Büyük Vatanseverlik Savaşı’nın savaşlarını yakalayan fotoğraf ve film filmlerinin karelerinde Sovyet büyük kalibreli silahlar ve düşmanı vuran silahlar çok sık görülür. Bu nedenle cahil bir insan, Kızıl Ordu'nun Wehrmacht ile yüzleşme sırasında neyle, neyle ve ağır toplarla ilgili sorun yaşamadığı izlenimini edinebilir. Ancak, bu durumdan uzaktır.
Mareşal Mikhail Tukhachevsky'nin çalışmalarında defalarca olumsuz anlardan bahsettim. Ancak hiçbir şey yapılamaz, Kızıl Ordu için çok üzücü sonuçları olan, desteklediği “yeniliklerden” biri hakkında bir kez daha hatırlamak gerekli olacak.
PARADOXES TALEP AÇIKLAMALARI
Bence, Fin tarihçileri 1939-1940 Kış Savaşı'nı değerlendirmede nesnel olsalardı, o zaman Tukhachevsky'ye ait bir anıt, “Finlandiya'nın Kurtarıcısı” yazıtı ile Helsinki'nin merkezinde dururdu. Fakat Suomi, “Stalin'in imparatorluğunun”, büyük komutan Mareşal Carl Gustav Mannerheim dehası ve Fin askerlerinin olağanüstü cesareti sayesinde kuzey batı komşusunu yenemediğinden emin.
Peki iki olguyu nasıl açıklayabiliriz? İlk olarak, Kış Savaşı'nın başlamasından üç ay önce Kızıl Ordu, Khalkhin Gol Nehri üzerinde Japon birliklerini yendi. Bizim ve Japon birliklerimizin kayıpları sırasıyla 6515 ve 25 kişiydi. Ancak Kış Savaşı'nda Kızıl Ordu sadece 000 kişiyi öldürdü ve Finliler - 71 kişi. Khalkhin Gol'deki savaşlarda Japon uçaklarına ve tanklar 1939-1940'ta tüm Fin ordusunda olduğundan bir buçuk kat daha fazla.
Dahası, Finlandiya piyadelerinin eğitimi ve silahlandırılması Japonlardan çok daha kötüydü. Kendini feda etmeye hazır olma ve el ele mücadele etme yeteneği hakkında konuşmaya gerek yoktur. Son olarak, Finliler yıllardır 20 için kimseyle savaşmamış ve askerlerin çoğu rezervden çağrılmış, yıllardır Çin'de mücadele etmiş olan birimler Khalkhin Gol'de savaşmıştır.
Diğer rakamlar daha da çelişkili: 1939-1940'te Sovyet bölümleri, 2,5 ayında sınırdan Vyborg'a ve 1944 günlerinde Haziran'da 11'a yükselmeyi başardı! Yani, 44-m'deki birliklerimiz yedi kat daha hızlı hareket etti. Aynı zamanda, Kış Savaşı sırasında, Finlandiya ve SSCB birebir savaştı ve Haziran 1944'ta Kızıl Ordu, Barents'ten Karadeniz'e kadar olan 3000 kilometrede cepheye savaştı. Ve neredeyse aynı anda Karelya İsthmus’a yapılan saldırıyla, “Bagration” operasyonu Belarus’ta başladı.
Bu paradoksları nasıl açıklayabilirim? Hiç şüphe yok ki, Kış Ordusunda Kızıl Ordu komutası birçok hata yaptı. Ancak, elbette, Kızıl Ordu'daki başarısızlıkların ana nedeni, Mannerheim Hattı'nda Fin-milyoner (bir tane inşa etmek için bir milyon Fin damgası kaldı) ile başa çıkabilen topçu sistemlerinin olmamasıydı.
SSCB ve Finlandiya arasındaki savaşın başında kabul edilen en güçlü Sovyet topçu sistemi olan X-NUMX-mm obüs B-203 - bu tür bir kalenin duvarına ancak iki mermisi aynı noktaya çarptığında girebilirdi. Doğru, Kızıl Ordu’da yılın 4-mm silah modeli 305 de vardı. Mermisinin ağırlığı, B-1915'teki 377 kg ve 100 kg'dir. Bununla birlikte, tamamen anlaşılmaz nedenlerden ötürü, 4, tamamen savaşa hazır olan 30-mm howitzers, Belarus Askeri Bölgesi'ndeki tüm savaş boyunca boşta kaldı.
Neden 20-30-ler'deki SSCB'de özel bir güç (OM) tek bir araç yaratmayı başaramadı? Başlamak gerekirse, Ocak 1 ile, 1918 mermi ağırlığına sahip dört 406-mm dört kanadının ilk partisi olan kg, yılın 883 tarafından Obukhov tesisinde üretildi. Hazır olma durumları, 75 ile 35 arasında yüzde idi.
Ulusal Ekonomi Arşivi'nde, bir soruya adanmış 20'lerin başlangıcındaki yazışmaların dolgun hacmini çalıştım: bir soru sormaya mahkum: nasıl olur da olmasın. Sonunda, birileri hurdaya çıkmalarını emretti ...
1931 yılında, Müdürlük iki görev verdi: Rheinmetall'den Alman mühendislerin çalıştığı KB-2, geleneksel bir vagonda bir 305-mm obüs tasarımı ve Bolşevik fabrikasına - tripleks (400-mm harçlar, 305-mm howitzers ve Paletli araçlarda taşınabilen katlanabilir tip 203 mm toplar). Ek olarak, Bolşevik fabrikasının mühendisi Chernyavsky, kendi inisiyatifiyle tripleks için bir proje hazırladı (geleneksel bir silah taşıyıcısında 400-mm harç, 305-mm obüs ve 203-mm tabanca). 1932 yılında, İşletme Bölümü tüm projeleri gözden geçirdi ve AU Genel Oturumunda, “400 / 305 / 203-mm Bolşevik'in bir prototipin geliştirilmesi ve üretilmesi için birleştirilmiş sistemin projesini onaylamak için ve KB-2'in ve diğer iki projesinin projeksiyonunu onaylamak için bir karar alındı; .
Söylemeye gerek yok, eğer 1931-1932'te, Sanat yönetimi veya Chernyavsky projesinde tam ölçekli bir çalışma başlamış olsaydı, 1939 tarafından Kızıl Ordu, birkaç düzine özel güç uygulardı. Yeni 305-mm howitzers ve 400-mm harçlar, bu haftaki Fin milyonerlerini demirböceklerine çarptı, Kış Savaşı'nın sonucu hem askeri hem de politik olarak tamamen farklı olurdu.
YETERSİZ PLUS YANLIŞLANMASI
Ancak, beceriksizliği nedeniyle, Tukhachevsky ve Şti. Özel iktidar topçu kurma planlarını tamamen engelledi. İlk başta, bu rakamlar yeni silahların mermilerle, yani poligonal, tüfek veya alt kalibre ile ateşlenmesini istedi. 203'tan 368 mm'ye kadar her üç kalibrede en egzotik mühimmat düzineleri test edildi.
Tartışması kolaydır: bilim ve teknolojinin gelişimi, hatalar ve yanılsamalar olmadan imkansızdır. Kutsal gerçek! Ancak bu hataların ve sanrıların çoğu ön tasarım aşamasında, çeşitli teknik toplantılarda ve konseylerde ortaya çıkar. Ancak, insanlar silahlanma sekreter yardımcısı (eğitim - piyade okulu) milletvekili M. N. Tukhachevsky, ağır sanayi bakan yardımcısı ve I. P. Pavlunovsky, Ana Seferberlik Dairesi başkanı (üç paroşal okul sınıfı), teknik komiseri S. Ordzhonikidze (istenmeyen sağlık görevlisi) Kurchevsky ve Bekauri gibi maceracılar.
Konseylerde ve toplantılarda dürüst uzmanlar projelerin gerçekliğini ve saçmalıklarına dikkat çektilerse, derhal “halkın düşmanı” olarak etiketlendiler. Silahların prototiplerinin test sonuçları tahrif edildi, çoğu zaman testler hiç yapılmadı. Bu nedenle, Kurchevsky’nin dinamo aktif top örneklerinden 20’inden daha az bir seri, tam bir test yapmadan - fabrika, tarla ve askeri - testlere başlandı.
Tipik bir örnek: SSCB'de yılda 1920'ten 1938'e kadar sürekli test edilen tüm yangın söndürücü mermiler, Petersburg yakınlarındaki Volkov sahasında 1865-1875 kadar erken testlerden geçti. XIX ve XX yüzyıl gibi denemelerin yüzlerce raporunu şahsen okudum. Ve sahtekarlığı atarsak sonuç tamamen aynıdır. Önceden tek bir tedavi edilemeyen poligonal, alt kalibreli, yivli ve diğer zehirli kabukları tek bir hastalığı ortadan kaldırmadan yüz milyonlarca insanın ruble harcanması neden gerekliydi?
Bu arada, sabot mermileri ultra uzun mesafeli atışlar için tasarlandı ve 1941'un sonunda Almanlar cepheye uygulayana kadar hiç kimse tanksavar sabotaj kabukları bile düşünmedi. Ve bir başka ilginç gerçek: ilk olarak, 1920-1938 ve 1865-1875 Testleri Kimlik benim tarafımdan değil, bu çarpıcı tesadüfler hakkında Halkın Savunma Komiserine NKVD'ye bir kopyası gönderen akıllı bir toplayıcı tarafından keşfedildi.
1934'te, Tukhachevsky ve Co. özel güçteki tüm yeni araçların kendinden tahrikli bir tabanca üzerine monte edilmesini istedi. Atış da ondan yapılmak zorundaydı. Aynı kendinden tahrikli cihaz, sadece tasarımcıların iltihaplı kafalarında vardı.
Aralık 1934'teki İşletme Bölümü konferansında, 203-mm top ve 305-mm obüsün kendinden tahrikli bir makinedeki projeleri ele alındı. İkincisinin iki bağımsız projesi Bolşevik fabrikası ve Pilot Fabrikası tarafından geliştirilmiştir. Kirov.
Sonunda, sistemin ağırlığının 106 tona ulaştığı ve uzunluğun 12 metreyi aştığı ortaya çıktı. Boyutlar, kendiliğinden tahrikli raylarla taşınmasına izin vermedi, köprülerin büyük çoğunluğu kütlesine dayanamadı. Yoldan sıkışmış olsaydı, onu çıkaracak hiçbir şey olmazdı ...
Sadece Tukhachevsky’nin OM silahlarının yaratılması konusundaki çalışmalarının tüm hızıyla kaldırılmasından sonra yapıldı ve bürokratları ve işçi işçilerini korkutmak için onlara “Stalin’in Emri” adı verildi.
1937 yazında, önde gelen Sovyet topçular komisyonu, Çekoslovakya'daki Skoda tesisini ziyaret etti. Orada 210-mm silah ve 305-mm howitzer örnekleri sundu. Silahın namlusu astarlanmıştı ve howitzers - bond. Her iki sistemin de kapıları yatay olarak takılır, yükleme ayrı kovanlıdır. Kendimi yazarın ifadesinden alıkoymayacağım: komisyonun raporunda, Silahlı Yönetim Bölümü'nden bir salak “ayrı dava yükleme” yi vurguladı ve cesurca şöyle yazdı: “Bu bir eksi - bir kukule ihtiyacın var”.
Gerçek şu ki, özel güç de dahil olmak üzere tüm Alman topçu sistemleri, hatta Dora 800-mm topunun, kartuş yüküne sahip olması.
Bu paçavra nedeniyle, Sovyet meslektaşlarının üretimi - X-NUMX-mm top Br-210 ve X-NUMX-mm obüs Br-17 neredeyse bir yıl sürdü. Kama kapılarının pistonlu parçalarla değiştirilmesi gerekiyordu, vs. Kartların ucuz bir tasarruf sağlaması durumunda, OM araçlarının net bir şekilde parçalandığını unutmayın - peki, 305, peki, 18 üniteleri ve yeniden işleme araçlarına harcanan para kartların üretiminde tasarrufla karşılanmadı. .
1939 - 1940'in sonunda tamamen evsel sistemlerin tasarımı başladı: 450-mm howitzers Br-23 ve 500-1060 shell ağırlıklarına sahip 1500-mm howitzers. Her iki sistem de katlanabildi: 20-26 t ağırlığındaki araçlar, traktörlerin arkasına 25-30 km / s hızla taşındı.
YIL 1941 İÇİN
Ama ne yazık ki savaş bekleyin istemedim. Büyük Vatanseverlik Savaşı'nın başlangıcında, RVGK'nın özel topçuları, 281'in obüs topçu alayından, (30 305-mm modelinin obje 1915 modeli), ayrı ayrı bölmeler ve iki ayrı pil ve XEUME-XUUM-XUUM-XUUM-XUUM-XEUM-XUUM-XUUM-XUUM-XEUM-XUUM-XHUME-XUUM-XEUM-XA-X-X-X-X-X-X-X''lık-X-10'''luk bir bataryası ile yapıldı. harçlar) ve ayrıca bir (15-y) ağır top topçu alayı (305 280-mm top Br-524), 24-i ve 152-i top ağır piller (iki 2-mm top Br-1). XGUMX 6 mm B-152 howitzers ile donanmış RVGK ve yüksek güçte topçu - 2 alayı vardı.
Kızıl Ordu, 22 Haziran Ayı 1941'unda, 25 280-mm model Schneider Schneider harçlarına ve yılın 1915 model XXUMX-47-mm Br-280 harçlarına sahipti. 5-mm 280 harçları, sekiz ayrı topçu taburuna özel güç kullandı. Yılın 48 modelinin bir diğer 24 harcı ve dört adet 305-mm su tiryatı depolarda, fabrikalarda ve depolama alanlarındaydı.
280-mm Schneider harç ve Br-5 için mermilerin aynı olduğu ve şarjların farklı olduğu belirtilmelidir. Kabuklar sadece eski kafalı, yani kısa boyluydu. Haziran ayında 1941, yılın 7 modelinin itici güçleri için yaklaşık 280 binlerce 7,5 mm mermi ve 305 binlerce 1915 mm mermi vardı.
Haziran ayına kadar 1941, neredeyse büyük ve özel güç topçularının savaşa hazır parçaları batı bölgelerinde yoğunlaştı. Bu parçalarda toplam 517 203-mm B-4 howitzers, 17 280-mm Schneider harç ve 39 280-mm B-5 XNUMX mm vardı.
İlginçtir ki, yılın 305 modelinin 1915-mm howitzer'ları Donanma'da da mevcuttu. Vladivostok yakınlarında dört silahlı bir batarya numarası 911 ile silahlandılar. Filosunda 1788 yüksek patlayıcı 305 mm obüs kabukları vardı.
Böyle meraklı bir gerçeği söylememek imkansızdır. 20-30-lerde ordu komutanlığı, yılın 305 modelinin 1915-mm kanadını, 305-mm gemi toplarıyla ateşlendi. Sonuç olarak, Mermiler, yılın 1907 modeli için ve 1911-mm obüsünden yılın 305 modeli için ateşleme tabloları oluşturuldu. Bunun için özel bir indirimli ücret seçildi: 1907 model mermi için 28,46 kg ve 1911 model mermi için 24,3 kg barut.
Efsane YAŞAM
Yazar yanlışlıkla kabuklar hakkında sıkıcı veriler vermez. Ne yazık ki, yerli ordudatarihsel Literatür uzun zamandır hem Kızıl Ordu'da hem de SSCB Donanmasında mühimmat sıkıntısı hakkında konuştu. Aslında, tüm savaş sırasında, filo mermilerin üçte birini toplam kaynaktan 130 mm ila 406 mm kalibrede ateşlemedi ve OM'nun topçusunda bile her zaman aşırı miktarda mühimmat vardı. Başka bir şey, bireysel askeri liderlerin slovenliği nedeniyle birimlere zamanında teslim edilmemesidir.
Ve gerçeği söyleyelim - yetersiz yetersiz generallerimiz vardı. Böylece, Finlandiya savaşında, Schneider'in 280-mm harçlarından "rahatsız edici ateş" yollarında yol gösterme ve uzun menzilli silahlardan Büyük Vatanseverlik Savaşı'na ateş etme emri verildi: "Mermiler tamamen tükenene kadar düşman yönünde ateş etme". Ve bu Suvorov-Rezun'dan değil, çok gizli belgelerden bir alıntı.
Makalenin hacmi, topçu traktörlerinin eksikliği ve kötü teknik durumları hakkında konuşmamıza izin vermiyor. Sonuç olarak, tam olarak araçların yetersizliğinden kaynaklanıyordu ve yalnızca nadir durumlarda 1941 yaz-sonbahar kampanyasında düşmanın etkisinden dolayı, nadiren 75 203-mm ve dokuz 280-mm bölücüsü kaybedildi. Bu bağlamda, Ağustos ayında 1941-th tüm silahları OM'ya derin arkaya gönderme kararı verildi. Özel güç silahlarının üretimi neredeyse durduruldu ve onlar için cephaneler önemli ölçüde azaldı.
YENİLENMESİ
Tankların, uçakların ve saha silahlarının mevcudiyeti ve serbest bırakılmasıyla ilgili bilgiler, Brezhnev zamanlarında bile artık bir sır değildi, ancak OM topçusu ile ilgili veriler henüz yayınlanmadı. Bu nedenle, okuyucuyu bir masa ile yormaya teşebbüs ediyorum.
Ağustos ayında, 1944, RVGK topçularının bir parçası olarak, özel güçte iki topçu birimi kuruldu. Her biri dört adet 211-mm'lik harç harcı (21 cm Mrs. 18) ile donatıldı. 203-mm howitzer'larımızdan farklı olarak, bir tarayıcıya değil, bir tekerlekten çekişe sahiplerdi ve çok daha hareketliydi. Bununla birlikte, 21-cm harçların en iyi tahmini, generallerimizin onu özel güç sistemlerine ve B-4'i yüksek güç sistemlerine atfettiğidir. Ayrıca, savaş konumunda Bayan 18, B-4'ten çok daha hafifti.
Aralık ayında, 1944-mm toplar dört ayrı bölümleri ve Br-152 ve dört ayrı 2-mm toplar Br-210 temelinde üç ayrı özel güç (17-th Muhafızları, 18-X ve 1-th) ayağı ile yılın 2 ürünü kuruldu. Her biri üç adet iki toplu akü, Br-2 ve bir adet iki toplu akü, 210-mm toplardan oluşuyordu. 1944'un sonunda bu alaylar öne doğru gitmişti.
Toplamda, 1944 tarafından Kızıl Ordu, dokuz adet X-NUMX mm top, Br-210'e sahipti. Tam olarak 17'ta hazırlıklılıkla mücadele etmek için getirildiler. Atış masaları ilk onlar için yayınlandı ve 1944 binlerce 4,2 mm mermi 210 yapıldı. Merakla, 1945'in ilk yarısında, 210 mm mermiler serbest bırakılmadı.
Yılın 305-mm obüs modeli 1939 (Br-18) sadece üç parçadan oluşuyordu. Moskova IN'deki savaşın sonunda yer alan ve özel bir güç olan 233-th ayrı özel topçu biriminin oluşumuna gittiler. Görünüşe göre, bu araçlar yetenekli değildi.
1944-1945'te, 16 X.UMX X.UMX K.211 yakalanan 38 topları, özel güç toplarına dahil edildi. (Muhtemelen bu, generallerimizin diğer 21-cm Alman toplarını nasıl adlandırdığıdır.) Bu silahlar, 120 km aralığında 33,9-kg mermileri ateşledi. İstiflenmiş pozisyonda Ağırlık K.38 - 25,3 ton. İstiflenmiş pozisyondaki sistem üç vagonda taşınmıştır.
211-mm K.38 topları dört ayrı OM topçu taburunu silahlandırdı. Her birinde dört silah vardı. Ve iki OAD OM öne çıkmadı.
MÜCADELE ÖRNEKLERİ
Özel elektrikli el aletlerinin savaş koşullarında kullanım yoğunluğu en iyi şekilde mermi tüketimi ile gösterilir. Böylece, tüm savaş için, binlerce mermi, Br-39,4 (kayıp dahil) 2 silahlarına gönderildi. Bunlardan 8,1 1943'ta bin, 9,9 1944'ta binlerce ve 6,4 1945'ta binlerce.
İlk bin 280-mm kabuk 1943 yılında, bir başka 4,7 bin - 1944-m ve 8,45 bin - 1945-m içinde harcandı.
305'ten bu yana ilk kez, 1917'un Haziran ayında Karelya İsthmus savaşlarında 1944-mm howitzers kullanıldı. 280-mm harç Br-5 ve 305-mm howitzers ile donanmış beş OM bölümü orada konuşlandırıldı. Haziran ayında, Karelian Isthmus'ta yılın 1944'inde yaklaşık beş yüz 305-mm obüs kabuğu harcandı.
Sonuç olarak, Mannerheim hattını kırıp Vyborg'a çıkmak sadece 11 gün sürdü. Davaya 305 mm obüs ve Baltık silahı ateşiyle karar verildi filoyanı sıra ağır tanklar KV ve Churchill.
OM topçusu, faşistler tarafından bir kaleye dönüştürülen şehirlerin saldırılarında son derece etkili oldu - Berlin, Poznan. Birinci Dünya Savaşı’nın Alman İmparatorluğu’nun en güçlü kalesi olan Koenigsberg’in yakalanmasında özellikle süper toplarımızı ayırt etti.
Doğu Prusya'nın başkentinin tahkimatlarının o kadar güçlü olduğunu ve 280-mm ve 305-mm mermilerin bile girmesinin her zaman mümkün olmadığını belirtti. Bu yüzden, Teğmen Albay S.S. Maltsev'in OM bölümü (altı 280-mm harç Br-5) V numarasına ateş etti. 73 280-mm beton kabuğa çarptı, ancak sadece iki delik vardı. Yine de, 12 Nisan gününün 6 saatleri arasında, kale ateşe dönüşmüştü.
X-NUMX-mm kantarcıları B-203 ve 4-mm A-122 toplarının kalelerdeki etkisinin etkisiz olduğu ortaya çıktı. Böylece, 19 120-mm kabukları ve 203 240-mm kabukları Fort No. IV'te ateşlendi. Sonuç, tuğla ve beton duvarlardaki çukurlardır.
24 saatten fazla bir süredir, 329 Topçu Birimi OM (altı 305-mm obüs) VIII. Kale'ye ateş ediyordu. 78 isabet kaydedildi. Ancak, delikler sadece beş idi. Aynı zamanda, yalnızca sağ donatı caponier tamamen tahrip edildi.
Königsberg’i ele geçirme raporlarındaki gerçekler, Sovyet OM topçularının etkinliği konusunda birileri hakkında şüpheler doğurabilir. Ancak burada, aynı Alman topçu silahlarının 1941-1943 yıllarında da benzer sonuçlar gösterdiğini hatırlatmakta fayda var.
Bu yüzden, Leningrad kuşatmasının tamamı için, "Krasnaya Gorka" kalesinin 305-mm kule kurulumları, Almanlar üzerlerinde yüzlerce ağır mermi ateşlemesine rağmen asla başarısız olmadı. Sevastopol’da, sekiz ay boyunca 30 ve No. 35 bataryaların kule montajları, tüm kalibratörlerin Alman silahlarının ateşine ve Luftwaffe’nin darbelerine dayandı. Almanlar, iki ton mermi 615 mm harç yardımı ile kuleleri yıkmayı başardı.
Söylemeye gerek yok, Sovyet 450-500-mm howitzers'ın ilk mermileri Konigsberg kalelerini yok ederdi. Ancak, daha önce de belirtildiği gibi, ne yazık ki, tüm bu howitzers projede veya prototiplerde kaldı. Bununla birlikte, OM’nın topçuları, Koenigsberg’in yakalanmasına büyük katkı sağladı ve binlerce Sovyet askerinin hayatını kurtardı.
Berlin operasyonu sırasında atılım bölgelerinde, yine RVGK'nın büyük ve özel bir gücüne sahip silahları başarıyla kullandı. Örneğin, Belarus Cephesi'nin 8'in 1-Muhafız Ordusunda, 1-th OM top alayı (iki 210-mm top Br-17 ve altı 152-mm top Br-5), 34-ОДД ОМ (altı) 280-mm harçlar Br-5) ve 322-th OAD OM (altı 305-mm howitzers).
İkinci Dünya Savaşı, özel güçten inenlerin ve harçların en etkili olduğunu onayladı silâh Betonarme tahkimatların fırtınası sırasında ve aynı zamanda büyük taş evlerin bulunduğu şehirlerde yapılan sokak savaşlarında. Uçaklar bile en azından güdümlü bombaların kullanımına kadar onlarla rekabet edemedi.