Öğrenciler, Qing Jing Zirvesi’nde enkarne şeytanı neredeyse iki hafta barındırdıktan sonra, sonunda tacizden vazgeçtiler. Doruk Lordu Shen Qingqiu’ya Luo Binghe’yi alıp tabiri caizse “yer altına inmesi” için yalvardılar.
Ning Yingying yakındı, “Shizun, Bai Zhan Peak’ten nefret ediyorum. Onlardan nefret ediyorum, onlardan nefret ediyorum! O canavarlar dağ kapılarımızın her yerini çiğnedi, onları defalarca yok etti!”
Ming Fan da ağlıyordu. “Shizun… Bu sefer bir şey demedim, yemin ederim! Bana inanmalısın!” Endişeyle Luo Binghe’ye bakarak, “Neden Luo-shidi’yi onlarla dövüşmesi için serbest bırakmıyorsun? Qing Jing Zirvesi’ni doyduklarında rahat bırakacaklar!”
“Şu vahşi maymunlarla dövüşmek şöyle dursun, Shizun’la düzgün konuları tartışmak için bile yeterli zamanım yok,” diye sertçe karşılık verdi Luo Binghe, soğuk ve hareketsiz.
Shen Qingqiu yelpazesini dengeli bir şekilde salladı ve yorum yapmadı.
Yani sözde “uygun konuları tartışmanız”, yeni tarifler çalışmayı, bambu evdeki eşyaları ve mobilyaları temizlemeyi ve zaman ve mekandan bağımsız olarak sevimli ve azgın olmayı içeriyor, ha…
Ming Fan acınası bir şekilde sümük ve gözyaşları içinde feryat etti, “Shizun… vicdanınız olsun… Bir Ding Zirvesi artık bizim için dağ kapılarını tamir etmeye istekli değil. Biz öğrenciler dağdan birkaç yüz mil aşağı inip kendi başımıza tamir etmeliyiz. cepler —”
Shen Qingqiu, onun ağlamasından fazlasıyla rahatsız olmuştu.
Sonunda kendini cömert hissetti ve bir kez olsun iyi bir şey yaptı. Ming Fan’ın son derece minnettarlığı ve Ning Yingying’in ayrılma konusundaki isteksizliğiyle, Luo Binghe’yi aldı ve Qing Jing Zirvesi’nden ayrıldı.
Shen Qingqiu’nun kafası karışmıştı.
Dünya ne hale geldi?!
Shidi L, astlarının (……) Shixiong S’nin eşiğinde ortalığı kasıp kavurmasına izin verdi ve kavgadan sonra tazminat ödemeyi reddetti;
Shixiong S, parasal kayıplara uğradı ve belirli bir departmandan Shidi X’ten bazı fonlar talep etti, ancak reddedildi;
Mürit M, kollektife katkıda bulunacak özverili ruhtan yoksun olmakla kalmıyor, aynı zamanda Üstatını dağlardan aşağı kovmaya da çalışıyor.
İğrenç!
Luo Binghe ise gerçekten mutlu görünüyordu. Shen Qingqiu’ya sadık kalabildiği sürece herhangi bir varış noktası iyiydi. Aslında, bütün gün etraflarında vızıldayan o göze batan şeyler olmadan kendini daha mutlu hissediyordu.
Shen Qingqiu ile kollarını kavuşturdu ve keyifle cıvıldadı, “Shizun, bundan sonra nereye gidiyoruz?”
Shen Qingqiu kol kola girme biçimlerine baktı. Luo Binghe’nin tuhaf duruşuna bakmaya neredeyse dayanamıyordu.
Onun… shoujo titreşimleri tavan yaptı.
Mantar toplamak için kol kola girmiş iki genç kıza benziyorlar. ╭(′▽’)╭(′▽’)╯
Shen Qingqiu o ani küstahlık patlamasıyla neredeyse kendini yere seriyordu. Bunun yerine, “Aklında herhangi bir yer var mı?”
Luo Binghe, “Neden bulunduğumuz yerleri ziyaret edip nasıl değiştiklerine bakmıyoruz?”
Ve böylece Shuanghu Şehri, Cang Qiong Tarikatından “kovulduktan” sonra ilk durakları oldu.
Bir kılıca binerek beş dakika içinde oraya ulaşabilirlerdi. Ancak Luo Binghe aksini düşünüyor gibiydi ve bir at arabasına binmekte ısrar etti.
Öyle olsun, Shen Qingqiu’nun umursadığı gibi değil. Yine de arabaya biner binmez, Luo Binghe gözlerinde (iyi sakladığını düşündüğü) beklenti ve utangaç bir bakışla ona bakmaya devam etti.
Arabada fazla yer yoktu ve bu yüzden kaçacak yer yoktu. Shen Qingqiu, onun yanan bakışları karşısında tüylerinin diken diken olduğunu hissetti.
Bu… bu bir tür oyun için bir ipucu mu…?
Düşünceni sakla. Shifu bunu asla kabul etmeyecektir!
İğrenç!
Luo Binghe bir süre ona baktı. Özel bir yorumunun olmadığını görünce aynı vahye sahip olmadığını anladı. Gözleri yavaşça yere döndü.
Utangaç bir şekilde parmağını oynattı ve biraz hayal kırıklığıyla sordu, “Shizun…hatırlamıyor mu?”
Bu günlerde Shen Qingqiu, neredeyse her içsel düşünceye altı noktayla başlayabileceğini fark etti.
“Hatırladın mı? Neyi hatırladın?” dedi.
Luo Binghe üzgündü. “…Shizun Qing Jing Zirvesi’nin müritlerini tecrübe kazanmak için dağdan aşağı getirdiğinde, senin arabana binmeme izin vermiştin…”
Luo Binghe’nin çok uzun zaman önce bir şeyi hatırladığını düşünmek ve bu da çok açık!
Bu arada, Shen Qingqiu onların çoğunu unutmuştu.
Luo Binghe içini çekti. “Yani unuttun.”
Shen Qingqiu bile aradaki fark yüzünden kendini suçlu hissetti. Luo Binghe’ye yanaşması için el salladı ve tatlı bir teselli olarak yüzünü ovuşturdu, “Aklımdan çıkmış. Üzgünüm.”
Luo Binghe bundan memnundu. Güzelce gülümsedi ve “Ehn. Shizun’un bana olan nezaketi bundan çok daha fazlasını içeriyor. Bazılarını unutman çok doğal.”
……
Bu kadar aziz ve kibar olmak için onu zihninde süsleme, tamam mı? O sadece unuttu. Bu melek halesi dayanılamayacak kadar büyüktü!
Şehir Kapısı Ana Caddesi, Shuanghu Şehri.
İki adam sokakta yavaşça dolaştılar. Yolun kenarlarına dizilmiş sayısız tezgah arasında, rüzgarda dalgalanan uçarı bir bayrak vardı.
Önce Shen Qingqiu’nun dikkatini çekti, ardından bakışlarını durak sahibinin yüzünü görmek için aşağı kaydırdı. Her zamanki “geçici ve yarı gizli, görünüşte zarif ve kibar ama aslında soğuk ve mesafeli” gülümsemesi bir saniyeliğine dondu.
Her zamanki gibi hassas olan Luo Binghe hemen cevap verdi, “Shizun, tanıdık birini gördün mü?”
Bayrağın altında, aşağı yukarı sallanan kafalarla çevrili bir masa vardı. Bir falcının kurduğu bir fal tezgahına benziyordu; Masanın arkasında güzel ve varlıklı bir kadın oturuyordu. Büyüleyici bir şekilde saçını savurdu ve zarif başını kaldırdı, sonra uzakta Shen Qingqiu’yu gördü. Gözleri buluştuğunda, sanki az önce zehir yutmuş gibi rahat ifadesi bozuldu.
Ancak bakışları Luo Binghe’nin yüzüne kaydığında, bu tür görsellere olan tutkusu hemen her şeyi geride bıraktı. Gözleri güneş gibi parlayarak ayağa kalktı ve selamladı, “Ölümsüz Efendi, nasılsın!”
Shen Qingqiu, “Uzun zamandır görüşemiyoruz. Madam’ın her zamankinden daha güzel olduğunu görüyorum.”
Güzel bayan, Madam Meiyin’den başkası değildi.
Aşık erkek müşterileri masanın önüne dağıttı ve yer açtı. Neşeyle sordu, “Ölümsüz Efendi, görünüşe göre bahar senin için geldi. Nasıldı? Tahminlerim birer birer gerçekleşti mi?”
Luo Binghe göz kırptı ve güldü. “Shizun, görünüşe göre bu bayanı oldukça iyi tanıyorsun.”
Luo Binghe gülümsüyor olabilirdi ama Shen Qingqiu ağzına bir ekşiliğin geldiğini hissedebiliyordu.
Öte yandan, Luo Binghe ve Madam Meiyin, birlikte sayısız kalitesiz gece geçirmiş olması gereken kolay bir çift olmalıydı. Şimdi, masanın iki zıt tarafından karşı karşıya geliyorlar, birbirlerine yumruklar atıyorlar, her biri düz bir suratla kendi şeylerini söylüyor. Bu sahne gerçekten… oldukça tekinsiz.
Kuru bir şekilde güldü. “Birazcık, birazcık. Ayrılalı yıllar geçti; tekrar karşılaştığımızda Madam’ın Shuanghu Şehrinde bu tür bir işi yürütmesini beklemiyordum.”
Madam Meiyin alay etti. “Ziyaret ettiğinizde yanınızda olan Ölümsüz Efendi’ye teşekkürler.”
Luo Binghe aniden araya girdi, “Hangi Ölümsüz Usta?”
Shen Qingqiu’nun gülümsemesi ikinci kez dondu.
Madam Meiyin ağrıyordu. “Birisinin arkasından kötü konuştuğum için beni bağışlayın. O zamanlar ikinize de daha az sıcak ve sıcak davranıyor muydum? Yine de Ölümsüz Efendi buna aldırmadı; geldiği anda mağaramın yarısını paramparça etti, sonra korkup kaçtı. kız kardeşlerimin çoğu. Tekrar karşılaştığımız birkaç sefer, geçmiş bağlantılarımızı hiç dikkate almadı. Oldukça fazla deneyimim oldu, ancak hiç bu kadar değersiz ve centilmen olmayan bir adamla tanışmadım. Tek bildiği dövüşmek. ve savaş ve savaş! Ptui!”
Yüzüne tükürüldün, Liu Qingge. Üzerinize tükürüldünüz!
Başka kim bu kadar şiddetli bir şey yapar? Luo Binghe hemen anladı. Shen Qingqiu’ya baktı, “Shizun, öyle mi, Liu…shishu? Siz ikiniz dağdan ne zaman tek başınıza ayrıldınız?”
Alnındaki damarların patladığını gören Shen Qingqiu kuru bir şekilde öksürdü, “Senin… ortalıkta olmadığın bir dönemdeydi.”
Luo Binghe avucunu kuvvetlice sıktı. “Shizun, sen ve Liu…shishu’nun muhteşem bir Succubus ile yapayalnız yaptığınız şey hakkında beni aydınlatabilir misiniz?”
Shen Qingqiu, onu yatıştırma konusunda oldukça deneyimliydi. Sadece şu adımları izleyin:
Ciddiyetle “Senin kadar güzel değil” deyin.
Madam Meiyin’in seğiren gülümsemesinin önünde, “Gerçekten hiçbir şey yapmadık” diye onu tekrar temin edin.
Hâlâ kızgınsa, yukarıdaki adımları tekrarlayın.
Alevleri körüklemeye çalışan Madam Meiyin, ustalıkla ekledi, “Üzerine bir avuç Succubus Kokusu serpmiş olmama rağmen, onun kadar soğuk biri için önemli bir şey olmamalı sanırım.”
“Succubus Kokusu”nun ne olduğunu adından bile anlayabilirsiniz.
Baharın ilacı!
Luo Binghe’nin tepkisi sert oldu. “Hiçbir şey yapmadı mı?”
…Biz hiçbir şey yapmadık, yemin ederim!
Ona elimle bile yardım etmedim!
O gün, Shen Qingqiu’nun Succubi’nin maskaralıklarına kandığını doğruladıktan sonra, Shen Qingqiu saliselik bir karar verdi.
“Liu-shidi, en iyisi. Shixiong’un üzerinde bir şeyler var ve şimdi gitmeli!” dedi.
Liu Qingge onu arka yakasından yakaladı ve homurdandı, “Ne için en iyisi?! Üstünde ne var?!”
Shen Qingqiu arkasını döndü ve manzara karşısında şok oldu.
Liu Qingge bir an önce pembeye döndüyse, şu anki hali gün batımı sırasındaki ateşli bulutlar kadar kırmızıydı. O kadar kıpkırmızıydı ve nefesi kesilmişti ki bu herkesi şok ederdi.
Hemen, “Düşüncesiz olma! Liu-shidi, sakin ol! Burada kal ve meditasyon yap; Usta Huang’ı ve diğerlerini serbest bırakacağım ve daha sonra seni almaya geleceğim. Merak etme. Kesinlikle yapmayacağım” dedi. Bu dönemde geri dön. İstediğini yapabilirsin ve kimse bilmeyecek.”
Hemen ardından kaçmaya çalıştı ama Liu Qingge’nin çelik benzeri tutuşu onu omzundan yerinde tuttu. “Neden kaçıyorsun!”
Bu piç neden birdenbire bu kadar yapışkan oldu?!
Liu-shidi, Zirve Lordu Liu, dostum! Burada ‘sorunlarınızı’ halletmeniz için size biraz kişisel alan vermeye çalışıyorum!
İpuçlarımı bile anlamadığını söyleme bana!
Yaşadığın bunca yılı boşa harcadın!
Çekirdeğiniz bunun yerine beyninizde mi oluştu?!
Liu Qingge küçümsedi, “Seni dövmeme izin ver. Öfkemi dışa vurabilirsem gerçekten yardımı dokunacak!”
Bu iyi bir dayakla çözebileceğin bir şey değildi. Shen Qingqiu donakaldı, “Shidi, neden bu kadar gerginsin? Succubus zehri tarafından kontrol edilme.”
Liu Qingge’nin yüzü kıpkırmızı oldu, sonra solgunlaştı, sonra içinde bir şey patlamak üzereymiş gibi tekrar kırmızıya döndü, ama bunu nasıl çözeceği konusunda hiçbir fikri yoktu. Shen Qingqiu’yu çaresizce ve boş bir şekilde tuttu ve bırakmayı reddetti.
Shen Qingqiu o zavallı adama baktı ve belki de herkesin uygulama geleneğine ve çete kavgalarına dalmış gibi göründüğü Bai Zhan Zirvesi’nin o şiddetli ortamında büyümenin Liu Qingge’yi gerçekten o kadar geri zekalı yapabileceğini düşündü ki, bilmiyordu. eliyle nasıl yapılır. Hemen sempati duydu.
Shen Qingqiu ikna konusunda profesyoneldi. Sakin ve soğukkanlı bir şekilde, “Liu-shidi, buraya gel. Nasıl tanıştığımızı hâlâ hatırlıyor musun?”
Orijinal metin, elbette, bu iki top yeminin nasıl anlaşmazlığa düştüğü hakkında ayrıntılı olarak yazmadı. Shen Qingqiu bunu sadece dikkatini dağıtmak için söyledi.
Normal koşullarda, Liu Qingge onun sözlerine asla bu kadar kolay kanmazdı. Ancak, şimdi ona tutunduğuna göre, dönen kafası zar zor netliğe tutunuyordu. Yürürken dişlerini gıcırdattı, “Hatırlıyorum, Twelve Peaks Kılıç Müsabakasında dövüşmüştük!”
Shen Qingqiu, “…”
Böylece dostluğumuz karşılıklı yumruklaşmalardan doğdu.
Ona, Liu Qingge’nin o zamanlar onu dövmekten son derece zevk aldığını ve bu yüzden kalmasını ve öfkesini dışa vurması için onu dövmesine izin vermesini istediğini söyleme?
Shen Qingqiu bir “Oh” ile cevap verdi ve onu mağaranın daha derinlerine götürdü. Tekrar sordu, “Peki dayağa karşılık verdim mi?”
Liu Qingge’nin ateşi vardı, yine de “Hmph, bu nasıl mümkün olabilir?” diye yanıt vermeden önce kibirli bir şekilde homurdanmayı unutmadı.
Çok iyi.
Shen Qingqiu omzuna hafifçe vurdu, “Öyleyse, bugün o iyiliğe karşılık vereceğim gün.”
Ve daha sonra…
… Liu Qingge’yi gül yapraklarıyla dolu bir yüzme havuzuna tekmeledi.
Düşerken yaptığı su sıçraması o kadar büyüktü ki, daha önceden yüzünü yelpazeyle örtmesine rağmen Shen Qingqiu bile baştan aşağı sırılsıklam olmuştu.
Liu Qingge’yi bu tür bir sıcaklığa batırmak, onu bahar ilacından hemen kurtaracaktır. Havuz kenarında tek dizinin üzerine çöktü ve yüzünü örtmeye devam etti. Çekingen bir şekilde sordu, “Liu-shidi, şimdi nasılsın? Nasıl hissediyorsun?”
Hiçbir yanıt duymadı; Liu Qingge battıktan sonra tek bir baloncuk akışı bile bırakmamıştı. Yüzmeyi bilmediğinden olabilir mi? Bu olamaz. Ya da ateşten bayıldığını mı? Ruh mağaralarında sadece burada boğulmak için mi hayatta kaldı?
Bunu düşündükçe, onu öldürmüş olabileceğini daha çok hissetti. Shen Qingqiu hızla eğildi, “Liu-shidi? Liu-shidi!”
Gül yaprakları su yüzeyini tamamen kapladı. Altında neler olduğunu göremiyordu ve bu yüzden sadece daha fazla eğilebilirdi. Aniden ayak bileğine yakın bir şey hissetti ve onu gül banyosuna sürükledi.
Shen Qingqiu aniden buz gibi banyoya düşerken her yönden akan dondurucu su yüzünden yeşile döndü. Çok uğraştıktan sonra, sonunda havuz kenarına ulaştı ve arkasını döndü, sadece arkasında tamamen ıslak bir ifadesiz Liu Qingge’nin süzüldüğünü gördü. Saçında birkaç gül yaprağı bile vardı.
Shen Qingqiu, “Liu-shidi, bunu yapmamalıydın. Seni Succubus Kokusundan kurtarmak için havuza soktum. Bunu hak edecek ne yaptım?”
Liu Qingge, “Bana nasıl hissettiğimi sormadın mı? Şu anda nasıl hissettiğin benimkiyle aynı.”
Shen Qingqiu, “… …ben mi?!!!”
Düşünce çizgisi netti ve alkışları her zamanki kadar güçlüydü. Şimdi iyiymiş gibi görünüyordu.
“Bu kadar?”
“Bu kadar.”
Madam Meiyin tırnağını ısırdı ve köpürdü, “Benim gül banyom…”
Chen Malikanesi.
Shuanghu Şehrine geldiklerine göre yapacak bir şeyler bulmaları gerekiyor. İnsanlar için kötülüğü yok etmek gibi.
Yerlilere sorduktan sonra, biraz şaşırarak, yine garip olayların Chen Malikanesi olduğunu öğrendiler.
Acımasız Skinner, Yaşlı Usta Chen’in sevgili cariyesi Kelebek olarak malikanede saklandı. Çarpılarak öldürüldükten sonra, eskiden yaşadığı oda o zamandan beri hiç huzurlu olmamıştı. Her gece, insanlar onun odasından uğultu ve çığlıklar duyabiliyor, akıllarını kaçıracak kadar korkutuyorlardı. Bunca yıl geçmesine rağmen asla çözülemeyen bir şeydi.
Yaşlı Usta Chen 70 yaşına yaklaşıyordu. Saçları ne kadar beyaz olsa da kalbi genç kaldı. Birkaç yıl önce, yanındaki tek cariye Kelebek’ti; bugün, her iki yanında birer tane vardı. Skinner’ın bir zamanlar ailesinin içine sızmış olması, onun kadınlara karşı artan özlemini en ufak bir şekilde bile azaltmamıştı.
Yaşlı Usta yaşlanıyor olabilir, ama yine de iyi bir hafızası vardı. Shen Qingqiu’yu gördüğünde hala “Usta Shen” demesi gerektiğini biliyordu.
“Usta Shen’in” mesafeliliği yıllar içinde değişmemişti. Sonunda yanındaki genç adam sorulduğunda dudaklarında hafif bir gülümseme belirdi. Kibarca, “Bu benim o zamanki genç öğrencim” dedi.
Yaşlı Usta Chen güldü. “Tanıdık görünmesine şaşmamalı. Şimdi Ölümsüz Usta’yı ve senin sevgili öğrencini gördüğümde, birdenbire aradan bu yana kaç yıl geçtiğini anlıyorum.”
Biraz havadan sudan sohbet ettikten sonra, mesele sonunda her zaman saygılı ve çalışkan sekreteri Luo Binghe’ye iletildi. Shen Qingqiu, kenara çekilip dünyevi görünümüne ayak uydurmaktan fazlasıyla mutluydu.
İblis Dünyasının Efendisi Luo Binghe’yi tam oturan bir pamuklu giysi gibi uyumlu ve sabırlı gören Shen Qingqiu, kendini sersemlemiş ve yumuşak hissetmekten alıkoyamadı. Ona bakışları nazik ve babacan bir hal aldı. Luo Binghe’ye gelince, her cümlede bir dönüp ona bakardı. Bunu yaptıktan sonra artık bakışlarını alamıyordu. Ve böylece, akıl hocası ve mürit yabancıların önünde birbirlerine “cilveli bakışlar” atmaya başladılar…
Shen Qingqiu aniden kendini toparladı.
Ne kadar uygunsuz!
Odaya giderken Luo Binghe elini tutmaya çalıştı. Shen Qingqiu hiçbir zaman herkesin önünde şefkat gösteren biri olmamıştı ve ayrıca onunla dalga geçme havasındaydı ve bu yüzden onu sürekli olarak inkar etti. Kedi fare oynamak için her türlü beceri ve tekniği kullandılar; herhangi bir uygulayıcı veya iblis dünyasından biri bu akıl hocası ve öğrencinin nasıl dövüştüğünü görse… hayır, mezheplerinin sanatları, balıkları veya kümes hayvanları ile flört ederken, kesinlikle kan kusacaklardı.
Perili olduğu söylenen odaya kimse yaklaşmaya cesaret edemedi. Bu nedenle sessiz ve terk edilmişti. Luo Binghe etrafta kimsenin olmadığını görünce hemen ona yapıştı. Arkadan oyalanan bir tavırla beline sarıldı ve çenesini omzuna yerleştirdi. Kederli bir şekilde şikayet etti, “Shizun, şu anda kalbim gerçekten çok üzgün.”
Bahçe yine aynıydı. En ufak bir değişiklik olmadı, sadece yin ortamı daha baskıcı hale geldi. Shen Qingqiu, Luo Binghe’nin şikayetlerini dinlerken çevreyi inceledi. Onu duyduğunu belirtmek için mırıldandı.
Bir araya geldiklerinden beri (……), Luo Binghe bir gün içinde onlarca kez üzülürdü. Shen Qingqiu başkalarıyla biraz daha konuştuğunda veya iki lokma daha az yemek yediğinde ve hatta çok sıkıcı olduğu için küvetten çıkmasını söylediğinde üzüldü… Üzülmesi bakla yemek gibiydi. Çatlak, bitti. Çatlak, gitti.
“Ben Sonsuz Uçurum’da hayatım için savaşırken, Shizun manzaralı bir yerde başka bir adamla gül banyosunda oyalanıyordu…”
“Başka bir adam” da neyin nesiydi! Ona meslektaşım ya da tarikat arkadaşım diyemez misin?
Ayrıca, “gül banyosunda oyalanmak” da neyin nesi? Bir kişi, ürkütücü bir vahşi doğanın ortasında başka bir kişiyi buzlu bir havuza tekmeledi ve ardından ikisi de soğuktan hastalandı. Neden kıskanıyorsun?
Tam içindeki kavurucu iblis devreye girmek üzereyken, Luo Binghe aniden yumuşak bir sesle, “Shizun, burada ne olduğunu hala hatırlıyor musun?” dedi.
Elbette!
Kolay Modu ilk kez kullandığı yer burasıydı!
…Tamam, şaka yapıyordu.
Nasıl unutabilirdi? Luo Binghe’yi ilk sabote ettiği yer burasıydı.
O sırada, neredeyse Skinner’ın Luo Binghe’nin tacını ezmesine izin veriyordu. Buna izin vermesi onun hatasıydı. Bunu ne zaman düşünse, sırtında bir ürperti hissediyordu ve bu yüzden konuyu derinlemesine araştırmaktan kaçındı.
Eski “suç mahallinde” duran Shen Qingqiu suçluluk duydu ve kalbinin hassaslaştığını hissetti. İçindeki kavurucu iblis, ortaya çıkamadan kurudu. Uzandı ve Luo Binghe’nin yanaklarını okşadı. “Öfke nöbeti geçirmeyi bırak. Bugün bir isteğini kabul edeceğim. Bunu bu kötü ruhu yok ettikten sonra konuşuruz.”
Luo Binghe çok mutluydu. “Gerçekten mi?”
“Sizin Shizun’unuz ne zaman…” Shen Qingqiu sözünü bitiremeden sustu ve kendi yüzüne tokat atma trajedisinden başarıyla kaçındı.
Seni hiç aldattın mı? Seni hiç sabote ettin mi? Ne derse desin, yakışıksız olurdu.
Sonuç: İnsanlar asla vicdanlarına aykırı şeyler yapmamalıdır.
“Shizun bunu söylediğinden beri…” Luo Binghe kırmızı bir ip çıkarırken çok güzel bir pembeye büründü.
Merhaba Ölümsüz Bağlayan Kablolar; güle güle, Ölümsüz Bağlayan Kablolar.
Luo Binghe, Shen Qingqiu’nun yüzündeki anlaşılmaz ifadeyi görünce ısrar etmedi. İçini çekti ve hüzünle gökyüzüne baktı. “Skinner’ın tehlikelerinden kaçtığım zamanlar, nedense, bazı geceler bu tuhaf rüyaları görüyordum.”
Umm, garip rüyalar derken neyi kastediyorsun? Uyandıktan sonra iç çamaşırını yıkamak zorunda olduğun tip mi?
Ne kadar günahkâr. Yani cinsel aydınlanmada Luo Binghe’nin akıl hocasıydı. Aydınlatıcı genellikle bir kişinin hayatı için önemliydi, karşı taraf şehvetli yaşlı bir kadın olmasa bile, en azından minyon ve uysal bir komşu kızı olmalıydı. Luo Bing’in hayatı gerçekten tarif edilemeyecek kadar trajikti. Cinsel aydınlatıcısının bir erkek olduğunu düşünmek… bırakın sempatiyle gözyaşı döksün!
Ancak, kalbi ona karşı ne kadar çıkarsa çıksın teslim olmayacak. Nezaket duygusu Luo Binghe tarafından neredeyse yıpratılmış olsa da, alınan bir terbiye kırıntısı toparlanan bir terbiye kırıntısıydı. Daha da önemlisi, önce elinizdeki göreve odaklanmanız gerekmez mi? Arkanda kara bir sis bulutu toplanıyor. Çıkıyor… Çıkıyor!
Luo Binghe hiçbir şey hissetmemiş gibi endişeli bir şekilde konuşmaya devam etti, “Bugüne kadar, o rüya beni sürekli rahatsız etti.”
Shen Qingqiu daha önce ona hala inanıyorsa, şimdi Luo Binghe’nin söylediklerinin apaçık bir yalan olduğuna ikna olmuştu. İkinci doğa gibi rüya alemlerini kontrol eden Luo Binghe, bir rüyadan “rahatsız olur” muydu? Utanmazlığında canlandırıcı bir şekilde samimiydi. Shen Qingqiu elini kılıcı Xiu Ya’nın üzerine koydu ve alay etti, “Yani?”
Luo Binghe hiç dönmedi, “Yani, ben…”
O kara sis daha fazla dayanamadı. “Ben &*%￥#@&! Siz kör müsünüz?! Tam buradayım!!!”
Ne kadar tanıdık bir ses. Shen Qingqiu, “Kelebek mi?” diye sordu.
Kara sis kaşlarını çattı, “Ben Kelebek ya da Çiçek ya da onun gibi bir şey değilim! Ben, bölgeyi terörize eden Skinner’ım!”
Shen Qingqiu’nun dili tutulmuştu. Bu, bir vuruşla öldürdüğü küçük canavar değil miydi?… Yani bu, söylentiye göre kötü ruhtu. İnsanları diri ve ölü rahatsız etme görevini unutmadı – ne vicdanlı bir çalışkandı.
Siyah sis, Shen Qingqiu’nun tükürmeye eşdeğer olduğunu varsaydığı siyah bir duman kokusu çıkardı. Homurdandı, “Siz utanmaz adamlar benim önümde deli gibi davranmaya nasıl cüret edersiniz! Ölmek üzere olduğunuz hakkında hiçbir fikriniz yok!”
Luo Binghe kaşlarını çattı ve Shen Qingqiu’ya sordu, “Shizun, onu hemen mi öldürelim yoksa daha fazla sorgulama için alıkoyalım mı?”
Shen Qingqiu bunun ne kadar aptalca olabileceğini görmek istedi ve bu yüzden Luo Binghe’ye hiçbir şey yapmaması için işaret etti. “Hmm?” Kara sis, Shen Qingqiu’ya yaklaştı. “Biraz tanıdık geliyorsun.”
Elbette tanıdık geliyordu. Katil tam karşınızda duruyor ve yine de onun “biraz tanıdık göründüğünden” biraz emin değil misiniz? Kaç yıl oldu, on mu? Kolay Modun etkisi altında, Butterfly’ın IQ’su gelişmemekle kalmadı, hafızası da kötüleşti.
Shen Qingqiu öksürdü ve “Ben Qing Jing Zirvesi’nin Zirve Lordu Shen’im” diye hatırlattı.
“…”
Kara sis öfkeye kapıldı. “Shen Qingqiu! Sensin!!! O halde o kim?!”
“Onu sen de tanıyorsun,” diye yanıtladı She Qingqiu. “Oradaydı.”
Kara sis uzun uzun düşündü ve sonunda hatırladı, “Sen o küçük ahmaksın! Onun öğrencisi!”
“Hahahahahahaha!” Kelebek histerik bir şekilde güldü. “Shen Qingqiu! Dönüp dolaşan gelir ve kimse karmadan kaçamaz! Senin… öğrencin tarafından yapıldığını düşünmek, heheh. Ne kadar ahlaksız! Ne kadar utanç verici! Birinin gökler adına adaleti uygulayacağını biliyordum! ”
Shen Qingqiu, “…” Bir dakika bekleyin. Sayısız kötülükler yapmış, cezasını çekmiş, bir vuruşta öldürülmüş bir iblissin. “Dönen gelir, karmadan kimse kaçamaz” gibi şeyler söylemeniz pek uygun değil, değil mi?
Güldü, güldü ve aniden garip bir fenomen oldu. Ani bir rüzgarın parçaladığı bir baca dumanı kokusu gibi, kara sis dağılmaya başladı. Son iplikçiklerinden sarkarken hâlâ memnuniyetle iç çekiyordu. “Bu bir intikam, intikam! Shen Qingqiu, sonunda cezanı aldın. Geçmiş olsun! Ben… Artık pişmanlık duymadan ölebilirim.”
…Aydınlanmaya ulaştı mı? Göklere yükselmek mi? Huzur bulmak mı?
“Pişmanlık duymadan ölmek” için gereksinimler biraz fazla düşük değil miydi… ve ayrıca, Luo Binghe gerçekten baş belası olsa bile, onun “ödülü” olacak derecede değil!
Avludaki yin havası hızla soldu. Luo Binghe, “Shizun, devam edelim mi?” diye sordu.
Shen Qingqiu seğirdi. Hâlâ Ölümsüz Bağlama Halatlarını tutan Luo Binghe’ye baktığında şaşırmıştı. “…neyle devam?”
Luo Binghe beklenti içindeydi. “Shizun, benim bir ricamı kabul edeceğinizi söylemedi mi? Bu yüzden, benim naçizane ricam… Shizun’un küçük bir işbirliği sunması ve bu öğrencinin onu bu Ölümsüz’e hafifçe, çok hafif bir şekilde bağlamasına izin vermesi. -Bağlama Kablosu ve sonra… Ahem, bir kez olsun… Bu hayalimi gerçekleştirebilseydi, yıllardır sahip olduğum bu dileğimi gerçekleştirebilseydi, ben…pişmanlık duymadan ölebilirdim!”
……
Kelebek, şaşırtıcı bir kendini beğenmişlik içinde barışçıl bir şekilde göğe yükselmiş olsa da, Shen Qingqiu, Xiu Ya’nın kılıcını kaldırmanın henüz zamanının gelmediğini hissetti.
Herhangi bir ifade vermeden dışarı çıktı. Luo Binghe onu durdurdu, “Shizun, söz vermiştin.”
Shen Qingqiu soğukça ağlayan yüzünü itti.
Luo Binghe, “Shizun, bunu bana hep yapıyorsun” diye suçladı.
Gözyaşlarını geri al. Artık çalışmayacaklar! Beni dışarıda utandırıyorsun!
Ahh, düşündüğü gibi. Bu küçük serseri için herhangi bir empati ya da kalbin yumuşaması gereksiz.
Sözlerini geri alacaktır. Luo Binghe gerçekten, GERÇEKTEN onun cezasıydı!