-tey eki Türkçe ise bu ek adlara mı gelir, eylemlere mi? -Tey kullanarak türettiğimiz sözcüklerde pek öyle bir ayrım yaptığımız söylenemez. Sayıştay, danıştay, kamutay, yargıtay... Bu ek Türkçe ise bu ekin gerçekte -dey biçiminde olması sayış ve danış köklerine gelince sayıştay, danıştay gibi sertleşmesi doğalken kamu, yargı, bilim köklerine gelince kamuday, yargıday, bilimdey olması gerekmez mi? Öteki türlü silgi, duygu, yazgı yerine silki, duyku, yazkı demiş gibi olmaz mıyız? -Tey eki -sel, -sal gibi yaygınlaşabilse idi kullanımını savunurdum ama şimdi çekimserim ve bu ekin kökeni, kullanılışı hakkında adam gibi bir açıklama yapmamız gerek. -tey eki kullanılarak tutunmuş sözcüklerin bir sorun oluşturacağını düşünmüyorum ama yeni sözcükler türetmek için kullanılacaksa bu ek ciddi bir açıklamaya gereksinimimiz var.
Bir de tay ı bir ek olarak değil de bir sözcük olarak alma durumu olabilir.
tay
Yan, taraf: Siz o tayda mı oturuyorsunuz bu tayda mı? [ Derleme Sözlüğü c: 10 ]
Kerkük
Tay sözcüğünün bu yan, taraf anlamını genişleterek bu sözcüğe yer anlamı katarsak yargıtay(yargıyeri), bilimtay(bilim yeri) olur. Pek içime sinen bir açıklama değil bu.
Ek de olsa, sözcük de olsa sonu -tay ile biten sözcüklere alışabilmemiz çok zor değil gibi. Orhan Güdül Kutalmış'ın adlar sözlüğünde sonu tay ile biten sayısız ad var. Abatay, Abıtay, Acartay, Acatay, Acuntay, Ağatay, Ağıtay, Akatay, Aktay, Alatay, Alptay...