La Fontaine Masalları okumak, Silvestre de Sacy’nin bir keresinde dediği gibi, bir sepet çileği tek tek yemeye benzer. Çocuk Masalları Önerilerinde; hikayeler, çocuklar ve yetişkinler için uygundur ve üç farklı yaş grubuna hitap ederken, karakter ve yaşam üzerine ince yansımalar ifade eder.
Ancak Rousseau ve Lamartine onun yazısını eleştirdiler, ancak La Fontaine Masalları standart bir Fransız okuyucu olmaya devam ediyor.
Çocuk ve Ayna’da Charles Perrault, hikayenin ahlakını iletmek için dil kullanımının önemli olabileceğini gösteriyor. Asası cam bir terlik olan peri vaftiz annesi, peri muadili tarafından kullanılandan farklı bir fiil kullanır: büyülerini telaffuz eder, “büyü yok” ve sihir kullanmaz.
Perrault, karakterleri ve ayarları açıklamak için basit sözcükler ve betimlenmemiş bir dil kullanır. Sonuç olarak, Perrault’nun masalları genellikle zarafet ve güzelliğin nasıl kazanılacağına dair ahlak içerir.
Perrault’nun hikayeleri, eski köklerine rağmen, genellikle modern peri masalları olarak yorumlanır. Bununla birlikte, birçok okuyucu Perrault’un çalışmalarına aşinalıklarının farkındadır.
Masallar geleneksel Fransız folkloruna dayanmakla birlikte, Perrault’nun hikayeleri aynı zamanda onları günümüz kültürüyle alakalı kılan çağdaş ahlak derslerinin unsurlarını da içerir. Bu hikayelere genellikle Monet’in güzel illüstrasyonları eşlik eder.
Perrault’nun masallarının asıl amacı, genç kızları hanımefendi olmaları için eğitmekti. Alman milliyetçiliğini ve mutluluğun tedarikçisi olarak Tanrı’nın rolünü vurgulamak için peri masallarını yeniden yorumlayan Grimm Kardeşlerden daha büyülü varlıklar içeriyordu.
Perrault’nun niyeti, özünde evrensel ve idealist olan ‘Ahlak’ında olduğu kadar hikayelerinde de açıkça aktarılır.
Kırmızı Başlıklı Kız’ın klasik versiyonu iyi bir hikaye değil ama Carter’ın onu yeniden tasavvur etmede önemli bir rolü var. Carter’ın karakteri, kendisinin “kimsenin eti” olmadığını iddia ediyor ve bağımsız bir kadın fikrini temsil ediyor.
Bir kadının bu niteliklerini somutlaştıran bağımsız arzu hakkında bir hikaye. Ve hepsi hikayenin kadın kahramanına dayanıyor.
Çocuk ve Ayna, çok çeşitli şiirsel teknikleri kullanan bir çalışmanın en iyi örneğidir. Ne de olsa masallar, bir hikaye anlatmak için dilin gücünü kullanan anlatılardır.
Bu masallar öncelikle Hintli fabulistlerden türetilmiştir ve La Fontaine’in tarzı bu zengin kaynaklardan yararlanır. La Fontaine’in üslubu son derece kişisel ve etkileyici, ancak onu diğer masallardan ayıran çok şey var.
La Fontaine’in şiiri geniş çapta kutlanır. Birçok eleştirmen, tarzının hem lirik hem de virtüöz olduğunu belirtti. Duygusal zevk ve ahlakı birleştirir ve bir sanat eseri olarak okunabilir.
Ezoterik konusuna rağmen, La Fontaine masallarının klasik bir örneğidir. Sonuçta, bir çocuk tüm bunları düşünmeden deneyimleyemez.
Çocuk masalları, hayal gücünün ve hikaye anlatmanın gücünü gösteren bir karakterdir. Bu karakter güçlü bir kimlik ve aidiyet duygusu sergiler. Bu, bir karakterin neşe ve kederi deneyimleme kapasitesinin bir örneğidir, ancak aynı zamanda zor durumlarla yüzleşme ve bunların üstesinden gelme yeteneğine de sahiptir.
La Fontaine’in The Child and the Mirror’daki stili, onun hem korkuyu hem de sevgiyi uyandırma yeteneğinin mükemmel bir örneğidir.
William Gay’in büyük buluş güçleri ve Papa’ya yakışır bir şiir akışı olmasına rağmen, genel olarak La Fontaine’in üslubunun gerisinde kalıyor. William Gay’in masallarının hepsi güzel şiirlerdir, ancak içlerinde konuşan hayvanlar karakterlerini korumaz.
La Fontaine masallarının, sahnenin özelliklerini gözlemler ve tutarlı bir bütün oluşturur. Eğer masallardan hoşlanıyorsanız, bu kitaba bayılacaksınız.
La Fontaine masalları, derinliği hafif ve ustaca ifade etmek için kullandığı karmaşık bir kelime dağarcığı sergiler. Doğası gereği tamamı insan olan bu hikayelerdeki karakterler ciddi ama kaprislidir, insan ve hayvan doğasının benzer olduğunu ima eder. Büyük ölçüde doğaçlama olan lirik modülasyonları, masalların dil ve unsur farklılıklarını dengeleme yeteneğine katkıda bulunur ve onun belagatını ifade etmek için bir araç görevi görür.
Fables de La Fontaine ilk olarak 1900’de yayınlandı. Çizimler Gaston Gelibert, Job ve Gustave Fraipont tarafından oluşturuldu. Bu hikayeler aynı zamanda İngilizce okuyucular için de uyarlanmıştır. Orijinal Fransızca metin İngilizce olarak yayınlanmadı, ancak çevrilmiş baskılar 1904’te yayınlandı.
La Fontaine tarafından derlenen masal kitapçıkları, yazarın başarısının zirvesi olarak kabul edilir. ‘Le premier recueil’ adlı ilk koleksiyonu 1668’de yayınlandı. 1678-79’da yayınlanan ikinci koleksiyonu teknik olarak daha yetkin bir çalışma.
La Fontaine masalları aynı zamanda daha uzun ve daha kişisel, yazarın yeteneğinin daha fazlasını gösteriyor. Bir asır sonra yayınlanan on ikinci kitap, yeteneğinde bir düşüş olduğunu gösteriyor.
Fables de La Fontaine, Emile Guerin ve Hadamar tarafından ciltli baskılarda yayınlandı. Metne notlar eşlik eder. Fables de La Fontaine’e mükemmel bir giriş niteliğindedir.
Çocuk ve Ayna, beş milyondan fazla basımıyla en popüler baskıdır. Birkaç Fransız edebiyatı metinlerinden biridir. Bu kitap internette yaklaşık 80tl civarı satılmaktadır.
Jean de La Fontaine’in Masalları ve Kısa Öyküleri 1666’da yazılmıştır ve şehvetli bir tür olduğu düşünülmüştür. Ama aslında bunlar, genellikle İtalyan şairler Boccaccio ve Ariosto’nun şiirlerinin kopyaları olan hafif yürekli hikayelerdir.
La Fontaine, sanatın anlam önermekten ibaret olduğuna inanıyordu. Hicivlere rağmen, masallar çok eğlencelidir ve yatmadan önce iyi bir okuma sağlar.
Fables Choisies koleksiyonu 1668’de yayınlandı ve “Mösyö” Louis, le Grand Dauphin, Louis XIV ve İspanyol kraliçesi Maria Theresa’ya ithaf edildi.
İlk koleksiyonunu yayınladığında La Fontaine 47 yaşındaydı. Ayrıca geleneksel ahlak kurallarını çiğneyen canlı şiir hikayeleri olan Contes’i ile de ünlüydü. Buna karşılık, Fabllar bu standartlarla tamamen uyumluydu.
La Fontaine masalları ilk kurgu eseri, Terence’in Eunuchus’unun bir uyarlamasıydı. Yazmaya başladığında olgun bir adamdı, ancak Malherbe şiirsel fantezilerini uyandırdı.
İlk ciddi çalışması Yunan klasiklerinin bir uyarlamasıydı ve oryantal masalcılara da açıktı. Karakterlerinin yaşına ve cinsiyetine rağmen, yazıları şaşırtıcı derecede çağdaş.
Fabllar bunun mükemmel bir örneğidir. Onlar atasözü hikmetin özüdür ve onun ustalıkla anlatılmış ifadesidir. Sonuç olarak, hayvan karakterleri sadece insan türlerinin ciddi temsilleri değil, aynı zamanda fantezi yaratıklarıdır.
Bu hikayelerdeki hayvan ve insan unsurları arasındaki uyumsuzluk, La Fontaine tarafından istismar edilmektedir. Yazarın sesi lirik modülasyonlarda sürekli olarak duyulur ve hem sağduyulu hem de açıklayıcı bir şekilde yazar.
En popüler Fransız masallarından biri olan Çocuk ve Ayna, 18. yüzyılda bir pandomime uyarlandı. On yedinci yüzyılda, masallar büyük ölçüde Fransız kültürüyle sınırlıydı.
O zamandan beri dünya çapında popüler hale gelen masallar, Fransız fabulist Jean de La Fontaine tarafından yazılmıştır. Başlangıçta manzum olarak yayınlanan koleksiyon, daha sonra pandomimler ve müzikaller de dahil olmak üzere çeşitli biçimlere uyarlandı.
Daha sonraki La Fontaine kitapları, Horace ve Rabelais dahil olmak üzere diğer yazarlara da atıfta bulunur. Diğer referanslar arasında Boccaccio, Mathurin Regnier ve Bonaventure des Periers sayılabilir. Daha sonraki kitaplar demokrasi ve eşitlik gibi sosyal doktrinleri içerir.
La Fontaine masalları, Fransız edebi kanonunun bir elyafı olmaya devam ediyor. Bunlara bazen çağdaş olaylar bağlamında da atıfta bulunulur.
Uykudan Önce Çocuk Masalları Önerileri 2022 ve La Fontaine Masalları