Kuran'ın Kitap Haline Getirilmesi
610 yılında Ramazan ayında Hz.Muhammed'e vahyedilmeye başlanan Kur'an-ı Kerim'in orijinal haliyle günümüze uzanan yolculuğu, daha önceki kutsal kitapların hiçbirinde olmayan bir özelliktir.
Kuran'ın derlenmesinde büyük insanlar olan Hz.Muhammed'in sahabeleri ilginç bir hikâye geride bırakarak önemli rol oynadılar.
Kur'an-ı Kerim'in yazılması, toplanması ve kitap haline getirilmesi
12 Kişilik
Muhammed'in 23 yıllık peygamberlik döneminde Kuran'ın ayetleri vahyedildikleri gibi ezberlenmiş ve yaklaşık 42 yazıcı ayetleri kağıt, kumaş, kemik parçaları ve deri gibi farklı malzemeler üzerine yazmıştır.
Eski zamanlarda okuryazarlık, çok az insanın sahip olduğu bir beceriydi ve Muhammed'in kendisi de nasıl okuyup yazacağını bilmiyordu.
Halife Ebu Bekir zamanında, Kuran'ı ezbere bilen 70 kişi, Yamama Savaşı'nda öldürüldüğünde, Ömer ibn el-Hattab endişelendi ve Kuran'ı kitap haline getirmek için Ebu Bekir'e başvurdu. .
Eb Bekir, önde gelen yazıcılardan Zeyd ibn Sabit'in önderliğinde bir heyet kurdu.
Osman ibn Affan, Ali ibn Abi Talib, Talha ibn Ubaydullah, Abdullah ibn Masood, Ubayy ibn Kab, Khalid ibn al-Walid, Hudhaifah ve Saleem gibi ünlü isimlerden oluşan 12 kişilik bu heyet, Ömer'in evinde bir araya gelerek hepsini topladı. Kuran'dan ayetlerin yazıldığı materyaller.
Ayrıca sahabelerin ezberlediği ayetler de işitildi. Her birinden okudukları ayete iki şahit göstermeleri istendi.
Mushaf
Böylelikle evrenin ve insanların yaratılışını, kıyamet gününü, daha önce yaşamış insanların örnek hikâyelerini ve müminlerin uyması gereken inanç, ibadet, ahlak ve hukuki dayanakları anlatan Kuran'ın tüm ayetleri bir araya toplandı. cilt kitabı. Her ayet, baş melek Cebrail tarafından öğretilmiş ve Hz. Muhammed tarafından ilan edilmiştir. Ayet, Kuran'ın her cümlesine verilen addır ve sure, kutsal kitabın her bir parçasına verilen addır. Kuran'da 6.236 ayet, 114 sure ve yaklaşık 323.000 harf bulunmaktadır.
El yazısının güzelliği ile tanınan Saeed ibn al-Aas, bunları ceylan derisine yazdı. Kullanılan yazı, çoktan eski olan ve o zamanlar Hicaz'da yaygın olarak kullanılan dönemin Arapça yazısıydı.
Hz.İsmail'in Hicaz'da kullandığı bu yazının Müslümanların yazısı olduğu konusunda sahabe görüş birliğine varmışlardır.
Kur'an-ı Kerim nüshası bir genel kurulda sahabelere okundu. İtiraz olmadı. Böylece yazılan ayetler anlamına gelen "mushaf" adlı bir kitap ortaya çıktı.
Toplam 33.000 arkadaş Kuran'ın her harfinin doğru yerde olduğunu kabul etti. Daha sonra bu Mushaf Ömer ibn el-Hattab'a gönderildi. Bu kitap, ölümünden sonra Hz.Ömer'in kızı ve Hz.Muhammed'in eşi Hz. Hafşah'a geçti.
Kureyş Lehçesi
Üçüncü halife Osman döneminde Şamlı ve Iraklı Müslümanlar arasındaki Ermenistan savaşlarında Kur'an-ı Kerim okunmasında farklılık gözlendi.
Sahabelerden Hudhaifah, seferden dönüş yolunda halifenin karşısına çıkmış ve ondan bunu engellemesini istemiştir.
Hicretin 25. yılında (647) Osman, Zeyd ibn Sabit liderliğinde Abdullah ibn el-Zubair, Saeed ibn al-Aas ve Abd al-Rahman ibn Harith'in katıldığı bir heyeti topladı. Zeyd hariç hepsi Kureyşliydi. Osman, Muhammed Kureyş kabilesinden olduğu için, lehçe konusunda Zeyd ile çatışacaklarsa Kureyş lehçesinin tercih edilmesi gerektiğini söyledi. Kuran, dönemin Arap dilinin yedi lehçesinde indirilmiştir.
Okuryazar olan ilk Müslümanlar, kendi dillerinin yazılarını kolaylıkla okuyabilirlerdi, ancak o zamanlar Arapça yazısının harfleri veya ünlü sembolleri ayırt etmek için aksan işaretleri yoktu.
Örneğin, Tameem kabilesinden olanlar "günah" harfini "te" olarak telaffuz ettiler ve "nas" kelimesini "nat" olarak okudular. Çeşitli ve kullanışlıydı ve anlamını değiştirmedi.
Heyet, orijinal mushafı Hafşah'tan getirdi. Bu Mushafta sureler birbirinden ayrılmamıştır. Sureler, Ali'nin nüshasında soy sırasına göre, Abdullah bin Mesud'un nüshasında uzunluklarına göre sıralanmıştır.
Şimdi ayetler Kureyş lehçesiyle yazılıyordu. Sureler, uzunlukları ve birbirleriyle hizalanmaları bakımından birbirlerinden ayrılmış, sıralar halinde düzenlenmiştir. Surelerin sıralaması, Başmelek Cebrail'in onları Hz.Muhammed'e verdiği emre göre değil, sahabelerin mutabakatına dayanıyordu.
Yedi kopya
Eski kopyalar gelecekteki çatışmaları önlemek için imha edildi. Bu nedenle Osman'ı Kuran'ı değiştirmekle suçlayan bazı Şii mezhepleri vardır.
Yeni nüshadan, parşömen üzerine de bazı muşaflar yazılmış ve bir karı eşliğinde Bahreyn, Şam, Basra, Kfe, Yemen ve Mekke gibi farklı yerlere gönderilmiştir. Mısır ve Cezire'ye de kopyaların gönderildiğine dair söylentiler var.
Halifede kalan nüsha Mushaf al-Imam (baş Mushaf) olarak adlandırıldı. Hepsi orijinal nüshalardan kopyalandığı için bugün dünyanın dört bir yanında okunan muşaflar arasında hiçbir fark yoktur.
Böylelikle Kuran, Muhammed'in yaşamı boyunca yazılırken, derlemesi Ebu Bekir'in halifeliği sırasında yapılmış ve Osman'ın halifeliği sırasında kopyalanmıştır.
Osman ayrıca Kuran'ın doğru okunması ve yazılması için özel okullar kurdu. Ali'nin halifeliği sırasında aksan işaretleri tanıtıldı. Emevi Halifesi Abdülmelik döneminde sesli harf işaretleri de eklendi.
O zamandan beri sayısız Müslüman Kuran'ı ezberledi. Ramazan ayında Kabe'de teravih namazında Kuran'ın tamamı okunur. Dünyanın her yerinden bunu iyi bilen Müslümanlar için en ufak bir hata bile kendini gösterebilir.
Orijinal Mushaflar
Bu ilk yedi mantardan bazıları zamanla ortadan kayboldu. Bugün İstanbul'daki Topkapı Sarayı ve Türk-İslam Eserleri Müzesi'nde Osman ve Ali dönemine ait lapalar bulunmaktadır. Biri Osman, diğer ikisi Ali tarafından yazılmıştır.
Mısır'daki nüsha Amr ibn al-Aas Camii'ndeyken, Mısır'ın fethinden sonra Osmanlı Sultanı II. Selim'e takdim edilerek Topkapı Sarayı'na getirildi.
Bazıları bunun Medine'den bir kopya olduğunu ve Abbasi ailesinin hayatta kalan son kişinin Moğol katliamından Mısır'a kaçarken yanına aldığını iddia ediyor. Üzerindeki kan lekesi nedeniyle Osman'ın şehit olurken okuduğu müşavetin bu olduğu söylenir.
Kahire'deki Al-Hussein Camii, Paris'teki Bibliotheque Nationale, Londra'daki British Library, Taşkent'teki Hast Imam Kütüphanesi ve diğer müzelerde İslam'ın ilk dönemine ait diğer mushaflar sergileniyor.
Mekke'de yeni açılan bir müzede ayrıca kemikler ve taşlar üzerine yazılmış Kuran ayetleri de bulunuyor. Arabistan'da yedinci yüzyılda kaya ve taş üzerine yazılan ayetler de günümüze kadar gelmiştir.