Lin Jie, Wilde’ı gönderdikten sonra raflardan The Interpretation of Dreams adlı bir kitap çıkardı ve ona göz atmaya başladı.
Bu kitap, Freud’un ünlü eserlerinden biri ve aynı zamanda psikanaliz üzerine çığır açan bir eserdi.
Zamanının çok gerisinde bir devirde yayınlanmış alışılmışın dışında bir çalışma olarak, teorilerin çoğu bilim adamları tarafından itibarsızlaştırıldı ve büyük tartışmalara neden oldu.
Şimdi, bu kitabı farklı bir düşünce ve muhakeme çizgisinden görmek için yeniden okuyordu.
Bu kitaptaki teori, rüyaların bilinçsiz arzular ve çocukluk anılarından gelen uyaranlar olduğunu öne sürüyor.
Rüyalar aynı zamanda insan ile kalbi arasındaki doğru bir alışveriş ve kendinden öğrenme süreciydi.
Lin Jie bu kitabı daha önce okumuştu ama şimdi gördüğü son rüya nedeniyle biraz gözden geçirmek istedi.
Biraz göz atarken, Lin Jie kendini boş hissetti ve okumak için başka ilgili kitaplar alıp almayacağını merak etti.
Bu sırada kitapçının kapısı itilerek açıldı.
Hmm? Şans rüzgarları mı esiyor? Müşteriler neden birbiri ardına geliyor?
Ama düşününce, bu değişiklik İhtiyar Wil’in bana o taş çirkin yaratığı verdiği gün olmuş gibi geldi.
Talihsizlik ve kötülüğü uzaklaştırmanın yanı sıra zenginliği davet eden fengshui özelliklerine de sahip olabilir mi?
[TL notu: Fengshui, Çin coğrafyacılığının uygulamasıdır. Bireyleri çevreleyen ortamla uyumlu hale getirmek için enerji güçlerini kullandığını iddia ediyor]
Tsk, sadece ödünç kitap alırdı. Neden bana yerel bir uzmanlık veriyorsunuz?
Bu beni eskisinden daha da meşgul ediyor ve hatta sık sık okumam kesintiye uğruyor.
Bu… bu kesinlikle reddedilemez! Daha fazla sorun getirin!
Lin Jie elindeki kitabı bıraktı ve etrafa bakarken profesyonel gülümsemesini takındı. “Hoş geldiniz! Kitap ödünç alır, okur veya satın alır mıydınız? Ayrıca, herhangi bir sorunuz olursa sormaktan çekinmeyin.”
“Gerçekten herhangi bir soru sorabilir miyim?” İçeri giren bayanın hem nazik hem de hoş bir sesi vardı.
Lin Jie’nin gördüğü kadarıyla, bu yeni müşterinin hoş ve nazik görünümü sesiyle eşleşiyordu.
Açık ten, mavimsi yeşim gözleri ve gür altın rengi saçları ona şaşırtıcı bir güzellik havası veriyordu. Bütün kasvetli kitapçı onun görünüşüyle aydınlanmış gibiydi.
Lin Jie’nin bakışları kulağında oyalandı. Bir çift keskin, uzun kulak kesinlikle dikkatini çekmişti.
Gözleri aşağı doğru devam etti ve onun uzun ve beyaz bir elbise giydiğini fark etti, birçok kat kırışık Lin Jie’ye antik Romalıların giydiği togaları hatırlatıyordu.
Bir bütün olarak, yanlışlıkla dünyevi bir dünyaya girmiş güzel ve zarif bir elf gibi görünüyordu.
Olabilir mi… bu olabilir mi…
Yüksek derecede özgünlüğe sahip Cosplay?
Lin Jie hoş bir şekilde şaşırdı ve hatta bir ‘nostalji’ dalgası hissetti.
Cosplay yapma etkinliği, eski gezgin âşıkların halk için oyunlar sergilediği zamanlara kadar uzanan, Dünya’da çok yaygındı.
Ve içinde bulunduğumuz çağda animeler, filmler ve oyunlar sayesinde cosplay gelişti.
Ancak Azir’de televizyon ve eğlence sektörü olmasına rağmen bu yön pek gelişmemişti. Dahası, ne alt kültür ne de liderler için daha da önemli bir merkezden yoksundu.
Buradaki Cosplay, hâlâ ‘maskeli balolar ve kostümler’in ilkel aşamasına takılıp kalmıştı.
Başarılı cosplay seviyelerini görmek istemek gerçekten zordu. Ancak, Lin Jie’den önceki bu müşteri aslında oldukça mükemmel bir standarda sahipti.
Makyajı düzgündü ve hatta bir elfin sahip olması gereken olağanüstü asalet havasına sahipti.
Lin Jie bir an için önünde gerçek bir elfin durduğunu bile düşündü. Üstelik bu şiddetli yağmur fırtınasında, mavi gözlü, altın saçlı güzel bir elfin kitapçıya girmesi bir peri masalından bir sahne gibiydi.
Gerçekten etkileyici, genç bayan.
Ama tabii ki hayat gibiydi ve hepsi bu kadardı.
Lin Jie gibi normal bir insan kesinlikle karşısında duranın gerçek bir elf olduğunu düşünmezdi.
Ne de olsa gerçek bir elf, Norzin gibi büyük bir şehirde yakalanma ve nadir bir örnek olarak sergilenme endişesi duymadan dolaşır mıydı?
Yine de Lin Jie, bu genç hanımın sorduğu soru tipini biraz tanıdık buldu.
Biraz daha düşündükten sonra, Lin Jie bunun Melissa tarafından sorulan türden bir soru gibi göründüğünü fark etti… kısa bir süre önce yarım set Beş-Üç tavsiye ettiği gayretli şımarık çocuk.
O sırada Melissa, “Gerçekten herhangi bir konuda yardımcı olabilir misin?” diye sormuştu. Sonunda, o çocuğun önerisi, Lin Jie’nin gerçekten asi olan ve sorun çıkarmak isteyen bazı müşteriler olduğunu anlamasını sağladı.
Bu aynı zamanda Lin Jie’nin “Size herhangi bir konuda yardımcı olabilir miyim?” sorusundan “Herhangi bir sorunuz varsa çekinmeden sorabilirsiniz” sorusuna dönüşmesinin nedeni de buydu.
Bana bugün aynı numarayı tekrar uygulamam gerektiğini söyleme?
Daha önce, o velet memnun bir şekilde yarım set Beş-Üç ile ayrıldı. Bugün nasıl bir hasat alacağımı merak ediyorum.
Lin Jie gülümsemesini sürdürürken tomurcuklanan bir beklenti duygusu taşıyordu. “Elbette. Kitapçının faaliyet alanı içinde olduğu sürece.”
Bu süre zarfında Doris, Lin Jie’yi de inceliyordu.
Doris herhangi bir kılık değiştirmemişti ama varlığını önceden gizlemişti.
Ona göre, bu kitapçı sahibi her şeyi bilen olduğundan, onun onu aramaya geldiğinin kesinlikle farkında olacaktı. Ve en azından bir elfin geldiğini bilecekti.
İfadesinde herhangi bir şok ortaya çıkarsa ve bunu bilmiyorsa, bu onun gerçekten her şeyi bilen değil, sadece bir dolandırıcı olduğu anlamına gelirdi.
Bundan önce Doris, kitapçı sahibinin tepkisinin ya sakin ya da şaşkın olmasını beklemişti.
Ancak, gözlerindeki bakışın hoş bir şaşkınlık, hayranlık ve aynı zamanda… anılar ve onaylamalar olacağını hiç düşünmemişti.
Hoş bir şekilde şaşırmak ve hayranlığınızı açığa vurmak yine de biraz mantıklıydı.
Bir elfin gelişine pek şaşırmış görünmediğinden, bunu zaten tahmin ettiği söylenmeliydi.
O zamanlar Ji Zhixiu gibi bir avcı bile gözlerini açıp Doris’i görünce hayrete düşmüştü.
Ancak garip olan, hatırlama ve tanıma duygularıydı.
Doris bu tür anımsamaya oldukça aşinaydı, çünkü yalnızca uzun ömürlü varlıklar zamanı aşan böylesine derin bir anımsama duygusuna sahip olabilirdi.
Ancak, önündeki açıkça bir insandı.
Onaylama daha da şüpheliydi… Sanki bir büyüğün gençlere karşı yaptığı onay gibiydi.
Bir insanın bir elfe bu şekilde bakmasına ne sebep olabilir?
Doris çevreyi inceledi ama taş çirkin yaratık heykeli dışında sıra dışı bir şey fark etmedi. Bu nedenle, kitapçı sahibinin kendisi de dahil olmak üzere tüm kitapçıyı araştırmak için eteri kullanmaya devam etti.
Neredeyse sıradan bir insandı…
Ama Doris tatlı tatlı gülümseyip tezgaha doğru ilerlerken hala şüpheleri varken, yaklaşıp sahibinin görünüşünü görünce gözbebekleri aniden küçüldü.
Sıradan görünse de, biri yeterince keskinse, bu genç adamın dişlerinin çoğu insandan daha sıkı olduğunu fark edeceklerdi.
Şüphesiz.
Doris yanlış algılamadığına inanıyordu.
Yoğunluk derecesine göre bu kitabevi sahibinin tam kırk dişi vardı.
Bu bir hastalık değildi ve uydurma da değildi. Bu kesinlikle insan fizyolojisine aykırı bir şeydi.
O kesinlikle insandı!
Ama şu anda onun nasıl bir varlık olduğunu belirlemesinin hiçbir yolu yoktu…
“Kitapçının operasyonları dahilinde olduğu sürece…”
Doris bunu bir kez tekrarladı ve aniden aydınlanmış hissetti.
Kitapçı sahibi, avcının bahsettiği her şeyi bilme gücüne gerçekten sahipse, o zaman belki de kitapçıya hapsolmak ödemek zorunda olduğu bedeldi?
İnsan görünümünde, uzun ömürlü ve büyük güce sahip, bilinmeyen ve kadim bir varlık. Ancak küçük bir köşeye hapsolmuş ve sıradanlığın altına gizlenmiştir.
O zaman, onun gibi birinin bir zamanlar Iris Klanı’nın belli bir varlığını tanıdığı kesindi?
Derin düşüncelere dalmışken, Doris aniden eterik bir akış hissetti. Kitapçının ikinci katından ilkel bir hava geliyordu!
Buydu…
İlkel Cadı Leydi Silver’ın aurası! İris Klanının ruhuna kazınmış isim titriyordu!
Hayalindeki krallık burada!