Sandhurst Lane genellikle Gloucester kenarlarındaki hoş bir ağaçlıklı köy yoludur, ancak 2007 yılının Temmuz ayında, Severn Nehri’nin bankalarını muhteşem bir şekilde patladıktan sonra şiddetli bir ırmağa dönüşmüştü.
Bir fotoğrafçı ve ben günlerce kesilmiş bir köye ulaşmaya karar verdik ve bir kurtarma ekibi ve batık evlerine geri dönmeye çalışan Dawn ve Andy adında çekici bir çiftle şişme bir botla gezintiye çıktık.
Tahliye edilmeyi reddeden ev sahipleri ilk motorlu pencerelerden fırladıktan sonra (bir hayvan maymunun peşine düşmüştü) ve teknenin batık arabalarla JCB’yi atlatması gerekiyordu. Şafağın ve Şafak’ın evinin kenarlarını işaret eden kiraz ağaçlarının tepesi, sadece akan sel sularından kaçmakla ilgiliydi ve mürettebat, eve doğru güvenli bir şekilde gezinmeyi başardı.
Dawn ve Andy, tehlikeli bir tekne gezisi sebebini ortaya çıkarmak için kapıyı açtılar. Biz midillileri besleyip sulandırmaya yardımcı olduk ve meslektaşım hepimiz daha yüksek, biraz daha kuru zeminlere dönüş yolculuğunu yapmadan önce Guardian için fotoğraflarını çektik.
Batı Ülkesi ve Galler’de çalışmayı bir zevk haline getiren bir işti. Bu soggy yaz boyunca birçok insanın kendini bulduğu durumun ışığını yapmıyorum. Ancak sefaletin ortasında, kalp ısınma hikayeleri bulunacaktı.
Dünyanın bu bölgesinde ıslanmışsın. Çok hızlı bir şekilde, su geçirmez bir ceket, eldiven, yünlü şapka ve atkının araba bagajında olduğundan emin olun. Wellies zorunludur; waders yararlıdır.
Ocak 2007’de Devon’daki Branscombe plajında yer alan en soğuk ve en kurak olanı düşünüyorum. MSC Napoli adında bir gemi Lyme Körfezi’nde ve denize indirdiği konteynerlerin 100’den fazlası tarafından sahnelendi. Konteynırlar sahile çarptılar, kırıldılar ya da kırıldılar ve yağmur yağdı, çöpçüler geldiler ve direksiyonlar, halılar, güzellik kremleri, ayakkabılar, golf kulüpleri, yağlı boyalar ve hatta BMW motosikletleri de dahil olmak üzere hediyeleri çıkarmaya başladılar. İtiraf etmeliyim ki, bazı güzel meşe fıçı şaraplarının görünüşünü beğendim ve herkes için bedavaya katılmayı kısaca düşündüm. Fıçıları yerlilere bıraktım ve hikayemi dosyalamaya gittim. Hala bazen onları tespit eder, bahçelerde yağmur suyu toplar ya da pub bahçe masalarına dönüşürüm.
Güneybatı yaması zengin, çeşitlidir ve bazen eksantriktir. Salisbury Ovası’ndaki geceleri druidler, uzun günler porsuk avcısı sabotajcıları, tarak balıkçıları ve Cornish milliyetçileriyle geçirdim.
2012’de Dorset sahilindeki Olimpiyat yelkenciliklerini kapsayan birkaç hafta mutlu oldum. Yüzlerce feodal egemenlikten sonra ilk tamamen demokratik seçimler için küçük Kanal adasındaki Sark’a gittim ve Scilly Adaları’nda diğer şeylerin yanı sıra dünyanın en küçük futbol ligi (iki takım) hakkında mutlu zamanlar geçirdik.
Ancak, elbette, tüm eğlence ve macera değildir.
Bu bölgeye de karanlık bir yan var. Adil payımız, belki de korkunç cinayetlerin bizim adil payımızdan daha fazla. Son yıllarda Joanna Yeates, Sian Callaghan, Becky Watts ve April Jones’un hepsi bu yama üzerinde öldürüldü.
Sonra, Bristol’un sadece sıcak hava balonları ve Banksy duvar resimleri hakkında olmadığını hatırlatan şok edici ırkçı cinayetler var. 2013 yılında İranlı bir mülteci olan Bijan Ebrahimi, polis ve diğer kurumların yardım çağrısına itiraz etmemesinden sonra güney Bristol’da hafifçe dövülerek cesedi dövüldü.
Irak’ta zulüm gördükten sonra Bristol’de kutsal alan arayan bir Kürt erkeği olan Kamil Ahmad’ın davası üç yıl sonra ağrılı bir şekilde benzerdi. Irkçı bir komşusu tarafından öldürülmesinin de önlenebileceği ve kardeşi Kamaran Ahmad Ali’nin Bristol taht mahkemesinde söylediği sözlerin dehşet verici olduğu görülüyordu: Kendi gözlerimle nazik bedeninde ziyaret edilemeyen suçu gördüm. O gün gördüğüm şey sonsuza kadar aklımda kalacaktır.
Güneybatı ve Galler’de yaşam eşit değildir. Milyoner bankacılar tatillerini Cornwall’ın kuzey sahilinde Rock’a götürürler, ancak bu ilçenin iç kasabalarına girerler ve ülkedeki en yoksun bölgelerden bazılarını bulabilirsiniz. Bristol muhteşem ama ev fiyatları yükseliyor ve evsizlik, çok fazla dikkat ve kaynak gerektiren büyük bir konudur. Cardiff havalı ama daha tecrit edilmiş vadi kasabalarına çıkıyor ve iyi hissetme faktörü eriyor.
Yama da askeridir. Afgan savaşı uçakları zamanında, Wiltshire’daki RAF Lyneham’a düşmüş askeri personelin cesetlerini taşıyan eve giderlerdi. Bu rumble, kısa bir süre sonra, Royal Wootton Bassett’e, tabutun veya tabutların hava üssünden sürüldükçe, saygılarını ödemek için sokaklara dizilmiş kalabalıkları birleştirmek için kapalı olacağı anlamına geliyordu.
Ofisim Bath’a yakın ama muhtemelen zamanımın %90’ını geçiriyorum. Her zaman yazdıkları insanlara veya yerlere gitmeye çalışırım. Hikayeyi yükselten bu ekstra detayı aldığına inanıyorum. Çok fazla sürüş anlamına geliyor. M5 ve M4’ü yukarı ve aşağı doğru her servis istasyonunu demiryolu ile gittiğim yerlerin çoğuna ulaşmak zor biliyorum.
İnsanlar genellikle hikayelerin nereden geldiğini soruyorlar. Kaynaklar çok ve çeşitlidir. Yerel gazeteleri ve web sitelerini okuyorum ve gazetecilerini sosyal medyada takip ediyorum. Birçok insanla, avukatlarla, polis güçleriyle, politikacılarla irtibatta kalıyorum. Kuzey Galler’den Cornwall’un ucuna kadar basın ajansları ve serbest çalışanlar, bir şeyler kırıldığında haber ver. Her zaman yazmak için bir şeyler oluyor.
Köprüden mümkün olduğunca Galler’e gitmeye çalışıyorum. Galiba Galler’in İngiltere’deki medyaya genellikle kötü hizmet ettiğini düşünüyorum. Ulusal mecliste yer alan politikacıların çoğu, Londra basınını reddediyorlar, ancak Galce basın kolordusundaki gibi, biz de yaklaştıklarında ve sabırlı olduklarında. İnsanlarla uğraşmak her zaman harikadır. Galler’de hiç yorum almamanız nadirdir, çünkü zamanları ile açık ve cömert davranmaya eğilimlidirler.
Güneybatıdaki günaha, ilginç olana odaklanmak olabilir. Her zaman Cornish pasties üzerinde satırlar hakkında bir hikaye ve bir scone reçel eklemek için uygun bir yol vardır. Köpekbalığı korkutmak hikayeleri ve denizanası istilalarına direnmek zor ve iyi okunuyorlar.
Ama en iyi hikayeler, bence, aynı zamanda ciddi bir noktaya sahip olan renk ve karakterleri bol olanlardır.
Buradaki 13 yıllık dönemin en dikkat çekici hikayesi son zamanlarda olmuştur. Eski bir Rus casusu olan Sergei Skripal’ın bir sinir ajanıyla saldırıya uğradığı Mart ayından beri soğuk bir gün geçirdiğimden beri, birçok gün Salisbury’deki katedral şehrinde geçirdim. İlk başta dehşet verici oldu. Wiltshire’da kurulan casusluk, suikast ve küresel siyaset hikayesi.
Aylar boyunca, destanın şehri ve halkını nasıl etkilediğine tanık olmak hayret vericiydi. Ruh hali şoktan öfkeye ve hüznün ötesine geçtiği için bizlerle konuştuk.
Güneybatı baskı paketi son yıllarda küçülmüştür. Times, Telegraph ve Independent bölgede gazetecilere sahip değil. Bu makalelerin, özellikle de hikayeye coğrafi olarak yakın olmanın, onun daha iyi anlaşılmasına yol açtığı sinir-ajan zehirlenmeleri gibi bir hikaye üzerinde büyük bir kayıp olduğuna inanıyorum.
Bunun Guardian’ın muazzam bir gücü olduğunu düşünüyorum: gazetecilere bir hikayeye çıkma ve ondan uzak durma şansı vermek.
Ve doğal olarak, Onları Dekan Ormanı çevresinde dolanan vahşi domuzlara ve Devon’daki nehirlere dönen kunduzlara tuhaf bir parça yazmaları için onlara ver.