Başkalarının hizmetlerinde nasıl acı çektiklerini okudum, korku basit, ben de yeni başlayanlar için birkaç satır atmaya karar verdim. Yine dayanışma.
Girdap
OS tipi füze alayının bir bölümünün komutanı olduğunda, kolay ve kaygısız bir şekilde hizmet etti. Alayda üç bölüm vardı, bir grup OESZO ve bir maddi destek müfrezesi, aslında yönetimi saymayan tüm bölümlerdi.
Düzenleme genellikle özensizdir.
Pazartesi günü, öğle yemeğinden önce testleri geçerek ve öğle yemeğinden sonra, 19:00-21:00 civarında bir yerde şefaat için görünüm ve belgeleri kontrol ederek savaş görevine hazırlık, şanslısınız.
Salı. 06:00'da kışlaya varış ve tam donanımlı bölümle boşanmak için ayrılış.
Saat 08:00 sularında 100 kilometre uzaklıktaki konumsal alana hareket. Peki ya kış olmasaydı.
Kış ise, oradaki yolculuk yaklaşık yirmi kilometre gecikti. Evet ve yolculuğun son ayağının genellikle MT-LB'de üstesinden gelinmesi gerekiyordu. Kupadaki rüzgar ve tükürüyorum. Eğlence!
Bazen karda beş kilometre yürümek zorunda kaldım ve yine de üç veya dört günlük görev için bir şeyler ve yiyecek tedarik ettim.
Merkezi konuma geldiklerinde, muhafızlara bölündüler, askerler depodan yiyecek aldı, görev vardiyasından kıdemli subay atandı.
Onları vaftiz ettikten sonra, ulaşmak ve kaybolmamak dileğiyle, insanların nöbet tutmasına izin verdi. Askerler genellikle yanlarına yiyeceklerden ne alacakları ve neleri atacakları konusunda bir ikilem yaşadılar. Sonuçta, tüm bu kutuları kendinize çekmeniz ve sonra onlardan çorba veya yulaf lapası yapmanız gerekiyordu.
Ve her biri, fırlatıcıyı koruyan muhafızına 5-20 km yürüyemedi. Subay genellikle önden yürüdü ve yollarını çiğnedi ve ikisi de kaybolmamak için ayak izlerini takip etti. Genellikle saat değiştirmek için öğlen 12'de dışarı çıkıyorlardı ve en iyi ihtimalle akşam altıda, sonra da yakındaki muhafızlardan geri dönüyorlardı.
En uzaktakileri bir günde değiştirmek imkansızdı ve orada subayla birlikte sabaha kadar beklediler, çünkü geceleri karlı araziden geri dönmek hiç de buz değildi.
Nöbetçiye vardıklarında, askerler neredeyse tamamen soyundu, çünkü “belugaları” terden ıslandı ve sabaha kadar eşyalarını kuruladı.
Ayrıca bir depo dışkı çıkarmak zorunda kaldım, yoksa tuvalete gitmek çok zordu. Sonuçta, onlarla doluydu. MT-LB sık sık bozulduğundan veya solaryumlar sınıra ulaştığından, suyun da kendi başına alınması gerekiyordu.
Şimdi daha iyi, ama on yıl önce her şey çok üzücüydü. Kışın karı, yazın kuyuları kurtardı.
Salı, Çarşamba, Perşembe ve Cuma - savaş görevi.
Cuma dönüşü, şans eseri 18:00 ya da gece yarısı gibi gelecek.
Ama yukarıda vardiyanın uzun zaman önce bittiği yalanını söylediler. Ama ne, neden yetkilileri rahatsız ediyorsun? O zaman seni boşuna rahatsız edecek. Sonuçta, boğulan insanların sorunları, boğulan insanların sorunlarıdır.
Cumartesi - PCB
Pazar bir spor festivali ya da aptal bir oluşum ya da askerlerle ilgili sorunlar ya da biri kıyafete girmedi ya da tam tersine biri savaş görevinden ayrıldıktan sonra harika bir yürüyüş yaptı ve birini dövdü ya da biri onu dövdü. . Peki, vb.
Pazartesi - başka bir savunma bölümünün güvenlik grubuyla bir derse gidiyorsunuz, Salı - ön eğitim.
Çarşamba - çekim veya başka bir şey, mülkün silinmesi veya muhafızlardaki eksiklikleri gidermek için kişisel bir arabada kendi pahasına konum alanına bir yolculuk.
Perşembe - yine savaş görevinde şefaat için hazırlık, Cuma - şefaat ve Salıya kadar.
Ve bu her zaman böyle.
Bölgeye üç dört gün değil, yedi, on, on dört gün ayrıldığınızda elbette her türlü tatbikat gibi sapmalar oluyordu.
SPU alaylarında böyle bir freebie yoktu, şanslı oldukları için sivrisinekleri veya keneleri beslemek için her altı ayda bir 30 gün boyunca ormanda düzenli olarak ayrıldılar.
Ayrıca bizimki gibi kısa süreli egzersizler de vardı, her türlü kontrol, “ani” ve son olanlar özellikle harikaydı.
Bu roket sanatının zirvesi, sadece çatısı olmayan bir üst, çünkü daha önce de söylediğim gibi alt kısım, RAP'ın dinlenme hesaplaması için bir tuvalet ve yatakların olduğu eksi onikinci kattaydı.
Ve döndüğünde, yine aynı.
Tabii ki, hafta sonları vardı, ama nadiren.
Neden askerler?
Bunun için bir karısı var.
Ayda bir veya iki gün izin, yiğit bir tümen komutanı için sert ve gerekli bir normdur. Bir arabanın direksiyonunu tutmalı ve en yakın şehre gittikten sonra aile için ev aletleri veya kıyafet almalı, karısının hem çocuğu hem de satın aldığı şeyleri sürüklemesi aynı değildir.
kıyafetler
Ayrıca alay komutan yardımcıları onları giymek konusunda isteksiz oldukları için tümen komutanına uçan kıyafetler de vardı.
İşte nedeni budur.
Bu, bağlantıdaki görevli kıyafeti ifade eder.
Bütün hilesi, kişisel olarak tüm askeri tesisleri dolaşmak ve orada bir kayıt bırakmak ve eksiklikleri ortaya çıkarmak zorunda kalmasıydı. Ve en büyük tümende görev yaptığım için orada kontrol edilecek çok fazla nesne vardı.
Öyleyse başlayalım: on kışla alayı ve altı kışla daha arka birlik. Dört yurt, dört kontrol noktası, bir itfaiye, iki karargah, iki eğitim binası, bir VOKhR muhafızı, bir komutan ofisi ve bir otopark. Üç kantin de - yemek sırasında.
Ve hepsi bu - bağlantıda bir görevli.
Tur genellikle akşam sekizde başlar ve sabah dörde kadar sürerdi. Daha sonra bilgisayarda çalışın ve formasyonda 05:50'de verilen ve ardından dosyalanan bağlantıdan sorumlu kişiye raporu yazdırın.
O zaman tümen komutanı veya genelkurmay başkanı sizi telefonda duyabilir ve sizi hemen uzaklaştırabilir veya biraz sonra uzaklaştırabilir veya kontrol noktasında görevli bir görevli yanlış kişiye izin verdiği için akşam sizi tamamen uzaklaştırabilir. Bir keresinde tümen kurmay başkanının gösterişli dersinin ardından alay komutanlarının kışla girişinin önüne attığı boğalar için uçuruldum.
Hatırladığım kadarıyla, böyle neşeli bir gülümseme nazik, yuvarlak olmayan yüzüme yayılıyor. Bir zaman vardı, ancak, daha da kötüleşmediyse, şimdi aynı kaldı.
Özellikle bir kışlada, bir subayın görev başında alay olarak görev yaptığı, subaylar ve her gün için sancaklar arasından bir tümen subayı, alay komutanı yardımcıları arasından bir alay subayı ve aynı zamanda komutanı tayin edildiğinde hoşuma gitti. aynı kategorideki memurların sabotaj karşıtı oluşumu - geceyi kışlada geçiren teğmenler.
Ve yine de çoğu zaman yardımcı olmadı.
Evet ve birçoğu umursamadığında nasıl yardımcı olabilir. Ailesini görmediğinde neden askere ihtiyaçları var, tüm eşler bunu anlamıyor, birileri skandal yapabilir.
Özellikle kötü şöhretli 400. düzen faaliyete geçtiğinde çok ilginç şeyler oldu.
Ama zaten tamamen farklı. tarih, birkaç düzine çok ilginç örnek bilmeme rağmen, onlarla kim ilgileniyor?
Evet, tamamen unuttum, birkaç kez teğmen albay olarak alay için görevli kıyafete adım atmak zorunda kaldım. Ve eğer astınız bir gün önce güzel bir yürüyüş yaptıysa ve onu fark etmemek imkansız olacak kadar dumanla geldiyse ne yapmalı.
Ve geceyi Yeni Yıl için sorumlu bir kişi olarak bölüm komutanının kışlasında geçirmek genellikle normdur.
Aynı şekilde, oğul babasını sadece bir rüyada gördü. Çünkü sen o uyurken gittin ve o uyurken geldin. Her zaman böyle değildi tabii ki abartıyorum ama maalesef öyleydi.
PS
Bu yüzden pilotların her zaman roket bilimcilerinden daha kötü bir hayatları olduğunu düşünüyorum. Karmaşık ekipman, uçuşlar, rota ve diğer meteoroloji.
Önemli bir şey değil roketçiler: eksi on birinci katta sıcak bir yerde oturuyorlar ve her türlü düğmeye basarak VZU ile antrenman yapıyorlar. Evet bitmeyen çaylar günlerdir peşinde ama lezzetli çörekler var. Güzellik! Doğru, ekipmanla ilgili bir şey olduğunda, genellikle gülünecek bir konu değildir.