Thomas Hatfield Hatfield itibaren Sierakowice Lewe, Polonya
Berlinski'nin antropoloji hakkındaki bilimsel bilgiyi kırsal Tayland'da geçen bir gerilim hikayesi ile aşılayan romanını takdir ettim. Bir anı şeklinde yazılır (kurgu olmasına rağmen). Neden gerçek adını değiştirmek yerine kullandığını merak ettim. Bu beni zaman zaman rahatsız etti - yazarı anlatıcıdan ayırmam zor oldu, bu da anı veya otobiyografi olmayan herhangi bir kitapta önemli. Adını değiştirmiş olsaydı faydalı olacağını düşünüyorum. Sanırım bazı sorunlar bundan kaynaklandı. Zaman zaman, hikaye beni hikayenin dışına çıkaran yazarın öz-bilincine ve yazarın bilincine giriyor gibiydi. Hikaye şüphelidir ve insan karakterine dair akıllı bilgilerle doludur. Bizi antropolojideki ciddi saha çalışmasının başlangıcına geri götürür ve antropologlar arasında var olan ortak kızgınlık konularını paylaşır - kendinizi çalıştığınız insanların hayatlarına daldırmak mı, yoksa dışarıda bakmak mı istersiniz. kahramanın (anlatıcı) anti-kahraman, bir Katolik misyoneri öldüren antropolog, kendisini tamamen çalıştığı ve tam bir kişilik değişikliğinden muzdarip olduğu (muhtemelen) Tayland kültürüne daldırdı. Yazarın bu kırsal kültüre özgü pirinç töreni olan dyal tanımıyla büyülenmiştim. Keşke okuyucunun tematik önemini sürdürebilmesi için daha önce tanıtmış olmasını isterdim. Bunun yerine, yazar romanda biraz araştırdı ve daha sonra yapay bir arsa buluşu olup olmadığını merak etmem için geç töreni ve kültürü tanıttı. İlk kez romancıların düzenleme problemleri (daha agresif bir editör kullanmış olabilir) nedeniyle böyle göründüğü sonucuna vardım. Dyal hikayenin merkeziydi, ancak maalesef garip yerleşimi nedeniyle ele alındığı ortaya çıktı. Hikayeyi okurken benim için asıl sorun onun yapısı / uygulamasıydı. Biraz dengesizdi, tüm Walker aile ağacına ve eksantrik kişiliklerine büyük bir parça verildi. Sonunda, bunun gizemin genel dokunuşuna pek bir anlamı yoktu. Karakterlerin ayrıntılı açıklamalarından hoşlanıyorum, ancak bu durumda kırmızı bir ringa balığı olarak biraz tasarlanmış hissettim - ya da belki de yazar iki kültürü nasıl dengeleyeceğinden emin değildi. Aynı zamanda yazar, sosyal antropoloji üzerine bir kitap ya da ikisini birleştirmeye karar veren bir roman yazmayı tamamen taahhüt etmemiş gibi (aslında bir yazarın üzerinde sıkı bir denetim olmadan). Bunların hepsi çok olumsuz görünüyorsa, bazen hikayeden zevk almamı engelleyen bu küçük tutarsızlıklardan biraz rahatsız oluyorum, yani yazar şefkat ve parlama ile yazıyor ve beni bu gizemle gerçekten meşgul ediyor, ama çoğu zaman yoluna giriyor kendini. Yazar Berlinski'yi anlatıcı Berlinski'den kahramanı Berlinski'den ayırmadığı için dikkat dağıtan bir varlıktı. Bu sorunlara rağmen, yapının dengesizliğini geçmişe bakabildim çünkü Martiya karakterine bu kadar meşgul oldum. Yazar onu benim için canlandırdı ve ben onun travmalarıyla derinden endişeliydim. Sayfalardan fırladı ve Berlinski vs Berlsinski vs Berlinski'nin strestnessinin üstesinden gelebildiğim kadar güçlü bir varlıktı. Hikayesi beni etkiledi; efsanevi oldu. Kitabın sayfalarını kapattıktan günler sonra düşüncelerime girdi. Martiya orijinal, çarpıcı ve unutulmazdı. Neredeyse onu koklayabiliyordum. Hikayedeki diğer karakterler de iyi çizildi, ancak Martiya kadar büyüleyici değildi. Varlığı ve canlılığı, iki veya üç yıldız derecelendirmesini dört yıldız derecelendirmesine yükseltir. Berlinski ilk kez yazar kusurlarını affetti çünkü Martiya'da birinci sınıf bir karakter yarattı. Bu kitabı öneriyorum - insanlık açısından zengin. Martiya, bilinmeye değer bir karakterdir, antropolojik araştırmanın tanımları ve kökleri anlamlıdır ve sonuç kışkırtıcıdır.
This is one of those books that you can't put down because you have to know what is going to happen next to Edgar, a boy of fourteen who was born mute, and the dogs his family breeds, his mother, his uncle, and the rest of the characters. It is at times grim, full of emotional upheaval, sadness, and at times very tedious with detail. The book is very long. But, I loved hearing about the relationship Edgar had with his dogs, and how he trained them to understand commands by signing, and how he survived with the dogs when he was a runaway. My heart ached for Edgar as he struggled with the death of his father, and the life-changing events that came afterwards. There are a lot of unexpected twists to the plot which makes for a good mystery and suspense. I can't say that I am thrilled with the ending, because it isn't a "happily ever after" ending that I had so hoped for. But, I'm resigned to the ending and it will leave me stewing about the final tragic events for a long time. I wish the author would write an alternate ending that gives Edgar a chance at the happiness he deserves, after suffering so much. Even so, I'm glad I finished the book, because it is so thought-provoking. I would have given the book fives stars, except for the profanity that occasionally interferes with a good read...it is so not necessary.