Mass Effect, zaman ve mekanla ilgiliydi; Samanyolu’nun simge yapılarını ve ırklarını, kültürlerinin temsilcileri olarak hizmet eden Tali ve Garrus gibi unutulmaz karakterlerin rehberliğinde keşfettiniz.
Mass Effect 2 insanlarla ilgiliydi; eski arkadaşlar hakkında daha çok şey öğrendiniz ve yenilerini edindiniz ve her birini kalbinize yaklaştırdınız. Mass Effect 3 korkusuzca bu kişisel bağları manipüle ederek sizi zor seçimler yapmaya ve daha iyi olanı düşünmeye zorlar – daha büyük iyilik her zaman net olmasa bile. Oyun, Mass Effect 2’den daha az ve Dragon Age II’ye benziyor: üç dramatik eylem, her biri sizi gözyaşları içinde bırakabilecek veya en azından duygusal etkiden titreyen büyük olaylarla sonuçlanıyor.
Mass Effect 3, önceki bölümlerden daha çok olay örgüsüne odaklanmıştır ve ilk başta, Mass Effect 2’nin daha bariz kişisel dokunuşunu kaçırabilirsiniz. Bazı yeni karakterlerle tanışırsınız, ancak birkaç yeni anlamlı ilişki geliştirirsiniz. Birkaç önemli istisna bir yana, parti üyeleriniz tanıdık yüzler ve Komutan Shepard olarak galaksiyi tek tek mürettebat üyelerini aramak için değil, tüm ırkların yardımını aramak için geziyorsunuz. Bazı arsa araçları biraz şeffaf görünüyor; Shepard’ın neredeyse her rastgele gezegende eski bir tanıdık bulma şansı nedir? Ancak olay örgüsü harekete geçtiğinde, insan unsuru geri döner ve dokunaklı bir şekilde öyle. Mass Effect 3 bize sık sık, parlayan tek bir ruhun kaybının genellikle gezegen çapında bir katliamdan daha fazla anlam kazandığını hatırlatır. (Sonuçta, Star Wars: Obi-Wan’ın ölümü mü yoksa Alderaan’ın yıkımı mı daha fazla duygusal ağırlık taşıyordu?)
Star Wars gibi, Mass Effect 3 de olay örgüsünü, karakteri, çatışmayı ve çözümü ustaca dengeleyen inanılmaz derecede tatmin edici bir hikaye. Kısa bir açıklamanın ardından, bir başlangıç savaş senaryosu, Dünya’ya yapılan bir orakçı saldırısının ‘büyük’ü ile tek bir ölümün’ küçük’ü ‘akıllıca birleştirir. Tek bir ölüm, hareket eden ve dudak uçuklatan sonuca kadar Shepard’ı rahatsız eder. Bol eylem varken, geliştirici BioWare beklentilerimizi altüst ediyor. Sık sık, ateş kızışıyor, sadece bir patlama ya da patron dövüşü biçiminde değil, basit ve sessiz bir konuşma ya da birkaç aksama adımıyla gelen bir doruk noktasına varıyor.
Orakçılar Mass Effect 3’teki tek rakibiniz değil: Illusive Man liderliğindeki Cerberus olarak bilinen insan yanlısı örgüt çatışmayı karmaşıklaştırıyor. Nihai hedefiniz, galaksiyi bir süper silah kullanarak orakçı tehdidinden kurtarmaktır, ancak Illusive Man’in farklı fikirleri vardır ve bunları uygulamak için bazı rahatsız edici uzunluklara gider. Amaçlarını ve araçlarını keşfetmek, Mass Effect 3’ün daha iyi hikaye konularından biridir, çünkü kısmen Illusive Man çok güçlü bir varlıktır. Aktör Martin Sheen, karaktere sakin ve ürpertici bir güç katarken, Illusive Man kendi şeytanlarıyla yüzleşmek zorunda kaldığında bir miktar kırılganlık da yayıyor. Sheen herhangi bir oyuncuyu gölgede bırakmaz. Birkaç gereksiz karakter bir yana, galaksinin sakinleri otantik görünüyor. En basit satır okumalarında stoacılık, korku veya teslimiyet duyarsınız.
Serinin oyuncu seçimine odaklanması, Mass Effect 3’te olduğu kadar hayati önem taşıyor. Önceki taksitlerdeki seçimlerin etkileri, Mass Effect 2’den daha çok, burada olağanüstü şekillerde etkiye sahiptir. ince. Bir aşık, yeni romantik ilginizi desteklemeye devam ederken, sizinle daha önceki karışıklığını sevgiyle hatırlayabilir. Diğer zamanlarda, etki çok daha dramatiktir. Önceki oyunlarda yaptığınız eylemlerin bir sonucu olarak tüm görevler, konuşmalar ve karakterler değişir (bu oyundaki kararlarınızdan bahsetmeye gerek yok). Sonuç olarak, diğer oyuncuların hiç tanışmadığı karakterlerden, diğer oyuncuların asla etkileşimde bulunmayan ekip arkadaşlarıyla samimi görüşmeler yapmasından ve diğer oyuncuların asla vermediği kararlarla ilgilenmekten memnun olabilirsiniz. Ve önceki Mass Effect oyunlarında olduğu gibi, diyalog seçeneklerini (paragon veya renegade) seçerken tüm tavrınız sizi diğer oyuncuların asla düşünemeyeceği sonuçlara götürebilir.
Bu yoğun anlatı, aynı derecede yoğun bir sunumla karşılanır. Mass Effect 3, Mass Effect 2’den bile daha atmosferik ve daha koyu. Daha fazla küfür duyarsınız ve çaresizlik içinde sesinizi çok daha sık yükseltirsiniz ve savaştığınız ortamlar yükselen perdeyi yansıtır. Uğursuz bir fırtına, savaşa daha da büyük bir aciliyet duygusu vererek ilerliyor. Yeraltı harabesinin katıksız karanlığı, tehlike hissini artırır. Ekranda periyodik olarak yayılan mavi ve gül ışık bantları, Mass Effect 2’den sonra eski şapka gibi görünebilir, ancak işin püf noktası etkili olmaya devam ediyor. Bu mavi aynı zamanda Garrus’un göz merceğinin, Liara’nın cildinin ve bir biçerdöverin parlayan ışıklarının rengidir. Bu gül, Wrex’in zırhının, Mordin’in alnının ve Normandiya’nın savaş odası terminallerinin rengidir. Her iki ton da oyunun çeşitli arayüz öğelerinde kullanılır ve bu da diğer renkleri kullanıldığında daha etkili hale getirir. Örneğin, Jack’in siyah-beyaz takımının katılığına ve etrafındaki zengin renklerle nasıl tezat oluşturduğuna tanık olun.
Bunlar mükemmel detaylar, ancak diğer detaylar kıyaslandığında biraz özensiz geliyor. Kare hızı ara sıra takılıyor. Kamera hareketi ve görüş açıları bazen eğrilir; kamera ara sahne geçişlerinde garip şekillerde titreyebilir veya karakterin konuşması yerine duvara odaklanabilir. Komut dosyası hatası, bir olayın düzgün şekilde tetiklenmemesi durumunda sizi bir görevi yeniden başlatmaya zorlayabilir. Ve PlayStation 3’te oynarsanız, bir veya iki kilitlenme ile karşılaşabilirsiniz. Bu kusurlar göze çarpıyor çünkü Mass Effect 3, aksi takdirde çok zarif bir deneyim.
Aynı zamanda aksiyonla dolu. Temel üçüncü şahıs çekimi, Mass Effect 2’ler ile aynıdır, ancak birkaç küçük ayar yapılmıştır. Artık örneğin yüklü bir yakın dövüş saldırısı yapabilir ve hala siperdeyken köşelerde kayabilirsiniz. Bu tür mekanikler, Mass Effect savaş tuhaflıklarını geri getirerek hala ara sıra karartılan savaş akışını büyük ölçüde değiştirmez: ara sıra siper hataları, sandıkların üzerine çömelen zeki olmayan dostlar ve düşüncesizce duvarlara yuvarlanan ve hiçbir yere gitmeyen düşmanlar sonuç.
Öte yandan, seviye tasarımındaki gelişme dikkat çekicidir. Önceki oyunun aksine, Mass Effect 3 ‘bariz engellerin arkasına saklanın, öngörülebilecek şekilde ortaya çıkan düşmanları vurun ve sonra tekrar yapın’ ile ilgili değil. Savaş alanları daha geniştir ve bazı düşmanlar daha saldırgandır, bu nedenle sadece hareket etmeniz için yer verilmez, aynı zamanda bu alanı kullanmanız gerekir. Böyle bir düşman, çok yaklaşmasına izin verirseniz, sizi tek bir kepçede yok eden banshee’dir. Bu çığlık atan dehşet, hücum canavarlarına katılıyor, sizi unutulmaz bir dövüş sekansında peş peşe takip ediyor ve en azından normal zorlukta, önceki oyunlarda eksik olan bir meydan okuma sağlıyor.
Ve bu yüzden sığınak sağlamak için her zaman tek bir gizlenme noktasına güvenemezsiniz – devasa robot kıyafetli üç adam sizi göz ardı ederken değil. Güçlü bir şok dalgasıyla parçalamadan önce ürpertici bir yamyamı dondurmak için kriyo cephanesini kullanarak hızla koşuyor ve takla atıyorsunuz. Seviye atladıkça, sonunda güçlerinizi nasıl yükselteceğiniz konusunda seçimler yaparsınız. Çekme yeteneğinin şarj hızını artırıyor musunuz yoksa aynı anda iki Çekme mermisi fırlatmayı öğreniyor musunuz? Mass Effect 3’ün görevlerinin tamamen silahlar ve uzay büyüsüyle ilgili olduğunu varsaymayın. Neon küplerden ve yüzen platformlardan oluşan sanal bir alanı geçtiğinizde bir tabanca pek yardımcı olmaz. Eski bir düşmanla yüzleşmek bir silah savaşı değildir – bu bir zeka savaşıdır.
Bununla birlikte, çok fazla atış yaparsınız ve Mass Effect 3’ün birincil özelleştirme öğesi, devasa silah tedarikinde ve bunlarda yapabileceğiniz çok sayıda değişikliktir. Her biri kendi artıları ve eksileri olan bu türlerde beş silah türü ve çok sayıda seçenek vardır. Silahları ve modları görev alanlarında bulabilir ve bunları Kale’deki satıcılardan veya geminizdeki Normandiya SR-2 terminalinden satın alabilirsiniz. Savaştan önce silah seçerken sadece oyun tarzınızı göz önünde bulundurmanız gerekmez – ayrıca ağırlıklarının biyotik ve teknik becerilerinizi gerçekleştirme becerinizi nasıl etkileyebileceğini de düşünmeniz gerekir. Yükünüz ne kadar ağırsa, kötü adamları havaya o kadar az gönderebilirsiniz.
Ayrıca bu silahların seviyesini yükseltmek için kredi harcayabilirsiniz, bu da Mass Effect 3’e iyi bir ilerleme hissi verir. Darbeli bir tabanca ve hafif makineli tüfek, dürbünler ve hasar değiştiricilerle keskin nişancı tüfeği ile yükseltilmiş saldırı tüfeklerine yol açar. Ve belirli silahlar için hiç bir zaman fazla kullanım bulmadıysanız, daha geniş seviye tasarım, yaklaşımınızı yeniden düşünmenize neden olabilir. Asla bir keskin nişancı tüfeği kullanmaya meyilli değilseniz, şimdi yakınlaştırmak ve serbest bırakmak için iyi bir görüş noktası bulabilirsiniz. Daha önce bir düşmanın çok yaklaşmasına asla izin vermemiş olabilirsiniz, ancak güzel bir av tüfeği ve yakın dövüş eklentisi, kişisel alanınıza giren şahin kabuğunu savuşturmayı çok kolaylaştırabilir.
Mass Effect 3’ün seriye kayda değer bir özellik eklediğini, ancak bir diğerini kaybettiğini belirtmekte fayda var. Xbox 360 sürümü, Kinect çevre birimini destekleyerek ekip arkadaşlarınıza komutlar vermenize (‘Liara: Warp!’), Kendi becerilerinizi gerçekleştirmenize (‘Çekin!’), Nesnelerle etkileşim kurmanıza (‘Aç!’) Veya diyalog seçmenize olanak tanır. seçenekler. Bunların hepsi kesinlikle işlevsel ve hatta bazen eğlenceli. Örneğin, bir ekip üyesine biyotik gücü kaybetmesi için seslenmek, radyal menüyü açmak için oyunu duraklatmanız gerekmediği anlamına gelir. Öte yandan, dileklerinizi yüksek sesle söylerken, sadece bir düğmeye basmanın daha verimli olacağı kadar bir gecikme vardır. Tüm platformlarda kaybedilen özellik, mini oyunları hacklemektir. İyi eğlencelerdi, ancak Mass Effect 3, hızını muhtemelen kaçırmayacağınız kadar değiştiriyor.
Mass Effect 3’ün hepsi konuşma ve çekim değildir. Çatışmanın dışında, Kalede dolaşıp tuhaf işler toplarsınız ve diplomatlara ve mültecilere kulak misafiri olursunuz. Burada yaşanacak bazı harika anlar var: sanal bir kopyayla tuhaf bir konuşma yapmak, sağlıksız eski bir müttefiki kontrol etmek ve eski bir düşman meydanını suratına yumruklamak. Mülteciler, ad hoc bir anma töreni işlevi gören fotoğraf koleksiyonuna bakarak kayıp ve kayıpların yasını tutuyor. Yine, sizi içine çeken incelikler. Bir mürettebat arkadaşı yeni bulduğu hırslarını kutlamak için dövme yaptırır, yapay zeka üzerine insan romantizminin anlamını düşünürsünüz ve yoğun bir gece kulübünde bir içki alırsınız. Ne yazık ki daha az eğlenceli yarışlar – özellikle Hanar ve Elcor – bu kadar yetersiz. Mass Effect 3, komedi araları için büyük değil.
Citadel’de aldığınız yan görevler o kadar ilham verici değil. Bazı durumlarda, etkileşime girecek nesneleri ararken dolaşırsınız. Diğerlerinde, Normandiya’ya gidip galaktik haritaya gidersiniz. Galaksiyi yakınlaştırma şekliniz, ayrıntılar farklı olsa da, son taksitte olduğu gibi. Artık kaynak arayan gezegenleri taramıyorsunuz. Bunun yerine, ilgilenilen gezegenleri belirlemek için güneş bölgelerini tararsınız. Buradan, gezegenin kendisini tararsınız, yüzeyine bir sonda bırakırsınız ve söz konusu nesneyi veya nesneyi toplarsınız. Bu yoğun çalışma, birkaç saniye sonra bu güneş sistemlerinde ortaya çıkan ve hızlı bir kaçış yapmazsanız sizi yok edip yok eden orakçılar tarafından karmaşık hale getiriliyor. Bu kedi ve fare oyunu eğlenceden daha çok can sıkıcıdır, istediğiniz zaman işi bitirmek istediğinizde size engel olur.
Arkanızdaki galaksinin gücüyle orakçıların üstesinden gelmek istiyorsanız, galaktik keşif önemlidir. Ne kadar çok yan görev üstlenirseniz, final de o kadar tatmin edici hale gelir, ancak hazırlanmanın başka bir yolu daha vardır: Mass Effect 3’ün çevrimiçi çok oyunculu oynamak. Ne kadar çok oynarsanız, galaksinin hazırlık durumu o kadar büyük olur. Sadece bir mod var, standart ‘kademeli olarak daha güçlü düşman dalgalarını yen’ modu ve işlevsel, hatta eğlenceli. Birleşik bir grup olarak el bombaları fırlatmak ve yağmacıları yakmak, özellikle bir hedef sizi bir bölgeyi savunmak veya belirli bir düşmana odaklanmak için merkezi bir noktaya çektiğinde bir patlamadır. Bununla birlikte, işbirlikçi oyun özellikle özel değildir; bağlam dışında, aksiyon iyidir ancak Gears of War 3’ün veya Uncharted 3’ün hızlı temposunun ağırlığından yoksundur. Ancak, birkaç düşmanın bilinmeyen bir yerde sıkışıp kalması ve sizi maçı yeniden başlatmaya zorlaması gibi, gecikme noktaları da deneyimi engelleyebilir.
Çok oyunculu oyuncunun genel yapısı, aksiyondan daha ilginç. Altı sınıftan birini seçip ayrı ayrı seviyelendiriyorsunuz ve oynadıkça kredi kazanıyorsunuz. Bu kredileri, bir dizi rastgele öğe içeren paketlerin kilidini açmak için kullanırsınız – özel cephane, silah modu, yerinde cephane dolumu vb. (Bu kadar eğilimliysen onlara gerçek para da harcayabilirsin.) Bu öğelerin çoğu harcanabilir olduğundan ve ödüllerin akışı yavaş ama sabit olduğundan, sizden sonra bile Mass Effect 3’ün çok oyunculu oyununa bağlı kalmaya çekilebilirsiniz. tek oyunculu avantajından yararlandı.
Mass Effect 3’ün kusurları var, ancak bu kadar büyüleyici bir oyunda minimum sonuçları var. Samanyolu’nu canlı, tekil karakterlerle dolduran dizi, kaderini önemsemeniz için size bir neden verdi. Görünüşte, Mass Effect 3 galaksiyi kurtarmakla ilgilidir, ancak galaksi sadece bir şeydir – bir fikir, soyut, anlamsız bir plutino, gezegen ve pulsar koleksiyonu. Ama oyun aslında insanları kurtarmakla ilgili. Ve orada büyük bir fark var. Şehirlerin yörüngedeki çekişmelerinden yandığını izlemek kalp tellerinize; sevgili bir arkadaşın kemiklerini keserek ölmesini seyretmek. İster dizi ile hikayeli bir geçmişe sahip olun, ister temiz bir sayfa ile gelin, Mass Effect 3 sizi kendi evreninde ustalıkla dolaştırır ve geleceğini önemsemeniz için size ilham verir.