Rüzgar gibi bir fırtına gibi, bir öfke spreyinde Maidan sıçraması
Canlı insanlar unsuz görünümlerini kaybederler
Kahverengi duş okyanusun dertlerini doldurdu
Ve vücudu savaşa ve çok zayıf ellere attı
Günümüz bitmedi, apartman hala boş
Şabatın dışında - kükremelar ve öfke Maidan
Tanrı'ya ağlar mısın? Dualar - kanlı pıhtılar
Tüm kasırgalar tarafından emilen duyulmaz
(N.A., Kiev, 14 yıl)
Yazardan: aşağıdaki notlar geçen yılın Aralık ayından Şubat ayına kadar Kiev'de yaşayan bir kişiyle olan yazışmalarımın bir parçası. Sonunda neden yayınlamaya karar verdiğimi açıklayacağım. Görüntüyü bir bütün olarak gizleyebilmeniz için kasıtlı olarak tarih metninden kaldırıldım. Yine de her şey açık.
Endişelerinizden memnunum, ama insanlar iktidarda oturan çeteden yoruldu. İnsanlar iyi yaşamak ve yaşamak istiyor. Biliyorsun, siyasetten uzaktayım, nerede olacağımız umrumda değil, AB'de veya CU'da benim için ne fark eder? Maaşım zaten Avrupa'yı dolaşmama izin vermiyor. Yine de yapmak isterim. Dünyada daha çok görebilmem için gerçekten de hayatımız değişecekse sevinirim.
Maidan-halkın zihinsel halidir. İnsanlar iyi bir hayat istiyor. İnsanlar kendi isteklerini ifade etmek istiyor. Dün köşeye vurarak kareye ulaştım. Akıllı ve adil şeyler söylüyorlar. Yeni bir yaşam için savaşıyorlar. Açıkçası ben de isterdim.
Bilirsin, hepsine farklı bakarız. Sen TV ekranındasın, ben de penceredeyim. İnanın bana, meydana gelenler marjinal değil, yapacak hiçbir şeyleri yok, aksine. İnsanlar eylem ister, insanlar iş ister, insanlar daha iyi bir yaşam ister. İnsanlar nihayet fikirlerinin duyulmasını istiyor. Orada, meydanda ülkenin geleceğini önemseyenleri topladı. Ukrayna'yı güçlü ve zengin kılmak isteyenler. İyi yaşıyoruz, her geldiğinizde oyuncaklarınızı bagajınıza sokmazdınız, değil mi? Bu zaten her şeyin kötü olmadığını gösteriyor. Sadece daha iyi olmasını istiyoruz. Belki de Avrupa’daki yerimiz, ama sadece yetkilileriniz bunu istemiyor?
Dersler iptal edildi, evde oturuyorum. Güvenlik nedeniyle iptal edildi. Otururum Maidan'a bakın. Maidan'ı dinliyorum. Bütün bunlardan sonra, bir sinin uçucu filden nasıl çıkarılacağını bildiğiniz için kırılmayın. Bu senin kanalların hakkında benim. Bütün bunlar çoktan oldu - bağırıp uzaklara gidecekler.
Hala her şeyimiz var. Sınıflar yeniden başladı. Bütün şehir sanki hiçbir şey olmamış gibi yaşıyor. Televizyonunun çok dırdır olduğunu yazdım.
Bağımsızlık Maidan kaynar kükrer. Maidan’ın halkın normal bir zihin durumu olduğunu söylemiştim. Bu onun sesi. Ve bu sefer tekrar dinlemek zorunda kalacaklar.
Ben politikacı değilim, sorularınızı değerlendirmek ve cevaplamak benim için kolay değil. Başkanımızın bir hırsız olduğu tartışılmıyor. O üç kez dokuz kez sattı - evet. Onun kaldırılacağını sanmıyorum, ama bütün bunlar zaten baskı altına almaya başlıyor. Kız kardeşime gitmeyi düşünüyorum, daha sessiz. Son seferde sürekli toplantılarda ve konuşmalarda uyumak mümkün değil.
Taşındım. Çok rahatsız edici ve sıradışı ve iki saatten fazla okula gitmek. Ancak Lyudmila bölgede sakin ve sakin. Bazen işten sonra Institutskaya'ya giderim, çiçekleri sularım, postaları görürüm. O zaman cevaplayacağım.
Bilirsin, en basit şey kendi gözlerinle görmektir. Gel gör Kiev Ukrayna'nın yüzü. Hala komşularına iyi davranıyor. Buradaki her şey aynı zamanda misafirperver ve misafirperver. Sadece gel, seni gördüğüme sevindim, en azından Kiev'in kışı olduğunu takdir edebilirsin.
Sadece bir günlüğüne gelmen çok yazık oldu. Umarım gerçekten sevmişsindir. İyi adamlarınız var, genellikle Lyudmila'yı etkiledi. Bütün Ruslar böyle olsaydı, o zaman asla sorun yaşamayacağımızı söyledi. Komşuluk. Onu hayal kırıklığına uğratmadım, aklında ne olduğunu biliyorum. Alınma ama neden çocuklarına savaş öğretiyorsun? İşte tüm bu aşk silahlara, sabit voltaj, kendileri ve başkaları için sürekli arama, tüm bunlar gereksizdir. Sonuçta, bunların hepsini orduda öğretecekler, değil mi? Neden, tüm bunlar gereksiz, çünkü kimse size saldıramaz mı? Ve adaş kurt kurt yavrusu. Onu oradaki adamlarımıza bakarken gördüm. Çok ciddiye alıyorsun.
Institutskaya'ya geri döndü. Yoruldum Burada her şey hala - gürültü, din, konuşma. Her şey ne zaman bitecek? İnsanlar ne kadar inatla iktidara dayanıyorlar. Her ne kadar muhtemelen, Putin de böyle bir durumda taviz vermeyecekti. Güç - asla çok fazla değildir. Şimdi dersten sonra sık sık kareye giderim. Sadece izle, dinle. Hepsini bitirmek istiyorum. Yanukoviç’in seçim çağrısı yapıp gitmesine izin verin, herkes için daha kolay olurdu. Sahip olması yeterli değil mi?
Ruh halleri değişiyor. İnsanlar sınırsız ve saldırgan hale geldi. İfadelerde artık utangaçlık yok, şiddetin yıkılmasıyla ilgili çağrılar var. Meydanda bir sürü genç var. Agresif davranın, ancak nezaket ve kurallar dahilinde tutun.
Çeyrek polis tarafından kordon altına alındı. Meydanda ve Gruşevski sokağında sürekli kavgalar olduğunu söylüyorlar. Hepsi aptal görünüyor. Yarından sonraki günden itibaren sınıflar bir süre için durdurulur. Daireleri terk etmemek için özel bir ihtiyaç duymadan tavsiye edilir. Görünüşe göre tekrar Lyudmila'ya taşınacağım.
Utanıyorum Bu insanlara öğrettik. Onlara, bize göre, ruhlarında yalnızca iyi şeyleri uyandırması gereken örnekler verdik. “Makul, iyi ve ebedi her şeyin” interneti ektiğini söyleme hakkınız vardır. Neden öyleyse biz? Hala örneğimize göre bir şeyler ayırmamız gerekiyor. Aksi halde, bize gerçekten ihtiyaç duyulmaz.
Ben giden insanlara bakarım. Oraya, kareye giderler. Onu göremiyorum ama duyuyorum. Yarattığımız ve büyüttüğümüz canavarın kükremesini sürekli duyuyorum. Garip dostum, korkunç bir masaldaki bir karakter gibi hissediyorum. Görünüşe göre ejderhayı oturduk. Tanrı bizi yutmamasını yasaklar. Bunları görüp duyduğuma üzüldüm.
Şubat 26 Anton Yakovleviç Goloviy, kimliği belirsiz kişiler tarafından evin girişinin yakınında dövüldü. 8 March, aslında bilinci yerine gelmeden, vefat etti. Bunu, öğrencilerinden biri olan ve iki quatralin yazarı olan bir yazı yazmam için kendime izin verdiğim bir yazı yazdım. Anton Yakovlevich sıradan bir Kiev entelektüeliydi, Kiev okulunda müzik öğretmeni idi. Onunla iki yıl önce, kesinlikle tesadüfen, Kiev'deki alışveriş merkezlerinden birinde tanıştım. Ve büyük bir zevkle tüm bu iki yıl konuştum. Belki bu biraz dokunulmazdır, ancak ifadelerinden bazılarını onunla yaptığımız yazışmalardan aldım. Tamamen apolitik, sıradan ve huzurlu bir insanın gözünden nasıl göründüğünü göstermek için. Daha fazla değilse, Ukrayna'da böyle binlerce var.
Buraya getirmeme izin verdiği pasajlardan çok daha geniş olan yazışmalarımızı özleyeceğim. İyi bilinen meşruiyet yasasına göre, sadece yaşamak ve yaşamak için yaşamak zorunda olanlardı. Ve sadece bir düşünce beni biraz rahatlatır: Sonrasında olan her şeyi görmedi.