Buenos Aires, Arjantin –
Ailesi ve yetkililerin bildirdiğine göre, iki oğlu Arjantin’in askeri diktatörlüğü altında tutuklanıp ortadan kaybolunca insan hakları aktivisti olan Hebe de Bonafini Pazar günü öldü. 93 yaşındaydı.
Ölümü, hayatta kalan tek çocuğu Alejandra tarafından doğrulandı ve annesi La Plata şehrinde hastanede kalırken aldığı destek ifadeleri için teşekkür etti. Yerel yetkililer, onun belirsiz kronik hastalıklardan muzdarip olduğunu söyledi.
De Bonafini ile yakın bağları olan eski bir cumhurbaşkanı olan Başkan Yardımcısı Cristina Fernandez de Kirchner, onu “Arjantin’in gururu, insan hakları mücadelesinin küresel bir sembolü” olarak nitelendiren bir tweet attı.
Hebe Maria Pastor de Bonafini, ordunun iktidarı ele geçirmesinden ve şüpheli solculara karşı acımasız bir baskı başlatmasından iki yıl sonra, Mayıs 1977’de Plaza de Mayo Anneleri Derneği’nin kurucularından biriydi.
İki yıl sonra başkan oldu ve ölümüne kadar örgütün iki fraksiyonunun daha radikaline liderlik etti.
Anneler başlangıçta çocuklarının canlı olarak iade edilmesini talep ettiler ve daha sonra, akıbetleri hakkında kamuoyuna hiçbir açıklama yapılmadan onları yakalayıp öldürmekten sorumlu askeri figürlerin cezalandırılmasını talep ettiler.
İnsan hakları kampanyaları nedeniyle geniş çapta onurlandırıldı, ayrıca sonraki yıllarda sağcı diktatörlükleri desteklemekle, partizan siyasetine karışmakla ve grubunun kuruluşunu içeren bir yolsuzluk skandalıyla suçladığı ABD hükümetlerine radikal muhalefetiyle tartışmalı bir figürdü.
De Bonafini, 1928’de Arjantin başkentinin dışındaki Ensenada kasabasında doğdu ve 18 yaşında mahallesinden bir genç olan Humberto Alfredo Bonafini ile evlendi ve üç çocukları oldu: Jorge, Raul ve Alejandra. Arkadaşları tarafından Kika Pastor olarak bilinen onun okulu, ilkokuldan kısa bir süre sonra durdu.
Şubat 1977’de askerler en büyük oğlunu kaçırdı. Birkaç ay sonra, bir saniye, Raul da yakalandı. De Bonafini daha sonra, her ikisinin de biri silahlı olan solcu militan grupların üyesi olduğunu söyledi.
Bir oğlunu ve daha sonra ikisini birden aramak için hastaneleri, adliyeleri, karakolları ve morgları dolaşırken, aynı görevdeki başka kadınlara rastladı.
Yetkililerin engellemesiyle karşı karşıya kalan 14 kişi, çocuklarının ortaya çıkmasını talep etmek için Plaza de Mayo’da cumhurbaşkanlığı konutunun önünde gösteriler düzenlemeye başladı.
Hükümetin üçten fazla kişinin bir araya gelmesini yasakladığı bir zamanda bu cüretkar bir hareketti. Ama her Perşembe toplanmaya, meydanın ortasındaki bir saat kulesinin etrafında saat yönünün tersine yürümeye başladılar.
O yıl daha sonraki bir dini hac sırasında, bir zamanlar kayıp çocukları tarafından kullanılanları simgeleyen bez bebek bezlerini başlarının etrafına sarmaya başladılar ve beyaz eşarplar grubun sembolü haline geldi.
Askeri hükümet erken gösterileri dağıttı. Ve Anneler’in ilk lideri Azucena Villaflor’u kaçırıp öldürdü. Ancak grup ısrar etti.
Polis bir üyeyi tutukladığında, diğerleri karakolda toplanır ve tutuklanmalarını isterdi. Polis birinden belgelerini göstermesini istediğinde, diğerleri de kendi belgelerini gösterecek ve bu da gösteriyi fiilen uzatacaktı.
Grubun kuruluşundan 30 yıl sonrasına dönüp baktığında de Bonafini, “Diktatörlüklerin bu kadar cani, sapık ve canice olduğunu hayal bile edemezdik” ve “zeki, neşeli, savaşçı, öğretmen çocuklar adına konuşmak istediğini” söyledi. , inanılmaz, ikna olmuş devrimciler,”
Ruhlarının yaşadığını söyledi; “Kimse sonsuza kadar gitmez” dedi. “Biz onların sesiyiz, bakışlarıyız, kalpleriyiz, nefesleriyiz. Ölümü fethediyoruz sevgili çocuklar.”
Anneler ve diğer aktivist gruplar, diktatörlük döneminde yaklaşık 30.000 muhalifin kaybolduğunu söylüyor – bu rakam nihayet mevcut hükümet tarafından kabul edildi. Daha önceki yönetimler 13.000’e kadar tahmin etmişti.
Diktatörlüğün sona ermesinden üç yıl sonra, Anneler 1986’da iki gruba ayrıldı; de Bonafini sistematik siyasi değişim arayan daha radikal örgüte liderlik ederken diğerleri daha çok yasal konulara odaklandı.
2001’de New York’ta İkiz Kuleler’e yapılan saldırıların ardından, “Mutluluk hissettim. İkiyüzlü olmayacağım. Bana hiç acı vermedi.”
2003 yılında, daha sonra diktatörlük döneminde insanlığa karşı suç işlemekle suçlanan askerleri koruyan af yasalarının kaldırılmasına yardımcı olan Nestor Kirchner’in solcu hükümetiyle yakın ilişkiler kurdu.
Kirchner ile eşi ve halefi Cristina Fernandez’i savunması, bazen solcu yönetimin bazı politikalarını eleştiren diğer insan hakları gruplarıyla sürtüşmeye yol açtı.
De Bonafini, 2011 yılında savcıların onu Plaza de Mayo Anneleri tarafından düşük maliyetli konut inşa etmek için kurulan bir vakfa verilen kamu fonlarını içeren usulsüzlüklerle suçlamasıyla bir skandala karıştı. Vakfın diğer yetkilileri mahkûm edilmiş ve aleyhindeki dava tam olarak sonuçlanmamıştı.
Kaynak : https://www.ctvnews.ca/world/leader-of-argentina-s-mothers-of-the-plaza-dies-at-93-1.6161268