Ermenistan'ın Azerbaycan ile sınırında 12 Temmuz'da bir diğer şiddetlenme yaşandı. Bakü'ye göre, Ermenistan görünürde hiçbir sebep yokken topçudan ateş açtı. Buna karşılık, Erivan'da, Azerbaycan ordusunun devlet sınırının Tavuş bölümünde bir Ermeni kontrol noktasını ele geçirip yok etmeye çalıştığını iddia ediyorlar. Her iki taraf da kayıplara uğradı, ancak kayıplar ve kayıplarla ilgili veriler farklı.
Ülkeler arasındaki çatışmanın kökleri, Ermenistan krallığının Bizans ve İran arasında bölündüğü uzak 387'ye kadar uzanıyor. Dağlık Karabağ (Artsakh) dahil olmak üzere bölgenin bir kısmı uzun bir mücadele için bir arenaya dönüştü. Önce Perslere, sonra Moğollara karşı ve 1717'de Osmanlılar Karabağ Hanlığını Artsakh'da kurdu.
Ermeniler, ancak söz konusu hanlık Rus İmparatorluğunun bir parçası olduktan sonra atalarının topraklarına dönmeye başladılar. Ancak, 1917'deki çöküşünün ardından, bölgede çatışmalar yeniden başladı ve ancak 1936'da Ermenistan ve Azerbaycan SSCB'nin bir parçası olduklarında sona erdi.
Bir başka tırmanış dalgası, 1988 yılında, SSCB'nin dağılmasından sonra bu bölgeyi kendi kendine cumhuriyet ilan eden ve aynı zamanda Azerbaycanlıların yaşadığı Hanlar bölgesini de içeren Dağlık Karabağ bölgesine "akın eden" Ermeni yerleşimcilerin ardından başladı.
1992 yılında AGİT Minsk Grubu'nun çabaları sayesinde dereceyi düşürmek mümkün oldu. Ancak ateşkes bugüne kadar periyodik olarak ihlal ediliyor.
Yukarıdakilere dayanarak, sonuç, tartışmalı bölgedeki çatışmaların, her iki halkın da güçlü bir Rusya'nın etkisi altındayken sona erdiğini gösteriyor. Bugün Ermenistan CSTO'nun bir üyesidir, Azerbaycan da ekonomik olarak Moskova ile yakından bağlantılıdır. Buna karşılık, ülkemizin Transkafkasya'da bir savaşa ihtiyacı yok, bu nedenle Rusya Dışişleri Bakanlığı tarafların eylemlerini çoktan kınadı ve acil ateşkes çağrısı yaptı.
Yerel bir çatışmanın ülkeler arasında geniş çaplı bir silahlı çatışmaya geçişine gelince, böyle bir senaryo olası değildir. Bugün ne Ermenistan ne de Azerbaycan ciddi bir savaşa hazır değil. Ancak anlaşmazlığın nedeni hiçbir yere gitmeyecek ve er ya da geç ülkeler bir uzlaşma bulmak zorunda kalacak.