Bilinen bir cümleyi ifade etmek için şunu söyleyebiliriz: “Her yaş için korku”. Kendilerini genç hatırla. Seni karanlık bir odada korkutucu bir canavar olarak hayal etmiyor musun? Rüzgar ve yağmuru beklemek için nasıl tek başına güvenli bir şekilde yalnız kalacaksınız? Bir çocuk belirli şeylerden korktuğunda (ya da muhteşem) ve bize bunu anlattığında, hayal gücünün bu oyununun fantezileri abarttığına inanırız. Öyle olup olmadığını ve çocuklara korkularla baş etmeyi öğretmeyi anlamaya çalışın.
Bir kişi için korkular mı yoksa kullanışlı mı?
Psikolojide bir tanım var "korku". Bu hayali veya gerçek tehlikelerden kaynaklanan olumsuz duygudur. Beden korkuları, acıyı ve fiziksel acıyı hatırlar, ancak bir kural olarak korku daha keskin hissedilir.
Korkunun gücü ve ortaya çıkan deneyimler, yetişkinlerde ve çocuklarda çok farklıdır. Bu nedenle korku, korku, korku gibi şeylerden korkun. Buna göre, insan davranışları deneyimin derecesine bağlı olarak değişir: bazıları kaçmak isterken, biri saldırgan ve korunuyor, aksine birisi torpora düşüyor.
Binlerce yıldır duyulan bazı korku türleri, kişinin hayatta kalmasına yardımcı olmaya ve yardım etmeye devam etti. Ve abartı yok! Evet, korku bazen hayatlarımızı korur. Yükseklik korkumuz var, bu yüzden açık pencerede pencere üzerinde durma riskini almıyorum. Derinlikten korkuyoruz, bu yüzden şamandıralar için yüzmeye acele etmeyin. Biz korkuyoruz, yabancılardan şüpheliyiz, bu yüzden karanlıkta akılsız sokaklarda yürümemeye çalışın.
Bir çocuğun farklı korkuları.
Yetişkinler genellikle korktuklarını anlarlar ve korkularla daha başarılı bir şekilde başa çıkarlar. Çocuklar korkuyu tarif etmekten daha zor olabilir. Ancak özenli ebeveynlere bakmak, çocuğun değişen davranışını izlemek, çocuğun korktuğunu kolayca ayarlayabilir.
Çocuklarda farklı korku türleri ile ilgili geçici bir zincir gelişimi bile var. Muhtemelen bebeklerde, çocuklar genellikle yemek yememek için gece uyandıklarında ve annenin yakınında olup olmadığını kontrol etmek için vücudunun sıcaklığını hissetmek için ortaya çıkma korkuları vardır. 7-8 yaşında bebekler yabancılardan korkuyorlar. 2-3 yıl - sönük oda, karanlık ve koyu köşeler, yüksek sesler, hayvanlar.
Fakat okul öncesi çocuklarda karanlık ve yalnızlık korkusu ölüm korkusudur. Evet, dört yıl boyunca, çocuk bebeklerin nereden geldiğini öğrendiğinde, hastaları ve yaşlıları “nereye bıraktığını” sorar. Belki de ailenizde sevilen birinin ölümünü yaşadı. Belki çocuk evcil hayvan kaybından şok olmuştur. Küçük bir insan için ölümün ne olduğunu sorgulamak gerçekten zor. Bu nedenle, yetişkinlerin çocuğa bu konuda ne söyleyeceğini önceden düşünmesi gerekir. Çok dürüst olmaya çalışın, basit sözler söyleyin ve hikayenizi somut örneklerle haklı çıkartın (bitkiler tükeniyor, köpek kaçamaz). Çocuktan hala pek bir şey anlamadı, ancak her durumda, yaşamın sahip olduğu en değerli şey olduğunu keşfeder.
Ebeveynler, farkına bile varmadan, “İnoküle” çocuklar her şeyden korkar. Basit bir örnek. Her zamanki canlı kurbağayı bir çocuğun elinde (tabi ki, onun görüşüne göre bu, dünyanın en korkunç hayvanı) gören anne, iğrenerek ve onu algılayan yüzüyle yakaladığında çığlık atıyor: “Ne bir kabus! Şimdi hadi! Ve bu iğrençliğe asla dokunmayın! ”Asıl sebep“ neden olmasın ”belirtilmiyor, ve çocuk kurbağaya düşmanlık ve korku yaratıyor, çünkü sadece annem, bana en yakın insan, bu yaratıktan hoşlanmıyor ve kesinlikle ne kadar kötü olduğunu söylüyor olmuştur.
Harika bir atasözü var: “Korkunun kocaman gözleri var”. Elbette, tehlikeli, neredeyse aşılmaz bir şey hakkında konuşurken figüratif bir anlamda kullanın, ancak her şey çok daha basit ve çok basit bir şekilde çözülmüştür.
Çünkü çoğu zaman insanların korkuları gerçekten büyüktür (büyük, harika gözler) ve adam, üstesinden gelmek için büyük bir irade çabasıdır. Ve uzun zaman alıyor. Psikologlar, ebeveynlerin çocuklara korkularının üstesinden gelmeyi öğrendikleri için birçok iyi tavsiye biliyorlar.
Bir çocuğu resimdeki korkuyu “canlandırmaya” davet edin. Büyük olasılıkla, bebek belirli bir görüntü elde etmez, ancak çocuğun çizerken kullandığı renkleri, bebeği tam olarak neyin rahatsız ettiğini görebilirsiniz. Öyleyse, bu korkunun nasıl yenileceğine dair tavsiyelerde bulunmak için çizime psikologa göstermek arzu edilir.
“Korkuyla” oynamaya çalışın. Ana karakterin çocuk veya en sevdiği oyuncağı olduğu bir peri masalı düşünün. Ve korkunun ortaya çıktığı sahneleri oynayın ve kahraman başarıyla üstesinden gelir.
Karanlıktan korkan çocuklar için “körce yürümeye” çalışın. Bir çocuğunuzun gözlerini bağlamanız gerekir (bir eşarp bandajı kullanın) ve yetişkin veya daha büyük çocuklar, tüm eşyaları bağımsız olarak test etmek için odanın içinde veya evin etrafında dolaşmaya yardımcı oldular “Köşe”.
Çocuğun fantazisini, şeytani canavarı yenmek için yardım edecek olan iyilik veya tılsım anlayışı üzerine çalıştı. Unutmayın, sadece büyük hayalperestler değil, tüm çocuklardan korkar.
Çocuklara bakarken “korkutucu değil”. Karanlık gecenin anne için güzel bir buket çiçek aramaya gittiği iki kardeşin maceralarıyla ilgili uyarıcı bir hikaye.
En önemlisi - çocuğa takma ad vermeyin “Korkak”. Bizler yetişkinlerin sık sık çocuk korkularının gelişmesinin temel nedeni haline geliriz ve sonra bebeğin neden karanlık bir odada uyumaya korktuğunu, kısa bir süre için bile olsa birinin kekemeye ya da titremeye başladığını merak ettik. Çocukların inanılmaz derecede iç içe geçmiş olması gerçeği ve gerçek dışı. Örneğin, çocuklara hikayeler okuduğumuzda, içeriğinde şiddetli, olumsuz bir karaktere sahip, etkilenebilir çocuk, bunun dünya algısına yansır. Masal karakterlerini gerçek varlıklar olarak algılamaya başlar. Bu nedenle, ebeveynler, çocuklara okumak için hangi hikayeleri, çocukların görebilecekleri çizgi filmleri, TV şovlarını “filtreleyerek” dikkatle gözlemlemelidir.