Gölge Konuşuyor:
Bilindiği gibi Wittgenstein iki tane temel başyapıtı vardır. Biri ilk dönem eseri Tractatus, diğeri de ikinci dönem eseri olan Felsefi Soruşturmalar. Tractatus’u okudum ama, nispeten Taractatus’un antitezi sayılabilecek eseri Felsefi Soruşturmalara başlamadım. Şimdi de hazırlık olsun diye elime geçen Wittgenstein’leri okuyorum.
Yan Değiniler, Wittgenstein’in sayfa kenarlarına yazdığı notlardan oluşuyor. Yan Değiniler de aforizmalardan oluşuyor, bir tane de şiir var. Tarctatus’tan farklı olarak bir aforizma ve onu takip eden ilk aforizmayı pekiştiren başka aforzmalardan oluşmuyor. Yan Değiniler, çeşitli konularda birbirinden bağımsız aforizmalardan oluşuyor. Bir aforizmanın bir önceki aforizma ile ilişki çoğu zaman yok. Haliyle her aforizma okurda bir tefekkür haline ihtiyaç duyuyor… Aforizmalar zaten otuz yıla yayılıyor.
Bu derleme kitabın en çok dikkatimi çeken tarafı da sayfa sayısını çoğaltmak için kitabın sonuna eklenen biyografi ve fotoğraf albümü. Gerçekten burada Wittgenstein’in ilgi çekici bir yaşantısı olduğunu görüyoruz.
Kitaptan birkaç aforizma:
Yeni bir sözcük tartışma toprağına atılmış bir tohum gibidir.
Dolu felsefe sırt çantasıyla matematik dağına ancak ağır ağır tırmanabiliyorum.
Bir şey iyi ise, kutsaldır. Bu, garip biçimde, benim etik görüşümü özetliyor. Doğaüstünü ancak doğaüstü olan dilegetirebilir.
İnsanlar iyiye doğru götüremezler; ancak şuraya-buraya götürülebilirler. İyi, olgu uzamının dışında yatar.