleyici bir grevi onaylayacaktı.
CIA’den gelen bazı açık materyallere göre, Moskova NATO ülkelerindeki ikametlerine yeni talimatlar gönderdi, bu açıkça açıkça belirtti ki, “şimdi [Sovyet] askeri stratejisinin kalbinde yatıyor” ve NATO grev uyarısı SSCB’ye “misilleme yapmak için zaman vermeli” dedi. . Aksi takdirde, misilleme işlemine ayrılan süre çok küçük olacaktır. ”
Bundan, CIA analisti, SSCB'nin misilleme değil, önleyici olduğunu düşünüyor. Neden? “Amerika Birleşik Devletleri’nden yaklaşmakta olan saldırı hakkında güvenilir bilgi aldıkları takdirde, bu saldırının başlamasının bir cevap vermesini beklemelerinin bir anlamı olmaz. Amerikan füzelerini havaya uçmadan önce imha etmeleri onların mantıklı olacağını söyledi, ”dedi.
Vatandaşımızın ne anlama geldiğini anlaması çok zordur, çünkü argüman arzulu düşünceye benziyor: Amerikan istihbarat memuru Sovyet liderliği için neyin mantıklı olduğuna ve neyin inanmayacağına karar veriyor ve bu konuda karar veriyor.
Bu aptalca, her şeyden önce, belirli bir Sovyet liderliğinin gözünde tam olarak neyin mantıklı olduğu ve neyin anlamadığının belirsizliği nedeniyle. Örneğin, 1941 Mayıs ayında, G. K. Zhukov Stalin'e şunları yazdı: Alman ordusunun sınırımıza yoğunlaşması koşullarında, “bizi konuşlandırma konusunda uyarma ve ani bir grev yapma yeteneğine sahip”; “bunu önlemek (ve Alman ordusunu yenmek) ... düşmanı konuşlandırmada teşvik etmek ve konuşlandırma aşamasında olacağı ve silahlı kuvvetlerin cephesini ve etkileşimini organize etmek için zamanları olmayacak bir zamanda Alman ordusuna saldırmak” anlamını taşıyor. Yine de, şu anda Sovyet liderliği için Zhukov’un düşüncesi bir anlam ifade etmedi. Neden uzun bir süredir tartışabiliriz, ama gerçek şu ki: o zamanın liderlerinin mantığı yılın 72'ini anlamaya çalışıyordu, ancak bariz bir başarı yok. Benjamin Fisher, Andropov’un Stalin’in düşüncesinden daha iyi düşündüğünü temsil ettiğine neden karar verdi?
Ama kendimizi analistin yerine koy. Hayatı boyunca, güçlü ve kendine güvenen bir kötülük imparatorluğuna karşı çalıştı, hain ve ihtiyatlı bir şekilde dünya çapında bir devrim hazırladı. Gözlerinin önünde, Afrika'nın üçte biri olan Hinthindi (Vietnam, Laos, sonra Pol Pot) ve daha sonra Afganistan, ikincisinin alevi içinde kayboldu. Evet, belki de farklıydı, diyorsunuz. Ancak ülkemizi bu şekilde algıladılar ve bu vizyona dayanarak SSCB'den önleyici bir grev mantıklıydı.
Andropov'un gerçek niyetleri hakkında hiçbir şey bilmediğimizi unutmayın. Ancak Amerikan istihbarat subayı haklı, KGB'nin eski başkanı ve o zaman genel sekreter gerçekten ABD'yi ve dünyanın geri kalanını nükleer post tozunu silmek istedi. Neden silmiyorsun?
Asıl soru, ilginç olan. Able Archer 83, herhangi bir insan gücü tarafından gerçek bir savaştan ayırt edilemedi. Evet, NATO birlikleri tabut temin etmedi, ancak onlara yakıt ve daha fazla mühimmat getirdiler ve Reagan maalesef bir Sovyet casusu değildi ve liderliğimize güvence veremedi, füze fırlatmalarının ve “beyaz hazırlığın” sadece bir şaka olduğunu açıkladı. gelecek ifadesinin yanı sıra, "SSCB'nin bombalanması beş dakika içinde başlayacak".
Dünyayı bu durumda kurtaran, Sovyet tarafına alıştırmalar hakkındaki gerçeği söyleyen ve sekreterin rahatsız edici parmağını koşullu kırmızı düğmeden kaldıran iki versiyonu var. Oleg Gordievsky ve MI-6'ten arkadaşları onlardan birine anlattı. Onlara göre, Gordievsky'den (o zamanlar - bir çift ajan) Sovyet liderliğinde “panik” hakkında, egzersizler altında, Batı’nın SSCB’ye karşı nükleer bir grev hazırladığı, ABD ve Büyük Britanya’nın gerçek bir grevle egzersizleri simüle etmenin doğruluğunu azaltabildiği gerçeğinden ötürü öğrendim. SSCB'yi sakinleştirdi ve Batı'nın, Sovyet tarafından daha güçlü bir nükleer cephaneliği olan önleyici bir grevden kaçınmasına izin verdi. Bazıları, Gordievsky’nin NATO’nun Kasım’da saldırmak için gerçek bir niyeti olmadığını bildirdiğini de ekliyor.
Dikkat, "Oleg Gordievsky ve MI-6'tan arkadaşları" demiştik. Benjamin Fisher'ın kişiliğindeki CIA, detaylardan biraz şüpheli. Kaynakları kabul ediyor: Gordian'dan sonra, Londra Washington'a açık bir mesaj gönderdi: "Şahinlere yardım etmeyi bırak ve güvercinleri desteklemeye başla." Ancak bunların ne kadarının Gordievsky'nin bilgisine dayanan analitik sonuçlar olduğu ve ne kadarının - Thatcher'ın başkanlığında İngiliz seçkinlerinin kendi düşünceleri olduğu açık değildir.
Bu sürüm hakkında en şaşırtıcı şey farklı. Düşünce Reagan'a SSCB'nin ilk darbesinden korktuğunu aktardığında, şoktaydı. İnanması zor, ama “pek çok Sovyet liderinin yalnızca Amerikalılar gibi korkmakla kalmayıp, ilk olarak nükleer silahla vurabilecek potansiyel saldırganlar olarak…” olduğunu öğrenince çok şaşırdığını söyledi. оружия'.
Hatırlama: Bu, SSCB'nin sadece küresel bir yamyam süper gücü olan Nazi Almanya'sının temasında bir varyasyon olduğu bir kişi tarafından söyleniyor. Elbette yamyamın “kurbanının” (“özgür dünya”) aniden onu ilk önce yutması korkusuyla ilgili düşüncesine şaşırdı.
Ancak, SSCB'nin bir ajanı olan Gordievsky’nin dünyayı tek başına kurtardığı versiyonuna kayıtsız şartsız güvenmiyoruz. Çünkü aynı konuyla ilgili başka bir hikaye daha var: sadece yenilgilerin babaları yoktur ve dünyanın kurtuluşu için her zaman birden fazla yarışmacı olacaktır. 1968'ta Stasi'nin (daha doğrusu - Hauptverwaltung Aufklärung) görevlendirdiği Alman vatandaşı Rainer Wolfgang Rupp, 1983'taki NATO Ekonomi Müdürlüğünün siyasi bölümünde çalıştı, burada NATO belgelerini büyük miktarlarda Kozmik Top Secret ile işaretlenenlere kadar fotoğrafladı. "İzci'nin hayali"
Ona duyulan güven düzeyinin oldukça yüksek olduğu açıktır: MC 161 belgesini Sovyet bloğuna teslim ettiğini söylemek yeterli. Ocak ayında İngiliz dördüncü kanal “5: Apocalypse'ın kenarında” televizyon programında bulunan 2008'in 1983'i, NATO'nun egzersizler altında ani bir nükleer saldırı planlamadığını belirten bir hesap makinesi olarak gizlenmiş bir vericiyi kullanarak Stasi'den bir mesaj gönderdiğini söyledi. Ona göre, bu SSCB'nin önleyici nükleer saldırısının önlenmesinde önemli bir rol oynadı. Bu arada, CIA vatandaşları fikrinin asılsız olduğuna inanıyor.
Bu yüzden, hangi dünyada daha çok yaşamak istediğinizi seçin - Sovyet hain veya Batı Alman ajanı Stasi tarafından kurtarıldı.
Ve “iyi” ve “daha büyük iyi” arasında böyle bir seçimden kaçınalım. O dönem hakkında bildiğimiz her şey cennete ağlıyor: Sovyet bloğundaki düşman ülkelerin ve koalisyonların imhasına ilişkin kararlar, GDR gibi bir devlet tarafından alınmadı. Sadece Sovyet liderliği tarafından kabul edilebildiler ve İngiltere’deki KGB albayının tek bir ifadesiyle ya da Brüksel’den Ajan Stasi’nin mesajı ile ikna edilemediler.
Zaman dergisi boşuna onları kapağa yerleştirmedi. Bunların hiçbirini yalnızca “yılın adamı” değil, aynı zamanda çok daha güçlü kelimelerle söylemek de kolaydı: Dünyanın kaderi her zaman, düşmanlarının yerine bir boşlukta mutlak kötülüğü temsil eden ve onu nükleer çölleşmeyi tamamlamaya iyi bir şekilde sarsmaya hazır olan insanlara bağlı değildir.
CPSU Merkez Komitesi Genel Sekreteri'nin ne kadar kaynağa sahip olduğunu ve NATO'nun niyetleri hakkında ne kadar bilgi aldığını bilmiyoruz. Aynı Rainer Rupp “yandı”, bir Alman hapishanesinde görev yaptı ve böylece yalnızca GDR düştüğü ve belgeleri ABD'nin ellerine düştüğü için halk tarafından tanındı. SSCB düştü, ancak belgeleri Batı güçlerinin elinden geçti, bu nedenle Andropov'un kaç tane “Ruppov Rupps” ı hakkında en ufak bir fikrimiz yok.
Ancak, herhangi bir Stasi ajanı ve işe giren hain olmadan “doğru olarak rapor edilen” bir istihbarat meselesi bile değil. Genel olarak, açıkça söylemek gerekirse, tarihsel tecrübenin gösterdiği gibi, muhtemel bir muhalifin niyetleriyle ilgili hiçbir rapor taslağı Sovyet liderliğinin ona inanacağını garanti etmedi.
Çünkü sadece kendine inanıyordu. Büyüdüğü işi çok ciddiye alan Andropov bile istisna değildi. İstihbarattan elde edilen herhangi bir bilgi yalnızca zihin için bir gıdaydı ve Sovyet liderleri analizlerini ve kararlarını daima tuttu. Andropov, düğme ile Batı'dan gelen ilk saldırının hayali tehdidi arasındaki yumuşak bir conta değildi - bu düğmenin ana parçasıydı. Ve nihayetinde, temel olarak tüm insanlığın nükleer savaşın alevlerinde yanmadığı akıl sağlığına borçluyuz.
Ancak tüm hikayede en çarpıcı izlenimi veren şey şudur: Hem ABD hem de SSCB, ciddiyetle, zihinsel olarak sağlıklı görünen insanlar gibi kafa kafaya sahip, diğer tarafın uyuduğuna ve nükleer silahlarla ilk saldıracak olanın ne olduğuna inanıyordu. Ünlü filmde olduğu gibi: “İnleme yapıldığından emin olun ve bir kereden fazla, tüm dünya mahvoldu!” Ama böyle bir şey ensign-alkolik tarafından söylendiğinde, bu anlaşılabilir. Şaşırtıcı bir şekilde, 1983'te bütün dünyanın kaderini belirleyen her iki ülke de, kendilerini düşman bir milletin yerine koyma kabiliyetinde ensigntan uzak olmayan insanlar tarafından yönetildi.
1983'te nükleer savaş tehdidi, Karayip krizinden bu yana olduğundan daha da gerçekti ya da belki daha da gerçekti. Ve bunun tek nedeni, birbirlerinin Sovyet ve Amerikan liderleri tarafından düşündüklerinin tam olarak yanlış anlaşılmasıydı. Her iki taraf da nükleer bir savaşın hem kurbanı hem de ortadan kaybolacağına inanarak kendilerini ahlaki ve aklı başında gördü. Fakat düşmanların lideri, ahlakı ve durumun sağlam bir değerlendirmesini tamamen reddetti. Bu nedenle Reagan’ın SSCB’nin 1984’teki bombalanmasıyla ilgili şakaları bu nedenle, Amerikan kökenli siyasetçilerin Çek Cumhuriyeti’nde 2013’te nükleer bir saldırı önerdiği gibi hicivli yerlerin hikayeleri kadar ciddiye alındı.
Sence soğuk savaş bitti mi?
CIA ve diğer kaynaklar tarafından hazırlanmıştır.