"Asla saldıramayacaklarmı söylemiştin!" diye gürledi Briza annesine. "Tam neden bizim de onlara saldırmaya cüret edemeyeceğimizi açıklarken!" Briza bu konuşmayı canlı bir şekilde anımsıyordu, çünkü Hun'ett Evi'ne karşı açık bir saldırı öneren kendisiydi. Malice onu sertçe ve ulu orta azarlamıştı ve şimdi Briza bu aşağılanmayı geri iade etmek istiyordu. Her bir sözcüğü annesini hedef alırken, Briza'nın sesinden öfke dolu bir alaycılık damlıyordu. "Saygıdeğer Malice Do'Urden yanılmış olabilir mi?"
Malice'in yanıtı hiddet ve dehşet arasında bir yerlerde dalgalanan bir bakış halinde geldi. Briza hiçbir yanlış anlaşılmaya meydan vermeyen aynı tehdit dolu bakışlarla karşılık verdi ve aniden, Do'Urden Evi'nin Saygıdeğer Anası kendini o kadar da yenilmez ve kararlı hissetmemeye başladı. Bir an sonra, Do'Urden kızlarının en genci Maya odaya girdiğinde, Malice sinirle ileriye davrandı.
"Eve girdiler!" diye haykırdı Briza, en kötüyü bekleyerek. Yılan başlı kırbacını kavradı. "Ve daha savunma hazırlıklarımıza başlamadık bile!"
"Hayır!" diye düzeltti Maya çabucak. "Hiçbir düşman balkonu geçemedi. Savaş Hun'ett Evi'nin aleyhine döndü!"
"Tıpkı tahmin ettiğim gibi," diye belirtti Malice, kendini doğrultup, özellikle Briza'ya konuşarak. "Lloth'un izni olmadan hareket eden ev budaladır!" Ancak, bu açıklamaya rağmen, Malice, avluda Örümcek Kraliçe'nin fikrinden daha fazla birşeylerin etkili olduğunu tahmin etti. Mantığı Malice'i, kaçınılmaz bir şekilde, Jarlaxle ve onun güvenilmez serseri çetesine yönlendirdi.
Jarlaxle balkonun dışına adım attı ve mağara zeminine süzülmek için doğuştan gelen drow yeteneklerini kullandı. Belirgin bir şekilde kontrol altında olan çatışmaya bulaşma gereği görmeyen Dinin arkasına dayanıp, yeni ortaya çıkmış gerçekleri düşünerek, paralı askerlerin gidişini izledi. Jarlaxle her iki tarafı kendi yararına birbirine düşürmüştü ve paralı askerle çetesi tek gerçek galip olmuşlardı. Bregan D'aerthe yadsınamaz biçimde ilkesizdi, ancak Dinin, yine yadsınamaz biçimde etkili olduklarını itiraf etmek zorundaydı. Dinin bu hainlikten hoşlandığını fark etti.
"Suçlama uygun şekilde Saygıdeğer Baenre'ye ulaştırıldı mı?" diye sordu Malice, Briza'ya; Menzoberranzan'ın saat kulesi işlevini gören, büyüyle ısıtılmış dikit kule Narbondel'in ışığı kararlı tırmanışına başlayıp, bir sonraki günün şafağını gösterdiği vakit.
"Yönetici ev bu ziyareti bekliyordu," diye yanıtladı Briza övünerek gülümserken. "Tüm şehir saldırıyı ve Do'Urden Evi'nin, Hun'ett Evi istilacılarını nasıl püskürttüğünü fısıldıyor."
Malice, faydasızca, boş gülümsemesini bastırmaya çabaladı.
Evine bolca bahşedileceğini bildiği dikkat ve ihtişamdan keyif duydu. "Yönetici konsey hemen bugün toplanacak," diye sürdürdü Briza. "Şüphesiz Saygıdeğer SiNafay ve kaderi çizilmiş çocuklarında dehşet uyandırarak."
Malice başıyla onayladı. Menzoberranzan'da, rakip bir evin kökünü kazımak drowlar arasında son derece kabul görür bir davranıştı. Ancak bu girişimde başarısız olmak, suçlama yöneltebilecek, asil kan taşıyan tek bir şahidi bile canlı bırakmak, yönetici konseyin hükmünü davet ederdi ki, bu, hemen ardından kesin yıkım getiren bir hiddetti.
Kapının çalınması her ikisini de süslü kapıya döndürdü. "Çağırılıyorsun, Saygıdeğer Malice," dedi Rizzen, içeri girerken. "Saygıdeğer Baenre sizin için bir araç göndermiş."
Malice ve Briza umut dolu ancak tedirgin bakışları paylaştılar. Hun'ett Evi'nin cezası verildiğinde, Do'Urden Evi, şehir hiyerarşisinde en çok arzulanan konum olan sekizincilik mertebesine ulaşacaktı. Sadece ilk sekiz evin Saygıdeğer Analarına şehrin yönetici konseyinde bir koltuk verilirdi.
"Şimdiden mi?" diye sordu Briza annesine. Malice yanıt olarak sadece omuz silkti ve Rizzen'in peşinden odadan çıkıp, evin balkonuna ilerledi. Rizzen'in ona uzattığı yardım eli, Malice tarafından derhal ve inatla tokatlanıp uzaklaştırıldı. Gururu her hareketinden belli olan Malice, trabzanı aşarak, geri kalan askerlerinden bir grubun toplanmış olduğu avluya süzüldü. Baenre Evi'nin amblemini taşıyan mavi parıltılı disk, Do'Urden binasının harap edilmiş adamantit kapısının hemen dışında, havada salınarak bekliyordu.
Malice toplanmış kalabalığın arasından gururla yürüdü ve kara elfler yolundan kaçmaya çabalarken birbirlerini ezdiler. Malice, günün kendi günü olduğuna karar verdi; yönetici konseyde bir koltuk sahibi olduğu, sonuna dek hak ettiği konuma ulaştığı gün. "Saygıdeğer Ana, şehirden geçerken sana eşlik edeyim," diye önerdi kapıda duran Dinin.
"Ailenin geri kalanıyla birlikte burada kalacaksın," diye düzeltti Malice. "Çağrı sadece benim için."
"Nasıl bilebilirsin?" diye sordu Dinin, ancak sözcükler dudaklarını terk eder etmez, kendi mevkisini aşmış olduğunu fark etti.
Malice kınayan bakışlarını üzerine çevirdiğinde, Dinin çoktan askerler güruhunun içerisinde kaybolmuştu bile.
"Gereken saygı," diye mırıldandı Malice fısıltıyla ve en yakınındaki askerlere, dayanaklarla desteklenmiş ve bağlanmış kapının bir bölümünü açmalarını buyurdu. Tebaasına son kez ve zafer dolu bir bakış fırlatan Malice dışarı adım attı ve havada salınan diskin üzerinde yerini aldı.
Bu, Malice'in Saygıdeğer Baenre'den böylesi bir daveti kabul edişinin ilk seferi değildi. Bu yüzden, birçok Baenre rahibesi, havada salınan diski koruyucu bir edayla çevrelemek üzere gölgelerden çıktıklarında, Malice bir parça bile şaşırmadı. Bu yolculuğu son yapışında Malice tereddütlüydü. Baenre'nin kendisini çağırmaktaki maksadını pek anlamamıştı. Ancak, bu kez, Malice kollarını küstahça göğsünün üzerinde kavuşturmuş ve meraklı izleyicilerin kendisini zafer ihtişamı içinde seyretmelerine izin vermişti. Malice bakışları gururla kabul ederken, kendisini herkesin üstünde görüyordu. Disk Baenre Evi'nin bin kadar nöbetçisi ve kule gibi yükselen sarkıt ve dikit yapılarıyla belirgin, örümcek ağına benzer muhteşem çitine vardığında bile, Malice'in gururu azalmamıştı.
Şimdi yönetici konseydeydi, ya da yakında öyle olacaktı; artık şehrin hiçbir yerinde korkutulmuş hissetmek zorunda değildi. Ya da öyle düşünüyordu.
"Mabette bekleniyorsunuz," dedi Baenre'nin rahibelerinden biri ona, disk ulu kubbeli binanın geniş merdivenlerinin dibinde durduğunda.
Malice yere bastı ve cilalanmış taşlardan yukarı çıktı. İçeri girer girmez, yükseltilmiş merkezi sunağın üzerindeki koltuklardan birinde oturan birisini fark etti. Oturmakta olan drow, Malice dışında mabette görünen tek kişi, belli ki Malice'in girdiğini fark etmemişti. Rahatça arkasına yaslanmış, kubbenin tepesindeki, durmadan şekil değiştirip, önce devasa bir örümcek, sonra da güzel bir drow dişisine dönüşen büyük, aldatıcı görüntüyü izliyordu.
Yaklaşınca, Malice bir Saygıdeğer Ananın cüppesini tanıdı ve bunun Saygıdeğer Baenre'nin ta kendisi olduğunu varsaydı; tüm Menzoberranzan'daki en kudretli şahsiyet kendisini bekliyordu. Malice sunağın merdivenlerinden çıkarak, oturan drovvun arkasına geldi. Bir davet beklemeksizin, diğer Saygıdeğer Anayı selamlamak üzere önüne dolaştı.
Ancak, Malice Do'Urden'in Baenre mabedinin platformunda karşılaştığı kişi, Saygıdeğer Baenre'nin yaşlı ve zayıf düşmüş bedeni değildi. Oturan Saygıdeğer Ana bir drow için yaşlı değildi.
Aslında, bu drow Malice'den daha yaşlı değildi ve oldukça ufak tefekti. Malice onu fazla iyi tanıyordu.
"SiNafay!" diye haykırdı. Neredeyse tepe taklak düşecekti.
"Malice," diye yanıtladı diğeri sakince.
Binlerce sıkıntılı olasılık Malice'in zihninde dolaştı. SiNafay Hun'ett kaderi çizilmiş evinde korkudan titreyerek ailesinin ortadan kaldırılışım bekliyor olmalıydı. Fakat işte SiNafay burada oturuyordu; rahatça ve Menzoberranzan'ın en önemli ailesinin kutsanmış salonunda!
"Sen buraya ait değilsin!" diye karşı çıktı Malice, narin yumruklarını iki yanında sıkarak. Rakibine oracıkta ve o an saldırma, SiNafay'ı kendi elleriyle gırtlaklama olasılıklarını değerlendirdi.
"Rahatla Malice," dedi SiNafay kayıtsızca. "Ben de Saygıdeğer Baenre'nin daveti üzerine burada bulunuyorum, tıpkı senin gibi."
Saygıdeğer Baenre'nin bahsinin geçmesi ve nerede olduklarının anımsatılması Malice'i büyük oranda sakinleştirdi. Baenre Evi'nin mabedinde, hiç kimse aksi davranamazdı! Malice yuvarlak platformun diğer ucuna ilerledi ve bakışlarını SiNafay Hun'ett'in kendini beğenmişçe sırıtan yüzünden hiç ayırmadan oturdu.
Bitmek tükenmek bilmeyen birkaç sessiz saniyenin ardından, Malice aklmdakileri söylemek zorundaydı. "Narbondel'in son karanlığında aileme saldıran Hun'ett Evi'ydi," dedi. "Bunun için bir sürü tanığım var. Hiçbir şüphe olamaz!"
"Hiç şüphe yok," diye yanıtladı SiNafay. Kabullenişi Malice'i hazırlıksız yakalamıştı.
"Yaptığını itiraf mı ediyorsun?" diye sordu, duraksayarak.
"Gerçekten öyle," dedi SiNafay. "Bunu hiç inkar etmedim."
"Yine de yaşıyorsun," dedi Malice kibirle. "Menzoberranzan kanunları sana ve ailene karşı adaleti uygulayacaktır."
"Adalet mi?" dedi SiNafay, bu saçma kavrama gülerek. Adalet hiçbir zaman kaos içindeki Menzoberranzan'da düzen yalanını sürdürmek için bir maske olmaktan öteye gitmemişti. "Örümcek Kraliçe'nin benden istediği şekilde davrandım."
"Eğer Örümcek Kraliçe yöntemlerini onaylasaydı, zafer kazanan sen olurdun," diyerek mantık yürüttü Malice.
"Pek değil," diyerek araya girdi bir başka ses. Saygıdeğer Baenre büyülü bir şekilde platformun en uzak köşesindeki koltukta rahatça oturur şekilde ortaya çıkar çıkmaz, Malice ve SiNafay döndüler.
Malice, hem konuşmalarını gizlice dinlediği, hem de SiNafay'a karşı iddialarını böylesine açıkça çürüttüğü için yıpranmış Saygıdeğer Anaya bağırmak istedi. Ancak, Malice beş yüz yıldır Menzoberranzan'ın tehlikelerine rağmen hayatta kalmayı, öncelikle Saygıdeğer Baenre gibi birine öfkelenmenin sonuçlarını iyi bildiğinden başarabilmişti.
"Hun'ett Evi'ne karşı suçlamada bulunma hakkı talep ediyorum," dedi soğukkanlılıkla.
"Verildi," diye yanıtladı Saygıdeğer Baenre. "Senin de söylediğin ve SiNafay'ın kabul ettiği gibi, hiçbir şüphe olamaz."
Malice zafer edasıyla SiNafay'a döndü, ancak Hun'ett Evi'nin Saygıdeğer Anası hala rahatça ve endişesiz halde oturuyordu.
"O halde, neden burada?" diye haykırdı Malice, sesinde patlayıcı bir şiddetin izleriyle. "SiNafay bir suçlu. O-"
"Sözlerine karşı çıkmadık," diye sözünü kesti Saygıdeğer Baenre. "Hun'ett Evi saldırdı ve yenildi. Bu tür bir davranışın cezası iyi biliniyor ve kabul ediliyor. Yönetici konsey adaletin işlediğini görmek için hemen bugün toplanacak."
"O halde, SiNafay neden burada?" diye sordu Malice.
"Saldırımın bilgeliğinden şüphe mi ediyorsun?" diye sordu SiNafay, Malice'e, kıkırdamasını bastırmaya çalışarak.
"Sen yenildin," diye anımsattı Malice, kısa ve öz. "Bu bile tek başına sana bir yanıt olmalı"
"Saldırıyı Lloth istedi," dedi Saygıdeğer Baenre.
"O halde, neden Hun'ett Evi yenildi?" diye sordu Malice inatla. "Eğer Örümcek Kraliçe-"
"Örümcek Kraliçe'nin Hun'ett Evi'ne koruma bahşettiğini söylemedim," diyerek Malice'in sözünü kesti Saygıdeğer Baenre, biraz öfkelenerek. Malice yerini ve içinde bulunduğu açmazı anımsayarak, koltuğunda kıpırdandı.
"Sadece saldırıyı Lloth'un istediğini söyledim," diye sürdürdü Saygıdeğer Baenre. "On yıldır, tüm Menzoberranzan kişisel savaş gösterinize katlandı. Her ikinizi de temin ederim ki, merak ve heyecan uzun zaman önce tükendi. Artık bir karara bağlanmalı."
"Ve bağlandı," diye açıkladı Malice koltuğundan kalkarak. "Do'Urden Evi galip geldi ve ben de SiNafay Hun'ett ve ailesine karşı suçlama hakkımı talep ediyorum!"
"Otur, Malice," dedi SiNafay. "Ortada senin basit suçlama hakkından daha fazlası var." Malice onay bekleyerek Saygıdeğer
Baenre'ye baktı, ancak, içinde bulunduğu durumu düşününce, SiNafay'ın sözlerinden şüphe edemezdi.
"İş bitti," dedi Saygıdeğer Baenre ona. "Do'Urden Evi kazandı ve artık Hun'ett Evi olmayacak."
Malice koltuğuna geri oturdu ve SiNafay'a küstahça gülümsedi. Ancak, yine de, Hun'ett Evi'nin Saygıdeğer Anası birazcık bile endişelenmiş görünmüyordu.
"Evinin yok edilişini büyük bir keyifle izleyeceğim," diye garanti verdi Malice rakibine. Baenre'ye döndü. "Ceza ne zaman infaz edilecek?"
"Edildi bile," diye yanıtladı Saygıdeğer Baenre esrarengiz bir biçimde.
"SiNafay yaşıyor!" diye haykırdı Malice.
"Hayır," diye düzeltti yaşlı Saygıdeğer Ana. "Bir zamanlar SiNafay Hun'ett olan yaşıyor."
Malice şimdi anlamaya başlıyordu. Baenre Evi her zaman fırsat düşkünü olmuştu. Saygıdeğer Baenre kendi koleksiyonuna katmak üzere Hun'ett Evi'nin bir yüce rahibesini çalıyor olabilir miydi?
"Onu sen mi barındıracaksın?" diye sorma cüretini gösterdi Malice.
"Hayır," diye yanıtladı Baenre açıkça. "Bu iş sana düşüyor."
Malice'in gözleri büyüdü. Lloth'un yüce rahibesi olduğu günlerde kendisine verilen görevlerin içerisinde hiç bu kadar tatsız olanını anımsamıyordu. "O benim düşmanım! Ona barınma sağlamamı mı istiyorsun?"
"O senin kızın," diye cevabı yapıştırdı Saygıdeğer Baenre. Ses tonu yumuşadı ve ince dudakları çarpık bir gülümsemeyle aralandı. "Ched Nasad ya da ırkımıza ait bir başka şehre yolculuğundan dönen en büyük kızın."
"Bunu neden yapıyorsun?" diye sordu Malice. "Daha önce hiç görülmemiş bir şey."
"Tamamen doğru değil," diye yanıtladı Saygıdeğer Baenre. Düşüncelere gömülüp, drow şehrindeki sonu gelmez savaşların bazı tuhaf sonuçlarını anımsarken, parmaklarını önünde hafif hafif birbirine vuruyordu.
"Dışarıdan bakınca, gözlemlerin doğru," diyerek Malice'e açıklamayı sürdürdü. "Ancak, Menzoberranzan'da görülenlerin ardında pek çok şey olduğunu bilecek kadar akıllı olduğun kesin. Hun'ett Evi yok edilmeli-bu değiştirilemez-ve Hun'ett Evi'nin tüm asilleri katledilmeli. Ne de olsa, medeni olan bu." Bir sonraki sözlerinin anlamının Malice tarafından tamamen anlaşılmasını garantilemek için biran duraksadı. "En azından katledilmiş gibi görünmeliler."
"Ve bunu da sen mi ayarlayacaksın?" diye sordu Malice.
"Ayarladım bile," diyerek onu temin etti Saygıdeğer Baenre.
"Fakat amaç ne?"
"Hun'ett Evi sana karşı saldırı başlattığında, Örümcek Kraliçe'den çabaların için yardım istedin mi?" diye sordu Saygıdeğer Baenre açık açık.
Soru Malice'i irkiltti, beklenen yanıt ise oldukça rahatsız etti.
"Ve Hun'ett Evi püskürtüldüğünde," diye sürdürdü Saygıdeğer Baenre soğuk bir şekilde, "Örümcek Kraliçe'ye şükranlarını sundun mu? Zafer anında Lloth'un bir hizmetkarını çağırdın mı, Malice Do'Urden?"
"Burada yargılanıyor muyum?" diye haykırdı Malice. "Yanıtı biliyorsun, Saygıdeğer Baenre." Yanıtlarken, bazı değerli bilgileri veriyor olabileceğinden ürkerek huzursuzca SiNafay'a bakmıştı. "Örümcek Kraliçe ile ilgili durumun farkındasm. Lloth'un güvenini geri kazandığıma dair bir işaret görene dek bir yochlol çağırmaya cüret etmem."
"Ve hiçbir işaret görmedin," diye belirtti SiNafay.
"Rakibimi alt etmek dışında hiçbir şey," diye gürledi Malice ona.
"Bu Örümcek Kraliçe'den bir işaret değildi," diye temin etti, onları Saygıdeğer Baenre. "Lloth aranızdaki çatışmalara karışmadı. Sadece bitirilmesini istedi."
"Sonuçtan hoşnut mu?" diye sordu Malice pervasızca.
"Buna şimdi karar verilecek," diye yanıtladı Saygıdeğer Baenre. "Yıllar önce Lloth, Malice Do'Urden'in yönetici konseyde yer alması konusundaki isteğini açıkça belirtmişti. Narbondel'in bir sonraki ışığından başlayarak, bu böyle olacak."
Malice'in çenesi gururla kalktı.
"Ama ikilemini anla," diyerek payladı onu Saygıdeğer Baenre, koltuğundan kalkarken. Malice derhal geri çöktü.
"Askerlerinin yarıdan fazlasını yitirdin," diye açıkladı Baenre. "Üstelik etrafında toplanıp seni destekleyecek geniş bir ailen yok. Şehrin sekizinci evini yönetiyorsun, ancak Örümcek Kraliçe'nin gözünden düştüğün herkes tarafından biliniyor. Do'Urden Evi'nin konumunu ne kadar uzun koruyacağını sanıyorsun? Yönetici konseydeki yerin daha onu elde etmeden risk altında!"
Malice yaşlı Saygıdeğer Ananın mantığını çürütemezdi. Her ikisi de Menzoberranzan'ın yöntemlerini bilirlerdi. Do'Urden Evi böylesine açıkça sakatlanmışken, daha aşağıda bir ev, mevkisini yükseltmek için bu fırsattan yararlanabilirdi. Hun'ett Evi'nin saldırısı Do'Urden arazisinde yapılan son savaş olmayabilirdi.
"Bu yüzden, sana SiNafay Hun'ett'i veriyorum... Shi'nayne Do'Urden... yeni bir kız evlat, yeni bir yüce rahibe," dedi Saygıdeğer Baenre. Sonra açıklamasına devam etmek üzere SiNafay'a döndü, ancak Malice birdenbire düşüncelerine ulaşan bir ses; telepatik bir mesaj tarafından dikkatinin çelindiğini fark etti.
Onu sadece gereksinimin olduğu sürece barındır, Malice Do'Urden, diyordu. Malice iletişimin kaynağını tahmin ederek etrafına bakındı. Baenre Evi'ne daha önceki bir ziyaretinde, Saygıdeğer Baenre'nin telepatik bir yaratık olan mind flayen ile tanışmıştı. Yaratık görünür hiçbir yerde yoktu, ama Malice mabede ilk girdiğinde Saygıdeğer Baenre de değildi. Malice platform üzerindeki koltuklara tek tek göz gezdirdi, ancak taş mobilyaları işgal eden hiç kimseden iz yoktu.
İkinci bir telepatik mesaj şüpheye yer bırakmadı.
Doğru zaman geldiğinde, bunu bileceksin.
"... ve Hun'ett Evi askerlerinin geri kalan ellisi," diyordu Saygıdeğer Baenre. "Katılıyor musun, Saygıdeğer Malice?"
Malice, kabullenişle veya uğursuz bir ironiyle SiNafay'a baktı. "Katılıyorum," diye yanıtladı.
"Git, o halde, Shi'nayne Do'Urden," diye buyurdu Saygıdeğer Baenre, SiNafay'a. "Avluda geri kalan askerlerine katıl. Büyücülerim seni gizlilik içinde Do'Urden Evi'ne ulaştıracaklar."
SiNafay, Malice'in bulunduğu yöne doğru şüpheci bir bakış fırlattı ve sonra muhteşem mabetten çıktı.
"Anlıyorum," dedi Malice ev sahibine, SiNafay gittikten sonra.
"Hiçbir şey anladığın yok!" diye haykırdı aniden öfkelenen Saygıdeğer Baenre. "Senin için yapabileceğimin hepsini yaptım, Malice Do'Urden! Yönetici konseyde yer alman Lloth'un dileğiydi ve büyük bir kişisel bedel ödeyerek öyle olmasını ayarladım."
Malice o zaman, bütün şüphelerin ötesinde, Hun'ett Evi'ni harekete itenin Baenre Evi olduğunu anladı. Saygıdeğer Baenre'nin etkisinin ne kadar derine indiğini merak etti Malice. Belki de yaşlı
Saygıdeğer Ana, Jarlaxle ve savaşta son karar etkeni olan Bregan D'aerthe'nin askerlerinin hareketlerini de tahmin etmiş ve muhtemelen ayarlamıştı.
Bu olasılığı bulmak zorunda olduğu sözünü verdi Malice kendi kendine. Jarlaxle açgözlü parmaklarını Menzoberranzan'ın kesesinde oldukça derinlere daldırmıştı.
"Artık bitti," diye sürdürdü Saygıdeğer Baenre. "Şimdi artık kendi dalaverelerinle baş başasm. Lloth'un onayını kazanamadın ve bu senin ve Do'Urden Evi'nin hayatta kalmasının tek yolu!"
Malice'in parmakları koltuğun kolunu öylesine sıkı kavramıştı ki, neredeyse altındaki taşın çatırdamasını duymayı bekliyordu. Hun'ett Evi'nin yenilgisiyle, en genç oğlunun günahkar davranışlarını ardında bırakabilmeyi ummuştu.
"Yapılması gerekeni biliyorsun," dedi Saygıdeğer Baenre. "Yanlışı düzelt, Malice. Senin için kendimi öne attım. Başarısızlığın sürmesine tolerans göstermeyeceğim!"
"Düzenlemeler bize açıklandı, Saygıdeğer Ana," dedi Dinin Malice'e, Malice Do'Urden Evi'nin adamantit kapısına döndüğünde. Dinin avlu boyunca Malice'i izledi ve onun yanı sıra evin asillere ait bölümünün dışındaki balkona yükseldi.
"Tüm aile giriş odasında toplandı," diye sürdürdü Dinin. "En yeni üye bile," diye ekledi göz kırparak.
Malice oğlunun aptalca espri çabasını yanıtsız bıraktı. Dinin'i kabaca yana itti ve merkezi koridordan fırtına gibi geçip, tek bir kudretli sözcükle, giriş odasının kapısına açılmasını buyurdu. Örümcek şekilli masanın uzak ucundaki tahtına ilerlerken, ailesi önünden kaçıştı.
Uzun bir toplantı olacağını, önlerindeki yeni durumu öğrenmeyi ve üstesinden gelmeleri gereken güçlükleri bekliyorlardı. Tek elde ettikleri ise, Saygıdeğer Malice'in içinde yanmakta olan büyük öfkeye şöyle bir göz atmak olmuştu. Malice her birini tek tek süzdü ve istediğinden daha azını kabul etmeyeceğini her birinin şüphe götürmez bir şekilde bilmesini sağladı. Sanki ağzı çakıl taşları doluymuşçasma gıcırdayan sesiyle gürledi: "Drizzt'i bulun ve bana getirin!"
Briza karşı çıkmaya hazırlandı, ancak Malice ona öylesine soğuk ve tehditkar bir bakış fırlattı ki, sözcükleri kaybolup gitti. Annesi kadar inatçı olan ve her zaman bir tartışma için hazır olan en büyük kızı gözlerini kaçırdı. Ve Briza'nın dile getirilmeyen endişelerini paylaşmalarına rağmen, giriş odasındaki hiç kimse karşı çıkmaya yeltenmedi.
Sonra, Malice, bu görevi nasıl başaracaklarının ince ayrıntılarını kararlaştırmaları için onları bıraktı. Malice için ayrıntıların hiç önemi yoktu.
Tüm bu planda oynamayı düşündüğü tek bölüm, tören hançerini en genç oğlunun göğsüne saplayacağı bölümdü.
Karanlıktaki Sesler
Drizzt gerinip yorgunluğunu atmaya çabaladı ve kendini ayakları üzerine kalkmaya zorladı. Önceki gece basiliskle savaşırken harcadığı çaba, hayatta kalmak için son derece gerekli olan o ilkel konuma tüm benliği ile geçiş, bütün gücünü tüketmişti. Ancak Drizzt biliyordu ki, daha fazla dinlenme lüksüne sahip değildi; rothe sürüsü, garantili besin kaynağı, labirent gibi tünellere dağılmıştı ve geri getirilmesi gerekiyordu.
Drizzt her şeyin olması gerektiği gibi olduğundan emin olmak için, ona ev vazifesi gören küçük ve dikkat çekmeyen mağaraya çabucak göz gezdirdi. Gözleri oniksten yapılma panter heykelciğine takıldı. Guenhwyvar'ın arkadaşlığını derinden özlemişti. Basiliske karşı kurduğu pusuda, Drizzt panteri uzunca bir süre, neredeyse tüm bir gece, yannda bulundurmuştu ve Guenhwyvar'ın Astral Aleme geri dönüp dinlenmeye gereksinimi vardı. Drizzt'in dinlenmiş Guenhwyvaı/ı yeniden geri getirmesi için bir tam günden fazlası geçmeliydi ve heykelciği bu süreden önce, umutsuz bir durum haricinde kullanmak budalaca olurdu. Drizzt teslimiyetçi bir omuz silkişle heykelciği cebine koydu ve boş yere yalnızlığını uzaklaştırmaya çabaladı.
Ana dehlizin girişini kapatan taş barikatı çabucak inceledikten sonra, Drizzt mağaranın arka tarafındaki daha küçük sürünme tüneline ilerledi. Tünelin yanındaki duvarda bulunan çizikleri fark etti; günlerin akışını belirlemek için kendi attığı çentikler. Drizzt şimdi dalgın bir şekilde bir tane daha çizdi, ancak bunun önemi olmadığını fark etti. Çentik atmayı kaç sefer unutmuştu? Duvardaki yüzlerce çizik arasında kaç gün fark edilmeden yanından kayıp gitmişti?
Her nasılsa bu artık önemli görünmüyordu. Avcının yaşamında gecelerle gündüzler ve tüm günler bir olmuştu. Drizzt kendini tünelin içine çekti ve diğer uçtaki loş ışık kaynağına doğru uzun dakikalar boyunca süründü. Alışılmadık bir tür mantarın parıltısı sonucu oluşan ışığın varlığı normalde kara elfin gözleri için rahatsız edici olabilecekken, sürünme tünelinden geçerek uzun odaya girerken, Drizzt gerçek bir güvenlik duygusu hissediyordu.
Zemin kırılıp iki düzey oluşturmuştu. Alt kısım, içinden küçük bir dere geçen bir yosun yatağı iken, üst kısım yüksek mantarlardan oluşan bir koru idi. Drizzt, normalde burada pek hoş karşılanmamasına rağmen, koruya yöneldi. Myconidlerin, tuhaf bir insansı ve zehirli mantar çaprazlaması olan mantar-adamların endişeyle kendisini izlediklerini biliyordu. Bölgeye ilk seyahatlerinde, basilisk buraya gelmişti ve myconidler büyük kayıplar vermişlerdi. Şimdi şüphesiz korku dolu ve tehlikeliydiler, ancak Drizzt canavarı öldürenin kendisi olduğunu da bildiklerini sanıyordu. Myconidler budala yaratıklar değillerdi; eğer Drizzt silahlarını kınında tutar ve beklenmedik hareketler yapmazsa, mantar-adamlar muhtemelen onun korudan geçişini kabul edeceklerdi.
Üst taraftaki duvar on ayak yüksekliğinden fazlaydı ve neredeyse dimdikti, ancak Drizzt sanki duvar geniş ve düz bir merdiven sunuyormuşçasına kolayca ve çabuk tırmandı. En tepeye ulaştığında, bir grup myconid çevresine yayıldı. Bazıları Drizzt'in yarı boyundaydı, ancak çoğunluğu drowun iki katı kadar uzundu. Drizzt ellerini göğsü üzerinde çaprazladı. Bu, yaygın bir şekilde kabul edilen bir Karanlıkaltı barış işaretiydi.
Mantar-adamlar Drizzt'in görünümünü tiksindirici buldular -Drizzt'in onları bulduğu kadar tiksindirici-ancak, gerçekten de Drizzt'in basiliski yok ettiğini anlamışlardı. Uzun yıllar boyunca, myconidler bu başıboş drowun yanı başında yaşamışlar, her biri karşılıklı barınakları vazifesi gören yaşam dolu odalarını korumuştu. Burası gibi bir vaha, yenebilir bitkileri, balık kaynayan ırmağı ve bir rothe sürüsü ile, Karanlıkaltı'nın zalim ve boş taş mağaraları içerisinde sık rastlanan bir yer değildi ve dışarıdaki tünellerde dolaşan avcılar daima buraya uğrarlardı. Böyle zamanlarda bölgelerini savunmak Drizzt'e ve mantar-adamlara kalıyordu.