Sıcak bir içeceği, çayı, kahveyi, çorbayı üfleyerek soğutmaya çalışırız.
Kışın soğuk havalarda ise ellerimizi ısıtmak için hohlarız.
Aslında iki harekette de ciğerlerimizdeki havayı dışarı veriyoruz.
O zaman nasıl oluyor da bir dudak hareketi ile istediğimizde sıcak, istediğimizde soğuk hava verebiliyoruz?
Her ikisinde de ciğerlerimizden gelen havayı dışarı verdiğimiz doğrudur. Bu havanın sıcaklığı vücut ısımız civarındadır.
Çok sıcak günler hariç vücudumuz, dışarıdaki ortama göre daha sıcaktır.
Hohladığımızda bu hava ağzımızın aldığı şekilden dolayı genleşmeye uğramadan ve ısısı pek değişmeden dışarı verilir.
Açıkta, hava ile temasta olan ellerimiz bu havaya göre daha soğuk olduklarından, hohladığımız havayı oldukça sıcak hissederler.
Dudaklarımızı birleştirip hava üflediğimizde, dar bir kanaldan geçerek geniş bir boşluğa çıkan hava genleşir,
enerjisinin bir kısmını harcar, sıcaklığında biraz düşüş olur.
Ne var ki çorbaya üflediğimizde onun soğumasının nedeni üflediğimiz havanın düşük ısısı değildir.
Sıcak bir cisimle etrafındaki hava arasındaki sıcaklık farkı ne kadar büyükse cisim o kadar hızlı soğur.
Ağzımızla sıcak çorbanın üstüne üflediğimizde, onun üstündeki ısınmış havanın yer değiştirmesini ve yerini çevre sıcaklığındaki
daha soğuk havaya bırakmasını, bu soğuk hava ile ısı alışverişi yapan çorbanın da daha çabuk soğumasını sağlarız.