27 Mart 2020 Cuma
PH oluştuğunda, beynin dopamin üreten siyah madde veya substantia nigra olarak bilinen bölgesinde, insanların normal ve doğru hareket etmesini sağlayan bir kimyasal olan dejeneratif değişiklikler meydana gelir. Parkinson hastalığı, güçlü bir dopamin eksikliği ile karakterizedir. Bu eksiklik PB semptomlarının nedenidir.
Parkinson hastalığına kimler yakalanır?
Hem erkekler hem de kadınlar etkilenir. Genç hastalarda endişe verici bir artış olmasına rağmen, hastalığın görülme sıklığı 50'den fazla grupta önemli ölçüde daha yüksektir.
Aşağıdakiler, Parkinson hastalığının birincil ve ikincil semptomlarının bir listesidir. Tüm semptomların tüm hastalarda ortaya çıkmadığına dikkat etmek önemlidir; aslında, çoğu tarafından değil.
Birincil semptomlar
Sertlik, bir kasta artan bir ton veya sertliktir. Antiparkinsonian dediğimiz ilaçlarla geçici olarak rahatlamadığı sürece, sertlik her zaman mevcuttur. Ancak, siz hareket ettikçe yoğunlaşır. Bazı hastalarda sertlik, özellikle kollarda ve omuzlarda ağrıya yol açar. Titreme, halkın PH ile sıklıkla ilişkili olduğunun bir belirtisidir, ancak aslında hastaların sadece% 25'inde çok az titreme görülür veya hiç titremez.
Mevcut olduğunda, titreme vücudun bir tarafında daha güçlü olabilir. Kolları ve bacakları etkilemeye ek olarak, bazen baş, boyun, yüz ve çene içerir. Yavaş hareket anlamına gelir. Bu semptom, gerekli talimatların beyinden vücudun belirli bölgelerine aktarılmasındaki yavaşlıktan kaynaklanan ilk hareketlerde bir gecikme ile işaretlenir.
Talimatlar alındığında, vücut yavaş yanıt verir. Zayıf denge aynı zamanda PH'lı kişileri de etkiler. Bu, özellikle aniden tetiklendiğinde, vücutlarının pozisyonunda ani bir değişikliğe neden olduğunda telaffuz edilir. Bazı hastalar zayıf denge nedeniyle birçok kez düşer. Hareket problemleri genellikle uzuvları bükme veya bükememe; kısa adımlar (bilinçsiz daha hızlı yürüme eğilimi); dönmede zorluk; bu ani donmuş hareketler (ikinci adımı gerçekleştirememe).
İkincil semptomlar
Parkinson hastaları,
uzun ikincil semptom listelerinden herhangi birinden de muzdarip olabilir. Bunlar depresyon
, uyku bozukluğu, baş dönmesi, kabızlık
, demans
ve konuşma, nefes alma
, yutma
ve cinsel işlev ile ilgili sorunları içerir. Yine, farklı hastaların farklı semptomları olduğunu belirtmek önemlidir.
tedavi
PH tedavisinin hedefleri, semptomların ele alınması, böylece tedavinin uzun süreli yan etkilerinin azaltılması / önlenmesi ve hastalığın ilerlemesini yavaşlatması veya durdurmasıdır.
Şimdiye kadar yapılan klinik çalışmaların sonuçları, kontrol semptomları üzerinde hastalık ilerlemesi veya nöroproteksiyondan daha fazla etki göstermiştir. PH ilerleyici, hala tedavi edilemez bir nörolojik hastalık olmasına rağmen, hala ilaç tedavisine cevap vermektedir ve özellikle modern ilaçlarla tedavide yaşam beklentisi neredeyse normaldir. PH tedavisi ilaç tedavisi, ilaçsız tedavi ve cerrahiyi içerir.
Ameliyat genellikle, farmakoterapinin reddini temsil eden inatçı semptomları olan hastalığın daha sonraki bir aşamasında bulunan azınlık bir hasta için ayrılmıştır. İlaçsız tedavi, hasta işlevini ve hasta ve bakıcı moralini korumak için önemlidir.
Ancak, ilaç tedavisinin temelleri dopaminerjik ilaçlardır - levodopa, dopamin öncüsü ve doğrudan ve dolaylı dopamin agonistleri. Antikolinerjikler, amantidin ve apomorfin gibi diğer ilaçlar bazı durumlarda yararlıdır.