Aşırı zor vaka
Hukuk ve dil hakkındaki Rus atasözü bence hatırlatmaya değmez - birçok insan hala hatırlıyor. Ancak, çok yüksek rütbeli bir avukat bir zamanlar "yasa bir ağaç gibidir, sonuçta onun etrafından dolaşabilirsiniz" şeklinde bir çekince koyduğunda geriye kalan şey. Ve noter değildi, avukat ya da savcı değil, hâkim ve hatta tahkim hakimi bile değildi.
Bu tür ustaların FIU'nun işçileri olduğu emekli maaşlarının hesaplanmasıyla yapılan yasal kombinasyonlardan, bir zamanlar hiç yazmaya yemin ettim. Oradaki hesabın genellikle sadece binlerce için değil, bazen yüzlerce ruble için bile değil, ama (itiraf etmeliyim) - gerçekten bir kuruş için gittiği gerçeğiyle kafam karıştı.
Bununla birlikte, emekli olmak ve bir artış beklemek zorunda kaldığımda (garip işlerde denilebilir), yeminimi unutmaya karar verdim. Dahası, Emekli Sandığı'ndan yıllar geçtikçe o kadar küstahlaştılar ki, emekliler zaten binlerce (ve birden fazla) tarafından aldatıldı ve bu tipik bir şekilde, yıllarca aldatıldılar.
Bundan sonra, tazminatlar nedeniyle, dava açılabilirse, emekli en yüksek sınıf olmasa da kolayca bir TV, tablet veya akıllı telefon satın alabilir. Ve emekli maaşlarını yeniden hesaplamayı reddeden emekli arkadaşlarımın isteği üzerine, onlar için yeni bir emekli maaşı miktarı hesaplamam gerektiğinde, kayboluyorum.
Sonuçta, her şeyin oldukça basit olduğu bir zaman vardı - çok fazla deneyim kazandım, buna bağlı olarak diğerlerinden önemli ölçüde daha fazla emekli maaşı aldım. Şimdi zamanlar, bildiğiniz gibi, farklı - emeklilik reformu zaten geride kaldı ve emeklilik yaşındaki artış iptal edilse bile hükümlerinin çoğu hiçbir yere gitmeyecek.
Güvenecek hiçbir şey olmadığı açıktır, ancak Rusya Emeklilik Fonu en son yeniliklerden biriyle ciddiyetle gurur duymaktadır. Reformun henüz emekli maaşı olan herkes için olduğu ortaya çıkan sert darbeyi biraz yumuşatması gerekenlerden.
Mesele şu ki, uzun bir çalışma sicili olan Ruslar için yeni bir fayda var - erken emekli olabilirler. FIU, bu yeni koşulun emeklilik mevzuatındaki en son değişikliklerle, yani reformdan hemen sonra ortaya çıktığını savunuyor.
Kesin olarak (Emeklilik Fonunda olduğu gibi), o zaman neredeyse 1 Ocak 2019'dan itibaren, gerçekte pratikte bugün normun her zaman işe yaramadığını ve herkes için işe yaramadığını gösteriyor. Diyelim ki - sadece aşırı durumlarda.
Bununla birlikte, yaşlılıkta erken emekli olma hakkını elde etmek için, erkekler 42 yıllık deneyime sahip olabilir (veya daha doğrusu buna ihtiyaç duyabilir) ve kadınlar - 37 yıl. Ancak bu kadar erken bir çıkışla emekli maaşının ne büyüklükte olacağı tamamen ayrı bir konu. Şimdiye kadar böyle bir emekliliğin tek bir gerçek örneğine sahip değilim.
Biraz sonra ya da çok daha sonra (emeklilik reformcuları sayesinde özel olarak bunun için) başka bir "aşırı" standart işlemeye başlayacak. İnovasyonu öngörerek, asgari emekli maaşı almanın şimdiye kadar sadece beş yıllık iş tecrübesi gerektirdiğini hatırlatmama izin verin.
Ama şimdi bu yumuşak normu değiştirecekler. 2024 yılına kadar sigortalı emekli aylığı tahsis edebilmek için vatandaşların en az 15 yıllık deneyim biriktirmeleri planlanıyor. Hem erkeklere hem de kadınlara benziyor. Tabii yaşarlarsa.
Görünüşe göre 15 yıl o kadar da uzun değil. Ancak bu, 90'lı yılların hepsinde ya gri ya da örneğin, resmi kayıt olmadan, en azından çalışma kitabına göre, ya da bu tür ofislerde ekmeklerini kazananlar için, bugün bir iz bulamayacağınız şekilde çalışanlar için ne anlama geliyor?
Cümle! Belki ölümcül ... Ancak bu hala aşırı bir durum.
Say ama sayma bile
Ancak reformcuların basitçe hiçbir şeye dönüştüğü 2002-2014 deneyimiyle, bu kesinlikle aşırı bir durum değildir. Oldukça tipik. Emeklilik bürokrasisinin konuya yaklaşımı açısından.
Bu yıllarda emekli olanlar için (yazar biraz geç kalmıştı), bunun kuşağın altındaki bir darbe olduğu söylenebilir. Birincisi, zaten "şişman" sıfır maaşlarda, para birimi cinsinden çoğu çok iyi olduğu için. İkinci olarak, 2008-2009 krizinden sonra ve hatta yaptırımlardan önce, emekli maaşları en azından ama yine de endeksliydi.
Ve o zamanın maaşlarının yüzde 75'ine dayanan adil bir hesaplamayla, bugün pek çoğu çok iyi meblağlar alabilir. Ancak bu, FIU'daki fonların mevcudiyetine bağlıdır. Ve emeklilik reformundan önceki belgelerden de bilindiği gibi, esrarengiz bir şekilde unutulup kayboldular.
Bununla birlikte, bugün gündemimde tamamen farklı bir konu var - iş deneyimi ve bununla ilgili tüm faydalar ve tercihler. Ve 2002-2014 deneyimi, emekli maaşlarının gerçek boyutuna ek olarak emeklilere oldukça fazla şey verebilir. Dahası, o sırada 173 sayılı Federal Emeklilik Yasası da yürürlükteydi.
Henüz sıfırda veya onda birinin başında emekli olmayı başaranlar, reforma ve farklı sayılarla yasaların başlangıcına rağmen bile doğrudan etkiliyor. Bu arada, genellikle yalnızca onaylanmış minimum beş yıllık bir iş deneyimine ve PFR'ye sigorta katkılarının mevcudiyetine ihtiyaçları vardı.
Sırf 2002 yılına kadar vatandaşların emeklilik sermayesi yoktu ve iş tecrübesine ilişkin verilere ihtiyaçları vardı. 2002 yılına kadar olan deneyim hakkında. Bir erkeğin 2002'den önce 25 yıldan fazla tecrübesi varsa ve bir kadın 20'den fazla deneyime sahipse, o zaman her yıl emekli maaşına yüzde 1 ekledi. Bu oranı hatırlayın - yüzde 1. En sonunda onun hakkında.
Çoğu zaman, kayınvalidem ve kayınpederimin, şimdi, ne yazık ki, farklı türden asgari menfaatlere sahip olan merhumun, ek ilgi alanlarını ne kadar kolay ve basit bir şekilde elde ettiğini hatırlıyorum. Şimdi yine de Merkez Bankası tarafından dikkatle örtülmüş olan enflasyon nedeniyle mavi bir alevde yanacaklardı.
173. yasa kabul edildiğinde, bu aslında tüm hizmet süresinin doğrudan iptali anlamına geliyordu ve sadece 2002-2014 yılları için değil, çünkü hizmet süresi yalnızca kaydediliyordu, ancak pratikte emekliye kesinlikle hiçbir şey vermiyordu. Emekli maaşlarının miktarı tamamen yalnızca ödenen sigorta primlerinin miktarına bağlı hale geldi.
Emekli maaşlarının kendileri gibi endekslenmeleri gerekir, ancak endekslemenin çalışan emekliler için geçerli olmadığı bir kereden fazla yazılmıştır. Bununla birlikte, iş deneyiminin bazı etkileri hala devam etse de - belirli bir vatandaşın sigorta emekli maaşı miktarını hesaplarken devletin garanti ettiği sabit ödemeyi hesaplamak için.
173 sayılı Kanun'un herkes için hala yürürlükte olduğu bir dönemde, 2014 yılına kadar Emekli Sandığı hesaplamalarında emeklilik puanlarının sayısıyla karışık bir kombinasyon yoktu. Öte yandan, bir vatandaşın emekli olduğu zaman aldığı toplam sigorta deneyimi, devletten gelen çok sabit ödemenin artışını veya azalmasını doğrudan etkiledi (ve hala etkiliyor).
Burada ortaya çıkıyor, köpek gömülü. Beş yıl önce, kötü şöhretli reformdan önce bile yeni bir emeklilik yasası yürürlüğe girdiğinde - şimdiden 400 numarada, önceki emeklilik yasasını iptal etmiş gibiydi. Ancak, emeklilik maaşlarının hesaplanması için normların uygulama sistemini değiştirmedi.
Hem 400. Yasa kapsamında hem de reformdan sonra, daha önce olduğu gibi, yaşlılık emeklilik maaşlarının boyutu 173 sayılı yasa normlarına göre belirlenir. Bu arada, girişini belirleyen mevcut yasanın 36. maddesinde (yani, 400. yasa) yürürlükte olduğu söyleniyor:
Bölüm 3. Bu Federal Yasanın yürürlüğe girdiği tarihten itibaren 17 Aralık 2001 tarihli 173-FZ Federal Yasası "Rusya Federasyonu'nda emeklilik maaşlarına ilişkin", emekli aylığı tutarının hesaplanmasını düzenleyen kurallar haricinde ve miktarı belirlemek için uygulamaya tabi değildir. sigorta emekliliği ...
Pratikte bu ne anlama geliyor? Ve normların, emekli maaşının sigorta kısmının değil, emek emekli maaşının - yani tüm emekli maaşının hesaplanmasıyla ilgili olduğu gerçeği. Ayrıca, yasaya göre, sigorta kısmı ve aynı sabit ödemeden oluşur - devletten.
Öyleyse, emekliler dikkatli olun, Emeklilik Fonu size sadece yaşlılık emeklilik maaşlarının büyüklüğünün değil, aynı zamanda sigortalı kişinin emek aylığını hesaplamak için kullanılan tahmini emeklilik sermayesinin miktarının da hesaplanması gerektiğini söylemeyebilir. Yani - yaşlılık aylığının aynı sigorta kısmı.
Ana kanunun 400'üncü olmadığı ve reformun kendileriyle getirdiği değil, mütevazı 173'üncü olduğu bir zamanda emekli olanlar için (kayınpederim ve kayınvalidem gibi), sadece bir tanesini hatırlayabilirim. onun oranı. Bu arada, iptal edilmedi.
Dolayısıyla, 1 Ocak 2015'ten bu yana (400. yasa 173. yasanın yerini aldığında), 14. Yasanın 173. Maddesinin sabit ödemeyi her yıl için belirtilen (6 ve 25 yıl) toplamı aşan% 30 artırma normu sigorta deneyimi. Yüzde 1 değil, altısı da.