can dündar'ın 27 ocak cumartesi tarihli yazısı, geçtiğimiz cuma günü görevden alınan trabzon emniyet müdürü reşat altay'ın 'yazılmamış anıları' üzerineydi. bugün ise, radikal'de, neşe düzel'in ömer laçiner ile bir söyleşisi vardı. başlık çok güzel: "bütün faşist cinayetler pusuda işlenir"
"Zaten bütün faşist cinayetleri pusuda işlenir. Bunlar namerttirler. Dövüşerek, vuruşarak cinayet işlemezler bunlar. 1970'lerde ülkücüler tarafından öldürülenlere bakın, yarıdan fazlası pusuda öldürüldü. Gelip arkadan vurmak, tipik bir faşist cinayetidir."
kalbimin yağı eridi erimesine; ancak türkiye, ömer laçiner'in söyleşinin sonunda anımsattığı kararı vermişe benziyor: "Türkiye toplumu kendi içinde bir düşünsel ve manevi hesaplaşma yaşamak zorunda. Vicdanlı bir toplum mu olmak istiyor, yoksa vicdanını iptal etmiş bir toplum mu olmak istiyor. Başka toplumlarla insanca bir arada yaşamak mı istiyor yoksa insanlığından vazgeçmiş bir toplum mu olmak istiyor? Hangisi?"
bütün faşist cinayetler pusuda işlenir işlenmesine; ama ya tüm ülke bir pusu mekânına dönüşürse? o zaman ne yapılır?