İkinci Jennifer Bates, çalıştığı Amazon deposundaki görevinden ayrılır ve saat işlemeye başlar.
Kafeteryaya gidip öğle yemeği molası için geri dönmesi için tam olarak 30 dakikası var. Bu, değerli zamanınızı tüketen 14 futbol sahası büyüklüğündeki bir depodan geçmek anlamına gelir. Evden yiyecek getirmekten kaçınıyor çünkü onu mikrodalgada ısıtmak ona daha da fazla dakikaya mal olacak. Bunun yerine, satış makinesinden 4 $ (kabaca Rs. 300) soğuk sandviç almayı tercih ediyor ve işine geri dönüyor.
Eğer başarırsa, şanslı demektir. Aksi takdirde, Amazon maaşını kesebilir ya da daha kötüsü onu kovabilir.
Bazı Amazon çalışanlarını 1995’te kurulduğundan bu yana şirketteki en büyük sendikalaşma girişimini düzenlemeye iten bu tür bir baskı. Ve en alışılmadık yerlerde gerçekleşiyor: Bessemer, Alabama, sendikaları desteklemeyen yasalara sahip bir eyalet. .
Riskler yüksek. Organizatörler Bessemer’de başarılı olursa, Amazon’un ülke çapındaki operasyonları arasında zincirleme bir reaksiyon başlatabilir ve binlerce işçi daha ayağa kalkar ve daha iyi çalışma koşulları talep eder. Ancak, depolarında ve Whole Foods marketlerindeki sendikalaşma çabalarını ezici bir geçmişe sahip olan ülkenin en büyük ikinci işverenine karşı zorlu bir savaşla karşı karşıyalar.
Amazon’un Bessemer’de oylamayı erteleme girişimleri başarısız oldu. Organizatörlerin pandemi sırasında güvensiz olacağını iddia ettikleri, şirketin şahsen oylama talep etme çabaları da var. Postayla oylama bu hafta başladı ve Mart ayı sonuna kadar devam edecek. 6.000 çalışanın çoğunluğu sendikalaşmak için “evet” oyu vermek zorunda.
Salgın sırasında karları ve gelirleri hızla yükselen Amazon, işçileri bir sendikanın maaş çeklerinden çok az bir fayda ile para çekeceğine ikna etmek için büyük bir kampanya yürüttü. Sözcü Rachael Lighty, şirketin zaten onlara sendikaların istediklerini sunduğunu söylüyor: faydalar, kariyer büyümesi ve saatte 15 dolardan (kabaca 1.090 Rs) başlayan ücret. Organizatörlerin Amazon çalışanlarının görüşlerinin çoğunu temsil etmediğini ekliyor.
Bates, deodorant kutularını, kıyafetleri ve sonunda Amazon alışverişçilerine gönderilen sayısız diğer ürünü ambalajından çıkarmak için saatte 15.30 $ (kabaca 1.100 Rs) kazanıyor. 48 yaşındaki çocuğun Mayıs ayında başladığı iş, 10 saatlik vardiyalarının çoğunda onu ayağa kaldırıyor. Bates, öğle yemeğinin yanı sıra, bir bardak su içmek veya bir çift yeni iş eldiveni getirmek gibi banyo gezilerinin de yakından izlendiğini söylüyor. Amazon, her vardiyada 30 dakikalık iki mola ve banyoyu kullanmak veya su almak için fazladan zaman sunduğunu söyleyerek bunu reddediyor.
Bates ve bir grup işçi geçen yaz Perakende, Toptan Satış ve Büyük Mağazalar Birliği’ne ulaştı. Alabama’daki kümes hayvanı fabrikası işçilerini de temsil eden sendikanın daha fazla mola vermesini, Amazon’un sıradan nedenlerle işçileri işten çıkarmasını önleyeceğini ve daha yüksek ücret talep edeceğini umuyor.
Bates, “Bizim sesimiz olmadığında bir ses olacaklar” diyor.
Ancak California Üniversitesi, Berkeley’deki Ücret ve İstihdam Dinamikleri Merkezi’nin eş başkanı ve ekonomist Sylvia Allegretto’ya göre, “tarih bize iyimser olmamamızı söylüyor.”
Amazon çalışanları sendikalaşmak isteyip istemediklerine en son 2014 yılında oy verdi ve bu çok daha küçük bir gruptu: Delaware’deki bir Amazon deposundaki 30 çalışan, sonunda onu geri çevirdi. Amazon şu anda dünya çapında yaklaşık 1,3 milyon kişiyi istihdam ediyor.
Ayrıca sendikalaşma çabalarına karşı bir çalışma da, bunun Cumhuriyet kontrolündeki Alabama’da olması ve genellikle organize emek için dostane olmamasıdır. Alabama, işçilerin kendilerini temsil eden sendikalara aidat ödemek zorunda olmadıkları 27 “çalışma hakkı eyaletinden” biridir. Aslında eyalet, sendikalaşmamış dünyadaki tek Mercedes-Benz fabrikasına ev sahipliği yapıyor.
Alabama Üniversitesi’nde doçent olan Michael Innis-Jiménez, Bessemer deposundaki sendikanın bu noktaya kadar gelmesinin muhtemelen organizatörlerin kim olduğundan kaynaklandığını söylüyor. Şirketler tipik olarak sendika örgütleyicilerini, işçilerin ne istediğini bilmeyen statü dışı kişiler olarak kötü görüyor. Ancak perakende sendikasının yakın Birmingham’da bir ofisi var ve organizatörlerin çoğu, Bessemer deposundaki işçiler gibi Siyah.
Innis-Jiménez, “Bunun gerçekten çok yardımcı olduğunu düşünüyorum” dedi. “Yabancı olarak görülmüyorlar.”
Bessemer nüfusunun yüzde 70’inden fazlası Siyah. Perakendeci sendikası, Associated Press’in nüfus sayımı verilerinin analizine göre, çalışanların yüzde 85’inin Siyah olduğunu tahmin ediyor, bu da ülke çapındaki genel depo çalışanlarının yüzde 22’sinden çok daha yüksek.
Perakende, Toptan Satış ve Çok Katlı Mağazalar Birliği başkanı Stuart Appelbaum, sendikanın Bessemer’deki başarısının kısmen pandemiden kaynaklandığını ve işçilerin kendilerini virüsten korumak için yeterince şey yapmayan işverenlerin ihanetine uğramış hissettiğini söylüyor. Ve insanlara saygı ve haysiyetle davranılmasını talep etmeleri için ilham veren Black Lives Matter hareketi. Appelbaum, sendikanın ülkenin dört bir yanındaki Amazon depo işçilerinden haber aldığını söylüyor.
“İşyerinde de ses istiyorlar” diyor.
Perakende, Toptan Satış ve Çok Katlı Mağazalar Birliği temsilcileri, çoğu günlerini Bessemer deposunun girişinde tabela tutarak ve neon yelekler giyerek geçiriyorlar, ancak sendikalaşma çabalarının çoğu pandemi nedeniyle çevrimiçi olarak veya telefonla yürütülüyor. Son bir iş gününün sonunda, fabrikadan ayrılan bazı Amazon çalışanları arabalarının camlarını indirdiler ve organizatörlerle sohbet ettiler; diğerleri haber vermeden geçip gitti.
Kümes hayvanı fabrikalarından bazı işçiler yardımcı oldu. Bunların arasında, Alabama’nın kuzeyindeki bir kümes hayvanı fabrikasında çalışan ancak bir aydan fazla bir süredir şehirdeki örgütlenme çabalarına yardım eden sendika temsilcisi Michael Foster da var.
Bir Amazon çalışanının onları uzaklaştırmaya çalıştığını ve Amazon’da olmadıklarından emin olmaları gerektiğini söyledi.
Diğer iki kümes hayvanı fabrikasının sendikalaşmasına yardım eden Foster, “Onlara bunun ilk rodeom olmadığını bildiriyorum” diyor.
Depoda Bates, Amazon’un işçilerin neden sendikaya karşı oy kullanmaları gerektiğine dair günlük dersler verdiğini söylüyor. Amazon sözcüsü Lighty, oturumların çalışanların bilgi alması ve soru sorması için bir yol olduğunu söylüyor.
Lighty, “Sendika oyu geçerse, sitedeki herkesi etkileyecek ve tüm çalışanların bunun kendileri ve Amazon’da günlük yaşamları için ne anlama geldiğini anlaması önemlidir,” diyor.
Dawn Hoag sendikalaşmaya karşı oy kullanacağını söylüyor. 43 yaşındaki, Nisan ayından beri depoda çalışıyor ve Amazon’un işlerinin fiziksel olarak zorlu olduğunu açıkça belirttiğini söylüyor. Artı, kendisi adına sesini yükseltebileceğini ve bunu kendisi için yapmak için bir sendikaya ödeme yapmasına gerek olmadığını söylüyor.
Hoag, “Ben de buna inanıyorum,” diyor. “Buna hiç ihtiyaç görmüyorum.”
Son zamanlarda alışılmadık yerlerde sendikalar oluşuyor. Geçen ay, yaklaşık 225 Google mühendisi, yüksek ücretli teknoloji endüstrisinde ender görülen bir sendika kurdu. Google, açık sözlü çalışanları işten çıkardı, ancak şirket bunun başka nedenlerle olduğunu söylüyor.
Amazon’da da açık sözlü çalışanlar için işler iyi bitmedi.
Geçen yıl Amazon, şirketin işçileri koronavirüse karşı daha iyi korumasını umarak New York’taki bir depoda grev yapan depo çalışanı Christian Smalls’u kovdu. Amazon, salgın sırasında depoya katılan ve ambarlardaki çalışma koşulları hakkında konuşan ofis çalışanları da kovuldu, ancak Amazon bunun başka nedenlerle olduğunu söyledi. Geçen baharda bir Amazon yöneticisi, ihbarcılar susturulurken ayakta duramayacağını söyleyerek protestoyu bıraktı.
Bates risklerin farkındadır.
Kovulma hakkında “Bunun olabileceğini biliyorum” diyor. “Ama buna değer.”
Samsung Galaxy S21 Ultra, şimdiye kadarki en eksiksiz Android telefon mu? Bunu haftalık teknoloji podcast’imiz Orbital’de tartıştık ve abone olabilirsiniz. Apple Podcast’leri, Google Podcastsveya RSS, bölümü indirveya sadece aşağıdaki oynat düğmesine basın.