1876, 1908, 1921, 1924, 1961, 1982 derken yine bir "Anayasa Savaşı" nın ortasındayız.
1876; Jön Türklerin mutlakiyetçi rejimden kurtulma arayışlarının sonucuydu.
1908; İttihatçılar uzun süren bir mücadele neticesinde Abdülhamid’e anayasayı yeniden yürürlüğe koymayı kabul ettirmişlerdi.
1921; Milli Mücadele esnasında çıkartılmış bir Anayasa metniydi. 1924’de bu metin, yeni kurulan Cumhuriyet Rejiminin Anayasası oldu.
61 Anayasası, Menderes dönemindeki tek partili dönemden çıkarılan derslerle ve demokratikleşme esasıyla hazırlanmış ve yürürlüğe girmişti.
82 Anayasası, bir önceki anayasanın getirdiği demokratikleşme ortamında yükselen toplumsal muhalefetin yarattığı korkuyla yapıldı.
Peki ya bugün?
Bugün ne monarşiden meşrutiyete geçiş gibi bir sorunumuz,
Ne bir devletin yerini başka bir devletin alması,
Ne de bir askeri darbe söz konusu.
O zaman?
Sanırım söz konusu olan yeni anayasa istemi, tek parti/tek adam rejiminin nihai aşaması olarak başkanlık sistemine geçiş ve bu sistemin anayasal bir statüye kavuşturulmasıdır.
xxx
Bunun nedenini sordum.
Verilen yanıt şöyle;
Türkiye’de ilk kez, askeri darbe dönemleri hariç, ama o dönemleri çağrıştıran bir "ara rejim" yaşanıyor.
Çünkü ülkenin tüm gidişatını ve gündemini "parlamenter rejim" değil başka makamlar belirliyor.
Parlamenter Rejim sanki "bekleme odasında."
Halen geçerli olan anayasa adeta askıda.
Ülke yoluna böyle devam edemeyeceğine göre, acil olarak, "bu fiili duruma uygun" bir anayasa yapmak gerekiyor.
Bugün yaşanan gürültünün tek nedeni budur...
Zaten bunun için, "Saygı duymuyorum, uymuyorum" denilebiliyor.
Ve anayasa askıda olunca, anayasal kurumlar da, anayasal kararlar da, anayasaya göre bizzat anayasanın yürütülmesini gözetmekle yükümlü kişiler tarafından yok sayılabiliyor.
xxx
Millet olarak ikiye bölünmüş durumdayız.
Tahliye kararını "yanlış" bulan da var, "doğru" diyen de.
Hangisinden yana olursanız olun bu düşünceniz o kararın "siyasi" olduğu ve iktidar savaşları bağlamında verildiği gerçeğini değiştirmeyecektir.
TIR'ların durdurulması,
TIR'ların durdurulmasına iktidarın verdiği tepki,
Mahkemenin tahliye kararı, bu iktidar savaşının yansımalarıdır.
Ne yazık ki yeni anayasa yapma çalışmaları "hukukun" silah olarak kullanıldığı bir "savaş" a dönüşmüştür.
CHP ısrarla, komisyon çalışmalarında iktidarın müzakere edilebilecek bir demokratikleşme programı getirmediğini, tek adam rejimine anayasal statü kazandırılması girişiminde bulunulduğunu gerekçe göstererek masayı terk ettiğini söylüyor.
AK Parti'nin, yani iktidarın yeni anayasa değişikliği için gerekçeleri kendi içinde ne kadar haklı ve tutarlıysa,
Masaya oturmak, karşı tarafın elini güçlendirmek, meşruiyetini sağlamak ve kendini figüran durumuna düşürmek anlamına geldiği için "ter ketme eylemi" CHP'nin de en doğal hakkıdır.