New England’ın Jonah Yengeç’i Çökmeden Sızmaya Nasıl Geçtiler?
Sürdürülebilir seçiminiz aslında sürdürülebilir olmasa ne olur?
Jonah yengeç, kahverengiden kırmızımsıya kadar grileşen, siyahla kaplı büyük pençelere sahip orta boy bir yengeç. Kış aylarında, yıl boyunca yengeçlerin büyük kısmı Maine’den Rhode Island’a kadar Atlantik kıyısı boyunca yakalanırken, bir çekiç veya testerenin açılmasını gerektiren aşırı derecede sert bir kabuğa sahiptir. Çoğunlukla büyük pençelerin bir tabakası olarak sunulur, bir başkası puanlama ile ilgilenir ve onları müşteriye açık hale getirir.
Bu size Florida’nın yaklaşık 30 sterlin değerinde satılan ünlü taş yengeçini hatırlatırsa, doğru yoldasınız demektir; iki tür görünüm ve hatta lezzet bakımından çok benzerdir. Ve henüz birkaç yıl öncesine kadar, Jonah yengeç yaklaşık 0,50 pound. Ya da özgürdü. “Lobstermen onları yukarı çekti ve çoğu durumda ne yapacaklarına dair hiçbir fikre sahip değillerdi, bu yüzden genellikle onları geri atacaklar” diyor Jonas yengeçlerinin ön saflarında yer alan Luke’s Lobster’ın ortağı Bryan Holden dönüşüm. (Luke onun erkek kardeşi.)
Jonah yengeçleri ıstakozla aynı yemle çekilir ve aynı şekilde ıstakoz tuzakları tarafından flummoxed edilir, bu yüzden onlarca yıldır onlar sadece bir atlayıştı. Belki de ıstakozlar onları evlerine getirecekler ya da herhangi bir kıyıya yayılan küçük deniz mahsulleri için temelde hiçbir şey satmayacaklardı. Yaklaşık dört yıl öncesine kadar, hiçbir Jonah yengeç endüstrisi yoktu: Birkaçı onu işliyordu ve Massachusetts, Rhode Island ve Maine’deki denizden yaşamlarını yaşayanlar dışında hiç kimse bunu duymamıştı bile.
Luke’un Istakoz tesisi ilk olarak Jonah yengecini işlemeye ve beş yıl önce yengeç rulolarına satmaya başladı. O zamandan beri, fiyat neredeyse iki katına çıktı; Holden, kaliteli bir Jonah yengeçinin artık bir dolardan fazla sattığını söylüyor. Geçtiğimiz 15 yıl içinde, Jonah yengeç inişleri yüzde 600’ün üzerinde arttı; 2000 yılında ABD inişleri 2,6 milyon lira, 2016 yılında ise 15,5 milyon lira oldu. En azından bunu bilenler için bir incelik haline geldi. Maine’de ıstakoz endüstrisinde konuştum birkaç kişi Jonah yengeç favori deniz ürünleri maddesi olduğunu söyledi. Istakozcular için de harika; zirve Jonah yengeç sezonu, ocaktan mart ayına kadar, ıstakoz avcısının yavaşlamaya başladığında, kışın ortasındadır. Istakozlar o dönemde Jonah yengeçlerini yakalayabilirlerse, en çok ihtiyaç duyduklarında bir gelir kaynağına sahip olabilirler.
Geçtiğimiz on yıl boyunca, tüketiciler, en sevdiğimiz deniz ürünleri öğelerinin (ton balığı, pisi balığı, morina, karides) , onları çevreleyen kötü bir sürdürülebilirlik ve emek sorunlarına sahip olduğunu fark etmeye başladıkça , diğer yenilebilir deniz canlılarını keşfetmeye yönelik bir giriş oldu. Bunlardan bazıları eskiden “çöp balığı” olarak kabul edildi – balıklar çok kemikli veya yağlı veya sadece popüler olmayan, balıkçılar tarafından yenen ancak restoranlara satılmayan. Odak noktasının porgy, lüfer ve siyah morina gibi yeni popüler balıklara kayması ile ilgili sorun, tüketici talebinin regülasyonu aşabileceğidir. Bu balıkların çevresel izleme geçmişi yoktur; Aniden, yapılacak para var, ama hiç kimse bunu güvenli bir şekilde yapıp yapmadığımızı bilmiyor.
Jonah yengeç, çöp balık standartlarında bile, yeterince anlaşılmamıştır. Yıl boyunca nereye gittiğini bilmiyoruz, ne yediğini, ne kadar çabuk büyüdüğünü, ne kadar uzun yaşadığını, kaç tane olduğunu veya özellikle kaç kişiyi yakaladığımızı bilmiyoruz. Jonah yengeç, balıkçıların yakaladıklarını bildirmedikleri uzun bir süre çöp oldu. Bu, türlerin balıkçılar için geçerli hale gelmesiyle birlikte büyük bir problem. Veri ve düzenleme olmaksızın, vahşi popülasyonlara ve bir bütün olarak ekosisteme ne tür bir zarar verileceğini söylemek mümkün değil. (Jonah yengeçler, sanırım, bazen yeşil deniz kestaneleri üzerinde yenir, yengeçler olmadan, çok fazla kestanesi vardır. Çok sayıda kestanesi, yosun ormanlarını yok eder. Çok az su yosunu ormanı ve okyanusun tüm dengesi atılır. Örneğin.)
Ancak, müşterinin sürdürülebilirliğe odaklanması, aynı zamanda bu problemi yaratırken, onu çözmek için bir katalizör olmuştur. “Her şey son kullanıcının istediği şeyle başlar; Son kullanıcı sürdürülebilirlik istiyorsa, bu herkes üzerinde baskı yaratır, ”diyor Holden. 2014’ün sonlarında, gelişmekte olan Jonah yengeç endüstrisinde yer alan bir halk koalisyonu bu işi bir araya getirdi. Bu, deniz bilimcileri, işlemcileri, restoranları ve perakendecileri olduğu kadar yengeçleri de yakalayan ıstakozları içeriyordu. Tüm bunları sıra dışı yapan şey, toplantının gerçekten ne kadar hızlı yapıldığıdır. Ağustos 2015’e kadar, bir balıkçılık yönetim planı iptal edildi ve Haziran 2016’ya kadar yürürlüğe girdi. 2017 yılının kışları, bir Jonah yengeç mevsiminin ilk kez gerçek bir gözle gerçekleştirildiği ilk gündü.
Jonah yengeç yönetmeliğinin temel problemi – ki bu, bireysel devletler tarafından yönetiliyor olsa da, şu anda plan sayesinde kurallar üzerinde anlaşmaya varıldı – bilim adamlarının, aynı zamanda balıkçılar nasıl güvenli bir şekilde yakalanabileceğini öğrenmek için yengeç üzerinde çalışıyorlar. Onu yakalamak. Başlangıçtaki kurallar, sürdürülebilir ıstakoz için olanlara oldukça benzer: minimum boyut (4,75 inç genişliğinde bir kabuk), yumurta taşıyan dişiler geri atılmalı, yengeç tuzaklarının yavruların dışarı çıkmalarına izin vermek için delikler bulunmalı ve balıkçılar çekememelidir. pençeleri söküp pençesiz yengeçi geri at. Aynı zamanda, balıkçılar yakaladıkları her bir Jonah yengecini, bilim adamlarının stoklara daha iyi bakmalarına yardımcı olmak için rapor etmeli ve yengeçlerin Atlantik ekosistemine tam olarak uyup uymadığını araştırmaya devam etmelidir.
Tüm bunlar, sürdürülebilir beslenme fikrinin ne kadar karmaşık olduğunu göstermeye gider; Yeme alışkanlıklarımız değiştikçe, bilim ve yönetmeliklerimiz ayak uydurmak zorundadır. Jonah yengeci, bu sürecin mümkün olabildiği kadar iyi bir örneğidir: Müşteriler ve üreticiler bir araya gelip işleri doğru şekilde yapmaya çalışırlar.