Bugün Qualcomm, çoğu teknoloji kullanıcısı tarafından iyi bilinen bir isimdir. Çoğu kullanıcı, şirketin çip ve kablosuz iletişim endüstrisinde aktif olduğunu bilir ve bazen başka şirketlere patent hakları için dava açmak veya benzer durumlarda dava açmak için patent davasına gider. Genel olarak, Qualcomm’un ciddi faaliyetlerinden biri, mobil cihazların önemli bileşenleri olan teknolojilerin yapımı olarak düşünülebilir. Tasarım ve imalattan sonra bu parçaların patentini de alıyorlar. Günümüzde birçok akıllı telefonda kullanılan Snapdragon işlemciler Qualcomm ürünleridir.
Qualcomm ile ilgili önemli olan şey, şirkete sunulan fikri mülkiyet hakları ve patentlerdir. Mevcut pazarda Qualcomm’a lisans ödemeden akıllı telefon inşa etmek neredeyse imkansız ve telefonun şirketin çiplerini kullanıp kullanmaması önemli değil. Son olarak, Qualcomm’a lisans ödemeden bir akıllı telefon yapmaya karar veren bir şirketin muhtemelen kalifiye avukatlar işe alması gerekecektir. Örneğin, yurttaş şirketiyle yıllarca süren davalara karışan Apple’ı ele alalım. Cupertinos, Qualcomm çiplerini telefonlarında kullanmadıkları için ödememeleri gerektiğine inanıyordu. Hukuki anlaşmazlık, ABD Ticaret Komisyonu’nun Qualcomm’un piyasa hakimiyetini kötüye kullanma olasılığını incelediği noktaya kadar yükseldi. Ancak sonunda Apple, Qualcomm ile bir anlaşmaya vardı ve maliyetler iki şirket arasında değiş tokuş edildi. Temyiz Mahkemesi ayrıca Qualcomm’un yasayı ihlal etmediğine karar verdi.
Qualcomm, kablosuz standartların geliştirilmesine odaklanarak başladı
Erwin JacobsQualcomm’un kurucusu, şirketin 35. yıldönümünde Wired’a röportaj verdi. Marconi Ödülü ve Silikon Vadisi Vizyoner Ödülü gibi onurlara sahip olan, teknoloji endüstrisinin efsanelerinden biri olarak kabul edilir.
Steven LevyJacobs’un nazik ve asil görünüşünü anlatan Wired, kesinlikle Qualcomm kadar büyük bir şirket kurmadığını, nezaket ve haysiyetle kurduğunu bildirdi. Qualcomm’a başlamadan önce UC San Diego Üniversitesi’nde profesördü ve birkaç arkadaşıyla birlikte 1985’te satılan Linkabit adlı bir şirket kurdu. Jacobs emekli olmaya karar verdi; Ancak arkadaşları onu başka bir şirket kurmaya ikna etti, bu sefer kablosuz iletişime odaklandı. Jacobs, “Qualcomm’un ilk fikirleri hakkında” diyor.
Aklımızda hiçbir ürün, iş planları ve fikirleri açıklamak için geniş bir sayfa bile yoktu. Ancak, bizi ilgilendirecek bir şeyin doğmasını bekliyorduk. Sonuç olarak, birkaç yıl içinde 100 çalışanımız olacağına dair eşime güvence verdim.
Bu mütevazı konuşmayı okurken, bugün Jacobs’ın planı olmayan şirketin yaklaşık 134 milyar dolar değerinde olduğunu unutmayın.
Qualcomm piyasaya sürüldüğünde, kablosuz standart operatörlerinin yönetilebilir çağrı sayısı konusunda sınırlamaları vardı. Jacobs, Kod Bölmeli Çoklu Erişim veya CDMA adını verdiği alternatif bir çözüm aradı. Tasarımı 1940’a dayanan bir konseptti. O yıllarda, هدی لامار Meslektaşlarından biri, bir mesaj göndermek için birden fazla frekans kullanma fikrini ortaya attı. Bir gün Los Angeles’tan San Diego’daki evine giderken, Jacobs kablosuz bağlantı fikrini ortaya attı ve CDMA’nın harika özelliklere sahip kablosuz cep telefonları için standart olarak kabul edilebileceği sonucuna vardı. Ekibini, orijinal fikirleri gerçek, somut teknolojiye dönüştürmek ve elbette bunların patentini almak için tasarım üzerinde çalıştırdı.
Qualcomm mühendislerinin CDMA teknolojisini geliştirmekle meşgul olduğu bir zamanda, hiç kimse kablosuz standardın bir gün modern dünyanın temel kavramlarından biri olacağını hayal etmemişti. Jacobs, böyle bir programın yiyecek icat etmeye benzediğini söylüyor. Sonunda, kablosuz iletişim endüstrisi aktivistleri CTIA toplantısında standart genellerini açıkladı. Jacobs sunum hakkında şunları söylüyor:
Toplantıya yaklaşık 100 kişinin katıldığını hatırlıyorum. Sorunu çözmek için planlarımızı ve planlarımızı açıkladığımız ve ayrıca avantajlardan bahsettiğimiz tasarımımızın bir slayt gösterisini gösterdik. Kimse planımızda hata bulamadı ve elbette kimse ilgi göstermedi.
Jacobs Planının uygulanmasını takip eden yıllar, Kablosuz Kablosuz Savaşları olarak anılmaya başlandı. Jacobs ve ekibi, CDMA’yı kablosuz cihazlarda önemli bir teknoloji haline getirmek için çok çalıştı. Qualcomm’un iddialarını doğrulamak için ticari telefonlarda kullanılacak ve telekomünikasyon kulelerine bağlanacak çipler inşa etmesi gerekiyordu. Jacobs sonraki adımlar hakkında şunları söylüyor:
Böyle bir eylem çok fazla sermaye gerektiriyordu. Bazı operatörler (AT&T gibi) fikrimizin peşinden gitmeye değer olduğuna inanıyorlar. Onlardan üreticileri bizden lisans almaya teşvik etmelerini istedim; Elbette cevabı aldım: “Araştırma ve geliştirme için bize ilk maliyetleri ödemelisiniz.” Planımız kimsenin hayal edemeyeceği bir ticari aşamaya ulaştıysa, her cihaz için küçük bir lisans ücreti ödenecekti. Böylece tasarım ve patent lisansı kavramı oluşturulmuştur.
Qualcomm başlangıçta kendi telefonlarını üretti ve bunları Asya’da sattı. Bu faaliyetler 1991 yılında gerçekleşti ve aynı yıl şirketin hisseleri borsaya kote oldu. Sonunda işlerinin yukarıda belirtilen kısımlarını sattılar ve teknoloji meraklısı bir şirket haline geldiler.
Qualcomm’un rotayı değiştirme kararı nihayetinde Amerika Birleşik Devletleri ile Çin, özellikle Huawei arasındaki mevcut sorunları etkiledi. Bugün ABD hükümeti, güvenlik kaygıları nedeniyle Huawei teknolojilerinin kullanılmasını engellemeye çalışıyor. Huawei gibi bir şirket Amerika Birleşik Devletleri’nde faaliyet gösterse, hükümet için kesinlikle daha kolay olurdu. Huawei, yeni nesil kablosuz iletişim altyapısı üzerinde çalışan ve aynı zamanda tüketici ürünleri satan bir şirkettir. Qualcomm neden böyle bir yol izlemedi?
İlgili Makaleler:
Jacobs, kendisinin ve meslektaşlarının Huawei’ye benzer bir yol düşündüklerini söylüyor; Ama en önemlisi, CDMA’nın küresel gelişiminin peşindeler. Ona göre, kablosuz endüstrisindeki mücadele ve CDMA’yı dünya çapında kabul ettirme girişimi şirketi meşgul etmişti. Bununla birlikte, Qualcomm’un operatörlerle rekabeti, standardın optimum gelişimini engelledi. Nihayet, şirketin stratejileri 1993 yılında meyve verdi ve CDMA küresel kablosuz standart haline geldi.
Qualcomm kurucu ortağı, Motorola gibi diğer Amerikan şirketlerinin iş hayatında kalacağını düşündüğünü söylüyor; Ancak birbiri ardına kapatıldılar veya yabancı şirketlere satıldılar. Qualcomm’un Çinli şirketlere cep telefonu yapmaları için diğer şirketlere kapsamlı çipler satarak pazara girme fırsatı sağladığından bahsetmiyorum bile. Telefon yapmak için ihtiyaç duydukları tüm araçlara sahiptiler ve Jacobs’a göre maalesef başka hiçbir Amerikan şirketi buna uymadı.
Rakip şirketlerin gelişmesindeki bir diğer önemli faktör, telekomünikasyon şirketlerine çok yardımcı olan Çin ve Avrupa’daki endüstriyel yardım politikalarıdır. Amerika Birleşik Devletleri’nde böyle bir politika yoktu. Jacobs, ABD hükümetinin telekom şirketlerine Çin hükümetinin ZTE ve Huawei desteğine benzer bir destek sağlamadığını söylüyor.
2005 yılında emekli olan Jacobs, Qualcomm lisanslarının maliyetinden ve son röportajda ne kadar pahalı olduklarından bahsetmedi. Hatta Qualcomm’un daha iyi teknolojisine rağmen maliyetlerin yıllar boyunca neredeyse sabit kaldığına inanıyor. Jacobs, Qualcomm’un sadece mevcut patentlerden para kazanmadığını ve yeni bir araştırma akışına yoğun bir şekilde odaklandığını söylüyor. Geçtiğimiz on yılda, özellikle 5G’ye odaklanarak ciddi araştırma ve çalışmalar yaptılar.