Anaokuluna veya ilkokula başlama, aile ve çocuğun yaşamında önemli bir dönemdir. Çocukların ilk kez ebeveynlerinin sağladığı güvenli ortamdan dışarı çıkarak, dış dünyada kendi başlarına zaman geçirmeleri demektir. Bu farklılık sadece anne ve babadan ayrılma zorluğunu değil aynı zamanda yeni ve farklı olan bir yere uyum sağlama zorluğunu da barındırır. Çocuktan okul binasına, kalabalık ortam ve kurallara uyum sağlaması ve yeni şeyler öğrenmesi gibi beklentiler ön plandadır.
Uyum sürecini zorlaştıran etkenler genel olarak öğretmenler, arkadaşlar, aile ve gelişimsel temel olmak üzere dört alt kategoriye ayrılabilir. Bu dönemdeki görünür problemlerden bazıları öz güven yetersizliği, anne- babaya aşırı bağımlılık, gelişim gerilikleri, dikkat ve odaklanma sorunları, öfke tepkileri, isteklerini ertelenememesi vb. şeklinde sıralanabilir.
Bu tür problemlerin çıkmasını engellemek için anne babaların yapması gereken önlemler uzun dönemli olarak çocuğa öz bakım becerilerini erken dönemden itibaren kazandırmak, ona sorumluluklarını vererek öz güveninin artmasını sağlamaktır. Okula başlamadan önceki süreçte ise okul seçimi ve bu sürecin planlanması aşamasına çocuğu da dahil etmek, okulun ve öğretmenin çocuğa tanıtılması gibi önemli adımlar izlenmelidir. Okulun başladığı günleri takiben ise, aile, çocuğun okula devam etmesini sağlamalı ve bu konuda kararlı olmalıdır. Çocuğun kaygılarını dinlemeli ve anlaşılmaya çalışılmalıdır.
Anaokuluna/ilkokula uyum problemleri ilk iki hafta boyunca takip edilmelidir. İki haftayı aşan uyumsuzluklarda mutlaka uzman kişilerden destek alınmalıdır.