Teori olmadan, biz ölümüz!
IV Stalin
IV Stalin
“Önceki makalemde,“ Bize Karşı Savaş: Jeopolitik Bir Bakış ”, nedenlerini açıklamadan jeopolitik mantığını (Susha More'un yüzleşmesi) kısaca açıklamaya çalıştım. Mekanikle paralel olarak çizildiğinde, bu, kendilerine etki eden kuvvetleri hesaba katmadan vücutların hareketinin açıklamasını dikkate alan kinematiği ile karşılaştırılabilir. Bununla birlikte, bütünlük uğruna, klasik mekanikteki yerçekimi kuvveti cisimlerin düşmesinin nedenini açıkladığı gibi jeopolitik güçlerin itici güçlerini anlamamıza yardımcı olacak bu dikkate alınmalıdır.
Öncelikle, “nasıl göründüğüne bağlı olarak” veya “farklı görüyorum” den oluşan jeopolitik eleştirisinin aşikâr olmadığını unutmayın. Gerçek şu ki, jeopolitik, esas olarak kendi çalışma hedefine ve kendi yöntemlerine sahip olan Batılı uzmanlar (Macinder, Mahan, Spykmen, Haushofer, vb.) Tarafından geliştirilen iyi tanımlanmış bir disiplindir. Jeopolitik çalışmanın amacı tam olarak Kara Denizinin çatışmasıdır. Başka jeopolitik yok. Bu, dünyadaki süreçlerin yorumlanmasının sadece jeopolitik bakış açısından mümkün olduğu anlamına gelmez. Diğer yaklaşımlar tamamen haklı ve verimli olabilir, jeopolitik olmayacak, ama başka bir şey olacak. Ancak açıklanması gerekiyor. Bu konuda aşağıdaki sorular ortaya çıkmaktadır:
1. Medeniyetin Kara ve Deniz'e bölünmesinin sebebi nedir ve onları modern dünyada nasıl tespit edersiniz?
2. Deniz neden toprağa saldırıyor ve tam tersi değil?
3. Suchet ne yapmalı?
Bu sorular birçok kez okurların geri bildirimlerinde sorulmuştur - meşru ve adil, sadece işten çıkarmanın mümkün olmadığı. Bu makalede onlara cevap vermeye çalışacağım.
Mekaniğine paralel olarak tesadüfen olmadı. Ve işte neden. Newton'un klasik mekaniğinde, cisimlerin yere düştüğü düşünülmektedir, çünkü yerçekimi tarafından etkilenirler. Bu güç nereden geliyor - klasik mekanik cevap veremiyor. O - ve hepsi bu. Yerçekimi deneysel olarak teyit edilmiş bir varsayım olarak kabul edilir. Ancak, her şeyden önce açıklayıcı bir kavramdır. Ve eğer öyleyse, o zaman başka bir kavramı zorlayabilirsiniz.
Einstein'ın yaptığı da buydu. Göreceli mekanikte, cisimlerin düşmesinin nedeni, eğriliği olan uzayın tam yapısında yatar ve eğriliğinin derecesi, serbest düşüşün ivmesini belirler. Bu eğriliği, bedenin Dünya tarafından çekiciliği olarak gördüğümüz sonbaharda keşfederiz. Yani, uzay yapısının kendisi davranışı önceden belirler.
Benzer akıl yürütme, medeniyetlerin büyüdüğü alana, yapısını değer koduna çekerek uygulanabilir. Örneğin, Kafkasya halklarının kültüründe geleneklerinin geleneklerine uygunluğunu açıkça görebilirsiniz. Parlak güney güneşi ve karla kaplı dağlar, yaz sıcağında ve dağ serinliğinde. Dikey kayalık uçurumlar ve büyük düz meralar, meyvelerin güneyindeki bolluk ve aynı zamanda Kafkas mutfağında et yemeklerinin büyük önemi (Kuzey halkları gibi). Bütün bunlar, Kafkas halklarımızın karakteristik özelliği olan mizaç ve kültür tutkusunu, dışavurumunu ve karşıtlığını belirler. Avrasya bozkır halkı, göçebe soyundan gelenler arasında bu da göze çarpıyor. Bozkır, sıcak yaz ile soğuk kış arasındaki keskin bir kontrast ile karakterizedir. Kazak dilinin kendisi, kısaca, sanki parçalı sözcükler, çelik kadar sert ve bir ok kadar doğru, sanki bir göğsünün kulağı delip geçen okuna benziyor.
Ancak, türkülerimiz - hazırlanan, biraz üzgün ve biraz üzücü - sınırsız Rus ovasının ruhuna uymuyor mu? Üzerinde yaşayan herkes birbiri üzerinde değil, biri diğerinin yanında. Düz kardeşlerimizde birbirimize olan bütün kardeşlerimize, yabancıları bu şekilde muamele ediyoruz, ki bu da diğer ulusları hep bize çekiyordu. Şans eseri "arkadaş" ve "diğer" Rusçada tek köklü kelimelerdir. Ve Ukrayna'ya gelirseniz, Rus dilin yerel alan tarafından nasıl “yumuşatıldığını” fark edersiniz, bu da kırsal taşra nezaketinin benzersiz bir gölgesini elde eder.
Tabii ki, ne iklim, ne de tek başına bir şey evrensel bir açıklamadır. Sadece mekanın halk kültürü üzerinde büyük bir etkisi olduğunu söylemek istiyorum. Bu bağlamda, en önemli soru ortaya çıkar: Kültür çeşitliliğinin tamamı en kapsamlı kriterlerden bazıları tarafından ele alınabilir mi? Değişkenliğe karşı bir ölçüt tutumu olarak kullanıldığında, bunun mümkün olduğu anlaşılmaktadır. Bu terimin anlamını ortaya çıkarmaya çalışacağım.
Geleneksel kültürlerin çoğunun değer kodu şu fikirleri içerir: toprağa, ataların inançlarına ve geleneklerine karşı kutsal bir tavır, yaşlılara saygı duyma ve gençlere saygı gösterme, büyük bir aile, geleneklere sadakat. Bu değer kodu, çeşitli nedenlerden kaynaklanmaktadır, ancak hepsinden önemlisi, alanın kendisinin sabitliğidir. Bu değerleri paylaşan halklar toprak medeniyetine aittir. Neden? Çünkü onların muhafazakarlığını belirleyen “muhafazakar alan” koşullarında yaşayan “toprak halkları” dır.
Muhafazakârlık ebedi taahhüdünde ifade edilir ve kendi içindeki değişim bir değer değildir ve onun tarafından gerekli bir önlem olarak kabul edilir. Dolayısıyla gelenek, görev, vatanseverlik, onur, köklere sadakat kavramı. Bunlar toprak değerleri.
Batı yanlısı "ilerici halk" ın muhafazakarlık fikrini karartmak için çok çalıştığı söylenmelidir. “Gerici”, “geri kalmışlık”, “müstehcenlik”, “taş devri” - hangi etiketlerin kozmopolit liberallerin kimlikleri için gerçek olmaya çabalamadıkları. Tamamen vatansever insanların çoğu bile "dünyadaki ilerlemeye" ve "ana yol uygarlığına" inanıyor. Aslında, muhafazakarlık genel olarak değişimleri ihmal etmez, ancak değişimle kesin olarak, yani değişime olan inancını, kültürünü, halkını ve atalarını korumak gibi, kesin olarak değiştiği anlamına gelir. Yani, ebedi birincil, değişim ikincildir. Muhafazakârlık, değişim için özel yeteneğimizdir!
Ancak, XVI. Yüzyılda bir yerde, coğrafi keşifler döneminde durum değişmeye başlar. Venedikli tüccarlardan yola çıkarak, denizin kalıcı ikametgahı haline gelen ve dünyaya bakışlarını değiştiren bir grup insan var. Karadan denizden aramaya başlarlar ve yavaş yavaş kendisiyle özdeşleşirler. Ama tam olarak nasıl? Denizdeyken her şey mümkün. Hava durumu, gemi arızaları, mürettebat üyeleri arasındaki ilişkiler - tüm bunlar, güç kazanan özel bir deniz uygarlığı kodu oluşturmaya başladı: hareketlilik, uyarlanabilirlik, uyum sağlama ve zor durumlardan çıkma, kendileri için ayağa kalkma ve kendilerine ulaşma yetenekleri. kuvvetler. Bireycilik, girişimcilik, sahiplenme ruhu. Bunların hepsi deniz (akan) değerleridir. Deniz, jeopolitik anlamda zaten tekrarlıyorum. Coğrafyanın bir değere dönüştürüldüğü ve jeopolitik bir uygunluk oluşturduğu çok ince bir bağlantı. Venedik, Hollanda, İngiltere, ABD - bu, deniz uygarlığının geçen 500 yıllarındaki biyografisidir.
Açıklayıcı bir örnek verebiliriz. Deniz hem yerli hem de tehlikelidir, hareket kabiliyeti sağlar, ancak yaşamı ve ölümü olabildiğince yaklaştırarak emebilir, bu da deniz alanıyla ilgili duyguların çelişkili belirsizliğini oluşturur. Edgar Poe, “Kara Kedi” adlı öyküsünde, kahramanın sevgili kedisine yaptıkları şeydeki bu “deniz” çelişkiini tam olarak sevdiği için resmetti.
Modern dünya kara ve deniz dünyasında nasıl ayırt edilir? Bu oldukça basit. Deniz, bütün dünyaya kuru topraklarda korsanlar gibi bakan ABD ve İngiltere tarafından kişileştiriliyor. Bu arada, İngiltere’nin ya Euro bölgesinin ya da Schengen bölgesinin bir parçası olmaması ve genellikle “ayrı ayrı dostluk, dostluk ve tütün” prensibiyle Avrupa’ya atıfta bulunulması tesadüf değildir. Mecazi anlamda konuşan İngiltere, Avrupa kıyılarına inmek istemiyor, böylece zamanda inip geri dönebilirsiniz. Tam olarak korsanların yaptığı bu. Eh, Amerika Birleşik Devletleri konuşamıyor.
Diğer tüm ülkeler ve insanlar bir dereceye kadar Ülkeye aittir. Bununla birlikte, çok az insanın açıkça kara pozisyonlarında durduğunu görmek kolaydır. Deniz, hemen hemen bütün ülkelerin elitlerini, tüm dünyaya evrensel olarak vermeyi başardıkları para gibi akıcı değerlerin yardımıyla rüşvet verdi. Deniz, olduğu gibi, Toprakları değerleriyle doldurdu, dünya çapında bir sel düzenledi ve her şeyi, doğru olan tek şey olarak kabul edilen bir alım-satım tüketimine dönüştürdü. Lütfen dikkat: “kişi” kelimesi bile, yalnızca bireyselliğin açık tonları olan “insan hakları” ifadesinde ve sadece “tüketici” ifadesinde kullanılır. "Tüketici için her şey" vb. Başka bir deyişle, bir insan, güvenilir bir toprak parçasının olmadığı bu denizde su basan bir tüketici seviyesine indirgenmiştir - her şey titrek, akışkan ve yozlaşmış.
Bir başka çarpıcı sembolizm metaforu getirebilirsiniz. Taşkınların her zaman alttan başladığı bilinmektedir. Bu nedenle, çıkış yolu mümkün olduğu kadar yükseğe tırmanmaktır. Düşüncelerde, fikirlerde, değerlerde. Yüksek düşünce ve yüce duygular, aşağıya sıçrayan liberal likidite dalgaları, hoşgörü, piyasa ilişkileri, “insan hakları” gibi şeylerden korkmaz.
Bu nedenle, küreselleşme, bu küresel ayrışma denizinde boğulmak için herkesi mümkün olduğunca alçalmaya çalışan tüm alçak duyguları özenle uygular.
Dolayısıyla, ilk soruyu yanıtlayarak (makalenin hacminin izin verdiği ölçüde) ikinciye geçmemize izin verin: Deniz neden toprağa saldırıyor, tam tersi değil? Cevaplaması daha kolaydır, çünkü Denizin doğasından kaynaklanmaktadır. Araziyi yıkayan Denizdir, bu nedenle kendi içinde korsanlık ruhunu taşır, tüm dünyayı yağmalanabilecek potansiyel kolonisi olarak görür. Ancak, dünya haritası, dev bir kıtanın, bunu küresel ölçekte yapmalarına izin vermeyecek şekildedir. Bu Avrasya. Çekirdeği heartland, her zaman bir birleşmedir. Bunu anlayan Deniz, Avrasya içindeki ülkeleri çukurlaştırır. Araziyi bölmek amacıyla Avrasya içi çelişkilerle oynar, dönüşümlü olarak birini ya da diğerini alır, savaşlara iter, bundan sonra "barış gücü" rolü üstlenir ve hasat etmeye başlar, "çatışma çözümü", "stratejik" işbirliği "ve diğer yalanlar. Harry Truman 24 Haziran 1941 doğrudan şunları söyledi: “Almanya'nın kazandığını görürsek, o zaman Rusya'ya yardım etmeliyiz ve eğer Rusya kazanacaksa, o zaman Almanya'ya yardım etmeliyiz ve bu şekilde mümkün olduğunca çok sayıda öldürmelerine izin vermeliyiz” .
Denizin amacı açıktır - Arazi üzerindeki nüfuzu belirleyerek ayırmak ve zayıflatmak. Avrasya'nın kontrolü jeopolitik oyunun ana ödülü. Brzezinski bunu “Büyük Satranç Tahtasında” açıkça yazdı: ABD’nin dünya liderliği için Avrasya’yı parçalı bir durumda mümkün olduğunca uzun ve güvenilir bir şekilde tutmak son derece önemlidir. Bu cümleyi "Bu kitabın" Wikipedia'da "herkesin yapabileceği özgür bir ansiklopedi ..." olarak kabul edilen makalesine ekledim. Birkaç saat sonra bu ifade ortadan kayboldu. Ancak, beklediğimden. Gerçek şu ki, Anglo-Saxons’un çıkarları her şeyden önce onlar için.
Böylece, Susha-More çatışması tam olarak Deniz saldırısına ve Suşi savunmasına indirgenmiştir. Olumlu koşullar altında, bir karşı saldırıya (örneğin, 1945 yılında Doğu Avrupa üzerindeki kontrolümüzü oluşturmak için). Burada satrançla benzetme çok uygundur. Beyaz her zaman ilk başlayandır ve Siyah, beyaz manevralarından başlayarak bir hamle yapmaktadır. Ve yalnızca Beyaz hata yapmaya başladığında, Siyah inisiyatifi ele geçirip kazanabilir. Kriz zamanlarında, oyunun kuralları bir süre belirsizleştiğinde gerçekleşen de budur. Şu anda, Andrei Ilyich Fursov'un sözleriyle, tahtadaki parçaları fırçalayıp düşmanın kafatasının üzerinden sürebilirsin. Ne olduğunu anlayana kadar, rakamları kendi lehine yerleştirebilir ve olduğunu söyleyebilirsin.
Öyleyse, rakibimiz kim - biliyoruz. Olumlu an geldiğinde, yanıp sönemezsin. Kurul önümüzde. Ellerini pişirme zamanı! ”