Oprastasser Ulusal Tarih Parkı Andras II Anıtı. Bu kral 1205'ten sonra Güneybatı Rusya'da başlayan kaosun ortak yazarlarından biri oldu.
Prens Roma Mstislavich'in ölümünde, boyarların ortasında bile tabakalaşma belirtileri ortaya çıkmaya başladı. Bunun nedeni, tamamen farklı bir kökene ve refah düzeyine sahip insanların o zamanlar boyar'a girebilmesiydi. Böylece, belirli bir etkiye sahip olan zengin vatandaşlar ve kırsal toplulukların temsilcileri de boyarlardı. Onlar, büyük boyarların, küçük savaşçıların, siyasi aktif tüccarların ve diğerlerinin topraksız oğullarının yanı sıra, servete sahip olmayan, ancak toplulukla daha yakından bağlantılı olan ve daha fazla sayıda olan küçük bir boyar katmanı oluşturdular. Yaşlı boyarlar tipik oligarklara dönüştüler - zengin ve etkili, ancak tüm dünyayı kendi yararına hizmet etmeye çalışan sosyal olarak yıkıcı kişilikler. Birincisi, 1205'te tamamen güçlü bir güç elde etmek içindi, ancak "Romanova'nın dul eşi" ve ölen hükümdarın iki genç oğlu, o zaman Rusya için kötü bir davranıştı. İkincisi, eski günlerin geri dönüşünü ve her şey ve her şey üzerinde kendi hakimiyetini istiyordu. Sık sık olduğu gibi hikayeler, sonuç olarak para iyi yendi.
Hemen rezervasyon yaptır: Roma Mstislavich'in ölümünden sonraki ilk yılların olayları benim tarafımdan tam olarak ifade edilmeyebilir. Mesele şu ki, birçok araştırmacının kendileri olaylarda karıştığı ve farklı bir olay dizisini gösterdiği veya bazı detayları tamamen unutacağı, böyle neşeli ve çok yönlü bir siyasi hareket başladı. Kendi kaynaklarımın lanetli bir incelemesi sırasında bile, Magars'in oradaki nihai onayından önce Galich'te ne olduğuna dair ayrıntılı açıklamalarda DÖRT farklı buldum. Olayların daha fazla açıklamasını okurken, bunu hatırlamak gerekir, ancak belki de tam olarak böyle olduğunu anlamak gerekir. Ve hemen bu olaylarda neden birçok kişinin kafasının karıştığı anlaşılıyor.
Roma Mstislavich'in ölüm haberi, eski düşmanları karıştığında neredeyse hiç gelmemişti. Macaristan'dan destekçileri Kormilichichi'ye aktif olarak yazmaya başladılar; Rurik Rostislavich tonlaşmayı reddetti, Olgovichi ve Polovtsy ile ittifakı yeniledi ve Galich'e taşındı. Anna Angelina kendi koalisyonunu bir araya getirmek için aktif bir faaliyet geliştirmek zorunda kaldı. Roman, kendi oğullarının iddialarını korumaya özen gösterdi: 1204'te, mirasçıların karşılıklı desteği konusunda Andras Arpad ile bir anlaşma yaptı. Bu uzun bir oyunun sonucuydu: Andras bir zamanlar kuzeni Imre ile taç için savaştı ve Galiçya-Volyn Prensliği'nden destek aldı. Sadece 1204'te savaş sona erdi ve Andras genç yeğeni Laszlo III ile naip oldu ve 1205'teki ölümünden sonra naip kral Andras II'yi taçlandırdı. Roma Mstislavich'in ölümünden sonra, sözleşmenin geçerli olduğu ilan edildi ve Macar birlikleri Galich'e geldi. Sınırda bir yenilgiye uğrayan Rus-Macar ordusu, Rurik Rostislavich müttefiklerine şehrin duvarlarının altında gerçek bir kan banyosu düzenledi. Polovtsian Han'ın kendisi ve kardeşi neredeyse yakalandı. Bununla birlikte, 1206'da Rurik kampanyayı tekrarladı, bu sefer Polonyalılar Prens Leszek Bely'nin yardımını getirdi. II. Andras, savaştan kaçarak sadece geç Roma Mstislavich'in çocuklarının Volyn'den ayrıldığını kabul etti.
Galich'te, beklenmedik bir şekilde her şeyin başında, Kormilichichi'nin başında olduğu yerel boyarlar olduğu ortaya çıktı. Rahmetli prens tarafından onlardan alınan tüm beslemeleri hemen geri aldılar, kendi ordularını topladılar ve gelecekte prensliklerine ne olacağına karar vermeye karar verdiler. Rurik Rostislavich ve müttefikleri Galich hakkındaki ciddi kararlardan uzaklaştılar, yerel boyarların kararını beklediler ve veceyi aktif olarak onlar için en avantajlı seçeneğe ittiler. Kormilichichi’lerin dosyalanmasıyla, Vladimir Yaroslavich'in ölümünden sonra önerilen seçeneği uygulamaya karar verildi: üç erkek kardeşi Olgovichi'den, Prens Igor Svyatoslavich'in oğulları ve Yaroslav Osmomysl'in kızını Galich'te yönetmeye davet ettiler (bunlar aynı: “Igor'un Alayı hakkındaki Sözler” kahramanı ve merkezi figür) "Yaroslavna ağlıyor"). Vladimir, Svyatoslav ve Roman Igorevich kardeşler, Boyarların daveti üzerine Galich'e geldiler ve prensliği boyarların kontrolü altında olan ilk Galiçya hanedanının meşru mirasçıları olarak yönetmeye başladılar.
Macaristan Kralı II. Andras, bu seçeneği pek beğenmedi ve beklenmedik bir şekilde Galich için savaşmaya karar verdi. Doğru, Roma Mstislavich'in çocuklarının himayesini unutmuş ve Büyük Yuva Vsevolod'un oğlu Yaroslav'a bahse girmeye karar vermişti. Bununla birlikte, Rurik Rostislavich liderliğindeki prenslerin birliği, kısa bir süre sonra parçalanmasına rağmen, girişimden hiçbir şey gelmedi. Daha da kötüsü, güç toplayan Kormilichichi, Vladimir-Volynsky'yi etkileyebildi ve Anna Angelina, oğlu ve boyarların bir kısmı ile birlikte şehri terk etmek zorunda kaldı. Galiçyaca-Volyn beyliği tamamen Igorevichlerin ve Galiçyaca boyarların elindeydi ve Romanoviçler ... sadece bir yıl önce Galich mücadelesindeki yenilgisinde belirleyici faktör haline gelen Leshek Bely'e kaçtı.
Igorevich nasıl başarılı oldu?
Igorevich'lerin aniden çamurdan zenginliklere atladığı görülüyordu. Ellerinde büyük ve zengin bir Galiçyaca-Volyn beyliği vardı. Kiev iddiaları ile klasik senaryo ve her yıl ve fetih Rusya ölçeğinde giderek daha az önemli hale geldi şehirde harcanan büyük miktarda kaynak da dahil olmak üzere her şeyi yapabilirsiniz. Bununla birlikte, Igorevichs'in gücü, özellikle Galiçya boyarlarının egemenliğinin bir boğa güreşi üzerindeki boğa ile aynı şekilde algılandığı Volyn'de titrekti. Prens Belzsky, Romanovichlerin yakın bir akrabası olan Alexander Vsevolodovich ordusunu kaldırdı ve 1207'de Polonyalılar ve toplulukların desteğiyle Svyatoslav Igorevich'i kovdu. Bu andan itibaren Galiçya-Volyn beyliği aslında çöktü. Galich şimdi kendi suyunda yemek yapmak zorunda kaldı. Ancak Volyn'de iç huzursuzluk ve savaş dönemi de geldi.
İgoreviçler hiçbir şekilde Galiçya Prensliği'nin kurucu kardeşleri kadar birbirine bağlı kardeşler değildi. Bu faktör boyarlar tarafından tam potansiyellerine kullanıldı. Vladimir Igorevich devlette çok fazla güç talep etmeye başladığında, boyarların çıkarlarını bastırmaya başladıklarında, sadece başka bir kardeş olan Roma'ya döndüler. Macar soyluları ile anlaşarak 1208'de Putivl'e kaçan ve kendi kuralını kuran kardeşini devirdi. Roman ayrıca iktidara istekli bir adam olduğu ortaya çıktı, bunun sonucunda 1210'da boyarlar sadece Macarları çağırdı ve onu Rostislav Rurikovich (Roma Mstislavich'in kayınpederi olan aynı Rurik'in oğlu) ile değiştirdi. Ancak, bir nedenden dolayı Rostislav daha fazla güç istiyordu, bunun sonucunda boyarlar tekrar Vladimir Igorevich'i tahtaya çağırdılar ...
İşte sadece olan her şeyden Igorevichi bir ders aldı ve güçlerini birleştirdi. Şimdi Galiçya boyarlarının ne kadar tehlikeli olduğunu anladılar ve bu nedenle Prens Roma örneğini takiben onlara karşı büyük çaplı baskılar başlattılar. Ancak, Roma onlara karşı dikkatli olsaydı, sadece en korkunç boyarlara zulmediyorsa, kardeşler bu tür şeylerde çok daha az kısıtlanmış ve yetenekliydi. Yıllara göre, yüzlerce boyar ve Galich'in zengin vatandaşları idam edildi, çünkü prensler sadece boyarlara değil, topluma da karşı çıktılar. Bunun bir sonucu olarak, boyarlar ayakkabılarını bir sıçramada değiştirmeye ve Macar "patron" Andras II'ye yazarak kolayca kontrol edilebilecek genç Daniil Galitsky'ye geri dönmeye karar verdiler. 1211'de prensliğin topraklarını işgal etti ve İgorevichlerin kararsız ordusu karşısında zafer kazandı. O zamandan beri Vladimir hakkında hiçbir bilgi yok; Roman ve Svyatoslav Macarlar tarafından ele geçirildi ve onları Galiçyaca boyarlarının ellerine geçirdiler. Gelecekteki prenslere bir ders vermeye ve öldürülen akrabalarının intikamını almaya karar veren Galiçyalılar, her iki kardeşi de ağaca astılar. Prensler prensleri hiçbir yerde ve Rusya'da asla veche kararı ile infaz etmedi.
Macarların isteği üzerine, Roma Mstislavich'in oğlu tekrar prens oldu ve boyarlar özellikle dirençli görünmüyordu. Böylece, 1211'de Daniel, Galich'te gerçek güç olmadan bir prens oldu. Ancak, çok az zamanı vardı.
Sirk devam ediyor
Hala dokuz yaşında bir çocuk olan Daniil Romanovich, genel olarak çevresine ve özellikle Anna Angelina'nın annesine bağlıydı. Aslında, tüm bu zaman boyunca, oğlunun siyasi çıkarlarını korumak için, bazı boyarların ve akrabalarının desteğini kullanarak, Polonyalı ve Macar yöneticilerden ihtiyaç duyduklarını elde eden kendini çekiyordu. Ve elbette, Daniel Galich'te egemen olmak için oturduğunda, hem kendisinin hem de kendi oğlunun şehirdeki konumunu güçlendirmek için tüm güç kollarını almaya başladı. Boyarlar bundan hoşlanmadılar ve genç prensi kendi kuklasına dönüştürmek için onu şehirden çıkarmaya karar verdiler. Elbette, prensesimizin Bizans gururu bazı kaba Rus barbarlardan kurtulamadı ...
Olanların kanunsuzluğunun derecesi, bir trenin hızı ile ivme kazanmak, düz bir çizgide yuvarlanmak ve programa geç kalmaktı. 1212'nin başında Anna, Macar ordusuyla geri döndü ve Boyar'ları Galich'teki kalışıyla uzlaşmaya zorladı ve aynı anda aşırı öfkeli hırslarını engelledi. Ancak, Macar birlikleri ayrılır ayrılmaz asalet ayaklandı. Tekrar. Anna sürgüne gitti. Tekrar. Doğru, bu kez oğluyla, çünkü olan şey onu güvenliği için korkuttu. Boyarlar, iki kez düşünmeden, eski prensi Peresopnytsia olan Mstislav Nemoy şehrini yönetmeye davet edildi, zengin değil ve onu büyük bir hırstan yoksun, bu da onu uygun bir kukla yaptı.
Anna Macaristan'a gitti. Tekrar. Ve II. Andras'ın yardımını istedi. Tekrar. Ve kampa gitti. Tekrar. Şu anda olanlara gülmeyenler, şimdi güldüler ve bundan önce gülenler gülemedi ... Kampanya başarısız oldu çünkü Macar aristokrasisi Galich'teki Anna Angelina'dan daha fazla kendisine izin veren Kraliçe Gertrude Meranska'yı komploladı ve öldürdü. Tabii ki, kral buna tepki olarak haber ordusunu konuşlandırdı ve teşebbüs başarısız oldu. Ancak bir sonraki Galiçya prensi Peresopnytsya'ya kaçarak ofisini önceden terk etmesi için sadece yaklaşımı hakkında bir söylenti yeterliydi. Evet tekrar ...
Böyle bir boyardan sonra, Galich'te kuklayı dikmek için acı veren seçimden kurtulmaya karar verdiler ve sadece kentin tüm ilerici boyarlarının başı olan boyar Volodislav Kormilichich'i prens olarak seçtiler. Ve daha önce gerçekleşen her şeyin gelenekler ve yerleşik emirler ile hala sarsıntılı bir bağlantısı varsa, o zaman Rurikovich olmayan bir adamın prensi ya da başka bir kraliyet hanedanının temsilcisi olarak iniş tamamen terim değildi. Zaten 1213'te Mstislav Mute, Volyn prensleri, Polonyalılar ve Macarlardan Kormilichichs'e karşı güçlü bir koalisyon kuruldu. Ve yine (evet, tekrar!) Galich yüzünden, komşu yöneticiler büyük bir ordu göndermek zorunda kaldı. Galiçyaca boyar ordusu yenildi, ancak şehir devam etti, bunun sonucunda Müttefikler geri çekilmek zorunda kaldı.
Ancak, Kormilichichi zaferi kutlamak için çok erken. Polonyalı prens Leszek Bely ve Macaristan Kralı Andras II Galiçya Prensliği ile ilgili tüm sorunları bir kez çözmek için Spisha'da bir araya geldi. Kimse her şeyi olduğu gibi bırakmayacaktı, ama içişlerine sürekli müdahale etmek imkansızdı - sadece egemenlerin tüm dikkatini ve kaynaklarını diğer işlerden uzaklaştırdı. Galich'teki boyar freemen durdurulmalıydı. Sonuç olarak, bir dizi karar verildi ve 1214'te Polonya-Macar ordusu yine prensliği işgal etti ve bu kez başkentini aldı. Volodislav Kormilichich ve bir dizi boyar, izlerinin kaybolduğu Macaristan'a götürüldü. Galich'te bir Macar garnizonu yerleştirildi ve Lesrasek Bely'nin kızı Salome ile nişanlanan prens'in yerine Andras'ın oğlu Coloman yerleştirildi. Galiçya prensliği Macaristan ve Polonya'nın kat mülkiyetine dönüştü, ikincisi eski güzel geleneğe göre Cherven ve Przemysl şehirlerine garnizon dikti. Ancak sorun, kendisini Rus bir insan olarak gören herhangi bir yararı olmadan çözüldü.
Ama her şeyin bittiğini düşünmüyor musunuz?
Peki ya Volyn?
Igorevichs'in sınır dışı edilmesinden sonra Belz Prensi Vladimir Vsevolodovich Vladimir-Volynsky'ye yerleşti. Polonyalıların yardımıyla güç kazandı ve aslında Prens Leshky Bely'e bağımlıydı. Bu bağları pekiştirmek için Leshko, İskender'in kızı Gremislava ile bile evlendi. Bununla birlikte, bu, prensi asla lehinden düşmekten kurtarmadı, bunun sonucunda 1209'da Polonyalılar onu zorla attı ve onu Ingvar Yaroslavich, Prens Lutsky saltanatına gönderdi. Bununla birlikte, bu adaylık, hala önemli ölçüde politik ağırlığı olan boyarlara ve başkent topluluğuna hitap etmedi ve bu nedenle 1210'da Alexander, prensibi kendi ellerine iade edebildi ve ardından beş yıl boyunca Vladimir'de göreceli düzen hüküm sürdü. Bu süre zarfında, Müttefik kuvvetlerin bir parçası olarak Galich'e karşı bir dizi kampanyaya katılmayı ve Roma Mstislavich eyaletinin kuzey bölgelerini işgal eden Litvanyalılarla savaşmayı başardı. Litvanyalılar için iyi bir şey olmadı ve Novogrudok ve Gorodno gibi şehirler Litvanya prenslerinin mülkiyetine geçti.
O zaman Romanoviç bölündü: Daniel, Andras II mahkemesindeydi ve Anna ve Vasilk Leszek Bely mahkemesinde kaldı. Bununla birlikte, çıkarlarını çok tuhaf bir şekilde, 1207'de Vasilka'yı 1211 yılına kadar yönettiği Belz'deki prensliği seçti. Buna ek olarak, 1208-1210'da Vasilko, Berestye'de (Brest) prens görevini de üstlendi. Politik ağırlığı yoktu. Bilge bir kadın olan Anna Angelina, Leszek Bely'nin gelecekte tüm Volhynia'yı kontrol altına almayı planladığını çabucak fark etti. Dowager Düşesi, oğullarının çıkarlarını savunmak için böyle bir bedel ödemeyecekti ve Polonya prensi ile ilişkileri oldukça soğuk kaldı.
Spissky anlaşmasına göre, Macarlar ve Polonyalılar Galiç'i Romanoviçlerden sadece böyle değil, aynı zamanda Volyn'in kontrolü karşılığında aldı. Vladimir şehri Daniel'e gidecekti. Alexander, elbette, kârlı yeri terk etmeyi reddetti, bunun sonucunda Polonyalılar onu zorla seçmek zorunda kaldı. Yerli Belz'e dönerek Romanoviçlere karşı kin ganimet etti ve 1215'te daha önce kaybettiklerini geri kazanmaya çalıştı ve Polonyalılar arasındaki ilişkilerdeki bozulmadan faydalandı. Bununla birlikte, hem Daniel hem de Vasilko zaten büyüdü ve o zamanın standartlarına göre oldukça yaşlı yetişkinler ve en önemlisi çok yetenekli yöneticilerdi. Daniel doğmuş bir lider ve komutan olarak büyüdü ve aynı zamanda iyi becerilere sahip, ancak çok daha kararsız olan Vasilko, kardeşi ile neredeyse mükemmel bir asistan oldu. Vladimir topluluğu, çok fazla atış ve hata yaptıktan sonra, başladığı yere geri döndü ve Roma Mstislavich'in oğullarına tam sadakat göstermeye başladı. Bu sayede genç Daniil ve Vasilk, Alexander Vsevolodovich'in saldırısını geri püskürtmeyi ve hatta karşı saldırıya devam etmeyi başardı. Ancak, Polonyalılar ve Mstislav Udatny'nin müdahalesi nedeniyle büyük başarılar elde edemediler.
Yine de Romanoviçler bu durumdan kazananlar olarak çıktılar. Zor çocukluk yılları yaşandı, gençler geldi ve genç erkeklerde insanlar zaten liderlerini görmeye başlamıştı. Volhynia, zayıflamış ve bölünmüş olsa da, şimdi ellerinde idi ve Roma Mstislavich’in mirasının parçalarını azar azar toplamak mümkün oldu. Alexander Belzsky'nin başarısızlığı, genç prenslerin dişleri olduğunu gösterdi. Gelecekte, kardeşlerin büyük başarılarını umut edebilir. Daniil, ebeveynlerinin en iyi özelliklerini miras alan özellikle yetenekli olduğu ortaya çıktı ve erken yaşlardan itibaren yetenekli bir hükümdarın yeteneklerini gösterdi. Galiçya-Volyn beyliğinin restorasyonu için mücadele yeni başlıyordu.
Mstislav Udatny
Prens Mstislav Udaloy, Novgorodluları Suzdal ile savaşmaya yönlendiriyor. Sanatçı N. A. Koshelev
Macarlar ve Polonyalılar birliği çok kısa çıktı. Zaten 1215'te Macarlar, Polonyalıları tek lider olduğunu iddia ederek Galiçya Prensliği'nden çıkarmaya başladılar. Daha az gücü olan ve kendisinin Macarlarla savaşamayacağını fark eden Leszek Bely, müttefikler aramaya başladı. Görünüşe göre Anna Angelina, Güney Batı Rusya siyasetinde, Macarlar, Polonyalılar ve Galiçyaca boyarlar arasındaki mevcut kısır üçgeni kırabilecek yeni bir figürün ortaya çıktığı bu konuda ona yardımcı oldu. Galiçya topraklarındaki Macar hakimiyeti, Macar garnizonlarının uyguladığı şiddetten ve Katolikliğin dayatılmasından sona erdiğinden, kentsel topluluklar destek vermeye hazırdı. Böyle bir kişi yeterince çabuk bulundu ve Prens Mstislav Udatny Novgorod topraklarından Macarlarla savaşmaya geldi.
Bu komutan, o dönemde Rusya'daki en militan, yetenekli ve parlak prenslerden biriydi. Tüm hayatı savaşlarda geçti - diğer prensler, haçlılar, bir mucize ve daha sonra Macarlar, Polonyalılar ve Moğollarla. 1215'e kadar zaten büyük bir üne sahipti. Kadrosunda, prens'in komutası altında birçok savaşa giren birçok atılgan savaşçı vardı. Davetiye hemen cevap verdi, Galich'e bir ordu ile geldi ve Prens Koloman'ı Macaristan'a kaçmaya zorladı. Magyarlarla başa çıkma kolaylığı etkileyiciydi. Ancak aynı yıl, Macarlar, Mstislav Udatny hafif göründüğü ve ciddi bir savaşa hazır olmadığı için, prensliğin kontrolünü yeniden kazanmayı başardılar.
Novgorod'daki tüm işlerini anladığı ve Galich'e maksimum dikkat gösterdiği 1217'de ciddi bir savaş başladı. 1218 kampanyası, Rus birliklerinin Macar birliklerinin önemli bir bölümünün başka bir haçlı seferine çıkması gerçeğinden yararlanabildiği zaman özellikle başarılı oldu. Mstislav tekrar Galich'i ele geçirdi ve yerel politikalar inşa etmeye başladı. Yetenekli Daniel Romanovich'i hemen fark etti ve ona kızı Anna'yı verdi. Aynı zamanda bir yerlerde, Daniel'in daha sonra Mstislav Udatny çocuklarının velayeti karşılığında Galich'in varisi olacağına karar verildi. Birlikte, aynı anda iki güçlü düşmana karşı müttefik oldular: Rusich'in Rus şehirleri ve Macarlar için talepleriyle “suçladığı” Leszek Bely. Ayrıca, annesinin aktif katılımıyla Daniel, desteğini kullanarak Polonya'ya büyük baskınlar düzenleyen ve onu Rusya'da ciddi bir savaş yapma yeteneğinden mahrum etmeye çalışan Litvanyalı kabilelerle bir anlaşma imzaladı.
1219 kampanyası büyük çapta çıktı, Polonyalı-Macar ordusu Daniil'i savunan Galich'i kuşattı, Mstislav doğudaki akrabalarının ve müttefiklerinin birliklerini topladı, ancak bir sebepten dolayı büyük bir savaş işe yaramadı. Volyn prensi, birlikleri ile birlikte şehri terk etti ve bir süre için Macarlar kısa süre sonra tekrar kaybetmek için tekrar ele geçirdi. Mstislav Udatny sonunda Polovtsy'yi savaşa bağladı ve iki yeni kampanyadan sonra 1221'de Galich'i ele geçirdi ve aynı zamanda Koloman Macarlığını ele geçirdi. Oğlunu kurtarmak isteyen II. Andras, Mstislav'ı Galiçya prensi olarak tanıdığı müzakere etmek zorunda kaldı. Sonra Udatny yerel topluluk ve boyarlar tarafından tanındı, bunun sonucunda nihayet barış hüküm sürüyordu.
Kaderin cilveleri
1223'te hala müttefikler olurken Daniil ve Mstislav Udatny, Polovtsy ve diğer Rus prenslerle birlikte Moğollarla savaşmak için Bozkır'a kadar bir kampanya başlattılar. Bütün bunlar, daha önce bol miktarda bulunan Kalka'daki bir savaşla sona erdi. Bunun, iki prensin müttefik olarak davrandığı son kez ortaya çıktığını eklemeye değer. Kampanyadan döndükten kısa bir süre sonra, hala tüm Volyn ülkesinde güç olduğunu iddia eden Alexander Belzsky, Galiçya ve Volyn prensleri arasında bir kama sürmeyi başardı ve Mstislav, Daniel'in kendisine bir tehdit oluşturduğunu düşündü. Bundan sonra başlayan çekişmede, Galiçya prensi İskender'in tarafını aldı, ancak çok fazla etkinlik göstermedi. Bu sayede Daniel, kerevitlerin kış uykusuna yattığı Belz prensi tekrar gösterdi ve uzlaşmaya zorlandı.
Aktif çatışma eksikliğine rağmen, Mstislav Udatny ve Volyn prensinin yolları birbirinden ayrıldı. 1226'da Macarlar tekrar Galich'i geri almaya çalıştılar, ancak Zvenigorod'daki prens tarafından yenildiler. Bununla birlikte, yaşlanan Mstislav öncelikle Macarlar için faydalı olan bir dünyaya gitti. Kızlarından biri Andras adlı Macar kralının oğluyla evlendi ve Macar prensin kendisi Galich'teki Mstislav'un varisi olarak atandı. Böylece Daniel Romanovich ile yapılan anlaşma bozuldu. Aynı yıl, Andrash Przemysl'i ele geçirdi ve 1227'de Udatny tamamen Galis'e bir oğul veren Ponisie'ye (günümüzdeki Podillia) emekli oldu. Her şey başladığı gibi sona erdi - Macar hakimiyeti.
Daniel mücadeleyi bırakmayan Alexander Vsevolodovich ile devam etti. Bir kez daha, İskender'in Mstislav Mute, Kiev'den Vladimir Rurikovich ve Polovtsy'de söylediği gibi, Polonyalılar ile eski ittifakı restore etmek gerekiyordu. Ve yine Volyn prensliği, boyarların prensi ve toplumun yakın etkileşimi sayesinde, düşmanın tüm saldırılarını püskürtmeyi başardı. Dahası, oğlunun miras haklarını korumak karşılığında merdiveni reddeden Mstislav Nemoy, o sırada hüküm sürdüğü Daniel Lutsk Prensliği'ni miras bıraktı. Mstislav 1226'da, oğlu Ivan - 1227'de öldü ve ölenlerin yeğenleri ile olan sorunu çözdükten sonra Vasilko Romanovich Lutsk'a yerleşti. Yavaş yavaş, diğer prenslerle ilgili sorunlar çözüldü, bunun sonucunda Volhynia'nın yoğunlaştırılmış parçalanması yavaş yavaş geri döndü. Daniel elinde ne kadar güçlü olursa, babasının devletinin yeniden canlanması süreci o kadar hızlı gerçekleşti. Politika da devreye girdi: 1228'de birkaç prens ve Polovtsian'ın büyük bir ordusu Kamenetz'de Daniil'i kuşattı, ancak müttefiklerin saflarını bozdu ve hatta Polovtsianları Macar bölgelerine yönlendirdi, bunun sonucunda sadece şehir kuşatmasını kaldırmak mümkün değildi. Kiev prensliği.
1228'de Mstislav Udatny öldüğünde ve Andras Macar Prens Galich'in tüm haklarına girdiğinde, Daniel bu koşullar altında uygulama konusunda önemli kaynaklara, müttefiklere ve deneyime sahipti. Ne toplum ne de boyarlar Galiçya Prensliği'nde Macar yönetiminin iddiasını kategorik olarak sevmediler. Doğru, boyarlar Romanovich'lerin yöntemlerini çok iyi biliyorlardı ve bu nedenle iki partiye ayrıldılar, ancak sonuç olarak Magyarları en büyük kötülük olarak görenler devraldı. Daniel Galiçyaca masasına bir davet aldı. 1229'da Galich kuşatıldı ve kısa sürede yakalandı; devrilen Andralar Daniel tarafından onurlu bir şekilde sınıra götürüldü. Bu andan itibaren Galicia-Volyn devletinin canlanması hakkında konuşmaya başlamak mümkün olmuştu, ancak yarım on yıl daha bunun tanınması için savaşmak zorunda kaldı.
Devam edecek ...