Her gün, her ana bilim dalları tarafından farklı uyarılarla karşılaşıyoruz.
Şöyle beslenmeli, şunları yemeli gibi.
Bazen, dünün doğruları bugünün yanlışları olabiliyor.
Dün 'şöyle beslenin' diyenler, bugün 'böyle beslenin' diyor.
Dün tereyağından uzak durun şeklinde yapılan uyarılar, bugün boşa düşüyor.
Günde en az şu kadar litre su için uyarıları bile değişiyor.
Neden peki?
İnsan için doğru denilen şeyler nasıl oluyor da yeniden tanımlanıyor.
Söyleyeyim…
Evrim devam ediyor.
Yani, insan denilen türün karşılaştığı her şey onunla reaksiyona giriyor.
Ve her bedende farklı sonuçlar doğuruyor.
Dolayısıyla tek doğru çıkmıyor ortaya.
Birden fazla ve zamanı farklı doğrular çıkıyor.
Bir diğer konu da genetik.
Yani…
Bin yıllardır türümüzün taşıdığı herkese ayrı has özellikler.
Bu özellikler eksikse, eksik taşınıyor.
Sorunluysa sorunlu taşınıyor.
Şimdi ise öyle bir yere geldik ki, o arızalı genin taşıması durdurulmaya çalışılıyor. Bu, genetik mühendisliği ile yapılıyor.
Kim, hangi özelliğini beğenmiyorsa o özelliğini gidip genetiğinde çıkartabiliyor olacak.
Burada tıp camiası kaostan korkuyor.
Sapla samanı ayırmamamız gerekli diyorlar.
Kimisi 'çok heyecanlıyım çocuklarım da heyecanlı olmasın' diye gidecek doktora, kimisi 'çok kıskancım, çocuğum böyle olmasın' diye.
Bu örnekleri çoğaltmak ve paniklemek mümkün.
Bunların tamamı ise 'dünya nereye gidiyor' sorusunu aklımıza getiriyor.
Galiba.
İnsanın en büyük düşmanı insan.
Çünkü bu tür doymuyor.
Tatmin olmuyor.
Kendini yok ediyor.
Bugün olumlu dediğimiz gelişmeler, belki de sonumuzu hazırlıyor.