"Boksörler" olarak bilinen yabancı karşıtı bir grup Çin'de isyan edip Pekin'i işgal ettiğinde, ABD ve diğer birçok ülke Pekin'deki yabancı elçilikleri rahatlatmak için uluslararası bir çabaya girişti. ABD çabalara tam olarak katıldı, ancak isyanın bir sonucu olarak Çin'i bölmek için herhangi bir yabancı çabaya karşı olduğunu açıkça belirtti.
.
Avrupalı güçlerin ve Japonya'nın Çin'i sömürgeleştirmeye yönelik artan girişimleri, kızgınlık ve artan muhalefet yarattı. Bu, şiddetli bir kuraklık ile birleşince Çin genelinde huzursuzluk yarattı ve Boxer Hareketi'nin yükselişine yol açtı. İsimleri kökenlerine muhafazakar sosyal normları destekleyen savaş toplumunun bir parçası olarak geldi, kısa süre sonra dikkatini Çin toplumunun bozulmasıyla suçlayan yabancı etkiye çevirdi. Yakında Çin'deki kiliselere ve misyoner varlığının diğer sembollerine saldırmaya başladılar.
Boksörlerin yükselişine paralel olarak, Çin hükümeti geniş kapsamlı reform girişiminde bulundu. Bu dönem Yüz Gün Reformu olarak bilinir. Guangxu İmparatoru, Çin seçkinlerinin muhafazakar üyelerinin karşı çıktığı bu reformların arkasında durdu. İktidarı ele geçiren İmparatoriçe Dowager Cixi'yi desteklediler. İmparatoriçe başlangıçta Boksörlerle savaştı, ancak 1900'lerin başında pozisyonunu değiştirdi. Boksör hareketi hızla yayıldı. Çin hükümeti, yabancı elçiliklerin Varlık'taki elçiliklerini savunmak için asker göndermelerine izin verdi. Amerikan Deniz Piyadeleri bu gücün hayati bir parçasıydı. Boksörler şehrin yabancı mahallesine daldı ve esas olarak ABD Deniz Piyadeleri tarafından savunulan yabancıların etrafını sardı.
Yabancı elçilikler, oraya Pekin'e giden yolu açmak ve kuşatılmış elçilikleri rahatlatmak için fazlasıyla yeterli olacağını düşündükleri yaklaşık 2000 kişilik bir kurtarma kuvveti göndermeye karar verdiler. İngiliz Koramiral Edward Seymour komutasındaki ordu, Pekin'e gidemedi ve ek bir yabancı güç tarafından kurtarılması gerekiyordu. Bu arada, Pekin'de toplam 473 yabancı, 409 asker ve 3.000 Çinli Hıristiyan, 20 Haziran'dan itibaren Varlık Elçiliği Mahallesi'nde tutuldu.
Bu arada yabancı güçler, elçilikleri rahatlatmak amacıyla Çin'de güçlerini artırdı. Sonunda, Japon (20.840), Rus (13.150), İngiliz (12.020), Fransız (3.520), ABD (3.420), Almanca (900), İtalyan (80), Avusturya-Macaristan'dan oluşan 55.000 kişilik bir kuvvet vardı. (75) ve Boksör karşıtı Çin birlikleri. Bunlardan yirmi bini Pekin'e doğru yola çıktı. Hem 50.000 Boxer hem de düzenli Çin birlikleri tarafından karşılandılar. Tianjin'den Pekin'e 120 kilometre uzaklıktaydı. Müttefik kuvvetler, Çinlilerin ara sıra muhalefetiyle karşılaştı. En ölümcül düşman baş ve nemdi. Kuvvet, 14 Ağustos 1900'de Pekin'e ulaştı. Kısa ama canlı bir savunmadan sonra Çin birlikleri geri çekildi ve Müttefik birlikler elçilikleri rahatlattı ve şehri işgal etti. Sonraki yıl, Boxer Çin genelinde Hıristiyanları öldürmeye devam etti ve Kuzey Çin'in büyük bölümlerini fetheden müttefik kuvvetler, Çinli sivillere karşı kendi vahşetlerini gerçekleştirdi.
Huzursuzluk yılı, Boxer hareketinin liderlerinin ve destekçilerinin idam edilmesini ve toplam 450.000.000 tael gümüş tazminat ödenmesini talep eden Boxer Protokolü'nün imzalanmasıyla sona erdi. ABD, Çinli öğrencilere burs sağlamak için üzerine düşeni yaptı.
s
Çin, Boxer İsyanı ile Emperyalizmle Nasıl Savaştı?
1899'da başlayan Boxer İsyanı, Çin'de din, siyaset ve ticaret alanlarındaki yabancı etkilere karşı bir ayaklanmaydı. Çatışmada, Boksörler binlerce Çinli Hıristiyanı öldürdü ve Pekin'deki yabancı elçiliklere saldırmaya çalıştı. 55 günlük bir kuşatmanın ardından, elçilikler 20.000 Japon, Amerikan ve Avrupa askeri tarafından kurtarıldı. İsyanın ardından, birkaç cezalandırma seferi başlatıldı ve Çin hükümeti, isyanın liderlerinin idam edilmesini ve yaralanan ülkelere mali tazminat ödenmesini talep eden "Boksör Protokolü"nü imzalamaya zorlandı.
Boksör İsyanı
Boxer İsyanı, Çin'deki Dürüst ve Uyumlu Yumruklar Derneği'nin yabancı/Hıristiyan karşıtı bir hareketiydi. Emperyalist yayılmaya ve misyoner evanjelizme yanıt olarak, 1898'de Shandong'da yerel örgütler ortaya çıkmaya başladı. İlk başta, Qing Hanedanlığı tarafından bastırıldılar, ancak daha sonra İmparatoriçe Dowager, yabancı misyonerlere yönelik saldırılarla Batı etkisini Çin'den kovmaya çalıştı. Kuzey Çin'deki boksörler, yabancı misyonerleri ve Çinli Hıristiyanları öldüren misyon yerlerine saldırdı.
1900 yazında Çin'de Boxer İsyanı olarak bilinen olayda 239 misyoner şehit oldu. Bunlardan 189'u Protestan ve 40'ı Katolikti. En fazla şehit sayısına sahip iki misyon topluluğu, şimdi Denizaşırı Misyoner Bursu olarak adlandırılan Çin İç Misyonu ve Hıristiyan ve Misyoner İttifakı idi. CIM (OMF ) 79 kaybetti ve C#038MA 36 kaybetti. Bu misyonerlerin her biri, milyonlarına umut ve ışık getirmek için Çin'de Rab'be hizmet etmeye kararlıydı.
Yabancı misyonerlerin bu toplu katliamına, Hıristiyan misyonerlik tarihindeki en büyük şehitliğe birçok şey katkıda bulundu. Çin ayaklanmanın sancılarını yaşıyordu. Moğol kökenli Mançu Hanedanlığı, devrilmenin eşiğinde sendeleyen pek sevilmeyen bir hanedandı.
Hoşnutsuzluk tüm ülkeyi sardı ve İmparatoriçe Dowagers hanedanını tehdit etmeye başladı. Halk, Çin'in hem Batı emperyalizmi hem de Mançu hanedanı gibi tüm yabancı etkilerden kurtulmasını istedi. Ancak İmparatoriçe, halkın isyanını batılılara ve özellikle misyonerlere karşı döndürmeyi başardı. İnsanları Çin'deki felaketlerin eski Çin dininden yeni bir yabancıya dönmenin sonucu olduğuna ikna etti. Ruhlar öfkeliydi çünkü atalara tapınma ihmal ediliyordu. Batı kurşunlarının kendilerine zarar vermeyeceğine inanarak, uyuşturucu ve Şeytan'ın etkisi altında, çoğu genç olan Boksörler, Çin'i tüm yabancılardan kurtarmak için yola çıktılar. İmparatoriçe, Boksörlerin payına düşeni attı ve Çin'deki yabancıların öldürülmesine karar verdi.
Sadece misyonerler öldürülmekle kalmadı, aynı zamanda çok sayıda Çinli papazın yanı sıra 32.000'den fazla Hıristiyan hayatını kaybetti. İbraniler 11'in şehitleri gibi, hepsi de imanın savunucuları ve İsa Mesih'in yiğit elçileriydi. Misyonerlerin ve Hıristiyanların bu toplu şehadetleri, Hıristiyan kilisesine yönelik en şiddetli zulüm yüzyılının habercisi oldu. Aşağıda, ayaklanmada can veren Alliance misyonerlerinin hikayeleri yer almaktadır.
Çin'deki C#038MA İsveçli misyonerlerinin tarihi
1893'te yaklaşık 50 İsveçli misyonerden oluşan bir grup, müjdeyi ulaşılamayanlara vermek için Çin'e gitti. İsveçli Rahip William Emanuel Franken, Hıristiyan ve Misyoner İttifakının ulaşım ve destek sağlayacağı anlayışıyla onları gönderdi. Bir Çin misyoneri olan Alliance misyoneri Emanuel Olsson, Müfettiş olarak seçildi. 20 Ekim 1900 Alliance Magazine'de aşağıdaki makale vardı.
Bu İsveçli misyonerler, sadık ve dikkate değer bir misyoner olan Emannel Olsson'un yönetimi altında İttifak'a hizmetlerini sunan ciddi, özverili işçilerdi. Yılda iki yüz doları aşmayan son derece ılımlı bir ödenekle yaşamaya istekli olduklarını ifade ettiler. Kuzey Çin'e birkaç parti gönderildi. Tarlaları, Çin Seddi'nin ötesinde uzanan geniş, ihmal edilmiş bir bölgeydi. Başlangıçta elliden fazla misyonerleri vardı ve birkaç yüz mil genişliğinde bir bölgeyi kapsayan yaklaşık yirmi farklı istasyonu işgal ettiler. Onlar gayretli, alçakgönüllü, özverili misyonerlerdi. Düzenlemenin bir büyük dezavantajı vardı. Bunların ana Kurul ve halk tarafından tanınmayan yabancılar olduğu ve bu nedenle kendi Eğitim Enstitümüzden ve bizim dışımızdan ayrılan misyonerler durumunda olduğu gibi tam bir dostluk ve işbirliği ilişkileri kurmak zor olmuştur. ortasında. Çalışmaları çok kutsandı ve derin sevgi hakkını kazandılar. Müfettişleri, Rahip Emil Olsson ve karısı Amerikalı İsveçliydi ve Kuzeybatı'da yaygın olarak bilinen çok yüksek düzeyde yetenekli işçilerdi.
Bay Carl Lundberg'den Mektup
Kwei'den Hua-Cheng, İsveç'teki Kutsal Birlik Misyonuna gönderildi. 16 Ağustos 1900 tarihli.
Sevgili Papaz Kilstet,
Rab tüm işlerinde ne kadar harikadır! O'nun yollarını kim anlayabilir? Sevgili Misyon Dostları, muhtemelen Çin'de zulüm fırtınalarının nasıl patlak verdiğini duymuşsunuzdur ve ayrıca çalışma alanınıza ve bizim C#038MA çalışma alanımıza Shansi'ye kadar ulaştınız ve C.I.M. de bundan nasibini aldı. Bay Lundeberg, Kutsal Birlik Misyonu'ndan on misyonerin, misyonumuzdan Bay ve Bayan Forsberg'in ve çocuklarının nasıl öldürüldüğünü anlattıktan sonra misyonerler taşlandı ve çocuk paramparça edildi. İsyan, bulunduğumuz yer olan Kwei-Hua-Cheng'de başladı, bu yüzden oradan ayrıldık ve Urza'ya ve Rusya'ya gitmeyi düşündük, ancak Kwei Thea'dan iki günlük yolculuktayken, her şeyimiz bizden çalındı. soyguncular bize sekiz kez saldırıyorlar. Giysilerimizin bir kısmını vücudumuzdan aldılar, böylece hem açlığa hem de soğuğa katlanmak zorunda kaldık. Oradaki dört Katolik misyoner bizi duydu ve bizi buraya getirmeleri için peşimizden haberciler gönderdi. Son haberci bizi buldu ve sekiz gündür buradayız ama burada da büyük bir tehlike var. Boksörler burayı yok etmeye geliyorlar. Birçok Katolik yerleşim yeri yağmalandı ve binlerce Çinli öldürüldü ve bildiğimiz istasyonumuz yıkıldı.
Diğer misyonerler hakkında hiçbir şey bilmiyoruz, ancak burada bizimle birlikte C#038MA Bay ve Bayan Emil Olson ve üç çocukları Bay ve Bayan Edvin Andersson ve iki çocukları Bayan Emilie Erickson ve Bayan Carl Lundberg ve çocukları. Canımız pahasına ortaya çıkmayacaksak, lütfen son mesajımızı tüm görev dostlarına iletin. Rab ve Çin için yaşıyor ve ölüyoruz. Sahil yolu açık değil. Yaklaşık iki aydır Pekin'den haber alamıyoruz, ama O'nun sayesinde Rab'be giden yol açık. Ellerinizi kaybetmeyin ve cesaretinizi kaybetmeyin. Ne ekersek, zamanında meyvesini veririz. Fırtına dindiğinde, Rab'bin büyük eylemini ilan etmek için Çin'e başka tanıklar gönderin. Çin'e geldiğime pişman değilim. Rab beni buraya çağırdı biliyorum ve onun lütfu bana yeter. Yol gösterdiği yol en iyisidir, O'nun isteği yapılır. Sağında buluşacağız.
22 Ağustos 1900
Şimdi askerler geliyor ve bugün burada bize saldıracaklar. Katolikler kendilerini savunacaklar ama hiçbir işe yaramıyor, elimizde silahlarla ölmek istemiyoruz. Allah izin verirse canımızı alabilirler. Rab'be iman ederek ölürüz ve O'nun, Katolik Kilisesi'ne güvenmeden de ruhlarımızı kurtarabileceğini biliriz. Rahipler dün bize tek kurtarıcı kiliseye girmeye veya onunla bağlantı kurmaya istekli olup olmadığımızı ve yanlış gittiğimizden ve kurtulamayacağımızdan korkmadığımızı sordular, ama hepimiz kime inandığımızı bildiğimizi söyledik, ve kararsız olmadığımızı ve protestanlar, evet, Hıristiyanlar olarak öleceğimizi. Tanrı hepinizi korusun. İsa ile buluşacağız.
Sevgiler, mutlu yıllar Carl L. Lundberg.
Boksör İsyanı
İlk başta küçük olan, ancak kısa süre sonra masmavi gökleri gizleyen ve şimşek, gök gürültüsü ve büyük yağmurdaki deşarjı gizleyen büyük ve kara bulutlar haline gelen yağmur bulutları gibi, 1900 yazında Kuzey Çin'de genellikle fırtına olan fırtına patlak verdi. “Boxer İsyanı” olarak adlandırıldı.
Boksörler (I-ho-t’uan), kendilerine verdikleri adla, Shantung eyaletindeki dağlardan köken alırlar. Üyeler bir tür jimnastiğe katılırlar ve kendilerine sihirli güçler veren ruhlara sahip olduklarını düşünürler. Tarikat, İmparator Kia-ching tarafından 1810 civarında bir genel fermanla kınandı. Son liderler hareketi teşvik ederken, takipçi programı “Mançu hanedanının gücünü koruyun ve Çin'deki tüm yabancıların kökünü kazıyın.
Boksörler, imparatoru görevden alarak güç ve prestij kazanmak isteyen Yonglu (Chihli'nin kral yardımcısı) ve Pekin Prensi Tuan tarafından teşvik edildi. İmparator (Uhsein), Çin'i sanayileştirmek için yabancıları ülkeye davet etme eğilimindeydi.
Liberallere ve yabancılara karşı nefret aşılamak için bir program başlattılar. 1898'de, imparatorun tahttan indirildiği ve “dul-imparatoriçe”'nin hüküm sürdüğü Pekin'de bir darbe gerçekleşti. İmparatoriçenin zihinsel engelli olduğuna ve destekçileri tarafından kolayca kandırılabileceğine inanmak için sebepler vardı.
İmparatoriçe ve yandaşları, imparator ve partisinin liberal fikirlerini Batı'dan edebiyatlarını inceleyerek ve yabancıları dinleyerek aldıklarına inanıyorlardı. Böylece imparatorun Reform partisine karşı acımasız bir taraftar kitlesi patlak verdi ve önde gelen parti yetkililerinin çoğu öldürüldü. İmparatoriçe, ordunun imparatorun tüm destekçilerini ve Çin'deki tüm yabancıları öldürmesine izin veren bir ferman imzaladı. Böylece Boxer İsyanı başladı.
Genellikle Boksörler veya sempatizanlar tarafından komuta edilen ordu, Çin'i süpürdü, tüm yabancıları ve onlarla bağlantılı Çinlileri öldürdü. Öldürdükleri yabancıların eşyalarını alabilecekleri için büyük bir ordu desteği vardı.
Öldürülen yabancılardan 135 protestan misyoner ve yaklaşık 51 çocuğu öldürüldü. Bunlardan 41 İsveçli misyoner ve 15 çocuk öldü. Hıristiyan ve Misyoner İttifakı'ndakilerden 21 misyoner ve 14 çocuk, Kutsal İttifak'tan 10 misyoner, İskandinav İttifakı Moğol Misyoneri 5 ve Çin Adası Misyoner 2 misyonerleri.
Direnç
Tepki olarak, Çin'in sıradan halkı bir direniş örgütlemeye karar verdi. "Boksörlerin" kendilerinin kurşunlara karşı dayanıklı olabileceği inancı gibi birçok mistik veya büyülü unsuru içeren bir ruhani/dövüş sanatları hareketi oluşturdular. İngilizce adı "Boksörler", İngiliz dövüş sanatçıları için herhangi bir kelimenin bulunmamasından, dolayısıyla en yakın İngilizce eşdeğerinin kullanılmasından gelir.
Başlangıçta, Boksörler Qing hükümetini Çin'den sürülmesi gereken diğer yabancılarla bir araya getirdi. Sonuçta, Qing Hanedanlığı etnik olarak Han Çinlisi değil, Mançu idi. Bir yanda tehditkar batılı yabancılar ile diğer yanda öfkeli bir Han Çinli halkı arasında kalan İmparatoriçe Dowager Cixi ve diğer Qing yetkilileri, başlangıçta Boksörlere nasıl tepki vereceklerinden emin değildi. Sonunda, yabancıların daha büyük bir tehdit oluşturduğuna karar vererek, Qing ve Boksörler bir anlaşmaya vardı ve Pekin, isyancıları imparatorluk birlikleriyle desteklemeye başladı.
ABD Deniz Piyadeleri Boxer İsyanı'nda
1900'de Çin'de "Boksörler"in yabancı etkiye ve mevcudiyete karşı dirençlerini artırmasıyla bir kriz patlak verdi. On dokuzuncu yüzyılın sonunda, birkaç ülke Çin'de etki alanları oluşturmuştu. 1899 sonbaharında, Dışişleri Bakanı John Hay, geç gelen ABD'nin Çin'de bir "açık kapı politikası" sürdürmek istediğini yazdı. Boksörler Amerika Birleşik Devletleri'ni ve diğer yabancı ülkeleri dışarı atmayı başarırsa, bu yeni açılan kapı yakında kapanabilirdi.
"I Ho Ch'uan" ("Doğru ve Uyumlu Yumruklar Derneği") Çin'in kuzeybatısındaki bir eyalette popülerlik kazanmaya başladığı 1898'den beri Çin'de yabancılara karşı hoşnutsuzluk artıyordu. Yaygın olarak "Boksörler" olarak adlandırılan bu grup, yabancı etkilere karşı çıktı ve şiddetle Hıristiyan karşıtıydı. Yıkıcı sellerin hemen ardından gelen kuraklıklardan etkilenen çiftçiler ve diğer işçilerle birlikte grubun sayısı arttı. Boksörler Çinli Hıristiyanları ve yabancı misyonerleri taciz etmeye başladı. Boxer faaliyetleri birkaç eyalete yayılırken, eyalet liderleri ve Çin imparatorluk mahkemesi tutumlarında tutarsızdı. Yetkililer bazen yabancıları ve Hıristiyanları korumak için savaştı, bazen de hiçbir şey yapmamayı seçti. Mançu Hanedanlığı'nın imparatoriçe dul eşi Tzu Hsi, alenen "Boksör karşıtı"ydı.1
Amerika Birleşik Devletleri ve diğer yedi ülkenin -Avusturya-Macaristan, Fransa, Almanya, Büyük Britanya, İtalya, Japonya ve Rusya- hepsinin Çin'de çıkarları vardı. Bu sekiz yabancı güç, Pekin'in Elçilik Mahallesi'nde de elçilikler kurdu.2
Yüzlerce yabancı misyoner ve Çinli Hıristiyanlar korunmak için şehre akın etmeye başlayınca Pekin'in nüfusu artmaya başladı. 28 ve 29 Mayıs'ta Boxers, Fengtai'deki büyük demiryolu kavşağı da dahil olmak üzere Pekin ve Paotingfu arasındaki birkaç demiryolu istasyonunu yaktı. Pekin'deki elçilikler tecrit edilmekten korktukları için hemen yardım için telgraf çektiler. Hemen tepki, Çin açıklarındaki yabancı gemilerden denizcilerin ve denizcilerin konuşlandırılması oldu.3
31 Mayıs'ta, USMC'den Yüzbaşı John T. Myers, ABD Deniz Piyadelerinin iki gemi müfrezesinin genel komutanı olarak Pekin'e geldi. Bu yeni kurulan Elçilik Muhafızları, Myers ve USS'den yirmi beş denizciden oluşuyordu. Oregon Newt Hall, USMC, yirmi üç denizci, beş denizci ve USS'den ABD Donanması Cerrah Yardımcısı T. M. Lippett ile birlikte Newark.4 Aynı gün Pekin'e gelen yaklaşık 350 yabancı denizci ve deniz piyadesi kendi lejyonlarını korumak için gönderildi.5
18 Haziran'da Pekin'deki dışişleri bakanları Çin hükümetinden yakında bir savaş halinin yürürlüğe gireceği haberini aldılar. Bildiri, bir gün önce yabancı güçler tarafından Taku'daki Çin kalelerinin ele geçirilmesine yanıt olarak geldi. Dışişleri bakanlarına, güneyden Tientsin'e kadar güvenli geçiş vaadiyle Pekin'i terk etmeleri için yirmi dört saat verildi. Bakanlar ertesi gün bir araya geldi ve ayrılma teklifini reddetti. İmparatoriçe dowager, "Boksörlerin cesur takipçileri" için övgü içeren bir savaş ilanı yayınladı. 20 Haziran'da Boksörler ve Çinli askerler şehri kuşatmaya başladılar.6
Çin topçu ve hafif silah ateşi sabit hale geldi. Elçiliklere karşı organize bir saldırı olmadı. Yirmi beşincide, denizciler Tatar Duvarı'nda kritik bir pozisyon aldı. Kuşatmanın başlangıcından bu yana, Çin kuvvetleri denizcilerin önünden biraz uzakta barikatlar inşa etmişti. 28 Haziran gecesi, Pvt. Richard Quinn bu barikatlardan birini Çin pozisyonuna elleri ve dizleri üzerinde emekleyerek keşif yaptı.7 2 Temmuz'da Çin kuvvetleri barikatlarını deniz piyadelerinin duvardaki konumuna tehlikeli bir şekilde yaklaştırmayı başardı, en yakın barikat acil bir tehdit haline geldi. Ertesi sabah saat ikiden başlayarak, Kaptan Myers, ABD Deniz Piyadeleri ile İngiliz ve Rus birliklerini Çin barikatı üzerinde bir hücumda yönetti. Bir yağmur fırtınası sırasında gerçekleştirilen saldırı başarılı oldu, Çinliler yüzlerce metre arkadaki başka bir barikata geri döndüler. İki deniz erleri öldürüldü ve Myers bacağından yaralandı.8 Deniz piyadeleri duvardaki konumlarına geri döndü ve Çin küçük silahlarından gelen günlük topçu patlamaları ve keskin nişancı ateşi eskisi gibi devam etti.
Kaptan Myers yaralandı sonra Kaptan Hall Elçilik Muhafız komutasını devraldı. Keskin nişancı ve topçu ateşi, ayın on altısında gayri resmi bir ateşkes yapıldıktan sonra en aza indirildi. Bu faaliyet, 14 Ağustos'ta yabancı elçilikler rahatlayana kadar devam etti.
ABD Deniz Piyadeleri, Myers'ın kuvveti Pekin'e ulaştıktan sonra Çin'de çeşitli eylemlere katıldı. Kuşatma başlamadan önce, başkenti izole eden bir demiryolu hattının parçalanmasından günler sonra, müttefik bir kuvvet Tientsin'den kuzeye Pekin'e doğru ilerledi. İngiliz Kraliyet Donanması'ndan Koramiral Sir Edward Seymour, ikinci komuta ABD Donanması Yüzbaşı Bowman McCalla ile bu kuvveti yönetti. Seymour'un seferi 112 Amerikalı denizci ve denizciyi içeriyordu. Müttefik kuvvet kuzeye gitti ve ilerledikçe demiryolu hattını yeniden inşa etti. Seymour'un seferi Pekin'in yirmi beş mil yakınında geldi, ancak Boxer'lar ve Çinli askerler tarafından Tientsin'e doğru geri çekilmeye zorlandı. Beş gün güneye çekildikten sonra Seymour'un kuvveti, Tientsin'in altı mil kuzeyindeki bir Çin cephaneliğine doğru savaştı, burada konumlarını güçlendirdiler ve yardım beklediler.
ABD, Pekin kuşatmasını kaldırmak için ek birlikler göndermek için hızla çabaladı. İki ayrı deniz piyadesi müfrezesi Filipin Adalarında Cavite'den ayrıldı ve Çin'in Taku yakınlarında birleşti. İlk müfreze, USS'de Cavite'den ayrılan Birinci Alay'dan 107 denizciden oluşuyordu. Teselli. Otuz iki denizcinin ikinci müfrezesi, USS'de Cavite'den yola çıktı Nashville.9 18 Haziran civarında, iki deniz müfrezesi, Binbaşı Littleton W.T. Waller komutasındaki bir taburda birleşti. Yirmisinde, bu deniz taburu ve yaklaşık dört yüz Rus, Çinlilerle Tientsin yakınlarında çarpıştı. Deniz piyadeleri, Amerikan-Rus saldırısının öncüsüydü, ancak daha önemli Çin kuvvetlerine karşı çok az başarı elde etti. Ezici bir karşı saldırıdan sonra, Amerikalılar ve Ruslar geri çekildi. Denizciler, dört saat boyunca takip edildikleri geri çekilmenin arka korumasını oluşturdular. Başladıkları yere varan denizciler, Tientsin'e gidip geri döndükten sonra toplam otuz mil yürüdüler. Üç kişi öldü ve yedi kişi yaralandı.10 İki gün sonra, İngiliz, Rus, Alman, İtalyan ve Japon birliklerinin gelmesiyle Waller'ın taburu ve Rus kuvveti iki bin kişiye kadar güçlendirildi. Bu genişletilmiş kuvvet, ertesi gün saldırıya geçti ve iç duvarlarla çevrili Tientsin şehri hariç hepsini aldı. Ayın yirmi beşinci günü, uluslararası kuvvet Seymour'un Tientsin'in kuzeyindeki Hsi-Ku Arsenal'de bir ay süreyle tutulan seferini rahatlattı.11
Dokuzuncu ABD Piyade 6 Temmuz'da geldi ve Tientsin yakınlarındaki müttefik kuvvetlere katıldı. Çin'deki deniz piyadelerinin sayısı, Albay Robert L. Meade ve 318 deniz piyadesi 10 Temmuz'da Filipinler'den USS gemisine geldiğinde arttı. Brooklyn.12 Denizcilerin bu müfrezesi kıyıdan Tientsin'e taşındı ve burada Waller'ın taburuna katıldı ve Meade Amerikan kuvvetlerinin komutasını devraldı. Ertesi gün, müttefik kuvvet, kalan Çinli ve Boksör kuvvetlerinden duvarlı iç şehri kurtarmak için Tientsin'e karşı bir saldırı başlattı. Bir İngiliz generalin komutasındaki saldıran kuvvet, deniz piyadelerini, Dokuzuncu ABD Piyadesini ve İngiliz, Fransız, Alman, Japon ve Rus kuvvetlerini içeriyordu. Çatışma, günün büyük bir bölümünde gösterilecek çok az şeyle gerçekleşti. Bu eyleme katılan 451 deniz piyadesinden on yedi er ve dört subay zayiat verdi.13 Bir Japon gece saldırısı Çin savunmasını yarıp uluslararası gücün surlarla çevrili Tientsin şehrine girmesine izin verdi. Bu atılım şehrin yaygın yağmalanmasını tetikledi.
30 Temmuz'da ABD Ordusu Orgeneral Adna R. Chaffee Tientsin'e geldi ve Çin'deki tüm ABD kuvvetlerinin komutasını devraldı.14 Chaffee ile "Çin Yardım Seferi"nin bir parçası olarak gelen Binbaşı Biddle komutasındaki bir deniz piyadesi taburuydu, On Dördüncü ABD Piyadesinin iki taburu, Altıncı ABD Süvari Birliği ve Beşinci ABD Topçusunun bir bataryası. Seferin ana amacı, Pekin'deki elçiliklerin yükünü hafifletmek ve Çin'deki Amerikan çıkarlarını korumaktı. 4 Ağustos'ta, yaklaşık 18.000 kişilik uluslararası sefer, Tientsin'den Pekin Chaffee'nin 482 deniz piyadesi dahil yaklaşık 2.500 kişilik kuvvetine gitmek üzere ayrıldı.15 5 Ağustos'ta Japon kuvvetleri, Pei-tsang'da Çinlilere saldırdı ve onları mağlup etti. Ertesi gün, denizciler de dahil olmak üzere uluslararası gücün bir kısmı Yangstun'da başarılı bir şekilde savaştı. Uluslararası gücün birçok üyesi, seksen millik yürüyüş sırasında, yüksek sıcaklıklar ve ara sıra Tientsin'den Pekin'e yapılan çatışmalar nedeniyle sıcaktan bitkin düştü.16
Ayın on dördünde, uluslararası kuvvet Pekin'e ulaştı ve elçilikleri rahatlattı. Bir müfreze keskin nişancı ateşini durdurmak ve topçu için koruma kurmak için duvarın tepesine giderken Pekin'e ulaştıktan sonra, deniz birimi kuzey kapısının yakınında durdu. İki er ve Teğmen Smedley Butler yaralandı.17 Ertesi gün, denizciler İmparatorluk Şehri'ndeki ilerlemeye katıldı.18 Pekin'deki çatışmalar sona erdikten sonra, Çin'in çeşitli bölgelerinde hafif direniş devam etti. Bu faaliyetlerin çoğu, Eylül 1901'de Boxer Protokolü (resmi bir barış anlaşması) imzalanıncaya kadar Alman birlikleri tarafından mücadele edildi.
Kuşatma kaldırıldığında, Elçilik Muhafızları on sekiz kayıp vermişti. Yedi asker öldürüldü ve Yüzbaşı Myers ve Cerrah Yardımcısı Lippitt de dahil olmak üzere Elçilik Muhafızlarının on bir üyesi yaralandı.20 Eylül ayı başlarında, müfreze Tientsin'e gitmek için Pekin'den ayrıldı ve yol boyunca hastaları ve mültecileri korudu. Elçilik Muhafızlarının askerleri, Çin'de hizmet için ayrılmadan önce hizmet ettikleri gemilere geri döndüler. Kaptan Myers, Japonya, Yokohama'daki Deniz Hastanesine gönderildi ve Kaptan Hall, USS'ye geri döndü. Newark.21
Ağustos ortasında Çin'e ek denizciler geldi, ancak Pekin'in rahatlatılmasına katılmadı. Eylül ayının sonunda, Çin'de kalan deniz piyadeleri Filipinler'e geri gönderildi ve gemiye gönderildi. Brooklyn, Zafiro, ve Hindistan.22
Pekin rahatladıktan kısa bir süre sonra, ABD Çin Bakanı EH Conger, devlet sekreterine şunları yazdı: büyük silahlar yerleştirildi. Elçiliğimiz, duvarda tuttuğumuz mevzii ile, tüm durumun anahtarıydı."23 Conger, "bütün kuşatmanın en cesur ve en başarılı olayının bir Deniz piyadelerimizden Yüzbaşı Myers ve Amerikalı, İngiliz ve Rus elli beş adam tarafından, duvarda çetin bir barikat ele geçirildi, yüzlerce Çinli asker tarafından savunuldu ve elliden fazlası öldürüldü."24
18 Ağustos'ta düzenlenen bir toplantıda, bir grup Amerikalı misyoner, "Pekin'de kuşatılan Amerikalılar, büyük ölçüde borçlu olduğumuz Amerikan Deniz Piyadelerinin cesaretine, sadakatine ve vatanseverliğine yürekten takdirlerini ifade etmek istiyorlar. kurtuluş." Grup ayrıca, "Ezici bir sayı karşısında şehir surları üzerinde neredeyse savunulamaz bir konuma sahip olma cesaretleriyle ve Çinlileri büyük bir güç konumundan uzaklaştırma konusunda işbirliği yaparak, Pekin'deki tüm yabancıları borçlu yaptılar, ve ülkelerinin kahramanları arasında kendilerine onurlu bir isim kazandılar.”25
|Bu ABD Deniz Piyadeleri grubu, Pekin kuşatmasını kaldırmak için gönderilen uluslararası yardım seferinin bir parçasıydı. (NARA 306-ST-505-58-4822)|
Boxer İsyanı'nın ardından birçok denizciye bireysel onurlar verildi. Otuz üç askere, ölümünden sonra bir denizciye verilen ilk madalya da dahil olmak üzere Onur Madalyası verildi. Pvt. Harry Fisher, 16 Temmuz'da Pekin'de duvarın yakınında bir barikat kurmaya yardım ederken öldürüldü. Pvt. Dan Daly, 15 Temmuz gecesi düşmanın sürekli ateşine maruz kalırken duvarın burcunda yalnız kalmaya gönüllü olduğu için ilk Şeref Madalyasını aldı. 26 Deniz Piyadeleri subayları 1913'e kadar Şeref Madalyası almaya uygun değildi. eylemdeki cesaret, genellikle rütbelerinde "sayıca ileri" olmakla veya bazen brevet rütbesiyle ödüllendirilmekle ayırt edilirdi. Örneğin, Yüzbaşı John Myers dört numara ilerlemiş ve büyük bir 1. Lt. 13 Temmuz'da Tientsin'e karşı eylemden sorumlu İngiliz subay tarafından Meade'e, "Harekâttaki birçok kişisel cesaret örneği arasında, özellikle 1. Teğmen'in davranışını bildirmeyi öneriyorum. Smedley D. Kolordu, ağır ve isabetli ateş altında cepheden yaralı bir adamı getirirken, Teğmen.Böyle yaparken yaralandı ama ciddi olmadığını öğrendiğime sevindim.Alay Yarbayı Üsteğmen Henry Leonard, Teğmen olarak.Butler ciddi şekilde acı çekiyordu, gönüllü oldu. Başarılı bir şekilde başardığı bu yiğit başarı, ancak bunu yaparken çok tehlikeli bir şekilde yaralandığını üzülerek belirtmek isterim." t Deniz Piyadeleri Komutanı olmak için.29
soy araştırması
Boxer İsyanı sırasında Çin'e gönderilen toplam deniz piyadesi sayısı 49 subay ve 1.151 er idi.30 Boxer İsyanı'nda görev yapan er deniz piyadelerinin hizmet kayıtları, Washington'daki Ulusal Arşivler Binası'ndaki Eski Askeri ve Sivil Kayıtlar biriminde tutuluyor. , DC veya St. Louis, Missouri'deki Ulusal Personel Kayıtları Merkezi'nde (Askeri Personel Kayıtları). Genel olarak, 1905'ten önce hizmetten ayrılan askere alınan denizciler için hizmet kayıtları Washington, D.C.'de tutulur ve 1905'ten sonra ayrılan askere alınan denizciler için hizmet kayıtları St. Louis'de tutulur. Bu dosyaların kopyalarını posta yoluyla talep eden araştırmacılar, Washington DC'de bulunan kayıtlar için bir NATF Form 80 [bkz. Askeri Kayıtlar", St. Louis'deki personel dosyaları için.
Ulusal Arşivlerdeki askere alınan denizcilerin hizmet kayıtları veya "dava dosyaları" Kayıt Grubu 127, ABD Deniz Piyadeleri Kayıtları, giriş 76'da bulunur. Hizmet kayıtları şunları içerebilir: askere alınma ve yeniden askere alınma belgeleri, açıklayıcı listeler, davranış kayıtları, tahliye bildirimi , askeri tarih ve kampanya rozetleri ve ödüllerinin verilmesi. İki dizi dava dosyası var. İlki (1895'ten önce askere giden denizciler), askere alınma veya son yeniden askere alınma tarihine göre düzenlenir. Kayıt tarihi bilinmiyorsa, araştırmacılar Kayıt Grubu 127, giriş 75, "Deniz Piyadeleri, 1798-1941 Askere Alınan Erkeklerin Alfabetik Kart Listesi"nde bulunan kart dizinini kullanabilirler. 1895'ten sonra askere giden denizciler için ikinci dizi dava dosyaları alfabetik olarak düzenlenmiştir. Bu dönemde askere alınan denizcilerin takma ad kullanmalarının olağandışı olmadığı belirtilmelidir. Servis kayıtları ve askere alma kartları, denizcinin hizmetteyken kullandığı isim altında dosyalanır.
Boxer İsyanı'nda görev yapan deniz subaylarının askeri personel dosyaları St. Louis'de tutuluyor. Ulusal Personel Kayıtları Merkezi, 1895'ten sonra hizmetten ayrılan tüm deniz zabitlerinin kayıtlarına sahiptir. Bir deniz zabiti olarak hizmeti doğrulamak için iyi bir kaynak, 1775'ten 1900'e kadar Birleşik Devletler Donanması ve Deniz Piyadeleri Subaylarının Listesi, Edward W. Callahan tarafından düzenlendi.
Subaylar hakkında bazı bilgiler Washington DC'deki Ulusal Arşivlerde, 67 numaralı girişin ikinci cildinde (1899-1904), Kayıt Grubu 127'de "Deniz Piyadeleri Subaylarının Askerlik Hizmeti Kaydı"nda bulunabilir. Bu cilt aşağıdaki gibi bilgileri içerir: date and place of birth, state from which appointed, state of residence, date of commission, and military service for 1889- 1904.
Several reports related to marines in the Boxer Rebellion may be found in Record Group 127, entry 26, "Reports Relating to Engagements of Marine Corps Personnel in the Philippines and China, 1899-1901," and Record Group 80, General Records of the Department of the Navy, 1798-1947, entry 19, File #6320. Letters and reports not located in these two entries might be found in RG 127, entry 10, (Commandant's) "Letters Received, 1819-1903." This series is arranged alphabetically by initial letter of one of the following: surname of the correspondent, ship name, place name, location of marine barracks or duty station, name of the person concerned, or subject of the letter then chronologically under each letter.31
For a consolidated list of the Peking Legation Guards, see the "Names of the officers and enlisted men of the U.S. Marine Corps who were members of the Legation Guard during the siege of Pekin, China," found in RG 127, entry 26.32 The names of other marines involved in the Boxer Rebellion can be found in muster rolls in RG 127. Marine Corps muster rolls are arranged chronologically by year, then by month, and then by duty stations, units, ship detachments, and expeditionary forces. The muster rolls contain the names of officers and enlisted men, rank, date of enlistment/reenlistment, and date of transfer to or from another duty station including detached service.33 The muster rolls for this time period have been reproduced as part of National Archives Microfilm Publication T977, U.S. Marine Corps Muster Rolls, 1893-1958461 rolls). The muster rolls for July to September 1900 are available on T977, roll 21. This microfilm may be viewed in the Microfilm Reading Room at the National Archives Building in Washington, D.C.34
Campaign badges for service in the Boxer Rebellion were authorized by Navy Department Special Order No. 82 in 1908. The order authorized China Campaign Badges "to be issued to officers and enlisted men of the Marine Corps who served ashore in China with the Peking Relief Expedition, between May 24, 1900, and May 27, 1901, and the Legation Guard at Peking."35 As noted above, an individual's service record usually shows when the badge was issued and the campaign badge number. Many of these badges are listed in Record Group 127, entry 106, "Register of Badges, Medals and Bars Issued, 1908-1911."
Additional information of U.S. Navy and Marine Corps involvement in the Boxer Rebellion can be found in U.S. Navy deck logs in Record Group 24, Records of the Bureau of Naval Personnel. The logbooks are arranged by name of a vessel and include daily entries for the ship. Naval vessels involved in China during the Boxer Rebellion include: USS Brooklyn, Buffalo, Iris, Monocacy, Nashville, New Orleans, Newark, Oregon, Solace, Wheeling, Yorktown, ve Zafiro.
Contemporary accounts of the Boxer Rebellion can be found in the published annual reports of the Secretary of the Navy, Commandant of the Marine Corps, and the War Department for 1900 and 1901. These publications contain many official reports from officers in China. For narrative histories of the Marine Corps' role in the Boxer Rebellion, see Robert D. Heinl's Soldiers of the Sea: The United States Marine Corps, 1775-1962, ve Semper Fidelis: The History of the United States Marine Corps by Alan R. Millett.
Not: NATF Form 80 was discontinued in November 2000. Use NATF 85 for military pension and bounty land warrant applications, and NATF 86 for military service records for Army veterans discharged before 1912.
See also this related article:
Chinese place names that appear in this article are those used in 1900 and are spelled as they appear in the U.S. military reports.
1. First Lt. J. R. Lindsey to Maj. Gen. Adna R. Chaffee, Annual Reports of the War Department, Fiscal Year Ended June 30, 1901, Cilt 1, pt. 6, pp. 454-459. Jonathan D. Spence, (The Search for Modern China1991), pp. 231-232.
2. Legations are official residences and offices of diplomatic ministers in a foreign country.
3. Robert D. Heinl, Soldiers of the Sea: The United States Marine Corps, 1775-1962 (1962), p. 127.
4. Capt. John T. Myers to Commander in Chief, U.S. Naval Force on Asiatic Station, Sept. 26, 1900, Annual Reports of the Navy Department for the Year 1901, pp. 1266-1270. The sailors from USS Newark included three blue jackets, one chief machinist, and one hospital apprentice. Chief Machinist Peterson arrived on June 3.
5. The foreign sailors and marines included: 35 Austrians, 82 British, 48 French, 51 Germans, 25 Japanese, 81 Russians, and 29 Italians. First Lt. J. R. Lindsey to Maj. Gen. Adna R. Chaffee, Annual Reports of the War Department, Fiscal Year Ended June 30, 1901, Cilt 1, pt. 6, pp. 454-459. Heinl, Soldiers of the Sea, p. 130.
6. Capt. John T. Myers to Commander in Chief, U.S. Naval Force on Asiatic Station, Sept. 26, 1900, Annual Reports of the Navy Department for the Year 1901, pp. 1266-1270. Spence, Search for Modern China, pp. 233-234.
7. Capt. John T. Myers to Brigadier-General Commandant, U.S. Marine Corps, Mar. 28, 1901, Reports Relating to Engagements of Marine Corps Personnel in the Philippines and China, 1899-1901, entry 26, Records of the U.S. Marine Corps, Record Group (RG) 127, National Archives Building (NAB), Washington, DC.
8. One Englishman and a Russian were also wounded during the assault. Myers's wound healed, but he soon came down with typhoid fever.
9. Report of the Commandant of the Marine Corps, Annual Reports of the Navy Department for the Year 1900, P. 1116.
10. Littleton W. T. Waller to Second in Command, United States Naval Force, Asiatic Station, June 22, 1900, Annual Reports of the Navy Department for the Year 1900, pp. 1148- 1149.
11. Littleton W. T. Waller to Brigadier-General Commandant, U.S. Marines, June 28, 1900, Annual Reports of the Navy Department for the Year 1900, pp. 1150-1152.
12. Heinl, Soldiers of the Sea, P. 133.
13. One officer was killed, and three were wounded.
14. Although General Chaffee was assigned to command American troops in China on June 26, 1900, he did not arrive in China until July 30. See Corbin to MacArthur, June 26, 1900, Correspondence Relating to the War With Spain (1902), Vol. 1, s. 419. Maj.-Gen. Adna R. Chaffee to Adjutant-General, USA, Sept. 1, 1900, Annual Reports of the War Department, For the Fiscal Year Ended June 30, 1900, Cilt 1, pt. 9, pp. 31- 43.
15. The marines accounted for 453 enlisted men and 29 officers.
16. W. P. Biddle to Major-General Commanding United States Forces, Aug. 20, 1900, Annual Reports of the Navy Department, 1901, pp. 1276-1277. Maj.-Gen. Adna R. Chaffee to Adjutant- General, USA, Sept. 1, 1900, Annual Reports of the War Department, For the Fiscal Year Ended June 30, 1900, Cilt 1, pt. 9, pp. 31-43.
17. Biddle to Major-General Commanding United States Forces, Aug. 20, 1900, Annual Reports of the Navy Department for the Year 1901, Report "B," p. 1278.
18. Biddle to Major-General Commanding United States Forces, Aug. 20, 1900, Annual Reports of the Navy Department for the Year 1901, Report "C," p. 1278.
19. Spence, Search for Modern China, P. 235.
20. Report of Wounded and Killed, G. A. Lung, Aug. 26, 1900, File 6320-65, General Correspondence, 1897-1915, entry 19, General Records of the Department of the Navy, 1798-1947, RG 80, NAB.
21. Report of the Commandant of the Marine Corps, Annual Reports of the Navy Department for the Year 1901, P. 1232.
22. Report of the Commandant of the Marine Corps, Annual Reports of the Navy Department for the Year 1901, P. 1234.
24. Extract from Report of Minister Conger to the Secretary of State, Aug. 17, 1900, entry 26, RG 127, NAB.
25. Attached to E. H. Conger to Maj. W. P. Biddle, Aug. 20, 1900, entry 26, RG 127, NAB.
26. N. H. Hall to J. T. Myers, Aug. 30, 1900, Annual Reports of the Navy Department for the Year 1901, pp. 1270- 1271. Dan Daly was awarded a second Medal of Honor for service in Haiti in 1915.
27. "Awards For Services in China," entry 26, RG 127, NAB.
28. Brig. Gen. A.R.F Dorward to Col. Robert Meade, July 15, 1900, ibid.
29. Officers who went on to become Commandants were: William P. Biddle, Wendell C. Neville, and Ben H. Fuller.
30. Report of the Commandant of the Marine Corps, Annual Reports of the Navy Department for the Year 1900, P. 1132.
31. Researchers interested in additional files related to the Boxer Rebellion may want to consult Area 10 records found in the Area Files of the Naval Records Collection of the Office of Naval Records and Library, RG 45, NAB. These records have been reproduced on NARA Microfilm Publication M625, Area File of the Naval Records Collection, 1775-1910 (414 rolls). Microfilm rolls 377 to 383 cover documents for May 1, 1900, to August 31, 1900.
32. Identifying marines in the Peking Legation can also be done by checking the May and June 1900 Marine Corps muster rolls of the USS Newark and the USS Oregon.
33. Muster rolls also show date of desertion, sick in the hospital, and minor infractions and punishments.
34. The microfilming of Microfilm Publication T977 has not yet been completed. Rolls covering 1893-1940 are available at the National Archives Building. Once microfilming is complete, rolls covering 1941-1958 will be available at the National Archives at College Park, MD. Contact military textual reference in College Park for reference service on the original bound volumes for 1940-1945. Reference service for the post-1945 muster rolls is provided by the Marine Corps Historical Center, Washington, DC.
A Chinese historical view of the Boxer Rebellion (1976)
Although Western historians and conservative Chinese historians have been critical of the Boxers, an alternative view in China sees the Boxers as patriotic defenders of China. This account appeared in China in 1976:
“The world-shaking Yi Ho Tuan Movement [Boxers] is the glory and pride of the Chinese people. It laid a cornerstone for the great victory of their revolution fifty years later. It gave the invaders a taste of the people’s heavy fist and shattered their fond dream of partitioning China. Earlier, they had arrogantly boasted that with 10,000 soldiers carrying modern arms they could subjugate all China.
Clamour for partition had filled the air. But after the Yi Ho Tuan mounted the political stage, this claptrap was no longer heard – not because the imperialists had changed in their aggressive nature and their desire to carve up China, but because the mighty Chinese people had taught them a bitter lesson through the Yi Ho Tuan…
To the Chinese people, the Yi Ho Tuan Movement brought a better understanding of imperialism, strengthening them in attacks against its rule in China. The imperialist powers liked to pose as guardians of civilisation. The crimes of their soldiery on Chinese soil bared this lie, unmasking their real savagery for all to see.
Further, the Yi Ho Tuan Movement exposed the treasonous character of the Qing government. It both weakened the feudal ruling power and precipitated the subsequent growth of the revolutionary movement.
These great and historic merits of the Yi Ho Tuan can never be obliterated. Yet the Yi Ho Tuan Movement has long been abused and slandered by the imperialists and all reactionary forces. In its own day, the imperialists labelled it a manifestation of the ‘hostility of the yellow race towards the white race’ and of ‘Chinese hatred for European culture and civilisation’. Imperialist lackeys dubbed it ‘irrational’. And 50 years later… a US Secretary of State, Dean Acheson, slandered it as an anti-foreign disturbance…
Not in vain did the Yi Ho Tuan heroes shed their blood. Their patriotism and dauntless courage will inspire the Chinese people forever. In the annals of the Chinese nation, the anti-imperialist and anti-feudal exploits of the Yi Ho Tuan will always be a lustrous chapter.”
Controversy in modern China
Though the reaction of the Boxers against foreign imperialism in China is regarded by some as patriotic, others in China consider this movement as a rebellion (disorder Mandarin Pinyin: luàn), a negative term in Chinese language, when described by commentators during the years of the Qing Dynasty and Republic of China. Chinese Communists have altered the perception of the rebellion by referring to it as an uprising (being upright q_yì), a more positive term in the Chinese language. It is frequently referred to as a “patriotic movement” in the People’s Republic of China by Communist politicians.
In January 2006, Freezing Point, a weekly supplement to the China Youth Daily newspaper, was closed partly due to its running of an essay by Yuan Weishi (History professor at Zhongshan University) that criticized the way in which the Boxer Rebellion and nineteenth century history about foreign interaction with China was portrayed in Chinese textbooks and taught at school.
The Boxer Rebellion
The Boxer Rebellion targeted both the Manchu dynasty in China and the influence of European powers within China. Though the Boxer Rebellion failed but it did enough to stir up national pride within China itself.
In 1895, China had been defeated by Japan. This was a humiliation for the Chinese as Japan had always been considered as a lesser nation to China. China lost control of Korea and Formosa to Japan.
Within the elite of Chinese society, it was believed that this defeat was entirely the blame of the Europeans who were dominant in China and that they alone were responsible for China’s defeat.
Many Chinese began to feel the same. It was believed that the Europeans were driving China’s domestic and foreign policy and that the situation was getting out of control. By the end of the Nineteenth Century, a strong sense of nationalism swept over China and many wanted to reclaim China for the Chinese. In 1898, these feelings boiled over into rebellion.
The rebellion began in north China in the Shantung Province. This province was a German sphere of influence and Germany dominated the rail lines, factories and coal mines that existed in Shantung. The Germans made considerable profits while the Chinese there were paid very poor wages and lived very poor lifestyles.
In Shantung, gangs of Chinese people roamed the streets chanting “Kill the Christians” and “Drive out the foreign devils”. Germans who lived in Shantung were murdered as were other European missionaries. Those Chinese who had converted to Christianity were also murdered.
Those behind the Shantung rebellion belonged to a secret society called Yi Ho Tuan – which meant “Righteous Harmony Fists” when translated into English. This was shorten to Boxers and the rebellion has gone done in history as the Boxer Rebellion.
By 1900, the rebellion had started to spread across northern China and included the capital Peking.
One of the targets of the Boxers was the Manchu government. They were seen as being little more as unpatriotic stooges of the European ‘masters’ who did nothing for national pride.
The inspiration behind the Manchu government was the Empress Dowager. She was nicknamed “Old Buddha” – but never to her face. She had been married to the former emperor and was a very clever person. China was a society where women were ‘kept in their place’, therefore, she was an oddity within that male dominated society. Empress Dowager Tzu realised what was going on and made secret contact with the Boxers offering them her support. This they accepted. This allowed the Boxers to turn their full attention to the Europeans.
Peking had many Europeans living in it in 1900. Their lifestyle was completely different to that of the Chinese who lived in the city. The Europeans effectively treated the Chinese in Peking as their slaves. It was not surprising that the Boxers found many ready supporters in Peking.
In June 1900, it became clear that their lives were in danger and many prepared to leave the city. The German ambassador in China wanted to register one final protest at the way the Europeans were being treated in China. As he made his way to the Royal Palace to protest, he was dragged from his sedan chair (being carried by Chinese) and murdered. The message was clear. Even the high and mighty were not safe. The rest of the Europeans crowded into the British Legation for their own safety. They were defended by an assortment of 400 European soldiers and sailors nicknamed the “Carving Knife Brigade” because of their lack of proper weapons. They fought off the Boxers with great bravery who were joined in the attack by troops who guarded the Manchus.
The Siege of the Legation lasted for 55 days until an international force marching from Tientsin on the coast managed to relieve them. 66 Europeans had been killed in this time and 150 had been wounded. This type of treatment was unforgivable from a European point of view. America had also been shocked by the treatment of the Europeans.
The international force, as a punishment, went of the rampage in Peking – effectively urged on by the officers commanding them. Peking was extensively damaged. The Chinese government was also ordered to pay $450 million in compensation – a vast sum of money for any nation let alone one as poor as China. The European force, now supported by the Manchus, then took its revenge on the Boxers. Those caught were given little mercy and they were beheaded in public. The Manchus were effectively forgiven as was the Dowager Empress despite her apparent treachery. She and her family were allowed to return to the Forbidden Palace in Peking facing no punishment other than European nations re-establishing their authority over the Chinese. She had no other choice but to be compliant.
The Boxer Rebellion
T he Boxer Rebellion was one of the darkest episodes in the history of China, where the discontent of the masses, the drug trade and the interests of foreign countries were mixed against the interests of the Chinese people. With the first Opium War still recent and a Chinese government trying to end the legality of drug trafficking against the English, who did not want to lose business or income, political conditions increasingly required more than a radical change.
When the Chinese army, which tried to end the problem by force, was defeated, the conditions set by the English were not only that the traffic would continue, but also that they should unconditionally surrender the island of Hong Kong. These conditions were seen by the Chinese people as a terrible humiliation, and thus a new revolt began to develop.
The Boxers were a group of clandestine political activists, whose goal was to eliminate any foreign presence in China, and their activities began in 1899 with a terrible maneuver whose main objectives were to Christian missionaries, who were trying to spread Catholicism among the Chinese. The nickname Boxers was given to them by Westerners, due to their use of martial arts, boxing and fencing as tools to fight against Western power.
The political conditions imposed from abroad, the abuse of power by foreigners and a terrible famine that took the lives of more than 6 million people due to high taxes to support wars, ended up sowing strong xenophobic sentiment. . This sentiment fueled the Boxer's movement, who proclaimed that they would end even the last foreigner in the country.
Although they were officially banned and operated outside the government, there were members of the Royal Court who supported them, as is the case of the Empress Ci Xi, who saw the revolution as the only way to end foreign rule. In this way, the Boxers were empowered to start acting, and their first forays skewed the lives of about 230 foreigners and several thousand Chinese Christians.
The darkest days came with the assassination of Baron Klemens von Ketteler, Germany’s ambassador to China, when several countries officially declared war on China. In 1900, Boxers took Tientsing, entering Beijing with several missionary heads stuck in pikes. Although his actions were condemned by the government, many members of the imperial troops actively supported his cause.
The embassies of Beijing were under siege for two months, but the foreign countries had assembled an army of about 20,000 soldiers, who would have to face the nearly 360,000 who were fighting in the ranks of the Boxers, an action they carried out in less than two months, but not without resistance. The consequences were dire for the Chinese people, who were brutally repressed in subsequent years to prevent a new uprising.
After the rebellion was quelled, the Qing Dynasty was forced to sign the Xinchou Treaty, which left China clearly at a disadvantage with foreign powers. Its two main conditions were that the death penalty would be applied to xenophobes and important compensation in terms of territories. The resource value of this compensation was equal to half the annual national product, which precipitated the fall of the Qing Dynasty and accelerated the arrival of the Republic of China.
Boxer Rebellion: The Chinese React to Imperialism
Commercial concessions had been forced on China dating to the end of the Opium Wars (1839-1842), a contrived series of conflicts engineered by British trading interests. France, Germany and Russia later demanded and received similar treatment. Paramount among the great powers’ requirements was the granting of treaty ports and extraterritorial status. China was later divided into spheres of influence in the aftermath of the First Sino-Japanese War (1894-95), allowing outside nations even greater latitude. Understandably, the Chinese deeply resented the presence of the great powers and the weakness of their own government. China had effectively lost its independence. One reaction to this exploitation was the emergence of a clandestine martial arts society referred to by the English as the “Boxers” (their Chinese name being translated as “righteous harmonious fists”). The nativist group launched a series of attacks against foreigners, Chinese Christians and complicit government officials. The high point of the rebellion occurred in mid-1900, when Beijing was occupied by 140,000 Boxers. They laid siege to the British legation, which harbored most of the international community. The entrenched foreigners held out for two months until a hastily arranged multinational military force managed to break the siege, scattering the Boxers. As a result of the Boxer Rebellion, China was subjected to even greater humiliation. An indemnity of more than $300 million was levied on the nearly bankrupt nation and the government was forced to allow the permanent quartering of foreign soldiers in Beijing. The United States attempted to mitigate some of the financial damage from the Boxer Rebellion by later using much of its share of the reparations to fund scholarships for Chinese students studying in America. From the international perspective, the Boxer Rebellion increased support for the Open Door policy. The great powers realized that warring among themselves would inhibit their ability to exploit China. The Opium Wars, (1839-1842), were the first attempt by the weak Chinese government to eliminate the opium trade that had been thrust upon them by British traders. The British merchants illicitly brought the opium into China from India, against Chinese laws, to pay for the "trade goods" they wanted. The Chinese did want to sell their Porcelain and silk but they had no desire to "Trade" with the foreigners. The Chinese produced everything they needed themselves and considered foreign products to be of inferior quality. Overwhelmed by the Western military response, the Chinese were humiliated by having to pay reparations and allow concessions to the Western powers that effectively denied them control over their own country.
Boxer Rebellion
Definition and Summary of the Boxer Rebellion
Summary and Definition: The Boxer Rebellion was an anti-imperialist uprising of peasants in northern China between Autumn 1899 - 7 September 1901 that was aimed at ousting foreign interlopers with their foreign religions and strange cultures from China. An Eight-Nation Alliance of the United States, Great Britain, Germany, Austria-Hungary, France, Japan, Russia, and Italy was formed in 1900 to organize an intervention in China. The result of the Boxer Rebellion was a victory for the alliance.
Boxer Rebellion for kids
William McKinley was the 25th American President who served in office from March 4, 1897 to September 14, 1901. One of the important events during his presidency was the Boxer Rebellion.
Boxer Rebellion: Chinese Troops and Boxers
The Picture shows Chinese Troops and the Boxers in 1899. The Boxer s are the men on the right of the picture. The dominant figure in the front of the picture is a drum major of the regular army of China. The other men in the picture are infantrymen of the New Imperial Army.
Why was it called the Boxer Rebellion?
The uprising was called the Boxer Rebellion because the revolt was begun by a secret Chinese religious society called "I Ho Ch uan" which translated into English means "Righteous Harmony Fists". Because the original name of the secret society included the word "ch uan", meaning fist, the rebels were called boxers by foreigners - hence the name of the Boxer Rebellion. The name was further emphasized by the Chinese rebels who performed rituals and exercises in martial arts 'Magical Kung-Fu' that they believed would give them the ability to withstand bullets. Westerners referred to these ceremonies as shadow boxing, underlining the Boxers nickname.
Summary of the Boxer Rebellion for kids: Origins of the Boxer Rebellion
The Boxer Rebellion originated in Northern China in the Shantung Province. Shantung was a hotbed of discontent. Ex-Soldiers, disbanded from the government army, flocked to the area turning to crime when they were unable to find work. Shantung had a history and tradition of rebellions led by secret societies. Boxing and martial arts were practiced by thousands of men in province, sponsored by the secret societies. The "Righteous Harmony Fists" emerged in 1898, attacked Chinese Christians and organized anti-foreign uprisings and protests against the Qing dynasty and government.
Causes of the Boxer Rebellion for kids
Boxer Rebellion Causes: Western Powers: The Opium War (1839-1842) forced China to grant commercial concessions at first to Great Britain and then to other countries opening China to foreign trade. The industries and commerce in China were destroyed by the inflow of cheap foreign goods. The Opium War also resulted in widespread opium addiction in China.
Boxer Rebellion Causes: Gunboat Policy: Between 1870 to 1894, the Western powers adopted a "gunboat" policy in dealing with China using force to get what they wanted. The Chinese viewed foreigners as barbarians.
Boxer Rebellion Causes: Weak government in China: The ruling Qing dynasty (aka Ching dynasty) in China had been weakened by European encroachments and influence in China and further damaged by Japan's success in the First Sino-Japanese 1894-1895 War. Conflicting factions in the Qing dynasty reduced their power even further and exploitation by the westerners resulted in a rise in taxes.
Boxer Rebellion Causes: Anti-Christian Feelings: Chinese peasants resented the number of Christian missionaries and Chinese converts to the new Western religion which led to the emergence of the secret religious society called the "I Ho Ch uan" (Righteous Harmony Fists), nicknamed the Boxers. The Boxers soon extended their goal to eradicate all foreign presence and influence in China and the rebellion started to spread.
Boxer Rebellion Causes: Natural disasters: Natural disasters were blamed on the Christians and fuelled anti-foreign feelings. These included the flooding of the Yellow River in 1898 followed by the terrible drought of 1900.
Boxer Rebellion Causes: Economic hardship: Economic hardship, poverty, unemployment and high taxes stirred the rebels into action resulting in the eruption of the Boxer Rebellion.
Causes of the Boxer Rebellion for kids
Effects of the Boxer Rebellion
The effects the Boxer Rebellion were as follows:
Effects of the Boxer Rebellion for kids
Effects of Boxer Rebellion: President McKinley tried to safeguard free trade between the United States through the Open Door policy, announced in 1899.
Effects of Boxer Rebellion: The Qing government gave their support to the rebels which stopped their protests against the government. The Qing dynasty believed that the rebels could be used against the hated foreigners.
Effects of Boxer Rebellion: The Boxer uprising increased and Chinese Christians and foreigners were killed in the violence.
Effects of Boxer Rebellion: President McKinley and Secretary of State John Hay tried to safeguard Chinese territorial integrity and free trade through the Open Door policy, announced in 1899.
Effects of Boxer Rebellion: Technological advances introduced by the Westerners such as the railroad and telegraph lines were destroyed, and foreigners were murdered.
Effects of Boxer Rebellion: The Boxers moved from Shantung to Peking (Beijing), where the western foreigners and legations from United States, Great Britain, Germany, Austria-Hungary, France, Japan, Russia, and Italy had set up their base. Starting on 20 June 1900, Boxer forces and Imperial Chinese troops besieged the foreign diplomats
Effects of Boxer Rebellion: In June 1890, an international military force of 2000 sailed from Tientsin to Peking
Effects of Boxer Rebellion: The United States had favored independent action but the uprising reached such high levels of violence and destruction that President McKinley to ordered Rear Admiral Louis Kempff (United States military commander in China) to "act in concurrence with other powers so as to protect all American interests.". President McKinley then ordered the transfer of 2500 American soldiers from the Philippines to China
Effects of Boxer Rebellion: The Battle of Peking: The joint forces of the eight nations ended the Boxer s siege of Peking on August 14, 1900. The emperor, the Dowager Empress and members of the Qing court fled Peking in the early morning of 15 August
Effects of the Boxer Rebellion for kids
Significance of the Boxer Rebellion
The significance of the Boxer Rebellion was as follows:
Significance of the Boxer Rebellion for kids
Significance of Boxer Rebellion: The combined military forces of the Allied Expedition were far superior to the Boxers and the Qing troops. The Boxer Rebellion had raged from Autumn 1899 - 7 September 1901. Peace was finally established in China and the Boxer protocol was signed in September 1901.
Significance of Boxer Rebellion: Chinese resentment to the Qing dynasty became widespread and within ten years the Chinese imperial system was overthrown and the Chinese Republic was established
Significance of Boxer Rebellion: President McKinley was criticized by Democratic politicians and newspapers who accused the president with imperialism and exceeding his constitutional authority. President McKinley argued that a president s constitutional war powers granted him such authority.
Significance of Boxer Rebellion: The prestige of the United States as a world power increased as a result of their actions and involvement during the Boxer Rebellion.
Effects of the Boxer Rebellion for kids
Boxer Rebellion - President William McKinley Video
The article on the Boxer Rebellion provides detailed facts and a summary of one of the important events during his presidential term in office. The following William McKinley video will give you additional important facts and dates about the political events experienced by the 25th American President whose presidency spanned from March 4, 1897 to September 14, 1901.
Boxer Rebellion: Siege of Peking
Boxer Rebellion - US History - Facts - Causes - Effects - Significance - Summary - Definition - Boxers - Rebellion - Definition - American - US - USA - Boxer Rebellion - America - Dates - United States - Kids - Children - Schools - Homework - Important - Facts - Issues - Key - Main - Summary - Definition - History - Interesting - Boxers in China - Info - Information - American History - Facts - Historical - Major Events - Boxer RebellionList of site sources >>>