Osmanlı Devleti içerisinde azınlık olarak yaşamakta olan Rum ve Yahudiler, 15. Yüzyılın sonlarına doğru iltizam işlerinde oldukça aktiftiler. Aslında bu iltizam usulü, Osmanlı Devleti’ne en yüksek geliri sağlayan ve devleti ayakta tutan en büyük maddi güçlerden biriydi.
Katiplik gibi gümrük memurluğu gibi basit işlerde çalışan mültezimler, kısa bir zaman içinde yükselerek büyük işadamları olmuşlardı. Belirli bir zaman sonra o kadar yüksek paralar kazanmaya başladılar ki devlet idaresi için vazgeçilmez bir hal aldılar.
1453’de İstanbul’un fethiyle beraber Yunanistan, Rum, Venedik gibi bir çoklarının ticaret kapıları da değişime uğramıştı. O dönemde egemenliğini yitiren İtalya’nın yerini Ermeni, Yahudi ve Rumlar almıştı.
En çok da Rumlar’ın aktif olduğu görülen 15. Yüzyılda yahudi tüccarlarda Ancona veVenedik gibi belli başlı önemli ticaret merkezlerini ele geçirmiş durumdaydı. Bu şekilde bir çok Rumun, özellikle de 1453’den sonra mültezim, iş adamı olacak düzeyde büyük tüccar ve armatör olarak faaliyetini sürdürmeye devam etti ve bu her geçen gün daha da yükselen bir hal aldı.