Mikhail V. Skopin-Shuisky, Sorunlar Zamanının Rus askeri lideri
Devletlerarası ilişkiler, insanlar gibi çok az değişiyor. Devlet bir nedenden ötürü zayıfladığında hemen ve uzaktaki komşular derhal şikayetlerini, gizli kızgınlıklarını ve gerçekleşmemiş fantezilerini hatırlıyorlar. Komşunun krizi aniden kendisini bulan kişi, sürecin içinde bir kişinin gereksinimlerini oluşturmak ve formüle etmek zorundadır. Bir zamanlar güçlü kolları zayıflıkla bağlananların kaderi kolay ve trajik değildir. Komşular yardım etmeyecek - uygun bir ücret karşılığında bölge üzerinde vesayet almadıkça. Ve suçluların suçlularının cüretine karşı küstahça karşı çıkacak hiçbir şey yoktur: piyade sütunları yerine - zırh süvarileri yerine iltifat mektupları - utandırılan elçiler. Ve insanlar ağır sözlerini söyleyemeyebilirler - çalışmaları ve çabaları için yüksek odalarda ne olduğunu hiç farketmeyeceklerdir. Ve basit çiftçinin önemi yok, süvarilerin hangi afişi altında süpürdüğü, ekili tarlayı böyle bir güçlükle ezdiği ya da komplike olmayan köylü eşyalarının revizyonunu yapan askerler kim? İmparatorluklar ve krallıklar parçalanırlar, kronlar ve asalar çamurun içine düşer ve sadece çiftçi durgunluğu çeken ince atın arkasına durmadan adım atmaktadır. Ancak, insanların artık sadece bir gözlemci, sessiz bir ekstra olmayacağı bir çizgi var. Ve kendilerine liderlik etmenin yükünü kendileri üstlenecek olanlar olduğunda iyidir. Her ne kadar güç ve uzaklarda durmuş olanlar ile bitecek olsa da, ayaktan ayağa kayıyor. Ama daha sonra olacak.
Rusya'da on yedinci yüzyılın başındaki sıkıntıların zamanı, fazla abartmadan trajik olarak adlandırılabilir. Herhangi bir güç ve düzenin boş yerinin, bir ordunun büyüklüğüne benzeyen kazık ve baltalar ve çeteler ve yol boyunca yürüyen çetelere benzer şekilde yürüyen ordular tarafından işgal edildiği gözlerimizin önünde çökmekte olan bir ülke. Açlık, harabe ve ölüm. Birçok şeye benziyordu tarih Rusya umutsuz sonuna geldi. Çünkü bu sonuçların hepsi ön şarttı. Ancak her şey farklı yapıldı. Ülkenin ustalıkla kazılmış bir uçuruma düşmesine izin vermeyenlerden biri Mikhail Skopin-Shuisky idi.
Askerlikte küçük yaşlardan itibaren
Shuisk ailesinin bu komutanı, Suzdal ve Nizhny Novgorod prenslerinin torunları gerçekleşti. 15. yüzyılda yaşayan Vasili Shuisky'nin, Skopins-Shuiski isimli çift kişilik dalın türetildiği şubesi olan Ryazan bölgesinde ataları bulunan Ivan Osprey'in bir oğlu vardı. Bu aile ülkeye 16. yüzyılda birkaç vali verdi: Osprey'in oğlu Fyodor İvanoviç Skopin-Shuisky, sık sık güney sınırlarında uzun süre görev yaptı ve düzenli Tatar baskınlarıyla karşı karşıya kaldı. Bir sonraki temsilci, boyar ve Prens Vasili Skopin-Shuisky, askeri geleneklerin halefi oldu (genç soyluların alternatifi yoktu). Livonia’da savaştı, Pskov’un Stefan Batory ordusuna karşı meşhur savunmasının liderlerinden biriydi ve 1584’e o zamanlar çok onur duyan Novgorod valisi olarak atandı. Soylu olmalarına rağmen, Skopina-Shuisky ailesinin üyeleri mahkeme entrikalarında ve iktidar mücadelesinde görülmediler ve askeri kaygılar için sadece yeterli zamanları yoktu. Korkunç İvan'ın baskıları ve hoşnutsuzluğu onları atlattı ve Vasili Fedorovich bile hükümdarın fakirlik mahkemesinde dikkat çekti.
Mikhail Skopin-Shuisky, askeri alanda hizmet verme geleneğini sürdürdü. Çocukluğu ve ergenliği hakkında çok az bilgi var. Gelecekteki komutan 1587'te doğdu Erken babasını kaybetti - Vasily Fedorovich 1595'ta öldü ve annesi Nee Princess Tatev oğlanı yetiştiriyordu. O zamanki geleneklere göre, Mikhail çocukluk döneminden Rus devletinde hizmet kategorilerinden biri olan “kraliyet kiracı” olarak kaydedildi. Sakinlerin Moskova'da yaşaması ve hizmete ve savaşa hazır olması gerekiyordu. Ayrıca, örneğin sertifikaların teslimi gibi çeşitli resmi görevler de gerçekleştirdiler.
1604’te, Sn. Mikhail Skopin-Shuisky’nin Boris Godunov tarafından organize edilen meslektaşlarından birinin hostesi olduğu söyleniyor. Yanlış Dmitry I döneminde, genç bir adam da mahkemede kalıyor - Mikhail idi, Prens Umlich Dmitry'i Korkunç İvan oğlu olarak Uglich'e Moskova'ya gelip, sahte Dmitry'i oğlu olarak tanıyan oldu. Rusya zor bir zaman geçirdi. Fyodor İvanoviç'in ölümü ile Rurik hanedanının Moskova şubesi kısa kesildi. Kralın yaşamı boyunca muazzam kişisel güce ve etkiye sahip olan Boris Godunov, hükümdarın boş yerini kolayca aldı. Sertliği bakımından konumu değişmedi, ayrıca devasa mahsul kıtlığı, kıtlık 1601 - 1603, kitlesel ayaklanmalar ve isyanlar şeklinde felakete neden oldu.
14 Ekim'in ortasında, 1604, Batı Rus sınırının yanı sıra Polonyalı birlikler, paralı askerler ve altın ve macera arayanlar ile birlikte tarihte Sahte Dmitry I olarak geçen bir kişiyi geçtiler. Kişiliği bugün soru soran karakter çok karmaşık ve belirsiz. Boris Godunov'un ölümünden ve oğlunun ifadesinden sonra, sahtekarlığa karşı direniş kayboluyor - orduya ve şehre yemin etti. 1605'te, Yanlış Dmitry I, kalabalığın şerefine, Moskova'ya gidiyor. Yanlış Dmitry Kurulu, yalnızca devlet aygıtını ve idari sistemi reform girişimleriyle değil, her şeyden önce başkente “mucizevi bir şekilde kurtarılmış prens” ile birlikte başkente gelen yabancıların olağanüstü baskınlığı ile not edildi.
"Gerçek kral" ın gelmesinden ve şarap mahzenlerinin ve tavernaların kendiliğinden yenilgisinin yol açtığı popüler coşku kısa sürede düştü. Polonyalılar ve diğer hükümdarların meseleleri, Moskova'da, özellikle davranışlarında veya finansal durumlarını iyileştirme şekillerinde kendilerini kısıtlamadan, iş gibi davrandılar. Sadece son zamanlarda cesurca bir sahtekâr tarafından küfredilen ve ona sadakatlerini göstermek için istekli olan büyükşehir soyluluğu nihayetinde sonuçları ve kişisel bakış açılarını düşünmeye başladı. İkincisi daha fazla kasvetli görünüyordu. Sonuç olarak, asalet, o zamanlar Maria Mnishek ile uzun zamandır beklenen düğünü kutlamaya devam eden Sahte Dmitry I'yi devirmeye karar verdi. Yaklaşan darbenin başındaki d'Etat boyar Prens Vasily Shuisky idi. Mayıs 16'teki 17'teki 1606 gecesinde, destekçileri Shuisky bileşiminde toplandılar: boyarlar, soylular, tüccarlar. Burada ve genç Skopin-Shuisky'de bulun. Binlerce Novgorod asil ve savaş kölesi şehre geldi. Moskova çanları alarma geçti, Kremlin'e koştu. Onun enerjisi, komplocular tarafından Polonyalılara yönlendirildi, "Litvanya boyarları ve kralı öldürmek istiyor" diyorlar. Şehir boyunca sinir bozucu tüm Polonyalılar katliamı başladı.
Sertleşmiş insanlar yabancıları imha ederken, açık saflığa göre, kendilerini Muskovitlerin ustaları olarak kabul eden komplocular komplocu Yanlış Dmitry'yi ele geçirip öldürdü. Vasili Shuisky tahttan yükseldi. Bundan sonra, Mikhail Skopin-Shuisky'nin hayatı ve kariyeri önemli değişikliklere uğradı. Uzak mesafeden bile değil, aile bağları yüzünden. Öncelikle Skopin-Shuisky ile iletişim kuran yabancılar gibi çağdaşlar, onu yıllarca duyarlı olmayan ve her şeyden önce askeri meselelerde bilgili olan zeki bir adam olarak tanımlar. Mikhail Vasilyevich'in kendisi, soyundan gelenlere herhangi bir not, hatıra veya başka yazılı kaynak bırakmadı. Kısa hayatı tamamen on yedinci yüzyılın başlarında Rusya koşullarında aynı olan askeri ve devlet işlerine ayrılmıştı.
İçerideki sıkıntılara karşı
"Prens" in ya da daha doğrusu kralın mucizevi bir şekilde kaçtığı söylentileri, öldürüldükten sonraki ertesi gün halk arasında tekrar yayılmaya başladı. İşkence görmüş bir cesedin birkaç gün boyunca gösterilmesi bile yardımcı olmadı. Şehirler ve tüm bölgeler, merkezileştirilmiş alt yönetimden Moskova'ya doğru ortaya çıkmaya başladı. Ivan Bolotnikov'un öncülüğünde, daha çok bir iç savaş gibi, kapsam ve katılımcı sayısı bakımından geniş çaplı bir ayaklanma başladı. Topçusu olan binlerce kişinin asi ordusu Moskova'ya taşındı. Bolotnikov'u karşılamak üzere gönderilen hükümet birlikleri yenildi.
Çar Vasily Skopin-Shuisky'nin talimatı üzerine, boyar Boris Tatev ile birlikte, yeni ordunun başında asilere başkentin en kısa yolunu engellemek için gönderildi. 1606'in sonbaharında, Pakhra Nehri üzerinde inatçı ve kanlı bir savaş gerçekleşti - Skopin-Shuisky, Bolotnikov'u daha uzun bir süre geri çekilmesi ve Moskova'ya taşınması için zorladı. Bununla birlikte, isyancılar başkenti kuşattı. Skopin-Shuisky kentin içinde yer almakta ve giden valinin görevini almaktadır, yani işlevi kale duvarlarının dışında bir tuzak örgütlemek ve yürütmektir. Prens, Aralık ayındaki büyük savaş sırasında 1606’in kendisini tanıttı; bunun sonucunda Bolotnikov kuşatmayı kaldırmaya ve Kaluga’ya çekilmeye zorlandı. Genç valinin eylemleri o kadar başarılıydı ki, asilerin Kaluga'dan çekildiği Tula'ya ilerleyen bütün ordunun komutanı olarak atandı.
Temmuz ayının ortalarında, bu kentin eteklerinde, çarlık birlikleri ve isyancılar arasında büyük bir savaş yaşandı. Bolotnikov, bu kez, bataklık kıyıları soylu süvarilere karşı güvenilir bir savunma olan Voronya Nehri'nin arkasında savunmacı bir pozisyon aldı, ayrıca isyancılar sayısız dayanak inşa ettiler. Savaş üç gün sürdü - savunucular tarafından sayısız süvari saldırısı püskürtüldü ve sadece okçular nehri zorlayabildiği ve bir kısmını parçalayabildiği zaman savaşın sonucu kesinleşti. Her iki taraf da önemli kayıplar yaşadı, Bolotnikov mümkün olan en son savunmaya karar verdiği Tula'ya çekildi.
Şehre çok sayıda asker çekildi, Vasily Shuisky'nin kendisi kampa geldi. Kuşatma uzun sürdü ve partilere büyük fedakarlıklara mal oldu. Bazı Ruslar diğerlerini öldürürken, Seversk tarafında, Starodub kasabasında yeni bir tehlike ortaya çıktı. Sahte Dmitriy'nin kurtarılmasına ilişkin söylentiler halk arasında ısrarla abartılı. Ve sadece söylentiler değil. “Mucizevi bir şekilde kurtarılmış prenslerin” safları yeni üyelerle istikrarlı bir şekilde yenilendi ve sayıları bilinen bir teğmenin mütevazı çocuk topluluğunu önemli ölçüde aştı. “Prens” lerin çoğu kariyerlerini yerel valilerin ve valilerin mahzenlerinde veya en yakın meyhanelerde sonlandırdı. Ve sadece bazıları tarih yazacaktı.
Yanlış Dmitry II olarak daha iyi bilinen adam, eski zamanlayıcıları gerçekliğine ikna edebildi. Moskova’ya gitmek için gelen çağrıları uygun içerik mektuplarıyla büyük bir rol oynadı, “çok iyi olacak”. Sahte Dmitry II güvenle davrandı, çok vaat etti ve destekçilerine büyük faydalar sözü verdi. Polonya ve Litvanya'dan, sıska cüzdanlar, çeşitli maceracılar, yoksul nezaket ve özel kişilikleri olmayan diğer kişilikleri tartma olasılığını algılayarak. Bolotnikovlu Tula'nın altından, delege Starodub'da oturan “boyar duma” cebine sokulduğu sahte Dmitry II'de “gerçek kralı” tanıyan ataman Zarutsky geldi. Eylül ayında, 1607, aktif operasyonlara başladı. Bryansk, sahtekarlıkla büyük bir avın çekildiği Kozelsk'i fırtına ile çalan bir zil sesiyle karşıladı. İlk başarılarla, destekçiler Yanlış Dmitry'e akın etmeye başladı. Kuşatılmış Tula'nın altındaki Vasily Shuisky, ilk başta bir sonraki “Korkunç İvan oğlu” nun görünümüne önem vermedi ve daha sonra dikkat çekmeden bölgesel sorun hızla bir devlet haline geldi. Sonunda Tula, zorlu ve inatçı bir kuşatmadan sonra alındı, ancak önden görünüşü daha fazla dış müdahaleye benzeyen bir sahtekârla mücadeleydi.
Tula kuşatması sırasında başarılı bir etkinlik için, kral Boyar'ı Mikhail Skopin-Shuisky'ye verdi. Bütün kış 1607 - 1608 Alexander Golovina ile evlendiği Moskova'da geçirir. Yakında Çar Vasily Shuisky'nin kendisi evlenir ve düğünde Mikhail onur konukları arasındaydı. Ancak, festivallerin zamanı hızla sona ermiştir - 1608'in ilkbaharında güçlendirilmiş Yanlış Dmitry II aktif adımlar atmaya başladı. Çarın erkek kardeşi Dmitry Shuisky, 30. Nisan ayında, hükümet güçlerinin mağlup edildiği Bolkhov yakınlarında iki günlük bir savaş gerçekleşti. Dmitry Shuisky'nin beceriksizliği ve korkaklığı, tüm topçuların ve neredeyse bütün konvoyların kaybına, yenilgiye uğramasına neden oldu. Zaferden sonra birçok şehir sahtekâr tarafına geçti.
Kral, şimdi Skopin-Shuya başkanlığında yeni bir ordu göndermek zorunda kaldı. Ona verilen talimatlar, düşmanın, Yanlış Dmitry ordusunun iddiaya göre hareket ettiği Kaluga yolunda karşılanması gerektiğini söyledi. Ancak, bu bilgilerin yanlış olduğu ortaya çıktı. Ordu, Podolsk ve Zvenigorod şehirleri arasında Neznan Nehri kıyısında yer aldı. Ancak, düşmanın başka bir yol izleyerek daha güneyde hareket ettiği ortaya çıktı. Sahtekârın yanına ve arkasına saldırma fırsatı vardı, ancak daha sonra yeni zorluklar ortaya çıktı. Ordunun kendisi de "gerçek krala" katılma konusunda fermente başladı. Boyarların bir kısmı komploya katılmaya karşı değildi ve teoriden pratiğe geçişte kaldı. Böyle zor durumlarda Skopin-Shusky iradesini ve karakterini gösterdi - arsa tomurcukta boğuldu, failler Moskova'ya gönderildi.
Kısa süre sonra kralın emri başkentten geri geldi. Vasily Shuisky pozisyonunun güvencesizliğini hissetti ve elindeki silahlı kuvvete sahip olmak istedi. Sahte bir Dmitrii, Moskova'ya oldukça başarılı bir şekilde yaklaştı, ancak böylesine büyük ve sağlam bir kentin kuşatılması için güçleri ve araçları yoktu. Bir süre etrafta manevra yaptıktan sonra, sahtekar, Polonyalı danışmanlarının ve stratejistlerinin sayısızının yardımıyla, ana üs olarak Tushino köyünü seçti. Bir çıkmaz bir dereceye kadar gelişti: Tushians Moskova'yı alamadı ve Shuisky'nin büyüklüğünde büyüyen yaban arısı yuvasını ortadan kaldıracak kadar gücü yoktu. Ülkenin diğer bölgelerinde, özellikle de Novgorod'un henüz tahrip edilmemiş topraklarında yardım almak gerekliydi. Bu zor ve tehlikeli görev için kral, en güvenilir, cesur ve yetenekli kişiyi seçti. Bu adam Mikhail Skopin-Shuisky idi.
Kuzeyde
Tushino'nun görevinden ayrılmaları ve Moskova'nın çevresinde bolca işleyen çeşitli büyüklük ve milletlerden çeteler Aslında, ülkenin diğer bölgeleriyle düzenli iletişim kesintiye uğradı. Hangi şehrin sadık kaldığı ve hangi depoya yatırıldığı konusunda kesin bir bilgi yoktu. Skopin-Shuisky heyeti, özellikle kimseye bakmadan, Novgorod'a sağır orman yolları kullanarak yoluna devam etmek zorunda kaldı. Zaman tükeniyordu - sahtekarın "saha komutanlarından" Jan Sapega, Rostov'u ele geçirdi ve Astrakhan ve Pskov, Sahte Dmitry'ın gücünü tanıdı. Novgorod'a vardıktan sonra, Skopin-Shuisky şehirdeki durumun istikrarlı olmadığı konusunda bilgi aldı. Sahtekâr Pskov ve Ivangorod tarafına geçiş hakkında bilgi sahibi oldu. Açık bir ayaklanmadan korkan Novgorod Voivode Mihail Tatishchev, Novgorod'dan ayrılmak için ısrar etti. Valinin tavsiyelerine kulak veren Eylül 8 1608 Skopin-Shuisky şehri terk etti.
Yakında orada gerçekten isyanlar başladı: merkezi hükümetin destekçileri ve sahtekâr kendi aralarında savaştı. Sonunda, hükümet partisi kazandı ve Nut'un yakınında bulunan Skopin-Shuisky, krala sadakat ve sadakat ifadesiyle bir delegasyon gönderdi. Voyvoda şehre kralın egemen temsilcisi olarak geri döndü, çok geçmeden aslında bütün Rus kuzeyinin başı olacak. Tehlike Tushino'da hızla gerçekleşti ve dört bin dekolte ile Novgorod'a bir Polonyalı albay Kerzonitsky gönderildi. İki ay boyunca kentin yakınlarında ezilmiş ve mahalleyi tamamen mahvetmiş olan Tushino sakinleri, Ocak 1609'ta toplanıp uzaklaşmaya zorlandı.
Diğer şehirlerden sıçanlar Novgorod'a çekildi ve ülkede olan dış hukuksuzluktan bıkmış insanlar da geldi. Aslında, Rusya'nın merkezinde sadece Moskova, çarın yetkisi altındaydı ve tüm bölgeler ya sahtekarları çar olarak kabul etti ya da ona yakındı. Ancak, kuruluşun Tushino’daki yoğun faaliyetinin bir etkisi oldu ve etkileyiciyle savaşmak için yapılan çağrılardan çok bir kraliyet mektubu yığını üzerinde bir izlenim bıraktı. Sahte Dmitry'ın suçları en kirli ve kanlı eylemleri küçümsemedi ve büyük ölçekte. Azar azar, bir sonraki “prens” in en coşkulu destekçileri arasında bile, coşkulu örtü, Tushinois’in bu amaç için büyük ölçüde denediği için gözlerinden kaybolmaya başladı. Müdahalecilere ve saldırganlara karşı silahlı direniş vakaları daha da sıklaştı - giderek daha sık çeteler kaçan köylülerden ve çığlık atan eşlerinden değil, silahlı milislerden korktukları için kendilerinin önünde gördü. Zaten 1608 sonbaharında, ters işlem başlar. Sahtekâr temsilcileri birçok şehir ve köyden uzaklaşmaya başlar.
Novgorod'da Skopin-Shuisky çok zor bir işi çözmek zorunda kaldı. Nitekim, nefret sahtekarına ve Avrupalı patronlarına ve suç ortaklarına karşı ayaklanma yayılmaya başladı; silâh. Bununla birlikte, bunlar hala dağınık dekolteler, gevşek, kötü silahlı ve kötü organize edildi. Sadece bir ordu olmak zorunda kaldılar. 1609'in baharında, mevcut insan kaynakları dışında, Skopin-Shuisky, beş bin Amy'lık bir savaşa hazır duruma gelme, örgütleme ve getirmeyi başardı. Yavaş yavaş Novgorod, sahtekarlığa ve dış müdahaleye direniş merkezi oldu. Şubat ayındaki 1609'ten itibaren kraliyet gücünün temsilcileri, isyancı şehirlere silahlı mühimmatlarla birlikte gönderildi, böylece, kendiliğinden yapılan gösteriler üzerindeki kontrol, Skopin-Shuisky'nin ellerinde toplandı ve gittikçe daha örgütlendi.
Sorun şu ki, voyvoda hala, düşmana sahada savaş verecek geniş ve iyi eğitimli bir ordunun olmamasıydı. Nakit güçler Novgorod'u savunmak için yeterli, ancak artık yok. Ardından Tsar Vasily Skopin-Shuisky'ye ordusunu sahtekâr ve Polonyalılara karşı savaşmak üzere çekmesi için İsveç temsilcileriyle pazarlık yapma yetkisi verdi. 28 Şubat Vyborg'daki 1609, İsveçlilerin Skopin-Shuisky 15 bininci ordusunu ayda yüz bin ruble tutarında etkileyici bir şekilde doğrudan sübvanse etmeyi taahhüt ettiklerini belirtti. Ek olarak, Rusya, Korela'yı ilçeyle birlikte İsveç'e vermiştir. Mart ayının başında, çoğunlukla Jacob Delagardi komutasındaki Avrupalı paralı askerlerden oluşan İsveç ordusu, Rusya sınırlarına girdi. En başından beri, Delagardi telaşsızca davrandı, zaman harcandı, avans istedi ve hükümler istedi. Sadece Skopin-Shuisky'nin karakterinin azim ve gücü, belirli bir miktar tür ile birleşince, Müttefikler bivouac eğlencesinden daha verimli işler yaptı. Mayıs ayında Rus-İsveç ordusunun öncüsü Staraya Russa'ya yürüdü ve kısa sürede ustalaştı.
Moskova'ya
10 Mayıs Novgorod'dan 1609, Skopin-Shuisky'nin komutasındaki ana güçleryken, İsveçliler de kamplarını terk etti. Rus ordusu Moskova yolu boyunca Torzhok yönünde yürüdü, Delagardi Russa'da ilerliyordu. 6 Jun Her iki ordu birleşti. Elverişli bir konumda bulunan Torzhok'ın değeri hem Ruslar hem de Tuşyalılar tarafından anlaşıldı. Skopin-Shuisky’nin birliklerinin daha fazla ilerlemesini önlemek için, Pan Zborovski’nin askerleri, bölgede faaliyet gösteren diğer birimleri ordularına akıttıktan sonra sonunda 13 bin piyade ve süvari görevini üstlenen Torzhok'a gönderildi. Zamanında istihbarat Polonyalıların eylemlerinin emri hakkında bilgi verdi ve takviyeler Torzhok'a - Rus savaşçılar ve Alman piyade Everta Horn'a gönderildi.
17 Haziran 1609, şehir duvarlarının yakınında bir savaş gerçekleştirdi; burada 5 - 6 bin kişi, her iki tarafta da yer aldı - Bay Zborowski, Polonya paralı askerlerinin yoğun yapısına vuran geleneksel ağır süvari saldırısına başladı. Ancak Polonyalılar, Rus ve İsveç süvarilerinin yanlarda durup onları kale duvarlarına sürmeyi başardılar. Torzhok garnizonuna sadece cesur bir saldırı düşmanın bu başarısını etkisiz hale getirebildi ve geri çekildi. Ban Zborowski, Torzhok savaşını zaferle ilan etti ve ardından hemen Tver'e geri çekildi. Görevini yerine getirmedi - Rus-İsveç birliklerinin saldırısı devam etti, Torzhok itiraz edemedi.
Haziran 27'te, tüm Skopin-Shuisky ordusu Torzhok'ta yoğunlaştı, burada üç bölgeye ayrıldı - büyük, gelişmiş ve nöbetçi. Yabancı paralı askerler artık büyük bir şarta bağlı değildi, ancak alaylar arasında eşit dağıldılar ve Rus komutanların emrindeydiler. Bir sonraki gol Tver oldu. Ordu, Temmuz 7'ta Torzhok'tan ayrıldı ve Temmuz 11, Volga'yı Tver'den yaklaşık on verst'tan geçti. İşgalciler aynı zamanda güçlerini şehir alanında yoğunlaştırdılar: aynı pan Zborovsky'nin orada Tver duvarlarının yakınındaki tahkimatlı pozisyonlarda duran 8 - 10 bin kişi vardı.
Skopin-Shuisky'nin fikri düşmanı kale duvarlarından kesmek, Volga'ya karşı bastırmak ve onları yenmektir. Fakat Zborowski ilk olarak, mükemmel süvari süvarisini kullanarak saldırdı. Ve yine, Polonyalılar, kesim darbesi için tasarlanmış olan Rus ve İsveç süvarilerini dağıtmayı başardılar. Merkezdeki piyadelere karşı yapılan süvari saldırıları Zborovsky'ye başarı getirmedi - savaş 7 saatten fazla sürdü, Polonyalılar ve Tushino kamplarına döndüler. 12 July her iki ordu da kendilerini sıraya koydu.
Savaş Temmuz 13'ta tekrar başladı. Müttefik piyade, düşmanın inatçı direnişini ve güçlendirilmiş kampına girmeyi başardı. Belirleyici başarı rezervi etkiledi - Skopin-Shuisky şahsen saldırıya yol açtı. Zborowski'nin ordusu devrildi ve kaçtı. Çok büyük kayıplar verdi, çok sayıda kupa ele geçirildi. Zafer tamamlandı. Ancak, yabancı bir faktör ortaya çıktı. Delagardi paralı askerleri, Rusya’nın daha derinliklerine doğru yürüdüğü yürüyüşlere fazla ilgi göstermedi, bazıları daha fazla ganimet alma umuduyla Tver’e derhal saldırmak konusunda ısrar etti. Ordunun kuşatma toplarına sahip olmadığından, ilk saldırılar düzenli olarak püskürtüldü. Yabancı birliği başlarını Tver'in duvarlarına çarpmak üzere bırakan Skopin-Shuisky, ordunun Rus tarafıyla Moskova'ya yürüdü.
Başkentten önce 150 km'ye ulaşılmadığında vivod geri dönmek zorunda kaldı. İlk olarak, Moskova'ya giden yolu kapatan Zborovski'nin kayda değer takviyeler aldığı ve kısa süre sonra Jan Sapega'nın kendisine hakim olduğunu belirten bir bilgi verildi. İkincisi, Tver yakınlarında kamp yapan paralı askerlerin isyan ettikleri belli oldu. Tver duvarlarının altına dönen voyvoda, yabancı birliğin tamamen parçalanması, para talep edilmesi, madencilik ve eve geri dönmesi bulundu. Delagardi olamadı ve özellikle de durumla baş etmek istemiyordu. Şimdi yalnızca kendisine güvenebileceğini fark eden 22 July'in vagonu Tver yakınlarındaki kamptan ayrıldı ve Volga'yı geçtikten sonra Kalyazin'e taşındı. Sadece bin İsveçli onunla oynadı. Tver yakınlarındaki kamp aslında parçalandı - sadece İsveç kralı'nın talimatına sadık olan Delagardi, Novgorod yolunu kaplayan 2 bin askerinden Valdai'ye geri çekildi. İsveçliler paralarını Korela sözleşmesine borçlu olmak istiyorlardı.
Yeni Ordu, Yeni Zaferler
24 Temmuz 1609 Ruslar Kalyazin'e girdi. Saha savaşı için birlikler artık yeterli olmadığından, komutan, saha kampına sağlam bir şekilde güçlenmesini emretti ve onu ani saldırılara karşı korudu. Polonyalılara göre Skopin-Shuisky'nin en az 20 bin kişisi vardı. Tushino'da bunu göz ardı edemezlerdi ve Kalyazin yakınındaki Ağustos ayının 14'i, 15 - 18 bin askeriyle Jan Sapega'nın kampı oldu. Süvari müdahalecileri, hem nicelik hem de nitelik olarak çok büyük bir üstünlüğe sahiptiler.
18 Ağustos Polonyalıları Rus pozisyonuna saldırmaya başladı. Başlangıçta, ağır süvariler kampın tahkimatlarına tekrar tekrar yaslandı, sonra piyade yerini aldı. Rus savunması, tahkimat nedeniyle savunucuları sallayamadı veya cezbedemedi. Tecrübeli bir komutan olan Jan Sapega, bir geçici çözüm kullanmaya karar verdi. Ağustos 19 gecesi, düşman piyade, savunucuların arkasına ani bir darbe vermek için Zhabnu Nehri'ni geçmeye başladı. Ancak, Skopin-Shuisky, Polonyalıların manevralarını öngördü ve en kısa zamanda, nöbetçi en kısa sürede düşmanının ortaya çıktığını bildirdi. Ani darbe Polonyalılar için tam bir sürprizdi - gizlice gizlice girebildiklerinden emindiler. Devrildiler, Zhabnyu'yu geçti ve kampa gittiler. Polonya süvarilerinin yalnızca müdahalesi Sapieha'yı tamamen yenilgiden kurtardı. Sapieha, Pereslavl-Zalessky'ye çekilmek zorunda kaldı.
Kalyazin savaşında Ruslar, yabancı paralı askerlerin geniş çapta katılımı olmadan zafer olasılığını kanıtladı. Bununla birlikte, Skopin-Shuisky'nin cesaretini döndürmek için hala yapacak çok şeyi vardı, ancak yeterince eğitimli ordusunu güçlü bir modern orduya dönüştürmedi. Temeli sözde alındı. Hollanda'da savaşan Delagardi'ye ait olan "Hollanda taktikleri". Rus askerleri, sadece silahlarla uğraşmayı değil, aynı zamanda saflardaki egzersizleri de öğretti. Geleneksel yürüyüş şehri yerine tarla ormanı tahkimatlarının kurulmasına çok dikkat edildi. Skopin-Shuisky, konunun finansal tarafında güçlü bir faaliyet geliştirdi: şehirlere ve manastırlara orduna nakit bağış ve ödemeler göndermeye başladığı ikna edici mektuplar gönderdi. Eylül ayı sonlarında İsveçliler Delagardi - Çar Vasily komutasındaki Kalyazin yakınlarındaki kampa geri döndü Korela'yı devretme kararını doğruladı. Rus ordusunun savaşa hazırlığı ve gücü ellerinden gelenin en iyisini yaptı ve bu da sonbahar kampanyasına başlamayı mümkün hale getirdi.
Ekim 6 1609 Skopin-Shuisky, Pereslavl-Zalessky'yi Tushino'dan kurtardı, Ekim 10 Alexander yerleşimine girdi. Rusların aktif eylemleri düşmanı sonuçları düşünmeye ve harekete geçmeye zorladı. 27 ekiminde Jan Sapieha, Aleksandrovskaya Sloboda'da 10 bin birlikleri ile göründü ve Ekim 28'te bir savaş gerçekleşti. Ve yine Polonyalılar, her seferinde artan kayıplarla Rus takviye kampına saldırdı. Rus okçular tahkimat nedeniyle onlara ateş ettiler ve Rus süvarileri titreyen bir düşmana saldırdı. Zafer Skopin-Shuisky'nin popülaritesini sadece askeri ve popüler bir ortamda getirmedi. Bazı boyarlar, böyle bir kişinin kendisini Moskova'da kilitleyen Vasily'den daha kraliyet tahtına layık olduğu fikrini ifade etmeye başladı. Prens, alçakgönüllü bir adamdı ve bu konuşmaları ve cümleleri durdurdu.
Savaş Yolu Finali
Rus ordusunun başarıları sadece Moskova'da değil, Tushino'da da cevap verdi. Rusya ile İsveç arasındaki anlaşmanın bir bahanesi olarak yararlanılan Polonyalı Kralı Sigismund III, 1609 sonbaharında krala savaş ilan etti. Yanlış Dmitry II gittikçe daha dekoratif bir figür haline geldi, buna olan ihtiyaç gittikçe azaldı. Bir sahtekar olan Tushin'de bir rahatsızlık başladı, Kaluga'ya kaçmaya zorlandı. Skopin-Shuisky, bir dizi savaştan sonra Sapega'yı Ocak 12'in 1610'ini Trinity-Sergius Manastırı'ndan kuşatmak ve Dmitrov'a çekilmek üzere zorla saldırarak zorlamadı. Moskova tehdidi ortadan kalktı.
Rus ordusu Dmitrov ablukasına başladı. Şubat 20, Polonyalıların bazılarını alana çekmeyi ve onları parçalamayı başardı. Polonya ordusunun kalıntıları Dmitrov'dan ayrıldı ve Kral Sigismund III ile bir araya gelmek için Şubat ayında Sapieha'nın durumu gittikçe zorlaştı ve Şubat ayında 27 ağır topçuları imha etti ve şehrin ateşe verilmesini emretti. 6 Mart 1610.Tushino kampı var olmaktan çıktı ve Mart 12'te Rus ordusu zaferle Moskova'ya girdi.
Skopin-Shuisky ile ciddi bir şekilde ve onurla buluştular. Kelimelerin içindeki kral, nezaketle doluydu ve aslında, yeğeninin büyük popülaritesinden korkuyordu. Glory, vivodun başını döndürmedi - Kral Sigismund'a karşı bahar kampanyası için ciddiyetle hazırlanıyordu, düzenli olarak egzersizleri yaptı. Jacob Delagardi, komutanına hızlı bir şekilde şehir dışına çıkmasını tavsiye etti, çünkü orduda başkentte olduğundan daha güvenli olurdu. Sonu daha hızlı geldi: Prens İvan Vorotynsky'nin oğlu vaftiz vesilesiyle bir şölende Skopin-Shuisky, Çar'ın kardeşi eşi Dmitry Shuisky tarafından kendisine sunulan bir fincan içti. Adı Catherine, Malyuta Skuratov'un kızıydı. Ondan sonra komutan kendini kötü hissetti, iki hafta boyunca işkence gördüğü yerde öldüğü yere götürüldü. Başka bir versiyona göre, prens ateş yüzünden öldü ve zehirlenmenin hikayesi popülaritesinin düşmesiyle boşta spekülasyonların meyvesiydi.
Her neyse, Rusya o zaman komutanında elinden gelenin en iyisini kaybetti ve kısa sürede en olumsuz etkiledi. Dağılmaya başlayan büyük sıkıntıların bulutları yine Rusya üzerinde kalınlaştı. İstilacıları ve müdahalecileri Anavatan sınırlarının dışına çıkarmak yıllar süren ve inanılmaz çaba harcadı.
Abone olun ve en son haberler ve günün en önemli olaylarından haberdar olun.