İşteyken bile, saatimiz var - biyolojik saatimiz, yani.
Bir biyolojik saatler sistemi, vücudun günlük veya sirkadiyen ritimlerini kontrol eder. Fiziksel, zihinsel ve davranışsal değişimlerin kabaca 24 saatlik döngüleri, insanlardan meyve sineklerine, bitkilerden ve hatta küçük mikroplardan organizmaların çoğunda bulunur. Sirkadyen ritimler uyku düzenini belirliyor, jet lagına katkıda bulunuyor ve bu önümüzdeki hafta sonu gün ışığından yararlanma zamanı için "ileriye doğru yay" sonrasında yaşayabileceğiniz sarsıcı duygudan sorumludur. Ulusal Sağlık Enstitüleri tarafından desteklenen araştırmalar, sirkadiyen ritimlerin hormon üretimini, açlık, hücre yenilenmesini ve vücut ısısını etkilediğini ve obezite, depresyon ve mevsimsel duygulanım bozukluğu ile ilişkili olduğunu göstermiştir.
Onları kılan nedir?
Biyolojik saatler, çarklar ve tekerleklerden değil, vücuttaki hücrelerdeki etkileşimli moleküllerden oluşmaz. Bir "ana saat" her şeyi senkronize tutar. İnsan dahil omurgalılarda, ana saat beyinde bulunur. Bizimki, suprakiazmatik nükleus veya SCN olarak adlandırılan bir grup sinir hücresinde hipotalamus içinde yer alır.
Vücudun saatleri, çok sayıda gen ve ürettikleri proteinler dahil olmak üzere, iç faktörler tarafından kısmen tahrik edilir. 2006 yılında, Irvine California Üniversitesi'ndeki araştırmacılar, CLOCK adı verilen bir proteinin insanlarda, meyve sineklerinde, farelerde, mantarlarda ve diğer organizmalarda sirkadiyen ritimleri yönlendirmede önemli bir bileşen olduğunu keşfettiler. Karşı Dengeleme CLOCK, hücrelerde enerji kullanımını algılayan SIRT1 adlı bir metabolik proteindir. CLOCK-SIRT1 dengesindeki çarpıntılar uykunun bozulmasına ve açlığın artmasına neden olabilir. Proteinler kronik olarak dengesiz kalırsa, obeziteye katkıda bulunabilir.
Biyolojik saatler de ortamdan gelen sinyallerden etkilenir - öncelikli olarak ışık ve karanlık. SCN, gözlerden beyne bilgi aktaran optik sinirlerin hemen üzerinde bulunur, bu nedenle gelen ışığın miktarı hakkında bilgi almak için ideal bir şekilde konumlandırılır. Gün batımından sonra olduğu gibi daha az ışık olduğunda, SCN beyni sizi uykunuzu yapan bir hormon olan daha fazla melatonin üretmeye yönlendirir. Bu şekilde, ana saat uyku-uyanma döngülerimizi yönlendirir.
Sirkadyen ritimler belki de en meşhur jet gecikmesiyle ilgilidir, çok zaman dilimlerinden geçerken vücudunuzun saatini kol saatinizinkiyle dengelemektedir. Hava yolculuğu sırasında "kaybetme" veya "kazanma" zamanı, özellikle karanlık olduğunda gün ışığını bekliyorsa veya vücudun tersini hissediyorsanız, vücudunuzun şaşkınlığını yitirmesine neden olabilir. Sonunda vücudunuz sirkadiyen ritimleri yeni ortama göre ayarlayabilir. Ancak dönüş yolculuğu başka bir sıfırlama gerektirecek şekilde tekrar bozulacaktır.
Tedavi zamanı
Sirkadiyen ritimleri anlamak, araştırmacıların uyku bozuklukları, jet lag, depresyon ve hatta kansere yönelik tedavileri geliştirmelerine yardımcı olabilir.
Örneğin, North Carolina-Chapel Hill Üniversitesi'ndeki araştırmacılar, günün çeşitli saatlerinde DNA onarım sistemlerinin aktivitesini farelerde ölçtüler ve öğleden sonra ve akşam en aktif olduklarını keşfettiler. Bazı kanser ilaçları DNA onarım sistemlerini hedeflediğinden, ilaçlar hasar görmüş kanser hücrelerini onarmada vücudun daha az aktif olduğu günlerde daha erken verilirse daha etkili olabilir.
Ayrıca, CLOCK ve SIRT1 gibi sirkadiyen ritimlere karışan metabolik proteinlerin etkileşimini incelemek, obezite ve diyabete yönelik ilaçların geliştirilmesine yol açabilir.
Daha fazla bilgi edin:
Bu Inside Life Science makalesi, Ulusal Sağlık Enstitüleri'nin bir parçası olan Ulusal Genel Tıp Bilimleri Enstitüsü ile birlikte WordsSideKick.com'a verildi..