Pera Film, 2 - 30 Mayıs tarihleri arasında, İtalyan Dışişleri Bakanlığı ve İtalyan Kültür Merkezi işbirliğiyle, 'Yeni Gerçekçilik' akımından dokuz film ve iki özel belgeselden oluşan çarpıcı bir seçki sunuyor
"Sinemanın...
Pera Film, 2 - 30 Mayıs tarihleri arasında, İtalyan Dışişleri Bakanlığı ve İtalyan Kültür Merkezi işbirliğiyle, 'Yeni Gerçekçilik' akımından dokuz film ve iki özel belgeselden oluşan çarpıcı bir seçki sunuyor
"Sinemanın asıl işlevi masal anlatmak değildir." Cesare Zavattini
İtalyan yeni gerçekçiliğinin önde gelen yönetmenlerinden Roberto Rossellini, bu akımı "her şeyden önce dünyaya yönelik ahlaki bir bakış açısı" olarak tanımlamıştı. Faşist rejimin stüdyolarda çekilen melodramlarının ardından gelen yeni gerçekçi filmler, yeni bir toplumsal bilinç sergiliyor, savaş sonrası İtalyası'nda işçi sınıfının çektiği sıkıntıları ve günlük yaşam mücadelesini vurgularken, savaşın harap ettiği şehirlerde, yenilginin gölgesinde, ekonomik zorlukların maddi koşulları beliriyordu.
Pera Film, 2 - 30 Mayıs tarihleri arasında, İtalyan Dışişleri Bakanlığı ve İtalyan Kültür Merkezi işbirliğiyle, "Yeni Gerçekçilik" akımından dokuz film ve iki özel belgeselden oluşan çarpıcı bir seçki sunuyor.
'Cannes'daki filmle ünlendi
İtalyan yeni gerçekçiliği, Roberto Rossellini'nin Nazi işgali altındaki Roma'da hayatı ve direnişi anlatan ve 1946'da Cannes'da Büyük Ödül'ü kazanan "Roma - Açık Şehir" adlı filmiyle dünya sahnesine çıktı. Rossellini, Vittorio De Sica ve Luchino Visconti gibi yönetmenler profesyonel olmayan oyuncularla, dış mekan çekimleriyle, (zorunlu olarak) küçük bütçeler ve gerçekçi bir estetikle, alt sınıftan karakterlere ve onların dertlerine odaklandı. Doğrudan, sade, uzun planlı çekimlere dayanan filmler revaçtaydı.
İtalyan yönetmen Vittorio De Sica için "Boyacı" ve "Bisiklet Hırsızı" gibi filmlerin senaryosunu yazan Cesare Zavattini, bütün yönetmenlere meydan okuyarak, "gerçeği kazıp çıkarın, yakın zamana dek farkında bile olmadığımız gücü, iletişimi, bir dizi refleksi ona verin," demişti. Ona göre kamera "gerçeğe açtır", gerçeği daha somut ya da çarpıcı kılmak için olay örgüsü icat etmek, gerçek hayatın zenginliğinden kaçmaktır. Ona göre sorun "gerçeği gözlemleyebilmektedir, ondan kurgular çıkarmak değil."
'Orgosolo Haydutları' gösterilecek
Etkinlik kapsamında gösterimi gerçekleşecek filmler arasında, Roberto Rossellini'nin, 1945 tarihli başyapıtı "Roma Açık Şehir", yineRossellini'nin "Savaş Üçlemesi"nin ikinci filmi (Roma Açık Şehir'den sonra) "Hemşehri" ve üçlemenin son bölümü en etkileyicisi; yerle bir edilmiş bir Berlin'in, 12 yaşında bir çocuğun bakışından aktarılan portresi "Almanya, Sıfır Yılı"nın yanı sıra, Roberto Rossellini'yle İngrid Bergman arasındaki ilk işbirliği "Stromboli" ve içten bir anlatımla izleyiciyi etkisi altına alan "İtalya'ya Yolculuk" yer alıyor. Yumuşak ve neşeli bir tür İtalyan yeni-gerçekçiliği olan "pembe yeni-gerçekçilik" türünün önde gelen isimlerinden Luigi Comencini'nin bu pembe tarzın en önemli örneklerinden "Ekmek, Aşk ve Hayal" filmi, Vittorio De Sica imzalı baş yapıt "Umberto D", 1956 yapımı bir Federico Fellini filmi olan "Aylaklar" ve yılların belgeselcisi Vittorio De Sica'nın, tümüyle Sardinyalı köylülerden oluşan amatör bir oyuncu kadrosuyla çektiği düşük bütçeli bir dram olan "Orgosolo Haydutları" filmi de gösterilecek filmler arasında. Ayrıca, "Masalın sonu; İtalyan Yani Gerçekçiliği" programı kapsamında sinemaseverleri iki belgesel bekliyor. Carlo Lizzani'nin 1992'de "Antologia del Cinema Italiano" (İtalyan Sineması Antolojisi) dizisi için yaptığı belgesel "İtalyan Sinema Tarihi" yeni-gerçekçiliği 1942'den 1954'e uzanan geniş bir bağlamda ele alıyor. Yönetmen koltuğuna Carlo Lizzani'nin oturduğu ve İtalyan sinemasının 1930'lardan 1970'lere kadar tüm tarihini kateden bir gezi niteliği taşıyan "Cesare Zavattini" ise tam anlamıyla bir "Zavattini" portresi...Pera Müzesi'nde yarın başlayacak olan program "Masalın Sonu" İtalyan Yeni Gerçekçiliği", 30 Mayıs 2014 tarihine dek sürecek.
İlgili Galeriler