Hepiniz şahit olmuşuzdur. Normal zeka seviyesine sahip olan çocukların anne babaları, çocuklarının sürekli çok zeki olduğundan bahseder dururlar.
Ama bizim çocuk çok akıllı teyzesi, daha 1 yaşında "baba" diyor.
Çünkü "baba" kelimesini söylemek için konuşmaya başlamış olmaya gerek yoktur. Ona bakarsanız yeni doğmuş bir koyun da hemen konuşmaya başlamıştır.
Say bakayım 1'den 5'e kadar evladım herkes zeki olduğunu görsün.
"1,2,3,5 ..." - 4'ü unuttun çocuğum, hep doğru sayardı sizin yanınızda şımardı şimdi.
Teyzesi bak benim çocuğum çok zeki bu şarkıyı açınca ellerini çırpıyor.
Evet gerçekten dışarıdan duyulan seslere tepki vermek bir zeka göstergesi olabilir.
Hadi göster amcalarına marifetlerini.
Burada marifet sözcüğü çocuğun o ana kadar öğrendiği bütün basit şeyleri sergilemesi anlamında kullanılmıştır.
Öyle cümleler kuruyor ki teyzesi, görsen zeka küpü maşallah.
Öyle cümleler derken? Heinsberg Belirsizlik İlkesini mi anlatıyor acaba?
Annesinin, babasının ve kendi ismini biliyor benim çocuğum.
E tabi bilecek, çünkü çocuğun sürekli gördüğü insan, ailesidir.
Ama benim çocuğum çok zeki.
Peki, dediğiniz gibi olsun.