dislipidemi
Dislipidemi , kendisini spesifik bir klinik semptom olarak görmeyen çeşitli kolestrol fraksiyonlarının oranındaki bir dengesizliktir, ancak insan vücudunda çeşitli patolojik koşulların gelişmesinin provokatörüdür. Dolayısıyla, bağımsız bir hastalık olarak, dislipidemi dikkate alınmaz Ancak bu patolojik durum, aterosklerotik vasküler lezyonlar gibi kronik patolojinin gelişimi ile ilişkili olarak tahrik edicidir. Dislipidemik bozukluklar kaçınılmaz olarak, damarların iç duvarında yağ katlarının oluşmasına ve bu da kan yoluyla yeterli kan akışını zorlaştırır ve organların ve dokuların hemodinamik hasarlarını kışkırtır.
Dislipidemi Nedenleri
Dislipideminin ortaya çıkışı çeşitli koşullar altında, örneğin patojen koşullarda, yağ sentezi sürecinin harekete geçirilmesiyle birlikte, aynı zamanda gıda ile aşırı alımına da neden olabilir. Buna ek olarak, vücuttaki yağ parçacıklarının oranındaki dengesizlik, vücuttaki yarılmalarının ve vücuttan atılmalarının ihlali ile tetiklenebilir; bu miktar, gıdalarla vücuda alınmaları halinde bile ortaya çıkabilir.
Dislipidemik dengesizliğin patogenetik mekanizmalarına bağlı olarak, dislipideminin çeşitli etyopatogenetik formları ayırt edilir. Dislipidemi'nin tüm kalıtsal formları primerdir ve monojeniktir (dislipidemi ortaya çıkması, kusurlu genin bu patolojiden muzdarip bir veya her iki ebeveynden çocuğa bulaşmasının bir sonucu olarak gelişir) (dislipidemi gelişimi, yalnızca arızalı genin iletilmesi değil çevrenin olumsuz etkisinden kaynaklanmaktadır) ayrılır. .
Dislipideminin sekonder formu tanı konması en zor olanın başlangıcı, hastanın sahip olduğu bazı kronik patolojiye bağlı olmasıdır. Dislipideminin bunun ya da patogenetik formunun gelişimini tetikleyebilecek arka plan hastalıkları şunlardır: Hipotiroidizm , diabetes mellitus ve hepatik parankima ait çeşitli bulaşıcı hastalıklar.
"Dislipidemi alimentary" tanısı, gıda yoluyla kolesterolün insan vücuduna fazla alınması gerçeğine dayanarak kurulmuştur. Bu dislipidemi varyantı, kısa sürede kolesterol artışının görüldüğü ve yağlı gıdaların tek bir alımının veya kalıcı bir dislipidemi olması nedeniyle geçici bir tip boyunca ilerleyebilir.
Kural olarak "dislipidemi" hastalığı, bu patolojinin tüm dünyadaki nüfusun önemli bir bölümünü etkilemekle birlikte, kandaki kolestrol fraksiyonlarının endekslerinde sürekli bir artış ile oluşturulmuştur.
Dislipidemi semptomları
Dislipidemi sadece "laboratuvar teşhisi" olduğu gerçeğine bağlı olarak, yani teşhis ancak laboratuvar test sonuçlarına dayanarak mümkündür, teşhis kriterleri açısından klinik semptomlar lider konumda değildir. Bununla birlikte, deneyimli uzmanlar, hatta uzun zamandır dislipidemi muzdarip olan bir hastanın görsel muayenesi ile bu hastalığa yakalanabilirler. Bu spesifik klinik belirteçlerden birisi, cildin yüzeyinde, en sevilen yeri ayakların plantar yüzeyi, sırtın deri, ellerin ve dizlerin eklemleri olan küçük keçeler olan ksantomlardır .
Çeşitli fraksiyonlar şeklinde aşırı kolesterol birikimi, çeşitli büyüklükteki göz kapaklarında, sarı, yoğun yapıda, iç içeriği kolestrol olan neoplazmlar ile birlikte oluşur.
Dislipidemi kalıtsal formu, gözün korneasının dış konturunda bulunan beyazımsı bir kenar olan korneanın lipoid kemerinin oluşumu ile karakterizedir.
Klinik tablo kıtlığına karşın, dislipidemi tanısı ayakta tedavi ortamlarında bile zor değildir ve çeşitli oryantasyonlardaki laboratuar çalışmalarının bir kompleksini içerir. "Dislipidemi" teşhisi sırasında doktorun dayandığı en öncelikli laboratuar tahlili, "hastanın lipid profili" olarak adlandırılır. Lipidogrammy, çeşitli kolesterol konsantrasyonlarının konsantrasyonunun saptanması ve hastada aterosklerotik hastalık gelişme riskinde artışa işaret eden aterojenite katsayısının belirlenmesi anlamına gelir. Dislipideminin klinik formlarının çoğunluğunun kalıtsal patolojiler olması nedeniyle, günümüzde kusurlu genlerin tanımlanmasına sahip hastaların genetik incelenmesi standart bir ankettir.
Dislipidemi Türleri
Dislipideminin uluslararası sınıflandırması, hastanın kandaki yağ parçacıklarının yükseldiği verilere dayanarak geliştirilmiştir. Böylece, tüm dislipidemiler, kolesterol fraksiyonları artmış lipoprotein indekslerinin bulunduğu izole edilmişlara ayrılır ve sadece kolestrolü değil aynı zamanda trigliseritleri de arttırır.
Dislipidemi bölümünün daha gelişmiş bir şekli Fredrickson'ın sınıflandırmasıdır ve buna göre bu patolojinin beş çeşidi ayırt edilir.
Kalıtsal primer hiperchylomicronemi veya tip 1 dislipidemi, yalnızca% 90 oranında trigliseridlerden oluşan ve sadece% 10'u kolesterol içeren şilomikron düzeyinde bir artış ile eşlik eder. Olumlu bir faktör, dislipidemi seyrinin bu varyantının herhangi bir koşulda aterosklerotik vasküler ve kardiyak hasar gelişiminin arka planı olamayacağıdır.
2a tipi dislipidemide, sadece yüksek yoğunluklu aterojenikliğe sahip kolestrol fraksiyonlarına atıf yapan, düşük yoğunluklu lipoproteinlerin endekslerinde bir artış vardır. Dislipideminin bu değişkeni poligeniktir, yani dislipidemik dengesizliğin gelişimi için, kusurlu bir genin kalıtımını ve çevresel faktörlerin olumsuz etkisini birleştirmek gerekir.
Dislipidemi tipinin farkı 2b, hastanın sadece düşük yoğunluklu lipoprotein seviyelerini yükseltmekle kalmaz aynı zamanda trigliseritleri de taşımasıdır.
3 tipi dislipidemi, aterosklerotik vasküler lezyonların gelişme riski artan, çok düşük yoğunluklu lipoproteinlerin artmış bir seviyesinde hastanın görünümüyle karakterizedir.
Dislipidemi 4 tipi ile çok düşük yoğunluklu lipoprotein endekslerinde de bir artış var, ancak bu durumun gelişimi kalıtsal bir faktör değil, endojen nedenlere bağlı.
Tip 5 dislipidemi için, kandaki şilomikron içeriğindeki bir artış, çok düşük yoğunluklu lipoproteinlerin endekslerinde bir artış ile ilişkilidir.
Uluslararası klasifikasyondaki dislipidemik bozuklukların laboratuar tipleri ile bağlantılı olarak, bu patolojinin birkaç biçimi vardır, bununla birlikte μB 10'daki dislipidemi tek bir E78 koduna sahiptir.
Dislipidemi tedavisi
Dislipideminin belirtilerini ortadan kaldırmaya yönelik tıbbi önlemler çok çeşitlidir ve yalnızca tıbbi düzeltmeyi değil aynı zamanda diyetisyen önerilerine uyumu, yaşam tarzı değişikliğini de içerir. Farmakolojik olmayan profilin önerilerine uyulması hem dislipideminin kalıtsal formlarında (hastalığın ilerlemesini önlemek için) hem de ikincil versiyonda gerçekleştirilmelidir. İkincil dislipidemi tedavisi, oluşumunun kök sebebinin, yani kronik patolojilerin telafisinin ortadan kaldırılması ile başlanmalıdır.
Etkisi, toplam kolesterol ve çeşitli kolesterol fraksiyonlarını azaltmayı amaçlayan ilaçların ana grubu, statinler ve safra asidi tokmaklandırıcılardır. Trigliseridlerin ve çok düşük yoğunluklu lipoproteinlerin seviyesinin düzeltilmesi için tercih edilen ilaçlar fibratlar ve nikotinik asittir.
Statin grubunun preparatları antibiyotik-monokalin olup, eylemi enzim aktivitesinin spesifik bastırılmasına yönelik olup karaciğer tarafından kolesterol fraksiyonlarının üretimini arttırır. Lovastatin, Atorvastatin, Pravastatin gibi statinler mikrobiyolojik ve sentetik yöntemlerle geliştirilebilir. Dislipidemi'nin statin kullanımı ile tedavisinde, sadece total kolestrol düzeyinde değil, aynı zamanda aterosklerotik hastalığın önlenmesinde de önem taşıyan düşük yoğunluklu kolesterol düzeyinde istikrarlı bir uzun süreli azalma eşlik eder. Statinlerin kullanımındaki öncelik, aynı zamanda bu ilaç grubunun sadece hipolipidemik bir etkiye sahip olmadığı, aynı zamanda endotel işlevinin geliştirilmesi, damarlarda inflamatuar reaksiyonların bastırılması şeklinde diğer pleiotropik etkilere sahip olması gerçeğine dayanmaktadır.
Hipokolesterolemik etki, statin kullanımına başlandıktan sonra en geç üç gün içerisinde izlenir, ancak maksimum terapötik etki ancak ilacın 6 hafta uygulandıktan sonra başarılır. Statin kullanmanın belki de olumsuz etkisi ilacın tamamen kesilmesinden sonra hastanın kolestrol seviyesinde ters bir artışa sık sık varmasıdır, bu nedenle bu farmakolojik grubun ilaçları sürekli alınmalıdır. Statinler önemli advers etkilere sahip değildir, ancak uzun süreli kullanımdaki bazı hastalar karaciğere ilaç hasarı gelişiminden dolayı dispeptik rahatsızlıkların oluşumuna dikkat çekerler.
Statinlerin kullanımı ile hipokolesterolemik tedavinin geçici olarak kesilme endikasyonları vücuda akut enfeksiyöz hasar, cerrahi müdahaleler, travma, şiddetli metabolik bozukluklardır. Statin grubundaki ilaçların kullanımı için mutlak kontrendikasyon, hepatik parankima ve gebeliğin diffüz veya fokal bir lezyonudur. Statinlerin başlangıç terapötik dozu 20 mg olup, akşamları bir kez alınmalıdır. Bu ilaçların maksimum dozu 80 mg'dan fazla değildir. Destekleyici hipokolesterolemik tedavi ömür boyu sürdüğünden, her 3 ayda bir kandaki transaminazları izlemeniz önerilir.
Statinlerle monoterapinin istenen etkiyi getirmediği bir durumda, temsilcileri Kolestipol olan safra asidi toplayıcıları, günde 4 g'lık bir miktarda kolesteramin kullanan kombine bir tedavi önerilir. Bu ilaç grubu, safra asitlerinin vücuttan atılımını artırarak kolesterol sentezinde dolaylı bir etkiye sahiptir ve bu da kolesterol fraksiyonlarından safra asitlerinin daha da oluşmasını sağlar. Safra asidi kesicilerinin kullanımına yönelik mutlak kontrendikasyon, kronik kolit ve belirgin hipertrigliseridemidir.
İzole edilen hipertrigliseridemi ile birlikte seçilen ilaçlar fibratlardır (günlük doz 100 mg olan siprofibrat). Bu farmakolojik gruba ait ilaçların safra kesesi boşluğundaki kolesterol taşlarının oluşumunu provoke edebilmesi nedeniyle, uzun süreli fibratlar alan tüm hastalar düzenli olarak ultrason muayenesine tabi tutulmalıdır. Ek olarak, pankreatit ile birlikte görülen dislipidemi tipinde, nikotinik asit, günlük 2 g dozajda yaygın olarak kullanılır.Dislipidemi tedavisinde nikotinik asidin yaygın olarak kullanılmasına izin vermeyen tek sınırlayıcı faktör, gövde ve başın üst yarısının cildinde belirgin kızarıklık oluşması şeklinde olan advers etkilerdir .
Şiddetli dislipidemik bozuklukların klasik ilaçla düzeltilmesine ilaveten, dislipidemi tedavisinde ekstrakorporal yöntem olarak sınıflandırılan hemosorpsiyon ve kaskad plazma filtrasyonu yaygın olarak kullanılmaktadır. Bu yöntemler kanın nitel kompozisyonunun değiştirilmesine izin verir ve farklı yaş kategorilerinin yanı sıra hamile kadınlar için de kullanılabilir.
Dislipideminin çoğunun kalıtsal kökenli olduğu kanıtlanmış teorisine rağmen, genetik mühendisliği hala primer dislipidemiyi tedavi etmek için etkili yöntemler sağlamamaktadır, bu nedenle bu teknikler sadece geliştirme aşamasındadır.
Dislipidemi muzdarip hastaların iyileşme prognozu doğrudan dislipidemik bozuklukların ciddiyetine, aterosklerotik vasküler lezyonların gelişme hızına ve aterosklerotik plak lokalizasyonuna bağlıdır.
Dislipidemi diyeti
Dislipidemiden mustarip bir hastanın yeme davranışının modifiye edilmesi, kardiyak ve vasküler patolojilerin gelişmesi ve ilerlemesi, lipid profilini iyileştirme, kan şekerinin normalleştirilmesi ve trombozun önlenmesi riskini ortadan kaldırmayı amaçlar.
Dislipidemi geliştirmek için ana risk grubu, beslenme durumunun yüksek olduğu kişilerdir, bu nedenle birincil terapötik müdahale hastanın yeme davranışının normalleştirilmesi olmalıdır. Diyet reçeteleri, dislipidemi muzdarip bir hastanın düzenli bir diyetinin hayvansal yağ miktarını keskin bir şekilde sınırlaması gerektiğini belirtti. Et ürünlerinin alınmasına haftada bir kez olmak üzere daha sık izin verilmemektedir ve vücut proteinini zenginleştirmek, deniz balıklarını tüketmek için yeterli miktarda olmalıdır.
Dislipidemik bozuklukları olan hastaların ana menüsü, lif ve önemli besin içeren sebze ve meyve yemekleri ile doyurulmalıdır.
Alkol kullanımının aterosklerotik vasküler hastalığın önlenmesini olumlu etkilediği konusunda tartışmalı bir görüş var. Aslında, alkollü içecekler devasa trigliserid konsantrasyonu içerir, bu nedenle dislipidemi hastaları ile kullanımı kesinlikle yasaktır.
Bir kişi metabolik bozuklukların ortaya çıkması öncesi koruyucu önlemler alırken ve aterosklerotik kalp hastalığı şeklinde muhtemel komplikasyonların gelişimini önlemeyi amaçlayan sekonder olan dislipidemi önleme birincil olabilir.
? Dislipidemi - hangi doktor yardımcı olacak ? Dislipidemi gelişiminden şüpheleniyorsanız veya şüpheleniyorsanız, derhal bir kardiyolog ve gastroenterolog gibi doktorlardan yardım isteyin.