evet öyle. yani çok da çabalamadan. sadece isteyerek. nasıl mı?
en baştan anlatayım:
küçükken büyük hayallerim vardı. dansçı ya da muhabir olup dünyayı gezecektim. hep merak ettim diğer ülkeleri, diğer kültürleri. evimizde gazete kuponuyla alınmış ansiklopedilerden baktım peru'ya, avusturalya'ya, endonezya'ya...
sonra büyüdüm biraz, ablam step tahtası olarak kullanmaya başladı ansiklopedileri, ben de internet kullanmaya başladım, oradan araştırdım diğer ülkeleri. en çok paris'i merak ediyordum, bir de annemin büyüdüğü hannover'i görmek istiyordum almanya'ya gidip.
sonra büyüdüm biraz, ablam step tahtası olarak kullanmaya başladı ansiklopedileri, ben de internet kullanmaya başladım, oradan araştırdım diğer ülkeleri. en çok paris'i merak ediyordum, bir de annemin büyüdüğü hannover'i görmek istiyordum almanya'ya gidip.
lise 1 yazındayken annemin yakın bir arkadaşının kızı gelmişti bize. hemşireydi, bekardı, özgürdü; özeniyordum ona. paris'ten gelmiş yeni. anlattırdım biraz ona, "ben de gideceğim" dedim sonra. kimse ciddiye almadı tabi.
üniversiteye başladım sonra, ne erasmus'tan haberim vardı ne ulusal ajans'tan. aldığım burs ile alsancak'ta das akademie'ye gidip almancamı geliştirme isteği duydum birden. yıl sonuna doğru fakültenin panosunda ilan gördüm, okul öncesi öğretmenliği bölümünden 2 öğrenci hollanda'ya gitmiş değişim programı ile. pdr bölümü de bremen üniversitesi ile anlaşmış ilk kez. 5 kişi başvurduk bölümden, 2 kişi gidecekti. başvuranlardan en başarılısı değilsem de, iyi kötü almancam vardı, kabul edildim. anneme anlattım eve gelip, her zamanki gibi tam destekti. bütün yaz resmi işlerle geçti ve ikinci yılın ilk dönemini universitat bremen'de okudum. hala unutamadığım bir 5 ay yaşadım. hannover'i, hamburg'u, berlin'i gezdim trenle. e tabi o kadar yaklaşmışken paris'e de gittim, amsterdam'a da, gröningen'e de.
mezun olup çalışmaya başlayınca bu sefer de köklerime merak saldım. üsküp/skopje muhaciriyiz biz. ille göresim geldi o toprakları. interrail çocukluktan beri bildiğim, istediğim bir şeyse de daha zahmetsiz olacak balkan flexipass'i o dönem keşfettim. araştırdım biraz. derken, belgesel film festivali'nde hayatımdakisevgiliinsan'ın rehber olan arkadaşı sinan ile tanıştım. iki arkadaş balkan turu yapacaklarmış o yaz. olur mu olmaz mı derken, biz de eklendik o gruba, grup da hayli büyüdü sonra, 8 kişi olduk. harika bir 8 gün geçirdik.
bir sene sonra, başka bir eve taşınmıştım. o dönemki ev arkadaşımın bir arkadaşı geldi bize bir akşam. prag'tan gelmiş. merak edip, anlattırdım. gitmeyi feci halde arzuladım.
çok değil o arzumdan bir sene sonra sadece prag ile de kalmayıp orta avrupa'ya muhteşem bir gezi yaptık yine balkan grubuyla.
bu seyahatlerimin hiçbirinde ne bilet ne vize ne kalacak yer için aman aman uğraştım. hep grup olmanın avantaj ve kolaylığını yaşadım. ben sadece görülecek yerler, yapılacak şeyler, tadılacak yemekler gibi listeleri oluşturdum keyifle. çok şanslıydım!
ve gelelim bomba habereeeee:)
ekimde ben çalıştığım kurum ile ulusal ajans'ın desteğiyle bir haftalığına finlandiya'ya gideceğim!
dilerim kısa da olsa güzel deneyimler bekliyordur beni bu hiç bilmediğim iskandinav ülkesinde;)
bilenlerden de paylaşım, öneri ve bilgi bekliyorum efenimm! şimdiden teşekkürler.