Çev. Güneş Soybilgen
Kimse ada değildir
Kendinden müsemma.
Herkes karanın bir parçası,
Bütünden bir parça.
Bir toprak parçası sürüklenecek olsa denize,
Azalır Avrupa.
Sürüklenen bir dağlık burun da olsa,
Dostunun evi,
Ya da kendi yuvan olsa da:
Her insanın ölümü eksiltir beni.
Çünkü ben içindeyim insanlığın.
Ve bu yüzden kimseye sorma
Çanlar kimin için çalıyor diye,
Senin için çalıyor.
Dipçe:
Ernest Hemingway’in ünlü romanına adını verirken esinlendiği John Donne şiiri. Esasen bu dizeler Donne’un bir katedralde başrahip olduğu dönemdeki vaazlarından biridir, sonradan yayımlanmıştır. Çanlar Kimin İçin Çalıyor ne kadar ünlü ve etkili bir romansa, Donne da o kadar az tanınır günümüz okuru tarafından.
John Donne (1572-1631)
İngiliz şair ve vaizdir. Metafizik şiirini kurmuş ve en önemli temsilcisi olmuştur. Metafizik şiir, gerek tarzı gerek kullanılan benzetmeler açısından çağının çok ötesinde bir akımdır. Metafizik şairler geleneksel olarak şiirsel olmadığı kabul edilen konuları şiirlerinde işlemekten kaçınmamışlardır. Örneğin Donne, ayak kokusunu şiirsel malzeme olarak kullanmış tek şair olmasının yanı sıra gerçekçi ve hislere değin tarzı ile tanınır. Şiirleri dilin canlılığı ve tasvirlerin yakınlılığı ile öne çıkmıştır. 1631 yılında Londra’da arkasında pek çok şiir bırakarak hayatını kaybetmiştir.