Yirmi yaşımdayken, ben ve ekibim kendimizi karakolda gece 10'da küçük bir odada ayrı ayrı sorguya çekilirken bulduk. Altı saattir oradaydık, sorular soruluyordu. Ayrıca her birimizin kendi iyi polis / kötü polisimiz vardı. Hayal kırıklığım ve utancım saatin her tıklamasıyla birikti. "Elbette, bir fotoğrafçının kariyerinin böyle gitmesi beklenmiyor."
Ve olmamalıydı. Ama görüyorsun, kendimi yapışkan bir duruma soktum. Parkın o bölgesinde fotoğraf çekmememiz gerekiyordu ve bunun için başımız belaya girdi. Sorun oturma ve her biri altı saat olmak üzere iki gün sorguya çekilmeyi içeriyordu. Parktaki bir havuzda fotoğraf çekmek kadar basit bir şey için. Bunu asla unutmayacağım.
Son on yılda serbest çalışan bir güzel sanatlar fotoğrafçısı olmanın nasıl bir şey olduğu hakkında çok şey öğrendiğimi söyleyebilirim. (Japonya'da, daha spesifik olarak, daha katı olduğu yerlerde) Bu meşakkatli bir iştir ve çoğu zaman işleri zor yoldan öğrenirsiniz.
Tüm bunlar bir yana, inanılmaz derecede güzel ve ödüllendirici bir deneyim olabilir. Hayat hakkında çok şey öğreniyorsunuz ve pek çok insanın görme şansı olmayan bir bel altı görüyorsunuz.
Yaratıcı tarafta bir kariyer planlıyorsanız, seyahatimi çok daha kolay hale getirebilecek ve belki de sizinkinin benimkinden çok daha sorunsuz olmasına yardımcı olabilecek birkaç şeyi paylaşmak istiyorum.
Bir sanatçı olarak kariyeriniz boyunca çok fazla ses duyacaksınız. Çoğu sevgi dolu olacak, ancak sadece birkaçı doğru olacak veya sesinizle uyumlu olacak. Bir yaratıcı olarak neye inandığınızı ve ne yapmak istediğinizi sağlamlaştırmak inanılmaz derecede önemlidir. Ve tabii ki, doğru hissettirmiyorsa Hayır demeyi öğrenmek (Kendimi beslemek için yapacağım işi engelleyerek). Sık sık sevmediğim projelere, yönümü dinlemek istemeyen ve estetiğimle doğrudan çelişen insanlara Tamam derdim . Sadece istediğiniz şekilde genişletmek değil, aynı zamanda bir sanatçı olarak ruh sağlığınız için de gereklidir.
Basit bir örnek, birkaç yıl önce bir çekimde, bir stilist, modelin saçını kocaman ve gotik gibi yapmak istedi, neredeyse Kiss'ten Paul Stanley'i anımsatıyor. Bakışı hiç hissetmiyordum ama kaba davranmak istemedim ve çekimin geri kalanının da benzer bir yön izlemesine izin verdim. Tabii ki, görüntüler bizim istediğim gibi olmadı. Sadece saç yüzünden değil, size yaratıcı bir şekilde uymayan tüm küçük şeylere Evet demek, hepsi bir arada. Sonunda sizi hayal kırıklığına uğratan ve tatminsiz bırakan bir ürünle baş başa kalırsınız.
2019'da kız kardeşim ve ben bir stüdyo kiralamaya başladık. Belgeleri imzalamadan önce, bu konuda çok çelişkili durumdaydım. Bunu içten içe biliyordum ve dinlememeyi seçtim, çünkü başarılı olmak ve kariyerimi genişletmek için stüdyoya ihtiyacım olduğunu hissettim. Yıllardır hayalim olmasına ve burada Japonya'da güzel bir yer bulmasına rağmen, onunla ilgili bir şey hissettirdi ve zorlandı. Sürecin tadını çıkarmaya çalışırken, sonunda tüm param gerçekten iş yapmak yerine stüdyoya ödeme yapmaya gitti. Önceden birkaç fotoğrafçıdan tavsiye istemiştim, ancak hiçbiri bana girmem için doğru yönü söyleyemedi. "Şans cesur olanların yanındadır" gibi sözler atıldı sanırım. Ama buna hazır değildim. Öyleyse, belirli bir yöne gidip gitmeyeceğinizi sorguluyorsanız, önce kendi kişisel hedeflerinizin bir listesini yapın ve bu şeylerin, atmak istediğiniz büyük bir adım olmadan yapılıp yapılamayacağını görün.
Bir grup harika, güzel insana sahip olmak sadece aklımı korumakla kalmadı, aynı zamanda onlara ihtiyacım olduğunda inanılmaz bir destek sistemiydi. Pişman olduğum tek şey, onlara daha iyi bakmamak. Mektup yazmak, daha fazla uzanmak ve sadece daha iyi bir arkadaş olmak. Bu sizin için çok şey ifade edebilir, ama ne olursa olsun, yapın. Daima arkadaşlarınızı işinizin önüne koyun.
Bir çekim için sette çok çalıştığım bir gün vardı ve bir arkadaşım arayabilir mi diye sordu. Etrafıma baktım, bitmemiş bir sahne deniziyle çevriliydi. Bir teslim tarihim vardı ve bitirmek zorundaydım, bu yüzden ona meşgul olduğumu söylemek için cazip hissettim. Ama sonra o tavsiyeyi hatırladım: Hayatınızda sevdiğiniz insanlar önce gelmeli. Sonunda aradık ve harika ve canlandırıcı bir konuşma yaptık (Görüşmeye bildiğimden daha çok ihtiyacım olduğu ortaya çıktı)
Günün sonunda, kurduğunuz bağlantılar ve arkadaşlar bu yaratıcı dünyanın en güzel yönlerinden bazılarıdır. Özellikle köpeklerin köpeği nasıl yediği endüstri olabilir. Bu yüzden onları hafife almayın.
Daha gençken, vergi formlarımda tek mal sahibi olmam için harika tavsiyeler aldım. Her şeyde tazeydim, ama bu küçük bilgi parçası bir nimetti. Tek mal sahibinin ne olduğunu ya da neyi gerektirdiğini bile bilmiyordum ama evet dedim. Sadece yıllar boyunca ekipmanı ve diğer ücretleri düşürmeme yardımcı olmakla kalmadı, burada Japonya'da Covid 19'un başlangıcında, işteki düşüşe yardımcı olmak için tek sahiplere ve daha büyük işletmelere hibe verildi. Beni 2020'de tam anlamıyla kurtardı.
Ayrıca, her kuruşunuzun (veya burada yennies'in) nereye gideceğinden emin olmalısınız. Makbuzlarımın her birini kaydedip bir klasöre koyup her yıl düzenliyorum. Kendiniz için satın aldığınız şeyler bile. Her şeyin nereye gittiğini görmek faydalı oluyor ve bunu mükemmel bir şekilde yapmasam da, her yıl daha iyi hale geliyorum.
Mesaj göndermek ve e-posta göndermek ve ardından yanıt almamak her zaman cesaret kırıcıdır. Özellikle yıllarca yaptığınızda. Bir süre sonra bu sizi ezip geçebilir ve yapmaya devam etmeniz gereken en savunmasız şeylerden biri olabilir. Ama yapmaya devam et. E-postanızın alıcıların gelen kutusundaki ileti denizinde kaybolabileceğini düşünmenize rağmen devam edin. Vizyonunuza inanan biri olacak, ama önce ona inanmalısınız.
2020'nin başında Los Angeles'taydım (2020'de herhangi bir yerde olduğum aklımı karıştırıyor). Galerilere ve acentelere gönderdiğim e-postaların sayısını saymaya bile başlayamıyorum. Aldığım yanıtlanmamış ve reddedilmiş e-postaların miktarı zordu, sadece sektörde bağlantılar kurmak istediğim için değil, aynı zamanda gerçekten arkadaş edinmek istediğim için de. Sonunda tüm bu hayal kırıklığına değdi, çünkü bana Evet diyen bir kişi vardı. Görüşmemiz sırasında harika bir sohbet ettik ve bugün hala konuşuyoruz. Kafamda onu hala Los Angeles'ın moda dünyası çölünde bir vaha olarak görüyorum.
Yaptığınız her şeyde, işinizi daha iyi hale getirmek için her zaman maliyetler ve başlangıçta yatırım yapmanız gereken şeyler vardır. Fotoğrafçılıkla, girilecek en pahalı sanatlardan biri haline gelir, bu nedenle ekipmanı gözden kaçırmak doğaldır. Ancak bu mutlaka girilecek doğru yön değildir.
Örneğin, neredeyse on yıl önce yeni başladığımda, 50 mm lens satın almak istedim. O zamanlar biraz farklı fiyat noktaları olan iki seçeneğim vardı. Yine de daha ucuz seçeneği tercih ettim (Dürüst olmak gerekirse, odak uzaklığının ne anlama geldiğini bile anlamadım).
Ne yazık ki hiçbir şeyi araştırmadım ve daha ucuz olan bu lens bana çekimler sırasında istediğim gibi hizmet etmedi. Sonunda daha pahalı lensi satın almak zorunda kaldım. Köşeleri kesmek istiyorsanız, bunun yapılacağı yer dişli olmak zorunda değildir. Öyleyse, nerede tasarruf edeceğinizi ve nereye gideceğinizi gönülden sorguluyorsanız, araştırın, araştırın, araştırın . Sadece ne istediğinizi değil, aynı zamanda neden istediğinizi de bilin .
Moda Fotoğrafçılığına daha yeni ilgi duymaya başladığımda, sektördeki daha büyük isimlerle bağlantı kurmak istedim. Maalesef benim için Instagram o zamanlar her yerde bulunmuyordu ve sadece pop ve e-posta veya bir mesaj göndermek çok daha zordu. Sonunda yaptığım şey doğrudan Tokyo'daki Vogue ofisine gitmekti. Tam olarak bir planım yoktu ama ondan bir toplantı yapıp yapamayacağımı merak ediyordum. Koridorda birkaç dakika boş duruyordum ve sonra birisi yanıma gelip randevum olup olmadığını sordu. Yapmadığımı söyledim ve bu kafasını karıştırdı, bu yüzden bana yardım edebilecek başka birini almaya gitti. Getirdiği kişi yanıma geldi ve ofisteki biriyle görüşebilmek için randevuya ihtiyacım olduğunu söyledi. Nasıl randevu alabileceğimi sordum ve bana kartvizitini verdi. "İlgileniyorsak, sizi tekrar ararız." Aynı gün ona bir e-posta gönderdim ve ertesi hafta Vogue ofisinde bir toplantı için geri arandım.
Başlangıçta beni kurtaran şey, avukat olarak çalışan inanılmaz bir arkadaşımdı. İlk sözleşmelerde nezaketle bana yardım etti ve şartları analiz etmeme, neye bakmam gerektiğini öğrenmeme yardım etti ve beni oldukça kaygan anlaşmalardan kurtardı. 5 yıl boyunca basılı bir anlaşmaya kapatılacağım bir tane vardı. Ama o zamanlar çok gençtim ve herhangi biriyle çalışmaya istekliydim, bu yüzden sözleşmenin ne kadar katı ve bağlayıcı olduğunu belirtmemiş olsaydı, sıkışmış olurdum ve baskılarımın çoğu açık baskı olurdu (Ayetler sınırlı sayıda). Yıllar geçtikçe, kendime sözleşmeleri biraz daha iyi okumayı ve kendimi ve sanat eserimi nasıl korumak istediğimi öğrenmeyi öğrettim. Örneğin, şart koşmaya çalıştığım bir şey, müvekkilimin çalışmayı çevrimiçi olarak nerede kullandığına bakılmaksızın, işim için tam anlamıyla krediye sahip olmak veya yabancı dildeki muadili (İngilizce konuşmayan birçok şirketle çalıştığım için).
Ayrıca, en önemlilerinden biri: Her zaman bir sözleşme ALIN . Arkadaşın olsalar bile. Projelerinizin hukuki ve mali yönüyle yanlış anlamadan daha kötü bir şey olamaz. Potansiyel bir müşteri çok arkadaş canlısı ve arkadaşça davranıyorsa, çok resmi olduğu için bir sözleşmeye ihtiyaç duymadıklarını söyleyerek, kesinlikle bir tane yazın. Ve reddederlerse, onlarla çalışma. Kesinlikle sizin en iyi çıkarlarınızı düşünmüyorlar.
Bir yıl önce, yeni bir müşteriyle çalıştım ve hata yaptım ve yazılı bir sözleşmem yoktu. Ve birlikte çalışmak zorunda olduğum en kötü müşteri oldukları ortaya çıktı. Geriye dönüp baktığımda, bir kontratım olsaydı, her şeyin çok daha farklı olacağını biliyorum.
Geçtiğimiz 2020 yılında, sanat yapma açısından çok değerli bir şeyin farkına vardım. İronik olarak, sadece sanat yapmamalısın . Geçen yıl nisan ayının sonundaki acil bir ameliyattan sonra vücudumun kısıtlılıkları beni işleri daha yavaş yapmaya zorladı. Bu dünyada sevdiğim çok daha fazla şey olduğunu keşfettim ve kendime onları keşfetmeyi yavaşlatmaya izin verdim.
Kişisel hayatınızın ayetlerini yaratırken kulağa doğru gelen bir şey var: her şey birbirine karışıyor. İkisini ayıramazsın. Bunu söylerken, hayatınızı sevdiğiniz ve yapmayı özlediğiniz her şeyle doldurmanın çok önemli olduğuna inanıyorum. Deneyimlerin ve becerilerin toplayıcısı olun.
Ameliyatımdan sonra bahçeciliğe aşık oldum ve her türlü sebze ve bitki hakkında büyümelerine ve yemek yapmalarına izin verecek çok şey öğrendim. Kendime mobilya yapmayı öğrettim. Şu anda prop odamı yeniliyor ve güzel bir yaratım alanına dönüştürüyorum. Topraktan kil yapmayı ve heykel yapmayı öğrendim. Kompostlamayı öğrendim .
Ama gerçekten, bu en önemlisi olabilir. İlgi alanlarınızın sizi ve sanat kariyerinizi nereye götüreceğini asla bilemezsiniz. Yeni şeyler denemekten korkmayın çünkü tüm enerjinizi sanatınıza odaklamak istiyorsunuz. Yaptığınız şey kariyerinize yardımcı olacak bir şey olmadığı için suçlu hissediyorsanız, bunun sizi nereye götüreceğini asla bilemeyeceğinizi bilin. Sevdiğiniz bir şey yüzünden büyümenizi engellemeyin. Kendinize birçok şeyi sevme izni verin ve asla kendinize özen göstermeyi ve kendinizi beslemeyi unutmayın.
Tüm sevgimi tüm yaratıcı arkadaşlara gönderiyorum. Japonya'dan en iyi dileklerimle.
Geçenlerde dünyanın en büyük profesyonel sosyal ağı olan Linkedin'deydim ve dikkatimi çeken, takip ettiğim serbest tasarımcıların gönderilerini buldum. Hepsi uçaklardan, dizüstü bilgisayarlarıyla sahilden, yüzme havuzlarından ve muhteşem manzaralı ofislerden fotoğraflar yayınladılar.
Rehberiniz olarak High'ın Amerikan sanatı küratörüyle, 1930'lardan kalma bir terzi portresi hakkında bilgi edinin. Francis Criss (Amerikan, 1901–1973), Realizm ve soyutlamanın kendine özgü karışımıyla eleştirmenlerce beğenildi.
Ayrılık benden ayrıldığı anda gece yarısını geçtiğini biliyordum. Ay o gece parlaktı ve odanın tamamını aydınlatarak çıplak duvarlara gölge düşürdü.
"Bilgi istiyorsan, gerçekliği değiştirme pratiğine katılmalısın." Mao Tse-tung 'Demek istediğim, gerçekliğimizi dönüştürmenin artık sadece daha fazla sanat yapma meselesi olmadığı.
İşim küçük ama önemli bir değişim geçirdi. Aslında iki vardiya.