24 Haziran'da gerçekleştireceğimiz Zafer Bayramı geçit törenine sadece birkaç gün kaldı. Bu geçit törenini, bir başka askeri ödül olan kazananların ünlü geçit töreninin yapıldığı gün yapmak muhtemelen tarihsel olarak doğrudur. Sadece kazananlar değil, savaş kahramanları. Size hatırlatalım, 1945 geçit törenine yalnızca cephe askerlerinin katıldığını ve yalnızca defalarca askeri emir ve madalya verildiğini hatırlatalım.
Bugün Zafer Geçit Töreninde birçoğunun farkına varmayan, ancak bir dereceye kadar, Sovyet askerlerini ve memurlarını düzenli olarak ve doktorlarla birlikte ölümden kurtaran her Sovyet ailesinin hayatına “katılan” bir katılımcı hakkında konuşacağız. Muhtemelen bugün, herhangi bir askeri-tarihi müzede.
Bugün okuyuculara basit bir asker miğferini hatırlatmaya karar verdim. Tüm savaşı piyade, avcı, izci, topçu ve partizanla geçiren aynı şey. Cephede olan generaller ve polisler bile bu askerin savunucusu konusunda utangaç değillerdi.
Kaskların orduya dönüşü hakkında biraz tarih
Birinci Dünya Savaşı'nın patlak vermesine kadar, Avrupa orduları askerleri için savaş kasklarını gerçekten düşünmemişlerdi. Yalnızca konumsal bir savaş veya o zaman siper savaşı denildiğinde, komutanlar bir askerin kafasını korumayı düşündürdü. Bugün kulağa biraz çılgınca geldiğini anlıyorum, ancak Birinci Dünya Savaşı'nın ilk yıllarında çoğu asker yaralardan başa öldü.
Küçük silahlar hakkında çok şey yazdık silah20. yüzyılda öncekinden çok daha etkili hale geldi. Topçu hakkında çok şey yazdılar, cephaneliğinde tam insan gücünün imhası için özel olarak tasarlanmış mermiler vardı. I. Dünya Savaşı silahlanma anlamında hızla Avrupa ordularını modernize etti. Buna göre, kafasını hendekten çıkarması gereken bir asker tam olarak yaralandı.
Modern askeri miğferlerin "babası", 1915'te askerleri şarapnel ve şarapnelden koruyan çelik bir miğfer geliştiren Fransız General Auguste Louis Adrian olarak düşünülmelidir. Kaskın doğrudan mermi isabetlerine karşı koruma olmadığını unutmayın. Kaskın etkinliği Fransız ordusunun komutasını şaşkına çevirdi. Orduyu Adrian'ın miğferleriyle donattıktan sonra, kafa yaralarının sayısı% 30 azaldı ve bu tür yaralardan ölenlerin sayısı% 12-13!
Hadrian'ın kaskı 4 bölümden oluşuyordu. 0,7 mm kalınlığında çelikten yapılmış bir yarım küre kask, aynı çelikten yapılmış ön ve arka vizörler, yarımkürenin üstünde bir tepe, korumayı artırmak ve yukarıdan havalandırma deliğini kapatmak için at derisinden yapılmış bir deri başlık. Kaskın ağırlığı, boyutuna bağlı olarak (3 farklı) 700 ila 800 gram arasında değişiyordu.
Bu arada, savaş alanındaki askerlerin korunmasıyla ilgili modern araştırmacılar, kask tasarımının güzelliğini ve güvenilirliğini ve savaş özelliklerini not ediyor. Bazı özelliklerle, modern kaskları bile aşan bu kask.
Bu nedenle, Duke Üniversitesi Biyomedikal Mühendisliği Bölümü'nden Amerikalı bilim adamları, Birinci Dünya Savaşı'ndan 4 tip kask ve modern bir koruyucu kask çalışması yaptılar. Amaç, bir askının kaskının bir patlama dalgasına maruz kaldığında kabuk şokuna karşı nasıl koruduğunu belirlemekti. Bu görevle en iyi başa çıkmanın Adrian'ın kaskı olduğu ortaya çıktı.
Kızıl Ordu'da bu kask oldukça yaygın olarak kullanıldı ve savaş öncesi dönemin birçok kampanya afişinde, filmlerde ve fotoğrafta görülebilir. Bunun nedeni, depolarda bu kaskların yeterince büyük bir kısmının bulunmasıydı. Rus emperyal ordusu onları 1916'dan beri kullandı. Doğru, kraliyet amblemleri kasklardan çıkarıldı ve teneke yıldızlarla değiştirildi. Aynı kask Solberg'in Rus kaskının prototipi oldu. Sovyet-Finlandiya savaşı sırasında Sovyet ve Fin askerlerinin kafalarında gördüğümüz bu kask.
Adrian'ın kaskıyla ilgili son şey. Birçok okuyucunun sorularına neden olan şey. İkinci Dünya Savaşı döneminin kasklarında ön kimlik işaretleri eksik. En iyi durumda, yan tarafa boyanmış bir yıldız veya SS işareti vardır. Neden?
Hadrian kasklarının kullanımı sırasında, savaş kasklarının garip bir özelliği ortaya çıktı. Yukarıdan gelen sorguç, kaskın koruyucu özelliklerinde bir artıştı, ancak metal amblem, aksine, koruyucu özellikleri azalttı. Bazı ülkeler amblemleri tamamen terk etti, diğerleri ise kaskları kaskın yanına aktardı. Bu nedenle diğer örneklerin geliştirilmesinde sonraki eylemler. Amblem boya ile uygulanmaya başlandı. Bizimkiler yarımkürenin önündedir, Almanlar yanda ... SS'ye ait bir yıldız ya da işaret bir zorunluluktan çok "ordu şıklığı" idi.
Kazananların kaskları nasıl yaratıldı
SSCB'de ordu kaskını yaratma girişimleri oldukça aktifti. Ancak, bugün diğer orduların kasklarını kopyalamak veya yükseltmek için yapılan tüm girişimlerden bahsetmeyeceğim. Size kask kazananların “babası” olan tasarımcılarımızın gerçekten çığır açan buluşlarından bahsedeceğim. 39 modelinin çelik kaskı SSH-1939 hakkında. 1939'dan 1942'ye kadar yapıldı.
1936-37 döneminde SSCB'de birçok deneysel kask oluşturuldu. Bu gelişmeler yabancı orduların kasklarına dayanıyordu. O zamanki Rzhev düzenli depolama alanı deneysel bir bölgeye benziyordu. Testler tam hızdaydı. 1938'de Kızıl Ordu'ya hangi kaskın uygun olduğuna dair nihai karar verildi.
Görünüşte, yeni kask İtalyan M33'e çok benziyordu. Kesin verileri bulamadım, bu yüzden sonuç sadece kaskın görünümü ile yapıldı. İspanya'daki İç Savaş sırasında bu kask orada oldukça yaygın bir şekilde kullanıldı.
Kask, 1,9 mm kalınlığında çelikten yapılmıştır. Kask ağırlığı 1250 gramdı. Kumaş, suni deri, kubbeli mumlu kumaştan kubbe yorgan. Kumaşın altında bir keçe veya kumaş conta. Yorgan, kubbenin üst kısmındaki bir halat kullanılarak ayarlandı. Kumaş çelik bir kasnağa tutturuldu, bu da kaska üç perçinle tutturuldu.
Bu tasarımın, kapak yorganın kask ile temas etmediği zaman, kask üretim maliyetini önemli ölçüde azaltmayı ve kaskın ek delikleri olmadan askerin kafasının havalandırma problemini çözmeyi mümkün kıldığına dikkat edilmelidir. Üreticinin Sovyet kasklarına damgası, kaskın arkasına kaskın boyutunun yanına yerleştirildi.
Bu kask orduda ve daha sonra 60. yüzyılın 20'larına kadar Sivil Savunma eğitim kurumlarında görev yaptı. Doğru, bir meslekten olmayanın onu sonraki SS-40 arasında tanıyabileceği pek olası değil. Gerçek şu ki, savaştan sonra SSH-39 modernizasyondan geçti ve SSH-40 ile bir gönderi aldı. Evet ve damga tam olarak modernizasyon yılı-1950 yılı oldu.
Ve işte burada, II. Dünya Savaşı'nda kask kazandı. Ünlü SSH-40. Teğmen Albay V. Orlov'un beyni. Aynı Lysvenian kaskı. Aslında SSH-40, SSH-39'un yükseltilmesidir. Onları perçin sayısına göre ayırt edebilirsiniz. 40'ıncı modelde 6. Bu alt gövde cihazından kaynaklanmaktadır. Şimdi, üstte bir kordonla birbirine bağlanan üç dermantin yaprağından oluşur. Her taç yaprağın içinde pamuk yünü bulunur. Çene kayışı iki parçaya ayrılmıştır. Artık uzunluk sınırlama olmadan ayarlanabilir.
Ancak SSH-40'ın en önemli farkı üretim malzemesidir. SSh-39'un aksine, kask şimdi 36 mm kalınlığında 1,2SGN kalite alaşımlı çelikten yapılmıştır. Bir Sovyet askerinin dayanıklı ve güvenilir kaskı, 150 metre mesafeden isabet eden makineli tüfeklere dayanıyordu. Ancak merminin kaskı deldiği durumlarda bile, ölümcül bir yara olasılığı önemli ölçüde azaldı. Merminin enerjisi, avcı uçağı tamamen devre dışı bırakmak için yeterli değildi.
Sovyet asker kurtarıcısına yapılan herhangi bir anıtın ayrılmaz bir parçası haline gelen kask neden Lysvensky olarak adlandırılıyor? Uralların ötesindeki küçük bir kasaba böyle bir onuru nasıl hak etti?
Gerçek şu ki, SSCB'de sadece üç fabrika ordu için kask üretiyordu - Leningrad, Stalingrad ve Lysva'da. Savaşın başlamasından sonra iki fabrikanın kask üretmeyi bırakmak zorunda kaldığı açıktır. Leningrad bir ablukanın içindeydi ve Stalingrad'daki bitki tamamen yok edildi. Böylece, tek üretici Lysva'daki tesisdi.
Bu bitki genellikle efsanedir. Uçaksavar ve hava topları için mermiler, yangın bombaları, "Katyuşa" mermileri Lysva'dan öne çıktı. Ancak fabrika işçileri, SSH-40'ın serbest bırakılması için cephedeki askerlerden ve ailelerinden teşekkür aldı. Savaş sırasında, 1942'den beri, tesis cepheye 10 milyondan fazla SSH-40 kask verdi! Katılıyorum, rakamlar etkileyici. Askerler genellikle miğferi "çelik cephe dostu" olarak adlandırdılar.
Kazananların soyundan gelenler
Kasklarla ilgili hikaye, SSh-40'ın torunlarından bahsetmese bile tamamlanmayacaktır. Gerçek şu ki, Sovyet Ordusunda görev yapan gazilerin çoğu "kasklarını" hatırlıyor. 40'ına çok benziyor ama yine de farklı. Biçim olarak farklı. Gerçekten de ünlü kask birkaç kez modernize edildi. 1968'de en önemli modernizasyondan geçti. Kaskın gücü artırıldı, ön duvarın daha büyük bir eğimi ile değiştirildi ve kenarlar kısaltıldı. Ve kaskın ağırlığı tam montajda 1,5 kg'a çıktı.
Ancak, bugün depolardaki kask sayısı bile gerekli olanı aşıyor. Bu nedenle, üretimleri durdurulur. Ancak tasarımcılarımız durmak istemiyor. Evet ve bugün malzemeler daha etkili koruma araçları oluşturmanıza izin veriyor.
Bugün, Rus ordusunun tek tip askeri muharebe başlığı, daha çok "Ratnik" kaskı olarak bilinen 6B47'dir. 2011'den beri geliştiriliyor. Mikrofilament iplikler bazında kumaş malzemeler esas alınarak yapılır ve ek cihaz kullanma imkanı sağlar. Kask, SSh-68'den yarım kilogram daha hafiftir. Ağırlık sadece 1000 gramdır.
Efsane yine Kızıl Meydan'dan geçecek
Yakında Zafer Geçit Töreninde birçok efsane tekrar göreceğiz. Makineli tüfekler, tüfekler, makineli tüfekler göreceğiz, tanklar, "Katyuşa", silahlar ... Düşmanı II. Dünya Savaşı'nın her cephesinde parçalayan silahlar. Kazananların torunlarını göreceğiz. Ve kesinlikle yüz binlerce, belki milyonlarca Sovyet askerinin hayatını kurtaran basit bir askerin kaskını göreceğiz.