İnşa edilmesi ve faaliyete geçmesi genellikle yıllar alan nükleer enerji santrallerinin aksine, mikro reaktörler veya küçük modüler reaktörler (SMR) nükleer yakıt kullanan bir enerji santralini taşımak ve kurmak için hızlı bir yol sunuyor. Adından da anlaşılacağı üzere, bir mikroreaktör nakliye kamyonu veya uçağa sığacak kadar küçüktür ve elektrik ihtiyacı olan bir yere hızla taşınabilir.
Bu konsept, doğal bir felaketin ardından ya da askeri uygulamalar için test ediliyor. Ancak çoğu tasarım, ısıyı çekirdekten buhar türbinlerine aktarmak ya da fazla ısıyı uzaklaştırmak için hala suya ihtiyaç duymakta. Westinghouse’un eVinci reaktörü de burada devreye giriyor.
Westinghouse eVinci
Dünya, havaya tonlarca karbondioksit salmadan enerji talebini karşılamanın daha iyi yollarını ararken nükleer enerji geri dönmek için uygun bir zaman arıyor. Mikro reaktörler, kurulmalarıyla elde edilen hız avantajı göz önüne alındığında bunun nihai yolu olarak görülüyor. eVinci ise bunu sudan da bağımsız hale getirerek bir adım daha ileri götürüyor.
Şirket ayrıca, operatör müdahalesine gerek kalmadan reaktör çekirdeğinden ısıyı uzaklaştırmak için radyasyon ve konveksiyon ısı transferi modlarını kullanan bir Pasif Isı Giderme Sistemi (PHRS) kullanıyor.
Yakıt tükendiğinde, mikroreaktör imha edilmek üzere taşınıp yerine bir başkası takılarak tıpkı bir batarya gibi yerinde çalışmaya devam edebilir. Mikroreaktör, daha fazla güvenlik için taşıma sırasında kullanılan kapatma çubuklarıyla donatılmış durumda. Nükleer yakıt ise uzun süreli depolama için derin jeolojik depolarda (DGR) saklanabilir.
Bu yılın Kasım ayının başlarında Kanada, bu tür ilk mikro reaktörü inşa etmek için 59 milyon dolar tutarında bir projeyi onayladı. Tesisin 2029 yılına kadar faaliyete geçmesi bekleniyor.