TACİZE UĞRAYAN ÇOCUK NELER YAŞIYOR?
Çevikaslan, çocukların maruz kaldıkları durumu anlatmasıyla ilgili olarak, çocuğun aile bireyleriyle aralarındaki ilişkiye bağlı olduğunu ve bazı çocukların korkudan aileye birşey söylemediğinin altını çizdi.Çevikaslan sözlerine şöyle devam etti: "Cinsel istismarın üzerini kapatanlar genellikle olayı dışardan bilen üçüncü şahıslar. Ensest ve aile içi cinsel taciz olaylarının örtbas edilmesinin en sık nedeni töreler ve hurafeler. Bazen çocuk da yaşananlardan sorumlu tutulabiliyor. Kötü davranmanın “hak edilebileceğini” düşünen, çocuğu “kendisi kaşınmakla” suçlayan büyüklerin sayısı hiç de az değil. İstismara uğrayan çocuk kendisi de aynı yöntemi kullanmayı öğrenir, arkadaşlarına karşı uyumsuz olur. Özgüven kaybı, sosyal içe kapanma, ifade zorluğu, utangaçlık, sinirlilik, saldırganlık, kaygı artışı ise bütün istismarlarda görülür. Uzun süreli takiplerde; atlatılamayan travma nedeniyle duygusal küntlük, korku ve kaygı, akademik başarısızlık, sosyal fobi, cinsel sorunlar, alkol ve madde kullanımı, intihar girişimleri sıktır. Kız çocukları daha çok içe, erkek çocukları daha çok dışa dönük davranışlar sergiliyorlar. Yine de bu konuda çok keskin genellemeler yapmak doğru değil." "Öncelikli görev anne babaların" diyen Çelikaslan, çocuklara yönelik tacizlerin önlenmesinde ve çocukların gördükleri zararların en aza indirilmesinde yasa organlarına, eğitimcilere, hatta bütün vatandaşlara görev düştüğünü ve çocuğu cinsel istismardan korumanın bütün büyüklerin sorumluluğunda olduğunu belirtti.