Ardımda kalan günler, aylar ve yıllar,
Ne çoktu değil mi seninle bölüştüğüm derin duygular?
Her hayâl kırıklığında ise yaşadığım o sessiz çığlıklar…
Peki geriye kalan ne?
Yorgun düşmüş bir ben, bunu halâ göremeyen sen.
Reva mıydı benliğimdeki sonsuz sevgime şu değer?
Anlıyorum ki benim gitme vaktim gelmiş meğer…
O hâlde dualar temenniler elbette sonsuz,
Vakit doldu, yol var iken kalır mı yolcusuz?
Ardımda kalan günler, aylar ve yıllar,