Geçenlerde başka bir toplu çekim oldu. Bu Newtown, Connecticut'ta bir okuldaydı. Sadece bir hafta önce Kanada'daki bir siyasi mitingde ve sadece altı hafta önce Colorado'daki bir sinemada benzer bir kitlesel çekim olmuştu. Radyoda bir muhabirin Newtown'daki saldırganın 'bu deli adamlarda sık sık olduğu gibi' 'akıl hastası' olduğunu söylediğini duydum. Tahminimce bu sonuç, dünya genelindeki bin başka pazardaki bin istasyonda daha yankılandı.
Bu glib değerlendirmeleriyle ilgili sorunum - bugün çok moda - insan yıkıcılığının hem kaynağını hem de kapsamını neredeyse tamamen gözden kaçırmaları. Bu 'akıl hastası' terimiyle ilgili birçok kafa karışıklığı var, tıpkı 'yalnız silahlı adam', 'akılsız katil' ve 'kötülük yapan' ifadeleri hakkında birçok kafa karışıklığı olduğu gibi. Elbette, yukarıda anlatılanlar gibi toplu katliamlar son zamanlarda ve artan bir vahşetle artıyor. Ancak bu tür olayları kimyasal olarak dengesiz bir zihnin, kaçırılmış (20 dakikalık) bir psikiyatrik randevunun veya artan silah bulunabilirliğinin ürünü haline getirmek gerçekten bu kadar doğru mu?
Gerçek şu ki, kitlesel yıkım bir dünya sorunudur ve yalnızca umutsuz bir azınlığın yaşamlarıyla sınırlı değildir. Öldürme çılgınlıklarının artması, silahların mevcudiyeti, beyinlerin kimyasal dengesizliği ve ilaçların yaygın kullanımı - ve ayrıca kötüye kullanılması - medya organlarında nadiren ele alınan çok daha geniş bir sorunun belirtileridir. psikolojik sorun bu polarizasyon. Psikolojik kutuplaşma, bir bakış açısının rakip bakış açılarını tamamen dışlayacak şekilde yükseltilmesidir ve suçlu nüfusumuza, dini ve ticari topluluklarımıza ve hükümet ve askeri kurumlarımıza yayılmıştır. Kim daha fazla kutuplaşmış - bir alışveriş merkezini terörize eden yalnız silahlı adam mı yoksa pervasızca bir savaş planlayan ünlü devlet adamı mı? Kim daha aşırı, öfkeli, yabancılaşmış posta işçisi mi, yoksa milyarlarca yatırımcısının varlığını tehlikeye atan korkunç derecede şişirilmiş bankacı mı? Kim daha çılgın, bir sonraki çaresi için sokaklarda dolaşan bağımlı mı, yoksa endüstri kodamanı istediği gibi kirleten ve gizlenen mi? Bu popülasyonları farklı şekilde teşhis edebilecek bir sinirbilimci, psikiyatrist veya psikolog ya da bu çeşit çeşit rahatsızlıkları giderecek bir ilaç henüz bulamadım.
Yine de keşfettiğim şey, bu ve daha pek çok insanlık durumunun ortak ve gözden kaçan bir sorunla bağlantılı olduğu. Bu sorun uygarlığın başlangıcından beri bizimle birliktedir ve dünya ile ilişkilerimizin her seviyesini etkiler. Kutuplaşmaya ve çoğu zaman yıkıcılığa yol açan şey (genellikle travmayla ilişkili) önemsizlik duygusu sorunudur.
İçinde Kutuplaşmış Zihin: Bizi Neden Öldürüyor ve Bu Konuda Ne Yapabiliriz? (University Professors Press, 2013), önemsizlik sorununun doğasını, sonuçlarının tarihini ve onu düzeltmek için mevcut zorunlu alternatifleri detaylandırıyorum. Süre Polarize Zihin ütopik bir manifesto değildir ve nihai çözüm iddiasında bulunmaz, ancak bir derinlik psikoloğu olarak benim bakış açımı sunar. Bu rolde kendi hayatım da dahil olmak üzere birçok kutuplaşmış hayata yöneldim ve kayda değer bir dönüşüme tanık oldum.
O halde benim teklifim şu: Kırık hayatların anlaşılması için derinlemesine bir yaklaşım ve hayatların iyileşmesine yardımcı olmak için eski köklerden alınan yeni bir ruh.