Son zamanlarda 1960’larda Amerika hakkında çok şey yazdım. ve sivil haklara yönelik tepkilerin modern Cumhuriyetçi Parti’nin silah kontrolü ve kürtaj yasakları konusundaki katı tutumlarının önünü açması. Ancak Demokrat Parti içinde bu sismik değişimin gerçekleşmesini sağlayan ne olduğuna bakmak için fazla zaman harcamadım. Bu hafta, tatil okumalarından oluşan dev bir yığınla bunu düzeltiyorum:
-
“Irkların Yeniden Düzenlenmesi: Amerikan Liberalizminin Dönüşümü, 1932–1965Eric Schickler, Demokratların medeni hakları benimsemesinin, yaygın olarak algılandığı gibi, 1960’larda meydana gelen yukarıdan aşağıya bir elit projesi değil, daha çok aşağıdan yukarıya bir baskı kampanyası olduğunu öne sürüyor. seçmenler, özellikle kuzey eyaletlerinin endüstriyel işçi sendikaları, partiye medeni haklar davasını benimsemesi için baskı yaptı.
-
Bunun neden olduğunu anlamak için, Büyük Göç’ü, Siyah Amerikalıların Güney’den kuzey şehirlerine kitlesel göçünü anlamak çok önemlidir. Sendika hareketi ve Demokrat Parti için önemli bir seçim bölgesi haline geldiler ve bir sivil haklar platformunun benimsenmesi için tabandan baskı oluşturdular. O dönemi daha iyi anlamak için Isabel Wilkerson’ın Pulitzer Ödüllü eserine geri dönüyorum.Diğer Güneşlerin Sıcaklığı: Amerika’nın Büyük Göçünün Destansı Hikayesi”
-
Tarihsel çerçevemi genişletmek için “Kazanmak için Ne Gerekiyordu: Demokrat Parti TarihiAndrew Jackson’dan Joe Biden’a kadar parti tarihinin izini süren ve partinin modern kentsel kozmopolitlik çağının bir analizini içeren Michael Kazin tarafından yazılmıştır.
-
Ve geriye dönük bir pop kültürü meta çerçevesi için, Aaron Sorkin’in bir grup Vietnam Savaşı karşıtı protestocunun 1968’deki duruşmasını dramatize ettiği ve AO Scott’ın Times incelemesinde “Çok Özel” olarak tanımladığı “The Trial of the Chicago 7”yi de izledim. ‘Sarhoş Tarih’in Ayık Bölümü.” Bir gün, Sorkin’in Amerikan liberalizminin kör noktalarını haritalayan çalışması hakkında yıllardır kafamda dolaşan makaleyi yazacağım. Bu gün o gün değil.
Bu yaz sizi neşelendiren kitaplar
Kaliforniya, Oakland’da bir okuyucu olan Kate Godfrey, “Joan iyiWeike Wang’ın yazdığı:
Orada yerel kütüphanenin rafındaydı. Emekli bir grafik tasarımcıyım. Kapağı sevdim. Metinle ilgili hiçbir beklentim yok. İçinde hayatın ve ailenin anlamını sorgulayan kendini işine adamış bir tıp uzmanı hakkında bir hikaye vardı. Kendine ve başkalarına sadakat hakkında harika bir yürek burkan hikaye.
Auburn, California’da bir okuyucu olan Christina Arrostuto, “New York, New York, New York: Başarı, Aşırılık ve Dönüşümün Dört YılıThomas Dyja’nın yazdığı:
Sevgili şehrim hakkında daha çok şey öğrenmeyi umuyordum. Beklemediğim şey, bebek patlaması hayatım boyunca sadece New York’u değil, bir bütün olarak ABD’yi süpüren sosyal, politik, ekonomik ve hümanist güçlerin kapsamlı ama özlü, ikna edici ve anlayışlı bir anlatımıydı. Bay Dyja, mevcut tüm sevinçlerimizi ve sıkıntılarımızı keskin bir şekilde rahatlatan antropolojik bir mozaik hazırladı. Satır aralarında, hem toplumumuzu iyileştirmeye yönelik ilerleme eğilimi gösteren yollarda devam etmek hem de göz korkutucu olsa da, bu kadar çok acıya neden olan konularda rotayı değiştirmek için bir yol haritası görebiliyordum.
Ne okuyorsun?
Bana okuduklarınızı anlatmak için yazan herkese teşekkür ederim. Lütfen gönderiler gelmeye devam etsin!
Vahiy ne kadar önemsiz görünürse görünsün, okuduğunuz (veya izlediğiniz veya dinlediğiniz) bir konuda yanıldığınızı fark etmenizi sağlayan şeyleri duymak istiyorum. Bana ne olduğunu ve fikrini nasıl değiştirdiğini söyle.
Kaynak : https://www.nytimes.com/2022/08/05/world/interpreter-what-im-reading.html