Leort yoldaydı ve rastgele, Zeno’nun biyografisinin yazarı olarak beni değil, babamı, Hawk’ı seçti. Gideceği yer tam önündeydi ama birden direksiyonu çevirdi ve sanki yanlış yere varmış gibi hissetti.
“…?”
Sıkıca kapattığım gözlerimi yavaşça açtım ve ileriye baktım. Leort kendinden emin bir gülümsemeyle kardeşlerimize bakıyordu.
Yanında oturan Lina, rahat bir yüzle zarif bir şekilde çay içiyor.
Son zamanlara kadar çok gergin olduğum için ağzımı açamıyordum ama kafamdaki gerginliğin arasından bir soru süzüldü. Bunun yerine göğsü güm güm atıyordu ve sıktığı yumruklarından hâlâ ter damlıyordu.
Leort neden beni yalnız bırakıp babam Hawk’ın Zeno’nun biyografisinin yazarı olduğu sonucuna varsın ki? Koşullar nedeniyle kafası iyi çalışmıyordu ama görünen o ki Nicole değildi.
Leort’un kendinden emin sözlerini duyduktan sonra Nicole bir an sessiz kaldı, sonra yavaşça ağzını açtı. Sesi o kadar alçaktı ki yeri deldi.
“…hayır dersem, bana inanır mısın?”
“Hayır dersen ailene zarar vermiş olursun. Vergi vermek kâr demektir ve elde ettikleri kârı nerede kullanacağını amirlerine bildirmek soyluların görevidir. Bu böyledir. Sadece benim Abamama’m yasa yapabilir.”
Leort’un bahsettiği Abamamaraham, imparatorluğun en yüksek otoritesi olan imparatora atıfta bulunuyor olmalı. İmparatorun ağzına koyduğunu görünce bir planı varmış gibi görünüyordu.
Nicole de benim düşündüğüm gibi düşünüyordu ama sertleşen yüzü daha da sertleşti. Uyluğuna konan yumruk da sıkılmış gibiydi.
“Böyle bir surat yapmana gerek yok. Her neyse, eminim baban Zeno’nun biyografisinin yazarıdır.”
“…Neden bu kadar kendine güveniyordun?”
“… …”
Nicole’ün sorusunu dinlediğimde, hikayenin akışının tuhaf bir hal aldığını hissedebiliyordum. Gerçek yazar olan ben hemen yanımda olduğu halde konunun devam ettiğini görünce Leotre yanlış anı bir fırsat olarak değerlendirmiş gibiydi.
Ama bunu yaptıkça kalbim daha da rahatsız oldu. Sanki siper olarak karşınıza babanızı koymuyor musunuz?
Babam kendini bana adamış bir insandı ama ona bir kalkan olarak katlanmak benim için zordu. Yani, göremediğim ve ağzımı açtığım an oldu.
Garip-
Konuşmak için ağzımı açmadan hemen önce, Nicole sessizce elimi tuttu. Ve sanki hiçbir şey söylemiyormuş gibi bana güç verdi.
Bilinmeyen bir nedenle dile getirilmeyen baskı beni utandırmıştı ama Nicole’ün ifadesini görür görmez konuşmaya çalışmaktan vazgeçmekten başka seçeneğim yoktu. Nicole’ün ifadesi ciddiydi.
Babasını satıyormuş gibi göründüğü için dikmek rahatsız edici olsa da, başka düşünceleri varmış gibi görünüyordu, bu yüzden inanmaktan başka seçeneğim yok.
“Her şeyin bir sebebi var.”
Bu arada Leort, Nicole’ün sorusuna yanıt olarak ağzının kenarlarını eskisinden daha fazla kaldırdı ve sandalyeye yaslandı. Karizması dışarı aktı ve onu konsantre olmaya yöneltti.
“Daha önce de söylediğim gibi vergi ödemesi çok karmaşık bir şey. Özellikle bizim Minerva İmparatorluğumuz vergiler konusunda çok katı olduğu için daha karmaşık. Ancak ne kadar karmaşıksa o kadar net. Kökeni buradan geliyor.”
“… …”
“Ancak bu bile mükemmel değil. Şu anda bile vergi kaçakçılığı yapanlar olacak. Özellikle, Sir Michelle’in kullandığı yöntem, vergi kaçakçılığı olarak suistimal edilmek için yeterli alana sahipti. Olabilirdi. Neyse ki olmadı. Şövalyelerin günlerinden beri nesilden nesile aktarılan güçlü fitil sayesinde olmadı.”
Görünüşe göre Leort, Zeno’nun biyografisinin yazarının babam olduğuna ikna olmuştu. Bundan hoşlanıp hoşlanmaması gerektiğini anlamakta zorlanıyordu.
Bu sırada Nicole ve ben Leort’a bakıyorduk. Yanında çay içen Lina çay fincanını bıraktı ve her zamanki yumuşak tonuyla konuştu.
“İlk başta Sir Michelle’in Zeno’nun biyografisinin yazarı olduğuna inanmak zordu. Ancak başarıları ve deneyimi göz önüne alındığında, mükemmel şekilde uyan çok fazla şey var.”
“…bir başarı?”
Sonunda ağzım açıktı. Akademiye girene kadar bilmiyordum ama babam bir zamanlar yüksek statüye sahip bir şövalyeydi.
Aynı zamanda insan canavarlarla dolu Donanma Şövalyelerinin lideriydi ve hayal bile edemeyeceğim başarılara imza attı.
Bu başarının ne kadar ürkütücü olduğuna gelince, kendisine baron değil kont unvanı verilmesi normaldir. Sıradan bir kişinin asilzade statüsünü alması bile şaşırtıcı, ancak o bir kont olduğu için, babasının başarılarının ne kadar büyük olduğunu ancak tahmin edebildik.
“Ah…”
Lina sorumu duydu, hafif bir homurtu çıkardı ve sonra bana baktı. Ondan sonra gülümsedi ve benimle ancak nezaketle hissedilebilecek bir tonda konuştu.
“Isak, Zeno’nun biyografisinde Zeno’nun ne gibi başarılar elde ettiğini biliyor musun?”
“Tabiki biliyorum.”
Zeno’nun biyografisinin ana karakteri olan Zenon’u bilemeyebilirsiniz, gerçekten de ağzınızı açık bırakacak bir başarı geliştirmiş.
En büyük örnek, bir meslektaşın yardımıyla gaddar bir ejderhaya boyun eğdirmek, ülkeyi şeytanın tehdidinden kurtarmak, kilisenin kaybolduğu sanılan kalıntılarını geri almak vb.
Her başarının dünya üzerinde o kadar büyük bir etkisi oldu ki, Xenon ismi tüm dünyaya yayıldı.
Sonra Lina cevabımı duydu ve başını salladı ve bana babasının elde ettiği başarıları birer birer anlatmaya başladı.
“Sör Michelle bundan daha fazlasını yaptı ve asla daha azını yapmadı. Otuz yıl önce mi? Bir zamanlar yavrularını kaybeden ve vahşileşen bir ejderha başkente saldırdı.”
“Ah, belki o…”
Geçenlerde yayınlanan bir tarih kitabında görmüştüm. Doğru adı ‘kanal Olayı’dır ve imparatorluk başkentine saldıran ejderhanın adı kanaldır, bu yüzden bu şekilde adlandırılmıştır.
Bu dünya ne kadar bir fantezi olsa da ejderhalar var ama onlar sadece basit canavarlar. Polimorf oynamak, sihir konusunda uzman olmak veya nadir durumlarda altın ve gümüş hazineleri biriktirmek gibi kesinlikle bir ‘ırk’ değildir.
Sadece gökyüzünde uçan dev bir kertenkele.
Zaten as kanal olayının sebebi insan açgözlülüğünden başkası değil. Yasa dışı yollardan kaçakçılık yapan insanlar, yavruyu bulup vahşice öldürdükten sonra olduğu gibi parçalarına ayırdı ve annesi tarafından yakalandı.
Doğal olarak, anne öfkelendi ve en yakın insan ülkesi olan Minerva İmparatorluğu’na saldırdı. Ancak buradaki sorun, yasa dışı kaçakçılık yapan insanların Minerva İmparatorluğu’ndan değil, başka ülkelerden olması.
Minerva İmparatorluğu’nun bakış açısına göre, kuru gökyüzünde bir şimşek değildi ve ona deli bir ejderha saldırdı, bu yüzden böyle bir isyan olmazdı.
“Biliyorum. O sırada ordu boyun eğdirmek için koştu…”
“Kayıtlarda öyle yazıyor. Ama ordu çaresizce halkı tahliye etmeye çalışıyordu ve onlara boyun eğdiren babanız Sir Michelle’di. Tesadüfen, bir süreliğine başkentte tatildeydi.”
“…Ejder boyun eğdirildi mi?”
“Evet.”
Lina’nın inanılmaz hikayesini dinlediğimde afallamıştım. Bu dünyada ‘Ejderha Avcısı’ gibi onurlu bir unvan var ama bu elbette ejderhalara boyun eğdirenlere verilen bir unvan.
Bir ejderhayı böyle bir unvana sahip olacak kadar boyun eğdirmek için, bir ‘kolordu’ya eşdeğer bir güce ihtiyacı vardır. Ancak bu güçle bile ne kadar hasara yol açacağını kimse tahmin edemez.
Ancak babasının ordudan yardım aldığı ancak onlara tek başına boyun eğdirdiği söylenir. Zeno’nun biyografisinde yazdığım Zeno’nun başarısıyla oldukça aynıydı.
“…bunu ilk kez duydum. Lina-Sama.”
Nicole’ün hiç duymadığı bir hikayeydi. Lina, sorusuna yüzünde biraz üzgün bir ifadeyle cevap verdi.
“Öyle olmak zorunda. Kanal olayı olduğu sırada Sir Michelle’e yardım eden yakın bir arkadaşım vardı ama ejderhanın nefesi kesildi…”
“… …”
Lina gerçekten üzgün olduğunda, Nicole’ün ifadesi biraz yumuşadı. Babasını benden daha iyi tanıyan bir abla olduğu için bir şeyler fark etmiş gibiydi.
Babamın kanal davası açma konusundaki isteksizliğini anlayabiliyorum. Babam ne kadar güçlü olursa olsun, sonuçta o da bir insan, bu yüzden ne zaman başarılarını düşünse, nefesiyle okside olan arkadaşını düşünecek.
Trajedi öğrenilince aramızdaki sessizlik yatıştı. Neyse ki, Lina aceleyle ağzını konuşurken sessizlik kayboldu.
“Bence Zenon’un biyografisinde Zeno’nun meslektaşlarının yardımıyla ejderhaya boyun eğdirdiğini hatırladığı için. Trajik olmasına rağmen, en azından Zenon hiçbir yoldaşını kaybetmemesi için dua etti.”
“…ve başka bir şey?”
“Evet. Sadece şeytanlaştırılmış iblisleri yenmekle kalmadım, aynı zamanda sınırı birkaç kez işgal eden canavarları ve elfleri de kovdum. Ve ‘Kızıl Aslan’ lakabı Sir Michelle’in Donanma Şövalyelerine katılmasıyla başladı.”
Büyük bir adamın kahramanının hikayesini dinlemek gibi. Babam olması biraz tuhaftı ama kolay kolay kabullenmek zordu.
Muhtemelen babam, kendisini ailesine adamış ve ailesini herkesten çok seven sıradan bir aile reisinden başka bir şey olmadığı içindi. Kızıl aslan olduğunu söyleyerek bir ejderhayı öldürürken yüksek bir üne sahip olduğuna inanmak zordu.
Kafam biraz karışmışken Lina konuşmayı bıraktı ve yanındaki Leort’a baktı. O bakışta, Leort sopayı devraldı.
“Sir Michelle göreve gelene kadar sınır bölgesi, aşiretler halinde yaşayan tutsaklar ile her gün yaşanan çatışmalarda çok sayıda insanın hayatını kaybettiği bir yerdi. Üstelik donanma şövalyesi olmayan mahkumları durdurmak bile zordu. -seviye güçler. Ama Michelle Mucize geldikten sonra hikaye değişti.”
“Değişen kelime…”
“Sir Michelle, sınır bölgesinde yaşayan mahkûmların çoğunu öldürdü. Krizi hisseden mahkûmlar güçlerini birleştirip topyekûn bir saldırı başlattılar ama el sıkışma olduğu ortaya çıktı. Öyleydi. Bu yüzden canavarlar inanılmaz derecede güçlüydü. .”
Öyle bir başarıydı ki ‘kahraman’ olarak anılmak heba değildi. Gerçekten hayran kaldım.
Mahkumların zaman zaman sınırı geçmesinin nedeni, muhtemelen sınırın ötesindeki ortamdan kaynaklanmaktadır. Çiftçilik için uygun değil ve bir mahkumun onu çalması daha uygun.
Dahası, doğuştan savaşmaya tutkulu olan bir canavar adamın doğası da bir rol oynayacaktı.
“Bu sayede imparatorluğumuz birçok insani ve maddi kaynağı kurtarmayı başardı. Bunun nedeni, sınıra yatırılan silahların hayal gücünün ötesinde olmasıydı. Sir Michelle’in ülkenin ekonomik gücünü büyük ölçüde artırdığını söylemek abartı olmaz. imparatorluk. Ben Sir Michelle Xenon. Biyografinin yazarı olduğuna ikna olmamın nedeni bu. Bir suçlu olarak, hayal bile edemeyeceği bir dizi doğum öncesi olay yaşadı, bu yüzden başarmış olmalı. Xenon’un biyografisine dahil etmek için.”
“…anlıyorum. Bunu durdurmak için Donanma Şövalyelerine ihtiyacın olduğunu söylemeni anlıyorum. Ama…”
Nicole’ün dili tutulmuştu ve Leort’a baktı, sonra Lina’ya bakmak için yavaşça başını çevirdi. Leort ve Lina, içinde bilinmeyen bir gülümsemeyle gülümsüyorlar.
İmparatorluk Ailesi’nde pokerle nasıl yüzleşileceğini öğrenmek için bir eğitim almak mümkün mü? Ne düşündüğü hakkında hiçbir fikrim yoktu.
Nicole de sanki düşüncelerini okumaktan vazgeçmiş gibi alçak sesle ağzını açtı.
“Babamla ne yapacaksın?”
“Şimdi inkar edemezsin.”
“Daha önce öğrenilmiş olan her şeyi inkar ederseniz, hikaye akmaz.”
Nicole’ün havalı cevabını beğendin mi? Leort memnun bir gülümsemeyle başını salladı.
Ardından, kollarını birbirine kenetleyerek ve çenesini destekleyerek vücudunun üst kısmını yavaşça öne doğru itti. Ve beklenmedik bir cevap bulduk.
“Yanıldığın bir şey var. İmparatorluk ailemizin, Sör Michelle ile birlikte sana dokunmaya niyeti yok. Bu konuma sahip olmak sadece bir onay.”
“Bize buna inanmamızı mı söylüyorsunuz?”
Sonunda, dayanamayan Nicole sesini yükseltti ve alkışladı. Ben de bir şey demedim ama şakacı bir ifadeyle Leort’a baktım.
Bu kadar uzağa sürdükten sonra birine dokunmaya hiç niyetin yok mu? Bu kelimeye tam anlamıyla inanan bir kişiye pislik denilebilir. Ona gerçekten dokunmak istemeseydi, beni buraya hiç çağırmazdı.
Leort şiddetli tepkimizi gördü ve elini salladı. Nicole de sakinleşmek istediği için ifadesini sakinleştirdi.
“Muhtemelen hassas tepki vereceksin. Ama gerçek bu. Ya Sir Michelle bizim baskımız yüzünden diziyi durdurursa? Bu olur mu?”
“… …”
“Elbette birçok yönden ciddileşecek. Çünkü mevcut Xenon biyografisinin dünya üzerindeki etkisi ürkütücü. Ne kadar açgözlü olursanız olun, altın yumurtlayan kazı kesmek için aptalca şeyler yapmazsınız. Sen onlardan birisin. Daha önce de söylediğim gibi, burada seninle olmamın nedeni sadece onaylamak.”
Buna inanmalı mıyım, inanmamalı mıyım? Başkası olsa anlardım ama siyasetle derin bağı olan kraliyet ailesidir.
İçeride kaç tane yılan olduğunu bile bilmiyorum, bu yüzden hepsini birden kaldıramam.
Ben ve Nicole bunu kolay kolay kabullenemezken, izleyen Lina harekete geçti. Nicole’e değil, bana baktı ve elini göğsüne koydu ve ağzını açtı.
“Isaac. Prensesin adına yemin ederim. Sör Michelle, senin ailen ve senin ailen asla zarar görmeyecek. Onun yerine kimliğinin açığa çıkmasını engelleyebilirsiniz.”
“…O zaman ikinizin ne gibi avantajlarınız var?”
“Zeno’nun biyografisinin bir sonraki kitabı daha erken çıkacak. Hepsi bu.”
Gerçekten hepsi bu mu? Gülümseyerek cevap verirken Lina’ya sorgularcasına baktım.
Gülümsemenin sahte olduğunu biliyorum çünkü onu birçok kez gördüm. Bu da beni daha da şüphelendirdi.
İşte o zaman tereddüt ettim ve tereddüt ettim.
“Elbette.”
“…kız kardeş?”
“Lütfen, umarım sözünü tutarsın.”
Nicole onları ciddi ama kararlı bir sesle karşıladı. Benim için tamamen beklenmedikti.
Yüzünde şaşkın bir ifadeyle ona baktığımda, Nicole’ün cevabını duyan Leort memnun bir gülümsemeyle başını salladı.
“Teşekkürler. Yine, Sir Michelle’e dokunmaya niyetimiz olmadığını bize bildirin. O, Xenon’un biyografisinin yazarı olmadan önce, Sir Michelle, imparatorluk ailemizin uğraşmayı hak ettiği bir şey değildi.”
“Abartılı.”
“Kesinlikle abartmıyorum. Sör Michelle bunu hak ediyor.”
Veliaht Prens Leort’un ağzından böyle sözler çıksa ne büyük başarı olurdu. Her neyse, neyse ki bir saat geçmiş gibi görünüyor.
Babamı kalkan olarak kullanmak birçok yönden rahatsız ediciydi ama anlayacağına dair ona güvence vermenin iyi olacağını düşündüm. Tabii eve gider gitmez bir mektup yazmayı planlıyorum.
‘Ne yazmalıyım? Birinci…’
Mektupta ne yazacağımı düşünürken içimden bir iç çektim.
Babaları hakkında konuşmaya başlamış olan Leort ve Nicole’ün aksine bakışlarını önden hissedebiliyordum.
Başımı kaldırdığımda Lina bir eliyle çenesini tutarken tuhaf bir ifadeyle bana bakıyordu.
Bir zanaatkar tarafından özenle yapılmış gibi görünen güzelliği karşısında bir an için neredeyse aklımı kaybediyordum, ama neyse ki ona yetişmeyi başardım.
“… …”
Yüzüme baktı, sonra yavaşça bakışlarını indirdi. Neye baktığını bilmiyorum ama bakışlarının sağ elimde olduğunu görebiliyordum.
Lina daha sonra bakışlarını tekrar aşağı kaldırdı ve yüzümle buluştu. Anormal davranışlarını sorgulamaya başlamak üzereydim.
Lina benimle göz göze gelir gelmez dudaklarının kenarları bir kavis çizdi…
[Teşekkür ederim.]
Sessizce anlamlı bir selam gönderdi.