Meksika’nın sıcağında doğan Jose Hernandez, toprağa bastığı ilk günden itibaren gökyüzüne bakarak büyüdü. Küçük çiftliklerinin arasında, yıldızların parıltısına bakarak uzaya doğru bir yolculuğa çıkmayı hayal etti. Ancak bu hayal, toprak kokan elleriyle çalışmak zorunda kaldığı gerçeklikle çatışıyordu. Henüz çocukken bile, tarlada çalışırken bile gözleri gökyüzünde, yıldızlarda, sonsuzlukta dolaşıyordu. Belki de bu yüzden her sabah erkenden kalkıp tarlaya gitmek onun için bir zorunluluktan öte, bir tutkuya dönüşmüştü.