Tetanoz, Clostridium tetani bakterileri tarafından oluşturulan ciddi bir enfeksiyondur. Toz, toprak, dışkı dahil her yerde bulunur. Sıklıkla kişinin boyun ve çene kaslarında şiddetli kasılmalara neden olduğu ve kişi ağzını açamadığı için “Kazıklı Humma” olarak da adlandırılır.
Vanderbilt Üniversitesi’nden bulaşıcı hastalık uzmanı Dr. William Schaffner, “Tetanoz bakterileri vücuda açık ve derin yaralar yoluyla bulaşabiliyor. Tehlikeli olan, yaranın kendisidir. Paslı olsun olmasın, üzerindeki bakterilerle cilde nüfuz eden ve bakterilerin vücuda girmesini sağlayacak bir tünel oluşturan herhangi bir nesne tetanoza yol açabiliyor.” diyor.
Peki tetanoz enfeksiyonu neden sıklıkla pas ile ilişkilendiriliyor?
Dr. Schaffner, “Her nedense, paslı bir çiviye basmak eşittir tetanoz olmak şeklinde bir algı oluşmuş durumda. Burada altı çizilmek istenen şey, paslı objelerin yüksek ihtimalle bu bakterilerin bulunabileceği kirli ortamlardan geldiğini belirtmek. Ancak gerçek şu ki, birisinin tetanoz olması için çevrenin “gözle görülür şekilde” kirli olması gerekmiyor. Örneğin, elini mutfak bıçağıyla kestikten sonra enfeksiyona yakalanan insanların olduğu vakalar da söz konusudur.” diye belirtiyor.
Schaffner’ın açıklamasına göre C. tetani, uzun süre zorlu koşullarda uyku halinde hayatta kalabiliyor. Bu süreçte spor formunda olan C. tetani, oksijenlenmeye devam ediyor. Ancak spor formundayken bir insanın vücuduna girdiğinde, oksijen tedariki kesiliyor. İşte bakterileri canlandıran da bu oksijen eksikliği oluyor. Vücuda girdikten sonra uyanıyor, çoğalıyor ve kanla taşınan tehlikeli bir toksin üretiyor. Tetanoza neden olan da bakteriler değil, bu toksindir.
Tetanozdan nasıl korunulmalı?
Tetanoz çoğu zaman aşılarla önlenebiliyor. Çocuklar, vücudu bakterilere karşı koruyan bir seri aşı olduğu ve yetişkinler de her 10 yılda bir destek aşılarını olduğu sürece endişelenecek bir durum olmuyor. Herhangi bir yaralanma durumunda, eğer son aşının üzerinden beş yıldan uzun bir süre geçmişse, doktor başka bir destekleyici aşı önerebilir.
Kaynak: www.livescience.com