Attilâ İlhan, eskilerin "nevi şahsına münhasır" dedikleri, kendine özgü fikirleri ve kişiliği olan bir sanatçı ve yazardı.
Şiirleri, romanları ve denemeleri yanında günlük köşe yazıları yazar, bunlarda da bolca polemik yapardı.
Gerek kendine özgü fikirleri gerekse polemikçi kişiliği ona çok düşman kazandırmıştı. Örneğin Marksistti ama hem Sovyetlerdeki hem de Türkiye'deki komünist partilere karşıydı.
Bu anlamda hem Sovyet uzantısı olan TKP'liler hem de bağımsız komünistler ondan hiç hoşlanmazlardı...
Genellikle Troçkist bir çizgiyi savunurdu.
Anti emperyalist tutumu onu komünistlere yaklaştırırken, aynı tutum, milliyetçiler ve İslam çizgisinde politika yapanlarla da benzer çizgiye götürüyordu.
Örneğin Sultan Galiyev'i çok önemserdi.
Bilindiği gibi Sultan Galiyev komünizm ile Müslümanlık ve Türklük arasında bir sentez arayan, Orta Asya'daki Türk topluluklarını birleştirerek, komünist bir Türkistan devleti kurmak isteyen, bu anlamda "Türkçü ve Müslüman bir komünizm" akımını savunan liderdi.
Sultan Galiyev'in ve yaklaşımının Türkiye'de gündeme gelmesi Attilâ İlhan sayesinde olmuştur.
Attilâ İlhan, bana bir çok kez, sol liderlerin halktan kopuk oldukları için demokratik düzen içinde başarıya ulaşmalarının olanaklı olmadığını, dini ve milli değerlere saygı gösteren bir sola ihtiyaç duyulduğunu açıkça söylemişti.
Ecevit'i de sevmez ve desteklemezdi...
Demirel'in halka daha yakın bir lider olduğunu düşünür-dü.
Kendini bir Atatürkçü olarak tanımlar fakat Dil Devrimi'ne ve Köy Enstitüleri'ne karşı çıkardı.
Benim pek katılmadığım, "Mustafa Kemal"-“Atatürk" ayrımına eğilimliydi:
Ulusal Kurtuluş Savaşı'nı sonuna kadar destekler ama ondan sonraki devrimlerin bir bölümüne soğuk bakardı.
İsmet İnönü'ye ise resmen karşıydı.
Karşı çıktığı devrimlere "İnönü Atatürkçülüğü" derdi.
Sanıyorum İsmet Paşa döneminde komünist olduğu gerekçesiyle okuldan atılırken verilen tasdiknamesinin altında Milli Eğitim Bakanı Hasan Ali Yücel'in imzasının bulunması onu çok etkilemişti.
Bir aşk şairi olarak tanınmış olmasından şikâyeti yoktu.
Marksist yaklaşımı şiirlerinden çok romanlarında daha belirgindi.
Bu çerçevede bana, daha önce de yazdığım gibi "Beni 1970’lerde Ankaralı genç sosyal bilimciler yeniden keşfetti" demişti.
Geçenlerde Prof. Erol Manisalı'yla konuşurken ona da "Benim toplumcu bir şair olduğumu Emre Kongar keşfetti" dediğini öğrendim.
Attilâ İlhan'ın Dil Devrimi'ne ve Köy Enstitüleri'ne karşı olması, dini ve milli değerlere saygılı bir komünizmi savunması, pek çok kişi tarafından "İkinci Cumhuriyetçilikle" etiketlenmesine yol açmıştır.
Özellikle anti emperyalist kimliğinin böyle bir etiketlemeye uygun olmadığı kanısındayım.
Emre Kongar/Remzi Kitap Gazetesi
Odatv.com
AVF ve CEM Vakfı Onursal Başkanı...
1980 yılında ülkücü Mustafa Eroğlu’nun öldürülmesiyle ilgili davada...
Türkiye'de koronavirüs salgını nedeniyle...
Davutoğlu hükümete Man Adası'nı hatırlattı