Şiilik, -ği
öz. a. Hz. Muhammed’in ölümünden sonra, damadı Ali’nin ilk halife ve imametin ancak onun soyundan gelenlere ait olduğunu kabul edenlerin, Sünnilerden ayrılarak kurdukları mezhep, Şia.
Güncel Türkçe Sözlük
Şiîlik Osm. Şîa
Hz. Muhammet’in torunu Halife Ali ve oğullarının gadre uğradıkları savıyle Sünnîlikten ayrılanların meydana getirdikleri ve İslamın bölündüğü 72 takımın 20 sini kapsayan mezhep.
BSTS / Tarih Terimleri Sözlüğü 1974
Kaynak: TDK