Diehard romantikleri, sevgiye bir fiyat koyamayacağınızı söylüyor, ancak bir çift Avrupalı iktisatçı aynı fikirde değil. 2002 yılında, iki adam yıllık maddi değeri 100,000 dolar olarak hesapladılar [kaynak: Financial Times].
Potansiyel getirilere rağmen, Amerika Birleşik Devletleri'ndeki insanlar hayatları daha önce hiç olmadığı kadar evlendiriyorlar. Yükselen yaşam beklentisi ile bağlantılı olarak, kadın ve erkeklerin yeminlerini paylaşmadan önce kendilerine daha fazla zaman ayırıyorlar. Amerikalı bir kadının hitching alması için yaş ortalaması 1970'ten 2003'e kadar 20.8'den 25.3'e yükseldi [kaynak: ABD Nüfus Sayımı Bürosu]. Buna ek olarak, daha fazla yetişkin tek bir hayat yaşıyor, büyük ölçüde daha yüksek boşanma oranı sayesinde. ABD Nüfus Sayımı verilerine göre, 2005 yılında yüzde 90 daha fazla tek kişilik hane halkı 1970'te [kaynak: Beckwith].
Geçtiğimiz 30 yıl içinde, evlilik bir zorunluluktan ziyade toplumsal bir tercih haline geldi, ancak Batı kültürünün hala birlikte yaşamaya devam ettiğini görmek için tek yapılması gereken birkaç şey "Seks ve Şehir". İnsanların hayvan içgüdüsü, bir şekilde çiftleşmek için kabloludur. Dahası, ruh eşini keşfetmenin sevinç getirdiğini ve hayatı yaşamaya değer hale getirdiğini gösteren yaygın bir düşünce var. Belki de çok uzakta değiliz; Çalışmalar, evli insanların daha fazla para kazanma ve bekarlardan daha uzun yaşama eğiliminde olduklarını göstermiştir. Evlilik de daha iyi sağlığı teşvik ediyor gibi görünüyor. Hastalık Kontrol ve Önleme Merkezleri (CDC), eşlerin ve eşlerin yoğun olarak sigara içip içtiklerini, sık sık baş ağrısına maruz kaldıklarını ve psikolojik sorunlardan muzdarip olduklarını saptamışlardır [kaynak: Stein, Song and Coady].
Ancak size mutluluk getirmek için evlilik üzerine bahis oynamak riskli bir kumar olabilir. Ne de olsa, sonsuza dek mükemmel bir partnere tutunma şansı, madeni paraların paramparçalarına indirildi - evliliklerin yaklaşık yüzde 48'i boşanma ile sona erdi [Kaynak: Hastalık Kontrol ve Önleme Merkezleri]. Bununla birlikte, psikologlar en güvenilir teklik göstergesi olarak evliliğe işaret etmişlerdir. Uluslar ve etnik gruplar arasında insanlar evlilikten, toplumdan veya paradan daha fazla mutluluk bildirirler [kaynak: Seligman]. Pew Araştırma Merkezi'nden 2005 yılı araştırması bu iddiaları doğrulamaktadır. Evli cevap verenlerin yüzde kırk üçü, evlenmemiş bireylerin yüzde 24'üne kıyasla “çok mutlu” olduklarını bildirmiştir [kaynak: Pew Research Center]. Bu sonuçlar tüm yaş grupları ve cinsiyetler için tutarlıydı.
İyi bir bilim insanının bildiği gibi, korelasyon her zaman nedenselliğe neden olmaz. Evlilik mutluluğunun tek bir yaşamı ele geçirip geçirmediği konusundaki davanın kapanması için, hangisinin önce geldiğini anlamalıyız: mutluluk ya da evlilik?
Evlilik insanları mutlu eder mi, yoksa daha mutlu insanlar mı evlenir?
24.000 Alman çiftinin bir çalışması, yeni evlenenlerin yaşadığı balayı evresinin varlığını gösterdi. Michigan State Üniversitesi'nden bir psikoloji profesörü, çiftlerin mutluluk seviyelerini 15 yıldan fazla takip ederek eşlerin evlilikten kısa bir süre sonra mutluluk duyduğunu keşfettiler [kaynak: Stein, Song and Coady]. Daha sonra, bu mutluluk seviyeleri kademeli olarak evlilik öncesi durumuna döndü.
Bu model ani finansal gelişmenin insanların mutluluğu üzerindeki etkileriyle karşılaştırılabilir. Nispeten düşük gelirli insanlar için para bir süre mutluluk alabilir. Yine de uzun bir kişi elinde daha fazla nakit paraya alışırsa, daha fazla parlaklığını kaybeder.
Bu, evli insanlar arasında daha yüksek mutluluk oranları gösteren anket sonuçlarını reddetmemektedir. Daha ziyade, bazı psikologların, evlenecek insanların daha mutlu olmaları için mutluluğa daha fazla eğilimli olduklarını varsaymalarına yol açtı. İnsanlar, genetiklerine, kişiliklerine ve yaşam koşullarına bağlı olarak belirli mutluluk aralıklarına yatkındırlar. Ayrıca, daha mutlu insanlar genellikle daha sosyaldir ve aktif olarak sosyalleşen insanların evlenmek istedikleri biriyle tanışması daha olasıdır.
Diğer büyük yaşam olaylarında olduğu gibi, insanlar zaman geçtikçe doğuştan gelen mutluluk taban çizgisine dönme eğilimindedirler. Alman çiftlerin çalışması, bunun bir eşin ölümü ile bile gerçekleştiğini buldu. Yine de ilk araştırmayı yapan aynı psikolog, bu taban çizgisine geri sıçramanın boşanma sonrasında daha zor olabileceği sonucuna vardı. Boşanma yoluyla geçen katılımcılar biraz daha düşük bir yaşam doyumu düzeyine sahipti [Kaynak: Grohl].
Evlilik mutluluğuna yönelik beklentiler de mutluluğu belirlemede önemli bir rol oynayabilir. Florida Üniversitesi'nden yapılan bir çalışma, insanların evliliğe getirdikleri beceriler ile insanların evliliklerini ne kadar artacağına dair beklentileri arasında bir ilişki olduğunu vurguladı. Eğer ortakların evliliğe aşırı yüksek beklentileri varsa, hayatlarını neşeli bir harikalar diyarına dönüştürürlerse, ilişkilerini [kaynak: McNulty ve Karney] ile eşleştirmeleri gerekir. Aksi takdirde, bir sözlüğü bozmadan ilk sırada bekleyen bir yazım arıya gitmek gibi.
Mutluluk anketlerinden öğrendiğimiz gibi, düğün çanlar mutlu gelecekleri canlandırabilir. Ama sonsuza kadar mutlu bir şekilde, "Yaparım" dan daha fazlasını gerektirir. Evlilik, yıllar boyunca kişisel karakter gelişimini daha da önemli kılan, sihirli bir şekilde mutluluk yaratmaz.