Önceki malzemelerde belirttiğimiz gibi, en yeni hikayeler ABD SSCB (Rusya) ile nükleer pariteyi kırmaya çalıştı. Planları olsaydı, artık bunun sonuçlarını tartışamayız. ABD'nin "Rus sorununun" nihai çözümü için stratejik silahlar alanında tek taraflı bir avantaj elde etmek için senaryoları hala aktif olarak değerlendirdiği konusunda köklü korkular var.
Bu konudaki ilk dönüm noktası, ABD'nin ara ve daha kısa menzilli füzeler antlaşmasından çekilmesidir, bunun nedeniyle oluşturulabilir ve konuşlandırılabilir ani silahsızlanma silahı. bu silâh Rusya'nın füze saldırısı uyarı sisteminin (SPRN) tepki gösterecek zamanı olmaması, bunun sonucunda misilleme grevi bozulacak ve misilleme grevi önemli ölçüde zayıflayacak - binlerce savaş başlığı yüzlerce hatta onlara dönüşecek.
İkinci kilometre taşı ABD'nin 1972 tarihli Anti-Balistik Füze Savunması (ABM) anlaşmasından çekilmesidir. Orta vadede, Birleşik Devletler teorik olarak binlerce savaş başlığını kesebilecek bir füze savunma sistemi uygulayabilir. Böyle bir sistemin, anti-füze savunma sistemlerinin kullanımı göz önünde bulundurularak bile yüzlerce savaş başlığını kesebileceği garanti edilmektedir.
Rusya'nın Stratejik Nükleer Kuvvetleri (SNF), örneğin 2030'dan 2050'ye kadar orta vadede garantili bir misilleme grevi sağlamak için nasıl gelişebilir?
Kaç nükleer yük ve taşıyıcıya ihtiyaç var?
Konuyla ilgili bir önceki makalenin sonunda, Soğuk Savaş döneminde yaptığı araştırma ve mühendislik savunma bakan yardımcısı Richard Deloyer ve Sovyet nükleer savaş başlıklarının sınırsız oluşumu göz önüne alındığında, herhangi bir füze savunma sisteminin verileceği SDI programı sözlerini verdi. Ancak, nükleer cephaneliğimiz 5 Şubat 2021'de sona erecek olan START III ile sınırlı.
Peki kaç nükleer yükün yeterli olduğu düşünülebilir? Soğuk Savaş'ın zirvesinde, SSCB ve Amerika Birleşik Devletleri'nde 100'den fazla nükleer silah vardı. Dahası, şu anda, SSCB ve ABD'deki toplam suçlama sayısı, yaklaşık 000 birim daha az bir büyüklük düzenidir.
SSCB / RF ve ABD'deki nükleer yük sayısındaki değişikliklerin dinamikleri
Hangi kriterler geri adım atmamız gereken suçlama sayısını etkiler? Karşılıklı olan, çünkü karşılıklı başvuru ABD başvurusu nedeniyle gerçekleşmeyebilir orta menzilli balistik füzelerle ani bir silahsızlanma saldırısı (BRRS) veya SPRN reaksiyonu için yeterli olmayabilecek yaklaşık 5-10 dakikalık uçuş süresine sahip hipersonik füzeler.
İki ana kriter vardır: Bir düşman vurduğunda hayatta kalacak suçlama sayısı ve daha sonra füze savunma sisteminin üstesinden gelip düşmana kabul edilemez hasara neden olabilecek suçlama sayısı. Yeterli sayıda taşıyıcı ile yeterli sayıda yük orantısız bir şekilde ilişkilidir - 1500 taşıyıcıdaki 1500 savaş başlığı, 3 taşıyıcıdaki 1500 savaş başlığından ani bir silahsızlanma greviyle imha edilmesinden 500 kat daha zordur. Buna göre, taşıyıcının türü de savaş başlıklarının füze savunma sistemine karşı savunmasızlığını kısmen belirler.
Buna dayanarak, ilk önce, ani bir silahsızlanma grevine dayanmalarına dayanarak, stratejik nükleer kuvvetlerin kara, hava ve deniz bileşenleri için en uygun taşıyıcı türlerini belirlemeye çalışacağız.
Stratejik nükleer kuvvetlerin temel bileşeni
Nükleer Triadın Günbatımı makalesinde stratejik nükleer kuvvetlerin hava bileşeninin yeteneklerini ve etkinliğini ayrıntılı olarak ele aldık? Stratejik nükleer kuvvetlerin hava ve yer bileşenleri. Kısacası, stratejik nükleer kuvvetlerin temel bileşenlerinin mevcut formdaki yeteneklerinin kademeli olarak azalacağı özetlenebilir. Düşmanın uydu takımyıldızlarının üstel gelişimi, "Topol" ve "Yars" türlerinin mobil yer füze sistemlerini (PGRK) gerçek zamanlı olarak izlemesine izin verecek ve eğer ikincisi ise askeri ray füze sistemlerinin (BZHRK) geliştirilecek ve benimsenecektir. Mobil sistemlerde nükleer şoka karşı direnç eksikliği göz önüne alındığında, kaderleri kaçınılmaz hale geliyor. Aynı zamanda, yüksek derecede korunan sabit madenlerde bulunan ICBM'ler, ani silahsızlanma grevi nükleer bir savaş başlığına sahip yüksek hassasiyetli savaş başlıkları.
Bir zemin bileşeni nasıl gelişebilir? Önce mobil kompleksleri ele alalım.
Mobil sistemler: PGRK ve BZHRK
PGRK'nın yüksek gizliliğini sağlamak ve buna bağlı olarak, düşman ani bir silahsızlanma grevi yaptıktan sonra hayatta kalmayı sağlamak için, görünüşleri herhangi bir sivil, yaygın teknikten ayırt edilemez hale gelmelidir. Her şeyden önce, ağır hizmet uzun arabalarla ilgilidir. Bu karar daha haklı, çünkü zaten 15Zh159 roketli PGRK 15P59 Courier teması altında çalışıldı.
Olası ICBM taşıyıcılarından biri olarak, MAZ-15 yarı römorklu MAZ-159 kamyon traktörü PGRK 6422P9389 Courier konusu altında ele alındı. ICBM PGRK "Courier" menzili 10 km'den fazla olacaktı.
Kurye PGRK için temel olarak seçilen MAZ-6422 yarı römork ile önerilen Courier PGRK ve MAZ-9389 traktör ünitesi resmi
Böyle bir kompleks, gerçek zamanlı olarak uydulardan sürekli takip edilmesine rağmen, bir milyon kilometrelik Rus yollarında binlerce kamyon arasında kaybolabilir.
Rus yol ağının 2013 itibariyle toplam uzunluğu Rosstat tarafından 1 kilometre asfalt dahil olmak üzere 396 kilometre olarak tahmin edildi.
2019'un sonunda, Rusya Federasyonu'nun stratejik nükleer kuvvetlerinde 18 Topol-M PGRK ve 120 RS-24 Yarg PGRK var. Buna göre, bunların yerini almak üzere yaklaşık 150-200 kurye tipi PGRK kullanmaları gerektiği varsayılabilir. ICBM başına üç savaş başlığı varsa, üzerlerindeki toplam nükleer savaş başlığı (NWF) yaklaşık 450-600 adet olacaktır.
BZHRK ile durum daha karmaşıktır. Rus demiryollarının muazzam uzunluğuna rağmen, üssü terk eden bir treni (tren) izlemek bir veya daha fazla kamyondan daha kolay olacak. Buna ek olarak, düşmanın keşif yapılarının, trende nükleer bir yükün varlığının belirtilerini tespit edebilen demiryolunun yakınındaki toprağa özel keşif ve sinyal cihazları (RSP) yerleştirmesi muhtemeldir - örneğin, zayıf radyoaktif radyasyon veya süspansiyon özellikleri, elektromanyetik radyasyon. Aynı şeyi kamu yollarına uygulamak, demiryollarına kıyasla çok daha büyük dallanmaları nedeniyle çok daha zordur.
Öte yandan, demiryolu hattı kamu yollarına göre daha iyi kontrol edilir ve korunur, yani. yer imleri zamanında tespit edilebilir, imha edilebilir veya değiştirilebilir. Trenin kendisi birkaç düzine ICBM + yardımcı birimi ve güvenlik gücünü barındırabilir, bu da onu bir nükleer balistik füze denizaltısı (SSBN) ile savaş gücünde karşılaştırılabilir hale getirir.
makale Stratejik konvansiyonel kuvvetler: taşıyıcılar ve silahlar nükleer olmayan bir savaş başlığı ile hassas silahlarla büyük grevler sunmak için tasarlanmış nükleer olmayan bir BZHRK yaratma olasılığını düşündü. En iyi seçenek, BZHRK'nın silah taşıyan vagonların, güvenlik vagonlarının, ısı ve elektrikli lokomotiflerin, navigasyon, iletişim ve benzeri şasinin birleştirilebileceği bir versiyonunu oluşturmak olacaktır. BZHRK'nin bir düşmanı tarafından ICBM'ler ile tespit edilmesi, yüksek hassasiyetli konvansiyonel taşıyıcılara sahip benzer miktarda BZHRK'nın konuşlandırılması durumunda, rakip için önemli ölçüde daha zor olacaktır.
Öngörülen Barguzin BZHRK'nın 14 otomobili olması gerekiyordu, bunlardan sadece üçünün ICBM'lerle olması gerekiyordu.
Infographics BZHRK "Barguzin"
Yars ICBM'lerinin kütlesi yaklaşık 47 tondur, gelecek vaat eden bir füze için bu kütle daha da az olabilir. Modern demiryolu araçlarının taşıma kapasitesi ortalama 70 tondur - büyük olasılıkla bu ICBM'leri ve bunun için bir kaldırma cihazını barındırmak için yeterli olacaktır. Böyle bir yük aracının toplam kütlesi yaklaşık 100 tondur. 2017'nin başından bu yana, Rusya Demiryolları ağında 88,7 ila 6000 ton ağırlığında 8050 bin tren ve 3659 tondan ağır 8050 tren gerçekleştirildi.
Başka bir kaynağa göre, standart bir tren ortalama olarak yaklaşık 110 araba olmak üzere 75'a kadar yük vagonunu içerebilir, bu da arabaların ve demiryolu trenlerinin kütlesiyle ilgili yukarıdaki verilerle tamamen ilişkilidir.
Kamuflaj verimliliğini arttırmak için, araba sayısına göre BZHRK en yaygın demiryolu trenleri ile karşılaştırılabilir olmalıdır. 75 arabanın yaklaşık yarısı yardımcı olsa bile, bu tren başına 35-40 ICBM kadardır. Füze başına 3 savaş başlığı - bir BZHRK başına 105-120 nükleer savaş başlığı olacak. 10 kompozisyon için 350-400 taşıyıcı veya 1050-1200 nükleer savaş başlığı düşecek.
Tabii ki, bir BZHRK üzerindeki taşıyıcı sayısındaki artış, ilk darbe ile yok olma riskini arttırır, ancak burada SSBN'lerle bir benzetme verebiliriz. SSBN'ler için boyutu küçültmek, tespit olasılığını azaltmak mantıklıysa, BZHRK en yaygın kullanılan yük trenleri olarak gizlenmek için mantıklıdır ve bunlar 75 vagondan oluşan yük trenleri. BZHRK'nın görünürlüğünü azaltmak için, yardımcı araçlar, örneğin asit tankları gibi yakıt arabaları, “huni” yük arabaları için güvenlik ve kontrol arabaları maskelenebilir. Rotanın başlangıç noktasında veya nodal noktalarında, BZHRK'nın radarını ve optik imzasını bozmak için arabaları yeniden bağlamak mümkündür.
Kimyasal olarak aktif madde ve huni arabası taşıma vagonu
PGRK ve BZHRK'nın ana dezavantajları nelerdir? Her şeyden önce, düşmanın konumu hakkında bilgi eksikliğinin, kamyonların ve trenlerin yoğunlaştığı yerlerde saklandıkları ve daha sonra büyük yerleşimlerin yakınında bulunabileceği mantıklı varsayımına yol açacağı gerçeğidir. Bu nedenle, sivil nüfusu düşman tarafından ani bir silahsızlanma grevine maruz kalma riski vardır, ki bu her durumda nükleer savaş başlıkları kullanılarak teslim edilecektir.
Kamyon park yeri ve tren park yeri
İkinci dezavantaj, terörle mücadele güvenliğinin azaltılmasıdır ve kamyon tabanlı PGRC'ler için de düzenli bir trafik kazası riski artar. Ancak, bu sorunlar büyük olasılıkla rotaların yetkili organizasyonu, özel güvenlik ve hızlı müdahale gruplarının varlığı ile çözülebilir.
ICBM Mayın Füze Sistemleri
Silo bazlı ICBM'lerin ana avantajı, geleneksel silahlara neredeyse tamamen dokunulmaz olmalarıdır. En azından mevcut olandan. Teorik olarak, uzak gelecekte, korunan madenlerin yenilgisi gerçekleştirilebilir. uzaydan manevra yapan yörünge uzay araçlarından fırlatılan nükleer olmayan kinetik savaş başlıkları veya ile hipersonik silahlar. Ancak bu tür silahların önümüzdeki birkaç on yıl içinde stratejik nükleer güçlere tehdit oluşturabilecek miktarlarda yaratılması pek mümkün değil.
Bununla birlikte, yine de oluşturulursa, stratejik nükleer kuvvetlerin geri adım atma yeteneklerini sağlamak için radikal kararların benimsenmesini gerektirecektir, ki bu da başka bir makalede dönecektir. Bu arada, yalnızca yüksek hassasiyetli bir nükleer yükün ABD'de korunan bir füze madeni için garantili yenilgiyi sağlayabileceğine inanacağız.
Bu bize ne anlatıyor? Evet, stratejik saldırı silahlarının sınırlandırılması ve Rus stratejik nükleer kuvvetlerinin tüm nükleer silahlarının yüksek korunan madenlerde konuşlandırılması konusunda anlaşmalar göz önüne alındığında, bir ABD sürpriz silahsızlandırılması imkansız hale geliyor. Bunu yapmak için, tüm nükleer cephaneliğini (grevin sürprizini sağlamak için) Rus madenlerinin bulunduğu yerlerden 1-1 km'den fazla olmayan bir mesafeye konsantre etmeleri (grevin sürprizini sağlamak için) ve hızla dağıtılan tüm nükleer birimlerini imhalarına harcaması gerekiyor. Unutulmamalıdır ki, 2000 olasılıkla bir ICBM'yi yok etmek için, 3000 kiloton kapasiteli iki W-0,95 yükü gereklidir. Bununla birlikte, bir füze savunması varsa, Amerika Birleşik Devletleri riski alabilir ve mayın ICBM başına bir W-88 savaş başlığı kullanabilir ve 475 imha etme olasılığı vardır.
Bir UGM-133A Trident II füzesi, 8 kiloton kapasiteli 88 W-475 savaş başlığı veya 14 kiloton kapasiteli 76 W100 savaş başlığı taşıyabilir
Tabii ki kimse bunu yapmayacak. Tüm mayınların vurulmayacağını ve Rus füzelerinin bir kısmının havalanabileceğini varsaysak bile, ABD füze savunma sistemi tarafından ele geçirilecek olsalar da, aynı Çin'in Rusya'dan sonra ne olacağını anlayacak kadar sıfır olmayan bir risk var. hedef. Amerika Birleşik Devletleri'nin başvurabileceği gerçekten bir numara var. Örneğin, anlaşma uyarınca (BAŞLANGIÇ?), Savaş başlıklarının sayısı azaltılmış olan taşıyıcıları konuşlandırın ve depolama tesislerinde bulunan geri dönüş potansiyeli olan nükleer savaş başlıkları nedeniyle sayılarını artırın.
Buna dayanarak, Rus stratejik nükleer kuvvetlerinin ani bir silahsızlanma tehdidine karşı hayatta kalmasını artırmak için, ABD stratejik nükleer kuvvetlerinin savaş başlıklarıyla kaplayabileceklerinden daha fazla hedefi olmalı. Bunu nasıl uygulayabilirim?
Yöntemlerden biri, madenler, PGRK ve BZHRK için aynı olacak olan YRS gibi birleşik bir ICBM'nin oluşturulmasıdır. Yeni bir teknolojik düzeyde bir füze kompleksi "Kurye" gibi bir şey.
Gelecek vaat eden bir ICBM'deki nükleer savaş başlığı sayısı üçten fazla olmamalı ve ideal olarak taşıyıcı başına bir nükleer savaş başlığı olmalıdır. İkinci durumda, iki nükleer savaş başlığının yeri, füze savunmasını kırmanın aktif yollarını içeren ağır yanlış hedefler tarafından alınmalıdır. Ne yazık ki, sonunda, her şey medya yaratmanın maliyetine bağlıdır. Bununla birlikte, üç nükleer savaş başlığına sahip 500 ICBM ile bir nükleer savaş başlığına sahip 1500 ICBM arasındaki fark, büyük oranlardan bahsetmemekle birlikte, dikkat çekecektir.
Başka bir yol, fazla silo fırlatıcı (silo) oluşturmak için önlemler uygulamaktır. Aynı zamanda, üç nükleer savaş başlığına sahip bir ICBM'de, tüm koruma araçlarına sahip iki yedek operasyonel silo bulunmalıdır. Bunun aşırı pahalı olacağını iddia edebilirsiniz? Bu açık bir sorudur, çünkü ICBM'lerin, NFC'lerin ve siloların fiyatları güvenilir bir şekilde bilinmemektedir, her şey belirli bir miktar spekülasyon ile düşünülmelidir. Sonuçta, ICBM'ler için silolar son derece uzun vadeli bir yatırımdır.
R-36M füzesinin fırlatma milinin kapağı ve Topol-M ICBM silolarından çıkış
Rezerv siloları, bir düşman nükleer savaş başlığını yenmelerini dışlayan bir mesafeye yerleştirilmelidir. ICBM'lerin silolara kurulması veya siloların değiştirilmesi, düşmanın uydu istihbaratının optik, termal ve radar araçlarının çalışmasını engelleyen aerosol içeren duman perdeleri örtüsü altında gerçekleştirilmelidir.
Yedek siloların boş olması gerekmez. Bu durumda konvansiyonel silahlardan tamamen korunacak olan uçaksavar füzeleri veya füze savunması için uygun şekilde değiştirilmiş fırlatıcıları (fırlatıcıları) barındırabilirler. Zaman zaman, düşman keşiflerini daha da karıştıracak bir duman perdesi örtüsü altında, mayından mayına, anti-balistik füzeleri ve ICBM'leri olan konteynerlerin yeniden düzenlenmesi ile bir “yüksükler oyunu” gerçekleştirilebilir.
Füze savunması, ICBM'lere benzer görsel olarak konteynerlerdeki silolara yerleştirilebilir
Maskelemenin bir sonraki faktörü, silo kapağının tamamen görsel bir taklidi olan yanlış şaftlar olmalıdır. Özlerinin gizlenmesini sağlamak için, hem gerçek hem de yanlış madenlerin inşası, örneğin hızlı kurulan hangarlar altında benzer bir şekilde yapılmalıdır, ancak özel ekipmanın hareketini ve personel hareketini simüle etmek gerekir.
Bütün bunlar neye yol açmalı? Dahası, Amerika Birleşik Devletleri'nin gerçek ICBM'nin hangi madende bulunduğunu bulamaması muhtemeldir, zamanla sahte mayınları ayıklayabilirler. Bu, 900 Rus ICBM'sinde 300 olasılığı olan 0,95 nükleer savaş başlığını yok etmek için, Birleşik Devletlerin gerçek ICBM'lere sahip siloları tam olarak bildikleri takdirde 600 nükleer savaş başlığını harcamak zorunda kalacağı anlamına geliyor. Veya 1800 nükleer savaş başlığı, üç yedek mayından hangisinin şu anda bulunduğunu belirleyemedikleri takdirde. Yanlış şaftların varlığı, ani bir silahsızlanma grevini daha da zorlaştıracaktır.
Varsa, başlangıç IV'e göre dağıtılan masrafların sayısı açısından nasıl saygı gösterilecek? ABD ile ev bölgelerinde müzakere ediyoruz. Her bölgeye sadece bir veya iki yol çıkar; Amerika Birleşik Devletleri'nin girişinde, anlaşma kapsamında füze ve savaş başlığı sayısını kontrol edebilirler - hatta sabit bir yazı bile kurabilirler. Ve en kapalı bölgede, yapacakları hiçbir şey yok, bu da ICBM'lerin belirli bir madene yerleştirilmesiyle entrikaları kurtaracak.
Büyük olasılıkla Rusya Federasyonu'nun stratejik nükleer kuvvetlerinin temel bileşenine ihtiyaç duymayan şey, şu anda geliştirilmekte olan Sarmat ICBM'nin yerini alan RS-20 ICBM Voevoda'nın (Şeytan) yerini alacak ağır füzeler. Karmaşık, pahalı, bir ICBM'de çok sayıda nükleer savaş başlığı ile, başvuruları sırasında ABD için bir öncelik olacaklar ani silahsızlanma grevi. RBC'ye göre Topol veya Yars ICBM'lerinin bir lansmanı için sigorta yaklaşık 295 bin ruble ve gelecek vaat eden Sarmat ICBM'nin bir lansmanı için sigorta 5,2 milyon rubleden daha pahalıya mal olacak. Sarmat ICBM'nin yeni bir gelişme olduğu ve bunun için sigorta oranlarının muhtemelen abartıldığında bile, fark 18 kat etkileyici. Umarım, ürünlerin maliyeti açısından Yars ICBM'leri ve Sarmat ICBM'leri arasındaki fark çok büyük olmayacaktır.
ICBM “Voevoda” (“Şeytan”) ve ICBM (Topol-M). Sarmat ICBM ve Yars ICBM'lerinin boyutları da kabaca ilişkilendirilecektir
Bulgular
Stratejik nükleer kuvvetlerin temel bileşeninden bahsetmişken, yüksek korunan silolardaki ICBM'lerin, bir nükleer savaş başlığı için ICBM'nin ya da ICBM'nin gerçek pozisyonunun, rezerv ve sahte madenlerin inşasının yanı sıra kamuflaj araçlarının örtüsü altında rezerv madenleri arasında ICBM'lerin daha sonraki dönüşü. En pratik çözüm, her ICBM için en az bir yedek maden yaratılmasıyla, bir ICBM'ye iki nükleer savaş başlığı ve bir ağır füze savunma silahının yerleştirilmesi olacaktır. Bu durumda, üçüncü nükleer savaş başlığı olan ICBM'ye dönüş potansiyelini yerleştirerek nükleer potansiyeli mümkün olan en kısa sürede 1/3 arttırmak mümkündür.
Stratejik nükleer kuvvetlerin mobil yer bileşeni, ancak sivil kamyonlardan ayırt edilemeyen PGRK yaratıldığında talep edilebilir. Aynı zamanda, PGRC'ye ilişkin riskler her durumda daha yüksek olacaktır, çünkü konumu açıklanırsa, hem nükleer hem de geleneksel silahların yanı sıra yüksek korunan silolardaki ICBM'ler için neredeyse imkansız olan keşif ve sabotaj grupları tarafından yok edilebilir.
Demiryolu ağı karayolu ağına kıyasla çok daha az kapsamlı ve kapsamlı olduğu için BZHRK'nın oluşturulması daha da riskli bir iştir. Ayrıca, 75 vagonlu demiryolu trenleri gizlilik açısından en uygunudur. Bu, bir yandan 35-40 nükleer savaş başlığına sahip yaklaşık 105-120 ICBM taşımasına izin verir, bu da ALCC'yi ateş gücünde SSBN'lerle karşılaştırılabilir hale getirir, diğer yandan düşmanın aynı 105-120 nükleer savaş başlığını nükleer savaş başlıklarından sadece biriyle örtmesini sağlar. Ve 75 arabanın demiryolu treninin radar menzilinde görünürlük çok yüksek olabilir, bu da düşmanın üssü terk ettikten hemen sonra BZHRK'yı gerçek zamanlı olarak izlemesine izin verir. Ayrıca, BZHRK'ya bir grev geleneksel güçler ve / veya düşman keşif ve sabotaj grupları tarafından verilebilir.
Yukarıdakilere dayanarak, stratejik nükleer kuvvetlerin temel bileşeni açısından en umut vaat eden caydırıcılığın, korunan silolarda birleştirilmiş katı yakıt ICBM'lerinin fazla konuşlandırılmış yedek silolarla umut verici olması gerektiği sonucuna varabiliriz. Stratejik nükleer kuvvetlerin kara bileşenindeki nispi miktarları% 80-95 olabilir.
Yedek madenlerde, düşmanın uzay kademesini ve füze savunmasını yenmek için füze savunma sistemleri bulunmalıdır.
Stratejik nükleer kuvvetlerin temel bileşeninin ikinci unsuru, gerçek zamanlı olarak çalışabilen gelişmiş uydu keşif yetenekleriyle bile izlenmesi son derece zor olacak olan PGRK'nin kamyon olarak gizlenmesi gerekir. Gelişmiş PGRK füzesi, silolara yerleştirilmiş ICBM'lerle birleştirilmelidir. Stratejik nükleer kuvvetlerin kara bileşenindeki nispi miktarları% 5-20 olabilir.
Rusya Federasyonu'nun stratejik nükleer kuvvetlerinin temel bileşeninin tek bir birleşik ICBM'sinin temeli, 15P59 Courier PGRK'nin oluşturulması temasının bir parçası olarak geliştirilen 15Zh159 roketine dayanan bir ürün olabilir.
Bir sonraki makalede, Rusya Federasyonu'nun stratejik nükleer kuvvetlerinin hava ve deniz bileşenlerinin evriminin olası yönlerini ele alacağız, stratejik nükleer kuvvetlerin hangi bileşeninin orta vadede en uygun olduğunu değerlendireceğiz ve ne kadar tasarruf edilebileceğini göreceğiz.