Yem ve gıda yasası ile hayvan sağlığı ve hayvan refahı kurallarına uyumun doğrulanmasını sağlamaya yönelik olarak gerçekleştirilen resmi kontrollere ilişkin 29 Nisan 2004 tarih ve (AT) 882/2004 sayılı KONSEY VE AVRUPA PARLAMENTOSU YÖNETMELİĞİ’NİN düzeltilmiş Baskısı
(30 Nisan 2004 tarih ve L 165 sayılı Avrupa Birliği Resmi Gazetesi)
(AT) 882/2004 sayılı Yönetmelik aşağıdaki gibi düzeltilmiştir:
Yem ve gıda yasası ile hayvan sağlığı ve hayvan refahı kurallarına uyumun doğrulanmasını sağlamaya yönelik olarak gerçekleştirilen resmi kontrollere ilişkin 29 Nisan 2004 tarih ve (AT) 882/2004 sayılı
KONSEY VE AVRUPA PARLAMENTOSU YÖNETMELİĞİ
28.5.2004 EN Avrupa Birliği Resmi Gazetesi L 191/1
AVRUPA PARLAMENTOSU VE AVRUPA BİRLİĞİ KONSEYİ,
Avrupa Birliği’ni kuran Antlaşmayı ve özellikle 37., 95. ve 152 (4) (b). Maddelerini dikkate alarak,
Komisyon’un teklifini dikkate alarak ,
Avrupa Ekonomik ve Sosyal Komitesi’nin görüşünü ( ) dikkate alarak,
Bölgeler Komitesi’nin görüşünü ( ) dikkate alarak,
Antlaşma’nın 251. Maddesinde ( ) ortaya konulan prosedürü uyarınca hareket ederek,
Aşağıda sıralanan nedenlerden ötürü:
(1) Yem ve gıda güvenli ve sağlıklı olmalıdır. Bu hedefin gerçekleştirilmesini sağlamak üzere, Topluluk mevzuatı bir dizi kuralı içermektedir. Bu kurallar hem yemlerin hem de gıdaların üretilmelerini ve pazara sürülmelerini kapsamaktadır.
(2) Yem ve gıda yasasına ilişkin temel kurallar; Gıda yasasının genel esaslarını ve şartlarını ortaya koyan, Avrupa Gıda Güvenliği Kurumunu kuran ve gıda güvenliği konularında prosedürleri ortaya koyan 28 Ocak 2002 tarih ve (AT) 178/2002 sayılı Avrupa Parlamentosu ve Konseyi Yönetmeliği ( ) ile ortaya konmuştur.
(3) Bu temel kurallara ilaveten, daha ayrıntılı olarak yem ve gıda yasası; tıbbi ürün içeren yem maddeleri dahil, hayvanların beslenmesi, yem ve gıda hijyeni, zoonozlar, hayvansal yan ürünler, kalıntılar ve kontaminantlar, halk sağlığına etkisi olan hayvan hastalıklarının kontrolü ve eradikasyonu, yem ve gıdaların etiketlenmesi, pestisitler, yem ve gıda katkı maddeleri, vitaminler, mineral tuzlar, iz elementler ve diğer katkı maddeleri, gıda ile temasta olan malzemeler, kalite ve kompozisyona ilişkin şartlar, içme suyu, iyonizasyon, yeni gıdalar ile genetik olarak değiştirilmiş organizmalar (GMOs) gibi değişik alanları kapsamaktadır.
(4) Topluluğun yem ve gıda yasası; yem ve gıda işyeri işletmecilerinin, kendi kontrolleri altında olan işyerlerinde, üretim, işleme ve dağıtımın tüm aşamalarında yem ve gıdaların, kendi faaliyetleri ile ilgili olan yem ve gıda yasasının şartlarını karşılamasını temin etmekle sorumlu olması esasına dayanmaktadır.
(5) Hayvan sağlığı ve hayvan refahı, gıda kalitesi ve güvenliğine, hayvan hastalıklarının yayılmalarının önlenmesine ve hayvanlara insancıl bir şekilde davranılmasına katkıda bulunan önemli faktörlerdir. Bu konuları kapsayan kurallar bir çok yasayla ortaya konmuştur. Bu yasalar yetkili makamların görevleri kadar hayvan sağlığı ve hayvan refahı ile ilgili olarak gerçek ve tüzel kişilerin yükümlülüklerini de belirlemektedir.
(6) Üye Devletler yem ve gıda yasası ile hayvan sağlığı ve hayvan refahı kurallarını yürütmeli ve üretim, işleme ve dağıtımın tüm aşamalarında, bu yasa ve kurallardan doğan ilgili şartların işyeri işletmecileri tarafından karşılandığını izlemeleri ve doğrulamalıdır. Bu amaçla resmi kontrollerin düzenlenmesi gerekmektedir.
(7) Bu nedenle, Topluluk düzeyinde sözkonusu kontrollerin düzenlenmesi için genel kurallara yönelik uyumlu bir çerçevenin oluşturulması gerekmektedir. Bu nedenle, edinilen tecrübe ışığında, sözkonusu genel çerçevenin özellikle hayvan sağlığı ve hayvan refahı alanında düzgün bir şekilde işleyip işlemediğinin değerlendirilmesi uygun olacaktır. Bu bakımdan Komisyonun gerekli öneriler ile birlikte bir rapor sunması uygun olacaktır.
(8) Genel bir kural olarak sözkonusu Topluluk çerçevesinin bitkilere ve bitkisel ürünlere zararlı olan organizmalar ile ilgili resmi kontrolleri içermemesi gerekmektedir; çünkü sözkonusu kontroller Topluluğa bitki ve bitkisel ürünlere zararlı olan organizmaların girişine ve Toplulukta yayılmalarına karşı koruyucu önlemlere ilişkin 8 Mayıs 2000 tarih ve 2000/29/AT sayılı Konsey Direktifi ( ) ile uygun bir şekilde düzenlenmiştir. Ancak, bu Yönetmeliğin belirli yönleri, özellikle Üye Devletler ve üçüncü ülkelerde Topluluk denetimlerinin ve çok yıllık ulusal kontrol planlarının oluşturulması ile ilgili olmak üzere, bitki sağlığı sektörü için de uygulanmalıdır. Bu nedenle, buna uygun olarak 2000/29/AT sayılı Direktifin değiştirilmesi uygun olacaktır.
(9) Tarımsal ürünlerin organik üretimi ve bununla ilgili tarımsal ürünlerin ve gıda maddelerinin endikasyonuna ilişkin 24 Haziran 1991 tarih ve (AET) 2092/91 sayılı Konsey Yönetmeliği ( ) , Tarımsal ürünler ve yem maddeleri için coğrafi göstergelerin ve köken/menşe göstergelerin korunmasına ilişkin 14 Temmuz 1992 tarih ve (AET) 2081/92 sayılı Konsey Yönetmeliği ( ) ve tarımsal ürünlerin ve gıda maddelerinin özellikli karakterlerine ilişkin sertifikalar ile ilgili 14 Temmuz 1992 tarih ve (AET) 2082/92 sayılı Konsey Yönetmeliği ( ) ilgili şartlara uyumun doğrulanması için özel önlemleri içermektedir. Bu Yönetmeliğin şartlarının, bu alanlardaki özellikli hususları dikkate alacak şekilde esnek olması gerekmektedir.
(10) Tarımsal ürünlerin (tarla bitkileri, şarap, zeytin yağı, meyve ve sebze, şerbetçiotu, süt ve süt ürünleri, sığır ve dana eti, koyun ve keçi eti ve bal) ortak piyasa düzenleri ile ilgili kurallara uyumun doğrulanması için iyi bir şekilde oluşturulmuş ve özel bir sistem hali hazırda mevcuttur. Bu nedenle, bu Yönetmelik bu alanlarda uygulanmamalıdır, bunun yanısıra, bu Yönetmeliğin hedefleri, tarımsal ürünlerin ortak piyasa düzenleri için kontrol mekanizmaları tarafından amaçlanan hedeflerden ayrılmaktadır.
(11) Yetkili makamların resmi kontrolleri yürütmeleri için tarafsızlıklarını ve etkililiklerini temin etmek üzere bir dizi işlevsel kriterleri karşılamaları gerekmektedir. Yeterli sayıda uygun bir şekilde nitelikli olmuş ve deneyimli personele sahip olmaları ve görevlerini yerine getirebilmeleri için uygun donanım ve donanıma sahip olmaları gerekmektedir.
(12) Resmi kontroller rutin gözetim kontrolleri ile inceleme, doğrulama, denetim, örnek toplama ve örneklerin test edilmesi gibi daha geniş kapsamlı kontroller dahil olmak üzere, kontrol amaçlı geliştirilen uygun teknikler kullanılarak yürütülmelidir. Bu tekniklerin doğru bir şekilde uygulanması, resmi kontrolleri yürüten personelin uygun bir şekilde eğitilmelerini gerektirmektedir. Yetkili makamların, özellikle tehlike analizi ve kritik kontrol noktaları (HACCP) esaslarının uygulanması ile ilgili olanlar olmak üzere, aynı doğrultuda karar almalarını temin etmek için de eğitim gereklidir.
(13) Resmi kontrollerin sıklığı düzenli olmalı ve riskle bağlantılı olarak belirlenmeli, yem ve gıda yasası ile hayvan sağlığı ve hayvan refahı kurallarının şartlarını karşılamak üzere tasarlanan ve yem ve gıda işyeri işletmecileri tarafından HACCP’e dayalı kontrol programları veya kalite teminatı programları altında yürütülen kontrollerin sonuçlarını dikkate almalıdır. Uyumsuzluk şüphesi olması durumunda geçici, bir defaya mahsus kontroller yürütülmelidir. Uyumsuzluk şüphesi olmaması durumunda bile bir defaya mahsus geçici ek kontroller de herhangi bir zamanda yürütülebilir.
(14) Resmi kontroller, tek tipte aynı şekilde uygulanmaları ve devamlı yüksek kalitede yürütülmelerini temin etmek için yazılı prosedürler temelinde gerçekleştirilmelidir.
(15) Yetkili makamlar, resmi kontrollerin yürütülmesinde farklı kontrol birimlerinin yer almaları durumunda uygun koordinasyon prosedürlerinin belirlenmiş olmasını ve etkin bir şekilde uygulanmalarını temin etmelidir.
(16) Yetkili makamlar, resmi kontrolleri yürütmek üzere, uzmanlığın merkezi düzeyden yerel veya bölgesel düzeye devredilmesi durumunda, merkezi düzey ile bölgesel veya yerel düzey arasında etkili ve etkin koordinasyonun olmasını temin etmelidirler.
(17) Resmi örneklerin analizinde yer alan laboratuarlar uluslararası onaylanmış prosedürler veya kriterlere dayalı performans standartlara uygun olarak çalışmalı ve mümkün olduğunca güncellenmiş analiz metotlarını kullanmalıdır. Sözkonusu laboratuarlar, özellikle Topluluk yasası ile belirlenen azami kalıntı miktarları olmak üzere, standartların doğru bir şekilde belirlenmesine imkan tanıyacak donanıma sahip olmalıdır.
(18) Topluluk ve ulusal referans laboratuarlarının belirlenmesi daha yüksek kalitede ve aynı analitik neticelerin elde edilmesine katkıda bulunmalıdır. Bu hedefe ancak güncel analitik metotların kullanılması, referans malzemenin ulaşılabilir olmasının temin edilmesi ve karşılaştırmalı testlerin düzenlenmesi ve laboratuarlardaki personelin eğitilmesi gibi faaliyetler ile ulaşılabilir.
(19) Referans laboratuarların faaliyetleri, özellikle kesin analitik ve diagnostik neticelere ihtiyaç duyulan alanlar olmak üzere, yem ve gıda yasası ile hayvan sağlığı alanlarının hepsini kapsamalıdır.
(20) Resmi kontroller ile ilgili bir dizi faaliyetler için, Avrupa Standardizasyon Komitesi (CEN), bu Yönetmeliğin amaçları doğrultusunda uygun olan Avrupa standartlarını (EN Standartlarını) geliştirmiştir. Bu EN standartları özellikle, test yapan laboratuarların işleyişi ve değerlendirilmesi ile, kontrol kuruluşlarının işleyişi ve akreditasyonu ile ilgilidir. Uluslararası Standardizasyon Örgütü (ISO) ve Uluslararası Teorik ve Uygulamalı Kimya Birliği (IUPAC) tarafından uluslararası standartlar da hazırlanmıştır. Sözkonusu standartlar, yem ve gıda yasasında ortaya konulan performans kriterlerini dikkate alarak, esnekliğin ve maliyet etkinliliğin temin edilmesi için iyi tanımlanmış bazı durumlarda, bu Yönetmeliğin amaçları için uygun olabilir.
(21) Yetkili makamdan, özel kontrol görevlerinin yürütülmesi için uzmanlığın bir kontrol kurumuna devredilmesi ve hangi koşullar altında devir işlemlerinin gerçekleşebileceğinin belirlenmesi için hükümlerin kararlaştırılması gerekmektedir.
(22) Özellikle, resmi kontrollerin, yem ve gıda problemlerinin birden fazla Üye Devleti kapsadığını ortaya çıkartmasında sözkonusu olmak üzere, Üye Devletlerdeki yetkili makamlar arasında ve Üye Devletlerin yetkili makamları arasında işbirliği için uygun prosedürlerin belirlenmesi gerekmektedir. Sözkonusu işbirliğini kolaylaştırmak amacıyla, Üye Devletler yardım taleplerinin iletilmesi veya kabul edilmesinin koordinasyonunda rol alan bir veya birden fazla iletişim kurumunu veya kurumlarını belirlemelidir.
(23) (AT) 178/2002 sayılı Yönetmeliğe uygun olarak, Üye Devletler yem veya gıdadan kaynaklanan ve insan sağlığı için doğrudan veya dolaylı ciddi bir risk olması ile ilgili bilgi olması durumunda bu konuyla ilgili, Komisyona bildirimde bulunmalıdır.
(24) 97/78/AT sayılı Konsey Direktifi’nin ( ) yetkileri ile hayvansal kökenli gıdalar ve 91/496/AET sayılı Konsey Direktifi’nin ( ) yetkileri ile de canlı hayvanlar için hali hazırda oluşturulmuş olan uyumlaştırılmış ithalat prosedürlerini dikkate alarak, üçüncü ülkelerden ithal edilerek Topluluğun topraklarına giren yem ve gıdaların kontrolü için tek tip prosedürlerin belirlenmesi önemlidir.
Mevcut olan prosedürler düzgün bir şekilde işlemektedir ve bu nedenle devam ettirilmelidir.
(25) Üçüncü ülkelerden ithal edilen yem ve gıdalardaki 97/78/AT sayılı Direktifte söz edilen kontroller sadece veterinerlik açısıyla sınırlıdır. Bu kontrollerin, katkı maddeleri, etiketleme, takip edilebilirlik, gıda ve gıda ile temasta olan malzemelerin radyasyona tabi tutulması gibi veteriner kontrollerinin kapsamadığı konularla desteklenmesi gerekmektedir.
(26) Topluluk mevzuatı ayrıca, Hayvan besleme alanında resmi kontrollerin düzenlenmesini kapsayan esasları belirleyen 25 Ekim 1995 tarih ve 95/53/AT sayılı Konsey Direktifi’nin ( ) yetkileri ile ithal edilen yemlerin kontrolü için prosedürleri de belirlemektedir.
Sözkonusu Direktif serbest dolaşıma girmeden evvel Üye Devletler tarafından uygulanması gereken esasları ve prosedürleri ihtiva etmektedir.
(27) Toplulukta serbest dolaşıma girmeden evvel, üçüncü ülkelerden gelen yem ve gıdaların resmi kontrollere tabi tutulmalarını temin etmek için Topluluk kurallarının belirlenmesi uygundur. Kontaminasyon riskinin daha yüksek olması nedeniyle, yem ve gıdaların ithalat kontrollerine özel önem verilmesi gerekmektedir.
(28) Özellikle Topluluk Gümrükler Yasası’nı kuran 12 Ekim 1992 tarih ve (AET) 2913/92 sayılı Konsey Yönetmeliğinin ( ) 4 (16). Maddesinin (b) ila (f) fıkraları arasında söz edilen gümrük prosedürleri altında girenler olmak üzere, serbest dolaşımın dışında, Topluluk topraklarına gümrük prosedürleri altında giren yem ve gıdanın resmi kontrollerinin düzenlenmesi ile sözkonusu ürünlerin serbest bölgelere ve serbest antrepolara girişleri ile ilgili hükümlerin belirlenmesi gerekmektedir. Bu ayrıca uluslararası taşımacılık araçları ile yolcular tarafından üçüncü ülkelerden getirilen ve posta ile gönderilen paketler ile yem ve gıdaların girişini de içermektedir.
(29) Yem ve gıdaların resmi kontrolleri için, kuralların uygulanacağı Topluluk topraklarının, bu topraklara giren yem ve gıdaların Yönetmelik ile ortaya konulan kontrollere tabi tutulmalarını temin etmek için tanımlanması gerekmektedir. Bu toprakların Antlaşmanın 299. Maddesinde öngörülen veya (AET) 2913/92 sayılı Yönetmeliğin 3. Maddesinde tanımlanan bölge ile aynı olması zorunlu değildir.
(30) Yem ve gıdalarda resmi kontrollerin daha etkin bir şekilde düzenlenmesini temin etmek için ve ticari hareketleri kolaylaştırmak için, üçüncü ülkelerden Topluluk topraklarına yem ve gıdaların girişi için özel noktaların belirlenmesi gerekli olabilir. Aynı şekilde, malların Topluluk topraklarına varışından evvel bir bildirim yapılmasını şartının konması gerekli olabilir. Atanan her bir giriş noktasının makul zaman sınırları içerisinde kontrolleri yürütebilmesi için uygun olan donanımlara kullanabilmesinin temin edilmesi gerekmektedir.
(31) Üçüncü ülkelerden gelen yem ve gıdalarda resmi kontrollere ilişkin kuralları belirlerken, Üçüncü ülkelerden ithal edilen ürünler sözkonusu olduğunda ürün güvenliğine ilişkin kurallarla uyumlu kontrollere ilişkin 8 Şubat 1993 tarih ve (AET) 339/93 sayılı Konsey Yönetmeliği’nde ( ) hali hazırda aynı etkiye kuralların mevcut olduğu gerçeğini de dikkate alarak, yetkili makamların ve gümrük hizmetlerinin beraber çalışmalarının temin edilmesi gerekmektedir.
(32) Resmi kontrollerin düzenlenmesi için uygun mali kaynakların kullanıma hazır olması gerekmektedir. Bu nedenle, Üye Devletlerin yetkili makamları resmi kontrollerden doğan maliyeti karşılayabilmek için harç ve vergi alabilmelidirler. Sözkonusu süreçte, Üye Devletlerin yetkili makamları, ortaya çıkan masrafları ve işletmelerin özel durumlarını dikkate alarak sabit oranlara dayalı harç ve vergileri belirleme inisiyatifine sahip olacaklardır. Harçların işletmecilere yüklenmesi durumunda ortak esaslar uygulanmalıdır. Bu nedenle, inceleme harçlarının seviyelerinin belirlenmesi için kriterlerin ortaya konması uygun olacaktır. İthalat kontrollerine uygulanacak harçlar ile ilgili olarak, tek bir şekilde uygulanmalarının temin edilmesi ve ticarete engel teşkil etmesinin engellenmesi yaklaşımıyla, ana ithalat kalemleri için doğrudan oranlarının belirlenmesi uygundur.
(33) Topluluğun yem ve gıda yasası, belirli yem ve gıda işyerlerinin yetkili makam tarafından kayıt altına alınmasını ve onaylanmasını öngörmektedir. Bu özellikle, Gıda maddelerinin hijyenine ilişkin 29 Nisan 2004 tarih ve (AT) 852/2004 sayılı Avrupa Parlamentosu ve Konseyi Yönetmeliği ( ), Hayvansal kökenli gıdalar için özel hijyen kurallarını ortaya koyan 29 Nisan 2004 tarih ve (AT) 853/2004 sayılı Avrupa Parlamentosu ve Konseyi Yönetmeliği ( ), Hayvan yemi sektöründe faaliyet gösteren belirli işletmelerin ve aracıların onaylanması ve kayıt altına alınması için koşulları ve düzenlemeleri ortaya koyan 22 Aralık 1995 tarih ve 95/69/AT sayılı Konsey Direktifi ( )’nde ve yem hijyenine ilişkin gelecek düzenlemeler için geçerlidir.
Yem ve gıda işletmelerinin kayıt altına alınması ve onaylanmasının etkin ve saydam bir şekilde yürütülmesini temin etmek için prosedürlerin belirlenmesi gerekmektedir.
(34) Resmi kontroller ile ilgili olarak global ve tek tip bir yaklaşımın olması için, Üye Devletlerin Topluluk düzeyinde hazırlanan geniş rehberlerine uygun olarak çok yıllık ulusal kontrol planlarını oluşturması ve uygulaması gerekmektedir. Sözkonusu rehberler, yakın ulusal stratejileri desteklemeli, riske dayalı öncelikleri ve en etkin kontrol prosedürlerini tanımlamalıdır. Topluluk staratejisi, kontrollerin işleyişinde geniş kapsamlı ve bütüncül bir yaklaşım sergilemelidir. Belirli teknik rehberlerin bağlayıcı olmayan karakterleri nedeniyle, danışman Komite prosedürü aracılığıyla hazırlanması uygun olacaktır.
(35) Çok yıllık ulusal kontrol planları yem ve gıda yasası ile hayvan sağlığı ve hayvan refahı mevzuatını kapsamalıdır.
(36) Çok yıllık ulusal kontrol planları Komisyon denetim hizmetlerinin Üye Devletlerde yürüteceği kontroller için sağlam bir temel teşkil etmelidir. Kontrol planları Komisyon denetim hizmetlerinin Üye Devletlerdeki resmi kontrollerin bu Yönetmelik ile ortaya konulan kriterlere uygun olarak düzenlenip düzenlenmediğini doğrulamasına imkan tanımalıdır. Uygun olması durumunda ve özellikle Üye Devletlerin çok yıllık ulusal kontrol planlarının denetlenmesi neticesinde zayıflık veya yetersizlik ortaya çıkması durumunda, ayrıntılı incelemelerin ve denetimlerin yürütülmesi gerekmektedir.
(37) Üye Devletler çok yıllık ulusal kontrol planlarının uygulanmasına ilişkin bilgiyi yıllık olarak Komisyona raporlamalıdır. Bu rapor, bir yıl önce yürütülen resmi kontrollerin ve denetimlerin sonuçlarını ve gerekli olması durumunda bu neticeler doğrultusunda başlangıç kontrol planlarında yapılan güncel değişikliklere ilişkin bilgileri ihtiva etmelidir.
(38) Üye Devletlerdeki Topluluk kontrolleri, Komisyon kontrol hizmetlerinin, tüm Toplulukta yem ve gıda yasası ile hayvan sağlığı ve hayvan refahı mevzuatının aynı şekilde ve doğru olarak uygulanıp uygulanmadığını doğrulamasına imkan vermelidir.
(39) Üçüncü ülkelerdeki Topluluk kontrolleri, Topluluğun hayvan sağlığı ve eğer uygun ise hayvan refahı mevzuatı kadar yem ve gıda yasası ile eşdeğerliliğin veya uyumun doğrulanması için gereklidir. Üçüncü ülkelerden de kontrol sistemlerine ilişkin bilgi talep edilebilir. Bu bilgi, Topluluk rehberleri temelinde hazırlanmalı ve Topluluğa ithal edilen ana sektörleri kapsayan çok disiplinli bir çerçeve kapsamında yürütülen Komisyon kontrolleri için temel teşkil etmelidir. Bu gelişme mevcut rejimin kolaylaştırılmasına imkan tanımalı, etkin kontrol işbirliğini güçlendirmeli ve bunu müteakip ticaret hareketlerini kolaylaştırmalıdır.
(40) İthal edilen malların Topluluk yem ve gıda yasası ile eşdeğer olduğunu ve yasaya uygun olduğunu temin etmek için, uygun olan ithalat koşulları ile sertifikasyon şartlarının tanımlanmasına imkan tanıyan prosedürlerin oluşturulması gerekmektedir.
(41) Yem ve gıda yasasının ve hayvan sağlığı ve hayvan refahı kurallarının ihlalleri insan sağlığı, hayvan sağlığı ve hayvan refahı için bir tehdit oluşturabilir. Bu nedenle, sözkonusu ihlaller tüm Toplulukta ulusal seviyede etkin, caydırıcı ve orantılı önlemlere tabi olmalıdır.
(42) Sözkonusu önlemler, bu amaçla oluşturulan prosedürleri belirlemiş olan uygulanan Üye Devletlerdeki yetkili makamlar tarafından uygulanan idari faaliyetleri içermelidir. Sözkonusu prosedürlerin avantajı durumu eski haline getirebilmek için hızlı hareket edilebilmesine imkan tanımasıdır.
(43) Resmi kontrollerin sonucu olarak yetkili makamlar tarafından alınan kararlar ile ilgili olarak işletmecilerin başvuru hakkı saklı kalmalı ve bu hakla ilgili olarak bilgilendirilmeleri gerekmektedir.
(44) Özellikle az gelişmiş ülkeler olmak üzere, gelişmekte olan ülkelerdeki özel ihtiyaçların dikkate alınması ve bu amaçla önlemlerin getirilmesi uygun olacaktır. Komisyon, insan sağlığı ve ticaretin gelişmesi için önemli bir unsur olan yem ve gıda güvenliği ile ilgili olarak gelişmekte olan ülkeleri desteklemeyi vaat etmelidir. Sözkonusu destek, Topluluğun kalkınma işbirliği politikası kapsamında düzenlenmelidir.
(45) Bu Yönetmelikte yer alan kurallar yem ve gıda güvenliği, hayvan sağlığı ve hayvan refahı ile ilgili olarak tutarlı ve benzer bir kontrol politikasının uygulanması için gerekli olan bütüncül ve yatay yaklaşımın altını çizmektedir. Ancak, gerekli olduğu durumlarda, örneğin Topluluk düzeyinde belirli kontaminantlar için azami kalıntı seviyelerinin belirlenmesi ile ilgili olarak daha özel kontrol kurallarının geliştirilmesi için uygun bir zemin olması gerekmektedir. Benzeri şekilde, yem ve gıda ile hayvan sağlığı ve hayvan refahı alanında mevcut olan daha özel kuralların devam ettirilmesi gerekmektedir. Bunlar özellikle aşağıdaki yasaları içermektedir:
Kullanımının yasaklanmasına ilişkin 29 Nisan 1996 tarih ve 96/22/AT sayılı Konsey Direktifi ( ), 96/23/AT sayılı Direktif ( ), (AT) 854/2004 sayılı Yönetmelik ( ), (AT) 999/2001 sayılı Yönetmelik ( ), (AT) 2160/2003 sayılı Yönetmelik ( ), 86/362/AET sayılı Direktif ( ), 90/642/AET sayılı Direktif ( ) ve bu Direktiften doğan uygulayıcı kurallar, 92/1/AET sayılı Direktif ( ), 92/2/AET sayılı Direktif ( ) ve şap hastalığı, domuz humması vs. gibi hayvan hastalıklarının kontrolüne ilişkin yasalar ve hayvanların refahı için resmi kontrollere ilişkin şartlar.
(46) Bu Yönetmelik şu anda yürürlükte olan belirli yasaların kapsadığı alanları kapsamaktadır. Bu nedenle, bu Yönetmeliğin kuralları ile değiştirilebilmeleri için belirli yasaların, özellikle yem ve gıda kontrollerine ilişkin aşağıda verilmekte olan yasaların yürürlükten kaldırılması uygun olacaktır: 70/373/AET sayılı Direktif ( ); 85/591/AET sayılı Direktif ( ); 89/397/AET sayılı Direktif ( ); 93/99/AET sayılı Direktif ( ); 93/383/AET sayılı Karar ( ); 95/53/AT sayılı Direktif; 96/43/AT sayılı Direktif ( ); 98/728/AT sayılı Karar ( ); ve 1999/313/AT sayılı Karar ( ).
(47) Bu Yönetmeliğin ışığında 96/23/AT, 97/78/AT ve 2000/29/AT sayılı Direktiflerin değiştirilmesi gerekmektedir.
(48) Bu Yönetmeliğin hedefi temelde resmi kontroller ile ilgili uyumlaştırılmış bir yaklaşımı temin etmek olduğundan; ve bu hedeflere Üye Devletler tarafından yeterince ulaşılamayacağından ve karmaşıklığı, sınırlar ötesi karakteri ve yem ve gıda ithalatı ile ilgili olan uluslararası karakteri nedeniyle Topluluk düzeyinde bu hedeflere daha iyi bir şekilde ulaşılabileceğinden, Antlaşmanın 5. Maddesinde belirlenen temsilcilik prensibine uygun olarak Topluluk önlemler alabilir. Aynı Maddede ortaya konulan orantısallık ilkesine uygun olarak, bu Yönetmelik, hedeflerine ulaşmak için gerekli olan önlemlerin ötesini kapsamamaktadır.
(49) Bu Yönetmeliğin uygulanması için gerekli olan önlemler Komisyona devredilen uygulayıcı yetkilerin uygulanması için prosedürleri ortaya koyan 28 Haziran 1999 tarih ve 1999/468/AT sayılı Konsey Kararına ( ) uygun olarak kararlaştırılmalıdır.
BU YÖNETMELİĞİ KABUL ETMİŞTİR:
BAŞLIK I
KONU, KAPSAM VE TANIMLAR
Madde 1
Konu ve kapsam
1. Bu Yönetmelik, özellikle aşağıdaki hususları hedefleyen kurallara uyumun doğrulanmasına yönelik resmi kontrollerin gerçekleştirilmesi için genel kuralları ortaya koymaktadır:
(a) Doğrudan veya çevre aracılığıyla, insan ve hayvanlar için, riskleri önlemek, bertaraf etmek veya kabul edilebilir seviyelere azaltmak; ve
(b) Yem ve gıdanın etiketlenmesi ve tüketicileri bilgilendirmeye yönelik diğer bilgi şekilleri dahil, yem ve gıda ticaretinde adil uygulamaların temin edilmesi ve tüketici çıkarlarının korunmasının temin edilmesi.
2. Bu Yönetmelik, tarımsal ürünlerin ortak piyasa düzenleri ile ilgili kuralların uygulandığının doğrulanması için resmi kontroller için uygulanmamalıdır.
3. Bu Yönetmelik resmi kontrollere ilişkin özel Topluluk hükümlerine halel getirmemelidir.
4. Bu Yönetmelik uyarınca resmi kontrollerin gerçekleştirilmesi, yem ve gıda işyeri işletmecilerinin, (AT) 178/2002 sayılı Yönetmelikte ortaya konulan yem ve gıdaların güvenliğinin temin etmek olan birincil yasal sorumluluğuna ve herhangi bir şekilde yükümlülüklerinin ihlalinden doğan bir sivil ya da cezai sorumluluklarına halel getirmemelidir.
Madde 2
Tanımlar
Bu Yönetmeliğin amaçları uyarınca, (AT) 178/2002 sayılı Yönetmeliğin 2. ve 3. Maddelerinde ortaya konulan tanımlar geçerlidir.
Bunun yansıra aşağıda verilmekte olan tanımlar da geçerlidir:
1. ‘Resmi kontrol’ yem ve gıda yasası ile hayvan sağlığı ve hayvan refahı kuralları ile uyumun doğrulanabilmesi için yetkili makam veya Topluluk tarafından gerçekleştirilen herhangi bir kontrol anlamına gelmektedir;
2. ‘Doğrulama’ belirtilen şartların karşılandığına ilişkin objektif kanıtların incelenerek veya göz önünde bulundurularak yapılan kontrol anlamına gelmektedir;
3. ‘Yem yasası’ Topluluk düzeyinde ya da ulusal düzeyde genel olarak yem ve özel olarak yem güvenliğini kapsayan yasalar, yönetmelikler ve idari hükümler anlamına gelmektedir; yemin üretiminin, işlenmesinin ve dağıtılmasının ve yemin kullanımının tüm aşamalarını kapsamaktadır;
4. ‘Yetkili makam’ resmi kontrollerin düzenlenmesi için yeterli uzmanlıkta olan bir Üye Devlet merkezi makam ya da bu uzmanlığın devredildiği herhangi bir diğer makam; anlamına gelmektedir; uygun olması durumunda, eşdeğer bir üçüncü ülke makamını da içermelidir;
5. ‘Kontrol kuruluşu yetkili makamın belirli kontrol görevlerini devretmiş olduğu bağımsız bir üçüncü taraf anlamına gelmektedir;
6. ‘Denetim’ faaliyetlerin ve bunlarla ilişkili sonuçların planlanmış düzenlemelerle uyumlu olup olmadığının ve bu düzenlemelerin hedefe ulaşmak için etkili ve uygun bir şekilde uygulanıp uygulanmadığının kararlaştırılması için yapılan sistematik ve bağımsız inceleme anlamına gelmektedir;
7. ‘Teftiş yem, gıda, hayvan sağlığı ve hayvan refahı ile ilgili herhangi bir konunun, bu konunun yem ve gıda yasası ile hayvan sağlığı ve hayvan refahı kurallarının yasal şartları ile uyumunun doğrulanabilmesi için incelenmesi anlamına gelmektedir;
8. ‘İzleme’ yem ve gıda yasası ile hayvan sağlığı ve hayvan refahı kuralları ile uygunluk durumu ile ilgili genel bir görüş elde etmek amacıyla, planlı olarak yürütülen gözetim veya ölçümler dizisi anlamına gelmektedir;
9. ‘Gözetim’ bir veya daha fazla sayıda yem veya gıda işyeri işletmecilerinin ve faaliyetlerinin dikkatli bir şekilde gözetlenmesi anlamına gelmektedir;
10. ‘Uyumsuzluk’ yem ve gıda yasası ile hayvan sağlığının ve hayvan refahının korunması için getirilen kurallar ile uyumsuz olma anlamına gelmektedir;
11. ‘analiz için örnek alma’ yem ve gıda yasası ile hayvan sağlığı ve hayvan refahı kuralları ile uyumun doğrulanabilmesi için, yem ve gıdaların üretimi, işlenmesi ve dağıtımı ile ilgili veya hayvanların sağlığı ile ilgili yem, gıda veya herhangi bir maddenin (çevreden toplanması da dahil) toplanması anlamına gelmektedir;
12. ‘resmi sertifikasyon’ uyum ile ilgili olarak, yetkili makama ya da kontrol kurumlarına yazılı, elektronik veya eşdeğer teminat verecek kapasitede faaliyet gösterdiği prosedür anlamına gelmektedir;
13. ‘resmi alıkoyma’ yem ve gıdanın varış yeri ile ilgili karar alınıncaya kadar hareket ettirilmemesinin veya dokunulmamasının temin edilmesi anlamına gelmektedir; yetkili makam tarafından verilen talimatlara uygun olarak yem veya gıda işyeri işletmecileri tarafından depolanmasını da içermektedir;
14. ‘Eşdeğerlik’ aynı hedefleri karşılamak için farklı sistemlerin yeterliliği anlamına gelmektedir ve ‘eşdeğer’ farklı sistemlerin veya önlemlerin aynı hedefleri karşılayabildiği anlamına gelmektedir;
15. ‘İthalat’ yem veya gıdaların serbest dolaşım için bırakılmaları veya Ek I’da söz edilen topraklardan birine (AET) 2913/92 sayılı Yönetmeliğin 79. Maddesinin anlamı kapsamında yem veya gıdaların serbest dolaşım için bırakılmasının amaçlanması anlamına gelmektedir;
16. ‘Giriş’ malların 15. fıkrada tanımlandığı şekilde ithal edilerek (AET) 2913/92 sayılı Yönetmeliğin 4 (16). Maddesinin (b) ile (f) fıkraları arasında söz edilen gümrük prosedürlerine tabi tutulması ve ayrıca sözkonusu malların serbest bölgeye veya serbest depolara girmeleri anlamına gelmektedir;
17. ‘Belge kontrolü’ gönderilen mala eşlik eden ticari belgelerin ve uygun olması durumunda, yem ve gıda yasanın gerektirdiği belgelerin incelenmesi anlamına gelmektedir;
18. ‘Kimlik kontrolü’ gönderilen mala eşlik eden sertifikaların veya diğer belgelerin malın etiketleri ile ve içeriği ile örtüşüp örtüşmediğinin görsel olarak incelenmesi;
19. ‘Fiziki kontrol’ yem ve gıdanın, nakil aracı, paketleme, etiketleme ve ısının kontrolü ve analiz için örnek alma ve laboratuar testleri gibi kontrolleri içerebilen kontrolleri ile yem ve gıda yasası ile uyumun doğrulanabilmesi için gerekli olan diğer kontroller anlamına gelmektedir;
20. ‘Kontrol planı’ yetkili makam tarafından hazırlanmış ve resmi kontrol sistemlerinin düzenlenmesi ve yapısı ile ilgili genel bilgi içeren tanımlama anlamına gelmektedir.
BAŞLIK II
ÜYE DEVLETLER TARAFINDAN GERÇEKLEŞTİRİLEN RESMİ KONTROLLER
BÖLÜM I
GENEL YÜKÜMLÜLÜKLER
Madde 3
Resmi kontrollerin düzenlenmesine ilişkin genel yükümlülükler
1. Üye Devletler bu Yönetmeliğin hedeflerine ulaşabilmek için, aşağıdaki hususları dikkate alarak, düzenli bir şekilde, riske dayalı olarak ve uygun sıklıkta resmi kontrollerin yürütülmesini temin etmelidirler:
(a) Yem veya gıda güvenliği, hayvan sağlığı veya hayvan refahını etkileyebilecek olan hayvan, yem veya gıda, yem ve gıda işyerleri, yemin, gıdanın veya herhangi bir işlemin, malzemenin, maddenin, faaliyetin üretime eşlik eden tanımlanmış riskler;
(b) Yem ve gıda yasası ile hayvan sağlığı ve hayvan refahı kuralları ile uygunluk ile ilgili olarak yem veya gıda işyeri işletmecilerinin geçmiş kayıtları;
(c) Daha önceden kendilerinin yürütmüş olduğu herhangi bir kontrolün güvenilebilirliği; ve
(d) Uyumsuzluğa işaret edebilecek herhangi bir bilgi.
2. Önceden yem veya gıda işyeri işletmecilerine bildirim yapılmasının gerekli olduğu denetimler hariç, resmi kontroller, daha önceden bir uyarı yapılmaksızın gerçekleştirilmelidir. Resmi kontroller geçici olarak bir defaya mahsus olmak üzere de yürütülebilir.
3. Resmi kontroller, yem veya gıdanın ve hayvanların ve hayvansal ürünlerin üretim, işleme ve dağıtımının tüm aşamalarında yürütülmelidir. Resmi kontroller ayrıca bu, Yönetmeliğin hedeflerine ulaşmak için gerekli olan yem ve gıda işyerlerinin, yem ve gıdanın kullanımı, yem ve gıdanın depolanması, yem veya gıda ve canlı hayvanlara uygulanan herhangi bir işlemenin, malzemenin, maddenin, faaliyetin ve taşıma dahil tüm işlemlerin kontrolünü de içermelidir.
4. Resmi kontroller aynı özenle Topluluk dışına yapılan ihracat, Topluluk içinde pazara sürülmeleri ve üçüncü ülkelerden gelerek EK I’da söz edilen topraklara girenler için de uygulanmalıdır.
5. Üye Devletler başka bir Üye Devlete gönderilmesi amaçlanan ürünlerin, kendi topraklarında pazara sürülmeleri amaçlanan ürünler için gösterdikleri itina ile aynı şekilde, kontrol edilmelerini temin etmek için gerekli olan tüm önlemleri almalıdırlar.
6. Varış yerindeki Üye Devletin yetkili makam ayrımcı olmayan kontroller aracılığıyla, yem ve gıdanın yem ve gıda yasası ile uyumunu kontrol edebilir. Resmi kontrollerin düzenlenmesi için kesinlikle gerekli olduğu görülüyor ise, Üye Devletler, diğer bir Üye Devletten getirilen malların sahibi işletmecilerden sözkonusu malların varışını bildirmelerini isteyebilir.
7. Varış yerinde veya depolama ya da taşıma esnasında yürütülen kontrollerde bir Üye Devlet bir uyumsuzluk tespit ederse, menşe Üye Devlete geri göndermenin de dahil olabileceği uygun önlemleri almalıdır
BÖLÜM II
YETKİLİ MAKAMLAR
Madde 4
Yetkili makamların belirlenmesi ve operasyonel kriterler
1. Üye Devletler bu Yönetmelik ile belirlenen amaçlardan ve resmi kontrollerden sorumlu olan yetkili makamları tayin etmelidir.
2. Yetkili makamlar aşağıdaki hususları temin etmelidir:
(a) Canlı hayvanlarda, yem ve gıdada, üretim, işleme ve dağıtımın tüm aşamalarında ve yemin kullanımında yürütülen resmi kontrollerin etkinliliğini ve uyumunu;
(b) Resmi kontrolleri yürüten personel herhangi bir çıkar çatışmasının dışındadır;
(c) Resmi kontrollerin ve kontrol görevlerinin etkin ve etkili bir şekilde yürütülebilmesi amacıyla, test yapılması için uygun laboratuar kapasitesinin olması veya benzer kapasiteye giriş imkanının mevcut olması ve uygun bir şekilde nitelikli olmuş ve tecrübeli personelin yeterli bir sayıda olması;
(d) Personelin resmi kontrolleri etkin ve etkili bir şekilde gerçekleştirmelerine imkan tanıyacak uygun ve düzenli olarak bakımının yapıldığı donanıma ve donanıma sahip olmaları;
(e) Resmi kontrolleri yürütmek ve bu Yönetmelik ile öngörülen önlemleri alabilmelerine imkan tanıyacak yasal yetkilerinin olması;
(f) Acil eylem planlarının hazırlanmış olması ve bir acil durumda bu planları uygulamak üzere hazırlıklı olmaları;
(g) Bu Yönetmeliğe uygun olarak yürütülen herhangi bir kontrolden, yem ve gıda işyeri işletmecilerinin geçmek zorunda olmaları ve görevlerini yerine getirirken yetkili makam personeline yardımcı olmak yükümlülüklerinin olması.
3. Bir Üye Devletin resmi kontrolleri yürütme yetkilerini merkezi yetkili makamın dışında, özellikle bölgesel ya da yerel düzeyde, bir makama veya makamlara devretmesi durumunda, uygun olması durumunda çevrenin ve sağlığın korunması alanları da dahil, ilgili olan tüm yetkili makamları arasında etkin ve etkili koordinasyonun temin edilmelidir.
4. Yetkili makamlar resmi kontrollerin tüm düzeylerde tarafsızlığını, kalitesini ve devamlılığını temin etmelidirler. 2. paragrafta listesi verilen kriterlere, resmi kontrolleri yürütme yetkisinin devredilmiş olduğu her makam tam anlamıyla bağlı kalmalıdır.
5. Bir yetkili makam dahilinde resmi kontrollerin yürütülmesinde birden fazla birim yetkili ise, farklı birimler arasında etkin ve etkili koordinasyon ve işbirliği temin edilmelidir.
6. Yetkili makamlar iç denetimleri gerçekleştirerek veya dış denetimlerin gerçekleştirilmesini sağlayarak, bu Yönetmeliğin hedeflerine ulaşılmasını temin etmek için, elde etmiş olduğu sonuçlar doğrultusunda uygun önlemleri almalıdır. Bu denetimler bağımsız incelemeye tabi olmalı ve saydam bir şekilde yürütülmelidir.
7. Bu Maddenin uygulanmasına yönelik ayrıntılı kurallar Madde 62 (3)’de söz edilen prosedüre uygun olarak belirlenmelidir.
Madde 5
Resmi Kontrollere ilişkin özel görevlerin devredilmesi
1. Yetkili makam resmi kontroller ile ilgili belirli görevleri bir veya daha fazla kontrol kuruluşlarına 2. ve 4. paragraflara uygun olarak devredebilir. Madde 62 (3)’de söz edilen prosedüre uygun olarak devredilebilecek veya devredilemeyecek görevlerin listesi hazırlanabilir. Ancak, Madde 54’de söz edilen faaliyetler sözkonusu yetki devrine konu olamazlar.
2. Yetkili makam ancak aşağıdaki koşulları karşılaması durumunda belirli görevleri kontrol kuruluşlarına devredebilir:
(a) Kontrol kuruluşunun yürüteceği görevler ile hangi koşullar altında yürütebileceğinin tam olarak anlatımının olması;
(b) Kontrol kuruluşunun aşağıdaki hususları karşıladığıyla ilgili kanıtların mevcut olması:
(i) Kendisine devredilen görevleri yürütmek için gerekli olan uzmanlık, donanım ve altyapıya sahip olduğu;
(ii) Yeterli sayıda uygun bir şekilde nitelikli ve tecrübeli personelinin olduğu; ve
(iii) Kendisine devredilen yetkilerin gerçekleştirilmesi ile ilgili olarak tarafsız olduğu ve herhangi bir çıkar çatışmasının bulunmadığı;
(c) Kontrol makamının ‘teftiş yapan çeşitli tipteki kuruluşların işleyişi ile ilgili genel kriterler’ EN 45004 Avrupa Standardına ve/veya sözkonusu devredilen görevler ile daha çok ilgili olan diğer bir standarda uygun olarak çalışıyor olması ve buna göre akredite olmuş olması;
(d) Laboratuarların Madde 12 (2)’de söz edilen standartlara uygun olarak faaliyet gösteriyor olması;
(e) Kontrol kuruluşu yürütmüş olduğu kontrollerin sonuçları ile ilgili yetkili makama düzenli olarak ve yetkili makamın talep ettiği zamanlarda bildirimde bulunmalıdır. Kontrol neticeleri bir uyumsuzluk veya uyumsuzluk olduğu ihtimalini gösteriyorsa, kontrol kuruluşu durumu yetkili makama bir an evvel bildirmelidir;
(f) Yetki devri yapan yetkili makam ile kontrol kuruluşu arasında etkin ve etkili koordinasyonun olması.
3. Belirli görevleri kontrol kuruluşuna devreden yetkili makamlar, gerekli gördüğü takdirde kontrol kurumlarında denetimler ve incelemeler düzenlemelidir. Bir denetim veya inceleme neticesinde sözkonusu kurumların kendilerine devredilen yetkileri yürütmesinde yetersizliğin olduğunun tespit edilmesi durumunda, yetki devri yapan yetkili makam devredilen yetkileri geri çekebilir. Kontrol kuruluşu uygun ve zamanında düzeltici hareket etmede başarısız olması durumunda devretmiş olduğu yetkileri bir ana evvel geri çekmelidir.
4. Bir kontrol kuruluşu belirli görevler ile ilgili olarak yetki devri yapmak isteyen herhangi bir Üye Devlet konu ile ilgili olarak Komisyona bildirimde bulunmalıdır. Sözkonusu bildirim aşağıdaki hususlar ile ilgili ayrıntılı bir tanımlamayı temin etmelidir:
(a) Görev ile ilgili yetki devri yapacak yetkili makam;
(b) Yetki devri yapacağı görev; ve
(c) Görev devri yapacağı kontrol kuruluşu.
Madde 6
Resmi Kontrolleri Yürüten Personel
Yetkili makam resmi kontrolleri yürüten tüm personelinin:
(a) Yetki alanlarında, görevlerinin uzmanca bir şekilde yürütebilmelerine ve istikrarlı bir şekilde resmi kontroller gerçekleştirebilmelerine imkan tanıyacak uygun eğitime sahip olmalarını temin etmelidir. Bu eğitim II. Ekin I. Bölümünde söz edilen alanları kapsamalıdır;
(b) Yetki alanları ile ilgili bilgilerinin güncel tutulması ve eğer gerekli ise düzenli olarak ek eğitimlere tabi tutulmalarını temin etmelidir; ve
(c) Çok disiplinli bir ortamda işbirliği yapmaya gönüllü olmalarını temin etmelidir.
Madde 7
Saydamlık ve Gizlilik
1. Yetkili makamlar faaliyetlerinin yüksek düzeyde saydamlık ile yürütülmesini temin etmelidirler. Bu amaçla, kendileri tarafından tutulan ilgili bilgilerin, mümkün olan en kısa sürede kamuya duyurulması gerekmektedir. Genel olarak kamunun aşağıdaki bilgilere ulaşabilme imkanının olması gerekmektedir:
(a) Yetkili makamların kontrol faaliyetleri ve bu faaliyetlerin etkinliği; ve
(b) (AT) 178/2002 sayılı Yönetmeliğin 10. Maddesi ile öngörülen bilgi.
2. Yetkili makam kendi personeli üyelerinin, usulüne uygun olarak gerekçelendirilmiş vakalarda, doğası gereği mesleki gizlilik kapsamında olan resmi kontrol görevlerini yerine getirirken, edinilen bilgiyi ifşa etmemesini temin etmek üzere gerekli adımları atmalıdır. Mesleki gizliliğin korunması 1 (b). paragrafta söz edilen bilginin yetkili makamlar tarafından dağıtılmasını engellememelidir. Kişisel bilginin işlenmesi ve sözkonusu bilginin serbest hareketine ilişkin olarak şahısların korunmasına ilişkin 24 Ekim 1995 tarih ve 95/46/AT sayılı Avrupa Parlamentosu ve Konseyi Yönetmeliği( ) etkilenmeden muhafaza edilmesi gerekmektedir.
3. Mesleki gizliliğin kapsadığı bilgiler özellikle aşağıdakileri ihtiva etmektedir:
Ön teftiş yasal kovuşturmanın veya devam eden yasal kovuşturmanın gizliliği,
Şahsa ait veriler,
Avrupa Parlamentosu, Konseyi ve Komisyonu belgelerine halk tarafından ulaşabilmesine ilişkin 30 Mayıs 2001 tarih ve (AT) 1049/2001 sayılı Avrupa Parlamentosu ve Konseyi Yönetmeliği ( ) ile istisnaya tabi olan belgeler,
Özellikle mesleki gizlilik, müzakerelerin gizliliği, uluslararası ilişkiler ve milli savunma olmak üzere ulusal mevzuat ile ve Topluluk mevzuatı ile korunan bilgiler.
Madde 8
Kontrol ve Doğrulama Prosedürleri
1. Yetkili makamlar yazılı prosedürlere uygun olarak resmi kontrolleri yürütmelidir. Bu prosedürler, diğerlerinin yanı sıra, II. Ekin II. Kısmında söz edilen alanlar da dahil olmak üzere, resmi kontrolleri yürüten personel için bilgi ve talimatları ihtiva etmelidir.
2. Üye Devletler, yetkili makamların personelinin görevlerini düzgün bir şekilde yerine imkan tanımak amacıyla, yem ve gıda işyeri işletmecileri tarafından tutulan kayıtlara ve tesislere girişlerinin temin edilmesi için, yasal işlemlerin gerçekleştirilmiş olmasını temin etmelidir.
3. Yetkili makamların prosedürleri aşağıdaki hususların sağlanabilmesi amacıyla belirlemiş olması gerekmektedir:
(a) Yürütmekte oldukları resmi kontrollerin etkililiğini doğrulamak için; ve
(b) Gerekli olduğu takdirde düzeltici faaliyetlerin gerçekleştirilmesini ve 1. paragrafta söz edilen belgelerin uygun bir şekilde güncellenmesini temin etmek için.
4. Komisyon Madde 62 (2)’de söz edilen prosedüre uygun olarak resmi kontroller için rehber hazırlayabilir. Sözkonusu rehberler, resmi kontroller ile ilgili olarak özellikle aşağıdaki tavsiyeleri ihtiva edebilir:
(a) HACCP esaslarının uygulanışı;
(b) Yem ve gıda yasasının şartlarının karşılanabilmesi yaklaşımıyla, yem ve gıda işyerleri işletmecilerinin çalışacağı idari sistemler;
(c) Yem ve gıdaların mikrobiyolojik, fiziki ve kimyasal güveliği.
Madde 9
Raporlar
1. Yetkili makam yürütmüş olduğu resmi kontroller ile ilgili raporlar hazırlamalıdır.
2. Bu raporlar, resmi kontrollerin amacının, uygulanan kontrol metotlarının, resmi kontrollerin sonuçların ve işyeri işletmecisi tarafından gerçekleştirilmesi gereken faaliyetlerin tanımlanmasını ihtiva etmelidir.
3. Yetkili makam 2. paragrafta söz edilen raporun bir örneğini, en azından uyumsuzluk olması durumunda işyeri işletmecisi için de hazırlanmasını sağlamalıdır.
Madde 10
Kontrol faaliyetleri, metotlar ve teknikler
1. Resmi kontrollere ilişkin görevler, genel olarak, izleme, takip, doğrulama, denetleme, inceleme, örnek alma ve analiz gibi uygun kontrol metotları ve teknikler kullanılarak yürütülmelidir.
2. Yem ve gıda ile ilgili resmi kontroller diğerlerinin yanısıra aşağıdaki faaliyetleri ihtiva etmelidir:
(a) Yem ve gıda işyeri işletmecilerinin yürütmekte oldukları herhangi bir kontrol sistemi ve bu kontrollerin neticelerinin incelenmesi;
(b) Aşağıdakilerin teftiş edilmesi:
(i) Yem ve gıda ile işyerinin çevresi, tesisler, ofisler, donanım, donanım ve makineler, taşıma, yem ve gıda işyeri dahil, üreticiye ait temel donanımlar;
(ii) İşlenmemiş maddeler, bileşenler, işleme aletleri ve yem ve gıdanın hazırlanması ve üretilmesi için kullanılan diğer ürünler;
(iii) Ara maddeler;
(iv) Gıda ile temasta olan maddeler ve eşyalar;
(v) Temizleme ve bakım ürünleri, işlemleri ve pestisitler;
(vi) Etiketleme, sunum ve reklam;
(c) Yem ve gıda işyerinde hijyen koşullarının kontrolü;
(d) İyi İmalat Uygulamaları (GMP) ve İyi Hijyen Uygulamaları (GHP) nın, Topluluk mevzuatına uygun olarak hazırlanan rehberlerin dikkate alınarak değerlendirilmesi;
(e) Yem ve gıda yasası ile uyumun değerlendirilmesi için uygun olabilecek yazılı malzemenin ve diğer kayıtların incelenmesi;
(f) Yem ve gıda işyeri işletmecileri ve onların personeli ile yapılan görüşmeler;
(g) Yem ve gıda işyeri tarafından kayıt altına alınmış olan ölçüm araçlarının okunması;
(h) Yem ve gıda işyeri işletmecileri tarafından alınan ölçümlerin doğrulanması için yetkili makamın kendisine ait ölçüm araçları ile yürütülen kontroller;
(i) Bu Yönetmeliğin hedeflerine ulaşılabilmesini temin etmek için gerekli olan diğer faaliyetler.
BÖLÜM III
ÖRNEK ALMA VE ANALİZ
Madde 11
Örnek alma ve Analiz Metotları
1. Resmi kontroller kapsamında yürütülen örnek alma ve analiz metotlarının ilgili Topluluk kurallarına uygun olması veya aşağıdaki hususları karşılaması gerekmektedir:
(a) Sözkonusu kuralların olmaması durumunda, uluslararası çapta tanınmış olana kurallar veya protokollere, örneğin Avrupa Standardizasyon Komitesi (CEN) tarafından kabul edilen ya da ulusal mevzuat ile kararlaştırılanlara uygun olmalı; veya,
(b) Yukarıdakilerin geçerli olmaması durumunda, amaçlanan hedeflere uygun olan diğer metotlar ya da bilimsel protokollere uygun olarak geliştirilmiş metotlarla yürütülmelidir.
2. 1. paragrafın geçerli olmaması durumunda, analiz metotlarının geçerlilik kazanması bir laboratuarda uluslararası çapta kabul edilmiş bir protokole uygun olarak gerçekleştirilmelidir.
3. Mümkün olması durumunda, analiz metotları, III. Ekte belirlenen uygun kriterler ile karakterize olmalıdır.
4. Madde 62(3)’de söz edilen prosedüre uygun olarak, aşağıda verilmekte olan, uygulamaya yönelik önlemler alınabilir:
(a) Anlaşmazlık durumunda kullanılmak üzere doğrulayıcı veya referans metotları dahil, örnek alma ve analiz metotları;
(b) Performans kriterleri, analiz parametreleri, ölçüm belirsizlikleri ve (a) fıkrasında söz edilen metotların geçerlilik kazanması için prosedürler; ve
(c) Sonuçların değerlendirilmesine yönelik kurallar.
5. Yetkili makamların acil durumlarda, acele önlem alma yükümlülüğüne halel getirmeden, yetkili makamlar, ürünleri örnek almaya ve analize tabi olan yem ve gıda işyeri işletmecilerinin destekleyici bir uzman görüşü alma hakkını teminat altına almak üzere, uygun prosedürleri belirlemesi gerekmektedir.
6. Yetkili makamlar özellikle, yem ve gıda işyeri işletmecilerinin, destekleyici uzman görüşü almak üzere, yüksek derecede dayanıksız, kolay bozulabilir ürünlerin sözkonusu olduğu durumlar dışında ve kullanılabilir substrate (alt tabaka) miktarının çok az olması gibi durumlar dışında, yeterli sayıda örnek elde edebilmelerini temin etmelidirler.
7. Örneklerin yasal ve analitik geçerliliğinin olabilmesinin temin edilmesi için uygun bir şekilde işleme tabi tutulmalı ve etiketlenmelidir.
Madde 12
Resmi laboratuarlar
1. Yetkili makam, resmi kontroller esnasında alınan örneklerin analizini yürütebilecek olan laboratuarları belirlemelidir.
2. Ancak, yetkili makamlar, Topluluk yem ve gıda yasasında ortaya konulan farklı test metotları için kriterleri dikkate alarak, sadece aşağıda verilmekte olan Avrupa Standartlarına uygun olarak faaliyet gösteren, değerlendirilen ve akredite edilen laboratuarları, bu amaç için belirleyebilirler:
(a) ‘Test ve kalibrasyon laboratuarları için genel şartlar’a ilişkin EN ISO/IEC 17025;
(b) ‘Test laboratuarlarının değerlendirilmesi için genel kriterler’ ile ilgili EN 45002;
(c) ‘Kalibrasyon ve test laboratuarı akreditasyon sistemi – çalışma ve tanınma için genel şartlar’a ilişkin EN 45003.
3. 2. paragrafta söz edilen test laboratuarlarının akreditasyonu ve değerlendirilmesi bireysel testler veya test partileri ile ilgili olabilir.
4. Yetkili makam, 2. paragrafta söz edilen koşulların devam etmemesi durumunda, 1. paragrafta söz edilen belirlemeyi iptal edebilir.
BÖLÜM IV
KRİZ YÖNETİMİ
Madde 13
Yem ve Gıda için acil eylem planları
1. (AT) 178/2002 sayılı Yönetmeliğin 55. maddesinde söz edilen kriz yönetimi için genel planın uygulanması ile ilgili olarak, Üye Devletlerin yem ve gıdaların doğrudan veya çevre kanalıyla, insanlar ve hayvanlar için ciddi bir risk teşkil ettiğinin tespit edilmesi durumunda gecikme olmadan uygulanacak olan önlemleri belirleyen uygulamaya yönelik acil eylem planlarını hazırlamaları gerekmektedir.
2. Bu acil eylem planları özellikle aşağıdaki hususları belirtmelidir:
(a) ilgili olan idari makamlar;
(b) bu makamların yetkileri ve sorumlulukları; ve
(c) ilgili taraflar arasında bilgi paylaşımına imkan tanıyacak iletişim kanalları ve prosedürleri.
3. Üye Devletler, özellikle, yetkili makamın düzenlenmesinde değişiklikler ışığında ve similasyon çalışmaları ile elde edinilen tecrübeler dahil, edinilen tecrübe doğrultusunda acil eylem planlarını uygun bir şekilde gözden geçirmelidir.
4. Gerekli görüldüğü takdirde, Madde 62 (3)’te söz edilen prosedüre uygun olarak uygulamaya yönelik önlemler kabul edilebilir. Sözkonusu önlemler, gerekli olduğu derecede, acil eylem planlarının, (AT) 178/2002 sayılı Yönetmeliğin 55. Maddesinde söz edilen kriz yönetimi için belirlenen genel plan ile uyumlu olmasını temin etmek üzere uyumlaştırılmış kuralları oluşturmalıdır.
BÖLÜM V
ÜÇÜNCÜ ÜLKELERDEN GELEN YEM VE GIDALARIN GİRİŞİNDE
YÜRÜTÜLEN RESMİ KONTROLLER
Madde 14
Hayvansal kökenli yem ve gıdalarda resmi kontroller
1. Bu Yönetmelik 97/78/AT sayılı Direktif ile hayvansal kökenli yem ve gıdalarda öngörülen veteriner kontrollerine yönelik şartları etkilememelidir. Ancak, 97/78/AT sayılı Direktife uygun olarak atanan yetkili makamın, uygun olması durumunda, bu kontrollere ilaveten, yem ve gıda yasasına uyumun doğrulanması için, bu Yönetmeliğin VI. Başlığının II. Kısmında söz edilen yönler de dahil olmak üzere, sözkonusu Direktifin kapsamında olmayan resmi kontrolleri yürütmesi gerekmektedir.
2. Bu Yönetmeliğin 18 ila 25. Maddeleri arasındaki genel kurallar hayvansal kökenli yem ve gıdalar dahil olmak üzere, tüm yem ve gıdalarda gerçekleştirilen resmi kontroller için geçerlidir.
3. Aşağıdaki koşullarda mallar üzerinde gerçekleştirilen kontrollerin tatminkar neticeleri, yem ve gıda işyeri işletmecilerinin, serbest dolaşım için bırakıldıkları andan itibaren yem ve gıdanın, yem ve gıda yasasına uygun olmasını temin etmek sorumluluğunu etkilememeli ve ilgili yem ve gıda üzerinde ileri resmi kontrollerin gerçekleştirilmesini engellememelidir:
(a) (AET) 2913/92 sayılı Yönetmeliğin 4 (16). Maddesinin (b) ila (f) fıkraları arasında söz edilen gümrük prosedürlerinden birine tabi tutularak; veya
(b) (AET) 2913/92 sayılı Yönetmeliğin 4 (15) (b) Maddesinde tanımlanan serbest bölgelerde veya serbest antrepolarda işleme tabi tutularak.
Madde 15
Hayvansal kökenli olmayan yem ve gıdaların resmi kontrolleri
1. Yetkili makamın, 97/78/AT sayılı Direktifin kapsamında olmayan, Ek I’de söz edilen topraklara ithal edilen hayvansal kökenli olmayan yem ve gıdalarda, düzenli olarak resmi kontroller yürütmesi gerekmektedir. Yetkili makam sözkonusu kontrolleri, 41 ila 43. Maddelere uygun olarak hazırlanan çok yıllık kontrol planları temelinde ve potansiyel riskler ışığında organize etmelidir. Kontroller yem ve gıda yasasının tüm yönlerini kapsamalıdır.
2. Sözkonusu kontroller, I. Ekte söz edilen topraklardan birine malların girdiği nokta, serbest dolaşım için bırakılacağı nokta, malları ithal eden yem veya gıda işyeri işletmecisinin tesisleri veya yem ve gıda zincirinde herhangi bir diğer noktada, uygun bir yerde yürütülmelidir.
3. Mallar üzerindeki sözkonusu kontroller aşağıdaki koşullarda da gerçekleştirilebilir:
(a) (AET) 2913/92 sayılı Yönetmeliğin 4 (16). Maddesinin (b) ila (f) fıkraları arasında söz edilen gümrük prosedürlerinden birine tabi tutularak; veya
(b) (AET) 2913/92 sayılı Yönetmeliğin 4 (15) (b) Maddesinde tanımlanan serbest bölgelerde veya serbest antrepolarda işleme tabi tutularak.
4. 3. paragrafta söz edilen mallar üzerinde gerçekleştirilen kontrollerin tatminkar neticeleri, yem ve gıda işyeri işletmecilerinin, serbest dolaşım için bırakıldıkları andan itibaren yem ve gıdanın, yem ve gıda yasasına uygun olmasını temin etmek sorumluluğunu etkilememeli ve ilgili yem ve gıda üzerinde ileri resmi kontrollerin gerçekleştirilmesini engellememelidir.
5. 62 (3). Madde’de söz edilen prosedüre uygun olarak, I. Ekte söz edilen topraklara giriş noktalarında, bilinen veya gelmekte olan risk temelinde belirlenen ve arttırılmış resmi kontrol seviyelerine tabi olacak hayvansal kökenli olmayan yem ve gıdalara ilişkin bir liste hazırlanmalı ve güncellenmelidir. Bu kontrollerin sıklığı ve doğası aynı prosedüre uygun olarak ortaya konmalıdır. Aynı zamanda, sözkonusu kontrollere ilişkin harçlar da aynı prosedür ile belirlenmelidir.
Madde 16
Hayvansal kökenli olmayan yem ve gıdalarda yürütülecek kontrol tipleri
1. 15 (1)’de söz edilen resmi kontroller en azından sistematik bir belge kontrolünü, rasgele bir kimlik kontrolünü, ve uygun olması durumunda fiziki muayeneyi içermelidir.
2. Fiziki muayene aşağıdaki hususlara bağlı olan bir sıklıkta yürütülmelidir:
(a) Farklı tipteki yem ve gıdalara eşlik eden riskler;
(b) Malı ithal eden veya ihraç eden üçüncü ülkenin, menşe işletmenin ve yem veya gıda işyeri işletmecisinin gerekli şartlara uygunluğu ile ilgili geçmişi;
(c) İthal eden yem veya gıda işyeri işletmecisinin yürütmekte olduğu kontroller;
(d) Menşe üçüncü ülkesinin yetkili makam tarafından verilmiş olan teminat.
3. Üye Devletler, fiziki kontrollerin, araştırmaların uygun bir şekilde yürütülmesine imkan tanıyacak, risk idaresine göre belirlenecek sayıda örneklerin alınmasına imkan tanıyacak ve yem ve gıdanın hijyenik olarak işleme tabi tutulmasına imkan verecek uygun kontrol tesislerine girişi olan uygun koşullar altında gerçekleştirilmesini temin etmelidir. Üye Devletler, kullanılan donanım ve metodolojinin, Topluluk veya ulusal mevzuat altında ortaya konulan sınır değerlerinin ölçülebilmesi için uygun olmasını temin etmelidirler.
Madde 17
Giriş noktaları ve ön bildirim
1. Üye Devletler Madde 15 (5)’de söz edilen kontrollerin düzenlenmesi için aşağıdaki hususları gerçekleştirmelidir:
Topraklarında, farklı tipteki yem ve gıdalar için uygun kontrol donanıma giriş imkanı olan özel giriş noktalarını belirlemeli; ve
Gelecek konsinyelerin varışından önce varışları ve özellikleri ile ilgili olarak, mallardan sorumlu olan yem ve gıda işyeri işletmecilerinden ön bildirimde bulunmalarını talep etme.
Üye Devletler diğer hayvansal kökenli olmayan yemler için de aynı kuralları uygulayabilirler.
2. Üye Devletler 1. paragrafa uygun olarak almış oldukları herhangi bir önlemi Komisyona ve diğer Üye Devletlere bildirmek durumundadırlar. Üye Devletler sözkonusu önlemleri, ticaretin gereksiz yere engellenmesini engelleyecek şekilde tasarlamalıdırlar.
Madde 18
Kuşku durumunda alınacak önlemler
Uyumsuzluk şüphesinin olması durumunda ya da kimlik ya da malın gerçekten gideceği yer veya mal ile sertifikalı teminatın örtüşmesi ile ilgili tereddütte bulunulduğu takdirde, yetkili makam sözkonusu şüpheyi ya da tereddüdü gidermek ya da onaylamak amacıyla resmi kontroller yürütmelidir. Yetkili makam, sözkonusu resmi kontrollerin sonuçlarını alana kadar ilgili malı resmi olarak alıkoymalıdır.
Madde 19
Üçüncü ülkelerden gelen yem ve gıdalarda resmi kontrolleri takip eden önlemler
1. Yetkili makam üçüncü ülkelerden gelen, yem ve gıda yasasına uygun olmayan, yem ve gıdaları resmi olarak alıkoymalıdır ve yem ve gıda işyeri işletmecilerinin sözkonusu maldan sorumlu olduğunu duyduktan sonra sözkonusu yem ve gıda ile ilgili olarak aşağıda verilmekte olan önlemleri almalıdır:
(a) Sözkonusu yem veya gıdanın Madde 20’e uygun olarak özel bir şekilde işleme tabi tutularak imhası emrini verebilir ya da Madde 21’e uygun olarak Topluluk dışına geri gönderebilir; yem ve gıdaların daha önceden amaçlanan kullanımının dışında, başka amaçlar için kullanılmasının gibi uygun olabilecek diğer önlemlere de karar verebilir;
(b) Eğer sözkonusu yem ya da gıda hali hazırda pazara sürüldü ise, yukarıda söz edilen önlemlerden birini uygulamadan önce, yem veya gıdanın takibini yapabilir ve eğer gerekli ise toplatılması veya geri çekilmesi emrini verebilir;
(c) (a) ve (b) alt paragraflarda söz edilen önlemlerden birisinin uygulanması esnasında veya uygulanıncaya kadar olan sürede yem veya gıdanın doğrudan ya da çevre kanalıyla insan veya hayvan sağlığı için herhangi bir olumsuz etkiye neden olmadığını doğrulayabilir.
2. Ancak, eğer:
(a) Madde 14 ve 15’de öngörülen resmi kontrollerin, malın insan veya hayvan sağlığı için tehlikeli olduğu veya güvenilir olmadığını göstermesi durumunda, yetkili makam sözkonusu malı, imhasından önce veya insan ve hayvan sağlığının korunması için gerekli olan diğer uygun olan önlemleri uygulamadan önce resmi olarak alıkoymalıdır.
(b) Madde 15 (5)’e uygun olarak arttırılmış düzeylerde resmi kontrollerin ortaya konduğu hayvansal kökenli olmayan yem veya gıda, resmi kontrole tabi tutulmadı ise veya Madde 17’ye uygun olarak belirlenen özel şartlara uygun olarak resmi kontrollere tabi tutulmadı ise, yetkili makam sözkonusu yemin veya gıdanın gecikme olmadan toplatılmasını ve resmi olarak alıkoyularak, daha sonra imha edilmesini ya da Madde 21’e uygun olarak geri gönderilmesi emrini vermelidir.
3. Yemin veya gıdanın girişine izin vermediği durumlarda yetkili makam, (AT) 178/2002 sayılı Yönetmeliğin 50 (3). Maddesinde öngörülen prosedüre uygun olarak, elde etmiş olduğu bulgular ve sözkonusu ürünle ilgili tanımlamaya ilişkin olarak Komisyona ve diğer Üye Devletlere bildirimde bulunmalı ve kararlarını, malın son varış noktası ile ilgili bilgiler ile beraber gümrük hizmetlerine de bildirmelidir.
4. Mallar ile ilgili alınan kararlar, Madde 54 (3)’de söz edilen başvuru hakkına tabidirler.
Madde 20
Özel işleme tabi tutma
1. Madde 19’da söz edilen özel olarak işleme tabi tutma aşağıdaki hususları içerebilir:
(a) Yem veya gıdayı Topluluk yasası ile veya geri gönderileceği üçüncü ülkenin şartları ile aynı çizgiye getirmek amacıyla işlenmesi veya işleme tabi tutulması, sulandırma hariç, uygun olması durumunda dekontaminasyon da dahil;
(b) Hayvan veya insanların tüketimi dışında kullanılması amacıyla uygun olan diğer yöntemlerle işlenmesi.
2. Yetkili makam, özel olarak işleme tabi tutulması işinin kendi kontrolü altında olan veya diğer bir Üye Devletin kontrolü altında olan tesislerde ve Madde 62 (3)’de söz edilen prosedüre uygun olarak ortaya konulan koşullara uygun olarak veya sözkonusu koşulların mevcut olmaması durumunda ulusal kurallara uygun olarak gerçekleştirilmesini temin etmelidir.
Madde 21
Malların (konsinye) geri gönderilmesi
1. Yetkili makam sadece aşağıdaki koşullar altında malların geri gönderilmesine izin verebilir:
(a) Maldan sorumlu olan yem veya gıda işyeri işletmecisi ile beraber varış yerinin kararlaştırılması; ve
(b) Yem veya gıda işyeri işletmecisinin, Topluluk içerisinde sözkonusu yemin veya gıdanın pazara sürülmesini engelleyen nedenler veya koşullar ile ilgili olarak, menşe üçüncü ülkesinin ya da varış yerindeki üçüncü ülkenin yetkili makamlarını daha önceden farklı bir şekilde bilgilendirdi ise; ve
(c) Varış yerindeki üçüncü ülkenin, menşe üçüncü ülkesi ile aynı olmaması durumunda varış yerindeki üçüncü ülkenin yetkili makam malın kabul edilmesi ile ilgili olarak yetkili makama hazırlıklı olduğu bildirimini yaptı ise.
2. Destekleyici uzman görüşü için geçerli olan zaman sınırlamasına ilişkin uygulanmakta olan ulusal kurallara halel getirmeden, resmi kontrol neticelerini engellememesi durumunda, genel bir kural olarak, yasal bir girişimde bulunulmadı ise, yetkili makamın malın varış yerini kararlaştırmasından sonra en geç 60 gün içerisinde geri gönderme işleminin gerçekleştirilmesi gerekmektedir. 60 günlük dönemin sonlanmasından sonra, gecikme gerekçelendirilmedikçe, geri gönderme işlemi gerçekleştirilmez ve mal imha edilmelidir.
3. Malların geri gönderilmesine kadar olan süre zarfında veya reddetme nedenlerinin onaylanmasından sonra, yetkili makam sözkonusu malı resmi olarak alıkoymalıdır.
4. Yetkili makam, (AT) 178/2002 sayılı Yönetmeliğin 50 (3). Maddesinde öngörülen prosedüre uygun olarak, Komisyona ve diğer Üye Devletlere bildirimde bulunmalı ve kararları ile ilgili olarak gümrük hizmetlerini bilgilendirmelidir. Yetkili makamlar, reddedilen malın Topluluğa yeniden girişinin mümkün olmamasını temin etmek için gerekli olan ileri önlemleri almak amacıyla, IV. Başlığa uygun olarak işbirliği yapmalıdırlar.
Madde 22
Maliyet
18, 19, 20 ve 21. Maddelerde söz edilen aktivitelerin yetkili makamlar tarafından uygulanmasından doğan maliyetin, maldan sorumlu olan yem veya gıda işyeri işletmecisi veya onun temsilcisi tarafından karşılanmalıdır.
Madde 23
Üçüncü ülkeler tarafından gerçekleştirilen ihracat öncesi kontrollerin onaylanması
1. İhraç edilen ürünlerin Topluluk şartlarını karşıladığını doğrulamak maksadıyla, Topluluğa ihraç edilmelerinden hemen önce yem ve gıda üzerinde üçüncü ülke tarafından gerçekleştirilen, özel ihracat öncesi kontroller, Madde 62 (3)’de söz edilen prosedüre uygun olarak onaylanabilir. Sözkonusu onay sadece ilgili üçüncü ülkeden menşeini alan yem veya gıda için uygulanabilir ve bir veya daha fazla ürün için verilebilir.
2. Sözkonusu onayın verilmesini takiben sonuç olarak yem ve gıda için gerçekleştirilen ithalat kontrollerin sıklığı azaltılabilir. Ancak Üye Devletler, üçüncü ülkeler tarafından yürütülen ihracat öncesi kontrollerin etkili olduklarının tespit edilmesini temin edilmesi amacıyla 1. paragrafta söz edilen onaya uygun olarak ithal edilen yem ve gıdalarda resmi kontroller yürütmelidir.
3. 1. paragrafta söz edilen onay bir üçüncü ülkeye, sadece aşağıdaki koşulları karşılaması durumunda verilebilir:
(a) Bir Topluluk denetiminin, Topluluğa ihraç edilen yem veya gıdanın Topluluk şartlarını veya eşdeğer şartları karşıladığını göstermesi;
(b) Gönderilmeden önce üçüncü ülkede gerçekleştirilen kontrollerin Topluluk yasası ile ortaya konulan belge, kimlik ve fiziki kontrollerin yerini alacak veya azaltacak etkinlikte ve etkililikte olduğunun değerlendirilmesi.
4. 1. paragrafta söz edilen onay, ihracat öncesi kontrollerin gerçekleştirilmesi sorumluluğu altında olan üçüncü ülke yetkili makamını ve uygun olması durumunda, belirli görevler ile ilgili yetki devri yaptığı herhangi bir kontrol kurumunu belirtmelidir. Sözkonusu yetki devri ancak, 5. Madde’deki kriterlerin veya eşdeğer koşulların karşılanması durumunda onaylanabilir.
5. Onayda belirtilen yetkili makam veya kontrol kurumu Toplulukla irtibattan sorumlu olmalıdır.
6. Üçüncü ülkenin yetkili makam veya kontrol kurumu I. Ekte söz edilen topraklardan birine girişten önce, her malın resmi olarak sertifikalandırılmasını temin etmelidir. 1. paragrafta söz edilen onay, sözkonusu sertifikalar ile ilgili olarak örnek bir model belirtmelidir.
7. (AT) 178/2002 sayılı Yönetmeliğin 50 (3). Maddesine halel getirmeden, 2. paragrafta söz edilen prosedüre tabi olan ithalatta gerçekleştirilen resmi kontroller neticesinde belirgin bir uyumsuzluk tespit edilirse, Üye Devletler, bu Yönetmeliğin IV. Başlığındaki prosedüre uygun olarak Komisyona ve diğer Üye Devletlere ve ilgili işletmecilere bir an evvel bildirimde bulunmalıdır; Üye Devletler kontrol edilen malların sayısını arttırmalı ve gerekli olması durumunda, durumun düzgün ve analitik bir şekilde incelenebilmesine imkan tanımak için, uygun depolama koşulları altında uygun sayıda örnek saklamalıdır.
8. Belirgin sayıda malda, üçüncü ülke yetkili makamın veya kontrol kuruluşunun vermiş olduğu sertifikalardaki bilgi ile ürünlerin birbirini tutmadığının tespit edilmesi durumunda, 2. paragrafta söz edilen kontrollerin sıklığının azaltılması hususu geçerliliğini kaybeder.
Madde 24
Yetkili makamlar ve gümrük hizmetleri
1. Bu bölümde söz edilen resmi kontrollerin düzenlenmesi için, yetkili makamların ve gümrük hizmetlerinin sıkı bir işbirliği içerisinde hareket etmeleri gerekmektedir.
2. Hayvansal kökenli yem ve gıda malları ve Madde 15 (5)’de söz edilen yem ve gıda malları ile ilgili olarak, gümrük hizmetleri, yetkili makamların onayı olmadan girişlerine veya serbest bölgelerde ya da serbest antrepolarda tutulmalarına izin vermemelidir.
3. Örneklerin alınması durumunda, yetkili makamlar, gümrük hizmetlerini ve ilgili işletmecileri bilgilendirmeli ve malın takip edilebilmesinin temin edilmesi şartı ile, örneklerin analiz sonuçlarının belli olmasından önce, malların serbest bırakılıp bırakılamayacağını bildirmelidir.
4. Serbest dolaşıma bırakılması durumunda, yetkili makam ve gümrük hizmetleri (AET) 339/93 sayılı Yönetmeliğin 2 ila 6. Maddeleri arasında ortaya konulan şartlara uygun olarak birlikte çalışmalıdır.
Madde 25
Uygulamaya yönelik önlemler
1. Yem ve gıdaların girişinde resmi kontrollerin tek tipte uygulanmasını temin edilmesi için gerekli olan önlemler 62 (3). Maddede söz edilen prosedüre uygun olarak ortaya konmalıdır.
2. Özellikle aşağıdaki hususlar ile ilgili olarak ayrıntılı kurallar ortaya konabilir:
(a) İthal edilen veya (AET) 2913/92 sayılı Yönetmeliğin 4 (16). Maddesinin (b) ila (f) fıkraları arasında söz edilen gümrük prosedürlerinden birine tabi tutulan; veya (AET) 2913/92 sayılı Yönetmeliğin 4 (15) (b) Maddesinde tanımlanan serbest bölgelerde veya serbest antrepolarda işleme tabi tutulacak yem ve gıda;
(b) Uluslararası taşın araçlarının mürettebatı ve yolcuları için tedarik edilen gıda;
(c) Uzaktan sipariş verilen (örneğin posta ile, telefon ile veya internet vasıtası ile) ve tüketiciye ulaştırılan yem veya gıda;
(d) Evcil hayvanlar ve atların kullanımı için yem ve uluslararası seyahat araçlarının mürettebatı ve yolcuları tarafından taşınan gıda;
(e) (AET) 2913/92 sayılı Yönetmeliğin 3. Maddesinde söz edilen belirli topraklara ilişkin, bu topraklara özel doğal şikayetlerin dikkate alınması için, özel koşullar ve muafiyetler;
(f) Madde 19’un çerçevesi kapsamında, üçüncü ülkelerden gelen yem ve gıdalara ilişkin olarak, yetkili makamlar tarafından alınan kararların tutarlılığının temin edilmesi amacı;
(g) Bir üçüncü ülke tarafından geri gönderilen Topluluk menşeli mallar;
(h) Örnekler toplandığı zaman mallara eşlik etmesi gereken belgeler.
BÖLÜM VI
RESMİ KONTROLLERİN FİNANSMANI
Madde 26
Genel İlke
Üye Devletler resmi kontroller için gerekli personelin temini veya diğer kaynaklar için kullanılmak üzere, genel vergilendirme veya harçlandırma ya da fiyatlandırma dahil, uygun gördükleri herhangi bir araç ile uygun mali kaynakların sağlanmasını temin etmelidir.
Madde 27
Harçlar ya da vergiler
1. Üye Devletler resmi kontrollerde doğan masrafları karşılamak üzere harç veya vergi toplayabilirler.
2. IV.Ekin A bölümünde ve V. Ekin A Bölümünde söz edilen faaliyetler ile ilgili olarak, Üye Devletler bir harcın toplanmasını temin etmelidirler.
3. 4. ve 6. paragraflara halel getirmeden, IV.Ekin A bölümünde ve V. Ekin A Bölümünde söz edilen özel faaliyetler ile ilgili olarak toplanan harçlar, IV.Ekin B bölümünde ve V. Ekin B Bölümünde belirtilen asgari oranlardan daha düşük olmamalıdır. Ancak 1 Ocak 2008 tarihine kadar olan geçici bir dönem için IV.Ekin A bölümünde söz edilen faaliyetler ile ilgili olarak, Üye Devletler 85/73/AET sayılı Direktife uygun olarak uygulanmakta olan oranları kullanmaya devam edebilirler.
IV. Ekin B bölümünde ve V. Ekin B Bölümünde belirtilen oranlar, özellikle enflasyon dikkate alınarak, 62 (3). Maddede söz edilen prosedüre uygun olarak en azından iki yılda bir güncellenmelidir.
4. 1. ve 2. paragrafa uygun olarak toplanan harçlar:
(a) VI. Ekte listesi verilen kalemler ile ilgili olarak, yetkili makamlar tarafından üstlenilmesi gereken maliyetlerden daha yüksek olamaz; ve
(b) Belirli bir zaman zarfında, yetkili makamlar tarafından üstlenilen maliyetler temelinde veya, uygun olması durumunda, IV. Ekin B bölümünde veya V. Ekin B Bölümünde belirlenmiş olan miktarlarda sabit bir oranda sabitlenmelidir.
5. Harçları belirlerken Üye Devletler aşağıdaki hususları dikkate almalıdır:
(a) İlgili olan işin tipi ve ilgili risk faktörleri;
(b) Düşük gelirli işyerlerinin kazancı;
(c) Üretim, işleme ve dağıtım için kullanılan geleneksel metotlar;
(d) Özel coğrafi zorluklara maruz kalan bölgelerde yerleşik olan işyerlerinin ihtiyaçları.
6. Belirli bir tip yem veya gıda veya faaliyetler için, resmi kontroller esnasında tespit edilen uyumluluk seviyesi kadar, yem ya da gıda işyerinin kendisinin uygulamakta olduğu kendine ait kontrol sistemleri ve takip sistemleri doğrultusunda, resmi kontroller azaltılmış sıklıkta gerçekleştiriliyorsa veya 5 (b) ile (d) paragraflarında söz edilen kriterleri dikkate almak için, aşağıdaki bilgileri Üye Devletin Komisyona bildirmesi şartı ile, Üye Devletler resmi kontrol harcını, 4 (b) paragrafında söz edilen seviyelerin altında belirleyebilirler:
(a) İlgili yem veya gıda veya faaliyetin tipi;
(b) İlgili yem ve gıda işyerinde gerçekleştirilen kontroller; ve
(c) Harçların azaltılmasının hesaplanmasında kullanılan metot.
7. Yetkili makamın, tek bir işletmede aynı zamanda birkaç tane resmi kontrol yürütmesi durumunda, bu kontrolleri tek bir faaliyet olarak kabul etmesi ve buna göre tek bir ücret talep etmesi gerekmektedir.
8. İthalat kontrollerine ilişkin harçlar, işletmeci tarafından ya da onun temsilcisi tarafından resmi kontrolleri yürütmekle sorumlu yetkili makama ödenmelidir.
9. Haksız yere alınmadıkça, harçlar doğrudan ya da dolaylı olarak geri ödenemez.
10. Madde 28’de söz edilen masraflardan doğan maliyetlere halel getirmeden, bu Yönetmeliğin uygulanması için, bu Maddede söz edilenler dışında herhangi bir harç toplamamalıdırlar.
11. İşletmecilerin veya diğer ilgili işyerlerini ya da onların temsilcilerinin harçları ödediklerine dair ispatlayıcı bir belgenin ellerine ulaşması temin edilmelidir.
12. Üye Devletler harçların hesaplanmasına ilişkin yöntemin halka duyurulmasını temin etmeli ve Komisyona bildirimde bulunmalıdır. Komisyon sözkonusu harçların bu Yönetmeliğin şartları ile uyumlu olup olmadığını incelemelidir.
Madde 28
Ek resmi kontrollerden doğan masraflar
Bir uyumsuzluğun tespit edilmesi yetkili makamın normal kontrol faaliyetlerini aşan resmi kontrolleri gerektiriyorsa, uyumsuzlukla ilgili sorumluluğu işletmecilere yükleyebilirler veya ek kontrollerden doğan masrafları malların sahibi olan veya ek kontroller yürütülürken malları elinde bulunduran işletmeciye yükleyebilirler. Özellikle 41. maddede öngörülen planda tanımlananlar olmak üzere, Topluluk yasası veya ulusal yasalar altında gerekli görülen rutin kontrol faaliyetleri, normal kontrol faaliyetleridir. Normal kontrol faaliyetlerini aşan faaliyetler problemin kapsamının kontrol edilmesi için gerekli olan, düzeltici faaliyetlerin yürütüldüğünün onaylanması için ya da bir uyumsuzluğu tespit etmek ya da kanıtlamak için yürütülmesi gereken diğer kontroller ile örneklerin toplanması ve analiz edilmesini kapsamaktadır.
Madde 29
Masrafların seviyeleri
Madde 28’de söz edilen masrafların seviyelerini belirlerken, Madde 27’de ortaya konulan esaslar dikkate alınmalıdır.
BÖLÜM VII
DİĞER HÜKÜMLER
Madde 30
Resmi sertifikasyon
1. Hayvan sağlığının ve hayvan refahının temin edilmesi amacıyla kabul edilen resmi sertifikasyon ile ilgili şartlara halel getirmeden, aşağıdaki hususlar ile ilgili olarak, 62 (3). Maddede söz edilen prosedüre uygun olarak şartlar belirlenebilir:
(a) Resmi sertifikasyonun gerekli olduğu koşullar;
(b) Model sertifikalar;
(c) Sertifikayı veren personelin özellikleri;
(d) Elektronik sertifikasyon dahil, güvenilebilir sertifikasyonu temin etmek için uyulaması gereken ilkeler;
(e) Sertifikaların geri çekilmesi ve sertifikaların değiştirilmesi durumunda izlenecek prosedürler;
(f) Daha küçük mallara ayrılmış mallar veya diğer mallar ile karışmış mallar;
(g) Resmi kontrollerin yürütülmesinden sonra mallara eşlik edecek belgeler.
2. Resmi sertifikasyonun gerekli olduğu durumlarda, aşağıdaki hususların temin edilmesi gerekmektedir:
(a) Sertifika ile mal arasında bir bağlantı olması;
(b) Sertifikadaki bilginin tam ve güvenilir olması.
3. Uygun olması durumunda, yem ve gıdanın resmi sertifikasyonuna ilişkin şartlar ile resmi sertifikasyona ilişkin diğer şartlar tek bir model sertifika altında birleştirilmelidir.
Madde 31
Yem ve gıda işyeri işletmelerinin kayıt altına alınmaları/ onaylanmaları
1. (a) Yetkili makamlar, işletmelerinin kayıt altına alınması için başvuruda bulunurken takip edilmek üzere yem ve gıda işyeri işletmecileri için, (AT) 852/2004 sayılı Yönetmelik ve 95/69/AT sayılı Direktif veya gıda yasasına ilişkin gelecekte çıkartılacak olan düzenlemelere uygun olarak prosedürleri belirlemelidir;
(b) Yetkili makamlar, kayıt altına alınmış olan yem ve gıda işyerleri işletmecilerinin bir listesini oluşturmalı ve güncel tutmalıdırlar. Farklı amaçlar için bir liste hazırlanmış ise, bu Yönetmeliğin amaçları uyarınca sözkonusu liste kullanılabilir.
2. (a) Yetkili makamlar, işletmelerinin onaylanması için başvuruda bulunurken takip edilmek üzere, yem ve gıda işyeri işletmecileri için, (AT) 852/2004 sayılı Yönetmelik, (AT) 854/2004 sayılı Yönetmelik ve 95/69/AT sayılı Direktif veya gıda yasasına ilişkin gelecekte çıkartılacak olan düzenlemelere uygun olarak prosedürleri belirlemelidir.
(b) Bir yem veya gıda işyeri işletmecisinden onay için başvuru almasını takiben yetkili makam yerinde inceleme gerçekleştirmelidir.
(c) Yetkili makam ilgili faaliyetler için bir işletmeye onayı sadece, yem ve gıda işyeri işletmecisinin, yem ve gıda yasasının ilgili şartları ile uygun olduğunu ispat etmesi durumunda vermelidir.
(d) İşletmenin tüm altyapı ve donanım şartlarını karşıladığını tespit etmesi durumunda, yetkili makam şartlı onay verebilir. Şartlı onayın verilmesinden sonra üç ay içerisinde, işletmede gerçekleştirilen yeni bir resmi kontrol sonucunda işletmenin yem ve gıda yasasının ilgili diğer şartlarını da karşıladığının tespit edilmesi durumunda, yetkili makam tam onay verebilir. Eğer belirgin bir ilerleme kaydedildiyse ancak işletme hala ilgili tüm şartları karşılayamıyor ise, yetkili makam şartlı onayın süresini uzatabilir. Ancak şartlı onayın süresi toplamda altı ayı geçmemelidir;
(e) Yetkili makam resmi kontrolleri yürütürken, işletmelerin onaylarını da incelemeye almalıdır. Yetkili makam, ciddi eksiklikler tespit etmesi durumunda veya bir işletmede sürekli üretimi durdurmak zorunda kaldıysa ve yem veya gıda işyeri işletmecisi gelecek üretime ilişkin yeterli teminatları sağlayamıyorsa, işletmenin onayının geri çekilmesi için prosedürleri başlatmalıdır. Ancak yetkili makam, yem veya gıda işyeri işletmecisinin makul bir süre zarfında eksikliklerin giderileceğine dair teminat verebiliyorsa, işletmenin onayını askıya alabilir;
(f) Yetkili makamlar Madde 62 (3)’de söz edilen prosedüre uygun olarak seçilebilecek bir şekilde onaylı işletmelerin listesini güncel tutmalıdır ve diğer Üye Devletlerin ve halkın kullanımına açık olmasını temin etmelidir.
BAŞLIK III
REFERANS LABORATUARLARI
Madde 32
Topluluk referans laboratuarları
1. VII. Ekte söz edilen Topluluk referans laboratuarları aşağıdaki hususlardan sorumlu olmalıdır:
(a) Referans metotları dahil olmak üzere, ulusal referans laboratuarlarına analitik metotların detayları sağlamak;
(b) (a)’da söz edilen metotların ulusal referans laboratuarları tarafından uygulanmasının koordinasyonunu yapmak, özellikle karşılaştırmalı testlerin düzenlenmesi ve sözkonusu karşılaştırmalı testlerin mümkün olması durumunda, uluslararası düzeyde kabul edilmiş protokollere uygun olarak, düzgün bir şekilde takibinin temin edilmesi;
(c) Uzmanlık alanları kapsamında yeni analitik metotların uygulanması için gerekli olan uygulamaya yönelik düzenlemelerin koordinasyonu ve bu alandaki gelişmeler ile ilgili olarak ulusal referans laboratuarlarını bilgilendirmek;
(d) Ulusal referans laboratuarları personelinin ve gelişmekte olan ülkelerden uzmanların yararına, başlangıç ve ileri düzey eğitim kursları düzenlemek;
(e) Özellikle, Üye Devletlerin analiz sonuçlarına itiraz etmeleri durumunda, Komisyona bilimsel ve teknik yardım sağlamak;
(f) Üçüncü ülkelerdeki yem ve gıdaları analiz eden laboratuarlarla işbirliği yapmak.
2. Hayvan sağlığı sektöründe Topluluk referans laboratuarları aşağıdaki hususlardan sorumlu olmalıdır:
(a) Hastalıkların teşhis edilmeleri için Üye Devletlerde uygulanan metotların koordinasyonu;
(b) Üye Devletlerdeki hastalık salgınlarında doğrulayıcı teşhisi karakterizasyon ve epizootik çalışmalar için patojen izolatlarını kabul ederek, faal bir şekilde yardımcı olmak;
(c) Tüm Toplulukta teşhis tekniklerinin uyumlaştırılması yaklaşımıyla teşhis laboratuarlarında çalışan uzmanlar için başlangıç ve ileri düzey eğitimler sağlamak;
(d) Uzmanlık alanlarına giren hayvan hastalıklarının teşhisi metotları ile ilgili olarak, sözkonusu hastalıkların yaygın olduğu üçüncü ülkelerdeki yetkili laboratuarlarla işbirliği yapmak;
(e) Ulusal referans laboratuarları personelinin ve gelişmekte olan ülkelerden uzmanların yararına, başlangıç ve ileri düzey eğitim kursları düzenlemek;
3. 12 (2) ve (3) . Madde Topluluk referans laboratuarları için uygulanmalıdır.
4. Topluluk referans laboratuarlarının aşağıdaki şartları karşılamaları gerekmektedir. Topluluk referans laboratuarları:
(a) Uzmanlık alanında uygulanan teşhis ve analitik teknikleri ile ilgili uygun eğitimlere uygun bir şekilde nitelik kazanmış personeli olmalı;
(b) Kendilerine verilen görevleri yerine getirilmeleri için ihtiyaç duyulan donanım ve ürünlere sahip olmalı;
(c) Uygun bir idari alt yapıya sahip olmalı;
(d) Personelinin belirli konuların, sonuçların ve ilişkilerin gizli kalması özelliğine bağlı kalmalarının temin edilmesi;
(e) Uluslararası standartlar ve uygulamalar ile ilgili yeterli düzeyde bilgiye sahip olmalı;
(f) Kullanıma açık referans maddelerinin ve çözücülerin uygun ise güncellenmiş listesi ile sözkonusu maddelerin ve çözücülerin üreticilerinin ve satıcılarının güncel listesini tutmalı;
(g) Ulusal düzeyde ve Topluluk düzeyinde yürütülen araştırma faaliyetlerini takip etmeli;
(h) Topluluk içerisinde meydana gelen acil durumlar için eğitimli personel bulundurmalı.
5. 1. Maddede söz edilen alanlarla ilgili diğer Topluluk referans laboratuarları, 62 (3). Maddede söz edilen prosedüre uygun olarak, VII. Ek’e dahil edilebilir. Aynı prosedüre uygun olarak VIII. Ek güncellenebilir.
6. Topluluk referans laboratuarları için ek görev ve sorumluluklar, 62 (3). Maddede söz edilen prosedüre uygun olarak ortaya konabilir.
7. Veterinerlik alanında harcamalara ilişkin 26 Haziran 1990 tarih ve 90/424/AET sayılı Konsey Kararının ( ) 28. Maddesine uygun olarak, Topluluk referans laboratuarlarına Topluluk yardımı verilebilir.
8. Topluluk referans laboratuarları bu Yönetmeliğin şartlarına uyumun doğrulanabilmesi için Topluluk kontrollerine tabi olabilir. Sözkonusu kontroller neticesinde bir laboratuarın sözkonusu şartlara uymadığının veya kendisine verilen görevleri yerine getirmediğinin tespit edilmesi durumunda, 62 (3). Maddede söz edilen prosedüre uygun olarak gerekli önlemler alınabilir.
9. Özellikle (AT) 999/2001 sayılı Yönetmeliğin VI. Kısmı ve 96/23/AT sayılı Direktifin 14. Maddesi olmak üzere, 1 ila 7. paragraflar, daha spesifik olan kurallara halel getirmeden uygulanmalıdır.
Madde 33
Ulusal referans laboratuarları
1. Üye Devletler, 32. Maddede söz edilen her Topluluk referans laboratuarı için bir veya daha fazla ulusal referans laboratuarının tayin edilmesini düzenlemelidir. Bir Üye Devlet başka bir Üye Devlette yerleşik olan veya Avrupa Serbest Ticaret Birliği (EFTA) Üyesi bir devlette yerleşik olan bir laboratuarı tayin edebilir veya bir laboratuar birden fazla Üye Devlet için ulusal referans laboratuarı olabilir.
2. Bu ulusal laboratuarlar aşağıda belirtilen hususları gerçekleştirmelidir:
(a) Uzmanlık alanlarında Topluluk referans laboratuarı ile işbirliği yapmak;
(b) Madde 11’e uygun olarak, uzmanlık alanlarında, örneklerin analizinden sorumlu olan resmi laboratuarların faaliyetlerini koordine etmek;
(c) Uygun olması durumunda, resmi ulusal laboratuarlar arasında karşılaştırmalı testler düzenlemek ve sözkonusu karşılaştırmalı testlerin uygun bir şekilde takibinin yapılması;
(d) Topluluk referans laboratuarlarından edinilen bilgilerin yetkili makamlara ve resmi ulusal laboratuarlara iletilmesini temin etmelidir;
(e) 53. Maddeye göre kabul edilen koordineli kontrol planlarının uygulanması için yetkili makama bilimsel ve teknik yardım sağlamalı;
(f) Mevcut ek ulusal görevlere halel getirmeden, 62 (3). Maddede söz edilen prosedüre uygun olarak öngörülen diğer özel görevlerin yürütülmesinden sorumlu olmalıdır.
3. 12 (2) ve (3). Madde ulusal referans laboratuarları için uygulanmalıdır.
4. Üye Devletler her ulusal referans laboratuarının ve ilgili Topluluk referans laboratuarının isim ve adresini Komisyona ve diğer Üye Devletlere bildirmelidir.
5. Bir Topluluk referans laboratuarı için birden fazla ulusal referans laboratuarı olan Üye Devletler, bu laboratuarların, diğer ulusal referans laboratuarları ve Topluluk referans laboratuarları ile etkin bir koordinasyonunun temin edilmesi için yakın bir şekilde çalışmalarını temin etmelidir.
6. Ulusal referans laboratuarları için ek görev ve sorumluluklar 62 (3). Maddede söz edilen prosedüre uygun olarak ortaya konmalıdır.
7. 1. ve 5. paragraflar, özellikle (AT) 999/2001 sayılı Yönetmeliğin VI. Kısmı ile 96/23/AT sayılı Direktif olmak üzere, daha spesifik olan kurallara halel getirmeden uygulanmalıdır.
BAŞLIK IV
YEM VE GIDA ALANINDA İDARİ YARDIM VE İŞBİRLİĞİ
Madde 34
Genel ilkeler
1. Yem ve gıda üzerinde gerçekleştirilen resmi kontrollerin neticeleri bir veya daha fazla Üye Devlette önlem alınmasını gerektirdiği takdirde, ilgili Üye Devletlerin yetkili makamları birbirlerine idari açıdan yardım sağlamalıdır.
2. Yetkili makamlar, talep üzerine ya da araştırmaların gidişatının gerektirmesi durumunda kendi inisiyatifi ile idari yardım sağlamalıdır. İdari yardım, uygun olması durumunda, başka bir Üye Devletin yetkili makamın yürütmekte olduğu yerinde kontrollere katılımı da içerebilir.
3. 35 ila 40. Maddeler, mahkeme kovuşturmalarına konu olan veya kovuşturma ile ilgili olan belgelerin serbest bırakılması ile ilgili olarak uygulanan ulusal kurallara ya da doğal veya yasal kişilerin ticari çıkarlarının korunmasını amaçlayan ulusal kurallara halel getirmemelidir.
Madde 35
İletişim kuruluşları
1. Her Üye Devlet, diğer Üye Devletlerin irtibat kuruluşları ile uygun bir şekilde irtibat kurulmasını sağlamak üzere bir veya daha fazla irtibat kuruluşu belirlemelidir. İrtibat kuruluşlarının rolü, özellikle, yardım taleplerinin iletilmesi ve kabul edilmesi olmak üzere, yetkili makamlar arasındaki iletişime yardımcı olmak ve bu iletişimi koordine etmek olmalıdır.
2. Üye Devletler belirledikleri irtibat kuruluşları ile ilgili tüm ayrıntılı bilgileri ve bu bilgiler üzerinde yapılan değişiklikleri, Komisyona ve diğer Üye Devletlere bildirmelidir.
3. 1. paragrafa halel getirmeden, irtibat kuruluşlarının belirlenmesi, farklı Üye Devletlerdeki yetkili makam personeli arasında doğrudan irtibatı, bilgi alışverişini veya işbirliğini engellememelidir.
4. Veteriner ve zootekni konularına ilişkin mevzuatın doğru bir şekilde uygulanabilmesini temin etmek üzere, Üye Devletlerin idari makamları arasında ve Komisyon ile karşılıklı yardımlaşmaya ilişkin 21 Kasım 1989 tarih ve 89/608/AET sayılı Konsey Direktifine ( ) tabi olan yetkili makamlar bu başlık altında faaliyet gösteren makamlar ile uygun bir şekilde irtibatta olmalıdır.
Madde 36
Talep üzerine yardım
1. Gerekçeli bir talep ulaştıktan sonra, talepte bulunulan yetkili makam, talepte bulunan yetkili makamın kendi yargılama yetkisinde bulunan yem ve gıda yasasına uygunluğu doğrulayabilmesi için gerekli olan tüm bilgi ve belgeleri sağlamalıdır. Bu amaçla, talepte bulunulan yetkili makam, sözkonusu bilgi ve belgeleri temin edebilmek için gerekli olan idari soruşturma yürütülmesini düzenlemelidir.
2. 1. paragraf uyarınca sağlanan bilgi ve belgeler gereksiz gecikme olmadan iletilmelidir. Belgeler orijinal nüsha olarak ya da kopyaları çıkartılarak iletilebilir.
3. Talepte bulunan makam ile talepte bulunulan makam arasında anlaşma yapılması ile, talepte bulunan makam tarafından belirlenen personel, idari soruşturma esnasında orada bulunabilir.
Sözkonusu soruşturmalar her zaman talepte bulunulan makamın personeli tarafından yürütülmelidir.
Talepte bulunan makamın personeli, kendi inisiyatifiyle, talepte bulunulan makamın personeline verilen soruşturma yetkilerini kullanamaz. Ancak, sözkonusu personel, talepte bulunulan makamın personeliyle, onların aracılığıyla, ve sadece, yürütülmekte olan idari soruşturma amacıyla, aynı tesislere ve belgelere ulaşabilir.
4. 3. paragrafa uygun olarak, başka bir Üye Devlette bulunan, talepte bulunan makamın personeli, her zaman kendilerinin kimliğini ve resmi imkanlarını belirten yazılı bir yetki belgesi bulundurmalıdır.
Madde 37
Talep olmadan yardım
1. Bir yetkili makam bir uyumsuzluğun farkına vardığında, ve sözkonusu uyumsuzluğun başka bir Üye Devlet için ya da diğer Üye Devletler için bulaşma ihtimali varsa, gecikme olmadan ve ön talep olmadan, ilgili bilgiyi diğer Üye Devlete ya da Devletlere iletmelidir.
2. Sözkonusu bilgiyi alan Üye Devletler konuyu araştırmalı ve bilgiyi gönderen Üye Devleti, araştırmanın sonuçları ile ilgili olarak ve uygun olması durumunda, alınan önlemler ile ilgili olarak bilgilendirmelidir.
Madde 38
Uyumsuzluk durumunda yardım
1. Malların varış yerinde gerçekleştirilen resmi kontroller esnasında veya malların nakli esnasında, varış yerindeki Üye Devlet yetkili makamı, malların, insan veya hayvan sağlığı için ciddi bir risk teşkil edecek şekilde yem ve gıda yasası ile uyumsuz olduğunu veya yem ve gıda yasasını ciddi bir şekilde ihlal ettiğini tespit ederse, gecikme olmadan, gönderen Üye Devletteki yetkili makam ile irtibata geçmelidir.
2. Gönderen Üye Devletteki yetkili makam, konuyu araştırmalı ve gerekli olan tüm önlemleri alarak, varış yerindeki Üye Devlet yetkili makamını, yürütülen araştırmanın ve resmi kontrollerin özellikleri ile ilgili olarak, alınan kararlar ve sözkonusu kararların gerekçeleri ile ilgili olarak bilgilendirmelidir.
3. Varış yerindeki Üye Devlet yetkili makamın, sözkonusu önlemlerin uyumsuz olduğu ile ilgili gerekçelerinin olması durumunda, iki Üye Devletin yetkili makamları, uygun olması durumunda 36 (3) ve (4). Maddeye uygun olarak ortaklaşa yerinde inceleme de dahil olmak üzere, beraberce durumu yeniden kazanmaya yönelik yolları ve araçları bulmaya çalışmalıdırlar. Uygun önlemler üzerinde bir anlaşmaya varamamaları durumunda konuyu Komisyona bildirmelidirler.
Madde 39
Üçüncü ülkelerle ilişkiler
1. Bir yetkili makam, bir üçüncü ülkeden insan veya hayvan sağlığı için risk teşkil ettiği ve/veya uyumsuzluğun olduğuna dair bir bilgi alırsa, sözkonusu yetkili makam bilgiyi ilgilenebileceklerini farz etmesi durumunda veya talep etmeleri durumunda diğer Üye Devletlere de iletmelidir. Topluluk düzeyinde ilgili olması durumunda sözkonusu bilgiyi Komisyona da iletmelidir.
2. İlgili yem ve gıda yasasına zıt olan veya zıt olabilecek işlemlerin yasal olmayan doğası ile ilgili kanıtların toplanmasına yönelik gerekli yardımın sağlanması için Üçüncü ülke yasal bir soruşturma başlattı ise, bu Yönetmelik altında elde edilen bilgiler sözkonusu üçüncü ülkeye iletilebilir. Üçüncü ülkenin yasal bir Yönetmelik altında elde edilen bilgi, bilgiyi veren yetkili makamların muaffakatı ile beraber, üçüncü ülkelere şahsi veriler ile ilgili bilgilerin iletilmesi için geçerli olan yasalara uygun olarak, sözkonusu üçüncü ülkeye iletilebilir.
Madde 40
İşbirliği yardımı ve Komisyon tarafından izlenmesi
1. Komisyon özellikle aşağıdaki durumlar olmak üzere, gecikme olmadan, yem ve gıda yasasına aykırı olan veya olması muhtemel olan ve Topluluk için özel önemi olan faaliyetler ile ilgili, Üye Devletlerden veya başka kaynaklardan gelen bilgiler üzerine bilgi sahibi olduğu zaman Üye Devletler tarafından alınan önlemleri koordine etmelidir:
(a) Sözkonusu faaliyetlerin bir çok Üye Devlete yayılması durumunda ya da yayılma ihtimalinin olması durumunda;
(b) Benzer faaliyetlerin bir kaç Üye Devlette yürütülmekte olduğunun ortaya çıkması durumunda; veya
(c) Uyumsuzluğu çözmeye yönelik olarak Üye Devletler arasında uygun önlemler ile ilgili bir anlaşmaya varılamaması durumunda.
2. Varış yerindeki resmi kontroller tekrarlayan bir şekilde yemin veya gıdanın uyumsuz olduğunu göstermesi durumunda ya da yem veya gıdanın, doğrudan veya çevre kanalıyla, insan, bitki veya hayvanlar için tekrarlayan bir şekilde risk teşkil ettiğini göstermesi durumunda, varış yerindeki Üye Devlet yetkili makam Komisyonu ve diğer Üye Devletlerin yetkili makamlarını bilgilendirmelidir.
3. Komisyon aşağıdaki önlemleri alabilir:
(a) İlgili Üye Devlet ile işbirliği içerisinde, yerinde resmi kontroller yürütmek üzere bir teftiş ekibi gönderebilir;
(b) Gönderen Üye Devletin yetkili makamından ilgili resmi kontrolleri derinleştirmesini ve konuya ilişkin olarak yürütülen faaliyetler ile alınan önlemlere ilişkin rapor hazırlayarak bildirimde bulunmasını isteyebilir.
4. 2 ve 3. paragraflarda öngörülen önlemlerin bir yem veya gıda işyeri işletmecisinin tekrarlanan uyumsuzlukları ile ilgili olarak alınması durumunda, yetkili makam sözkonusu önlemlerden doğan masrafları ilgili işyerine yüklemelidir.
BAŞLIK V
KONTROL PLANLARI
Madde 41
Çok yıllık ulusal kontrol planları
(AT) 178/2002 sayılı Yönetmeliğin 17 (2). Maddesinin, hayvan sağlığı ve hayvan refahı kurallarının ve bu Yönetmeliğin 45. Maddesinin etkili bir şekilde uygulanmasının temin edilmesi için, her Üye Devlet tek birleşik çok yıllık ulusal kontrol planı hazırlamalıdır.
Madde 42
Çok yıllık ulusal kontrol planlarının hazırlanmasına yönelik ilkeler
1. Üye Devletler aşağıdaki hususları gerçekleştirmelidir:
(a) 41. Maddede söz edilen planı ilk olarak, 1 Ocak 2007 tarihinden daha geç olmamak kaydıyla uygulamalıdır; ve
(b) Planı gelişmeler ışığında düzenli olarak güncelleştirmelidir; ve
(c) Talep üzerine, Komisyona planın son halini sağlamalıdır.
2. Her çok yıllık ulusal kontrol planı, ilgili Üye Devletteki yem ve gıda kontrol sistemleri ve hayvan sağlığı ve hayvan refahı kontrol sistemlerinin yapısı ve düzenlenmesi ile ilgili olarak, özellikle aşağıdakiler ilişkin olmak üzere genel bir bilgi içermelidir:
(a) Planın stratejik hedefleri ve kontrollerin ve kaynakların tahsis edilmesinin bu hedefleri yansıtmadaki önceliği;
(b) İlgili faaliyetlerin risk sınıflandırması;
(c) Yetkili makamların ve onların merkezi, bölgesel veya yerel seviyelerde görevlerinin belirlenmesi ve bu makamların kullanımına açık kaynaklar;
(d) Bireysel işletmelerdeki resmi kontroller dahil, ulusal, bölgesel veya yerel seviyelerde resmi kontrollerin genel olarak düzenlenmesi ve idaresi;
(e) Farklı sektörlere uygulanan kontrol sistemleri ve bu sektörlerde resmi kontrollerden sorumlu farklı birimler arasında koordinasyon;
(f) Uygun olması durumunda, görevlerin kontrol kurumlarına devredilmesi;
(g) 4 (2). Maddenin işleyişe yönelik kriterlerine uygunluğu sağlamaya yönelik metotlar;
(h) 6. Maddede söz edilen resmi kontrolleri gerçekleştiren personelin eğitimi;
(i) 8. ve 9. Maddelerde söz edilen yazılı prosedürler;
(j) Hayvan veya gıda kaynaklı acil durumlar, yem ve gıda kontaminasyonu olayları veya diğer insan sağlığı riskleri için acil eylem planlarının düzenlenmesi ve işleyişi;
(k) İşbirliğinin ve karşılıklı yardımlaşmanın düzenlenmesi.
3. Uygulanmaları esnasında çok yıllık ulusal kontrol planları uyarlanabilir. Değişiklikler aşağıdaki hususları dikkate alarak ya da aşağıdaki hususlar ışığında yapılabilir:
(a) Yeni mevzuat;
(b) Yeni bir hastalığın ya da diğer sağlık risklerinin ortaya çıkması;
(c) Yetkili ulusal makamların yapısında, idaresinde veya işleyişinde belirgin değişikliklerin olması;
(d) Üye Devletlerin gerçekleştirdiği resmi kontrollerin neticeleri;
(e) 45. Maddeye uygun olarak yürütülen Topluluk kontrollerinin neticeleri;
(f) 43. Maddede söz edilen rehberlerde herhangi bir değişiklik;
(g) Bilimsel bulgular;
(h) Bir Üye Devlette bir üçüncü ülke tarafından gerçekleştirilen denetimlerin neticeleri.
Madde 43
Çok yıllık ulusal kontrol planları için rehberler
1. 41. Maddede söz edilen çok yıllık ulusal kontrol planları, 62 (2). Maddede söz edilen prosedüre uygun olarak Komisyon tarafından hazırlanan rehberleri dikkate almalıdır. Bu rehberler özellikle:
(a) Yem ve gıda ile hayvan sağlığı ve hayvan refahı mevzuatına ilişkin resmi kontrollerde tutarlı, kapsamlı ve birleşik bir yaklaşımı teşvik etmeli ve ithalat ve giriş dahil, tüm sektörleri ve yem ve gıda zincirinin tüm aşamalarını kapsamalı;
(b) Riske dayalı öncelikleri ve ilgili faaliyetlerin risk sınıflandırması için kriterler ile en etkili kontrol prosedürlerini belirlemeli;
(c) Diğer öncelikleri ve en etkili kontrol prosedürlerini belirlemeli;
(d) Yem ve gıda yasası ile uygunluk ile ilgili olarak en güvenilir ve en belirleyici bilgiyi sağlamak üzere, yemin kullanımı da dahil, yem ve gıdanın üretim, işleme ve dağıtım aşamalarının belirlenmesi;
(e) Kontrol sisteminin tüm aşamalarında en iyi uygulamaların kabul edilmesinin teşvik edilmesi;
(f) Geriye takip sistemlerinin etkili bir şekilde kontrollerinin geliştirilmesinin teşvik edilmesi;
(g) Performansın ve kontrol faaliyetlerinin sonuçlarının kayıt altına alınması için sistemlerin geliştirilmesi ile ilgili tavsiyede bulunmak;
(h) Resmi hizmetlerin organizasyonları ve işleyişleri ile ilgili olarak ilgili uluslararası kurumların standartlarını ve tavsiyelerini yansıtmak;
(i) 4 (6). Maddede söz edilen denetimlerin yürütülmesine yönelik kriterleri ortaya koymak;
(j) 44. Maddede şart koşulan yıllık raporlara dahil edilmesi gereken bilginin ve sözkonusu raporların yapısını ortaya koymak;
(k) Çok yıllık ulusal kontrol planlarının değerlendirilmesinde kullanılacak temel performans göstergelerini belirlemek.
2. Gerekli olması durumunda, rehberler, 44. Maddeye uygun olarak Üye Devletler tarafından sunulan yıllık raporların analizi doğrultusunda ve 45. Maddeye uygun olarak Komisyon tarafından yürütülen kontrollerin analizi doğrultusunda uyarlanmalıdır.
Madde 44
Yıllık raporlar
1. Çok yıllık ulusal kontrol planlarının uygulanmaya başlamasından bir yıl sonra ve takip eden her yılda, Üye Devletler, Komisyona aşağıdaki bilgileri içeren bir rapor sunmalıdır:
(a) 42 (3). Maddede söz edilen faktörleri dikkate alarak, çok yıllık ulusal kontrol planlarında yapılan herhangi bir değişiklik;
(b) Çok yıllık ulusal kontrol planı hükümleri altında yürütülen kontrollerin ve denetimlerin neticeleri;
(c) Tespit edilen uyumsuzluk vakalarının sayısı ve tipi;
(d) Çok yıllık ulusal kontrol planlarının etkili bir şekilde uygulanmasını temin etmek üzere, yürütme faaliyetleri ve neticeleri dahil olmak üzere gerçekleştirilen faaliyetler.
2. Bu raporun ve özellikle, resmi kontrol neticelerinin, tutarlı bir şekilde sunulmasını teşvik etmek amacıyla, 1. paragrafta söz edilen bilgi, 62 (2). Maddede söz edilen prosedüre uygun olarak Komisyon tarafından hazırlanan rehberleri dikkate alması gerekmektedir.
3. Üye Devletler, ilgili oldukları yılın bitmesinden sonra altı ay içerisinde raporlarını tamamlamalı ve Komisyona iletmelidirler.
4. 1. paragrafta söz edilen raporlar 45. Maddeye uygun olarak yürütülen Komisyon kontrollerinin sonuçları ve ilgili diğer bilgiler doğrultusunda, Komisyon, Üye Devletlerde resmi kontrollerin genel işleyişine ilişkin yıllık rapor hazırlamalıdır. Bu rapor, uygun olması durumunda, aşağıdaki hususlar ilişkin tavsiyeleri de içerebilir:
(a) Kapsam, idare ve uygulama dahil olmak üzere, Üye Devletlerdeki resmi kontrol sistemlerinin ve denetim sistemlerinin geliştirilmesi olasılığı;
(b) Sektörlere ve faaliyetlere ilişkin, bu sektör ve faaliyetler çok yıllık ulusal kontrol planı kapsamında olup olmadığından bağımsız olarak, özel kontrol faaliyetleri;
(c) Özel ilgi alanında olan konuları çözmeye yönelik koordineli planlar.
5. Çok yıllık ulusal kontrol planları ve ilgili rehberler, uygun olması durumunda, Komisyonun hazırlamış olduğu raporda yer alan sonuçlar ve tavsiyeler doğrultusunda uyarlanmalıdır.
6. Komisyon hazırlamış olduğu raporu Avrupa Parlamentosuna ve Konseyine sunmalı ve halk tarafından ulaşılabilir olmasını temin etmelidir.
BAŞLIK VI
TOPLULUK FAALİYETLERİ
BÖLÜM I
TOPLULUK KONTROLLERİ
Madde 45
Üye Devletlerde Topluluk Kontrolleri
1. Komisyon uzmanları Üye Devletlerde genel ve özel denetimler gerçekleştirmelidir. Komisyon kendi uzmanlarına yardımcı olmak üzere Üye Devletlerden uzman atayabilir. Genel ve özel denetimler Üye Devlet yetkili makamları ile işbirliği halinde düzenlenmelidir. Denetimler düzenli aralıklarla gerçekleştirilmelidir. Temel amaç genel olarak, Üye Devletlerde yürütülen resmi kontrollerin 41. Maddede öngörülen çok yıllık ulusal kontrol planlarına uygun olarak ve Topluluk yasası ile uyumlu olarak gerçekleştirildiğinin doğrulanmasıdır. Bu amaç için ve denetimlerin etkinliğinin ve etkililiğinin kolaylaştırılması amacıyla, Komisyon, sözkonusu denetimleri yürütmeye başlamadan önce, Üye Devletlerden mümkün olan en kısa sürede ulusal kontrol planlarının güncel örneğini isteyebilir.
2. Genel denetimleri bir veya daha fazla özel alanda gerçekleştirilen özel denetimler ve incelemeler destekleyebilir. Özel denetimler ve incelemeler özellikle aşağıdaki hususlara hizmet etmelidir:
(a) Çok yıllık ulusal kontrol planının, yem ve gıda yasasının ve hayvan sağlığı ve hayvan refahı mevzuatının uygulandığını doğrulamalı, uygun olması durumunda, resmi hizmetlerin yerinde incelenmesi ve denetlenen sektöre bağlı tesislerin incelenmesini içerebilir;
(b) Yetkili makamların işleyişini ve düzenlenmesini doğrulamalı;
(c) Üye Devletlerde tekrarlanan problemleri ve önemli olan problemleri araştırmalı;
(d) Acil durumları, yayılmakta olan problemleri veya Üye Devletlerdeki yeni gelişmeleri araştırmalıdır.
3. Komisyon yürütmüş olduğu her kontrole ilişkin bulgular ile ilgili rapor hazırlamalıdır. Uygun olması durumunda Komisyonun raporu, yem ve gıda yasası ile hayvan sağlığı ve hayvan refahı kuralları ile uyumluluğun geliştirilmesine ilişkin Üye Devletler için tavsiyeler içermelidir. Komisyon raporların halkın kullanımına açık olmasını temin etmelidir. Bir Üye Devlette yürütülen kontrollere ilişkin rapor hazırlanması durumunda, Komisyon ilgili yetkili makama görüş bildirmek üzere, raporun taslağını iletmeli ve rapora son halini vermeden evvel yetkili makamın yorumlarını dikkate almalı ve son rapor ile beraber sözkonusu yorumları da yayınlamalıdır.
4. Komisyon yıllık kontrol programı hazırlamalı ve bunu Üye Devletlere bir an evvel iletmeli ve sonuçlarına ilişkin rapor hazırlamalıdır. Komisyon yem ve gıda güvenliği, hayvan sağlığı, hayvan refahı ve bitki sağlığı alanlarındaki gelişmeleri dikkate alarak sözkonusu programda değişiklikler yapabilir.
5. Üye Devletler:
(a) Topluluk kontrolleri neticesinde verilen tavsiyeler doğrultusunda uygun olan önlemleri almak;
(b) Kontrolleri etkin ve etkili bir şekilde yürütebilmelerine imkan tanımak için Komisyon uzmanları için gerekli olan her türlü yardımı, tüm belgeleri, ve diğer teknik desteği sağlamalı;
(c) Bilgisayar sistemleri de dahil olmak üzere, görevlerini yerine getirmeleri ile ilgili olan tesislerin tümüne veya bir kısmına Komisyon uzmanlarının girişinin olmasını temin etmek.
6. Üye Devletlerdeki Topluluk kontrollerine ilişkin ayrıntılı kurallar, 62 (3). Maddede söz edilen prosedüre uygun olarak kabul edilebilir ya da değiştirilebilir.
Madde 46
Üçüncü Ülkelerde Topluluk Kontrolleri
1. 47 (1). Maddede söz edilen bilgiyi temel alarak, üçüncü ülkedeki mevzuatın ve sistemlerin Topluluğun yem ve gıda yasası ile Topluluğun hayvan sağlığı mevzuatına uyumlu olduğunu ya da eşdeğer olduğunu doğrulamak amacıyla, Komisyon uzmanları üçüncü ülkelerde resmi kontroller yürütebilir. Komisyon kendi uzmanlarına yardımcı olmak üzere, Üye Devletlerden uzman atayabilir. Sözkonusu resmi kontroller özellikle aşağıdaki hususlar ile ilgili olmalıdır:
(a) Üçüncü ülke mevzuatı;
(b) Üçüncü ülkenin yetkili makamlarının düzenlenmesi, yetkileri ve bağımsızlığı, tabi oldukları gözetim ve yürürlükte olan mevzuatı etkin bir şekilde yürütme yetkileri;
(c) Resmi kontrollerin yürütülmesinde görevli personelin eğitimi;
(d) Teşhis imkanları dahil, yetkili makamların kullanımına açık olan kaynaklar;
(e) Önceliklere dayanan yazılı kontrol prosedürleri ve kontrol sistemlerinin mevcudiyeti ve işleyişi;
(f) Uygun olması durumunda, hayvan sağlığı, zoonozlar ve bitki sağlığına ilişkin durum, hayvan ve bitki hastalıkları salgınlarında Komisyona ve ilgili uluslararası kuruluşlara bildirimde bulunmaya ilişkin prosedürler;
(g) Hayvanların, bitkilerin ve ürünlerinin ithalatında gerçekleştirilen resmi kontrollerin kapsamı ve işleyişi;
(h) Topluluk şartları ile uyumluluğa ilişkin veya eşdeğer olduğuna ilişkin olarak üçüncü ülkenin verebileceği teminat.
2. Bir üçüncü ülkedeki kontrollerin etkililiğini ve etkinliğini arttırabilmek amacıyla, Komisyon, sözkonusu kontrolleri yürütmeden evvel, ilgili üçüncü ülkeden 47 (1). Maddede söz edilen bilgileri ve uygun olması durumunda, sözkonusu kontrollerin uygulanmasına ilişkin yazılı kayıtları talep edebilir.
3. Üçüncü ülkelerdeki Topluluk kontrollerinin sıklığı aşağıdaki hususlar temel alınarak belirlenmelidir:
(a) Topluluğa ihraç edilen ürünlerin risk değerlendirmesi;
(b) Topluluk mevzuatının hükümleri;
(c) İlgili ülkeden gerçekleştirilen ithalatın hacmi ve yapısı;
(d) Komisyon hizmetlerinin ve diğer teftiş kurumlarının daha önceden yürütmüş olduğu kontrollerin neticeleri;
(e) Üye Devlet yetkili makamlarının yürütmüş olduğu ithalat kontrollerinin ve diğer kontrollerin neticeleri;
(f) Avrupa Gıda Güvenliği Kurumu veya benzer kuruluşlardan edinilen bilgiler;
(g) Dünya Sağlık Örgütü (WHO), Kodeks Alimentarius Komisyonu ve Dünya Hayvan Sağlığı Örgütü (OIE) gibi uluslararası seviyede tanınmış olan kuruluşlardan ve diğer kaynaklardan edinilen bilgiler;
(h) Çıkan hastalık durumları veya üçüncü ülkeden canlı hayvan, canlı bitki veya yem ya da gıda ithalatının riskli olmasına neden olabilecek diğer ortamlar;
(i) Bireysel üçüncü ülkelerde acil durumların araştırılması veya bu acil durumlara karşı harekete geçilmesi ihtiyacı.
(a) fıkrasında söz edilen risk değerlendirmesi amacıyla riskin kararlaştırılmasına ilişkin kriterler, 62 (3). Maddede söz edilen prosedüre uygun olarak kararlaştırılmalıdır.
4. Üçüncü ülkelerdeki kontrollere ilişkin ayrıntılı kurallar ve prosedürler, Madde 63 (3)’de söz edilen prosedüre uygun olarak kararlaştırılmalı veya değiştirilmelidir.
Özellikle aşağıdaki hususlara ilişkin prosedürleri ve ayrıntılı kuralları içermelidirler:
(a) İkili anlaşmalar çerçevesinde üçüncü ülkelerde kontroller;
(b) Diğer üçüncü ülkelerde kontroller.
Aynı prosedüre uyarınca, yukarıda söz edilen kontroller karşılıklı olarak gerçekleştirilebilir.
5. Bir Topluluk kontrolü esnasında, insan veya hayvan sağlığı ile ilgili ciddi bir risk tespit edilecek olursa, Komisyon bir an evvel, (AT) 178/2002 sayılı Yönetmeliğin 53. Maddesine veya ilgili olan diğer Topluluk mevzuatının güvenlik hükümlerine uygun olarak, gerekli olan acil önlemleri almalıdır
6. Komisyon yürütülen her Topluluk kontrole ilişkin bulgularını rapor etmelidir. Raporu uygun olması durumunda, tavsiyeler içermelidir. Komisyon hazırlamış olduğu raporların halka açık olmasını temin etmelidir.
7. Komisyon üçüncü ülkelerde gerçekleştireceği kontrollere ilişkin programını önceden Üye Devletlere iletmeli ve daha sonra neticelerine ilişkin raporu da Üye Devletlere ulaştırmalıdır. Yem veya gıda güvenliği ile hayvan sağlığı ile bitki sağlığı alanlarındaki gelişmeleri dikkate alarak, Komisyon programını değiştirebilir.
BÖLÜM II
İTHALAT KOŞULLARI
Madde 47
Genel İthalat Koşulları
1. Komisyon, Topluluğa mal ihraç etmek isteyen üçüncü ülkelerden, sağlık kontrol sistemlerinin genel olarak idaresi ve düzenlenmesine ilişkin aşağıdaki hususlar ile ilgili kesin ve güncel bilgilerin talep edilmesinden sorumludur:
(a) Kendi ülkelerinde kabul edilen veya teklif edilen hayvan sağlığı ile ilgili veya bitki sağlığı ile ilgili yönetmelikler;
(b) Ülkelerinde işlemekte olan her türlü kontrol ve inceleme prosedürleri, üretim ve karantina uygulamaları, pestisit toleransları ve gıda katkı maddeleri onay prosedürleri;
(c) Risk değerlendirme prosedürleri, hayvan sağlığı ve bitki sağlığı korumasının uygun seviyelerinin kararlaştırılması ile dikkate alınan faktörler;
(d) Uygun olması durumunda, 46. Maddede söz edilen kontroller uyarınca yapılan tavsiyeler ile ilgili yürütülen çalışmalar.
2. 1. paragrafta söz edilen bilgiler malların doğası ile orantılı olmalı ve üçüncü ülkedeki özel durumu ve yapıyı ve de Topluluğa ihraç edilen ürünlerin doğasını dikkate almalıdır.
3. 1 ve 2. paragraflarda söz edilen bilgiler ayrıca aşağıdaki hususlarla ilgili olabilir:
(a) Topluluğa ihraç edilmesi amaçlanan mallar üzerinde gerçekleştirilen ulusal kontrollerin neticeleri;
(b) Özellikle Topluluk şartlarını ya da tavsiyelerini karşılayabilmek için, ilgili kontrol sistemlerinin işleyişinde ve yapısında gerçekleştirilen önemli değişiklikler.
4. Bir üçüncü ülkenin sözkonusu bilgileri temin etmemesi durumunda ya da benzer bir bilginin mevcut olmaması durumunda, 62 (3). Maddede söz edilen prosedüre uygun olarak, ilgili üçüncü ülke ile istişare edildikten sonra her bir durum için ayrı ayrı ve geçici olarak özel ithalat koşulları kararlaştırılabilir.
5. 1., 2. ve 3. paragraflarda söz edilen bilgilerin nasıl hazırlanması gerektiğini ve üçüncü ülkelere bu bilgiyi hazırlamaları için süre tanıyan geçici önlemler ile Komisyona nasıl sunulması gerektiğini belirleyen rehberler, 62 (2)’de söz edilen prosedüre uygun olarak hazırlanmalıdır.
Madde 48
Özel İthalat Koşulları
1. Üçüncü ülkelerden veya üçüncü ülke bölgelerinden malların ithal edilmesi ile ilgili olarak, uyulması gereken koşullar ve ayrıntılı kurallar, Topluluk yasası ile ve özellikle (AT) 854/2004 sayılı Yönetmelik ile kapsam dahiline alınmadıysa, sözkonusu koşullar ve ayrıntılı kurallar, Madde 62 (3)’de söz edilen prosedüre uygun olarak ortaya konmalıdır.
2. 1. paragrafta söz edilen koşullar ve ayrıntılı prosedürler aşağıdaki hususları içerebilir:
(a) Ek I’de söz edilen topraklardan birine, özel ürünlerin ithal edilebileceği bir üçüncü ülkeler listesinin hazırlanması;
(b) Konsinyelere eşlik edecek sertifika örneklerinin hazırlanması;
(c) Ürünün veya hayvanın tipine ve bunlar ile beraber olabilecek muhtemel risklere bağlı olarak hazırlanacak özel ithalat koşulları.
3. Üçüncü ülkeler, 2 (a) paragrafında söz edilen listeye ancak, yetkili makamlarının Topluluk yem ve gıda yasası ve hayvan sağlığı kurallarına uyumluluk veya eşdeğerlik ile ilgili olarak uygun teminatları vermeleri durumunda dahil olabilmelidirler.
4. Listeleri hazırlarken ya da güncellerken, özellikle aşağıdaki kriterler dikkate alınmalıdır:
(a) Üçüncü ülkenin sektörle ilgili mevzuatı;
(b) Üçüncü ülkenin yetkili makamının yapısı ve düzenlenmesi, kontrol hizmetleri, kendilerine verilen yetkiler ve ilgili mevzuatın uygulanması ile ilgili olarak sağlanabilecek teminatlar;
(c) Uygun resmi kontrollerin mevcudiyeti;
(d) Yem, gıda ve canlı hayvanlarda tehlikelerin mevcudiyetinde üçüncü ülke tarafından sağlanan bilginin düzenliliği ve hızlılığı;
(e) Üçüncü ülke tarafından aşağıdaki hususlara ilişkin olarak verilen teminatlar:
(i) Topluluğa yem ya da gıda ithal edilebilecek olan işletmelere uygulanan koşulların Topluluğun yem ve gıda yasası şartları ile uyumlu olduğu ya da eşdeğer olduğu;
(ii) Sözkonusu işletmelere ilişkin hazırlanan ve güncellenen bir liste;
(iii) İşletmelere ait listenin ve güncellenmiş kopyalarının Komisyona gecikme olmadan bildirilmesi;
(iv) İşletmelerin üçüncü ülke yetkili makamları tarafından düzenli ve etkili bir şekilde gerçekleştirilen kontrollere tabi olduğu.
5. 2 (c) Paragrafında söz edilen özel ithalat koşullarını kabul ederken, ilgili üçüncü ülke tarafından sağlanan bilgiler ile uygun olması durumunda, sözkonusu üçüncü ülkelerde gerçekleştirilen Topluluk kontrollerinin neticeleri dikkate alınmalıdır. Özel ithalat koşulları tek bir ürün için ya da ürün partileri için oluşturulabilir. Bu koşullar tek bir üçüncü ülkeye, tek bir üçüncü ülke bölgesine veya bir üçüncü ülkeler partisi için geçerli olabilir.
Madde 49
Eşdeğerlik
1. Eşdeğerlik anlaşmasının uygulanmasını takiben veya tatminkar bir denetimin gerçekleştirilmesinin ardından, 62(3). Maddede söz edilen prosedüre uygun olarak, üçüncü ülkenin tarafsız kanıt sağlaması durumunda, belirli alanlarda, üçüncü ülkelerde ya da üçüncü ülke bölgelerinde uygulanan önlemlerin Toplulukta uygulananlara eşdeğer teminatlar sağladığının tanınması ile ilgili bir karar alınabilir.
2. 1. paragrafta söz edilen karar, sözkonusu üçüncü ülke ya da üçüncü ülke bölgesinden gerçekleştirilecek ithalatı kapsayan koşulları da belirlemelidir.
Sözkonusu koşullar aşağıdaki hususları içerebilir:
(a) Ürünlere eşlik etmesi gereken sertifikaların doğası ve içeriği;
(b) Topluluk içine ithalatta uygulanabilecek özel şartlar;
(c) Gerekli olması durumunda, ithalatına izin verilen bölgelerin veya işletmelerin listesinin hazırlanması ve güncellenmesi.
3. 1. paragrafta söz edilen karar, aynı prosedüre uygun olarak, gecikme olmadan, kararın alınması esnasında sağlanan eşdeğerliliğin tanınmasına ilişkin koşullardan herhangi birinin karşılanmasının durması durumunda yürürlükten kaldırılmalıdır.
Madde 50
Gelişmekte olan ülkeler için destek
1. 62 (3). Maddede söz edilen prosedüre uygun olarak, aşağıda verilmekte olan önlemler kabul edilebilir ve gelişmekte olan ülkelerin bu Yönetmeliğin hükümlerini karşılamalarında ispat edilebilir bir etkisi olduğu sürece devam ettirilir:
(a) Topluluğa ihraç edilen ürünler için, 47 ve 48. maddelerde söz edilen şartların aşamalı olarak uygulanmaya başlaması. Bu şartları karşılamadaki gelişmeler değerlendirilmeli ve şartların bir kısmı veya tümünde belirlenmiş bir zamanla sınırlı istisnalar kararlaştırılırken dikkate alınmalıdır. Aşamalı olarak uygulamaya geçiş, 2. paragrafta söz edilen kurumsal kapasitenin oluşturulmasındaki ilerlemeyi de dikkate almalıdır;
(b) 47. Maddede söz edilen bilginin sağlanmasında, eğer gerekli ise Topluluk uzmanları tarafından yardım;
(c) Üye Devletler ile gelişmekte olan ülkeler arasında ortak projelerin teşvik edilmesi;
(d) Topluluğa ihraç edilen ürünler üzerinde gerçekleştirilen resmi kontrollerin düzenlenmesinde gelişmekte olan ülkelere yardımcı olacak rehberlerin geliştirilmesi;
(e) Topluluk uzmanlarının resmi kontrollerin düzenlenmesinde yardımcı olmak üzere gelişmekte olan ülkelere gönderilmesi;
(f) 51. Maddede söz edilen eğitimlere gelişmekte olan ülkelerden kontrol personelinin katılımının sağlanması.
2. Topluluğun kalkınma işbirliği politikası kapsamında, Komisyon genel olarak yem ve gıda güvenliği ile ilgili ve özel olarak yem ve gıda standartları ile ilgili olarak, 5, 12, 47 ve 48. Maddelerde söz edilen şartları karşılayabilmeleri için ve gerekli olan kurumsal kapasitenin oluşturulabilmesi amacıyla gelişmekte olan ülkeler için desteği teşvik etmelidir.
BÖLÜM III
KONTROL PERSONELİNİN EĞİTİMİ
Madde 51
Kontrol Personelinin Eğitimi
1. Komisyon, bu Yönetmelikte söz edilen resmi kontrollerden sorumlu olan Üye Devletlerin yetkili makamlarının personeli için eğitim kursları düzenleyebilir. Sözkonusu eğitim kursları Üye Devletlerde resmi kontroller için uyumlaştırılmış bir yaklaşımın geliştirilmesine hizmet etmelidir. Özellikle aşağıdaki konular üzerine eğitim içerebilirler:
(a) Topluluk yem ve gıda yasası ve hayvan sağlığı ve hayvan refahı kuralları;
(b) Yem ve gıda yasası ile hayvan sağlığı ve hayvan refahı kuralları ile uyumlu olmak üzere işletmeciler tarafından tasarlanan sistemlerin denetlenmesi gibi kontrol metotları ve teknikleri;
(c) Topluluğa ithal edilen mallarda yürütülecek kontroller;
(d) Yem ve gıda üretimi, işlenmesi ve pazarlama metotları ve teknikleri.
2. 1. paragrafta söz edilen eğitim kursları özellikle gelişmekte olan ülkeler olmak üzere, üçüncü ülke katılımcılarına da açılabilir.
3. Eğitim kurslarının düzenlenmesine yönelik ayrıntılı kurallar 62 (3). Maddede söz edilen prosedüre uygun olarak ortaya konmalıdır.
BÖLÜM IV
DİĞER TOPLULUK FAALİYETLERİ
Madde 52
Üye Devletlerde Üçüncü Ülke Kontrolleri
1. Komisyon uzmanları, Üye Devletlerin yetkili makamlarının talebi üzerine ve onlarla işbirliği içerisinde, üçüncü ülkelerin yürüttüğü kontroller esnasında Üye Devletlere yardımcı olabilir.
2. Sözkonusu durumlarda, topraklarında bir üçüncü ülkenin kontroller yürüteceği Üye Devletler, Komisyonun kontrolde etkin bir şekilde yer alabilmesine imkan tanıyacak şekilde planlama, kapsam, belgeleme ve ilgili diğer bilgilere ilişkin olarak Komisyona bildirimde bulunmalıdır.
3. Komisyon yardımı özellikle aşağıdaki hususlara hizmet etmelidir:
(a) Topluluk yem ve gıda yasası ile hayvan sağlığı ve hayvan refahı kurallarını açığa kavuşturmak;
(b) Üçüncü ülke tarafından yürütülen kontrol için faydalı olabilecek Topluluk düzeyinde bilgi ve verileri sağlamak;
(c) Üçüncü ülkeler tarafından yürütülen kontrollerde tek tip uygulamanın temin edilmesi.
Madde 53
Koordineli Kontrol Planları
Komisyon Madde 62 (2). Maddede söz edilen prosedüre uygun olarak koordineli planları tavsiye edebilir. Sözkonusu planlar aşağıdaki şekilde düzenlenmelidir:
(a) Bir programa uygun olarak yıllık olarak düzenlenmeli; ve
(b) Gerekli görülmesi durumunda, özellikle, yem, gıda veya hayvanlarda tehlikelerin yaygınlığının belirlenmesi yaklaşımıyla, geçici olarak düzenlenmelidir.
BAŞLIK VII
YÜRÜTMEYE YÖNELİK ÖNLEMLER
BÖLÜM I
YÜRÜTMEYE YÖNELİK ULUSAL ÖNLEMLER
Madde 54
Uyumsuzluk durumunda yürütülecek işlemler
1. Yetkili makam bir uyumsuzluk tespit ettiğinde, işletmecinin durumu yeniden kazanmasını temin etmelidir. Hangi işlemlerin yürütüleceğini kararlaştırırken, yetkili makam uyumsuzluğun doğasını ve işletmecinin uyumsuzluğa ilişkin geçmiş kayıtlarını dikkate almalıdır.
2. Sözkonusu işlemler uygun olması durumunda aşağıdaki önlemleri içermelidir:
(a) Sağlık koşullarına ilişkin prosedürlerin dayatılması veya yemin veya gıdanın güvenliğinin sağlanması için ya da yem veya gıda yasasına ve hayvan sağlığı ve hayvan refahı kurallarına uyumluluğun temin edilebilmesi için gerekli olduğuna kanaat getirdiği herhangi bir diğer işlemin dayatılması;
(b) Yemin, gıdanın ya da hayvanların pazara sürülmesinin, ithalatının ve ihracatının kısıtlanması ya da yasaklanması;
(c) Gözetim ve eğer gerekli ise, yem veya gıdanın geri toplatılması, geri çekilmesi ve/veya imha edilmesi emrinin verilmesi;
(d) Yem veya gıdanın, başlangıçta belirlenen kullanım amacının dışında kullanımına izin verilmesi;
(e) Uygun bir süre için işyerinin bir kısmının veya tümünün faaliyetlerinin askıya alınması ya da kapatılması;
(f) İşletmenin onayının askıya alınması ya da geri çekilmesi;
(g) Üçüncü ülkelerden gelen konsinyelerde 19. Maddede söz edilen önlemler;
(h) Yetkili makamın uygun olduğuna kanaat getirdiği herhangi bir diğer önlem.
3. Yetkili makam işletmeci ya da onun temsilcisi için aşağıda belirtilen hususları sağlamalıdır:
(a) Kararın gerekçeleri ile beraber, 1. paragrafa uygun olarak yürütülmesi gereken işlemle ilgili kararının yazılı bir şekilde bildirilmesi; ve
(b) Sözkonusu kararlara karşı itiraz hakkı ve uygulanabilecek prosedür ve zaman sınırlamalarına ilişkin bilgi.
4. Uygun olması durumunda, yetkili makam gönderen Üye Devlet yetkili makamına da kararı ile ilgili bildirimde bulunmalıdır.
5. Bu Maddenin uygulanmasından doğan tüm masraflar sorumlu yem ve gıda işyeri işletmecisi tarafından üstlenilmelidir.
Madde 55
Yaptırımlar
1. Üye Devletler, yem ve gıda yasası ile hayvan sağlığının ve refahının korunmasına ilişkin diğer Topluluk hükümlerinin ihlalinde uygulanacak olan yaptırımlara ilişkin kuralları ortaya koymalı ve uygulanmalarını temin etmek üzere, gerekli olan tüm önlemleri almalıdır. Öngörülen yaptırımlar etkili, orantılı ve caydırıcı olmalıdır.
2. Üye Devletler yem ve gıda yasası ihlallerinde uygulanacak olan hükümleri ve daha sonra üzerinde yapılan değişiklikleri gecikme olmadan Komisyona bildirmelidirler.
BÖLÜM II
YÜRÜTMEYE YÖNELİK TOPLULUK ÖNLEMLERİ
Madde 56
İhtiyat Önlemleri
1. Aşağıdaki koşulların gerçekleşmesi durumunda, (AT) 178/2002 sayılı Yönetmeliğin 53. Maddesinde öngörülen prosedürler altında önlemler alınmalıdır:
(a) Komisyonun, Üye Devletlerden birinin kontrol sistemlerinde ciddi bir uyumsuzluğun olduğuna dair kanıtının olması durumunda,
(b) Doğrudan ya da çevre kanalıyla, sözkonusu uyumsuzluğun, insan sağlığı, hayvan sağlığı veya hayvan refahı için muhtemel ya da yaygın bir risk teşkil etmesi durumunda.
2. Sözkonusu önlemler sadece aşağıdaki koşullardan sonra kabul edilmelidir:
(a) Topluluk kontrolleri Topluluk mevzuatı ile ilgili uyumsuzluğu ortaya çıkartmış ve rapor edilerek bildirilmiştir; ve
(b) İlgili Üye Devlet, Komisyon tarafından verilen süre içerisinde talep üzerine durumu düzetmeyi başaramamıştır.
BAŞLIK VIII
TOPLULUK MEVZUATININ UYUMU
Madde 57
96/23/AT sayılı Direktifte Değişiklik
96/23/AT sayılı Direktif aşağıdaki gibi değiştirilmiştir:
1. 14(2). Aşağıdaki ile değiştirilmiştir:
‘2 Topluluk referans laboratuarları, Yem ve gıda yasası ile hayvan sağlığı ve hayvan refahı kuralları ile uyumun doğrulanmasını temin etmek üzere gerçekleştirilen resmi kontrollere ilişkin 29 Nisan 2004 tarih ve (AT) 882/2004 sayılı Avrupa Parlamentosu ve Konseyi Yönetmeliği’nin () VII. Ekinin ilgili kısmında söz edilen laboratuarlar olmalıdır.
2. 30. Maddede, 1. paragrafın ‘Ek kontroller neticesinde ...’ ile başlayan ve ‘ veya Topluluk mevzuatı ile izin verilen diğer amaçlar için kullanmak üzere, telafi ya da tazminat olmadan’ ile biten bölüm aşağıdaki gibi değiştirilmiştir:
‘Kontrollerin neticesinde izin verilmeyen maddeler veya ürünler tespit edildiğinde ya da azami seviyeler aşıldığında, (AT) 882/2004 sayılı Yönetmeliğin 19 ila 22 maddeleri arasındaki hükümler uygulanır.’
3. Ek V silinmiştir.
Madde 58
97/78/AT sayılı Direktifte değişiklik
97/78/AT sayılı Direktif aşağıdaki gibi değiştirilmiştir:
1. 1. Madde aşağıdaki gibi değiştirilmiştir:
‘I. Ek’te listesi verilen topraklardan birine üçüncü ülkelerden ürün girişlerinde Üye Devletler tarafından uygulanan veteriner kontrolleri, bu Direktife ve Yem ve gıda yasası ile hayvan sağlığı ve hayvan refahı kuralları ile uyumun doğrulanmasını temin etmek üzere gerçekleştirilen resmi kontrollere ilişkin 29 Nisan 2004 tarih ve (AT) 882/2004 sayılı Avrupa Parlamentosu ve Konseyi Yönetmeliği’ ne (*) uygun olarak yürütülmelidir.
2. Madde 2 (2) (a) aşağıdaki gibi değiştirilmiştir:
‘(a) “ürünler” 89/662/AET ve 90/425/AET sayılı Direktiflerde ve İnsan tüketimine yönelik olmayan hayvansal yan ürünlere ilişkin sağlık kurallarını ortaya koyan 3 Ekim 2002 tarih ve (AT) 1774/2002 sayılı Avrupa Parlamentosu ve Konseyi Yönetmeliğinde (**), İnsan tüketimine yönelik hayvansal kökenli ürünlerin üretimi, işlenmesi, dağıtımı ve girişlerini kapsayan hayvan sağlığı kuralları ile ilgili 16 Aralık 2002 tarih ve 2002/99/AT sayılı Konsey Direktifi (***) ve İnsan Tüketimine yönelik hayvansal kökenli ürünlerde resmi kontrollerin düzenlenmesi için özel kuralları ortaya koyan 29 Nisan 2002 tarih ve (AT) 854/2004 sayılı Avrupa Parlamentosu ve Konseyi Yönetmeliği (****)’nde söz edilen hayvansal kökenli ürünler anlamına gelmektedir; aynı zamanda 19. Maddede söz edilen bitkisel ürünleri de kapsamaktadır.
3. Madde 7 (3)’de , ‘89/662/AET, 90/425/AET, 90/675/AET ve 91/496/AET sayılı Direktiflerin (değiştirilerek düzeltilmiştir) kapsamındaki veteriner incelemelerinin ve kontrollerinin finansmanına ilişkin 29 Ocak 1985 tarih ve 85/73/AET sayılı Konsey Direktifinde söz edilen inceleme harçları’ aşağıdaki gibi değiştirilmiştir:
‘ (AT) 882/2004 sayılı Yönetmelikte söz edilen inceleme harçları’.
4. Madde 10 (1) (b)’de aşağıdaki ibare çıkarılmıştır: ‘veya Topluluk ya da ulusal incelemeden geçmiş üçüncü ülke işletmelerinden, Üye Devletlerin belirli hayvansal kökenli ürünler, su ürünleri veya çift çenetli yumuşakçaları ithal etmelerine izin verilen üçüncü ülke işletmelerinin, sadece belirli bir geçiş süresi için, geçici listesinin hazırlanmasına ilişkin koşullar ile ilgili 22 Haziran 1995 tarih ve 95/408/AT sayılı Konsey Kararına uygun olarak onaylanan işletmeler sözkonusu olduğunda’.
5. Madde 12(9) çıkarılmıştır.
6. Madde 15(5) çıkarılmıştır.
7. Madde 16’ya aşağıdaki paragraf eklenmiştir: ‘4 Uluslararası taşıma araçlarında mürettebat ve yolcular için sağlanan hayvansal kökenli ürünlerin ve uzaktan sipariş edilen (örneğin posta ile, telefon ile veya İnternet aracılığıyla) ve tüketiciye ulaştırılan hayvansal kökenli ürünlerin girişi ile ilgili ayrıntılı kurallar (AT) 882/2004 sayılı Yönetmeliğin 25. Maddesine uygun olarak ortaya konmalıdır.’
8. Madde 21 silinmiştir.
9. Madde 23 silinmiştir.
10. Madde 24 (1)’deki ikinci satırdaki ‘Madde 17 (2) (a) ve (b)’ye uygun olarak’ ibaresi ‘17. Maddeye uygun olarak’ şeklinde değiştirilmiştir.
Madde 59
2000/29/ AT sayılı Direktifte Değişiklik
2000/29/AT sayılı Direktife aşağıdaki Madde ek edilmiştir:
‘Madde 27a
Bu Direktifin amaçları uyarınca, 21. Maddesine halel getirmeden, uygun olması durumunda, Yem ve gıda yasası ile hayvan sağlığı ve hayvan refahı kuralları ile uyumun doğrulanmasını temin etmek üzere gerçekleştirilen resmi kontrollere ilişkin 29 Nisan 2004 tarih ve (AT) 882/2004 sayılı Avrupa Parlamentosu ve Konseyi Yönetmeliği’ ne () uygulanmalıdır.
Madde 60
(AT) 854/2004 sayılı Yönetmelikte Değişiklik
(AT) 854/2004 sayılı Yönetmelik aşağıdaki gibi değiştirilmiştir:
1. 1. Maddeye aşağıdaki paragraf ilave edilmiştir:
‘1a. Yem ve gıda yasası ile hayvan sağlığı ve hayvan refahı kuralları ile uyumun doğrulanmasını temin etmek üzere gerçekleştirilen resmi kontrollere ilişkin 29 Nisan 2004 tarih ve (AT) 882/2004 sayılı Avrupa Parlamentosu ve Konseyi Yönetmeliği’ ne (*) ilaveten bu Yönetmelik uygulanmalıdır.
2. Madde 2’de:
(a) 1. paragrafta, (a), (b), (d) ve (e) silinmiştir; ve
(b) 2. paragrafa aşağıdaki alt paragraf eklenmiştir:
‘(b) (a) (AT) 882/2004 sayılı Yönetmelik.’
3. Madde 3’de:
(a) 1 paragraf aşağıdaki ile değiştirilmiştir:
‘1. Yetkili makamlar (AT) 882/2004 sayılı Yönetmeliğin 31 (2). Maddesinde belirtilen zamanlarda ve şekilde işletmelere onay vermelidir. ’ ; ve
(b) 4 (a) ve (b) paragrafları ile 6. paragraf silinmiştir.
4. Madde 9 silinmiştir.
5. Madde 10 aşağıdaki gibi değiştirilmiştir:
‘Madde 10
(AT) 178/2002 sayılı Yönetmeliğin 11. Maddesinde ve (AT) 882/2004 sayılı Yönetmeliğin II. Kısmının VI. Başlığında ortaya konan esasların ve koşulların tek bir tipte uygulanmasını temin etmek için bu Kısımda ortaya konan prosedürler uygulanmalıdır.’
6. Madde 11’de:
(a) 2. paragraf aşağıdaki ile değiştirilmiştir:
‘2 Bir üçüncü ülkenin söz konusu listeye girmesi ancak, o ülkede bir Topluluk kontrolünün gerçekleştirilmiş olması ve yetkili makamın (AT) 882/2004 sayılı Yönetmeliğin 48 (3). Maddesinde belirtilen uygun teminatları sağladığının tespit edilmesi durumunda söz konusudur. Ancak, bir üçüncü ülke aşağıda verilen hususlar gerçekleştirildi ise, bir Topluluk kontrolü olmadan da bu listeye girebilir:
(a) (AT) 882/2004 sayılı Yönetmeliğin 46 (3). Maddesine uygun olarak belirlenen risk ile desteklenmiyor ise; ve
(b) 1. paragrafa uygun olarak belirli bir üçüncü ülke listeye dahil edilirken, diğer bilgilerin, yetkili makamın gerekli teminatları sağladığını gösterdiğinin karalaştırıldı ise.’
(b) 4. paragrafta giriş kısmı aşağıdaki gibi değiştirilmiştir:
‘4 Listeleri hazırlarken ya da güncellerken, (AT) 882/2004 sayılı Yönetmeliğin 46. ve 48 (3). Maddelerinde listesi verilen kriterler özellikle dikkate alınmalıdır. Ayrıca, .’ ve
(c) 4. paragrafın (b) ila (h) arasındaki alt paragrafları silinmiştir.
7. Madde 14 (2) (b) aşağıdaki ile değiştirilmiştir:
‘(b) (AT) 882/2004 sayılı Yönetmeliğin 48. Maddesine uygun olarak belirlenmiş herhangi bir özel ithalat koşulu.’
8. 18. Maddenin (17) ila (20). fıkraları silinmiştir.
Madde 61
Topluluk Yasalarının Yürürlükten Kaldırılması
1. 70/373/AET, 85/591/AET, 89/397/AET, 93/99/AET ve 95/53/AT sayılı Direktifler ile 93/383/AET, 98/728/AT ve 1999/313/AT sayılı Kararlar 1 Ocak 2006 tarihinden itibaren uygulamaya sokulmak üzere yürürlükten kaldırılmıştır. 85/73/AET sayılı Direktif 1 Ocak 2008 tarihinden itibaren uygulamaya sokulmak üzere yürürlükten kaldırılmıştır.
2. Ancak bu yasaları temel alarak kabul edilen uygulamaya yönelik kurallar, özellikle VIII. Ekte bahsi geçenler bu Yönetmelik ile çelişki olmadıkça, bu Yönetmelik temelinde gerekli hükümler belirleninceye kadar yürürlükte kalmalıdır.
3. Yürürlükten kaldırılan yasalara yapılan atıflar, bu Yönetmeliğe yapılmış atıflar olarak yorumlanmalıdır.
BAŞLIK IX
GENEL HÜKÜMLER
Madde 62
Komite Prosedürü
1. Komisyona (AT) 178/2002 sayılı Yönetmeliğin 58. Maddesi ile kurulan Gıda Zinciri ve Hayvan Sağlığı Daimi Komitesi tarafından ve bitki sağlığı ile ilgili olarak çalışma söz konusu ise 76/894/AET sayılı Konsey Yönetmeliği ( ) ile kurulan Bitki Sağlığı Daimi Komitesi tarafından yardım sağlanmalıdır.
2. Bu paragrafa atıfta bulunulması durumunda, 1999/468/AT sayılı Kararın 3 ve 7. Maddeleri, aynı Kararın 8. Maddesi de dikkate alınarak uygulanmalıdır.
3. Bu paragrafa atıfta bulunulması durumunda, 1999/468/AT sayılı Kararın 5 ve 7. Maddeleri, aynı Kararın 8. Maddesi de dikkate alınarak uygulanmalıdır. 1999/468/AT sayılı Kararın 5 (6). Maddesinde ortaya konan süre üç ay olmalıdır.
4. Komite kendisine ait Prosedür Kurallarını kabul etmelidir.
Madde 63
Uygulayıcı ve geçici önlemler
1. Bu Yönetmeliğin tek bir şekilde uygulanmasının temin edilmesine yönelik uygulayıcı önlemler ile geçici önlemler Madde 62 (3)’de bahsi geçen prosedüre uygun olarak ortaya konabilir. Bu özellikle aşağıdaki hususlar için geçerlidir:
(a) Kontrol kurumlarının, bu Yönetmeliğin yürürlüğe girmeden önce hali hazırda faaliyette olmaları durumunda, 5. Maddede bahsi geçen kontrol görevlerinin ve kontrol kurumlarının, belirlenerek yetki devrinin yapılması;
(b) Madde 12 (2)’de bahsi geçen standartlarda yapılan herhangi bir değişiklik;
(c) Ek resmi kontrollerden doğan masraflara neden olan ve Madde 28’de bahsi geçen uyumsuzluk;
(d) Madde 54’ün uygulanmasından doğan masraflar;
(e) Üçüncü ülkelerden ithal edilen ürünlerin güvenliliğinin araştırılması da dahil olmak üzere, özellikle risk şüphesinin olması durumunda, resmi kontrollerdeki mikrobiyolojik, fiziki ve/veya kimyasal analizlere ilişkin kurallar;
(f) Bu Yönetmeliğin amaçları uyarınca, hayvansal kökenli yem olarak kabul edilebilecek yemlerin tanımlanması.
2. (AET) 2092/91, (AET) 2081/92 ve (AET) 2082/92 sayılı Yönetmeliklerdeki kesinliği dikkate almak amacıyla, Madde 62 (3)’de bahsi geçen prosedüre uygun olarak kabul edilen özel önlemler, bu Yönetmelikte ortaya konan kurallarda değişiklik yapabilir ya da gerekli istisnaları sağlayabilir.
Madde 64
Eklerde Değişiklik Yapılması ve Avrupa Standartlarına Atıfta Bulunma
Madde 62 (3)’de bahsi geçen prosedüre uygun olarak:
1. Bu Yönetmeliğin, Ek I, Ek IV ve Ek V dışındaki Ekleri Madde 27 (3)’e halel getirmeden, özellikle idari değişiklikleri ve bilimsel ve teknolojik ilerlemeyi dikkate almak üzere, güncellenebilir;
2. Bu Yönetmelikte atıfta bulunulan Avrupa Standartları, CEN’in bu standartları değiştirmesi durumunda güncellenebilir.
Madde 65
Avrupa Parlamentosu ve Konseyine Raporlama
1. Komisyon 20 Mayıs 2007 tarihinden geç olmamak kaydıyla, Avrupa Parlamentosuna ve Konseyine bir rapor sunmalıdır.
2. Rapor özellikle, bu Yönetmeliğin uygulanmasından edinilen tecrübeyi gözden geçirmeli ve özellikle aşağıdaki konuları dikkate almalıdır:
(a) Hayvan sağlığı ve hayvan refahı ile ilgili olarak, kapsamın yeniden değerlendirilmesi;
(b) Ek IV, bölüm A ve Ek V, bölüm A’da bahsi geçen faaliyetlerin listesinin genişletilerek ve özellikle kabul edilmesinden sonra Topluluk yem ve gıda hijyeni mevzuatının etkisini dikkate alarak, diğer sektörlerin de resmi kontrollerin finansmanına ortak olmalarının temin edilmesi;
(c) Ek IV, bölüm B ve Ek V, bölüm B’de bahsi geçen harçlar için, özellikle risk faktörlerini dikkate alarak, güncellenmiş asgari oranların belirlenmesi.
3. Komisyon uygun olması durumunda ilgili tekliflerini de raporla beraber sunmalıdır.
Madde 66
Topluluk Mali Desteği
1. Aşağıdaki hususlar için gerekli olan harcamaların yapılması:
(a) Kendi uzmanlarına yardımcı olmak üzere, Komisyonun Üye Devlet uzmanlarının, 45 (1) ve 46 (1). Maddelerde öngörülen şekilde atanmadan dolayı oluşan seyahat ve harcırah giderleri;
(b) Kontrol personelinin 51. Maddede öngörüldüğü şekilde eğitilmesi;
(c) Bu Yönetmeliğin uygulanmasının temin edilmesi için gerekli olan diğer önlemlerin finansmanına, her yıl bütçe prosedürü çerçevesinde izin verilmelidir.
2. 1 (c)’de bahsi geçen önlemler özellikle konferansların düzenlenmesi, veri tabanlarının oluşturulması, bilgilerin yayınlanması, Gıda Zinciri ve Hayvan Sağlığı Daimi Komitesinin oturumlarını hazırlamak için çalışmaların düzenlenmesi ve toplantıların düzenlenmesini içermelidir.
3. 50. Maddede bahsi geçen faaliyetlerin düzenlenmesi için Topluluğun teknik desteği ve mali katılımı ancak Komisyonun mevcut insan ve mali kaynakları sınırları dahilinde sağlanabilir.
BAŞLIK X
NİHAİ HÜKÜM
Madde 67
Yürürlüğe Giriş
Bu Yönetmelik Avrupa Birliği resmi Gazetesinde yayınlandığı günü takip eden 20. günde yürürlüğe girmelidir.
1 Ocak 2006 yılından itibaren uygulanmaya başlamalıdır.
Ancak 27. ve 28. Maddeleri 1 Ocak 2007 tarihinde uygulanmaya başlamalıdır.
Bu Yönetmelik Üye Devletlerde bütünüyle bağlayıcıdır ve doğrudan uygulanır.
Strasbourg, 29 Nisan 2004
Avrupa Parlamentosu Adına, Başkan
P. COX Konsey Adına , Başkan
M. McDOWELL
EK I
MADDE 2(15)’DE BAHSİ GEÇEN TOPRAKLAR
1. Belçika Krallığı toprakları
2. Danimarka Krallığı toprakları, Faroe Adaları ve Grönland hariç
3. Federal Almanya Cumhuriyeti toprakları
4. İspanya Krallığı toprakları, Ceuta ve Melilla hariç
5. Yunanistan Cumhuriyeti toprakları
6. Fransa Cumhuriyeti toprakları
7. İrlanda toprakları
8. İtalya Cumhuriyeti toprakları
9. Lüksembourg Grand Düklüğü toprakları
10. Avrupa’da Hollanda Krallığı toprakları
11. Portekiz Cumhuriyeti toprakları
12. Büyük Britanya Birleşik Krallığı ve Kuzey İrlanda toprakları
13. Avusturya Cumhuriyeti toprakları
14. Finlandiya Cumhuriyeti toprakları
15. İsveç Krallığı toprakları
EK II
YETKİLİ MAKAMLAR
KISIM I: RESMİ KONTROLLERİ GERÇEKLEŞTİREN PERSONELİN EĞİTİM İÇERİĞİ
1. Denetleme, örnek alma ve muayene gibi farklı kontrol teknikleri
2. Kontrol prosedürleri
3. Yem ve gıda yasası
4. Üretim, işleme ve dağıtımın farklı aşamaları ve insan sağlığı ve uygun olması durumunda hayvan sağlığı, bitki sağlığı ve çevre için olası riskler
5. Yem ve gıda yasası ile uyumsuzluğun değerlendirilmesi
6. Hayvan yemi ve gıda üretiminde tehlikeler
7. HACCP prosedürlerinin uygulanmasının değerlendirilmesi
8. Yem ve gıda işyerlerinin yürüttüğü kalite güvence programları gibi idari sistemler ve bu sistemlerin yem ya da gıda yasası şartları ile ilgili olup olmadığının değerlendirilmesi
9. Resmi sertifikasyon sistemleri
10. Üye Devletler ve Komisyon arasında iletişim de dahil olmak üzere, acil durumlarda, acil eylem düzenlemeleri
11. Resmi kontrollerin yasal sonuçları ve etkileri
12. Yeterlilik testleri, akreditasyon ve risk değerlendirmesi ile ilgili olanlar da dahil olmak üzere, yem ve gıda yasası ile uyumun değerlendirilmesinde ilgili olabilecek yazılı, belgelendirilmiş malzemenin, ve diğer kayıtların incelenmesi; bu mali ve ticari konuları da içerebilir
13. Resmi kontrollerin bu Yönetmelik uyarınca yürütülmelerinin temin edilmesi için, hayvan sağlığı ve hayvan refahı da dahil olmak üzere, gerekli olabilecek diğer herhangi bir alan.
KISIM II: KONTROL PROSEDÜRLERİNİN İÇERİK ALANLARI
1. Yetkili makamın organizasyonu ve merkezi yetkili makamlar arasında ve resmi kontrolleri yürütme görevleri ile ilgili yetki devri yaptıkları makamlar arasındaki ilişki
2. Yetkili makamlar ile resmi kontrollere ilişkin görevler ile ilgili yetki devri yaptıkları kontrol kurumları arasındaki ilişki
3. Ulaşılacak hedeflere ilişkin bir beyanat
4. Personelin görevleri, sorumlulukları ve hizmetler
5. Örnek alma prosedürleri, kontrol metotları ve teknikleri, sonuçların yorumlanması ve takip eden kararlar
6. İzleme ve takip programları
7. Birden fazla Üye Devletin faaliyete geçmesinin gerekli olduğu durumlarda karşılıklı yardımlaşma
8. Resmi kontrollerin ardından yürütülmesi gereken faaliyetler
9. Birbiriyle bağlantılı olabilecek sorumlulukları olan diğer hizmetler ile ya da departmanlar ile işbirliği
10. Örnek alma metotlarının, analiz metotlarının ve tespit testlerinin uyumunun doğrulanması
11. Resmi kontrollerin etkili bir şekilde yürütülebilmesi için gerekli olabilecek diğer faaliyetler ya da bilgiler.
EK III
ANALİZ METOTLARININ ÖZELLİKLERİNİN BELİRLENMESİ
1. Analiz metotları aşağıda verilmekte olan kriterler ile tanımlanmalıdır:
(a) Kesinlik;
(b) Uygulanabilirlik (matriks ve konsantrasyon aralığı);
(c) Tespit etme sınırı;
(d) Kararlılık sınırı;
(e) Hassasiyet;
(f) Tekrarlanabilirlik;
(g) Çoğaltılabilirlik;
(h) Yeniden kullanılabilirlik;
(i) Seçicilik;
(j) Duyarlılık;
(k) Doğrusallık;
(l) Ölçüm belirsizliği;
(m) Gerekli görülmesi halinde seçilebilecek diğer kriterler.
2. 1 (e) de bahsi geçen hassasiyet değerleri işbirliği ile gerçekleştirilen denemelere ilişkin uluslararası seviyede tanınmış protokole (örn. ISO 5725: 1994 veya IUPAC Uluslararası Düzeyde Uyumlaştırılmış) uygun olarak ya işbirliği ile yapılan denemeler ile elde edilmeli ya da analitik metotlar için performans kriterleri belirlendi ise, kriterlere uyumluluk testlerine dayandırılmalıdır. Tekrarlanabilirlik ve çoğaltılabilirlik değerleri, uluslararası düzeyde tanınmış şekliyle (örn. ISO 5725: 1994 veya IUPAC tarafından tanımlanan şekliyle- % 95 güven aralığı) İşbirliği ile yürütülen denemelerin sonuçları yayımlanmalı ve ücretsiz olarak kullanıma açık olmalıdır.
3. Bireysel ürünler için uygulanabilecek analiz metotlarından ziyade, çeşitli ürün partileri için aynı şekilde uygulanabilecek olan analiz metotları tercih edilmelidir.
4. Analiz metotlarının sadece tek bir laboratuarda onaylanabileceği durumlarda, ya örn. IUPAC Uyumlaştırılmış Rehberleri’ne uygun olarak onaylanmalı ya da analiz metotları için performans kriterleri belirlendi ise, kriterlere uygunluk testine dayanmalıdır.
5. Bu Yönetmelik altında kabul edilen analiz metotları ISO Tarafından tavsiye edilen standart analiz metotları planı şeklinde düzenlenmeli ve basılmalıdır.
EK IV
TOPLULUK İŞLETMELERİ İLE İLGİLİ OLARAK RESMİ KONTROLLERE İLİŞKİN FAALİYETLER VE ASGARİ HARÇ ORANLARI
BÖLÜM A: FAALİYETLER
1. Hali hazırda 85/73/AET sayılı Direktife uygun olarak Üye Devletlerin harç topladığı, 89/662/AET, 90/425/AET, 93/119/AT ve 96/23/AT sayılı Direktifler kapsamındaki faaliyetler
2. Yem işletmelerinin onaylanması
BÖLÜM B: ASGARİ ORANLAR
Üye Devletler aşağıda verilmekte olan ürün listelerinin kontrolü için, en azından aşağıda belirtilen eşdeğer asgari oranda harç ve ücretleri toplamalıdır.
KISIM I
Kesim muayenesinde uygulanacak asgari harç ve ücret oranları
(a) Sığır eti
Yetişkin sığır cinsi hayvanlar : 5 EUR/hayvan
Genç sığır cinsi hayvanlar: 2 EUR/hayvan
(b) Tektırnaklılar ve atlar: 3 EUR/hayvan
(c) Domuz eti: karkas ağırlığına göre hayvan
25 kg’dan düşük ağırlık: 0,5 EUR/hayvan
25 kg ile eşit ya da daha yüksek ağırlık: 1 EUR/hayvan
(d) Koyun eti ve keçi eti : karkas ağırlığına göre hayvan
12 kg’dan düşük ağırlık: 0,15 EUR/hayvan
12 kg ile eşit ya da daha yüksek ağırlık: 0,25 EUR/hayvan
(e) Kümes hayvanı eti
Gallus cinsinden olan kümes hayvanları ve beç tavuğu: 0,005 EUR/hayvan
Ördek ve kaz: 0,01 EUR/hayvan
Hindi: 0,025 EUR/hayvan
Besiciliği yapılan tavşan eti: 0,005 EUR/hayvan.
KISIM II
Parçalama tesislerinin kontrolünde uygulanacak harç ve ücretlerin asgari oranları
Etin tonu başına:
Sığır eti, dana eti, domuz, tektırnaklı/at, koyun ve keçi eti: 2 EUR
Kümes hayvanları ve besiciliği yapılmış tavşan eti: 1,5 EUR
Besiciliği yapılan ve vahşi av hayvanı eti:
- Küçük Av kuşları ve kara av hayvanı : 1,5 EUR
- Uçamayan kanatlıların eti (devekuşu, emu -Avustralya
devekuşu-, nandou- Güney Amerika devekuşu): 3 EUR
- Vahşi domuz ve gevişgetirenler : 2 EUR
KISIM III
Av eti işleme tesisleri için uygulanacak harçların ve ücretlerin asgari oranları
(a) Küçük av kuşları: 0,005 EUR/hayvan
(b) Küçük kara av hayvanı: 0,01 EUR/hayvan
(c) Uçamayan kanatlı hayvanlar: 0,5 EUR/hayvan
(d) Kara memelileri:
- Vahşi domuz: 1,5 EUR/hayvan
- Gevişgetirenler: 0,5 EUR/hayvan
KISIM IV
Süt üretiminde uygulanacak harç ve ücretlerin asgari oranları
- İlk 30 ton başına 1 EUR ve
- Aşan her ton başına 0,5 EUR.
KISIM V
Balıkçılık ürünleri ile su ürünlerinin üretilmesi ve pazara sürülmesinde uygulanacak harç ve ücretlerin asgari oranları
(a) Balıkçılık ürünleri ile su ürünlerinin pazara ilk defa sürülmelerinde:
Ayda ilk 50 ton için 1 EUR/ton;
Aşan her ton başına 0,5 EUR.
(b) Balık pazarında ilk satış
Ayda ilk 50 ton için0,5 EUR/ton;
Aşan her ton başına. 0,25 EUR.
(c) (AET) 103/76 ve (AET) 104/76 sayılı Yönetmeliklere uygun olarak tazelik ve /veya boyut ile ilgili yetersiz sınıflandırma ya da sınıflandırma olmaması durumunda ilk satış:
Ayda ilk 50 ton için 1 EUR/ton;
Aşan ter ton için 0,5 EUR/ton.
(AET) 3703/85 sayılı Komisyon Yönetmeliğinin II. Ekinde bahsi geçen türlerden toplanan harçlar her konsinye için toplamda 50 EUR’yu geçememelidir.
Üye Devletler balıkçılık ve su ürünlerinin işlenmesi için 0,5 EUR/ton toplayacaklardır.
EK V
TOPLULUĞA GİREN CANLI HAYVANLARDA VE ÜRÜNLERDE RESMİ KONTROLLER İLE İLGİLİ HARÇ VE ÜCRETLERİN ASGARİ ORANLARI
BÖLÜM A: FAALİYETLER VE KONTROLLER
Hali hazırda 85/73/AET sayılı Direktife uygun olarak Üye Devletlerin harç topladığı, 97/78/AT ve 91/496/AET sayılı Direktifler kapsamındaki faaliyetler.
BÖLÜM B: HARÇLAR VEYA ÜCRETLER
KISIM I
İthal et için uygulanacak harçlar
Et konsinyesinin ithalatında resmi kontrol için asgari harç miktarı aşağıdaki oranda belirlenmiştir:
6 tona kadar olan her konsinye için 55 EUR, ve
6 ton ile 46 ton arası her ton için 9 EUR, veya
46 tondan ağır olan her konsinye için 420 EUR.
KISIM II
İthal edilen su ürünleri için uygulanacak harçlar
1. Su ürünleri konsinyesinin ithalatında resmi kontrol için asgari harç miktarı aşağıdaki oranda belirlenmiştir:
6 tona kadar olan her konsinye için 55 EUR, ve
6 ton ile 46 ton arası her ton için 9 EUR, veya
46 tondan ağır olan her konsinye için 420 EUR.
2. Büyük hacimli gemilere yükleme ile gönderilen su ürünleri konsinyesinin ithalatında yapılan resmi kontrol için yukarıdaki miktarlar aşağıdaki gibi olmalıdır:
500 tona kadar olan su ürünleri kargosu taşıyan gemi başına 600 EUR,
1 000 tona kadar olan su ürünleri kargosu taşıyan gemi başına 1 200 EUR,
2 000 tona kadar olan su ürünleri kargosu taşıyan gemi başına 2 400 EUR,
2 000 tondan ağır olan su ürünleri kargosu taşıyan gemi için 3 600 EUR.
3. Bir üçüncü ülkesi bayrağı taşıyan gemi tarafından doğal ortamından avlanarak doğrudan karaya indirilen su ürünleri söz konusu olduğunda IV. Ekin, B bölümünün, V. Kısmının (a) fıkrası uygulanmalıdır.
KISIM III
Et ürünlerine, kümes hayvanları etine vahşi av etine, tavşan etine, besiciliği yapılmış av hayvanı etine, yan ürünlere ve hayvansal kökenli yeme uygulanacak harç ve ücretler
1. I. ve II. Kısımlarda bahsi geçenlerin dışındaki hayvansal kökenli ürün konsinyelerinin veya yem konsinyelerinin ithalatında resmi kontrol için asgari harç miktarı aşağıdaki oranda belirlenmiştir:
6 tona kadar olan her konsinye için 55 EUR, ve
6 ton ile 46 ton arası her ton için 9 EUR, veya
46 tondan ağır olan her konsinye için 420 EUR.
2. Büyük hacimli gemilere yükleme ile gönderilen ve I. Kısım ve II. Kısımda bahsi geçmeyen hayvansal kökenli ürün konsinyesinin ve hayvansal kökenli yan ürünlerin konsinyesinin veya yem konsinyesinin ithalatında yapılan resmi kontrol için yukarıdaki miktarlar aşağıdaki gibi olmalıdır:
500 tona kadar olan su ürünleri kargosu taşıyan gemi başına 600 EUR,
1 000 tona kadar olan su ürünleri kargosu taşıyan gemi başına 1 200 EUR,
2 000 tona kadar olan su ürünleri kargosu taşıyan gemi başına 2 400 EUR,
2 000 tondan ağır olan su ürünleri kargosu taşıyan gemi için 3 600 EUR.
KISIM IV
Topluluk ürünlerinin ve canlı hayvanlarının transit geçişlerinde uygulanan harç ve ücretler
Toplulukta transit geçiş yapan ürünlerin ve canlı hayvanların transit geçişlerinde resmi kontroller için harç ve ücret oranları asgari 30 EUR olarak belirlenmiştir ve kontrollerde yer alan personelin her üyesinin harcadığı her çeyrek saat için 20 EUR olarak arttırılmalıdır.
KISIM V
İthal edilen canlı hayvanlar için uygulanan harçlar
1. Canlı hayvan konsinyesinin ithalatında resmi kontrol için asgari harç miktarı aşağıdaki oranda belirlenmiştir:
(a) Sığır cinsi hayvanlar, tektırnaklılar, domuzlar, koyun ve keçiler, kümes hayvanları, tavşan ve küçük av kuşları veya kara av hayvanları ve vahşi domuz ve gevişgetirenler gibi kara memelileri için miktarlar:
6 tona kadar olan her konsinye için 55 EUR, ve
6 ton ile 46 ton arası her ton için 9 EUR, veya
46 tondan ağır olan her konsinye için 420 EUR.
(b) İster hayvan başına ister ton başına ifade edilsin, incelemenin gerçek maliyetinde diğer türlerdeki hayvanlar için miktarlar:
46 tona kadar konsinye başına 55 EUR, veya
46 tondan fazla ise konsinye başına 420 EUR,
bu asgari miktar 92/432/AET sayılı Komisyon Kararında bahsi geçen türlerin ithalatında uygulanmamalıdır.
2. Bir Üye Devletin talebi üzerine, belirli üçüncü ülkelerden, 89/662/AET sayılı Direktifin 18. Maddesinde ortaya konan prosedüre uygun olarak, eşlik eden destekleyici belgelerinde uygun olması koşuluyla, daha düşük miktarlarda harç ödeyebilirler.
EK VI
HARÇLARIN HESAPLANMASINDA DİKKATE ALINMASI GEREKEN KRİTERLER
1. Resmi kontrollerde yer alan personelin gelirleri
2. Resmi kontrollerde yer alan personelin tesisler, araçlar, donanım, eğitim, seyahat ve eşlik eden masraflar da dahil, giderleri,
3. Laboratuar analizi ve örnek alma giderleri
EK VII
TOPLULUK REFERANS LABORATUARLARI
I. Yem ve Gıda İçin Topluluk Referans Laboratuarları
1. Süt ve süt Ürünleri için Topluluk Referans Laboratuarı
Afssa- Lerhqa
F- 94700 Maisons- Alfort
2. Zoonozların (salmonella) test edilmeleri ve analizleri için Topluluk Referans Laboratuarı
Rijksinstituut voor Volksgezondheid en Milieu (RIVM)
3720 BA Bilthoven
The Netherlands- Hollanda
3. Deniz biotoxinlerinin izlenmesi için Topluluk Referans Laboratuarı
Ministerio de Sanidad y Consumo
Vigo
Spain- İspanya
4. Çift kabuklu yumuşakçaların virolojik ve bakteriyolojik kontaminasyonunun izlenmesi için Topluluk Referans Laboratuarı
The laboratory of the Centre for Environment, Fisheries and Aquaculture Science, Weymouth, United Kingdom – Birleşik Krallık.
5. Kalıntılar için Topluluk Referans Laboratuarları
(a) 96/23/AT sayılı Konsey Direktifinin I. Ekinde listesi verilen A Partisi 1, 2, 3, 4; B 3 (d) partisi kalıntılar için
Rijksinstituut voor Volksgezondheid en Milieu (RIVM)
3720 BA Bithoven
The Netherlands- Hollanda
(b) 96/23/AT sayılı Konsey Direktifinin I. Ekinde listesi verilen; B 1 ve B 3 (e) partisi kalıntılar ve carbadox and olaquidonx için
Laboratoires d’etudes et de recherches sur les medicaments veterinaires et les desinfectants
AFSSA - Site de Fougeres
BP 90203
France- Fransa
(c) 96/23/AT sayılı Konsey Direktifinin I. Ekinde listesi verilen; A 5 Partisi ve B 2 (a), (b), (e) partisi kalıntılar için
Bundesamt fur Verbraucherschutz und Lebensmittelsicherheit (BVL)
Postfach 140162
D- 53056 Bonn
(d) 96/23/AT sayılı Konsey Direktifinin I. Ekinde listesi verilen; B 2 (c) ve B 3 (a), (b), (c) partisi kalıntılar için
Instituto Superiore di Sanita
I- 00161 - Roma
6. Bulaşıcı Spongioform ensapholopathiler (TSEs) için Topluluk Referans Laboratuarları
(AT) 999/2001 sayılı Yönetmeliğin X. Ek, B Kısmında bahsi geçen laboratuar
7. Hayvan beslemesinde kullanım amaçlı katkı maddeleri için Topluluk Referans Laboratuarları
Hayvan beslemesinde kullanım amaçlı katkı maddelerine ilişkin 22 Eylül 2003 tarih ve (AT) 1831/2003 sayılı Avrupa Parlamentosu ve Konseyi Yönetmeliğinin ( ) II. Ekinde bahsi geçen laboratuar
8. Genetik olarak değiştirilmiş Organizmalar (GMOs) için Topluluk Referans Laboratuarları
Genetik olarak değiştirilmiş yem be gıdaya ilişkin 22 Eylül 2003 tarih ve (AT) 1829/2003 sayılı Avrupa Parlamentosu ve Konseyi Yönetmeliği’nün ( ) Ekinde bahsi geçen laboratuar.
9. Gıda maddeleri ile temasta olabilecek malzemenin ile ilgili Topluluk Referans Laboratuarları
Komisyonun Ortak Araştırma Merkezi
II. Hayvan sağlığı için Topluluk Referans Laboratuarları
EK VIII
MADDE 61’E UYGUN OLARAK YÜRÜRLÜKTE KALMAYA DEVAM EDEN UYGULAMAYA YÖNELİK KURALLAR
1. Yem maddelerinin resmi kontrolü için Topluluk örnek alma ve analiz metotlarının oluşturulmasına ilişkin 70/373/AET sayılı Direktife bağlı uygulamaya yönelik kurallar
(a) Yem maddelerinin resmi kontrolü için Topluluk analiz metotlarının oluşturulmasına ilişkin 15 Haziran 1971 tarih ve 71/250/AET sayılı Birinci Komisyon Direktifi ( )
(b) Yem maddelerinin resmi kontrolü için Topluluk analiz metotlarının oluşturulmasına ilişkin 18 Kasım 1971 tarih ve 71/393/AET sayılı İkinci Komisyon Direktifi ( )
(c) Yem maddelerinin resmi kontrolü için Topluluk analiz metotlarının oluşturulmasına ilişkin 27 Nisan 1972 tarih ve 72/199/AET sayılı Üçüncü Komisyon Direktifi ( )
(d) Yem maddelerinin resmi kontrolü için Topluluk analiz metotlarının oluşturulmasına ilişkin 5 Aralık 1972 tarih ve 73/46/AET sayılı Dördüncü Komisyon Direktifi ( )
(e) Yem maddelerinin resmi kontrolü için Topluluk örnek alma metotlarının oluşturulmasına ilişkin 1 Mart 1976 tarih ve 76/371/AET sayılı Birinci Komisyon Direktifi ( )
(f) Yem maddelerinin resmi kontrolü için Topluluk analiz metotlarının oluşturulmasına ilişkin 1 Mart 1976 tarih ve 76/372/AET sayılı Yedinci Komisyon Direktifi ( )
(g) Yem maddelerinin resmi kontrolü için Topluluk analiz metotlarının oluşturulmasına ilişkin 15 Haziran 1978 tarih ve 78/633/AET sayılı Sekizinci Komisyon Direktifi ( )
(h) Yem maddelerinin resmi kontrolü için Topluluk analiz metotlarının oluşturulmasına ilişkin 31 Temmuz 1981 tarih ve 81/715/AET sayılı Dokuzuncu Komisyon Direktifi ( )
(i) Yem maddelerinin resmi kontrolü için Topluluk analiz metotlarının oluşturulmasına ilişkin 25 Temmuz 1984 tarih ve 84/425/AET sayılı Onuncu Komisyon Direktifi ( )
(j) Yem maddelerinin resmi kontrolü için Topluluk analiz metotlarının oluşturulmasına ilişkin 28 Temmuz 1993 tarih ve 93/70/AET sayılı On Birinci Komisyon Direktifi ( )
(k) Yem maddelerinin resmi kontrolü için Topluluk analiz metotlarının oluşturulmasına ilişkin 17 Aralık 1993 tarih ve 93/117/AET sayılı On İkinci Komisyon Direktifi ( )
(l) Yem maddelerinde amino asitlerin, ham sıvı ve katı yağların, olaquindox’un belirlenmesi için Topluluk analiz metotlarını oluşturan 3 Eylül 1998 tarih ve 98/64/AT sayılı Komisyon Direktifi ( )
(m) Gıda maddelerinin resmi kontrolü için hayvansal kökenli içeriklerin belirlenmesi için analitik metotlara ilişkin 23 Aralık 2003 tarih ve 2003/126/AT sayılı Komisyon Direktifi ( )
(n) Yem maddelerinde amprolium, diclazuril ve carbadox’un belirlenmesi için Topluluk analiz metotlarını oluşturan 20 Nisan 1999 tarih ve 1999/27/AT sayılı Komisyon Direktifi ( )
(o) Yem maddelerinde lasalocid sodium’un belirlenmesi için analiz metotlarını oluşturan 23 Temmuz 1999 tarih ve 1999/76/AT sayılı Komisyon Direktifi ( )
(p) Yem maddelerinde A vitamini, E vitamini ve tryptophan’ın belirlenmesi için Topluluk analiz metotlarını oluşturan 6 Temmuz 2000 tarih ve 2000/45/AT sayılı Komisyon Direktifi ( )
(q) Yem maddelerinde dioxinlerin ve dioxin benzeri PCB’lerin belirlenmesi için şartları belirleyen 26 Temmuz 2002 tarih ve 2002/70/AT sayılı Komisyon Direktifi ( )
2. Hayvan besleme alanında resmi incelemelerin organizasyonunu kapsayan esasları belirleyen 25 Ekim 1995 tarih ve 95/53/At sayılı Direktife dayanan uygulamaya yönelik kurallar
95/53/AT sayılı Konsey Direktifinin 9 (1). Maddesinde bahsi geçen standart belgeleri ve üçüncü ülkelerden Topluluğa getirilen yem maddelerindeki kontroller için belirli kuralları ortaya 10 Eylül 1998 tarih ve 98/68/AT sayılı Komisyon Direktifi ( )