İkisinin arasındaki gömlek farkı tartışılmaz. Biri Vakko'dan giyiniyor, diğeri Mahmutpaşa'dan.. Birinin tek futbolcusunun maliyeti, diğerinin tümüne hemen hemen eşit.
Ama biri, yüreğini ortaya koyuyor. Her türlü olanaksızlığa rağmen savaşıyor. Kanının son damlasına kadar mücadele ediyor, ter akıtıyor. Diğeri, giydiği gömleğin kalitesinin farkında bile değil. Bir şeyi üzerine giydiğin zaman yakıştıracaksın. Yoksa, pahalı olmasının hiçbir kıymet-i harbiyesi yok.
İşte, Şekerspor bu espri içinde Trabzonspor'a tam 60 dakika direndi. Taa ki, Vugrinec'in golüne dek. Bir anlık gaflet, Şekerspor'un tüm ümidini yok etti. Yeşil beyazlılar, 87. dakikada Ogün'ün penaltısıyla da teslim bayrağını çekti.
Trabzonspor için ne desek? Kim iyi oynadı diye methetsek? Hangi futbolcusunun üstün performansından bahsetsek. Belki biraz Vugrinec, o kadar..
Şu bir gerçek ki, Trabzonspor şampiyonluk yolunda yürüyor. Yürümesine yürüyor da, ancak koltuk değnekleriyle.. Bu tablo onun başarısından mı kaynaklanıyor, rakiplerinin akıl almaz başarısızlığından mı? İşte burası, gerçekten tartışılmaya değer!