Ağa Terimi Hakkında Bilgiler
Tarih Terimi Olarak Ağa:
Kapıkulu Ocakları'nın yüksek rütbeli subayları ile sarayda hizmetli subay ve hadımlara verilen unvan.
Osmanlıca Terimi Olarak Ağa:
Eskiden yüksek mevki sahipleri hakkında kullanılan bir tabirdi. Bilhassa Tanzimat'tan önceki terminolojide "ağalık" oldukça önemliydi. Yeniçeri ocağı zabitlerine genellikle ağa denilirdi. Sonraları, ağa kelimesi, okuması yazması olmayan kişiler için kullanılmaya başlandı. Yakın zamanda da, ağa, bir yandan ululuk, fazilet sahipliği gibi kelimeleri ifade ederken bir yandan da sertlik, çalım, böbürlenme gibi kelimeler karşılığında kullanılmaya başlandı. Ağa, terim olarak, Osmanlı saray, devlet, ordu ve taşra gibi teşkilatlarında sürekli olarak kullanıldı. Bunlara yeri geldikçe değinilecektir.
Yöresel-Bölgesel Terimi Olarak Ağa:
Ağabeyi, gada (Erzurum, Sivas)
Benzer Tarih Terimleri:
Çapul: Akıncıların düşman topraklarına yaptıkları baskın niteliğindeki saldırılarla bu saldırılarda elde edilen ganimetlere verilen addır.
Turnacıbaşı: İlk Osmanlı padişahlarının av ağalarından birinin adı idi. Avcılık yalnız eğlence için yapılmazdı, bir çeşit askerî manevra ve gösteri niteliği de taş
Resmi Tanıma: İki devletin birbirleriyle yazılı ve diplomatik ilişki kurması.
Vaka-İ Hayriye: Osmanlı İmparatorluğu'nda Yeniçeri Ocağı'nın kaldırılması.
Celse: Mahkemede oturum. Aralıksız yapılan toplantı.
Türbe: Genellikle ünlü bir kimse için yapılmış olan ve içinde o kimsenin mezarı bulunan yapı. Anıtmezar. Selçuklu Türkleri'nin türbeleri daha çok çadırı andı
Ortaçağ: Kavimler Göçü'nden (375), Roma İmparatorluğu'nun ikiye bölünüşünden (395) ya da çöküşünden (476) Türklerin İstanbul'u ele geçirdiği 1453 yılına kadar
Erdel: Macaristan'da, bugün Transilvanya denilen bölgeye Osmanlıların verdiği isim.