Görünürde, Colton Underwood'un hikayesi sadece küçük bir ünlü dipnotu olmalı gibi görünüyor. Eski bir Lisans yarışmacısı çıkıyor, biraz baskı alıyor ve yolumuza devam ediyoruz. LGBTQ + görünürlüğü güzel ve hayati önem taşıyor, bu yüzden, herkesin gözü önünde başka bir kişiyi topluluğa kabul edelim.
Ama o kadar basit değil. Aslında, Underwood'un hikayesi ırk, erkeklik ve ayrıcalık konularının tam kalbine iniyor. Çünkü, medya ve hetero dünyanın çoğu, onun başından beri ortaya çıkması üzerine cahil gibi görünse de, gey topluluğu bizim övgülerimizle daha az coşkulu davrandı. Herkes adına konuşamam ama kutlamadan çok daha fazla göz yuvarlama ve tiksinti gördüğümü söyleyebilirim.
Şimdi, ilk çıktığından beri, millet - haklı olarak - eski sevgilisi Cassie Randolph'u takip edip taciz ettiği iddialarını sorgulamaya başladı. Ancak bu iddialardan önce bile ortaya çıkması sorunluydu.
Neden? Bu karmaşık.
Bir kişinin konuyla ilgili arka arkaya iki tweet attığını gördüm. İlki, Colton'u kadınlara liderlik ettiği ve olmadığı biri gibi davrandığı için patlayan bir kadına geri itti. Belki de bu adam, o enerjiyi toplumu eleştirmek için harcaması gerektiğini ileri sürdü, bu da birisini dışarı çıkmaktan o kadar korkutur ki, kendilerini hayatlarını heteroseksüel bir insan olarak yaşamaya zorlamaları gerektiğini hissettirir.
Sonra bir sonraki tweet'i geldi. Bu daha az nazikti, en büyük başarısı bir realite şovunda olan ve şimdi kendi şovu ve kendi çekici "gey rehberi" ile çıktığı için ödüllendirilen bir adama verilen ayrıcalığı sesleniyordu.
Netflix'in Underwood'un Olympian Gus Kenworthy ile eşcinsel bir adam olarak hayatı boyunca kendisine rehberlik eden kendi şovunu yapacağını duyurmasından saatler sonra, LGBTQ + topluluğundan memler şu satırlarda görünmeye başladı:
Çıkınca ne aldın?
"Travma geçirmiş."
"Zorbalık."
"Tehdit edildi."
"Evimden atıldı."
İnsanlar mutlu değildi.
Açık olmak gerekirse, mesele "Acı çektik, o yüzden o da acı çekmeli" meselesi değil. Bu, kendisine tanınan ayrıcalığın tanınması ve bu ayrıcalığa karşı tiksinti.
Translar dışarı çıktıklarında ne kazanıyor? Bir trans karşıtı mevzuat dalgası. Siyah trans kadınlar? Görülmemiş bir hızla öldürüldü. Kilolarıyla mücadele eden LGBTQ + millet ne olacak? Latinx? Asya? Eşcinsel rehberleri ortaya çıkmak için nerede? Gösterileri mi?
Belki de öfkemizi Underwood'dan çıkarmak adil değildir. Belki de başkaları pahasına onun gibi erkeklere öncelik veren topluma odaklanmalı. Belki de kendimize odaklanmalı. Ancak durum bu olsa bile, takip iddiaları ile şöhretinin başarıdan değil, beyazları diğerlerinden çok büyük ölçüde önceliklendiren bir franchise'daki çekici beyaz bir adam olmasından kaynaklandığı gerçeği arasında problemsiz değil .
Underwood'un son zamanlarda haberlerdeki başka bir eşcinsel ünlüyle karşıtlaşması, Lil Nas X. Hayatını yaşamak ve gururla, pişmanlık duymadan eşcinsel olan sanat yaratmak için çok fazla baskı alıyor. Ona ve onun gibi herkese sadece var olduğumuz için cehenneme gideceğimizi söyleyen tüm sevgi dolu bağnazları geri püskürttü.
Ama tahmin et ne oldu? O, "Montero" dini sağın başlarını topluca patlatmadan önce vardı. 2018'deki ilk single'ı "Old Town Road", Billboard'un Hot 100 listesindeki en uzun soluklu şarkıydı. Hiç. 2019'da piyasaya çıkmadan iki ay önce, bir haftada 143 milyon ABD akışına ulaşan müziğiyle bir akış rekoru kırdı.
Doğal olarak, Lil Nas X'in dışarı çıktığında Günaydın Amerika röportajına dokunduğunu hatırlamalıyız . Ve ona sunulan sevimli küçük TV şovu.
Oh evet, onlar yoktu. Cesaretinden ötürü ülke çapındaki insanlar tarafından övülmedi. Underwood'un cesur röportajını gözyaşıyla izleyenler, elde ettiği vitriolü geri çekip dünya tarafından duyulmasını talep etmeseydi, Lil Nas X'in adını bile bilmeyeceklerdi.
Ah, bazıları düşünebilir, ama o bir rapçi, bu çok küçük bir seyirci, tabii ki o kadar ilgi görmez. Ama dürüst olalım; izleyici kitlesi, Colton Underwood sezonunda haftada yaklaşık 8 milyon kişinin izlediği Bachelor'dan daha büyük . Azınlık olmak ve toplumun sınırlarında var olmak basit bir sayı meselesi değildir. Çok belirsiz olmak Lil Nas X'in sorunu değildi.
Sorun kimin hikayelerinin anlatılacağına ve ne kadar kutlanacağına nasıl öncelik verdiğimizdir. Toplum hala çekici, erkeksi, cis, beyaz erkeklere prim veriyor. Tabii ki Colton Underwood ana akım tarafından benimsenecek. Erkeklerin nasıl olması gerektiğine dair geleneksel cinsiyetçi fikirleri veya ulusal kimliğimizin ne olması gerektiğine dair geleneksel olarak ırkçı görüşleri tehdit etmiyor.
Ve ne yazık ki, bu sadece ana akımın bir sorunu değil. Eşcinsel dünyasında, tıpkı heteroseksüellerde olduğu gibi, aynı hiyerarşi mevcuttur. En çok arzu edilen erkekler hala kaslı, erkeksi, cis beyaz erkeklerdir. Diğer herkes farklı derecelerde aşağıya düşer.
LGBTQ + topluluğundaki bizler genellikle kendi yollarımıza gitmekten ve kendi kurallarımızı yapmaktan gurur duyuyoruz, ancak gerçekçi olarak, dış dünyadan çok şey ödünç alıyoruz. Bu, onları kendimize karşı çevirmek anlamına gelse bile, önyargılarımızı içerir.
İyi haber şu ki, son yıllarda tıpkı dünyanın geri kalanı bu şeyleri hesaba katıyorsa, eşcinsel dünyası da hesaba katıyor. "Yağ yok, kadın yok, Asyalı yok" iğrenç bir şekilde ortak bir flört profili çizgisinden, savunduğu hiyerarşik ayrıcalığa karşı öfkeli bir çığlık attı. "Üzgünüm, siyah adamlara değil. Benim işim değil, ”artık sadece omuz silkmiyor. Hepsi hala çok, çok var ama insanlar onları geri püskürtmeye ve onlara meydan okumaya daha istekli.
İşte bu yüzden Colton Underwood'un ortaya çıkması ve ardından kendi şovunu ve eşcinsel rehberini hediye etmesi ne katıldığı topluluk tarafından kolayca benimsenmiş ne de omuz silkmişti. O ayrıcalıklı bir formdur. O, tüm kabul kutularını işaretlemesiyle popüler olan ateşli beyaz adam.
Onun dışarı çıkması, hepimizin peşine düştüğümüz ilerlemenin ince cilasını sıyırdı. Elbette bu insanları kızdıracak. İşler değişmedi. Her zamanki gibi aynı insanlar var oldukları için ödüllendirilirken, diğerleri onur vermek bir yana, sadece tanınmak için savaşmalı ve kazımalı. Bizi aynaya bir kez daha bakmaya zorladı ve gördüklerimizi hala beğenmiyoruz.
Bunların hiçbiri dolapta yaşamanın travmasını veya oradan çıkmanın zorluğunu en aza indirmek değildir. Onunkini küçültmek de değil. Herkesin ortaya çıkma hikayesi farklıdır, ancak hiçbiri diğerlerinden daha az geçerli değildir. Belki bir gün çocukların dışarı çıkmakta tereddüt etmediği, onay ve sevgiden başka bir şey alamayacaklarını bildikleri, ancak henüz orada değiliz. Underwood pek çok şeyle kolay kurtulacaktır, ancak dolabın aldığı duygusal ve zihinsel bedel onlardan biri değildir.
Bunu, dışarı çıktığımda hemen hemen herkesi gafil avlayan cis beyaz bir eşcinsel olarak deneyimden söylüyorum. Bundan faydalandığımı biliyorum. Sokakta yürümenin veya insanlarla etkileşimde bulunmamın kesinlikle daha güvenli hale getirdiğini biliyorum. Bu daha güvenli bana sadece için yapılmış bulunmaktadır .
Ama yine de biçimlendirici yıllarımı kendimi saklayarak geçirdim, sürekli yaptığım şeyi, ne söylediğimi, kime baktığımı bile izledim, sevdiğim bir çocuğa bakarken yakalanacaktım, insanların gerçek beni görmesine izin vermenin onları götüreceğinden dehşete düştüm. uzakta. Bu aşırı uyanıklık öylece ortadan kalkmaz. Güvenli bir eşcinsel alanında bile erkeklerle göz teması kurmakta hala sorun yaşıyorum. Hala herhangi bir yere uyduğumu hissetmekle mücadele ediyorum, her zaman bir yabancı gibi hissediyorum. İnsanların kim olduğumu görmelerine izin vermekle uğraşıyorum, bir parçam hala kim olduğumu öğrenmenin onların bana dönmesine neden olacağından korkuyor.
Çok yakın zamanda, bunların birçok LGBTQ + insanın hayatının büyük bir bölümünde taşıdığı yaralar olduğunu öğrendim. Ve yaralar çıktığımızda durmaz, ancak çoğu zaman yeni şekillerde ortaya çıkar ve yeni yaralara neden olur. Bunu zor yoldan öğrendim ve Underwood'un da bunu öğreneceğine dair bir his var. Bu, hakkında gevezelik edilecek bir şey değil.
Ancak, hikayemin bir şekilde daha geniş dünyaya yansıtıldığını görmek her zaman güzel olsa da, diğer hikayelere yer açmamız geçmişte kaldı. Bunu varsayılan hikaye olarak ele almamız geçmişte kaldı. Ve kesinlikle dolabın içindeyken insanları takip etmeyen, terörize etmeyen veya zorbalık yapmayan insanlar bulabiliriz.
Topluluğumda kendi önyargılarımıza ve ayrıcalıklarımıza karşı çıkan ve sorgulayan pek çok insanın görmekten mutluyum, ancak bu içsel çalışmayı genel olarak topluma çevirene kadar, dünyanın Colton Underwoods'uyla yüzleşeceğiz. tekrar tekrar.
LÜTFEN Romantik Aşkları Yeniden Düşünebilir miyiz? Romantik aşkın büyük bir hayranıyım. Gerçek hayatta tanıdığım kadınlar, televizyonda gördüğüm aktrisler veya yaratıcı çalışmalarına hayran olduğum kadınlar olsun, benimki aynı anda birden fazla aşkla hokkabazlık yaparak geçen bir hayat oldu.
Kedi Felix'in 9. doğum gününde, yetişkin hayatımın en büyük kayıplarından birini hatırlıyorum - 2013'teki Sophie'm. Bu makaleyi yazdım ve 2013'te bu platformda kısaca paylaştım.
asla kırılmayan, kendi yolunu bulan, ateşle şıngırdayan, her zaman inanmak isteyen, başka her şey neden önemli olsun ki, her şey bir yolunu bulup dururken, yavaş yavaş kalbimi veren türden. Bir yabancıya, hiç ayrılmak istemeyeceklerini umarak, umarım yeterli olur, her şey zorlaştığında ve umarım bir gün, o kadar da sert olmadığımı bilerek, kendimi yeterli bulurum. gerçekten blöf dediğim bu 'korkusuz Varlık'ta.
1949 Amerika'da bir dizi olay oldu; Los Angeles ilk kar yağışını kaydetti, 1.200 kiloluk bir inek Oklahoma'da bir siloya sıkıştı ve ABD'de hiçbir Afrikalı-Amerikalının linç edilmediği ilk yıldı. Aynı zamanda FBI'ın En Çok Arananlar listesi fikrinin ortaya çıktığı zamandı.
Çevrimiçi ödeme sahtekarlığının ortaya çıktığını ve yeni olmadığının herkes için açık olduğunu düşünüyorum. Alıcı konumundaki herhangi birinin bir dolandırıcılığa düşmekten korktuğu veya halihazırda düşmüş olduğu veya dolandırıcılara yakalanmış birini tanıdığı açıktır.