SHIPWRECK avcıları, 169 yıl önce bir fırtınada kaybolan bir gemiden 16 milyon sterlin değerinde altın kurtarmayı umuyor.
Nadir 19. yüzyıl viskisi ve altın madeni paralarla dolu The Westmoreland’ın paslı kalıntıları, bir asırdan fazla bir süredir keşfedilmedi.
17 Aralık 1854’te Michigan Gölü’nün derinliklerine battı ve trajik bir şekilde 17 ruhu da beraberinde götürdü.
Platte Bay sularının 180 fit altındaki batığın yeri, 156 yıl sonra ancak 2010 yılında keşfedildi.
Hazinelerle dolu olmasına rağmen, izinsiz olarak Great Lakes enkazlarından eserlerin kurtarılması yasaktır.
Ancak batık avcısı Ross Richardson’a göre, Westmoreland’daki ganimetleri kurtarmak için görüşmeler sürüyor.
Gemiyi inanılmaz bir şekilde takip ettikten sonra, “su altı müzesine” dalmak için çaresizdi.
Enkaz uzmanı, Westmoreland’ın tarihi ve parasal değeri olan “mükemmel şekilde korunmuş eserler” ile dolu olduğunu söyledi.
Ross şöyle açıkladı: “Viski fıçılarını ve muhtemelen diğer eserleri kurtarmak için bir kurtarma operasyonunu tartışmanın başlangıç aşamasındayız.
“Westmoreland, 1850’lerden kalma mükemmel şekilde korunmuş kalıntılarla dolu bir su altı müzesidir ve onları halka sergilemek için saklamak değerli bir amaç olacaktır.
“Gezegendeki 1850’lerden kalma en sağlam ve en iyi korunmuş gemi enkazlarından biri.”
Bölgesel bir içki fabrikasının değerli viski fıçılarını tatmak ve satmak için kurtarmakla “son derece ilgilendiğini” ima etti.
Ross, “Mısırın genetik yapısı 1854’te çok farklıydı ve bugünün mısırından farklı bir tada sahip olabilir” diye ekledi.
Dalgıç Chris Roxburgh tarafından çekilen gemi enkazının ürkütücü sualtı görüntüleri, suyun dibinde dik duran çürüyen Westmoreland’ı tasvir ediyor.
Geminin her iki yanında uzanan ikonik “hogging kemerlerinden” anında tanınabilir.
Ürkütücü enstantaneler, geminin 150 yılı aşkın bir süredir buzlu suda deniz dibinde tutsak olmasına rağmen büyük ölçüde bozulmamış olduğunu gösteriyor.
Ross, enkazı ancak “yaklaşık on yıllık araştırmadan” sonra bulabildiğini ve kendisini en son sonar teknolojisiyle donattığını söyledi.
“Westmoreland’ın battığı bölge, Michigan Gölü’nün dibinin çoğu gibi düz ve pürüzsüz değildi.
“Su altı kum tepeleri ve kayalıklarla doluydu, bu da erken arama çalışmalarını çok zorlaştırıyordu.
“2008 civarında, yandan taramalı sonar teknolojisinde bir atılım oldu ve uygun fiyatlı ve yetenekli bir sonar ünitesi halka sunuldu.
“Bu teknolojiyi erken benimseyenlerdendim ve Westmoreland’ın battığı bölgeyi aramak için mükemmel.
“Birçok araştırmacı doğru alandaydı, ancak iş için doğru araçlardan yoksundu.”
Westmoreland, ne yazık ki batmadan önce Mackinac Adası’na bağlıydı – askerlere kış erzaklarının yanı sıra 280 varil viski tedarik ediyordu.
Ross, “Gelmemesi ordu için hayatı çok zorlaştırdı” dedi.
Geminin mürettebatı, Huron Gölü ile Michigan Gölü’nün buluşma noktasını gözetleyen bir kaleye gidiyordu.
Altın madeni para istifinin, şimdi 16 milyon sterline kadar çıkabilen, birliğin maaş paketi olabileceği düşünülüyor.
Ross, çifte kartal parçalarının madeni para koleksiyoncularının ilgisini çekeceğinden ve müzayededen bir servet kazanabileceğinden şüpheleniyor.
Altınları eritip satsaydık yaklaşık bir milyon dolar ederdi.
“Gerçek değer, bugün gerçekçi bir şekilde 20 milyon dolardan fazla olabilecek bu madeni paraların nümismatik değeridir.”
Kurtarma operasyonu viskiyi geri almaya odaklanacaktı – ama bu kolay bir başarı olmayacak.
Batığın zorlu konumu, avcıların içerideki en iyi rotayı belirlemeye çalışırken başlarını kaşımasına neden oldu.
Ross, “Gemiye bağlı halat veya şamandıra olmadığı ve neredeyse 200 fit derinliğinde olduğu için zor bir dalış.
“Su sıcaklığı 34F’de (1C) dondurucu soğuktu. Altın ve viski enkazda, ambarda veya kabinlerde daha derinde.
“Ve güverte kısmen çöktü, bu yüzden geminin derinliklerine inmek zor.”
Ancak Westmoreland’ın hazinelerinin bir gün yeniden su yüzüne çıkacağına dair umudunu hâlâ koruyor.
Batık meraklısı ekledi: “Sonunda evet. Ama bunu gerçekleştirmekten çok uzaktayız, belki on yıllarca.”
“Westmoreland’ın sırlarını bizimle paylaşıp paylaşmayacağını sadece zaman gösterecek.”
Geminin fırtınayla mücadelesi 17 cana mal olsa da aynı sayıda insan olaydan sağ kurtuldu.
Karaya çıkanların en yakın kasabaya yaklaşık 40 millik bir yürüyüşle karşı karşıya kaldıkları bildirildi.
Ross, The Search for the Westmoreland adlı kitabında enkazı bulma arayışını ayrıntılarıyla anlatıyor.