Bugün toplanacak olan Cenevre barış görüşmelerinde Suriye'nin geleceği tartışılacak.
İki kritik soru var:
- 1. Esed gidecek mi, kalacak mı?
- 2. Suriye bölünecek mi, bölünmeyecek mi?
Suriye Dışişleri Bakanı Velid Muallim, Esed'in kırmızı çizgileri olduğunu, Suriye'nin bölünmesini tartışmaya ise kimsenin hakkı olmadığını söyledi.
Suriye kadavra bir devlet.
O nedenle Velid Muallim'in ne dediği değil, ABD ile Rusya'nın ne üzerine anlaştıkları önemli.
Suriye'nin tamamına hakim olana dek savaşacağını açıklayan Esed, Rusya'dan ağır bir zılgıt yedikten sonra, el altından Suriye'yi üçe bölen haritalar servis edilmeye başlandı. Rusya, Cenevre görüşmeleri öncesinde Suriye'de federasyonu tartışmaya açtı.
Bir süredir ABD ile Rusya'nın Suriye üzerinde gizli bir anlaşmaları olduğunu savunuyorum. İranlıların da aynı noktaya geldiklerini öğrenince şaşırmadım doğrusu. İran, üzerinde çok daha dikkatli çalışılması gereken bir ülke. Geçmişte İran devrimine ilgi duymuş bir bakanımız, Suriye krizinin patlak verdiği sıralarda gerçekleştirdiği İran ziyareti sırasında, Esed rejimine verdikleri desteğin İran devriminin ruhuyla örtüşmediğini söylemişti. İranlı muhatabı, “Tahran'ın güvenliği Şam'dan başlar. Şam düşerse sıra Tahran'a gelir” demişti. O nedenle İran, kendi kontrolünde ama parçalanmamış bir Suriye'yi savunuyordu.
ABD, Rusya'yı, Suriye'ye sokarak İran'ın etkisini dengeledi. Rus uçağının düşürülmesiyle birlikte Türkiye de denklem dışı kaldı. Bölgenin etkili iki ülkesini masanın dışına iten ABD ile Rusya şimdi Suriye'nin geleceğini tayin etmeye çalışıyorlar.
Cenevre masasının kurulduğu bir aşamada yeminli Erdoğan düşmanlarından çıkacak bir sesi bekliyorum.
Erdoğan varken Kürt sorunu çözülemez diyorlar.
Erdoğan varken yeni anayasa yapılamaz diyeli çok oldu.
Şimdi de çıkıp Erdoğan varken Suriye meselesi çözülemez demelerini bekliyorum.
Erdoğan düşmanlığı yüzünden Esed'ci olmadılar mı?
Rusya dahi Esed'in geleceğini tartışmaya açtı, bizimkiler neredeyse heykelini dikecekler.
Şimdiye kadar bir kez olsun ağızlarından, Suriye'de yaşanan dramdan Esed sorumlu sözcüğü dökülmedi.
Ama Erdoğan söz konusu olunca, Suriye sorunun tek müsebbibi olarak gösteriyorlar.
Bu bir savrulma hali.
Erdoğan düşmanlığı Türkiye düşmanlığına dönmüşse orada bir sorun var demektir.
Erdoğan düşmanlığı, PKK terörünü kutsamaya dönüşmüşse orada çok daha ciddi bir sorun var demektir.
Erdoğan düşmanlığından darbeye destek verir hale geldiler.
Önceden, “kodu mu oturtan” genelkurmay başkanı arıyorlardı.
Şimdilerde ise, “Türkiye'de bir tek gerçek muhalefet partisi vardı. O da ordu idi. Ordu siyasetteki hakim pozisyonunu kaybedince Türkiye muhalefetsiz kaldı” diye yazıyorlar.
Erdoğan düşmanlığı artık gözlerini kör etmiş.
“Bu ülkenin bir numaralı sorunu Erdoğan'dır; Erdoğan'la istikrar da olmaz, barış da…” diyorlar.
Erdoğan'la anayasa olmaz mı?
Bir dönemler, “Yetmez ama evet” dedikleri anayasa değişikliğini gerçekleştiren Erdoğan'dı.
Erdoğan'la Kürt sorunu çözülmez mi?
Bir dönemler akil insanlar heyetinde yer alıp Kandil'e çıkıp, “gerillanın geri çekilmesini” yazan bunlardı.
Şimdilerde ne yazıyorlar:
“Otoriter liderlerin seçim sandığı yoluyla iktidarı ele geçirebileceğini anlamak için tarihteki en meşhur örneği Adolf Hitler'e kadar geri gitmeye gerek yok.
Bugünün dünyasında seçilmiş liderlerin iktidarı ele geçirdikten sonra tüm yetkiyi ellerinde toplamaları olağan hale geldi. Rusya'da Vladimir Putin, Venezuela'da Hugo Chávez, Uganda'da Yoweri Museveni, Türkiye'de Recep Tayyip Erdoğan”.
Fransa'da Hollande, Almanya'da Merkel, ABD'de Obama, İngiltere'de Cameron nasıl seçildiyse Recep Tayyip Erdoğan da aynı şekilde seçildi.
Fransızlar sandığa gidip Hollande'ı seçince, demokrasinin gereği oluyor. Amerikalılar sandığa gidip Obama'yı seçince demokrasi başarısı oluyor. Peki Türk halkı sandığa gidip Erdoğan'ı seçince niye diktatör oluyor?
Bu halk Cumhurbaşkanlığı seçiminde Ekmeleddin İhsanoğlu'nu seçse, Selahattin Demirtaş'a oy verse demokrasi olurdu, Erdoğan'ı tercih edince mi dikta oluyor?
Bunlar demokrasi simgesi olan Menderes'e de diktatör dediler.
141-142 ve 163.maddeyi kaldıran Özal da bunlara göre diktatördü.
Menderes giderse her şey düzelecekti.
Menderes'i astılar.
Her şey daha kötü oldu.
Özal gidince de herşey güllük gülistanlık olacaktı.
Özal gitti, Türkiye 90'lı yılların cehennemine yuvarlandı.
Erdoğan düşmanlığı bazı çevreleri kör etti. Sağlıklı düşünemiyor, gerçekçi analizler yapamıyorlar.
Kendilerine, üzerinde Erdoğan düşmanlığı yazan bir adacık kurmuşlar.
Erdoğan düşmanlığı vücutlarında zehirli bir kan gibi dolaşıyor.
Erdoğan düşmanlığı yüzünden neredeyse Kandil'e asker yazılacaklar.
Yok efendim Erdoğan'la yeni anayasa yapılamazmış.
Yok efendim Erdoğan'la Kürt sorunu çözülemezmiş.
Bal gibi yeni anayasa yapılır, bal gibi Kürt sorunu çözülür.
Erdoğan'ın zamanında en kapsamlı anayasa değişikliğini yapmadık mı?
Darbelerden hesap sorulmasına, 28 Şubat'ta atılan başörtülü öğretmenlerin geri dönüşüne, Merve Kavakçı'nın atıldığı Meclis'te başörtülü milletvekili ve kabinede başörtülü bakana, okullara Kur'an-ı Kerim ve Peygamberimiz'in hayatının ders olarak okutulmasına bugün Can Dündar ve Erdem Gül'ün tahliyesi kapsamında tartıştığımız bireysel başvuru hakkına Erdoğan döneminde yapılan anayasa değişikliği sayesinde kavuşmadık mı?
Kürt sorunu mu dediniz..,
“Baldıran zehri içmeye hazırım” diyen Erdoğan döneminde bir değil, hem de iki çözüm süreci başlatıldı. Kürt sorunu üzerindeki yasaklar onun döneminde kalktı. Eğri oturup doğru konuşalım bugün Kürt göğsünü gere gere ben Kürdüm diyorsa, bugün Alevi göğsünü gere gere ben Aleviyim diyorsa, bugün dindarlar göğsünü gere gere inançlarının gereğini yaşayabiliyorsa, bugün gayri Müslim vakıfların mülkleri iade edilip Meclis'te pazar ayini için çalışmalara ara verilebiliyorsa, bunda Erdoğan'ın katkısı çok büyük.
Erdoğan nefreti aydınlarımızı zehirliyor.
Onlar için çifte standart uyguluyorlar demeyeceğim, tek bir standartları var.
O da Erdoğan düşmanlığı…