Muhtemelen Marl halkı bile Ruhr bölgesinin kuzey ucundaki şehirlerinin gezilmeye değer olduğunu söyleyemez. Ancak her yılın başında televizyon eleştirisi, medya çalışmaları ve yetişkin eğitimi alanlarından onlarca kişi, Almanya’da televizyon profesyonellerinin alabileceği en önemli ödül olan Grimme Ödülü’nü vermek için buraya akın ediyor. Aslında 1964’ten bu yana verilen ödüller, 23 Eylül 1973’te eğitimci Bert Donnepp tarafından kurulan Grimme Enstitüsü’nün hâlâ herhangi bir düzeyde tanınmaya devam etmesinin tek nedenidir. Medya ortamının acilen bir deniz fenerine ihtiyacı var, özellikle de dijitalleşmenin hareketli görüntüler alanında tetiklediği devasa ayaklanmalar göz önüne alındığında: Her türlü medya giderek daha önemli hale geliyor, ancak kamusal tartışma yalnızca ara sıra gerçekleşiyor.
Bu farklıydı ve Grimme çoğu zaman söylemin içinde önemli ölçüde yer alıyordu; hatta çoğu zaman bunu kendisi başlattı. Bu neden artık olmuyor? Enstitünün 2014’ten bu yana yöneticisi olan Frauke Gerlach bunu şöyle açıklayabilir: “Herkes daha fazla medya eleştirisi söylemi talep ediyor, ancak bunun için alanlar giderek azalıyor. Bu aynı zamanda medya politikası meseleleri hakkında tartışma başlatmayı da giderek zorlaştırıyor.
Bu, özellikle söylemi değer odaklı ve bilgiye dayalı bir şekilde yürütürseniz ve kutuplaştırıcı dikkat yarışmalarına katılmazsanız doğrudur.” Bu aslında çok önemli bir nokta: Kamuoyunda tartışmalar giderek daha gürültülü ve sivri uçlu hale geliyor; Konuları farklı bir şekilde tartışanların duyulma olasılığı önemli ölçüde daha azdır.
Medya ortamında yeterince konu var
Ancak iyi argümanlara kesinlikle ihtiyaç duyulan başka düzeyler de vardır. Başta kamu yayıncılığının yeniden düzenlenmesi olmak üzere yıllardır ertelenen yeterince konu var. İlgili bir taslakla Grimme büyük bir patlamaya neden olabilir. Avukat Gerlach itiraz ediyor ve Düsseldorf İnternet ve Demokrasi Enstitüsü ile birlikte iki yılı aşkın bir süre üzerinde çalıştığı #mein Fernsehen2021 katılım projesine atıfta bulunuyor. Ancak bu proje sektörde bile pek bilinmiyor. Ve sonuçta her şey Grimme Ödülü’ne varıyor; Gerlach’a göre bu ödül “medyanın kalitesine ilişkin kamusal söyleme önemli bir katkı” sağlamaya devam ediyor. Bu aynı zamanda “çeşitli etkinlikleriyle” Grimme Akademisi için de geçerlidir.
Grimme Enstitüsü para biriktirmeli
Tamamen farklı bir zorluğa dikkat çeken ilk kişi olmaması enstitü başkanı için bir onurdur: Giderek azalan sadece Gerlach’ın bahsettiği odalar değildir. Grimme Enstitüsü neredeyse tüm kültür kurumlarıyla aynı sorunlarla karşı karşıya: Enflasyon ve enerji krizi maliyetlerin artmasına neden oldu ve personel de giderek daha pahalı hale geliyor. Büyük ölçüde Kuzey Ren-Vestfalya eyaleti tarafından sağlanan bütçe (şu anda yıllık 3 milyon Euro civarında) büyümezse, bu kaçınılmaz olarak yapısal yetersiz finansmana yol açacaktır. Gerlach şu anda bir danışmanlık ajansıyla birlikte “tasarruf fırsatları ve yeni gelir elde etme stratejileri arıyor.”
Elbette bu mali sorun güce ve enerjiye mal oluyor. Gerlach aynı zamanda önümüzdeki birkaç yılın zorluklarıyla da yüzleşmeyi tercih ediyor. Diğer şeylerin yanı sıra yapay zekanın ve algoritmik olarak oluşturulmuş medya içeriğinin yanı sıra ChatGPT gibi sohbet robotlarının etkilerinden bahsediyor: “Bu dijital araçlar gerçek, yalan ve manipülasyon arasında ayrım yapmayı daha da zorlaştıracak.” Grimme Enstitüsü “oryantasyon ve medya eğitimi sağlayarak geleceğe özel katkı sağlamaya devam etmelidir”. Kurumla uzun süredir ilişki içinde olan ancak şu anda hayal kırıklığına uğrayanların beklediği şey tam olarak bu: Kurucu baba Donnepp’in ilke ve fikirlerini doğru ve gerekli bulan herkes, bu gruptan biri şöyle diyor: “Yapmalı”. Grimme Enstitüsünün görev ve hedeflerini yeniden ayarlayın.