Güzellik : Bu tanım hala erkeklerde yakışıklılık ve etkileyici iyi görünme tasviri olarak kabul görür
Bu tanım hala erkeklerde yakışıklılık ve etkileyici iyi görünme tasviri olarak kabul görür.
Francisco Goyanın Maja Urbana tablosu Güzellik meselesi üzerine Alman felsefesi ve özellikle Alman Romantizmi ile birlikte belirgin bir teorik gelişme döneminin başladığı söylenebilir.
Güzel olanın bakılana değil bakana göre belirlendiğini, öznel olduğunu yaklaşıma karşılık; bir başka yaklaşım, güzelliğin tanımını, bakana değil bakılana özgü olan ve simetri, oran gibi tartışılmaz matematik formüllere bağlanmış bir kurallar dizgesi olduğunu savunan, fenomenik güzellik tanımıyla açıklar.
Plotinusa göre güzellik, ilahi akılın dünyadaki yansımasıdır.
Gözle görülen nesneler (güzel bir yüz, güzel bir bina gibi), kulakla işitilen bir müzik, dil ile tadılan bir yemek, koklanan bir çiçeğin kokusu gibi beş duyu ile algılananlar yanında güzel ahlak gibi soyut kavramlar da güzellikle ilgilidir.
Ayrıca ona göre, güzellik matematiksel bir orantı gibi ele alınır.
Toplumların beğenileri estetik öznelciliğe göre zaman içinde farklılaşmıştır.
Estetik gerçekçiliğin güzelliği belirleridiğini ve nesnel olduğunu savunanlar objedeki simetrinin, altın orana uygunluğun ve Fibonacci serisine göre dizilişin tabiatta varlığını savunurlar.
Buna göre güzellik, sonsuzun sonlu olarak kendini göstermesidir.
[2][3] Batı uygarlığında erkek güzelliği standardı için Yunan ve Roma sanatçıları temeller koyarlar.
Sorumluluk reddi
Bu sitede bulunan tüm içerikler bilgilendirme amaçlıdır, kesin veri niteliği taşımamaktadır, esas alarak işlem gerçekleştirilmemelidir. Bu sitede yayınlanan tüm veriler açık kütüphane / ansiklopedi üzerinden derlenmiştir.