NASA, 1972’deki Apollo 17’den bu yana ilk kez bu hafta aya dönmeyi planlıyor. Bu çaba, ajansın Artemis programı kapsamındaki bir dizi uzay uçuşunun parçası. Birden fazla gecikmeden sonra, ilk Artemis lansmanı – mürettebatsız bir test uçuşu – Çarşamba günü erken saatlerde yapılacak. (Şüphesiz NASA’nın parmakları geçti.)
Sonunda, program, Ay’da uzun vadeli bir varlık oluşturmak amacıyla, aya ayak basan ilk kadın ve ilk beyaz olmayan insan da dahil olmak üzere bir astronot ekibi başlatacak.
Uzay muhabiri Shannon Stirone, emekli bir NASA astronotu olan Leroy Chiao, eski NASA yönetici yardımcısı Lori Garver ve bir astrobiyolog olan David Grinspoon ile Artemis’in fırlatılmasıyla ilgili finansal maliyetlerin buna değip değmeyeceği de dahil olmak üzere büyük sorular hakkında yazılı bir çevrimiçi sohbete ev sahipliği yaptı. o ve insanları uzaya göndererek kazanılan ya da kazanılmayan şey.
Shannon Stirone: Neredeyse 50 yıl sonra NASA’nın aya dönmesi hakkında herkes ne düşünüyor? Leroy, uzaya çıkmış biri olarak seninle başlayalım.
Leroy Chiao: Sonunda bu roketi fırlatacağımıza sevindim (umarım). Uzun zaman oldu ve çok para. Apollo ay görevlerinden astronot olmak için ilham aldığım için, aya kendim gitme şansını çok isterdim. Ancak, başarılı bir görevimiz olmasını ummakla birlikte, karışık hislerim var. Yeni bir aracın uçtuğunu görmek her zaman heyecan vericidir.
Perspektif olarak, NASA’yı yaratmaktan 11 yıldan kısa bir süre içinde aya insan indirmeye gittik. Bu program şu ya da bu şekilde 2004’ten beri devam ediyor. Öte yandan SpaceX, 2004’ten kısa bir süre önce başladığından beri muazzam ilerleme kaydetti. SpaceX’in insanları aya NASA’dan önce indireceğine bahse girerim.
– David, Apollo görevinin senin için ne kadar ilham verici olduğunu paylaştın ama Artemis için heyecanlanmakta zorlanıyorsun. O ilhama duyulan özlemi bu programla nasıl bağdaştırıyorsunuz?
Sırıtış kaşığı: Kendimi bu konuda çok çelişkili buluyorum ve nedenini anlamaya çalışıyorum. Sorunun bir kısmı, biraz Apollon’un baştan yapılmış gibi hissettirmesi. Olmaması gerekiyordu: Teoride bu, Ay’da kalıcı bir varlığın başlangıcı, ki bu heyecan verici bir fikir. Ama olup olmadığı konusunda şüphelerim var. dır-dir sürdürülebilir, maliyetler ve politika göz önüne alındığında. Ama aynı zamanda, o görünüyor Satürn V gibi, bu yüzden güvenmediğim garip bir nostalji duygusu var. Yine de, lansmana yaklaştığımızda, geri sayıma başladığımızda, gözlerimden yaşlar akacağını ve heyecanı yeniden hissedeceğimi biliyorum.
Lori Garver: Leroy ve David gibi benim de duygularım çok karışık. İnsanları tekrar aya göndermenin Amerika Birleşik Devletleri’ne ve bir bütün olarak topluma anlamlı faydalar sağlayabileceğine katılıyorum, ancak bu konuda gittiğimiz yolun sürdürülebilir olduğuna inanmıyorum çünkü modası geçmiş ve pahalı tek kullanımlık teknolojiler kullanıyoruz. Apollo bir yarıştı, bu yüzden bunu bu şekilde yapmak yapılacak doğru şeydi. Şimdi bunu yeniden yapmak için on milyarlarca dolar ve bir düzineden fazla yıl harcadık – sadece bunun sürdürülebilir olduğunu söylemek onu sürdürülebilir yapmıyor.
– Doğru. Sık sık insan keşfini teknolojik ilerlemenin bir göstergesi olarak lanse ederiz, ancak gerçek şu ki, 1960’larda yaptığımız gibi, yapabileceğimizi göstermek dışında aya geri dönmemize gerek yok. Ay’a insan inişi bir ilerleme işareti mi, yoksa bilimsel keşif daha mı önemli? Aydaki insanlardan ne elde ediyoruz?
Çao: 1972’den beri aya insan göndermedik, bu yüzden şu anda bunu hemen yapma imkanımız yok. Bu biraz “baştan” gibi ama başka bir NASA hedefi olan Mars’a gitmeden önce bunları yeniden öğrenmemiz gerekiyor.
Sırıtış kaşığı: Ay’a dönüşle kazanılacak çok büyük bir bilimsel bilgi hazinesi de var. Dünyanın tarihi, yaşamın tarihi hakkında gerçekten önemli, temel sorular var. Orada yapabileceğimiz harika araştırmalar var. Şimdi, bana sadece bilim için 100 milyar dolar verirseniz, bu olumsuzluk nasıl harcardım. Ancak bilim, insan uzay uçuşunda her zaman bir yolcu olmuştur, sürücü değil.
Shannon:Bilim değilse itici güç ne oldu?
David: Lori ve Leroy’un bahsettiği gibi, geçmişte aya gitmek, yolcu olarak ulusal gurur, ulusal güvenlik ve bilimin karışımı olan bir yarıştı. Şimdi belki de daha ekonomik odaklı görünüyor.
burdan bahsediyorum insan bu arada uzay uçuşu. Robotik misyonlar farklı bir konudur ve yatırım için bilgi döndürmede her zaman çok daha bilim odaklı ve büyüklük sırasına göre daha verimli olmuştur.
Garver: Bence bu jeopolitik liderlikle ilgili. İnsan uzay uçuşu büyük ölçüde bu şekilde motive edilmiştir. Ve bunu eski usul yapıyor gibi göründüğümüz için hayal kırıklığına uğradım. Bana göre bugün jeopolitik lider olmak, arkanın, bilginin, bilimin ve insanlığın durumunu ilerletmek demektir. Uzay bunu birçok yönden sunuyor ve yine ay bilimi ve keşfi bunun değerli bir parçası. Ancak, bu bir avuç Kongre üyesi tarafından yönlendirildi. Daha büyük bir amaç hakkında olmalı.
– Lori, NASA’nın insanları aya geri göndermek için milyarlar harcamaması gerektiğini, bunun yerine iklim değişikliğine ve Dünya’da olup bitenlere yardımcı olacak teknolojilere odaklanması gerektiğini savundun. Bunun gibi büyük bir program ve daha önce hiç yapılmamış bir keşif için siyasi arzuyu nasıl dengeleyeceğiz?
Garver: Bunun gerçekten bir ya-ya da olduğunu düşünmüyorum. Bunun bir öncelikler meselesi olduğunu düşünüyorum ve şu anda, iklim krizini anlamamıza ve çözmemize yardımcı olması için uzayın benzersiz avantajını kullanmaya öncelik verirdim.
Uzaydan Dünya’ya bakış açımız bize çok fazla bilgi verdi ve NASA, ülke genelinde ve dünya çapında insanların acı çekmesini sınırlamalarına ve bu işte birlikte olduğumuzu görmelerine yardımcı olabilecek güvenilir bir kaynak. Uzay taşımacılığının maliyetini düşürürken ve insanlığın varlığını atmosferin ötesine genişletirken bunu yapmak kesinlikle harika. Ama bir avuç insanı uzaya göndermek için yaklaşık 12 milyar dolar ve bugün yaklaşık sekiz milyar insanın yaşadığı gezegeni anlamak için yaklaşık 2 milyar dolar harcıyoruz.
–Leroy, Artemis bir astronot olarak ilgini çekecek türden bir görev mi?
Çao:Şu anda NASA’da en iyi zamanımda olsaydım, çok ilgilenirdim.
Bununla birlikte, 2005’te NASA’dan ayrılmamın bir nedeni bugün hala geçerli: Bu programın aya insan göndermeyi başaracağından hiç emin değilim. Masraflar ve gecikmeler sorunun sadece birer parçasıdır.
Bunu yapmanın ülkü yolu, bu çabada NASA ve SpaceX arasındaki işbirliğini genişletmek ve her birinin güçlü yönlerinden yararlanmak olacaktır: NASA’dan operasyonel mükemmellik ve deneyim ve SpaceX’ten yenilik ve hız.
– Bu konudaki düşüncelerini merak ediyorum, David. Kongre, NASA’nın bu görev için Uzay Fırlatma Sistemini veya SLS’yi kullanmak zorunda olduğu yasasını çıkarmasaydı ve NASA bunun yerine SpaceX ile çalışsaydı, başarı şansı daha fazla olur muydu? Bu seni heyecanlandıracak bir ortaklık mı?
Sırıtış kaşığı: Şu anki yol sürdürülemez görünüyor, bu yüzden bence tüm bu tür ortaklıkların keşfedilmesi gerekiyor. Uluslararası ortaklıklar da cabası. Dürüst olmak gerekirse, sadece yeni ay örneklerinden ve ayın yeni jeolojik araştırmalarından veri almak istiyorum. Neredeyse herkesle gezintiye çıkacağım!
– Şu anda en büyük uzay bilimi sorularınız neler? Artemis onlara cevap vermeye yardım edecek mi?
Sırıtış kaşığı: Dünya’nın ve komşu gezegenlerin erken tarihine ilişkin anlayışımızda çok büyük eksik bölümler var – veya güvenilir anlatılardan ziyade yalnızca belirsiz karikatürlere sahip olduğumuz bölümler. Dünyanın erken tarihi, gezegenimizin harika, huzursuz faaliyeti tarafından büyük ölçüde yok edildi. Tüm jeoloji, hava durumu, iklim değişikliği ve yaşamın kendisi – hepsi yüzeyi sürekli olarak yeniler, bu nedenle ilk birkaç milyar yılın çok az doğrudan kaydı vardır. Ama hepsi orada, ayda.
Dünyanın ilk milyar yıl boyunca uzaydan büyük bir bombardımana maruz kaldığını biliyoruz, ancak bu konuda pek bir şey bilmiyoruz. Ay aynı bombardımana maruz kaldı, ancak bu rekor silinmedi çünkü Ay, Dünya’ya kıyasla jeolojik olarak çok sessiz. Burada gerçekte ne olduğunu öğrenebiliriz. Ay’da Dünya’dan dört milyar yıllık kayalar bulacağız! Orada bizi bekliyorlar ve kökenlerimizle ilgili en derin sorularımızdan bazılarının yanıtlarını bize söyleyecekler.
– Size göre, Ay’daki bilim potansiyeli inanılmaz derecede değerli. Ama insan görevi için tüm fonları bunun yerine robot bilimi görevlerine harcamamız gerekmez miydi?
Sırıtış kaşığı: Gerçekçi olmak gerekirse, robotlarla sadece bilim yapmak için asla eşdeğer bir fon alamayacağız. Yapsaydık hayal edebiliyor musun?
– Yaparım! Her zaman.
Sırıtış kaşığı: Artemis’in maliyetinin çok altında, güneş sistemindeki her gezegenin etrafında yörüngeye sahip olabiliriz. Ama kimse bize bu seçeneği sunmadı. Gerçekte, insanları göndermenin ana nedenleri, bazıları daha önce bahsedilen diğer soyut varlıklardır, ancak aynı zamanda ilham ve insanın keşfetme dürtüsü ve hatta manevi diyebileceğim nedenlerdir. Ve bir bilim adamı olarak şunu söylemeliyim ki, eğer bu diğer nedenlerle gideceksek, o zaman süre olalım ve öyle bir şekilde kuralım ki, oradayken bazı büyük ve önemli bilimler yapalım.
Garver: Uzaya gidip gelmek pahalı. Uzay faaliyetlerinin maliyetini düşürmek, ister hükümetler, ister konsorsiyumlar, şirketler, vb. olsun, bu alanda daha anlamlı şeyler yapmamızı sağlayacaktır.
Uzaydan yapabileceğimiz benzersiz şeyler, engeller azaldıkça genişleyecektir. Kamu vergisi dolarlarından bahsettiğimiz ölçüde, bu diğer anlamlı amaçlar için – ay da dahil olmak üzere – uzay açmak için kaldıraç kullanılmalıdır. Belki David’in bahsettiği ay bilimi, eğer erişim mümkün olsaydı, robotlar tarafından yapılabilirdi. Uzayı kullanmak için okyanuslar ve atmosfer kadar çok neden var. Biz sadece başlangıçtayız.
Bence üçümüzün de Artemis konusunda o kadar hevesli olmamamızın nedeni kesinlikle olumsuzluk uzayda veya ayda daha fazlasını yapmanın önündeki engelleri azaltmak. Benim görüşüme göre, SLS ve Orion için harcanan maliyet ve zaman uzay programını geriletti.
–Leroy, NASA şöyle diyor: “Bilimsel keşifler, ekonomik faydalar ve yeni nesil kaşifler için ilham almak için aya geri dönüyoruz: Artemis Nesli.” insanlara uzay araştırmalarına ilgi duymaları için ilham vermesi gerekiyor mu?
Çao: Bu bir denge. İnsanların olduğu kadar robotik uzay görevlerinin de büyük bir destekçisiyim. İnsanlar, keşif yapan diğer insanlarla ilişki kurar. Atmosferin yukarılarına, okyanusların en derinlerine sondalar gönderdik ve birçok keşifler yaptık. Ancak, ilk insanlar Everest’e tırmandığında ve ilk insan – oldukça yakın zamanda – Mariana Çukuru’nun zeminine indiğinde, işte o zaman halk ilgilenmeye başladı.
Yani, evet, bilim birçokları için heyecan vericidir, ancak insan deneyimi genellikle herkes için heyecan vericidir.
– NASA, ajansın astronotları Mars’a göndermek için Ay’da ve çevresinde öğrenilenleri kullanacağını söyledi. Bu gerekli bir adım mı?
Çao: Ay, donanım geliştirmek ve test etmek ve astronotları eğitmek için harika bir yerdir. Bunun nedeni, Ay’ın Dünya’dan yalnızca üç ila dört gün uzakta olması ve Mars’a benzer bir ortama sahip olmasıdır: tozlu, azaltılmış yerçekimi ve atmosfer. Bir sorun varsa, ekibinizi hızla geri alabilirsiniz.
Bu, gezegenler aynı hizada olsa bile yaklaşık altı aylık tek yönlü bir yolculuk olan daha sonraki bir Mars görevi için riski azaltır.
Sırıtış kaşığı: Mars’a gitmek çoğu insanın beklediğinden daha zor olacak. Uzayın derinliklerine kimsenin cesaret edemediği kadar derine indik ve radyasyon riskleriyle nasıl başa çıkacağımız konusunda hala tam anlamıyla bir süre değiliz vesaire. Bazı meslektaşlarım ve ben yakın zamanda astronotları Mars’tan önce Venüs’e göndermemizi öneren bir rapor yazdık. Bu kulağa tuhaf gelebilir ama önemli olan daha yakın bir yere gidip sistemlerimizi denemek ve bu süre boyunca güvende olmalarını sağlamak.
– Artemis’in pek çok unsuru, birkaç başkanlık idaresi üzerinde dövüldü, ancak bu gerçekten Trump tarafından teşvik edilen bir program. Misyonun, Apollo ile aynı siyasi bölünme etrafında inşa edildiği iddia edilebilir. Nasıl başladığı göz önüne alındığında, program bilim ve uzay camiasında yaygın bir destek alabilir mi?
Sırıtış kaşığı: Bir sorun, 2024 yılına kadar aya iniş telaşının her zaman açık saçık politik görünmesiydi. Kimse bunun yapılabileceğine inanmadı ama yönetimden geldiği için herkes ona uydu. Bu ona garip bir tat verdi. Ancak çoğu uzay meraklısı, Bill Clinton’dan, George HW Bush’tan gelen tüm girişimleri hatırlıyor. Birçoğumuz sadece bir şeyin başarılı olmasını, kalıcı olması için inşa edilecek bir şeyin olmasını isteriz. Makul bir uzun ömürlülüğe sahip herhangi bir sistem, birden fazla başkanlık yönetiminden sağ çıkmak zorunda kalacaktır.
Garver: NASA’da hem Clinton hem de Obama yönetiminde çalışmış biri olarak, bu siyasi yönetim değişiklikleri gerçekten en önemli konular değil. Çoğunlukla askeri sanayi kompleksinin bir alt kümesi olan havacılık topluluğu, insanlı uzay uçuşunun ilk günlerinde başlayan sözleşmeleri ve tesisleri devam ettirmek istiyor. Bir koşu bandındaydık ama çok verimli değildik.
Artık uzaya erişim maliyetini düşürdüğümüze göre, toplumu daha fazla ilgilendiren daha alakalı hedeflere sahip olabilmeliyiz. Başkanlar NASA’yı destekler ve çoğunlukla NASA’nın yapmaları gerektiğini söylediği şeyi yaparlar.
– Artemis misyonu, aya ilk kadın ve ilk beyaz olmayan insanı inişin kilometre taşlarını işaretlemeyi planlıyor. Leroy, bu tür ilkler ne kadar önemli?
Çao: ABD’li bir azınlık olarak – ben Çinli Amerikalıyım – çeşitliliği ve ilkleri kutlamaktan mutluyum. Ancak, bu yetkinin birkaç nedenden dolayı bir hata olduğuna inanıyorum. İlk olarak, birçok kişi tarafından ırkçı olarak görülecek ve neden öyle olmadığını açıklamak zor. İkincisi, diğer astronotlara, ne kadar yetenekli olurlarsa olsunlar veya ne kadar başarılı olurlarsa olsunlar, o uçuşa çıkma şanslarının olmadığı mesajını gönderir. Üçüncüsü, seçilen insanlar, yalnızca cinsiyet ve ırk nedeniyle seçilmek üzere seçildiklerine dair her zaman hak edilmemiş bir dedikodu havası altında olacaklardır.
Bu görevle ilgili ilginç bir soru: Beyaz olmayan kişi, Ay’a ilk geri dönenler arasında bir Asyalı-Amerikalı olma olasılığını içerir mi? Yoksa demografim de hariç tutulacak mı? Kişisel deneyimlerime göre, NASA ve seçkin üniversiteler gibi kuruluşlar tarafından beyaz olmayan biri olarak muamele görmedim.
Stirone: Son bir fikriniz var mı?
Sırıtış kaşığı: Belli ki hepimiz bu programın bazı ayrıntılarına biraz şüpheyle yaklaşsak da, roket fırlatılmaya hazırlanırken çılgınca tezahürat yapıyor, bağırıyor, bağırıyor ve muhtemelen ağlıyor olacağım. Bunun başarılı olmasını ve tüm sıkı çalışmanın, iyi mühendisliğin ve vergi mükelleflerinden alınan paranın başarı ile ödüllendirilmesini çok istiyorum. Hele o dev rokete insan fırlattıklarında hepimiz onların yanında olacağız.
Garver: Açık olarak. Bu konuda çalışan herkes, çalışmalarının başarılı ve değerli olmasını hak ediyor. Çoğunlukla, tasarımın verimli olmasını engelleyen şekillerde oluşturulmuş olması onların suçu değildir.
Çao: Kabul etmek. Yeni bir aracın uçtuğunu görmek her zaman heyecan vericidir. Ancak, umarım insanların ilerlemesiyle uzayı keşfetmenin daha uygun fiyatlı ve sürdürülebilir bir yolunu buluruz.
Shannon Stirone (@shannonmstirone), uzayı araştıran bir bilim yazarıdır.
Leroy Chiao (@AstroDude) eski bir NASA astronotu ve Uluslararası Uzay İstasyonu komutanı ve şu anda bir uzay eğitimcisidir.
Lori Garver (@Lori_Garver), NASA’nın eski bir yönetici yardımcısı ve bir iklim hayırsever kuruluşu olan Earthrise Alliance’ın kurucusu “Escaping Gravity” kitabının yazarıdır.
David Grinspoon (@DrFunkySpoon) bir astrobiyolog ve Gezegen Bilimi Enstitüsü’nde kıdemli bir bilim insanı ve “Earth in Human Hands” kitabının yazarıdır.
The Times yayınlamaya kararlı çeşitli harfler editöre. Bu veya makalelerimizden herhangi biri hakkında ne düşündüğünüzü duymak isteriz. İşte bazıları ipuçları . Ve işte e-postamız: [email protected] .
The New York Times Görüş bölümünü takip edin Facebook , Twitter (@NYTopinion) ve instagram .