Kazimierz Semenovich.
Ancak, Polonya kralı Wladyslaw IV'ün (1595 - 1648) çalkantılı dönemlerinde Polonya'daki topçu hızla gelişiyordu, böylelikle kraliyet cephanelerinde toplar birbiri ardına kaldı. Üretimlerinin teknolojisi - silah bakırından veya dökme demirden döküm yapmak zor bir işti ve iyi bir eğitim ve iyi bilgi talep etti. Bu nedenle, silah ustaları çok değerliydi ve iyi maaş alıyorlardı ve eğitimleri bazen üniversite profesörlerine göre daha düşük değildi.
Bu uzmanlardan biri, Kral tarafından Hollanda'da top işlerini incelemek için gönderilen profesyonel bir asker olan Kazimierz Semenovich'ti. Ve o zamanlar Hollanda, mühendisliği, topçu ve askeri meselelerin birçok alanında askeri uzmanlarıyla ünlüydü. Çar Petrusumuz Petrus'un da oraya gittiği bir şey değildi ve o da bilimin temellerini öğrendi. Ve 1650’teki Hollanda’da Semenovich’in Hollanda’da, “Artis magnae artilleriae paris prima” adında ve “En büyük topçu sanatı birinci kısım” olarak adlandırılan eserinin bir kitabını yayınladı. Ve bu çalışma, Avrupa’nın tüm ülkelerinde bu Kutbun adını yüceltmiştir. 1651'ta, bu kitap Fransızca'ya, 1676'ta - Almanca'ya, 1729'ta - İngilizce'ye ve yine Hollandaca'ya çevrildi. Sonra 1963'ta yirminci yüzyılda, Lehçe'ye çevrildi ve 1971'ta Rusça olarak göründü. Dahası, De rochetis (“On Füzeler”) adı verilen üçüncü kitapta, roket teknolojisinin geleceği hakkındaki kehanet söylemleri yapıldı. Roketler hakkında yazan, bir roket bataryası, çeşitli bileşen parçalarından roketler (şimdi bu tür çok aşamalı roketler olarak adlandırıyoruz), birkaç dengeleyici ile ilgili çalışmaları yapan 25 yazarlarının çalışmalarını analiz ederek başladı. Ayrıca roket üretimi ve donatılmasında kullanılan teknolojik yöntemleri, nozullarını ve katı yakıtlı roket motorlarının üretimi için bazı tozların kompozisyonunu da açıkladı - yani çalışmaları çok yönlülüğü bakımından şaşırtıcı.
Fakat en şaşırtıcı olanı, topçuların Avrupa'nın her yerinde “kralların son argümanı” olarak adlandırıldığı sırada roket teknolojisinin geleceği hakkında yazmasıydı - silahlar büyük, küçük, her türlü… Daha çok roket gibi görünen şey neydi? Fakat hayır, Semenoviç’in fikirleri diğerinden daha modern doğdu! Mesela, savaş füzelerini, mermi ekseni boyunca sabitlenmiş uzun ve pürüzsüz bir tahta direğe benzeyen “kuyruklar” ile donatmak gelenekseldi. Kutup, bir tripod üzerine monte edilmiş fırlatma borusuna yerleştirildi ve roket üzerindeki nozüller bu direğin yanlarına yönlendirilecek şekilde yapıldı. Bu tür bir kurulumdan çıkarılan uçuşta "kuyruk" roketi "ateş mızrak" görünümüne sahipti, ama aslında böyle bir "mızrak" idi ve üstelik Antik Çin zamanından beri! Ancak Semenoviç'te her şey tamamen farklıydı. Roket nozülü kasanın arkasındaki akstaydı ve dengeleyiciler vücuda tutturulmuşlardı, yani aslında aynı "Katyuşa" gibi oldukça modern füzelerdi! Ve bu arada, Polonyalı bir subay tarafından icat edildiler - aynı zamanda, roman Dumas'ın babası olan Kraliyet silahşörleriyle birlikte yaşadılar!
Kazimierz Semenovich'in “Roketler Hakkında” kitabından bir sayfa.
Ayrıca, dünyanın ilk savaş başlığını hedefin üzerinde belirli bir yükseklikte patlaması gereken bölünmüş savaş başlıkları ve son olarak üç aşamadan oluşması gereken uzun menzilli bir füze ile önerdi. O zamandaki roketlerin doğruluğu büyük olmadığından ve menzili ile birlikte azaldığından, aynı zamanda bu roketi aynı anda birkaç savaş birimiyle donatmayı ve aynı zamanda her birini kendi roket motoruyla donatmayı teklif etti. Oldukça bakılırsa, yalnızca tek bir yüksek kaldırma jet gücünün yaratılamadığını göz önüne alarak, yalnızca uzun menzilli seyir füzelerinde zamanımızda gerçekleşen öncü bir fikir olan kanatları ona eklemeyi önerdi!
Ancak, hepsi bu değil. Ateşleme sırasında füzelerin dağıtılması hala topçu mermilerinden daha büyük olduğundan, Semenovich roket pillerinin kullanılmasını önerdi - Sovyet "Katyushas" türleri. Ve tek bir pakette birbirine bağlı birkaç yanıcı füze olan roket motorlu teknelerle geldi. Füzelerine toz ve yanıcı karışımlar için birkaç tarif önerdi. Kitaplarındaki çizimlerde roketlerin şaşırtıcı derecede modern görünmesi ilginç. Örneğin, üç aşamalı bir roket teleskopik bir tasarıma sahiptir: birinci kademenin gövdesi ikincinin gövdesine girer ve buna göre birinci ve ikincisi üçüncü seviyeye girer. Aralarına kovucu ücretleri ve ... her şeyi yerleştirilir! Bu tür bir cihaz şimdi kullanılmamaktadır ve basamakların kendileri birbirine bağlanmıştır. Ancak o andaki teknoloji açısından bu en doğru ve teknik olarak yeterli karardı!
Bu yüzden, roket teknolojisi alanındaki, öngörüleri bakımından çarpıcı olan gelişme, dünyaya bir Kutup Tsiolkovsky tarafından sunuldu, ancak ... Litvanyalı bir Kutup Kazimierz Semenovich! Ancak, uygulamadaki gelişimlerini test ettiğine dair kanıt olmamasına rağmen, özellikle ortaya çıktığını hatırlarsanız, onlara hayran olmamanız mümkün değildir!
Almanca olarak Frankfurt am Main'deki 1676'te yayınlanan, Büyük Alman Topçu Sanatının üçüncü baskısının başlık sayfası, Thomas Beren tarafından çevrilmiştir.
Bununla birlikte, Semenoviç’in kâğıt hakkındaki düşünceleri devam etmedi ve çok yavaş da olsa roketler hala uygulamaya girdi. Örneğin, Napolyon savaşları sırasında 1807 yılında, İngiliz filosu roket kullanarak оружия Kopenhag'a saldırdı ve kentin etrafına binlerce roket attı (!), toprağa yaktı! 1823’te, Polonya’da yarı süvari pilleri ve yarı piyade piyade pillerinden oluşan bir roket kuvveti kuruldu. Rus ordusunun hizmetinde olan füzeler, Türk garnizonunun bulunduğu Varna kalesinin kuşatması sırasında 1828'ta “ateş vaftizlerini” aldılar. Füzelerin isabetleri, Türklerin moralini bozan ve düşmesine neden olan kalede çok sayıda yangına neden oldu. Nisan 17'teki 1829'in şafağında, toplar ve roketatarlarla donanmış feribotlar Silistria'daki Türk nehir teknelerine ateş açtı. Bir görgü tanığı bu roket saldırısını şu şekilde tarif etti: “Birincisi, Tuna Nehri'nin karanlık yüzeyine ateşli bir yılan tarafından, bir başkasının arkasına uçtu ve bu da doğrudan tüfekle geçti. Kıvılcımlar, bir roketten sıçrayan ve düşman teknesinin her tarafına sarılmış bir havai fişek "fırtınası" gibi görünüyordu; sonra duman çıktı ve arkasında ateşli lav gibi alevler güvertede yükseldi. O zamanın roketlerinin geliştirilmesinde önemli bir rol Korgeneral KI tarafından oynandı. Füzeleri Rus ordusu tarafından Türkiye ile savaş sırasında ve ardından Doğu savaşı sırasında Sevastopol'ün savunması sırasında aktif olarak kullanılan Konstantinov (1818 - 1871). Dahası, Rus birlikleriyle birlikte, şehri ateşlemek için İngilizler ve Fransızlar tarafından kışkırtıcı roketler kullanıldı.
Polonya'da, 1830'in ayrıca, Polonya ayaklanması sırasında asilerin tarafını tutup, füze silahlarını kullanarak, çarlık birlikleriyle aktif bir şekilde savaşan kendi füze birimleri de vardı. 1819’te, Polonya Genel Jósef Bem’in “Kışkırtıcı Füzelere İlişkin Yorumları” adlı kitap, bu tür bir silahın geliştirilmesini de içeren Fransızca’da yayınlandı. Bu arada, neden o zaman yanıcı roketler patlama patlaması yapmaktan daha popülerdi? Bunun nedeni, topçu silahlarının geleneksel patlayıcı mermisinin el bombası - barutla doldurulmuş içi boş bir dökme demir çekirdek ve özel bir delikten giren bir ateşleme borusu olmasıydı. Tüp ateşlendiğinde ateşlendi ve el bombası düşmana hasar verdi, her şeyden önce kütlesiyle ve sonrasında da patlamasıyla. Kışkırtıcı el bombaları ve özel mermiler - brandkuheli de vardı ve kullanıldı, ancak kışkırtıcı füzelere daha fazla kışkırtıcı karışım yerleştirildi ve o sırada topçulara karşı inkar edilemez bir avantaja sahiplerdi. Sinyal ve aydınlatma fişekleri de çok yaygın olarak kullanılıyordu, çünkü bu amaç için topçu silahlarının kullanılması pek uygun değildi.
Ve burada, Kazimierz Semyonovich'in, şüphesiz ki yeteneklerini bir mühendis ve müthiş bir perspektivite olarak konuşan, o zamanlar, elbette, günümüzde roketlerin insanlığa vereceği her şeyi ve hangi seviyede olduğunu öngöremediğinden bahseden bütün bunları anladığını belirtmek gerekir. teknoloji tüm fikirlerin bir şekilde yaşamasını sağlamak için gerekli olacak!