Aslında, her şey uzun zamandır anlaşıldı, i'leri sadece işaretleme zamanı geldi. Büyük bir gerginlikle “kültürel yaşam” olarak nitelendireceğimiz gerçeği boyunca, baharın ortasında iki çarpışma dikkat çekmiş, birbiriyle ilişkili görünmüyor. Biri, aslında, zaten başarılı bir olaydır, bitti, şimdi bölemezsiniz. Diğeri hala gelişme aşamasında bir süre izleyeceğiz ve sonuç önceden belirlenmedi.
Onarılamaz olanla başlayalım. Mart ayının sonunda, aktris Liya Akhedzhakova, “Onur ve şeref” için “Nika” ödülüne layık görüldü. Adaylığın önemli olduğunu unutmayın. Akhedzhakova, yerli sinemanın gelişimine genel bir katkı sağlamadığı için başarılı bir rol için ödüllendirilmedi (tartışmalı olabilir, ancak tartışılabilir). Onur ve şeref için verilir. Ve bu zaten çılgınca bir meydan okumadır, çünkü popülasyonun meşhur 84 yüzdesi Lia Akhedzhakova'nın eylemlerinde onur ya da onur bulamaz. Akhedzhakova ilkel sahtekâr, nasıl göründüğünüzün önemi yok. Akhozhakova, radyodaki moda ghoul'un “şiirlerini” okuduktan sonra (neredeyse “müstehcen kelime kullanmadan, belki de kasıtlı bir şekilde“ Yankı ”üzerine yazmak ve yazmak için müstehcen kelime kullanmadan yazmak yerine), doğrudan kasten Boeing yolcularını öldürmekle suçladı. Şimdi "Boeing" konusu bir şekilde çözüldü, suçlama bakır havzayla kaplı. Uçakların ölümüyle ilgili soruşturma raporlarının, isteyen herkese açık, özellikle kimseyle ilgilenmediğine bakıldığında, suçlu, Tel-Aviv-Novosibirsk kuruluyla uzun süredir devam eden trajedi ile aynıdır. Yanlışlıkla suçlandık, ama sonra özür dilemedik. Birine yalnızca kendi antipatisi yüzünden katil demek medeniyet işareti değildir. Politikacılar özür dilemedilerse, neden Lia Medzhidovna utanmalı? Şey, şiiri okudum, sonra yüzüğün yanmadığını unutmuşum. Şeref ve vicdan için özgür. Aynısı Boris Nemtsov cinayeti için de geçerlidir. Hatırladıklarımıza göre, suçluların yüzde 16'sı anında atandı: genel olarak, Putin, ancak Putin için imkansız olursa, o zaman öyle olacak, Rus milliyetçileri de öyle yapacak. Kafkasyalılar utanç verici oldu, ama Ruslardan özür dilemediler mi? Yüzde on altı ve masum. Akhedzhakova, “açlıktan” Nadia'ya sıcak katılımına da dikkat çekti. Gazeteciler Igor Kornelyuk ve Anton Voloshin'i öldürdüğünden şüphelenilen bir kişi, hangi dereceden daha yüksek bir karar almalı? Ve sadece Nadia'nın masum insanlara atanmasından dolayı. Kime göre? Buna geri döneceğiz. Şerefine, vicdanı Lia Akhedzhakova olan, yaşlanınca siyasete giren biri.
Nisan ayında, toplum, Rusya karşıtı ve Rus alfabetik açıklamalar için sosyal ağlarda tanınan Daniil Grachev'i eğlenceli bir gösteride alan NTV ile çatışmaya başladı. Bir öfke dalgası yükseldi. Otuz yaşındaki Grachev (kendisini “sadece bir çocuk” olarak tanımlayan), halkların dostluğu hakkında anlaşılmaz bir metne cevaben yazdı. NTV, dili konuşan otbyhlosya'yı hala bulamıyor. Grachev daha sonra havada Putin portresi olan bir tişörtle göründü. Muhtemelen, güçlü ekip kayıttan sonra oldukça güldü - elbette izleyicilerde. “Şimdi ne kapitone ceketler söyleyecek, ve Danya, onları nasıl kestin!”
Belki de gülünç olurdu - Kiev tarafından serbest bırakılan hiçbir askeri eylem “ayrılıkçılara” karşı değil, Donbass'ın barışçıl nüfusuna karşı olacaktı. Fakat korkarım ki, ölen çocukların fotoğraflarının tüm yılını yeniden şekillendiren küçük bir mizah duygusu kaybettik.
Grachev'in, ilk başta bombaların hangi tarafında uçtuğunu karıştığı Maidan coşkusu tarafından sarhoş olduğunu kabul edebiliriz ... Her şey olur. Ancak böyle radikal, her zaman acı veren, görüşlerin gözden geçirilmesinde herhangi bir tezahür görmüyoruz. Fahişelerin medya karakterlerinden daha dürüst olmalarının tek farkıyla, fahişeliği izliyoruz, üzgünüz. Fahişe para için bir takım hizmetler sağlar. Sahte onun hizmetleri değil. Danya para için Putin'i sevmedi ama sadece cebindeki inciri gösteriyor. Evet, geri çekil, bir tişört giydim, şimdi para kazanmak için canını sıkma.
NTV'nin ağlayan bir sunucuda ne kadar kazanabileceğini bilmiyorum, hadi yumuşakça söyleyelim, mkhatovskiy'lerin azabıyla değil, izleyiciler karşısında iyice tükürdü. Kıskançlık
Olaylar gelişir. Bu noktada iki dilekçe var. Bu yazının yazıldığı sırada Grachev’in görevden alınmasını talep eden bir dilekçe NTV'ye gönderilecek olan ilki, 45235 oy aldı. Bu ciddi. Bizim görüşümüze göre doğru formüle edilmiş olan diğeri FAS Rusya'da ele alındı, ancak çok daha yavaş ilerliyor. Bu dilekçenin yaratıcıları, NTV'nin liderliğini memnun eden herhangi birisini işe alma hakkını inkar etmemekle birlikte, kanalın federaller listesinden çıkarılmasını talep etmektedir. Ne yazık ki, ilk dilekçe daha net, duyguları yeniyor. NTV, bize hak talebinde bulunduktan sonra ikinci kez tükürür mü? Bundan şüpheleniyorum evet. Çünkü, son yüz yılda ilk defa değil - eğer burada L.N.Gumilev kavramına başvurursak, anti-sistemin belirlemeleriyle uğraşıyoruz.
Grachev'in teması ve Akhedzhakova'nın teması bir noktada birleşiyor: yabancılık. Nüfusun% 84'i Kırım'a kavuştuğu için mutluydu ve Novorossia'yı destekliyor. Öte yandan,% 16 Kırım'ı (elbette Kırımlara sormadan) vazgeçmek istiyor ve hala “Maidan'ın ışığı” ile aydınlatılıyor. Bir elitariy tamamen Rusya’nın ATO’ya katılmasını talep etti (Zayıf, Denis’in çocuk pantolonundan yetişmemiş yaşlı!) Ancak on altı seksen dört vicdan ve onur atama kabiliyetine sahipti. Bu seçkinler, metastazlar gibi, güç yapıları haline geldi, eğer yetkililer hepsini ciddiye almak istiyorsa - canlı etle kusmak zorunda kalacaksınız. Ve acıtıyor. Olduğu gibi olmasına izin ver. Venediktov ile çok eski dost selfie Leontiev hatırlıyor musunuz? Hayır, kimse tartışmaz, radyo stüdyolarında savaşmaz, ama kan hala akarken birlikte içirmek için ... Evet, evet, hep aynı şeyim, kan hakkında.
"Aramızda kan var," dedi Novorossia'nın gönüllülerinden biri, eski karşılıklı arkadaşlarımızın bazılarını tedavi etmeye geldiğinde.
Aramızda kan var - insanlar ve seçkinler için kendisine saygı duyan tabakalar arasında, bir dereceye kadar yetenekleri, bağlantıları ve ılık yağa erişimleri göz önüne alındığında. En büyük elitist, tanınmış TV yazarı Bykov, son zamanlarda halkın petrol yüzünden tahrip olduğunu yazdı. Yayıncı Dometi Zavolsky 'e göre, Bykov halkı ve kendini şaşırtmıştı. Gerçeğin sözleri: En Putin yanlısı projeler arasında, az yerdeki boğalar anlamıyor. Hatırlıyorum (daha genç ve daha saftım) Bir keresinde Mikhail Leontyev'e neden Ordusunun Çeçenya'da “sivil nüfusla” savaştığını söyleyen dergisinde Bykov'un “peri masallarını” yayımladığını sordum. Bu bazı Leontief görüşlerine aykırı değil mi? Evet, olamaz, evet saçma, ama böyle bir şey yayınlamadım! Dergiyi açtım ve sağ sayfaya düştüm. Bu noktada Leontyev, misafirleri katliamcıları ziyafet salonunun perdesinin arkasında bulduklarında Theodoric gibi tamamen anlaşılmaz bir şeyle mırıldandı.
Ben saftım. Hükümet yanlısı ve liberal muhalefet seçkinlerinin yıkıcı birleşmesini henüz anlamadım. Tekrar - neden canlı etle gözyaşı?
Ancak, antisystem terimine geri dönelim. Tanım olarak, Gumilev'in kendisi, "Antisistem - insanların dünyaya olumsuz bakacakları sistem bütünlüğü". Çekirdek mahkum gibi uyuyor. Çok daha olumsuz, tüm insanlar "kepçe" olarak ilan edildiğinde (o sırada yetkililere karşı tweet atmakla o zaman hiçbir zaman Akhedzhakova'yı kepçe yapmak zor muydu?) "Kapitone ceketler", "Colorado", "sığırlar", bu insanlar "lirikriyat" talep edildiğinde ", Ona ver" tesisin bittiğini, krematoryumun başladığını hissetmek için "vb. vb
Elit nedir - herkes için açıktır. Bu halkın en iyi kısmı, ama şüphesiz onun bir parçası, et eti.
Son zamanlarda sık sık "sözde elit" terimini kullandım. Ancak, yeterince doğru değil. Sahte seçkinler gerçek seçkinlere ulaşmazlar, ancak onun altındaki taklitçiler arasında kaybolma eğilimindedirler. Aslında, zararsızdır. Bu sadece birinin haksız bir şans meselesi değil, aynı zamanda onunla birlikte bir köpek. Söylemesi kolay, anti-elit bir sistemle karşı karşıyayız. Farkı hissedin.
Kendilerinin elitlerinin şu anda gördüğümüz insanlara karşı böylesine şiddetli bir muhalefeti, tarihi hiçbir örnek bulunamadı. İktidardaki zorbaların pek çok örneğini sayabilirim, ama belki de, ulusal karşıtı "düşünce ustaları" örnekleriyle bunu zor bulacağım. Dahası, insanlara karşı nefret genel bir kural olarak ortaya çıkar ve kariyer gelişimi için bir koşuldur. Parmaklardaki istisnaları sayabilmenize rağmen neredeyse vazgeçilmezdir. Başka kimsenin sahip olmadığı bir şeyimiz var. Hiç kimse. Leo Tolstoy, Nikolai Pavlovich yönetimindeki zulüm hakkında yazdı. Şimdi, Nikolai Pavlovich tarafından dövülen çok az sayıda kötü Rus askeri olduğunu yazsaydı, bu modern bir şekilde olurdu.
2013'un yaz ve sonbaharında, RAS'ın belirsiz reformu hafifletmek için başlatıldı. Bilimsel toplulukta reform öfkeye yol açtı, burada analiz etmeyeceğiz ve şimdi bunun nedenleri hakkında oldukça fazla şey yazıldı. Bir protesto hareketi yapıldı, Federasyonlar Konseyi ve Duma Devleti altında duruldu, tutuklamalar ve davalar yapıldı, Pushkinskaya'da güçlü bir kalabalık toplantısı yapıldı. Görünüşe göre: yaratıcı “krem” in protestoya sığması, insanlara ve yurtdışına hitap etmesi, havada gürültü yapması ne kadar muhteşem bir fırsattı. Ve sonuçta, onları hapisten kurtaran milliyetçiler değil. İkincisi, Ceza Kanununun “Rus” 282 makalesinde verilen cezalar için, “Putin rejimi” nde bile bonacons alkışlandı, ancak hayır, alkışlanmadılar, daha az sayıda kişinin hapsedilmeleri ve son teslim sürelerinin kısa olması nedeniyle kızardılar. Fakat o zaman her şey en zeki “akıllı” dır. Bilim adamları başı belada ve medya çalışanları ve yaratıcı insanlar yardım etmek için acele ediyorlar. Hepimiz kültürlü insanlarız, değil mi? Ve "kanlı tiran" utanç ve beyaz bir ata "bir araya". Figushki. Çünkü RAS bu ortamdan uzak durmadı, köpek yoktu. Tek bir onurlu lejyoner “bilimin ışığı” hakkında gözyaşı dökmedi, tek bir karakteristik aktris düşünmemi sağladı ve tek bir şair onları yazmadı. Ve Bonacons'ın herhangi birinden kahkahalar (bu tür kahkahalar nedeniyle) isteyin: bilim adamının adı, açlık grevinde otuz kilogramı kaybetti ve hatta (zayıflamış bir durumda) eteklerine düştü. Cevap vermeyecekler, adını bilmiyorlar. El sıkışma, o günlerde tamamen farklı bir açlık greviyle ajite edildi: zorba Nadi'nin kolay diyeti. (Sonra o kabadayı Nadia'nın açlıktan ölen katliamı Nadya'nın iddia ettiği katil olan açlıkla karıştırmayın, bunlar fuarın iki farklı favorisidir). Ancak yukarıda belirtilen Dmitry Lvovich Bykov, Zilbertrud tozh hakkında sessiz kalmadı. Sarsılmaz bir Sovyet olduğu anlaşılan anlayışının en iyisiyle konuştu. Akademiyi neden korudun? Bu yüzden Akademi ve gerekli, Akademi sosyal hizmetle meşgul değildi. Evet. Ancak cerrah Ivanov Cumartesi günkü işe gitmiyor, bir nedenden dolayı parmaklarınızı tutmanız gerekiyor, dikkat etmeniz gerekiyor. Ancak bir zamanlar bu muhteşem bykovsky demarche hakkında yazdım.
Ancak tüm bu kronik muhalefetin, Rusya Bilimler Akademisi'nin protestoları kadar büyük bir koz almamış olması garip mi? Hiç tuhaf değil. Antisistem organik olarak yaratılış etrafında birleşmekten acizdir. Akademi, Rus tarihinin gururu, aktif (tüm 20. yüzyıla ve daha iyi olmadığını kanıtlamış 1991. yüzyıla rağmen) yaratıcı gücü. Her çatışma karakterlerimiz için iyi değildir. El sıkışma bloglarından çıkan çatışmanın ortasında başladı: evet "bilimimiz var mı"? Evet, "XNUMX'lerde gerçek bilim adamları öldürüldü, sadece işçi fakültesi kaldı", ama "RAS bir Sovyet kurumu, olacak ya da olmayacak ne fark eder?" Yukarıdakilerin tümü benim icatlarım değil, alıntıdır. İşte burada: RAS onlar için “Sovyet” ve görünüşe göre yapay olarak “özgür dünyanın” hücrelerinden tasarlanmış ve XNUMX yılına kadar karanlık nemli bodrumlarda saklanmış olan onlar Sovyet değiller. Tek kelimeyle, Silbertrude konumunu özetledi ve duyuldu. Temsilciler Meclisi, Temsilciler Meclisini yenme gereğini bir kez daha haykırdı. Hırsız bağırdı: Hırsızı durdurun.
Ukraynalıların yıkıcı, korkunç, şiddetli fenomeni, bu, Rusya Bilimler Akademisinin el sıkışma aktiviteleri için anlaşılmaz değil, burada tüm kamarilla, çekinceye uyuyor. Kısmen, bence bu unutkanlık, tüm ödüllerin, sineklerin, projelerin ve nefret edilen Rusya'dan alınan diğer beslemelerin yanı sıra iradesini dayatabilme fırsatının yanında olacağına olan güvene dayanıyor.
Ne yazık ki, güvenleri boş değil ve basit değil. Tüm Chkhartishvili'den, Akhedzhakova ve Sedakova'dan Ulitskaya ile gidecek hiçbir yerimiz yok. Uzun zaman önce P. Palievsky tarafından “Genius Kavramı Üzerine” adlı makalesinde tarif edilen sonsuz kaba dans figürleri.
Chkhartishvili örneğine göre, anti-sistemin işleyişini zaten analiz ettim, ancak süreç buna değmez. İlk başta, sadece ana şovmen, şovmen, tüm şovmenlere atanır. Tabii ki, okul tarih derslerinde sinekleri yakalamadıysanız ve ayrılmadan sıkılmadığınız sürece, dedektiflerinin okunması kolay olduğu iddiasına gerek yoktur. Ama neden o ışık türünün diğer ustalarından daha iyi? Daha ilginç yazdıkları birçok şey var. Neden bir domuz dergisi "Spark" ve radyo istasyonunu sıraladı ve sonra TV'yi çekti? Evet, "zalim Putin" işte. Ticari başarıya ve serbest bir pazara gerek yok: iki hiper ekran versiyonu diğerinin bir başarısızlığına neden oldu, biz başrol oyuncusu üç kez değiştirmek zorunda kaldık. Üçüncü kez, kendi kendini yöneten vatansever olan Nikita Mikhalkov, kendisinin Russophobic ve dirty oyunlarını oynayarak katıldı. Ve hiçbir şey, hasta bile değil. Ama bu bütün mnogohodovka değil. Şimdi dedektif bir şekilde Rus Devletinin tarihi konusunda genel uzman haline geldi. Hem “yeni Karamzin” fikrinin aptallığına hem de metinlerin okuma yazma bilmediğine histerik bir şekilde gülebiliriz - ama sürükleyen, entelektüel devlerin olması gereken yere sürüklenir, wizengamot. Ulusun bir diğer ulusal karşıtı vicdanı.
Bir komploya düşmek istemiyorum. Nasıl çalıştığını bilmiyorum ama işe yarıyor. Bize bu onur ve vicdanı, birinin elimizdeki tüm olasılıklarını bize kim atacaktı. Anti-metastazlar güç yapıları yoluyla filizlenmiştir.
Bu arada, aslında, büyük Russophobe Latynina'nın adını kimin yazdığını hatırlayan var mı? Sadece ilginç. İşte bu. En saçma olan şey, yaklaşık on yıl önce, “sahte elitler” ve onların yıkıcılığı hakkında her türlü koleksiyonu yayınlamanın zamanı gelmişti. Sputunların anti-Putinistlerle olan sonsuz, durmak bilmeyen meseleleri ve o ve başkalarının aileleri zaten aynı ABD'ye taşındı.
Öyleyse, anti-sistemistlerin utanmaları gerekmez. Ve onlar, Tanrı'nın gördüğü, utanmadığını.
Şimdi, Kiev'de vahşice öldürülen yazar Olesya Buzina'nın yasını tuttuğumuzda, namus-vicdanlıların hiçbiri öfkeli bile değildi. Cinayet günü, Shenderovich blogunda Charlie Chaplin’in doğum günü hakkında yazdığı Sedakov, İtalya konularıyla ilgili sıkıcı bir sıkıntı yaşadı. Işık Maidan hala onun için parlıyor. Ne Odessa'daki şehitlerin ne de bombardıman sırasında öldürülen Donbass'ın çocukları ne de öldürülen Oles - hiçbir şey onu kendinden utandırmaz.
2 May NTV'nin Pugachev'i söyleyeceğinden şüphem yok. Onlara yas mı tutuyoruz? NTV Grachev'in programdan ayrılacağına bahse girebilirim. Ülkemizi yok eden toplam kanser tümörünün arka planında, Danya Grachev hiçbir şey, hiçbir şey, söylemeye değmez. Ama başlamak için gerekli olan bir şey var, böylece burada kendilerini gerçekten usta hissetmiyorlar. Federal kanalın statüsünün NTV'sinden mahrum bırakıldığını iddia edelim. Tabii ki Grachev seyirciye karşı çok sevimliydi tabii ki. Ruslar Yeni Rusya'da ölüyor. Rusya'dan birçok gönüllü, sivil halkı korumaya, isyancıların askeri kaderini paylaşmaya gitti. Rusya savaşta olmasa da, bu bizim savaşımız. Ve her durumda, bu sadece Novorossia'ya karşı değil, aynı zamanda Rusya'ya karşı da bir savaş. Ve hiç bu kadar feci bir geçmişimiz olmadı. Yerel Bonapartistlerin yürüyüşlerini 1812’te hayal edemiyoruz. Neden şimdi buna katlanıyoruz? Hepimiz aynı, izin vermeyeceğiz.