Tatbikatın analizi sırasında çeyrek bölgeye varıldığında, diğer birimlerin ve bölümlerin bir parçası olarak alayın Tahran Konferansının güvenliğini sağladığı söylendi. Öngörülemeyen durumlarda, yardımı ile hazırlanmalıydı. оружия Forum katılımcılarının güvenliğini sağlamak. Konferans Kasım 28 ile Aralık 1 arasında 1943 ile gerçekleştirildi.
Kasım ayında, 2016 Tahran Konferansı tarihinden itibaren 73'i işaretleyecektir. İlk kez, SSCB, Amerika ve İngiltere liderleri, o zamanın çok önemli sorunlarının ve her şeyden önce ikinci bir cephenin açılması meselesinin pratik çözümü için Tahran'da bir araya geldi. Roosevelt ve Churchill, Hitler’in Sovyetler Birliği’ne saldırısının başlamasıyla birlikte, askeri teçhizat, yemek ve üniforma borç para vererek Kızıl Ordu’ya yardım etme kararlarını açıkladı. Üç tedarik yolu vardı: İngiltere'den kuzey limanlarımıza kuzey konvoyları, Uzak Doğu limanları - merkez ve İran üzerinden. Aynı zamanda, Müttefikler, 1942'te ikinci bir cephe açmaya söz verdi. Ancak, 1942 yılı geçti, 1943 ile sona erdi ve söz verilen ikinci cephe açık değildi. Bu ülkemizin liderliğini endişelendiriyor.
Diplomatik kanallar aracılığıyla, Stalin, Roosevelt ve Churchill arasında bir toplantıya duyulan ihtiyaç konusunda müzakereler başladı. Diplomatların en zor işi yapıldı. Tartışma sırasında, Stalin'in önerisi üzerine ilgi alanlarını ve konumlarını savunan, Tahran şehrinde bir konferans yapılması kararlaştırıldı. Her ne kadar Churchill ve Roosevelt Kahire, Bağdat ve Basra'yı teklif etse de. Ancak Stalin, Tahran'a ısrar ederek, bunu genel merkeze daha yakın olma gereği ve Kızıl Ordu'nun operasyonlarını her cepheye yönlendirme olasılığını açıkladı.
Tahran'ın kendisinde ve yakın çevresinde Hitler karşıtı koalisyonun düzenli kuvvetleri yoktu.
Konferansın kendisi hakkında Hitler'in istihbaratı hakkında bilgi verildi. Hitler, Hitler karşıtı koalisyonun devlet başkanlarını yakalamak veya yok etmek için herhangi bir yol ve yöntem istedi.
Sovyet istihbarat subayı Nikolai Kuznetsov, arkadaki Alman örtüsü altında çalışan, ilk önce şifrelemeyi Moskova'ya gönderdi ve burada troyika üyelerine yaklaşan suikast girişimini anlattı. Bundan bir kez daha övgüye değer olması gereken Nikolai Kuznetsov.
Kuznetsov'un mesajı Tahran'daki Sovyet konutu başkanının dikkatine, Aga Agants iletildi.
Operasyonun organizatörü ve lideri, “Long Jump” olarak adlandırılan, onurlu askerlerin Skorunu Otto Skorzeny'nin sabotaj ve kaçırılmasının bilinen organizatörü olarak atandı. SS arşivinden: “Otto Skorzeny, İmparatorluk Güvenliği Genel Müdürlüğü'nün altıncı bölümünde SS gizli servisinin başıdır. Takma adı "Scarface Man".
Birkaç Alman komando grubu İran'a paraşütle atıldı. Skorzeny, Sovyet elçiliğine bir grup sabotajcı ile birlikte girmeyi umuyordu. Otto en iyisini almaya karar verdi. Almanların, çeşitli eylemler gerçekleştirebilecek mobil komando ekipleri oluşturmada uzman oldukları söylenmelidir.
Bu doğu ülkesindeki durumu anlamak için, bir an için korkunç bir yoksulluk ve zenginlik karışımı hayal etmeniz gerekir. II. Dünya Savaşı'nın başlamasından bu yana, Avrupa'dan gelen bir mülteci seli Tahran'a döküldü. Birçok zengin Avrupalı, sermayelerini Orta Doğu’ya aktarabildi ve bu da en yetersiz yıllarda bile normal bir yaşam sürmelerini sağladı. Tahran piyasası zenginliği, çeşitli malları ve kontrastları etkiledi. Sokaklardaki lüks limuzinler olağandı, pahalı mahalleler pahalı restoranlara bitişikti. Abwehr subayları tarafından aktif olarak kullanılan, rengarenk bir kalabalığın içinde kaybolmak kolaydı. İran'ın başkentinde bitmeyen bir istihbarat savaşı vardı. Sovyet istihbarat İran'da çok ciddi çalıştı. Arazi-lizovskie malzemeleri ve gıda, ekipman, teçhizat İran üzerinden teslim edildi. 1939'te Sovyet istihbarat servisi bu ülkedeki faaliyetlerini yoğunlaştırdı: Hitler yeraltı ile savaş en acımasızdı. Bu yüzleşmenin ölçeği o zamanın resimlerinde kanıtlandı: İran başkentinde geceleri sık sık sesler çekildi. Sovyet ajanlarının çalışanları, düşman ajanını tanımlayan, olay yerinde onu vurdu. Tahran'da yaşayan yaklaşık 20 000 Alman mülteci ve tabii ki, bu ortam ajanların tanıtımı için izin verdi. Gerçekten de, İran'da toprağı araştırmanın mümkün olduğu tüm büyük güçlerin elçiliklerinin temsilleri vardı ve gerekli belgeleri almak için elçilik personeli işe alındı.
Sovyet istihbarat ve istihbarat teşkilatı etkin bir şekilde organize edilmiş ve konferans katılımcılarının güvenliğini sağlama amaçlı çalışmalar düzenlenmiştir.
Bir Rostov vatandaşı ve yabancı istihbarat subayı olan taşralı dostumuz Gevork Vartanyan da deneyimli bir Alman istihbarat ajanı yakalandı.
Rostov-on-Don şehrinin onursal ikametgahı olan Sovyetler Birliği Kahramanı. Şerefine, 2012'ta Voroshilovsky Prospekt'e bir yıldız atıldı. Yıllar boyunca, art arda Rostov'u ziyaret etti ve Alexander Zakharovich ile bir araya geldi. İki Rostovluların kaderinin nasıl iç içe geçtiği şaşırtıcı: Tahran-43 operasyonuna ortak katılımlarını ancak yıllar sonra öğrendiler.
Böylece, Gevorg Vartanyan, Sovyet konutu Agayantsu'nun başına ilginç ve beklenmedik bilgiler getirdi: birkaç gün önce, Gevorg, eski tanıdığı Sturmbanführer SS Franz Meier'i mezar kazıcıda tanıdı. Gerçek ki, Mayer, Ekim ayında Tahran'a geldi ve yılın 1940'unda kendine has bir işaret var - sol elinde yüzük parmağı yok. İran hükümeti çevrelerinde Sovyet ajanlarının öldürülmesinin yanı sıra Trans İran otoyolunda büyük bir sabotajın organizatörüydü. Mayer, ulusal sosyalizmin hayranı olan olağanüstü bir istihbarat ajanıydı, her fırsatta faşizme karşı her şeyi yaptı. Tahran'daki toplantının hazırlığı sırasında böyle bir izcinin ortaya çıkması çok rahatsız edici bir çağrıydı. Operasyon takma adı "Amir" altında çalışan Gevork Vartanyan tarafından tanındı. Özel bir görevle uzun süredir İran'da bulunan profesyonel bir istihbarat memuru Andrei Vartanian'ın oğluydu.
Meier silahsızlandı.
Ayrıca, sabotajcıların paraşütçülerinin iniş yerleri, hareket yolları ve konsantrasyon yerleri belirlenmiştir. Sadece Tahran'da, 500'ten fazla kişi tutuklandı.
Bir kısmı teslim edildi ve Sovyet tarafının çıkarları için kapak altında çalıştı.
"Long Jump" operasyonunun tamamen başarısız olduğunu öğrenen Hitler, devam etmesini iptal etti.
Konferans zor koşullarda Sovyet elçiliğinin topraklarında yapıldı. “Uzun bir tartışmadan sonra Overlord sorunu ortaya çıktı. Sonra Stalin sandalyesinden kalktı ve Voroshilov ve Molotov'a dönerek tahrişle: “Burada zaman harcamak için evde yapmamız gereken çok şey var. İyi bir şey, gördüğüm gibi çalışmıyor. ” Kritik an geldi. Churchill bunu anladı ve konferansın aksatılması korkusuyla bir uzlaşma sağladı. ” Bu tarihçi Oleg Rakhmanin yazıyor.
Akşamları geç saatlerde Stalin 1 Aralık Moskova'ya uçtu. Stalin'in hayatında ilk kez konferansa ve Moskova'ya geri dönmesi dikkat çekicidir. Her ne kadar birçok askeri tarihçi liderin trenle seyahat ettiğini söylüyor. Ancak, Alexander Zakharovich generalissimo uçuşunu anlattı.
İkinci cephe, yılın 6 Haziran 1944'i açıldı.
Askeri sicil dairesi
Katılımcıların Tahran Konferansında güvenliğini sağlamanın bir sonucu olarak, birçok Sovyet askeri madalya ve emir aldı. Alexander Zakharovich evden ayrıldı. Rostov'a geldi, gelini Leah'e geldi ve ona teklif etti. Kabul etti ve yılın 8 Haziran 1944 mütevazı bir düğün oynadı. Evlilikleri, Rostov-on-Don şehrinin Ordzhonikidze bölgesinin sicil dairesinde tescil edildi.
“Yüksek sesle söylendi - sicil dairesi. Tek bir odanın bütün olduğu ve bir işçinin oturduğu harap bir binadaydı, ”diye hatırlıyor Alexander Zakharovich.
Tatil zamanı anında uçtu. Ancak bu anlar sonsuza dek ön saflardaki askerin anısına düştü. Savaştan önce üzerinde çalıştığı eski topçu okulunun bulunduğu toplama kampının haberi, özellikle kendisine çarptı. “Orada korkunç canavarlık koşulları yaratıldı, Almanlar insanları mümkün olduğunca yok etmek için her şeyi yaptı” diyor.
Yine İran'a döndü. Orada savaşın sonunun haberini buldu. Çok eğlenceliydi. Gözlerinde yaşlarla sevinç. Kaç insan öldü! Savaşın ilk haftalarında, bir zamanlar Alexander Zakharovich'i gelecekteki eşi Leah ile tanıştıran Yakov Agranovsky öldü. Hemen hemen bütün sınıf arkadaşları Alexander Zakharovich, topçu okulundaki arkadaşları ve Moldova'da hizmetine başladıkları savaşta öldüler. Dedesi Georgievsk şehrinde öldü.
Diğer kısımların bir parçası olarak bölünmeleri birkaç ay boyunca Kuzey İran'daydı. Sovyet liderliği, Kuzey İran bölgesindeki provokasyonları defalarca organize eden, ancak aktif saldırganlığa başlamaya cesaret edemeyen Türkiye'den olası bir saldırganlıktan korkuyordu.
1946 yazında, 313 inci Dağ Tüfek Alayı anavatanına, Makhachkala'ya döndü ve yakında dağıldı. Ancak, Sovyet askeri danışmanları ve birleşmiş bir askeri birlik İran'da kaldı.
Alexander Zakharovich yeni bir randevu aldı - ayrı bir ağır topçu biriminin Port Ilyich komutanına varmak için. Ve yılın sonunda Lenkoran'a, ardından Stepanakert'e transfer edildi. Alexander Zakharovich, “Burada savaşın olduğu yerde savaş var” diyor. “Ve bu beni çok endişelendiriyor.”
1950'te Rostov'a döndü ve genç teğmenlerin ana okulundaki (RAU) eğitim kurslarına başladı.
1951'te topçu atış eğitmenidir.
1951-1972'ta ana okulunda çalışmaya devam etti. İkincisi değişmeye başladı: XXUMX, RVRU, RVKIU, RVVU, RVVKU, RVVKIU, RVVKIURV, RVIRV, Roket Enstitüsü RV stratejik amacı, Roket Akademisi'nin Rostov şubesi olan Büyük Petrus'un askeri birimi. Görevleri ayrıca: savaş bölümünün kıdemli subayı, yüksek mühendislik ve teknik derslerin öğrencisi, okul rejimi başkanı, savaş eğitim destek bölümü genel müdürü, savaş eğitim destek bölümü komutanı, teknik savaş üssü şefi.
1966 'te ona teğmen rütbeli rütbesi verildi ve 1970' da albay. Ve 1972'te Alexander Zakharovich Karpenko görevden alındı.
O yılın ordusuna 33, ayın 3 ve 1 günü verdi.
Ancak Alexander Zakharovich kanepede yatmak ve TV izlemek istemedi. Dynamo Sports House'un direktörü olarak çalışmaya başladı. O zamanlar çok sayıda spor bölümü vardı ve hepsi özgürdü. Her çocuk gelip spor yapabilir. Antrenörlerden tek şart, günlüğün iki tanesinin olmaması.
Patriot kulübünün uzun süreli bir üyesi olan Albay Alexander Zakharovich Karpenko düzenli olarak okul arkadaşları №25, Suvorov, №27 ve Chapayev Bölümü'nün 82'inden sonra adlandırılan №25 ile tanıştı.
Bugün 95 yaşında. Caddeyi 25'teki aşina olduğu okula geçmenin ve 9 May'da okulun önünde performans göstermeye devam ediyor. Ve ayrıca şaşırtıcı - şiir yazıyor. O hâlâ, saflarında, şiirsel saflarında kalır.
Ondan yayın için şiirler sunmasını istiyorum. Titreyen bir el ile, sıradan bir kağıda benim için harika çizgiler bir hücreye yeniden yazar. İşte onlar:
Savaş ve zafer hakkındaki gerçeği anlatmalıyız!
Geçmişte bir yerde biri yalan söyledi
Birisi, yanlış bir yerde yanlış gerçek eklendi
Ve saçmalık ülke üzerinden uçar,
И tarih buluş kuralları.
Savaştan kurtulan birkaç kişi
Daha az asker ve asker bile kaldı.
Bu kim, onlara kim hakaret etti?
Ve hafızalarının kötüye kullanılması üzerine?
Şişman kediler, hırsızlar, dolandırıcılar,
Yirminci yılda, otuzlu büyükbabaların yarattığı
Bir anda ganimet haline geldi
Ve uzak ülkelerde kaçtı.
Ve hikayenin üzerine sızlanın
Burada kalan bir koroda.
Onları cennetin cezası ile cezalandır
Cevaptan başarılı olamayacak.
Sen, asker onun gücüyle her şeyi yaptı.
Siperlerdeki Merz, saldırıya geçti.
Ve şimdi geri kırk beşinci
Yüzyıllarca sonsuz zafer hak etmişti.
Düşmüşlerin hatırası hepimiz için kutsaldır.
Kim öldü - hepsi yaşamak istedi
Ama olduğu gibi oldu.
Feat unutmaya hakları yok.
Bizim için kazanmak zor
Karşı tanklar bir el bombası ile yürümek,
Ve birleşik bir patlamada
Kardeşlik güçlü düşmanı kazanır.
Birisi bir an için Zaferi görmedi.
Birisi sadece bir gün savaştı
Biri Kızıl Meydan'a yürüdü, kaldırımlara basmış,
Moskova'da Zaferi kutladı.
Ben şimdi, yaşlılıktan bahsetmeden,
Yalan söyleyen yüzünü verirdim.
Ve o küçük ayrılmadan önce.
Biz sığır değiliz, biz Rus'uz!