Geçmiş[değiştir | kaynağı değiştir]
Iowa sınıfı olacak olan ilk iki gemiye 17 Mayıs 1938'de izin verildi. Bunlara sırasıyla BB-61, BB-62 gövde numaraları ve Iowa ve New Jersey isimleri verildi. Diğer iki zırhlıya, Missouri (BB-63) ve Wisconsin (BB-64) 6 Haziran 1939'da izin verildi. Görünüşe göre, dört geminin tümü de çok uzun ve başarılı hizmet kariyerlerine sahip olacaktı. Diğer gemiler, Illinois (BB-65) ve Kentucky (BB-66), 19 Temmuz 1940'ta yetkilendirildi, ancak II. Dünya Savaşı'nın sona ermesi nedeniyle inşaatları durduruldu.
Gövde Yapısı[değiştir | kaynağı değiştir]
Iowa sınıfı tasarımındaki ana hususlardan biri yüksek hızdı. Bir diğer önemli faktör, gemilerin Panama Kanalı kilitlerinden geçmesini sağlamak için genişliğin 33m ile sınırlandırılmasıydı. Bu iki noktanın dikkate alınması, çok güçlü bir itiş gücüne sahip olabilen ve iyi hidrodinamik performansa sahip çok uzun ve ince bir gövde ile sonuçlandı.
Zırh[değiştir | kaynağı değiştir]
Savaş gemisinin zırh düzeni, esasen daha önceki Güney Dakota sınıfı gemilere uygulanan başarılı çözümlerin bir tekrarıydı. Citadel, 16.460 ve 27.432 m arasındaki mesafelerde 16”/45 mermilerden gelen isabetlere dayanacak şekilde tasarlanmıştır. Zırh türleri şunları içeriyordu: A tipi (yüzle sertleştirilmiş zırh); B tipi (homojen zırh); ve STS (Özel İşlem Çeliği, homojen yüksek dirençli yapı çeliği).
Makine[değiştir | kaynağı değiştir]
Tasarlanan 33 knotluk maksimum hıza ulaşmak için Iowa'ya olağanüstü güçlü makinelerin takılması gerekiyordu. Toplam çıktısı 212.000 beygir gücüne eşitti, dört şaft ve dört pervane kullanıyordu.
Ana Silahlar[değiştir | kaynağı değiştir]
Iowa, yeni zırhlı sınıfı için özel olarak tasarlanmış dokuz adet 16”/50 (40,6 cm) Mk7 top taşıyordu. Silahlar üç adet üç silahlı tarete yerleştirildi. Silahlar, taretin en üst seviyesine, zırhlı tüfek yuvasına yerleştirildi. Mk4 Welin tipi bir kama bloğuna sahiptiler. Her tabanca için ayrı mermi ve barut vinçleri sağlandı. Mermiler, bir beşikte döndürüldükleri ve çarpıldıkları yere dikey olarak taşındı. Toz torbaları yatay olarak taşındı (ilgili 100 KM elektrik motorları tarafından tahrik edilen vinçler), daha sonra yandan yayma tepsisine yuvarlandı ve sıkıştırıldı. Yükleme açısı +5 dereceydi. Elektrohidrolik tokmaklar, 60KM elektrik motorları tarafından tahrik edildi.