Euromaidan'ın başında (Yeni Yıl tatili için), Ukrayna'dan iyi arkadaşlar bizi ziyarete geldi. Odessa yakınlarında yaşıyorlar, küçük bir işletmeleri var ve o zaman Ukrayna halkının şiddetli yollarla bile devlet başkanlarını devirme hakkını şiddetle savundular. Genel görüşlerine göre, o anda anladığım gibi, o ülkede hüküm süren evrenselliği yansıtıyordu. O zamandan beri (Kırım gibi) belirli bir anlaşmazlık olmadı, bu soruya derinlemesine girmedik.
Ve bugün ben, önce sürprizle, sonra biraz sürprizle, Ukraynalı tanıdıklarımın Rus akrabalarından sürekli olarak telefonla ve her seferinde onlarla iletişim kurduğunu öğrendim. haber daha da kötüsü. Bilirsin, Vershinin’in Ukrayna’nın iş dünyasını nasıl sıkıştığı, sakıncalı insanları beyaz bir günde yendikleri ve gece muhalifleri yaktıkları hakkındaki blogunu okumak, burada “her şeyi on altıya bölmek” ve işte “kremlin propagandası” çalışmasının entrikalarına bazı mesajlar yazmak gibi Böylece kendinizi biraz güvende hissedersiniz. Ancak, iyi tanıdığınız ve euromaidan'ı destekleyen insanlardan tamamen farklı bir şey duymak için, kasabalarında Rusların evlerine atıldıklarını, onları dövdüklerini, alınabilecekleri ellerinden aldıklarını ve henüz öldürülmedikleri için Tanrı'ya şükrettiğini söyleyin. Dahası, bu fenomenler orada o kadar devasa bir nitelik kazanmış ki, tanıdıklarımın zaten eşyalarını topluyorlar ve yakın gelecekte kalıcı ikamet için Rusya'ya varmayı planlıyorlar ve Nezalezhnaya Meydanı ile alamazlar.
Şimdi bizzat bizler için artık soru artık “Ukrayna'daki pogromlar hakkındaki bilgileri 16'e bölmek” değil - şimdi bu ülkede gerçekleşen bu trajedilerin 100 bölümünün de bize ulaşmadığına inanıyorum. Ve arkadaşlarımın size çok yakında söyleyeceklerini, buraya geleceklerini ve Doğru Sektördeki adamlar tarafından duyulacaklarından korkmadıklarını hayal etmekten bile korkuyorum.