We are searching data for your request:
Upon completion, a link will appear to access the found materials.
İngiliz hükümdarı ne zaman imparator oldu? Kraliçe Victoria'nın Hindistan İmparatoriçesi olduğunu, Britanya İmparatorluğu'nun bir düzeni olduğunu biliyorum ama Britanya İmparatoru diye bir şey var mı?
İngilizler 1858'den 1947'ye kadar Hindistan'dan sorumluydu. 1877'den 1947'ye (ya da öylesine) kadar olan dönemde İngiliz hükümdarları, Kral veya Hindistan İmparatoriçesi statülerine ek olarak kendilerini "Hindistan İmparatoru" veya "Hindistan İmparatoriçesi" olarak da adlandırdılar. Kraliçe. Böylece Victoria mektupları "Victoria RI" olarak imzaladı, burada R "kraliçe" (Regina) ve I "imparatoriçe" (Imperatrix) içindi.
Victoria ikna 1876'da başbakan Benjamin Disraeli tarafından Hindistan İmparatoriçesi unvanını almak
Kısmen bu, kızının Alman imparatorunun varisi ile evli olmasının, kızını bir imparatoriçe yapacak ve böylece ondan daha rütbeli olacak - böylece İngiltere'yi Prusya'dan daha az önemli hale getirecek olan siyasi utancı durdurmaktı.
Çoğunlukla Disraeli, uzman bir politikacıydı ve hükümdarı ve kamuoyunu amacına uygun şekilde saptırabiliyordu. Devlet başkanına kendisini mutlu eden, halkı mutlu eden ve ülkenin uluslararası itibarını yükselten etkileyici bir unvan - bedelsiz olarak - bir ustalık eseriydi.
İnsanlar Britanya İmparatorluğu'ndan bahsettiler ama hiç kimse resmen bir Britanya İmparatorluğu kurmadı.
Britanya İmparatorluğu'nun hiçbir hükümdarı, Britanya İmparatorluğu'nun başbakanı, Britanya imparatorluğunun kabinesi, Britanya İmparatorluğu'nun parlamentosu vs. yoktu.
Sadece Birleşik Krallık ve onun tarafından kontrol edilen bir grup koloni vardı ve Birleşik Krallık'ın halihazırda sahip olduğu kurumlar dışında hiçbir merkezi kurum yoktu.
Victoria ve halefleri, Birleşik Krallık (İngiltere + İskoçya + Galler + İrlanda) kralı/kraliçesi ve kişisel birlik içinde Hindistan imparatoru/imparatoriçesiydi, en azından kısmen Hohenzollern (Prusya kralı ve imparatoru) tarafından geride kalmamak için. Almanya) ve Habsburglar (Avusturya imparatoru ve Macaristan kralı). “RI” (regina-imperatrix), “k.u.k” kelimesinin tam karşılığıdır. (kaiserlich ve königlich).
"İmparator" unvanını veren resmi bir ritüel yoktur. Terimin yasal bir anlamı yok, telif hakkı yok, Joshua Norton'un kendisini Kuzey Amerika İmparatoru ilan etmesini engelleyecek hiçbir şey yok. (Pedants, terimin resmi bir gerekliliği ve ihsan etme ritüeli olan Imperator'dan türediğini iddia edebilir, ancak Roma'nın düşüşünden bu yana bu unvan alakalı değildir.)
Muhtemelen Birleşik Krallık Hükümdarı, Quebec Savaşı'ndan sonra 1759'da İmparator oldu. Büyük Britanya, Fransa'yı yendi ve Kuzey Amerika'daki Fransız topraklarının unvanını devraldı. Bu, değişim için gerçekten yasal bir gerekçe olmasa da, öğretmenlerimin Birleşik Krallık'ı bir İmparatorluk haline getirdiğini iddia ettiği olaydır. Birleşik Krallık'ta birdenbire İmparatorluk sorunları vardı ve bunu gevşek bir şekilde "Yerli yönetimin açıkça uygulanmadığı bir yabancı ülkede yönetim nasıl yapılır?" olarak tanımlayacağım. Kuzey Amerika kolonileri, Parlamento üyeleri veya Lordlar Kamarası tarafından "temsil edilmedi" (Lords Spiritual olduğu iddia edilebilir, ancak…) İngiliz hukuku ve İngiliz hakları uygulandı, ancak yönetimin farklı şekilde uygulanması gerekecekti. Piskoposlar, Lordlar, Baronlar, Marki vb. olamazdı. Bu yetkililere dayanan yönetim kurumlarının yeniden yapılandırılması gerekecekti. Benim için bu bir İmparatorluk sorunu ve bu yüzden Britanya birdenbire İmparatorluk oldu. (İskoçya'nın, Birleşik Krallık'ın birlikte seçebileceği İskoç unvanları ve İskoç yönetişim kurumları olduğunu unutmayın; Kuzey Amerika'da böyle bir kurum yoktu. Vali olarak görev yapan kişilerin unvanları olabilirken, onlar Kralın temsilcisi olarak hizmet ediyorlardı. Lordlar başlıklı.)
Soruyu diğer yöne çevirin - İngiltere asla bir İmparatorluk olmasaydı ne olurdu? Ya "bu noktada Britanya bir İmparatorluk değil, ama şu aşamada öyledir" denilebilecek bir nokta yoksa? Tarihte hiçbir şey değişmeyecekti. İmparator, çeşitli yönetişim kurumlarını bir araya getirmesi gereken Yürütme makamlarını tanımlamak için kolaylık sağlamak için kullandığımız bir kelimedir. (Aslında, Adams'ın G. Washington'a İmparatorluk Majesteleri olarak hitap edilmesini önerdiğini düşünüyorum. Şükürler olsun ki yenildi.)
Bazen "Kral-İmparator" unvanını kullandılar. Ana kültürel bölge, tarihsel olarak "İmparatorluk" değil "Krallıklar" olan İngiltere (& Britanya) idi. Bu nedenle, hüküm süren hükümdarın "İmparator" değil "Kral" olarak adlandırılması kültürel olarak daha kabul edilebilirdi.
Duyduğum hikayeye göre, Victoria'nın kızı Rusya Çarı ile evlendiğinde, aslında bir İmparatoriçe oldu ve bu nedenle annesini 'geride bıraktı'. Bu hiç bir işe yaramayacağından, Victoria, ailenin reisi olarak statüsünü koruyabilmek için 'Hindistan İmparatoriçesi' unvanını aldı. Bu skandal karakter suikastının kaynağı, bu tür şeyleri benden çok daha yakından takip eden bir üniversite profesörüydü ve ben kimim ki bir üniversite profesörüyle aynı fikirde değilim? * sner*
Resmi bir unvana sahip olan ilk kişi Victoria'ydı, ancak bence Henry II olarak da bilinir: Henry Fitz İmparatoriçe veya Henry Plantagenet, bir olarak ele alınan ilk kişiydi, bu nedenle 1160 civarında sorunuza bir cevap olabilir.
Henry, Anjou Kontu, Maine Kontu, Normandiya Dükü, Aquitaine Dükü, Nantes Kontu, İngiltere Kralı (1154-89) ve İrlanda Lordu olarak hüküm sürdü; çeşitli zamanlarda Galler, İskoçya ve Brittany'yi de kontrol etti.
Servius Tullius'un erken yaşamı hakkında kesin olarak çok az şey biliniyor, ancak Roma efsaneleri (ve adı), onun bir köle olarak doğduğunu öne sürüyor. Bazı kaynaklar onun Corniculum kuşatması sırasında yakalanıp köle olarak satılan bir prensesin oğlu olduğunu iddia ediyor, ancak diğerleri Roma soylularının hikayeyi sıradan biri tarafından yönetilmekten duydukları utancı maskelemek için uydurduğunu öne sürüyor. Efsaneler, çocukluğundan beri büyüklüğünün kaderinde olduğu konusunda hemfikir görünüyor, çünkü kafası uyurken ilahi alevlere dönüşme eğilimindeydi.
Sonunda, kehanet sanatlarında yetenekli olduğu söylenen Roma Kralı Tarquinius Priscus'un karısı Tanaquil'in dikkatini çekti. Servius'un harika bir geleceği olacağını tahmin ettikten sonra, Tanaquil onu kızıyla evlendirdi ve onu kocasının halefi yapmak için planlar yapmaya başladı. Bu, bir önceki kralın, tahtı kendileri devralacak olan güçlü çocuklarını rahatsız etti ve Tarquinius Priscus, gizemli koşullar altında hızla baltayı kafasına vurdu. Ancak Tanaquil, saldırıdan mucizevi bir şekilde kurtulduğunu iddia ederek kocasının katillerini geride bıraktı ve iyileşirken Servius'u vekil atadı. Servius gücünü pekiştirdiğinde, eski kralın ölümü ilan edildi ve usulüne uygun olarak Servius onun yerini aldı.
Saltanatı kabaca 43 yıl sürdü ve bu süre zarfında Etrüskleri yendi ve şehri altı resmi sınıfa ayırarak Roma'nın ilk nüfus sayımını emretti. Saltanatı bir refah zamanıydı ve itibarı o kadar iyiydi ki, daha sonra Romalılar şehrin geleneklerinin çoğunu ona atfetme eğiliminde olduklarından, başka ne yaptığından emin olmayı gerçekten zorlaştırıyor. 535 civarında öldü, efsaneye göre daha sonra kocasının kral olarak taç giydiğini görmek için vücudunun üzerinden geçen kızı Tullia'nın emriyle öldürüldüğünü söyledi.
Kral Edward VIII, İngiliz tahtından çekildiğini açıkladı
Kral Edward VII, İngiltere'de iktidardaki hükümdar olarak istifa etti ve kardeşi George VI'yı yönetmeye bıraktı. Edward, asla Kraliçe olamayacak bir sivil olan Bayan Wallis Simpson ile evlenmek için tahttan çekildi. Bu radyo yayını anayasal bir doruğa doruğa ulaştı. İngiliz halkının çoğu, o haftanın başlarına kadar aşklarından habersizdi.
Edward VIII, babası V. George'un bir yıldan kısa bir süre önce 20 Ocak 1936'da ölümü üzerine İngiltere Kralı oldu.
Wallis Simpson'ı 1931'den beri tanıyan Edward VII, Simpson ile evlenmek için Kraliyet Ailesi ve İngiltere Kilisesi'nin onayını istedi. Bu güçlü bir muhalefetle karşılaştı. Pennsylvania'dan Amerikalı bir sosyetik olan Wallis iki kez evlenmişti ve o sırada ikinci boşanması hâlâ askıdaydı.
Devamını oku
Edward, gönüllü olarak istifa eden ilk İngiliz hükümdarı oldu. Aynı zamanda ulusa radyo aracılığıyla yayın yapan ilk kraliyet oldu. Çekilme konuşması, emirlere karşı gelerek BBC mühendisleri tarafından kaydedildiği için bugün hayatta kaldı. Arşivciler uzun yıllar varlığını inkar ettiler, ancak bugün 20. yüzyılın en önemli yayınlarından biri olarak kabul ediliyor.
Küçük kardeşi George VI, tahta geçti ve hemen Edward'a Windsor Dükü unvanını verdi. Duke Edward ve Simpson, 3 Haziran 1937'de Fransa'da evlendiler ve Paris'te yaşadılar. Dünya Savaşı sırasında Edward Bahamalar valisi olarak görev yaptı. 28 Mayıs 1972'de Paris'te öldü. Eşi 24 Nisan 1986'da orada öldü.
İşte 11 Aralık 1936 tarihli konuşmanın sesi:
Kral Edward VIII tahttan feragat ediyor
Sonunda kendi kendime birkaç kelime söyleyebiliyorum. Hiçbir zaman hiçbir şeyi saklamak istemedim ama şu ana kadar konuşmam anayasal olarak mümkün olmadı.
Birkaç saat önce Kral ve İmparator olarak son görevimi yerine getirdim ve şimdi kardeşim York Dükü'nün yerine geçtiğime göre, ilk sözlerim ona bağlılığımı ilan etmek olmalı. Bunu tüm kalbimle yapıyorum.
Beni tahttan feragat etmeye iten sebepleri hepiniz biliyorsunuz. Ama kararımı verirken, Galler Prensi ve son zamanlarda Kral olarak yirmi beş yıldır hizmet etmeye çalıştığım ülkeyi veya imparatorluğu unutmadığımı anlamanızı istiyorum.
Ancak, sevdiğim kadının yardımı ve desteği olmadan yapmak istediğim gibi, ağır sorumluluk yükünü taşımanın ve Kral olarak görevlerimi yerine getirmenin imkansız olduğunu söylediğimde bana inanmalısınız.
Ve verdiğim kararın sadece bana ait olduğunu bilmenizi isterim. Bu tamamen kendim için değerlendirmem gereken bir şeydi. En çok ilgili olan diğer kişi, beni farklı bir kursa gitmeye ikna etmek için sonuna kadar uğraştı.
Bunu, hayatımın en ciddi kararını, sonunda herkes için en iyisinin ne olacağına dair tek bir düşünceyle verdim.
Bu karar, kardeşimin, bu ülkenin kamu işlerinde uzun süre eğitim almış ve güzel nitelikleriyle, kesintiye uğramadan veya cana zarar vermeden hemen benim yerimi alabileceğinden emin olmamla beni daha az zorlaştırdı. imparatorluğun ilerlemesi. Ve birçoğunuzun zevk aldığı ve bana bahşedilmeyen eşsiz bir nimeti var - karısı ve çocukları ile mutlu bir yuva.
Bu zor günlerimde majesteleri annem ve ailem tarafından teselli edildim. Kraliyet bakanları ve özellikle, Başbakan Bay Baldwin, bana her zaman tam bir düşünceyle davrandılar. Benimle onlar arasında ve benimle Parlamento arasında hiçbir zaman anayasal bir farklılık olmadı. Babam tarafından anayasal gelenekle yetiştirilmiş, böyle bir sorunun ortaya çıkmasına asla izin vermemeliydim.
Galler Prensi olduğumdan ve daha sonra tahtı işgal ettiğimden beri, yaşadığım veya imparatorluk boyunca seyahat ettiğim her yerde, tüm insan sınıfları tarafından en büyük nezaketle muamele gördüm. Bunun için çok minnettarım.
Artık kamu işlerini tamamen bırakıyorum ve yükümü bırakıyorum. Memleketime dönmem biraz zaman alabilir, ancak İngiliz ırkının ve imparatorluğunun kaderini her zaman derin bir ilgiyle takip edeceğim ve gelecekte herhangi bir zamanda majestelerine özel bir hizmette bulunabilirsem. istasyon, başarısız olmayacağım.
Ve şimdi, hepimizin yeni bir Kralı var. Ona ve size, halkına, tüm kalbimle mutluluk ve refah diliyorum. Tanrı hepinizi korusun! Tanrı Kralı Korusun!
Rusya'nın VI. İvan'ı tahta çıktığında 2 aylıktı.
İvan VI, Ekim 1740'ta, Ağustos'taki doğumundan sadece iki ay sonra, sadece ismen olmasına rağmen Rusya Çarı olarak adlandırıldı. Annesi naip unvanını aldı.
Ancak kısa bir süre sonra kuzeni Elizabeth, 1741'de kendisine, annesine ve müttefiklerine karşı bir darbe düzenledi.
Sonraki 20 yıl boyunca, Ivan, zihinsel gelişimini geri döndürülemez bir şekilde engelleyen çeşitli hapishanelerde ve hapsedildi. Bir kurtarma girişimi sırasında gardiyanları tarafından öldürüldü.
Erken saltanatı
Erken saltanatı sırasında Victoria, başbakan Lord Melbourne'den ve en yakın siyasi danışmanı olan ve bazı tarihçilerin “ad dışında her şeyin kralı” olduğuna inandığı Albert'ten büyük ölçüde etkilendi. Birlikte, siyasi çalkantı çağında bir modernleşme ve istikrar gündemi izlediler. Monarşinin itibarı, Victoria'nın öncülleri tarafından büyük ölçüde zarar görmüştü ve İngiliz halkı, monarşiyi bir cumhuriyetle değiştirmek için yaygara kopardı. Ve İrlanda'da, 1845 ile 1852 arasındaki patates kıtlığı, düpedüz isyanı körükledi.
Victoria, kocasıyla birlikte bu zorluklarla kafa kafaya yüzleşti, İngiltere'de ve Avrupa'da monarşinin konumunu güçlendirmek için çalıştı; burada ayrıca, halkın gösterişli yaşam tarzlarının faturasını ödemesini bekleyen kraliyetlere karşı artan bir hoşnutsuzluk vardı. Buna karşılık Victoria, İngiliz kraliyetinin harcamaya değmediği görüşüne karşı çıkmak için hayır kurumlarını, sanatı ve sivil reformu destekleyerek hükümdarın kamusal rolünü genişletti. Sonuç olarak, kraliçe ve büyüyen ailesi sevilen ünlüler haline geldi ve popüler kültürü etkileyerek İngiltere'yi beyaz gelinliklerden Noel ağaçlarına kadar her şeyle tanıştırdı.
1861'de Albert 42 yaşında öldüğünde bir trajedi yaşandı. Victoria harap oldu ve derin bir yas tuttu. Hayatının geri kalanında siyah giydi ve yıllarca halkın gözünden çekildi. İzolasyonu sırasında cumhuriyetçi hareket büyüdü ve kamusal yaşamdan uzak kaldığı için eleştirildi.
1 Demokrasi Üzerine
Parlamentonun kurulması, birkaç yüksek rütbeli soylunun oy kullanmasına izin verdi, ancak ortalama bir İngiliz konusu için çok az şey yaptı. 1780'de İngiliz nüfusunun yüzde 3'ünden daha azının oy kullanmasına izin verildi. Oy hakkı, 19. yüzyılda Reform Kanunları sonucunda nüfusun geniş kesimlerine üç kez tanınmıştır. İlki, 1832'de, İngiltere'nin büyüyen şehirlerine ve şehir merkezlerine Parlamentoda daha fazla temsil hakkı verdi. Kimin oy kullanacağını belirtmedi, ancak ayrıcalık genellikle üst orta sınıfa ayrıldı.
İngiliz Monarşisi – Henry I Zaman Çizelgesi
Dördüncü oğlu Henry, Selby, Yorkshire'da William I ve Flanders'lı Matilda'da doğdu.
William, Fransa'da Mantes kuşatmasında aldığı yaralardan öldü. Normandiya'yı en büyük oğlu Robert Curthose'a bıraktı. Hem kılıcını hem de İngiliz tacını ikinci oğlu William'a bıraktı. Üçüncü oğlu Henry hiçbir şey almadı. William, Normandiya, Caen, St Stephen's Abbey'e gömüldü.
William II'nin erkek kardeşi Henry'nin, Normandiya'daki Domfront'ta metresi Sybilla Corbet tarafından gayri meşru kızı Sybilla dünyaya geldi.
William, Yeni Orman'da avlanırken gizemli bir şekilde bir okla öldürüldü. Cinayet, William'ın küçük kardeşi Henry'nin aynı zamanda ormanda olduğu spekülasyonlarla çevrilidir. Cinayetin Henry tarafından mı işlendiği, Henry'nin adına mı işlendiği yoksa sadece bir kaza mı olduğunu asla bilemeyeceğiz. Ancak o sırada hiç kimse Henry'nin sorumlu olduğunu iddia etmedi. William II, Winchester Katedrali'ne gömüldü.
Henry, William'ın ölüm haberini duyar duymaz ağabeyi Robert Curthose'un tahta geçmesini engellemek için hızlı hareket etmek zorunda kaldı. Henry, Winchester'a gitti ve hazinenin kontrolünü ele geçirdi. Yerli doğumunu vurgulayarak İngilizce desteği aldı.
Henry, kardeşini İngiltere Kralı olarak başardı.
Henry, Winchester'da İngiltere Kralı olarak taç giydi. Daha sonra, iyi idari becerileri nedeniyle Beauclerc takma adını aldı.
Henry, kardeşinin baskıcı yönetimini kınayan ve iyi ve adil bir hükümete dönüş sözü veren bir Özgürlükler Bildirgesi yayınladı. Henry, Robert Curthose Haçlı Seferinden Normandiya'ya döndüğünde sorun olabileceğini biliyordu. Bu nedenle, kendisini desteklemeyi kabul etmeleri halinde Baronlara iyilik yapacağına söz verdi.
II. William'ın gözdesi Ranulf Flambard, İngiliz halkına gösterdiği gaddarlık nedeniyle hapse atıldı.
Robert Curthose Normandiya'ya geri döndü. Kutsal Topraklara haçlı seferine gitmişti.
II. William tarafından sürgüne gönderilen Canterbury başpiskoposu Bec'li Anselem İngiltere'ye döndü. Ancak, Henry'nin atadığı piskoposları ve başrahipleri tanımayı reddederek, randevuların yalnızca yüksek kilise adamları tarafından yapılabileceğini iddia ederek hemen soruna neden oldu. Bu, Henry'yi garip bir duruma soktu, çünkü atadığı piskoposlar ve başrahipler büyük toprak sahipleriydi ve onların desteğine ihtiyacı vardı. Henry'nin çözümü, sorunu çözmeye çalışmak yerine ertelemekti.
Henry, Westminster Abbey'de İskoçya Kralı Malcolm Canmore'un kızı Edith ile evlendi. Edith'in annesi Margaret, son kraliyet Sakson soyundan Edgar Atheling'in kız kardeşiydi. Bu nedenle evlilik, Norman ve Sakson kraliyet soylarının birliğini temsil ediyordu. Edith, Matilda adını aldı çünkü Norman baronlarının Sakson ismi olan bir Kraliçeye saygı duymayabileceği düşünülüyordu.
Matilda, Westminster Abbey'de Kraliçe Eşi olarak taç giydi.
Robert Curthose, İngiliz tahtına hak iddia etmek için Portsmouth'a indi. Robert of Belleme liderliğindeki birçok etkili baron, onun İngiltere'nin gerçek Kralı olduğuna inanarak onun tarafına akın etti. Ancak, Meulanlı Robert tarafından yönetilen eski Rufus mahkemesi ve İngiliz kilisesi Henry'ye sadık kaldı. Kapsamlı müzakerelerden sonra, Henry'nin İngiltere'yi elinde tutması, ancak kardeşine yılda 2.000 mark emekli maaşı ödemesi gerektiğini kabul eden bir barış anlaşması imzalandığında çatışmadan kaçınıldı.
Bir kızı Adelaide, Henry I ve eşi İskoçyalı Matilda'da doğdu.
Henry'nin barış içinde hüküm sürmesi için Robert Curthose'un İngiliz tahtı iddiasını destekleyen Montgomery (Belleme) hanedanını devirmesi şarttı. Başlıca kaleleri Galler Yürüyüşleri'nde olan Shrewsbury Kontu Robert de Belleme, son derece sadist bir adamdı ve İngiliz halkı arasında popüler değildi. Bu süreçte birkaç kale kaybetmesine rağmen Henry, Robert de Belleme'yi coşkulu bir destekle başarıyla kovdu.
Robert Curthose'un bir oğlu William Clito doğdu.
Henry I ve Kraliçesi Matilda'nın Winchester'da bir oğlu William doğdu. William Aetheling olarak biliniyordu.
Henry, Robert Curthose'un daha küçük ordusunu Trenchbrai'de yenmeyi başardı. Dük Robert yakalandı ve hayatının geri kalanını kardeşinin tutsağı olarak geçirdi. Normandiya bir kez daha İngiltere'nin bir parçası oldu.
Robert'ın küçük oğlu William Clito, Normandiya Dükü olarak öne sürüldü. İddiası Fransa'dan Louis VI ve Anjou'dan Kont Fulk V tarafından desteklendi. Henry, Normandiya Dükü olma iddiasını başarıyla savunduğu Normandiya'ya geri dönmek zorunda kaldı.
Topraklarını korumak için Henry, gayri meşru kızlarından sekizini komşu prenslerle evlendirdi.
1100'de Kilise'nin meslekten olmayan atamayı (kilise adamlarının kilise dışı kişiler tarafından atanması) durdurma hamlesine bir çözüm bulmayı erteleyen Henry, şimdi Kilise ile anlaşmaya vardı ve meslekten olmayan atamadan vazgeçti. Ancak, piskoposların Kral'a saygılarını sunmaya devam etmeleri gerektiğinde ısrar etti. Uygulamada Kralın istekleri, piskoposların oluşumunda ana faktör olarak kalmaya devam etmekti.
İskoçya Kralı Alexander, I. Henry'nin Sybilla Corbet'ten gayri meşru kızı Sybilla ile evlendi.
Bec'li Anselem öldü. Henry onun yerine geçmedi, ancak Canterbury Başpiskoposluğu pozisyonunu boş tutmaya karar verdi. Bec'li Anselem'in neden olduğu sorunlardan sonra Henry, Kilise ile daha fazla yüzleşmek istemedi.
Kraliyet kervanı, Sakson zamanlarında olduğu gibi, hala ülkeyi dolaşıyor, vergileri topluyor ve kraliyet mahkemesindeki sorunları çözüyordu, ancak bir merkezi mahkeme ve finansal takas odası kurmak giderek daha gerekli hale geliyordu. Henry'nin en yakın danışmanı Salisbury piskoposu Roger'a Justicar (yargıç) unvanı verildi. Henry ayrıca büyük kareli bir bez kullanarak bir finansal sayım sistemi kurdu. Kraliyet saymanı ve yetkilileri, bu kumaşta genel politika ve özel harcama planlarını tartıştılar. Bu departman ‘exchequer’ olarak tanındı.
Henry'nin kızı Adelaide, Almanya İmparatoru V. Henry ile Mainz, Almanya'da evlendi. Adı aynı gün Matilda olarak değiştirildi. Düğün töreninin bir parçası olarak Almanya İmparatoriçesi olarak taç giydi.
Henry bütün yılını Normandiya'da Fransa Kralı, Anjou Kontu ve Flanders Kontu'nun saldırılarına karşı savunmak için harcadı. Bütün bunlar paraya mal oldu ve İngiltere'deki insanlar tüm yıl boyunca sürekli olarak vergilendirildi. Ayrıca, Henry'nin Normandiya'daki uzun süreli yokluğu nedeniyle, İngiltere hükümetini bir kral yardımcılığı komitesinin ellerine bırakmak gerekliydi. Bu komite şeriflerin hesaplarını denetlemek için yılda iki kez toplanırdı. Hesaplar ünlü damalı bezle dengelendi. Rutin idari işler, özellikle gelirle ilgili olanlar, Salisbury'li Roger tarafından gerçekleştirildi.
Henry'nin karısı Matilda, Westminster sarayında öldü. Westminster Abbey'e gömüldü.
Henry'nin oğlu ve varisi Normandiya Dükü oldu.
Tahtın varisi William Atheling ve gayrimeşru kardeşi Richard da dahil olmak üzere üç yüz asilzadeden oluşan sarhoş bir grubu taşıyan bu gemi, hayatta kalan kimse olmadan battı.
William Atheling'in ölümü, Henry'nin yerine geçecek erkek varisi olmadığı için bir veraset sorununa neden olmuştu. Bu nedenle Henry, bir erkek varis umuduyla Louvain Kontu, Aşağı Brabant Dükü ve Aşağı Lorraine Dükü Geoffrey'in kızı Adeliza [Adela, Adeleine, Adelaide] ile yeniden evlendi.
Henry'nin hayatta kalan tek meşru kızı Matilda'nın kocası olan Almanya İmparatoru Henry V öldü.
Matilda, babası tarafından İngiltere'ye geri çağrıldı. Baronlar, popüler olmayan Matilda'yı ölümü halinde gerçek Kraliçe olarak kabul edeceklerine yemin etmek zorunda kaldılar.
Henry, kızı Matilda ve Kont'un oğlu Geoffrey Plantagenet arasında bir evlilik ittifakı teklif ederek Anjou Kontu Fulk'a yaklaştı. Geoffrey, amblem olarak bir süpürge sapı (planta genista) taktığı için Plantagenet takma adını almıştı. Fulk, kendisinin ve Angevin Hanedanı'nın Anglo-Norman krallığını ele geçirmesini sağlayacağı için evlilik teklifi Fulk tarafından memnuniyetle karşılandı.
Matilda biraz isteksizce on dört yaşındaki Geoffrey ile evlendi. Ancak Henry ile kızı ve damadı arasındaki ilişkiler iyi değildi.
Henry, Matilda ve Geoffrey Plantagenet çiftinin Le Mans, Anjou'da bir oğlu olarak dünyaya geldi.
Henry I şimdi kızı ve damadıyla açıkça tartışıyordu. Krala sadık olan baronlar artık kendilerini Henry'nin seçtiği varislere karşı buluyorlardı. Henry, kızı ve damadıyla açıkça tartışıyor olsa da, yine de onların tahtta başarılı olacaklarını umuyordu. Ne yazık ki, Henry barışçıl halefiyetlerini sağlayacak gerekli evrakları tamamlamadı.
Henry I'in ölmekte olduğu ortaya çıktı. Kızı ve damadı ya Anjou'da ya da Maine'deydi ve birkaç gün İngiltere'den uzaktaydı. Henry'nin yeğeni Stephen ise İngiltere'den sadece bir günlük yolculukla Boulogne'daydı.
67 yaşındaki Henry I, Rouen Fransa'da öldü. Reading Manastırı'na gömüldü.
Majesteleri Kraliçe'nin son fotoğrafları.
Kraliçe II. Elizabeth, Kraliyet Yardımcı Hava Kuvvetleri 603 (Edinburgh Şehri) Filosu için bir resepsiyona katıldı
Kraliyet Ailesi: Kraliyet Ailesi, Birleşik Krallık'ın en eski ve en değerli kurumlarından biridir.
Bu, beş kuşak sonra Saxe-Coburg Prensesi Victoria'nın kızı Kraliçe Victoria'yı ve III. George'un dördüncü oğlu Kent Dükü Edward'ı doğuran çizgiydi.
Kuzeniyle evlendi ve böylece oğlu Kral Edward VII'nin 1901'den 1910'a kadar hüküm sürdüğü Saxe-Coburg Evi doğdu.
Ancak bugün bildiğimiz kraliyet adı Windsor'un evi, 1917'de Kral George V tarafından kabul edildi.
Oğlu George VI, kardeşi Edward VIII tahttan çekildiğinde rolü üstlendi - tarihte bir an, Oscar ödüllü The King's Speech filminde ölümsüzleştirildi.
Kraliyet Ailesi: Kraliçe II. Elizabeth şu anda İngiltere'de hüküm süren hükümdardır
Şu anda İngiltere'de hüküm süren hükümdar olan Kraliçe II. Elizabeth'in kızıydı.
1917'de George V, kraliyet ailesinin kendi soyadına sahip olmasının zamanının geldiğine karar verdi - daha önce İngiliz kraliyetlerinin hiçbir zaman bir soyadına ihtiyaç duymadığı gibi.
Kraliçe Victoria'nın torunu olan Kral, Windsor adını seçti. Dünya Savaşı sırasındaki Alman karşıtı duygular nedeniyle Windsor - İngiliz kasabası ve Windsor Kalesi'nin yeri - adını kararlaştırdı.
Daha önce kraliyet ailesinin üyeleri bir soyadı kullanıp kullanmamayı seçebiliyordu ve eğer kullansalar, örneğin &ldquoTudor&rdquo veya &ldquoYork&rdquo gibi &ldquohouse&rdquo adını kullanacaklardı.
İngiliz Hükümdarları
STUART'LAR
JAMES I ve İskoçya'nın VI'sı 1603 -1625
James, İskoç Kraliçesi Mary ve Lord Darnley'nin oğluydu. İskoçya ve İngiltere'yi yöneten ilk kraldı. James bir eylem adamından çok bir bilgindi. 1605'te Barut Komplosu ortaya çıktı: Guy Fawkes ve Katolik arkadaşları Parlamento Binası'nı havaya uçurmaya çalıştılar, ancak bunu yapamadan yakalandılar. James'in saltanatı, Kutsal Kitabın Yetkili Versiyonunun yayınlanmasına tanık oldu, ancak bu, Püritenlerde ve yerleşik kiliseye karşı tutumlarında sorunlara neden oldu. 1620'de Hacı Babalar, Mayflower gemileriyle Amerika'ya doğru yola çıktılar.
CHARLES 1 1625 – 1649 İngiliz İç Savaşı
James I ve Danimarkalı Anne'nin oğlu olan Charles, İlahi Hak tarafından yönetildiğine inanıyordu. Başından beri Parlamento ile zorluklarla karşılaştı ve bu, 1642'de İngiliz İç Savaşı'nın patlak vermesine yol açtı. Savaş dört yıl sürdü ve Charles'ın Kraliyetçi güçlerinin Oliver Cromwell, Charles liderliğindeki Yeni Model Ordu tarafından yenilgiye uğratılmasının ardından. yakalanıp hapse atıldı. Avam Kamarası, Charles'ı İngiltere'ye ihanetten yargıladı ve suçlu bulunduğunda ölüme mahkum edildi. Ölüm emri, 30 Ocak 1649'da başının kesildiğini belirtir. Bunu takiben İngiliz monarşisi kaldırıldı ve İngiliz Milletler Topluluğu adlı bir cumhuriyet ilan edildi.
TOPLUMSAL
OLIVER CROMWELL, Koruyucu Lord 1653 – 1658
Cromwell, küçük bir toprak sahibinin oğlu olarak 1599'da Cambridgeshire, Huntingdon'da doğdu. 1629'da Parlamento'ya girdi ve İç Savaş'a yol açan olaylarda aktif oldu. Önde gelen bir Puritan figürü olarak, süvari kuvvetlerini yükseltti ve 1645'te Naseby Savaşı'nda Kraliyet yanlılarına karşı zafere götürdüğü Yeni Model Ordu'yu örgütledi. Charles I ile hükümette anayasa değişikliği konusunda anlaşma sağlayamayan Cromwell, bir üyesiydi. 1649'da kralı yargılayan ve ölüme mahkûm eden bir ‘Özel Komisyon’. Cromwell Britanya'yı cumhuriyet ‘The Commonwealth’ ilan etti ve ardından onun Lord Koruyucusu oldu.
Cromwell, 1649 ve 1651 yılları arasında II. Charles'a sadık İrlandalı klanları ve İskoçları ezmeye devam etti. 1653'te nihayet yozlaşmış İngiliz parlamentosunu kovdu ve ordu liderlerinin anlaşmasıyla Lord Protector (isim hariç tüm kral) oldu.
RICHARD CROMWELL, Lord Koruyucu 1658 – 1659
Richard, Oliver Cromwell'in üçüncü oğluydu, İngiltere, İskoçya ve İrlanda'nın ikinci hükümdar Koruyucu Lordu olarak atandı ve sadece dokuz ay görev yaptı. Babasının aksine, Richard askeri deneyimden yoksundu ve bu nedenle Yeni Model Ordusundan saygı veya destek alamadı. Richard sonunda Lord Protector görevinden istifa etmeye ‘ikna edildi’ ve İngiltere'ye döndüğü 1680 yılına kadar kendisini Fransa'ya sürgün etti.
RESTORASYON
CHARLES II 1660 – 1685
Mutlu Hükümdar olarak da bilinen I. Charles'ın oğlu. Oliver Cromwell'in ölümü ve Richard Cromwell'in Fransa'ya kaçışının ardından Protektora'nın çöküşünden sonra Ordu ve Parlamento Charles'tan tahta geçmesini istedi. Çok popüler olmasına rağmen zayıf bir kraldı ve dış politikası beceriksizdi. Biri Nell Gwyn olan 13 metresi vardı. Çok sayıda gayri meşru çocuğu vardı ama tahtın varisi yoktu. 1665'teki Büyük Veba ve 1666'daki Büyük Londra Yangını onun saltanatı sırasında gerçekleşti. Bu dönemde birçok yeni bina inşa edildi. St. Paul's Katedrali, Sir Christopher Wren tarafından yaptırılmıştır ve bugün hala görülmesi gereken birçok kilise bulunmaktadır.
JAMES II ve İskoçya'dan VII 1685 – 1688
Charles I'in hayatta kalan ikinci oğlu ve Charles II'nin küçük kardeşi. James, İç Savaş'ın ardından sürgüne gönderildi ve hem Fransız hem de İspanyol Ordusunda görev yaptı. James 1670'te Katolikliğe geçmesine rağmen, iki kızı Protestan olarak yetiştirildi. James, Protestan din adamlarına yaptığı zulüm nedeniyle çok sevilmeyen oldu ve genellikle halk tarafından nefret edildi. Monmouth ayaklanmasının (Monmouth, II. Charles'ın gayri meşru oğlu ve bir Protestandı) ve Yargıç Jeffries'in Kanlı Assizes'inin ardından, Parlamento Hollanda prensi William of Orange'dan tahta geçmesini istedi.
William, II. James'in Protestan kızı Mary ile evliydi. William İngiltere'ye indi ve James, 1701'de sürgünde öldüğü Fransa'ya kaçtı.
William III 1689 – 1702 ve MARY II 1689 – 1694
5 Kasım 1688'de, William of Orange 450'den fazla gemiden oluşan filosunu Kraliyet Donanması tarafından karşılanmadan Torbay limanına açtı ve birliklerini Devon'a indirdi. Yerel destek toplayarak, şimdi 20.000 kişilik ordusunu Londra'ya yürüdü. Şanlı Devrim. II. James'in ordusunun çoğu, William'ı ve James'in diğer kızı Anne'yi desteklemek için kaçtı. William ve Mary birlikte hüküm süreceklerdi ve William, Mary 1694'te öldükten sonra ömür boyu Taç'a sahip olacaktı. James tahtı geri almak için plan yaptı ve 1689'da İrlanda'ya indi. William, James'i Boyne Savaşı'nda yendi ve James, Louis XIV'in konuğu olarak tekrar Fransa'ya kaçtı.
ANNE 1702 – 1714
Anne, II. James'in ikinci kızıydı. 17 hamileliği oldu, ancak sadece bir çocuğu hayatta kaldı, henüz 11 yaşında çiçek hastalığından ölen William, sadık, yüksek bir kilise Protestanı olan Anne, tahta çıktığında 37 yaşındaydı. Anne, Marlborough Düşesi Sarah Churchill'in yakın arkadaşıydı. Sarah'nın kocası Marlborough Dükü, İspanyol Veraset Savaşı'nda İngiliz Ordusuna komuta etti, Fransızlarla bir dizi büyük muharebeyi kazandı ve ülkeye daha önce Avrupa'da hiç görülmemiş bir nüfuz kazandırdı. Büyük Britanya Birleşik Krallığı, İngiltere ve İskoçya Birliği tarafından Anne'nin saltanatı sırasında kuruldu.
Anne'nin ölümünden sonra veraset, Stuart soyunun en yakın Protestan akrabasına gitti. Bu, Bohemyalı Elizabeth'in kızı, I. James'in tek kızı Sophia'ydı, ancak Anne'den birkaç hafta önce öldü ve böylece taht oğlu George'a geçti.
HANOVERLER
GEORGE I 1714 -1727
Son of Sophia and the Elector of Hanover, great-grandson of James I. The 54 year old George arrived in England able to speak only a few words of English with his 18 cooks and 2 mistresses in tow. George never learned English, so the conduct of national policy was left to the government of the time with Sir Robert Walpole becoming Britain’s first Prime Minister. In 1715 the Jacobites (followers of James Stuart, son of James II) attempted to supplant George, but the attempt failed. George spent little time in England – he preferred his beloved Hanover, although he was implicated in the South Sea Bubble financial scandal of 1720.
GEORGE II 1727 – 1760
Only son of George I. He was more English than his father, but still relied on Sir Robert Walpole to run the country. George was the last English king to lead his army into battle at Dettingen in 1743. In 1745 the Jacobites tried once again to restore a Stuart to the throne. Prince Charles Edward Stuart, ‘Bonnie Prince Charlie’. landed in Scotland. He was routed at Culloden Moor by the army under the Duke of Cumberland, known as ‘Butcher’ Cumberland. Bonnie Prince Charlie escaped to France with the help of Flora MacDonald, and finally died a drunkard’s death in Rome.
GEORGE III 1760 – 1820
He was a grandson of George II and the first English-born and English-speaking monarch since Queen Anne. His reign was one of elegance and the age of some of the greatest names in English literature – Jane Austen, Byron, Shelley, Keats and Wordsworth. It was also the time of great statesmen like Pitt and Fox and great military men like Wellington and Nelson. in 1773 the ‘Boston Tea Party’ was the first sign of the troubles that were to come in America. The American Colonies proclaimed their independence on July 4th 1776. George was well meaning but suffered from a mental illness due to intermittent porphyria and eventually became blind and insane. His son ruled as Prince Regent after 1811 until George’s death.
GEORGE IV 1820 – 1830
Known as the ‘First Gentleman of Europe’. He had a love of art and architecture but his private life was a mess, to put it mildly! He married twice, once in 1785 to Mrs. Fitzherbert, secretly as she was a Catholic, and then in 1795 to Caroline of Brunswick. Mrs. Fitzherbert remained the love of his life. Caroline and George had one daughter, Charlotte in 1796 but she died in 1817. George was considered a great wit, but was also a buffoon and his death was hailed with relief!
WILLIAM IV 1830 – 1837
Known as the ‘Sailor King’ (for 10 years the young Prince William, brother of George IV, served in the Royal Navy), he was the third son of George III. Before his accession he lived with a Mrs. Jordan, an actress, by whom he had ten children. When Princess Charlotte died, he had to marry in order to secure the succession. He married Adelaide of Saxe-Coburg in 1818. He had two daughters but they did not live. He hated pomp and wanted to dispense with the Coronation. The people loved him because of his lack of pretension. During his reign Britain abolished slavery in the colonies in 1833. The Reform Act was passed in 1832, this extended the franchise to the middle-classes on a basis of property qualifications.
VICTORIA 1837 – 1901
Victoria was the only child of Princess Victoria of Saxe-Coburg and Edward Duke of Kent, fourth son of George III. The throne Victoria inherited was weak and unpopular. Her Hanoverian uncles had been treated with irreverence. In 1840 she married her cousin Albert of Saxe-Coburg. Albert exerted tremendous influence over the Queen and until his death was virtual ruler of the country. He was a pillar of respectability and left two legacies to the UK, the Christmas Tree and the Great Exhibition of 1851. With the money from the Exhibition several institutions were developed, the Victoria and Albert Museum, the Science Museum, Imperial College and the Royal Albert Hall. The Queen withdrew from public life after the death of Albert in 1861 until her Golden Jubilee in 1887. Her reign saw the British Empire double in size and in 1876 the Queen became Empress of India, the ‘Jewel in the Crown’. When Victoria died in 1901, the British Empire and British world power had reached their highest point. She had nine children, 40 grand-children and 37 great-grandchildren, scattered all over Europe.
HOUSE OF SAXE-COBURG AND GOTHA
EDWARD VII 1901 – 1910
A much loved king, the opposite of his dour father. He loved horse-racing, gambling and women! This Edwardian Age was one of elegance. Edward had all the social graces and many sporting interests, yachting and horse-racing – his horse Minoru won the Derby in 1909. Edward married the beautiful Alexandra of Denmark in 1863 and they had six children. The eldest, Edward Duke of Clarence, died in 1892 just before he was to marry Princess Mary of Teck. When Edward died in 1910 it is said that Queen Alexandra brought his current mistress Mrs. Keppel to his bedside to take her farewell. His best known mistress was Lillie Langtry, the ‘Jersey Lily’.
HOUSE OF WINDSOR
GEORGE V 1910 – 1936
George had not expected to be king, but when his elder brother died he became the heir-apparent. He had joined the Navy as a cadet in 1877 and loved the sea. He was a bluff, hearty man with a ‘quarter-deck’ manner. In 1893 he married Princess Mary of Teck, his dead brother’s fiancee. His years on the throne were difficult the First World War in 1914 – 1918 and the troubles in Ireland which lead to the creation of the Irish Free State were considerable problems. In 1932 he began the royal broadcasts on Christmas Day and in 1935 he celebrated his Silver Jubilee. His latter years were overshadowed by his concern about the Prince of Wales and his infatuation with Mrs. Simpson.
EDWARD VIII June 1936 – abdicated December 1936
Edward was the most popular Prince of Wales Britain has ever had. Consequently when he renounced the throne to marry Mrs. Wallis Simpson the country found it almost impossible to believe. The people as a whole knew nothing about Mrs. Simpson until early in December 1936. Mrs. Simpson was an American, a divorcee and had two husbands still living. This was unacceptable to the Church, as Edward had stated that he wanted her to be crowned with him at the Coronation which was to take place the following May. Edward abdicated in favour of his brother and took the title, Duke of Windsor. He went to live abroad.
GEORGE VI 1936 – 1952
George was a shy and nervous man with a very bad stutter, the exact opposite of his brother the Duke of Windsor, but he had inherited the steady virtues of his father George V. He was very popular and well loved by the British people. The prestige of the throne was low when he became king, but his wife Elizabeth and his mother Queen Mary were outstanding in their support of him.
The Second World War started in 1939 and throughout the King and Queen set an example of courage and fortitude. They remained at Buckingham Palace for the duration of the war in spite of the bombing. The Palace was bombed more than once. The two Princesses, Elizabeth and Margaret, spent the war years at Windsor Castle. George was in close touch with the Prime Minister, Winston Churchill throughout the war and both had to be dissuaded from landing with the troops in Normandy on D-Day! The post-war years of his reign were ones of great social change and saw the start of the National Health Service. The whole country flocked to the Festival of Britain held in London in 1951, 100 years after the Great Exhibition during Victoria’s reign.
ELIZABETH II 1952 –
Elizabeth Alexandra Mary, or ‘Lilibet’ to close family, was born in London on 21 April 1926. Like her parents, Elizabeth was heavily involved in the war effort during the Second World War, serving in the women’s branch of the British Army known as the Auxiliary Territorial Service, training as a driver and mechanic. Elizabeth and her sister Margaret anonymously joined the crowded streets of London on VE Day to celebrate the end of the war. She married her cousin Prince Philip, Duke of Edinburgh, and they had four children: Charles, Anne, Andrew and Edward. When her father George VI died, Elizabeth became Queen of seven Commonwealth countries: the United Kingdom, Canada, Australia, New Zealand, South Africa, Pakistan, and Ceylon (now known as Sri Lanka). Elizabeth’s coronation in 1953 was the first to be televised, serving to increase popularity in the medium and doubling television licence numbers in the UK. The huge popularity of the royal wedding in 2011 between the Queen’s grandson, Prince William and the commoner Kate Middleton, now the Duke and Duchess of Cambridge, reflected the high profile of the British Monarchy at home and abroad. 2012 was also an important year for the royal family, as the nation celebrated the Queen’s Diamond Jubilee, her 60th year as Queen.
On 9th September 2015, Elizabeth became Britain’s longest serving monarch, ruling longer than her great-great grandmother Queen Victoria who reigned for 63 years and 216 days. Congratulations Ma’am God Save the Queen!