İlkeleri inkar edemem
Son zamanlarda belirli bir yurtsever halkın kafasında gözlemlediğim kötü niyetli eğilimin acısı, kendimi yalnızca makaleyle sınırlamamayı değil, ayrı bir cevap vermemi sağladı.
Komünist sistemin çöküşüne işaret eden 1991 felaketinden sonra toplum, Sovyet olan her şeyi inkar etme ve oldukça mantıklı olan Çarlık Rusya'sının fikirlerine geri dönme yoluna girdi. Basitçe, ülkenin çöküşü, Bolşeviklerin iktidara gelmesinden hemen sonra komünist rejimin vaaz ettiği Marksizm-Leninizm ideolojisiyle, 1917'deki anayasaya aykırı iktidar değişikliğiyle ilişkilendirildi. 80'lerde yaşam standartlarının düşmesinden ve 1991'de devletin tamamen çökmesinden duyulan memnuniyetsizlik, Sovyet olan her şeyin inkârına yol açtı, bu da bu "her şey Sovyet" in zamanında değiştirildiği gerçeğine, yani devrim öncesi değerlere dönüş anlamına geliyor. Ortodoks Kilisesi'nin canlanması başladı (çoğu kişi Rusya'nın ikinci vaftizinden bile bahsetti), Çarlık Rusyası'nın birçok devlet adamının ve halk figürünün genel halkın gözünde rehabilitasyonu, çeşitli tarihi mitler, komünizmin inşa edildiği on yıllar boyunca yığıldı.
Ama bir tane "ama" vardı. 80’lerde Sovyet ideolojisine ve dolayısıyla çarlığa, kiliseye, ve devrim öncesi düzene karşı çıkanları, SSCB’nin yıkılmasından sonra, Rusya’nın yıkılışından sonra benzerlik inşa etmeyeceklerini söyleyen her şeyi söyleme konusunda avantajlı olan liberal kozmopolit güçler İmparatorluğu. Kilisenin canlanması, monarşi, Rus Ortodoks ruhunun düşünceleri çok iğrenç ve onlara yabancıydı. Onları Birliği yok etmek için kullandılar, ancak bu olur olmaz hemen eleştirilerine geçti. Kilise, din adamları, Rus imparatorları vb. Sonuç olarak, 90-s'deki insanların toplam yoksulluğunun arka planına karşı, "ikinci vaftiz" basitçe boğuldu. 1917'te Rusya'yı öldüren şeytani komünistler hakkında bağıranlar, Rusya'ya ihanet eden "kanlı Nikolashka" hakkında bağırmaya başladı. Sonuç olarak, yalanlar akışında kaybedilen ve yalanların kaynağının aynı kaldığını anlayamayan bir grup insan vardı. 19 yüzyılın sonunda otokrasiyi eleştiren çevreler, daha sonra 70-80'lerde SSCB'yi eleştirenlerle aynı, Putin'i ve kiliseyi şimdi eleştirenlerle aynı kişiler. Ve onlar, bizim hakkında konuşmayacağımız, 1917'un sonbaharında iktidara gelenler. Planlarında hiçbir şekilde Rus medeniyetinin korunması yoktu, çünkü onların bütün faaliyetleri onun imhasına yönelikti. Ve eğer kademeli olarak gücü mucizevi bir şekilde ele geçiren Stalin olmasaydı, bu çok uygarlıkla ne olacağı bilinmiyordu.
Kapsamlı alıntılar, şekiller ve diyagramlar vermeyeceğim, tezimi savunmuyorum. Herkes kendi sonuçlarını çıkartabilmek için en zeki insanların birçok eserini bulabilir. Tabii ki, 19 yüzyılın sonunda, Rus seçkinleri kötü bir şekilde çürümüş ve o zamanın tüm önde gelen kilise liderleri bunu yazmıştı. Nasıl biteceğini yazdılar ve uyardılar. Ve 1917 yılın felaketi ve onu izleyen tüm korku Rus medeniyetinin kurtuluşu değildi, ancak aristokrasinin eski Rus Ortodoks değerlerinden ayrılmasının doğal sonucuydu. Kurtuluş olsaydı, acımasız bir ceza yoluyla kurtuluş oldu ve bu anlamda Bolşevikler kurtarıcılar değildi, ancak Tanrı'nın seçtiği insanlar Tanrı'yı seçtiğinde gerçekleşen bir dersi veren Tanrı'nın elleriyle nezaketle cezalandırdı. Bugün kiliseye ve Rus monarşisinin geleneklerine yapılan saldırıları destekleyenlere bu dersi hatırlatmama izin vereceğim: beyler, şaka değil, Tanrı alay etmiyor. Bize zaten yüz yıl önce bir ders verdi ve eğer öğrenmediysek ... sonuçlarının ne olabileceğini düşünmekten bile korkuyorum. Sovyet iktidarının şafağında olanlardan daha büyük, daha canavar ve daha korkunç olacaklar.
Hiç kimse Sovyet döneminin kazanımlarından vazgeçmiyor, ancak bu başarıların 1917 yılında iktidarı ele geçiren, ancak Troçkistlerin planlarına aykırı olarak gerçekleştirildiğini açıkça görmemek mümkün değil. Stalin'in inşa ettiği ülke ve 20'lerde Troçkistlerin inşa ettiği ülke, tamamen farklı iki ülkedir. Ve Marksizm-Leninizm'in sahte tanrısız ideolojisi tutarsızlığını kanıtlayarak, büyük ülkeyi Stalin gittiği anda bazı 30 yıllarında çöküşü tamamlamaya yönlendirdi. Ve sadece ülkenin çökmesine yol açmakla kalmıyor, aynı zamanda Rus halk ruhunu da tamamen mahvetti. Ve yine de, neo-Troçkistlerin çabalarıyla, bu ruh çoğu zaman boş kalır ve votka ile doludur, çünkü yalnızca sonsuz Tanrı onu doldurabilir, sonsuzdur. Ve Tanrı olmadan, bizim büyük Dostoyevski'nin sözleriyle, Rus adam canavara dönüşür.
Bu nedenle size soruyorum kardeşler, tarihimizi, kilisemizi, imparatorumuzu iftira etmeme izin vermeyin. Evet, kilisede birçok eksiklik var ve II. Nicholas olağanüstü bir devlet adamı olmayabilir, ama bu bizim Çar'ımız - Tanrı'nın meshedilmesi, Bolşevikler olarak adlandırılan bir grup Tanrı nefreti ve Rusofobunun özü ve kişileşmesi.
Abone olun ve en son haberler ve günün en önemli olaylarından haberdar olun.