emre,ellerine saglık...
ALINTIDIR:
Kaynak :http://www.diyadinnet.com/YararliBil...nakkale-zaferi
3 Kasım 1914 ve 18 Mart 1915 tarihleri arasında Çanakkale Boğazı'nda cereyan eden bir seri deniz savaşlarıyla Gelibolu Yarımadası'nda 25 Nisan 1915 - 8/9 Ocak 1916 tarihleri arasında yapılan kara savaşları, Türk tarihinin en şerefli sayfalarını dolduran birer zafer destanıdır.
Çanakkale Zaferini, büyük Türk Ulusuna, Atatürk gibi dahi bir lider hediye etmiştir. Türk bağımsızlık savaşının temelleri, Çanakkale'nin sularında, Conkbayırı'nda ve Anafartalar'da atılmış, bu zaferler Türk Kurtuluş Savaşına maya çalmıştır.
Türk Ulusu İstanbul'u kurtaran Anafartalar kahramanı Mustafa Kemal Paşayı Çanakkale'den tanımış 19 Mayıs 1919'da O, Samsun'a çıktığı Gün Suriye ve Filistin cephelerinden terhis olarak Anadolu'ya dönen Türk halkı, "bu benim kahraman komutanımdı" diyerek O'nun etrafında kenetlenip İstiklal Savaşı'na katılmıştır.
Türk Ulusu ve dünya O'nu böylece tanırken, O da Conkbayırı'nın, Kocaçimen'in kan deryası can pazarında ulusunun ve Türk askerinin asıl cevherini yakından tanıyarak daha sonra girişeceği Bağımsızlık Savaşını kesin zaferle sonuçlandıracağı kanaatini daha o zamandan edinmiştir. 18 Mart zaferi kazanılmasaydı, düşman donanması, daha 1915'in Mart ayında İstanbul'a girerek Osmanlı İmparatorluğu'nu çökertebilecekti.
Çanakkale Boğazı'nı denizden aşıp İstanbul'a giremeyen İtilaf Devletleri, 25 Nisan 1915'ten başlayarak 8-9 Ocak 1916'ya kadar süren Çanakkale kara savaşlarında Mustafa Kemal tarafından durdurulamasaydı, Birinci Dünya Savaşında Çarlık Rusyası en kısa yoldan müttefiklerinin yardımlarına kavuşacağı için yıkılmayacak, muhtemelen Ekim 1917 Bolşevik İhtilali de olmayabilecekti. Bu durumda Almanya'nın yenilgisi hızlanacak ve 1. Dünya Savaşı belki de 1915'te sona erecekti. Çanakkale Zaferi harbin 4 yıl sürmesine, üç imparatorluğun (Osmanlı, Çarlık ve Avusturya/Macaristan İmparatorlukları) tarih sahnesinden silinmesine neden olmuştur. Gelibolu Yarımadası'nda düşmana kesin darbeler vurarak onları yenilgiye uğratan Alb. Mustafa Kemal'in Anafartalar tepesinde yaktığı zafer meşalesi, Kurtuluş savaşımızın da yolunu aydınlatmıştır.
Böylece 18 Mart deniz zaferimizi taçlandıran 25 Nisandan sonraki kara savaşlarında, Mustafa Kemal'in etkin liderliği sayesinde kazanılan zaferlerin, ulusal tarihimize ve dünya tarihine yön veren etkin rolünü yukarda belirtilen noktalarda toplamak mümkündür.
18 Mart 1915 Çanakkale Deniz Savaşı ve Öncesi
Boğaz savunması, girişten itibaren "Dış-Orta-İç Tabyalar" olmak üzere üç savunma grubu halinde tertiplenmişti. Boğaz kıyıları boyunca 20 tabyamızda, çoğunluğu kısa menzilli ve eski model, 170 adet top mevzilendirilmişti. İtilaf Devletlerinin savaş gemilerinde çoğunluğu büyük çaplı uzun menzilli 247 adet en modern toplar bulunmaktaydı.
İtilaf Devletlerinin Akdeniz Başkomutanı Amiral Carden, Boğazı geçerek İstanbul'a girmek için üç aşamalı saldırı planı yapmıştı. İstanbul'a bir Ay içinde ulaşacağını hesaplamıştı. Plan gereğince, 3 Kasım 1914 Günü 7 zırhlı ile Boğaza bir keşif taarruzu yaptı. Girişteki tabyalarımız zarar gördü. İkinci saldırıyı 19-25 Şubat 1915 tarihleri arasında 7 gün süreyle devam ettirdi. Türk topçusunun atış
menzili dışından yapılan bombardımanlar etkili oldu. 19 topumuz ve Boğaz girişindeki tabyalarımız kullanılamaz hale geldi. 26 Şubat günü düşman donanması Boğaza girdi orta kesimdeki tabyalar 8
saat süreyle kesintisiz bombardımana tabi tutulup sarsıldı. Bu başarılar üzerine Amiral Carden, Londra'ya çektiği bir telgrafta, 14 gün içerisinde İstanbul'a ulaşabileceğini müjdeliyordu. Amiral, hazırlıklarını tamamlamaktaydı. Son darbe 18 Martta indirilecekti. Ne var ki, Kağıt üzerinde yapılan bu
savaş planında, Türk'ün kahramanlığı ve savaş azmi hesaba katılmadığı için evdeki hesap çarşıya uymayacaktı.
18 Mart 1915 Günü Savaşı
18 Mart günü, bundan 85 yıl önce, Çanakkale'de ufukları ümit ve zafer neşesi kaplayan bir gün daha doğdu. İtilaf Donanması 18 savaş gemisiyle Saat 10.00'da boğazı yarıp geçmek üzere girmeye başladılar. İlk ateşi TRIUMPH zırhlısı, Çanakkale'ye 12 Km. mesafedeyken saat 11.15'te açtı. Savunma planımıza göre, gemiler topçularımızın ateş menziline girinceye kadar pusuda bekleyecek ve baskın tarzında ateş açılacaktı. Nitekim böyle yapıldı.
Düşman yaklaştıkça, topçularımızın giderek yoğunlaşan isabetli atışlarıyla karşılaşıyordu. Saat 12.00'ye geldiğinde orta kesimdeki 3 tabyamız ağır hasar almış, ama ayakta kalan diğer topçularımızın hedefini şaşmayan mermileri AGAMENNON zırhlısının çelik yeleğini parçalamış, INFLEXIBLE zırhlısının komuta köprüsü uçurulmuş ve bu arada düşman donanması Çanakkale'ye 7 Km. kadar sokulmayı başarmıştı. Savaşın en şiddetli anları yaşanıyordu. Türk topçuları Boğazı cehenneme çeviriyor, düşman zırhlıları da kıyı şeridindeki mevzilerimizi hallaç pamuğu gibi atıyor, kıran kırana bir savaş oluyordu.
Bu sırada Fransız GAULOIS zırhlısı aldığı ağır yaralarla saf dışı kalmış, BOUVET zırhlısı yırtılan çelik gömleğini yenilemek üzere geriye kaçarken, bir gece önce Dz. Yzb. Hakkı'nın NUSRET mayın gemisiyle boğaza döşediği mayınlara çarparak 639 personeli ile birlikte karanlık limanın sularına gömülerek kayboluyordu. BOUVET'in imdadına koşan SUFFREN ve GAULOIS da aynı akıbete uğramıştır. Saat 15.00'te IRRESISTIBLE ve onu takiben 16.00'da INFLEXIBLE ve 10 Dakika sonra OCEAN zırhlıları, tam ileri atılacaklarken onların da ayakları Yzb. Hakkı'nın tuzağına takılarak batarken, INFLEXIBLE güçlükle kurtularak römorkör yedeğinde İmroz'a dönüyordu. Böylece 6 Saatte 3 büyük zırhlısını kaybeden, bir bu kadarı da ağır hasara uğrayan gemilerini acıyla seyreden Amiral De ROBECK, kalanları kurtarabilme telaşıyla saat 17.30'da boynu bükük çekilme emrini veriyordu.
emre,ellerine saglık...
Öyle bir destan ki her dinlediğimde tüylerim diken diken oluyor.
Bu günleri bizleri sağlamak için, canlarını seve seve veren aziz şehitlerimiz ve gazilerimiz....
Onlar ki Bedrin Askerleri....
Bakın nasıl seslendi o'nlar için büyük üstad.
Şu Boğaz Harbi Nedir?
Var mı ki dünyada eşi? En keşif orduların yükleniyor dördü beşi,
-Tepeden yol bularak geçmek için Marmara’ya
Kaç donanmayla sarılmış ufacık bir karaya,
Ne hayasızca tahaşşüd ki ufuklar kapalı!
Nerde-gösterdiği vahşetle “bu: bir Avrupalı”
Dedirir-yırtıcı, his yoksulu, sırtlan kümesi
Varsa gelmiş, açılıp mahbesi, yahut kafesi!
Eski Dünya, Yeni Dünya bütün akvam-ı beşer
Kaynıyor kum gibi, Mahşer mi, hakikat mahşer.
Yedi iklimi cihanın duruyor karşında,
Osrtralya’yla beraber bakıyorsun ; Kanada!
Çehreler başka, lisanlar, deriler rengarenk.
Sade bir hadise var ortada : Vahşetler denk.
Kimi Hindu, kimi Yamyam, kimi bilmem ne bela...
Hani tauna da zuldür bu rezil istila...
Ah o yirminci asır yok mu, o mahluk-i asil,
Ne kadar gözdesi mevcut ise hakkiyle sefil,
Kustu Mehmetçiğin aylarca durup karşısına;
Döktü karnındaki esrarı hayasızcasına,
Maske yırtılmasa hala bize affetti o yüz ...
Medeniyet denilen kahbe, hakikat yüzsüz.
Sonra mel’undaki tahribe müvekkel esbab,
Öyle müthiş ki: Eder her biri bir mülkü harab.
Öteden saikalar parçalıyor afakı;
Beriden zelzeleler kaldırıyor a’makı;
Bomba şimşekleri beyninden inip her siperin;
Sönüyor göğsünün üstünde o aslan neferin.
Yerin altında cehennem gibi binlerce lağam,
Atılan her lağımın yaktığı: Yüzlerce adam.
Ölüm indirmede gökler, ölü püskürtme de yer
O ne müthiş tipidir: Savrulur enkaaz-ı beşer...
Kafa, göz, gövde, bacak, kol, çene, parmak, el, ayak,
Boşanır sırtlara, vadilere, sağnak sağnak.
Saçıyor zırha bürünmüş de namerd eller,
Yıldırım yaylımı tufanlar, alevden seller.
Veriyor yangını, durmuş da açık sinelere,
Sürü halinde gezerken sayısız tayyare.
Top tüfekten daha sık, gülle yağan mermiler...
Kahraman orduyu seyret ki bu tehdide güler!
Ne çelik tabyalar ister, ne siner hasmından;
Alınır kal’a mı göğsündeki kat kat iman?
Hangi kuvvet onu, başa, edecek kahrına ram?
Çünkü te’sis-i ilahi o metin istihkam.
Sarılır, indirilir mevki’-i müstahkemler,
Beşerin azmini tevkif edemez sun’-i beşer;
Bir göğüslerse Huda’nın edebi serhaddi;
“O benim sun’-i bediim, onu çiğnetme” dedi.
Asım’ın nesli... diyordum ya... nesilmiş gerçek:
İşte çiğnetmedi namusunu, çiğnetmeyecek.
Şuheda gövdesi, bir baksana, dağlar, taşlar...
O, rukü olmasa, dünyaya eğilmez başlar,
Vurulup tertemiz alnından, uzanmış yatıyor,
Bir hilal uğruna, ya Rab, ne güneşler batıyor!
Ey, bu topraklar için toprağa düşmüş, asker!
Gökten ecdad inerek öpse o pak alnı değer.
Ne büyüksün ki, kanın kurtarıyor Tevhid’i...
Bedr’in aslanları ancak, bu kadar şanlı idi.
Sana dar gelmeyecek makber’i kimler kazsın?
“Gömelim gel seni tarihe”desem, sığmazsın.
Herc ü merc ettiğin edvara da yetmez o kitab...
Seni ancak ebediyetler eder istiab.
“Bu, taşındır” diyerek Ka’be’yi diksem başına;
Ruhumun vayhini duysam da geçirsem taşına;
Sonra gök kubbeyi alsam da, rida namıyle;
Kanayan lahdine çeksem bütün ecramıyle;
Mor bulutlarla açık türbene çatsam da tavan;
Yedi kandilli Süreyya’yı uzatsan oradan;
Sen bu avizenin altında, bürünmüş kanına;
Uzanırken, gece mehtabı getirsem yanına,
Türbedarın gibi ta fecre kadar bekletsem;
Gündüzün fecr ile avizeni lebriz etsem;
Tüllenen mağribi, akşamları sarsam yarana...
Yine bir şey yapabildim diyemem hatırına.
Sen ki, son ehl-i salibin kırarak savletini,
Şarkın en sevgili sultanını Salahaddin’i,
Kılıç Arslan gibi iclaline ettin hayran...
Sen ki, İslam’ı kuşatmış, boğuyorken hüsran,
O demir çemberi göğsünde kırıp parçaladın;
Sen ki, ruhunla beraber gezer ecramı adın;
Sen ki, a’sara gömülsen taşacaksın... Heyhat,
Sana gelmez bu ufukalar, seni almaz bu cihat...
Ey şehid oğlu şehid, isteme benden makber,
Sana ağuşunu açmış duruyor Peygamber.
MEHMET AKİF ERSOY
Aşağısaki bu dizeler ise; çocuklarımıza emanetimiz olmalıdır.
Bastığın yerleri toprak diyerek geçme tanı !!!
Düşün altında binlerce kefensiz yatanı...
Sen şehitoğlu şehitsin,yazıktır incitme atanı !!!
Alsanda Dünyaları,verme bu cennet vatanı.
Rahmet ve minnetle bugünleri bizlere sundukları için ;
Saygılarımla,
Ne zaman ilgili bir makale okusam, bir belgesel izlesem tüylerim diken diken oluyor.
" Ve bizler, Mustafa Kemal'in Anafartalar'da yaktığı meşalenin ışığında yürümeye devam edeceğiz. "
anlamlı video..
http://www.youtube.com/watch?feature=player_embedded&v=WM5-SDJwtmc
aslında hep hayalimdir bir Çanakkale Zaferi Dioaraması. tam bir ortak proje aslında Nusratıyla Barbarosuyla Midillisiyle H.M.S. CORNWALLIS ile unutulmayacak bir çalışma olabilir.
Bir sitemin olsa beni maruz görürmüsünüz.
Bu konu için toplamda 7 mesaj var.
Can verilmiş...
Kan verilmiş...
Şuan yazabiliyorsam. Şuan siz bunları okuyabiliyorsanız.
Dili Türkçedir... başka bir dil değil.
Bir model yapabiliyor, paylaşıyor, yorum yazıyorsak...
Mevzu bahis " konu açan yada yazanlar değil ki "
Saygı ve sevgilerimle.
Sevgili ahmet kardeşim..neden sitem ediyorsun..dün gece tanınmış bir kanalda,tarih programında ,çanakkale tarihçisi diye anons edilen bir zat-ı muhterem...:orada 3 gemi battı,nasıl olsa adamlar istanbulu sonradan işgal etti,oradaki komutanlar ,askerleri pırasa gibi dograttı ,,dedi...ve hiç tepki yok....
lise seviyesinde bir yıl tarih dersinde yalnız çanakkalenin okutulması gerektigine inanıyorum...
1997 de alman misafirlerimi gezdirmek için çanakkaleye gittik,hiç birşey bilmedigimi gördüm..(hasbelkader üniversite mezunuyum..)
bütün piyasada çanakkale ile ilgili kitap aradım , biri roman,ikisi tercüme 5-6 kitap zor buldum..(hernekadar aksi söylensede biz yenmişiz)
yenilen ingilterede çanakkale ile ilgili 350 kitap yazıldıgını ögrendim..neyse son 4-5 senedir kitaplar fazlalaştı...
bilirmisinki 1950 li senelerde o bölgedeki harpten kalan malzeme resmen hurdacıya satılmış...gene o senelerde gayri resmi batık müttefik gemileri dinamitle parçalanıp hurdacılara gitmiş...
1990 lı senelerde bir kültür bakanının (allah ondan razı olsun) ön ayak olması ile bir kaç şehitligimiz yenilenmiş..daha önceleri mezberelik halinde imiş..
adamlar yenilmeyi yediremedikleri için yok gökten bulut geldi,yok yeşil sarıklılar bizi kovaladı diye hurafeler uyduruyorlar.ve malesef basından okudugumuza göre bizim rehberlerde aynı masalları anlatıyormuş..
neyse...kal saglıcakla...
Selamlar
Çanakkale Milli park içeriside babam iş yaptığı için ve küçüklüğümden beridir çanakkale aşığı olan birisi olarak ve her yıl bölgede uzun bulunan birisi olarak son dönemde çanakkalye çok büyük yatırımlar yapıldığını belirtmek isterim. 1990da bölgeye giden ziyaretçiler (oraya 1990dan beridir hemen hemen her yıl giderim) conk bayırı, 57. alay ve henüz bitirilmemiş olan abideyi ziyaret edebilirken bugun bölgedeki gizli şehitliklerin büyük kısmı ortaya çıkarılarak ve Abide tamamlanarak gerçekten tarihimize ve dedelerimize layik bir milli park yapıldı. o zamanlarda sadece ingiliz, fransız ve Avusturalya mezarlarını ziyaret edebilirdiniz. arada derede bakımsız kalmış bir iki anıt (örn nuri namut anıtı) dışında doğru dürüst birşey yoktu. ha şunuda belirteyim bunlarda yeterli değil. bir bu kadar daha yapılmalı o ayrı. Mutlaka gezilip görülmesini tavsiye ederim. her nekadar istanbul 380 km olması (İstanbul) sezonunun kısa olması sebebi ile geleni gideni azdır. Ancak bizler 18 martta ve 25 nisanda anma törenlerine katılmaya önem veririz. Özellikle 25 nisanda yapılan törenler çok önemlidir. 25 nisan 1915'te sabah saat 5:00da Anzak birlikleri anzak koyuna çıkarma yaparak savaşın kara harekatını başlatmıştır. Anzaklar Avustralyalı askerlerdir. çıkarma yapan birlikler conkbayırına kadar ilerlemişler ve tepeyi ele geçirmişlerdir. o sırada Atatürk 57 alayda yarbay görevini ifşa ediyordu. orada gerçekten bir öngörü yaparak Liman Von SAndersin haberi olmadan Bolayırdan hareket ederek conka bayırında Anzakları karşılıyarak düşmanı denize sürmüş ancak dökememiş. Aslında dökmek üzere iken Boğazı geçen AE2 deniz altısı haberi ingiliz komutanlığında zafer havası uyandırdığı için Anzaklara dönmeme emri verilmiş ve Düşman sahil hattında tutunabilmiştir. Ağır deniz topçu desteğinin olması -ki burada 255mmlik top mermilerinden bahsediyorum- Türk askerinin ilerlemesine mani olmuştur. İlerleyen gecelerde ve haftada Enver paşanın -ki allah onu bildiği gibi yapsın- inatçı hücumları ile (Anzaklar türk avlama turnuvaları düzenleyerek )10.000'e yakın yiğidimiz şehid olmuştur. Ve savaş o halinde iki ordunun yere gömülerek siper kazması ile kalmış ve savaşın sonuna kadar ne ileri nede geri gidememiştir. (burada hücum siperler arasındaki uzun mesafe ve ağır deniz topçu desteğinin ağırlığı sebebi ile araştırmacılar ve tarihçiler tarafından hatalı olarak görülmektedir. siperler tamamlanamadığı ve yaklaşım hatlarının yokluğu askerin uzun bir mesafe koşmasına sebep oluyordu. bu sebeple düşman rahatlıkla Askerlerimize hedef alıp şehid edebiliyordu. Savaşın coğrafi yapısı sebebi ile araştırmacılar savunma pozisyonunda kalınması gerektiğini söylemektedirler.. keza ilerleyen zamanda ağır kayıp verilmesi savaşı her iki taraf için savunmaya çevirmiştir.)
İşte 25 nisan Anzakların taaa binlerce kmden gelip dedelerini andıkları gündür. Anzak koyunda dini ain vb şeyler yapıp Conka bayırına çıkıp orayı temsilen alırlar. Bir çok türk gencide son 5 yılda özellikle İzcilik federasyonunun önderliğinde sabah 4:30da Bıolayırdan Mustafa kemalin yolaçıktığı yerden başlarına kına sürülerek yola çıkmaktadır. aynı saattede Anzak gençleri anzak koyundan yola koyulmaktadırlar. ve marşla davulla askerler gibi giyinmiş 5000'e yakın genç ellerinde türk bayrakları Conk bayırında Dedelerimizi temsilen Anzakları karşıladığımız yerde Anzak torunlarını karşılamaktayız. Davulun vuruşu ile uygun adım yürüyen gençlerimiz anzaklara BİZ BURADAYIZ demektedirler. (Türkleri karşılarında gören Anzaklar küfürü basarlar bizzat çok şahid oldum) Çanakkale anlatılacak yer değildir. Çanakkale hissedilir. Eğer Çanakakaleye gidince gözünden bir damla yaş geliyorsa Dedelerimize borcumuz olan vefa bayrağımızı engin göklerde dalgalandırıyoruz demektir.
Savaşın iki farklı cephesi vardır. Birisi bu anlattığım Anzak koyu, diğeri yarımadanın ucu olan Seddülbahir cephesi. gidilince her iki cephede gezilmeli. Ancak 1 günde gezmek çok zor. konaklamalı gidilirse tam haz alınarak gezi yapılmış olur. bölge ormanla kaplıydı ama yakıldı. (1995) o sebeple şu an için yer yer çam ormanları ile kaplı alanlara müteakip orjinal bitki örtüsü olan makilik ve çalılık genel bitki örtüsüdür. yazın gidilince denize gidilebilir. zira denizi muhteşemdir. heryerde plajdır. eşi kapalı olan arkadaşlarda tercih edebilir çünkü bölgede tesis olmadığı için plajlar bomboştur.
Hurafelerin gezindiği ve yalan yanlış bilgilerle bezeli literatürümüze karşın son dönemde çok güzel yayınlar çıktı. bu konuda özellikle Erol Mütercimlerin Gelibolu 1915 isimli kitabını önerebilirim. kitapta resmi belgelere dayalı roman havası olmadan gerçek savaş akışı içerisinde çanakkale savaşı anlatılmaktadır.
.
-ki allah onu bildiği gibi yapsın-
furkan,gece,gece sen beni güldürdün,allah da seni güldürsün...zaten allah onu bildigi gibi yapmış,rus kurşunu ile canı cehenneme zümera...malum birde sicilinde sarıkamışta 80 bin asker var o adamın...son duyumlara göre cehennemde kömür kürüyormuş.... ;D ;D
turgut özakmanın diriliş çanakkaleside tavsiye edilir...
ellerine saglık yazdıkların için...
.enver paşa'nın babası süleyman nazif'e "ben hayatımda hiç harama uçkur çözmedim" der.imparatorluğun batışından enver paşayı sorumlu tutan nazif de ona şöyle cevap verir: "keşke helaline de uçkur çözmeseydin".
Demiş mi dememiş mi ne demiş bilmem ben! bakıcaz görücez öteki tarafta garib gurabanın hakkı nasıl alınıyor zalimin elinden
Şu anda 1 kullanıcı bu konuyu görüntülüyor. (0 kayıtlı ve 1 misafir)