İşte fotoğraf dünyasındaki efsanelerden biri olan Jay Maisel’den en sevdiğim alıntı: “Daha ilginç resimler yapmak istiyorsanız, daha ilginç bir insan olun.” Fotoğrafçılar olarak, yaşadığımız yerde sık sık sıkılıyoruz ve Farklı ve daha ilginç resimler elde etmek için mümkün olduğunca seyahat etmek.
Her şeyin resimlerle ilgili olduğunu düşünüyoruz. Ama benim için bunu Jay Maisel’in dediği gibi buldum: Hayat hakkında daha çok şey biliyorum, insanlar hakkında, sanat hakkında, daha iyi ve daha ilginç resimlerim bana geldi. Eğer yeni bir sanatçıdan ya da yeni filozofdan öğrenme sürecindeysem, çalışmamda ve önümde gördüğüm şeyi yansıtacaktır.
Bu çok açık bir şey, tabi ki, ama unutmayı düşündüğümüz şey, içsel benliğimizi sürekli güncellemektir. Biz ne olduğunu düşünmek eğilimindedir biliyorum yeter ve biz sadece dışarı çıkmak ve bizi bekliyor iyi resimler bulmalıyız. Ama bu doğru değil. Tüm bu motivasyonlar bir süreliğine yeterlidir, ancak daha sonra yok olurlar ve kendimizi sürekli olarak güncellemeliyiz.
Bu “güncellemeler” e gerçek fotoğraftan çok daha fazla zaman ayırmalıyız.
Seninle paylaşmak istediğim özel bir örneğim var. Bir şey gördüğümde ve fotoğraf çektiğimde aklımda devam eden perde arkası düşüncelerinin bir örneğidir.
Adam Rus’du. Başlangıçta yakındaki bir bankta oturmak istedi, ama orada oturan evsiz adamlar onu polise çektiğini söyleyerek onu uzaklaştırdı.
Bir şey beklememi istedi, ben bu bankın altında nasıl oturduğunu izledim, ışığın daha iyi olduğu yer. Halının kilidini açtı, eşyalarını yere koydu, bir kitap çıkardı ve okumaya başladı.
O anda bir sanat eseri, bazı ressamları hatırladım. Kafamın içine bir şey attı. Tam olarak ne olduğunu hatırlayamadım ama daha sonra bakmaya karar verdim.
Bu, 1873’te Rus sanatçısı Vasily Vereshchagin tarafından “Bir Caminin Kapısında” başlıklı bir resim.
Yürürken bu adamın fotoğraflarını çektim ve işim bittiğini düşündüm, ama bir şey beni beklemeye ve izlemeye devam etti. Daha önce yakaladığım fotoğrafı fark etmemiştim, daha önce Vereshchagin’in resmini hiç görmemiştim.
“Bir şey” ile fotoğrafçılar bazı jestleri, olayları, insanları, duyguları, vb. Kastediyorlar. Ama bir dilmiş gibi düşünelim. Vietnamca’yı anlamıyorsanız, dil beyninizdeki mevcut bilginizle yansıtmayacaktır, bu yüzden sadece sesleri duyacaksınız , kelimeler değil.
Aynı şeyin fotoğrafta da geçerli olduğuna inanıyorum – önünüzde ne olduğunu, gördüğünüz şeylerin mevcut bilgi ve deneyimlerinizle yansıtması gerektiğini anlayabilmek.
Böylece sahip olduğunuz deneyim ve bilgi birikimi, daha fazla şeyleri görerek ve yaşayarak, işinizde kullanmanız gereken daha fazla araç.