Acem edebiyatının uyanış devri olan X. yüzyıl sonlarında Taberistan'ın yerli halk diliyle yazılan Marzubanname, yazılışından dört asır sonra iki ayrı nüsha olarak İran diline edebi bir şekilde aktarılmıştır.
Sadrettin Şeyhoğlu tarafından Türkçe'ye 14. yüzyılda çevrilen Marzubanname, Kelile ve Dimne tarzında yazılan ve kahramanları daha çok hayvanlardan oluşan fabl türünde bir eser hüviyetindedir. Kitaptaki hikayelerin omurgasını sosyal, siyasi ve ahlaki tavsiyeler oluşturmaktadır.
Marzubanname, Kelile ve Dimne'den daha zengin ve edebi açıdan daha üstün kabul edilmektedir.
(Arka Kapak)