Bu nedenle, topraksız tarımda tabulunan farklı tarım sistemlerini ayırt edebiliriz:
Topraksız sistemlerde sıvı ortam:
Bu sistemler, çeşitli bitkiler tarafından doğrudan su taşıyan sistemlerde doğrudan ortaya çıkan mahsullerin gelişimi için substratlara sahip değildir:
Derin Akışlı Topraksız Bitkiler: NGS.
Yüzer sistemler: Yüzer Raflar.
Su derinliğine göre sistemler: NFT.
Aeroponik sistemler:
Bazı sistemler onu karanlıkta tutan ve sis spreyi formundaki besin çözeltisinin uygulandığı bir kapta kültürün kökü olarak kalır.
Sistemler topraksız substrat:
Bu sistemlerde damla sulama, sulandırma veya sızma ile sulanan inert substratlar ekim için kullanılır. En yaygın substratlar perlit, taşyünü, hindistan cevizi lifi ve turbadır.
Banklar veya oluklar ekinleri.
Çuval yetiştiriciliği.
Bireysel kaplarda veya kanallarda yetişen.
Yüzey mahsulü (zımparalanmış).
Buna bağlı olarak, hidroponik sistemler sahip oldukları suyun kullanımına göre sınıflandırılabilir, bu yüzden şunu buluruz:
Kapalı sistemler:
Bu sistemlerde besin çözeltisinin devridaimi gerçekleşir. Devridaim yapılan yeni uygulama için bir dezenfeksiyon işlemi gerektirir. Dezenfeksiyon sistemleri, sodyum hipoklorit, klor dioksit veya hipoklorik asit, ozon ve ultraviyole ışınımının en yaygın uygulamasıdır.
Açık sistemler veya kayıp çözümü:
Bu sistemler plantasyondan drenaj attı.
Topraksız seranın avantajları:
Maksimum fotosentetik performans için optimum koşulları korur.
Ekinlerin verimini artırmak için fotosentezdeki enerji kullanımını maksimuma çıkarır.
Geliştirilmiş su kullanımı.
Daha fazla yer tasarrufu sağlar: Yüzey gereksinimleri aynı üretim için ticari büyümeden daha azdır.
Ürün çevrimlerini kısaltır. Bitki büyümesi daha hızlı.
Toprağın tükenmesinden kaynaklanan sorunları çözme: İşgücü kullanımını kolaylaştırmak.
Toprağın tükenmesinden kaynaklanan sorunları giderin.
Domates Yetiştiriciliği İçin Seralar | Çilek Yetiştiriciliği İçin Seralar | Karanfil Yetiştiriciliği için Seralar | Gül Yetiştiriciliği İçin Seralar | Orkide Yetiştiriciliği İçin Seralar