Ben Qiao Ruohuan! Seçmelere giriyor! Dahası, arkasındaki takım elbiseli, pantolonlu ve asil mizaçlı adam, Xing Yichen değil miydi?
Çift içeri girdiğinde hemen boş bir yere gitti. Qiao Ruohuan, Qiao Moyu’yu geçtiğinde aniden şaşırmış bir sesle şöyle dedi: “Moyu, seçmelere mi geldin?”
Qiao Moyu, Qiao Ruohuan’ı yüz yüze gördüğünde nasıl bir tavır sergileyeceğini bilmiyordu. Ancak günlüğünden, orijinal ev sahibi ile kadın kahramanın birbiriyle uyumsuz olduğunu hatırladı.
Qiao Ruohuan’ın gerçekten şaşırıp şaşırmadığını yoksa kalabalığa birbirlerini tanıdıklarını gösterip onu utandırmak için popülerlikleri arasındaki eşitsizliği vurgulayıp göstermediğini bilmiyordu. Qiao Moyu basitçe yukarı baktı ve ona gülümsedi: “Merhaba.”
Qiao Ruohuan, onun tepkisine biraz şaşırmış görünüyordu ama bir an sonra sakinliğini geri kazandı. Qiao Moyu’ya başını salladı, kolunu Xing Yichen’e doladı ve yanına oturdu.
Xing Yichen’in gözleri, soğuk bir şekilde başka tarafa dönmeden önce hafifçe Qiao Moyu’nun üzerinden geçti.
Görünüşe göre bu iyi bir fırsat mıydı? Qiao Moyu, Xing Yichen’in saçından bir tutamı nasıl alabileceğini hesaplayarak kafasına baktı.
Birkaç oyuncu birer birer içeri girdi. Qiao Moyu listeye baktı ve ondan önce giden iki aktör daha olduğunu gördü.
O anda Xing Yichen ayağa kalktı ve Qiao Ruohuan’a fısıldadı, “Eğer senin için sakıncası yoksa tuvalete gideceğim.”
Fırsat geldi! Daha ayağını kaldıramadan, Qiao Moyu tuvalete bir adım önde gitti.
Birkaç saniye sonra adamın ayak seslerinin yaklaştığını duydu.
QIao Moyu, koridorun yanındaki el yıkama alanında duruyordu. Xing Yichen tam yanından geçerken, yerdeki bir su havuzuna takılıyormuş gibi yaptı ve öne doğru düştü.
Ancak, ustalıkla uzandı ve Xing Yichen’in saçını vücuduna temas etmeden taradı, böylece eliyle birkaç tutam kopardı.
Xing Yichen sadece saçlarının kökünde keskin bir acı hissetti. Hızla başını çevirdi ve hemen arkasında duran Qiao Moyu’ya kaşlarını çattı. Gözlerindeki ateş bir anda parladı ve suçlarcasına: “Sen miydin?!”
Qiao Moyu hızla ona sırtını döndü ve yeni edindiği saç tellerine bakarken sırıttı.
Xing Yichen’in yüzü öfke doluydu.
“Başkan Xing, hoşçakalın!” Qiao Moyu gülümseyerek söyledi ama gözlerinin dibinde bir soğukluk patlaması oldu. O anda nedenini bilmiyordu ama vücudundaki deride sanki alevlerle çevriliymiş gibi bir yanma hissi hissetti.
Xing Yichen sözlerine çok önem veriyor. Onu duvara sıkıştırmadan önce adım adım ona doğru ilerledi. Ona küçümseyerek baktı, sesindeki alay barizdi: “Ye Peicheng’in yüksek dallarına tırmanma konusunda oldukça yeteneklisin. Onunla bir dizide başrol oynamadın mı? Sizce ona bakar mı? sen farklı mısın?”
“Neden Xing Yichen’e soruyorsun, artık seni kovalamadığıma göre her yerin kaşınıyor mu? Cazibenden şüphe mi ediyorsun? Bu dünyadaki her kadının kalbini fethedemediğin için hüsrana mı uğruyorsun?” Qiao Moyu, Xing Yichen’in gözlerinin içine baktı, kalbi kötü bir düşünceyle şişti: “Sana bir sır vereyim mi?”
Qiao Moyu onunla ilk kez bu kadar alaycı ve küçümseyici bir tonda konuşmuştu. Tehlike gözlerinin dibinden yükseldi. O anda Qiao Moyu’nun boynunu ısırmak isteyen zehirli bir yılan gibiydi.
Kelime kelime, dedi ki: “Sırrın tıpkı senin gibi, iğrenç ve değersiz!”
“Gerçekten mi?” Qiao Moyu’nun dudakları kalktı ve sesi sakin ama kararlıydı. “Xing Yichen, bir gün kör hatasından pişman olacaksın. O günü bekleyeceğim!”
Ardından ayağını kaldırdı ve Xing Yichen’in ayağını doğrudan kuvvetle ezdi.
**