Hamilelik kaybı her zaman yıkıcıdır, ancak trans bireyler fiziksel ve duygusal acılarını yönetmede ek zorluklarla karşılaşırlar.
New England Journal of Medicine’de 2019’da açıklanan bir vakaya göre, 32 yaşındaki obez bir adam olan Sam, 8 saattir devam eden aralıklı karın ağrısı tedavisi için acil servise geldi.
Bir triyaj hemşiresi bunu “tedavi edilmemiş kronik hipertansiyonu” na bağladı ve semptomlarını “acil olmayan” olarak nitelendirdi.
Sam, hemşireye, transseksüel olduğunu, pozitif olan bir gebelik testi yaptırdığını, yıllardır adet görmediğini ve o günün erken saatlerinde “kendine işediğini” söyledi. Yine de hemşire, onun gibi “bir hastayı anlamlandırmak için net bir sınıflandırma çerçevesi” olmadığı için “kimin hamile olabileceği konusunda örtük varsayımlar uyguladı”.
Esasen, yalnızca kadınların hamile olabileceği şeklindeki köklü varsayımlar nedeniyle, Sam’in hamile olabileceği gerçeği hesaplanamadı.
Bir doktorun Sam’in aslında hamile ve doğum sırasında olduğunu keşfetmesi birkaç saat sürdü. Trajik bir şekilde Sam, kalp atışı bulunamadığı için ölü doğmuş bir bebek doğurdu.
Sam hamileliği planlamamış ya da bilmemiş olsa da, kayıp nedeniyle “kalbi kırılmış” ve büyük bir depresif dönem geçirmişti. 2019 makalesine göre, “adetle ilgili önemli bir disforiye sahip olmasına rağmen, hamile olmadığına dair güvence veren adetlere devam etmeyi tercih ettiği için testosteron tedavisine devam etmedi.”
Ne yazık ki, hemşire erkeklerin hamile kalamayacağı varsayımına sahip olmasaydı, bu sonuç önlenebilirdi.
Hamilelik ve hamilelik kaybı kadınlarla sınırlı değil
Gerçekte, kadın olmayan birçok insan (ikili olmayanlar, transseksüel erkekler ve diğerleri) hamile kalır. Bir 2019 Rutgers araştırması, trans erkeklerin yüzde 30’unun planlanmamış gebeliklere sahip olduğunu öne sürdü.
Doğal olarak bu hamilelikler de tıpkı cisgender kadınlar gibi kaybedilebilir. Düşük veya ölü doğumun duygusal bedeli, cinsiyetten bağımsız olarak herkes için yıkıcıdır, ancak trans bireylerin bu kayıptan kurtulmasını etkileyen ek faktörler vardır.
Örneğin Sam, hastanede kaçırılan bakım saatleri ve geçişini etkileyen deneyim nedeniyle iyileşmesi gereken ek travma yaşayacaktır.
Evrensel bir acı, benzersiz ihtiyaçlar
BMC Gebelik ve Doğum’da yayınlanan bir 2020 araştırması, hamilelik kaybı yaşayan ve erkek, çift olmayan, cinsiyet sıvısı, ajans veya transmaskülin olarak tanımlanan Amerikalılar, Avrupalılar ve Avustralyalılarla yapılan görüşmeleri özetledi. Birçok katılımcı kaybı “yıkıcı” olarak nitelendirdi.
Biri, kaybın ardından “raylardan çıktığını, kesinlikle delirdiğini” söyledi. Bir diğeri bunu “kalp kırıcı” ve “korkunç” olarak nitelendirdi. Bir başkası buna “travma” dedi. Bu trajik durumda tüm bunlar herhangi bir cinsiyetten bir kişiden beklenebilir.
Ancak anlaşılabilir keder ve travmaya ek olarak, araştırmadaki birçok kişi ailelerinden veya tıbbi hizmet sağlayıcılarından destek eksikliğinden bahsetti.
“Gönderildim. Bir katılımcı, herhangi bir danışmanlık teklifi verilmedi, ‘bunun hakkında konuşmaya gerek yok,’ dedi. Bazıları ailelerine hiç anlamayacaklarını düşünerek hamile olduklarını söylemediler.
Bu çalışmada ve Avustralya Psikoloji Derneği tarafından belirtildiği gibi, gebelik kaybı hizmetlerinde ve kaynaklarında heteroseksüel çiftlere örtük olarak odaklanmanın, farklı bir deneyime sahip olanların uygun bakımı almasını veya başkalarıyla bağlantı kurmasını zorlaştırabileceğini kabul etmek önemlidir. benzer hikayelerle.
2020 çalışmasının yazarları, hastane personelinin ve yas danışmanlarının özellikle bu nüfusla nasıl çalışılacağı konusunda eğitime katılmalarını tavsiye ediyor. “Hamilelik kaybını takiben tıbbi deneyimlerin erkeklerin, trans / eril ve ikili olmayanların ve onların partnerlerinin yaşadığı potansiyel kederi daha fazla artırmamasını sağlamak için isimleri ve zamirleri doğru şekilde kaydetmenin ve kullanmanın önemini savunurlar. “
Arkadaşların ve ailenin de bir trans kişiyi hamilelik kaybı nedeniyle desteklemede oynayacakları bir rol vardır. Cinsiyet kimliklerini onaylamaya devam ederken, herhangi bir arkadaşınız için yaptığınız gibi duygularını basitçe dinleyin ve onaylayın. (Düşük yapan birine ne söylememeniz gerektiğine dair bir terapistin bu tavsiyesini okuyun.)
Hikayeleri paylaşmak, gökkuşağı bebeklerini planlamak
İngiltere, Kent’te bir trans baba olan Ben, oğlu Nico’yu 2018’de 16 haftada teslim etti. Aynı zamanda bir trans erkek olan kocası Shane Lewis-Evans, “Nico’yu kaybetmek bir çift olarak uğraştığımız en zor şeydi ve bireysel olarak.”
Ben, 2019’da kızları Ariyah’ı doğurmaya devam etti ve her iki hamilelikte çift, gördükleri trans yetkin bakımı için minnettar: “Oğlumuzu kaybettiğimiz gün, onu teslim eden ebenin bir aile üyesi trans olmuştu, bu yüzden gerçekten anladı ve en kötü zamanı biraz daha kolaylaştırdı. Üstünü çizdi ve formların üzerine ‘erkek’ veya ‘babalar’ yazdı. Bize her zaman diğer personel gibi erkekmişiz gibi davrandı. ”
Takdir ettikleri belirli bir unsur, bir personelin hata yaptığında ve yanlışlıkla cinsiyetlendirilmiş yanlış bir dil kullandığında, kendisini çabucak düzeltip yoluna devam edeceğidir.
Ben ve Shane, Nico’yu kaybettikten sonra Ariyah’ı gebe bırakmak için 5 ay sürdü, çabucak tekrar denemeye teşvik edildi çünkü denediğiniz bir düşükten sonra gebe kalma şansının daha yüksek olduğunu duydular.
Oregon’da bir trans baba olan ve kocası Biff Chaplow ile evli olan Trystan Reese, 6 haftalık düşüklüğünden kısa bir süre sonra, ancak farklı bir nedenle tekrar denedi.
Reese, gebe kalmaya çalışırken testosteron almayı bırakmıştı ve ruh hali testosterondan çıkıp hamile kalmaktan değişiyor, doktorunun dediği şey bipolar bozukluğu olan birine eşdeğerdi.
Tekrar denemeye hazır olana kadar testosterona geri dönmesi ve sonra tekrar çıkması gerekecekti ve ruh sağlığı için testosterondan uzak durması ve hemen gebe kalmaya çalışması daha iyi görünüyordu. Neyse ki Reese, oğulları Leo’yu 2018’de doğurdu.
Sağlık hizmetlerinden bir gökkuşağı bebeği planlamaya kadar, düşük yapan transların cisgender kadınların sahip olmadığına dair belirli endişeleri var, ancak sonuçta hamileliği kaybetmenin acısı, ebeveynlerin cinsiyetlerinden bağımsız olarak evrenseldir.
Lewis-Evans bunu şöyle özetliyor: “Trans babaların da tıpkı çocuklarını kaybeden kadınlar gibi desteğe ihtiyacı var. Dışarıda çok sayıda trans ebeveyn var, bu yüzden destek isteyin. “
Sarah Prager’in yazıları New York Times, The Atlantic, National Geographic, HuffPost, JSTOR Daily, Bustle, The Advocate ve diğer birçok yerde yayınlandı. LGBTQ + tarihin kahramanları hakkında gençlere yönelik iki kitabın yazarıdır: “Queer, There, and Everywhere: Dünyayı Değiştiren 23 Kişi” ve “Gökkuşağı Devrimcileri: Tarihi Yapan 50 LGBTQ + Kişi.” Massachusetts’te eşi ve iki çocuğuyla birlikte yaşıyor. Sarah hakkında daha fazla bilgiyi buradan edinebilirsiniz.