Karmaşık bir sorunla mücadele etmek için basit bir plandı. Plan: Batıda Senegal'den doğuda Cibuti'ye kadar bir düzine ülkeyi ikiye bölen, 10 mil genişliğinde ve 4.350 mil uzunluğunda bir Büyük Yeşil Duvar dikmek. Sorun: Afrika genelinde sürünen çölleşme.
İlgili İçerik
Senegal'in başkanı ve duvarın standart taşıyıcısı Abdoulaye Wade, çölün yayılan bir kanser olduğunu söyledi. Onunla savaşmalıyız. Bu yüzden bu devasa savaşa katılmaya karar verdik.
Sadece birkaç sorun vardı.
Sahra Çölü'nün güney sınırındaki kurak savan olan Sahel'e ağaç dikmenin başarılı olma şansı yoktu. Çok az fon vardı. İşe yarayacağını gösteren hiçbir bilim yoktu. Üstelik çöl aslında güneye doğru hareket etmiyordu; bunun yerine, aşırı kullanım araziyi soyuyordu. Önerilen 'duvar'ın büyük parçaları ıssızdı, bu da fidanlara bakacak kimse olmayacağı anlamına geliyordu.
Wade ağaç dikme planının tanıtımını yapmaya başladıktan kısa bir süre sonra bilim adamları muhalefet etmeye başladı.
Kıdemli bir araştırma görevlisi olan Dennis Garrity, 'Bu, Sahel'deki araziyi restore etmenin aptalca bir yoluydu' diyor. Dünya Tarımsal Ormancılık Merkezi .
'1980'lerin başından beri Sahra'da dikilen tüm ağaçlar hayatta kalsaydı, Amazonia'ya benzeyecekti' diye ekliyor. Chris Reij , sürdürülebilir arazi yönetimi uzmanı ve 1978'den beri Afrika'da çalışan Dünya Kaynakları Enstitüsü'nün kıdemli üyesi. 'Ekili ağaçların esasen yüzde 80'i veya daha fazlası öldü.'
Reij, Garrity ve sahada çalışan diğer bilim adamları, Wade ve diğer siyasi liderlerin bilmediğini biliyorlardı: özellikle Nijer ve Burkina Faso'daki çiftçiler, Sahel'i yeniden yeşillendirmenin ucuz ve etkili bir yolunu bulmuşlardı. Bunu basit su toplama teknikleri kullanarak ve çiftliklerinde doğal olarak ortaya çıkan ağaçları koruyarak yaptılar.
Yavaş yavaş, Büyük Yeşil Duvar fikri, çölün kenarına bir orman dikmek yerine, yerli arazi kullanım tekniklerine odaklanan bir programa dönüştü. Afrika Birliği ve Birleşmiş Milletler Gıda ve Tarım Örgütü şimdi buna 'Afrika'nın arazi bozulumu, çölleşme ve kuraklıkla mücadele için amiral gemisi girişimi' diyor. İnanılmaz bir şekilde, Büyük Yeşil Duvar - ya da bir şekli - çalışıyor gibi görünüyor.
'Büyük Yeşil Duvar'ın vizyonunu pratik olmayandan pratik olana taşıdık' diyor. Muhammed Bakar , önde gelen çevre uzmanı Küresel Çevre Tesisi Dünya Bankası projelerinin çevresel faydasını inceleyen kuruluş. 'Mutlaka fiziksel bir duvar değil, sonuçta bir duvarın beklentilerini karşılayacak bir arazi kullanım uygulamaları mozaiğidir. Metaforik bir şeye dönüştürüldü.'
2004 yılında Nijer'deki tarımsal ormancılık yönetimi uygulamalarının havadan görünümü.(USGS)
Sahel, Atlantik Okyanusu'ndan Sahra'nın güney kenarı boyunca uzanan bir kemer olan Hint Okyanusu'na 3.360 mil uzanır. Yağışlar düşük, yılda 4 ila 24 inç arasında ve kuraklık sık görülüyor. İklim değişikliği, dünyanın en fakir bölgelerinden biri olan bölgede nüfus hızla arttığı için daha fazla aşırı yağış anlamına geliyor. Gıda güvenliği bir acil endişe. 1950'de 30 milyon olan nüfus, 2050'de 340 milyona çıkabilir. bugün 135 milyon .
Şu anda Amsterdam'da bulunan Reij, toz fırtınaları sırasında toprak kelimenin tam anlamıyla uçup gittiğinde Sahel'de çalışmaya başladı. Yıllar sonra, Reij 2004 yazında Nijer ve Burkina Faso'ya döndü. Gördükleri karşısında şaşkına döndü, yeşil, bronz, çıplak topraktan başka hiçbir şeyin olmadığı yerde. Burkina Faso ve Nijer'deki köylerde çiftçiliği inceleyen birkaç çalışmanın ilki için hızlı bir şekilde finansman sağladı.
Yardım için başka bir Afrika gazisi çağırdı, Gri Musluk , ABD Jeolojik Araştırmalar'ın Batı Afrika Arazi Kullanımı ve Arazi Örtüsü Eğilimleri Projesi'nde coğrafyacı. Köylerin üzerinden uçup bir köyden diğerine geçen Tappan, gördükleri karşısında büyülendiklerini söylüyor. Yerde çok fazla bitki örtüsü olduğu için köyleri uzaktan göremiyorlardı.
Burkina Faso ve Nijer'de iki yıl boyunca seyahat ederek, dikkate değer bir metamorfoz ortaya çıkardılar. Yüz binlerce çiftçi, geleneksel tarım uygulamalarının dahiyane değişikliklerini benimsemiş, geniş tarlaları verimli arazilere dönüştürmüş, yaklaşık 3 milyon insan için gıda ve yakıt üretimini iyileştirmişti.
Yeterince detaylı uydu görüntüsü kullanmadığımız için bu yeniden yeşillendirme bizim radarımız, herkesin radarı altında devam etti. Genel arazi kullanım modellerine bakıyorduk ama ağaçları göremedik” diyor Tappan. 'Hava fotoğrafçılığı ve saha araştırmaları yapmaya başladığımızda fark ettik ki oğlum, burada çok ama çok özel bir şeyler oluyor. Bu manzaralar gerçekten dönüşüyor.'
Nijer'deki Galma kasabasını çevreleyen ağaçlandırma, 1975 ile 2003 arasındaki ağaç örtüsünü karşılaştıran bu görüntüde görülüyor.(Gri Tappan'ın izniyle, USGS)
Burkina Faso'daki yenilikçi çiftçiler, yıllar önce zorunluluktan uyum sağlamıştı. İnşa ettiler zai , kurak dönemlerde su sızmasını ve tutulmasını artıran kaya gibi sert araziler boyunca derin ekim çukurlarından oluşan bir ızgara. Akışı kontrol altına almak ve yağmurdan sızmayı artırmak için tarlaların etrafına taş bariyerler inşa ettiler.
Nijer'de, Reij ve Tappan, yeni Büyük Yeşil Duvar kampanyasının merkezi bir parçası haline gelen şeyi keşfettiler: çiftçi tarafından yönetilen doğal yenilenme, araziyi temizlemekle vahşi hale getirmek arasında bir orta yol.
Sahel'deki çiftçiler, Fransız sömürgecilerden tarım için araziyi temizlemeyi ve mahsulleri ağaçlardan ayrı tutmayı öğrenmişti. Fransız sömürge hukuku ve yeni yasalara göre bağımsızlıktan sonra kabul edilen ülkeler, bir çiftçinin mülkündeki herhangi bir ağaç hükümete aitti. Yakıt için ağaç kesen çiftçiler hapisle tehdit edilecek. Fikir ormanları korumaktı; ters etki yaptı.
Garrity, Nairobi ofisinden yaptığı bir röportajda, “Bu, bir ağaca sahip olmak için müthiş bir olumsuz teşvikti” diyor. 'Yıllarca ağaç popülasyonları azalıyordu.'
Ancak onlarca yıl boyunca ağaçların barınağı olmadan, üst toprak kurudu ve uçup gitti. Yağışlar ekili arazilere batmak yerine akıp gitti. Reij Afrika'ya vardığında, mahsul verimi akre başına 400 pound'un altındaydı (Birleşik Devletler'de akre başına 5.600 pound'a kıyasla) ve kuyulardaki su seviyeleri yılda üç fit düşüyordu.
1980'lerin başında, köy nüfusu arttıkça ve toprak verimliliği azaldıkça Reij, çiftçilerin temizlenmiş tarlalarında anaç kullanarak ağaç ve çalı yetiştirmenin düşük maliyetli bir yoluna dönüştüğünü söylüyor. Ağaçlar yakıt, hayvancılık için yem, yiyecek ve toprak iyileştirme sağladı.
Tappan, 2004'te çektiği havadan görüntüleri 1950'li yıllara ait olanlarla karşılaştırdığında hayretler içinde kaldı. Bir zamanlar bronz olan devasa alanlar yeşildi. Nijer'in Zinder Vadisi'nde 1975'tekinden 50 kat daha fazla ağaç vardı.
Uygulamanın nasıl yaygınlaştığını anlamak için Reij ve Tappan biraz kültürel arkeoloji yaptılar. Bunun, dini bir sivil toplum kuruluşu olan Hizmette Görevli Avustralyalı Tony Rinaudo'dan kaynaklandığını öğrendiler. Rinaudo , yerel çiftçilerle birlikte çalışarak, çiftçilerin tarlalarındaki kütüklerdeki yararlı ağaç türlerini belirlemelerine, onları korumalarına ve daha sonra büyümeyi desteklemek için budamalarına yardımcı olmuştu. Çiftçiler ağaçların etrafında başka ürünler yetiştirdi.
Rinaudo, çalışmasının kapsamlı etkisinden habersiz olarak 1999'da Avustralya'ya döndü (Reij, yeniden yeşillendirme girişimleri üzerinde çalışmaya başladıkları 2006 yılına kadar onunla görüşmeyecekti). Reij ve Tappan Nijer'in bir bölümünde ilk seyahatlerini yaptıklarında, çiftçinin yenilenmesi yaklaşık otuz yıldır çiftçiden çiftçiye paylaşılmıştı. Tappan, o ilk gezi hakkında “Gördüklerimiz karşısında büyülendik” diyor. 'Toprak ve su koruma, su toplama uygulamaları ve ağaçların doğal rejenerasyonu açısından yapılan çalışmaların miktarını görmek şaşırtıcıydı.'
Garrity, Nijer'deki çiftliklerde, akre başına bir avuçtan 80'e kadar ağaçların etrafına dikilmiş güneşe uzanan darı ve sorgum gibi tahıl tarlalarında dolaştığını hatırlıyor. Çoğu durumda ağaçlar rastgele konumlardalar çünkü filizlendiler ve çiftçi onları korudu ve büyümesine izin verdi, diyor. Ağaçlar yakıt için kesilebilir, bu da bir zamanlar günde iki buçuk saat odun toplayan kadınları başka işler yapmak için özgür bırakır. Hayvan yemi için budanabilirler. Yaprakları ve meyveleri besleyicidir.
Ağaçlar arazilerine daha yakın olduğunda, kadınlar yakacak odun almak için daha az zaman harcarlar.(Chris Reij)
Bir ağaç, Faidherbia albidası , ağaçların çoğunun büyüdüğü yağışlı mevsimde uykuda kalır. Yağmurlar başladığında ağaçlar yapraklarını dökerek toprağı gübreleyen yapraklar bırakır. Ağaçlar yapraklarını döktükleri için büyüme mevsimi boyunca ekinleri gölgelemezler. Değerleri çiftçiler tarafından uzun zamandır biliniyordu, ancak onları kullanmaya asla teşvik edilmedi.
Tappan, Reij ve Tappan, yeniden yeşillendirmenin çoğunlukla daha fazla yağışın olduğu Nijerya ile güney sınırında durduğunu keşfettiklerini ve bunun mantıksız olduğunu söylüyor. Daha fazla yağış, daha fazla bitki örtüsü anlamına gelmelidir. 'Yağmurla ilgili değildi' diye ekliyor. 'Bu kesinlikle çiftçilerin ağaçları yönetme biçimlerini ve ağaçlara ilişkin algılarını değiştirmeleriyle ilgiliydi.'
Tappan, Nijer, Niamey'deki ABD Büyükelçiliği'ne bir yeşil alanın birbiri ardına havadan görüntülerini gösteren bir sunum yaptığını hatırlıyor. 'Yorumlar, 'Bu Nijer olamaz' idi' diyor. 'İrlanda'ya benziyor.'
2004 yılından itibaren onlar bir dizi yayınladı nın-nin Araştırma kağıtları ve raporlar hakkında çağrı yapmak dönüşüm. Reij, 2011 yılına kadar yalnızca Nijer'de 12 milyon dönümden fazla alanın restore edildiğini söylüyor. Mali'de 1,2 milyondan fazla restore edildi, ancak kimse bakmadığı için 2010'a kadar kimse bilmiyordu.
Anahtar, diyor Reij, çabayı büyütmek kurak alanlardaki ülkelerde, tabandan çabalar oluşturarak, yasal sorunları (ağaç sahipliği gibi) ele alarak ve tarımsal orman ürünleri için pazarlar yaratarak. Tappan, 'Batı Afrika'nın hiçbir yerinde bu boyuta ve çevre üzerindeki etkisine yakın bir şey görmemiştik,' diye ekliyor. 'Aklımızda Nijer'in zaten büyük yeşil duvarı var. Bu sadece ölçeği büyütme meselesi.'
Reij, çabaya 1,2 milyar dolar taahhüt eden Dünya Bankası'nın Küresel Çevre Fonu ve diğerlerinin doğal yenilenmenin ileriye doğru önemli bir yol olduğuna ikna olduğunu, ancak yaklaşımların her ülkeye bağlı olduğunu söylüyor. Afrika Birliği Koordinatörü Elvis Paul Tangem, Sahra ve Sahel Girişimi için Büyük Yeşil Duvar , şu anda 21 ülkenin inisiyatif çerçevesinde projeleri olduğunu söylüyor.
Tangem, Nijer, Senegal, Burkina Faso ve Mali gibi ülkelerdeki projelerin diğerlerinden çok daha gelişmiş olduğunu kabul ediyor. Addis Ababa'daki ofisinden bir röportajda, Kamerun ve Gana'nın çalışmaya daha bu yıl başladığını ekledi.
Reij, cevabın çiftçilerin halihazırda yapmakta oldukları şeyi yapmalarına yardımcı olmak ve bu sözcüğü yaymak olduğunu söylüyor. Reij, 'Yeniden yeşillendirmek istiyorsanız, bunu hızlı, etkili ve makul bir maliyetle yapın, ilerlemenin tek yolu çiftliklerde doğal yenilenmedir' dedi. Amsterdam'daki ofisinden söylüyor. 'Sorumluluğu çiftçilerin ellerine bırakın. En iyi çıkarlarının ne olduğunu biliyorlar. Konvansiyonel projeler burada bir fark yaratmayacak.'
İşin çok yavaş ilerlediğinden yakınıyor. Sahel'in nüfusunun 20 yılda ikiye katlanmasıyla Reij, yeniden yeşillendirmenin 10 ila 15 yıl içinde tamamlanması gerektiğini söylüyor.
Ancak son 20 yılda Sahel'de elde edilenlere, Nijer, Burkina Faso ve Mali'deki büyük ölçekli restorasyona bakıldığında, 1978'de Sahel'de çalışmaya başladığımdan daha iyimserim diye ekliyor. '