Bir an hatırlıyorum. Işıklar kapalı, yanımda sevdiğim biri, televizyonun mavi ışığında oturuyoruz. Hareket edip arada değişen görüntülere bakıyoruz, sesi sonuna kadar kısmışız.
Yanımdakinin kim olduğuna dair en ufak bir fikrim bile yok. Gerçekten silinmiş.
Sadece şunu hatırlıyorum, ikimiz de konuşmuyorduk ve çok huzurlu bir andı.
Ve şu an ben gerçekten hakkında zerre bir şey hatırlamadığım o anı çok özlüyorum.