

Mısırdaki Şiî-Fâtımî Devletine bağlı bir Arap hânedânı. 1038-1168 yılları arasında Hadramuttan Mekkeye kadar Yemen ve Asir bölgesine, tamâmen hâkim oldular.
Yemen, Abbâsî hilâfet merkezi olan Bağdata uzaklığı sebebiyle kontrolden mahrumdu. Kısa zamanda Şiîlerin, bilhassa Zeydî fırkasının merkezi hâline geldi. Bâzı bölgelerde sünnî Müslümanlar da vardı. Hânedânın kurucusu ve Suleyhîlerin lideri olan Ali bin Muhammed de, Ehl-i sünnet bir insan olan Harâz Kâdısı Muhammed bin Ali Suleyhînin oğlu olup çok zekî ve okumaya meraklıydı. Kendisine dost gibi yaklaşan Râfizî dâîsi Âmir bin Zehavîye küçük yaşta kanıp onun verdiği bozuk kitaplardan İmâmiyye fıkhını okudu. Böylece atalarının doğru yolundan ayrılıp, Fâtımîlere bağlandı. Kendisini saptıran Fâtımî dâîsi (propagandacısı) Ali bin Zehavî ölünce onun yerine geçip bölgede Şiî propagandacılığını üstlendi. Önce kendisini halka tanıtmak ve taraftar toplamak için on beş sene Yemenden hacca giden hac kâfilelerine delillik yaptı. Babasının nüfûzundan da istifâde ederek bir hayli taraftar buldu. 1038 (H.430) senesinde Yemene hâkim olacak güce geldiğine kanâat getirerek, harekete geçti. Eskiden beri hâkim olduğu Harâzın Mesâr civârında bir kale yaptırıp, taraftarlarını burada topladı. Sonra Yafûrî, Ressî ve Ziyâdî kabîlelerinin Zeydî imâmlarına karşı mücâdeleye başladı. 1047de Ressî imâmı Câfer bin İmâm-il-Kâsım ile giriştiği mücâdelede onu mağlup etti. Yena Kalesiyle Hazûr bölgesini ele geçirdi. 1048de Yafûrîlerden Yahyâ bin Ebî Hâşidi Savf köyünde mağlup ettikten sonra Sanayı zapt etti. Bu hâdiselerden sonra Yemen, Fâtımîlerin kontrolü altına girdi. Mustansırbillah adına hutbe okunmaya başlandı.
Harekâtına devam eden Ali Suleyhî, 1060ta Zabid, 1061de Aden ve 1063te Hicazı işgal etti. Mekkeden Hadramuta kadar bütün Yemene hâkim oldu. Ali Suleyhî, 1067de ölünce, oğlu Ahmed, Suleyhîlerin başına geçti. Bu dönemde (1067-1084) Suleyhî hâkimiyeti en geniş hudutlarına kavuştuysa da, elde edilen yerler uzun müddet muhâfaza edilemedi. Necâhîler yeniden toplanıp, Adende istiklallerini kazandılar. Yemen Zeydî imâmları Sananın kuzeyindeki Sadada kaldılar. El-Mükerrem Ahmed hükümdarlığının sonlarına doğru devlet işlerini kâbiliyetli hanımı Ervaya bıraktı. Ahmedin 1091de ölümünden sonra Erva Hanım ülke idâresini tamâmen kendi elinde topladı ve 1138de doksan iki yaşında ölünceye kadar Suleyhîlere hâkim oldu. Erva, başşehri, Sanadan Zü-Ciblâya nakletti. Suleyhîlerin sonlarına doğru iktidar Zurayilerin eline geçtiyse de, Eyyûbîlerden Turanşahın 1174 yılında bölgeye gelişine kadar kendilerini muhâfaza ettiler. Bununla berâber bâzı Suleyhî melikleri 12. yüzyılın sonuna kadar Yemendeki kaleleri ellerinde tuttular.
Suleyhî Melikleri
Tahta Geçişi
Ali bin Muhammed1047
Mükerrem Ahmed bin Ali1067
Mükerrem el-Asgar Ali bin Ahmed1084
Mansûr Sebe bin Ahmed Muzaffer bin Ali
(Melike Ervanın hâkimiyetinde)1099-1138