Genç bir amatör herpetolog ve yılan avcısı, 1950’de bir panzehir geliştirme araştırmasında kullanılmak üzere dünyanın en ölümcül yılanlarından birinin canlı bir örneğini yakalamaya çalıştı. Kevin Budden, genç yaşına karşın tecrübeli bir yılan avcısıydı. Mahallî gazeteler, acil tedavi gerektiren halde “sadece beş kez” ısırılırken bir yılda 59 yılan yakalamasının akabinde zehirli yılanları yakalama hobisi hakkında haberler bile yazmıştı.
20 yaşında, iki meslektaşı ile bir arada, panzehri olmayan süratli, hayli zehirli ve ölümcül bir yılan kümesi olan bir taipan yakalamaya çalışmak için Queensland’e gitti. Budden çalılıkdayken 1,8 metrelik bir taipan yakalamayı başardı. Lakin, yılanı bir çantaya koyarken, yılan bir an kaçarak onu başparmağından ısırmayı başardı.
Sakinliğini koruyarak öbür eliyle yılanı yakalayıp çantasına koydu. Panzehri olmayan ölümcül yılanı taşırken bir yola ulaşarak otostop çekti. Budden’ın acil tıbbi tedaviye gereksinimi vardı. Çabucak hastaneye götürüldü ancak onun için daha kıymetli bir şey vardı: Kamyon sürücüsünden, şimdiye kadar yakalanan tek canlı örnek olan yılanı, panzehri geliştiren araştırmacılara götürmesini istedi.
Yakaladığı ve araştırmacılara gönderdiği örnek, 1955’te bir panzehir yaratmak için tesirli bir halde kullanıldığı Melbourne’a gönderildi.
Ancak Budden o kadar şanslı değildi
80 yıl sonra zehir örneklerine bakan ve hala güçlü olduğunu bulan Queensland Üniversitesi zehir uzmanı Bryan Fry, Brisbane Times ile yaptığı görüşmede “Maalesef o yılanı sadece araştırma gayesiyle toplayan 20 yaşındaki adam o yılan tarafından ısırıldı” dedi ve devam etti: “Elbette bir yılanı panzehir üretiminde kullanılacak birinci yılan olarak yakalamaya çalıştığınızda, kıymetli bir rsik almış oluyorsunuz. Bu yılan, dünyada ısırılmak isteyeceğiniz son yılandır, zira panzehri yoktur.”
Hastaneye vardığında, Budden’ın hekimleri onun “sürüngenin refahına ve rahatlığına kendisinden daha fazla ilgi gösteren, cüret ve heyecanla dolu” olduğunu düşündüler. O, yılan sokması kurbanlarının zehirden çok endişeden öldüklerine inanıyordu ve yaralı baş parmağını kesmemişti.
Budden’a, kaplan yılanı panzehri verildi. Bu panzehir yılanın zehrinin pıhtılaşma tesirine yardımcı olsa da, hudut sistemi üzerindeki tesiriyle baş edemedi. Sarı sıvı kusmaya, baş ağrısı hissetmeye ve kasları zayıflamaya başladı. Gece ilerledikçe, lisanını hareket ettiremediğini yahut yutkunamadığını fark etti ve ağzı açık kalırken, ağız tabanı yerçekiminin tesiriyle sarkmaya başladı.
Doktorlar birinci başta güzelleşeceğini düşünmüştü, fakat teneffüs takviyesi verilen bir gecenin akabinde sonraki gün hayatını kaybetti. Budden’ın eforları sayesinde bir panzehir geliştirilmesinden bu yana, bir taipanın ısırmasından kaynaklanan hiçbir mevt kaydedilmedi.