04.12.2010 - 01:00 | Son Güncelleme: 04.12.2010 - 01:00
Öksüz sporlarda olay var!..
Çok enteresan bir tablo var, Türk sporunda!..
Hangi spor dalı biraz palazlansa, biraz ön plâna çıksa, ulusal bazda da, uluslararası bazda da başarılar elde edilse, o spor dalında gruplar, hizipler çoğalmaya, dolaplar dönmeye, kavgalar çıkmaya, karşılıklı iddia ve hatta iftiralarla karalamalar yapılmaya, ortalık söz bazında kan gölüne dönmeye, dahası hatta tekmeli, yumruklu kavgalara kadar varan, mahkemelere kadar giden çirkin ve kötü şeyler olmaya başlıyor; sonrası tufan!..
Çok enteresan bir tablo var, Türk sporunda!..
Hangi spor dalı biraz palazlansa, biraz ön plâna çıksa, ulusal bazda da, uluslararası bazda da başarılar elde edilse, o spor dalında gruplar, hizipler çoğalmaya, dolaplar dönmeye, kavgalar çıkmaya, karşılıklı iddia ve hatta iftiralarla karalamalar yapılmaya, ortalık söz bazında kan gölüne dönmeye, dahası hatta tekmeli, yumruklu kavgalara kadar varan, mahkemelere kadar giden çirkin ve kötü şeyler olmaya başlıyor; sonrası tufan!..
55 yıldır spor yazarı ve gazeteci olarak bu işlerin içindeyim, hep böyle olduğunu gördüm!..
Güreşinde de, boksunda da, basketbolunda da, futbolunda da, voleybolunda da, atletizminde de; neden böyleyiz, neden böyle oluyor, ne yapmamız gerek; bu soruların cevaplarını teorik olarak çok iyi biliyorum da, pratikte hiçbir şey yapamıyoruz, yapılamıyor; üstelik federasyonlar bazında da, kulüpler bazında da durum böyle!..
Yaygınlarını bir yana bıraktım, gazetelere çok zor haber olan spor branşlarında, yeni kimlik kazanmış, federasyon olmuş spor branşlarımızda da durum aynen böyle!..
Mesela, parlak sonuçlar, Avrupa ve dünya çapında dereceler alınmaya başlandı; Bilardo Federasyonunda olup bitenler, tam da Schubertin Bitmeyen Senfonisine döndü; kimseler bitiremiyor!..
Duyuyorum, şimdi sıra Satranç Federasyonunda; ortalıkta öyle iddialar, öyle raporlar, öyle belgeler dolaşıyor ki, tüyler ürpertici!..
Gençliğimizin spor basınında, futbolun ötesindeki spor dallarında ve onların federasyonlarında cereyan eden bu tip olayların da üzerine gidilir, spor kamuoyu her şeyi öğrenir, yanlış yapanlar, hata yapanlar, sorumlu olanlar, suç işleyenler spordan temizlenirdi; şimdi spor medyamız için varsa yoksa futbol, Üç Büyükler, Arda - Alex - Guti, gerisi İş olsun torba dolsun misali!..
Sevgili kardeşim Hıncal Uluça gelen ve onun bana satranca meraklı olduğum ve yazdığım için ciro ettiği, altında satranççı olduğunu yazan Ediz Akınalın imzası bulunan mailinde öyle tüyler ürpertici iddialar var ki, araştırılıp doğrulanırsa bir spor sayfasına 10 sütunluk manşet olur; dahası saatler sürecek bir TV programını doldurur; herkes de okur, seyredip dinler!..
Futbola, Üç Büyüklere, onların başkanlarına, teknik adamlarına, futbolcularına kilitlenmiş spor (!) zihniyetimizle, bunu yapabilir miyiz; ne gezer; Hagiyi eleştirmek, Schusteri fırçalamak, Aykut Kocamana övgüler yağdırmak ve masa başında bunları yazmanın dayanılmaz kolaylığı ve de tiraj-reyting cazibesi varken!..
Nüans!.
Adnan adının anlamı; Bir yere yerleşip, ikamet eden, Cennette ölümsüzlüğe kavuşan kimse!..
Bugünkü anlamı; Galatasaraya yerleşip, ikamet eden, Türk Telekom Arenada sonsuzluğa kavuşacak
kimse!..
Ayıbın da ötesinde!..
Sevgili Ömer Küknerin GS TVde bir sansür öyküsü başlıklı yazısını okuyunca tüylerim diken diken oldu!..
Galatasaray Kulübünün hangi zihniyetin eline esir düştüğünü ortaya koyan son örnekti bu acı ve hazin tablo!..
Başkanın Vazgeçilmezini kurtarmak için çanak programlarla saatlerce işgal edilen GS TV ekranları, bir maç için yorumcu olarak çağrıldığı GS TVden gelen bir telefonla o gün yazdığı ve Galatasaray yönetimini eleştirdiği yazı sebebi ile programa çıkmasının uygun görülmediği bildirilerek, Ömer Küknere kapatılmıştı.
Elbette, Kükner gibi bir yazara, bir Galatasaraylıya yapılanlar çok ayıp ve çok çirkindi, ama çirkinliğin ve ayıbın sınırları çok daha genişti:
Bu sansür, şu kabul edilemez görüntüyü ortaya koymuyor muydu; Demek ki, sizler GS TVye sadece sizi övenleri, pohpohlayanları, eleştirmeyenleri çıkarıyorsunuz!..
Bu çirkin görüntü, GS TVye çıkan değerli, ilkeli, dürüst onca spor yazarına ve yorumcuya hakaret değilse, söyler misiniz bana, nedir?..
Yorumsuz!..
Beni çok üzen bir mail aldım, bu malini aynen sütunuma alıyorum:
Ben Selahattin Torkalın büyük kızıyım. Türkiye gazetesinde 20 Kasım 2010 tarihli yazınızı okudum. Çok mutlu oldum. Ben babama rağmen iyi bir Galatasaraylıyım. Çünkü, 21 Şubat 2004te Hakan Dilekin kaleminden yayınlanan Ünlü Fenerbahçeliler adlı röportajında da belirtildiği gibi babam önce centilmenliği ve kibarlığı ile anılan bir kişiliğe sahipti. Hiç bir zaman Fenerbahçeli olmam için baskı yapmadı. Ama genç yaşlarından beri gönül verdiği o Fenerbahçenin yöneticileri, haberleri olduğu halde hastalığı süresince hiç arayıp sormadıkları gibi, cenazesine, sevgili başkanları Aziz Yıldırımın çelenk gönderdiğini kendi yayın organlarında ve çeşitli gazetelerde yalan beyan vererek yazacak kadar da saygıdan ve vefadan yoksundular.
Size bu güzel yazınızdan dolayı teşekkür ederken, İyi ki babam son zamanlarında bunları fark edemeyecek durumda idi diyorum.
Saygılarımla
Zeynep Gözüsulu.
Voleybolumuzda devrim!..
Türk Voleybolunda sessiz sedasız bir devrim gerçekleşiyor, galiba!..
Galiba diyorum, zira spor (!) basınımızda, milli takımımızın ve Fenerbahçe başta kulüp takımlarımızın uluslararası arenada elde ettiği büyük başarılar gerektiği kadar yer almadığı gibi, bu başarıların ardında nelerin yattığına dair doğru dürüst yorumları, araştırmaları arayın da bulun bakalım, bulabilirseniz!..
Çok nadir ve de bireysel bir-iki yazı görüyorum, bir TV programına arada bir takılıyorum ama Ne kadar yetersiz demekten de kendimi alamıyorum!..
Futbolumuza büyüteç ile bakarken, voleybolumuza dürbünün tersi ile bakmanın ve de bunun bile çok nadir olduğunu görmenin, üzüntüsünü de yaşıyorum!..
Eskiden, Türk spor kamuoyu, Futboldan öte, Atletizm, Basketbol, Voleybol, Güreş, Boks Federasyon Başkanlarının isimlerini ezberler, hatta Eskrime kadar uzanan çizgide de başarılı olan spor branşlarının başkanlarını, sporcularını bilirdi; zamanın Beden Terbiyesi Genel Müdürü (Bugünün Gençlik ve Spor Genel Müdürü)nü de, zamanın Spor Bakanlığı Müsteşarını da Büyük Kulüplerin Başkanları kadar tanırdı; şimdi nerdeee?..
Bunların hepsi için bir ayda çıkan haber ve yazıların toplamı, bir Guti için bir günde yazılan haber ve yazılar kadar yer almıyor spor basınımızda; çok yazık!..
Destan yazılması gereken istikrarlı sonuçlar var, Türk voleybolunda, ama ilgilenen, dahası duyan, dahası okuyabilen var mı?..