Araştırmacılar, 60'ların başından beri, bir silahın gerçek varlığının katılımcılardaki saldırganlığı artırıp artırmadığını anlamaya hevesliler. Social Psychological and Personality Science dergisinde yayınlanan yakın tarihli bir çalışmada, araştırmacılar, yalnızca silahın varlığının saldırgan düşünceleri artırabileceğini değil, aynı zamanda silah tutan kişilerin fotoğraflarının da deneklerin niyetleri veya rolleri ne olursa olsun katılımcılarda agresif düşünceleri tetikleyebileceğini keşfetti. Toplumda. Bu sorunun tamamı silah etkisi sayesinde olabilir.
Silahların Etkisi
Silahın etkisi hakkında ne kadar bilgin var? 1967'de Leonard Berkowitz ve Anthony LePage tarafından yapılan bir araştırmanın ardından Berkowitz, "Silahlar şiddete izin vermekle kalmıyor, aynı zamanda onu uyarabiliyor. Parmak tetiği çekiyor, aynı zamanda tetik parmağı da çekiyor olabilir."
Muhtemelen tahmin ettiğiniz gibi çalışma silahların etkisiyle ilgiliydi. Çalışma sırasında, katılımcılar, konfederasyon olarak adlandırılan başka bir katılımcı gibi davranan bir kişi tarafından öfkelendirildi. Deneyin bir sonraki bölümünde, katılımcılar üzerinde av tüfeği ve tabanca bulunan bir masaya oturdular ya da kontrol durumunda masada badminton raketleri ve raketler vardı.
İLGİLİ: ABD HAKEMİ, 3B YAZDIRILABİLİR TABANCALAR İÇİN İNDİRİLEBİLİR BLUEPRINTS YASAKLARINI GENİŞLETİYOR
Masadaki eşyaların rolünün farkında olmayan katılımcılardan, kendilerini kızdıran konfederasyona verilecek elektrik şokunun düzeyine karar vermeleri istendi ve saldırganlığı ölçmek için elektrik şokları kullanıldı. Silahlara maruz kalan katılımcılar, spor eşyalarını gören diğer katılımcılardan çok daha saldırgandı. Bu silahların etkisidir.
Yeni Çalışma
Silahların etkilerine odaklanan önceki araştırmalar, silahların, bağlamsal faktörlerin silahların etkisi üzerindeki rolünü kabul etmeden otomatik olarak saldırgan düşünceleri hazırladığını kabul etti. Ohio Eyalet Üniversitesi'nden Brad J. Bushman tarafından yürütülen bu yeni Ohio Eyalet Üniversitesi araştırması, tam da buna, bağlamsal faktörlerin fenomen üzerindeki etkisine odaklandı.
Çalışma, silah tutan farklı türden insanların, konunun algılanan rolüne bakılmaksızın, yine de agresif düşüncelere öncelik verip vermeyeceği etrafında odaklandı. Çalışma iki ayrı deneyi içeriyordu. İlk deney vardı 470 üye arasında değişen yaşlarla 18-82 yaş. Denekler, beş kategoriye giren insan hedeflerine yönelik silahlı sekiz fotoğraf içeriyordu: silahlı suçlular, silahlı askeri teçhizatlı askerler, silahlı askeri teçhizatlı polis memurları, sivil kıyafetli ve silahsız polis memurları ve son olarak düzenli teçhizatlı silah taşıyan polis memurları.
Denekler fotoğraflara baktıktan sonra, deneklerden tamamlamaları istendi. 22 kelimelik parçalar Olumsuz düşünceleri olabildiğince hızlı ölçün.
İkinci deney için, araştırmacılar aynı şeyi yaptı ancak denekler, insan olmayan hedeflere yönelik silahlar tutan Olimpiyatçılara baktılar. Çalışma, katılımcıların silahlı birini gördüklerinde, bu fotoğrafları silahsız ve Olimpiyatçılara kıyasla daha agresif sözler söylediler.
Çalışmanın genel amacı, silahların etkisine daha fazla ışık tutmak ve bir silahın amaçlanan kullanımının saldırganlığı tetikleyebileceğini göstermekti.