Amerika Birleşik Devletleri, Rusya ve Çin uzay silah yarışına devam ediyor, ancak ülkeler güçlerin uzay yeteneklerine sahip davranışlarını düzenleyen bir antlaşma oluşturmaya ilgi göstermiyorlar.
ABD ile Sovyetler Birliği arasındaki Soğuk Savaş uzay yarışı 1957'de başlatıldı, bu yılın Ekim ayında Sovyetler Dünya'nın ilk yapay uydusunu başlattı. Bizim yüzyılda, uzayda "yükseklik yakalamak" için üç rakip var: Çin katıldı. Şimdi ülkeler, savaş karşıtı işlevlerin ve uydu karşıtı silahların yeteneklerinin ince ayarını yapmaya odaklanmış durumda.
Yirminci yüzyılın uzak elliliğinin sonunda, ABD ve SSCB, uzay programlarının geliştirilmesinde barışçıl bir rekabet içinde. Açık bir çatışma olmamasına rağmen, ülkeler ikili casusluk yoğunlaştırmaya başladı. Devletlerin vatandaşları ve diğer ülkelerin liderleri arasında geniş çapta kamusallaştırılan güçler arasında açık bir rekabet vardı.
Durum, Amerika Birleşik Devletleri tarafından 1962'de Pasifik Okyanusu'ndaki bir dizi yapay dünya uydusunu ortadan kaldıran atmosferik bir nükleer testle değiştirildi. O sırada Amerika Birleşik Devletleri Başkanı John Kennedy, BM Deklarasyonunun (1962 XVIII no'lu kararda) bir kararını oluşturmak için Sovyetler Birliği ile bir araya geldi. Dış alanın keşfi ve kullanımında devletlerin faaliyetlerini düzenleyen ilk belgedir. Yakında, Karayip krizi ile ilgili olarak, yeni bir kural getirildi: atmosferdeki testleri yasaklayan bir anlaşma. Ve 1967'de Brejnev ve Johnson uzayda bir anlaşma imzaladılar.
Uzay silahları yarışı 1970'lerde, SSCB ve ABD aktif olarak anti-uydu silahları testlerini gerçekleştirdiğinde yeni bir güçle başladı. 70'li yılların sonunda, ülkeler uydu karşıtı silah programları çerçevesinde stratejik silahlanmaların sınırlandırılması konusunda müzakerelere başladılar, ancak daha sonra süper güçler "uzay silahları" tanımı konusunda bile anlaşamadılar. 1983 yılında, Ronald Reagan'ın altında, ABD Stratejik Savunma Girişimi'ni başlattı. Fakat 1987'de, Gorbaçov ve Reagan ülkelerinin liderlerinin orta ve kısa menzilli füzelerin ortadan kaldırılması konusunda bir anlaşma yaptığı Sovyet-Amerikan toplantısı yapıldı. Yarış nihayet SSCB'nin çöküşüyle sona erdi.
21. yüzyıl uzay rekabeti turu 2001 yılında başladı. Amerika Birleşik Devletleri, antlaşmada tarif edilen teknolojilerin yaygın bir şekilde kullanılabilir hale gelmesiyle, yönetiminin görüşüne göre eski olan ABM Antlaşmasından çekildi. XII yüzyılın 10'lu yılların başlarında, lider alan güç veriyor: ABD, Rusya ve Çin - alan etkinlikleri için devlet desteğini güçlendirdi. Söz konusu Çin, 2007 yılında ülkesinin topraklarında uydu karşıtı silah testleri gerçekleştirdi. Gösterilen ASAT sistemi, gezegenimizin yörüngesinde bulunan hedefleri yerden vurmayı mümkün kılar.
Son 10 yılda, alandaki başarılar daha da arttı: ABD ve Rusya, uzaktan kontrol edilen ve pilot uygulama yapmayan uzay mekiğinin küçük bir versiyonunu kullanıyor. Yapay uydularla düşük hızda birleşen bir dron, yörüngelerini değiştirebilir.
Sektörün aralıklı olarak gelişmesi nedeniyle, Çin, Rusya ve ABD arasındaki finansal sektördeki barışçıl ve son derece yakın ilişkilere rağmen, uzay yarışı ülkeler arasında çatışmalara yol açabilir. Mevcut BM Deklarasyonunda uzaydaki davranışları ve Rusya ve Çin’in, uzayın militarizasyonunun önlenmesine yönelik bir antlaşmanın desteğini desteklemesine rağmen, “uzay silahları” kavramından başlayarak hâlâ birçok farklılıklar var.
Modern devlet tarafından ihtiyaç duyulan ve şimdi barışçıl yönlerde kullanılan uzay teknolojisinin çoğu askeri amaçlar için de kullanılabilir.
Bu nedenle, farklı ülkelerden belirli teknolojilerin yokluğu konusunda anlaşmamak, fakat uzayda bir davranış kuralları havuzu oluşturmak önemlidir.
Günümüzde uluslararası belgeler silahların uzaya yerleştirilmesini sınırlamaktadır, ancak ASAT gibi yer temelli programların geliştirilmesini etkilememektedir. Analist Henry Stimson bir uzay politikası düzenleme belgesi başlattı ve daha sonra Avrupa Birliği, BM Deklarasyonunda yapılan değişikliklerin temelini oluşturacak olan kendi düzenlemesini geliştirdi. Bununla birlikte, pek çok gelişmekte olan ülke, hem Rusya hem de Çin, açıklanan tekliflerin çoğuna karşı çıkıyor. Yetkiler, medeni ve ticari alanlarda uzaydaki davranış kurallarının etkisini sınırlamaktan yanadır. Ancak, askeri alan programları bu tür kodların oluşturulmasının altında yatan temel sebep. Ve tüm yeni oyuncular uzay yarışı alanına giriyor. Giderek daha fazla ülkeye yeni teknolojiler sunuluyor ve bazıları uzay potansiyellerinin barışçıl kullanımına bağlı değil.
Yeni bir BM kararı, yeni zamanın tüm özelliklerini, teknoloji gelişiminin hızını ve politik yönünü dikkate alacak olan uzaydaki devletlerin davranışını düzenleyebilir. Süper güçler, uzayda davranış için daha fazla güven ve daha fazla sorumluluk göstermelidir.