Kendi kendini süren otomobiller günümüzde yollarda ve güvenli. Fakat kibar sürücüler olabilmeleri için açıkça etraflarını görmeleri gerekiyor. Bunun için, lidar sensörleri ( çevresindeki sokak manzarasını haritalandıran dönen lazerler ) ve kameralar gibi algılayıcı sistemlere sahipler. Ama sadece dünyayı olduğu gibi algılamak yetmez. İyi bir sürücü, ister bilgisayar isterse insan olsun, bir arabanın veya kişinin birkaç dakika içinde nerede olacağını tahmin edebilmelidir.
Bir yayanın nerede olacağını ve bacaklarının konfigürasyonunun nasıl görüneceğini bile tahmin etmekte daha iyi olmak için, Michigan Üniversitesi’ndeki araştırmacılar, Ann Arbor, Michigan’daki çeşitli kavşaklarda gerçek dünya araştırması yaptılar . Üzerinde hem lidar birimleri hem de kameraları olan bir kesişme noktasının yakınında bulunan bir arabayı park ettiler ve etrafta dolaşan, akıllı telefonlarını kullanmak ve çanta taşımak gibi tipik insan şeyleri yaparak bilinmeyen yayalardan veri toplamasına izin verdiler.
Dört yollu bir kavşağın karmaşıklığını durma işaretleri ile düşünün, ancak insanlara ne zaman gidebileceklerini söyleyecek bir trafik lambası yok. “Bunun gibi kesişme noktalarında gerçekleşen bir dans var.” diyor Michigan Üniversitesi’nde mühendislik profesörü Matthew Johnson-Roberson. “Otomobillerin ve yayaların, trafik ışıkları olmadan güvenli olduğunu anlamaya ihyacımız var.”
Johnson-Roberson ve ekibi, bunun gibi kesişme noktalarında gerçek dünyadaki verileri toplayarak yaya hareketini tahmin edebilecek bir sinir ağı denilen yapay bir istihbarat sistemini oluşturmayı başardılar. Ayrıca, insanların ilk etapta nasıl hareket ettiği ile ilgili bazı temel kuralları veya kısıtlamaları göz önünde bulundurduğundan emin oldular. Örneğin: “İnsanlar uçamaz” diyor Johnson-Roberson. “Kilonuz ayağınıza dengeli bir şekilde dağılıyor ve bu sayede düşmüyorsunuz.”
İnsanların yürürken nerede olacağını tahmin etmede iyi olan bir sistem vardı. İlgili yeni bir çalışmada üst düzey yazar olan Johnson-Roberson, “Aslında oldukça doğruydu “ diyor. “Sahip olduğumuz hemen hemen tüm vakalarda, kişinin gerçekte olduğu bir vücut uzunluğu içinde gerçekleşiyordu.” Yaklaşık 150 metre uzakta olan insanlarla çalışmalar yaptılar.
Bunların hepsi önemlidir, çünkü kendi kendini süren otomobiller, bir yayanın gelecek anlarda nerede olacağını tahmin etmede iyi olabilirlerse, yollarını paylaştığı kırılgan insanların etrafında kendilerini güvenli ve nazik bir şekilde yönlendirecek eylemler planlayabilirler.
Araştırma, ekibin insanların nasıl hareket ettiklerini gösteren büyüleyici, karmaşık vücut hareketlerini gözlemlemesini sağladı.
Sistem, birisinin bir akıllı telefon kullanıp kullanmadığını fark edebilir, çünkü sadece yayaların hareketini değil, aynı zamanda vücutlarının yönünü veya pozlarını da yakalayabilir—hatta başlarının nereye baktığını bile. Johnson-Roberson,” Bazıları telefonla ilgilenirken, arabalara bakmıyorlar” diyor. Bu, akıllı bir yayanın yapması gereken şeyi yapmadıkları anlamına gelir: etraflarına bakmak ve sürücülerle göz teması kurmak.
Böyle durumlarda, insanlar ellerindeki bilgisayarlar tarafından giderek dikkati dağılan şehirlerde dolaştıkça, arabalarımızı kullanan bilgisayarlar bu çaresizliği tanımalı ve kararlar alırken dikkate almalıdır.