We are searching data for your request:
Upon completion, a link will appear to access the found materials.
Nestor
(ARB-6: dpl. 4,100; 1. 328'; b. 50'; dr. 11'2"; s. 11 k.; cpl. 26t;; a. 1 3", 8 40mm.; cl. Aristaeus )
Nestor (ARB-6) 13 Eylül 1943'te Chicago Bridge and Iron Co., Seneca, Ill. tarafından LST518 olarak atıldı, 20 Ocak 1944'te fırlatıldı, Miss Rita Jenkins sponsorluğunda, Maryland Dry Dock Co., Baltimore tarafından dönüştürüldü ve görevlendirildi 24 Haziran 1944, Komutan. Frank W. Parsons, USNR, komuta.
Savaşta hasar görmüş gemilerin ileri bölgelerinde acil onarımlar yapmak üzere tasarlanan Nestor, 4 Ağustos 1944'te Norfolk'tan Guantanamo Körfezi, Panama Kanalı ve Ulithi için ayrıldı ve 21 Ekim'de birincil görevini üstlenmek için geldi. Sonraki beş buçuk ay boyunca küçük gemilerin ihalesini yaptı ve zırhlılardan LCI'lara kadar her türlü deniz gemisini tamir etti.
Nestor, Ulithi'den 19 Nisan 1945'te, ana saldırıya katılan gemiler için bir üs olarak hizmet etmek üzere Okinawa kampanyasının ilk aşamasında ele geçirilen Kerama Retto için ayrıldı. Japon hava saldırıları, genellikle intihar uçakları tarafından, filoya ağır hasar verdi ve Nestor gece gündüz çalıştı, çoğu zaman onu kovdu.
savaş gemilerini hareket halinde tutmaya yardımcı olmak için. Okinawa'nın kendisi güvenli hale geldiğinde, Nestor 10 Temmuz'da Buckner Körfezi'ne girdi ve burada muazzam bir batardo inşa etme görevini içeren hayati hizmetlerine devam etti. Nestor, 9 Ekim'deki yıkıcı tayfunda rüzgar ve ağır denizler tarafından karaya sürüldü ve terk edilmek zorunda kaldı. 29 Kasım'da hizmet dışı bırakıldı ve gövdesi Mayıs 1947'de hurdaya satıldı.
Nestor ARB-6 - Tarihçe
Nestor, Ege çalışmaları, Homeros toplumu, Hint-Avrupa dilbilimi ve ilgili alanların uluslararası bir bibliyografyasıdır. Cincinnati Üniversitesi Klasikler Bölümü tarafından Eylül'den Mayıs'a kadar (her cilt bir takvim yılını kapsar) aylık olarak yayınlanır. Nestor, personelin ve okuyucuların çoğunun gelecekteki bibliyografik öğelerin Nestor'da listelenmesiyle sonuçlanacak saha çalışmasıyla meşgul olacağı varsayımıyla Haziran, Temmuz ve Ağustos aylarında yayınlanmaz. Şu anda Carol Hershenson tarafından düzenlenmiştir.
Nestor'un birincil coğrafi bağı, Yunanistan, Arnavutluk ve Kıbrıs'ın tamamı, Bulgaristan'ın güney bölgesi ve Türkiye'nin batı ve güney bölgeleri dahil olmak üzere Ege'dir. Nestor, belirli bibliyografik öğeler Ege eserleri, taklitleri veya etkileri içeriyorsa veya Ege karşılaştırmalarına atıfta bulunuyorsa, Orta ve Batı Akdeniz, Güneydoğu Avrupa, Doğu Akdeniz, Batı Asya ve diğer arkeolojik araştırma bölgelerine ilişkin yayınları içerir.
Nestor'un kronolojik aralığı, Paleolitik'ten Geometrik dönemin sonuna kadar kapsanan bölgelerdeki tarih öncesi dönemdir. Nestor'un doğrudan menzili dışındaki coğrafi bölgelerle ilgili yayınlarda olduğu gibi, bu sınırların ötesindeki kronolojik dönemlerle ilgili bibliyografyada olduğu gibi, Nestor, tarih öncesi dönemi içeren süreklilik sorularını veya karşılaştırmalarını tartışıyorlarsa veya etkileri geçmişte kalmış jeolojik gelişmeleri içeriyorsa, diğer dönemlerle ilgili öğeleri içerir. tarih öncesi dönemde hissedilmiştir. Nestor, yukarıda tanımlanan topografik ve kronolojik kapsam dahilinde, insan faaliyetinin herhangi bir yönüne ilişkin tüm yayınları listelemeye çalışır. Bunlar, çevre ile insan etkileşimlerini, sosyal, politik ve ekonomik faaliyetleri, yapıları ve organizasyonları ve dilleri ve ölçüm, kayıt, yazma ve muhasebe sistemlerini içerir, ancak bunlarla sınırlı değildir. Kronolojik sınırlarımız içindeki Filistin kültürü, 'Archaeolgica Homerica', Klasik Kıbrıs hecesi, Hint-Avrupa dilbilimi gibi özellikle Yunanca'nın gelişimi ile ilgili konular da işlenmektedir.
Benzer bir şekilde, bilimsel analiz, arkeolojik metodoloji ve teori ve etnoarkeoloji ile ilgili yayınlar, Ege tarihöncesinden karşılaştırmalar, veriler veya örnekler aktarırlarsa Nestor'a dahil edilir.
Nestor'un her bir aylık sayısının özü, yukarıda tanımlanan coğrafi ve kronolojik kapsamdaki son yayınların bibliyografyasıdır. Her yıl bir önceki yıla ait bibliyografik listeler yeniden biçimlendirilir ve http://classics.uc.edu/nestor/ adresinden erişilebilen Nestor'un aranabilir veritabanına yüklenir. Ek olarak, Nestor'un her aylık sayısının İLETİŞİM bölümü, hibeler ve burslar, bildiri çağrıları, gelecekteki konferanslar ve konferanslar ve geçmiş konferanslar ve konferanslar ile müze duyuruları ve özel sergiler listeler; bunlar, araştırma yürüten bilim adamlarının ilgisini çekebilir. Nestor'un coğrafi ve kronolojik kapsamı.
Cilt 1-4 (1957-1977), Emmett L. Bennett, Jr. tarafından düzenlendi ve Wisconsin Üniversitesi, Beşeri Bilimler Araştırma Enstitüsü tarafından yayınlandı. Cilt 5-21 (1978-1994), Indiana Üniversitesi, Bloomington'daki Klasik Arkeoloji Programı tarafından yayınlandı ve Tom Jacobsen (1978-1980, 1981-1986), Wolf Rudolph (1978-1987), Karen Vitelli ( 1980-1981, 1987-1991, 1992-1995) ve Michaelis Fotiadis (1991-1992). Cilt 22 (1995) Indiana Üniversitesi'nde (Ocak-Mayıs) yayınlandı ve Cincinnati Üniversitesi (Eylül-Aralık) Nestor, Eylül 1995'te Cincinnati Üniversitesi Klasikler Bölümü'ne taşındı ve şu anda bulunduğu yer (Cilt 23- sunmak). Michaelis Fotiadis (1995-1996) ve Eric H. Cline (1996-2000), Cincinnati Üniversitesi'nde NESTOR'un editörleri olarak görev yaptılar ve Carol R. Hershenson şu anki editör.
2009'da (Cilt 36'dan günümüze) sayılar 2013'ten beri bu web sitesinden PDF dosyaları olarak ücretsiz olarak indirilebilmektedir (Cilt 40'tan günümüze) bunlar yalnızca dijital PDF formatında dağıtılmaktadır. 2014'ten başlayarak (Cilt 41'den günümüze), bibliyografik veriler doğrudan indirilebilir hale gelmiştir.
1978-2020 döneminde Yardımcı Editörler şunları içeriyordu: Natalie Abell, Eleni Androulaki, K. Mark Armstrong, Brad Ault, Jeffrey Ryan Banks, MaryBeth Banovetz, Anna Belza, Deirdre Beyer, Maura Brennan, Robert Chavez, Tracey Cullen, Dan L. Davis, Christopher De Simone, Sarah Dieterle, Ed Dietrich, Hartmut Doehl (Konuk Editör), Kalliopi Efkleidou, Emily Catherine Egan, John Forg, Michaelis Fotiadis, Yuki Furuya, Constantine Gianikos, Shoki Goodarzi-Tabrizi, Evi Gorogianni, P. Tyler Haas , Fritz Hemans, Fran Huber, Julie Hruby, Olga Kalentzidou, Ada Kalogirou, Philip Kiernan, Sam Kincaid, Charlie J. Kocurek, Christina L. Kolb, Jeffrey L. Kramer (Misafir Editör), Steve Krebs, Anne Kugler, Ols Lafe, Shannon LaFayette, Charlotte Lakeotes, Benjamin Leonard, Alexandra Lesk, Sarah Lima, Sean Lockwood, Erin W. Lopp, Michael Ludwig, AJ Lyons, Benedetta Mariotti, Margaret Milhous, Melissa Moore, Joanne Murphy, Jim Newhard, Emilia Oddo, Daniel Osland, Hüseyin Çınar Öztürk, Eirini Paizi, Libby Percival, Bice Peruzzi, Dan Pullen, Mark Rose, Dimitris Sagias, David Schwei, Christine Shriner , Margaret Sneeringer, Margo Stavros, Peter J. Stone, Tom Strasser, Anna Stroulia, Charles J. Sturge, William Weir, Anna Werner, JM Wickens, Aaron Wolpert, Christine Wong ve Paschalis Zafeiriadis.
Indiana Üniversitesi'nde tamamlanan tüm Nestor veri tabanının orijinal bilgisayarlaştırılması, Ege Prehistorya Enstitüsü'nden cömert bir hibe alınmasıyla mümkün oldu. Daha sonra INSTAP, 1995 yılında NESTOR ofisinin Indiana Üniversitesi'nden Cincinnati Üniversitesi'ne taşınmasını mümkün kıldı ve yeni evinde desteklemeye devam ediyor.
1-4. ciltlerin tam kopyaları University Microfilms'den aşağıdaki adreslerden temin edilebilir:
Servis geçmişi [ düzenle | kaynağı düzenle ]
Savaşta hasar görmüş gemilerin ileri bölgelerinde acil onarımlar yapmak için tasarlanmış, Nestor 4 Ağustos 1944'te Norfolk'tan Guantanamo Körfezi, Panama Kanalı ve Ulithi için ayrıldı ve 21 Ekim'de birincil görevini üstlenmek için geldi. Sonraki beş buçuk ay boyunca küçük gemilerin ihalesini yaptı ve zırhlılardan LCI'lara kadar her türlü deniz gemisini tamir etti.
Nestor Ulithi'den 19 Nisan 1945'te, ana saldırıya katılan gemiler için bir üs olarak hizmet etmek üzere Okinawa kampanyasının ilk aşamasında ele geçirilen Kerama Retto için ayrıldı. Japon hava saldırıları, genellikle intihar uçağıyla, filoya ağır hasar verdi ve Nestor savaş gemilerini hareket halinde tutmaya yardımcı olmak için günün her saati, genellikle ateş altında çalıştı. Okinawa'nın kendisi güvenli hale geldikçe, Nestor 10 Temmuz'da Buckner Körfezi'ne girdi ve burada muazzam bir batardo inşa etme görevini içeren hayati hizmetlerine devam etti. Nestor 9 Ekim'deki yıkıcı "Louise" Tayfununda rüzgar ve şiddetli denizler tarafından karaya oturdu ve terk edilmek zorunda kaldı. 29 Kasım'da görevden alındı, 3 Ocak 1946'da ağır yaralandı ve gövdesi 1 Mayıs 1947'de hurdaya satıldı.
Nestor 9 Ekim 1945'te "Louise" Tayfunu sırasında rüzgar ve şiddetli denizler tarafından Buckner Körfezi, Okinawa'da karaya oturdu. Tayfunun ardından, Nestor'un USS Ocelot'un kıçından pruva (fotoğrafın merkezi). YTB'ye dikkat edin.
Kasım 1945'te CNO, geminin batırılmasını veya imha edilmesini emretti, ancak bu yapılmadı ve sonunda Dışişleri Bakanlığı'nın Dış Tasfiye Komisyonu tarafından 1947 yılının Mayıs ve Kasım aylarında iki parti halinde hurda olarak satılan yaklaşık 15 Okinawa tayfunu enkazından biri oldu. . Nestor ile birlikte LST-823, LST-826, üç yüzer rıhtım ve bazı küçük tekneler Mayıs partisine dahil edildi ve Oklahoma-Filipinler Şirketi tarafından "Berry satışı" olarak adlandırılan şeyle satın alındı. Hurdaya çıkarma tarihi bilinmiyor.
USS Twiggs'in Enkazı (DD-591)
USS Twiggs, Nisan 1943'te Charleston Navy Yard'a yerleştirilen ve aynı yılın Kasım ayında ABD Donanması hizmetine sunulan bir Fletcher Sınıfı Muhripti. Shakedown ve eğitim için ABD Atlantik Filosuna atanan Twiggs ve mürettebatı, 6 Haziran 1944'te Pearl Harbor'a varan kısa süre önce görevlendirilen USS Franklin (CV-13) için eskort olarak Pasifik Filosuna atandılar.
Ağustos 1944'e kadar Oahu ve Eniwetok arasındaki konvoylara eğitim ve eskortluk yapan Twigg'ler, 15 Eylül'de Görev Grubu 79.2'ye atanan ve Filipin Adaları'na giden Destroyer Squadron 49'un bir üyesi olarak Pearl'den sıyrıldı. Kuvvetleri ABD Deniz donanmasının dengesiyle birleştirmek için Manaus'a dokunduktan sonra Twiggs, 20 Ekim'de tüm ABD Filipin İstila Gücü ile Leyte'den geldi ve ABD kuvvetlerini Japonlara indirirken "Baker" Transport Attack Group gemilerini taradı. - tutulan adalar. İstasyonda kalan ve takip eden günlerde birkaç Japon hava saldırısı dalgasını püskürten Twiggs, 25 Ekim'de Baker Group gemileriyle Manaus'a çekildi ve Aralık ayına kadar Palau Adaları açıklarında konvoy eskort ve radar grevine başladı.
10 Aralık'ta savaşa yeniden katılan Twigg'ler, Mindoro Adası'na giden Müttefik Görev Gücü'ne katıldı ve Surigao Boğazı'ndan geçişlerini taradıktan sonra ABD birlikleri karaya çıkarken uçaksavar ve ateş desteği sağladı. Aralık ayı boyunca ve ABD kuvvetleri Luzon Adası'nı işgal ettiğinde Ocak 1945'e kadar bir konvoy eskortu ve bir ateş destek gemisi arasında gidip gelen Twiggs, Ocak ayı sonlarında Filipin sularından Ulithi atolüne çekildi ve kısa bir bakım ve mürettebat özgürlüğü için kısa bir süre önce Ulithi mercan adasına çekildi. tekrar denizde, bu sefer küçük Iwo Jima adasına doğru yola çıktı. Twiggs ve ekibi, 16 Şubat'ta heybetli Surabachi Dağı'ndan geldiler ve Iwo Jima Savaşı'nın karaya çıktığı 10 Mart'a kadar ateş desteği sağlayan istasyonda kaldı. .
Mart ayı sonunda bir kez daha harekete geçmeye hazır olan Twiggs, 25 Mart'ta Okinawa'ya gitmek üzere Ulithi'den sıyrıldı, bir kez daha öncü kuvvete ulaştı ve Japon mevzilerinin karadaki işgal öncesi bombardımanını sağladı, ilk çıkarmalardan sonra birkaç hafta devam etti. 1 Nisan'da gerçekleşti. Amerikan Filosuna fırlatılan çok sayıda Japon Kamikaze uçağına karşı erken uyarı sağlama girişiminin bir parçası olarak yavaş yavaş Radar Picket Duty'e çekilen Twiggs ve mürettebatı sayısız saldırıyı başarıyla püskürttü, ancak düşen bir ramak kala 28 Nisan'daki Japon bombardıman uçağı, pervanesine ve gövdesine, 17 Mayıs'a kadar USS Nestor (ARB-6) ile birlikte onarım altında olduğu Kerama Retto demirleme noktasına geri çekilmesini sağlayacak kadar kötü hasar verdi.
Twiggs ateş desteğine ve radar kazık görevine geri döndü ve ABD güçlerini desteklemek için çalışmalarına Mayıs ayının sonunda ve sonunda kabus gibi görünen Okinawa Savaşı'nın sona ermek üzere göründüğü Haziran ayına kadar devam etti. Karada temizleme operasyonları devam ederken Batı İtfaiye Destek Bölgesi'ndeki Picket Station 11'e atanan Twiggs ve ekibi, 14 Haziran'da yerlerini aldılar. İki gün sonra, güneş batarken, dış gözcü çemberinin içinde Japon uçaklarının yanıp sönmeye başladığı ve Twigg'in mürettebatının General Quarters'a gönderildiği bildirildi. Güneş tarafından parlak bir şekilde aydınlatılan Yok Edici, alçak bulut güvertesinden inen ve Batı'dan Twiggs'e yaklaşan bir D4Y "Judy" torpido bombacısının pilotu için mükemmel bir hedef yaptı ve yaklaşmasını korumak için parlak güneş ışığını kullandı. Topçular tarafından sadece 1000 yarda ötede görüldüğünde, Twiggs mürettebatı saldırganlarına ateş açtı, ancak Japon pilotun torpidosunu bırakmasını ve bulut örtüsüne geri yakınlaşmasını durdurmak için çok geçti. Geminin saldırı altında olduğuna dair bu kadar sınırlı bir uyarıyla, Twiggs, torpido iskele tarafında, arka 5 inçlik yuvalarının altında Kıçına çarpmadan önce fazla ilerleme kaydedemedi ve 2030'da tüm şarjörünün patlamasına neden oldu. Saniyeler sonra Japon uçağı intihar dalışında bulutların arasından yeniden belirdi ve yakıt yüklü uçağını Twigg'in ileri silah yuvalarına doğru sürdü, ağır hasara neden oldu ve yayı alevlerle kapladı.
Güverte altında konuşlanmış olanlar, kıç şarjör patlamasından sağ kurtulan kişiler, yoğun ısı ve alevler tarafından çabucak görevlerinden ayrılmak zorunda kaldılar ve hasar kontrol ekipleri, gemilerinin çoğunu uzaydan sonra tüketen şiddetli cehenneme karşı koyamayacak kadar güçsüzdü. Kamikaze'nin Twigg'in güvertesinde açtığı deliklere şiddetli benzin yangınları döküldüğünden, yangınları ön alanlarına da yayarak ve yangınla mücadele çabalarını neredeyse işe yaramaz hale getirirken, üst taraftaki ekipler biraz daha iyi durumdaydı. Diğer gemiler yanan Yok Edici'yi yardım etmek için kapatırken, Twigg ikinci bir büyük patlamayla sarsıldı, bu sefer öndeki 5 inçlik şarjörlerinden gelen, tepesinin büyük bölümlerini havaya uçuran ve bölgeyi şarapnel ve patlayan mühimmat yağmuruna tuttu. Gemiyi terk etmek için daha fazla onaya ihtiyaç duymayan Twigg'in hayatta kalan mürettebatı, daha fazla mühimmat patlaması geminin etrafındaki alanı kurtarma girişimleri için çok tehlikeli hale getirmeden önce aceleyle çıkarıldıkları suya gitti. Kamikaze saldırısından sonra bir saatten az bir süre ayakta kalan Twigg'in yanan hulk'u nihayet sular altında kaldı ve 16 Haziran 1945'te 2115 saat sonra bu yerde battı ve Kaptanı da dahil olmak üzere 152 mürettebatını onunla birlikte dibe götürdü. Adamlarından 41'i kurtarıldıktan sonra yaraları nedeniyle öldü.
İkinci Dünya Savaşı'ndaki eylemleri için USS Twigg dört Savaş Yıldızı aldı. Enkazı 1957'de resmen Okinawa Hükümetine bağışlandı ve Savaş Mezarı olarak belirlendi.
Servis geçmişi
Savaşta hasar görmüş gemilerin ileri bölgelerinde acil onarımlar yapmak için tasarlanmış, Nestor 4 Ağustos 1944'te Norfolk'tan Guantanamo Körfezi, Panama Kanalı ve Ulithi için ayrıldı ve 21 Ekim'de birincil görevini üstlenmek için geldi. Sonraki beş buçuk ay boyunca küçük gemilerin ihalesini yaptı ve zırhlılardan LCI'lara kadar her türlü deniz gemisini tamir etti.
Nestor Ulithi'den 19 Nisan 1945'te, ana saldırıya katılan gemiler için bir üs olarak hizmet etmek üzere Okinawa kampanyasının ilk aşamasında ele geçirilen Kerama Retto için ayrıldı. Japon hava saldırıları, genellikle intihar uçağıyla, filoya ağır hasar verdi ve Nestor savaş gemilerini hareket halinde tutmaya yardımcı olmak için günün her saati, genellikle ateş altında çalıştı. Okinawa'nın kendisi güvenli hale geldikçe, Nestor 10 Temmuz'da Buckner Körfezi'ne girdi ve burada muazzam bir batardo inşa etme görevini içeren hayati hizmetlerine devam etti. Nestor 9 Ekim'deki yıkıcı "Louise" Tayfununda rüzgar ve şiddetli denizler tarafından karaya oturdu ve terk edilmek zorunda kaldı. 29 Kasım'da görevden alındı, 3 Ocak 1946'da ağır yaralandı ve gövdesi 1 Mayıs 1947'de hurdaya satıldı.
Kasım 1945'te CNO, geminin batırılmasını veya imha edilmesini emretti, ancak bu yapılmadı ve sonunda Dışişleri Bakanlığı'nın Dışişleri Bakanlığı tarafından 1947 yılının Mayıs ve Kasım aylarında iki parti halinde hurda olarak satılan yaklaşık 15 Okinawa tayfunu enkazından biri oldu. Tasfiye Komisyonu. Nestor ile birlikte LST-823, LST-826, üç yüzer rıhtım ve bazı küçük tekneler Mayıs partisine dahil edildi ve Oklahoma-Filipinler Şirketi tarafından "Berry satışı" olarak adlandırılan şeyle satın alındı. Hurdaya çıkarma tarihi bilinmiyor.
İçindekiler
Haziran 1945'te Amerikan kuvvetleri Okinawa'yı ele geçirdi. Nakagusuku Körfezi önemli bir ABD demirleme yeri oldu. ABD Ordusu birlikleri, 18 Haziran'da öldürülen kampanyadaki ABD kara kuvvetleri komutanı Korgeneral Simon Bolivar Buckner, Jr.'ın anısına burayı "Buckner Körfezi" olarak adlandırdı.
Deniz Üssü Buckner Körfezi körfezde kurulmuştu. Demirleme, onarım ve depo gemileri ile çeşitli kara tesislerinden oluşuyordu. Üs, Japonya açıklarında faaliyet gösteren USN gemilerine destek sağladı ve ayrıca Okinawa'daki kuvvetler için malzeme tedarik etmek için kullanıldı. USS savaşının kalan haftalarında birkaç kez saldırıya uğradı Pensilvanya orada bir Japon uçağı tarafından torpido edildi. Üs, savaş sonrası döneme kadar operasyonlarına devam etti.
Ekim 1945'te Tayfun Louise Buckner Körfezi'ne çarparak ağır hasar verdi. On beş ticari gemi karaya sürüldü, bazıları kurtarılamayacak kadar hasar gördü. Üç USN destroyeri de harap edildi. Altı LCT, çeşitli özel amaçlı tekneler, devriye botları ve çıkarma gemileri de dahil olmak üzere 200'den fazla ABD askeri gemisi karaya oturdu, ciddi şekilde hasar gördü veya tamamen imha edildi. Körfezdeki binaların yüzde sekseni tamamen yok olurken, o zamanlar yerel hava pistlerinde bulunan 60'tan fazla uçak hasar gördü.
Florida Temsilcisi Matt Gaetz, Yetiştirdiği ve 'Oğlu' dediği Gencin Hikayesini Anlatıyor
İki dönemdir Cumhuriyetçi kongre üyesi, 19 yaşındaki Nestor'u evlat edinmediği halde, Perşembe günü yaptığı açıklamayla birçok kişiyi şaşırttı: "Ailemiz"aşk tarafından tanımlanır"
Altı yıl önce, Florida Temsilcisi Matt Gaetz, şimdi oğlu olarak adlandırdığı genç çocukla tanıştığını söylüyor.
Gaetz, Nestor Galban'ın 12 yaşında olduğunu ve büyüdüğü ve annesinin yakın zamanda meme kanserinden öldüğü Küba'dan yeni geldiğini söylüyor. Sonra bir eyalet yasa koyucusu olan Gaetz, Nestor'un ablasıyla çıkıyordu.
Ve böylece Nestor onların modern ailesinin yanına taşındı, diyor Gaetz şimdi.
Gaetz ve Nestor'un kız kardeşinin ayrılmasından sonraki Nestor'un 2019'daki üçüncü yılında bir kesinti dışında, Nestor'un Küba'dan taşındığından beri temelde onunla yaşadığını söylüyor.
Gaetz, 38, İNSANLAR'a şöyle diyor: "Ailemiz olan Nestor'la çalışmak, kamu hizmetimin hiçbir unsuru ailemizin bana getirdiği sevinçle kıyaslanamaz. .”
Geatz, Nestor'u resmen evlat edinmedi (ve şu anda Nestor'un biyolojik ailesiyle olan ilişkisini tartışmayı reddediyor). Konuyu yeniden çerçeveliyor ve şöyle diyor: "Aile olarak ilişkimiz, herhangi bir evrak işiyle değil, birbirimize olan sevgimizle tanımlanır."
Nestor, mümkün olan her şekilde benim oğlumdur ve o benim etten kemikten olsaydı, onu artık sevmeyi hayal bile edemiyorum. Oğlan ABD'ye geldikten kısa bir süre sonra oynayan ikilinin resimleri, Gaetz'in boğulmaya başlayabileceği konusunda uyarıyor.
Sadece bu genç adamın ailemin bir parçası olmasının hayatımdaki en büyük şey olduğunu düşünüyorum, diyor, ve bundan sonra onun en büyük amigo kızı olmayı dört gözle bekliyorum. x201D
Belki de bu hikayeyle ilgili en garip şey, herhangi birinin halka açık olarak ilk kez paylaşılmasıdır.
Perşembe günü Gaetz, kendisinin ve Nestor'un bir fotoğrafını tweetleyerek 19 yaşındaki çocuğa yıllardır ebeveynlik yaptığını duyurdu.
"Onunla çok gurur duyuyorum ve onu yetiştirmek hayatımda yaptığım en iyi, en ödüllendirici şeydi," diye yazdı, önceki gün polislik ve çocuk yetiştirme konusunda tartıştığı Demokrat bir kongre üyesini ısırmadan önce renkli.
Tahmin edebileceğiniz gibi, (saçma bir tartışma konusu yapmak için) bir kongre üyesi, beyaz olmayan çocuklar yetiştirmediğimiz için Cumhuriyetçilerin katkılarını azalttığında tetiklendim, diye yazdı. 𠇎vet, var."
Florida'nın ikinci dönem Cumhuriyetçi kongre üyesi Panhandle, bu haftadan önce kendisini kamuya açık bir şekilde baba olarak tanımlamamıştı ve ofisi çocuğu olmadığını söyledi.
Açıklaması yaygın bir şaşkınlık ve birçok sol eğilimli çevrede çok eleştiri aldı. (Ayrıca hızlı bir şekilde meme'ydi.)
İtiraz edenler, Gaetz'in genci bir aksesuara dönüştürdüğünü ve diğerlerinin bunu siyahi insanlarla kişisel dostluklara işaret ederek önyargı suçlamalarını görmezden gelmek gibi küçümseyen bir el çabukluğu olarak nitelendirdiğini söyledi. Birçoğu, göçmenlik konusundaki görüşlerine daha geniş bir şekilde işaret etti. Karakteristik bir slamda, bir kullanıcı tweet attı: “Matt Gaetz'in Nestor'u siyasi puanlar kazanmak veya ırkçı olmadığını göstermek için kullanması iğrenç.”.
Sosyal medyanın diğer köşelerinde Nestor'un biyografisi ve biyolojik akrabaları hakkında komplo teorileri birbirine karışmaya başladı.
Nestor hakkındaki sosyal medya tartışması hakkında, orada buna cevap vermedim ve şimdi cevap verme ihtiyacı hissetmiyorum, diyor. Oğlum ve ben, mavi onay işaretli tugaya ailemiz hakkında hiçbir açıklama borçlu değiliz.
Bu yılın başlarında yeni koronavirüs pandemisinin ilk günlerinde Temsilciler Meclisi'nin zemininde gaz maskesi takmak için manşetlere çıkan milletvekili, başkalarının zihninde gerçekten yaşamıyor, diyor. Seçmenlerim için önemli olan ve birlikte yetiştirildiğim değerler ve ilkeler için yaşıyorum.
Nestor hakkında konuşmak için motive olduğunu söylüyor çünkü onun görüşüne göre, Çarşamba günü bir Meclis Yargı Komitesi oturumunda Demokratik Temsilci Cedric Richmond ile yaptığı viral tartışmadan sonra haksız yere karalanıyor.
Richmond, polis reformu ihtiyacını ve polisin siyah erkeklere yönelik "yakın tehdidini" tartışıyordu. Biz konuşurken insanlar ölüyor. Salyangoz hızında hareket etmekle ilgilenmiyorum. Hiçbir şeyi zorunlu kılmayan, sulandırılmış bir yasa tasarısıyla ilgilenmiyorum, dedi.
Daha sonra Gaetz, "tutkunuzu takdir ettiğini" söyledi ancak ardından Richmond'a, diğer temsilcilerin hiçbirinin beyaz olmayan çocukları olup olmadığını sordu. (Richmond kendi oğlundan söz etmişti.)
Richmond, "çocuklarımızın rengi konusunda yoldan çıkmayacağını" söyleyerek karşılık verdi. Siyah erkekler, sokaklarda öldürülen siyah insanlar hakkında. Ve eğer onlardan biri senin çocuğun olursa ben de onun için endişeleniyorum. Ve Açıkça Onun için senden daha çok endişeleniyorum."
"Affedersiniz,"ailem için benden daha çok endişelendiğini mi iddia ediyorsun?" Gaetz bir bağırışa dönüşen sesiyle yanıtladı. "Kim olduğunu sanıyorsun?"
Richmond daha sonra karşılık verdi: "Bu bir sinir miydi?"
Gaetz, şimdi bu takasın, kalkıp kafasını koparmak istememe neden olduğunu söylüyor.
Gaetz, yıllarca Nestor'un mahremiyetini koruduğunu söylüyor. Ama bunun, onu sakladığımı ima etmekten çok farklı olduğu konusunda ısrar ediyor.
Bir düşünün: 12 yaşındasınız, anneniz yeni öldü, okula ayak uydurmaya çalışırken İngilizce öğreniyorsunuz. Gaetz şimdi, ortaokul ve lisedeyken onu siyasete tabi tutmak için doğru zaman olmadığını söylüyor.
Gaetz'in Nestor'dan yerel bir öğrenci olarak bahsettiği Mart 2016 tarihli bir fotoğrafa veya Gaetz'in seçmenler için kaydettiği 2017 Facebook videosuna ve Nestor'un arka planda oturduğu bir 2017 Facebook videosuna işaret eden kullanıcılardan aldığı inanılmaz yanıtlardan. Gaetz, Nestor'a “helper” diyor (neredeyse ilk önce S-sesli bir kelimeyle kendini yakalayacak gibi görünüyor), diyor ki:
Sanki ülkeye gelmek, bir annenin ölümüyle uğraşmak, İngilizce öğrenmek ve lise ve ortaokulun normal sınavlarına ve sıkıntılarına katlanmak genç adamın tabağına yetmişti.
Ancak şimdi Gaetz, Nestor'un hazır olduğunu söylüyor: Halkın önünde oğlum olarak tanınmak için çok hevesli.
Gaetz, Nestor ile olan bağının Florida toplumu ve Capitol Hill de dahil olmak üzere sosyal çevresi arasında bilindiğini söylüyor: "Arkadaşlarım bir oğlum olduğunu biliyorlar. Benimle kiliseye giden insanlar bir oğlum olduğunu biliyorlar, futbol arkadaşlarım bir oğlum olduğunu biliyorlar. insanları Matt Gaetz bahçe tabelalarını kabul etmeye ikna etmede çok ikna ediciydi.
Bir Demokrat olan eski Kaliforniya Temsilcisi Katie Hill, Twitter'da Gaetz'in 2019'larda gizlice bir gence ebeveynlik yaptığına dair ifşasını savunmak için konuştu.
"Birçoğunuz @mattgaetz'i tanıyorsunuz & beklenmedik bir arkadaşlığım var. Onun inançlarının çoğuna dayanamıyorum ama diğerleri olmadığında o benim için oradaydı," diye yazdı. "Nestor hakkında her şeyden çok bahsediyor, oğlu için çok şey yaptı ve gerçekten gururlu bir baba."
Zaman çizelgesini detaylandıran Gaetz, İNSANLARA Nestor'un Küba'ya ilk gelişinden sonra, ilk yılında Miami'ye gidip biyolojik babasıyla yaşamadan önce yaklaşık dört yıl onunla yaşadığını söylüyor: "Sonra 18 yaşına girdi [ve] onun için daha kolaydı. sadece benimle geri çekil. (Gaetz, Nestor'un ablasıyla tam olarak ne zaman ayrıldığını belirtmeyi reddediyor.)
Röportajın başka bir yerinde, olayların sırasını şöyle anlatıyor: Kongre'deki hizmetimin başlangıcında, yaşına ve diğer koşullara bağlı olarak benimle yaşamasının makul olmadığı bir zaman dilimi vardı. "
Nestor, kendi Twitter hesabıyla çevrimiçi tepkilere giriyor. Perşembe günü başka bir kullanıcıya tweet attı: "Daha önce bir sır olarak istedim çünkü hiçbirinizin içine girmeden normal bir hayatım olsun istiyordum. Ama şimdi 19 yaşındayım ve bununla başa çıkabilecek yaştayım."
Gaetz ile telefonda İNSANLAR ile kısaca konuşan Nestor, "Matt benim biyolojik babam değil ama annemin ölümünden sonra Küba'dan geldiğimde beni kendi oğlu gibi büyüttü.
Nestor, öğrendiğim kısa bir ders listesiyle şöyle diyor: beyzbol, yemek pişirme, İngilizce. (#x201CI ona biraz İspanyolca da öğretti.)
Gaetz, Nestor'un ona herhangi bir ebeveynin öğrendiği türden sabrı öğrettiğini söylüyor.
"Elbette," diyor, "ırk konusundaki görüşlerim, beyaz olmayan bir çocuk yetiştirdiğim gerçeğiyle şekilleniyor."
"Nestor'la kolluk kuvvetleriyle nasıl etkileşime geçileceği konusunda 'x2018konuşmamız' vardı," diyor. "Muhtemelen beyaz bir oğlum olsaydı yapacağımdan farklı bir konuşmaydı."
Tarih
Aralık 1943'te Bermuda'ya yapılan bir sarsıntı yolculuğunun ardından, dallar ile birlikte Hampton Roads'dan ayrıldığı 12 Mayıs 1944'e kadar Norfolk dışında bir eğitim gemisi olarak işletildi. Franklin (CV-13), yastıklama (DD-797) ve Richard P. Leary (DD-664) ve Panama Kanalı ve San Diego üzerinden Hawaii'ye ilerledi.
6 Haziran 1944'te Pearl Harbor'a vardıktan sonra, dallar Hawaii sularında tatbikat ve tatbikatlara katıldı ve Oahu ile Eniwetok arasında faaliyet gösteren konvoylara eşlik etti. Temmuz ayının çoğu boyunca, dallar Eniwetok'un eskort ve radar kazık görevleriyle dönüşümlü tatbikatları üzerinde çalıştı. 19 Ağustos'ta, Filipinler'e uzun zamandır beklenen dönüşün provalarına başlamak için Pearl Harbor'a döndü.
15 Eylül'de Leyte'ye yapılan saldırıya hazırlık olarak, dallar Destroyer Squadron 49'un (DesRon 49) bir üyesi olarak Pearl Harbor'dan ayrıldı, Görev Grubu 79.2'yi (TG㻏.2), Amirallik Adaları'ndaki Manus için Eniwetok aracılığıyla buharlaşan Transport Attack Group "Baker"ı taradı. Yaklaşan işgal için son hazırlıkların ardından 14 Ekim'de Seeadler Limanı'ndan ayrıldı. 20 Ekim'de Leyte'den varış, dallar inişler sırasında nakliyeler için uçaksavar koruması sağlamaya yardımcı oldu. Takip eden yoğun düşman hava faaliyeti günlerinde, işgali desteklemeye devam etti ve bir keresinde, düşen bir uçağı kurtardı. Petrof Körfezi (CVE-80). dallar 25 Ekim'de Leyte'den ayrıldı, Mios Woendi Adası üzerinden Manus'a buharlaştı ve 1 Kasım'da Seeadler Limanı'na ulaştı.
dallar sonraki randevu Haraden (DD-585) ve Halligan (DD-584) Palau Adaları arasında eskort görevi için. Mindanao'nun doğusunda konuşlanmış, Leyte'ye yaklaşan konvoyları koruyordu.
10 Aralık'ta, dallar Peleliu ve Angaur arasındaki Kossol Yollarından, Mindoro Adası'nın işgaline bağlı bir görev gücüyle ayrıldı. Luzon, Filipinler'in kurtuluşunun anahtarıydı ve Mindoro, Luzon'a yapılan saldırının ilk adımıydı. 13 Aralık'tan 17 Aralık'a kadar, dallar Surigao Boğazı ve Mindoro Denizi'nden geçen kuvvet için uçaksavar koruması sağladı.
1944'ün sonlarında Japonya, kamikazeleri organize ve uyumlu bir şekilde kullanmaya başladı. 13 Aralık'ta bir Japon intihar uçağı düştü. Haraden (DD-585). dallar ağır hasarlı muhripe yardım etti, yangınları söndürdü ve yaralıları tedavi etti. Daha sonra rehberlik etmek için konvoydan ayrıldı Haraden, hırpalanmış gemi Silino Adası açıklarında bir yedek konvoyla görsel temas kuruncaya kadar çatışmada iletişimini ve radarını kaybetmişti. dallar sonra Mindanao Denizi'ne döndü ve görev birimindeki görevine devam etti. Ordu Hava Kuvvetleri Leyte'den uçuşlar, konvoyun eskort korumasını artırdı. dallar 20 Aralık'ta Palaus'a emekli oldu.
dallar 1 Ocak 1945'te Kossol Yollarından ayrıldı ve Luzon'u işgal etmeye yönelik büyük bir görev gücünü koruyordu. Sulu ve Güney Çin Denizlerinde, konvoyun birkaç gemisi Japon uçak saldırıları tarafından vuruldu ve 4 Ocak 1945'te, dallar 211 kişiyi kurtardı Ummaney Körfezi (CVE-79), bir intihar uçağının saldırısının ardından çıkan yangın ve patlama sonucu yok oldu. Hem torpido hem de kamikaze uçaklarının baskınları devam etti. dallar Cape Bolinao'nun kuzeybatısında Lingayen saldırısını desteklemek için operasyon düzenledi. Mindoro'da yiyecek ve mühimmat aldıktan sonra, dallar Manganin Körfezi girişinde kısa bir süre denizaltısavar devriyesi koştu. 21'inde yola çıktı, 25 Ocak'ta Volkan Adaları'nın fethine hazırlık olarak küçük onarımlar ve bakım için Ulithi'ye geldi.
dallar Loesip Adası'ndaki provalar için 10 Şubat'ta Ulithi'den ayrılan Görev Gücü 54'e katıldı. 16 Şubat'ta kuvvet, Iwo Jima'dan geldi. dallar doğu sahillerindeki taarruz öncesi su altı yıkım operasyonları için hızlı bir şekilde ateş desteğine başladı. Ayrıca tarama ve taciz faaliyetleri yürüttü, Japon kıyı birimlerine ateş açtı ve aydınlatma sağladı. On the 17th, a suicide plane attack on dallar resulted in a close call when the plane, in an obvious attempt to crash into the destroyer, crossed her fantail before hitting the water off her port beam and sinking without exploding. The destroyer continued activities to support American ground forces during the grueling battle for Iwo Jima. On 10 March, she retired toward the Carolines, arriving at Ulithi two days later for rest and replenishment.
On 25 March 1945, dallar arrived off Okinawa to take part in the preinvasion bombardment. In addition to antisubmarine and antiaircraft patrols, she supported ground forces with night harassing fire. Suicide planes were very active at this time, as the Japanese desperately defended the island. On 28 April, a day of heavy air activity, a kamikaze splashed close aboard dallar while she was on radar picket duty with Task Group 51. Bomb blast and fragmentation from the splashed airplane and bomb blew in the hull plating between the main and first platform deck causing structural damage. The underwater body was dished in, and the starboard propeller was bent. Nestor (ARB-6) repaired the damage and, on 17 May, dallar returned to duty with the gunfire and covering forces off Okinawa.
In June, the battle for Okinawa was drawing to its close. dallar continued radar picket duties in the western fire support area and supported strikes on Iheya Shima and Iheya-Aguni with pre-landing bombardment and gunfire support. On 16 June, dallar was on radar picket duty off Senaga Shima in the western fire support area. At 20:30, a single, low-flying plane dropped a torpedo which hit dallar on her port side, exploding her number 2 magazine. The plane then circled and completed its kamikaze mission in a suicide crash. The explosion enveloped the destroyer in flame and, within an hour, she sank. Despite the hazard of exploding ammunition from the blazing dallar, 188 survivors were rescued from the oily waters. Among the 152 dead and missing was her commanding officer, Comdr. George Philip Jr. USS Putnam (DD-757) was nearby at the time of the attack. Captain Glenn R. Hartwig, the squadron commander in Putnam, quickly closed with dallar. Exploding ammunition made rescue operations hazardous, but of 188 dallar survivors snatched from the sea, Putnam accounted for 114. [2]
dallar was struck from the Navy list on 11 July 1945 and, in 1957, her hulk was donated to the government of the Ryukyu Islands.
Guestbook 2012
Recently we purchased a WW2 seaman’s photo with a aluminum trench art type frame depicting he served aboard USS SC-731 and the name “Jack” inscribed across the bottom. Not much to go on but are trying to reconnect with family/shipmates or interested parties to share this wonderful photo and or information, email me and I’ll send copy of photo.
Respectfully, John Lane (Airpower Unlimited, LLC) 208-324-3650
Last week America lost another WW2 veteran, and more importantly I lost a Great Dad.
It is an honor to be the son of a man that served our country so valiantly.
Dad was drafted by the navy in 1944 out of his high school senior year, and served his country on the Sub-Chaser SC1050 in the Pacific until the end of the war.
It humbles me every time I’ve had the opportunity of meeting a WW2 veteran. Sadly the greatest generation is rapidly shrinking.
I will miss my Father, but he left me with so many great memories.
I took a trip between SF and Half Moon Bay on a yacht conversion of one of these subchasers in the 1960s. It was named Nevada Lady and at the time was home ported in the SF Bay area. It looked very original Navy at the deck level, most of the superstructure and all of the wheelhouse looked original. I was a kid at the time and my memory may be incorrect but I recall seeing two huge RADIAL diesel engines in the engine room that ran through right angle drives to the prop shafts. I remember that the had variable pitch props too and that the engines ran at constant speed. It was owned by a man who held interests in radio broadcast stations.
This Googled info might be about the boat I sailed on, age and length look about right, but I am not certain:
Summary of Motor Yacht NEVADA LADY
The Shipyard Work & Design relating to Luxury Yacht NEVADA LADY
In 1943 she was actually launched to celebration in Wilmington Ca and post sea trials and detailing was then passed on to the owner who commissioned her. Blue Trend Yachts completed their new build motor yacht in the United States. Her main hull was crafted from wooden. The motor yacht main superstructure is made extensively with wood. With a beam of 5.46 m or 17.9 feet NEVADA LADY has reasonable interior.
The Performance And Engine Room On M/Y NEVADA LADY:
For propulsion NEVADA LADY has twin screw propellers. Her total HP is 2400 HP and her total Kilowatts are 1766.
The Guest Accommodation Provided by Superyacht NEVADA LADY:
A List of the Specifications of the NEVADA LADY:
Superyacht Name: Motor Yacht NEVADA LADY Ex: - Built By: Blue-Trend - Built in: Wilmington Ca, United States - Launched in: 1943 - Refitted in: - Length Overall: 32.67 metres / 107.2 feet - Waterline Length:
Naval Architecture: , - Designers Involved in Yacht Design: - Interior Designers: - Gross Tonnes: 128 - Nett Tonnes: 43 - Displacement: - Hull / Superstructure Construction Material: wooden / wood - Owner of NEVADA LADY: - Cost To Build: - NEVADA LADY available for luxury yacht charters: - Is the yacht for sale: - Helicopter Landing Pad: No - Swimming Pool: - Jacuzzi Spa: - Material Used For Deck: wood
The Country the Yacht is Flagged in: United States - The official registry port is Los Angeles Ca and her home port is San Diego Ca, USA - Class society used: - Completed survey under Maritime & Coastguard Agency (MCA) Large Yacht Code: - Max yacht charter guests - Guest’s cabins: - Guests Cabin configuration: - Maximum Number of Guests Whilst Underway: - Number of Crew Members:
- Total engine power output 2400 HP /1766 KW. - Potable water capacity: unknown. - Beam: 5.46m/17.9ft.
Amerikan Deniz Savaş Gemileri Sözlüğü
İkinci dallar (DD-591) was laid down on 20 January 1943 at Charleston, S.C., by the Charleston Navy Yard launched on 7 April 1943 sponsored by Mrs. Roland S. Morris and commissioned on 4 November 1943, Comdr. John B. Fellows, Jr., in command.
Following a shakedown cruise to Bermuda in December 1943, dallar operated out of Norfolk as a training ship until 12 May 1944, when she departed Hampton Roads in company with Franklin (CV-13), yastıklama (DD-797), and Richard P. Lear (DD 664) and proceeded, via the Panama Canal and San Diego, to Hawaii.
After arriving in Pearl Harbor on 6 June 1944, dallar took part in exercises and drills in Hawaiian waters and escorted convoys operating between Oahu and Eniwetok. Throughout most of July, dallar worked out of Eniwetok alternating exercises with escort and radar picket duties. On 19 August, she returned to Pearl Harbor to begin rehearsals for the long-awaited return to the Philippines.
On 15 September, in preparation for the assault on Leyte, dallar departed Pearl Harbor as a member of Destroyer Squadron 49, screening Task Group 79.2 Transport Attack Group "Baker," which steamed via Eniwetok for Manus in the Admiralty Islands. After final preparations for the impending invasion, she departed Seeadler Harbor on 14 October. Arriving off Leyte on 20 October, dallar helped to provide antiaircraft protection for the transports during the landings. In the following days of heavy enemy air activity, she continued to support the invasion and, on one occasion rescued a downed flier from Petrof Körfezi (CVE-80). dallar departed Leyte on 25 October, steamed via Mios Woendi Island to Manus, and arrived at Seeadler Harbor on 1 November.
dallar next rendezvoused with Haraden (DD-585) and Halligan (DD-584) for escort duty among the Palau Islands. Stationed east of Mindanao, she protected convoys on the approaches to Leyte.
On 10 December, dallar left Kossol Roads, between Peleliu and Angaur, with a task force bound for the occupation of Mindoro Island. Luzon was the key to the liberation of the Philippines, and Mindoro was the first step in the assault on Luzon. From December 13 through the 17th, dallar provided antiaircraft cover for the force as it steamed through Surigao Strait and the Mindoro Sea.
Late in 1944, Japan began organized and concerted use of kamikazes. On 13 December, a Japanese suicide plane crashed into Haraden (DD-685). dallar aided the severely damaged destroyer, fighting fires and treating casualties. She was then detached from the convoy to guide Haraden, which had lost communications and radar in the engagement, until the battered vessel made visual contact with a tow convoy off Silino Island. dallar then returned to the Mindanao Sea and resumed her duties with the task unit. Army Air Force flights out of Leyte augmented escort protection of the convoy. dallar retired to the Palaus on 20 December.
dallar sortied from Kossol Roads on 1 January 1944 protecting a large task force intended for the invasion of Luzon. In the Sulu and South China Seas, several ships of the convoy were hit by Japanese plane attacks and, on 4 January 1945, dallar rescued 211 survivors of Ummaney Körfezi (CVE-79), destroyed by fire and explosion following an attack by a suicide plane. Raids by both torpedo and kamikaze planes continued as dallar operated northwest of Cape Bolinao in support of the Lingayen assault. After taking on food and ammunition at Mindoro, dallar briefly ran antisubmarine patrol off the entrance of Manganin Bay. Underway on the 21st, she arrived in Ulithi on 26 January for minor repairs and maintenance in preparation for the conquest of the Volcanos.
dallar joined Task Force 64 which sortied from Ulithi on 10 February for rehearsals at Loesip Island. On 16 February, the force arrived off Iwo Jima where dallar quickly began fire support for pre-assault underwater demolition operations off the eastern beaches. She also conducted screening and harassing activities firing on Japanese shore units and providing illumination. On the 17th, a suicide plane attack on dallar resulted in a close call when the plane, in an obvious attempt to crash into the destroyer, crossed her fantail before hitting the water off her port beam and sinking without exploding. The destroyer continued activities to support American ground forces during the grueling battle for Iwo Jima. On 10 March, she retired toward the Carolines, arriving at Ulithi two days later for rest and replenishment.
On 26 March 1945, dallar arrived off Okinawa to take part in the preinvasion bombardment. In addition to antisubmarine and antiaircraft patrols, she supported ground forces with night harassing fire. Suicide planes were very active at this time, as the Japanese desperately defended the island. On 28 April, a day of heavy air activity, a kamikaze splashed close aboard dallar while she was on radar picket duty with Task Group 61. Bomb blast and fragmentation from the splashed airplane and bomb blew in the hull plating between the main and first platform deck causing structural damage. The underwater body was dished in, and the starboard propeller was bent. Nestor (ARB-6) repaired the damage and, on 17 May, dallar returned to duty with the gunfire and covering forces off Okinawa.
In June, the battle for Okinawa was drawing to its close. dallar continued radar picket duties in the western fire support area and supported strikes on Iheya Shima and Iheya-Aguni with pre-landing bombardment and gunfire support. On 16 June, dallar was on radar picket duty off Senaga Shima in the western fire support area At 2030, a single, low-flying plane dropped a torpedo which hit dallar on her port side, exploding her number 2 magazine. The plane then circled and completed its kamikaze mission in a suicide crash. The explosion enveloped the destroyer in flame and, within an hour, she sank. Despite the hazard of exploding ammunition from the blazing dallar, 188 survivors were rescued from the oily waters. Among the 162 dead and missing was her commanding officer, Comdr. George Phillip.
dallar was struck from the Navy list on 11 July 1945 and, in 1967, her hulk was donated to the government of the Ryukyu Islands.
dallar received four battle stars for World War II service. Transcribed and formatted for HTML by Patrick Clancey