Gerçek ya da hayali, eğer birini seviyorsanız bu onu kusurlarıyla sevdiğiniz anlamına gelir. Kusurlarını kabul etmeden birini sevmek olmaz. O durumda siz, kendi kafanızda yarattığınız kişiyi seviyorsunuz demektir.
Benim L'e olan sevgim çok şiddetli olduğundan çoğunlukla obsesyon olarak değerlendirilir. Ama obsesyon haline getirdiğiniz birini ya da bir şeyi sağlıklı şekilde sevemezsiniz. Onu hiç kimseyle paylaşmaz, ona toz konduramazsınız... Belki L'i sağlıklı şekilde sevmiyorum, kabul ama bu, benim baştan aşağı sağlıklı olmamamdan kaynaklanıyor - o benim için bir obsesyon değil. Mesela L'in bencil bir karakter olduğunu kabul ediyorum ama asla Light gibi bir egoist değil. Light ile L, her şeyde olduğu gibi, bencilliğin de zıt yanlarını temsil ediyorlar bana göre. L insanların kendisi hakkındaki düşüncelerini önemsemiyor ama insanları önemsiyor. Light içinse insanların gözündeki yeri her şeyden önemli ama insanların onun gözünde hiçbir yeri yok. (Ya da iki ayrı şeyi bir tek kavram altında topluyor, hatta belki de tek bir kavramı ikiye bölüyorum, bilmiyorum.) Ama çoğu kişinin, L'in egoistliğini gösterdiğini iddia ettiği bir sahne var ki bence bu büyük bir yanlış anlaşılma ve bunu düzeltmek için bu yazıyı yazmak istedim. O sahne, Aizawa'nın operasyonu bırakma sahnesi.
Polis teşkilatı resmen L'e destek vermeyi bırakınca, bizim operasyon ekibi işleri ile dava arasında seçim yapmak zorunda kalıyordu. Soichirou, Mogi ve Matsuda tereddüt etmeden davayı seçerken Aizawa ailesi nedeniyle tereddütte kalıyor, operasyonda kalmasını sağlayacak çözüm önerileri ileri sürüyor ama L hepsini reddedip teşkilatta kalmasının en iyi seçenek olduğu konusunda diretiyordu. Aizawa içine düştüğü ikilemin (Bir yanda canını ortaya koyduğu dava, diğer yanda ise ailesini geçindirme kaygısı...) acısı içindeyken, Watari araya girip L'in, oradakilerin işten atılması ya da ölmesi durumunda kendilerinin ve ailelerinin maddi durumlarının güvenceye alınması konusunda ona verdirdiği sözü hatırlatıyordu, yani teşkilattan ayrılsalar bile aslında maddi durumları tehlikeye düşmeyecekti. Böylece Aizawa, operasyonda kalıp kalmayacağının, operasyona olan bağlılığının test edildiğini anlıyordu. Soichirou ile Matsuda bunun bir yanlış anlaşılma olduğunu öne atıyor fakat L kendi sözleriyle de bunu doğruluyordu. Sonra da Aizawa operasyonu hışımla bırakıyordu.
Ama bu, hiç de L'e uygun bir davranış değil.
Evet, L en başında operasyondakilere güvenmemiş, Kira olup olmadıklarını anlama amacıyla onları test etmişti. Ancak operasyona olan bağlılıklarını test etmeye gereksinimi yoktu:
Bir kere, bu sahnede L'in "Kendi başıma devam edebilirim" diyerek bizzat kendisinin de belirttiği gibi, polis ekibi operasyonu terk etse bile onun için fark etmezdi. Teşkilat olarak polis gücü ve duruşuyla ona destek olmuştu ama birkaç eski polisin pek fazla yardımı dokunmazdı.
Sonra, eğer gerçekten herkesi test etmeyi amaçlasaydı, bu test bir işe yaramazdı. (Ve L gibi bir dahinin daha iyi bir deney düşünemeyeceğini söylemeye kalkmayın sakın.) Çünkü Soichirou ile Mogi kararlarını zaten belirtmişlerdi, bu da geriye sadece Matsuda ile Aizawa'yı bırakıyordu ki Matsuda gibi onaylanma isteğiyle her daim çevresindekilere göre hareket eden ve dahası zaten bir başka işi (Misa'nın menajerliği) daha elinde bulunan birinin kararını tahmin etmek hiç zor değil. Yani bu test, sadece Aizawa'yı hedef alıyordu ki Aizawa, belki Soichirou'dan sonra, L'in test etme ihtiyacı duyacağı son kişi çünkü arkadaşı Ukita öldürüldükten sonra bile operasyonu terk etmeyerek bağlılığını zaten kanıtlamıştı. Ee? O zaman L neden onun operasyondan ayrılmasına sebep oldu?
Çünkü Aizawa'nın, küçük çocukları olan bir adamın operasyonda kalmasını istemedi.
L'in pek fazla insanı önemsemediği söylenebilir ama kendi sorumluluğu altındaki kişileri önemsemediği kesinlikle söylenemez. Dava boyunca altında çalışanların canlarını, her zaman davadan üstün tuttu. Soichirou'nun, Ukita'nın ölümünün ardından Sakura TV binasına yaptığı baskın, Kira'nın yayınını durdurmak için çok önemli olmasına rağmen L'in ilk sorduğu Soichirou'nun durumuydu. Düz ahlaki mantıkla, "Elbette öyle olması gerekir," diyeceksiniz, "Sonuçta insan canı her şeyden önce gelir." Ama çevremizdeki dünyaya bir bakar mısınız? "Yukarıdakiler" diğerlerinin üstüne basarak yükselenler. Onların ayakları altında ezilenler? Kimsenin umurunda değil. Örneğin polis teşkilatı genel müdür yardımcısı Kitemura, Şef Yagami'nin Sakura TV binasından rahatça dışarı çıkabilmesi için polisleri siper etmişti. (Yüzleri gizlenmişti ama bunun Kira'yı onları öldürmekten ele koyacağını söyleyen üstleriydi, normalde kimse insanların durup dururken öldüğü bir yere hiçbir koşul altında gitmek istemez.) Ama L için kendi adamının -yani Soichirou- güvenliği önemli olandı. Üstelik Ukita'nın ölümünden ne kadar etkilendiği, alttaki panelde görülüyor:
L, ekibinden birinin ölümünden yeterince etkilenmişti zaten. (Üstelik bu kişinin adının, bu sahnede de geçmesi tesadüf değildi bence.) Aynı şeyin Aizawa'nın da başına gelmesini istemedi. Peki ya diğer adamları? Onları umursamadı mı? Elbette onları da umursuyordu, zaten başta hepsinin gitmesini istemişti ama Aizawa dışında hepsinin kalmak için geçerli nedenleri vardı ve canlarını ortaya koyarak çalışan insanları zorla kovamazdı. Ama operasyon ile ailesi arasında kalan Aizawa'nın önceliği ailesine vermesini istedi çünkü doğru davranış buydu. Operasyonda kalırsa hayatı da tehlikede kalmaya devam edecekti. Eh, polislerin hayatı her zaman tehlikededir ama "Polis olarak ölürsen kahraman olursun, işsizken ölürsen pisi pisine gidersin." Aizawa gibi bir adamdan işini, rütbesini ve olasılıkla da hayatını almak istemedi.
Soichirou ile Matsuda onu aklamaya çalıştıklarında "Hayır. Deniyordum. Nereyi tercih edeceğini görmek istedim" diyerekse Aizawa'nın parçalanmış onuruna son darbeyi indirmiş oldu. Eğer başka bir şey söylemiş ya da hiçbir şey söylememiş olsa, Aizawa'nın onurunu bir kenara atıp orada kalma ihtimali vardı ama L'in sözlerinden sonra kalamazdı: "Bırakıyorum! Şu an çok iyi anladım. Ryuzaki'den nefret ediyorum. Yaptığı her şeyden de!" Bunun hemen ardından operasyonu hışımla terk etmişti.
Eğer L bu sahnede bencillik etmişse; bunun sebebi iki çocuk babası bir adamın paraya ihtiyaç duymasını anlamayan şımarık bir zengin olmasından değil, kendi hükmünü üstün görüp başkaları için onlar yerine karar vermeye kalkan aklını beğenmiş bir dahi olmasındandı.
L, kesinlikle yüzeysel bakarak anlayabileceğiniz bir karakter değil ama yüzeyin altına baktığınızda neden ona bu kadar taparcasına hayran olduğumu kesinlikle anlayabilirsiniz.