“Kokain gençliğimizin laneti”
19. ve 20. yüzyıl başlarında, narkotik ilaçlar hem Batı'da hem de Rusya'da yalnızca sıradan ilaçlar tarafından algılanıyordu. Onlarla ilgili yıkıcı sonuçlar, daha sonra hala ayrıntılı ve bilinçsiz çalışılmamıştır ...
Netlik ve özgünlük için, Rus egemen Alexander Vertinsky'nin savaş öncesi hatıralarının parçalarına bakalım: “İlk önce eczanelerde, her biri bir gram olan kahverengi varillerde açıldı (kokain - BK). En iyisi, Alman şirketi "Mark" bir gram elli dolara mal oldu. Sonra reçetesiz satması yasaklandı ve elde edilmesi zorlaşıyordu. Zaten “el ile” satıldı - kirli, diş tozu ile karıştırıldı ve on kat daha pahalıydı ...
Kısacası, kokain gençliğimizin laneti idi. Çok düşkündü. Oyuncular, yelek ceplerinde kabarcıklar taşıdılar ve sahnede görünmeden önce “şarj edildi”. Aktrisler toz kutularında kokain kullanıyorlardı. Şairler, sanatçılar diğerlerinden ödünç aldıkları rastgele snuff'lar tarafından kesildi, çünkü çoğu zaman kokainleri için paraları yoktu.
Bir kere hatırlıyorum tavan arasında, yaşadığımız yerdeki çatıya baktım (pencereye baktım) ve penceremin altındaki bütün çatı yamacının Markov'un kokainden kahverengi boş teneke kutularıyla dolu olduğunu gördüm. Kaç tane vardı? Korku içinde saymaya başladım. Bu yıl ne kadar kokladım! ”
Son derece umutsuzluk içinde Vertinsky, yetkili Moskova psikiyatrına prof. NN Bazhenov (1857-1923) ve sonuç olarak, acemi bir sanatçıyla bir sohbeti tehdit etti: “Bu, genç adam ya da sizi hemen bir psikiyatri hastanesine bırakacağım, nerede bir ya da iki yıl içinde tedavi edilebilecek ya da hemen kokainden vazgeçeceksiniz! Şimdi!
Elini ceketimin cebine koydu ve bir kavanoz bulup camdan attı.
- Hoşçakalın! - Elimi uzatarak dedi. - Bir daha bana gelme!
Dışarı çıktım Her şey açıktı. ”
Alexander Vertinsky, hemşire 1914'daki sıhhi bölümde - 1916'in başlangıcında - çok çalıştığında uyuşturucu bağımlılığından kurtuldu. 35'a binlerce pansuman yaptı! Ve Moskova'ya iyileşmiş bir adam olarak döndü.
Sanatçı, 1918'ta Beyaz Ordu'yu izleyerek ve Kızılların darbeleri altında çekilerek Odessa'da gezdi. Alexander Nikolayevich'in hatırladığı gibi, kaldığı bir otelde, geceleri yataktan kalktı ve kamp aracına Beyaz hareketin kahramanı, Korgeneral Yakov Slaschev-Krymsky (Mikhail Bulgakov'un “Koşu” oyunundaki General Khludov'un prototipi) kampı getirildi. Sanatçının “Söylemem gerekenler” şarkısını yapması istendi. Bu tuhaf toplantıdan şunu hatırladı: “... masanın ortasında kokain ile birlikte büyük bir yuvarlak enfiye kutusu vardı ... oturanların ellerinde küçük kaz tüyleri-kürdan vardı. Zaman zaman misafirler, içlerinde beyaz bir toz topladılar ve kokladılar, bir veya diğer burun deliğine sürüklediler. ” Vertinsky'ye ve generalin kendisine göre kokain kokusu son derece solgun ve halsiz.
Devrim öncesi Rusya’da, ofis aydınlarının, siyasi değişim çağında sarhoş edici maddelerin önemi teorisini yerleştirdiği belirtilmelidir. Entelijansiyanların bazıları, örneğin edebiyat eleştirmeni ve dilbilimci D.N. Ovsyaniko-Kulikovsky (I853-1920). Toplumun “akut ecstasy” durumuna girmesinin mutlak gerekliliğini bilimsel olarak kanıtlamaya çalıştı. Böyle bir duygu, sözde bir kişinin “zihinsel denge için gereken normal ajitasyon seviyesinde kalmasına” yardımcı olur.
Uyuşturucu bağımlılarının gizli mezhepleri ortaya çıkıyor, uyuşturucu bağımlılarının tedavisi için özel hastanelerde yatak odaları açılıyor, Rusya İmparatorluğu İçişleri Bakanlığı Polis Departmanı, Duma’daki uyuşturucuların yasallaştırılması fikrini savunan kamuoyuna habersiz bir şekilde mücadele ediyor.
Mağdur soygunlarının kaydı, uyuşturucu madde sarhoş olmuş.
Bununla birlikte, uyuşturucu sorunu, köylülerin, işçilerin, kasaba halkının ve küçük memurların, ülkenin güney bölgelerindeki sıradan vatandaşların aksine, toplumun ve bohemlerin insanlarının aksine, basit nüfusun yoğunluğuna girmiyor.
Bu durum, olması gerektiği kadar mükemmel olmasa da, uyuşturucu karşıtı yasalarla kısmen kolaylaştırılmıştır. Rus monarşisinin gerileme çağının ceza kanunu, uyuşturucu kullanımı alanındaki suçlulara yönelik liberal tutumuyla ayırt edildi. İşte, örneğin, Sanat geliyor. 899 Ceza Kanunu: “Yukarıdaki maddelerde belirtilen ihmalleri (892-893) izleyen birinin ölümüne uyması halinde (satın alınan ilacı aldıktan sonra alıcının ölümü anlamına gelir - B.K.), o zaman bu maddeler tarafından tanımlananların üstünde ve üstünde failler, bunlar, eğer Hıristiyanlarsa, dini tövbe, manevi otoritelerinin emriyle.
Şu anda, Rus İmparatorluğunun Avrupa kesimi olan St. Petersburg ve Moskova'yı Türkistan bölgesine bağlayan demiryolu hatlarının inşasından sonra, Asya uyuşturucuları yıldan yıla daha yoğun bir şekilde nüfuz etti. Evet ve "dost" den Batı kaçakçılığı durmadı, büyük ölçüde Rus çalışanlar arasındaki yolsuzlukla kışkırtıldı. Jandarma tarafından sınır muhafızlarına verilen açıklamaya dikkat ediyoruz: “kaçakçılığın kurulmasındaki en büyük kötülük, bu muhafızların saflarının bozulmasında yatar ... ... bu koruyucunun etine ve kanına günaha girmiştir.” Bununla birlikte, ilaçların yayılmasını kontrol altına alan diğer hükümet yetkilileri, daha az yoğun olmayan yolsuzluklara karşı duyarlıydı. Son XIX'in uyuşturucu problemlerinde Uzman - XX yüzyılın başlarında. Levililer, Rusya İmparatorluğu'nun Doğu sınırındaki durumu nitelendirdi:
“Hem bireyler hem de bütün toplum toplulukları, onayla ve köy yetkililerinin zımni himayesinde kaçakçılıkla uğraşıyor ... volost ve köy idaresinin safları maddi çıkarları nedeniyle himaye ediyor ...”.
İkinci Dünya Savaşı'nın arifesinde Rus uyuşturucu durumunun daha derin bir analizine girmeden ülkemizde uyuşturucu kaçakçılığı kaynaklarına atfediyorum:
- Rus doktorlar. Sarhoşluk ve alkolizmden muzdarip uyuşturucularla ve ayrıca zihinsel hastalarla yoğun olarak tedavi ettiler ve böylece daha fazla yeni bağımlılar yarattılar. Bu sebat, genellikle iç sağlık hizmetlerinin yabancı tıbbın koşulsuz yönlendirilmesinden etkilenmiştir.
- yabancı ve yerli yazarlar. Gazete ve dergilerdeki, kitaplardaki uyuşturucu kültünü teşvik ettiler.
- Rus gezginler ve askeri bilim adamları. İçtenlikle, Ruslara, hanehalkı bağımlılığının geliştiği topraklarda özümledikleri haşhaş, afyon ve diğer sarhoş edici maddeler hakkındaki "istisnai" bilgileri aktarmaya çalıştılar.
- uyuşturucu satıcıları. Onlar bencilce süper karlı bir ürün olarak uyuşturucu satmakla ilgileniyorlardı. Ayrıca, imparatorluğun demiryolu hatlarının "Asya-Rusya-Batı Avrupa" yönündeki uluslar arası esrar ve afyon nakli için işletmesini kurdular.
- Ülkenin en yüksek makamları. Temel olarak topluma zarar veren, artan uyuşturucu sorununa pasif bir şekilde baktılar. Bu anı daha ayrıntılı olarak ele alalım.
Askeri, tıbbi, işadamları, yazarlar, aynı Leo Tolstoy, bireysel uzmanların uzun süreli uyarılarına rağmen, bu kadar kısa görüşlü bir uyuşukluk, uyuşturucu bağımlılığı ve ticaretten kaynaklanan büyük, belirgin bir olumsuz sosyal etkinin olmamasına dayanıyordu. Dahası, bilim adamları güvence verdi: “Ruslar için çok mutluluk” prof. AI Kovalevsky morfiomanya olarak bilinen hastalıklı bir durum ... çok az yayıldı. Morphiomania, Fransa'da, İngiltere'de, İtalya'da ve Doğu'da, özellikle Konstantinopolis'te birçok kez daha yaygındır. ”
Büyük ölçüde, genel huzur, kırsal nüfusun büyük bir kısmından ve kent sakinlerinin küçük bir kısmından kaynaklanmaktadır. 1914 yılında (bugünkü Rusya Federasyonu sınırları dahilinde), bu oran, 83'a göre yüzde 17'e eşitti. (Karşılaştırma için: sırasıyla 2013, yüzde 26 ve 74.). Köylülük, uyuşturucu bağımlılığı yolunda bir çeşit tampon yastık görevi görüyordu. Yetkililer böyle düşündü. Morfin? Şey, bir ilaç olan morfin, acı çeken kişi muzdarip, - bir silushka ile toplanıyor, dua ediyor ve enjekte etmeyi bırakıyor ... Ayrıca kokain ve eroin ile. Sonuçta, onlar "başarılı", tekrar ediyoruz, alkolizm ve diğer bağımlılık biçimlerini tedavi ettiler. Psikiyatri hastanelerinde aşırı uyuşturucu bağımlısı yoktu, ancak yine de vurguladığımız gibi, özel kliniklerde ilk uzmanlaşmış yataklar zaten donatılmıştı. Acil psikiyatrlarda uyuşturucu bağımlıları için kuyruklar yoktu, ancak çoktan kapıyı çaldılar. Kolluk kuvvetleri ve özel hizmetler, uyuşturucularla ilgili organize suça dikkat etmedi - uyuşturucu sattıklarını düşüneceksiniz. Rusya İmparatorluğu İçişleri Bakanlığı polis departmanı, geleneksel suça ve devrimcilerin zulmüne karşı tamamen emildi. Uyuşturucu bağımlılığı ve mülke yönelik suçlar arasındaki ilişki, doz başına para uğruna bağımlı yasaları ihlal ettiği zaman, aynı afyonda uyuyan uyuşturucu ilavesiyle alkol kullanan bireysel “ahududu” kötüye kullanma savcılarının vakaları dışında keşfedilmesi dışında, izlenmedi. Uyuşturuculara duyulan profesyonel ilginin eksikliği, özellikle Fransa'daki yabancı bir ülkede 1926-1929 yıllarında yazdığı polis balinalarının anıları, özellikle General Arkady Frantsevich Koshko ile kanıtlandı: Uyuşturucu sorununu yansıtmıyorlar.
Bu konuda, Rusya'nın gelecekteki rakipleri ve müttefikleri için daha önemli olan bu tür kaygısız bir uyuşturucu durumunda, ülke Birinci Dünya Savaşı ile karşılaştı.
Ve hemen, doğrudan uyuşturucularla bağlantılı, büyük bir problemle karşı karşıya kaldı. Onlara dikkat etmeyi ihmal eden, bu stratejik faktörü göz önünde bulundurmadan savaşmaya girmenin kısa görüşlülüğü, acımasızca geri tepti, kaderleri abartmadan, milyonlarca asker ve polis memuru demekten etkiledi. Ve olay bu olduğu ortaya çıktı.
Toplumun teknik ekipmanlarının geliştirilmesi, düşmanın imha edilmesi için silahların geliştirilmesiyle, savaş doğada daha kanlı hale geldi ve çoğu savaş alanında yaralandı. Bu gerçek fark edildi. Gelişmiş ülkelerin hükümetleri, bilim insanlarından bu tür anestezik ilaç ilaçları üretmelerini istedi; bu ilk olarak, büyük miktarlarda üretilebilecek; ikincisi, operasyon sırasında ciddi şekilde yaralananları hızlı bir uykuya batırmayı; üçüncü olarak, küçük bir hacme, düşük ağırlığa ve kullanım kolaylığına sahipti. Bu konuda Rus İmparatorluğu, yabancı doktorların ve kimyagerlerin yaratıcı meyvelerinden yararlandı. Ve boşuna.
Afyon? Tamam 20'e binlerce yaralıya yardım etmek için (bu arada, öldürülen ve kayıp olan 26-30 Ağustos 1914'unu dikkate almadan kurbanların sayısını dikkate alarak, Rusların Tannenberg'deki Almanlarla olan savaşında yenildiği yılın Ağustos ayında; kişi başına bir dozun minimum hesaplanmasından itibaren gün. Morfin? Daha da iyisi. Ağırlık, kristal toz halinde 400 gramla sınırlıdır. Eroin? Onun ve ayrıca sadece 300 gramının da toz halinde olması gerekir. Avrupalılar şırıngayı icat ettiler mi? Aferin, satın alıyoruz! Subkutan enjeksiyon, ağrı rahatlamasını ve uyku başlangıcını hızlandırır, yaralıların sıhhi tedavisini hızlandırır. Binlerce askeri hastaneyi terk etmenin beklentileri ve sosyal sonuçları yaralanmalardan kurtarıldı, ancak uyuşturuculardan etkilendi mi? Bu düşünülmedi ...
Sadece bir on yıl sonra, olanlar için açıklamalar yapmaya başlayacak. 1929'ta, SSCB Tıp Bilimleri Akademisi Akademisyeni yerli psikiyatr olan Vasili Alekseevich Gilyarovsky (1878-1959), “fenomen bağımlılığı” nın ortaya çıkışının toplumsal nedenlerini bu fenomen olarak adlandırdığımda açık bir şekilde anlattı:
“Savaş ve devrimde çok acı çeken çok sayıda yara morfin ve diğer ilaçların kullanımının sebebiydi…”.
Uygulamada ortaya çıkan sorun, tanınmış bir başka Rus ve Sovyet doktor olan - Sosyalist Çalışma Kahramanı Akademisyen Nikolai Nikolayevich Burdenko (1876-1946) tarafından ciddi şekilde rahatsız edildi. Kuzey-Batı Cephesinde 1914 yılında kullanılan anestezi yöntemlerini analiz eden ünlü cerrah, yaralılarda bağımlılık yaratmayacak uyuşturucuların bulunmamasından şikayet etmekte, bu konuda gelecekteki savaşlara dikkatle hazırlanmasına ihtiyaç duyulmakta ısrar etmekte.
Böylece, 1914 yılı vurdu, İkinci Dünya Savaşı başladı. Sahadaki hastanelerde ve tıbbi birimdeki ilk silahlı çatışmalar ve savaşlardan sonra, yaralı binlerce almaya başladı. İnsanlar, önemli tıbbi kaynaklar gerektiren cerrahi işlemlerde sıhhi dikkat gerektiriyordu. Ve onlar yakında kurudu ... Neden? Evet, çünkü naif otoriteler bir nedenden ötürü, Alman imparator Wilhelm II'nin, daha önce olduğu gibi, yüksek kalitedeki duyguları dışında, askeri rakibine narkotik ilaçlar sağlayacağını varsayıyordu.
Ne de olsa, Rus İmparatorluğu'nda kendine ait gelişmiş bir farmakolojik sanayi yoktu! 1914'ten önce biyolojik ve bitkisel tıbbi hammaddeler ülkemizden Batı'ya, özellikle Almanya'daki fabrikalara tedarik edildi. Ve düşük alım fiyatlarında.
Ve yalnızca bu Alman ilaçları hammaddeleri bitmiş ürünlere dönüştürdükten sonra, Rusya tarafından sipariş edilen tıbbi ürünler geri döndü, ancak tamamen farklı, çok daha yüksek bir toptan satış maliyeti için. Ayrıca, gram uyuşturucu bağımlısı için elli dolardan bir eczanede de satın aldı.
... Kısacası, yakında Rus birliklerinin tıbbi depolarındaki uyuşturucu stokları sona erdi. Sahadaki cerrahlar yaralıları lokal anestezi ve anestezi olmadan kesmeye başladılar. Talihsizliğin işkencesi küçük bir miktar alkol almayı kolaylaştırdı. Ameliyathaneden çığlıklar korkunç duyuldu. Sağlıklı askerler ve bu çığlıkları duyan memurlarda, dövüş ruhu artmadı. Ve ancak nihayet, tıbbi yardımın Kaiser Almanya'dan veya sayısız “müttefikten” beklenemeyeceği netleştiğinde, bürokratik aygıtın tepesi gıcırdıyordu ...
Ekim 23 1914 No. Yıl Dönemi No. 1345, Ticaret Bakanlığı ile mutabık kalınan Kamu Ürünleri ve Tıbbi Ürün Satın Alma İhtiyacı olan Özel Şirketlere Yardım konusunda yayımlandı. Belge, daha önce yurt dışından alınan tazminatın alınması için cephe için gerekli ilaçların üretimiyle uğraşan farmakokimya endüstrisinin gelişmesini teşvik etti. Fakat burada bile İmparatorluğun prezervatif bürokratik mekanizması, yukarıda belirtilen Rusya'nın Alman endüstrisine hammadde bağımlılığı gösterdiğine rağmen, ölüm için hazırlanmaktadır. Şubat 20 Yılın 1915'i, daha önce gönderilen talimatın uygulanmasını hızlandırmak için valilerin dikkatine tekrarlanan bir sirkülerle dolaştırılıyor. Ve yaralı askerler azalmadı, aksine, günden güne, aydan aya, yıldan yıla geldiler. Ve yine cerrahi testereler kemirilmiş, ağrı kesici ilaç yok, anestezi yok ...
Mayıs ayındaki 14 Petrograd'daki 1915 (St. Petersburg'un adı 18 Ağustos 1914 olarak değiştirildi), Rusya İmparatorluğu'nun İçişleri Bakanlığı Tarım Bakanlığı'nda “Rusya'da Tıbbi Bitkilerin Üretiminin Geliştirilmesi” konulu bir acil durum bütünlüğü toplantısı düzenlendi.
Önceden bir kez kabul edilen temsili toplantıda: “Şu anda yaşanmakta olan kurtuluş savaşı, Rusya’nın Alman endüstrisine olan bağımlılığını, bu arada, nüfusa ilaç tedarik etmekte olduğunu” ortaya koydu.
Yine mevcut olanlar, hipnotik (afyon) haşhaş - Gelincik somniferum - yetiştiriciliğini elverişli bulmuş ve hammaddelerin el işi ve fabrika işlemesi ile çeşitli ilaçların üretimi için kendi endüstriyel tabanlarını yaratmışlardı. Bununla birlikte, yalnızca 1915'in sonunda - 1916'in başlangıcı - narkotik bitkilerle ilgili hükümet tanımlı görev olan afyon haşhaşının tam olarak gerçekleşmeye başlaması.
Bu arada, Uzak Doğu'da yaşayan girişimci insanlar (Çin diasporasının temsilcileri burada öncülük ediyorlardı), askeri malzemelerden iyi para kazanmayı umarak, 1915'in ilkbaharında etkileyici uyku hapı alanlarını ektiler. Sürprizleri ve öfkeleri neydi, 7 Haziran (Art. Art.) 1915 "Opiokom ile mücadele için tedbirler hakkında" Yönetmeliği tarafından onaylandı. Bu düzenleyici yasa, Amur Genel Valisi ve Irkutsk Genel Valisi Trans-Baykal Bölgesinde haşhaş afyon yetiştiriciliğini yasakladı. Resmen bu tıbbi bitkinin yetiştiriciliğine resmi olarak izin verilmesi planlanmıştı. Hükümet sirkülerinden sonra vizörü alan yerel polise benzer düzenleyici tutarsızlıklar, şaşkınlığa neden oldu ve sonunda şaşkınlığa neden oldu. Ne yapmak, haşhaş veya nöbetçi ortadan kaldırmak?
Aynı zamanda, ulus ötesi örgütlü suç, ülkemizde uzmanların ülkemizde ortaya çıktığı gün hakkında tartışıldığı gerçek yüzünü gösterdi. Yüzyılın okuyucularını, tarihçiler tarafından bile az tanınan, ilginç bir belgeye alışmaları için davet ediyorum. Konu ile doğrudan ilgilidir.
17 Haziran 1915, Nicholas II'nin afyon haşhaş bitkilerinin yasaklanması hakkındaki Kararnameyi onaylamasından bir hafta sonra onayladı ve Rusya İmparatorluğu İçişleri Bakanlığı İçişleri Bakanlığı Polis Departmanı Müdürü V. V.. Brun de Saint-Hippolyte ve hükümetten altı alıcı daha eşsiz bir telgraf aldı. Tam metninden, devlet arşivinden yanımda kopyaladığımdan alıntı yapıyorum:
Telgraf numarası 20. Bakanlar Konseyi Başkanı, İçişleri Bakanı, Adalet Bakanı, Savaş Bakanı, Devlet Duma Rodzyanko Başkanı ve Senatör Unterberg:
“ŞİMDİ JAPON KAMPI'NDA BİR KÜTÜPHANE YAZILMIŞTIR. SON WRAPE'DİR ve ŞİMDİ SOL PETROGRAD LAZARETİ YALANDIR. NOKTA. KALAN BİR BİRİNİN DÜNYA MAKİNESİNİ AĞACI TOHUMU AĞACI TOHUMU ATANIN ATIK FORMU ÇERÇEVE GEREKTİRMEYEN ÇİN'E KİRALIK YAZICIYA YARDIM EDİLDİ. NOKTA. AYNI POZİSYONDA, KÜTÜPHANELER VE ÇOCUKLARIN ÇOCUKLARININ BÜYÜK KADIN VE ANNAKLARI ÇALIŞAN ORDUSU SERİSİNDE. NOKTA. HUKUK 22 TOHUM MAKİNA YASAKTIR. NOKTA. REVERSE EYLEM HUKUKU YOKTUR, ancak ZORUNLU YÖNETİM MAC'İN İZLENMESİ İÇİN SİPARİŞ VERDİ. NOKTA. 17000'DAN DAHA FAZLA TARAFINDAN BİR MAKO TARAFINDAN GÖNDERİLDİ, 8000 TENING'DEN BİR POLTAVSKY BÖLGESİNİN TÜM NÜFUSUNUN KARŞILAŞTIRILMASI. NOKTA. 4 000 SAYFINDAKİ NUMARAYI AŞANAN TENANLAR AÇISINDAN KESİNLİKLE İNŞAAT YAPILMASINDA BEKLENEN BİR YAPI. NOKTA. LÜTFEN YILDA ÜRETİM KOLEKSİYONUNUN KORUNMASI VE HAZIRLANMASI LÜTFEN LÜTFEN. ESAULA SHESTAKOVA'nın eşi »15.VI.1915.
Telgraf, Çinli gangsterler tarafından üçlüsü tarafından "düzenlendi"!
İlk başta, St Petersburg yetkilileri kiracıların şartlarıyla aynı fikirdeydiler, çünkü imparatorlukta bir savaş halindeydi. Ancak durum, Başkonsolos'un Harbin’den 12.07.15’ten düzenli bir şekilde şifrelenmesiyle değişti: “... Yerel Çin makamları, bu bilgilere göre, bu yıl Amur Genel Valisi’nde geniş alanların tekrar ekildiğine dikkatimi çekiyor. haşhaş tohumu ".
Kraliyet bürokratları sorunu çözdü. Bu sorunun kararını yerel makamlara devretmişlerdir. Buna karşılık, Çin cumhuriyetçi hükümetinin makoseyalschik'in faaliyetini bastırması talebi, ABD ordusunun yönetimi aşağıdaki gibi gerçekleşti: haşhaş bitkileri tahrip edildi ve “kısır yabancılar” Rusya İmparatorluğu dışına çıkarıldı.
Gördüğümüz gibi, Rus ordusunun askeri operasyon tiyatrosu Doğu ve Batı Avrupa topraklarıyla sınırlı değildi. Derin arkada, bu durumda uyuşturucuya karşı ve bunların üretimi için savaşlar vardı.
Toplumdaki devrimci duyguların artmasına eşlik eden Rus ordusunun mücadelesine devam ederken, cephe bölümlerindeki disiplinin azalması yoğunlaştı. Bu, mevcut askeri birimlerdeki antimonarşik eğilimli siyasi partilerin hain ajitasyonuyla büyük ölçüde kolaylaştırıldı. General A.A.’nın anılarından. Brusilov, diğer yetkili askeri liderler gözlerinin önünde parçalanan düzeni gözlemlemek için ne kadar acı olduklarını görebilirler. Şubat ayındaki devrimden ve II. Nicholas’ın tahttan çıkarılmasından sonra Brusilov, “Ordudaki durum korkunçtu… ordu gerçekte yoktu ve yalnızca askerlerin itaatsiz ve savaşa uygun olmayan kalabalıkları vardı” diye yazdı.
Rus ordusu, Bolşevikler, Sosyal Devrimciler, Öğrenciler vb. Tarafından tahrip edildi mi? Hayır, öyle söylemek doğru olmaz. Evet, alkol için yapılan tercih reddedilemez. Anı literatüründe ve basında alan bağımlılığı sorunu, bunlara bireysel bağımlılık bölümlerinin açıklamaları hariç, bilimsel dergiler izlenememektedir, bu da izole olguların genellemenin fenomen ölçeğini vermesine izin vermemektedir. Örneğin, 46 için Rus Doktor No. 1915'te, askeri doktor T.F. Mantarları kaynatıp, yenen, öforiye düştüğü, şarkı söylediği, eğlendiği ve sık sık tekrarladığı acemilerle ilgili Belugu: “Yine de öleceğim. Öldüğünden emin ol. " Bu notu merak kategorisine yönlendiririm.
Ve yine de, Rus toplumunun uyuşturucusu savaş yıllarında çok enerjik olarak tırmandı. Literatürde 1914’te “Yasaklamanın” benimsenmesinin buna katkıda bulunduğuna dair bir algı var. İddiaya göre, tam da bu kararın ardından toplumun ve ordunun yoğun bir şekilde kokalaşmasına dikkat çekildi. Şüpheliyim: domuz, her yerde kir bulacak. Örneğin, Gorbaçov'un “kuru yasası” 1980'leri sırasındaki istatistiksel ölçümlerime göre, uyuşturucu bağımlılığı ve madde bağımlılığında bir artış olduğuna dair belirgin bir işaret yoktu. Taraflı gazetecilerin kızarması - evet, istatistik - hayır.
Askeri ortama gelince, pek çok asker, 1917 yılının iki devriminin kısa aylarında (herkese - darbeler) ve özellikle de İç Savaş sırasında, kokain ve morfin, eroin ve eterin etkisi altında “bobinlerden uçtu”.
Buna iyi bir örnek, Coca-Generalist Jacob Slaschov. 1917-1922’te, “beyaz” ve “kırmızı” askerler ve denizciler tarafından ilaç taşıyan eczanelerin imhası yaygınlaştı. Ancak o zaman askeri uyuşturuculara bağlılık ayrı ve bağımsız bir anlatıydı.
Ve Rusya’nın muhaliflerinin ve müttefiklerinin yabancı ordularında bizi ilgilendiren ilişkiler nasıldı?
Görgü tanıkları iddia ediyor: Birinci Dünya Savaşı'ndan sonra, özellikle morfine ve eroine bağımlı olan askerler ve subaylar, savaşın geçersizliği ile eşdeğerdi. Amerika Birleşik Devletleri ve Eski Dünya'daki psikiyatri hastanelerinde, sıradan alkoliklerden daha fazla uyuşturucu bağımlısı vardı.
Savaş sırasında öldürülmeyen, ancak uyuşturucular tarafından tahrip edilen iç karartıcı istatistikler, narkotik uyuşturucuların yabancı alan tıbbı tarafından kullanımının aşırı yoğunluğuna ilişkin küçük bir önlem almıyor. Müttefik ordular ve rakip ordular, bir sürü tıbbi ilaç kaynağını yaşıyorlardı. Aynı zamanda, daha büyük narkotik aktivitesi nedeniyle eroin, morfin ve afyondan daha sık kullanıldı. Tabii ki, alışmak daha hızlı geldi. Batıda onu "asker ilacı" olarak adlandırmaları şaşırtıcı değil.
Kokain, Avrupa'da büyük bir tiraja sahipti. Birinci Dünya Savaşı sırasında, Nazi Almanyası'nın gelecekteki Reichsmarschall'ı olan Hermann Goering (1893-1946), savaş uçaklarında başka bir uçuş için yola çıkarak isteyerek beyaz tozu soludu. Çok fazla pilot da yaptı. Yıllarca süren 30'ten sonra Goring, istilacı bir uyuşturucu bağımlısı oldu. Berchtesgaden'deki Amerikalılar tarafından tutuklanması sırasında, 20'a morfine sahip binlerce ampul bulunduğunda, bu mütevazı hisse senedi, Reichsmarschall'a ait iki büyük valizde tutuldu.
Örneğin, İngiltere’de, savaşın ikinci yılında uyuşturucuların bir listesi, yasal olarak dolaşımdan çıkarıldı, devlet tarafından yakından kontrol altına alındı ve tıbbi olmayan kullanım için yasaklandı. Diğer ülkelerde, ilaç rejimi çok zayıftı.
Radio Liberty 26 Yılın Temmuz 2010 web sitesinde Sofia Kornienko'nun “savaşın ihtiyaçları için kokain” adlı makalesini yayınladı. Bu makale, Birinci Dünya Savaşı sırasında bir kokain fabrikasının faaliyet gösterdiği Hollanda'yı anlatıyor. 1900’tan bu yana çalıştı. İlaç, İtilaf Devletlerine ve Üçlü İttifak Devletlerine satılmıştır. Sadece 1919'te, 13 ton kokain yasal olarak satıldı. Makalede ayrıca, “1912-1914 yıllarında yaklaşık 21 ton kokain ürettiği ve Birinci Dünya Savaşı sırasında yılda bir buçuk tondan fazla üretilen” Darmastadt'taki Alman şirketi Merck'e atıfta bulunuluyor.
tarih Bu, Hollandalı yazar Conny Braam'ı (Conny Braam) çıkardı. Öndeki kokainin askerlere tıbbi birimler aracılığıyla dağıtıldığını iddia ediyor. Siperlerindeki alım rahatlığı için, ilaç "Mart ayında Hızlandırılmış" olarak adlandırılan tabletler şeklinde yapıldı. Hapların yerleştirildiği tankta "Açlık hissini zayıflatır ve dayanıklılığı arttırır" yazılı bir etiket vardı. Yazar, yasallaştırılmış ilaç fabrikalarının çalışmaları sayesinde bu hale gelen yüz binlerce uyuşturucu bağımlısı askerden bahsediyor. Rus ordusunda, bu tür deneyler yapılmadı.
Sonuç nedir
Farklı kaynaklara dayanarak, İkinci Dünya Savaşı'nda Rus askerleri ve memurlarının kayıpları tespit edilebilir. 775 bin ile 1,3 milyon arasında öldürülen ve kaybolanlar. Buna göre, yaralı - 3,2 milyondan 3,8 milyona. Rus ordusunun sağlık birimlerinde daha fazla uyuşturucu ve arkada daha az uyuşturucu varsa, hiç kimse cevap vermezdi, ne kadarı alan doktorlar tarafından kurtarılabilirdi. Kuşkusuz bir şey. Ulusal ilaç endüstrisinin zayıflığı ve yetkililerin, askeri bir rakipten satın alarak ağrı kesicilere birlik sağlama umutları affedilemez.
Birinci Dünya Savaşı dört imparatorluğu yendi: Avusturya-Macaristan, Alman, Rus ve Osmanlı. Bu savaşta Rus devletinin trajik değerlendirmesini formüle eden Winston Churchill'in sözleri var: “Kader, Rusya gibi o kadar acımasız değildi. Liman göründüğünde gemisi battı. Her şey çöktüğünde zaten bir fırtınaya uğradı. Bütün fedakarlıklar çoktan yapıldı, bütün işler tamamlandı ... Zaferi zaten elinde tuttu, solucanların yediği Herod gibi canlı bir şekilde yere düştü. ”
Uyuşturucu ve uyuşturucu bağımlılığı bu sonbaharda yardımcı oldu mu? Kuşkusuz, evet, orduya değil, arka toplumda, daha kesin olarak, 1917 yılında Rusya İmparatorluğu'nun tarihsel çöküşünü kışkırtan tanınmış çevrelerinde yardım ettiler, zorladılar.
Abone olun ve en son haberler ve günün en önemli olaylarından haberdar olun.