

1. Tırnağı yarık olmayan ve geviş getirmeyen dört ayaklı hayvanların et ve sütleri yasaktır. Buna göre karada yaşayan hayvanlardan "çatal ve yarık tımaklı olup geviş getirenler'' temiz kabul edilip yenilme'sine izin verilen türlerdir. Her iki özelliği birlikte taşımadığı için- deve, kaya porsuğu, tavşan ve domuz- bu kapsamının dışında tutulmuştur.Genel olarak söylemek gerekirse, yenilmesine izin verilen hayvanlar otçul hayvanlar olup vahşi-etobur hayvanlar yasak kapsamındadır. Hayvanın canı kabul edilen kan yeme yasağı da bu kapsam içerisinde sayılabilir.
2. Pulları ve yüzgeçleri bulunmayan balıkların etleri yasaktır. Başka bir ifadeyle, en az bir yüzgeci ve kolayca çıkarılabilen bir pulu olan ve sadece suda yaşayan türler, temiz ve yenilebilir kabul edilmiştir.Dolayısıyla kabuklu deniz ürünleri ile amfibik (hem karada hem de suda yaşayan) hayvanlar koşer değildir.
3. Tevrat'ta isimleri sayılan 24 kuş türünün eti ve yumurtası yasaktır. Buradan hareketle yasak kapsamında sayılmayan tüm kuşların yenilebileceğine hükmedilmiştir. "Pis bir şeyden sadır olan şeyler de pistir" ilkesi gereği, etinin yenmesi yasak olan kuşların yumurtları da yasak kabul edilmiştir.
4. Dört ayaklı ve kanatlı olup ayaklarını sıçramak için kullanan bazı böcekler hariç, tüm böcekler ve sürüngenler yasaktır. Fakat günümüzde izin verilen çekirge türleri kolayca tanınamayacağı için, pek çok kimse tarafından yenilmemektedir. Arı yasak bir böcek olmasına rağmen,arının yapmış olduğu bal "taşınan öz" olarak görüldüğü için yenilmektedir.
5. Bütün meyve ve sebzeler koşer olup2 et veya sütle yenilebilmektedir.
6. Etin sütlü ürünlerle pişirilmesi ve yenilmesi yasaktır. Tevrat'ta "oğlağı anasının sütünde pişirmeme" hükmü, "eti sütte pişirmeyin" şeklinde yorumlanmıştır. Hatta semaları birlikte pişmemişlerse bile her türlü et-süt karışımını yemek yasaklanmıştır. Etti ve sütlü gıdalan birlikte pişirmenin ve bu karışırndan aynı öğünde yemenin yasaklılık süresi tartışmalıdır. Musa ibn Meymun (Maymonides) ve bazı Yahudi bilginler, etti yedikten en az altı saat soma sütlü gıdalar yenilebileceğine hükmederken, bazı Yahudi otoriteler daha az bir zamanın gerekliliğini vurgulamışlardır. Doğu Avrupa ve Saferad Yahudiler, İbn Meymun'u takip ederken, bazı Alman Yahudileri üç saati, bazılan ise bir saati yeterli görmüşlerdir.
7. Kendiliğinden veya yaralanarak ölen hayvanlar (leş); Şohet tarafından kesilmeyen koşer hayvanların eti veya Şohet tarafından kurallara uygun olarak kesilen, ancak somadan bir kusur ve hastalığı ortaya çıkan hayvanların etleri yasaktır. Tevrat'ta Yahudilerin leş yemesi yasakla rurken, onu, yemesi için şehirdeki yabanaya (Ger Toşav) vermesine veya yahancıya satmasına izin verilmiştir. Bunun dışında Tevrat'ta yasak bir yiyecekten, satarak fayda sağlamlabileceğinin açıkça ifade edildiği başka örnekler de vardır. Örneğin, Çıkış'ta yer alan "kırda parçalanmış hayvanların (terefa) etinin yenilmemesi, köpeklere atılması" cümlesindeki "köpeklere atılması" ifadesi ile Levililer de geçen "kendiliğinden ölen ya da yabani
hayvanların parçaladığı bir hayvanın içyağının (helev) yenilemeyeceği, ancak başka amaçlar için kullanılabileceği" cümlesindeki "başka amaçlar için kullanılabileceği" ifadesi, en genel anlamda, "bu eti/iç yağını yemekte sakınca görmeyecek Yahudi olmayan birisine satılarak bir yarar sağlanabileceği" şeklinde yorumlanmıştır.Ancak bu durum, koşer olduğu halde, sonradan koşer olmasını engelleyen bir kusur ortaya çıkan ve Yahudilerce yenilmesi yasaklanan şeylerle ilgilidir. Yoksa bir Yahudinin koşer olmayan bir hayvanı, yabancıyada olsa satması yasaktır.
8. Şarap, yabancılar tarafından üretilmiş veya putlara sunulmak üzere hazırlanmışsa yasaktır. Değilse, günlük gıdanın bir parçası, dini bayramların vazgeçilmez neşe kaynağı, keder giderici ve yüreği neşelendiren bir araçtır.