Tartışmanın bu ikinci bölümünde Dallas Konferansı Bilim ve İnanç Üzerine (2021), filozof Steve Meyer Öncü astronom tarafından kullanılan yöntemleri tartışır Fred Hoyle (1915-2001) olduğu gerçeğiyle başa çıkmak evren gibi görünüyor rafine etmek hayat için. uluyan yaygın olarak atıfta bulunulan Konuyla ilgili yorum, “Olguların mantıksal yorumu, süper aklın fizik, kimya ve biyoloji ile birleştiğini ve doğada hakkında konuşmaya değer kör güçlerin olmadığını gösteriyor.” Bu, ünlü bir ateist olan Hoyle için rahatsız edici bir düşünceydi ve kesinlikle bunun üstesinden gelmenin yollarını aradı. Ücret nasıldı?
Dr. Mayer, kitabın yazarı Tanrı hipotezinin dönüşü (Harper One, 2021), Hoyle’un mücadelesini yansıtıyor. (Kitaptan bir örnek Burada.) Bu, hadis metninin dört bölümünün ikincisidir. birinci bölüm Burada. Tom Gilson o bir arabulucu Ses gösterimi:
Stephen C. Mayer: İngiliz gökbilimci ve astrofizikçi Sir Fred Hoyle, en önemli ince ayar parametrelerinden bazılarını keşfetti. Hoyle, kariyerinin başlarında sıkı bir ateistti. Aslında, öyleydi Alıntılanan söz Yani, “Din, kendimizi içinde bulduğumuz gerçekten korkunç durumdan bir çıkış yolu bulmaya yönelik umutsuz bir girişimden başka bir şey değildir.” [Harper’s Magazine, 1951] İnsanların ondan hoşlanmadığını çünkü böyle şeyler söyleyerek umudunu yok ettiğini söylemeye devam etti.
Her neyse, Hoyle nasıl yapılacağına dair teoriler üzerinde çalışıyor. karbon oluşturulan. Ve büyük bir gizem onu şaşırttı, o da şu: Evrende neden bu kadar çok karbon var? Karbonun çok önemli olduğunu fark etti, çünkü karbon, herhangi bir yaşam formunun varlığı için gerekli olan uzun zincir benzeri moleküllerden yapılmıştır. Karbon olmadan yaşam olasılığı yoktur.
Karbonun oluşabileceği farklı yolları düşünmeye başladı. Yıldızların nükleer yapısı ve helyum ve hidrojenden daha büyük elementlerin yanarken yıldızlarda nasıl oluşabileceği üzerinde çalışıyordu. Bir gizemle karşı karşıyaydı. Fizikçiler, daha ağır elementler oluşturmanın yolunun, nükleonlar – nötronlar veya protonlar – her seferinde bir çekirdek eklemek olduğunu düşündüler.
Yani bir dosya varsa helyum Bir atomun iki nötronu ve iki protonu vardır. Altı nötronu ve altı protonu olan karbona ulaşmak için, fikir [was] Bir kerede bir nötron ve bir proton ekleyerek yavaş yavaş daha ağır bir kimyasal elemente dönüşeceksiniz. Sorun şu ki, denilen bir şey var. 5-nükleon çatlak, Bu, bir helyum atomuna bir çekirdek eklediğinizde – ister proton ister nötron olsun – atomun kararsız olduğunu söylemenin bir yolu. Küçük bir kaybolan yarı ömre sahiptir.
Basamakları kaçırdığınız bir tür merdiven gibi düşünebilirsiniz. helyum alabilirsin hidrojen. Ancak helyumu daha ağır bir şeye geçmek imkansızdır çünkü bir çekirdek eklediğinizde, bu kimyasal durum kararsızdır ve anında kaybolur.
Başka bir teori, belki de üç helyum molekülünün hepsinin aynı anda karbon oluşturmak için çarpıştığıydı. [molecule]. Helyumun atom ağırlığı dörttür. Ve eğer üç tanesine sahipseniz, 12 alırsınız; Bu altı nötron, altı proton olurdu – bu iyi olurdu. Ancak üç helyum atomunun aynı anda çarpışma olasılığı yine çok küçüktü.
Bu yüzden Hoyle ve diğer bilim adamları şaşkına döndüler: “Karbonu nasıl biçimlendirebiliriz? Evrende yaşamı mümkün kılan inanılmaz karbon bolluğunu nasıl açıklarız?”
Şimdi, sonunda önerdiği şey, helyumun olarak bilinen daha ağır bir elementle birleşeceğiydi. berilyumatom ağırlığı sekiz olan. Ve bu mümkün oldu çünkü berilyum yapmak için iki helyum elde edebilirsiniz, sonra berilyum ve bir helyum yapabilir ve sonra karbona ulaşabilirsiniz.
Ama bunda da bir sorun vardı. Berilyum-8 ve helyum-4 birleştiğinde, enerji düzeyine sahip bir karbon molekülü oluşur. yukarıda Standart karbon, çevremizde gördüğümüz karbon. Aslında bir dosyası vardı. rezonans seviyesi İtibaren 7,65 MEV (Megaelektronvolt). bu adildi kim? Hangi Sıradan karbondan daha aktif. Hoyle, Caltech’te bir fizikçi olan bir arkadaşını atadı. Willie Fowler Ve ona bir dosya olup olmadığını görmek için bazı deneyler yapıp yapmayacağını sordu. [natural] Bu daha yüksek rezonans seviyesine sahip bir karbon formu.
Orada buldum. Ama sonra, Hoyle bunun hakkında düşünmeye başladığında, bu rezonansta karbon üretmek için birçok şeyin tam olarak yıldızların içinde olması gerektiğini fark etti. Özellikle berilyum ve helyumun birleşmesi için, itici elektromanyetik kuvvetlerin üstesinden gelebilecek kadar yüksek hızlara ulaşmaları gerekir. Ancak yıldızlar bu kritik hızları oluşturacak kadar sıcak olmalıdır. Ancak bu, yalnızca atomları bir araya getirirken yerçekimi kuvvetinin – bu elektromanyetik kuvvetlerin üstesinden gelmek için – yıldız nükleer sentez süreci sırasında doğru olması durumunda gerçekleşir. Yıldızların içindeki çekim kuvveti çok zayıfsa, sıcaklık, atomların bu yüksek enerji seviyesini elde etmek için bir araya gelmesi için yeterince yükselmeyecektir. Ancak yerçekimi kuvveti çok güçlüyse, nükleosentez çok hızlı gerçekleşecek ve yıldızlar çok hızlı yanacaktır. Ve asla içinde yaşayacağımız istikrarlı gezegen sistemlerine sahip olmayacağız.
Bu yüzden bir gizemdi. Görünen o ki, karbonun oluşabilmesi için yerçekimi kuvvetlerinin çok hassas bir şekilde ayarlanması ve elektromanyetik kuvvetlerle mükemmel bir şekilde dengelenmesi gerekiyor. Ve bunun buzdağının sadece görünen kısmı olduğu ortaya çıktı.
Yaşam için neyin gerekli olduğunu açıklamak için her şeyin doğru olması gereken bir dizi sözde kozmik tesadüf vardı. Sadece karbon üretmek için işte bu kozmik tesadüflerden beş tanesi:
1. Yerçekimi kuvveti (ne fizikçiler [call] yerçekimi kuvvetini belirleyen kuvvet sabiti) tam olarak doğru olmalıdır. Daha büyük olsaydı, yıldızlar çok sıcak olur ve çok hızlı ve düzensiz yanarlardı. Yerçekimi kuvveti sabit olsaydı ve yerçekimi kuvveti daha küçük olsaydı, yıldızlar o kadar soğuk kalırdı ki nükleer füzyon asla tutuşmazdı. Böylece ağır element üretimi olmayacaktır.
2. Elektromanyetik kuvvet sabiti tam olarak dengelenmelidir. Daha büyük olsaydı, kimyasal bağ oluşmazdı ve 1 bordan daha büyük elementler fisyon için çok kararsız olurdu. Daha küçükse, kimyasal bir bağ oluşturmak için yeterli olmayacaktır. Ve böylece gitti.
3. ve 4. Fiziğin diğer temel kuvvetleri, sözde güçlü nükleer kuvvet ve zayıf nükleer kuvvet, tam olarak dengelenmelidir. Bu kuvvetlerden herhangi biri çok küçük kesirler nedeniyle çok büyük veya çok küçükse, kararlı eleman oluşumu olasılığı yoktur. Temel yaşam kimyası imkansız olurdu ve yaşama izin verecek bir dünyamız olmazdı.
5. Her şeyden önce, karbon gibi doğru elementleri üretecek doğru nükleer reaksiyonların gerçekleşmesi için, maddenin temel birimleri olan, protonları ve nötronları oluşturan kuarkların çok kesin kütlelere sahip olması gerektiği ortaya çıktı. ve hayat veren bir evren için gerekli olan oksijen. Kütle kuarkları söz konusu olduğunda, yukarı ve aşağı kuarklar vardır. Hayatın temel kimyasını mümkün kılmak için dokuz ayrı kriter kümesi aynı anda karşılanmalıdır.
Howell tüm bunları düşünmeye başladığında, her şeyin yolunda olduğu bir tür Goldilocks evreninde yaşadığımızı anladı. Kuvvetler ne çok güçlü ne de çok zayıftı. Kalabalık ne çok büyük ne de çok küçüktü. Ve güçlü, ateist materyalist dünya görüşünü yeniden düşünmeye başladı…
sıradaki: Evrenimizin ilk çıkışı ne kadar doğruydu? Akıl manipüle eder.
–
İşte ilk kısım: DNA bir dil ise, Konuşmacı kim? Filozof Steve Meyer, DNA’nın yaşam dili olduğunu gösteren Francis Crick dizileme hipotezinin öneminden bahsediyor. Canlıları üreten bir dili nasıl bir konuşmacı söyleyebilir? Doğanın ötesinde yatan bir çoklu evrendeki değişkenlik mi yoksa zeka mı?
Şunları da okumak isteyebilirsiniz: hayat çok harika O ürkütücü. Hücrelerdeki makinelerin ve moleküler sistemlerin ince ayarını modellemek için istatistiksel yöntemler kullanan bir matematikçi şöyle düşünür: Her bir hücre, yaşamı sürdürmek için hep birlikte çalışması gereken karmaşık bir hizmet ağı olmadan çalışamayan bir şehir gibidir.
“Pop kültürkolik. Web nerd. Sadık sosyal medya uygulayıcısı. Seyahat fanatiği. Yaratıcı. Yemek gurusu.”