Özgürlüğüne kanı ilk döken kişiydim ben, öyle sanıyorum ki tektim, gölgen gibi peşindeydim. Dumanlı, sisli yollarda nefesine karışırdım, bilmezdin. Su içmenin düzeni mi olur a kadın! Aynı saatlerde toplardım bardağı peşinden, terketmezdim. Çiçekleri koparmaya el vermezdi için, hatta sulardın, su gibi saftı, beyazdı tenin, rengini bile özlerdim. Yağmurdan mı beslenirsin bilmem, kuş kadar hafifsin, nerede senin kocaman kalbin? Emanet isterim taşıyamazsan, içimde o kadar yoğun ki hislerim, benden bir parça gibi yorulmaz, yolundan gider yolunu izlerim. Gölgen gibiydim ben, gölgenden siyah, gölgenden renkliyim.