- Mürettebat: 1
- Uzunluk: 25 ft 6 inç (7.77 m)
- Kanat açıklığı: 23 ft 6 inç (7.16 m)
- Yükseklik: 10 ft 8 inç (3,25 m)
- Kanat alanı: 211,5 m² (19.65 m2)
- En boy oranı: 2.61: 1
- Maksimum hız: 246 mil (396 km / sa; 214 kn)
- Menzil: 150 mil (130 nmi; 241 km)
- Servis tavanı: 8,000 ft (2,400 m)
- Tırmanış hızı: 700 ft / dak (3.6 m / s)
Her şey 1953 yılında, Maliye Bakanlığı’nın, jet lift ile dikey olarak hareket edebilecek bir araştırma uçağı için ER.143 Şartnamesi yayınlamasıyla başladı.
Short SC.1, Short Brothers tarafından geliştirilen ilk İngiliz sabit kanatlı, dikey kalkış ve iniş jet uçağıydı. Aynı zamanda hem uçup hem kontrol sistemi bulunan ilk VTOL yeteneğine sahip uçaktı.
Dördü dikey uçuşta ve biri geleneksel yatay uçuşta kullanılan beş Rolls-Royce RB108 turbojetin düzenlenmesi ile güçlendirildi.
Ve öngörüldüğü gibi, uçak, dikey ve yatay uçuş modları arasındaki geçiş sırasındaki davranışını araştırmak, geçiş sürecinde otomatik dengeleyiciden istenen optimum ve minimum yardım seviyesini belirlemek için bir dizi uçuş testi için kullanılacaktı. Muhtemel operasyonel sorunları ortaya çıkarmak ve pilotun her hava şartına uygun bir yaklaşım ve iniş sistemi geliştirmesi için ilgili destek ve donanımları geliştirmekteydi.
Kokpit düzeni çoğunlukla gelenekseldi, ancak pilotun izlemesi gereken çok sayıda sistem tarafından karmaşıktı.
SC.1 ayrıca VTOL uçaklarına takılan ilk ” kablo yoluyla uç ” kontrol sistemi ile donatıldı
Deniz yoluyla İngiltere’ye taşındıktan sonra türünün ilk geleneksel kalkış ve iniş (CTOL) uçuşu olan ilk uçuşunu gerçekleştirdi Bir yıldan biraz daha sonra, 26 Mayıs 1958’de, ikinci prototip ilk bağlı dikey uçuşu gerçekleştirdi.
O yılın 25 Ekim’inde, ilk ‘serbest’ dikey uçuşu gerçekleştirdi ve son olarak 6 Nisan 1960’ta dikey ve yatay uçuş arasında ilk uçuş geçişi başarıyla gerçekleştirildi.
Sonuçta, motorların, uçağın ve enerji santrallerinin deneysel yapıları dikkate alındığında beklenenden çok daha az problemli olduğu kanıtlandı; ve tripleks oto-dengeleyicideki arızalar meydana geldiğinde, kısmen sistemin kendi kendini kontrol etme doğası nedeniyle, bulunması kolaydı.
Bir Havacılık Bakanlığı raporuna göre, SC.1’in küçük boyutu ve sınırlı kapasitesi tarafından belirlenen limitler dahilinde çalıştırıldığında etkili bir araştırma aracı olduğu tespit edildi ancak; cihazların ve rehberlik ekipmanının daha kapsamlı testleri için daha büyük bir uçağın gerekli olacağı bulundu.
SC.1 on yıldan fazla bir süredir uçtu ve bu süre zarfında Hawker Siddeley Harrier’in öncüsü olan Hawker Siddeley P.1127 üzerindeki “kirpi jeti” kontrolleri gibi daha sonraki tasarım konseptlerini etkilemeye yarayan çok fazla veri sağladı. Dikey kalkış ve iniş teknikleri ve teknolojilerine ilişkin uçuş testi çalışmaları da paha biçilemezdi ve İngiltere’nin bu alanda liderliğini artırdı.
En nihayetinde Short SC.1, ortaya çıkan Harrier tarafından nihayetinde kullanılmaz hale getirildi; bu, diğer şeylerin yanı sıra, yalnızca kalkış ve iniş amacıyla dört motor daha taşınmasının gereksiz olduğunu kanıtladı.
Yazan: Sude Kanbur
Kaynakça: