Evet okuması pek de kolay olmayan bir kitap.
Zaten ön sözde nasıl bir kitapla karşılaşacağınıza dair bir ip ucu var;
"Devasa cümleler, sabırlı okuyucuyucuları bile bir çırpıda bozguna uğratabilir."
(Açıkçası başında bana J. J Rousseau'nun "İtiraflarım" adlı kitabını anımsattı.)
Yazar " On üç yaşına geldiğimde kolayca Yunanca yazabiliyordum ; on beşimde geldiğimde ise bu dile öyle hakim olmuştum ki , lirik ölçülü Yunanca şiirler yazabildiğim gibi hiç mahcup olmaksızın akıcı bir şekilde Yunanca konuşabiliyordum." diyen bir şahsiyet.
Önce, kronik mide rahatsızlıkları sonucunda alıştığı afyonun, bildiğimiz alkol sarhoşluğuyla hiç bir alası olmadığını anlatıyor.
Ve afyonun verdiği uzun süreli bilinçli mutluluğun farkını vurguluyor. ( O kadar övüyorki biraz rahatsızlık duymadım desem yalan olur.)
Daha sonra ise, gördüğü korkunç rüyaları ve çektiği ızdırapları anlatmaya başlıyor .
Bu bölümde, yazarın entelektüel seviyesinin ve hayal gücü genişliğinin ,gördüğü rüyaları nasıl etkilediğini bize gösteriyor.
Daha sonra ise aynı diğer uyuşturucularda olduğu gibi , bu beladan kurtulmak için çektiği acı ve ızdırabı son derece kibar bir dille bize anlatıyor.
Kitabın içinde bana en ilginç gelen konu "Türk afyonu".
Özellikle afyonun Osmanlı zamanında bayağı ünlü olduğunu ve bazı Türklerin bunu çok sık kullandığını ifade eden cümleler ile karşılaşıyoruz.
"Zira benim zamanımda Doğu Hint afyonunun libresi üç altın, Türk afyonunki ise sekiz altındı ."
Daha önce bahsettiğim gibi okuması zor ancak ilginç bir kitap olduğunu söyleyebilirim.