XVI. yüzyıl sonlarıyla XVII. yüzyıl başlarında geçen romanda; 50 yaşındaki Kont d'Herouville, 18 yaşındaki eşinin evliliğin hemen ardından hamile kalmasıyla doğacak bebeğin kontesin sevgilisi Chaverny'den olduğunu düşünerek şüphelenir. Şüpheleri, bebeğin 7 aylık doğmasıyla daha da artar. Yasak aşkının meyvesi Etienne 'yi öldürmek isteyen Kont,' yüklü bir servete sahip' eşinin yalvarışlarına dayanamaz ve çocuğun kendinden uzak bir yerde büyümesine razı olur.
* Kontes: "Ah! Öldürmeyin bizi", diye haykırdı, "çocuğumun canını bağışlayın, söz seveceğim sizi."
* Kont : "Bana zaten borçlu olduğunuz sevgiyi hatalarınızın karşılığı olarak sunduğunuza göre, kendinizi epey suçlu hissediyor olmalısınız. " (syf. 26)
Etienne babasından uzak, annesinin gözetiminde büyürken kendisinden sonra doğan erkek kardeşi Maximilien, babasının yanında onu örnek alarak büyür. Bir gün Kral'dan gelen bir mektupla oğlu Maximilien'in ölüm haberini alan Kont, yıkılır. Yıllardır nefret ettiği, uzaklaştırdığı oğlu Etienne'yi adını taşıyacak, soyunu devam ettirecek yeni 'Nivron Dükü' olarak görmeye başlar. Aile doktoru Beauvouloir'e oğlu Etienne için uygun bir kız bulmasını ister. Etienne'in mizacına kendi kızını uygun gören Beauvouloir, kızı Gabrielle ile Etienne'yi tanıştırır. Aşkı ve mutluğu birbirinde bulan Etienne ve Gabrielle' nin mutlu günleri Kont'un oğlu için bulduğu soylu gelin adayı ile gölgelenir. Babasına karşı saf aşkını savunan Etienne, kararında ısrar edince Kont'un öç alma duygusu kabarır ve:
« Etienne, babasının kılıç tutan ve Gabrielle'in üstüne kalkan
geniş elini gördüğü anda, dayanamayıp ruhunu teslim ediverdi,
Gabrielle de yaşama gözlerini kaparken onu tutmaya çalışıyordu. » (syf.106)
3. Tekil Kişi Tanrı Bilici anlatıcı tarafından aktarılan romanda Balzac kendi, yorumlarına da yer vermeyi ihmal etmez.
« Susun, diye karşılık verdi 'çam yarması'. "Zarar vermemi istemiyorsanız, gözüm görmesin onu."» (syf. 42)
Aynı zamanda Balzac, 16. yy Normandiya'sında bilime ve ilerlemelere karşı klise ve soyluların bakış açılarını da eleştirel bir dille kitapta yer vermiştir.
« Soylular başka hiçbir dönemde doğa bilimleri açısından o zamanki kadar bilgisiz olmamıştı. Bu bilgisizlik ve bu genel merak beşeri bilgilerin karmakarışık olmasına yol açmıştı; her şey kişisel uygulamalara bağlıydı, çünkü kuramdizini daha oluşturulmamıştı; kitap basmak çok masraflı, bilimsel iletişim hızı pek yavaştı; Kilise doğa olaylarının çözümlenmesini temel alan, bütünüyle incelemeye dayalı bilimiere hala işkence ediyordu. işkence de gizemi doğuruyordu. Dolayısıyla, halk için olduğu gibi soyluların gözünde de hekim altı özelliği bünyesinde barındıran biriydi: Hem fızikçi hem simyacı, hem matematikçi hem gökbilimci, hem yıldız falcısı hem de ruh çağırıcısıydı. O zamanlarda, başarılı bir doktorun büyüyle uğraşrığından kuşkulanılıyordu; bir yandan hastalarını iyileştirirken yıldız falına da bakıyor olsa gerekti... Özetle, kendi zamanlarının ilerisindeki, bilim alanında çalışan adamlar kolay kolay beğenilmiyor; her biri insanlarda büyücülüğün ve onun sonuçlarının yarattığı korkuyu uyandırıyordu.»
( Syf. 28 - 29)
" Anlatıcının kendisi de betimleme ve yorumlarını sürdürürken, ele aldığı olay ya da kişinin özel durumundan genel durumlara atlayarak kapsamlı çözümlemelere girişir. Böylece, bir aşk ya da töre romanı aynı zamanda bir "felsefesel inceleme" niteliği kazanabilir. Ama böyle bir durum anlatının akıcılığını eksiltmez. "(Tahsin Yücel)