BACKGROUND: This present study was designed to evaluate the effect of restrictions on fracture admission to a Level-1 tertiary trauma hospital between COVID-19 pandemic and pre-pandemic restriction time intervals that included groups of younger than <20-years-old, 20–65-years-old, and older than aged >65-years-old.
METHODS: Patients who were hospitalized and treated for orthopedic treatment between 10 March and 1 June during the pandemic period were retrospectively analyzed. Control group consisted of patients admitted to the hospital in the same time interval in 2019. The patients were divided into three groups, under 20 years of age, between 20 and 65 years of age, and over 65 years of age. The patients’ data included age, gender, trauma mechanism, fracture type, and any COVID-19 radiological or clinical symptoms.
RESULTS: The number of patients >65-years-old admitted to the orthopedic trauma center was high at pandemic intervals compared to pre-pandemic time. When the groups were compared for patients of 20–65-years-old; there was a significant difference for the fracture type (p<0.05). Lower extremity fractures were high at pre-pandemic group, whereas multiple traumas were high at pandemic group. For sub-group 20–65 ages, low-energy traumas were higher at pre-pandemic group, whereas high-energy traumas were more frequent at the pandemic group.
CONCLUSION: We observed a decrease in fracture admission to orthopedic trauma centers during COVID-19 pandemic for subgroups of <20-years-old and 20–65-years-old ages, whereas there was a significant increase for >65-years-old age, most of them related to the osteoporotic hip fractures. So that older age group should be encouraged to mobilize at home and have permission to walk and make physical activity to avoid osteoporosis for a limited time daily.
AMAÇ: Bu çalışmanın amacı, birinci düzey üçüncü basamak travma hastanesinde 20 yaş altı, 20–65 yaş ve 65 yaş üstü hasta grupları için kısıtlamaların, COVID-19 pandemisi ve pandemi öncesi dönem arasındaki kırık başvurusu üzerindeki etkisini değerlendirmek amacıyla tasarlanmıştır.
GEREÇ VE YÖNTEM: Pandemi döneminde 10 Mart–1 Haziran tarihleri arasında ortopedik tedavi için hastaneye kaldırılan ve tedavi edilen hastalar geriye dönük olarak incelendi. Kontrol grubu, 2019 yılında aynı zaman aralığında hastaneye başvuran hastalardan oluşturuldu. Hastalar 20 yaş altı, 20–65 yaş ve 65 yaş üstü olmak üzere üç gruba ayrıldı. Hastaların verileri yaş, cinsiyet, travma mekanizması, kırık tipi, herhangi bir COVID-19 radyolojik veya klinik semptomu içeriyordu.
BULGULAR: Ortopedik travma merkezine başvuran 65 yaş üstü hasta sayısı pandemik aralıkta pre-pandemi zamanına göre yüksekti. Gruplar 20–65 yaş grubu hastalarla karşılaştırıldığında; kırık tipi açısından anlamlı fark vardı (p<0.05). Pandemi öncesi grupta alt ekstremite kırıkları yüksek, pandemik grupta ise çoklu travmalar yüksekti. 20–65 yaş alt gruplarında düşük enerjili travmalar pandemi öncesi grupta daha yüksek, yüksek enerjili travmalar pandemi grubunda daha sıktı.
TARTIŞMA: COVID-19 pandemisi sırasında ortopedik travma merkezlerine kırık başvurusunda 20 yaş altı ve 20–65 yaş alt gruplarında azalma, 65 yaş ve üzeri için önemli bir artış görülürken, çoğu osteoporotik kalça kırıkları ile ilişkilidir. Bu nedenle ileri yaş grubu, osteoporozdan kaçınmak için her gün sınırlı bir süre için evde harekete geçmeye ve yürüme ve fiziksel aktivite yapma iznine sahip olmaya teşvik edilmelidir.