“YARIN işe gitmem lâzım. Ama 30 yıl sonra konuşurken, ‘Ben o gün Beyaz Saray’ın önündeydim’ diyebilmek için geldim. Bu tarihi bir gün adamım! Nasıl kaçırabilirdim!” Kevin Ettenson, Maryland’de yaşayan 22 yaşında bir Amerikalı. Orduya yazılmış. Sağlık problemleri yüzünden sonra ayrılmış. Son seçimde Obama’ya oy atmış. Yanındaki arkadaşı Zeff Delsadillo (25) ile gelmişler. Beyaz Saray’ın önünde beraber Bin Ladin’in öldürülmesini kutluyorlar. “Sabaha karşı saat 3.30’da neden buradasın” diye sorduğumda da işte böyle diyor: “30 yıl sonra anlatabilmek için.”
Barack Obama’nın dünyaya Usame Bin Ladin’in öldürüldüğünü duyurduğu tarihi açıklaması pazar gecesi saat 23.35’te başladı. Konuşma toplam 9 dakika sürdü. Ve 23.44’te bittiğinde, Washington’ın içindeki üniversitelerde okuyan öğrenciler çoktan Beyaz Saray’a doğru yola çıkmıştı. Saat geceyarısı olduğunda ise Lafayette Park’ın içinde yüzlerce öğrenci ellerinde Amerikan bayrakları, “U.S.A... U.S.A...” diye slogan atıyordu.
Meydana önce en yakındaki üniversiteler ulaştı. George Washington ve Georgetown. İlerleyen saatlerde de Virginia, Baltimore ve Maryland’de okuyanlar geldi.
Amerika’nın her yerinde sevinç gösterileri vardı gece boyunca. Televizyonlar New York, California sokaklarını gösterdi. Ancak en ilginç manzaralar, Beyaz Saray’daydı. Çünkü en karışık, her sınıftan gencin olduğu en kozmopolit gösteri Beyaz Saray’da yaşandı.
Bir ölümü kutlamak için gelmişlerdi. Öldürülen, 11 Eylül’de 3 bin kişiyi katleden bir cani de olsa, alkışlarla birinin ölümüne sevinmek için oradaydılar. Kameralar hiç eksik olmadı. Ve her gelen kameraya, her fotoğrafçıya poz verdiler. Bir yandan “U.S.A.” diye bağırıyor, bir yandan gazetecilere açıklama yapıyorlardı. Amerika’nın dünyaya vitrini oldular. Ne Çay Partisi ne de saldırgan progresifler... Apolitik bir genç topluluğu vardı.
2012’de Obama’ya yarar
Usame bin Ladin’in öldürüldüğü duyurulur duyulmaz, Washington’da 2012 seçimleri için de hesaplar yapılmaya başlandı. Siyasi gözlemciler, tekrar seçilmek için çalışan Obama’nın bu haberle büyük avantaj sağladığı konusunda mutabıktı. Aynı durum 1999’da da Türkiye’de yaşanmıştı. Abdullah Öcalan 16 Şubat 1999’da Kenya’da yakalandıktan sonra dönemin Başbakanı Bülent Ecevit iki ay sonra yapılan seçimlerden birinci çıkmıştı.