İnsandan başka hiçbir canlının kendisine bir yaşama ortamı oluşturma ihtiyacı yoktur. İnsan dışındaki canlılar içine doğdukları ve ona ait oldukları bir "yaşama ortamı" na sahiptirler, o yaşama ortamının bir öğesidirler. Orada kendilerine yuva vb şeyler yapmaları, öğesi oldukları yaşama ortamının bir gereğidir, olağandır, doğaldır. Buna karşın yalnızca insan, yaşama ortamına ve onu kuşatan bir dünya tasarımına ve en yüksekte her şeyi kuşatan, yalnızca oluşun değil, yokoluşun dünyasını da içeren bütüne ihtiyaç duymaktadır.Mitostan Felsefeye, Atilla Erdemli (Sayfa 86)
... Abdullah bin Mübârek hazretleri tekrar sordu:Dost Hazinesi, Mehlika Can (Sayfa 8)
"Peki, Allah Teâlâ'yı ne ile biliyorsun?
Çocuk hiç düşünmeden cevap verdi:
"İşte bu koyunlarımla..."
İyice şaşıran Abdullah bin Mübârek hazretleri, çocuğun yanına oturdu ve ona tekrar sordu:
"Anlat bakalım, bu koyunlarla Allah'ı nasil bilirsin?"
Çocuk şöyle dedi:
"Efendim, ben bunu epey düşündüm. Kendi kendime dedim ki: Bu birkaç koyun bile çobansız işe yaramaz. Bunlara su ve ot verecek, kurtta ve diğer hayvanlardan koruyacak bir koruyucu lazım. Anladım ki kâinat, insanlar, cinler, havanlar ve diğer canlılar, bir koruyucuya muhtaçtır. Bu binlerce mahlûkatı korumaya kadir olan da Allah Teâlâ'dan başkası değildir. İşte koyunlarımla Allah Teâlâ'yı böyle bildim."
Kazuo Ishiguro-
Beni Asla Bırakma
Yazar hakkında hiç bir fikrim olmadan, bir uzak doğu edebiyatı okuyacağımı düşünerek başladım kitaba ama ilk sayfada gördüm ki bu modern batı edebiyatı.
Kitap üç bölümden oluşuyor.
Birinci bölümde esas anlatıcı Kathy'nin Hailsham yatılı okulunda yaşadıkları, arkadaşlıkları bir çocuk kitabı saflığıyla anlatılıyor.İkinci bölümde bu çocukların organ bağışı için yetiştirilen klon canlılar olduklarını anlıyoruz ve son bölümde bu ocukların organ bağışlayarak tükenen hayatlarını görüyoruz. Bu kadar yüzeysel anlatmamın nedeni kitabın da bu konuyu bu kadar yüzeysel anlatması.
Bana göre kitabın asıl başarısı bu kadar güzel kurguyu en küçük ajitasyon yapmadan anlatabilen tek distopya olmasında saklı.
merhaba, sende bu kainata ölü doğdun
Yıllar önce ölmüş, yürüyenler gibi
gömülmesi unutulan bu kokmuş zihinler
bakteri yuvası fikirleriyle ölüm kusuyorlar
Masum bedenlere
Ellerinde tv kumandalarıyla hayatı seyredenler
kanal değiştirselerde senaryo hiç değişmedi
hoşgeldin sende bu ölü bedenlere
Yanına yakınına kan kusuyor öfke kusuyor
Nefret püskürüyor sokaklarda insan olmayan canlılar
yine seyrediyor belgesel gibi hayatı
yaşam bir anlam kazanamadan son buluyor on üçünde
mezarlara anıtlar dikildi hatırlanma amaçlı
Bu komediyi hep izlerim her zaman güldürür
Bu seferde öyle gidiyor değişim aleyhinde gerçekleşiyor insanoğlunun
cenin pozisyonda öldürülüyor rahme düşmeden
zihniyetler para ile alınıyor satılıyor yok ediliyor
Şekilllendiriliyor
kapital düzen yeni bir marx mı bekliyor
bir sonraki güne umudum var
yıllar sonraya sonsuz bir keder kaplıyor
Gökyüzünü
beden yağıyor yağmur gibi
Ben şemsiyemi açmadan sıramı bekliyorum.
Bitti. Her güzel şey gibi. Kitaplar tarafından huzursuz edilmeyi seviyorum. Martı Jonathan ile tam zamanında karşılaşmanın mutluluğu içindeyim.
Kitaba gelince içerikten ziyade neler düşündürdüğüne değinmek istiyorum. Neden varız? Yaşam sadece temel ihtiyaçlarımızı karşılamak için mücadele ettiğimiz can sıkıcı bir meçhul mü? Özgürlük nedir? Bir canlının varoluşunu anlamlı kılmaya çalışması en büyük sorumluluk değil midir?
Kitapta basit bir öğretinin nasıl bağlamından kopartılıp alakasız bir şeye dönüştürüldüğüne tanıklık ediyorsunuz. Batıl üretmeden yaşayamamak ve kalabalıktaki o kör konfordan vazgeçmenin canlılar için zor olduğu gerçeğiyle tekrar tekrar yüzleşiyorsunuz. Ve aslında hakikatin biricik olduğu sadece herkesin kendi algı ve kapasitesi kadar ondan payını aldığı gerçeği. Okuyun. Okutun.
Ölümden sonra hayat... Zayıf insanları avutmak için başvurulan bu düşünce bana uzak. İsa’nın yaşayanlar ve ölüler için söylediklerini her zaman başka türlü anlıyorum ben. Binlerce yıldır doğup ölen yığınlar için nerede yer olabilir? Yerküre bunca insana yetmez, hem Tanrı ve iyiliğin hem de duyguların deyim yerindeyse dünyayı terk etmesi gerekir. Bu aç gözlü canlılar kalabalığı onlara aman vermez.Doktor Jivago, Boris Pasternak (Yky Epub)
Kışın uyuyan canlılar gibi inime çekilmek, kendi karanlığıma dalmak ve kendi içimde olgunlaşmak istiyordum. Karanlık odada resmin belirmesi gibi insanın içinde gizli olan şeyler de hayat koşuşturması ve kavgası içinde, o aydınlıkta boğulup ölüyor. Sadece karanlıkta ve sessizlikte görünüyor insana.Bu karanlık benim içimdeydi, onu yok etmek için boş yere uğraştım. Üzüntüme gelince, neden bir süre başkalarının peşine takıldım ? Şimdi anladım ki benim en değerli yanım bu karanlık ve sessizlikmiş.Aylak Köpek, Sadık Hidayet