İtalya Bayrağı Anlamı ve Tarihi
1796 yılında napolyon bonapart’ın İtalya’nın kuzeyini işgal etmesinden sonra Fransız bayrağından esinlenerek bir bayrak tasarlandı. Beyaz, kırmızı ve yeşil renklerden oluşan ilk bayrağı 7 ocak 1797’de resmi olarak kabul edildi. Yatay olarak yukarıdan aşağıya kırmızı, beyaz ve yeşil renklerden oluşan bu bayrağın ortasında Silah simgeleri ile süslenmiş bir kupa ve İtalya’nın eyaletlerini sembolize eden 4 ok vardır. 1802 yılında İtalya cumhuriyeti ilan edildi. Bu cumhuriyetin bayrağı iç içe geçmiş eş kenar karelerden oluşuyordu.
En dışta kırmızı, içinde beyaz ve en iç ise yeşil renkli kare yer alıyordu. Napolyon’un İtalya’yı fethi ve kendini ilk Fransız imparatoru ilan ederek ilk taç giymesinin ardından Fransa cumhuriyetten krallığa döndü. Bu defa bayrakta değişikliğe gidilerek Kırmızı dikdörtgen zemin üzerinde, beyaz ve yeşil renkli kareler konulmuş ancak en içteki yeşil karenin ortasına altın renkli bir kartal konulmuştur. Bu bayrak 1814 tarihine kadar kullanılmıştır. 1847’de yazılmış İtalya’nın kardeşleri adlı şiir İtalyan milli marşı olarak kabul edilir.
Parçalanmış olarak geçen uzun yıllardan sonra İtalya krallığı 1861 yılında kral 2’inci victor emmanuel hükümdarlığı altında birleşti. Ve 1870 yılında Roma İtalya’nın başkenti seçildi. Bu tarihten sonra İtalya bayrağı daha önceki bayraklar gibi yeşil, beyaz ve kırmızı renklerini korudu ancak bu defa bayrağın ortasına Sicilya ve Napoli krallıklarının ortak arması eklendi. Birinci dünya savaşına katılan İtalya 2’inci dünya savaşına da ise Faşist lider benito mussolini komutasında girdi. Ancak bu dönemlerde bayraklarda her hangi bir değişiklik yapılmadı. 1 ocak 1948 tarihinde İtalyan anayasasının yürürlüğe girmesi ile İtalyan sosyalist cumhuriyeti olan devletin adı değiştirilerek İtalyan Cumhuriyeti olur. Bu anayasanın 12’inci maddesince İtalya cumhuriyeti bayrağının şekli aynı boyutta olan yeşil, beyaz ve kırmızı olarak değiştirilir. Bu bayrak o günden bu güne hiç değişmeden Roma semalarında dalgalanmaktadır.