Modern dünya kendini o kadar zor bir durumda bulur ki, kapitalizmin ateşli destekçileri bile mevcut olanı değiştirme ihtiyacını kabul eder. ekonomik sistemleri. Aynı zamanda tüm acil sorunları çözebilecek komünizme hala ütopya deniyor.
Ancak bu tür ifadelerin tutarsızlığını anlamak için birkaç soruyu yanıtlamak yeterlidir.
Komünizm ideal bir toplum mu?
Emekçilerin elindeki üretim araçları, işsizliğin olmaması, bedava eğitim ve tıp, komünist sistemin doğasında var. Ancak bu, böyle bir toplumda sorun olmadığı anlamına gelmez. Örneğin, ilke: herkesten yeteneğine göre, herkese ihtiyaçlarına göre, bu ihtiyaçların büyümesi ile mevcut bilimsel ve mevcut bilim arasındaki çelişkidir. teknik toplumun olanakları. Bununla birlikte, modern topluma eziyet eden sınıf nefretinin olmaması nedeniyle tüm bunların üstesinden gelinebilir.
İnsan doğası komünizmi inşa etme yoluna mı giriyor?
Yukarıdaki argüman, kapitalistler tarafından çoğu kez, şu ilkeyi empoze ederek insanları bir kez daha bölmek için bir araç olarak kullanılır: insan, insana kurttur. Aynı zamanda, bir zamanlar insanlığın hayatta kalmasına izin veren kolektivizm, samimiyet ve adalet duygusu gibi niteliklerden herhangi bir nedenle bahsedilmiyor. Ancak Sovyet toplumu, genetik düzeyinde kaydedilmiş hiçbir insan doğasının olmadığını kanıtlayarak onlara güveniyordu. İnsanlar, sadece toplumda oluşan bilinç yardımıyla dünya ile etkileşime girerler.
Komünizm eşitlikçilik mi?
Burada yine ilkeye döneceğiz: herkesten yeteneğine göre, herkese çalışmasına göre. Sosyalist bir toplumda sözde "tesviye", insanların fiziksel ve ruhsal yeteneklerini göz ardı etmek değil, yalnızca sosyal ve ekonomik eşitliktir. Özellikle, sosyal üretim araçlarında çalışmaya eşit erişim, herkes için eşit çalışma yükümlülüğü ve herkes için iş için tek tip bir ücret ilkesi.
Komünizm için herhangi bir ön koşul yok mu?
Zamanımızda üretim potansiyelini önemli ölçüde artıran yüksek teknolojiler, yoksulluk ve sosyal eşitsizlik sorunlarını çok önceden çözmüş olmalıydı. Ancak gerçekte durum daha da kötüleşti, çünkü bu araç kapitalistlerin elinde ve sadece zenginleşmelerine katkıda bulunuyor.
Ek olarak, kapitalizmin doğasında var olan düzenli aşırı üretim krizleri, milyonlarca insanı düzenli olarak hayatta kalmanın eşiğine getiriyor. Bu durum, insanlığı giderek tamamen yeni üretime ve ekonomik ilişkilere, özellikle de üretim araçlarının kamu mülkiyetine devrine doğru itmektedir.
Ve son olarak, ana soru.
SSCB'nin düşüşü komünizmin bir ütopya olduğu anlamına mı geliyor?
Görünüşe göre Sovyetler Birliği'nin çöküşü kapitalistlere komünizmin başarısızlığı lehine inkar edilemez bir argüman verdi. Bununla birlikte, gerçekte, komünistlerin ilk yenilgisi tamamen nesnel nedenlerden kaynaklanıyordu: Ülkenin teknik ve kültürel geri kalmışlığı, köylülüğün egemenliği ve geçmiş oluşumların kalıntıları, parti liderliğinin hataları ve tabii ki uluslararası sermayenin baskısı.
Aynı zamanda, yukarıdakilerin hepsi komünizmin ütopik doğasını kanıtlamaz, sadece inşa sürecinde ortaya çıkabilecek zorlukları gösterir. Ayrıca insanlık tarihi, devrimlerden sonra eski düzenin yeniden kurulmasının birden fazla örneğini bilir.