Dün gece, dokuz yaşındaki Anton, bir tür amuda kalkma durumu yaptı. Sonra bana baktı ve dedi ki: “Ben çarklarda bir tanrıyım.”
Evet! Güldüm ve alkışladım.
Ama onun özür dilemeyen özgüveni bana arkadaşım Juliet’in bir kadın liderlik grubuna katılmakla ilgili anlattığı bir hikayeyi hatırlattı. Seansa başlamak için, odada dolaşmaları ve hangi konuda uzman olduklarını söylemeleri istendi. Doktor, profesör ve bilim adamı olmalarına rağmen, kadınların hiçbiri kendi alanlarında uzman olduklarını söyleyemedi. Fazla cesur, fazla kör, fazla mutlak hissettiriyordu.
Ama neden olmasın? Herkesin irili ufaklı, ciddi ve tasasız farklı alanlarda uzmanlığı vardır. Neden yüksek sesle söyleyemiyoruz?
Yani! İlk ben gideceğim: Birçok parametreyle bile harika Airbnb’leri bulma konusunda uzmanım. Küçük çocuklarla konuşmakta iyiyimdir. Hikaye fikirleri bulma konusunda uzmanım. İngiliz aksanı taklidi yapmakta iyiyim. Daha sonra tahmin etmeniz gereken gıdıklamalar ve kelimeler çizme konusunda uzmanım. Olayları kişisel almamayı öğrendim. Korkunç bir asansöre binmek yerine birçok kat merdiven çıkma konusunda uzmanım!!!
Öte yandan, yemek pişirmek, koşmak, dans etmek veya çıldırmadan küçük sesler duymak konusunda kesinlikle uzman değilim.
Senden ne haber? Ne konuda uzmansın? Dürüst ol! Gurur duymak! Dokuz yaşındaki bir çocuğun özgüveninden yararlanın!
PS Endişeler için harika bir numara ve profesyonel tavsiyeniz nedir?
(Fotoğraf Rowena Naylor/Stocksy.)