KISA ÜRÜN BİLGİSİ (KÜB)
1.
BEŞERİ TIBBİ ÜRÜNÜN ADI
%10 MANNİTOL SOLÜSYONU
2.
KALİTATİF VE KANTİTATİF BİLEŞİM
Etkin Madde:
Her 100 mL çözeltide 10 g mannitol içerir.
Yardımcı maddeler:
Yardımcı maddeler için 6.1’e bakınız.
3.
FARMASÖTİK FORM
İntravenöz infüzyon için steril ve apirojen çözelti.
4.
KLİNİK ÖZELLİKLER
4.1.Terapötik Endikasyonlar
MANNİTOL
SOLÜSYONU
ozmotik
diüretik
etkili
çözeltidir.
Aşağıdaki
nedenlerden dolayı oligüriyi önleyerek ya da tedavini sağlayarak idrar çıkışını arttırmak,
artmış kafa içi basıncı ve göz içi basıncını azaltmak ya da böbreklerden atılan maddelerle olan
zehirlenme
durumlarında
maddelerin
böbreklerden
atılımını
teşvik
etmek
amacıyla
kullanılır:
Kafa içi basıncı ve beyin kitlesinin azaltılmasında:
Daha derindeki dokulara cerrahi yoldan erişmeyi kolaylaştırmak için.
Kafa içi basıncının yüksek olduğu durumlarda, duranın açılması gerekiyorsa, beyin
hasarını önlemek için.
Teşhis için yapılan müdahale sırasında ya da ondan önce, artmış kafa içi basıncını
azaltmak ve beyin fıtıklaşmasını önlemek için.
Postoperatif dönemde sekonder beyin ödeminin tedavisi için.
“Pseudotümör cerebri” vakalarında serebrospinal basıncı azaltmak için.
Artmış göz içi basıncının azaltılmasında:
Göz içi ameliyatlarını kolaylaştırmak için.
Göz içi basıncını geçici olarak azaltmak için.
Bazı habis glokom vakalarının tıbbi yoldan tedavisi için.
Habis glokomun cerrahi riskini azaltmak için.
İdrar çıkışının arttırılmasında:
Transfüzyon ya da başka hemolitik reaksiyonlarda, transüretral prostat rezeksiyonları,
yanık
diğer
hemoglobinemik
durumlarda
böbrek
tübülüslerinde
hemoglobin
presipitasyonunu önlemek için.
Gut ya da ağır hiperürikozemili hastalarda ürik asidin idrarla atılımını arttırmak için.
Organik böbrek hastalığı olmayan hastalarda, aşırı su yüklenmesini ve buna bağlı
olarak hiponatremiyi düzeltmek için.
Siroz ya da nefroza bağlı ödem gösteren hastalarda, diüretiklerin etkisini arttırmak
için.
Akut böbrek yetmezliği (anüri) ile akut fonksiyonel oligürinin ayırıcı teşhisinde.
Oligürik hastalarda sıvı ve elektrolit tedavisini basitleştirmek için.
Aşağıdaki sebeplere bağlı iskemi sonucu oligüriyi önlemek için:
Anevrizmektomi yapılırken abdominal aortun pense edilmesi.
Kardiyotomi ya da damar cerrahisinde yapılan ekstrakorporal dolaşım.
Travmatik ve hemorajik şok.
Akut hipotansiyon.
4.2. Pozoloji ve uygulama şekli
Pozoloji/Uygulama sıklığı ve süresi:
Uygulanacak doz ve infüzyon hızı hastanın yaşına, ağırlığına, klinik ve biyolojik durumu ile
birlikte uygulanan tedaviye göre hekim tarafından ayarlanır.
Erişkin ve adölesanlarda doz 24 saatte 250 mL ile 1000 mL arasında değişir. Bir defalık doz
250 mL’den fazla olmamalıdır (50 g mannitol). Çoğu durumda günlük 250-500 mL ile yeterli
yanıt alınmaktadır. (50-100 g mannitol/gün).
Normal infüzyon hızı saatte 30-50 mL’dir. Acil durumlarda 5 dakika süreyle saatte 70 mL’lik
dozlar uygulanabilir. Bu 5 dakikalık dozdan sonra infüzyona, normal infüzyon hızı olan 30-50
mL/saat ile devam edilmelidir.
Bu genel kurallar dikkate alınarak hekim tarafından başka türlü önerilmediyse aşağıdaki
pozoloji önerilir:
Kafa içi ve göz basıncının azaltılmasında:
Kilo
başına
5-10
çözelti
(1-2
g/kg),
15-60
dakika
içinde
intravenöz
olarak
uygulanır.
şekilde,
kg’lık
erişkin
hastaya
dakika
içinde
uygulanabilir.
Akut böbrek yetmezliği ve fonksiyonel oligürinin ayırıcı teşhisinde:
Çözeltiden 100 mL, 5-6 dakika içinde intravenöz olarak verilerek infüzyonun hızı
yavaşlatılır ve 45-60 dakika toplam 250 mL çözelti uygulanır. Hasta saatte 50-100 mL
idrar çıkarmalıdır.
Eğer idrar miktarı 1-2 saat içinde artmazsa ve hastanın sıvı ihtiyacı karşılanmışsa,
ikinci bir deneme dozu uygulanabilir. Bununla birlikte, hastada diürez başlamamışsa,
500 mL’den (100 g mannitol) fazlası verilmemelidir. Böyle inatçı bir oligüri, akut
tübüler
nekroz
ürogenital
sistemde
kronik
patolojik
durumun
belirtisi
olabilir.
Diürez
başladıktan
sonra,
saatte
idrar
çıkışı
sağlayacak
şekilde,
çözelti
gerekirse seyreltilerek infüzyona devam edilir. Hastanın metabolik gereksinimlerine,
sıvı ve elektrolit dengesine göre çözeltiye ayrıca dekstroz ve sodyum klorür katılabilir.
Transüretral
prostat
rezeksiyonu
diğer
ürogenital
ameliyatlar
sırasında
sonrasında su intoksikasyonunun ve postoperatif irrigasyon ihtiyacının azaltılmasında:
Anestezi uygulanmaya başlanırken 5-10 dakikada intravenöz olarak % 0.45 oranında
sodyum klorür içeren % 5 dekstroz çözeltisiyle birlikte toplamda 150 mL verilir. Bu
şekilde ameliyat sırasında ve ameliyattan sonra saatte 300 mL hesabıyla 1000 mL
toplam sıvı uygulanır.
Bundan sonra, 18 saat süreyle ya da irrigasyon ihtiyacı kalmayıncaya kadar, karışımın
3/4’ü % 0.2 oranında sodyum klorür içeren % 5 dekstroz çözeltisinden olmak üzere
%5 dekstroz % 0.2 sodyum klorür çözeltisi ile birlikte saatte toplam 300-500 mL
verilir.( Bu durumda mannitolün toplam sıvıdaki oranı % 5 olur.)
Hemoglobin,
ürik
asit
güç
çözünür
başka
bileşiklerin
böbrek
tübülüslerine
çökmesini önlemek ve atılımlarını arttırmak için:
40-45 miliekivalan sodyum laktat veya bikarbonat ilave edilmiş çözeltiden 250 mL
(50 g mannitol) 30 dakikada intravenöz olarak uygulanır.
Bundan sonra, saatte 300-500 mL’lik bir idrar çıkışı sağlayacak şekilde, karışımın
3/4’ü % 0.2 oranında sodyum klorür içeren % 5 dekstroz çözeltisinden olmak üzere
%5 dekstroz % 0.2 sodyum klorür çözeltisi ile birlikte saatte 300-500 mL verilir (bu
durumda mannitolün toplam sıvıdaki oranı % 5 olur).
Kayıpları karşılamak üzere çözeltinin her litresine 40-45 miliekivalan sodyum laktat
ve yeter miktarda potasyum eklenmeli, idrar pH’ına sık sık bakılarak yeterli bir
alkalileşme sağlanıp sağlanmadığı kontrol edilmelidir.
Kanda toksik dozlarda bulunan barbitürat ve diğer maddelerin atılımını arttırmak için:
40-45 miliekivalan sodyum laktat veya bikarbonat ilave edilmiş çözeltiden 250 mL(50
g mannitol) 30 dakikada intravenöz olarak uygulanır.
Bundan sonra, kandaki barbitürat seviyesi toksik olmayıncaya kadar saatte 300-500
mL’lik bir idrar çıkışı sağlayacak şekilde, karışımın 3/4’ü % 0.2 oranında sodyum
klorür içeren %5 dekstroz çözeltisinden olmak üzere %5 dekstroz % 0.2 sodyum
klorür çözeltisi ile birlikte saatte 300-500 mL uygulanarak devam edilir. Çözeltinin
her 1 litresine 40-45 miliekivalan sodyum laktat, 20 miliekivalan potasyum klorür ve 1
g kalsiyum glukonat eklenmeli, idrar pH’ına sık sık bakılarak yeterli bir alkalileşme
sağlanıp sağlanmadığı kontrol edilmelidir.
Su intoksikasyonu vakalarında hiponatreminin düzenlenmesi için:
100 mL 5-10 dakika içinde intravenöz olarak uygulanır ve saatte 100 hesabıyla
infüzyona devam edilir. Toplam doz, vücuttan atılması istenen su miktarına bağlıdır.
Çözeltinin 1 mL’si 4 mL idrar çıkışı sağlar.
Ekstrakorporal
dolaşım,
abdominal
aortun
pense
edilmesi
diğer
büyük
ameliyatlarda oligürinin önlenmesinde:
Anestezi başladıktan sonra (aortun pense edilmesinden önce) 30 dakika içinde 250 mL
intravenöz olarak uygulanır.
Ameliyat sırasında
ve ameliyattan sonra 18 saat süreyle, karışımın 3/4’ü % 0.2
oranında sodyum klorür içeren % 5 dekstroz çözeltisinden olmak üzere % 5 dekstroz
% 0.2 sodyum klorür çözeltisi ile birlikte saatte 100 mL idrar çıkışı sağlayacak şekilde
verilir (bu durumda mannitolün toplam sıvıdaki oranı % 5 olur).
Açık kalp ameliyatlarından sonra oligürinin önlenmesinde:
Pompadaki kana % 0.2 sodyum klorür içeren %10 MANNİTOL SOLÜSYONU’ndan
hastanın kilosu başına 2 g mannitol hesabıyla ilave edilir. Yukarıdaki maddede yazılı
olduğu şekilde devam edilir.
Akut hipotansiyon, şok ve böbrek kan dolaşımını azaltan diğer durumlarda oligürinin
önlenmesinde:
Akut böbrek yetmezliği ve fonksiyonel oligürinin ayırıcı teşhisinde önerilen pozoloji
kullanılmalıdır.
Uygulama şekli:
Uygulama steril apirojen
setlerle
intravenöz
yoldan
yapılır. Hipertonik çözeltiler
büyük
venlerden ya da tercihen merkezi venöz bir yoldan uygulanmalıdır.
Uygulamayla ilgili ayrıntılar için ayrıca bölüm 6.6’ya bakınız.
Özel popülasyonlara ilişkin ek bilgiler:
Böbrek/Karaciğer yetmezliği:
Böbrek yetmezliği:
Şiddetli böbrek yetmezliği olan hastalarda dikkatli olunmalıdır. Böyle durumlarda öncelikle
bir test dozu uygulanarak, mannitol uygulamaya ancak yeterli idrar akımı sağlanırsa devam
edilmelidir.
Karaciğer yetmezliği:
Bu popülasyona özel gerçekleştirilen bir çalışma bulunmadığından, bu hasta grubu için özel
bir dozaj önerisi bulunmamaktadır.
Pediyatrik popülasyon:
12 yaş altı çocuklarda etkinlik ve emniyeti gösterilmemiştir.
12 yaş üzeri çocuklarda uygulanacak doz ve infüzyon hızı, erişkinlerdeki gibi hastanın
ağırlığına, klinik ve biyolojik durumuna ve birlikte uygulanan tedaviye göre hekim tarafından
ayarlanır.
Çocuklardaki böbrek yetmezliği durumundaki ilk 3-5 dakika boyunca uygulanacak test dozu
vücut ağırlığının kg’ı başına 1 mL olmalıdır (200 mg/kg). Tedavi dozu vücut ağırlığının kg’ı
başına 2.5 mL ile 7.5 mL arasında değişir. Bu doz gerekirse 4-8 saat aralıklarla bir ya da iki
kez tekrarlanabilir.
Serebral ya da oküler ödem durumunda bu doz erişkinlerdeki gibi 30-60 dakika içinde
verilebilir.
Geriyatrik popülasyon:
Uygulanacak doz ve infüzyon hızı, erişkinlerdeki gibi hastanın ağırlığına, klinik ve biyolojik
durumuna ve birlikte uygulanan tedaviye göre hekim tarafından ayarlanır.
Bu popülasyonda da genel olarak doz erişkinlerdeki gibi 24 saatte 250 mL ile 1000 mL
arasında değişir. Bir defalık doz 250 mL’den fazla olmamalıdır (50 g mannitol). Çoğu
durumda günlük 250-500 mL ile yeterli yanıt alınmaktadır (50-100 g mannitol/gün).
Yaşlılarda böbrek işlevleri bozulmaya başlamış olabileceğinden, bu durum dozu belirlemeden
önce dikkate alınmalıdır.
4.3. Kontrendikasyonlar
Çözelti aşağıdaki durumlarda kontrendikedir.
Mevcut plazma hiperozmolaritesi durumu.
Şiddetli dehidratasyon.
İyice yerleşmiş anüri durumları.
Ağır kalp yetmezliği.
Ağır akciğer konjesyonu ya da pulmoner ödem durumları.
Aktif kafa içi kanaması (kraniyotomi sırasında görülen hariç).
Kan-beyin bariyerinin bozulduğu durumlar.
Mannitole aşırı duyarlılık durumları.
4.4. Özel kullanım uyarıları ve önlemleri
İntravenöz
çözeltilerin
uygulanması,
serum
elektrolit
konsantrasyonunda
dilüsyon,
aşırı
hidrasyon, konjestif durumlar veya pulmoner ödem oluşturacak şekilde sıvı ve/veya solüt
yüklenmesine yol açabilir.
Dilüsyon riski elektrolit konsantrasyonuyla ters orantılıdır. Periferik ve pulmoner ödeme yol
açabilen konjestif durumların gelişme riski ise çözeltideki elektrolit konsantrasyonuyla doğru
orantılıdır.
Çözelti elektrolit içermez. Osmolaritesi yaklaşık 549 mOsm/l’dir.
Şiddetli böbrek yetmezliği olan hastalarda dikkatli olunmalıdır. Böyle durumlarda öncelikle
bir test dozu uygulanarak, mannitol uygulamaya ancak yeterli idrar akımı sağlanırsa devam
edilmelidir. Önceden mevcut böbrek hastalığı olanlar ya da nefrotoksik potansiyeldeki ilaç
kullanan hastalarda mannitol uygulanması, böbrek yetmezliği gelişme riskini arttırır.
Böbrek işlevleri bozuk olan hastalardaki şok durumlarında, sıvı-elektrolit açığı kapatılmadan
mannitol uygulanmamalıdır.
Ekstraselüler sıvı hacminin hızla arttırılması ani gelişen bir konjestif kalp yetmezliğine neden
olabileceğinden
MANNİTOL
SOLÜSYONU
uygulanmadan
önce
hastanın
kardiyovasküler durumu dikkatle değerlendirilmelidir.
Tedavi sırasında serum ozmolaritesinin artması durumunda, mannitolün diürez etkisi ile kafa
içi ve göz içi basıncı azaltıcı etkileri azalabilir.
Mannitol
uygulanımı
sırasında
hastalar
renal,
kardiyak
pulmoner
işlevler
açısından
izlenerek, herhangi bir olumsuz etki durumunda tedaviye son verilmelidir.
Mannitol infüzyonu sonrası sodyum içermeyen intraselüler sıvının ekstraselüler kompartmana
geçişi
serum
sodyum
konsantrasyonlarında
azalmaya
neden
olabilir
varsa
mevcut
hiponatremi durumunu daha da kötüleştirir. İdrarla sodyum ve potasyum kaybı artar.
Mannitol uygunsuz hidrasyon ve hipovolemi durumunu gizleyerek daha da kötüleşmesine
neden olabilir. Sıvı ve elektrolit dengesi dikkatle izlenmelidir.
Mannitol uygulanması sırasında idrar miktarı azalmaya devam ederse, mannitol birikime
uğrayarak mevcut konjestif kalp yetmezliğini daha da ağırlaştırabilir ya da latent bir konjestif
kalp yetmezliğini aşikar hale getirebilir.
Tedavi
sırasında
idrar
miktarı,
sıvı
dengesi,
santral
venöz
basınç
elektrolit
dengesi
(özellikle serum sodyum ve potasyum düzeyleri) dikkatle izlenmelidir.
Çözeltiye eklenecek herhangi bir başka ilaçla oluşabilecek bir geçimsizlik riskini en aza
indirmek için, karıştırma işleminden hemen sonra, uygulamadan önce ve uygulama sırasında
belirli aralarla infüzyonu yapılacak son karışımda herhangi bir bulanıklık veya çökelme olup
olmadığı kontrol edilmelidir.
Uygulama kontrolü bir infüzyon pompasıyla yapılacaksa, torbanın tümüyle boşalmadan önce
pompanın
çalışmasının
durmuş
olduğuna
dikkat
edilmelidir;
aksi
halde
hava
embolisi
oluşabilir.
Çözelti,
steril
setler
aracılığıyla
intravenöz
yoldan
uygulanır.
İntravenöz
uygulamada
kullanılan setlerin 24 saatte bir değiştirilmesi önerilir.
Yalnızca çözelti berraksa, ambalajı ve kapakları sağlamsa kullanınız.
4.5. Diğer tıbbi ürünler ile etkileşimler ve diğer etkileşim şekilleri
Diğer diüretiklerle birlikte kullanılması durumunda mannitolün etkisi artabilir. Bu nedenle
birlikte kullanım durumunda doz ayarlaması gerekebilir.
Mannitol idrarla atılan ilaçların (örn.lityum ve metotreksat) eliminasyonu arttırabilir. Bu
nedenle birlikte kullanım durumunda bu ilaçlara yeterli yanıt alınamayabilir.
Nefrotoksik potansiyeldeki ilaç kullanmakta olan hastalarda birlikte mannitol uygulanması,
mannitolün sıvı dengesinde oluşturabileceği değişiklikler nedeniyle kümülatif toksisitede
artışa neden olabilir. Bu nedenle birlikte siklosporin kullanan hastalar nefrotoksisite açısından
yakından izlenmelidir.
İnsanlarda görüldüğü konusunda kısıtlı bilgiler bulunmasına rağmen, diğer olası etkileşimler
arasında aşağıdakiler bulunmaktadır:
Aminoglikozid grubundan ilaçlarla olan etkileşimler: Bu ilaçların mannitolle birlikte
kullanımda ototoksik etkileri artabilir.
Depolarizan nöromusküler bloker ilaçlarla olan etkileşimler: Bu ilaçların mannitolle
birlikte kullanımında farmakolojik etkilerinde artış görülebilir.
Oral
antikogülanlarla
olan
etkileşimler:
Birlikte
kullanımda
mannitolün
dehidratasyona yol açıcı etkisine sekonder pıhtılaşma faktörlerinin konsantrasyonları
artarak bu ilaçların etkileri azalabilir.
Digoksin
olan
etkileşimler
(mannitol
tedavisinden
sonra
hipokalemi
olursa
digoksin toksisitesi riski bulunur).
Özel popülasyonlara ilişkin ek bilgiler
Hiçbir etkileşim çalışması yapılmamıştır.
Pediyatrik popülasyon
Hiçbir etkileşim çalışması yapılmamıştır.
4.6. Gebelik ve laktasyon
Gebelik tavsiye
Gebelik kategorisi: C
Mannitolün gebe kadınlarda kullanımına ilişkin yeterli veri mevcut değildir.
Çocuk doğurma potansiyeli bulunan kadınlar/doğum kontrolü (kontrasepsiyon)
Bilinen olumsuz bir etkisi bulunmamaktadır.
Gebelik dönemi
Hayvanlar
üzerinde
yapılan
çalışmalar,
gebelik
/ve-veya/
embriyonal/fetal
gelişim/ve-
veya/doğum/ve-veya/doğum
sonrası
gelişim
üzerindeki
etkiler
bakımından
yetersizdir.(Bkz.bölüm5.3) İnsanlara yönelik potansiyel risk bilinmemektedir.
Gebe kadınların %10 MANNİTOL SOLÜSYONU ile tedavi edilmesi hakkında yeterli bilgi
yoktur.
Hayvanlarda
üreme
toksikolojisi
çalışmalarında
test
edilmemiştir,
yüzden
hamilelik sırasında açık ve kesin gereksinim varsa kullanılmalıdır.
Laktasyon dönemi
Bu ilacın anne sütüne geçip geçmediği bilinmemektedir. Birçok ilacın anne sütüne geçtiği
bilindiğinden
emzirmekte
olan
annelerde
MANNİTOL
SOLÜSYONU
dikkatle
kullanılmalıdır.
Üreme yeteneği/Fertilite
Bilinen olumsuz bir etkisi bulunmamaktadır.
4.7. Araç ve makine kullanımı üzerindeki etkiler
İnfüzyon yoluya kullanılan çözeltilerin kullanımı sırasında araç kullanımı pratik yönden
mümkün değildir. Kullanıldıktan sonra araç ve makine kullanma üzerinde bilinen bir etkisi
yoktur.
4.8. İstenmeyen etkiler
Uygulama tekniğine bağlı görülebilen advers etkiler arasında febril reaksiyonlar, enjeksiyon
yerinde enfeksiyon, enjeksiyon
yerinde
başlayarak
yayılan
venöz tromboz
ya da
flebit,
ekstravazasyon ve hipervolemi bulunur.
Hipertonik
çözeltilerin
çok
hızlı
infüzyonu
lokal
ağrı
venöz
iritasyona
açabilir.
Uygulama hızı hasta toleransına göre ayarlanmalıdır. Uygulama için mümkün olan en geniş
periferik ven ve olabildiğince ince bir iğnenin seçilmesi önerilir.
Aşağıdaki advers reaksiyonlar pazarlama sonrası deneyimlerde bildirilmiştir. Bu advers ilaç
reaksiyonlarının sıklık sınıflandırması şu şekildedir:
Çok yaygın (≥1/10); yaygın (≥1/100 ila <1/10); yaygın olmayan (≥1/1.000 ila <1/100); seyrek
(≥1/10.000
<1/1.000),
çok
seyrek
(<1/10.000);
bilinmiyor
(eldeki
verilerden
hareket
edilemiyor).
Bağışıklık sistemi hastalıkları
Seyrek: Alerjik reaksiyonlar, anafilaktik şok.
Metabolizma ve beslenme hastalıkları
Yaygın olmayan: Sıvı ve elektrolit dengesizlikleri.
Seyrek: Dehidratasyon, ödem.
Sinir sistemi hastalıkları
Seyrek: Baş ağrısı, konvülsiyon, baş dönmesi / sersemlik hali, intrakraniyal basınçta artış.
Göz hastalıkları
Seyrek: Görmede bulanıklık.
Kardiyak hastalıklar
Seyrek: Kardiyak aritmiler.
Çok seyrek: Konjestif kalp yetmezligi.
Vasküler hastalıklar
Yaygın olmayan: Hipotansiyon, tromboflebit.
Seyrek: Hipertansiyon.
Solunum, göğüs bozuklukları ve mediastinal hastalıklar
Seyrek: Pulmoner konjesyon, pulmoner ödem, rinit.
Gastrointestinal hastalıklar
Seyrek: Ağızda kuruma, susama, bulantı, kusma.
Deri ve deri altı dokusu hastalıkları
Seyrek: Deri nekrozu, ürtiker.
Kas-iskelet bozuklukları, bağ dokusu ve kemik hastalıkları
Seyrek: Kramplar.
Böbrek ve idrar yolu hastalıkları
Seyrek: Aşırı diürez, ozmotik nefroz, üriner retansiyon.
Çok seyrek: Akut böbrek yetmezliği.
Genel bozukluklar ve uygulama bölgesine ilişkin hastalıklar
Seyrek: Titreme, göğüs ağrısı (anjina benzeri), ateş.
Seyreltilerek torbadaki sıvıyla uygulanan ek ilaçların da advers etkilere yol açabileceği
konusunda uyanık olunmalıdır. Böyle bir durumda, uygulanan ek ilacın ürün bilgisine
bakılmalıdır.
İstenmeyen etkilerin görülme durumunda infüzyon kesilmeli, hasta değerlendirilmeli, uygun
terapötik önlemler alınmalı ve gerekli görüldüğünde torbada kalan çözelti inceleme için
saklanmalıdır.
Şüpheli advers reaksiyonların raporlanması
Ruhsatlandırma
sonrası
şüpheli
ilaç
advers
reaksiyonlarının
raporlanması
büyük
önem
taşımaktadır. Raporlama yapılması, ilacın yarar/risk dengesinin sürekli olarak izlenmesine
olanak sağlar. Sağlık mesleği mensuplarının herhangi bir şüpheli advers reaksiyonu Türkiye
Farmakovijilans Merkezi (TÜFAM)’ne bildirmeleri gerekmektedir. (www.titck.gov.tr ;
e-posta : email@example.com; tel : 0800 314 00 08; faks: 0312 218 35 99)
4.9. Doz aşımı ve tedavisi
Parenteral tedavi
sırasında aşırı
infüzyona bağlı sıvı
ya da solüt
yüklenmesi görülürse,
mannitol
infüzyonuna
verilerek
hasta
yeniden
değerlendirilmeli,
uygun
tedavi
girişimlerinde bulunulmalıdır.
Hiperozmotik çözeltilerin uzun süreli ya da çok hızlı infüzyonu dolaşım yüklenmesi ve
asidoza neden olabilir. İlk belirtiler başağrısı, bulantı ve ateş olmaksızın titreme şeklinde
olabilir.
Daha
sonra
durum
konfüzyon,
letarji,
konvülsiyonlar,
stupor
komaya
dönüşebilir.
Bu durumda sıvı ve elektrolit dengesi yakından izlenerek semptomatik ve destekleyici tedavi
uygulanır. Hemodiyaliz faydalı olabilir.
5.
FARMAKOLOJİK ÖZELLİKLER
5.1.
Farmakodinamik özellikler
Farmakoterapötik grup:
İntravenöz çözeltiler / Ozmotik diürez yapan çözeltiler
ATC kodu:
B05B / B05BC01
%10 MANNİTOL ÇÖZELTİSİ, ekstraselüler sıvının ozmolaritesini arttırmak ve ozmotik
diürez oluşturmak amacıyla hazırlanmış intravenöz uygulamaya yönelik, steril, stabil ve
apirojen bir çözeltidir; hiçbir bakteriyostatik madde içermez.
Bir karbonhidrat olan
mannitol ekstraselüler alanda kalır. Ozmotik etkisiyle
intraselüler
sıvıları ekstraselüler kompartmana çeker.
Normal koşullarda mannitol kan-beyin bariyerinden geçemez. Plazma içinde kalan mannitol
oluşturduğu ozmotik basınç nedeniyle beyin dokusunda birikmiş fazla sıvının bu dokuyu terk
etmesini sağlar. Bu şekilde kafa içi basıncı düşer ve beyin kitlesi küçülür.
Mannitol göze geçmez. Bu nedenle göz içi sıvıların boşalmasını teşvik ederek göz içi basıncı
da azaltır.
Mannitol böbrek glomerüllerinden serbestçe filtre edilir; süzülen mannitolün %10’dan azı
böbrek tübüllerinden reabsorbe olur. Böbrek tübüllerinde kalan mannitol ozmotik etkiyle
glomerüler filtrattaki sıvının geri emilimini engeller ve diüreze yol açar. Bu etkisi nedeniyle
de oligüri/anüri durumunda ya da kişinin akut bir böbrek yetmezliği riski altında bulunduğu
durumlarda idrar oluşumunu teşvik eder.
Mannitol buna ek olarak elektrolitlerin, özellikle de sodyum, potasyum ve klorürün atılımını
da arttırır. Aspirin ve barbitürat gibi böbreklerden atılan toksik maddelerin atılımını da arttırır.
5.2.
Farmakokinetik özellikler
Genel Özellikler
Emilim:
İntravenöz yoldan uygulanan
ilaçlar
içindeki etkin
maddeler uygulamadan hemen
sonra
maksimum plazma konsantrasyonlarına ulaşır.
Dağılım:
Mannitol intravenöz uygulama sonrası kan dolaşımında kalır; dokulara geçmez.
Biyotransformasyon:
Mannitol vücutta biyotransformasyona uğramaz.
Eliminasyon:
Uygulanan
intravenöz dozun %80’i üç
saat
içinde
böbreklerden değişime uğramaksızın
elimine edilir. Glomerüllerden serbestçe süzülür; tübüler reabsorbsiyonu %10’dan azdır ve
tübüler sekresyonu yoktur.
Eliminasyon
yarı
ömrü
erişkinlerde
yaklaşık
saattir.
Yarı
ömrü
böbrek
yetmezliği
durumunda uzar.
5.3.
Klinik öncesi güvenlilik verileri
Mannitol
hastalarda
uzun
zamandır
kullanılan
farmakopelerde
alan
madde
olduğundan %10 MANNİTOL SOLÜSYONU’nun klinik öncesi güvenliliğini araştırmak için
çalışma yapılmamıştır.
Çözelti içine katılan ilaçların emniyeti ayrı olarak dikkate alınmalıdır.
6.
FARMASÖTİK ÖZELLİKLER
6.1.
Yardımcı maddelerin listesi
Enjeksiyonluk su
6.2.
Geçimsizlikler
Pseudoaglütinasyon riski nedeniyle %10 MANNİTOL SOLÜSYONU kanla birlikte aynı
setten ya da daha önceden kan uygulanmış bir setten uygulanmamalıdır. Aynı nedenle %10
MANNİTOL SOLÜSYONU uygulanmış setten kan uygulaması yapılmamalıdır.
Geçimlilik verilerinin olmadığı durumlarında çözeltiye herhangi bir ilaç katılmamalıdır.
Çözeltiye eklenecek herhangi bir ilacın geçimliliği önceden değerlendirilmeli ve çözeltiye
ilaç eklemeden önce %10 MANNİTOL SOLÜSYONU'nun pH'sında (pH = 4.5-7.0) suda
çözünebilir ve stabil olduğu doğrulanmalıdır.
İntravenöz mannitol çözeltileri ile geçimsiz olduğu bilinen ilaçlardan bazıları aşağıdadır:
- Sefepim
- İmipenem / Silastatin
- Filgrastim
6.3.
Raf Ömrü
12 ay
6.4.
Saklamaya yönelik özel tedbirler
25 °C'nin altında oda sıcaklığında saklanmalıdır.
Mannitol çözeltileri kimyasal olarak stabil olmakla birlikte, konsantre çözeltileri çok düşük
ısılarda kristalleşir. Çözeltide mannitol kristalleri varsa su banyosunda en fazla 40°C’lik bir
sıcaklıkta ısıtarak ve çalkalayarak eritiniz. Buna rağmen tam bir çözünme olmazsa çözelti
kullanılmamalıdır.
6.5.
Ambalajın niteliği ve içeriği
500 mL'lik PP Torba
Ürünün setli ve setsiz olmak üzere iki formu bulunmaktadır.
6.6.
Beşeri tıbbi üründen arta kalan maddelerin imhası ve diğer özel önlemler
Kullanılmamış olan ürünler ya da atık materyaller ‘’Tıbbi Atıkların Kontrolü Yönetmeliği’’
‘’Ambalaj
Ambalaj
Atıklarının
Kontrolü
Yönetmeliği’’ne
uygun
olarak
imha
edilmelidir.
Kullanım öncesi çözelti kontrol edilmelidir.
Yalnızca berrak, partikülsüz ve ambalaj
bütünlüğü bozulmamış ürünler kullanılmalıdır.
Uygulama seti ürüne iliştirildikten sonra uygulamaya en kısa sürede başlanmalıdır.
Torbadaki artık havaya bağlı olarak meydana gelebilecek bir hava embolisini önlemek için,
başka infüzyon sıvılarıyla seri bağlantı yapılmamalıdır.
Çözelti steril uygulama seti aracılığıyla aseptik teknik kullanılarak uygulanmalıdır. Sisteme
hava girmemesi için uygulama setinden, kullanım öncesi sıvı geçirilmelidir.
Ek ilaçlar, aseptik koşullarda enjeksiyon ucundan bir iğne yardımı ile infüzyon öncesi ve
sırasında katılabilir. Oluşan son ürünün izotonisitesi parenteral uygulama yapılmadan önce
belirlenmiş olmalıdır.
Hastaya uygulamadan önce eklenmiş ilacın çözeltiyle tümüyle karışmış olması gereklidir. Ek
ilaç içeren çözeltiler, ilaç eklenmesinden hemen sonra kullanılmalıdır; daha sonra kullanılmak
üzere saklanmamalıdır.
Çözeltiye ek ilaç katılması ya da yanlış uygulama tekniği, ürüne pirojen kontaminasyonuna
bağlı ateş reaksiyonuna neden olabilir. Advers reaksiyon görülmesi durumunda infüzyona
hemen son verilmelidir.
Tek kullanımlıktır.
Kısmen kullanılmış çözeltiler saklanmamalıdır.
Kısmen kullanılmış
torbalar yeniden hastaya uygulanan sistemlere bağlanmamalıdır.
Açmak için:
Dış
ambalajın
sağlamlığını
sızıntı
olup
olmadığını
kontrol
ediniz;
ambalaj
hasar
gördüyse kullanmayınız.
2. Koruyucu dış ambalajı yırtarak açınız.
3. Koruyucu ambalaj içindeki torbanın sağlam olup olmadığını sıkarak kontrol ediniz.
4. Torba içindeki çözeltinin berraklığını ve içinde yabancı madde içermediğini kontrol ediniz.
Uygulama hazırlıkları:
1. Torbayı asınız.
2. Uygulama ucundaki koruyucu kapağı çıkarınız.
Uygulama
setinin
spaykını,
uygulama
ucuna
sıkıca
batırınız.
Çözeltinin
içinden
geçirilerek hastaya uygulanması için setin kullanım talimatına uyulmalıdır.
Ek ilaç ekleme:
Dikkat:
Tüm parenteral çözeltilerde olduğu gibi, ürüne eklenecek tüm maddeler ürünle
geçimli olmalıdır. Ürüne ekleme yapılacaksa, hastaya uygulamadan önce son karışımında
geçimlilik kontrol edilmelidir.
Uygulama öncesi ilaç ekleme
1.İlaç uygulama ucu dezenfekte edilir.
2. Eklenecek ilaç 19-22 gauge kalınlığındaki bir iğnesi olan enjektörle torba içine eklenir.
3. Çözelti ve içine eklenen ilaç iyice karıştırılır (Potasyum klorür gibi
yoğun ilaçlarda
torbanın uygulama çıkışına, yukarı pozisyondayken hafifçe vurularak karışması sağlanır).
Dikkat:
İçine ek ilaç uygulanmış torbalar saklanmamalıdır.
Uygulama sırasında ilaç ekleme
1. Setin klempi kapatılır.
2. İlaç uygulama ucu dezenfekte edilir.
3. Eklenecek ilaç 19-22 gauge kalınlığındaki bir iğnesi olan enjektörle ilaç uygulama ucundan
uygulanır.
4. Çözelti askısından çıkarılır ve ters çevrilir. Bu pozisyondayken torbanın uygulama çıkısı ve
enjeksiyon girişine hafifçe vurularak çözelti ve ek ilacın karışması sağlanır.
5. Torbayı eski konumuna getirerek klemp açılır ve uygulamaya devam edilir.
7.
RUHSAT SAHİBİ
Adı:
Çetinkaya İlaç Sanayi ve Ticaret A.Ş.
Adresi:
Bolu İli, Merkez İlçesi, Susuzkınık Köyü, Susuzkınık Organize Sanayi Bölgesi
Mahallesi, No:120/10
Tel:
(
0 374) 243 95 85
Faks:
(
0 374 ) 243 95 82
8.
RUHSAT NUMARASI
2014/527
9.
İLK RUHSAT TARİHİ/RUHSAT YENİLEME TARİHİ
01.07.2014
10.
KÜB’ÜN YENİLENME TARİH
-