Freud’un psikoseksüel gelişim teorisinin 2. basamağı olan anal dönemde, tuvalet eğitimi önemli bir yer kaplar.
Bu dönem, çocuğun tuvaletini tutma becerisini kazanması ile belli olurken, kabaca 1-3 yaşları arasını kapsar. Psikanalitik teoriye göre bu dönemde çocuk dışkısını tutma ile bırakma arasında bir ikilem yaşayabilir. Freud bu anal dönemi ebeveyn kontrolüne karşı verilen bir dönem olarak tarif ederken, aşırı kontrolün ya da kontrolsüzlüğün çeşitli sorunlara sebep olabileceğini vurgulamıştır. Bu periyotta aşırı kontrol ya da aşırı kontrolsüzlüğe maruz kalan çocuklar, psikanalitik yaklaşıma göre bu döneme bağımlı kalıp (fixation), bu döneme ait belirli davranış ve duygulanım motifleri gösterebilirler.
• Freud’a göre bu dönemde aşırı kontrole maruz kalan çocuk ileride cimri, mükemmelliyetçilik takıntısı olan bireylere dönüşebilmektedir. Ayrıca aşırı kontrollü tuvalet eğitiminin, bu çocukların düzen ve tertip konusunda takıntılarının (obsession) olabileceği bu teoride vurgulanan bir diğer özelliktir.
• Aşırı kontrolsüzlük durumu ise çocuk üzerinde dağınıklık, savurganlık ve dürtüsel olma gibi etkilere sebep olabilir. Bu dönemi aşırı kontrolsüzlükle geçiren insanların öfke patlamalarının olabileceği, dağınık ve pis bireyler olabilecekleri vurgulanmıştır.