Sarmısak
Eski Yunan’da ve Roma’da kişiler sarmısağın öneminin farkındaydılar ve askerlerin gücünü ve cesaretini artırmak için onlara sarmısak yediriyorlardı. Hipokrat’ın bilgece söylediği ve bizim ancak bugün anlamaya başladığımız bir sözü var: “Yiyeceğiniz, ilacınız olsun.” Ortaçağlarda sarmısak vebadan korunmak için kullanılıyordu. Hem yeniyor, hem de insanları uzak tutmak ve böylece enfeksiyonun yayılmasını önlemek için boynun çevresinde taşınıyordu. 17’nci yüzyılın ikinci yarısında Padişah IV. Mehmet’in hekimbaşı, sarmısağın gülsuyuyla karıştırılmasını ve “bağırsak parazitleri, ishal, yılan sokması, akrep sokması, kuduz köpek ısırması”na iyi gelmesi için kış aylarında tüketilmesini önermişti. Louis Pasteur sarmısağın antibakteriyel özelliklere sahip olduğunu 1858 yılında doğrulamıştı. İkinci Dünya Savaşı sırasında sarmısak “Rus penisilini” olarak biliniyordu çünkü Rus doktorlar yaralı askerleri tedavi etmek için penisilin bulamadıklarında sarmısak kullanıyorlardı.