Ezra Pound Kimdir?
Ezra Pound Kimdir?
Şair
Doğum tarihi: 30 Ekim 1885, Hailey, Idaho, ABD
Ölüm tarihi ve yeri: 1 Kasım 1972, Venedik, İtalya
Ezra Pound Kimdir?
Hayatı tartışmalarla çevrili Amerikalı şair, çevirmen, editör, eleştirmen ve estetik propagandacı Ezra Loomis Pound (1885-1972), en çok medeniyet tarihinin destansı bir versiyonu olan Cantos’uyla (1925-1960) tanınır.
Pound, Amerikan şiirinde imgeci hareketi kurdu ve etkili bir şairdi. TS Eliot’un şiirlerini ilk tanıtan ve yayınlayan oydu. Son zamanlarda, Eliot’un The Waste Land (1922) adlı eseri için Pound’un önerdiği revizyonların çalışmanın son versiyonunda benimsendiği ve Pound’u 20. yüzyılın en etkili şiirlerinden birinin bir tür görünmez “ortak yazarı” olarak ortaya koyduğu keşfedildi. Ne yazık ki, Pound’un modernist şairlerin ve şiirlerin öğretmeni ve destekçisi ve Doğu ve Anglo-Sakson şiirlerinin tercümanı olarak olumlu rolü, Dünya Savaşı sırasında Faşistleri aktif olarak destekleyen şiddetli gerici anti-Semitik ve ırkçı gösteri tarafından büyük ölçüde gölgelendi. II, savaşın ardından vatana ihanetle suçlandı ve 1945’te yasal olarak deli ilan edildi.
Ezra Loomis Pound, 30 Ekim 1885’te Hailey, Idaho’da doğdu, ancak gençliğinin çoğunu Pennsylvania’da geçirdi. 1901’de Pennsylvania Üniversitesi’ne gitmeye başladı ve iki yıl sonra, 1905’te mezun olduğu New York, Clinton’daki Hamilton Koleji’ne transfer oldu. çalışmalarında. Öğrencileri arasında şair William Carlos Williams da vardı. Indiana, Wabash College’da Fransızca ve İspanyolca öğrettikten sonra Pound, 1908’de bir sığır teknesiyle Londra’ya gitti ve 1920’ye kadar burada yaşadı.
Pound’un ilk yayınlanan cildi olan A Lume Spento’yu (1908), 1909’da Personae of Ezra Pound ve Exultations of Ezra Pound izledi. İlk çalışmalarının çoğu geç romantik tarzdaydı, büyük ölçüde Robert Browning’i taklit ediyordu ve muhtemelen Provençal chansons çalışmasından da etkilenmişti. Pound’un 1917’de belirttiği, kemer sıkma, doğrudanlık ve duygusal özgürlüğün yeni bir “imgeci” şiirini, “kemiğe yakın” bir şiiri çağıran “credo”, Ripostes’ta yayınlanan Portrait d’une femme şiirinde gerçekleşti (1912). ), muhtemelen Henry James’in Portrait of a Lady romanından esinlenmiştir ve TS Eliot’un daha sonraki aynı adlı şiirini etkilemiş olabilir.
Pound, 1914’te devrim niteliğindeki edebiyat dergisi Blast’ı kurdu ve editörlüğünü yaptı ve daha sonra etkisini Eliot’u tanıtmak ve teşvik etmek için kullanarak Harriet Monroe’nun Chicago Poetry’sinin Avrupa editörü oldu . Harriet Monroe daha sonra, “‘Devrim’in başlaması diğer herkesten çok Ezra Pound’a borçluydu” dedi.
Pound, bu dönemde modernizmin müjdesini etkili bir şekilde vaaz etti, ancak kendi şiiri, çoğunlukla öğretilerine uymuyordu. Bir şair olarak kendi sesini, Harvard’dan ayrıldığında olgun tarzını çoktan geliştirmiş olan Eliot’tan çok daha yavaş geliştirdi. Cathay’daki (1915) Çin şiirlerinin “yaratıcı çevirileri” ve “Sextus Propertius’a Saygı” (1918 ve 1919) adlı eseriyle Pound’un karakteristik olgun tarzı yavaş yavaş ortaya çıktı. Hugh Selwyn Mauberley 1920’de Eliot’un “J. Alfred Prufrock’un Aşk Şarkısı” yankılarıyla ortaya çıktığında, Pound sanatsal olgunluğa ulaşmıştı.
1918’de Pound, modern demokratik toplumun başarısızlıklarını açıklamak için, ekonomik ve politik teoriye ömür boyu süren saplantısının en eski kanıtı olan Birinci Dünya Savaşı’nın nedenlerini araştırmaya başladı. 1920’den 1924’e kadar Pound, Gertrude Stein ve onun parlak Amerikalı gurbetçi çevresi ile ilişkili olduğu Paris’te yaşadı. Dönemin avangard edebiyat akımlarına hakim oldu. 1924’te hayatının geri kalanının çoğunu burada geçirdiği İtalya’ya taşındı. Başyapıtı Cantos’un ilki 1925’te yayınlandı. 2. Dünya Savaşı’ndan önceki yıllarda şiirlerinin yanı sıra ekonomi, sanat ve Doğu edebiyatı üzerine kitaplar yayınladı ve Milano’daki Bocconi Üniversitesi’nde Thomas Jefferson üzerine dersler verdi. ve Martin Van Buren.
1941’de Pound, Roma’dan Amerikan savaş çabalarına saldıran propaganda yayınlamaya başladı. Demokratik kültürden tamamen hayal kırıklığını ifade eden yayınlar, sanatın ve sanatçının toplumdaki uygun doğası ve işlevi hakkında büyük ölçüde kişisel eleştirilerdi – bu nedenle, savaştan sonra Amerikan hükümeti tarafından vatana ihanetle suçlanması çoğu sanatçı ve eleştirmen tarafından kınandı. . İtalyan hükümeti, Pound’un vicdanına veya bir Amerikan vatandaşı olarak görevlerine aykırı herhangi bir şey söylemeye zorlanmaması talebini sadakatle yerine getirmişti; yayınları, anavatanını yok edilmesi çağrılarından ziyade zayıflatıcı bir demokrasi olduğunu düşündüğü şeyden “kurtarmak” için yanlış yönlendirilmiş girişimlerdi.
Pound, vatana ihanet iddiasıyla 1945’te Amerika Birleşik Devletleri’ne iade edildi, ancak hiçbir zaman yargılanmadı. Avukatı başarılı bir delilik iddiasında bulunduktan sonra, Pound kendini Washington, DC’deki St. Amerikan mektuplarının önde gelen isimleri, 1958’de Pound’un iddianamesinin reddedilmesinde etkili oldu. Aynı yıl Pound, bir tartışma fırtınası altında St. Elizabeth’s’den serbest bırakıldı ve hemen İtalya’ya döndü.
Pound, Napoli’ye döndüğünde toplanan fotoğrafçılara faşist bir selam verdi ve yaşayan en büyük şair olduğunu iddia etti. Merano’daki evine döndü ve bahçecilik yapmaya, üzüm dikmeye ve tabii ki yazmaya başladı. Hayatının bu dönemi 1962’de kalp krizi geçirerek kısaldı. Daha sonra çok anlaşılmaz oldu ve nadiren kimseyle konuştu. Cantos serisini bitirmek için bir “cennet” bulmaya çalışarak sürekli olarak tekil bir proje üzerinde çalıştı. Venedik sokaklarında uzun yürüyüşler yaptı ve arkadaşlarının dediği gibi kendisiyle ve hayatıyla hesaplaşmaya çalıştı.
Pound’la anlaşmaya çalışan başkaları da varmış gibi görünüyordu. Öldüğü yıl, Amerikan Sanat ve Bilim Akademisi, diğer yazar ve eleştirmenlerin Pound’a Emerson-Thoreau Madalyası verme talebini geri çevirmişti. Akademi, 13’e karşı dokuz oyla, onun harika bir yazar olduğunu belirtmelerine rağmen Pound’u ödüllendirmeme kararı aldı. Pound’un siyasi görüşlerini ve geçmiş davranışlarını, ödülü reddetmesinin ardındaki sebep olarak gösterdiler.
Pound, 1 Kasım 1972’de San Marco Meydanı yakınlarındaki evinde hastalandıktan sonra bağırsak tıkanıklığı nedeniyle Venedik Sivil Hastanesinde öldü.
Pound’un kafası karışmış ve muğlak bir estetik olan erken dönem imgeciliği, şiiri bilimsel olarak saygın kılma girişimiydi. Şiir aracılığıyla, anlatılan gerçek nesnenin tam eşdeğerini sözel imgelerde sunabilmeyi umuyordu, böylece şiirin deneyimi okuyucuda nesnenin kendisinin doğrudan deneyiminden kaynaklanan aynı duyumları yaratacaktı. Pound, imgeci bir şiirin yapımında kullanılan bilinçli ve bilinçsiz seçim ve kontrolün miktarını asla kabul etmedi ve kendi çalışması, nesnelci teorisini yalanlayan bir kişiselciliği örnekledi. İnsan zihninin yaratımlarının her zaman o zihnin süreci tarafından şartlandırılmış olması gerektiğini kendisine bile asla kabul etmedi.
Pound’un imgeciliğinin belki de en iyi örneği, yalnızca iki satırı olan “In a Station of the Metro”dur: “Bu yüzlerin kalabalıkta belirişi; Yapraklar ıslak, kara bir dalda.” Şiir, format olarak, daha sonraki “ideogrammatik yöntem” teorisi için coşkuyla otorite olarak bahsettiği, ancak yerli dini imalarını hiçbir zaman tam olarak anlamadığı Japon haiku şiirine benzer. Karakteristik olarak Pound, çeşitli estetik teorilerini desteklemek için gerçek bağlamlarına veya anlamlarına pek aldırış etmeden tüm dünya literatüründen örnekler verdi; her şey kendi zihninin hatlarına uyacak şekilde şekillendi.
Pound’un en eski ve en yaratıcı çevirilerinden biri olan “The Seafarer” (1912), Anglo-Sakson şiirinin benzersiz ünsüz “sesini” parlak bir şekilde yeniden üretir, ancak karakteristik olarak, ayrıntısı ve olayı, onun bireysel amaçlarına uyacak şekilde önemli ölçüde revize edilmiştir. Daha sonraki Cantos’ların çoğu, Anglo-Sakson seslerine hakim olduğunu gösteriyor. Hugh Selwyn Mauberley , Pound’un Cantos boyunca kendisine hizmet edecek kişiliği yaratmasına damgasını vurdu . Dünya tarihi bağlamında yaşam boyu süren bir benlik keşifleri dizisi olan Cantos’un anlayışında Walt Whitman’a bir borç öneriliyor . Ancak Kantolar , temel olarak yerleşik değişmez sözcüklerin eklenmesi yoluyla ilerler.Tarih, oysa Whitman’ın yöntemi daha organikti, dünyayı metaforik olarak kuşatmak için hareket eden kişisel bir efsane şekillendiriyordu.
Pound’un bir şair olarak itibarı, nihayetinde kalitesi eşitsiz olduğu bilinen Cantos’a dayanmalıdır. Whitman’ın Song of Myself’inden ya da Herman Melville’in Clarel’inden daha uzun, ki bu eserlerle karşılaştırılabilirler, ilk birkaç örnek dışında saplantılılıkları, ahlaki duyarsızlıkları ve okunamazlıkları nedeniyle gözle görülür şekilde daha az başarılılar. Pound’un bilimsel nesnellik iddialarına rağmen, Kantolar aslında son derece özneldir ve ahlaki açıdan sorumsuzdur. “İdeogrammatik yöntem” konusundaki argümanlarına rağmen, tarihin apaçık bir “gerçek” olarak ele alınması, imgeci bir şiirdeki imge tarzında ne ahlaki ne de felsefi olarak savunulamaz.sadece basmakalıp kahramanlar ve kötüler; tam merkezinde hareket eden ve acı çeken insanlığı sunmakta başarısız olan tarih hakkında bir şiirdir. William Butler Yeats’in Pound’un kötü adamları hakkında söylediği gibi, onları “açıklanamayan özelliklere ve güdülere sahip habisler, bir çocuğun canavarlar kitabından fırlamış grotesk figürler” olarak sunuyor. Pound’un en iyi bilinen sloganı “Yeni yap!” Kendini “onu insan yapmaya” teşvik etse daha iyi olabilirdi.
Kantolar , tarihi mevcut deneyimin anlamı için bir ipucu olarak kullanmaya yönelik uzun bir Amerikan destansı geleneğinin parçası olsalar da ve Emerson’un gerçeği biçim ipucu olarak vurgulamalarına rağmen, ana itici güçleri Pound’un “” için kendi temelde duygusal nostaljisi olmaya devam ediyor. daha asil, daha “kahramanca” geçmiş çağlar ve çağdaş dünyaya yabancılaşması. En iyi şiiri, kariyerinin en önemli çalışmasında değil, yaratıcı çevirilerindedir.
1920’de Mauberley’in yayınlanması kadar erken bir tarihte , Pound bir sanatçı ve düşünür olarak gelişmeyi bıraktı. Son Cantos’u , modern dünyayı “dişlerinden çıkmış yaşlı bir orospu … beceriksiz bir medeniyet” olarak tanımladığı, tamamen başardığı ilk çalışmasının antidemokratik imalarından yalnızca sıkıştırılmış ima derecelerinde entelektüel olarak farklıdır. Cantos’un muazzam tarihsel bilgisi ve entelektüel özelliği, onları birçok okuyucu için neredeyse çözülemez kılıyor . Gerçekten de, geç dönem “Rock Drill” Cantos’un okunamaz olması amaçlanmış, sayfada anlaşılır şiirden çok uzamsal heykel olarak düzenlenmiştir.
Pound’un çağdaş şairler üzerindeki etkisi, Zen ve Whitman’a olan mevcut ilgiyi daha doğru bir şekilde örnekleyen William Carlos Williams’ınkiyle karşılaştırıldığında küçüktür. Ancak “derin imge”yi keşfedenler, Pound’un yapıtında yeni bir poetikanın ipuçlarını bulurlar.