Jeologlar uzun zamandır erozyon ve tektonik faaliyetlerin Dünya’nın kraterlerini o kadar iyice sildiğini varsayıyorlardı: “Dünyadaki kraterler hakkında hiçbir şey söyleyemezsiniz” diyor gezegen bilimci Rebecca Ghent ( SN: 12/22/18, s. 40 ). Böylece, Dünya’nın geçmişte ne kadar susturulduğunu anlamak için, Ghent ve meslektaşları aya döndü.
“Dünya’nın tarihi hakkında daha fazla şey öğrenmek için en yakın komşumuzu kullanabiliriz” diyor ve çalışmalarında Toronto Üniversitesi’nde Ghent lisansüstü öğrencisi olarak çalışan gezegen bilim adamı Sara Mazrouei.
Atmosferi ve plaka tektoniği olmadan ay yüzeyi, 4,5 milyar yıllık kraterlerin neredeyse hepsinin kaydını tutar. Ay, bir etki dolu fırtınanın içine oturmuşsa, Dünya aynı fırtınayı ve bu nedenle aynı miktarda krater yaşamalıydı, araştırmacılar 18 Ocak Biliminde tartışıyorlardı . Ancak çoğu ay kraterinin kaç yaşında olduğunu bilmeden, Dünya’nın ve ayın sürekli veya kısa sürede patlamalara maruz kaldığı belli değil.
Ghent, 2014 yılında, aydaki en genç kraterlerin büyük kayalarla çevrili olduğunu, krateri oluşturan etkinin enkaz kazıdığını fark etti. Bu büyük kayalar ay günü güneşten gelen ısıyı emer ve geceleri NASA’nın Ay Keşif Orbiterinin görebileceği ışığın dalga boylarında yayılır.
Ghent, “Hemen genç kraterlerin ortaya çıktığını görebiliyordunuz” diyor. Eski kraterler, aksine, zamanla toza dökülen kayalarla çevriliydi, bu yüzden geceleri o kadar parlak bir şekilde parlamadılar.
|GELEN ETKİLER Gezegensel bilim insanları, ayda 100 milyondan fazla kraterin yaşını anladılar; bu da 290 milyon yıl önce darbelerde keskin bir yükseliş olduğunu ortaya çıkardı. Bu film, ayın geçmişinin son milyar yılını oluşturan kraterleri göstermektedir. Her bir etki, bir ışık patlaması ve bir perde ile temsil edilir, daha yüksek tonlar daha küçük etkileri temsil eder ve daha düşük tonlar daha büyük tonları temsil eder.|
Ghent, yaşları zaten bir kraterin gece parlaması ve yaşı arasındaki matematiksel bir ilişki bulduğu bilinen dokuz krater kullandı. Daha sonra elle çalışan Mazrouei, bir milyar yıldan daha eski ve 10 kilometreden daha geniş olan 111 ay kraterinin tümünü haritaladı ve krater oranını bulmak için bu haritayı kullandı.
Ay bilim insanlarının çoğu, 3 milyar yıldan daha uzun bir süre önce çalkantılı bir aşırı bombardıman döneminden sonra ayın etki oranının çoğunlukla sabit olduğunu varsayıyorlardı. “Ama biz bir artış gördük” dedi Mazrouei – özellikle, yaklaşık 290 milyon yıl önce 2.6 faktörün etkisinde bir sıçrama yaptı.
Ekip daha sonra, ay kraterlerinin boyutlarını ve yaşlarını dünyadaki en büyük ve en istikrarlı kraterlerin 38’iyle karşılaştırdı. Neredeyse tam olarak zamanlamaları ve boyutlarında sıraya girmişlerdi.
Dünyadaki bu kadar büyük kraterlerin erozyonla sık sık silinmediğini iki kez kontrol etmek için araştırmacılar, kraterlerin yakınındaki kimberlit borular adı verilen volkanik özelliklere baktılar. Bu havuç şeklindeki lav tüpleri, aşındığında belirgin bir şekilde görünümlerini değiştirir. Ghent, büyük kraterlerle aynı arazide görünen kimberlit borular, her iki özelliğin de çok azının erozyona uğradığını doğruladı.
Etki oranındaki yükseliş, asteroit kuşağında iç güneş sistemine doğru enkaz gönderen bir çarpmadan kaynaklanıyor olabilir, diyor Coo, Boulder, Southwest Araştırma Enstitüsü’nde gezegen bilim adamı olan William Bottke böyle bir asteroit , dinozorları öldüren etkiye bölündü
Ghent, etkilerde bu artış için kesin bir tarihle ilgili sonuç çıkarmamaya, uyarının tahmin edilenden milyonlarca yıl önce veya daha sonra veya birden fazla mahmuzta olabileceğini belirtti. “İnsanların demelerini istemiyorum, ‘Hey, Permiyen-Triyas neslinin tükenmesi bu dönemde oldu. Buna sebep olmuş olabilir. ‘ Bunu bilmiyoruz ”diyor.
Yeni bulgu, Dünya kraterlerinde 300 milyon ile 650 milyon yıllık bir boşluk için bir açıklama sunuyor, diyor Bottke. “Erozyon nedeniyle daha az krater görmüyoruz” diyor. “Daha az krater görüyoruz çünkü etki akısı daha düşüktü.”
Ancak kraterlerin uzun ömürlülüğü başka bir soruyu gündeme getirdi. Ayın kraterleri milyarlarca yıl öncesine dayanırken, Dünya’nın yaklaşık 650 milyon yıldan daha eski hiçbir korunmuş krateri yoktur. Bu, kraterler sürekli erozyona uğradığında anlamlıdır. Fakat değilse, yaşlı kraterler nereye gitti?
Bottke, daha eski kraterlerin Snowball Earth adlı küresel bir buzul dönemi boyunca sıyrılabileceğini söyledi. Diğer jeolojik deliller, Dünya’nın en son 650 milyon yıl önce meydana geldiği derin donmalardan geçtiğini gösteriyor.
Çalışmaya dahil olmayan diğer gezegen bilim adamları, metodolojisi ve bulguları ile ilgili karışık tepkiler ifade ettiler.
Viyana Üniversitesi’nden gezegen bilimci Christian Koeberl “İç güneş sistemindeki etki akısını anlamada ileriye atılmış büyük bir adım” diyor. “Onların metodu ilginç ve yeni.”
Jeologlar Thomas Kenkmann ve Almanya’daki Freiburg Üniversitesi’nden Stefan Hergarten daha şüpheci. İkili, ikili olarak, Dünya’daki kraterlerin çoğunun hala keşfedilmediğini gösterdi. Yeni çalışmanın tüm kraterleri yakaladığına ya da Dünya’nın krater sayısının 290 milyon yıl önce etki oranındaki artışı yansıttığına inanmıyorlar. Hergarten, “Genç kraterlerin hayatta kalma ihtimalinin daha yüksek olduğunu” söyleyebilir. “Veri kümesi gerçekten küçük, bu yüzden çok fazla güvenmem.”
Kenkmann kabul ediyor. “Ay hesaplaması için düşük krater sayısının ve karasal kaydın belirsiz yorumlanması göz önüne alındığında, burada bir kart evi inşa edildiği anlaşılıyor.”