Hayatın erken dönemlerinde zaman farklı işler. Bu ince roman, 20 yıl içinde noktaları kapsar, ancak anaokulu ve yetişkinlik arasındaki dönemdir, önemli bir süre. “Bunca yıldan sonra burada birlikte oturuyor olmamız,” diye hayrete düşebilir veya şaşıracaksınız. Sonra tekrar: 20 yıl nedir? Ama Ellis bunu henüz bilmiyor. “Ellis” büyük duygular hakkında bir kitap, ancak zaman eğrisinin öznel olarak devasa ve nesnel olarak yönetilebilir olması gibi, duygusal dalgalanmalar da susturuluyor. Kendilerini empoze etmezler. Bununla daha fazla ilgilenebilirsiniz. Ayrıca daha da rahatsız edici görünüyorlar.
1994 yılında doğup Verona ve Dresden’de büyüyen Selene Mariani, baş karakteriyle yaşını ve geçmişini büyük ölçüde paylaşıyor. Farklı bir şekilde yazıldığından Alice (Harikalar Diyarında değil) olan Ellis, iki dil ve dramatik olarak farklı olmayan iki dünya arasında genç bir kadındır, ancak yine de rahatsız edici olabilir. Ellis iki dilli olmanın cazibesini ve zorluklarını görüyor. Aynalı salonda olduğu gibi, Ellis her zaman başkalarının onu nasıl gördüğünü ve Almanya ve İtalya’yı nasıl gördüğünü görür. Düşündükleri gibi: “tipik olarak İtalyan”. Ya da dedikleri gibi: “sizin insanlarınız”.
“Ellis”: alıngan ama duygusal değil
Genç yetişkin şimdi İtalya’da tatil yapıyor, eski arkadaşı Grace onunla birlikte geldi. Selene Mariani, günümüzden ve geçmişten kısa sahneleri minyatür bölümlerde anlatıyor – onları hassas bir şekilde anlatıyor ama duygusal değil, doğruluk için çabalıyor.
Tüm bunlarla birlikte, yavaş yavaş olan bitenin özüne yaklaşırsınız. Çünkü zaman içinde küçük sıçramalar ve durum değişiklikleri ile dolambaçlı bölümler, Ellis’in Grace ile ilişkisine yol açar. Birçok kızın kurduğu ve daha sonra daha iyi ayrıldığı arkadaşlıklardan biri. Degradenin olduğu dostluklar. İçinde zehir var, güç, kıskançlık, küskünlük karışımı. Ellis garip bir durumda, ama Mariani yansımayı bize bırakıyor. Birinci şahıs anlatıcı, Ellis’in açıklanmayan bir memnuniyetle not ettiği, İtalyanca öğretmenin Grace’i övmesine sinirlenir, R’yi asla yuvarlamayı öğrenemez.
Ama mesele şu ki Ellis Grace’e aşık olabilir. Belli ki Selene Mariani, geleneksel nedenlerden dolayı böyle bir isteksizlikle bunu ima etmiyor, çünkü Ellis’in kendisi bundan emin değil. Bir yatakta uyurken biraz daha yaklaşır: “‘Neden kendini bu kadar yayıyorsun?’ Sanki yoluma çıkan bir nesneymiş gibi vücudumu işaret ediyor.” Bu belki de çekirdeğin özüdür: yakınlığı ve mesafeyi, uyumu (Ellis’in özel gücüne inanıyor) keşfetmek ve yaşamın bir parçası olarak kendine güvenmek. büyümek. Büyük bir problem, genellikle üstesinden gelinebilecek bir problem.
Yazarın ne terapötik ne de saldırgan bir şekilde kendi kendine kurmaca olmayan romanında inşa ettiği, hayır, işlemeli cümleler ve durumlar, Ellis’i kendi özeni ve hassasiyetiymiş gibi etkiler. Mariani anlatmak istediği şey için güzel bir biçim bulur.
Selene Mariani: Ellis. Roman. Wallstein, Göttingen 2022. 148 sayfa, 20 Euro.