Hiç üzülme, çünkü genelde böyle olur, üzülme.
Genel geçer, gelen giden söylemlerin arasından sıyrılan olursa, o gün beraber güneşe el sallar, gökyüzüne kahkaha bombaları atarız, ama sanırım daha zamanı var. Gün gelir, gece geldiği gibi gider ve aldığın tüm tren biletleri elinde patlar. Patladıkları her noktada, ellerin boşalır, dizlerin, kemiklerin sızlar. Önemi var mı? Çünkü genelde böyle olur, üzülme, olur mu?
Muhabbet etmek istediğin kuşların mevsimi geçmiş artık. Hepsi tüylerini dökmüş, güneye doğru göçe başlamış, hiç üzülme, güle güle uğurla onları. Kollarını aç, kanatlarına zarar verme, çünkü her bir kanat senin beyin kıvrımların kadar önemli. Ne kadar uzak o kadar iyi, ne kadar özgür o kadar güzel, sakın üzülme.
Işığını kapat, uykuya hazırlan. Bu seferki uzun olacak gibi görünüyor. Ellerini dizlerine kadar uzat. Gözlerini kapamadan, beynini kapat. Kapat sigortalarını. Her yerine mukayyet ol, önce aklına, sonra kafandan hiç çıkarma şunu.
Üzülme, dedi annem.