Bölüm 787: Tanrı Hükümdarları Katletmek
Ancak Li Qiye bu durumda bile endişeli değildi, sanki keyif alıyordu. Neşeyle gülümsedi: “Hedefinize ulaşmak için krallığınız bu sefer gerçekten çabalıyor.”
Bu gerçekten de böyleydi. İmparatorluk kanı paha biçilemezdi ve tek kullanımın ardından yok olurdu! Krallığın bu seferki davranışı kararlılıklarını göstermek için fazlasıyla yeterliydi!
Yine de Li Qiye'yi yakalamak ve Anka'yı elde etmek için imparatorluk kanını harcamış olsalar bile buna değerdi.
“Ben merhametliyim ve size son bir şans vereceğim.” Li Qiye hükümdarlara baktı ve sakince konuştu: “Teslim olun veya sonuçlarına katlanın!”
“Saçmalamayı bırak velet, seni ezeceğim!” Son sefer Li Qiye ile savaşan hükümdarın yüzü buruştu. Büyük bir öldürme arzusu ile büyük eli Li Qiye'yi kavramak için hareketlendi.
Anka olmadan Li Qiye onun için sadece bir küçüktü. Güçlü bile olsa en fazla güçlü bir karıncaydı. Zirveye ulaşamamıştı.
Li Qiye'nin gözleri yaklaşan avucu gördükten sonra soğudu. Bir anda Li Qiye'nin alnı açıldı. Hatıra denizinden bir mühür ortaya çıktı ve aniden çevreyi aydınlattı.
Hükümdarın eli Li Qiye'yi yakalamak üzereyken boşluk aniden titredi. Simya Krallığı'nın atasal bölgesinin en derin noktasından ince bir el uçtu. Bu el göğü delip tek parmağı ile fiske attı.
“Pluff!” Hükümdar tepki bile veremeden anında kanlı bir sise dönüştü.
Bu beyaz el ilerlemeye devam etti ve kafese bir saldırıda bulundu. Beş ince, yeşim benzeri parmak onu eziyordu. “Pop!” Kafes anında parçalandı. İmparatorluk zincirleri bile kafesi kırılmaktan koruyamamıştı.
“İmkânsız...” Bu ani değişim herkesi korkuttu. Kendi gözleri ile bunu görenler kendilerinden geçti!
Hükümdar tek bir parmak fiskesiyle bir kanlı sise dönüşmüştü. İmparatorluk kanı ile güçlendirilmiş kafes tek dokunuş ile parçalanmıştı. Bu nasıl dehşet verici bir şeydi.
Daha izleyenler tepki bile veremeden bu beyaz el kaybolmuştu. Kimse nereden geldiğini ve kimin olduğunu bilmiyordu.
“Küçük hayvan, kötücül bir sanat kullandın!” Kalabalık hala titrerken iki Tanrı Hükümdar kendine geldi. Savaş haykırışları atarken Li Qiye'yi öldürmek adına en yüksek hızlarını kullandılar.
“Screech!” İki hükümdarın yaklaşma şansı bile yoktu. Anka sonsuz âlemi bastırdı ve ikisini anında çevreledi.
“Ahh!” Sefil haykırışlar yankılandı. İki hükümdar Anka'nın alevlerini durduramadı. Kısa süre içinde yanarak küle dönüştüler.
Çok kibirlilerdi ve zaferlerinden emin olduklarından atasal bölgelerinden Gerçek Hazinelerini getirmemişlerdi. Bu nedenle Anka'nın dengi değillerdi!
“O zaman başlayalım!” Li Qiye orada sakince durdu. Hatıra denizindeki mühür giderek daha parlak ve göz kamaştırıcı hale geliyordu!
“Gümbürtü!” Dehşet verici bir şey meydana gelirken sanki bir şey atasal bölgeyi parçalıyor gibiydi. Yer altında mühürlü olan büyük damar anında ortaya çıktı.
O anda ölümsüz sesler yankılandı. Sonsuz ölümsüz enerji bir gayzer gibi göğe yükseldi. Üstelik engin bir dünyevi öz de yayıldı. Gerçek Ejderhaların görüntüleri, Tanrı Kralların auraları ve Ölümsüz ilaçlarının figürleri vardı.
Herkes bunu gördüğünde mala döndü. İçlerinden biri sakinleşip salyası yere damlarken yorumladı: “Bu krallığın atasal bölgesinin en iyi özü!”
Bu dünyanın sunabileceği en iyi şey buydu. Tek bir kavanoz bile bir ömür için yeterliydi!
Uçan Anka ağzını açtı ve ölümsüz enerji ile dünyevi özü emdi. Tüm farklı görüntüler de emildi. Dünyanın en iyi özünü tükettikten sonra ateşleri daha da sıcaklaştı ve tüm gök kubbe aydınlandı!
Neler olduğunu kimse bilmiyordu. Krallığın atasal bölgesi aniden kendi kendine açılmış ve atasal damar ortaya çıkmıştı. Bu anlamanın imkânsız olduğu bir şeydi.
Herhangi bir ülkenin atasal bölgesi çok sayıda mühür ve kısıtlama ile korunuyordu. Ama şu anda krallığın tüm engelleri yok olmuş gibiydi.
“Boom!” O anda krallığın içinde üç cesur ve rakipsiz figür ortaya çıktı. Üç figür ortaya çıktığı an sonsuz âlem parlaklığını kaybetti. Tüm Taş Tıp Dünyası çalkantılı dalgaların arasındaki küçük bir tekne gibi görünüyordu.
En antik varlıklar dâhil olmak üzere dünyadaki herkes irkildi. Bu aura gerçekten dehşet vericiydi.
Gökyüzünün üzerinde yenilmez Ölümsüz İmparatorlar vardı. Onlar dünyaya tepeden bakıyor ve zamanı süpürüyorlardı. Üç figürün ortaya çıkması Simya Krallığı'ndaki tüm varlıkların yere çökmesine neden oldu. Simya Âlemi ve hatta tüm Taş Tıp Dünyası'ndaki varlıklar ibadet etmek için başlarını korkuyla eğiyordu.
“Ölümsüz İmparatorlar! Simya Krallığı'nın üç imparatoru!” Soluk bir ata dehşet içinde haykırdı.
Üç imparator aynı anda çıkmıştı. Bu hayal gücünün ötesinde olan bir şeydi! Ölümsüz İmparator Yao Zu, Ölümsüz İmparator Bi Shi ve Ölümsüz İmparator Zhuo Huo âlemleri şok etmişti. Herhangi bir varlık onların önünde korkuyla titrerdi.
Ancak onlar gerçek imparatorlar değil, sadece arkalarında bıraktıkları avatarlardı. Başka bir seçenek olmadığı sürece bu avatarlar ortaya çıkmazdı.
Üçü birlikte çalışıp atasal damardan özün kaçmasını engellemeyi denedi. Simya Krallığı için bu onların en gerçek temelleriydi. Damar var olduğu sürece krallık da var olacaktı!
“Buzz!” Zaman mekân tersine çevrilmiş gibiydi. Krallığın en derin kısımlarında, Simya Damarının kaynağına yakın olan ve atasal bölgenin ötesindeki bir yerde, aşkın bir figür duruyordu.
Bu yüzü gizlenmiş bir kadındı! Adım adım krallığın atasal bölgesine ilerliyordu. Geldiği an sonsuz âlem secde etmişti.
Dokuz dünyanın görüntüsü ve sonsuz âlem onun gelişi ile ortaya çıkmıştı. İlahi büyük dao onun ayakları altındaydı. Zamanın başlangıcından beri tek hükümdar o gibiydi!
“Bu o...” Yer altındaki en antik varlıklar bile bu kadını gördüğünde dehşete düştü. Sanki o eski zamanlara geri dönmüş gibilerdi.
O zamanda dokuz dünya titriyor ve tüm ırklar ona ibadet ediyordu. Ne kadar güçlü olurlarsa olsunlar ya da mirasları ne kadar yenilmez olursa olsun onun huzurunda zirveye ulaşamamış şeylerdi. Parmağını sallayarak zamanın ebedi nehrini yok edebilirdi!
Dünyadaki tüm varlıklar onun önünde saygıyla diz çökmüştü. Onun görüntüsü durumu çok daha korkutucu yapıyordu. Üç imparator ve bu kadın herkesin yere diz çökmesine neden olmuştu.
Kadın atasal bölgeyi parçalara ayırmak üzereydi ama üç rakipsiz figür onu bastırmak için harekete geçmişti. Bu baskı seviyesi inanılmaz yüksekti ve yıldızları yok edip Taş Tıp Dünyası'nın kendisi parçalayacak düzeydeydi.
Kadın bu baskı karşısında korkusuzdu. Avucunu salladı ve sonsuz kanunun boyun eğmesine neden oldu! Bu dünyada onun avucunu çevirmesi ile oluşan yenilmezliğini tarif edebilecek sadece iki kelime vardı: İmparator Bastırma!
Dünyada imparatorlar bile olsa bu kadın onları bastırabilirdi. Sanki onun yolunu kimse engelleyemezdi!
Üç figür bu imparatorluk bastırmasına karşı bir şey yapmaya cüret edemedi. Ellerini kaldırdılar ve krallıktan üç Gerçek Hazine ellerine uçtu.
Kontrollerindeki Gerçek Hazineler ile birlikte bu imparatorlar en yüksek seviyelerine ulaştı. Tüm dünya güçlerinin önünde sarsıldı ve her an çökebilecek duruma geldi.
“Bu delilik! Tüm dünyayı yok etmeye mi çalışıyorlar?!” En yaşlı varlıklar bile korkmuşken dünyanın geri kalanı titriyordu.
“Bu imparatorlar arasındaki bir savaş mı?” Yerde secde eden kişiler bu savaşın başlamaması için dua etmeye başladılar. Bunun sonucu sadece Simya Krallığı'nın yıkımı olmazdı, tüm Simya Âlemi ve belki de tüm dünya yıkılabilirdi.
Kadın avucunu bir kez daha salladı ve anında tüm atasal damarı kavradı. Sonsuz dünyevi öz ona doğru süzüldü ve en yüksek durumuna ulaşmasını sağladı.
Gerçek Hazinelere sahip olmalarına rağmen üç figür saldırmaya cüret edemedi. Nedeni ise basitti, silahları ile saldırdıkları an sadece kadına vurmayacaklardı, aynı zamanda atasal damarı da yok edeceklerdi. Bu krallıklarının sonu demekti. Bu duruma gelindiğinde kazanıp kaybetmenin anlamı neydi?
“Lütfen Simya Krallığı'mı bağışlayın lordum...” Krallığın kaderi bir iplikte asılıyken krallığın sonsuz ışığının içinden yaşlı bir figür belirdi.
Bu figür Li Qiye'ye doğru ilerlerken Li Qiye'yi tepeden tırnağa sarstı.
“Lordum lütfen Simya Krallığı'nı bağışlayın.” Bu yaşlı figür haykırmaya devam etti ve yere diz çökerken bir şey kaldırdı.
Li Qiye'nin ifadesi diz çöken figürü ve elindeki şeyi gördükten sonra rahatladı. En sonunda usulca iç çekti. Hatıra denizindeki mührü yavaşça geri çekerken alnı da kapandı.
“Unut gitsin, affet onları.” Li Qiye o an biraz duygusaldı.
Uzaktaki kadın Li Qiye'ye doğru baktı. O da kadına doğru baktı. İkisi birbirine baktığında zamanın kendisi antik geçmişe doğru gitmiş gibiydi!
Ancak on milyonlarca yılın ardından her şey değişmiş ve hepsi gitmişti!