Keşif 84 taburu, Eylül 1999’in başlarında Çeçenistan’a geldi, temel olarak düşük mesleki eğitim alan askerlerden oluşuyordu, taburun sadece küçük bir kısmı profesyonel memurlar ve sözleşmeli askerlerdi. Ancak, bu nispeten küçük bir grup askeri tabur kaybına bağlı olarak, Aralık 1999’e kadar, o yıl çok azdı. Memurların bazıları zaten beş ve hatta yedi sıcak noktada askeri harekat tecrübesine sahipti. Aralık ayına kadar deneyimsiz genç askerler bile gerekli deneyime sahipti ve öngörülemeyen zor durumlarda bile yetkin bir şekilde hareket edebildiler. Argun geçidindeki operasyondan kısa bir süre önce, 84 taburu Gikalovsky yüksekliklerine saldırı olarak kullanıldı. 84'e yapılan saldırı sırasında, keşif taburu, savaş görevini yerine getirebilecek ciddi bir güçtü.
2000'un başlangıcına kadar Kurt Kapısı, önemli bir stratejik noktaydı. Bu bölge aslında cumhuriyetin güney bölgelerine açılan bir kapıydı, bu yüzden militanlar saldırının başlamasından çok önce bir çarpışmaya hazırlanıyorlardı. Çok sayıda kamufle edilmiş hendek, vagonlar yere düştü ve sığınaklar, çatlaklar - bütün bunlar federal birlikler beklentisiyle hazırlandı. Dağcıların başında, araziyi iyi tanıyan ve emrinde geniş bir ajan ağı olan Khattab, deneyimli ve savaşta sertleşti. Kurt Kapısı'nın fırtınasına katılan katılımcıların birçoğu, Khattab'ın ajanları arasında, bilgi aktarımı için önemli ödüller alan bireysel Rus komutanları olduğuna ikna oldular.
Özel kuvvetlerle birlikte 84 inci taburuna bu sektördeki militanların sayısını ve yerini tespit etmesi talimatı verildi. İstihbaratla mücadele etmesi gerekiyordu. Gorge civarında, “sözleşmeli” olarak adlandırılan, sakinlerin tarafsızlığını koruduğu anlamına gelen Duba-Yurt'ın barışçıl yerleşimi vardı. Federal birlikler, askeri teçhizatı anlaşma anlaşmalarına sokma hakkına sahip değildi, ancak aslına bakılırsa anlaşmaya yalnızca federal emirlere saygı duyuldu, ancak yerel halk Khattab kuvvetlerini aktif olarak destekledi.
Bu görevi gerçekleştirmek için keşif taburuna, motorlu tüfekçilerin serbest yaklaşımını sağlamak için Duba-Yurt üzerindeki yükseklikleri işgal etmesi talimatı verildi. Takip planı oldukça basitti: Verileri kullanın, militanları vadiye sürün ve ardından açık alanlarda onları yok edin. Planın başarılı bir şekilde uygulanabilmesi için tabur, her biri iki özel kuvvet birimi ve bir keşif taburu ünitesinden oluşan 3 konsolide gruplarına bölündü. Kıdemli Teğmen Aralov liderliğindeki "Aral" kod adı verilen saldırı uçağının Kıdemli Teğmen Solovyov komutasındaki "Romashka" istihbarat birimi ile ortak hareket etmesi gerekiyordu. Kıdemli Teğmen Baykulov liderliğinde Baikul saldırı dekolmanı, Kıdemli Teğmen Kalandin liderliğindeki 84 Taburu SOVA keşif grubu ile hareket etti. Üçüncü takım, "Taras" olarak adlandırılan Kıdemli Teğmen Tarasov grubundan ve Kıdemli Teğmen Mironov'un keşif grubu "Köpekbalığı" ndan oluşuyordu.
Operasyonun en küçük ayrıntısına kadar düşünülmüş gibi görünüyordu, hatta radyo mesajlarının sıklığı bile birleştirilmiş olarak belirlendi, böylece gruplar birbirlerinin mesajlarını duyabilir ve eylemlerini koordine edebilirler. Plana göre, özel kuvvetler ilerleyecekti, onu periyodik olarak piyade için durup beklemek zorunda kalan keşif grupları takip edecekti. Birleştirilmiş grupların tanıtımının desteklenmesi gerekiyordu havacılık ve topçu. Çok yoğun değil tank alay.
Alexander Solovyov, röportajında zaten operasyonu hazırlama aşamasında olduğunu itiraf etti, emrin açıklanamayan davranışlarıyla, yani Teğmen Albay Mitroshkin ile karşı karşıya kaldı. Bu güne kadar komutanların neden keşif için Dubna-Yurt'a götürüldüğü açık değil, çünkü eylemlerin zirvelerde yapılması planlanıyordu. Binbaşı tarafından iletilen bazı cümle parçaları, komuta çevrelerinde ihanet fikrini ortaya koyuyor. Diğer parti, diğer katılımcı Vladimir Pakov, hem Zapad grubunun komutanını hem de Teğmen Albay Miroshkin'i ve diğer komutanların kendisini tanıdığını ve ihanetlerine inanmadığını iddia ediyor. Ona göre, daha sofistike iletişim cihazlarına sahip olan militanlar, saldırı sırasında telsiz oyununun gerçekleri tarafından doğrulanan frekansa ayarlandı.
Operasyonun başlangıcı Aralık 29’in akşamı için planlanmıştı, ancak militanlar komuta yardım etmeye karar veren bir grup özel kuvvet keşfettiğinde Solovyov’un görevden alınması sabahları konuşmak zorunda kaldı. Dekolman büyüklüğü sadece 27'in keşif taburuna ait olduğu 16 insanlardı. Grup iki piyade savaş aracı üzerinde ilerledi, sonra hareket yaya devam etti. Tamburun eteklerinde hızla hareket etmek imkansızdı. Ayrıca, militanlar katı ateşe saldırıyorlardı, bu yüzden zırhın arkasına saklanmak zorunda kaldılar ve yavaş yavaş ormana doğru yöneldiler. Khattab’ın ateşli halkasında mahsur kalan spetsnaz üyelerini bulmak zor değildi, çünkü grup hala iletişim kuruyordu, ancak birleşik grup sadece tarama bölgesini geçip altı saat sonra yükseklik alabiliyordu.
Alexander Solovyov, rakımın yaklaşması üzerine Rus uzmanlar tarafından kurulan mayın tarlaları olduğunu hatırlatıyor. Ve yine büyük olan, neden sadece tespit edilmelerine yardımcı olan çatlakların varlığı konusunda uyarılmadıkları hakkında bir soru soruyor. Solovyov’un kadrosu iki kişiyi yaraladı, saldırı grubunda ise bir asker öldü. Görev tamamlandı, üç yaralı Özel Kuvvet askeri kampa alındı ve doktora transfer edildi. Ulaştırma sırasında Solovyov’un grubu bir keskin nişancı tarafından vurularak yaralanan başka bir askerini kaybetti. İlk konsolide grup bölgeyi terk edip inşa ettikten sonra, yine Zakharov dekolmanı için kurtarıldı.
Günün ortasında Aralık ayında 30, üç konsolide grubun tümü yapıldı - operasyon başladı. Solovyov ve savaşçıları, Albay Mitroshkin'in emriyle daha önce geride kalanları almak zorunda kaldı. Zaten bu aşamada, komutanlar kademeli olarak militanların radyo iletişimi dinlediklerini ve saldırı planının iyi farkında olduklarını anladılar. Haritada tanımlanan yerlerde, saldırganlar bir pusu bekliyorlardı. Onaylanan korkunç tahminleri kontrol edin. O zamanlar "Baykul" ve "Baykuş" dan oluşan ikinci konsolide grup, harçlardan ağır ateş altındaydı. Sabahın erken saatlerinde, Tarasov’un grubu pusuya girdi ve yardım için sinyal vererek şiddetli bir savaşa öncülük etti. Komuta grubu kıdemli teğmen Shlykov, 420.1 yüksekliğine saldırmaya çalıştı. Bu sırada, konsolide gruplar Tarasov'un özel kuvvetlerine doğru savaşıyorlardı. Militanlar, Shlykov grubu olarak adlandırılan “Nara” nın Duba-Yurt merkezinde de püskürtüldüğü neticesinde havadaki aktif dezenformasyona devam etti.
Topçu, görüşün yetersiz olması nedeniyle yüksek kaliteli kapak sağlayamadı. Köyde, bir el bombası fırlatıcıdan bir Rus sütunu çekildi, askerler keskin nişancılar tarafından nakavt edildi. Hava yardım için çığlıklar ile doluydu. Ancak, Oak-Yurt'ı kaplayan kalın sis tabakası nedeniyle uçak kullanmak imkansız hale geldi. Shlykov'a yardım etmek için “köpekbalığı” çıktı, ancak ikinci sütun derhal köye girdikten sonra ateşlendi. İzciler dağıldı ve ateş etmeye karar verdi.
Kombat Vladimir Pakov, militanların ateşinde sıkışan gruplara destek verdi. Komutanlıklarını beklemeden, Albay Budanov'un zımni rızasıyla, 2 tankının ve mürettebatının savaş alanına gönderildiler. Solovyov'a göre, halkanın teknolojisinden destek almadan askerler dışarı çıkamadı. Görünüşe göre, militanlar tankların köyde görünmesini beklemiyorlardı, bu yüzden görünümleri karışıklığa neden oldu ve savaşın gelgitine neden oldu. Altı saat süren şiddetli çatışmalar köyün merkezini neredeyse imha etti.
Yılın ilk günü 84 keşif taburu ve düşman ateşi tarafından yakılan özel kuvvetler kayıpları sayarak sayıldı. Kurt Kapısı'nın Fırtınası on izcinin hayatını kaybetti, yirmi dokuz kişi de yaralandı. Ancak, kanlı bir savaştan sonra keşif taburunun komutanlığı özel bir bölümün araştırmacılarıyla savaş için yeni bir savaş bekliyordu. Sadece Alexander Solovyov on bir kez sorgulanmak üzere çağrıldı ve ona göre en güçlü psikolojik baskıyı uyguladı. 29-31 Aralık keşif operasyonu için resmi emirlerin olmadığı, 1999'in olmadığı, insanların ölümü ve saldırının başarısızlığı nedeniyle doğrudan komutanlar için suçlandıkları ortaya çıktı. Özel olarak tankları kullanan ve savaşın sonucunu belirleyici bir etkiye sahip olan Pakov'un adaylığına özellikle ilgi gösterdi.
Özel bölümün subayları, taburun ve özel kuvvetlerin bulunduğu yerlerden, genel olarak insanların ihanetine güvendikleri için, bir askerin bozulma ihtimalinden korktuğu için çekildiler. Silahlı askerler herhangi bir zamanda tüzüğün çizgisini kırabilir ve hain olarak gördükleri ile ilgilenebilirler. Soruşturma failleri tespit etmedi, hiç kimse insanların ölümünden sorumlu değildi.
Kurt kapısı için savaşta öldürüldü:
1. Çavuş V. Schetinin;
2. Çavuş S. Kulikov;
3. Özel V. Serov;
4. Çavuş A. Zahvatov;
5. Özel N. Adamov;
6. Çavuş V. Ryakhovsky;
7. Çavuş S. Yaskevich;
8. Özel S. Voronin;
9. Özel E. Kurbanoliyev;
10. Çavuş V. Sharov.
Savaşta alınan ciddi yaralanmalardan, özel A. Box öldü.
Saldırı sırasında, Rus özel ve memurlarının cesareti ortaya çıktı, ancak operasyon açıkça başarısız oldu. Silahlarda ve teknik teçhizatta sayıca fazla olan düşmanlar savaşta yer aldı. Karar vermedeki liderlik durgunluğu da üzücü bir rol oynadı. Bazı durumlarda, izinsiz eylemler nedeniyle cezalandırılma korkusuyla ateş altında öldürülen gruplara yardım sağlanamadı, emirler zamanında verilemedi. Militanların Rus gruplarının bütün eylemleri hakkındaki farkındalığı sorunu, savaşın ilk günlerinde çoktan gündeme geldi, hatta bu farkındalığın sebebi bile ortaya çıktı - radyo frekansının kullanılabilirliği. Ancak, sorun çözülmedi. Doğrudan komutanların savaşçılarının ölümünü suçlama girişimlerinde, kendi iyilikleri için üst yönetim korkusu da görülebilir. Olanların arka planı karşısında, bugünkü düşmanlıklara katılanların çoğunluğunun, Argun vadilerinde gerçekleşen trajediyi ihanet olarak görmesi şaşırtıcı değildir.