1-) Ayakta bir şeye dayanarak durmak namaza zarar vermez. Ancak gerek yok iken yapmak doğru değildir. Namazın adabına ters düşer.
2-) Sırtüstü , namazını başı ile ima ederek de kılmaya gücü yetmeyen bir hasta , kalbinden sünnetlerle beraber rükünlerini icra eder , mesela : kendini ayakta ve rüku halinde kabul eder , bu şekilde diğer namaza ait işleri temsili olarak yapar . Çünkü bunu yapmak mümkündür.
3-) Deniz veya gölde su içinde ki kalan ve çıkamayan ve hapsedilmiş bulunan kimseler ima ile namazlarını kılarlar ve sonra iade ederler.
4-) Kıyamın şartı belini doğrultmaktır. Ayakta sayılmayacak şekilde öne veya arkaya doğru eksik durursa namazı sahih değildir. Yalnız başı eğmekte beis yoktur. Şayet beli rukuya varmışcasına bükülmüş ise , olduğu gibi duracak i yalnız gücü yeterse ruku için daha fazla eğilecektir.
5-) Düşman gözetleyen veya muharip olan kimse ayakta namaz kıldığında düşman tarafından görülecek ve bundan zarar doğacaksa oturarak namaz kılar. Bir rivayete göre namazı iade etmesi icap eder.
6-) Bir hasta ayakta durmaya gücü yettiği halde rukü ve secdeye veya yalnız secde etmeye gücü yetmezse , namazını ayakta ima ile kılması gerekir. Secde için yapılan eğilme hareketi , rukü için yapulandan daha aşaği olması gerekir.