Kadın yaşlanmaya başlamıştı. 60'lı yaşlarını geçiyordu. Spor yapmayı çok seviyordu, eskisi kadar olmasa da hızlı koşuyordu, birgün kalbi dayanmaz diye korkuyordu ama hayattaki en büyük arzusu olan spordan da vazgeçmek istemiyordu. Ruhuna da iyi geliyordu, gerçi bacaklarına dolan ağrılar onu rahatsız ediyordu ama yine de spor yapma fikrinden alıkoyamıyordu kendini.
Birgün kamu spotuna malzeme olmaktan da korkuyordu ama onun istediği bilmem kaç yaşında olsa da hala aktif olabildiğini gösteren reklamlarda oynamaktı. Kenara çekilmek ona göre değildi. Mutlaka ve mutlaka yaşama tutunmalıydı. Maslow'un ihtiyaçlar teorisindeki tüm herşeye ihtiyaç duyulmalıydı bir insanların yardımına ihtiyaç duymak istemiyordu.
Hergün makyajını yapıyor sarı saçlarını özenle tarıyordu, arada Nazım'ın şiirini okuyup zeytin ağacı dikiyor ve onu suluyordu arada, yaşadığını anlaması için zeytin ağacını sulamalıydı. Yemeyi seviyordu, halen gırtlağına düşkündü. Düşkün olmaktansa yemek yemeye düşkün olurum diyor ve kendini motive ediyordu. Hayatta tutanacak dal bulduğunda sımsıkı tutuyor ve kavrıyordu ki, yaşamdan vazgeçmesin.