Mark Twain, otobiyografisinde, yazdı :
'Yeni fikir diye bir şey yok. Bu imkansız. Sadece birçok eski fikri alıp onları bir tür zihinsel kaleydoskopa koyuyoruz. Onlara bir yön veriyoruz ve yeni ve ilginç kombinasyonlar yapıyorlar. Süresiz olarak yeni kombinasyonlar yapmaya ve yapmaya devam ediyoruz; ama onlar her çağda kullanılan aynı eski renkli cam parçaları. '
Twain muhtemelen yazı ve hikaye anlatıcılığından bahsederken, kelimeler aynı zamanda tasarım için de geçerli. Her tasarımcı Dünyada aşağı yukarı aynı temel araçlarla çalışıyor: aynı renk aralığı, aynı arayüzler, aynı alfabeler, aynı şekiller. Bunları nasıl bir araya getirdikleri elbette büyük ölçüde değişir. Ama sonuç ne olursa olsun, bunlardan herhangi biri Gerçekten mi orijinal mi?
Kısa (eksik) cevap: Hayır. Ama bu kötü bir şey değil.
Her kullanıcı arayüzünde veya UX tasarımcısı orada tamamen özgün bir tasarım bulmaya çalıştı. Kullanıcıların alışkın olduğu, web sitesi yapan tüm modeller kullanılabilir bir kullanım kılavuzu olmadan kaybolur. Üst gezinme, bağlantıların altı çizili olması, içeriğe hiyerarşik bir yapı oluşturan başlıklar ve kullanıcılar tarafından hafife alınan diğer birçok öğe gibi şeyler ortadan kalkacaktır. Tarayıcı uyumluluğu gibi şeyler bile imkansız olurdu.
Diğer tasarımcıların çalışmalarını kopyalamadan ve üzerine inşa etmeden, web sitesi olmazdı. Hem bir uygulama hem de işlevsel bir araç olarak tasarım asla var olmazdı. Ancak bu, ilhamın ve 'yeni' tasarımın saygı duruşu olarak kabul edilemeyecek kadar yakın olduğu çok sayıda intihal örneği olmadığı anlamına gelmez.
Öyleyse, yapılması gereken mantıksal şey olduğu için kopyalama (çünkü kullanıcılar / teknoloji / vb. Ona güvenmeye başladı), geçmiş tasarımcılara saygı olarak kopyalama ve diğer tasarımcılardan veya sanatçılardan çalma arasında çizilen çizgi nerede?
İşlerin zorlaştığı yer burasıdır.
20. yüzyılın ilk yarısında, Pablo Picasso Fransa'da yaşarken, o ve diğer bazı sanatçılar, adında bir doğaçlama oyunu yarattılar. Degas oynamak Ünlü sanatçıyı taklit ettikleri. Bu, Picasso'nun Degas'ın çalışmalarını basitçe kopyaladığı suçlamasından kaynaklanıyordu. Bazıları Picasso'yu Degas'ın çalışmasını çalmakla veya hatta onunla alay etmekle suçlasa da, bu ilhamdan tam bir sanatsal hareket (Kübizm) yarattı ve belli ki büyük bir hayranıydı.
Picasso, başka bir sanatçının büyük hayranlığının tamamen yeni ve benzersiz bir şey yaratmak için mükemmel bir başlangıç noktası olabileceğini anlamıştı. İş değilken orijinal kendi başına, kaynakta bir genişleme ve sanat dünyasında tamamen yeni bir yöndü.
Tasarımcılar bu durumda Picasso'yu kopyalarlar. Kaynak malzemesini incelemek için zaman ayırdı ve onu kendi çalışmasının temeli olarak kullanmadan önce yaratıcısının motivasyonunu gerçekten anlamaya çalıştı. Degas'tan esinlenerek benzersiz olan ve ancak zar zor tanınan bir şey yaratmaya çalıştı.
Film için retro tarzı film afişleri yaratan tasarımcıların aksine Tek —Sony için 2015'te oluşturulan bir dizi albüm kapağından kısa sürede intihal olarak çağrıldılar.
Tasarımcılar ilham ararken başkalarının çalışmalarına neler katabileceklerini düşünmelidir. Onlar nerede daha iyisini yap ? Daha kullanışlı? Daha zarif? Daha verimli?
1990'ların ilk web sitesi tasarımlarına bakın. İlk web siteleri bağlantılar için mavi, altı çizili metin kullanıyordu ve bu güne kadar altını çizme kuralı, bağlantıların gövde metninden farklı bir renkte ayarlanması gibi hala görülüyor.
Google gibi teknoloji devleri, arama sonuçlarındaki bağlantılar için hala mavi, altı çizili metin kullanıyorlar (bununla birlikte, mavinin belirli tonları, kullanıcılar arasında daha iyi yankılanan bir gölge buldukları için biraz farklı olsa da, orijinali iyileştirdiler).
Her yeni tasarım trendi, önceki tasarımların temelini oluşturur ve genellikle bu süreçte onları geliştirir. Ve bu gelişmiş eğilimler, tasarımcılar kullanıcıların onlara daha iyi yanıt verdiğini gördüklerinde ortak kullanılabilirlik kalıpları haline gelmeye devam ediyor.
Kültürel tahsis, tasarım dünyasında oldukça hararetli bir konu haline geldi, ancak web ve grafik tasarımdan daha çok moda ve mobilyalarda öne çıkıyor. Yine de bu, grafik ve web tasarımcılarının kendilerine ait olmayan kültürlerden bir şeyler çalmadıkları anlamına gelmez.
Başka kültürlerden ilham almak her zaman kültürel tahsisatla eşit değildir. Kültürler arasında bir şeyler paylaşmak, ilerlemenin önemli bir parçasıdır ve inanılmaz yeniliklere yol açmıştır. Anahtar, bunu kültürel olarak hassas ve fikrin kökenini onurlandıran bir şekilde yapmaktır.
Bununla birlikte, her kültürden her fikir doğrudan ilham olarak kullanılmamalıdır. Örneğin kutsal eşyaları ele alalım. Belirli dini veya törensel önemi olan şeyler, genellikle kopyalama için yasak olarak tutulmalıdır. Ancak bu, renk şemaları gibi şeyler için bu öğelerden ilham alamayacağınız anlamına gelmez.
Tasarımcılar için bir başka yaygın ilham kaynağı da yeraltı kültürel ve politik hareketleridir. 1960'ların beat döneminden veya karşı kültüründen çıkan tasarımları düşünün. Kara Panter hareketinin kökleri aslen bir sanat girişiminden, onlarca yıldır tasarım girişimlerini etkileyen (ve hala etkiliyor) olan Siyah İletişim Projesi'nden geliyordu.
Kara Panter Partisi Kültür Bakanı Emory Douglas'ın çalışmalarını ele alalım. Şu anda çalıştığı şeyle çalıştı. Kara Panter 60'lı ve 70'li yıllarda Siyah toplumundaki yüksek cehalet oranlarını kesebilecek cesur bir görsel dil yaratmak için. Çalışmaları büyük ölçüde parlak renk patlamaları içeren cesur siyah beyaz sanat eserleri ile tanınır (kullandığı matbaa yalnızca iki renk kullanabildiği için çalıştığı bir kısıtlama). Yıllar sonra, çalışmaları hala modern grafik tasarımı etkiliyor.
Andy Warhol, muhtemelen 20. yüzyılın en ikonik sanat figürlerinden biridir. Onun tarzı sayısız amatör ve profesyonel tarafından kopyalandı (bu noktada stilini taklit edebilecek telefon uygulamaları var). Yine de Andy Warhol’un çalışmalarının çoğunun temeli etkili bir şekilde diğerlerinden çalındı. Ünlü görselleri, markaları ve diğer malzemeleri aldı ve kendi haline getirmek için stilize etti.
Campbell’ın çorba kutuları resimleri o kadar popülerdi ki, şirket ona ücretsiz tanıtım için teşekkür etti ve Marilyn Monroe'nun filminden bir tanıtım fotoğrafının stilize baskıları Niagra büyük bir hit oldu Warhol nihayetinde fotoğrafçı Patricia Caulfield tarafından ebegümeci çiçeklerinin fotoğraflarını izinsiz olarak kullandığı için dava açıldı. Çiçekler dizi.
Yine de, yaşadığı yasal sorunlara rağmen, sanat eseri ikonik olmaya devam ediyor ve bugün hala sanatı ve tasarımı etkiliyor.
Tasarım web'den çok önce vardı. Dolayısıyla, web tasarımı yerleşik bir ticaret haline gelmeye başladığında, ilk web tasarımcılarının çoğunun baskı tasarımından geçiş yapması mantıklıydı. Ve baskı endüstrisinden birçok alet, standart, desen ve bilgi birikimini yanlarında getirmeleri mantıklı geliyor.
Başından beri, web siteleri birçok geleneksel baskı tasarım ilkesine göre tasarlandı. Ve iyi bir nedenden ötürü: birçok tasarım ilkesi - denge, negatif boşluk, iyi tipografi, hiyerarşi, vb. - ortam ne olursa olsun devam eder.
Çeşitli ortamlardaki tasarımcılar birbirinden ilham alır. Ve ilhamın nereden geldiğini söylemeyi zorlaştırabilir. Her tasarımcı orijinal ilhamlarını saklamayı umursamıyor.
Tasarımcı al Alex dönüş duvarı : ana sayfası için ilham kaynağının Karl Gerstner’in 1960’ların başlarındaki Holzäpfel tabloları broşüründen geldiği gerçeğini gizlemiyor. Düzeni orijinal broşürden aldı ve kendi ihtiyaçlarına uygun hale getirdi. Sonuç, orijinaline tanınabilir bir saygıdır, ancak intihal çığlıkları yerine nostaljiyi çağrıştıran bir sonuçtur. Turnwall'un web sitesinde bir vaka çalışması içermesi bu izlenimi güçlendiriyor.
Tüm tasarımcılar hırsızlık yapar, orjinal fikir yoktur, vs. Bu iyi yapılandırılmıştır. Ancak bir tasarımcı başkalarının fikirlerini kullanmaya nasıl başlar? etik olarak (ve belki daha da önemlisi, yasal olarak )?
İster başka kültürlerden isterse diğer tasarımcılar olsun, diğer kaynaklardan ilham alırken hatırlanması gereken birkaç şey vardır.
Burada bir not: Başkalarının tasarımlarından ilham almak, yeni ve yeni başlayan tasarımcıların zanaatı öğrenmeleri için harika bir yol olabilir. Ancak bu erken girişimler, genel yayın veya gerçek müşteriler için profesyonel tasarım projelerinden ziyade genellikle portföy parçalarına (uygun atıfla) ve öğrenme egzersizlerine bırakılır.
Tek bir tasarımı kopyalamak ve ona 'ilham' demek, intihalle suçlanmanın harika bir yoludur ve potansiyel olarak telif hakkı veya ticari marka ihlali nedeniyle dava açılabilir. Ancak birden fazla kaynaktan çizim yapmak, orijinal ilham verici tasarımların tanımlanmasını çok daha zor hale getirebilir.
Birden fazla kaynaktan çizim yapmak, tasarımcıları öğeleri bir araya getirme konusunda en azından biraz yaratıcılık kullanmaya zorlar, bu da sonunda onları daha iyi tasarımcılar yapacaktır. Ve orada ilham olarak kullanılabilecek çok fazla kaynak var, çeşitliliği kullanmamak için neredeyse hiçbir bahane yok.
Örneğin, bir web sitesi tasarımı, renk paletini tasarımcının yerel mahallesindeki bir tabeladan, 90'lı yılların genç moda dergisine yayılmış bir dergiden ve tasarımcının en sevdiği uygulamadan (ilgisiz bir sektördeki) tipografiden bulabilir. Bir araya geldiğinde, yalnızca en zeki ve bilgili tasarımcılar, bu unsurlardan birinin bile nereden geldiğini tahmin edebilirdi.
Özgün tasarım veya tasarım modelini geliştirmek, bir başkasının tasarım çalışmasını kullanmanın başka bir etik yoludur. Örneğin, ayrı mobil ve masaüstü web sitesi tasarımları oluşturmak birkaç yıl önce yaygındı. Sonra Ethan Marcotte, teklifiyle geldi. duyarlı tasarım , bu prensibi benimseyen ve çok daha güçlü bir tasarım aracı oluşturmak için onu güçlendiren modern web tasarımı , cihazların tüm şekil ve boyutlarda geldiği yer.
Bu aynı zamanda tip tasarımcıları tarafından uygulanan çok popüler bir fikirdir. Sık kullanılanlarını güncellemek ve modernize etmek isteyen tasarımcılar tarafından oluşturulan klasik yazı tiplerinin tonlarca yeni sürümü var. Bu genellikle yeni ağırlıklar eklemeyi, orijinallerdeki tutarsızlıkları gidermeyi ve bazen hem ekran hem de baskı kullanım durumlarına uyacak şekilde tam bakım yapmayı içerir. Bazen bu yazı tipleri orijinallerle aynı isimleri kullanmaya devam ederken (örneğin Gill Olmadan ), diğerleri tamamen yeni adlar altında yeniden yayınlandı (Garamond'un bir güncellemesi olan Sabon gibi).
Bir başkasının çalışmasından esinlenen bir çalışma yaratırken ve bu ilham tanınırken, mümkün olduğunda orijinal çalışmaya itibar etmek önemlidir. Örneğin, bir portföy parçası, eserin açıklamasında ilham verici çalışmadan bahsedebilir.
İlhama bakarken, tasarımcıların intihal mi yoksa benzersiz ve en azından kısmen orijinal bir şey mi yarattıklarını düşünmeleri önemlidir. Bitmiş tasarım orijinali iyileştiriyor mu? Birden çok kaynaktan ilham alıyor mu? Bitmiş tasarım, orijinal soruna mümkün olan en iyi çözüm mü?
Her tasarımcı bir yerlerden ilham alır. İyi tasarımcılar ile harika tasarımcılar arasındaki en büyük fark, ilham kaynaklarını nasıl yükseltebilecekleridir, böylece sonuç parçalarının toplamından daha fazlasıdır.
• • •
Tasarım kalıpları, yerleşik çözümlerle ilgili yaygın sorunları ele alarak tasarım sürecini hızlandırabilir ve kullanıcılara en iyi menü çubukları ve genel düzenler gibi öngörülebilir işlevsellik sağlayarak bir siteyi veya uygulamayı daha kullanıcı dostu hale getirebilir.
Pop kültürünün genellikle belirli bir zamanda toplumda her yerde bulunan fikirleri, uygulamaları, inançları ve nesneleri kapsadığı ve o toplumun üyelerinin belirli konuları görme şeklini etkileyebileceği düşünülür.
İntihal, bir başkasının işini veya fikirlerini alıp kendi işinizmiş gibi dağıtmaktır. İntihal, birden fazla kaynaktan ilham alarak, uygun olduğu yerlerde kaynaklara atıfta bulunarak ve benzersiz işler yaratarak önlenebilir.