“Hah!” Yun Che soğuk, duygusuz bir kıkırdama çıkardı. “O zaman gözlerimdeki iblisi görebiliyor musun?”
Cang Shuhe cevap vermeden önce doğrudan gözlerinin içine baktı, “Majestelerinin gözlerindeki şeytani karanlık, uğursuz ve her an hak eden bir insanı yutmaya hazır. Ancak, artık kalbinizde ve ruhunuzda yaşamıyor gibi görünüyor.”
Yun Che: “...”
Qianye Ying'er: “...”
“Ahem! Ahemhemhemhem!” Qianye Ying'er'in ifadesinin saptığını fark eden Cang Shitian, konuşmayı aceleyle bir soruyla yarıda kesti, “Shuhe'nin durumu nasıl, Majesteleri?”
“...” Yun Che etrafına beyaz bir ışık çağırmadan önce Cang Shuhe'nin gözlerine bir kez daha baktı. Shuhe'nin elinden bir enerji ipliği aktı ve tüm vücuduna yayıldı.
Cang Shuhe kusurlu bir yaşam damarı ile doğmuştu. Eğer bir kral aleminin tanrı imparatoru onu hayatta tutmak için her bedeli ödemeseydi, çok çok uzun zaman önce ölmüş olurdu.
Cang Shuhe'nin vücudunun her parçası, zamanında yağmurla kutsanmış ölmekte olan bir bitki gibi sevindi. Yaşam gücü olağanüstü bir hızla katlanarak büyüyordu.
Kalıcı olarak hasta olan çoğu insan, böyle bir mucize üzerlerine düştükten sonra duygularını kontrol etmekte zorlanırdı. Ancak Yun Che'nin hissedebildiği kadarıyla Cang Shuhe'nin zihni ve aurası rüzgarsız bir gölet kadar sakindi. Neredeyse hiç duygu dalgalanması yoktu.
Kaşları çatık bir şekilde yukarı baktı. Cang Shuhe'nin onu anlamakta zorlandığı bir sakinlik ve konsantrasyon seviyesiyle izlediğini keşfetti.
Göz açıp kapayıncaya kadar iki saat geçti. İyileşme süreci boyunca Yun Che duruşunu, ifadesini ve sessizliğini bir kez bile bozmadı.
Kollarını geri çekti ama beyaz ışığın parlaklığı Cang Shuhe'nin vücudunda kaldı. Aynı zamanda, ayaklarının altında Yaşamın İlahi Mucizesi kullanarak yaratılan kaynak formasyon ortaya çıktı.
Cang Shitian'ın gergin ifadesi, kız kardeşine doğru bir adım attığında derin bir endişeye kapıldı ve sordu, “Nasıl... nasıl hissediyorsun, Shuhe?”
Cang Shuhe zarif bir şekilde Yun Che'ye doğru eğildi. “Lütfunuz için teşekkür ederim, Majesteleri.”
“Hmph. Ona minnettar olmalısın.” Yun Che soğuk bir tonda devam etmeden önce ona sırtını döndü, “Sana bu hediyenin karşılığını hatırlatmama gerek kalmamalı, değil mi?”
Cang Shuhe başını kaldırdı ve usulca dedi ki, “Bugün bana gösterdiğiniz iyiliğe ve nezakete ihanet etmeyeceğime söz veriyorum, Majesteleri.”
“Öyle olsa iyi olur!” Yun Che dedi ki, “Şu andan itibaren, her gün formasyonda en az 12 saat geçireceksin. Bir ay içinde normal bir insan kadar sağlıklı olacaksın ve yetişimin iki ay içinde eski zirvesine geri dönecek. Zamanı geldiğinde, Derin Deniz ilahi enerjisiyle uyumluluğunu düzeltmek için geri döneceğim.”
Cang Shitian ya da Cang Shuhe'nin cevap vermesini beklemeden kaynak arktan bulanıklaştı ve şöyle dedi, “Gidelim, Qianying.”
“Ah... Yaşasın Majesteleri!” Zaman yoktu, bu yüzden Cang Shitian kız kardeşinin durumunu kontrol etmek için yoğun arzusunu bastırdı ve Yun Che'yi takip etti.
Qianye de ayrılmak için harekete geçti ama kaynak arktan çıkmak üzereyken, aniden adımlarını durdurdu ve Cang Shuhe'ye baktı. “Chi Wuyao'nun seni, Cang Shitian'la olan ailevi bağların yanı sıra, Majestelerinin eşi olmaya seçmesinin bir nedeni olmalı. Gelecekteki performansını dört gözle bekliyorum, hasta, unutulmuş Derin Deniz Prensesi.”
Cang Shuhe sessizce cevap verdi, “Her zaman dünyadan kaçındım ve münzevi bir yaşam sürdüm. Yeniden doğmuş olmam, hak edilmemiş arzularımı eskisinden daha da azalttı. Brahma Cennet Tanrı İmparatoru'nun beklentilerini karşılayabileceğime inanmıyorum.”
“İblis Kraliçesi'nin iç görüsünü mü sorguluyorsun? Hmph.” Qianye soğuk bir kahkaha attı. “Bu konuda hiç yanılmadı ve bunun yeni bir şey olduğuna inanmıyorum.”
Cang Shuhe başını kaldırdığında Qianye Ying'er'in altın gözlerinin kıstırmasıyla karşılaştı.
“Çok bilge olanlar, bilgeliklerinden zarar görürler. Fazla bağlananlar, bağlarının vaktinden önce koptuğunu göreceklerdir,” Cang Shuhe usulca söyledi. “Hayatımın ilk yarısını zihin dünyamı geliştirerek ve ölümlü dünyadan kaçınarak geçirdim ve hayatımın ikinci yarısında fikrimin değişeceğini öngörmüyorum. Ancak, güney bölgesini sakinleştireceğime söz veriyorum, Majeste ve Majestelerinin iyiliğini geri ödeyeceğim.”
“Güney bölgesini yatıştırmak mı? Sen mi?” Qianye Ying'er küçümseyerek alay etti. “Bunu yapsan iyi olur. İblis Efendisi'nin, eşi olarak adına sadece utanç getirecek işe yaramaz bir kadına ihtiyacı yok!”
“Doğru ya, zaten öğreneceğin bir şeyi önceden sana bildirebilirim.” Qianye Ying'er söylediği gibi Cang Shuhe'ye sırtını döndü, “Derin Deniz ilahi enerjisiyle uyumluluğunu zorla düzeltmenin bedeli... daha kısa bir ömürdür.”
“Kim bilir, belki de sahip olacağından çok daha kısa olabilir.
Sonunda o ürpertici sözleri geride bıraktıktan sonra ayrıldı.
Cang Shuhe tamamen sakindi. Öte yandan, Rui Yui'nin teni soldu.
”Leydim, söylediği şey...”
“Bu konuyu abime anlatma,” Cang Shuhe yavaşça gözlerini kapatırken emretti.
“Ama...”
“İtaat edeceksin,” Cang Shuhe mesafeli bir sesle söyledi. “Abim beni yarım ömür korudu. Artık dünya değiştiğine göre, borcumu ödememin zamanı geldi.”
“...evet.” Rui Yi başını eğdi ve dudağını sertçe ısırdı.
………...
Yun Che ve Qianye Ying'er, Doğu İlahi Bölgesine dönene kadar birlikte seyahat ettiler.
Orada Qianye Ying'er nihayet Yun Che'ye veda etti ve Brahma Hükümdarı Tanrı Alemine gitti. O, Brahma Cennet Tanrı İmparatoruydu ve Brahma Hükümdar Alemi, şimdiye kadar yaşadığı tüm felaketlerden derinden hasar görmüştü. Doğal olarak, bu çalkantılı zamanlarda onlara rehberlik etmek onun göreviydi.
Sorun, Qianye Ying'er'in inatçı çocuk gibi ikna edilmesi gerektiğiydi. Yun Che, görevlerini yerine getirmesi için ayrılmadan önce neredeyse onu fiziksel olarak dışarı itmek zorunda kalıyordu. Unvanın bir zamanlar hayatının hayali olduğu düşünüldüğünde, neredeyse ironik ve gülünçtü.
Yun Che, sonunda belli bir çorak araziye varana kadar birçok yıldız aleminden uçtu. Her yerde yıkım izleri vardı ve yerde dünyayı ikiye bölmüş gibi görünen korkutucu bir çatlak vardı.
Yıldız Tanrı Alemiydi ya da daha doğrusu ondan geriye kalanlardı.
Çok geçmeden, Caizhi Yun Che'nin görüş alanında ortaya çıktı.
Dev bir stelin önünde duruyordu ve ellerini göğsünün önünde birbirine bastırıyordu, Stelin üzerine altı Yıldız Tanrısı'nın isimleri kazınmıştı.
Yıldız alemi uzun zaman önce yıkılmış olmasına rağmen Yıldız Tanrılarının kökeni ve onuruydu. Bu yüzden Caizhi kalıntılarını buraya gömmeyi seçmişti. Sonra onları çok ama çok uzun bir süre izledi.
“Caizhi,” Yun Che yanına yürüdükten sonra usulca ona seslendi.
Kız yavaşça gözlerini açtı ve önündeki stele baktı. O kadar sessizce mırıldandı ki neredeyse anlaşılmıyordu, “Uzun yıllar boyunca onlara olan nefretim bitmek bilmiyordu... Öyleyse neden benim için hayatlarını feda ettiler?”
Yun Che küçük ellerini tuttu ve şöyle dedi: “Bir Tanrı İmparatorunun emrine uyulmalıdır. O zamanlar başka seçenekleri yoktu. Bir bakıma seni korumak için ölerek günahlarının kefaretini ödediler. Eminim barış içinde ve isteyerek ölmüşlerdir.”
“Caizhi'm ne de olsa çok tatlı. Kim seni kalplerinin derinliklerinden sevmez ki?”
Caizhi Yun Che'nin avucuna hafifçe vurmaya başladı. “Bahse girerim daha önce ablama da aynı şeyi söylemişsindir.”
“...” Yun Che, ciddi bir şekilde cevap vermeden önce olabildiğince hatırlamaya çalıştı, “Evet, muhtemelen haklısın.”
Caizhi cevap vermedi. Gözleri bulanıklaşana kadar hiçbir şeye bakmadı. “Enişte, şimdi onları affettiğimi söylersem... sence beni hala duyabilirler mi?”
Sahip olduğu Göksel Kurt ilahi gücü bir nefret gücüydü, ama hem bedeniyle hem de gücüyle karanlığa düşmesine rağmen, ruhunun en derin yerinde saklı narin doğası hiç değişmemişti.
Yun Che gülümsemesini geri çekti ve bir iç çekti. Daha sonra Gökyüzü Zehir Sedefi'nden Yıldız Tanrı Çarkını çıkardı ve şöyle dedi, “Bundan gerçekten pişmanlık duyuyorsan, bunu al ve güçlerine yeni halefler bul. Bunu Yıldız Tanrılarının ve Yıldız Tanrısı Aleminin yeniden doğuşu olarak görebilirsin.”
Yıldız Tanrı Çarkında altı yıldızlı ışık yavaşça parladı. Cennetsel Zehir, Cennetsel Köken, Cennetsel Kuvvet ve Cennetsel Şef köken gücü sonsuza dek gitmişti çünkü onları bir amaç için feda etmişti.
Caizhi'nin Göksel Kurt ilahi gücü Gökyüzü Zehir Sedefinden Yıldız Tanrı Çarkı çıktığı gibi etkileşime girmeye çalıştı. Aniden gözleri biraz genişleyene kadar Yıldız Tanrı Çarkını yavaşça elinden tuttu. “Ablamın köken gücü nerede?”
Yun Che ağır bir sesle cevap verdi, “İlkel Kaos Duvarı her şeyi birbirinden ayırdı. Köken gücü Yıldız Tanrı Çarkına geri dönemezdi.”
Ancak, Caizhi gözlerinin içine bakana kadar bir an donmuş halde kaldı. “Enişte, sen ablamın... hala... yaşadığının mümkün olabileceğini mi söylüyorsun?”
“...” Yun Che bakmadan önce bir heykel gibi dondu. Çok uzun bir süre sonra bile ona bir cevap veremedi.
Sonunda, Caizhi Yıldız Tanrı Çarkını bıraktı ve geri döndü. “Gidiyorum, enişte.”
“...” Yun Che gittiği yöne döndü. “Nereye gidiyorsun?”
“Elbette, Tanrı Alemi'nin Mutlak Başlangıcına,” Caizhi cevap verdi. “Bunu uzun zaman önce yapmalıydım.”
“Çok iyi.” Yun Che ona gülümsedi. “Çabuk dön. Mavi Kutup Yıldızına döndüğümüzde, hemen babam ve annemle tanışmanı istiyorum.”
Caizhi, Yun Che'den uzaklaşmadan önce bir saniye dondu. Hızla atan kalbini sakinleştirdikten sonra, dedi ki, “Hmph! Artık buna kanmayacağım. Eminim yattığın her kadına bunu söylüyorsundur.”
“Hayır, cidden, ilkim sensin! Sonuçta resmen evlendiğim tek kadın sensin!” Yun Che sert bir ifadeyle şöyle devam etti, “Ayrıca, sana kaç kez bana enişte dememeni söyledim? Ben senin kocanım!”
Caizhi burnunu kaldırdı. “Asla! Sana her zaman enişte diyeceğim!”
Yun Che, kötü bir sırıtış çıkarmadan önce şaşırmış bir ifade taklidi yaptı. “Oh, şimdi anlıyorum~~ Bu tür bir fetişin olduğunu bilmiyordum!”
“Fetiş mi?” Caizhi terimi anlamamış gibi görünüyordu ama düz bir yüzle söyleyecek kadar zekiydi, “Evet! Tüm dünyanın bilmesini istiyorum ki sen zaten benim ablamın yanında olmana rağmen ellerini yengesinin üzerine koyan bir piçsin!”
Yun Che: (⊙o⊙)...
“Bu aynı zamanda... ablamı asla unutmaman için. Heehee.”
Caizhi dilini sıkıca çıkardı ve ondan sonra uçup gitti, Yun Che'yi kendi düşüncelerinde bıraktı.
Uzun zaman sonra doğuya baktı.
“Enişte, sen ablamın... hala... yaşadığının mümkün olabileceğini mi söylüyorsun?”
Caizhi'nin mırıltısı tekrar tekrar yüreğinde yankılanırken, hiç kıpırdamadan ve ses çıkarmadan doğuya bakmaya devam etti.
Sadece birkaç saat sonra nihayet kendine geldi ve Sırlanmış Işık Alemine gitti.
………...
Tanrı Alemi'nin Mutlak Başlangıcı, Hiçlik Uçurumu.
Jun Wuming gözleri kapalıyken yerde bağdaş kurmuş bir şekilde oturuyordu. Kuru bir yaprak bir yerden ona doğru uçtu ancak yaklaşmadan önce görünmez bir kılıç aurası tarafından ikiye bölündü.
Jun Wuming gözlerini açtı ve iki bölünmüş yaprağa baktı. Ömrünün elli yıldan az kaldığını hissedebiliyordu.
Jun Xilei'nin kılıç yolunun zirvesine ulaştığını görecek kadar uzun yaşayamayacaktı.
“Geri döndün, Lei'er,” İnce bir sis kadar yumuşak bir sesle söyledi.
Jun Xilei yavaşça önüne indi ve ustasına saygılı bir şekilde boyun eğdi. O zaman, sözlerine başladı.
“Bunlar doğru mu, usta. Long Bai öldü ve Mavi Ejderha ve Qilin Alemi dışındaki Batı İlahi Bölgesinin diğer tüm kral alemleri yok edildi. Garip bir şekilde, Tanrı Alemi buna rağmen tam bir kaosa sürüklenmedi. Sanki... Yun Che'nin iktidara yükselişi önünde kadere boyun eğmişler gibi görünüyor.”
“...” Jun Wuming konuşmadan önce uzun ve derin nefes aldı, “Bir keresinde onu göklerin gerçek bir oğlu olarak övmüştüm. Ancak şimdi fark ettim ki dünyada hiç kimse onu değerlendirme hakkına sahip değil.”
“...” Kaynak Tanrı Toplantısında Yun Che'ye karşı verdiği kader savaşının hatırası Jun Xilei'nin zihninde parladı. Duyguları anında karmaşık bir hal aldı.
“Aklını boşalt ve kılıca odaklan, ”Jun Wuming kendi zihninde fısıldayarak talimat verdi, “Fazla zamanım kalmadı, sevgili öğrencim. Zamanı geldiğinde gerçekten yalnız kalacaksın.
Ancak, hepsi kötü haber değildi. Tesadüf eseri, Yun Che'ye yardım etmiş ve ona oldukça iyi bir izlenim bırakmıştı. Genç adamın şu anda yüce göklerin kendisi olduğu düşünüldüğünde, Jun Xilei'nin geleceği beklediğinden daha iyi olabilirdi. ”
“Evet, usta.”
Jun Xilei ölmekte olan Jun Wuming'i karşılamak için elinden geleni yaptı. Doğal olarak, şimdi isteğini reddetmek için hiçbir nedeni yoktu. Oturdu ve tam zihnine odaklanmak üzereyken, aniden ruhunda bir titreme dalgalandı.
Aniden gözlerini açtı ve Hiçliğin Uçurumuna baktı.
“Neden dikkatin dağıldı?” Jun Wuming sordu.
Jun Xilei'nin kaşları azar azar derinleşti. Hiçliğin Uçurumuna bakmaya devam etti ama ruhundaki o ürperti bir daha olmadı.
Uzun bir süre sonra, sonunda Jun Wuming ile bakıştı ve sordu, “Usta... az önce garip bir ses duydunuz mu?”
Jun Wuming konuşmadan önce yumuşak bir nefes aldı, “Dikkat dağıtıcı düşünceler ruhta çarpıntılara neden olabilir ve kılıcın kalbi, bu kader savaşından bu yana kendisini Yun Che'nin gölgesinden asla kurtaramadı.”
Jun Xilei panikledi. “Usta, ben...”
“Sakinleş. Bu ne bir hata, ne de şeytani bir şey,” Jun Wuming nazikçe söyledi. “O artık mevcut dünyanın hükümdarıdır. Ancak güçlenerek ona gerçekten yaklaşabilirsin. Anlıyor musun?”
“...” Jun Xilei bunu inkar edecekti ama birkaç kez ağzını açıp kapatmasına rağmen hiçbir şey söyleyemedi.
Farkına bile varmadan zihni kılıcına batmıştı ta ki görünmez ve neredeyse aurasız bir kılıç niyeti onun etrafında dönene kadar.
Kısa bir mesafede, Hiçliğin Uçurumunun içinde yüzen beyaz sis, bir kez daha durulmadan önce hiçbir sebep olmadan aniden büküldü.
Epik Novel © 2017 | Tüm hakları saklıdır..