Bir süre önce ev bulvarına giden kızlarla birlikteydim ve halılara bakıyorduk. Orada, üçünün de sevdiği hoş, yumuşak bir halı buldular.
Şimdi ben de bir süredir arıyordum, bu yüzden işe yaradı. Toplan ve git. Neyse ki halının muhtemelen arabama sığmayacağını tam zamanında anladım. Ben de kocamın halıyı alması konusunda onlarla hemfikir oldum. Maalesef halı geldiğinde henüz satılmıştı ve stokta başka kimse yoktu. Yani bu bir hayal kırıklığıydı. Şimdi, birkaç hafta sonra, halı nihayet oturma odasında.
Çocukların bir halıyla bu kadar mutlu olacağını hiç düşünmemiştim. Oturma odasına girer girmez en az bir kız halıya sarılıyor. Çocukların bundan bu kadar zevk alabildiklerini görmek ne kadar güzel. Hatta 'ekran süresi' sırasında, bir ekrana ne zaman bakılabileceği, ilk önce halıya sarılacağı konusunda anlaşmalarımız var.
Halı aynı zamanda her türlü çizim için mükemmeldir. Kate halının üzerine kar melekleri yapar ve Fien ve Jet parmaklarıyla halıya çizerek tereyağı, peynir ve yumurta oynarlar.
Basit bir halının çocukları duyularını kullanmaya nasıl zorladığını ve gelişimlerini nasıl teşvik ettiğini görmeyi seviyorum. Küçük çocuklarda duyu-motor gelişimini teşvik etmenin önemli olduğunu biliyorum, ancak yaklaşık 10 yaşındaki çocuklarda hala böyle bir çekiciliği olacağını düşünmemiştim. Bu şekilde kendi çocuklarımdan bir şeyler öğrenmek özeldir.
Son zamanlarda, Kate pek formda değildi ve battaniyenin altındaki halının üzerinde rahattı. Yaklaşık 10 dakika sonra aniden çok sessizleşti. Uyuyakalmıştı ve güzelce kestirmişti.
Vivian'ın daha fazla hikayesini okumak ister misiniz? buraya Tıkla!