sırtüstü - Backstroke
Sırtüstü ya da geri sürünme , FINA tarafından düzenlenen yarışmalarda kullanılan dört yüzme stilinden biridir ve bu stillerden sadece biri sırtta yüzer. Bu yüzme stili, kolay nefes alma avantajına sahiptir, ancak yüzücülerin nereye gittiklerini görememeleri dezavantajına sahiptir. Ayrıca diğer üç yarışma yüzme stilinden farklı bir başlangıcı vardır. Yüzme stili, baş aşağı ön tarama veya serbest stile benzer . Hem sırtüstü hem de önden gezinme uzun eksenli vuruşlardır. Bireysel karışık sırtüstü vuruşta ikinci stil yüzücüdür; karışık bayrak yarışında ilk stil yüzücüdür.
Tarih
Sırtüstü, Harry Hebner tarafından popüler hale getirilen eski bir yüzme stilidir . Ön emeklemeden sonra yarışmalarda yüzülen ikinci vuruş oldu . İlk Olimpik sırtüstü yarışması, 1900 Paris Olimpiyatları erkekler 200 metre idi .
teknik
Başlangıç pozisyonunda, sırtüstü yüzücü yüzücü sırt üstü yatar; uzatılmış parmak uçlarıyla uzatılmış kollar ve geriye doğru uzatılmış bacaklar.
kol hareketi
Sırtüstü vuruşta, kollar ileri hareketin çoğuna katkıda bulunur. Kol vuruşu iki ana bölümden oluşur: güç aşaması (üç ayrı bölümden oluşur) ve toparlanma. Kollar değişir, böylece bir kol her zaman su altında kalırken diğer kol iyileşir. Bir tam kol dönüşü, bir döngü olarak kabul edilir. Başlangıç konumundan, bir kol suyun altına hafifçe batar ve yakalama aşamasını (güç aşamasının ilk kısmı) başlatmak için avuç içini dışa doğru çevirir. El aşağı doğru girer (önce serçe parmak), sonra 45 derecelik bir açıyla çekerek suyu yakalar.
Güç fazı sırasında el, mandaldan kalçanın yanına kadar yarım daire şeklinde bir yol izler. Avuç içi her zaman yüzme yönünden uzağa bakar, kolun bir uzantısı olarak düz kalır ve dirsek her zaman havuzun dibine doğru bakar. Bu, hem kolların hem de dirseğin vücudu ileri itmek için maksimum miktarda suyu geri itebilmesi için yapılır. Omuz yüksekliğinde, üst ve alt kolların maksimum açıları yaklaşık 90 derece olmalıdır. Buna güç fazının Orta Çekme denir.
Orta Çekme aşaması, parmaklar yukarıyı gösterecek şekilde elin ayasını mümkün olduğunca aşağı doğru itmeyi içerir. Yine amaç, vücudu suya karşı öne doğru itmektir. Mid-Pull'ın en sonunda, avuç içi 45 cm derinliğe kadar ileri doğru son bir itme için kanat çırparak güç fazının sonunu oluşturur. Bu, vücudu öne doğru itmenin yanı sıra, vücut hareketinin bir parçası olarak diğer tarafa geri dönmeye de yardımcı olur. Güç aşamasında, elin türbülans nedeniyle sudaki direncini artıracağından, elin parmakları biraz ayrı olabilir .
İyileşme aşamasına hazırlanmak için el, avuç içi bacaklara ve başparmak tarafı yukarı bakacak şekilde döndürülür. Bir kolun iyileşme aşamasının başlangıcında, diğer kol güç aşamasına başlar. İyileşen kol, omuzların üzerinden öne doğru yarım daire şeklinde hareket ettirilir. Bu iyileşme sırasında, avuç içi döner, böylece küçük parmak suya önce girer ve en az miktarda direnç sağlar ve avuç içi dışa bakar. Kısa bir kayma aşamasından sonra, döngü bir sonraki güç aşaması için hazırlık ile tekrarlanır.
Varyantlar
Bir varyant, baş aşağı göğüs vuruşuna benzer şekilde her iki kolu senkronize ve dönüşümlü olarak hareket ettirmektir . Bunun koordine edilmesi daha kolaydır ve birleşik güç fazı sırasındaki en yüksek hız daha hızlıdır, ancak birleşik kurtarma sırasında hız çok daha yavaştır. Ortalama hız genellikle alternatif strokun ortalama hızından daha az olacaktır. Bu vuruş genellikle temel sırt vuruşu olarak adlandırılır. Bu temel sırtüstü yüzme, 1900 ve 1908 Olimpiyatlarında kullanıldı. Geri taramalı yüzme, 1908'den sonra temel sırtüstü yüzmenin yerini rekabetçi geri yüzme olarak aldı ve şimdi sırtüstü olarak anılıyor.
Diğer bir varyant, kol hareketinin yel değirmeni tipi bir desende tam bir daire oluşturduğu eski tip yüzme sırtüstü vuruşudur. Bununla birlikte, bu stil, vücudu ileri yerine yukarı ve aşağı itmek için çok fazla enerji harcandığından, rekabetçi yüzme için yaygın olarak kullanılmaz. Ayrıca, omuza eklenen baskı idealden daha az kabul edilir ve yaralanmalara yol açabilir.
Aynı anda yalnızca bir kolu hareket ettirmek de mümkündür (duraklatılmış vuruş), burada bir kol güç ve kurtarma aşamalarında diğer kol dururken hareket eder. Bu yavaştır, ancak öğrencilere yalnızca bir kola konsantre olmaları gerektiğinden hareketi öğretmek için sıklıkla kullanılır. Bu matkap tekniği, yüzücü bir şamandıra tutarken iyi çalışabilir, ancak bu matkabı aşırı kullanmamak önemlidir, çünkü "duraklatılmış bir vuruş" kolayca alışkanlık haline gelebilir ve öğrenmesi zor olabilir.
Bacak hareketi
Sırtüstündeki bacak hareketi, ön taramadaki çarpıntı vuruşuna benzer. Vuruş, vücudu önemli ölçüde dengelerken ileri hıza büyük katkı sağlar.
Bacak vuruşu, bir bacak yaklaşık 30 dereceye kadar aşağı doğru batacak şekilde değişir. Bu pozisyondan, bacak yukarı doğru hızlı bir tekme yapar, başlangıçta dizi hafifçe büker ve sonra yatay olarak tekrar esnetir. Bununla birlikte, döngü başına dört veya sadece iki vuruşlu sık varyantlar da vardır. Genellikle, sprinterler döngü başına 6 vuruş kullanma eğilimindeyken, uzun mesafe yüzücüler daha az vuruş kullanabilir.
Varyantlar
Kelebek vuruşu kullanmak da mümkündür, ancak bu ilk kalkıştan sonra ve dönüşlerden sonra nadirdir. Yunus vuruşu, yarışın en hızlı kısmı olduğu için birçok üst düzey sporcu için çok önemlidir. Aynı zamanda yarışın çoğunluğunu da oluşturabilir (yani, 100 yard sırtüstünde yüzücü, sualtı yunusunu uzunluk başına 15 yarda tekmeleyebilir, bu da 100 yarda yarışında 60 yarda kadar tekmelemeye eşittir). Bunun harika bir örneği, Olimpiyat altın madalyalı Natalie Coughlin'dir . Kurbağa vuruşu vuruşları, kollar senkronize kullanıldığında en rahattır, çünkü kurbağalama vuruşu, değişen kol döngüleriyle yuvarlanma hareketini telafi etmeyi daha zor hale getirir. Kelebek vuruşu, vücudun yuvarlanma hareketine bağlı olarak hafifçe bir tarafa yapılabilir.
nefes
Ağız ve burun genellikle suyun üzerinde olduğu için sırtüstünde nefes almak diğer vuruşlara göre daha kolaydır. Rekabetçi yüzücüler, bir kolun toparlanması sırasında ağızdan nefes alırlar ve aynı kolun çekme ve itme aşamasında ağız ve burundan nefes verirler. Bu, suyun burnunu temizlemek için yapılır.
Vücut hareketi
Kolların asenkron hareketinden dolayı vücut uzun ekseni etrafında dönme eğilimindedir. Yüzücüler bu yuvarlanma hareketinden yararlanarak sırtüstü yüzerken etkinliklerini artırabilirler. Sürtünmeyi azaltmak için gövdenin genel konumu yatay olarak düzdür. Yeni başlayanlar sıklıkla arka ve uyluklarının çok alçalmasına izin verir, bu da sürtünmeyi artırır. Bunu önlemek için, her vuruşta üst bacaklar, arkadan biraz yardımla bile aşırı aşağı pozisyona getirilmeli ve ayak uçları aşırı alt pozisyonda sabitlenmeli ve kafa suyun dışında tutulmalıdır. karşı ağırlık görevi görür.
Başlangıç
Sırtüstü başlangıç, sudan yapılan tek başlangıçtır. Yüzücü duvara bakar ve elleriyle başlangıç bloğunun veya duvarın bir kısmını tutar. İdeal olarak, bu amaç için blokta kulplar vardır. Bacaklar, her iki topuk duvardan biraz uzakta olacak şekilde, omuz genişliğinde duvara yerleştirilir. Başlangıç sinyalinden hemen önce yüzücü, dizlerini 90 derecelik bir açıyla bükerek başını başlangıç bloğuna doğru çeker. Bazı yüzücüler, başlangıç sırasında bir ayağını diğerinden biraz daha aşağıda tutmayı tercih eder.
Kalkış için yüzücü ellerini bloktan uzaklaştırır ve kollarını yana doğru öne doğru sallar. Aynı zamanda yüzücü başını arkaya atar. Yüzücü daha sonra ayaklarıyla duvardan uzaklaşır. İdeal olarak, yüzücünün sırtı havada kavislidir, böylece vücudun geri kalanı su hattının üzerindeyken sadece ayaklar ve eller suya dokunur. Bu, sürtünmeyi azaltır ve daha hızlı bir başlangıç sağlar. 21 Eylül 2005'te FINA, su hattının altındaki ayak parmaklarıyla ilgili sırtüstü başlama kuralını değiştirdi. Ayaklar artık suyun üzerinde olabilir, ancak havuz oluğunun kenarının üstünde veya kıvrılmış olamaz.
Başladıktan sonra yüzücü tamamen su altında kalır. Yüzeydeki artan direnç nedeniyle, deneyimli yüzücüler genellikle su altında yüzeye göre daha hızlı yüzerler. Bu nedenle, sırtüstü yarışmalarında en deneyimli yüzücüler, FINA tarafından belirlenen limite kadar (başlangıçtan 15 metre sonra ve her turdan sonra) su altında kalırlar. Çoğu yüzücü, su altında bir kelebek vuruşu kullanır, çünkü bu, çarpıntı vuruşundan daha fazla ileri hareket sağlar. Sualtı evresi, suyun buruna girme riskini içerir, bu nedenle çoğu yüzücü, suyun girmesini önlemek için burundan nefes verir.
FINA kurallarına göre yüzücünün kafası yüzeyi 15 m'den önce kırmalıdır. Yüzücü bir koluyla yüzmeye başlar, ardından diğer kolu yarım döngü gecikmesiyle başlar. Yüzücü, dönüşler hariç tüm zaman boyunca sırtta kalarak normal yüzme tarzında devam eder.
Dön ve bitir
Duvara yaklaşmak yüzücülere nereye gittiklerini görememe sorunu yaşatıyor. Çoğu rekabetçi yüzücü, bir kulvar için kaç vuruşa ihtiyaç duyduklarını veya en azından işaret bayraklarından veya ayırma çizgilerinin rengindeki değişiklikten sonra kaç vuruşa ihtiyaçları olduğunu bilir. Başı çevirmek de mümkündür, ancak yüzücüyü yavaşlatır.
Eylül 1992'den önce yüzücüler dönüşe başlamadan önce duvara sırtlarından dokunmak veya dönmek için sırtlarını yuvarlamak zorundaydılar. Eylül 1992'den sonra duvara yaklaşırken yüzücünün göğsüne dönmesine ve tek kol veya eş zamanlı çift kol çekişi ile bir itme/çekme aşaması yapmasına izin verilir. Daha sonra yüzücü ayaklarını duvara yaslayarak öne doğru yarım takla atar. Kollar bu sırada ileri pozisyondadır ve yüzücü vücudunu duvardan iter. Başlangıca benzer şekilde, yüzücü su altında 15 m'ye kadar kalabilir ve çoğu yüzücü hız için bir kelebek vuruşu kullanır. Bu kural değişikliği daha hızlı dönüşlere izin verdi.
Finiş için yüzücü sırt üstü yatarken, yataydan 90 dereceden daha az duvara dokunmalı ve tamamen suya batmamalıdır. 2020 ABD Yüzme Kural Kitabı, 101.4 GERİ VURUŞ, Bitiş — Yarış bittiğinde, yüzücü arkadayken duvara dokunmalıdır.
yarışmalar
Hem uzun bir parkurda (50 m havuz) hem de kısa bir parkurda (25 m havuz) olmak üzere, rekabetçi sırtüstü yüzmede yüzülmüş üç ortak mesafe vardır. Amerika Birleşik Devletleri ayrıca kısa parkur alanları (25 yard havuz) kullanır.
- 50 m sırtüstü
- 100 m sırtüstü
- 200 m sırtüstü
Diğer mesafeler de zaman zaman yüzer.
Sırtüstü vuruş da aşağıdaki mesafelerde karışıklığın bir parçasıdır :
- 100 m bireysel karışık (sadece kısa parkur 25 m havuz)
- 200 m bireysel karışık
- 400 m bireysel karışık
- 4 × 100 m karışık bayrak yarışı
Aşağıda, resmi müsabakalar sırasında yüzücüler için geçerli olan resmi FINA kuralları yer almaktadır.
- Çıkış işaretinden önce, yüzücüler, her iki elleri çıkış tutamaçlarını tutarak, çıkış ucuna bakacak şekilde suda sıraya gireceklerdir. Oluğun içinde veya üzerinde durmak veya oluğun kenarı üzerinde ayak parmaklarını bükmek yasaktır.
- Başlama işaretinde ve dönüşten sonra yüzücü, SW 6.4'te belirtilen bir dönüşün gerçekleştirilmesi dışında, yarış boyunca itecek ve sırt üstü yüzecektir. Sırttaki normal pozisyon, vücudun yataydan 90 dereceye kadar yuvarlanma hareketini içerebilir. Başın konumu önemli değil.
- Yüzücünün bir kısmı yarış boyunca suyun yüzeyini kırmalıdır. Yüzücünün dönüş sırasında ve çıkıştan ve her dönüşten sonra 15 metreden fazla olmayan bir mesafe için tamamen suya daldırılmasına izin verilecektir. Bu noktada, kafa yüzeyi kırmış olmalı.
- Dönüş sırasında, omuzlar memeye dikey olarak döndürülebilir, ardından dönüşü başlatmak için sürekli bir tek kol çekişi veya sürekli bir eşzamanlı çift kol çekişi kullanılabilir. Vücut sırttaki pozisyonu terk ettiğinde, herhangi bir tekme veya kol çekişi sürekli dönüş hareketinin bir parçası olmalıdır. Yüzücü duvardan çıktıktan sonra sırttaki pozisyona dönmüş olmalıdır. Dönüş yapılırken yüzücünün vücudunun bir kısmı duvara temas etmelidir.
- Yarışın bitiminde yüzücü kendi kulvarında arkadayken duvara dokunmalıdır. Rekabetçi yüzücüler sıklıkla kollarını suya geri ve aşağı sallayarak başlarını ve üst gövdelerini de beraberinde getirirler. Bu, duvara doğru büyük miktarda ileri momentum yaratır. Yüzücünün bir kısmını suyun üzerinde tutmak için tek bir yunus vuruşu kullanılabilir ve bu nedenle yasaldır.
Sırtüstünde olimpiyat ve uzun kulvar dünya şampiyonları
erkekler
Kadınlar
Ayrıca bakınız
Referanslar
- bibliyografya
|Wikimedia Commons, Backstroke ile ilgili medyaya sahiptir .|