Ersa daha önce gecelerini uykusuz geçirmiş olsa da, ilk defa uykusuz bir gece geçirmesinin sebebi heyecan olmuştu. İçine yayılan o duygu patlaması ile kendisini sakinleştirmeyi bile zor buluyordu. Belki de ilk defa beklentileri karşılanacaktı, hayatında ilk defa...
Güneşin ilk ışıkları odasına vurmaya başladığında bu zevkli hissin tadını çıkardı. Odasının kapısının tıklanması ile hızla yataktan çıktı ve kapıya yöneldi. Kapıyı açtığında babası karşısındaydı.
Karmela, Ersa'nın çok hızlı bir şekilde kapıyı açmasıyla gülümsedi. Oğlunun heyecanı, beklentisi dahilinde değildi. "Hadi kahvaltı yapalım. Kahvaltından sonra antik kalıntının olduğu yere geçeceğiz."
Ersa kalp atışının hızlandığını hissetti. "Tamam baba." Gözleri parıldarken babasını cevaplayarak mutfağa hızlı bir şekilde gitti. Biran önce antik kalıntıya girmek istiyordu.
Karmela arkasından onu takip etti ve Ela'nın hazırladığı masaya geçtiler. "Günaydın anne."
Ela oğlunun enerji dolu yüzüne baktı ve çok iyi hissetti. "Günaydım oğlum. Hadi hemen kahvaltınızı yapın, acele etmelisiniz."
Karmela ve Ersa söz dinleyerek masaya yerleşti. Ersa, Alvina ortalıkta olmadığından merak etmişti. "Alvina nerede?"
"Uykucu hanım uyuyor. Siz önden gidin, ben Alvina ile gökyüzü ormanına geleceğim."
Ersa annesinin de antik kalıntının olduğu yere gelmesini beklemiyordu. "Sen de mi geliyorsun anne?"
"Tabi ki de bende geliyorum. Antik kalıntı ortaya çıktı ve oğlum kalıntıya girecek. Nasıl gelmem?"
Annesinin gelecek olması Ersa'yı çok daha iyi hissettirmişti. Hızlı bir kahvaltıdan sonra Karmela ve Ersa evden ayrıldılar ve gökyüzü ormanına doğru ilerlediler.
Antik kalıntıya yaklaştıklarında uzaktan görüntüsü Ersa'nın gözlerini dikerek, daha fazla heyecanlanmasını sağlamıştı. Dışarıdan çok da harika görünmeyen bu yer onun hayatını belirleyecekti. Kalıntının çevresinde bir sürü görevli vardı. Etrafını koruyorlarken giriş kısmında yeşil kıyafetleri için Alfa duruyordu.
Karmela'nın geldiğini görünce yaptığı işi bıraktı ve ona döndü. Karmela indiğinde Ersa da yanında merakla çevresini inceliyordu. "Her şey halledildi mi, Alfa?"
"Evet patron. İşin içinde ben varken nasıl bir sıkıntı olabilir?"
Alfa'nın sözlerine Karmela gülümsedi. "Umurım öyle olur."
Ersa Alfa'ya bakıyor ve babası ile olan konuşmalarından bir şeyler çıkarmaya çalışarak dinliyordu. Alfa, Ersa'ya döndü ve gülümseyerek konuştu. "Ersa, beni merak ediyor olmalısın. Benim adım Alfa. Babanın arkadaşıyım. Bana amca diyebilirsin."
"Alfa, Ersa'yı senin yanına bırakıyorum. Ben işlerimi hallettikten sonra geri geleceğim."
"Tamam patron."
Karmela, Ersa'ya döndü ve başını okşadı. "Alfa amcanın yanında kal ve bir yere ayrılma Ersa. Ben de kısa süre içinde döneceğim."
Ersa kafasını sallayarak onayladı ve babasının gökyüzüne yükselmesini izledi.
"Ersa, antik kalıntıyı incelemek ister misin?"
Ersa bu sözlerle beklenti ile Alfa'ya döndü. "İnceleyebilir miyim?"
"Tabi inceleyebilirsin. Ama çevrelediğimiz alanın dışına çıkma, tamam mı?"
"Tamam Alfa amca. Alanın dışına çıkmayacağım."
Alfa yapması gereken işler ile ilgilenmeye geçince Ersa da kalıntının girişine doğru yürümeye başladı. Tek kendi dillerinde yazılan şeyi okuduktan sonra şaşırmış görünüyordu. Boyutsal kapının çevresinde birçok görevli olduğundan yaklaşamıyordu, ama uzaktan da kapının mucizevi görünümünü görebiliyor hayranlıkla izliyordu.
Kapının mekaniğinin ne olduğunu merak etse de ne kadar düşünürse düşünsün böyle bir bilgi derecesinin kendisini katlarca aştığını o kadar çok fark ediyordu. Girişten ayrılarak duvarları incelemeye geçti.
Kalıntıyı koruyan görevliler Ersa'ya herhangi bir şekilde engel olmuyordu. Alfa'dan bu konuda talimat almışlardı. Ersa duvarın önüne geldiğinde duvara kazılı bilmediği dildeki yazıyı incelemeye başladı.
Ne kadar baksa o kadar tuhaf hissediyordu. Sanki bu yazılardaki bir şeyler onu çağırıyordu. Cansız bir şey değil de, canlıymış gibi.
Elini duvara uzattı ve hafifçe dokundu. Parmağına takılı yüzük bu dokunuşla, parıldadı. Kırmızı renkte parlayan yüzük Ersa'yı hazırlıksız yakalamış ve ürkütmüştü. Vücudunda sönükleşmiş kırmızı renkteki ışıltılar bu durumla ölü durumlarından kurtuluyormuşçasına hızlı hızlı yanıp sönmeye başladı.
Hemen elini çeken Ersa bi yüzüğüne bi de duvara baktı. Yüzükteki kırmızı renkli parıldama onu çok şaşırtmıştı. Vücudu bile bu dokunuş ile etkilenmiş, tuhaf bir duygu seli tüm bedeninde yankı bulmuştu. Neler olduğunu merak ettiği için tekrar duvara dokundu.
Aynı anda yüzük tekrar kırmızı renkte parıldamaya başladı. Damarlarındaki sönük kırmızı ışıltılar da yeni bir ümide bağlanmış gibi yeniden yanıp sönmeye başladı. Ersa bedenini kaplayan hoş his ile gözlerini kapattı ve heykel gibi durdu.
"Kral."
"Kral."
"Kral."
Zihnine tekrarlanan fısıltı halinde sesleniş ile gözlerini açtı. Göz kapakları yukarıya kalktığında kırmızı rengine bürünmüş gözleri duvara sabit bir bakışla bakıyordu. Birkaç saniye sonra olağan siyahlığına dönen gözleri ile Ersa'nın bilinci de normale döndü.
Şaşkınlıkla duvara bakmayı sürdürürken neler olduğunu düşündü. Bilincimi kaybettim?
"Ersa."
Ersa, Alfa'nın seslenişi ile düşüncelerini bir kenara bırakarak döndü. "Yakında herkes gelecek, gel bizde yerimizde bekleyelim."
Ersa ve Alfa birlikte kalıntının ilerisinde dinlenme yerine geçtiler. Çevrede birçok küçük ölçekli yapılar kurulmuştu. Gelen kişiler bu yerlerde bekleyeceklerdi.
...
Karmela, gökyüzü ormanından ayrılınca başkente, imparatorun yanına gitti. İmparatorun taht salonu birçok kişi ile doluydu. Karmela salona geldiğinde tüm gözler ona döndü. "Her şey hazır mı Karmela?"
"Evet, yola çıkabiliriz. Yaklaşık dört saat sonra kalıntıya giriş yapılabilecek."
Kiral'in yanında duran orta yaşlı, siyah saçları sırtında dalgalanan, masmavi gözleri ile üstün bir güzellik Karmela'ya meraklı gözlerle bakıyordu. "Karmela, oğlun da kalıntıya katılacakmış, doğru mu?"
Karmela tebessüm etti. "Evet."
Kadın heyecanlı bir ses tonu ile gülerek konuştu. "Mely'miz ile onu tanıştırmayı çok isterim. Nerede?"
Mely, annesinin sözlerini duyunca sinirlenmeden edememişti. Annesinin ne düşünce de olduğunu tahmin edebiliyordu. Yine de Karmela'nın oğlunun nasıl biri olduğunu merak ediyordu.
Karmela gizemli bir gülümseme oluşturdu. "Kalıntının orada bekliyor."
Kadın heyecanlı bir ifadeye büründü. "Ela da gelecek değil mi?"
Karmela, imparatoriçenin üst üste sorduğu sorular ile güldü. "Evet."
Kiral, eşinin başka bir soru sormasına izin vermeden devreye girdi. "Lauri, şimdilik bu konuları konuşmayalım. Diğer imparatorluklarında ülkemize varması an meselesi. Kalıntılara ne kadar çabuk gidersek o kadar iyi."
Karmela çevresine baktıktan sonra Kiral'e döndü. "Amisa ve çocuklar gelmeyecek mi?"
"Üç oğlumun yapması gerekenler var, küçükler de sarayda kalacak. Amisa ise birazdan burada olur."
Kiral konuştuğu gibi içeriye on sekiz, on dokuz yaşlarında güzel yüz hatlarıyla, topuz halindeki saçlarıyla, açık mavi gözlere sahip güzel bir kız girdi. "Karmela usta, geç kaldım. Böyle muazzam bir hadiseyi kaçıracağımı düşünmediniz değil mi?"
Karmela gülümseyerek gelen kıza baktı. Mely'e çok benziyordu. Amisa, Karmela'nın yanına geldi ve samimi bir gülümse ile yanında durdu. "Uzun süredir sizi göremiyorum usta."
Kiral kızının sorusunu cevapladı. "Karmela meşguldü kızım. İlgilenmesi gereken şeyler vardı. Herkes geldiğine göre şimdi gidebiliriz."
Not: Gelecek bölümün ne zaman geleceği ile ilgili net bir şey söyleyemiyorum. İki günde olabilir dört beş günde olabilir. Belki de daha uzun sürer, ama dört günü geçmeyeceğini düşünüyorum.