13,8 milyar yıl önce tüm evren, boyutları olmayacak kadar küçük bir spesifikasyona sıkıştırılmıştı; bu özellik, bing'e kadar orada hiçbir şey yapmadan, hiçbir şey olmadan oturdu! bu kısa gerçeklik, kendisini tekil bir yoğunlaştırılmış enerji biriminden ve yüz milyar ışıkyılı çapından daha büyük bir evrene, şimdiye kadar var olacak tüm maddenin %98'i ve bu varoluşu yönetmek için gereken temel güçlerle önceden yüklenmiş bir evrene göz kırptı. O galaktik zirvede bir yerlerde bilinç vardı. Bunun çok az gelişmiş bir bebek versiyonu. Otostopla bir asteroide bindi ve buraya, Gaia Ana'ya, Dünya'ya inene kadar kendi kendini devam ettiren çağlar süren bir kaostan geçti ve burada evrimsel sürecine karıştı.
Yine de 9'dan 5'e kadar çalışıyoruz, ırkçı oluyoruz, gecikmeyi kabul ediyoruz, anlaşıyoruz, fikir ayrılığı yüzünden birbirimizi öldürüyoruz, başkalarını ve daha da kötüsü kendimizi yıkıyoruz. Gezegendeki en güçlü tür olan biz homo-sapiensler bazen oldukça utanç verici olabiliyoruz.
“Evet, bu duruma geldiğimiz duruma göre oldukça kötüyüz” diye düşündürecek kadar konuştuysam, bir yanınız bunun gerçekten de sürpriz olmadığını düşünüyor olabilir. Muhtemelen tasvir etmeye çalıştığım bu sert dozda gerçekliğin bazı versiyonlarını zaten duymuşsunuzdur. Bir bakıma, hepimiz zaman zaman oldukça korkunç olduğumuzu biliyoruz.
Hiç şüphesiz bu makaleyi bırakacak ve günlük yaşamınıza devam edeceksiniz. Ama bir an için erkek arkadaşınıza yardım etmeyi üstlendiğinizi hayal edin. Ya bir aile üyesine yardım etmek için yola çıktıysanız ya da bir arkadaşınıza ulaştıysanız ya da yaşlı kadının karşıdan karşıya geçmesine yardım ettiyseniz ya da birinin yiyecek alışverişini ödemeyi kendi üzerinize aldıysanız? İyi hissettirirdi. Bir parça iyi karma asla ıskalamaz.
Ama ne yazık ki yeterli değil. Kendiniz için bu hızlı düzeltme, duygularınız açısından uzun süreli etkilere sahip olma potansiyeline sahiptir. İyi hissediyorsun. Yardım ettiğin kişi umut etmeye başlar. Ama ömür boyu sürecek bir iyiliğe sahip olmak için bir yarış olarak ne yapabiliriz? Önyargı, kin, nefret ve bildiğiniz her çizgi roman kötü adamını (veya iyi bir günde İskeletor'u) karakterize eden her şeyi hiç üretmeden 0 yaşından 80 yaşına gitmek.
Görünüşe göre, o kadar da zor değil. Umut, iyilik, merhamet, şefkat ve pozitiflik çağrışımları neredeyse her zaman fiziksel olarak UP ile eşleştirilir. Dik dur. Korkma. Göğüs yukarı. Belki de aramaya başlamalıyız. Tüm sorunlarımızın cevabı yukarıda. İncecik bulutların ötesinde ve mavinin içinden, dünyadaki açlığı, dünyadaki yoksulluğu, iklim krizini ve tür olarak bizi etkileyen diğer tüm sorunları nasıl çözeceğimizin cevabı var.
Kuşkusuz, cevap, astronotlarımızın son kez oraya gittiklerinde gözden kaçırdıkları derin bir kraterin içine hapsolmuş ayın uzak tarafındaki beyaz bir tahtada yazılı değil. Hepsinin cevabı anlamaktır. Evrenin gezegenimizin sınırlarının ötesinde nasıl çalıştığına dair bir anlayış gerçekten de kendi içinizde ve başkaları için dışsal olarak her şeyi çözecektir.
Evreni anlamak, kozmik bir bakış açısından tamamen önemsiz olduğumuz gerçeğine gözlerinizi açacaktır, ancak bu, her şeyden önce burada olmamızın ne kadar harika olduğunu anlamamıza yardımcı olacaktır. Neden hiçbir şey yerine bir şey yaşıyoruz. İşte iştahınızı kabartacak bir örnek. Işık hızı hepimizin aşina olduğu bir kavram ama bu hızı biliyor musunuz? Matematiksel bir bakış açısından, ışığın hızı saniyede 180.000 mildir (korkunç derecede korkunç bir hız cezası). Bu hızlı ve Richard Hammond'un yıllardır zirveye ulaşmaya çalıştığı bir hız.
Bunu genişletelim. Bir yıldızın X kadar ışık yılı uzakta olduğunu hiç şüphesiz duymuşsunuzdur. şapkadan bir sayı çıkaralım ve 15 diyelim. Medium-Nova yıldızı 15 ışıkyılı uzaklıkta. Şimdi diyelim ki Dünya'da ışık hızında, yani saniyede 180.000 mil hızla gidebilen bir roket yaptık. Medium-Nova'yı GPS'e takarsak ve ışık hızında ona doğru fırlarsak, saniyede 180.000 mil hızla 15 yıllık yolculuktan sonra hedefimize ulaşırdık. Bu inanılmaz derecede hızlı, inanılmaz derecede uzak ve yatak odanızın penceresinden hemen dışarısını görmeniz için. Sadece aklının orada uçmuş olmasını umabilirim. Bu kavramın anlaşılması zordur. Hız, mesafe, zaman ama yine de gerçek hayat.
Uzayda bu kadar çok boşluk olması, düşüşlerimize gözlerimizi açmaya yetmeli. Birbirimizle savaşarak bu boşluğun enginliğinde süzülüyoruz. O kadar saçma ki gülmemek elde değil.
Bu küçük giriş parçası, yazılarımın geri kalanının tonunu belirleyecek. Amacım, nesnel gerçekler için en iyi girişimlerimi üretmek olacak. Birbirimizi tartışmakla çok meşgul olduğumuzu ve cevaplar bulamadığımızı fark etmemizi sağlamak için. Sizi neredeyse kötüyü kutladığımız ve iyiliğin yumuşakça seyyar satıcısı olduğumuz gerçeğine maruz bırakmak için. Bunu anlamanıza yardımcı olmak için sözde Sistem veya Matris. Size bir aydınlanma yolu göstermeye yardımcı olmak için. Gökkubbenin başlangıcının ötesinde ne olduğu hakkında daha fazla şey anlamanıza yardımcı olmak için. Bu yüzden, içmek için sıcak bir şeyler alın ve en sevdiğiniz atıştırmalıkları pay edin çünkü burası tam bir tavşan deliği.
Maxwell Maltz tarafından yazılan Psikosibernetik, zihnin nasıl çalıştığının temellerini araştırıyor. Kitap şunu vurguluyor: Maltz'a göre başarısızlıklarımızın ve hayal kırıklıklarımızın temelinde kendi kendimizi sınırlayan olumsuz inançlarımız vardır ve olumsuz inançlarımızı değiştirebiliriz.
İnternetten soru: “Bilmekle ilgileniyorum. Bugünün dünyasında derinden eksik olan ne sizce?” Bu kulağa aptalca veya hippi gelebilir, ancak dünyada derinden eksik olduğumuz şey "aşktır.
Albert Einstein'ın ilk karısı olan Mileva Maric, kocasının fizik alanındaki çığır açan çalışmasına yaptığı potansiyel katkılarla ilgili olarak uzun süredir spekülasyon ve tartışma konusu olmuştur. Görelilik ve kütle-enerji denkliği teorileriyle evren anlayışımızı sonsuza dek değiştiren Einstein, geniş çapta 20. yüzyılın en etkili bilim adamlarından biri olarak kabul edilirken, Maric'in çalışmalarındaki rolü genellikle göz ardı edildi veya küçümsendi.
Sarı laboratuvarımız Olivia, biz neredeysek orada olmayı severdi. Burada 2016'da Krater Gölü'nde 21 metrelik bir karavanda 90 günlük kros yürüyüşümüzde donuyorduk.
Dört yıldır İngilizce öğretiyorum. Bu dört yıl içinde insanlar bana çalışmalarını düzeltmekten konuşma ve makale yazmaya kadar her türlü taleple geldiler.
Tarih kitapları bana iki dünya savaşı öğretti: I ve II. Akademisyenler, politikacılar, yorumcular, medya kuruluşları bir sonraki Dünya Savaşı hakkında uzun süredir spekülasyonlar yapıyor ve tahminlerde bulunuyor: Kontrolden çıkan bölgesel bir çatışma, hakimiyet için dünya güçlerinin çatışması, geleneksel savaşa dönüşen felç edici bir siber savaş.