Ne yazık ki, İtalyan havalı el bombası fırlatıcı hakkında çok az şey biliniyor. Ek olarak, bu ürünün yalnızca iki yüksek kaliteli fotoğrafı korunmuştur. Sonuç olarak, örneğin kökeni, teknik özellikleri ve özellikleri bilinmemektedir. Dahası, tarih el bombası fırlatıcısının resmi adını bile tutmadı. Projenin testlerin ötesine geçmediği bilinmektedir. Ancak, mevcut bilgiler, yaklaşık bir resim yapmamızı ve ordunun reddedilme nedenleri hakkında bazı varsayımlarda bulunmamızı sağlıyor.
Savaş konumunda deneyimli bir el bombası fırlatıcı. Namlunun delikli kısmı perde arkasında kaldı.
15 Nisan 1930'da, İtalyan şehri Tivoli yakınlarındaki eğitim alanlarından birinde, gelecek vaat eden birkaç piyade silah modelinin karşılaştırmalı testleri yapıldı. Temsilciler cephanelik şirketler ve ordular atış poligonunda bir dizi tüfek, hafif makineli tüfek, vb. denedi. Ek olarak, bu testler sırasında orijinal pnömatik el bombası fırlatıcı tanıtıldı. Sunulan örneklerin çoğu küçüktü ve bu silahlar normal bir masada sergilendi. Savaşta çok daha büyük bir el bombası fırlatıcı konuşlandırıldı ve ayrıca geleneksel bir düşmandan kum torbaları ile kaplandı.
Ne tür bir tasarım bürosu umut verici bir el bombası fırlatıcı geliştirdi - bilinmemektedir. Nisan 1930'teki test sonuçlarının detayları da eksik. Aynı zamanda, projenin sahada daha fazla inceleme yapmadığı bilinmektedir. Bir sebepten dolayı, İtalyan ordusu bu tür silahlarla ilgilenmedi. Aynı zamanda, gösteri testleri çerçevesinde gösterilen birkaç örnek, orduda seri üretime ve operasyona ulaşmayı başardı.
Hayatta kalan fotoğraflar, el bombası fırlatıcısının yapısını ayrıntılı olarak gösterir ve ayrıca işleminin bazı özelliklerini gösterir. Özellikle, bu, hem tasarımın karakteristik özellikleri hem de ürünün savaş özellikleri hakkında belirli varsayımlarda bulunmanıza olanak sağlar.
Büyük ebat nedeniyle, pnömatik el bombası fırlatıcı atış mesafesindeki pavyonun yakınında konuşlandırıldı. Binanın son duvarında, beraberindeki tüm araçları içeren devasa bir gaz silindiri vardı. Çok uzak olmayan gerçek el bombası fırlatıcıydı. Sıkıştırılmış gaz ve silah tankları esnek bir hortumla birleştirildi. El bombası fırlatıcı kumlama koymadan önce, gerçek atış pozisyonunu taklit ediyor.
İtalyan pnömatik bombası fırlatıcı arr. 1930 bir şövale idi. Bu silahın gövdesi, seri makineli tüfeklerden birinden ödünç alınan bir tripod makinesine yerleştirildi. Bu tür bir makinenin bir ön ve iki arka boru şeklindeki desteği vardı, tepede, silahlara tutturulmuş metal bir blok vasıtasıyla bağlanıyordu. Makinenin tasarımı, iki düzlemde silahların serbestçe yönlendirilmesini sağlar.
El bombası fırlatıcısının kendisi çok ilginç bir tasarıma sahipti ve bazı olağan detayların olmayışının yanı sıra belirli kontürlerle de ayırt edildi. Aslında, bir dizi sabitleme ile donatılmış bir bagajdan, dergiyi yerleştirme sistemlerinden ve basit pnömatik cihazlardan oluşuyordu. Geleneksel görünümün alıcısı eksikti. Buna rağmen, el bombası fırlatıcı görevleri çözebilir.
Görünüşe göre, el bombası fırlatıcı seri sistemlerden birinden alınan mevcut mühimmatı kullanıyordu. Bunun için bir mermi olarak, bir tüfek bombası fırlatıcı Tromboncino M2 ile birlikte oluşturulan el bombası SR28 önerilebilir. Bu ürün arasında silindirik bir bölüm bulunan yuvarlak baş ve kuyruk bölümleri olan bir gövdeye sahipti. El bombasının kuyruğunun X şeklinde bir tüyü vardı. SR2 bombası 38,5 mm'lik bir kalibreye sahipti ve 160 g ağırlığındaydı. Darbeli bir sigortayla tahrik edilen patlayıcı bir yük taşıyordu. Erken bir patlamayı önlemek için sigorta, taşıma sırasında halka ile kontrol edilerek bloke edildi.
Mağazayı kurma işleminde mühimmatın orjinal yerleşimini görebilirsiniz. Arka planda - sıkıştırılmış gaz için büyük bir silindir
Diğer cephanelerin kullanımıyla ilgili bilinen varsayımlar. Dolayısıyla, SR2 bombası yerine, Brixia Modello 45 sistemi için benzer şekilde harici olarak 35 mm'lik bir atış kullanılabilir, ancak bu sürüm büyük olasılıkla gerçeğe uygun değil. Bildiğimiz kadarıyla, bir el bombası kalibresi 45 mm, pnömatik el bombası fırlatıcıdan birkaç yıl sonra - zaten terk edildiğinde - yaratıldı.
Havalı el bombası fırlatıcılarının en büyük kısmı, 38,5 mm kalibreli namlu idi. Sıkıştırılmış gaz kullanımı, varilin göreceli uzunluğunun, el bombasının gerekli ivmesini sağlayabilecek göstergelere artırılması ihtiyacını doğurmuştur. Uzun namlunun ağzında birkaç tane büyük yan pencere sağlanmıştır. Makatta, arka ucuna yakın, makineye sabitlemek için bir cihaz vardı. Kompozisyonunda kavisli bir konik ön kısım ve birkaç arka payanda vardı. Üst takviyede, eksenin montajı için bir dikey toplama sağlayan bir delik vardı.
Solda, namluyu monte etme araçları üzerinde, hortumu bir tanktan basınçlı gaz ile bağlamak için bir bağlantı vardı. Altında, gövdenin sağ tarafında, mağazanın mekanizmalarına gaz temini sağlayan eğimli bir metal tüpün yerleştirileceği bir yer vardı.
İtalyan mühendisler, mühimmat sisteminin ilginç bir versiyonunu önerdiler. Doğrudan bagajın makatına, karmaşık bir kavisli şekli ve köşesi olan bir kesiti olan mağazanın desteği yerleştirildi. Açılı yerleştirilmiş bir çift üniteden oluşan üst kısım, dergi kapak diskine destek görevi görmüştür. Birkaç kuvvet elemanı tarafından tutturulmuş iki yarıdan oluşuyordu. Desteğin alt kısmı, pnömatik cihazlardan birinin üzerine yerleştirildiği mağazanın altına girdi. Ayrıca, eki, mağazayı yerinde tutan klipsli L şeklinde bir parçadır.
Orijinal mağazaya birkaç düzine parçadan oluşan el bombası yerleştirilmesi önerildi. Bu cihaz, sağlam bir tabana sahip yuvarlak bir palettir ve yanda merkezi bir eksene sahip hafif bir çit idi. İsteğe göre yerleştirilmiş çekimleri olan bu tür bir mağaza el bombası diskinin arkasına yerleştirilmeli ve alt vida kelepçesi yardımıyla çalışma konumuna sabitlenmelidir. Görünüşe göre, boşaltma hattına el bombası verme yolu kullanılmamıştır. Mühimmat tipi SR2 yalnızca yerçekimi nedeniyle düşmek zorunda kaldı.
Tam olarak nasıl örgütlendi bombası odasına arz - bilinmemektedir. Alt pnömatik silindirin, bombayı dergiden alan ve namluya iten mekanizma ile bağlandığı varsayılabilir. Ancak, ateşlemeden önce namluyu nasıl kilitleyeceğinizle ilgili hala sorular var. Muhtemelen, doldurma ve kilitleme işlemleri, ortak bir pnömatik tahrik ile ortak mekanizmalar tarafından sağlanmıştır.
Maalesef, korunan fotoğraflar kontrollerin tasarımını ortaya çıkarmıyor; bu da el bombası fırlatıcısının görünüşünü incelemeyi zorlaştırıyor. Büyük olasılıkla, tetik mekanizması veya muharebe vanası silahın sol tarafına kamera lensine uymayan yerleştirildi.
SR2 tipi el bombası
Mevcut verilere dayanarak, İtalyan pnömatik bombası fırlatıcı modunun çalışma prensibini sunmak mümkündür. 1930 d. Bir tabancayı bir konuma yerleştirip gaz tüpüne bağladıktan sonra, dergiyi yerine koymak ve çalışma pozisyonunda tutmak gerekliydi. Makineli tripod makineli tüfek tasarımı gerekli yönde ücretsiz rehberlik sağladı, ancak bir gaz besleme hortumunun varlığı izin verilen yatay alma açılarını önemli ölçüde azaltabilir.
Yetkililerle etkileşime giren hesaplama, el bombalarından birinin hazneye gönderilmesini ve ardından haznenin kilitlenmesini sağlamaktı. Mühimmatın arkasındaki alana basınç altındaki gazın akışı hızlanmasına neden oldu. Nispeten uzun bir namlu, pnömatik sistemin sınırlı yeteneklerine sahip başlangıç hızının kabul edilebilir göstergelerini elde etmemizi sağladı. Böyle bir ivmenin en azından Tromboncino M28 tüfek bombası fırlatıcıya göre daha kötü olmayan bir atış menzili sağladığına inanmak için sebep var. Bir el bombası fırlayıcısının tam olarak nasıl ateşleyebileceği - otomatik yeniden yükleme veya patlamalarla tek elle - bilinmemektedir.
Pilot hava tabancasının tam özellikleri bilinmemektedir. Sadece 160 gram yüksek patlayıcı parça bombasının önemli bir hızda geliştiğini ve optimum bir yükseklik açısında birkaç yüz metreye kadar uçabileceğini varsayabiliriz. Gücü bakımından, mühimmat, zamanın diğer topçu sistemlerinin atışlarıyla karşılaştırılamadı, ancak belirli koşullar altında ilgi çekiciydi.
Bilindiği kadarıyla, 1930'te geliştirilen ve sunulan İtalyan pnömatik el bombası fırlatıcı bazı testlerden geçti ve kısa bir süre sonra tarihi sona erdi. Bu gelişmeye aşina olan uzmanlar ve övgü alması pek mümkün değildi. Sonuç olarak, ürün benimseme ve seri üretim için önerilmedi.
El bombası fırlatıcı arızasının nedenleri açıktır. Özel bir avantajı yoktu, ama aynı zamanda ortadan kaldırılması temelde imkansız olan bir takım karakteristik kusurlarla ayırt edildi. Silahın kendisi küçük boyutu ve ağırlığı ile ayırt edildi ve aynı zamanda kabul edilebilir ateşleme özellikleri gösterdi. Toz şarjı yerine, ateşleme pozisyonunu gürültü ve flaşla çözmeyen basınçlı hava kullanıldı. Aslında bu, orijinal sistemin tüm olumlu yönleriydi. Diğer tüm özellikleri kusur olarak kabul edilebilir.
El bombası fırlatıcı ana sorunu arr. 1930, büyük ve ağır bir gaz tüpünün yanı sıra, içinde bir çalışma basıncı oluşturmak için ekipman kullanma ihtiyacıydı. Bu aletlerin varlığı, el bombası fırlatıcısının kendi küçük boyut ve ağırlığını tamamen dengeledi. Karmaşık taşımak ve dağıtmak için yeterince zordu. Ayrıca, bir el bombası fırlatıcısının yeni bir konuma hızlı bir şekilde aktarılması hariç tutulmuştur.
Ateş gücü açısından, SR2 çekimi için pnömatik el bombası fırlatıcı, mevcut küçük kalibreli harçlardan ciddi şekilde aşağı kalmalıdır. Bu tür silahlar, operasyonun temel özellikleri bakımından el bombası fırlatıcısını aştı. Harçlar daha kolay, daha basit ve ayrıca büyük silindirlere ve kompresörlere ihtiyaç duymuyordu.
15 ateşleme Nisan 1930 g Sol tarafta el bombası fırlayıcısının ateşleme pozisyonunu ve namlusunu görebilirsiniz
Nitekim, el bombası atma prensibi ile el bombası fırlatıcısının gerçek bir avantajı yoktu, fakat aynı zamanda bir takım ciddi sakıncaları da vardı. Temel tasarım problemlerinden tanım olarak kurtulmanın imkansız olması önemlidir. Üretimi ve işletimi kolaylaştırmak ve ayrıca pnömatik sistemler kullanılarak yapılmış yeni bir el bombası fırlatıcısını maskelemek. Böyle bir ilke, asgari olarak silahların çalışmasını engelleyen bir dizi karmaşık, büyük ve ağır ekipmanın kullanılmasını gerektiriyordu. Silahların diğer atma yöntemleri için değiştirilmesi basit bir şekilde imkansız hale geldi.
Mevcut haliyle, bir pnömatik el bombası fırlatıcı arr. 1930, İtalya ordusunun ilgisini çekmedi. Testten hemen sonra, proje gereksiz yere kapatıldı. Muhtemelen sökülmüş olan tek prototip. Montajlı el bombası fırlatıcısının iki fotoğrafı ve derginin yerleştirilmesi de dahil olmak üzere, 15'in Nisan 1930 atıcılarından sadece birkaç arşiv fotoğrafı günümüze kaldı.
Birinci Dünya Savaşı koşulları altında, birçok savaş ordusunda geniş çapta yayılan pnömatik silahlar, mevcut zorluklara kabul edilebilir bir cevaptı. Ancak, daha sonra böyle bir silah nihayet üzerinde bariz avantajları olan barut topçusu tarafından desteklendi. Eski fikri yeni teknolojilerle kullanmaya çalışmak gerçek sonuçlara yol açmadı: Pnömatik sistemler yine istenen sonuçları gösteremedi. Sonuç olarak, İtalyan proje bombası fırlatıcı arr. Test kapatıldıktan sonra 1930. Yeni hafif topçu sistemleri farklı bir görünüme sahipti.
Sitelerin malzemelerinde:
http://modernfirearms.net/
http://archivioluce.com/
http://strangernn.livejournal.com/