Humphry Davy kimdir? Humphry Davy neyi icat etti? Humphry Davy biyografisi, hayat hikayesi, eserler, keşifler ve icatlar hakkında bilgiler.
Humphry Davy; (1778-1829), sodyum ve potasyum metallerini izole eden İngiliz kimyager, klor ve iyotun temel doğasını belirledi ve madencinin güvenlik lambasını icat etti. 17 Aralık 1778’de Penzance, Cornwall’da doğdu. İlk eğilimi bilimden çok şiir ve edebiyattı, ancak babası 1794’te öldüğünde bu ilgisi engellendi. Davy beş çocuğun en büyüğüydü ve ailesinin en büyük destekçisiydi. Penzance’de bir cerrah-eczacının yanında çıraklık yaparken, kendini bilim ve felsefe alanında yetiştirmeye başladı.
Çalışmaları ve Keşifleri
Davy’yi bazı basit deneyler yapmaya teşvik eden ilk şey, Lavoisier’in Kimya Üzerine Temel İncelemesi’ydi. İlk kapsamlı çalışması, Lavoisier’in ısı ve ışık teorisinin yanlış olduğunu kanıtlama girişimiydi. Ona rehberlik edecek sadece birkaç deneysel gerçekle Davy, iki makalenin yayınlanmasıyla sonuçlanan uzun bir spekülasyon uçuşuna başladı. Bu makalelerde bazı spekülatif sonuçlar olmasına rağmen -birinde iki buz bloğunu vakumda birbirine sürterek ısının önemsizliğini kanıtlamaya çalıştı- spekülasyonların çok az temeli vardı. Bu makalelerin Davy’ye yönelttiği eleştiriler ve alaylar, daha sonra kamuoyunda spekülasyon yapmaktan kaçınmasına ve araştırmasında kendisine rehberlik eden teorik görüşlerin çoğunu saklamasına neden oldu.
1798’de Davy, Beddoes’un henüz kurmuş olduğu Medical Pneumatic Institution’da Bristol’deki Dr. Thomas Beddoes’a katıldı. Burada Davy, daha sonra bilimsel itibarını tesis eden klasik Researches, Chemical and Philosophical, Chiefly Concerning Nitrous Oxide (1800) adlı eserinde yayınlanan çalışmayı gerçekleştirdi. 1801’de Benjamin Thompson (Kont Rumford) onu Londra’da yeni kurulan Kraliyet Büyük Britanya Kraliyet Enstitüsü’nde kimya öğretim görevlisi olmaya davet etti. Davy kabul etti ve böylece bilimsel hayatının en verimli dönemine başladı. Ayrıca bilimsel konularda popüler bir öğretim görevlisi oldu.
Elektrokimyasal Araştırma
1800 yılında Alessandro Volta, elektrik akımını ilk kez kullanıma sunan volta pilinin icadını duyurdu. Kısa bir süre sonra, William Nicholson ve Anthony Carlisle, bir elektrik akımının suyu ayrıştırabileceğini keşfettiler. Davy daha sonra elektroliz araştırmasına daldı ve kimyasal afinitenin elektriksel doğasını belirledi. Bu çalışma, protégé Michael Faraday’in daha sonraki elektrokimyasal teorisinin temeliydi.. 1808’de Davy, sodyum ve potasyum metallerini elektrik yoluyla izole etti. Elektriğin muriatik asidin ayrışmasıyla üretilen yeşil gazı etkilememesi, gazın 1810’da klor adını verdiği bir element olduğu konusunda ısrar etmesine neden oldu. 1813’te Paris’teyken, klor ile bir madde arasındaki benzerliği fark etti. mor dumanlar oluşturdu ve yeni bir element olan iyodin keşfini duyurdu.
Son Dönemleri
Davy şövalye ilan edilip 1812’de evlendikten sonra, bilimsel çalışmalara olan ilgisini kaybetti ve sadece ara sıra orijinal araştırmalara geri döndü. Bu dönemdeki en önemli eseri, 1815-1816 kışında Davy lambası olarak bilinen madenci emniyet lambasının icadıydı. 1818’de baronet oldu ve aynı yıl Kraliyet Cemiyeti’nin başkanı oldu. 1826’da hiçbir zaman iyi olmayan sağlığı bozulmaya başladı. 29 Mayıs 1829’da İsviçre’nin Cenevre kentinde öldü.
Kaynak – 2
Humphry Davy; İngiliz fizikçi ve kimyacısıdır (Cornwall / Penzance 1778-Cenevre 1829). 1789’da Bristol’ da pnömütik (hava ve gazlarla ilgili) araştırmayı yapan Dr. Beddoes’a asistan oldu. 1801’de Londra’daki Krallık Enstitüsü kimya laboratuvarlarına başkan atandı. 1802’de kimya profesörlüğüne yükseltildi; 1803’te Royal Society üyeliğine seçildi. Sir unvanını aldı (1812). İngiliz fizikçisi ve kimyacısı M. Faraday‘ın da öğretmeni oldu. Elektrokimya dalındaki çalışmalarına 1806’da, İtalyan fizikçisi Alessandro Graf Volta‘nın (1745-1827) buluşları üzerine başladı. Öğrencisi M. Faraday ile birlikte iki yıl süreyle Avrupa’yı gezdi. Paris’e gitti. Fransız fizikçisi Andre Marve Ampere (1775-1836) ile tanıştı. Paris’te bulunduğu sırada Ampere‘in kendisine bildirilen, ancak 1811’de B. Courtois’in bulup Joseph Louis Gay-Lussac‘ın (1778-1850) incelediği “iyot” elementini kendi buluşu gibi yayımlayınca, Gay-Lussac‘ın büyük tepkisiyle karşılaştı.
1807’de potasyum ve sodyumu ergimiş klorid bileşiklerinden elde etti, toprak alkali metalleri de ayrıştırmayı başardı; tuz asitlerinin bileşimini ortaya koyarak kimyanın gelişmesine önemli katkıda bulundu. Elektrik akımıyla da ilgilendi, metallerdeki iletkenliğin kütlelerine olan bağlılığını gösterdi ve 1821’de, büyük elektrik üreteçleri kullanarak yaptığı deneylerle, elektrik arklarında kömür taneciklerinin hareketlerini ve bunların bir magnetik alan içinde sapmalarını inceledi, 1815’te yaptığı güvenlik lambası, maden ocaklarındaki grizu tehlikelerine karşı geniş bir uygulama alanına yayılan, önemli buluşlarından birisidir. Isı enerjisinin moleküler hareketlere bağlı olduğunun kanıtlanmasına katkıda bulundu. 1820’de Royal Society başkanlığına getirildi.
Başlıca eserleri: Elements of Chemical Philosophy (Kimya Felsefesinin Öğeleri) 1812, Elements of Agricultural Chemistry (Tarım Kimyasının Öğeleri) 1813, Consolations in Travel or the Last Days of a Philosopher (Yolculukla Avunma ya da Bir Düşünürün Son Günleri) 1830.