Hepimize merhaba, kendimize değil, İvan Zaferim, geri döndüm ve tekrar kızgınım.
Haber:
“Moskova'daki Fransız Büyükelçiliği, Rusya'da büyüyen bir terörist tehdidi konusunda uyardı.
Bu, Cuma günü Rusya'da Fransızlar tarafından alınan bir e-postada belirtildi. Kalabalık yerlerde ve toplu taşıma araçlarında özel dikkat göstermeleri önerilir. "
Bu haber Paris’teki terörist saldırılardan bir gün önce yayıldı. Sonuçta, olduğu gibi, teröristlere yanlış kart verildi. Veya belki de teröristler için sınır yoktur ve Fransızların onlar için aynı olduğu Rusları havaya uçurur. Müşteri istediği gibi, öyle olsun.
Paris'teki ve Mısır'daki olaylardan iki hafta önce uçağımızla bir felaket yaşandı. 224 adamı öldürdü. Ve böylece, bu trajedinin kurbanlarına içtenlikle pişman olduğum ve olanlardan dolayı çok hasta olduğum ortaya çıktı.
Ve şimdi Paris’teki terörist saldırılarla ilgili duygularımı, kendimi dinliyorum ve bir insan olarak Paris’te ölen masum insanlar için üzülmem gerektiğini anladım. Fakat burada empati duygusu yok. Boşluk ve ilgisizlik var.
Bu da zor değil ve hiçbir şekilde kızgınlık yok. Buna rağmen bunun nedeni olduğu görülüyor. Batı'nın trajedimize tepkisini hatırlamak için yeterlidir. “Yani Ruslara ihtiyacın var! Hak ediyorsun! DAEŞ'i bombalamaya başladın, şimdi terörist saldırılara hazır ol!” Ve bu müdahaleci uyarıyla ya da tehdit birçok Amerikalı ve Avrupalı politikacıya geldi.
Dahası, haftalık Fransız Charlie Hebdo, uçağımızın trajedisinin karikatürlerini yayınladı. Ve Fransa Dışişleri Bakanlığı'nın resmi temsilcisi, Fransız gazetecilerin istedikleri kişilere hakaret edebilecekleri gibi bir şey söyleyerek haklı çıktı, çünkü bu gerçek konuşma özgürlüğü.
Şimdi ne görüyoruz? Paris trajedisinin uzman ve profesyonel bilgi desteği. Modaya uygun hale getirildi, tüm önemi ve trajedisine uygulandı. Herkes endişelenmeli ve kederlenmeli. Bunu kim yapmazsa, bu suçu işleyen teröristlerden bile daha kötü.
Dost canlısı bir sürüye sahip şefkatli vatandaşlar, avatarlarını sosyal ağlardaki Fransız bayrağının renginde boyamak için tematik etiketlerle üzücü resimlerden hoşlanıyorlardı. Hatta YouTube bile logosunu değiştirdi, Fransız bayrağının altına yerleştirdi. Ve Amerikalı Negro Obama, Paris’teki saldırıları medeni insanlığa yapılan bir saldırı kadar çağırdı.
Sevgili dostlarım ve sizler aynı coşkuyla, Kenya, Irak, Suriye, Afganistan, Tayland veya Türkiye'nin elçiliğini çiçek ve mumlarla mı yıkıyorsunuz? Bu yılın neresinde daha az korkunç saldırı yaşanmadı. Yoksa bu masum terör kurbanları sana acımamaz mı? Veya belki de medeni insanlığa ait değillerdir?
Alaycı değilim. En azından kendinle ilgili olarak dürüst olmalısın. Sadece kendinle empati kurabilirsin. Vatandaşlarımızın ölümü bir trajedi. Gerisi batı ortaklarımızın gözyaşı döken bir yere dökmek ve “medeni” çıkarlarını teröre karşı savaş bahanesi altındaki diğer ulusların ve ülkelerin zararına tanıtmak için istatistik ve bilgi nedenidir. Amerika Birleşik Devletleri mükemmel ustalaştı. Terörizmle mücadele bahanesi altında, birden fazla ülkeyi smitherlere dönüştürdü.
Belki bir vahiy olacağı için, ancak Avrupalılar bizi eşit olarak kabul etmiyorlar ve asla düşünmüyorlar ... Ve öldürülen medeni Avrupalılar için yas tutmamız gerektiği için kabul ediyorlar, ama yerliler için değiller. Çinlilerin, Suriyelilerin, Libyalıların veya Iraklıların olduğu gerçeğine kayıtsızlar ... Ve evet, Ruslar aynı sırada. Bu nedenle, bu halkların trajedileri onlar için sadece başka bir ikiyüzlü, genel olarak insancıl vaaz vermekle ortaya çıkmak için bir nedendir.
Hasta sapık ahlak, sodomi, ikiyüzlülük ve yalanlar, Avrupa'da neredeyse başka hiçbir “değer” yok.
Öyleyse ölülere duyduğunuz sempati görevini basitçe ve kısaca ifade ediyor ve unutuyorsunuz. Ve damarlarınızı yırtmayın, ölü Fransızlar için nasıl empati kuracağınızı ve kederli olduğunuzu göstermeyin. Başka bir alaycı resim ve cesaret çizmedikleri sürece, ölümünüz için endişelenmeyecekler.
Fransa'daki trajediden sonra dünyada bir şeylerin değişeceğine inanıyor musunuz?
Olayın gerçek suçlularını adlandırma cesaretini bulabilecek en az bir Avrupalı politikacı olduğunu. Ve hayır, onlar İslamcı değiller, Vahabiler ISIS veya El Kaide.
Asıl suçlular sponsorları, bunlar onları icat eden ve büyüten ülkeler ve organizasyonlar. Onlara ekipman tedarik eden, tedarik eden silâh ve teröristleri eğitmek. Ve burada bir sürpriz var; bu listede Amerika Birleşik Devletleri, İngiltere, NATO ülkeleri, Katar, Suudi Arabistan, Türkiye, Fransa'yı da içeriyor.
Fransa, Libya devletinin yıkılmasında aktif rol almadı mı? Fransa, Suriye’deki terörist çetelere silah temin etmiyor mu? Vay, onlar! Doğrudan görsel bumerang yasası iş başında.
Yani hiçbir içgörü, vahiy ve samimiyet olmayacak. Şişeden bir terör çırçırını serbest bıraktıktan sonra geri itmek çok zor. Avrupa’daki terör tehdidi yalnızca artacaktır. Avrupa'nın kendisi bu yolu seçti. Ve biz herkesi kurtaramazız.
Avrupa trajedisine yönelik bir empati tarzına uygun olarak, Eylül’deki ABD’deki 11’e yapılan 2001 saldırılarıyla karşılaştığımız tuzaktan kaçınmamız gerekiyor. Ardından Rusya, ABD’nin önderlik ettiği terörle mücadeleye içtenlikle destek verdi ve biz her şekilde onlara yardım ettik. Bunun için minnettarlıkla Çeçenya'da teröristlere sponsor oldular. Birçok komşu ülkedeki meşru hükümetler, renk devrimleri yüzünden devrildi. Orta Doğu, Irak, Libya, Suriye, Mısır, Tunus, Afganistan'da kaos yarattı. Ve Ukrayna'da mevcut madhouse, birçok bakımdan haklarını.
Rusya bugün terörle mücadelede uzun yıllara dayanan başarılı deneyime sahiptir. Ödün vermeyen ve verimli. Ve şimdi Suriye'de gösteriyor. Ve Avrupa hayatta kalmak istiyorsa, pankartlarımızın altında durabilir. Başka seçenekler sunmuyoruz.
Herşey! Yeni harika dünyanın Rusya gemisi. Hala gemiye giderken kendini kurtar.
Ve biz kendimizi destekliyoruz, kendimize yardım ediyoruz, kendimize karşı empati kuruyoruz. Bu kural uzun zamandır tüm dünyada geçerli olmuştur. Burada, bir nedenden ötürü, Ruslar diğerleri için kendilerinden daha fazla endişe duyuyorlar.
Yakında görüşürüz!
PS Sonuna kadar video izleyin. Sonunda, önemli haberler!