Dünya Müzik Kültürü Nedir? Dünya Müziği Nedir (Örnekleri) Afrika, Amerika, Asya, Ortadoğu, Müzik Kültürü ve tarihi hakkında bilgi.
Dünyanın her yerinde insanlar müzik yapar. Bazı müzik türleri, birçok ülkede çok yaygındır. Diğerleriyse küçük bir bölgede dinlenir. Nerede olursa olsun müzik, insanların kim olduklarını ifade etmelerine, kültür ve inanışlarını hatırlamalarına ve duygularını ifade etmelerine yardımcı olur.
Müzik bir dil değildir, ama bazı durumlarda; bir dil işlevi de görür: Vuruşlar ve sesler kullanılır. Bu ifadeler daha uzun parçalara dönüşür. Müzik bazen uluslararası bir dil olarak görülür; çünkü nereden gelirlerse gelsinler tüm insanlar üzerinde benzer bir etki yaratır.
Avrupa Müzik Kültürü, Tarihi
Avrupa’da çok çeşitli folk müzik vardır. En ünlüleri İrlanda müziği ve İspanya Flamenko’sudur. İrlanda müziğinde değişik sanatçılar, ünlü şarkı ve dans müziklerini çalmak için barlarda bir araya gelir. Gitar, keman, mızıka, akordiyon ve davul geleneksel enstrümanlardandır.
Flamenko’da sanatçılar en derin duygularını şarkı ve dansla ifade ederler. Ritmik gitar sesi, alkışlar ve dinleyici kitlesinin cesaret veren çığlıkları eşliğinde sahneye konur.
Amerika ve Okyanusya Müzik Kültürü
Kuzey Amerika’da yerel Amerika müziğini, dünyanın çeşitli yerlerinde yapılan müzikleri, caz, rap, rock, country ve Batı müziği dahil olmak üzere ABD’nin kendine özgü müziğini duymak mümkündür.
Kuzey Amerika dünyanın her yerinden gelen insanlardan oluşur. Amerikan pop müziğinin bu kadar başarılı olmasının nedenlerinden biri de bestecilerin ve şarkıcıların Amerikan yaşamı içinde değişik türde müzikle beslenmeleridir.
Karayipler, Orta Amerika ve Güney Amerika’daki müzik, en az Kuzey Amerika müziği kadar çeşitlidir. Avrupa, Afrika ve Asya geleneksel müziklerinden esintiler içerir. Ayrıca Güney Amerika’ya özgü geleneksel mızıka müziği ve yeni ortaya çıkan Karayip bateri müziği de yaygındır.
Pasifik Okyanusu müzik yapan insanlarla doludur. Avustralya’da Aborijinler kültürlerini devam ettirmek ve ibadet etmek için şarkı söylerler. Şarkıcıları, doğadaki ruhlardan mesajlar alan önemli bir kişidir.
Solomon Adalarındaki insanlar, uzun yıllardan beri geleneksel bambu flütler çalar. Enstrüman ya tek başına ya da orkestra oluşturacak şekilde insan toplulukları tarafından çalınır. 19. yy’da bu müzik, Hristiyan misyonerlerince yasaklanmıştır, ancak bazı müzisyenler müziklerini günümüze kadar korumuşlardır.
Asya ve Orta Doğu Müzik Kültürü
Güneydoğu Asya’da geleneksel perküsyon hâlâ çok sevilir. Endonezya’nın gong, ksilofon, davul ve diğer enstrümanlardan oluşan orkestraları vardır. Ayrıca dans, şarkı ve özel gölge oyunlarının heyecanlı mit ve efsaneleri simgelediği değişik parçalar içerir.
Daha kuzeydeki Doğu Asya’da da tiyatral geleneklere rastlanır. Çin’deki Pekin orkestrası; konuşma, şarkı, drama ve akrobasiyi karıştırarak çok heyecan verici bir performans sergiler. Korelilere özgü pansorideyse tek bir şarkıcı bir hikayede yer alır ve ayrıca hikayeyi anlatır.
Ancak tüm Doğu Asya müziği tiyatral değildir. Son üç yüzyıldır Japon besteciler bambu flüt (shakuhachi) soloları bestelemişlerdir. Notalara dökülen müzik, beş satırlık dizeleriyle Batı müziğinden farklıdır. Aksine dikey sembol sütunları çalan kişiye tam olarak ne yapması gerektiğini tarif eder. Doğu Asya müziğinin büyük bir bölümü yazılı değildir. Örneğin Moğol müziğinde bir şarkıcı bir yandan ıslık çalarken bir yandan da düşük tondan şarkı söyler.
Orta Asya müziği İslam kültüründen çok etkilenmiştir. Örneğin profesyonel şarkıcıların çoğu belli bir sınıfa aittir ve kadınlarla erkekler ayrı ayrı müzik yapar.
Doğaçlama bu alandaki müziğin kilit özelliklerinden biridir. Bu, insanlar yeni parçalar yapsalar da iyi müzisyenlerin eski parçalarının her çalınışında yeni bir his uyandırması anlamına gelir. Müzisyenler çalarlarken yeni tonlar ve ritimler yaratmayı öğrenir. Örneğin Hindistan’da bir müzisyen ragadan (nota ölçüsü) yola çıkarak çok uzun ve karmaşık bir performans ortaya koyabilir.
Afrika Müzik Kültürü
Afrika’da inanılmaz çeşitlilikte müzik türünden söz etmek mümkündür. Genellikle müzik, konuşulan dille ve dansla yakından ilgilidir. Bunların çok azı yazılıdır; bu nedenle şarkılar ve enstrüman çalma biçimleri kültür ve aileler tarafından sonraki kuşaklara aktarılır.
Afrika müziğinin bir özelliği de sözlü ve karşılıklı olmasıdır: Bir müzisyen bir parça söyler ya da çalar ve diğerleri buna karşılık verirler. Afrika müziğinin birçoğu giderek artan enstrüman ve seslerin teker teker girişiyle başlar. Sürekli değişik şekillerde tekrar edilen parçalardan oluşur. En yaygın enstrümanların başında davul, ksilofon ve parmaklarla basılan tuşlarla çalman mbira (metal çubuklar) gelir.