Napolyon döneminde asker tedarik etmenin dört ana yöntemi vardı;
(1) Askerlere sırt çantalarında taşıdıkları erzak verilecekti. Yaklaşık iki hafta yeter. Bu genellikle bisküvi şeklindeydi.
(2) Sığır veya diğer hayvanlar yol boyunca sürülecek ve katledildi, ancak bunlar otlatma ihtiyacını artırdı.
(3) Vagonlar onu izliyor. tedarik treninde. Normalde ana bileşeni un idi. Periyodik olarak fırın yapımını durdurur ve bisküvi pişirirlerdi. (İspanya'da Wellington'un tedariki çoğunlukla vagonlardan ziyade katırlardan geliyordu)
(4) Arazide yaşıyor ve yiyecek arıyordu. Fransız orduları buna çeşitli müttefik ordulardan çok daha fazla güvenme eğilimindeydi. Batı Avrupa'da bu, İspanya veya Rusya gibi daha az zengin bölgelerden çok daha başarılıydı. Yiyecek arama çoğu zaman orduların daha hızlı hareket etmesini sağlayabilirken, uzun süre yiyecek arama, askerler bu yiyecek aramaya alıştıkça iyi ordu disiplinini bozar ve sadece doğrudan yağma takibi yapar ve sivillerle kötü ilişkilerle sonuçlanır. (Daha az kararlı olanlar için fırsatların yanı sıra askerler sadece çöle gitmek için)
1812 Rusya işgali için, Napolyon'un kontrolü altındaki doğu bölgelerinde toplandı ve Ordunun yoğunlaştığı bölgelere gönderildi. Bu, esas olarak vagonla yapılıyordu, ancak nehir taşımacılığı. Napolyon asla Moskova'ya yürümeyi amaçlamadı. Kampanya, Napolyon'un Rusya'ya taşınmak için planlamadığı ve yapmak için ihtiyacı olmayan bir dizi anlık kararıydı. Napolyon, ordusunun yaklaşık yarısını bu tür bir mesafeyi karşılayacak kapasiteye sahipti ve bu ideal olarak. Başından beri sorunlar vardı. Atlar başladıklarında iyi durumda değillerdi (ve Fransız süvarileri atlarına kötü muamelesi ile ün salmıştı) ve Murat'ın savurgan kullanımı ve yürüyüşü atları korumayacaktı.
Moskova'dan geri çekilirken, atların kıtlığı, zayıf yürüyüş disiplini nedeniyle daha da kötü hale geldi; hem yolda hem yer kaplayan (tıkanıklığı daha yavaş yürüyüşe götüren) çok fazla yağmalanmış bagaj hem de at kullanımı. Napolyon, Generalleri tarafından bazı atları serbest bırakmak için topçuların çoğunu (özellikle daha az kullanışlı olan daha küçük kalibreli olanları) terk etmeye zorlamıştı, ancak bu reddedildi.