Nobel Fizyoloji veya Tıp Ödülü - Nobel Prize in Physiology or Medicine
|Nobel Fizyoloji veya Tıp Ödülü|
|( İsveç : Nobelpriset i fysiologi eller medicin )|
|için ödüllendirildi||Fizyoloji veya tıpta insanlığa fayda sağlayan keşifler|
|yer||Stockholm , İsveç|
|Tarafından sunulan||Karolinska Institutet'te Nobel Meclisi|
|Ödül(ler)||9 milyon SEK (2017)|
|İlk ödül||1901|
|Şu anda tarafından tutulan||Harvey J. Alter , Michael Houghton , Charles M. Rice (2020)|
|İnternet sitesi||http://nobelprize.org/|
Nobel tek ödül değil, ama Alfred Nobel'in 1895 iradesine göre, tarlalarda verilir. Nobel ödülleri "önceki yıl içinde, insanlığın büyük fayda veren durumunda olanların” verilir beş ayrı ödül Fizik, Kimya, Fizyoloji veya Tıp, Edebiyat ve Barış.
Nobel Ödülü her yıl Alfred Nobel'in ölüm yıl dönümü olan 10 Aralık'ta veriliyor. 2020 yılı itibariyle 111 Nobel Fizyoloji veya Tıp Ödülü, 210'u erkek ve 12'si kadın olmak üzere 222 ödüle layık görüldü. İlki 1901'de Alman fizyolog Emil von Behring'e serum tedavisi ve difteriye karşı bir aşı geliştirme çalışmaları nedeniyle verildi . Nobel Fizyoloji veya Tıp Ödülü'nü alan ilk kadın olan Gerty Cori , diyabet tedavisi de dahil olmak üzere tıbbın birçok alanında önemli olan glikoz metabolizmasını aydınlatmadaki rolü nedeniyle bu ödülü 1947'de aldı .
Ödül, bir madalya ile birlikte bir diploma ve para ödülü için bir sertifikadan oluşur. Ön taraf aynı profil madalya ekranların Alfred Nobel Fizik, Kimya ve Edebiyat madalya resmedilmiştir; ters tarafı bu madalyonun benzersizdir.
En son Nobel ödülü 5 Ekim 2020'de Karolinska Enstitüsü tarafından açıklandı ve Hepatit C virüsünü keşfettikleri için Amerikalı Harvey J. Alter ve Charles M. Rice ile Briton Michael Houghton'a verildi .
Bazı ödüller tartışmalı olmuştur. Bu , tıp kurumunun protestolarına rağmen bahşedilen prefrontal lobotomi için 1949'da António Egas Moniz'e bir tane içerir . Diğer tartışmalar, ödüle kimin dahil olduğu konusundaki anlaşmazlıklardan kaynaklandı. 1952'de Selman Waksman'a verilen ödül mahkemede davaya açıldı ve patent haklarının yarısı , ödül tarafından tanınmayan ortak keşifçisi Albert Schatz'a verildi. Nobel ödülleri ölümünden sonra verilemez. Ayrıca, en fazla üç alıcı Nobel Fizyoloji veya Tıp Ödülü alamaz; bazen artan bir eğilim olarak tartışılan bir sınırlama, daha büyük ekiplerin önemli bilimsel projeler yürütmesidir.
Arka fon
Alfred Nobel , 21 Ekim 1833'te İsveç'in Stockholm kentinde mühendis bir ailede doğdu. Hayatı boyunca, çoğu dinamit en ünlüsü olan 355 buluşundan bir servet biriktiren bir kimyager, mühendis ve mucitti . Deneysel fizyolojiyle ilgilendi ve kan nakliyle ilgili deneyler yapmak için Fransa ve İtalya'da kendi laboratuvarlarını kurdu. Bilimsel bulguları yakından takip ederek, Ivan Pavlov'un Rusya'daki laboratuvarına yaptığı bağışlarda cömert davrandı ve laboratuvarlarda yapılan bilimsel keşiflerden elde edilen ilerleme konusunda iyimserdi.
1888'de Nobel, bir Fransız gazetesinde "Ölüm taciri öldü" başlıklı kendi ölüm ilanını okuyunca şaşırdı. Olduğu gibi, ölen Nobel'in kardeşi Ludvig'di , ancak ölüm ilanının içeriğinden memnun olmayan ve mirasının ona kötü yansıyacağından endişelenen Nobel, vasiyetini değiştirmek için ilham aldı. Nobel, son vasiyetinde, parasının fizik , kimya , barış , fizyoloji veya tıp ve edebiyatta "insanlığa en büyük yararı" sağlayanlara bir dizi ödül yaratmak için kullanılmasını istedi . Nobel yaşamı boyunca birkaç vasiyet yazmış olsa da, sonuncusu 63 yaşında ölmeden bir yıldan biraz daha uzun bir süre önce yazılmıştı. Vasiyeti itiraz edildiğinden 26 Nisan 1897'ye kadar Storting (Norveç Parlamentosu) tarafından onaylanmadı .
Nobel'in ölümünden sonra , vasiyetin varlıklarını yönetmek için Nobel Vakfı kuruldu. 1900'de Nobel Vakfı'nın yeni oluşturulan tüzüğü İsveç Kralı II . Oscar tarafından ilan edildi . Nobel'in vasiyetine göre , bir tıp okulu ve araştırma merkezi olan İsveç'teki Karolinska Enstitüsü , Fizyoloji veya Tıp Ödülü'nden sorumludur. Bugün, ödül genellikle Nobel Tıp Ödülü olarak anılır.
Adaylık ve seçim
Ödülün bir "keşif" için verilmesi ve "insanlığa en büyük faydası" olması Nobel için önemliydi. Vasiyetin hükümlerine göre, sadece seçilmiş kişiler ödül için kişileri aday gösterebilir. Bunlar arasında dünya çapındaki akademilerin üyeleri, İsveç, Danimarka, Norveç, İzlanda ve Finlandiya'daki tıp profesörlerinin yanı sıra diğer ülkelerdeki seçilmiş üniversitelerin ve araştırma kurumlarının profesörleri bulunmaktadır. Geçmişte Nobel ödüllü olanlar da aday gösterebilir. 1977 yılına kadar Karolinska Enstitüsü'nün tüm profesörleri birlikte Nobel Fizyoloji veya Tıp Ödülü'ne karar verdiler. O yıl, İsveç yasasındaki değişiklikler enstitüyü Nobel Ödülü ile ilgili her türlü belgeyi kamuya açıklamaya zorladı ve Ödül çalışması için yasal olarak bağımsız bir organ kurulması gerekli görüldü. Bu nedenle, Karolinska Enstitüsü'nde 50 profesörden oluşan Nobel Meclisi kuruldu. Adayları değerlendiren beş üye, organizasyondan sorumlu Sekreter ve her yıl adayların değerlendirilmesine yardımcı olmak üzere on yedek üyeden oluşan Nobel Komitesi'ni seçer . 1968'de, bir Nobel ödülünü en fazla üç kişinin paylaşamayacağına dair bir hüküm eklendi.
Komite, görevine uygun olarak, temel bilimlerde çalışan araştırmacıları, uygulamalı bilimlere katkıda bulunanlar arasından seçmiştir . Cushing sendromunu tanımlayan öncü Amerikalı beyin cerrahı Harvey Cushing , psikanalizinde deneysel olarak doğrulanabilecek hipotezlerden yoksun olduğu için ödüle layık görülmedi ve Sigmund Freud da ödüle layık görüldü . Halk, Jonas Salk veya Albert Sabin'in çocuk felci aşılarını geliştirdikleri için ödülü almasını bekliyordu , ancak bunun yerine ödül , çocuk felci virüsünün laboratuvar hazırlıklarında maymun hücrelerinde çoğalabileceğine dair temel keşfi olan John Enders , Thomas Weller ve Frederick Robbins'e verildi. aşıları mümkün kıldı.
1930'lar boyunca, klasik fizyolojide sık sık ödül kazananlar oldu , ancak bundan sonra alan uzmanlık alanlarına ayrılmaya başladı. Son klasik fizyoloji ödülleri , 1963'te "merkezi ve periferik sinir sistemindeki üniter elektriksel olaylar" konusundaki bulguları nedeniyle John Eccles , Alan Hodgkin ve Andrew Huxley idi .
Ödüller
Madalyalar
İsveç'te Myntverket tarafından basılan Nobel Ödülü madalyaları, Nobel Vakfı'nın tescilli ticari markalarıdır. Her madalya, madalyanın ön (ön) tarafında sol profilde Alfred Nobel'in bir görüntüsüne sahiptir. Fizik, Kimya, Fizyoloji veya Tıp ve Edebiyat için Nobel Ödülü madalyaları, Alfred Nobel'in imajını ve doğum ve ölüm yıllarını (1833-1896) gösteren aynı ön yüzlere sahiptir. 1980'den önce madalyalar 23 ayar altından yapılıyordu; o zamandan beri madalyalar 18 ayar yeşil altından ve 23 ayar altınla kaplandı.
Karolinska Enstitüsü tarafından verilen madalya, "Kucağında açık bir kitap tutan, hasta bir kızın susuzluğunu gidermek için bir kayadan akan suyu toplayan Tıp Dehası"nın bir görüntüsünü sergiliyor. Madalya, Virgil'in Aeneid'inden alınan kelimelerle kazınmıştır ve şöyledir: Inventas vitam juvat excoluisse per artes 'Buluşlar, sanat yoluyla güzelleştirilen yaşamı güzelleştirir' anlamına gelir.
diplomalar
Nobel ödüllü kişiler doğrudan İsveç Kralı'ndan diploma alırlar . Her diploma, onu alan ödül sahibi için ödül veren kurumlar tarafından benzersiz bir şekilde tasarlanır. Nobel Fizyoloji veya Tıp Ödülü durumunda, bu Karolinska Enstitüsü'ndeki Nobel Meclisidir. İsveç'ten tanınmış sanatçılar ve hattatlar onu oluşturmak için görevlendirildi. Diploma, ödül sahibinin adını ve ödülü neden aldıklarına dair bir alıntıyı belirten bir resim ve metin içerir.
Ödül parası
Ödül töreninde ödüle, ödül tutarını gösteren bir belge verilir. Nakit ödülün miktarı, Nobel Vakfı'ndan sağlanan fonlara bağlı olarak yıldan yıla farklılık gösterebilir . Örneğin, 2009'da verilen toplam nakit 10 milyon SEK (1,4 milyon ABD Doları) iken 2012'de miktar 8 milyon İsveç Kronu veya 1,1 milyon ABD Doları idi. Belirli bir kategoride iki ödül sahibi varsa, ödül hibesi alıcılar arasında eşit olarak bölünür, ancak üç varsa, ödül komitesi hibeyi eşit olarak bölmeyi veya yarısını bir alıcıya ve dörtte birini her bir alıcıya vermeyi seçebilir. diğer ikisi.
Tören ve ziyafet
Ödüller, bir ziyafetin ardından bir gala töreninde verilir. Nobel Ziyafeti, aylar öncesinden planlanmış, etkinlik gününe kadar gizli tutulan menü ile abartılı bir ilişkidir. Nobel Vakfı, uluslararası üne sahip seçkin şefler tarafından sunulan seçimleri tadıp test ettikten sonra menüyü seçiyor. 1901'de başlangıçta altı kurs olmasına rağmen, şu anda üç çeşit bir akşam yemeğidir. Her Nobel Ödülü sahibi 16 misafir getirebilir. İsveç'in kraliyet ailesi katılır ve tipik olarak Başbakan ve hükümetin diğer üyeleri ile Nobel ailesinin temsilcileri katılır.
ödül sahipleri
İlk Nobel Fizyoloji veya Tıp Ödülü 1901'de Alman fizyolog Emil Adolf von Behring'e verildi . Behring'in difteri ve tetanoz aşılarının geliştirilmesinde serum tedavisini keşfetmesi, "doktorun eline hastalık ve ölümlere karşı muzaffer bir silah" verdi. 1902'de ödül , "sıtmanın organizmaya nasıl girdiğini gösterdiği ve böylece bu hastalık ve onunla mücadele yöntemleri hakkında başarılı araştırmaların temelini attığı" sıtma konusundaki çalışması nedeniyle Ronald Ross'a verildi. Sivrisineği sıtmanın ileticisi olarak tanımladı ve dünya çapında sıtmayı önlemek için yorulmadan önlemler aldı. 1903 ödülü, ilk Faroe ödüllü Niels Ryberg Finsen'e verildi , "hastalıkların, özellikle lupus vulgaris'in konsantre ışık radyasyonu ile tedavisine yaptığı katkının tanınmasıyla, tıp bilimi için yeni bir yol açtı". Ödülünü 43 yaşında aldıktan sonra bir yıl içinde öldü. Çalışmaları Nobel'in hayranlık duyduğu ve desteklediği Ivan Pavlov , 1904'te sindirim fizyolojisi üzerine yaptığı çalışmalardan dolayı ödülü aldı .
Daha sonra, alıcıları seçenler, Fizyoloji veya Tıp şemsiyesi altına neyin girdiğini belirlemede geniş bir serbestlik sergilediler. 1973 yılında Nikolaas Tinbergen , Konrad Lorenz ve Karl von Frisch'e hayvan davranış kalıplarını gözlemledikleri için ödül verilmesi, tıp veya fizyolojiden ziyade davranış bilimlerinde bir ödül olarak kabul edilebilir . Tinbergen, Nobel Ödülü'nü kabul konuşmasında "Nobel Vakfı'nın bu yılki 'Fizyoloji veya Tıp' ödülünü yakın zamana kadar 'sadece hayvan gözlemcisi' olarak görülen üç adama verme konusundaki alışılmadık kararına" şaşırdığını ifade etti.
Ödül sahipleri, fizyoloji veya tıp ile ilgili çok çeşitli alanlarda Nobel Ödülü'ne layık görüldü. 2010 itibariyle, G proteinleri ve ikinci haberciler aracılığıyla sinyal iletimi alanındaki katkılardan dolayı sekiz Ödül verildi . 13'ü nörobiyoloji alanındaki katkılarından dolayı ödüllendirildi ve 13'ü Ara metabolizma alanındaki katkılarından dolayı ödüllendirildi . Fizyoloji veya Tıp Alanında 100 Nobel Ödülü 2009 yılına kadar 195 kişiye verildi.
Ödülü on iki kadın aldı: Gerty Cori (1947), Rosalyn Yalow (1977), Barbara McClintock (1983), Rita Levi-Montalcini (1986), Gertrude B. Elion (1988), Christiane Nüsslein-Volhard (1995), Linda B. Buck (2004), Françoise Barré-Sinoussi (2008), Elizabeth H. Blackburn (2009), Carol W. Greider (2009), May-Britt Moser (2014) ve Youyou Tu (2015). Sadece bir kadın, Barbara McClintock, genetik transpozisyonun keşfi için bu kategoride paylaşılmamış bir ödül aldı .
Mario Capecchi , Martin Evans ve Oliver Smithies , farelerde homolog rekombinasyon sağlamak için bir gen hedefleme prosedürünün (bir tür genetik rekombinasyon ) keşfi için 2007'de ödüle layık görüldüler ve nakavt farenin gelişimi yoluyla embriyonik kök hücreler kullanıldı . 37 kez Nobel Fizyoloji veya Tıp Ödülü tek bir kişiye verildiğinde, 31 kez iki kişi tarafından paylaşıldığında ve 33 kez üç ödüllü (izin verilen maksimum sayı) verildi.
2009 yılında Nobel verildi Elizabeth Blackburn , Carol W. Greider ve Jack Szostak ait ABD andaki işlemlerini keşfetmek için kromozomlar tarafından korunmaktadır telomerlerin (tekrarlayan bölgeleri DNA'nın uçlarındaki kromozomların ) ve enzim telomeraz ; 10.000.000 SEK'lik ödülü paylaştılar ( 1 milyon Euro'dan biraz fazla veya 1.4 milyon ABD Doları ). Meslektaşı Stanley Cohen ile birlikte , Sinir Büyüme Faktörünü (NGF) keşfettikleri için 1986 Nobel Fizyoloji veya Tıp Ödülü'nü alan İtalyan nörolog Rita Levi-Montalcini, 100. doğum gününe ulaşan ilk Nobel ödüllü oldu.
Zaman faktörü ve ölüm
Bir keşfin önemi ortaya çıkana kadar geçen sürenin uzunluğu nedeniyle, bazı ödüller ilk keşiften yıllar sonra verilir. Barbara McClintock , keşiflerini 1944'te, DNA molekülünün yapısı bilinmeden önce yaptı; 1983'e kadar ödüle layık görülmedi. Benzer şekilde, 1916'da Peyton Rous , tavuklarda tümör virüslerinin rolünü keşfetti, ancak 50 yıl sonra, 1966'da ödüle layık görüldü. Nobel ödüllü Carol Greider'ın ödüle götüren araştırması, 20 yıldan fazla bir süre önce yapıldı. Bir keşfin öneminin ortaya çıkması uzun yıllar alabileceğinden, zamanın geçmesinin tıp bilimlerinde bir avantaj olduğunu kaydetti.
2011 yılında Kanadalı immünolog Ralph M. Steinman ödüle layık görüldü; ancak komitenin bilmediği, duyurudan üç gün önce ölmüştü. Komite, ödülün "iyi niyetle" verildiği için ayakta kalmasına izin verilmesine karar verdi.
Tartışmalı eklemeler ve hariç tutmalar
Bazı ödüller tartışma yarattı. İnsülinin diyabet kontrolünde merkezi bir hormon olarak keşfinden dolayı 1923 ödülünü hak eden kişi (keşfedilmesinden sadece bir yıl sonra verildi) hararetli bir şekilde tartışıldı. Frederick Banting ve John Macleod arasında paylaşıldı ; Bu, Macleod'un katılımını asgari düzeyde gören Banting'i çileden çıkardı. Macleod, Toronto Üniversitesi'nde bölüm başkanıydı, ancak bunun dışında bulgulara doğrudan dahil değildi. Banting , laboratuvar keşif çalışmasına katılan laboratuvar ortağı Charles Best'in de ödülü onunla paylaşması gerektiğini düşündü. Adil olmak gerekirse, ödül parasının yarısını Best'e vermeye karar verdi. Macleod ise laboratuvar ekibine sonradan katılan biyokimyacı James Collip'in ödüle dahil olmayı hak ettiğini hissetti ve para ödülünü onunla paylaştı. Bazı iddia Nicolae Paulescu , bir Romen de fizyoloji profesörü Bükreş İlaç ve Eczacılık Üniversitesi onun pancrein daha önce kullanılana benzer insan tedavisi için saf olmayan bir sulu ekstre elverişsiz, ancak, 1916 yılında, izolat insüline ilk İsrail Kleiner. Banting kendisine Nobel'i getiren makaleyi yayınladığında, Paulescu, 10 Nisan 1922, patent no. 6254 (8322) "Pancreina şi procedeul Fabricaţiei ei"/"Pankrein ve onu yapma süreci" adlı keşfi için zaten bir patente sahipti. Romanya Sanayi ve Ticaret Bakanlığı).
İspanyol nörofizyolog Fernando de Castro (1896–1967), arteriyel kemoreseptörleri tanımlayan ve onları 1926–1928'de solunum refleksleri için karotis cisimle sınırlayan ilk kişiydi. Birçok uzmana göre, Santiago Ramón y Cajal'ın bu doğrudan öğrencisi, 1938 Nobel Ödülü'nü ödüllü Corneille Heymans ile paylaşmayı hak ediyordu, ancak o sırada İspanya İspanya İç Savaşı'na dalmıştı ve öyle görünüyor ki Nobel Kurulu, onun hayatta olup olmadığından bile şüpheliydi. ya da değil, neredeyse çatışmanın başlangıcından beri cephede olmak. Heymans, Montevideo'daki (Uruguay) ünlü bir konuşma da dahil olmak üzere, farklı vesilelerle De Castro'nun Nobel Ödülü'nün esasını kabul etti.
1949'da, tıp kurumunun protestolarına rağmen, Portekizli nörolog António Egas Moniz , prefrontal lökotomiyi geliştirmesinden dolayı Fizyoloji veya Tıp Ödülü'nü aldı ve bunu postoperatif sadece 10 gün içinde prosedürün başarısını ilan ederek teşvik etti. Büyük ölçüde ödülü çevreleyen tanıtım nedeniyle, modern tıp etiği dikkate alınmadan reçete edildi . Olumlu sonuçlar The New York Times gibi yayınlar tarafından rapor edildi . Prosedürün popülaritesi azalmadan önce Amerika Birleşik Devletleri'nde yaklaşık 40.000 lobotomi yapıldığı tahmin edilmektedir. John F. Kennedy'nin kız kardeşi Rosemary Kennedy , babaları tarafından işleme tabi tutuldu ; hayatının geri kalanında kurumsallaşması gerektiği ölçüde onu aciz bıraktı.
Sadece Selman Waksman'a streptomisin keşfinden dolayı verilen 1952 ödülü, bazılarının onu keşfeden Albert Schatz'dan dolayı hissettiği tanınmayı ihmal etti . Schatz tarafından Waksman'a karşı streptomisin keşfinin ayrıntıları ve kredisi üzerine açılan bir dava vardı; Schatz'a önemli bir anlaşma sağlandı ve Waksman ile birlikte Schatz, patent haklarıyla ilgili olarak streptomisinin ortak keşfi olarak resmen tanınacaktı. Nobel ödüllü biri değil.
James D. Watson , Francis Crick ve Maurice Wilkins'e —DNA yapısı ve özellikleri üzerine yaptıkları çalışmalardan dolayı— verilen 1962 Ödülü , Alec Stokes ve Herbert Wilson gibi diğerlerinin katkı sağlayan çalışmalarını tanımadı . Ek olarak, Erwin Chargaff , Oswald Avery ve Rosalind Franklin (ana DNA x-ışını kristalografisi çalışması, üçü arasında en ayrıntılı ama en az tanınanıydı), Watson ve Crick'in DNA molekülünün yapısını çözme yeteneğine doğrudan katkıda bulundu. Avery 1955'te öldü, Franklin 1958'de öldü ve ölümünden sonra Nobel Ödülü adaylığına izin verilmiyor. Nobel Ödülü adaylığı dosyaları, Franklin'in hayattayken aday gösterilmediğini gösteriyor. Watson'ın Franklin'i yanlış sunması ve The Double Helix adlı kitabında çifte sarmalın keşfedilmesindeki rolünün bir sonucu olarak , Franklin bilimde cinsiyetçiliğin klasik bir kurbanı olarak gösterilmeye başlandı. Chargaff ise ödülden dışlanması konusunda sessiz kalmadı ve moleküler biyoloji alanındaki hayal kırıklığını diğer bilim adamlarına acı bir şekilde yazdı.
2008 ödülü , insan papilloma virüsünün ( HPV) rahim ağzı kanserine neden olabileceğini keşfettiği için Harald zur Hausen'e ve insan immün yetmezlik virüsünü (HIV) keşfettiği için Françoise Barré-Sinoussi ve Luc Montagnier'e verildi . İster Robert Gallo veya Luc Montagnier AIDS meselesi olmuştur neden olan virüsün keşfi için fazla kredi hak hatırı sayılır tartışma . Olduğu gibi, Gallo elendi ve ödül alamadı. Ayrıca Harald zur Hausen'in HPV'nin neden olabileceği rahim ağzı kanserine yönelik aşılara mali ilgisi olduğu için soruşturulduğu öğrenildiğinde skandal yaşandı. Kazançlı iki HPV aşısından pay sahibi olan AstraZeneca , ödülden finansal olarak fayda sağlayabilecek olan AstraZeneca , Nobel Media ve Nobel Web'e sponsor olmayı kabul etmişti. Times Online'a göre, seçim sürecinde zur Hausen'i seçen iki üst düzey isim de AstraZeneca ile güçlü bağlara sahipti.
Ödül alan kişi sayısı limitleri
1968'de getirilen herhangi bir ödül için maksimum aday sayısını üç ile sınırlayan hüküm, önemli tartışmalara neden oldu. 1950'lerden itibaren, Nobel Fizyoloji veya Tıp Ödülü'nün birden fazla kişiye verilmesi yönünde artan bir eğilim olmuştur. Geçen yüzyılın ilk 50 yılında ödülü 59 kişi alırken, 1951-2000 yılları arasında 113 kişi aldı. Bu artış, II. Dünya Savaşı'ndan sonra uluslararası bilim camiasının yükselişe geçmesine ve dolayısıyla daha fazla kişiye ulaşmasına bağlanabilir. keşiften sorumlu olmak ve belirli bir ödüle aday gösterilmek. Ayrıca, mevcut biyomedikal araştırmalar, tek başına çalışan bilim adamları tarafından değil, ekipler tarafından daha sık yürütülür, bu da herhangi bir bilim insanının, hatta birkaçının bir keşiften birincil olarak sorumlu olma ihtimalini ortadan kaldırır; bu, üçten fazla katılımcıyı içermesi gereken bir ödül adaylığının otomatik olarak değerlendirme dışı bırakılması anlamına geliyordu. Ayrıca, hak eden katkıda bulunanlar hiç aday gösterilemez, çünkü kısıtlama, ödül başına üç adaylık bir kesme noktası ile sonuçlanır ve tartışmalı istisnalara yol açar.
Ödülsüz yıllar
Nobel Fizyoloji veya Tıp Ödülü'nün verilmediği dokuz yıl oldu (1915–1918, 1921, 1925, 1940–1942). Bunların çoğu ya Birinci Dünya Savaşı (1914-1918) ya da İkinci Dünya Savaşı (1939-1945) sırasında meydana geldi . 1939 yılında Adolf Hitler 'in Üçüncü Reich yasakladı Gerhard Domagk ödülünü kabul etmek. Daha sonra diploma ve madalya alabildi ama parayı alamadı.
Ayrıca bakınız
Referanslar
alıntılar
Kaynaklar
daha fazla okuma
- Doherty, Peter (2008). Yeni Başlayanlar için Nobel Ödülü Kazanma Rehberi: Genç Bilim Adamlarına Tavsiyeler . Columbia Üniversitesi Yayınları. ISBN'si 978-0-231-13897-0.
- Leroy, Francis (2003). Yüzyılda Nobel Ödülü sahipleri: kimya, fizik ve tıp . CRC Basın. ISBN'si 978-0-8247-0876-4.
- Rifkin, David; Freeman, Geraldine L. (2005). Bulaşıcı hastalıklarda Nobel Ödülü kazanan keşifler . Akademik Basın. ISBN'si 978-0-12-369353-2.
|Wikimedia Commons, Nobel Fizyoloji veya Tıp Ödülü ile ilgili medyaya sahiptir .|
|Scholia , Nobel Fizyoloji veya Tıp Ödülü için bir ödül profiline sahiptir .|
- Nobel Vakfı'ndaki tüm Nobel Fizyoloji veya Tıp Ödülü Sahipleri.
- Nobel Vakfı'nın resmi sitesi.
- Grafikler: Ulusal Tıp Nobel Ödülü , ödülün verildiği tarihteki vatandaşlığa ve doğum ülkesine göre 1901–2009'u paylaşıyor . Gönderen J. Schmidhuber (2010), 20 Yüzyıl Ulusal Nobel Hisselerinin Evrimi at arXiv: 1009.2634v1