Ne kadar yavşak bir başlık koymuşum, ikinci bölümü yazarken tiksindim.
Procol Harum
Progressive rock gruplarının muhteşem albüm kapakları devam ediyor:
The Alan Parsons Project
Red Hot Chili Peppers
Bence Red Hot Chili Peppers'ın da albüm kapakları genellikle rezalet oluyor ama özellikle bir hikayesi olan kapaklarda iş var.
Bu albümün kapağını Frusciante'nin kız arkadaşının babası, albümü dinleyerek yapmış, herhangi bir tarifte bulunmamışlar, özel bir şey istememişler, albümü dinlediğinde adamın fırçasından çıkan tablo bu olmuş.
Ve bu albümün kapağı ise işsiz mahalle teyzesi dedikodusu ile birlikte anılmakta, ben de sizlere bu albüm kapağının dedikodusunu yapayım, siz de başkalarına anlatın, alsın yürüsün. Rivayete göre (ki iki tarafın da çeşitli konserlerinde, şarkı öncesi zırvalamalarıyla doğrulandığına göre rivayet olmaktan da çıkıyor) 90'ların başında henüz Tori Amos da, Red Hot Chili Peppers da yeni yeni üne kavuşurken ve Anthony Kiedis de, Tori Amos da çok gençken bir partide karşılaşıyorlar. Daha doğrusu Tori Amos'un bulunduğu bir partiye Anthony Kiedis de Tori Amos'un orada olduğunu öğrenince katılıyor zira kendisinin büyük bir "hayranı." Pek çok gönül çalmış olan delikanlı, Tori Amos'a "Sizinle tanışmak için geldim, ben de müzisyenim, sizin müziğinizi çok beğeniyorum," diye yaklaştığında Tori Amos, Anthony Kiedis'i tanımıyor, RHCP'nin varlığını bile bilmiyor. Partinin sonunda ikili oldukça sıkı fıkı oluyorlar, Anthony Kiedis, Tori Amos'u ertesi gün gideceği tatile davet ediyor, Tori Amos ise o zamanlar şimdiki eşiyle sevgili ve bu teklifi kibarca reddediyor. Daha sonra ikisi de gitgide daha çok ünlü oluyorlar ve birkaç yıl boyunca birbirlerini unutmadıkları, neredeyse birer albüm birer albüm, birbirlerine sırayla gizli birer şarkı yazdıkları iddia ediliyor. Hatta ikisinin de ciddi hayranları, ikisinin de şarkı sözlerinde sıklıkla "paper cup" sözlerinin geçtiğini de fark edecektir. Her ne ise, sıra Anthony Kiedis'teyken kabak gibi bu albüm kapağıyla ortaya çıkıyor albüm, piyano çalan kızıl saçlı bir kız ve kendisinin ilham perisi. (Tori Amos daha sonra konserlerinde gülerek bu anıyı anlatırken "Onun kim olduğunu bile bilmiyordum," diyerek kahkaha atıyor, bence muazzam anı.)
Jethro Tull
Madem ağız tadıyla dedikodumuzu da yaptık, sanatsal işlere geri dönebiliriz.
Evet, güzel albüm kapaklarını Jethro Tull'la bile tamamlayabilirmişiz.
Blackmore's Night
Yine rönesans dönemi, ortaçağ, Tolkienvari temalar derken kafayı sıyıran iki insanın yaptığı işler ayrı güzel, yaptıkları işlerin sunumu ayrı güzel.
Favorim The Village Lantern:
Bu karı - koca, kendi özel hayatlarında da bard gibi takıldıkları için yaptıkları her iş birbirinden sanatsal ve güzel.
Bob Dylan - The Freewheelin' Bob Dylan
Yine film afişi gibi olan albüm kapaklarından, bu fotoğraf çekilene dek bildiğim kadarıyla çiftimiz saatlerce yürüyüp gezmişler.
Uriah Heep
Yine progressive sound'a yaklaştıkça çılgın atan kapaklar:
The Mars Volta
Tüm bu progressive gruplarının muhteşem kapaklarına baktıkça dönemin ruhunu hissetmemek mümkün değil, hatta "Demek ki dönemin modası, olayı buymuş..." diye düşündüğüm de oluyordu fakat The Mars Volta çağdaş gruplardan ve onlar da o hissi veriyor:
(Bu albümün adı da Sarımsaklı Albüm.)
T. Rex - Futuristic Dragon
Surrealistic Pillow gibi Futuristic Dragon da sevimli bir albüm adı olmakla kalmıyor, bence albüm kapağı da çok güzel:
Ve hatta şu albümle kardeş:
Sufjan Stevens - Seven Swans
Ya da Sufjan Seven - Stevens Swans? :p
Yes
Albüm kapağı sanatı denilince Yes'e gelindiğinde bir nefes almak gerekiyor, muhtemelen döneminin değil, her dönemin en güzel albüm kapakları Yes'tedir:
Seçici davranamıyorum, hepsi birbirinden güzel.
Yes demişken Genesis'i de burada aradan çıkaralım.
Genesis
Ve Genesis demişken, Eloy'u da...
Eloy
Biz sürrealizm dedik, Eloy vur deyince öldürdü:
Şimdi, H.R. Giger'in işlerine de ayrı bir başlık açmak gerekiyor.
H. R. Giger - ELP - Brain Salad Surgery
Necronomicon ve Alien sayesinde sevdiğim çizer H.R. Giger, albüm kapakları da tasarlıyordu, benim için en bilindik işi Brain Salad Surgery idi:
Kendisi Debbie Harry için de çalışmış:
King Crimson - In The Court of A Crimson King
Meşhur şizoid adamı ben çok severken mesela Onur da bu kapaktan rahatsız oluyor, bu pek genelgeçer bir beğeni değil sanırım.
Peter Hammill - The Future Now
Peter Hammill'i sevmemdeki en büyük neden, kendisinin hem tam bir beyefendi, hem de dev bir manyak olması, bu albüm kapağı söz ettiğim manyaklığı yansıtıyor:
(Birtakım fangirllükler yaptım.)
Fleetwood Mac - Rumours
Bu da benim için dünyanın en zarif albüm kapağı olabilir:
(Toplar?)
Vashti Bunyan - Lookaftering
Uzun bacaklı çirkin tavşan.
The Smashing Pumpkins - Mellon Collie And The Infinite Sadness
Albüm görselleri denince bu albümü de atlamak çok ayıp olurdu.
Marketa Irglova
Kendisinin müzikal olarak çok başarılı, çok üretken ya da çok benzersiz olduğunu söyleyemem ama naif bir kişiliği olduğu, albümleri için seçtiği kapaklardan belli:
Anar, nar demekmiş, sanırım İzlanda dilinde böyle, kendisi İzlanda'da yaşıyor.
Buna göre, muna da herhalde kuş demektir, kendisi bizlere İzlanda dilini öğretecek.
Sıkıldıkça cıvımaya başladığım için, daha sonra başka bir bölüm daha gelebilir diyerek seçkiyi şimdilik burada bitiriyorum.