Az da konuşsam çok da konuşsam her ay aynı tuzlu faturayı gönderdiniz, sesim çıkmadı. "Şu kadar sabit ücret verin, biz de size şu kadar bedava dakika verelim" dediniz, fatura hiçbir zaman o söylediğiniz sabit rakamda değil kat be kat fazlasıyla geldi, gık demedim.
AMA BU FAZLA!
Ballandıra ballandıra anlattığınız kampanyalarınızdan hiçbir zaman aynı ballı şekilde yararlanamadım, sustum. Kancayı boğazıma garççç diye taktığınızı ve ben çırpındıkça oltanıza daha çok dolandığımı gördüm, bir şey demedim. Ama bu çok fazla... Serdar Ortaç'ı reklamda oynatmayacaktınız. Bunu gerçekten kaldıramam, gururuma yediremem, hazmedemem. Ben ki gittiğim kulüpte zat-ı muhteremin şarkısı çalınca kulaklarını tıkayan bir insanım. Yaptığı sekiz saatlik tek bir şarkıyı kesip kesip yeni parça diye piyasaya süren bu bestekarı(!) severek dinleyenleri anlamaya bile çalışmam, "Benden uzak dursunlar" der geçerim. Hal böyleyken, zaten size gıcıktım, artık hislerim nefret boyutuna geçti. Bu yüzden sizi terk etmeye karar verdim. Bu son damlaydı. Bardağı fena taşırdı.