Bir gün boyunca söylediklerinizi düşünürseniz, “açım” kelimesi muhtemelen birçok kez listede olur. Yemek yeme hakkında ne kadar sık düşündüğünüzü fark ettikten sonra, aslında neden bu kadar çok yemeğe odaklandığınızı merak edebilirsiniz. Hormonlar ve sinir sistemi, açlık ve yeme alışkanlıklarını düzenler. Fakat aslında yemek istemediğimizde bile, yemek istediğimizi nasıl tanıyoruz?
Hedonik Açlık
Avustralya, Macquarie Üniversitesi psikoloji profesörü Richard Stevenson, açlık ve dolgunluk duygularının, depresyon, kaygı ve yeme bozuklukları gibi genetik ve psikolojik farklılıklar da dâhil olmak üzere sayısız faktörden etkilendiğini gösteren bir araştırma yaptı. Stevenson, açlığın hiçbir şekilde evrensel olarak tanımlanabilen bir sansasyon olmadığını söylüyor. “Doyum aksine, açlık çok çeşitlidir, insanlar arasında tutarlı bir sansasyon değildir ve vurgulanan his açlıkla karıştırılabilir.”
Gerçekten, ifadeler insanların baş ağrısı, halsizlik, ağız sulanması ve diğer gastroca ilgili olmayan duyumları, açlık belirtileri olarak işaret ettiğinin gösteriyor. O halde gerçekten büyük bir faktör var; çevremiz, bizi aç olduğumuza ya da olmadığımıza değil, yemek yeme düşüncesine kolayca ikna edebiliyor. Bu nedenle gıda reklamları çok iyi çalışıyor ve bu sadece iştahı değil, aslında ne kadar yiyecek tükettiğimizi de etkiliyor. Buna ‘hedonik açlık’ deniyor.
Gerçekten aç olup olmadığına karar vermenin hilesi nedir? İhtiyacınız olmayan bir yemeği reddetmek için bilimsel bir yöntem var mı? Tek kelimeyle, “hayır” diyor Stevenson. “Biyolojik makinelerimizin çoğu, yiyeceği gördüğümüzde ya da yiyeceklerini hatırlatan şeyleri yememiz için hazırlanır.”
Enerji kaynakları aramak için çok zaman harcamak zorunda kalan eski atalarımız için bu müthişti. Ancak yemekten hemen sonra büyük bir atıştırmalık vücuda yayıldığında bizi dezavantaja bırakabilir.