Kitapta anlatılan öyküler, kitabın isminin hakkını her ne kadar vermiyor olsa da yapılan tasvirler oldukça hoşuma gitti. Farklı ve dozunda tasvirler bence. bunlardan bazıları:
“Ona göre “niçin”ler “çünkü”ler hep birbirini dengelerdi. Şafaklar insanların mutlulukla uyanmasını sağlamak, günler ürünleri olgunlaştırmak, yağmurlar ekinleri sulamak, akşamlar uykuya hazırlanmak, gecenin karanlığı uyumak için yaratılmıştı”
“Benim gibi titiz insanlar, bu dünya üzerinde kendilerini hiç bir zaman rahat hissedemezler. oysa, cahiller hayatlarından memnundurlar ve tatmin edilmiş durumdadırlar. Ama, şairler, ince ruhlu insanlar, hayalciler, araştırmacılar, kuruntucular için durum hiç de öyle değildir!Ah zavallı insanlar”
Ayrıca Arka kapakta bulunan bu kısa öykü de oldukça anlamlı ve her daim hatırlamamız gereken bir öykü:
Hintli bir yaşlı usta, çırağının sürekli her şeyden şikayet etmesinden bıkmıştır. Bir gün çırağını tuz almaya gönderir. Hayatındaki her şeyden mutsuz olan çırak döndüğünde, yaşlı usta ona, bir avuç tuzu, bir bardak suya atıp içmesini söyler. Çırak, yaşlı adamın söylediğini yaptı ama içer içmez ağzındakileri tükürmeye başlar. “Tadı nasıl?” diye soran yaşlı adama öfkeyle “acı” diye cevap verir. Usta gülerek çırağını kolundan tutar ve dışarı çıkarır. Sessizce az ilerideki gölün kıyısına götürür ve çırağına bu kez de bir avuç tuzu gole atıp, gölden su içmesini söyler. Söyleneni yapan çırak, ağzının kenarlarından akan suyu koluyla silerken ayni soruyu sorar:“Tadı nasıl?”
“Ferahlatıcı” diye cevap verir genç çırak.
Tuzun tadını aldın mı?” diye sorar yaşlı adam, “Hayır” diye cevaplar çırağı. Bunun üzerine yaşlı adam, suyun yanına diz çökmüş olan çırağının yanına oturur ve şöyle der: “Yaşamdaki acılar tuz gibidir, ne azdır, ne de çok. Acının miktarı hep aynıdır. Ancak bu acının şiddeti, neyin içine konulduğuna bağlıdır. Acın olduğunda yapman gereken tek şey acı veren şeyle ilgili hislerini genişletmektir. Onun için sen de artık bardak olmayı bırak, göl olmaya çalış.”
Guy de Maupassant (http://tr.wikipedia.org/wiki/Guy_de_Maupassant)
Maupassant’ın gittiği din okulundan atılması hayatı boyunca, bu ilk eğitim sürecinde dine karşı geliştirdiği olumsuz görüşlerin izlerini taşır. ve Bu izleri kitapta yer yer hissediyorsunuz. Tabii ben görüşlerine katılmamakla birlikte yaptığı yorumları oldukça şaşırtıcı bulduğumu söyleyebilirim.