Pek çok insan, yaşamları boyunca çeşitli derecelerde varoluşsal kaygı yaşamıştır: sabitlenmemiş, sıkılmış, endişeli, huzursuz, depresif, kaybolmuş, yalıtılmış ve/veya yabancılaşmış olmanın bir karışımı olma hissi ve bunun neyle ilgili olduğunu merak etmek.
Birçoğu için de, bu varoluşsal kaygı duyguları, pandemi yüküyle geçen geçen yıl boyunca daha da şiddetlendi. Yine de, bu duygular artmış olsa da, garip bir şekilde, bu dönemde başa çıkmak, başlamadan öncekinden daha kolay olmuş olabilir – ve yine de, geçtikten sonra olacağından daha kolay.
Varoluşsal kaygıyla ilgili en zor şeylerden biri, izole edici bir şekilde bireysel, belirsiz uzunlukta, bir nedeni ve çözümü olan, tespit edilmesi can sıkıcı bir şekilde zor olmasıdır. Bununla birlikte, pandemi sırasında, kişinin kaygısının nedeni, en azından (yarı) tanımlanmış bir bitiş tarihi ile dışsal, açık, somut ve evrensel hale geldi. İnsanlar pandemiye işaret edebilir ve şöyle diyebilir:bu neden moralim bozuk” ve kendilerine sebep: “x, y ve z normale döndüğünde, kendimi iyi hissedeceğim.” Kişinin rahatsızlığına tanımlanabilir bir açıklama getirme biçimindeki bu destekleme, bu rahatsızlığın hem daha şiddetli olmasına hem de daha kolay katlanılmasına olanak sağlamıştır.
COVID sonrası ortamda, varoluşsal kaygı duyguları pandemi öncesi seviyelerine dönebilir, ancak yine de her zamankinden daha keskin, daha kafa karıştırıcı bir rahatlama ile öne çıkması muhtemeldir. Bir kez tamamen taşınan bir ağırlık, bir süre desteklerle desteklendiğinde, ancak daha sonra bu destekleri kaybettiğinde, orijinal ağırlık öncekinden daha ağır gelir.
Bu hipotez şu anda işaretin dışında görünebilir. Havada umut ve iyimserlik var; tünelin ucundaki ışık kanı ısıtıyor. İç mekan yemeklerinde, partilerde ve seyahatte bir yeniden başlamanın olduğundan eminiz. niyet varoluşsal kaygı duygularımızı tamamen ortadan kaldırır. Ve gerçekten de bir süreliğine yapacaklar. Yeniliğe (veya eski alışkanlıkların yeniden canlanmasına) eşlik eden dopamin arttığında, hepimiz beklenti, heyecan ve ivme ile parlayacağız. Ama o parabolik dopamin yayı doruğa ulaştığında ve inişe başladığında – ki her zaman, her zaman yapar — herhangi bir hazır somut nedenden bir kez daha yoksun bırakılmış eski endişe duygularını yeniden tanıyacağız. Ve yerel ramen barına yapılan ziyaretlerin ve Hawaii’ye yapılan gezilerin daha büyük anlam arzusunu çözmediğinin yeniden anlaşılması, özlemin tüm ağırlığının ruha yeniden yerleştirilmesi, yaygın bir varoluşsal krize yol açabilir.
“Acil durum hazırlığı” söz konusu olduğunda, doğal afetlere hazırlık yapıyoruz. böcek torbaları inşa etmektarafından elektrik şebekesinin bozulmasına hazırlanın. uzun vadeli bir su kaynağı depolamakve bir gün kendimizi gelecekteki bir pandemi olasılığına hazırlayacağız. . . tuvalet kağıdı satın almak? Ama potansiyel bir varoluşsal acil duruma mı hazırlanıyoruz? Dır-dir Böyle bir krize hazırlanmanın bir yolu var mı?
Belki de en iyi hazırlık biçimi, varoluşsal kaygının kişinin dış koşullarına göre azalıp derinleşebileceğini kabul etmektir. asla tamamen gitmeyecek. Huzursuzluğun insan deneyimine içkin olduğunu kabul etmek. Kierkeegaard’ın iddia ettiği gibi, hem sonsuzdan hem de sonludan yapılmışız ve doğamızın bu iki parçası her zaman çatışacak ve asla düzgün, gerilimsiz bir şekilde birbirine tam olarak uymayacaktır.
Varoluşsal huzursuzluk asla söndürülemezken, evcilleştirilebilir. O halde varoluşsal acil durum hazırlığının diğer kısmı, daha büyük sorular sormaya başlamak, daha derin yazıları ve şeyleri nasıl ele alacağımıza dair araçlar sağlayabilecek fikirleri incelemektir. İronik olarak, pandemi sırasında endişeniz daha da derinleşirken medya tüketiminiz daha da sığlaşmış olabilir; daha fazla Netflix, daha fazla Twitter kaydırma, daha fazla başlık taraması. Daha az inci dalışı.
Bir sağlık krizinden çıkmaktan kaçınmak için, yalnızca varoluşsal bir krize adım atmak için, bu eğilimi tersine çevirin ve daha sağlıklı fiyatlara girmeye başlayın. Varoluşsal dolabınızı, zamanın bu anını aşan sürdürülebilir içgörüler ve bakış açılarıyla doldurmaya başlayın. Ve felsefi ilk yardım çantanızı bir sonraki an ne olursa olsun hayatta kalmanıza yardımcı olacak malzemelerle donatmaya başlayın – bu noktayı yalnızca restoran yemeklerinin ve dünya seyahatinin ötesinde değil, aynı zamanda dar ve nihayetinde tatmin edici olmayan sınırlarının ötesinde düşünmek ve yapmak için günlük alışkanlıklar. Kendi.