We are searching data for your request:
Aşktan nefret etmeye gerçekten bir adım. Evet ve hataları anlamak istemiyorsanız, bir "günah keçisi" atamak daha kolaydır. En nefret edilen futbolcular hakkında konuşalım.
David Beckham. Futbolcunun kariyerinin başarılı olduğunu söylemek güvenlidir. Bu arada Beckham, tüm ulusun ondan nefret ettiği hayatında zor bir dönem geçirdi. 1998'de İngiltere ve Arjantin takımları 1/8 finalde buluştu. Falkland Adaları'ndaki çatışma nedeniyle ülkeler arasındaki ilişkiler zaten zordu. Bu oyun 18 yaşındaki İngiliz forvet oyuncusu Michael Owen'ın patlayan yıldızı için hatırlanabilir. Ama David Beckham sayesinde tarihe geçti. En önemli anda kırmızı bir kart almayı başardı ve takımının kazanma şansını azalttı.
Her şey 47. dakikada oldu. 23 yaşındaki Manchester United futbolcusu, bu şampiyonada dünya futbolunun ana yükselen yıldızı olarak kabul edildi. Milyonlarca İngiliz taraftar tarafından hayran kaldı. Beckham arkada Arjantinli Simeone'den sert bir bıçak aldığında, direnemedi. Rakibin David'i maç boyunca kışkırttığı unutulmamalıdır. Beckham bu kez yattı ve buzağı kasına çarparak rakibini tekmeledi. Simeone işkenceyi tasvir ederek hemen yere düştü. Hakem olup bitenden sadece birkaç metre uzakta olduğu için Beckham hemen sahadan gönderildi. İngiltere sayıca fazla kaldı ve avantajı kayboldu. Sonuç olarak, maç Güney Amerika takımının daha başarılı olduğu bir penaltı atışıyla sona erdi.
İngiliz gazetecilerin yenilgisinin suçlusu hemen isimlendirildi. Yetenekli bir oyuncu, ulusun umudu ve sadece yakışıklı bir adam bir gecede serseriğe dönüştü. Ve hiç kimse cezayı dönüştürmeyen oyuncuların isimlerini hatırlamadı. Tabloidler silinen oyuncunun yemini destekledi. Birkaç gün içinde, “Manchester United” ın yedinci sayısı bir idolden kibirli bir kaybedene dönüştü. Beckham sahadaki ve saha dışındaki tüm hatalarını hatırladı. Futbolcu bir sürü tehdit mektubu aldı, hayranlar ona böyle bir davranışın gerçek bir adamın değersiz olduğunu yazdı. Neyse ki Beckham bu zor dönemi atlattı ve yıldız kariyerine haysiyetle devam edebildi.
Jesper Olsen. 80'lerin ortalarındaki Danimarka milli takımı tarihe "Danimarka dinamiti" olarak girdi. İskandinav takımı parlak ve hafif atak futbol oynadı. Birçoğu, Danimarka'nın Meksika'daki 1986 Dünya Kupası'nın keşiflerinden biri olması gerektiğine inanıyordu. Takımın umutlarından biri, orta saha oyuncusu Jesper Olsen'di ve Manchester United için de çok gol attı. Futbolcu kendisine verilen ilerlemeleri gerçekten doğruladı. Onun sayesinde Danimarka grupta üç zafer kazandı ve gruptan kolayca ayrıldı. 1/8 finallerinde, kimsenin maçta favoriyi görmediği İspanya ile buluşacaktı. Oyun Danimarkalı saldırılarla başladı. İspanyollar nasıl mücadele ederlerse etsinler, bir hedef kabul ettiler. Olsen penaltı atışını golle sonuçlandırdı ve hedefi turnuvada üçüncü oldu. Danimarkalıların tam hakimiyeti ve onların lehine skor - daha ne isteyebilirsiniz? Mola yaklaşıyordu ... Sol kanattaki Jesper Olsen kaleciden pas aldı ve ceza sahası kenarına topu geri gönderdi. Ancak futbolcu orada İspanyol Butrageno'yu fark etmedi. Hiç şüphe yok ki rakibin hataları sonra topları almak için "Akbaba" lakaplı. İspanyol, Olsen'un pasından sonra topa dokunmadan kaleciyi geçti. Giyinme odasında Danimarkalıların golü var. Bunun onlar üzerinde çok olumsuz bir etkisi oldu. İkinci yarıda Danimarka tanınmazdı, oyunu dağıldı. İspanya canlandı ve dört kez daha gol attı. Butrageno bu maçta poker yaptı. Maçtan sonra Olsen'e harika bir pas için teşekkür ettiğini söylüyorlar.
Eve döndükten sonra Danimarkalı gazeteciler ve taraftarlar kelimenin tam anlamıyla Olsen'i parçaladılar. Bu geri tepme kariyerini mahvetti. Dil bile rigtigJesperOlsen ("gerçek Jesper Olsen") ifadesine sahiptir. Danca'da aşırı sıkıcılık anlamına geliyor. Bugün, gençler artık kimden bahsettiklerini hatırlamıyor, ancak ifade ortak kullanımda kaldı. Bu zorbalık futbolcuyu etkiledi. Dünya Kupası'ndan sonra, Manchester'ın ana kadrosuna dahil olmayı bıraktı ve Olsen, takım için yedek oyuncu olarak Euro 88'de koştu. Yakında onu tamamen milli takıma çağırdılar. Fransa'da oynama denemeleri başarısız oldu. 1992'de Danimarka sansasyonel olarak Avrupa Şampiyonu oldu. Ancak Olsen o yıl kariyerine son verdi. Eski futbolcu, dışlanmış olduğu ülkesinden uzakta Avusturya'ya yerleşti. Olsen'in futbolu görmek veya duymak istemediğini söylüyorlar.
Zheng Zhi. Posterindeki slogan, bu Çinli futbolcuya karşı tutum hakkında çok şey anlatıyor. Bu resim Orta Krallık'taki birçok spor barında görülebilir. Bilinmeyen bir hayran şöyle diyor: “Kalbimi öldürdün, onu ölüm cezasına çarptırdın. 10 yıl önce Çin milli takımının yenilgisini gördüğümde, ölmek istedim. 5 yıl önce yenilgiyi gördüğümde umudumu kaybettim, milli takımın tüm oyuncuları ölse bile, beni etkilemez. Çünkü hayalim artık mevcut değil. " Milli takım merkez orta saha oyuncusu için böyle bir nefretin sebebi neydi? 2005 yılında Çin ve Hong Kong milli takımları arasında bir maç vardı. 2006 Dünya Kupası'na ulaşmak için, Orta Krallık'tan gelen takımın 8 gol farkla zafer kazanması gerekiyordu. Çin 7-0 kazanmayı başardı ve İngiltere Charlton'da oynayan Zheng Zhi bu maçta penaltıyı kaçırdı. Yetenekli futbolcu gecede, anavatanında milyonlarca hayranının umutlarını yok etti.
Fabio Grosso. İtalyan defans oyuncusu tüm kıtanın ondan nefret ettiğinden övünüyor. Ve bu anakara Avustralya. 2006 yılında ekibi İtalyanlar ile Dünya Kupası'nın 1/8 finalinde buluştu. Gerginlik maçı gol atılmadan ve uzatmalara dönüşmeden geçti. Ancak, ana saatin son eklenen dakikasında, İtalya'nın sol beklettiği Fabio Grosso, savunmacıya karşı çöktüğü ceza alanına girdi. Net bir simülasyon vardı. Grosso'nun kendisi Avustralyalı oyuncuya girdi ve bu süreçte düştü. Ancak İtalyanların mükemmel oyunculuk becerileri etkili oldu - hakem bir ceza verdi. Totti'nin doğru vuruşu Avrupa takımını daha da ileriye taşıdı ve adaletsizlikle öldürülen Avustralya evine gitti. Bu yenilgiden kimin sorumlu seçildiğini tahmin etmek zor değil. Neyse ki Grosso için kariyeri Avustralya'dan çok uzak. Ancak, nefretin gücü muhtemelen bir sonuç doğurdu. Gelecek vaat eden genç savunucunun kariyeri asla yıldız olmadı.
Peter Bonetti. 1966 Dünya Kupası finalinde İngilizlerin hayal kırıklığına uğratan yenilgisinden sonra Almanlar intikam almaya hevesliydi. Ve 1970'de başarılı oldular, çünkü rakipler Dünya Şampiyonası finalinin ¼ aşamasında zaten buluştu. FRG ekibine efsanevi Franz Beckenbauer başkanlık etti. Belirleyici golü atan oydu. Ancak hedef, İngiliz kaleci Peter Bonetti'nin hatası sayesinde tarihe geçti. Top eline uçtu, ancak kayarak golün köşesine düştü. O zamana kadar, Bonetti aşılmaz olarak kabul edildi ve hatta el becerisi için "Cat" takma adını aldı. Ve bu maç kariyerinin en kötüydü.
Tarihi rakiplere kaybetmekle suçlanan kaleci olması şaşırtıcı değildir. Aynı zamanda, sadece taraftarlar ve gazeteciler değil, aynı zamanda takım arkadaşları da ona düştü. Bu maçtan sonra, Bonetti artık milli takımda oynamadı. 40 yıl sonra başka bir İngiliz Robert Green de benzer bir gol attı. Sonra "Telgraf" gazetesinde Bonetti şöyle yazdı: "Aynı hedefi kabul etmemden 40 yıl geçti. Ama o an hala kafamda." Kaleci milli takım için sadece 7 maç oynadı, bunlardan sadece 1'i kayboldu.
Thierry Henry. Bu olay oldukça yakın zamanda gerçekleşti. Arsenal efsanesi Thierry Henry, sahtekarlığıyla dikkat çekti. Ve 2010'da oldu. Daha sonra Fransız milli takımı Dünya Kupası'nda oynama hakkı için İrlanda ile yarıştı. Maçın uzatmalarında, serbest vuruşu kullandı, Henry topu direkten döndü. Fakat sahadan dışarı kaymaması için kurnaz Fransız eli ile oynadı. Sonra Henri kaleyi vurdu ve Gallas topu attı. Bu eylem, taraftarlar arasında bir öfke fırtınasına neden oldu. Doğal olarak, İrlandalılar en şiddetliydi. Böyle deneyimli ve ünvanlı bir futbolcunun dürüst davranması gerektiğini ve hakemden gol atmamasını istediğini savunuyorlar. Bu hile Fransa'yı Dünya Kupası'na getirdi, ancak futbolcunun itibarını mahvetti.
Edmondo Fabbri. Oyuncular her zaman para veya sonuçlar için savaşmazlar. 1966 Dünya Kupası'nda Kuzey Kore takımı sadece zafer için değil, yaşamları için de oynadı. Ve bu bir abartı değil. Bundan sonra, gizemli Asya takımının İtalya'yı 1-0 yenmesi sürpriz olmamalı. Bu, 1950'de ABD'nin İngiltere üzerindeki zaferi kadar beklenmedik bir şeydi. İtalyan basını, teknik direktör Edmondo Fabbri'yi bu yenilgi için suçlu yaptı, itibarı geri döndürülemez bir şekilde kayboldu. Rakibin hafife alınması futbol yıllarına bile girdi. Maçtan önce bile Fabbri'nin asistanını Kore takımını gözden geçirmesi için gönderdiği söyleniyor. Sadece palyaço olduklarını bildirdi. Şimdiye kadar, İtalyanlar bu saldırgan yenilgi hakkında kötülük yaparak şaka yaptılar, palyaço palyaço ekibine kaybettiler.
Serginho. Brezilya'da nefret etmek özellikle kolaydır, ancak bu ağır yük genellikle antrenörlere düşer. 1982'de Dünya Kupası'nda top sihirbazları tekrar sihir oynadı. Ancak tüm forvet genel forvet Serginho Shulapa tarafından iptal edildi. İtalya'ya karşı oynadığı maçta Brezilya 3-2 kaybetti ve yarı finale çıkamadı. Serginho ortalama takımlara karşı başarılı oldu, ancak İtalya'nın iyi eğitimli savunması ona bir şans tanımadı. Ve bu, Sokrates, Zico, Falcao, Eder ve Cerezo'nun Brezilya'daki yaratıcı orta sahasının telkari geçişleriyle forvet için sürekli olarak anlar yaratmasına rağmen. Yenilgi ve Dünya Kupası'ndan ayrıldıktan sonra, ana kaybeden atanan Serginho oldu. Brezilya'da oyuncu tam anlamıyla nefret edildi.
Luis Suarez. Bu Uruguaylı futbolcunun sadece Afrika'da değil, aynı zamanda genel olarak tüm siyah nüfusun kendisine karşı nefret ettiği belirtildi. Her şeyden önce, 2010'daki hareketini belirtmeye değer. Daha sonra Gana milli takımına karşı oynanan son maçta, uzatma süresi sona erdi. Skor 1-1 idi. Sonunda, 120. dakikada Suarez gol çizgisinden eliyle topa vurdu. Forvet atandı ve Uruguay golüne bir penaltı verildi. Ganalı Gyan enine direğe çarptı ve Güney Amerika takımı maç sonrası düelloyu kazandı. Evde Suarez bir kahraman oldu, ama Afrika ondan nefret ediyordu. Sonuçta, daha önce hiç olmadığı gibi, bu kıtadan bir takım tarihin ilk yarı finaline yaklaştı. Afrika basınındaki Suarez, futbolun gelişmesinin düşmanı olarak adlandırıldı, Kara Kıta'nın tüm nüfusu tarafından nefret edildi.
Çok uzun zaman önce, Suarez'e karşı nefret akışı daha da büyüdü. Gerçekten de, İngiltere Şampiyonası maçında “Manchester United” Patrice Evra'nın siyah savunucusu hakkında ırkçı açıklamalar yaptı. Ceza rekor bir çoklu maç cezasıydı. Bu yüzden Suarez, nefret ettiği Afrika'ya gelmese iyi olur.
Diego Maradona. Bu futbolcu milyonlarca seviliyor ve nefret ediyor. Dünya Kupası tarihindeki en iyi hedefe ve en tartışmalı olana sahiptir. Şaşırtıcı bir şekilde, her ikisi de aynı maçta puanlandı. 1986'da Arjantin, son maçta İngiltere ile karşı karşıya geldi. İkinci yarının başında Maradona kaleciye karşı bir el golü attı. Ancak, hakem bir başlık olduğu düşüncesiyle bunu görmedi. Maradona, 4 dakika sonra sonunda takımına zafer kazandırarak "asırın golünü" attı. Maç sonrası basın toplantısında, oyuncu düzenlenen topun kısmen Tanrı'nın eli tarafından atıldığını belirtti. Maradona daha sonra bu hedef intikamını ülkesinin Falkland Savaşı'ndaki yenilgisinden çağırdı. İngiltere'de "Tanrı'nın Eli", "Şeytanın Eli" olarak vaftiz edildi. Maçtan önce bile takım kaptanları Peter Shilton ve Diego Maradona el sıkıştı, ancak yakında her şey değişecek ve Arjantin'e bir nefret dalgası düşecek.
Roberto Baggio. Ve bu futbolcu hem sevildi hem de nefret edildi. 1994 Dünya Kupası'nda takımını finale taşıyan Baggio'ydu. İtalyanlar açık bir şekilde oynadılar, ancak kompozisyonunda gerçek bir sihirbaz vardı. Baggio, play-offlarda 6 takım golünden 5'ini attı. Brezilya'ya karşı finalde hiçbir gol atılmadı, penaltı atışları gerçekleşti. İtalyanların 11 metrelik üç skor almamasına rağmen, Baggio belirleyici bir hata yaptı. Mizaç İtalyanları bu hata için oyuncuyu affedemedi. Geçmiş erdemler de unutuldu, kimse Baggio bile dövülmüş olsaydı, Brezilya'nın belirleyici darbeyi yenmesi gerektiğini bile hatırlamadı. Sonuç olarak, kendi ülkesinde, oyuncu sevilmeyen bir kişi oldu. Bununla birlikte, zamanla Baggio, oyunuyla İtalyanların saygısını yeniden kazandı.
Barbosa. Uruguaylı Alcides Gijja, 1950'de ev dünya kupasında Brezilyalılara karşı belirleyici hedefi nasıl attığı hakkında konuşmayı seviyor. Yaşlı futbolcu bu anıların sevincini saklayamaz. Ve Brezilyalı kaleci Barbosa hala acı ve pişmanlık duygusuyla yaşıyor. Bu dünya şampiyonasında sarı-yeşiller sadece ev sahibi değil, aynı zamanda ana favoriler olarak da hareket etti. Son grupta İsveç 7-1 ve İspanya 6-1 mağlup edildi. Ancak belirleyici yenilgi, Uruguay'ın yenilgisiydi. Gidzha beklenmedik bir şekilde uzaktan vurdu ve Barbosa "esnedi". Böylece, “topun sihirbazları” unvan kazanma hayalleri gerçekleşmeye mahkum değildi. O zamandan beri, Brezilya'daki kaleci pozisyonu en sorumlu olarak kabul edilir ve bu yerde asla güvenilir bir oyuncu olmamıştır. Ölümünden kısa bir süre önce Barbosa, “Ülkemdeki cinayet için 30 yıldır hapsedildiler ve yarım yüzyıl boyunca çok az yaptığım bir şey için para ödemeye zorlandım” dedi.
Zvonimir Boban. Bu futbolcu kendini Sırplar ve Hırvatlar arasındaki etnik gruplar arası çatışmanın merkezinde buldu. O zaman, ikincisi Yugoslavya'dan bağımsızlıkları için savaştı. Maçlardan biri sırasında tarlanın yakınında bir kavga çıktı. Bir Yugoslav polis memuru bir Dinamo Zagreb taraftarını dövmeye başladı. Profesyonel bir karate avcısının kıskançlığı olacak olan Boban, kolluk kuvvetinden hayranıyla savaştı. Boban'ın mucizevi bir şekilde yaşamaya devam ettiği korkunç bir kavga çıktı. Ancak o zamandan beri bütün Sırbistan, polis memurlarına hakaret etmeye cesaret eden Hırvat'tan şiddetle nefret ediyor.
Alexander Filimonov. Bölgemizde kendi anti kahramanımı buldum. Alexander Filimonov'du. 2000 Avrupa Şampiyonası'na çekilmek Rusya için çok garipti. Bir dizi yenilgiden sonra, milli takım aniden canlandı. Dünya Şampiyonları, alanında Fransızlar da dahil olmak üzere bir dizi zafer kazanan Rusya, açgözlü bilet mücadelesine müdahale etti. Belirleyici maç Moskova'da gerçekleşti ve Ukrayna rakip oldu. Maç, özellikle ana bilgisayarlar Kiev'de büyüleyici bir düelloda 3-2 kazandığından çok ilkeli olmaya söz verdi. Ruslar maç boyunca bir gol attılar. Ancak 88. dakikada taraftarlarının Euro'da takımlarını görme hayallerine son veren bir bölüm vardı. Andriy Shevchenko, Alexander Filimonov'u ultra uzun mesafeden kenar çizgisinden bir darbe ile teslim olmaya zorladı. Top zor bir yörünge boyunca uçtu, kaleci geri çekilmeye başladı ve sonunda topu kendi ağına attı. Kalan sürede Ruslar orada skor alamadılar. Bütün ülke bu olaydan şok oldu ve kaleciyi başarısızlıktan sorumlu tuttu. Filimonov'un kariyeri düştü. “Spartak” dan sonra hala Kiev “Dinamo” için oynamayı başardı, ama orada da hatalarıyla soyadının bir hane adı haline gelmediğini kanıtladı.Filimonov popüler nefret kısmını aldı ve talihsiz kapılar stadyum yönetiminin emriyle parçalara ayrıldı.