"Ey oğul! Emelini kısalt. Hırsını azalt. Namazını veda ediyormuş gibi kıl. Benim huzuruma her şeyiyle vedalaşmış birisi gibi gel. Son kez geldiğinde kader erişirse bu da senin hesabında olan bir şey değil.
Bir mü’minin, vasiyetini başının altına koymadan uyuması doğru değildir. Cenâb-ı Hakk onu bir âfiyet içerisinde uyandırırsa bu ona mübârek olsun; aksi halde ailesi onun vasiyetini bulsun, ona göre işlerini yapsınlar ve ona merhamet dilesinler.
Yemeğin veda edenin yemeği olsun. Ailen ile veda eden bir kimsenin oturması gibi otur. Arkadaşlarınla, dostlarınla karşılaşman veda edenin karşılaşması gibi olsun. Fermanı başkasının elinde olan kimse böyle nasıl yapmaz ki!"