Birçok besin maddesinde olduğu gibi, domateste de uzun zamandan beri yetiştiricilerin hemen hemen hepsi endüstriyel yöntemler kullanıyorlar. Genleriyle oynanmış domatesleri tercih ediyorlar; çünkü bunlar önce yeşilleniyor, sonra da hepsi aynı anda kırmızılaşıyor. Bu da üreticiye tamamını aynı anda toplatıp hep birden sevk etme olanağını sağlıyor. Ama ne var ki, bu yöntem domateslerin tadını yok ediyor.
29 Haziran tarihli “Science” dergisinde yayımlanan bir araştırmanın duyurduğuna göre bilginler domatese tadını veren genleri saptayabildiler. Kaliforniya ve Cornell Üniversitelerinden bilginlerle ve İspanya’dan bazı araştırmacıların katıldığı bu araştırma “GLK1” ve “GLK2” adı verilen iki proteini belirledi. Bunlar fotosentez olayını yöneterek güneş enerjisini domatese tadını ve kalitesini veren şekere ve diğer maddelere dönüştürüyor. Bu saptamanın Amerikan domates endüstrisinde önemli uzantıları olacağı söyleniyor. Ne de olsa bu alan orada 15 milyon ton domates üretiyor ve 2 milyar dolarlık bir pazar yaratıyor.
[Demek ki bizler de ileri yıllarda, pırıl pırıl renkli ama tadı saman gibi domateslerden kurtulacağız ve çocukluk yıllarımızdan özlediğimiz, yemeğe doyamadığımız nefis tatlı domateslere kavuşacağız.]
Yararlanılan kaynak: Le Monde ve AFP, 29.6.2012