İdeolojik bir tartışmayı bilimsel tartışmadan ayırt edebilmenin ana kriteri, kimsenin esasa ilişkin konumu tartışmamasıdır: bu, yalnızca argümanların ideolojik yönelimiyle ilgilidir.
Bu arada, değerler veya ilkeler (tanım gereği ideolojikleştirilmiş) hakkındaki tartışmalara karşı hiçbir şeyim yok, ancak yazarlardan birinin bilimsel argümanlar kullanıyormuş gibi davrandığı, ancak faaliyetinin gerçek nedeni olduğu bir tartışmadan kesinlikle memnun değilim. tam da ideolojik düşmanlıktır.
Benzer bir durumla en son birkaç gün önce karşılaştığımda, Rus ekonomisinin dolarizasyonunun azaltılması üzerine Sergei Glazyev'in 15 tezini okudum.
Ben bir ekonomistim ve para dolaşımıyla epey uğraştım, bu yüzden bu konuda söyleyecek bir şeyim var ve Glazyev'in tezlerini büyük bir ilgiyle okudum.
Bariz önlemler var, daha tartışmalı olanlar var, bir şeyler, belki değil, bir şeyler biraz güçlendirilmiş. Ama içlerinde olağanüstü hiçbir şey yok (örneğin Çin'in yapmayacağı bir şey). Aynı zamanda, Batı'nın baskısının devam edeceği (ve devam edeceği!) Varsayımından hareket edersek, o zaman yine de böyle veya benzeri bir programı uygulamak zorunda kalacaksınız, dolanmak yok.
Ancak Batı'ya yakınlığın (veya dahası, tabiiyetin) temel bir ilke olduğu (ve bu zaten bir ideolojidir!) Olanların bakış açısından, Böyle bir program, ne içerdiğine bakılmaksızın, prensipte kabul edilemez.
Özünde, bu tür insanlar bu noktaları tartışmayacaklar, çünkü onların anlayışına göre yaptırımlar, son derece olumlu bir şekilde alınması ve yapılan "hatalar" için düzeltilmesi gereken "kıdemli ortağın" (peki ya da vaftiz babasının) eleştirisidir. Batı'dan daha fazla bağımsızlığa doğru hareket kendi içinde kabul edilemez ve felakettir.
Web sitemizde liberal olarak adlandırılan Rusya'da Batı'ya itaat etmenin pek çok destekçisi olduğu için (yani, eşit ortakların pozisyonunun belirli pozisyonlarında bile bizim için reddetme), çok sayıda var, sert bir yanıt beklemek gerekiyordu.
Rus siyasi elitinin liberal kanadının lideri Alexei Kudrin adına ayrıldı. Ve o ne dedi?
Ona göre, Glazyev'in Rus ekonomisinin dolarlarını düşürmek için önerdiği plan Rusya'nın kendisine zarar verecektir. Kudrin Twitter'da yaptığı açıklamada, Glazyev'in önerilerinin yaptırımlar olarak görülebileceğini ve "Batı'nın yaptırımlarından daha kötü" olduğunu söyledi.
Twitter'ın kullanımının çok gösterge niteliğinde olduğunu, çünkü içinde hiçbir önemli argüman olamayacağını not ediyorum: çok az yer var. Öte yandan, Glazyev'in planını ABD yaptırımlarıyla karşılaştırmak aslında siyasi bir kınama, çünkü başkanlık danışmanını artık toplumda düpedüz düşman olarak görülen güçlerle bir tutuyor.
Bu arada, bu arada, Kudrin gerçekten konuşuyor, çünkü kişisel bakış açısından, Amerika Birleşik Devletleri sadece herhangi bir kişiye yaptırım uygulama hakkına sahip değil, aynı zamanda yaptırımların uygulanmasının kendisi de bir sevinç nedenidir: azarlamak sevmek demektir! Ve bu, metninin Glazyev'in düşman olduğunu zaten bilen silah arkadaşlarına (yani diğer liberallere) değil, Kudrin'in hâlâ bir otorite olduğu kişilere (tabii ki, o kadar uzun yıllar boyunca Maliye Bakanıydı ve " "ülkenin ekonomik büyümesini sağladı!) ve yaptırımlardan içtenlikle öfkeliler.
Başka bir deyişle, Kudrin'in metni aslında liberaller için Glazyev'e nasıl saldırılacağına dair bir talimattır.
Glazyev'in tezleri liberal kalabalık için çok tehlikelidir, çünkü teoride Putin'in Mayıs kararnamelerine benzer bir planın temelini oluşturabilirler. Kurtarıcılar, Putin'in uygulama taleplerini uzun zamandır görmezden geldiler, ancak eğer başkanın bu tür pek çok planı varsa ve hepsi aynı derecede göz ardı edilirse, bu liberal kampın birçok temsilcisi için (ve bir bütün olarak kendisi için) kritik derecede tehlikeli olabilir.
Aynı zamanda, tabii ki, Mayıs kararnameleri, hükümetin görmezden geldiği Putin'den gelen talimatlardan çok uzak. Şimdi, örneğin, Merkez Bankası ve Maliye Bakanlığı, ulusal bir ödeme sisteminin yaratılmasına yönelik stratejik sabotajı başarıyla yürütmektedir. Ama gerçek şu ki, dolarizasyonun giderilmesi konusu ve yaptırımların sonuçları tekrar tekrar gündeme gelecek ve çöpü halının altına süpürmek artık işe yaramayacak. Ve bu nedenle, özellikle liberaller için tehlikelidir.
Bir durum daha var. FRS liderliğinin yeni bir mali kriz dalgasının 2015'ten sonra başlayacağına inandığı hipotezi doğruysa, ABD makamlarının karşı karşıya olduğu en önemli görevlerden biri, bölgesel finans merkezlerinin kurulması için ön koşulların yaratılmasını önlemektir. bu ana.
Yani Kudrin'in mesajıyla başlattığı Glazyev'e yönelik saldırı, aslında ruble finansal sisteminin gelişimini sınırlayan önemli bir unsurdur.
Bir kereden fazla yazdığım gibi, bir ruble ödeme sistemi yaratma konusundaki ana çalışma birkaç hafta içinde yapılabilir - yani teorik olarak, zaten operasyonel olabilir. Bugün modern bir ödeme sistemi oluşturmada oldukça fazla ilerleme kaydedebilir ve ardından emisyon merkezine ulaşabilirsiniz. Özellikle Rus şirketlerinin bugün ödeme sistemlerinin geliştirilmesinde dünya lideri olduğu düşünüldüğünde.
Ancak bu, açıkça görüldüğü gibi, temelde ABD'nin çıkarlarıyla çelişiyor. Tüm dünya finansal sisteminin, alıcı FRS'ye ne kadar yakın olursa, kredinin maliyeti o kadar az olacak şekilde inşa edildiğini (bu nedenle, bir dolar kredisi ruble kredisinden daha ucuzdur) ve bu maliyet farkının ABD'nin dolar kullanan herkese uyguladığı bir VERGİ olduğunu hatırlatmama izin verin. ... Ya da daha eski bir dille söylemek gerekirse, bu Rusya'nın mali Baskaks'a ödediği haraçtır.
Ve Glazyev'in planı, bir anlamda, Rusya'nın Horde'a haraç ödemeyi bırakacağı, Kulikovo Savaşı'nı (veya "Ugra'nın üzerinde durmak") yürütme girişimidir. Mali Horde taraftarlarının böyle bir teklifin uygulanmasına karşı bir duvar olarak ayağa kalkacağı açıktır.
Ve Glazyev'in pozisyonunu tartışırken, ilerlememizin bu pozisyondan olduğunu öneriyorum!