Eski Mısır’da üç türlü takvim vardı;
1.Ay yılı
2.Güneş Yılı
3.Hükümdar Yılı
Ay Yılı: Ayın küçülüp büyümesinin gözlemine dayalı bir sistemdi. Bu dönem bir ay 29 gün, 12 saat 44 dakikalık bir ay hesabı vermekte olduğundan mevsimlere bölünememekte ve sabit bir kronoloji verememektedir. Bir yıl 354 gün olan ay sistemi, daha çok Mısır’da dini ayinler için kullanılmıştır
Güneş Yılı: Astronomik gözlemlere dayanmaktadır. Memfis ufkunda, Sotis yıldızının (İsis=Sirius=Köpek Yıldızı) güneşle birlikte görüldüğü 19 temmuz sabahı yılın ilk günü kabul edilmiştir. 30’ar günlük 12 aya bölünen 360 güne 5 eklenerek yıl tamamlanıyordu. Bu hesaplama da güneş yılım tam vermiyordu. Çünkü Sothis ile güneşin doğuşu her dört yılda bir gün gecikmekteydi. Bu da 1460 yılda bir yıllık farkı doğuruyordu. Yılın ilk günü Sothis Bayramı olarak kutlanırken Nil’de ilk taşkınlar kurak toprakları bereketlendirmeye başlıyordu. Gökyüzünde görülünce Nil taşkınları görülmekteydi. Bu taşmalara bağlı olarak Mısır’da yıl üç mevsime bölünmüştü.
1.Taşma; Haziran ortası- Ekim ortası,
2.Ekme; Ekim ayı ortası- Şubat ortası,
3.Hasat; Şubat başı- Hazirana kadar.
1460 Sotiak yılı 1461 yıllık gerçek takvim yılına eşitti. Buna göre her 1461 yılda intibak yapılmalıydı. Mısır tarihi boyunca M.Ö. 4241, 2781, 1321 yılları ile M.S. 141 yılında bir intibak gerekiyordu. Önceki dönemlerde bunun hesabı yapılmış mıdır bilinmiyor; ancak Helenistik Çağ‘da Ptolemaioslardan III. Everjet’in emriyle her dört yılda bir gün daha eklenmiştir.
Mısır güneş takvimi M.Ö. 45 yılında Julius Caesar (Sezar) tarafından artık günlerin de eklenmesiyle geliştirilmiş ve Julien Takvimi olarak kullanılmıştır. Bu daha sonra Papa XIII. Gregorius’un son haline getirmesiyle Gregorian Takvimi olarak kullandığımız şeklidir.
Hükümdar Yılı: Bu, firavunun tahta çıktığı ilk günden hareketle hesaplanıp ortaya konan resmi yıl anlayışı idi.
Mısırlılar, astronomi konusunda Kaldeliler ve Çinliler kadar başarılı idiler. Ancak onlardan eksikleri, güneş ve ay tutulma olaylarını hiç kaydetmemiş olmalarıdır.