

9. Ahav’ın Suriye (Aram) Karşısındaki İlk Zaferi (20:1-22)
20:1-6 Suriye Kralı Ben-Hadat, önceleri 15:18,20’de sözü edilen Ben-Hadat’ın oğlu sanılmaktaydı. Ama daha sonraki araştırmalar, her ikisinin de aynı kişi olması ihtimalini artırmıştır. Ben-Hadat, kendisini destekleyen 32 kralla birleşerek atları ve savaş arabalarıyla birlikte Samiriye üzerine yürüdü. Kenti kuşattığında, Ahav’a teslim olması için koşullar ileri sürdü: “Altınını, gümüşünü, karılarını ve çocuklarını bana teslim et.” Güçsüz Ahav karşı koymadan kabul etti. Ancak Ben-Hadat, Ahav’ın bu koşullara uyarak teslimiyeti kabullenmesiyle yetinmedi. Görevlilerini göndererek Ahav’ın sarayında ve adamlarının evlerinde arama yapmak istedi. Adamları Ahav’ın değerli olan her şeyini alıp götüreceklerdi.
20:7-12 İsrail’in ileri gelenleri bu yeni koşullar karşısında öfkelendiler ve kralı karşı gelmesi için ikna ettiler. İsrail’in bunu reddettiğini duyan Ben-Hadat öfkeye kapıldı ve Samiriye’yi yerle bir edeceğini söyledi. Kentin tozları askerlerinin avuçlarını bile dolduramayacaktı. Ahav’ın karşılığı şu oldu: “Zırhını kuşanmadan önce değil, kuşandıktan sonra övünsün.” Ben-Hadat bu sözleri duyduğunda kendisini destekleyen krallarla birlikte çadırda içki içiyordu. Duydukları iğneli sözler Suriye kralını ve yandaşlarını saldırı hazırlıklarına başlattı.
20:13-15 O sırada Rab’bin bir peygamberi Ahav’a yaklaştı ve ona düşmanı yeneceği güvencesini verdi. Tanrı, ilçe valilerinin iki yüz otuz iki genç askerinden oluşan küçük bir ordu kullandı. Bu orduyu yedi bin kişilik İsrail ordusu izledi. Kuzeyden gelen birleşmiş güçleri bozguna uğratacaklardı. “Bütün İsrail ordusu” ifadesi (15b. ayet) Samiriye’deki tüm askerler anlamına gelir. Az sayıdaki genç askerler savaşa başlamak için seçilmişlerdi. Böylelikle zaferin insanın gücünden değil, Rab’den geldiği açıkça anlaşılacaktı.
20:16-22 Öğleyin Ben-Hadat’la 32 kral içki içerek sarhoş olmuşken, Ahav saldırıya geçti. Ben-Hadat, İsrail’in 232 askerinin ilerlediklerini işittiğinde, onların canlı yakalanmasını buyurdu. Bu durum, elbette İsrailliler’e askeri bir üstünlük sağlamıştı. Böylece Suriyeliler’i ağır bir yenilgiye uğrattılar. Sağ kalanlar kaçarak ülkelerine geri döndüler. Rab’bin peygamberi, Ahav’ı Suriye ordusunun ilkbaharda tekrar saldıracağı konusunda uyardı.
10. Ahav’ın Suriye’ye Karşı İkinci Zaferi (20:23-34)
20:23-25 Ben-Hadat’ın askerleri, utanç veren yenilgilerini iki nedene bağladılar:
20:26-30a İlkbahar gelince, Ben-Hadat tekrar İsrail üzerine yürüdü. İsrail ordusu, Suriye ordusunun önünde iki küçük oğlak sürüsü gibi kalıyordu. Bir Tanrı adamı Ahav’a, Rab’bin Ben-Hadat’a, Tanrı’nın hem ovaların, hem de dağların Tanrısı olduğunu göstereceğini söyledi. Savaşta, İsrail bir gün içinde yüz bin yaya asker öldürdü. Sağ kalan Suriyeliler Afek Kenti’ne kaçtılar, ancak orada da yirmi yedi bin kişinin üstüne surlar yıkıldı.
20:30b-34 Ben-Hadat kentin içine kaçıp bir iç odada saklandı. Görevlileri, kendisini teslimiyet ve yas ifade eden giysilere bürünüp merhamet istemek için Ahav’a gitmesi ve yalvarması konusunda ikna ettiler. Görüşme anında, Ahav akılsız davranarak kraldan, “Kardeşim” diye söz etti. Suriyeliler bunu olumlu bir belirti sayarak hemen sözü ağzından aldılar: “Evet, Ben-Hadat kardeşin sayılır!” dediler. Ahav, Suriye Kralı’nın kendisine getirilmesini buyurdu. Ben-Hadat, Ahav’dan önceki kral tarafından alınmış olan kentleri geri vereceğini söyledi (15:20) ve aynı zamanda İsrail’e Şam’da çarşılar kurması için izin verdi (34. ayet). Ahav bu koşullara dayanarak onunla bir antlaşma yaptı ve Ben-Hadat’ı öldürmesi gerekirken gitmesine izin verdi.
11. Ahav’ın İtaatsizliği (20:35-43)
20:35,36 Ahav, İsrail ve büyümekte olan Asur tehdidi arasında bir tampon görevi yapacak olan güçlü bir Suriye istedi. Bunu izleyen olayda, bir peygamber, Ahav’ın yaptığının akılsızlığını ortaya koyan bir ibret dersi verdi.
Peygamberlerden biri, yine kendisi gibi peygamber bir arkadaşına, Rab’bin sözüne uyarak kendisine vurmasını istedi. Adam peygamberin sözünü dinlemedi ve bu nedenle Rab’be itaatsizlik etmiş oldu. Rab’bin sesine kulak vermediği için bir aslan tarafından öldürüldü.
20:37-43 Peygamber bunun üzerine başka bir adama gitti ve adam söz dinleyerek onu vurup yaraladı. Peygamber sonra kılığını değiştirmek için gözlerini bağladı ve yol kenarında Kral Ahav’ı beklemeye başladı. Kral oradan geçerken ona, “Ben kulun, tam savaşın içindeyken, askerin biri bana bir tutsak getirip ‘Bu adamı iyi koru… Kaçacak olursa, karşılığını ya canınla ya da bir talant gümüşle ödersin’” dedi. Kılık değiştirmiş peygamber başka şeylerle ilgilenirken tutsağı nasıl kaçırdığını anlattı. Kral hiç de yumuşak davranmadı ve peygamberin asıl ceza koşullarına göre yargılanmasında ısrar etti. Peygamber o zaman Ahav’ın tanıdığı bir peygamber olduğunu açıklamak için gözlerindeki sargıyı çıkardı. Ahav’ın elindeki düşman tutsağı, Ben-Hadat’tı. Rab’bin sözüne itaat ederek Suriye Kralı’nı öldürmesi gerekiyordu. Ahav itaatsizliği nedeniyle öldürülecekti. Campbell Morgan şu açıklamayı yapar:
Ahav, kendisinden önce Kral Davut’un yaptığı şeyi tekrarladı ve kendisini kendi sözleriyle yargılamış oldu. Ama tövbe eden Davut’tan farklı olarak, Ahav’ın keyfi kaçtı ve öfkeyle sarayına döndü. Rab’den merhamet dilemek yerine, 1.Krallar’ın son bölümlerinde okuduğumuz gibi, gazap göstermesi için Rab’bi kışkırtmayı sürdürdü.


Kutsal Kitap
1 Aram Kralı Ben-Hadat bütün ordusunu topladı. Atları, savaş arabaları ve kendisini destekleyen otuz iki kralla birlikte Samiriyenin üzerine yürüyerek kenti kuşattı.
1. Henry, “1.Krallar”, II:692-93.
2. G. Campbell Morgan, Searchlights from the Word, s.100.