Uzaya her zamankinden daha fazla şey gönderiyoruz ve şimdi mega uydu takımyıldızları, Dünya’da ışık kirliliğine ve yörüngede feci enkaza neden olma riskiyle karşı karşıya – ancak gökyüzünü kurtarmak için çok geç değil
Uzay
27 Ekim 2021
Tarafından Robin George Andrews
11 Temmuz 1979’da bir uzay istasyonunun parçaları Dünya’ya düştü. Uzaydaki ilk ABD karakolu olan Skylab’ın Güney Afrika’nın 1300 kilometre açığında okyanusa dalması gerekiyordu, ancak parçalanması tahmin edilenden daha uzun sürdü.
77 tonluk dev hedefini aştı ve Hint Okyanusu’nun 16 kilometre yukarısında patlayarak suya ve 150 kilometrelik Batı Avustralya’ya enkaz gönderdi. Neyse ki, kimse yaralanmadı. Ancak olay, uzaya fırlattığımız şeyin öylece ortadan kaybolmadığının açık bir hatırlatıcısı oldu.
Bugün yörüngede binlerce uydu var ve sayıları hızla artıyor. Endişe sadece bunlardan birinin birinin kafasına inecek olması değil. Kuşkusuz, Dünya’nın üzerindeki boşluğu doldurma telaşımız, yörüngede üzerimize bir şeyler yağabilecek olan afet niteliğindeki çarpışmaların olasılığını önemli ölçüde artırdı. Ancak uzay enkazı – artık kullanılmayan uydular, roket parçaları ve çarpışmalarla saçılan parçalar – sorunun sadece yarısı. Uydular, güneş ışığını yansıtan ve yıldızları görmemizi engelleyen kasıtsız aynalardır. Gezegenimize uzaydan gelen tehditleri görmeyi bile zorlaştırıyorlar.
Birçoğu, bu tür sorunlar söz konusu olduğunda, bir devrilme noktasına yaklaştığımız konusunda ısrar ediyor. California, San Francisco Üniversitesi’nde kozmolog olan Aparna Venkatesan, “Bir şey olmazsa, üç yıl içinde gökyüzünü kaybederiz” diyor. “Gökyüzü sonsuza dek değişecek.”
Bir şeylerin değişmesi için baskı var. Orada …
#Uydular #çöpler #uzayı #kirletiyor #gece #gökyüzünü #mahvediyor