Anne Marie gençken içmeye başladı.
Otuz yıl sonra, bağımlılığı onu ölümün eşiğine getirdi.
“Gerçekten hastalandım ve hastaneye kaldırıldım” diye hatırlıyor.
Akciğerinde kan pıhtısı vardı ve karaciğeri çalışmayı bırakmıştı.
“Hoşçakal demek için bütün ailemi toplamak zorunda kaldılar,” diyor, bu anıyla sesi titriyordu.
Ama bir şekilde hayatta kaldı.
Bununla birlikte, 30 yılı aşkın bir süredir aşırı derecede içki içmek vücuduna hâlâ çok büyük zararlar vermiştir. Kalçasında artrit var ve baston kullanarak yavaş yürüyor.
Anne Marie şimdi iki yıldır ayık.
“Tekrar içersem beni öldürür. Bunu biliyorum ve hazır değilim” diyor.
Resim: Anne Marie
Manzaralı sahilde gizli hastane baskıları
Anne Marie’nin yaşadığı Hastings’te serin bir kış günü. Güneş ışığı, deniz kıyısına çarpan dalgaların yüzeyinde parlıyor.
Bir kadın köpeğiyle koşarken, yakınlarda yaşlı bir adam bir bankta kitap okuyor.
Ancak bu pitoresk sahil, sadece birkaç metre ötede oynanan umutsuzluk sahneleriyle tam bir tezat oluşturuyor.
Çadırlar evsizler tarafından ilçe merkezinde kuruluyor. İnsanlar deniz kıyısında uyku tulumlarına sığınıyor.
Bir adam ve bir kadın, taş gibi bir sessizlik içinde teneke kutulardan bira içiyor.
Sky News’den daha fazlasını okuyun:
Çocuk cinsel istismarı mağduru hikayesini paylaştı
MI5, Manchester saldırısını önleyebilir miydi?
ABD’de yataklarından kaçırılan gençler
Bir yönde, eski şehrin üzerinde manzaralı kale kalıntıları yer alır.
Yine de diğer tarafa bakın ve manzara, sahildeki yıkık dökük dairelerin soyulan duvarlarıyla dolu.
Birçok insan deniz kenarında yaşamayı hayal ediyor ama gerçek şu ki, İngiltere’nin sahil kasabaları mücadele ediyor.
Hastings, İngiltere’deki sağlık eşitsizliğine ilişkin en kötü vaka çalışmalarından biridir.
Anne Marie, İngiltere’nin geri kalanından önemli ölçüde daha yüksek alkolle ilgili hastaneye yatış oranlarına sahip olan bölgede bağımlılıktan muzdarip birçok kişiden biridir.
Ülkenin en yoksun bölgelerinden biri olan bir kasabada yaşam beklentisi de ortalamanın altında.
Central St Leonards’ta erkeklerin ortalama yaşam süresi, 30 milden daha yakın mesafedeki Crowborough North East’tekinden 11 yıl 2 ay daha kısa. Ayrıca kadınlar için yaklaşık sekiz yıl yedi ay daha düşüktür.
Korkunç istatistikler tek bir kök neden ile açıklanamaz.
Mantar ve ‘siyah küflü’ bir şilte
Bir faktör, kötü barınmadır. kötü sağlıkla ilişkilendirildi ülke genelinde kiralama sektöründe ve özellikle bazı kıyı topluluklarında.
Hastings bir istisna değildir. Özel kiralama, ulusal ortalamanın iki katıdır ve bu da işler ters gittiğinde insanları ev sahiplerinin ve konut yönetiminin insafına bırakabilir.
Rosie Goodman’ın dairesinde, taze deniz havasının dolaşması için tüm pencereler açıktır.
Hava soğuk ama tek yatak odalı özel kiralık evin içindeki küf bunu gerekli kılıyor.
Resim: Rosie
Rosie, kanepede bir battaniyenin altına kıvrılmış yedi yaşındaki kızı Ella ile 18 aydan fazla bir süredir burada yaşıyor.
Yatak odasının bir köşesinde yumuşak turuncu bir mantar filizleniyor. Orada radyatör yok ve küf ve nem artık o kadar kötü ki salonda uyuyorlar.
Rosie, “Bu artık mantarları oluşturan bir sızıntı” diyor. “Yatağım siyah küflendi.
“Altında büyüdüğünden habersizdim ve bunun üzerinde uyuyorduk.”
Resim: Rosie’nin dairesindeki bir sızıntı sonucu büyüyen mantarlar
Bir yıldan fazla bir süredir yönetime şikayette bulunmama rağmen, onlara yardım etmek için hiçbir şey yapılmadı.
Rosie, Ella’nın artık astım geliştirdiğini söylüyor.
“Bunun mülkteki rutubet ve küfle ilgili olduğunu düşünüyorum. Çünkü burada yaşadığımızdan beri böyle,” dedi.
“Daha önce sahilde öksürmeden koşabiliyordu ve şimdi o astım pompasını istemeden etrafta koşmaya çalışıyor.”
Resim: Rosie’nin dairesindeki siyah küf
Doktorlar ve hemşireler ‘yoksun’ bölgede kalmıyor
Hastings ve diğer benzer sahil kasabalarında da ülkenin geri kalanına kıyasla hasta başına daha az hemşire, danışman ve tıp fakültesi mezunu var.
Dr Rajesh Pandey’nin GP ameliyatı şehrin tepelik bir bölgesinde. Ofisinde, teşekkür kartları yüzeylere saçılıyor.
Kasabanın tıp uzmanları için daha çekici hale getirilmesi gerektiğine inanıyor.
“Eğitimlerini aldıktan sonra taşınmaya çalışıyorlar” diyor.
“İnsanları elde tutmaktan ve onları bu bölgede kalmaları için teşvik etmekten bahsettik, ancak bu teşvikler çok geçici oldu.”
Yerlilerin yerinde kalmasına yardım etmeye çalışanlar var.
Central Hall’da bulunan ve gönüllüler tarafından yönetilen bir topluluk bırakma merkezinde, havayı pişmiş sosis ve domuz pastırması kokusu dolduruyor.
Bu ücretsiz yemek girişiminin arkasında, toplum yararına çalışan bir şirket ve Grumpy Cook adlı bir mutfak işleten Barry Ashley var.
Resim: Hastings’te bir topluluk bırakma merkezi için imza atın
Hastings’deki sağlık eşitsizliği konusunda harekete geçme ihtiyacını “olağanüstü” olarak tanımlıyor.
“Çünkü çok mahrum” diyor. “Okullarda çocuklar beden eğitimi setine paraları yetmediği için pijamalarıyla beden eğitimi yapıyorlar.
“Ailelerinin çorap alacak parası olmadığı için okula çorapsız geliyorlar.”
Yatırıma rağmen uyarı sorunu ‘kötüye gidebilir’
Bu, Hastings’teki sıradan insanların kazanmaya çalıştığı bir savaş. Ancak yeterli sayıda küçük yardım kuruluşu ve gönüllü yok ve bunlar herkese ulaşamıyor veya her sorunu çözemiyor.
Sayısız sayı çatlaklardan kayıp gidiyor.
Hükümette, şimdiye kadar somut bir etkisi olmayan, yıllar boyunca kıyı topluluklarına akan para ile eyleme geçme ihtiyacı konusunda geniş bir kabul var.
Hastings’e ve çevresindeki Rother bölgesine yapılan yatırımın toplamı son 20 yılda 680 milyon Sterlin’den fazladır.
Bunun çoğu Hastings’in kendisine gitti.
Yani belki de bir yaklaşım değişikliğine ihtiyacı var?
İngiltere’nin baş sağlık görevlisi Profesör Sir Chris Whitty, farklı bir ulusal strateji çağrısında bulunuyor.
Sky News’e “Her bir kıyı kasabası ayrı bir sorun olarak görüldü” diyor.
2:46 İngiltere’nin baş sağlık görevlisi, geleneksel olarak, hastalıkları olan insanların kıyı bölgelerine taşınma eğiliminde olduğunu ve bu nedenle sağlık çözümlerinin hedeflenmesi gereken yerlerin orası olduğunu söylüyor.
“Elbette bir anlamda öyleler; Hastings, Blackpool’dan farklı, örneğin Skegness’ten farklı, ama hepsi muhtemelen en yakın iç komşularından daha çok birbirine benziyor.
“Bence yapmamız gereken, onları çoğunlukla kasabalar, bazı küçük şehirler grubu olarak görmek ve onlar için ulusal düzeyde bir çözüm üretmek.
“Bu, kendi kendine çözülmeyecek bir sorun… ve yaşlanan bir nüfus nedeniyle, hiçbir şey yapmazsak, aslında daha da kötüleşeceği beklentisi var.”
Bir cevap yazın