Fıtık Onarımının Gelişimi
Herni (Türkçe fıtık, Hollandaca breuk, Fransızca rompure, Yunanca keal, İngilizce rupture) yazılı tarih boyunca insanlığın başına bela olan hastalıklardandır. Fıtıkla mücadele ile ilgili ilk tanımlamalar ise Babil Hammurabi ve Mısır papiruslerine kadar uzanır.
Figür: Kasık fıtıklarında kullanılan çeşitli kasık bağlarını gösteren antik levha
Figür: Boğulmuş kasık fıtığına müdahaleyi gösteren antik levha.
Pek çok modern cerrahi teknik, ilk cerrahların katkılarının sonucudur. Ancak, 19. Yüzyılın sonlarına; modern fıtık cerrahisinin babası sayılan Edoardo Bassini’ye kadar hernilerin onarımında kayda değer bir başarı sağlanamamıştır.
Marcy (1871): Antiseptik herniorafi üzerine orjinal makale ("A New Use of Carbolized Catgut Ligature")
Czerny (1876): İndirekt herni kesesinin extenal ring düzeyinde ligasyon ve eksizyonu
Kocher: Peritoneal kesenin çift sütürle oblik kaslara fikse edilmesi
MacEwen (1886): Peritoneal kesenin internal ringi bloke edecek şekilde kullanılması
Lucas-Championniere: Tüm inguinal kanalı ekspoze etmek için external oblik kasın açılması
Bassini: Modern Herni Cerrahisinin babası
Bassini’nin agresif yaklaşımı “inguinal herniye radikal bir kür sağlamaktır.” (Bu başlık, Bassini’nin 1887’de Cenova’da İtalyan Cerrahi Derneği’nde yaptığı sunumun başlığıdır.) 3 yıllık periodda toplam 206 herni onarımında sadece 8 başarısızlık bildirmiştir. Bassini’nin sonuçları görkemli ve önemlidir, çünkü onun çalışmalarından önce başarısızlık oranları ilk 1 yılda % 30-40, 4 yıl sonra ise neredeyse % 100’e erişmektedir.
Bassini’nin operasyonu ideal bir doku onarımının temel basamaklarını özetlemektedir. (7) External oblik aponevrozunu external ring boyunca açmakta ve spermatik kordu ortaya çıkarmak için kremasterik fasyayı rezeke etmektedir. Ardından preperitoneal mesafeye ulaşmak için kanalın posterior duvarını açmakta ve iliak fossada peritoneal keseye yüksek ligasyon ve rezeksiyon uygulamaktadır.
Bassini, bundan sonra kanalın posterior duvarını 3 tabaka halinde onarmaktadır. İnternal oblik kas, transversus abdominus kası ve transversalis fasyasından oluşan medial dokuları inguinal ligamentin kenarına yaklaştırmaktadır. Ardından kordu yeni oluşturulan duvarın üzerine yerleştirmekte ve eksternal oblik aponevrozunu onun üzerine kapatmaktadır. Dolayısıyla kanalın basamaklı onarımı ve eksternal inguinal ringin yeniden oluşturulması sağlanmaktadır.
Figür: Orijinal Bassini operasyonu. Kanalın posterior duvarı açılmış ve derin epigastrik damarlar ortaya konulmuş.
Orijinal Bassini tekniğinin çok sayıda modifikasyonu vardır. Daha az detaylı pek çok modifikasyonda kötü sonuçlar bildirilmiştir. Örneğin, posterior duvarın açılmasından kaçınılan yöntemlerde, inguinal kanalın pubik kemiğin üst kısmı ve inguinal kanalın daha medial parçasındaki dokular arasındaki sütür hattında gerilim oluşmaktadır. Wolfer, Halsted, Tanner ve McVay gibi bazı cerrahlar tarafından gevşetici insizyonlar eklenerek Bassini tekniğine bazı eklemeler ve diğer doku onarımlarıyla modifikasyonlar yapılmıştır.
DEVAM EDECEKTİR..
Ancak www.medicorium.com kaynak gösterilerek ve link verilerek alıntı yapılabilir.