Araştırmacılar, bakıcıların bakım alan kişiler ve sağlık uzmanlarıyla araba kullanma hakkında konuşmalarının önemini vurguluyor.
Michigan Medicine tarafından bir Güney Teksas topluluğunda yürütülen bir araştırmaya göre, bilişsel bozukluğu olan yaşlı yetişkinlerin çoğu, bakıcılar ve diğerleri tarafından dile getirilen endişelere rağmen araba sürmeye devam ediyor.
Ülke genelinde 600’den fazla yetişkin Texas, Nueces County’de 65 yaşında değerlendirildi. Hepsinde bilişsel bozukluk olasılığını gösteren bilişsel değerlendirme puanları vardı.
Araştırma, bu bilişsel engelli bireylerin %61,4’ünün hala aktif sürücüler olduğunu gösterdi. Ayrıca, tüm bakıcıların yaklaşık üçte biri, bakım alanların araba kullanma yetenekleriyle ilgili endişelerini dile getirdi. Çalışmanın bulguları Journal of the American Geriatrics Society’de yayınlandı.
Researcher Insights
Michigan Üniversitesi Tıp Fakültesi’nde nöroloji, beyin cerrahisi ve acil tıp profesörü ve U-M School of Public Health’de epidemiyoloji profesörü olan kıdemli yazar Lewis B. Morgenstern, M.D., “Hafif bilişsel bozukluğu olan bazı kişilerin hâlâ araba kullanıyor olması muhtemeldir, ancak bazıları için olmayabilir,” dedi.
“Pa Hastalar ve bakıcılar bu sorunları sağlık hizmeti sağlayıcılarıyla tartışmalı ve güvenliği sağlamak için yolda sürüş değerlendirmelerini dikkate almalıdır.”
Bilişsel Durumlar ve Araç Kullanma
65 yaş ve üstü her dokuz Amerikalıdan birinin, yani toplamda yaklaşık 6,7 milyon kişinin Alzheimer hastalığıyla yaşadığına inanılıyor. Milyonlarca insanda buna bağlı bunama var.
Bu koşullar, güvenli sürüş için gerekli olan nöropsikolojik ve görsel becerilerden ödün verebilir. 2017 yılında motorlu taşıt kazası riskine ilişkin bir inceleme, demansın sürüş bozukluğu üzerinde orta ila büyük etkilere sahip olduğunu ve bunaması olan kişilerin bir yol testinde başarısız olma olasılığının, bu hastalığa sahip olmayanlara göre daha yüksek olduğunu ortaya çıkardı.
Sürüş Yaygınlığı ve Bakıcının Endişeleri
Çalışma başlangıçta yaşlı Latin ve Latin olmayan beyaz yetişkinler arasındaki araba kullanma yaygınlığını karşılaştırmayı amaçlıyordu. Bu iki grup arasında anlamlı bir fark bulunamadı. Ancak, bir kişinin bilişsel olarak ne kadar engelli olduğunu keşfettilerse, araba kullanma olasılıkları o kadar düşüktü.
Bakım verenlerin yaklaşık %35’inden biraz fazlası, bakım alanların güvenli araç kullanma becerisiyle ilgili endişelerini dile getirdi. Bu endişeler, birçok çalışma katılımcısının gönüllü olarak araç kullanmalarını sınırlandırmasına ve gece veya yağmurlu hava gibi tehlikeli koşullardan kaçınmasına rağmen devam etti.
Erken Konuşmaların Önemi
Bilişsel bozukluğu olan kişilerle sürüş becerilerini tartışmak zordur. Tartışma genellikle özerklik kaybı ve potansiyel utanç konusundaki endişelerle doludur. Ayrıca, araba sürmeyi bırakmak, bakıcının iş yükünü artırabilir.
Ancak, araştırmacılar, araba sürmeyle ilgili konuşmaların erkenden başlatılmasını tavsiye ediyor. Bu, bakım alanların tartışmayı anlamalarına ve aktif olarak katılmalarına olanak tanır.
Morgenstern, “Yakın aile, yaşlanan sevdikleriyle İleri Sürüş Yönergeleri hakkında tartışmalar yapabilir,” dedi. “Bunlar, yaşlanan bir kişi ile sevilen biri arasında, araba kullanmanın bırakılması hakkında konuşmalar yapılmasına ilişkin anlaşmalardır.”
Referans: “Bilişsel olarak engelli Meksikalı Amerikalı ve Hispanik olmayan Beyaz bireylerden oluşan bir kohortta sürüş tahmin edicileri”, Madelyn Malvitz BS, Darin B. Zahuranec MD, MS, Wen Chang MS, Steven G. He eringa PhD, Emily M. Briceño PhD, Roshanak Mehdipanah PhD, MS, Xavier F. Gonzales PhD, MS, Deborah A. Levine MD, MPH, Kenneth M. Langa MD, PhD, Nelda Garcia BA, Lewis B. Morgenstern MD, 29 Haziran 2023, Journal of the American Geriatrics Society.
DOI: 10.111 1/jgs.18493
Ek yazarlar şunlardır: Madelyn Malvitz, Darin B. Zahuranec, M.D., Wen Chang, Steven G. Heeringa, Ph.D., Emily M. Briceño, Ph.D., Roshanak Mehdipanah, Ph.D., Deborah A. Levine, M.D., Kenneth M. Langa, M.D., Ph.D., Nelda Gar cia, tüm Michigan Üniversitesi ve Texas A&M, Corpus Christi’den Ph.D. yazarlardır ve Ulusal Sağlık Enstitülerinin resmi görüşlerini temsil etmeyebilir.
Kenneth M. Langa, NIA ve Alzheimer Derneği’nden hibe fonu alır ve popülasyona dayalı araştırmalarda demansın belirlenmesiyle ilgili NIH tarafından finanse edilen projelere danışmanlık yapar. Lewis B. Morgenstern, Emily M. Briceño, Roshanak Mehdipanah, Deborah A. Levine, Darin B. Zahuranec ve Steven G. Heeringa, NIH’den hibe fonu alıyor.