Çeşitli sebeplerden dolayı, bir yıl boyunca yabancı ülkelerin koalisyonu tüm Orta Doğu ve yakın bölgeler için tehlike oluşturan terör örgütünü imha edemedi. Bu nedenle, giderek daha fazla teröristle mücadele stratejisini değiştirme önerileri var. ABD Deniz Kuvvetleri Enstitüsü'nün haber portalı üzerindeki Kasım ayında 16, eski bir ABD Deniz Kuvvetleri pilotu olan Komutan Daniel Dolan'ın bir makalesiydi. Maddi görüşünde: ISIS ile başa çıkmak için yeni bir yaklaşım (“ISIS ile sorunu çözmek için yeni bir yaklaşım”), emekli bir memur teröristlerle mücadelede yeni yollar önerdi.
Makalesinin başında, D. Dolan, Paris’teki son terör saldırıları nedeniyle, Fransız yetkililer ve tüm Batı dünyasının bir bütün olarak artık öfkelerini sınırlamak istemediklerini ve “İslam Devleti” ile ilgili sorunları çözmek için güç kullanmaya niyetli olduklarını belirtti. Böylece Fransız hava kuvvetleri, Cuma ve Cumartesi gecesi gerçekleşen terörist saldırılara teröristlerin hedeflerine yönelik yeni grevlerle karşılık verdi. Geçen hafta sonu, Fransız pilotlar hedeflerinin imhasıyla sona eren bir dizi sıralama yaptılar.
Fransız uçakları, Suriye'deki hedeflerine saldırmak için uçmaya hazırlanıyor, Kasım 15. Fransa Savunma Bakanlığı Fotoğrafları
D. Dolan, en son koalisyon saldırılarının ortalama günlük savaş işleriyle karşılaştırıldığında daha etkili olduğunu belirtti. Ayrıca, koalisyon grevlerinin özelliklerini göz önünde bulundurmayı ve "IG" örgütüyle mücadelede en etkili taktikleri belirlemeyi teklif ediyor. Mevcut durumu incelerken, başvuruda bulunulması önerilir. hikayelerve ayrıca stratejinin sonsuz gerçeklerini de unutmayın. Bütün bunlar, emekli bir memurun görüşüne göre, doğru görüşün yapılmasına ve doğru tahminlerin yapılmasına yardımcı olacaktır.
Tarihe dönersek, Komutan Dolan, Karl von Clausewitz'in çalışmalarını hatırlatıyor. Bu komutan, ana saldırı yönünde düşmanın yenilmesine izin veren kuvvet konsantrasyonunun sağlam bir destekçisi idi. Ek olarak, von Clausewitz’in çalışmaları, eşit olmayan güçlere sahip iki taraf arasındaki silahlı çatışmanın ayrıntılarıyla ilgilendi. Bu durumda, zafer ve / veya barış iki koşul gerektiriyordu: Düşmanın “inanılmaz zaferini” ve savaşın “kabul edilemez maliyetini” sağlamak.
Yazar, yakın tarihin ilginç bir gerçeğini not ediyor. 11 Eylül 2001’ten sonra meydana gelen tüm silahlı çatışmalarda NATO örgütü askeri potansiyelini tam olarak kullanmamış ve sürekli olarak onu sınırlamıştır. Afganistan ve Irak'taki savaşlarda bu yaklaşımın kendi sebepleri vardı: bu ülkelerde birlikler düşmanla savaşmak ve ayrıca yerel halkın kalpleri ve zihinleri için savaşmak zorunda kaldı. İslam Devleti terör örgütü durumunda, başka başlangıç koşulları ve farklı bir bağlam var. Bu nedenle, D. Dolan'a, başka bir mücadele stratejisinin de gerekli olduğuna inanıyor.
Ayrıca, yazar yine hikayeyi hatırlamayı önerir, ancak bu kez İkinci Dünya Savaşı deneyimine atıfta bulunur. Bu çatışmanın ilk döneminde, Amerika Birleşik Devletleri bombardıman uçağının hava saldırılarının doğruluğunu artırmak ve düşman devletler arasında sivil kayıplarını azaltmak için mümkün olan her şeyi yaptığını hatırlıyor. Örneğin, ünlü Doolittle Reid (Nisan 1942’ta Tokyo’ya baskın) hakkında bir gazetede Amerikan pilotlarının okullara, hastanelere veya diğer sivil nesnelere girmemeyi hedefledikleri vurgulandı. Almanya'nın bombalanması durumunda, bu yaklaşım, Alman hava savunmasından ciddi kayıplar yaşayan 8 Hava Kuvvetleri pilotlarının, sivillere en az zararla en etkili saldırıları yapmasının mümkün olduğu gün boyunca görevine devam etmelerine neden oldu.
Hem geçmişte hem de şimdi, Batılı komutanlar hava saldırılarının planlanmasında benzer bir “insancıl” yaklaşımı tercih ediyor. Birleşik Devletler, ancak düşmana teslim olmak için güçlü ve isteksiz bir mücadeleyle sonra, İngiltere'ye katılmaya ve yeni taktikler denemeye karar verdi. İki ülkenin ortak hava saldırıları ve bağımsız baskınların sonucu, düzinelerce Alman ve Japon kentinin yere yakıldığı yangın söndürme bombalarının yoğun kullanımıydı. Burada D. Dolan şu soruyu sorar: Terörist insanın yeryüzünde düşünülebilecek bir düşmanla olan mevcut durum İkinci Dünya Savaşı ile daha küçük ölçekte değil midir?
Yazar, tek başına kitlesel bombalamanın, düşman ve savaşın sonunda zafere yol açamayacağını, ancak onların yardımlarıyla birçok önemli sorunun çözülebileceğini itiraf ediyor. İkinci Dünya Savaşı sırasındaki büyük hava saldırıları sonucu, on binlerce sivilin ölümü yaşandı. Aynı zamanda, bu tür grevler stratejik durumun değişmesine neden oldu. Vatandaşların ölümü sivil nüfusun görüşlerini değiştirdi, böylece düşman ek iç problemler ortaya çıkardı. Sonunda birçok vatandaş Direniş Hareketi'ne katıldı ve böylece savaşın sonunu yaklaştı.
Komutan Dolan, mevcut durumun bir karakteristik detayına dikkat çekiyor. İslam Devleti terör örgütü, El Kaide (Dünya Ticaret Merkezi'ne ve Rusya ve diğer ülkelerde yasaklanan diğer terör eylemlerine bir saldırı düzenledi) ve diğerleri gibi diğer benzer oluşumlardan farklıdır, çünkü bir devlet olmaya çalışıyor. İşgal altındaki bölgelerde teröristler bir tür devlet kurumu kurmaya ve yerel nüfusa bazı hizmetler vermeye çalışıyorlar. Doğal olarak, dünyadaki hiçbir ülke böyle bir durumu tanımıyor. Ancak bu gerçek, teröristlerin terör eylemleri hazırlamak da dahil olmak üzere planlarını uygulamalarını engellemez.
D. Dolan'a göre, NATO Rakka kentinde bir halı bombalaması yaparak hava kuvvetlerinin potansiyelini gösterebilir. Bu şehir teröristlerin gerçek "başkenti" olduğundan, büyük bir darbe potansiyellerini baltalayabilir. Yine Von Clausewitz'in eserlerine dönersek, böyle bir operasyon hem "kabul edilemez savaş maliyeti" hem de teröristler için "zaferin olanaksızlığı" anlamına gelir. Ek olarak, “sermaye” ye yönelik büyük bir grev, “İslam Devleti” ni destekleyen veya tarafsız bir pozisyonda bulunan herkese bir sinyal olacak: bu terör örgütünün müttefiklerini savunamadıklarını anlayacaklar. Son olarak, kitlesel saldırılar, yeni bir direniş hareketinin ortaya çıkmasının itici gücü olacaktır. “IG” ideolojisi ile aynı fikirde olmayan insanlar bu organizasyonla mücadelede yer alabilecekler.
Yazar, böyle bir teklifin bir takım sorunların olduğunu kabul eder. Dolayısıyla, “sermayenin” saldırılarına karşı en önemli karşıt tartışma, “İslam devletinin” temelinin herhangi bir şehir veya ordu değil, “dünya halifeliği” kurma fikri olduğu gerçeğidir. İşgal altındaki bütün şehirler yere yığılmış olsa bile, teröristlerin siyah bayraklarını düşürüp ailelerine geri dönmeleri pek mümkün değil. Öte yandan, Dolan hapşırıyor, evlerini arayacakları bir telefon bulmak zor olacak.
Amerikan Kurtuluş Savaşı günlerinde Büyük Britanya, savaşın insanlarla değil, bir fikirle ne olduğunu öğrendi. ABD'nin de benzer bir deneyimi var: Afganistan'daki Taliban'la savaşmak için on yıldan bir buçuk yıl geçti, ancak ideoloji ve hareket hala hayatta. Bundan net bir sonuç çıkar. İşgal altındaki bütün şehirler tahrip olsa bile, bir “halifelik” inşa etme fikri hayatta kalacaktır. Ancak, bu durumda, bu tür fikirlerin destekçileri marjinalleşecek ve “neo-Naziler, Stalinistler ve diğer aşırılık yanlıları” ile birlikte, onlara karşı çıkan bir dünyada yaşamaya zorlanacaktır.
NATO, hava kuvvetlerinin tüm potansiyelini kullanarak, teröristlere yönelik desteğin veya tarafsızlığın çok pahalı olabileceğini gösterebilecektir. Böyle bir "mesaj", B-52 uçakları veya diğer benzer platformlar tarafından verilecek olup, "kesin adreste" dikkatlice düşünülmüş grevler şeklinde verilmeyecektir. Aksine, “İslam Devleti” nin desteği tüm kentin yıkılmasına neden olabilir. Komutan Dolan, tekliflerinin çok kasvetli göründüğünü itiraf ediyor. Bununla birlikte, terörle mücadeleyle ilgili diğer yöntemler beklenen sonuçlara yol açmadığı takdirde, böyle bir stratejinin kullanılabileceğini belirtti.
13 ve 14 Kasım ayında, İslam Devleti'nin iki saha komutanının imha edildiğine dair haberler vardı. Bu operasyonlar bir kez daha, havadan yere silahları olan insansız hava araçlarının taktiksel taktiksel operasyonları gerçekleştirmek için uygun bir araç olduğunu kanıtladı. Bununla birlikte, "IG" oldukça kararlı bir gruptur. Çok sayıda militan ve komutanın ortadan kaldırılmasına rağmen, planlarını sürdürmeye ve uygulamaya devam ediyor.
D. Dolan makalesini meraklı bir sonuçla tamamladı. İslam Devleti terör örgütü gerçekten bir devlet olmak istiyorsa, ilan edilmiş olsa bile, o zaman ona göre davranılmalıdır. Bu “devlet” eylemlerinin sorumluluğunu üstlenmeye hazırlanmalıdır. Tüm dünyada terör eylemlerine cevap vermek zorunda kalacak. Bu durumda, NATO uçakları teröristlere kabul edilemez zararlar verebilecek ve aynı zamanda mevcut planların başarılı bir şekilde uygulanması için onları umutsuz bırakabilecekleri çok uygun bir araçtır.
***
Geçen yıl boyunca, ABD’nin önderliğindeki bir koalisyon Irak ve Suriye’deki teröristlerin hedeflerine isabet ediyor, ancak bu işlem tamamlanmaktan uzak. NATO komutanları tarafından seçilen strateji, gördüğümüz kadarıyla, "İslam devleti" ve ele geçirdiği bölgelerin kurtarılması konusunda hızlı bir zafer kazanma yeteneğine sahip değil. Bu durumun yüzeysel bir incelemesi bile, mevcut bir sorunu çözmek için yanlış bir yöntem seçimi konusunda bir sonuca yol açabilir.
Aynı sonuç Komutan D. Dolan tarafından yapıldı. Mevcut operasyonun özel başarısını görmemekle birlikte, bence mevcut sorunu çözme yeteneğine sahip olan daha ciddi tedbirlere geçmeyi teklif ediyor. Eski askeri pilot, II. Dünya Savaşı'ndan Vietnam Savaşı'na kadar eski silahlı çatışmalarda kullanılan stratejik havacılık yöntemlerinin hatırlanması gerektiğine inanıyor. General Curtis Lemay'ın dediği gibi, düşmanı Taş Devrine bombalamak önerildi.
İkinci Dünya Savaşı sırasında şehirlerin yoğun halı bombalanması potansiyelini gösterdi. Bu tür yöntemler mümkün olan en kısa sürede bir dizi önemli nesnenin eşzamanlı imhası nedeniyle düşmanın endüstrisi, lojistik ve yönetim sistemine en ciddi hasara neden olmasına izin verir. Bununla birlikte, olumsuz yan etkiler, yani haksız derecede yüksek sivil kayıplarının riski vardır. Stratejik etkinliğin sıklıkla ön plana çıkarıldığı ve nüfus kaybının teminatlı zararda kaydedildiği belirtilmelidir.
D. Dolan'ın teklifinin kusurunu tanıdığı belirtilmelidir. Nitekim, bir kentin tamamen tahrip edilmesi ve belli sayıda sıradan militan veya komutanın ortadan kaldırılması, düşman ideolojisinin ortadan kalkmasına yol açmayacaktır. Ayrıca, kitlesel grevler, terör örgütüne katılmak ve intikam almak isteyenler için ek bir teşvik olabilir.
Komutan Dolan’ın fikrinin özü, makalesinin sonundadır: Teröristler kendi devletlerini kurmak istiyorlarsa, savaş ilan etmek ve silahlı kuvvetlerin tam potansiyelini kullanmak için bu gibi durumlarda ele alınmaları gerekir. Şu anda kullanılan strateji sorunun çözülmesine yardımcı olmuyorsa, muhtemelen daha radikal yöntemlere geçmeye değer.
Şimdilik, ancak NATO liderliğinin emekli bir memurun görüşüne kulak verip vermeyeceğini tahmin etmeye çalışabiliriz. Bununla birlikte, terör örgütü “İslam Devleti” ile olan durumun çok ileri gittiği ve radikal önlemler gerektirdiği çok açık. Son zamanlarda farklı ülkelerdeki terörist saldırılar dizisinden sonra, bazı gelişmiş ülkeler konuyla ilgilenmek ve terör tehdidini ortadan kaldırmak için bir istek duyuyor. Ne tür stratejiler için bu planlar uygulanacak ve çok büyük halı bombalamasının başlayıp başlamayacağı - çok yakında gösterilecek.
Görüş: IŞİD ile Başa Çıkmada Yeni Bir Yaklaşım:
http://news.usni.org/2015/11/16/opinion-a-new-approach-to-dealing-with-isis