Rahip Al Sharpton, Juneteenth arifesinde sivil haklar hareketinde kaydedilen ilerleme ve daha yapılacak çok iş olduğu yer hakkında konuşurken 40. doğum gününü göreceğini asla düşünmediğini açıkladı.
67 yaşındaki sivil haklar lideri, yeni belgeselin galasının ardından Cumartesi gecesi Tribeca Film Festivali’nde New York film yönetmeni Spike Lee ve şarkıcı John Legend ile birlikte sahnede konuştu. Yüksek sesle.
yüksek sesle Rev Sharpton’ın, 1986’da New York Howard Beach’te üç Siyah adamın linç edilmesi ve 2020’de George Floyd’un öldürülmesi de dahil olmak üzere, sivil haklar hareketinin önemli noktalarında aktivist ve dini lider olarak elli yıldan fazla süren yaşamını anlatıyor.
“Henüz ormandan çıkmadık,” dedi.
“Ama ormanda çıkabileceğimize inanacak kadar çok yol yaptık.”
“Bazı şeyleri görecek kadar uzun yaşadım… Kazanabileceğimizi bilecek kadar çok zafer gördüm.”
Ancak, daha “gitmek için uzun bir yol” olduğunu da sözlerine ekledi.
Rahip Sharpton, daha geçen ay Buffalo, New York’ta bir bakkal hikayesine düzenlenen kitlesel çekimde, kendi kendini beyaz üstünlükçü ve ırkçı ilan eden bir kişi tarafından 10 Siyah insanın öldürülmesine dikkat çekti.
Silahlı kişi, ağırlıklı olarak Siyah nüfusu nedeniyle topluluğu kasten hedef aldı ve araştırmacılara göre, beyaz nüfusun kasten değiştirildiğine dair kanıtlanmamış bir teori nedeniyle saldırıyı gerçekleştirdiğini iddia etti.
Rahip Sharpton, ırkçı saldırının kurbanlarından bazılarının cenazelerinde methiyeler düzdü.
Rev Sharpton, “Hala gidecek çok yolumuz olduğuna inanıyorum” dedi.
“Sadece üç hafta önce Buffalo’da üç kişinin cenazesini vaaz ettim. Ölmelerinin tek nedeni tenlerinin rengi.”
Rev Sharpton, insanları gerçeklerle yüzleşmeye çağırırken, insanların New York’ta var olan ırkçılık hakkında “konuşmak istemediğini” söyledi.
Belgeselde, 1986 Howard Beach saldırısından ve sonrasında Rev Sharpton tarafından düzenlenen protestolardan görüntüler gösterildi.
20 Aralık 1986’da, ağırlıklı olarak beyaz olan İtalyan-Amerikan topluluğunda, bölgede arabaları bozulduktan sonra üç Siyah adam bir grup beyaz adam tarafından saldırıya uğradı.
Irkçı saldırı sırasında 23 yaşındaki Siyahi Michael Griffith, trafiğe kapatılarak otomobilin çarpması sonucu hayatını kaybetti.
Belgeselde, Rev Sharpton’ın o zamanki meslektaşlarından biri “New York kuzeyin Birmingham’ıydı” dedi.
Rev Sharpton şöyle açıkladı: “İnsanlar güneyde neler olduğu hakkında konuşmakta rahatlar.
“New York’ta olanlar hakkında konuşmak istemiyorlar… Ulusal bir ırk sorunumuz var.”
Bay Lee, New Yorkluların ırkçılık sorununun orada da var olduğu konusunda “dürüst” olmaları gerektiğini söyledi.
“Irkçılık gerçekten belirli bir posta kodunda olmuyor” dedi.
New York “dünyanın en büyük şehri” iken, “Howard Beach ve bir sürü şey oldu” dedi.
“New York’ta bir sorunumuz olduğu konusunda dürüst olmalıyız – New Yorklular olarak bununla yüzleşmeliyiz” dedi.
“Buna karşı dürüst olmalıyız. Burası Shangri-La değil. Burada bir sürü berbat şey var, bugün bile devam ediyor.”
Bay Legend, Siyah insanlar için adaleti önemsemeyi bazen “sinir bozucu” bulduğunu, çünkü ne zaman bir ilerleme sağlanmış olsa, bir tepki geldiğini söyledi.
Ne zaman ilerleme kaydetsek, bir geri tepme oluyor ve geri tepme: ‘Ah, bu anlatıyı kontrol etmeliyiz’ dedi.
“Herkes anlatının ne kadar önemli olduğunu ve hikayeyi kimin anlattığının ve hangi bakış açılarının temsil edildiğinin ne kadar önemli olduğunu biliyor.”
George Floyd’un ölümünün ardından ırksal hesaplaşmanın ardından geçen bir buçuk yıldaki tepkilerin “çok güçlü” olduğunu söyledi.
Rev Sharpton’ın devam eden mücadelesiyle ilgili belgeseli izlemenin “kişisel olarak savaşmaya devam etmem için bana ilham vermesi için ihtiyacım olan şey” olduğunu ekledi.
Geçirdiği kavgalara rağmen, Rev Sharpton, mücadelelerinin kendisinden önce gelen medeni haklar liderleri neslinden daha az olduğuna inandığından bahsetti.
“Bir sabah uyandım ve 40 yaşındaydım ve harekette 39’dan sonra yaşayacağımızı asla düşünmediğimizi fark ettim” dedi.
“Benim kuşağım – John Lewis ve Jesse Jackson’dan sonraki kuşağım – biz bunu asla yapmak zorunda kalmadığımız için yaşlanmayı öğrenmek zorunda kalan ilk nesil insan hakları liderleriydi.
“Bunu asla düşünmek zorunda kalmadık – torununun doğuşunu görmek bir yana.”
Yakın çağrıya rağmen aktivist, “kahramanlarının” ne kadar acı çektiğini gördükten sonra, bazı kişiler ve medya tarafından iftira edilmekten “şikayet etme hakkı” olduğunu hissetmediğini söyledi. Nelson Mandela bir daha özgür olup olmayacağını bilmeden 27 yıl hapis yattı. Martin Luther King Jr, 1968’de Tennessee, Memphis’te suikaste uğradığı için “40. doğum gününü hiç görmedi”.
Rev Sharpton, 1991’de New York’taki bir protesto sırasında beyaz bir adam tarafından beş inçlik bir bıçakla göğsünden bıçaklandı.
Bıçak kalbini ıskaladı ve hayatta kaldı.
“Nasıl şikayet edebilirim?” diye sordu Rev Sharpton.
“Hakarete uğrayabilirim ama benim için onlardan çok daha fazla olumlu şey yaptım, nasıl şikayet edebilirim?
“Takip ettiğim insanları karşılaştırın: onların hiç TV programı olmadı, hiç radyo programı olmadı – ya da Hamptons’ta malikanesi olan bir arkadaşları oldu,” diye şaka yaptı.
Aktivist, ABD’nin ilk Siyahi başkanı Barack Obama’yı seçmesi de dahil olmak üzere harekette birçok “zafere” nasıl tanık olduğunu anlattı.
Bir keresinde kendisine Siyah bir başkan altında sivil haklar lideri olmayı nasıl sürdüreceği sorulduğunu söyledi.
“Devlet başkanına zarar vermeden nasıl savaşır ve ona meydan okursunuz?” O sordu.
Son 20 yılda bunun kendisi için bir “öğrenme süreci ve gelişen süreç” olduğunu söyledi ve – artık Siyah insanlar daha fazla güç ve nüfuz pozisyonuna sahip oldukları için – bunun “tamamen bir ego olmadığını kanıtlamak zorundalar” dedi. seyahat”.
1994’te Güney Afrika’da seçimleri kazandığında Mandela ile yaptığı bir konuşmayı aktaran Rev Sharpton, yeni başkanın kendisine şunları söylediğini hatırladı: “Şimdi bir seçimi kazanabileceğimizi kanıtladık. Şimdi bir ülkeyi yönetebileceğimizi kanıtlamamız gerekiyor.”
“Asıl zorluk,” dedi Rev Sharpton, “şimdi buradayız – bu gece siyahi bir belediye başkanımız, Siyah polis komiseri ve siyahi belediye başkanımız var. [in New York City] …Siyahların sahip olduğundan daha fazla gücümüz var.
“Artık suç ve polisliği aynı anda azaltabileceğimizi kanıtlamamız gerekiyor.
“Pozisyonlara girdiğimizde onunla bir şeyler yaptığımızın tamamen bir ego gezisi olmadığını kanıtlamalıyız.”
Ancak – yapılacak daha çok şey olmasına rağmen – Rahip Sharpton, Juneteenth’in ABD’de federal bir tatil olması ve Tribeca Film Festivali’nin sivil haklar konulu bir gösterimle kapanmasının başlı başına ilerlemenin bir işareti olduğunu söyledi. yaptı.
“Bence, Juneteenth arifesinde – bu artık ulusal bir tatil – Tribeca’nın bu şehir ve dünya için tüm anlamı ile bu gece bu filme sahip olması şaşırtıcı” dedi.
“New York’taki sanat dünyasındaki insanların böyle konular hakkında konuşmadığı bir zaman vardı ve buna böylesine önemli bir alan vermek hareket için çok şey ifade ediyor.”
George Floyd, Ahmaud Arbery, Eric Garner ve Nelson Mandela’nın ailelerinin de odada olduklarına dikkat çekerek, o anı görmenin kendileri için önemli olduğunu söyledi.
“Hepsi için Tribeca’nın Juneteenth’ten önceki gece sona ereceğini ve dünyaya bu mücadeleyi vurgulayacağını görmeleri için – bu hepimizden daha büyük ama biz bu işte karakterleriz” dedi.
Juneteenth, son köleleştirilmiş Afrikalı-Amerikalıların köleliğin kaldırıldığını öğrendiği günü – 19 Haziran 1865 – anıyor.
Özgürlük Bildirgesi 1863’te Başkan Abraham Lincoln tarafından yayınlanmıştı, ancak haberin Teksas’taki son insanlara ulaşmasına iki yıl daha vardı.
2021’de Başkan Joe BIden, Juneteenth’i federal tatil ilan etti.