kitap incelemesi Deniz Barbara Bosworth’un fotoğrafı Brian Arnold tarafından incelendi “…fotoğrafçı Jerry Johansson hakkında yazmayı çok zor bulduğumu itiraf etmeliyim, ama bence bu deneyim Terry ile [Weifenbach] Başlamak için doğru yer…”
Barbara Bosworth’un fotoğrafı
Radius Books, Santa Fe, New Mexico, 2022. 200 sayfa, 60 çizim, 10 x 12 inç.
Deniz Bu, Barbara Bosworth tarafından yazılan ve Radius Books tarafından Santa Fe’de yayınlanan kitap üçlemesinin üçüncüsüdür. Ohio kırsalına özgüdür, manzara ile yakından ilişkilidir ve on yıllardır bu sulara ilgi görmüştür. Serinin önceki kitapları, çayırBoston dışında küçük ama ikonik bir arazi parçası düşünün ve cennet, gece gökyüzünün zengin bir görsel araştırması. Bu kitapların her biri yaklaşık 10 x 13 inç boyutlarındadır, zarif bir şekilde tasarlanmıştır – kitaplarda metin ve görüntüyü harmanlamak için yaratıcı ve güzel stratejiler uygular – ve kendi başına benzersiz bir sanat eseri gibi hissettirir. Barbara ve uzun zamandır arkadaşı ve işbirlikçisi Margot Ann Kelly’nin kısa denemeleriyle iç içe geçmiş büyük fotoğraf bölümleriyle hepsi aynı şekilde düzenlenmiştir.
Deniz Dört bölüme ayrılmıştır (mevsimlere net bir referansla), bölümlerin her biri siyah ve beyaz renkli fotoğraflarla zengin bir şekilde resmedilmiştir – her ikisi de ustaca işlenmiştir – suyu en büyük güzelliğimizi ve en derinimizi yansıtan bir ayna olarak ele alır. özlem Manzarayla böylesine derin bir duygusal bağ, çok az fotoğrafçının tam olarak ifade edebileceği bir şeydir, ancak Barbara her fotoğrafta kalbini suların ve kıyılarının sınırları içinde bulur. Metinler, sıcak renkli, asitsiz gazete kağıdına benzeyen daha küçük ve daha ince kağıt kullanımıyla açıkça ayırt edilir. Fotoğrafların bu dört bölümü arasında, Virginia Woolf’un kitabının bölümleri de dahil olmak üzere Barbara ve Margot’un denemeleri yer alıyor. dalgalar ve Rachel Carson etrafındaki denizve ödüllü peyzaj yazarı Barry Lopez’in bir makalesi. Deniz Ayrıca, rüzgar akımlarını kataloglamak ve ölçmek için erken girişimleri anlatan Jem Southam’ın (bariz aile ruhu) yazısı ve Barbara’nın hava durumu günlüğü (Instagram’da hava durumunu takip edenler çalışma hakkında bilgi edinecekler, ancak şahsen görmeyi seviyorum) dahil 13 eki var. kağıt üzerinde kalem açıklamalarıyla birlikte) kurşun), “The Locker of Curiosity”, küçük parçalarını kağıda yapıştırarak yaptığım bir grup kumun yanı sıra New England kıyılarının ve Amerika’nın sahillerindeki diğer küçük grupların suluboya resimlerini. Tüm bunların birleşik etkisi, derin şiiri yurttaş bilimi ve manzaranın yerel ifadeleri hakkında küçük anekdotlarla harmanlayan, sürükleyici bir deneyim gibi geliyor.
Bu kitaptaki transkripsiyonlar büyüleyicidir ve okuyucuya fotoğrafların sadece resimlerden daha fazlası olduğunu hatırlatmaya yardımcı olur. Şeyler. Renkli filmle çalışan herkes, zorlu pozlama koşullarının geleneksel fotoğraf malzemelerinin bazı fiziksel sınırlamalarını kolayca ortaya çıkarabileceğini bilir. Paul Graham bize film taneciklerinin ayrı renklere ayrılabileceğini gösterdi. Bunları yapmak için kullanılan dijital taramalar ve yapımlar Deniz Filmin bu özelliklerini düzeltmeye çalışmadan tamamen benimseyin. Her bir tanecik gece mavisinden koyu bordoya geçerken, sayfa boyunca grenli renk lekelerinin gelişimini izleyebileceğiniz birkaç görüntü var. Filmdeki aksiyon çizgilerini ve kusurlu işlenmiş negatif renkleri görebileceğiniz görüntüler bile var. Bazıları bunu bir sorun olarak görebilir, ancak fotoğraflarının daha gerçekçi görünmesini sağlar, bu da fotoğraf çekmenin sadece son baskıyla ilgili değil, aynı zamanda güzel bir iş olduğunu gösterir.
Radius Books, günümüzün en iddialı ve yenilikçi kitap yayıncılarından biri. bir kopyasını aldığınızda DenizToz ceketini en az bir kez çıkardığınızdan emin olun. Kitabın kapağı çok sade ama çok güzel. Bu kitabı başarılı kılan şeylerin çoğu, Barbara’nın çalışmasını bu kadar özel yapan şeyin tasarımı, anlayışı ve güzel tasviridir. Bununla birlikte, Radius’ta genellikle daha büyük daha iyi olduğu duygusu var ve kendimi tekrar tekrar onların şaşırtıcı üretim becerilerini daha küçük, daha basit bir kitap yapmak için kullanmaları için susamış buluyorum, resimlerin sadece konuşmasını ve konuşmamasını sağlayan bir şey. bu kadar çok tasarım öğesi kullanın. Ekler konusunda beni geride bırakan bu kitapta, bunların bazıları çok fazlaymış gibi geliyor. Kitaba getirdikleri öğelerin çoğunu seviyorum, ancak ne zaman otursam, sona ulaşmak için aceleyle geçiyorum ve hatta bu şeylerin, görsellerinin zengin görsel karmaşıklığından uzaklaştığını hissediyorum.
Massachusetts College of Art’ta MFA için okurken Barbara ile çalıştım. Ben oradayken Abe Morell ve Laura McPhee’nin kariyerleri başladı. Abe’nin 90’lı yıllardaki karanlık kamera görüntüleri (tüm çalışmalarının kişisel favorisi), New York Times, Isabella Stewart Gardner Müzesi’nden birkaç yüksek profilli komisyonla sonuçlandı ve Abe’nin bir versiyonunu göstermesi istendi. Alice Harikalar Diyarında. Laura, Virginia Behan ile çalışıyordu. Sıradan bir arazi yok Hindistan’da fotoğrafçılık öğretmenliği yapmak için bir yıl izin alıyordu. Frank Gohlke şehirde bir ikondu, hem Harvard’da hem de Mass Art’ta ders vermiş ve Nick Nixon hâlâ kariyerinin zirvesindeyken, MoMA bir dizi film satın aldı. kahverengi kız kardeşler. O zamanlar Barbara’nın çalışmasında pek bir şey olmadı ve hatta kelimelerin ötesinde kişisel bir travmadan kurtuluyordu. Normalde lisansüstü öğrencilerle çalışmıyordu – bu program Laura ve Abby’nin kontrolü altındaydı – ama sınıfım, Barbara’nın fotoğrafçılık seminerimizi öğretmesi için bölüme başarılı bir şekilde dilekçe verdi ve yaptığımıza sevindim. Tüm bu yıldızlarla dolu kariyerlerin etrafında olmak, o sessizce acısıyla kıvranırken Barbara için önemli değildi – fotoğraf çekmek bir kariyerle ilgili değildi, ama bir kayıptan kurtulmak için mükemmel bir araçtı. Aslında, her bahar Mass Art, elle seçilmiş lisansüstü öğrencilerin, lisans öğrencilerinin, mezunların ve fakültenin davet edildiği bir fayda müzayedesine ev sahipliği yapar. Okulun ana galerisi, yıldızlarla dolu öğretim üyelerine ve gençlere ayrılmış üst kat ve öğrenciler için alt kat galeri olmak üzere iki ana seviyeye ayrılmıştır. Mass Art’ta geçirdiğim yıllar boyunca, Barbara’nın resimleri öğrencilerle birlikte alt kata inerken, Abby, Laura ve Nick, Sheila Baby, William Wegman, Tony Ursler ve Doug DuBois ile birlikte üst kata çıktılar. Barbara sadece bundan rahatsız görünmekle kalmadı, aynı zamanda bir şekilde bunu bir gurur noktası olarak kabul ediyor gibiydi; Barbara öğrencilerine hiçbirimizin olmadığımızı öğretmek istedi. öğrencilerEn iyi fotoğrafçılar, bir ömür boyu öğrenmeyi ve merakı resmedebilenlerdir. İnanılmaz bir rol modeldi, sürekli olarak fotoğraf çekmenin gerçek sevgisinin yeterli olduğunu iddia etti ve gerçekten de fotoğrafın insan olmanın ne demek olduğunu keşfetmemize yardımcı olmak için elimizdeki en iyi araçlardan biri olduğunu hatırlattı. Bunu hala gerçekten ilham verici buluyorum ve Barbara benim için inanılmaz bir alçakgönüllülüğü, sevgiyi ve gücü temsil ediyor; Ve tüm bu hassasiyetleri onun fotoğraflarında da açıkça görüyorum.
Barbara ve Sasha Wolff ile yapılan bu son röportajı dinlerseniz, Barbara’nın bir fotoğrafçı olarak erken dönem etkilerinden bahsettiğini duyarsınız. Barbara burada kariyerinden mütevazi bir şekilde bahsediyor ve açıkçası fırsat aramadığını, sadece fotoğraf çekmeye tüm inancını koyduğunu söylüyor. Bunu akılda tutarak, Barbara imrenilecek bir çekirdek kariyeri sessizce bir araya getirdi, çok takdir ettiğim bir kariyer çünkü asla hedef bu değildi. 2005 yılında, Barbara yayınladı Ağaçlar: ulusal kahramanlar MIT ile ve daha sonra Radius ile ilk kitabını yayınladığı 2013 yılına kadar bir daha hiçbir şey olmadı, doğal Tarih. Son 10 yılda Barbara, Datz, Radius, Dust Collective ve TIS gibi ilginç ve farklı yayıncılarla çalışarak benim saydığıma göre 13 kitap tamamladı. 2015 yılında Denver Museum of Art’ta çalışmalarının geniş bir retrospektifini gerçekleştirdi. Kitaplarına baktığında, derinlemesine kavrayışa sahip ve sabırlı bir fotoğrafçıyı ve fotoğrafik anlatıları ve kitap yapımı zanaatını ve sanatlarını keşfetmeye kendini adamış bir sanatçıyı toplu olarak ortaya koyuyor. Onu bir insan olarak tanıdığım süre içinde ve kitapları aracılığıyla Barbara, beni güzelliğin gücüne sarılmanın yeterli olduğuna ve tüm acı ve hayal kırıklıklarına rağmen güzelliğin kurtuluş sunduğuna beni tamamen ikna etti.
kitap satın al
Daha fazla kitap incelemesi okuyun
Brian Arnold Ithaca, New York’ta yaşayan bir fotoğrafçı, yazar ve çevirmendir. Çalışmalarını dünya çapında öğretti ve sergiledi ve Oxford University Press, Cornell University ve Afterwards Books ile kitaplar yayınladı. Brian iki kez McDowell Üyesidir ve 2014’te Henry Luce Vakfı/Amerikan Endonezya Araştırmaları Enstitüsü’nden bir hibe almıştır.