Sami Paşazade Sezai, Tanzimat Edebiyatı hikâye ve roman yazarlarındandır. 1860 yılında İstanbul’da doğdu. Özel öğrenim gördü ve Evkâf Nezareti (Vakıflar) Mcktubî kaleminde memur oldu. Sonra Londra elçilik katipliği yaptı. II. Abdülhamit’in baskılı yönetiminde Paris e geçerek İttihat ve Terakkı’nin yayın organı Şûra-yı Ümmet gazetesine yazılar yazdı. II. Meşrutiyet’in ilanından sonra Madrit elçisi oldu. I. Dünya Savaşı yıllarında İsviçre’deydi. 1921’de İstanbul’a döndü ve 1936 yılında öldü. Sami Paşazade Sezai, edebiyatımızda hikâye ve roman türünde eserler verdi. Eserlerinde romantizmden realizme geçiş açıkça görülür. Yazar, olayların anlatıldığı bölümlerde kendi kişiliğini gizlemedi, olayın gelişimine müdahale etti.
Betimlemelerde Namık Kemal’in etkisiyle şairane bir üslup kullandı. Eserlerinde gerçek yaşamda karşılaşabileceğimiz olayları ele aldı. Ayrıntılardan, gereksiz tasvirlerden kaçındı. Betimlemeleri süs için değil, olayın geliştiği ortamı tanıtmak için yaptı.
Eserleri şunlardır: (Hikâye) Küçük Şeyler; (Roman) Sergüzeşt.