Paris Ordusu Müzesi'nde bir döküm kulesi ile yılın 17 modelinin "Renault FT-1918" Tankı
Ve sonrasında VO hakkında farklı savaşların ve tarihi dönemlerin tankları hakkında bir dizi makale var. Sonra düşündüm: Fransızlar neden onu böyle yaptı? Ve Birinci Dünya Savaşı’nın en kötü tankını yapan Fransızlar (elbette, bunun “Schneider” SA.NUMX olduğunu tahmin ettiniz), daha sonra gerçek anlamda en iyi “Renault FT” tankını “iyileştirmeyi” ve en iyi tank olan Renault Renault’yu yapmayı başardılar. O zamanki devrimci, geleceğin neredeyse tüm tanklarının trendini belirleyen, bugün için bile ve nadiren istisnai bir istisna ile savaş aracı. Yani, yine ne hakkında bir konuşma olacak? Elbette yaratıcılık hakkında. İhtiyaç duyulması olgusu, yaratıcı beyin aktivitesinin en iyi uyarıcısı ve aynı zamanda olumlu deneyimin biriktirilmesi ve er ya da geç pozitif sonuçlara yol açmasıdır.
Schneider CA.1, Samyur'daki Tank Müzesi'nde
Bu şematik çizimde, gövdenin ön zırhlı levhasını karakteristik bir mola vermeden kolayca yapmanın ve üzerine tek bir silah takmamanın, ancak iki tanesinin yan kaşıkları hafifçe arttırmasının mümkün olacağı açıkça görülüyor! Ön havalandırma ızgarası da tamamen işe yaramaz. Sürücü kabinine doğru yönlendirilmiş bir yarık ile zırhlı bir panjur ile iyi bir şekilde değiştirilebilir
Ve hepsinden öte, Renault'muz o sırada Fransız standart tanklarını, aynı Schneider CA 1 gibi, kendilerine ağır olanlardan daha faydalı olacak bir “hafif ortak” gibi bir şey verme isteği ve ihtiyacı nedeniyle ortaya çıktı. atılım tankları. Sonuç olarak, Fransız tankların babası General Estienne ve Fransız sanayici Renault'nun babası ortak ve yarı-özel bir proje doğdu. Birçok bürokratik gecikmeden sonra, ilk prototipler 1917 yılının başında test edildi ve çok yardımcı oldular. Dahası, yeni tank düzen, tasarım ve hatta tareti elle çeviren bir cihaz gibi birçok yenilikçi çözümü içeriyordu.
Bu fotoğrafta, sürücünün görüş yarışı ve 37 mm Pyuto tabancalı taret açıkça görülüyor. “Zırhlara dayanıklı form” perçinleri
Schneider'a tekrar bakalım. Neden, önümüzde İngiliz simetrik tankları olması, Fransız mühendisler nedense tanklarının asimetrik olması gerektiğine karar verdiler mi? Peki, daha geniş hale getirmek, yanlarına iki kaşık koymak ve içine 75 mm piyade silahlarını yerleştirmek için ne yapmalılar? Yoksa silahtan mı tasarruf etmek istedin? Ön zırh plakası tamamen düz hale getirilebilir, yani bağlanma özelliklerini arttırır ve makineli tüfekler yanlarda bırakılmalıdır. Ya da yanlarına makineli tüfekleri tutarken üzerine tabancalı silindirik bir kule yerleştirin. Motorun boyutları ve gücü bütün bunların yapılmasına izin verdi. Ancak bu yapılmamıştır. Düşünmüyor musun? Deneyim yoktu? Ama sonuçta, hem İngiliz tankları hem de makineli tüfekle zırhlı araçlar ve hatta top kuleleri gözlerinin önündeydi! Ve bir çeşit kaymağını yitirdiklerinde askeri görünüme neden oldu ... çarpık taraflı bir ucube, neden geri dönmediler ... Kısacası, bir sürü soru var, ama 100 yıldan daha fazla geçmiş olmasına rağmen hepsi cevapsız kalıyor.
Üst destek silindirlerinin süspansiyonu
Fakat Louis Renault, bir otomotiv sanayici olmasına rağmen, ilk olarak kullanımı, tank silahlarının kullanımını çok daha esnek ve verimli kılan bir kule düşündü ve kule tankının, ağır ortaklarından çok daha esnek ve kontrol edilmesi daha kolay olduğu ortaya çıktı. Bu sayede, daha iyi korunmaktadır. Her ne kadar özel bir kuyruk eklenerek düzeltilmiş olsa da, otomobilin küçük uzunluğu açmayı geçmeyi zorlaştırsa da, büyük bir ön tekerleğe sahip bir pistin varlığı bu tanka yüksek engellerin üstesinden gelmek için iyi bir yetenek vermiştir. Tasarımının sayısız seçeneğe (bir makineli tüfek veya bir 37-mm tabanca ile donatılmış temel versiyonlara ek olarak), sinyal tanklarına, komutan tanklarına (TSF), 75-mm tabancalı "top tanklarına" kolayca uyarlandığı ortaya çıktı. aslında aynı kendinden tahrikli tabanca), ve hatta ... hendek atmak için fasinlerin bir tank konveyörü!
İlginç bir şekilde, Renault tanklarındaki tahrik tekerlekleri ahşaptan yapılmış ve yalnızca ince sacla kaplanmış. Jant metaldi. Bu çaptaki dökme tekerlekler, dökme demirden dökülmüş, çok ağır ve alüminyumdan çok pahalı olacaktır!
Hem Fransızlar hem de Amerikalılar FT-17’i hem Birinci Dünya Savaşı’nda hem de sonrasında kullandılar ve sona erdiğinde Japonya, Polonya, Kanada, İspanya ve Brezilya dahil olmak üzere ondan fazla ülkeye ihraç edildi. Renault’nun ulusal kopyaları İtalya, ABD, Japonya ve Sovyetler Birliği’nde üretilmiş ve geçen yüzyılın yirmili ve otuzlu yıllarının neredeyse tüm silahlı çatışmalarında kullanılmıştır. II. Dünya Savaşı'nda, Fransızlar, Finliler ve Yugoslavlar tarafından da kullanılmıştır. Almanlar bile kendilerini yaygın olarak kullandılar; FT-17.
Ünlü "kuyruk". Bu arada, katlanıyor. Ve altında "fabrika" dan başka bir "bükülme" var.
İlk defa, Alman birliklerinin bahar saldırısını durdurmaya çalışırken, Retz ormanındaki Fas piyade saldırılarını desteklemek için Mayıs 17'teki 31 savaşında FT-1918 kullanıldı. İşte bu operasyondaki katılımcılardan biri olan Kaptan Ober'ın 304 tank şirketinden yazdığı bir rapordan bir alıntı: “Bir sinyal üzerinde hareket etmeye başladık ve neredeyse bir mısır tarlasında kör bir şekilde hareket ettik. Birkaç yüz metre sonra, mısır aniden sona erdi, biz açık zemindeydik ve hemen, özellikle görüntüleme yuvalarında ve liman açıklıklarında ağır makineli tüfek ateşi aldık. Zırh üzerindeki kurşun sesleri, yüksek sesle çatlak eşliğinde, bize kaynağı solda olan yangının genel yönünü gösterdi. Birçok mermi, silahın kalkanına çarptı ve parçaları, onunla çalışmayı zorlaştırdı. Fakat kuleyi çevirdik ve 50 metrelerde bir makineli tüfek gördük. Bombardıman sona erdikten sonra, onu sona erdirmek için beş atış yapıldı. “Tüm tanklar birlikte hareket etti, ateş ettiler ve manevra yaptılar; bu da bize düşmanla direniş çizgisinde olduğumuzu gösterdi ve tüm araçlarımız savaşa girdi.”
Tabii ki, yeni tankta bir sürü şey düşünülmedi. Bu yüzden tank komutanları sürücülerine emir vermek, onları ayaklarıyla tekmelemek zorunda kaldılar. FT-17'in telsiz interkom gibi bir sistemi olmadığı ve tankların kendilerinin ses komutlarını duyması için fazla gürültülü olduğu için iç iletişimin tek yolu bu idi. Sürücünün ilerlemesini sağlamak için komutan arkadan tekmeledi. Aynı şekilde, bir omuzdaki bir tekme tekme yönünde dönme ihtiyacının sinyalini verdi. Durdurma sinyali, sürücünün kafasına bir darbeydi ... ve kafasına tekrarlanan darbeler, sürücünün geri dönmesi gerektiği anlamına geliyordu. Elbette, tank komutanının ortağını tüm gücüyle yenmediği ve sürücünün arkasının koltuğun arkası ve kafasının kaskla kapatıldığı açıktır. Fakat savaşın sıcağında, ne olabileceğini asla bilemezsiniz.
Renault, Birinci Dünya Savaşı’nın savaş durumunda
Tankı kontrol etmek de zordu. Genellikle, Birinci Dünya Savaşı'nın tanklarından bahsederken, makalelerin yazarları İngiliz tanklarının kusurunu ve bazı nedenlerden dolayı her zaman yalnızca MK.I. Ancak FT-17 tankı bu açıdan bir mükemmellik örneği değildi. Sürücü kumandaları, yerde solda bir debriyaj pedalı, merkezde bir gaz pedalı ve sağda bir park freni pedalından oluşuyordu. Motor, zırh duvarındaki ok bölmesinin arkasında bulunan ve motor bölmesinden ayrılan kolu kullanarak çalıştırıldı. Sürücü, gaz pedalına basarak veya sağ tarafında bulunan manuel gaz kelebeği kontrolünü kullanarak tankın hızını kontrol edebilir. Motordaki yük miktarına bağlı olarak sürücünün mevcut kaynağı artırmasını veya azaltmasını sağlayan bir ateşleme kontrol kolu da sağlandı. Sürücü koltuğunun her iki tarafında birer tane olmak üzere iki büyük kol, servis frenlerini devreye soktu. Sağa dönmek için, sürücünün sağdaki koluna basması ve pisti sağa frenlemesi gerekiyordu. Sol tırtıl, tankın dönmesine neden olan aynı hızla hareket etmeye devam etti. Benzer şekilde, sola dönüş yapıldı ve bununla ilgili karmaşık bir şey görünmüyordu, çünkü İkinci Dünya Savaşı ve modern araçların tankları aynı şekilde pratik olarak kontrol edildi. Ancak burada sadece "kıvılcım" ı takip etmek ve debriyajı yakmamaya çalışmak her zaman gerekliydi. Ve bu sadece en zor şeydi. Tankın askıya alınmasının çok kusurlu olduğu ve onu fırlatan attığı için, Renault’yu kontrol etmenin, komutanın sürücünün yanına oturduğu ve onu işaret edebileceği büyük İngiliz tankından daha zor olduğu anlaşılıyor. yol hareketleri.
Kamuflajlı Renault. Bu arada, bu tankta erken tahliyenin sürüş tekerlekleri sürülür ve atılır!
FT-17 için etkili bir kamuflaj bulmak için yapılan çok sayıda girişim çok ilginçti. Maalesef, resmi olarak tanınan bir kamuflaj programı geliştirmek mümkün olmadı ve hem üç hem de dört renkli kamuflajla birliklere FT tankları teslim edildi. FT'de kullanılan renk paleti, daha önce Schneider SA.1 ve St Chamond tanklarında kullanılana benzerdi: mavi-gri, koyu yeşil, kahverengi ve soluk koyu sarı. Kullanılan renkler arasında, savaş sırasında beklenebilecek önemli farklılıklar vardı.
Makineli tüfek "Renault" yan projeksiyon
Pekala, şimdi biraz hayal kuralım ve aynı “Renault” nun, tasarımcılarının personelinin acele ve genel, yüksek teknik okuryazarlığı olmasaydı nasıl göründüğünü hayal edelim. Örneğin, ilk başta, projeye göre, tankın iki kişilik bir tareti olması gerektiği, ancak nedense işin “yanlış gittiği” bilinmektedir. Dar bir dava önlenmiş gibi görünüyor. Ama kim kulenin alanında tam olarak genişlemesini engelledi, peki, pistlerin aynı genişliğine kadar. Ancak bu yapılmadı ve sonuç olarak, tank iki versiyonda tek bir taret aldı - dökme (daha kalın zırhlı 22 mm kalınlığında) ve gerçekte tam anlamıyla "akan" haddelenmiş zırh levhalarından sertleştirildi (daha ince fakat daha güçlü 18 mm kalınlığında) İçinde bulunan "kulenin" her tarafı. Projeye göre aynı anda havalandırma ve görüntüleme kapağının “mantar” ile değiştirilmesi gerekiyordu, ancak yapmadılar ve ortaya çıkan yapının daha da uygun olduğu ortaya çıktı. Bununla birlikte, Renault tankındaki tek bir taret yerine, bir taretin silahlandırmaya hizmet edeceği ve diğerinin de gözlemleyeceği ve yöneteceği bir çift taret olduğu ortaya çıktı! Doğal olarak, o zaman sürücü ile olan iletişim sistemini düşünmem gerekirdi. Demek ki, kontrol panelinde, çok renkli ampuller düğmeyi çevirerek yanabilirdi.
Topun "Renault" yanal izdüşümü
Kulenin kendisi çok daha basit hale getirilebilirdi. Diyelim ki, eğimli bir dikdörtgen ön zırh plakasına sahip bir at nalı şeklinde, hangi boyutta olduğundan hem tabanca hem de makineli tüfek yerleştirmek hiç de zor değildi. Teknenin ön zırh plakası, içinde kapılar bile olsa kırılmadan eğimli hale getirilebilir. Muayene boşluklarını yerleştirmenin rahatlığı için bir dolandırıcılık gerekliydi, ancak boşlukların kendisi tankerlere hiç neşe getirmedi, çünkü ... yanlarına kırılan mermilerden kurşunla püskürtülmüşlerdi. Bu nedenle, tankerin yaralanmalarının% 80'i gözlerinde ne yazık ki ... ve neden sadece üç piyade şoförün bölmesinin çatısında kulenin hemen önündeki gözlem için periskop değil ?!
Ve işte İsveç “Stridsvagn fm28” - “Renault NC 27”. Gördüğünüz gibi, aynı gövdeye, aynı kuleye, ancak tesadüfen 1916 yılında icat edilmiş olabilecek çok daha gelişmiş bir şasiye sahip! (Strennes'deki Tank Müzesi veya Arsenal, İsveç)
At nalı kulesinin çatısına, hem gözlem için hem de havalandırma için bir stroboskop cihazı yerleştirmek oldukça mümkün olacaktır.
Renault NC 27 engelin üstesinden geliyor
Üzerine lastik izler koyarak ve Renault'nun pasifliği arttırmak için önündeki tekerlek tamburlarını geliştirerek geliştirdiği bir model kendini haklı çıkarmadı. İlk başta umut verici olduğu düşünülse de. Fakat daha sonra, savaş halindeki yırtık bir lastik parçanın tamir edilmesinin imkansız olduğu ortaya çıktı.
Tankın şasisi oldukça tatmin edici görünüyordu. Ağaçları kesebilir ve dikenli telleri yırtıp, hendekleri ve siperleri zorlayabilirdi. Ama yapamadığı şey ... belki de insanları “kuyruğunun” arkasından ve en fazla iki tanesinin dışında taşımaktı.
Ve görüş açıklıkları olduğu gibi kaldı. (Strennes'deki Tank Müzesi veya Arsenal, İsveç)
Bu arada, piyade ile ilgilenmek mümkün olacaktı. Bunu yapmak için, tırtılı sadece zırhlı bir siperin bulunduğu ... basamaklı bir şekilde, her iki taraftaki tırtılın üst kolunun üstünde beş basamak oturacak şekilde kapatmak gerekiyordu! Ve ondan düşmemeleri için teleferiklerde kayakçılar için koltuklarda yapılanlara benzer katlanır korkuluklar düzenleyin. Veya 1 yıllarında ortaya çıkan ve hatta savaşan Renault NC20 tankındakiyle aynı parçaları kullanın. Üzerindeki barikat oldukça basit olabilirdi ve katlanır bir tırabzan da özel bir sorun olmazdı. Ve piyadelerin böyle bir “envanter” konusunda çok mutlu olduğu gibi, kimse konuşamaz.
Paletli kavisli Renault NC 31
Ancak yapılmayan tamamen yok. Yazık, bu tankların nasıl çalıştığını ve hangi yerlerde çalışacağını görmek ilginç olurdu. hikayeler zırhlı araçlar onları alacaktı!
Bu tür Yugoslav tankları, II. Dünya Savaşı'nın başlangıcı savaşlarında sıralandı
Bu arada, bir nedenle Paris Müzesi'ndeki tankın kamuflajla boyanmamış olması ilginçtir. Ama burada çizmek için boyalı bir taktik amblemi ...
Ve bir tane daha meraklı gerçek. FT-17'in bir rakibi vardı - kısa bir 75-mm tabancalı, daha güçlü ve daha kalın zırhlı bir Peugeot pervasız tank, ancak ışığı görmedi.
Peugeot deney tankı (Şekil A. Sheps)
Savaş yıllarının Peugeot fotoğrafı
"Peugeot" tankının genel şeması
Ve son olarak, işte burada: Renault şasisinde 75-mm tabancalı kendinden hareketli tabancalar. Bu da oldu, hatta sürdü ve vuruldu ...
Ön görünüm
Arkadan görünüm
Ve soru şu: bu tür yapılar nasıl ortaya çıkıyor? Cevap, ihtiyaçtan kaynaklanıyor ve ayrıca metale dokunmadan önce biraz oturup düşünmek zorunda kaldın!