Yunan mitolojisinde Erebos (Ἔρεβος) veya Erebus, yer altındaki karanlığı temsil eden tanrı olup bu karanlığın mitolojide kişileşmişidir. Evren meydana gelmeden önceki maddesiz, biçimsiz boşluk veya havadan (Khaos) türemiş ilk beş varlıktan biridir (diğerleri Tartaros, Gaia, Eros ve Nyx). "Erebos" kelimesi Yunancada "koyu karanlık, gölge" anlamına gelir. Efsanelerde adı neredeyse hiç geçmeyen Erebos'un bulunduğu yer, yeryüzü ile Ölüler Ülkesinin arasında kalan yeraltı bölgesidir. Erebos'un kopkoyu sisleri, dünyanın sınırlarını bir zarf gibi çevreler, yer altındaki tüm oyukları doldurur ve gölgesi Ölüler Ülkesine ulaşır. Erebos'un eşi Nyx (Gece tanrıçası) ile birleşmesinden Aether ile Hemera meydana gelir. Aether, atmosferin yüksek kısımlarındaki ışıltılı, masmavi gök katmanını, tanrıça Hemera ise gündüzü temsil eder. Antik Yunan inanışında gün ışığının kaynağı güneş değil, Aether'di ve gece-gündüzün oluşumu, her ikisi de Tartaros'ta yaşayan Nyx ile Hemera'nın nöbetleşe gerçekleştirdikleri bir işti. Akşama doğru, Hemera yeryüzünün altına dalıp Tartaros'a döner, kızının geldiğini gören Nyx, Tartaros'u hemen terk edip, yeryüzüne çıkardı. Nyx, kapkara sisini dünyanın üzerine bir peçe gibi örterek gece boyunca Aether'in ışıltısının yeryüzüne ulaşmasını engelliyordu. Şafak sökünce Nyx, Tartaros'a dönüyor, Nyx'in kara dumanlarını dağıtıp Aether'in ışıltısının dünyaya tekrar ulaşmasını sağlamak da yeryüzüne çıkan Hemera'ya düşüyordu. Nyx, "toprak altındaki koyu karanlık" olarak Erebos'u yeryüzüne (ve tabii gökyüzüne de) çıkaran, onu yukarıda temsil edendir bir yerde. Romalı şair Cicero ile yazar Hyginus'a göre, Erebos'un Nyx'ten Hemera ve Aether dışında da çocukları olmuştur ki bunlar Hypnos (uyku), Thanatos (ölüm), Nemesis (intikam), Geras (yaşlılık) vb. bir takım soyut duygu veya durumların kişileşmişi olan tanrı veya tanrıçalardır. Yunan mitolojik kaynaklarına (Hesiodos, Homeros, Pausanias, vb.) göreyse bu tanrıları Nyx kendi kendine meydana getirmiştir.