Sorumluluk reddi: Bu makale ilk olarak Portekizce olarak Tab UOL'de yayınlandı.
1919'da doğan James Lovelock, geçen yıl en son kitabı Novacene: Gelecek hiper zeka çağı yayınladığında 100 yaşına girdi. Bu çalışmada İngiliz bilim adamı, etkileyici gerçeklerle dolu uzun yaşam yolculuğunu hatırlıyor - anekdotlar arasında, Hawking'in ikametgahında bebeği Stephen'ı kucağına alma fırsatı bulduğu bir akşam yemeğini hatırladığı bir şey var. . Ancak bu, Lovelock ile ilgili en ilginç gerçek değil. Bu gibi zamanlarda, Dördüncü Sanayi Devrimi'nin gelişinden ve üstel teknolojilerin hızlanan gelişiminden bahsettiğimizde, Lovelock'ın hangi projelere katkıda bulunmadığını söylemek, diğer yollardan daha zordur.
İlk bilimsel araştırmaları, zamanla o kadar başarılı olduğu kanıtlanmış olan kemirgenlerin dondurularak korunma tekniklerini içeriyordu ve günümüzde bile bu yöntemler, insan vücudunu koruma olasılığını giderek daha fazla araştıran bir sektör olan kryonik alanında referans olarak kullanılıyor. onları gelecekte canlandırmak amacıyla.
Bir mucit olarak Lovelock, atmosferdeki CFC gazlarını tespit etmek için popüler olarak kullanılan ilk cihazlardan biri olan bir elektron yakalama dedektörü (ECD) geliştirdi - ve bu sadece ozon tabakasıyla değil, aynı zamanda diğer gezegenlerde yaşam bulma olasılığı ile.
Lovelock, 1970'lerde NASA için çalışırken, sonraki yıllarda hem akademi, gelecek çalışmaları ve popüler kültürde yankılanan bir hipotez geliştirdi. 2009'da Lain anime Serial Experiments'ı incelediğimde Lovelock'un araştırmasını bu şekilde öğrendim . 1998'de yayınlanan animasyon, insanların cihazlara ihtiyaç duymadan internete bağlanabildikleri bir geleceği tasvir ediyor. Bugün Elon Musk'ın Neuralink implantı gibi kreasyonlarla hayal ettiğimiz şey, felsefi ve teknolojik argümantasyon dahil olmak üzere 90'larda anime tarafından zaten önerilen bir konseptti.
Bu 13 bölümlük animasyonun belirli bir bölümünde, Roswell olayından bu yana, yeni bir tür olarak kendimizi geliştirecek kadar bilgi edindiğimize inanmamızı sağlamak için hayali anlatımla harmanlanmış bir dizi tarihsel gerçek sunulur. teknoloji ve bilimsel keşif, böylece interneti yarattık ve onunla birleştiğimiz bir noktaya geldik. Anton Wilson ve Timothy Leary'nin çalışmalarına ve internetin gerçek oluşumuna referans olarak, Ryutaro Nakamura'nın animesi, Dünya gezegeninin sadece bir gök cismi değil, aynı zamanda yaşayan bir organizma olduğunu öne sürmek için Lovelock'un Gaia Hipotezine geldi: tüm fauna ve flora mitolojik bir varlığın adını taşıyan ve bizim evimiz olan bu devasa bedenin bir parçası.
In yatan, biz (bu durumda, internet bağlantısı olarak) kendi aramızda bağlantı düğümleri oluşturmak andan itibaren, biz böylece Gaia'nın sinir ağı oluşturmak edebiliyoruz ve biz yeni bir çağın başlangıcına uyanmak sonra ileri sürülmektedir - Ne Lovelock en son kitabında Novacene'yi çağırıyor.
Bu nedenle bu yeni çağ, bazı yazarların Antroposen dedikleri şeyin nihayetinde üstesinden gelecek, buhar teknolojisinin icadıyla başlayan ve şimdi, 300 yıl sonra, üstel teknolojilerin yükselişiyle sona erecek olan yeni bir aşamadır.
Lovelock, birçok fütüristin (veya tercih ederseniz fütürologların) Tekillik dediği şeyi Novacene olarak adlandırıyor. Dünya Ekonomik Forumu'nun Dördüncü Sanayi Devrimi'nin gelişini teşhis ettiği gibi, biz de Novacene'ye geçiş sürecindeyiz. Nasıl bilebiliriz? Lovelock bazı ipuçları veriyor:
“Bir dereceye kadar, kasıtlı seçim halihazırda gerçekleşiyor, kilit faktör Moore Yasasının hızlılığı ve uzun ömürlülüğü. Kasıtlı seçilimle üremenin hatalarını yeniden üretebilen ve düzeltebilen yaşam formları ortaya çıktığında, tamamen Novacene'de olduğumuzu bileceğiz. Novacene life, daha sonra çevreyi kimyasal ve fiziksel olarak ihtiyaçlarına uyacak şekilde değiştirebilecek. Ama meselenin özü bu, çevrenin önemli bir kısmı şu an olduğu gibi hayat olacak. "
Peki yazar için bu yeni hayat nedir? Lovelock, android kavramı yerine sibernetik organizma anlamında cyborg terimini seçer. Sonuncusu bir insana benzeyen bir makineye işaret ederken, Lovelock siborg kelimesini gerçek anlamıyla kullanmayı tercih ederken, sentetik yaşamın ortaya çıkmasının ille de insansı olmayacağını ileri sürüyor - aslında, olmaları bile gerekmiyor. ama bu makinelerle daha rahat ve adapte olabilmek için onları böyle yapıyoruz.
Buna rağmen, Lovelock'un önerdiği şey, zamanla insanların varlığının sona ereceği ve sorun olmadığıdır: robotların yerini alacağız ama bu arada, onlarla birlikte yaşayacağız ve hatta onlardan yararlanacağız. Bir kez daha pop kültürüne karşı çıkan Lovelock, Terminatör'ün öngördüğüne benzer bir gelecekte yaşayacağımıza inanmıyor, daha çok çevre bilincine sahip başka bir senaryo.
Lovelock, 2000'lerde karbondioksiti absorbe edebilen ve atmosfere oksijen salabilen algleri restore etmek için bir çevre mühendisliği sistemi önerdiğinde çevre bilimlerine de katkıda bulundu. Bu, örneğin havayı temizlemek için algleri kullanan biyoreaktörlerin öncülüdür ve bu, kirlilik sorununu çözmek için tasarlanmış bir yaratımdır.
Öte yandan Lovelock, fosil yakıt yerine nükleer enerji kullanımının da güçlü bir savunucusu. 1970'teki Gaia Hipotezi önerisinden bu yana çevre bilimlerindeki pek çok olasılığı tartışıyor, ancak Novacene kitabında daha didaktik olmaya çalışıyor, evet, bizim gibi tarihsel felaketler yaşadığımız doğrudur. Çernobil, Hiroşima ve Nagazaki hatta daha yakın zamanda Fukuşima'daki kaza. Ancak, ona göre, nükleer enerji hala neredeyse sonsuz bir enerji kaynağıdır ve gerekli çalışma ve özenle bugün fosil yakıtlar veya biyoyakıt kullanımıyla elde ettiklerimizden çok daha iyi sonuçlar elde etmemizi sağlayabilir.
Ancak teklif ilginç değil, ticari olarak ilginç. Lovelock'un sözleriyle, teknolojik gelişme ve insanlığın geleceği hakkında düşündüğümüzde bu son derece önemli bir faktördür. Buhar teknolojisi kar ve ekonomik avantajlar sağlamasaydı, belki de desteklenip geliştirilemezdi. Ve bu, çağdaş teknolojileri düşünürken de dikkate alınması gereken bir şeydir.
Şimdi, kitabın zirvelerinden biri, Lovelock'un son yıllarda yırtıcı davranışlarımızı gözlemlediğimizde Dünya'ya ne olacağına dair spekülatif (bilimsel olarak desteklenmiş olsa da) bir gezi yaptığı zamandır. Yazar, "Isı Tehdidi" bölümünde, Dünya'nın nispi sıcaklığını düşünmek yerine okyanusların sıcaklığındaki değişikliği hayal etmeyi öneriyor - sonuçta okyanuslar gezegenimizin büyük bir bölümünü kaplıyor.
Okyanusların 15 ° C'yi aşan sıcaklıklara ulaşması durumunda, denizlerimiz Sahra'dan bile daha çekilmez çöllere dönüşür, çünkü bu bağlamda, yüzeyde bulunan besinler hızla tüketilir ve kalıntılarıyla birlikte cesetler daha derine batar. Denizin tabanı daha soğuk ve daha yoğun olduğu için asla yüzeye geri dönmeyecek bol miktarda yiyeceğin olduğu okyanusun en derin bölgeleri.
Okyanuslarımızın 40 ° C'yi aşan sıcaklıklara ulaşması durumunda, atmosferdeki su buharı kızılötesi radyasyonu emeceğinden ve gezegenin yüzeyine ısı yayarak Dünya'nın soğumasını önleyeceğinden, buharlaşma sera etkisini yoğunlaştıracaktır. Ne kadar çok buharlaşma olursa, ortam o kadar ısınır ve ısınırsa, daha fazla buharlaşma olur - Lovelock tarafından belirtildiği gibi, küresel ısınma hakkındaki tartışmalarda nadiren bahsedilen bir kısır döngüdür, çünkü çoğunlukla biyoyakıtlar söz konusu olduğunda yanmak sadece karbondioksit değil, aynı zamanda su buharı da açığa çıkarır.
Son olarak, Dünya'da ortalama 47 ° C'lik bir sıcaklığa ulaşırsak (yıl boyunca bazı yerlerde zaten kayıtlı olduğu gibi), Lovelock, Dünya'yı Venüs'ün haline dönüşecek bir sürece dönüştürebileceğimizi savunuyor: kısır gezegen. Dünya, tarihi boyunca geçmiş felaketlere uyum sağlamış olsa bile, bugün ödeyeceğimiz bedel, bugün bildiğimiz tüm yaşamın yok oluşudur.
Bunu yeni bir döngüye uzatabiliriz, ancak sevilen bir kişinin ölümünü veya hatta kendi ölümümüzü kabul etmekte sorun yaşıyorsak, tüm türlerin yok oluşuyla nasıl başa çıkacağımızı hayal edebiliyor musunuz? Ancak bu kaderci sonuca varmadan önce Lovelock, birçok akademisyenin ve bilim insanının bu senaryoyu geri döndürmenin yolları üzerinde çalıştığını savunuyor - bu senaryo, büyük savaşlardan kurtulmuşken şimdiki zamanımız için daha ilginç, böylece daha fazlasını adayabiliriz. Greta Thunberg gibi çevre aktivizmi yapıyor.
Ancak, cyborg mirasçılarımızın önce bir ayrılık sürecine girmeleri gerekiyorsa, tıpkı bebek ve annesi arasında görüldüğü gibi, aynı zamanda bir özerklik noktasına da ulaşacaklardı ki bu, Lovelock için, açıkça onlar için açıklığa kavuşturacaklardır. artık var olmamıza gerek yok. Belki de yazarın önerdiği bu tür düşünceler, yalnızca 100 yaşını doldurmuş birinin yapabileceği bir şeydir. Şair Tennyson'ın Ulysses'in bir ayetinden alıntı yapan Lovelock, Novacene kitabını bitirerek , ne olduğumuzu, biz olduğumuzu ve geçmiş ve sonraki yıllar için biriktirdiğimiz bilgilerle, süreksizlik ile nasıl başa çıkacağımızı öğreneceğiz. ne yaptığımızın ve ne yapmayı amaçladığımızın hatırasında teselli bulduğumuz şeyler.
Lovelock, makinelerimizi artık kendi başımıza yaratamayacağımızı ve teknolojik gelişmeyi sürdürmek için onlara giderek daha fazla ihtiyaç duyduğumuzu söylediğinde, gelecek ne kadar öngörülemez olsa da, şimdiki zaman bize bundan sonra ne olacağına dair ipuçları veriyor. Mevcut işlemcileri düşünün - parçaları o kadar küçük ki hiçbir insan eli onları manipüle edemez. Bu şekilde, "siborgların siborgları tasarlayacağını" düşünmek kaçınılmazdır ve bu döngüde, intikam istedikleri için değil, kurtuluş istedikleri için hala itaatkar türler olmayı isteyeceklerini hayal etmek zor. Lovelock, yalnızca sentetik varlıkların yaşadığı Gaia'nın geleceğini ele aldığında, yazar bunu kendi dahilerinin intikamını almak isteyen mirasçılara karşı psikanalitik nefretle yapmaz, bunun yerine bu konuyu doğal bir adım olarak ele alır - tıpkı doğanın kendisi gibi, kendi durumunda semboller ve hisler içermez. Ama biz, sembolik varlıklar olarak, Elon Musk'un ileri sürdüğü gibi, alakalı kalmanın bir yolu olarak makinelerle birleşmeye çalışacağız , ancak Lovelock için, 100 yıllarının zirvesinde ve güney İngiltere'deki bir plajda evinin balkonundan, direniş nafile.
Yapay Zekaya Giriş Yapay Zeka (AI), endüstrilerde devrim yaratma, yaşama ve çalışma şeklimizi değiştirme ve topluma sayısız fayda sağlama potansiyeline sahip, hızla gelişen bir teknolojidir. Ancak, her yeni teknolojide olduğu gibi, dikkate alınması gereken etik hususlar da vardır.
İnternetten soru: "Neden hepimiz dünya insanlarını aydınlatmak ve daha iyi bir dünya yaratmak için çalışmıyoruz?" Çünkü bunu kabul etsek de etmesek de hepimiz sadece kendimizle ilgileniyoruz. Üstelik birbirimizi neyle aydınlatabiliriz? Hangimiz doğruya sahibiz? İçinde bulunduğumuz gerçeği anlamak, insanın içinde bulunduğumuz dünyayla neden uyumsuz olduğunu kabullenmek, anlamak ve kendimizi nasıl uyumlu hale getirebileceğimizi anlamak için özgün, ampirik, doğal bilimsel bir yönteme ihtiyacımız var.
Dünya vatandaşları olarak, şu anda yaklaşan bir çevre felaketi, ırksal adaletsizlik ve cinsiyetten ekonomiye kadar birçok eşitsizlik biçimi dahil olmak üzere birçok zorlukla karşı karşıyayız. Ve elimizden gelenin en iyisini yapmaya çalışsak da, onların sona erdiğini hayal etmek zor.
2075 Yılbaşı günü sabahın erken saatleri. Oturma odamda bir fincan kahve eşliğinde oturuyor ve kar yağışını izliyorum.
1973'te, İsrail'le Yom Kippur savaşında Arapların yenilgisinin ardından OPEC, Amerika ve müttefiklerine petrol ambargosu uyguladı. Krizin ani etkileri, gaz fiyatlarında bir artış ve batıda bir resesyon oldu.
Acımasızlar. Kimse onlardan hoşlanmaz - belki de her şeyi bir parti yapmaktan hoşlanan İrlandalılar dışında - çok sayıda Guinness ve sosisli sandviç.