En tehlikeli bulaşıcı hastalıklar sağlıklarına aldırış etmeyenleri bekler. Beyin ve omurilik zarlarının iltihaplanması olan çoğu hasta sadece menenjitin nasıl bulaşdığını bilmiyor, aynı zamanda bu hastalığın enfeksiyon değil, hipoterminin sonucu olduğundan da emindiler.
Zor bir patolojik süreçten kaçınmak için, hastalığın bulaşma ve gelişiminin nasıl gerçekleştiğini ve bunun önleme kurallarına uyduğunu anlamak gerekir.
Malzeme İçeriği:
Çocuklarda ve yetişkinlerde enfeksiyon bulaşma yolları
İnsan beyni derhal üç kabukla korunur - sert, araknoid ve yumuşak. Patojenler veya viral partiküller vücuda girdiğinde, enfeksiyon kan dolaşımına girer ve beyin de dahil olmak üzere tüm dokulara yayılır.
Beyine ulaştıktan sonra patojenler bir engel koruyucu zarla karşılaşır, onları etkiler ve aktif olarak çoğalmaya başlar. Mikropların yaşam süreçleri tıpta menenjit denilen iltihaplara neden olur.
Virüsler, bakteriler, mantarlar veya paraziter hücrelerden kaynaklanabilir. Buna göre, enfeksiyonla enfeksiyonun farklı yolları vardır:
- Havadaki. Enfekte olan insanlar sık sık hapşırır ve öksürür, etraflarında birçok patojenik mikroorganizma yayarlar.Havadaki damlacıklar ile enfekte olmak için, burun ve ağzı kaplayan bir maske olmadan hasta bir kişinin yakınında olmak yeterlidir;
- pim. Bazı menenjit patojenleri, enfekte bir kişinin biyolojik ortamına veya mukoza zarının yüzeyine salınabilir. Bu gibi durumlarda, enfeksiyonun bulaşması patojenin bulunduğu alanlarla temas halinde meydana gelir. Bu bir el sıkışma, öpücük, kucaklaşma veya hijyen öğeleri, kişisel eşyalar, oyuncaklar, ev aletleri;
- fekal-oral. Menenjit ile enfeksiyonun en yaygın mekanizmalarından biri, patojenin vücuda girdiği ve ayrıca eller, yemek, su yoluyla kontaminasyon. Enfeksiyon, yıkanmamış sebze ve meyveler yerken, göletlerde su yutulduğunda veya doğrulanmamış kaynaklardan bilinçli sıvı alındığında meydana gelir. Kirli eller aynı zamanda virüslerin girmesinin olası yollarından biri olarak kabul edilir;
- bulaşabilen. Bir aracının katılımını sağlar - bir böcek enfeksiyonu taşıyıcısı;
- transplasental - yani, fetüsün hamilelik sırasında veya doğum sırasında anneden gelen enfeksiyon tarafından enfekte edildiği menenjit ile intrauterin enfeksiyon yolu.
Vücuda nüfuz ettikten sonra menenjitin etken maddeleri kan ve lenf içerisine girerek tüm doku ve organlara taşınma imkânı elde eder.
Üreme ve hayati aktivite için elverişli koşulların yokluğunda, bazı enfeksiyon patojenleri gizli olabilir. Bu tür patojenler, hiçbir şey göstermeden vücutta uzun süre kalabilir ve bağışıklık sisteminin işlevselliğinde bir azalma ile aylar hatta yıllar sonra aktif hale gelebilir.
Patojen tipine göre hastalığın sınıflandırılması
Menenjit, menenleri etkileyen patojen tipine göre sınıflandırılır. Hastalığın etiyolojisi aşağıdaki lezyon tipleri ile belirlenir:
- Bakteriyel. Patojenler - pnömokok, tüberküloz mikobakteri, meningokok, hemofilik basil;
- virüstür. Patojenler - enterovirüsler, insan herpes virüsü, lenfositik koriomenerit virüsü;
- mantar. Etken ajanlar kriptokok, kandida, koksidi;
- protozoon. Etken ajanlar, toksoplazma, sıtma plasmodium, amiptir.
Bakteriyel bir lezyon, pürülan bir enflamatuar süreç ile karakterize edilir ve buna nötrofilik pleositoz eşlik eder. Diğer tüm patojen tipleri serebrospinal sıvıda lenfosit sayısının arttığı seröz menenjite neden olur.
İlk belirtilerden bir hastalığı tanıma
Farklı hastalık tiplerine sahip hastalığın ilk belirtileri değişebilir.
Akut patoloji formları meningokok, sekonder pürülan ve viral menenjitlerin karakteristiğidir. Birden ateşi şiddetli titreme ve titreme şeklinde belirir, ardından sıcaklık keskin bir şekilde artar ve dayanılmaz bir baş ağrısı ortaya çıkar.
Tüberküloz, protozoal ve seröz menenjit ile hastalık, kendini iyi hissetme ve iştahsızlıkta hafif bir bozulma ile başlayarak yavaş yavaş kendini gösterir. Patoloji geliştikçe, semptomların şiddeti de, semptomlar akut fazın başlangıcında zirveye çıkana kadar artar.
Bununla birlikte, herhangi bir etiyolojideki enfeksiyöz menenjit, sadece bu hastalık için karakteristik işaretlerle tanınabilir:
- geleneksel araçların yardımıyla aşağı çekmek zor olan yüksek sıcaklık;
- analjezik rahatlamaya müsait olmayan ciddi baş ağrıları;
- çift görme, ışığa duyarlılık;
- iştahsızlıkta mide bulantısı ve kusma;
- oksipital kaslar esnekliklerini yitirir ve sertleşir, çünkü kafa atılmış durumda durur. Boyunu düzleştirmek çok zorlaşır;
- boynu bükmeye ve başınızı ileri doğru hareket ettirmeye çalışırken bacak dizde bükülür;
- eğer bacağını kaldırırsan, dizinden bükmek imkansız hale gelir;
- deriye bastığınızda bile rengi parlaklık kaybetmeyen döküntülerin görünümü;
- bebeklerde - fontanel şişmesi.
Tüm bu bulgular meningeal sendromun varlığını gösterir - bulaşıcı menenjitin olası gelişimi hakkında endişe verici bir sinyal. Hasta yatağa koyulur, ışığı kısar, maksimum rahatlık sağlar ve derhal doktora başvurur.
Belirtileri ve klinik sunum
Her menenjit tipinin kendine özgü gelişim özellikleri, klinik belirtileri ve doku hasarının niteliği vardır.
Bakteriyel menenjit
Yetişkinlerde, hastalık, sıcaklığın ve şiddetli baş ağrısının keskin bir şekilde artması üzerine tekrarlayan kusma ile ilk kez sahneye çıkar. İlk gün, erimatoz veya kızamık benzeri bir karakter döküntüsü belirir.
Nazofarinksin arka duvarı şişer, foliküllerin doku yapıları belirgin şekilde artar.
Bilinç, deliryum, kramplar, göz kaslarının felci, doku nekrozu, kraniyal sinir hasarları ve şaşılıkta karartma, ciddi patoloji biçimlerine eşlik eder. Meningokok menenjit negatifleşirse, hasta bilincini geri kazanmadan ölebilir.
Hastalığın olumlu seyri ile, bir hafta içinde iyileşme ve tam iyileşme - bir buçuk ay içinde meydana gelir.
Bebeklerde, bakteriyel menenjit gelişimi yavaş yavaş meydana gelir.
Sekonder bakteriyel menenjit, pürülan bir formda kendini gösterir ve akut bir seyir ile karakterize edilir. Bu belirgin meningeal sendromu eşlik eder.
Seröz menenjit
Çoğu durumda, üç ila altı yaş arası çocuklarda seröz menenjit görülür. Yetişkinler ve okul çocukları daha az sıkıntı çekiyor.
Patolojinin akut fazından önce hastalığın ilk semptomlarının ortaya çıkabileceği iki haftalık prodromal dönem izlenir - sıcaklıkta, sağlık kaybında ve iştahsızlıkta hafif bir artış.
Prodromal periyodun sonunda, hastalık meningeal sendromunun tüm bileşenleri ile karakterize olan akut bir şekli alır.
Tüberküloz menenjit
Meningeal semptomlar, refahta genel bir bozulmanın ilk semptomlarından iki hafta sonra ortaya çıkar. Klinik tabloyu güçlendirmek kademeli olarak gerçekleşir. Nöbetler ve bilinç kaybı eşlik edebilir.
Viral menenjit
Her zaman derhal inkübasyon süresinin iki gün önce gelen akut formu ile başlar. Zehirlenme ve meningeal sendrom belirtileri hastalığın ilk gününde görülür. Buna ek olarak, viral enfeksiyonların karakteristik belirtileri gözlenir - burun akıntısı, öksürük ve boğaz ağrısı.
Sıcaklığın normalleşmesi ve iyiliğin artması dört gün sonra gerçekleşir. Tam iyileşme süresi virüs tipine bağlıdır ve iki hafta ile birkaç ay arasında değişebilir.
Fungal menenjit
Bu yavaş yavaş kronik hale gelen bir subakut formu ile başlar. Hastaya uyuşukluk, uyuşukluk, endişe ve bozuk bilinç eşlik eder. Çoğu durumda, düşük bir sıcaklık gözlenir. Meningeal sendromu hafif veya tamamen yoktur.
Ciddi mantar menenjit formları, beyin ödemine neden olur ve koma ve ölüme neden olabilir.
Protozoal menenjit
Menenjitin nadir görülen formlarından biri. Protozoan menenjit gelişimi, vücutta inaktif bir durumda olan patojenin bağışıklık ve aktivasyonundaki bir düşüşün arka planında ortaya çıkar.
Başlıca semptomlar şiddetli meningeal sendrom, kas ağrısı, genişlemiş lenf bezleri, eklem ağrısı, periyodik titreme, retina iltihabı, koroid ve irisdir.
Teşhis önlemleri
Menenjit, teşhisi ve tedavisi bir nöroloğun sorumluluğunda olan hastalıkları ifade eder.
Hastalığın ilk tespiti, hastanın fizik muayenesine ve meningeal semptomların varlığına dayanır. Teşhisi doğrulamak için, bir kişinin lomber ponksiyonu ve PCR'ın biyolojik ortamında patojenin varlığını belirlemek için yöntemler kullanılır.
Doktorlar, hastanın kanı, dışkısı ve idrarının laboratuvar testleri yoluyla ek tanı bilgileri elde eder.
Kanın homojen bileşimindeki çeşitli değişiklikler, belirli bir hastalık tipinin işareti olarak kabul edilir:
- lenfositlerin baskınlığı, glukoz seviyelerinde bir düşüş - seröz bir viral veya mantar enfeksiyonu;
- nötrofillerin baskınlığı, tamamen yoksunluğa kadar protein azalması, pürülan bakteriyel hastalık;
- Bir tüberküloz formu - protein ve lenfositlerin sayısında bir artış, lökositoz.
Nörologlar, ne tip bir patojenin meninglerin iltihabına neden olduğunu mümkün olduğunca doğru bir şekilde belirlemek için, nörologlar tüm çalışmaların özelliklerini analiz eder ve karşılaştırır.
Beyin omurilik sıvısının durumunu belirten göstergelere - renk ve şeffaflık, basınç seviyesi, delinme sırasındaki kaçak oranı ve ayrıca sitoz verileri - özellikle dikkat edilir.
Farklılaşma gerekliyse, ek tanı testleri verilir - CT, MRI.
Önleyici tedbirler
Menenjit gelişimini önleyen koruyucu önlemler, vücudun genel olarak güçlendirilmesi ve tetikleyici faktörlerin ortadan kaldırılmasıdır.
Menenjitin etkili bir şekilde önlenmesi aşağıdaki önlemleri içerir:
- su tedavileri ve spor ile temperleme;
- gelişimini tetikleyen patojenlere veya patojenlere karşı aşılama;
- hijyen kurallarına uymak;
- enfekte olmuş insanlarla temastan kaçının;
- havuzlarda yüzmekten kaçınmak;
- sağlığınıza dikkat edin, tüm enflamatuar süreçler için zamanında tedavi sağlayın;
- immünomodülatör ilaçları almak;
- Sağlıklı bir diyet ve yaşam tarzı düzenlemek.
Enfeksiyöz patolojiler vücutlarının durumu hakkında dikkatsiz olanları bekler. Sağlığı geliştirme, sadece hastalıksız yaşam için değil, aynı zamanda uzun ömür için de basit bir yoldur.