Mustafa Tayfun Tayfun itibaren Gaytha, West Bengal, Hindistan
Hiçbir şekilde kötü bir kitap değil, sadece kahramanın Avrupa'daki seyahatlerinin tanımlarında biraz uzun soluklu. Sinemaya güzelce tercüme edecek, ancak hikaye öylesine arsa güdümlüdür ki, sadece bir sonraki bölüme / vahiy almak için ölüyorsunuz ve her yerelin uzun görsel açıklamaları yol boyunca kesildiğinde gerçekten rahatsız oluyorsunuz. Bu güzel bitki ve çiçeklerle dolu bir yol boyunca koşmak gibi, onlar giderken size yolculuk! Kulağa aptalca geliyor, ama aklıma gelen en iyi açıklama. Bu çok kötü, çünkü anlatı yapısı aslında çok zekidir, daha fazlasını istemenizi sağlar, ancak daha sonra vermeyerek sizi hayal kırıklığına uğratır. Sonu da biraz trite ... sadece gerçekten vampir kurgu iseniz okuyun.
Gregory'nin kitaplarından birini geçen yıl, Şükran Gününden hemen sonra okudum. Diğer Bolyn Kızı'na ciddi şüphelerle başladım ve saf tüylere düştüğümü bilerek başladım. Şaşırtıcı bir şekilde, eğlenceli bir kabartmaydı ve tarihsel kurgudan ne kadar keyif aldığımı yeniden keşfettim. Bu yüzden, Sınırlarda 30 dolar üfleme şansım olduğunda, Gregory'nin başka bir "eğlence için" kitabına yatırım yapmaya karar verdim. Ne kadar eğlenceli olacağını bilmiyordum. İlk olarak, birinci şahıs anlatımını söyleyen üçüncü şahıs her şeyi bilenler arasında takas eden garip bir anlatı stilini dener. Anlatım stilleri arasında geçiş yaptığınız tek ipucu, ana karakterin düşünceleri Catalina olması gereken büyük bir italik metin bloğudur. Henry VIII'in ilk karısı Katherine'in hikayesini anlatırken bu kitabın gerçekten harika olma potansiyeli var. Bunun yerine sıkıcı, sıkıcı ve sinir bozucu olur. Hikaye, yaklaşık elli sayfa önce sona ermeli ve başlangıçta sahip olduğu tüm kurtarıcı özellikler (Katherine ve ilk kocası Arthur arasında çok eğlenceli bir aşk hikayesi ile başlar) doğrudan pencereden dışarı çıkar. Ayrıca, ek bir sıkıntı olarak, bu baskı yazım hataları ve dilbilgisi hataları ile doluydu. Eksik bir teklif gibi bir şeyle karşılaştığımda nefret ediyorum, nefret ediyorum, nefret ediyorum - bunun gerçekten bir hata olup olmadığını veya bir şey göremediğimi anlamaya çalışmak için on dakika harcıyorum. ARG.
Yucks! bad Spoof!
preread: OKAY HOW HAVE I GONE FOUR FULL YEARS WITHOUT A REREAD. HOW. how and why and omygosh am I ashamed. postread: Okay, first of all, I went way too long without a reread, and I am thusly ashamed and have repented thoroughly. Okay, a bit of a review, not a big one, not a profound essay. just a few thoughts. What I was struck with so often while reading this book this time around is that this is kidlit. It has that kidlit feeling, kidlit tone. There's nothing epic or mindblowing about this first book, besides it's intangible magic and the pull of the world. It follows so many of the conventions of Roald Dahl, E.L. Konigsburg kidlit. Harry and Ron are undeniably eleven year old boys. Many of the characters are flat, the plot is not that complicated, but that's the way it works. The omniscient point of view, especially, and the beginning. I mean, "Mr and Mrs Dursley of Number 4 Privet Drive, were proud to say that they were perfectly normal, thank you very much." There's nothing about this line that gives even an inkling of the amazing stuff that is coming. and, in many ways, there's very little about this book that gives an inkling of what is to come. In 1997, with just the Sorcerer's Stone to work off of, this is a reasonably good addition to a grand tradition of children's books. That's kind of amazing to me, the sheer influence of Hogwarts on our world today would have been unimaginable back then, but here we are. I think the main feeling I had reading this book was nostalgia. Meeting everybody for the first time again is so much fun! "You're a Wizard, Harry", "Haven't you ever read Hogwarts, A History?" "Nitwit, Blubber, Oddment, Tweak." Explaining Quidditch (will you all join me in a moment of Oliver Wood appreciation, please). "Honestly woman, you call yourself our mother." In many passing moments we get a feeling of the place that the series is going: "It takes a great deal more courage to stand up to your friends", the Mirror of Erised chapter. Basically this was a lot of fun. I love everything. Yay for Harry. A moment of character appreciation for everyone in this book. Especially Ron. and Hermione. and McGonnagall. and Fred and George. And Lee Jordan. And HAGRID. Lovely book. ........March 16-13 2011....... I am in this with a much better attitude because nobody is forcibly making me read the books. (Courtney)