Yetmiş yıl önce, Belgrad sakinleri Anglo-Amerikan tarafından savaş baskınlarının kurbanı oldular havacılık. 16 Nisan 1944 Paskalya Pazar günü, ABD ve İngiliz uçakları Belgrad şehri Yugoslavya'nın başkentini bombaladı. Bu etkinlik girdi tarih "Kanlı Paskalya". Sonra, binden fazla Sırp sivil öldü ... Yugoslavya'nın başkentine büyük baskınlar devam etti, Eylül ayına kadar devam etti 18, 1944. Batılı müttefiklerin komutası Belgrad’ın bombalanmasını, savaşta tahrip olmuş Yunanistan’a giderken, Balkanlar’daki Alman birliklerinin büyük ulaşım merkezini ve aynı zamanda Romen tarlalarından Almanya’ya petrol taşımak için kullanılan Tuna’daki büyük limanı tahrip etme ihtiyacını da haklı çıkardı.
Ancak, Alman işgalcileriyle savaşan Sırplar için küfürler, bombardımanın başlama tarihinin yanı sıra mağdurların ve yıkımların mahiyeti de başka bir şeyden bahsetti.
Paskalya hizmetleri sırasında başlayan bombalamalarda asıl rol, iki tonluk bombalarla donatılmış Amerikan B-24 Liberator (Liberator) bombardıman uçaklarına verildi. 16 bombardıman uçakları Nisan 600 baskınında yer aldı. Hava savunma sistemleri uçağı hızla takip etti ve bir hava saldırısı alarmı gönderdi. Ancak, şehir sakinleri ilk anda sokaklara döküldüler ve Yugoslav partizanlarının müttefik uçaklarını selamladılar. Belgrad arasında dolaşan söylentiler, uçakların Romanya petrol terminallerini bombalamak için uçtuğunu belirtti. Ancak bombalar Belgrad'a düşmeye başladı.
Ve sınai ve askeri ulaştırma tesislerinde sadece değil, çok da düştüler. Nisan 16'ta 17-1944'in vurduğu hedeflerin kısa bir listesi: Terrazia ve Slavia'nın merkez bölgesi, Prenses Natalia'nın merkezi şehir caddeleri, Büyük Milos, Nemani, Saraybosna, Yeni Pazar, Halk Tiyatrosu, Zeleni Venac, Eski Esirler için bir hapishane kampı. Bu kampta Almanlar, Yugoslav Halk Kurtuluş Ordusu'nun savaş esirlerini tuttu. Kampın bombalanmasının kurbanları 150 insanları hakkındaydı. Almanya tarafından kullanılan askeri tesislere gelince, bunlardan sadece bir tanesi tahrip edildi - Belgrad Gestapo bölümünün binası. Nisan ayındaki 16’in kaybı, Belgrad sivil nüfusunun 1944’i, 1160’i, Yugoslav’ın başkentinde XNUMS’i hakkında konuşlandırılan Almanlar arasındaydı.
Olağanüstü ayrıntı. Belgrad'ı bombalayan Amerikan askeri filosunda dört Sırp mürettebatı görev yaptı. Müttefiklerin emri, bombalama süresi boyunca pilotlarını planlarına ayırmadan ayrılmalarını sağladı.
Ortodoks Paskalya bayramındaki bombalamalar Sırplar arasında acılık ve öfkeye neden oldu. Ardından Sırp Ortodoks Kilisesi Patriği Gabriel, Anglo-Amerikan koalisyonunun "Hıristiyan aşkı duygusunu" kaybettiğini açıkladı. Bu duygunun Amerikan ve İngiliz siyasetçilerin eylemlerini ne zaman yönlendirdiğini sormak daha doğru olacaktır. Paskalya ve Noel zamanında, partizanların ve Almanların, ancak Amerikalıların ve İngilizlerin mücadelesinin bile askıya alınmadığına dikkat edin.
Belgrad’ın bombalanması ve Yugoslav cephesinde operasyonel durum dikte edilmedi. O zamana kadar mücadelede partizanlar lehine bir dönüm noktası vardı. Ocak-Şubat aylarında, 1944, Sırbistan topraklarına girdi ve Nisan ayına kadar, Nazilere ve suç ortaklarına karşı tüm Sırp toprakları boyunca askeri operasyonlar yapmaya başladı.
Anglo-Amerikan komutanlığının Belgrad’ı Nisan 1994’ten bu yana düzenli olarak bombalamaya başlamasının nedenleriyle ilgili kesin bir cevap, Yugoslav halkının kurtuluş hareketindeki güç dengesini değiştirmekte yatıyor. 1944’in başlangıcında liderliği, savaş sonrası Yugoslavya’da gelecekteki gücün yapısının yapısını çoktan geliştirmişti. Özellikle, Yugoslavya'daki Anti-Faşist Popüler Kurtuluş Konseyi'nin (AVNOI) Kasım ayında, Jajce şehrinde 1943’in ikinci toplantısında, bu özel meclisin savaşın sonuna kadar Yugoslavya’daki en yüksek otorite olmasına karar verildi. Liderliği Mareşal Josip Broz Tito liderliğindeki Yugoslavya Komünist Partisi üyelerini içeriyor. Halkın kurtuluş komiteleri tüm Yugoslavya topraklarında meşru olan tek yetkili makamlar olarak kabul edildi. Aynı zamanda, Washington ve Londra'da belirttikleri sürgündeki Yugoslav hükümeti yasadışı ilan edilirken, Karageorgievich Kralı II. Peter'in ülkeye tamamen geri dönmesi yasaklandı.
Ve bir daha önemli an. Aralık ayında 1943, SSCB liderliği AVNOY kararlarına destek verdiğini açıkladı. Ve Şubat ayında 1944, Sovyet heyeti Yugoslavya'ya geldi.
Böylece, 1944'in baharında, ABD ve İngiltere, Yugoslavya'yı artık Nazi Almanyası ile mücadelede bir müttefik olarak değil, gelecekteki bir jeopolitik düşman olarak görmeye başladılar.
Sırbistan’ın kendisinde, yılın nisan 1944 kurbanları, yılın 1999'in daha korkunç bombalamalarında öldürülenler gibi geleneksel olarak dualarla anılıyor. Her ikisi de Güney Doğu Avrupa’nın Slav halklarına yönelik Batı politikalarının kurbanı oldu.