“Seğiren deri sendromu” veya “psikomotor epilepsi” olarak da bilinen hiperestezik kedi sendromu (FHS), sırt, kuyruk ve pelvik uzuvların yoğun olarak yalanması veya ısırılması ile karakterize bir bozukluktur. Deri ile birlikte sinirler ve nöromüsküler sistem de etkilenir. Semptomlar herhangi bir yaşta ortaya çıkabilir. Safkanlar özellikle Siyam, Habeş kedisi, Birmanya ve Himalaya kedilerinde bu sendromun daha sık görüldüğü bildirilse de diğer ırklarda da görülebilmektedir.
BELIRTILER
FHS belirtileri tipik olarak saniyelerden birkaç dakikaya kadar sürebilen zaman dilimleri (epizotlar) halinde ortaya çıkar. Kedi, belirtilerin ortaya çıktığı bu epizotlar arasında normal davranır ve daha sonra tekrar FHS ile ilişkili belirtiler gösterir. Bu belirtiler arasında derinin seğirmesi, kuyruğun şiddetli bir şekilde yere vurulması ile sırt, kuyruk ve pelvik uzuvların yalanması ve tekrarlı olarak ısırılması yer alır. Etkilenen kedilerin göz bebekleri genellikle genişlemiş olarak gözlemlenir, çoğu kedi bu esnada tedirgindir ve düzensiz davranışlar sergiler.
Muayene sırasında genellikle kedinin kendisini şiddetli yalaması nedeniyle kırık tüyler ve alopesi dikkati çekerken nörolojik problemler gözlemlenmez. Sırttaki kasların uyarılmasının bazı kedileri irrite ettiği ve bunun da epizotlara neden olabileceği bildirilmiştir.
NEDENLERİ
FSH nadir görülen bir sendromdur ve kesin nedeni bilinmemektedir. Bazı davranış problemleri, epileptoid nöbet bozuklukları veya diğer nörolojik sorunlar nedeniyle gelişebilir. Sinirli veya hiperaktif kedilerin daha fazla risk altında olduğuna inanılmaktadır. Çevresel stresin de sendromu tetikleyebileceği düşünülmektedir. FHS ile ilişkili semptomlara katkıda bulunan birden fazla faktör olabileceği öne sürülmektedir.
TEŞHİS
Bozukluğun bilinen bir fiziksel nedeni olmadığından, teşhisi zordur. Öncelikle kedinin hastalık geçmişi ve günlük rutini değerlendirilmeli ve benzer semptomlara neden olan diğer hastalıklar elimine edilmelidir. Kesin tanı koymak için özel bir test yoktur.
Hiperestezik kedi sendromunun ayırıcı tanısında, deri hastalıkları ve ön beyinde davranış değişikliklerine veya nöbetlere neden olabilen bozukluklar mutlaka göz önünde bulundurulmalıdır. MRI gibi görüntüleme yöntemleri, bu tür nörolojik problemleri saptayabilir.
TEDAVİ
FHS’nun özel bir tedavisi yoktur. Bununla birlikte, epizotları baskılamak için çeşitli ilaçlar uygulanabilir. Davranış modifikasyonunun, bazı kedilerde en azından sorunları azaltmada yararlı olduğu kanıtlanmıştır.
YAŞAM VE YÖNETİM
Evde, epizotları beraberinde getiren çevresel unsurlar ortadan kaldırılmalıdır. Aşırı yalamanın kediye verdiği zarar şiddetli ise bir süre yakalık kullanılabilir. Sadece kuyrukta görülen yaralanmalarda ise bandaj etkili olabilir.
ÖNLEME
Bozukluğun bilinen bir nedeni olmadığından, kedinin çevresinde stres oluşturabilecek öğelerin ortadan kaldırılması son derece önemlidir.