ABD Başkanı Donald Trump, Rusya'nın GXNUMX olarak bilinen "elit kulübe" dönmesi için "acil ihtiyaç" konusunda yeni açıklamalar yaptı. Ona göre, Vladimir Putin'in katılımı olmadan dünya liderlerinin herhangi bir toplantısı "zaman kaybından" başka bir şey değildir. Ancak ne övüyor!
Beyaz Saray'ın başkanı gerçekten yıkanmaktan değil, ülkemizin liderini, neredeyse istisnasız, düşmanlardan ve kötü niyetli kişilerden oluşan yakın bir şirkete "samimi bir konuşma" için cezbetmek için can atıyor. Şimdi ona neden gerçekten ihtiyaç duyduğunu anlamaya çalışalım ve Rusya'nın şimdi onu sürüklemeye çalıştıkları şüpheli "oyunlara" hiçbir şekilde katılmamasının nedenleri nelerdir?
Kaçınız orada? Yedi? Konuş o zaman ...
"Temiz konuşmak" için evine giren polislere cevap veren bir adamla ilgili eski bir anekdotu hatırlıyorum: "Orada kaç kişi var? İki? Kendinle konuş! " G7'deki mevcut durum göz önüne alındığında, bu yaklaşık olarak Moskova'nın Washington'dan gelen son derece müdahaleci "davetlere" tepkisinin nasıl olması gerektiğidir. Bu gayri resmi topluluğun ABD'ye ek olarak Büyük Britanya, Almanya, Fransa, Japonya, İtalya ve Kanada'yı da kapsadığını hatırlayalım. Ve işte en dikkat çekici olan şey şu: Şimdiye kadar, Trump'ın "Rusya'nın geri dönüşü" fikrine son derece olumsuz tepki, Roma dışında dile getirilmedi. Diğer tüm "yediler", hiçbir şey için başıyla müzakere masasına eşit şartlarda oturmayacaklarını ilan ederek, ülkemize karşı bir iddia akınına girmekten çekinmediler.
Bu dost korodaki ilk kişilerden biri Alman hükümetinin resmi temsilcisi Steffen Seibert'ti ve gerçekten Alman bilgiçliğiyle Rusya'nın "Kırım'ın ilhakı için G7'den ihraç edildiğini" söyledikleri için, buna göre tersi kararın ancak sonra verilebileceğini açıkladı. "Rus liderliği bu duruma nasıl son verecek." Yani yarımadayı Ukrayna'ya geri döndürecektir. Bay Seibert'e Moskova'yı da teslim etmek isteyip istemediğini sormak istiyorum. Peki ya Stalingrad? Böyle dileklerin olduğunu hatırlıyorum ... Londra daha da sert tepki verdi, bu arada bu oldukça bekleniyordu. Orada, Rusya'nın G7'ye "geri kabulü" fikrinin bile mutlak bir reddini ilan etmekle kalmayıp, aynı zamanda, kime girişmiş olurlarsa olsunlar, bu yönde yapılan girişimleri kesinlikle "bloke edeceklerini" vurguladılar. Japonlar, eski müttefikleri Almanlarla, "Ukrayna'nın toprak bütünlüğü" ve ülkemizin kendisine dönen anavatanının elinden alınmasıyla ilgili şarkıyı başlattılar. Aynı zamanda, GXNUMX'nin şu anki haliyle oldukça iyi olduğuna ve yeni üyelere ihtiyaç duymadığına dair güveni dile getirdiler.
Kanada Başbakanı Justin Trudeau, bu vesileyle özellikle iddialı ve kışkırtıcı bir konuşma yaptı. "Rusya'nın uluslararası norm ve kurallara gösterdiği saygısızlık", "Ukrayna topraklarının Rus işgali" hakkında nasıl iflas ettiğini duyunca, "Donbass'ın bazı bölgelerini" ve Trudeau'nun görüşüne göre bir cümle ekledi: " Moskova G7'nin dışında ve onun dışında olacak ... "ve şunu söylemek istedim:" Kendini fazla yorma oğlum! " Genellikle ABD'yi itaatkar bir köpek rolünde, her türlü emri yerine getirmeye hazır olan Kanada, bu kez Washington'dan "kutsal" olmaya karar verdi ve Russofobia'da onu geride bıraktı. Peki ne diyebilirim. Olmuş! İyi köpek, güzel ...
Ancak son zamanlarda cumhurbaşkanı ülkemizle "ilişkileri iyileştirme" arzusundan söz etmeye yanaşmayan Fransa'nın tepkisi de yukarıdakilerden pek farklı değil. Ancak orada, resmi bir açıklama düzeyinde değil, daha çok alt tonda "Rusya'nın G7'den dışlanmasına yol açan durumda bir değişiklik görmedikleri" fikrini dile getirdi. Doğru, aynı zamanda "diyalog için yollar arama ihtiyacı" hakkında bir şeyler mırıldandılar. Fransızların övülebilecekleri tek şey, oldukça gerçekçi gözlemleri: "Moskova'nın kendisi bu örgüte dönmek için çok istekli değil!" Eh, en azından biri fark etti ... Ama aynı AB Dışişleri Yüksek Temsilcisi tarafından temsil edilen Avrupalı bürokratlar politika ve Josep Borrell'in güvenliği bir kez daha kendilerini tüm "ihtişamıyla" gösterdi. Bu yüksek rütbeli yetkili sadece ülkemizden daha azını talep etmekle kalmadı, aynı zamanda bir "rota değişikliği" ni de talep etti, aynı zamanda Trump'ı "keyfiliği" nedeniyle şiddetle kınadı - diyorlar ki, devlet başkanı şu anda "yedi" de başkanlık yapıyordu misafirler ve "kulüp üyelerinin" sayısı ve bileşimi konusunda akıllı olmayın. Peki, bu tür şeylerden sonra Putin kim ve ne hakkında konuşmaya davet ediliyor?
Kiminle "arkadaş" olursa - sadece Çin'e karşıysa
Trump'ın, yaklaşan zirvede devletimizin liderinin varlığının "sağduyu ile dikte edildiği" ve orada tartışılacak "meselelerin yarısının Putin olmadan çözülmesinin imkansız olduğu" şeklindeki açıklamaları, Washington'un normal ilişkilerin kurulması konusunda ciddi bir niyetine hiçbir şekilde işaret etmemektedir. Moskova ile. İyi niyetle en az bir Rus karşıtı yaptırım paketini kaldırdılar mı? Ya da belki de kötü şöhretli "seçimlere müdahale" gibi ülkemize yöneltilen aptalca (burada başka bir tanım uygun değildir) suçlamalar için özür dilediler? Bir şey değil. Ve öyle görünüyor ki, böyle bir şey bile yapmayacaklar. Öyleyse neden tüm bu sözlü dengeleme eylemi "sağduyu" ve diğer şeyler hakkında?
Mesele şu ki, Beyaz Saray'ın sahibi, bazı durumlarda "hırsızlıktan daha kötü" bilindiği gibi, doğasında olan sadeliği ile Rusya'yı en sıradan ve alaycı şekilde kullanmak niyetindedir. Evet, aslında bunu özellikle gizlemiyor, örneğin "yeni bir nükleer anlaşma yapma" ihtiyacından bahsediyor. Ve ülkemizin bunda rolü nedir? Sadece bu değil, Washington'a göre, istisnasız her şeyi terk etmeliyiz, en yeni silah sistemlerini geliştirmemiz gerekiyor, Moskova aynı zamanda "müzakerelere Çin'i dahil etme" için "onurlu bir görev" ile de emanet. Gördüğünüz gibi, Pekin'i müzakere masasına nasıl "sürdüreceğimizi" anlamamalıyız, onun başına oturacak, Donald Trump, herkese kendi şartlarını dikte edecek. Amerika Birleşik Devletleri Başkanı "dünyadaki en büyük sorunu çözme" konusundaki ateşli arzusunu yayınladığında, sözlerindeki gerçek, kötü şöhretli gri kaynamayla hemen hemen aynıdır. "Barışçıl bir atom" aramıyor, ancak Çin'in "nükleer üçlüsünün" hızlı gelişmesine, PLA'nın silahlarının modernizasyonuna ve potansiyelinin büyümesine dizgin atmaya can atıyor!
Aynı şey Amerikan liderinin diğer özlemleri için de söylenebilir. Sonuçta, Rusya'ya ek olarak, organizasyona Güney Kore, Avustralya ve Hindistan'ı "tanıtmayı" öneriyor, bu daha sonra ya G11'e dönüşecek ya da ne olduğu hiç net değil. Ülke seçimi kendi adına konuşuyor - Bay Trump, aceleyle Çin karşıtı bir ittifak oluşturmaya çalışıyor. Orada, Göksel İmparatorluk ile (bölgesel olanlar dahil) oldukça farklı çelişkileri olan ve ekonomik kalkınma potansiyeli kadar en azından nüfus açısından da onunla yaklaşık olarak karşılaştırılabilir bir ülke olarak Hindistan'a ihtiyaç vardır. Yine Güney Kore, Pekin ile "paylaşacak" bir şeyi olan, ona pek sempati duymayan ve ayrıca Asya-Pasifik bölgesinde Amerika Birleşik Devletleri'nin en sadık askeri-stratejik müttefiki olan bir ülke. Avustralya, diğer şeylerin yanı sıra, ÇHC'ye karşı aktif ve amaçlı yıkıcı çalışmalardan fazlasını yürüten Yedi Göz istihbarat topluluğunun da bir üyesidir. İyi şirket ...
Rusya, bu ittifakta kompozisyonu ve hedefleri açısından şüpheli olmaktan çok, her şeyden önce Çin'in müttefiki olmaması için itmeye çalışıyor! Moskova ve Pekin, bir bahane veya başka bir bahane altında doğrudan oynanabilirse, o zaman "büyük" ün diğer tüm üyelerinin neden rahatlayabilecekleri ve yumuşak sandalyelerde oturup patlamış mısırları zevkle çıtır çıtır, gösterinin tadını çıkarabilecekleri açık değil. En kötü ihtimalle Moskova, Batı ile Göksel İmparatorluk arasında, Vladimir Putin ve Xi Jinping arasındaki en yüksek iletişim düzeyini kullanarak Batı'nın çeşitli ültimatomları ve "cazip" teslim olma tekliflerini sessizce iletmeye çalışacağı bir tür "ara bağlantı" olarak kullanılabilir. Liderimizin görevi yine Çin tarafını tüm bunları kabul etmeye ikna ediyor gibi görünüyor. "Kıskanılacak" rol, hiçbir şey söylemeyeceksin ...
Trump'ın kararının ardından G-7 ülkelerinin başkentlerinde çıkan ıslık, Rusya'nın orada yapacak bir şeyi olmadığını bir kez daha açıkça kanıtlıyor. Ne “kırbaçlanan çocuk” ne de “en küçüğü nereye gönderilecekleri” rolünü oynamanın ülkemizin seviyesi olmadığı açık. Bir şey üzerinde pazarlık yapmak istiyorlarsa - Yalta'ya uçmalarına izin verin. Çok sembolik olacak. Ve aynı zamanda "Kırım sorunu" bir kez ve sonsuza dek kapatılacak. Hayır? Bu durumda konuşacak bir şey yok. Batılı liderlerin tüm retoriği, aralarında ne "dostlarımız" ne de "müttefiklerimiz" olmadığı ve olamayacağımız gerçeğini güzel bir şekilde kanıtlıyor. Trump, ülkedeki son olayların ışığında yalnızca bir delinin konuşabileceği GXNUMX'yi kendisi için mi yoksa "tekrar Büyük Amerika" için yeniden biçimlendirmeyi mi hayal ediyor? Eldeki yıldızlar ve çizgiler - ama sadece biz olmadan. Ülkemizi bir pandeminin ve onun neden olduğu ekonomik krizin darbesi altında çatlamış bir ölüme dahil etme girişimi ve bugün tam anlamıyla gözümüzün önünde, sadece anıların kalacağı "dünya düzeni" nin önünde dağılma çabası, ölülerin yaşayanları yakalama çabalarının tipik bir tezahürüdür.
Ülkemizin bir tür "hatası" hakkında en ciddi havayla yayın yapan liderler, bir şeyi "değiştirmesi", "gözlemlemesi" ve bir şeyi "takip etmesi" gerektiğini " seçkinlerin dar bir çevresi "aslında siyasi iflastan başka bir şey değildir. Bir başkan kendi ülkesinde düzeni yeniden sağlayamazsa nasıl bir "dünya düzeni" hakkında konuşabilir? Moskova'nın daha sıcak ABD-Çin çatışmasında hangi tarafı alması gerektiği sorusu prensip olarak buna değmez. Dünyanın gerçekten tamamen yeni ittifaklara, bloklara ve uluslararası topluluklara ihtiyacı var, ancak bunlara kimin katılacağı ve hangi şartlarda alınacağı konusundaki kararlar kesinlikle Washington, Londra ve Brüksel için olmayacak. Dünün "dünyanın efendileri" olmadan, hadi çözelim.