Bugünün kraliçesi, imparatorluğun ihtişamını ve iyiliğini ayrı kötülüklerle kaplayan Birleşik Krallık’tan Bay Hyde’dan Dr. Hyde.
İskoç yazar Robert Louis Stevenson, 1886 tarihli Gotik romanı The Strange Case of Dr. Jekyll ve Bay Hyde’da, zengin, iyi doğmuş ve saygın bir adam olan Dr. Henry Jekyll’in hikayesini anlatır. fenalık. kendi iyi benliğinin kontrolünden arzular, böylece grotesk ve deforme olmuş Edward Hyde’a yol açar. Jekyll, varlığının her iki parçasının da özlediği zevki, diğerinin taleplerinden etkilenmeden alabileceğine inanıyor.
Kraliçe II. Elizabeth’in tahta çıkmasından 70 yıl sonra yapılan platin yıldönümü kutlamalarının medyada yer aldığını görünce, İngiliz devletinin de benzer bir şey başardığını hissetmeden edemedim. Yürüyen birliklerden dünyanın dört bir yanında yanan deniz fenerlerine kadar kutlamaları çevreleyen ihtişam ve durum, şüphesiz, bugün kraliçe ve ailesi tarafından kişileştirilen imparatorluğun kaybolan ihtişamını anımsatıyordu. Bununla birlikte, imparatorluğun dünya çapında milyonlarca insanı ziyaret ettiği dehşetin hatırası – Jekyll’in ikinci benliği Hyde’ın tanımını ödünç alırsak, “kötülük … bu deformite ve çürüme bedeninde bir iz bırakmıştı” – hikayeden neredeyse tamamen yoksun.
Şubat 1952’de Kenya’ya yaptığı bir ziyaret sırasında babasının ölümünü öğrendi ve kraliçe oldu. O ve kocası Prens Philip, sömürge toprak ve Özgürlük Ordusu’nun silahlı köylü isyanının ilk aşamalarında olduğu için imparatorluk turlarının bu aşamasını neredeyse atlamıştı. Bir prenses olarak ağaca tırmanan ve bir kraliçe olarak inen kızın romantik hikayesi, sık sık onun itildiği koşulların yanı sıra Kenyalıların saltanatının ilk on yılına damgasını vuracak olan ölüm, işkence, vahşileştirme ve mülksüzleştirme olaylarını da görmezden geliyor. . Söylemeye gerek yok, bunların pek azı platin yıldönümü broşürüne geldi.
Uluslararası medyanın çoğu, dört yaşındaki Prens Louis’in yüz ifadeleri “gözlemlediğim” kalabalığın “zevk ve eğlence ulumaları” uyandıran Kraliyet Hava Kuvvetleri’nin (RAF) geçişine verdiği tepkilere kafayı takmış görünüyordu. . Kasım 1953’te, Elizabeth’in saltanatından neredeyse iki yıl sonra, babam Prens Louis ile aşağı yukarı aynı yaşta olacaktı. Pek çok gazetecinin, RAF uçaklarının İngilizlerin 1,5 milyon insanı zorla getirdiği ve topraklarını ve özgürlüklerini talep eden Kenyalıların üzerine yaklaşık altı milyon bomba attığı toplama kamplarının üzerinden uçtuğunda, önümüzdeki 20 ay boyunca tepkilerini hayal edebileceğinden şüpheliyim. Çok farklı olacaklarını hayal ediyorum.
II. Elizabeth’in saltanatının bir başka özelliği hakkında çok az mürekkep olacak: Legacy Operasyonu, değişim rüzgarı onun hayatını mahvederken, büyük ölçekli hırsızlık, imha ve belgelerin manipülasyonu yoluyla sömürge teşebbüsü hakkındaki gerçeği silmeye ve çarpıtmaya yönelik sistematik girişim. imparatorluk. . 2013 yılında, bir grup yaşlı Kenyalı Birleşik Krallık’ı kınadıktan sonra, Dışişleri Bakanlığı, sömürge döneminden “gizliliği kaldırılmış” olması gereken bir milyondan fazla belgeyi yasadışı bir şekilde gizlediğini kabul etmek zorunda kaldı. Bugüne kadar, bu belgeler Birleşik Krallık’ta kaldı ve henüz çalındıkları kolonilere geri gönderilmedi.
İngiliz hükümetini sömürge döneminde işlenen vahşet ve suçların utancından ve sorumluluğundan kurtarmak amacıyla, arşivin varlığı yalnızca Kenyalılardan değil, çoğu İngiliz halkının romantik bir versiyonunu elinde tutan İngiliz halkından gizlendi. imparatorluk. hayırsever bir girişimdir ve insanlık dışılığından derinden habersiz kalır.
Bugünün kraliçesi, imparatorluğun ihtişamını ve iyiliğini ayrı kötülüklerle kaplayan Birleşik Krallık’tan Bay Hyde’dan Dr. Hyde. Ne o ne de onun soyundan gelenler, Kenyalıların onlar adına çektikleri dehşeti kabul etmeye, özür dilemeye ve düzeltmeye çalışmadılar. 2013’te 5.000 Mau Mau gazisine gönülsüzce ödenen 25 milyon dolar, maruz kalınan şiddet ve mülksüzleştirmeyle karşılaştırıldığında bir sefaletti (190 yıl önce ülkenin ulusal bütçesinin yüzde 40’ını ev sahiplerini tazmin etmek için kullandığını unutmayın). köleliğin kaldırılması). ) ve İngiliz hükümeti, aslında Kenyalıların kendi baskılarının suçluluğunu miras aldıklarını öne sürerek, sömürge yönetiminin günahlarının sorumluluğunu inkar etmeye devam ediyor. Zulümler için “pişmanlık” mırıltıları bir özür olmaktan uzaktır. En önemlisi, bazıları hala hayatta olsa da, vahşetlerin faillerinin bulunması ve cezalandırılması için hiçbir çaba gösterilmemiştir.
Bazıları, anayasal bir hükümdar olarak, onun adına alınan kararlar ve yapılan eylemler üzerinde çok az yetkisi olduğunu iddia edebilir. Ancak kendisi ve ailesi baskının meyvelerini tatmaya devam ederken sessiz kalmayı seçerek, şaşırtıcı bir ahlaki korkaklık göstermiş ya da bu eylem ve kararları sessizce desteklemiştir.
Onun platin yıldönümü, imparatorluk geçmişine ve yönettiği ve temsil ettiği devletin dünyaya neden olduğu şiddet ve sefalete dair kötü bir kolektif hafızaya bir çağrıdır. Ama Jekyll gibi, Hyde bağlantılı gerçeği uzak tutan özenle hazırlanmış yalanların kaynağı tükeniyor. Karayipler’deki son kraliyet turları sırasındaki protestolar ve bu ulusların kraliçeyi devlet başkanı olarak ortadan kaldırmak için ifade ettikleri kararlılıkla kanıtlandığı gibi, dünyanın dört bir yanında, gerçeğin ve adaletin tanınması talebi sürüyor. İngiltere karanlık geçmişinden saklanmaya devam ederse, uluslararası itibarının ve konumunun tüketilme riski var.
Bu makalede ifade edilen görüşler yazara aittir ve Al Jazeera’nın editoryal konumunu yansıtmayabilir.