Yaz sonu, geleneksel yaşlanma zamanıdır. Yeni en iyi arkadaşın eve gidiyor. Yeni erkek arkadaşın seni tanımıyormuş gibi davranmaya başladı. Ebeveynleriniz gizli saklanma yerinizi keşfeder ve onu bir çamur odasına dönüştürür. Yeni bir şehre taşınıyorsunuz. Köpeğin ölür. En iyi arkadaşını bir ağaçtan ittin ve o bacağını kırdı ve şimdi suçluluk duygusuyla uğraşıyorsun. Gençken zamanı takvim yıllarıyla ölçmezsiniz, okul yıllarıyla ölçersiniz. Bu yüzden, yenisine başlarken, Edebiyat Merkezi ofisi, salonlarda tartışmak ve kapakların altında okumak için şimdiye kadar yazılmış en büyük çağın başlangıcı romanlarından bazılarını düşünmek için kafa kafaya verdi.
İlk olarak: tam olarak ne dır-dir bir reşit olma romanı mı? Elbette bu, kelimenin tam anlamıyla veya mecazi anlamda bir yetişkin haline geldiği bir roman. Ama bir çağ romanı, sonunda kanıtlanabilir bir olgunluk gerektiriyor mu? Romanın ana odak noktası - olay örgüsünde, duygusal ağırlığında - söz konusu yaş gelişi olmalı mı? Ana karakterin başlangıçta gerçek bir ergen olması gerekiyor mu? 21 yaşın altında olabilir mi? Tüm bunların cevabının 'genellikle ama her zaman değil' olduğuna karar verdim. Bildiğiniz gibi, hepimiz yaşlandığını gördüğümüzde biliyoruz. Ya da en azından diğer tarafta olduğumuzu biliyoruz.
Ancak, bu liste için bazı kurallarım var. Çocuklar veya genç yetişkinler için yazılmış her şeyi indirmeye karar verdim, bu da bazı klasikleri ortadan kaldırır. Yabancılar , Çekingen olmanın avantajları , ve Orada mısın Tanrı? Benim Margaret diğerlerinin yanı sıra (ancak ortadan kaldırmaz, örneğin, Çavdar Tarlasındaki Catcher Salinger'ın yetişkinler için yazdığı). Kısa hikaye koleksiyonlarını reddettim (hatta Melissa Bank’ınki gibi bağlantılı olanları bile) Kız Çocukların Avcılık ve Balıkçılık Rehberi ) ve her yazar için bir romana takılıp kaldım (gerçi bazen fazladan bahsetmekten kendimi alamıyorum). Ayrıca 'reşit olmak' yerine 'harika' ye doğru eğildim - yani eğer bir roman bir türün mükemmel bir örneğiyse, ama o kadar da iyi değilse, onu parlak ama platonik olarak daha az doğru olan biriyle elemiş olabilirdim.
Son olarak, manşet bu 50 yeni çağ romanı The Greatest ilan etse de, lütfen bunun gerçekten sadece birkaç iyi okunmuş editörün derlenmiş fikirleri olduğunu unutmayın. Bu nedenle, yorumlar bölümündeki bu listeye katılmamak, değiştirmek veya (en iyi seçim) eklemekten çekinmeyin.
Justin Torres, Biz Hayvanlar
Torres’in ince, zarif, yoğun 2011 bildungsroman'ı bizi çocukluk ve kardeşlik çılgınlığından genç yetişkinliğin yabancılaşmasına ve bununla birlikte gelen özbilime ustaca taşır - ya da olduğu gibi ilham verir. Bu şiirsel bir ruha sahip bir roman; Bu kitabın açılış bölümünü asla unutmayacağım, bu da size bütüne ilişkin bir fikir verecektir:
Daha fazlasını istedik. Çatallarımızın uçlarını masaya vurduk, kaşıklarımızı boş kaselerimize vurduk; Açtık. Daha fazla hacim, daha çok isyan istedik. Kulağımız kızgın adamların bağırışlarıyla ağrıyana kadar televizyonun düğmesini açtık. Radyoda daha fazla müzik istedik; vuruşlar istedik; rock istedik. Sıska kollarımızda kaslar istiyorduk. İçi boş ve hafif kuş kemiklerimiz vardı ve daha fazla yoğunluk, daha fazla ağırlık istiyorduk. Biz altı kapışan el, altı ezici ayak idik; biz kardeştik, çocuklar, daha fazlası için kan davasına kilitlenmiş üç küçük kral.
André Aciman, Beni Adınla Ara
Bu alanı okursanız, bunu bilirsiniz Hayranıyım Beni Adınla Ara , yaşlı bir ziyaretçiye aşık olan ve bu süreçte kendisi, aşk ve ailesi hakkında epeyce şey keşfeden genç bir adam hakkında, arzuya batmış mükemmel, derin bir iç romanı. Baktığım kadarıyla kulağa biraz basmakalıp geliyor. Ama bu kitap değil - bunun için çok yoğun bir şekilde hissediliyor.
Jeffrey Eugenides, Middlesex
Callie, Cal olur ve dünya modernleşirken, aynı zamanda bir kişisel hikayenin de gelişi olan bir yaşlanma hikayesi. Ayrıca bakınız: Bakire İntiharlar , kalbimde buna şiddetle rakip olan ve aynı zamanda bazı yönlerden daha saf bir bildungsroman, tek bir yerine yüzsüz bir erkek korosu için olsa da.
Katherine Dunn, Geek Aşk
Elbette bir gençlik romanından çok daha fazlası ve genellikle bu şekilde tanımlanmıyor - yine de Olympia çocukluğunun korkunç hikayesini anlattığı gibi (kendi kızını 'normalleşecek kadından korumaya çalışırken' ' ona). Artı, dürüst olmak gerekirse, birçok kişi için bu kitabı okumak bir reşit olma deneyimidir - insanlık dışı bir pakette bile ham insan deneyimine, hırsına ve acısına bu kadar doğrudan bakmak şok edicidir.
David Mitchell, Siyah Kuğu Yeşili
Mitchell hala en iyi Bulut Atlası okurlar, kekemeli on üç yaşındaki bir çocuğun hayatında, her biri tek bir bölümde anlatılan, tam olarak on üç ayı kapsayan yarı-otobiyografik 2006 romanında uyumamalı. Bu, özellikle Mitchell'in diğer eserleriyle karşılaştırıldığında sessiz bir kitaptır, ancak yaşamda netlik ve empati ile çok özel, sürekli değişen bir anı yakalar - ve dilin hepsini birbirine uyduran küçük bir ilgiyi değil.
Marguerite Duras, Aşık
Duras’ın başlangıçta klasik otobiyografik romanını açıklamalı bir fotoğraf kitabı olarak tasarladı; imgeleri olmamasına rağmen, andan silinmez, damıtılmış ana atlayarak bu hissi koruyor. Muhtemelen bildiğiniz gibi, 1920'lerde Fransız Çinhindi'nde genç beyaz bir kız ve onun yaşlı Çinli sevgilisi hakkında, ama bundan çok daha fazlası: sınıf, ırk, akıl sağlığı, para, aile, güzellik, öfke, yaşlanmak. Müstehcen değil. Çok az seksi. Bunun yerine, kendini keşfetmeye tuhaf ve nemli bir övgüdür.
Anne Carson, Kırmızının Otobiyografisi
Carson'un ayetteki romanı, erginliğe alışılmadık bir konu içeriyor: Kötü niyetli bir erkek kardeş ve onu koruyamayacak kadar zayıf bir anne tarafından eziyet gören Yunan mitolojisinin dev canavarı Geryon (en azından mecazi olarak) Herakles adında atılgan bir genç adam. Ancak bu kitabın tuhaf biçimine, belirsiz çevirilerine ve büyülü düşüncesine rağmen, birkaç yeni çağ hikayesi daha etkileyici.
Shirley Jackson, Hep Kalede Yaşadık
Bu roman yalnızca tüm zamanların en iyi açılış paragrafı (veya en az biri; için girişe bakın Biz Hayvanlar Bu listede), ama aynı zamanda, benim dikkatlice tanımlayacağım şeyle yüzleşen çok çekici genç bir kahramanı da içeriyor. . . benzersiz aile durumu.
Harper Lee, Bir alaycı kuş öldürmek için
İle Çavdardaki Avcı , muhtemelen birisi “reşit olma” romanlarından bahsettiğinde akla gelen ilk başlık (en azından Amerikalılar için). Ne de olsa sevmeyecek olan şey: şövalye babası, erkek fatma kız, gizemli komşu, kişisel gelişim! Klasikler arasında bir klasik.
Jeanette Winterson, Portakal Tek Meyve Değildir
Sevgili bir yaşın gelişi ve başka bir kıza aşık olana kadar misyoner olmayı hayal eden genç bir Evanjelik kız (adı Jeanette) hakkında bir roman çıkıyor.