Bu sarı kumaş dikdörtgen küçük, sadece yediye dokuz inç, ama çok daha büyük bir hikaye anlatıyor. Ocak 1917'de Ulusal Kadın Partisi'nin (NWP) liderliğindeki alice paul , Beyaz Saray kapılarının önüne sessiz bir gözcü kurun.
İlgili İçerik
Başkan Woodrow Wilson ile sonuç vermeyen yıllarca süren toplantılardan sonra, oy hakkı savunucuları Beyaz Saray binasını içerideki adamı etkilemek için bir sahne olarak kullanmaya karar verdiler.
Gazetede yer alan bir makaleye göre, amaçları, 'Oy hakkını savunan bir cihaz taşıyan bir nöbetçiyle karşılaşmadan Başkanın Beyaz Saray'a girmesini veya çıkmasını imkansız kılmak' Washington Post 10 Ocak 1917'de kadınlar, 'Bay. Sayın Başkan, Kadınlar Özgürlük İçin Ne Kadar Beklemeli?' ve 'Bay Başkan Kadının Oy Hakkı İçin Ne Yapacaksınız?' Eylemleri ülke çapında gazetelerde geniş bir şekilde yer aldı, yoğun tartışmalara yol açtı ve kadınların yaptığı gösteriyi izlemek için toplanan kalabalıklardan hem destek hem de alay topladı.
Kuzey Carolina'dan bir öğretmen ve Ulusal Kadın Partisi'nin genel sekreteri olan Virginia Arnold, 1917'de bir 'Kaiser Wilson' pankartına sahip.(Harris & Ewing, Kongre Kütüphanesi Baskılar ve Fotoğraflar Bölümü)
Protesto devam ederken, kadınların oy hakkını savunanlar 'Kaiser Wilson'la alay eden bir dizi pankart oluşturdu. Pankartlar, cumhurbaşkanını Alman imparatoruyla karşılaştırdı ve kadınların oy hakkını savunanların, Birinci Dünya Savaşı'ndaki özgürlük davasını desteklemek için Başkan Wilson adına ikiyüzlülük olarak gördüklerini, ancak kadınların evde özgürlüğünü desteklemediğini belirtmeyi amaçlıyordu. Açıklamalar, özellikle savaş zamanında, bazı izleyicilere sadakatsiz ve vatansever olarak geldi.
13 Ağustos 1917'de bir kalabalık, kadınların oy hakkını savunanlarla alay etmeye ve onları korkutmaya başladı. Hatta bazıları kadınlara yumurta ve domates yağdırmaya başladı.
Kısa süre sonra büyüyen kalabalık, kadınların oy hakkını savunanların ellerinden pankartları yırtıp hatıra olarak yırtmaya başladı. Meydan okuyan, gözcüler daha da fazla pankart ürettiler, ancak onları da onlardan aldırdılar. Günün sonunda kadınlar en az 20 pankart ve 15 renk standardını 3.000'i aşan öfkeli bir kalabalığa kaptırmıştı. Frakalarda iki adam tutuklandı ve 'Kaiser Wilson'ı Unuttunuz…' yazan bir pankarttaki kumaş parçaları, Columbia Bölgesi polisi tarafından ele geçirildi. Departman onu Ulusal Kadın Partisi Genel Merkezine hediye edene kadar 25 yıl boyunca ellerinde kaldı.
Sonunda, kumaş hurdası NWP'nin kurucusu ve grev gözcülerinin lideri Alice Paul'ün eşyalarına girdi. 1987 yılında Alice Paul Centennial Foundation tarafından kadınların oy hakkı için verilen zorlu mücadelenin somut bir hatırlatıcısı olarak Smithsonian'a bağışlandı. Ama aynı zamanda halk ve cumhurbaşkanı arasındaki ilişkiyle ilgili önemli bir hikayenin de parçası.
Kadınların oy hakkını savunanlar 1917'de Beyaz Saray'da grev gözcülüğü yapıyor(Harris & Ewing, Kongre Kütüphanesi Baskılar ve Fotoğraflar Bölümü)
Grev hattındaki kadınlar, ulusun kuruluşundan bu yana var olan bir Amerikan geleneğine katılıyordu: Vatandaşların şikayetlerini doğrudan evindeki baş yöneticiye, Executive Mansion'a (o zamanlar Beyaz Saray'ın bilindiği gibi) iletme geleneği. ). Takma adından da anlaşılacağı gibi 'Halk Evi', demokratik hükümetin kendisine benzeyen ve bir monarşiyle ilişkili dokunulmaz saraylarla tezat oluşturan tüm vatandaşlara ait bir bina olarak tasarlandı.
Beyaz Saray binası, halkın yönetimine erişimi ve katılımı için hem bir araç hem de bir semboldür. 19. yüzyıl boyunca, Amerikan halkı eve ve başkana neredeyse sınırsız erişime alışmıştı. Turistler binaya girip çıktılar ve dilekçe sahipleri özel endişelerini başkana iletmek için saatlerce bekledi. 1882'de, bozulan konağı değiştirme planı Kongre'de yüzerken, Senatör Justin Morrill, binanın kendisinin ayrılmaz bir şekilde halkın başkanla olan ilişkisine bağlı olduğu gerekçesiyle itirazda bulundu:
Vatandaşlarımız uzun zamandır burayı ziyaret etmeyi ve orada Jefferson, Adams, Jackson, Lincoln ve Grant gibi Baş Yargıçları ele geçirmeyi alışkanlık haline getirdi. Şehirden kilometrelerce uzaktaki bir yolculuktan sonra onu evde bulmama uykulu şansı için, Başkan'ı burada ziyaret etme imtiyazlarından vazgeçmeyecekler. Kongre üyeleri, halk ve yürüyerek gidenler için erişilebilir olmalıdır; ve kraliyet ikametgahını bile arzulayan bir Başkanımız olmadı ya da bir koç ve dört kişi dışında ulaşılamayacak kadar uzak. Kurumlarımızın tamamı teoride tamamen cumhuriyetçidir ve pratikte de böyle kalmaları gerektiği konusunda anlaşmaya varılacaktır.'' (S. Doc. No. 451, 49th Cong., 1. Sess. 1886)
Kendilerinden önceki pek çok Amerikalı gibi, gözcüler de Amerikan demokrasisinin onlara güç verdiği sesi kullanmak için Beyaz Saray'a geldi. Diğer pek çok kişiden farklı olarak, bu sesi kullanmanın en iyi yolunu Beyaz Saray'ın içinde değil, dışında buldular. NWP, Başkan Wilson ile yaptığı görüşmeyi kapılarına kadar götürdüğünde, Beyaz Saray ile yeni bir halk etkileşimi biçimini etkili bir şekilde kurdular, insanların 'Halk Evi'ne erişebilecekleri ve ona 'sahip olabilecekleri' yeni bir yol. sadece önümüzdeki birkaç on yıl içinde daha popüler hale geldi ve bu güne kadar devam ediyor.