Patmos, Yunanistan
Ege Denizi'nde küçük, dağlık bir nokta olan 13 mil karelik Patmos adası, Hıristiyan geleneğine göre, inancından dolayı Romalılar tarafından zulüm gören Aziz John'un MS 95'te sürgüne gönderildiği ve İncil'ini yazdığı yerdir. ve Vahiy Kitabı. On yüzyıl sonra, 1088'de bir keşiş adada azize adanmış bir manastır inşa etti. Bu, Patmos'u bir hac yeri ve bu güne kadar kalan bir Yunan Ortodoks öğrenim merkezi olarak kurdu. 1999'da Unesco, İlahiyatçı Aziz John Manastırı'nı, Aziz John'un vahiylerini Tanrı'dan aldığı söylenen Mahşer Mağarası ve yakınlardaki Orta Çağ yerleşimi Chora ile birlikte bir Dünya Mirası alanı ilan etti. Unesco şunları söyledi: Dünyada Hristiyanlığın ilk zamanlarına kadar uzanan dini törenlerin hala değişmeden uygulandığı birkaç yer daha var.
Sado Adası, Japonya
Etkileyici dağları, yemyeşil ormanları ve ılıman iklimi ile Sado Adası artık popüler bir inziva yeri. Ancak orta çağda, Japonya Denizi'ndeki Niigata Eyaletinin 32 mil batısındaki ada, zamanın hükümdarlarının gözünden düşenler için bir sürgün yeriydi. 722'den başlayarak imparatoru eleştiren şair Asomioyu Hozumi ile birlikte 70'den fazla insan - özellikle aristokratlar ve sanatçılar - buraya sürgüne gönderildi. Diğer sürgünler arasında 1220'de Kamakura şogunluğuna karşı bir darbe girişiminde bulunan İmparator Juntoku ve 1271'de Budizm'in radikal bir biçimini vaaz eden keşiş Nichiren vardı. Bugün pek çok kişi, adanın eklektik nüfusunu ve kültürel zenginliklerini (Sado'nun 30'dan fazla Noh aşamasına sahip olması ve Gösteri Sanatları Adası olarak bilinir) bu erken sürgünlerin varlığına bağlıyor.
Sainte-Marguerite Adası, Fransa
Akdeniz'deki Cannes kıyılarının hemen dışında, küçük, ormanlık Sainte-Marguerite adası - yaklaşık iki mil uzunluğunda ve yarım mil genişliğinde - tarihin en esrarengiz mahkumlarından birine ev sahipliği yapıyordu. Kimliği büyük olasılıkla siyah kadife bir maskenin arkasına gizlenen mahkum, 1687'de, Louis XIV döneminde adaya getirildi ve o zamanlar bir devlet hapishanesi olan Kraliyet Kalesi'ne kilitlendi. (Kısır hücresi hala görülebilmektedir.) Daha sonra Bastille'e taşındı ve 1703'te yaklaşık 45 yaşında öldü.
Tutuklunun kimliği ve tutuklanma nedeni hala bilinmiyor. Ancak yüzyıllar boyunca, çok fazla spekülasyona konu oldular. Louis'nin ağabeyi olduğuna dair popüler bir teori, Alexander Dumas'ın klasik hikayesinin temeli oldu. Demir Maskeli Adam .
Kraliyet Kalesi, 20. yüzyıla kadar hapishane olarak kullanılmaya devam etti. Bugün, deniz arkeolojisine adanmış Musée de la Mer'e ev sahipliği yapıyor.
Robinson Crusoe Adası, Şili
1704'te İngiliz korsan Alexander Selkirk, gemisinin kaptanı ile tartıştıktan sonra Pasifik'teki Isla Más a Tierra'da mahsur kaldı. Beş Liman . Şubat 1709'da geçen bir gemi tarafından kurtarılana kadar dört yıldan fazla bir süre boyunca Şili'nin Valparaiso kentine 418 mil uzaklıktaki engebeli 29 mil karelik adada tek başına yaşadı ve balık, ıstakoz, keçi ve foklarla beslendi. Woodes Rogers , kaptan kurtarıldıktan sonra Selkirk'i Keçi Derileri giymiş, ilk Sahiplerinden daha vahşi görünen bir adam olarak tanımladı. Selkirk'in çilesinin Daniel Defoe'nun romanına ilham kaynağı olduğuna inanılıyor Robinson Crusoe , 1719'da yayınlandı.
Şili hükümeti, turizmi çekme umuduyla 1966'da Isla Más a Tierra'yı Robinson Crusoe Adası olarak yeniden adlandırdı.
Şeytan Adası, Fransız Guyanası
Tarihin en kötü şöhretli ceza kolonisi olan Şeytan Adası, biri anakarada başkent Cayenne'e yakın olan birkaç hapishaneden ve en tehlikeli suçlular için ayrılmış üç açık denizden oluşuyordu: Isle Royale, Isle St. Joseph ve küçük Şeytan Adası. Napolyon 1854'te ceza kolonisini kurdu ve 1938'de resmi olarak kapanmadan önce yaklaşık 80.000 Fransız mahkum -suçlular, casuslar ve siyasi mahkumlar- oraya gönderilecekti. Oradayken, hükümlülerin çoğu ya kereste kamplarında ağır çalışmaya atandılar. ya da bir make-work projesinden başka bir şey olmayan Route Zero adlı yol mahkumlarının inşasında. Ceza kolonisi, hastalık, zorlu çalışma koşulları ve açlıktan kaynaklanan yüksek ölüm oranı nedeniyle Kuru Giyotin olarak da biliniyordu. (Kereste kamplarında günlük çalışma kotalarını karşılamayan mahkumlara yemek verilmedi.) Tahminen 50.000 mahkum öldü.
Tanınmış mahkûmlar arasında en ünlüsü, yanlışlıkla vatana ihanetten hüküm giyen ve 1895'ten 1899'a kadar dört buçuk yılını orada hücre hapsinde geçiren Yüzbaşı Alfred Dreyfus'tu. Bir diğeri, 1968'deki anıları, Kelebek , kaçışını anlatırken en çok satan ve büyük bir sinema filmi oldu.
1960'ların ortalarında, o zamanlar terk edilmiş ve aşırı büyümüş olan Şeytan Adası, Fransız hükümeti uzay merkezinin yeri olarak Fransız Guyanası'nı seçtiğinde yeni bir hayata kavuştu. Uzay ajansı, fırlatma yörüngesindeki üç açık deniz adasını satın aldı ve 1980'lerde hapishane binalarının çoğunu kültürel miras alanı olarak korumaya karar verdi.
Cape Town'un yedi mil açığında, rüzgarın savurduğu Masa Körfezi'nin karşısında yer alan Robben Adası, son 400 yılın çoğunda bir sürgün yeri olmuştur.(Hoberman Koleksiyonu/Corbis)
Sert suçlular ve siyasi muhaliflerden oluşan yaklaşık 300 mahkum, Galapagos Adaları'nda son derece zor koşullar altında hapsedildi.(Danita Delimont / Alamy)
Şeytan Adası'ndaki birçok tanınmış mahkumun en ünlüsü, yanlışlıkla vatana ihanetten hüküm giymiş ve 1895'ten 1899'a kadar orada dört buçuk yıl hücre hapsinde kalmış olan Yüzbaşı Alfred Dreyfus'tur.(Danita Delimont / Alamy)
Erken bir İspanyol kaşif tarafından Isla de Alcatraces (Pelikan Adası) olarak adlandırılan San Francisco Körfezi'nin ortasındaki küçük, kayalık ada, Amerika Birleşik Devletleri'nin en korkulan hapishanelerinden birinin yeriydi.(Matt Campbell/epa/Corbis)
Alexander Selkirk'in bu Pasifik adasındaki çilesinin Daniel Defoe'nun romanına ilham kaynağı olduğuna inanılıyor. Robinson Crusoe , 1719'da yayınlandı.(Wolfgang Kaehler / CORBIS)
Aziz Helena
Güney Atlantik'in ortasında, Angola'dan 1.200 mil ve Brezilya'dan 1.800 mil uzaklıkta bulunan St. Helena adası, dünyadaki en uzak yerlerden biridir. Bu ayrıntı, Napolyon'u 1815'te Waterloo Savaşı'ndaki yenilgisinden sonra buraya sürgüne gönderen İngilizler için kaybolmadı. General ve 26 kişilik maiyeti, adanın altı odalı eski yazlık evi olan Longwood House'a yerleştirildi. Korgeneral. Napolyon zamanını okuyarak, bahçıvanlık yaparak ve anılarını dikte ederek geçirdi. Mülkte istediği yere gitmekte özgürdü, ancak dışarıdaki geziler için bir muhafızın eşlik etmesi gerekiyordu. Napolyon, 1821'de 51 yaşında St. Helena'da öldü.
Bugün, 47 mil karelik kayalık ada (4250 nüfuslu) bir İngiliz Denizaşırı Bölgesidir ve hâlâ yalnızca su yoluyla erişilebilir.
Coiba Adası, Panama
Panama'nın Pasifik kıyılarından on beş mil uzakta ve köpekbalığı istilasına uğramış sularla çevrili 122.000 dönümlük Isla Coiba, ülkenin en büyük adasıdır. İlk olarak Cacique Kızılderilileri ve daha sonra korsanlar tarafından iskan edilmiş, 1919'da Panama'nın en tehlikeli suçluları için bir ceza kolonisi olarak kurulmuştur. Omar Torrijos ve Manuel Noriega'nın askeri diktatörlükleri altında siyasi muhalifler oraya gönderildi. İnsan hakları grupları, işkence ve cinayet olayları da dahil olmak üzere ceza kolonisinin zorlu koşulları hakkında sık sık haber yaptı. Panamalı gazeteci Leopoldo Aragon adlı eski bir mahkûm, mahkûmların kendilerini sopalarla dövdüğü gardiyanlar tarafından kovalanmak zorunda kaldıklarını hatırlattı. Ceza kolonisi 2004 yılında kapatıldı.
Ada hiçbir zaman gelişmediğinden, bakir tropik yağmur ormanları, mangrov bataklıkları, bozulmamış kumsallar ve dünyanın başka hiçbir yerinde bulunmayan türlerle övünür. Isla Coiba, Panama'da kızıl Amerika papağanı ve tepeli kartalların vahşi doğada hala var olduğu son yerlerden biri. 2005 yılında, ada, 37 küçük ada ve onları çevreleyen suları içeren Coiba Ulusal Parkı, Unesco Dünya Mirası alanı olarak belirlendi.
Galapagos Adaları, Ekvador
1946 ve 1959 yılları arasında Ekvador hükümeti, Galápagos zincirindeki en büyük ada olan 1.790 mil kare Isabela'yı bir tarım ve ceza kolonisi olarak kullandı. Sert suçlular ve siyasi muhaliflerden oluşan yaklaşık 300 mahkum, son derece zorlu koşullar altında hapsedildi. Muhafızlar onlara uzak bir kraterden getirilen lav taşlarından bir duvar inşa etmelerini emretti - hiçbir işe yaramayan bir duvar. Sıcak ekvator güneşi altında köle olarak çalışan çok sayıda mahkumun inşaatı sırasında öldüğü düşünülüyor. Bugün duvar, ceza kolonisinden geriye kalan tek şey ve Muro de las Lagrimas, Gözyaşı Duvarı olarak biliniyor.
Robben Adası, Güney Afrika
Cape Town'un yedi mil açığında, rüzgarın savurduğu Masa Körfezi'nin karşısında yer alan Robben Adası, son 400 yılın çoğunda bir sürgün yeri olmuştur. İlk Hollandalılar ve İngilizler tarafından hapishane olarak, 1846 ile 1931 arasında cüzzamlı bir koloni ve akıl hastanesi olarak ve 1960 ile 1991 yılları arasında apartheid rejiminin beyaz olmayan muhalifleri için siyasi bir hapishane olarak kullanıldı. Pek çok tanınmış muhalif— Aralarında Nelson Mandela, Robert Sobukwe ve mevcut Güney Afrika Devlet Başkanı Jacob Zuma, adanın kireç ocaklarında acımasız koşullar altında, dayaklara, tacize ve zorunlu çalışmaya maruz kaldılar.
1997 yılında 1.447 dönümlük ada, eski siyasi mahkumlar tarafından sağlanan rehberli turlarla bir müze haline geldi ve bugün Cape Town'daki en popüler turistik yerler arasında.
Alcatraz, San Francisco, Kaliforniya
Erken bir İspanyol kaşif tarafından Isla de Alcatraces (Pelikan Adası) olarak adlandırılan San Francisco Körfezi'nin ortasındaki küçük, kayalık ada, Amerika Birleşik Devletleri'nin en korkulan hapishanelerinden birinin yeriydi. 1934'te açıldığı günden itibaren The Rock bir hapishane hapishanesiydi ve diğer hapishanelerin en iflah olmaz ve tehlikeli mahkûmlarını kabul ediyordu. Hiçbir suçlu doğrudan Alcatraz'a mahkum edilmedi. Al Capone da dahil olmak üzere, yaklaşık otuz yıllık operasyonunda orada toplam 1.545 kişi hapsedildi; Ma Barker çetesinden Doc Barker; Robert Stroud, diğer adıyla Alcatraz Kuşçusu; ve George Makineli Tüfek Kelly. Hapishane kıyıdan 1½ mil açıkta olduğundan ve tehlikeli akıntılara sahip soğuk sularla çevrili olduğundan, kaçma girişimleri azdı. Denemeye çalışan 34 kişiden çoğu yeniden yakalandı veya öldürüldü. Bununla birlikte, beşi hiçbir zaman açıklanmadı ve kayıp olarak listeleniyor ve boğuldukları varsayılıyor.
Alcatraz, yüksek işletme maliyetleri nedeniyle 1963'te kapandı. On yılın geri kalanında, Yerli Amerikalılar adayı iki kez işgal ettiler ve 1868 anlaşmasına göre haklarını talep ettiler. İkinci işgal, 1971'de federal mareşaller tarafından ortadan kaldırılmasıyla sona erdi. 1972'de Alcatraz, yeni Golden Gate Ulusal Rekreasyon Alanı'nın bir parçası oldu ve bugün yılda bir milyondan fazla ziyaretçi alıyor.
Editörün Notu, 11 Ağustos 2010: Bu hikayenin önceki bir versiyonu, Aziz John'un Vahiy Kitabı'nı yazdığını yanlış bir şekilde belirtti. Vahiy Kitabı'nı yazdı. Hatayı tespit ettikleri için çok sayıda yorumcuya teşekkür ederiz.