Nelson’ın Soyun filminde apaçık yansıtılan beden politikaları, Nelson’un oldukça kişisel Su Altı filminden ilham alınarak geliştirildi. Film banyoda erkek ve kadın vücutlarının suyun altında çıplak bir şekilde yüzerkenki hallerini gösteren çekimlerle başlıyor. Filmin ikinci kısmında neredeyse hiç konuşmadan azade ve rüya gibi, dalgaların sesini, suyun ve müziğin bir araya gelişini görünmez bir ses ağı gibi karışık bir film müziği olarak ortaya koyuyor.