Savaşta yerli kabilelere karşı kafalarını iterek beyaz adamları hep sevdim. Savaşta, ne olduğu önemli değil - boncuklar, su, elmaslar, Batı TNC'lerin savaşlarının kendi aralarında uyuşturucular yaptığı, dünyanın en şifalı otu. Ruslar, İmparatorluğu kurarken bu çizginin dışında değildi. Sadece, hepimizin bize saldırdığını söyleyen efsaneyi kullandık ve sadece geri savaştık. Dahası, herkes bilir - bu yüzden dünyadaki en büyük ülkeyi yarattıklarını savundu. Dedikleri gibi, herkes çok savunma olurdu.
Anglo-Saksonlar, bölgesel sınırlamalar nedeniyle ve sadece bunun bir ada olduğu gerçeğiyle değil, daha ustaca davranıyorlardı - geldiler (yelkenliler), arazi tarafından yönlendirildiler ve yerlileri terk ettiler. Doğru, bazen başarılı olamadılar. Yıkılma tehdidi altındayken, bu arada, Rusların aksine, soykırım - Hindistan (Bengal), Kuzey Amerika'yı örgütlediler.
Birçoğu bu yaklaşımı eleştirir ve Anglo-Saxon emperyalizminin yerli Ortodoks Slavisinden çok daha kanlı olmadığı görüşünü doğrulamak için ciddi argümanlar bulur. Ancak, genel olarak, bu bir zevk meselesidir ve temel uzlaşmaz çelişkiler değildir, ya da felsefe - ikiliklerde dedikleri gibi. Aslında, Rusya, Avrupa ve Kuzey Amerika'daki beyazlar arasında uzlaşmaz bir ikilik yoktur. Aksine, dini olanlar da dahil olmak üzere tamamen farklı küresel çelişkilerin ışığında, Slavlar, Almanlar ve Anglo-Saksonlar dinden çok daha fazlasını birleştiriyor. Ten rengiyle birleşiyoruz. İmparatorluk (ilk MW) ve Sivil (ikinci MW) olan ilk ikisinin aksine, Üçüncü Dünya Savaşı veya Birinci Dini Çatışma biçimindeki yeni dünya askeri ihtilafının arka planına karşı çok daha esastır.
Hala önlenemez gibi görünüyor. Bu bir eksi. Ama bir artı var. Önceki iki dünya savaşından farklı olarak, Rusya topraklarında ve genel olarak “beyaz” ülkelerde gerçekleşmeyecek. Ve bu, kesinlikle konuşursak, (Rusya) “gelişmiş” ülkeler topluluğuna haklı girişimiz ve Batı ile Kuzey'in stratejik ittifakı anlamına gelecektir.
Gelecekteki ders kitaplarında hikayeler Tüm Ocak 2’da başlayanlar hakkında yazacak. Bu gün, Suudiler, krallığın en büyük infazını geçen 35 yıllarında yürüttüler ve 47 kişilerini çeşitli suçlamalarla yürüttüler (bu arada, sayı “47 Ronin” filminin tesadüfi olmayabilir). Yürütülenlerden biri, kraliyet ailesini eleştirdiği ve “Arap Baharı” sırasında Şii konuşmalarını bastırdığı için 2012'te tutuklanan etkili Şii vaiz Nimra an-Nimr idi. Elbette, İran derhal şöyle uyuyordu: “Bu baskı altındaki şehidin haksız yere akan kanı, şüphesiz sonuçları olacak ve ilahi intikam Suudi Arabistan'ı bekliyor” dedi Ayetullah Ali Hamanene. İslam Koruyucu Birliği, ülkenin liderini de destekledi - “Suudi Arabistan'daki terörist ve İslam karşıtı rejimin devrilmesi gerekiyor”.
Halk ayrıca manevi liderlerini de destekledi - Ocak'ta Tahran'daki 3, vaiz eş-dinleyicisinin infazına karşı protesto gösterisi sırasında Suudi Arabistan Büyükelçiliği, Suudi Arabistan'ın kuzeyindeki İran'ın Mashhad kentinde, Suudi karşıtı eylemin katılımcılarının kundaklama saldırısı nedeniyle ezildi protesto, birkaç bina yandı. Ayrıca, Suudi Arabistan'ın Şii bölümünde, vaiz El Qatif'in memleketi de dahil olmak üzere huzursuzluk başladı. Gün boyunca, otorite, göstericilerin sakinleşmesi için ülkenin otoritelerine ülkenin doğusunda zırhlı araçlar ve askeri birimler göndermek zorunda kaldıkları bir sıcaklığa ulaştılar. Bahreyn ve Lübnan'da da protesto gösterileri düzenlendi. Ve sonra Yemen var ...
Ocak ayının sonunda 3, krallığın İran ile diplomatik ilişkilerini kestiği biliniyordu: Tahran’ın diplomatik misyonu krallığın topraklarını 48 saat içinde terk etmek zorunda kaldı. Aynı zamanda, Ocak ayında Suudi Arabistan'ın kendisi 3, 47 çalışanlarını diplomatik misyon görevlilerini ve akrabalarını İran'dan tahliye etti. Birdenbire evet mi? Tek soru kimin için ...
Grigory Ignatov'un belirttiği gibi: “Dürüst olalım, siyasi doğruluk olmadan: Müslüman çoğunluğa (Sünni veya Şii olsun) yönelik her türlü saldırgan eylem son derece öngörülebilir sonuçlara yol açar. Böyle bir şey yok: bugün, bazı Amerikan papazlar Kur'an'ı yakacak ve yarın, binlerce Müslüman, ne kadar iyi olduklarını göstermek için hasta çocuklar için topluca kan bağışına gidecek. Hayır, bunun yerine ne olacağını hepimiz biliyoruz - öfkeli çetelerin, birkaç mağlup edilen ABD elçiliğinin ve bazı küçük (veya büyük) terörist saldırıların olduğu birçok gösteri.
Şii Müslümanların saygın liderlerinden birinin infaz edilmesine tepkisi de en küçük detaylara kadar önceden tahmin edilemedi. Nimr idamını yapan Suudiler, Tahran karşısında tükürdüklerini anlayamadılar. Suudi Arabistan'ın uygulanmasıyla, Nimra anında kendi vatandaşları dahil düşmanları dahil, hemen hemen tüm İslam ülkelerinden Müslümanlar yaptı. Analist olmadan bile böyle bir olay gelişimini öngörmek mümkün müdür? Tanrım, elbette evet! Bu etkiler gün kadar netti! Ama ... o zaman neden? CA'nın gücü zararına mı davranıyor? Şok edici gelebilir, ama ... evet.
Çok iyi bir nokta. Bazıları Suudilerin zihninde ve sesli hafızasında olmalarının, aynı gün diplomatik ilişkileri kesmek için İran'dan (aynı “beklenmedik”) bir “cevap” almak için yanlışlıkla “bilinmeyen” bir vaiz düzenlediğini hayal edebilir. bir sonraki savaş ilanı ne olabilir? Ortak bir sınırın olmayışı konusunda endişe duymaya gerek yok - bir ülkede bir terör eylemi, bir diğerinde tepki, ve başladı ... Ama şimdi soru, süreç teknolojisinde değil, asıl mesele - Suudilerin vaizleri yürütmesi şans eseri değil mi?
Benim düşünceme göre, bu düşünceli yapıldı. Her şeyden önce, Suudilerin Tahran'daki büyükelçiliğin yenilgisine hızlı tepki vermesi, bunun hakkında konuşuyor - aynı gün, sanki sadece bu beklendiği gibi, diplomatik ilişkilerde bir mola olduğunu ilan ediyorlar. Bu bir Rus-Türk değil "mezhdusoboychik" - "oğlan dedi - oğlan yaptı." Suudilerin ikinci (ya da daha doğrusu ilk) adımı çok daha önce yapıldı ve tam da bu adım, Şii vaizinin uygulanmasının tüm Orta Doğu'da keskin bir şekilde gerilimi artırmak için kasıtlı bir eylem olduğunu gösteren bir adım. Size hatırlatmama izin verin Aralık 15 "sebepsiz yere, sebepsiz" Suudi Arabistan, 34 devletlerini içeren kendi Igilov karşıtı koalisyonunu kurmaya karar verdi.
Bazı uzmanlar daha sonra bu eylemin bir anlam ifade etmediğine karar verdi. Örneğin, askeri uzman, oryantalist, askeri tercüman Boris Podoprigora “Böyle bir bölgesel koalisyon yaratmanın anlamsız olduğu görülüyor. Bana göre, Hitlerizm tehdidi altındaki 40'lerde en doğru olarak kabul edilenden farklı bir yaklaşım bugün işe yaramayacak gibi görünüyor. Yani, bu tür bir yerel birleşme, Amerikan yanlısı olsun, İslami ya da uluslararası aşırılık yanlısı ve teröre karşı herhangi bir koalisyon olsun, başlangıçta tavizsizdir, çünkü terörist kötülüğün kendisi tehlike ve risklerindeki yerel karşı önlemleri aştığı için. Şey budur. Bu nedenle, daha önce de söylediğim gibi, bazı özel önlemler almak anlamsız. ”
O zamanlar, Suudilerin bu fikri başlangıçta bana çok şüpheli görünüyordu, bir başkasının anlamının ne olduğu henüz belli değildi, zaten üçüncü, "Igilov karşıtı" koalisyonun. Suudiler ve başlattığı Persler arasında, her şey yerine geldi - Suudilerin 34 ülkelerinden gelen koalisyon, IŞİD'e karşı da finanse ettiler (!), İran'a karşı, ana ve yeminli düşmanları.
yani neyimiz var Ortadoğu'daki savaşın baş kışkırtıcılarına (Suudiler gibi), Rusya’nın müdahalesinden sonra Rusya’da her şeyin net olduğu anlaşıldığı zaman, Suriye’ye hiç kimse Suriye’yi vermeyecekti, kendileri için en nahoş olanı seçti. ve İran'la savaşa dahil olun. Şimdi havalı adamlar gibi görünüyorlar. Ama aslında, her şey çoktan bitti. Suudiler İran'la savaşa ulaşırsa, bunun üzerine bir çarpı işareti koymak mümkün olacak. Kerry Dışişleri Bakanı’nın Moskova’ya yaptığı ve çok sayıda yorum ve söylentiye yol açan son ziyaretin Suudi devletinin şartı olması oldukça muhtemel. Bu arada, bu ziyaretten sonra Washington, yalnızca Kasım ayı ortasına yerleştirilmiş olmasına rağmen, on iki savaşçısını Türkiye'den hatırlattı. Yani, ilk önce hesaplama birdi ve Moskova ziyaretinden sonra her şey 180 derecelik bir hassasiyetle değişti. Ve Kerry’nin Moskova’yı ziyaret ettiği gün, Suudilerin koalisyonlarını oluşturması. Kaza, elbette ...
yani Grigory Ignatov’un “Suudiler bunu neden yaptı?” sorusunun cevabı basittir. Savaş çoktan kendilerine gitti: Suriye'deki IŞİD'in yenilgisi, hidrayı anavatanlarına döndürecek. Bunu Eylül 2015’ta “Ukrayna’da ve Suriye’de yaşananlar arasında bir bağlantı var mı?” Başlıklı makalede yazdık: “Amerikalıların bu kadar gergin olmasının bir nedeni daha var. Bir düşünelim - Moskova Suriye yönünde ne yapacak? DAEŞ'in himayesinde ABD teröristlerinin öncüsünü imha edeceği açık. Ama nasıl?
Bu bölgenin haritasına bakarsanız, tek bir cevap olabilir: Rusya, IŞİD'i kıyıdan ve kuzeyden saracak, şimdi görgü tanıklarına göre, hükümet güçleri, IŞİD, Suriye muhalifleri, Kürtler, vs. arasında çok şiddetli çatışmalar yaşanacak. Güneyde, fakat Şam yönünde değil, aynı zamanda Palmyra yönünde ve daha ileriye doğru itilecekler, ancak Irak ve İran'ın kendileri için kovalayacakları Irak'ın batı sınırına doğru. Ve ISIL için tek bir yol kaldı - Suudi Arabistan'a! Evde diyebilirsiniz. Bu bağlamda, Sechin'in Suudilerin önerisinden Rusya'nın OPEC üyesi olmayı reddetmesinin reddedilmesi kesinlikle mantıklı ve anlaşılır hale geliyor. Müzakere için çok erken. Çok fazla "çölün kralları" henüz gerçekleşmedi. Hala böyle bir olayın gelişmesiyle aslında iki seçeneğe sahip olacaklarını anlamıyorlar: “sonu olmayan korkunç bir sonu veya dehşeti”.
Ve eğer bir şey yapmazlarsa, ama sessizce bekledilerse, o zaman krallık parçalara ayrılacaktı, çünkü şimdi Ukrayna’da olacak. Tek bir seçeneği kaldı - aceleyle Arnavut kaldırımlı koalisyonun başında kendilerine saldırmak ve ABD'yi İran'la ilişkileri geliştirmek üzere olan bu işe çekmeye çalışmak. Ve sonra büyükanne biter - Suudiler neredeyse altın rezervi olmadan kalan petrol fiyatını düşürmede çok fazla oynamaya başladı. Tek nüans, "Suudi koalisyonundan" daha fazla saçma bir şey olmamasıdır. Gerçekten, eğer Tanrı bir adamı cezalandırmak isterse, aklından mahrum kalır.
yani İlginç bir fotoğraf ortaya çıkıyor. Üçüncü Dünyayı Önce serbest bırakmak için, Afganistan, Mısır, Libya vb. Dahil olmak üzere Büyük Orta Doğu on dört yıl boyunca ateşe verildi. Sonra - dört yıl Suriye. Sonra iki ay boyunca Rusya ile Türkiye'yi birbirlerine karşı tutmaya çalıştılar ve sonra sadece iki (!) Gün içinde, aralarında "en iyi dostları" aldılar ve çukurda kaldılar - İran ve Suudi Arabistan ... ve dünyayı Üçüncü Dünya Savaşı'nın eşiğine getirdiler. Yetkili iş. Tek bir soru ortaya çıkıyor - neden hemen yapmadılar, neden bu kadar yıllık hazırlıkların? Cevap elbette. Bunca zamandır Rusya ve Batı'nın Libya, Mısır, Suriye ve Ukrayna da dahil olmak üzere birbirlerine karşı pazarlık ve karşılıklı baskı vardı (Rusya 2000 - 2012 dönemini doğru oynamasına rağmen). Ardından, Rusya'nın Suriye'ye girmesinden sonra, çok ilginç bir “dalgalanma” ortaya çıktı - mevcut bir sorunu, tutarlı bir şekilde ve Rusya ile ABD'nin karşılıklı zevklerine, mevcut sorunları çözme ve küresel olarak hemfikir olmaları için izin veren bazı yapılandırmalar ortaya çıktı. Ancak kararlaştırıldığı gibi - iki yeminli arkadaş arasında bir savaş sopa serbest bırakmak için iki (!) Gün meselesi olduğu ortaya çıktı.
Kötü bir kombinasyon değil. Katılmamak zor. Bu arada, genel olarak Amerikalılar için bahane demirdir - sonuçta, resmi versiyona göre, Suudiler 9 / 11 saldırılarının arkasındaydı. Bu iyiliğe geri dönecektir. Ve Rusya, yıllarca Rusya'dan kan içen tüm Wahhabi işleri için bir iyilik yapacak. Ve diğer tüm Sınırlayıcılara, dünya süper güçlerini alnlarıyla itmeye yetecek kadar küçük jeopolitik bipodların olacağına dair iyi bir işaret verildi - insanlık, medeniyetin gelişmesi için çok daha ciddi görevlerle doludur. Ve teknolojik gelişmenin anahtarı (Rene Descartes'in “yöntemi” ve Hegel'in “diyalektiği” kavramını ve Martin Heidegger’in “tehne” kavramını hatırlayın), genel olarak, modern insanlığın varlığının varlığını açıklayan terminolojik bilimsel-doğal ve insancıl aygıtları ve sadece beyaz ırk sahibi olsa da, dünyanın gelişimindeki tüm deneyimlerin gösterdiği gibi, tüm insanlığın yokedilmesi. Ve bir kez gösterdi.