AİHM'NİN 23.01.2018 tarihli "Guc (Guc) Türkiye'ye karşı" davasıyla ilgili kararı (şikayet N 15374/11)
Davada, aynı müstehcen davranış gerçeğinden kaynaklanan bir ceza davasında üretimin tamamlanmasından önce müstehcen davranıştan dolayı görevden alınmaya itiraz edilmektedir. Davada, insan hakları ve Temel Özgürlüklerin korunmasına İlişkin Sözleşmenin 6. maddesinin 2. maddesinin gerekliliklerinin ihlal edilmesine izin verilmemiştir.
DAVANIN KOŞULLARI
Devlet eğitim merkezinde temizlik görevlisi olarak çalışan başvuru sahibi, ilkokul öğrencisiyle sözde müstehcen bir durumda yakalandıktan sonra çocukları taciz girişiminde bulunma şüphesiyle gözaltına alındı. Daha sonra başvuru sahibine cinsel ilişkiye zorlama, cinsel şiddete maruz kalma ve gençleri yasadışı olarak tutma suçlamasıyla suçlandı. Ceza davasındaki üretim henüz tamamlanmadığında, başvuru sahibinin, başvuranın "kamu hizmetiyle bağdaşmayan utanç verici ve utanç verici davranışlara" izin verdiğini tespit eden Milli Eğitim Bakanlığı müfettişleri tarafından yürütülen disiplin soruşturmasının sonuçlarına göre başvuranın kovulması istenmiştir. Başvuru sahibinin idari mahkemeye şikayeti reddedildi.
Avrupa Mahkemesinde başvuran, görevden alınmasının ve görevden alınma şikayetini dikkate alan idari mahkemelerin argümanlarının Sözleşmenin 6. maddesinin 2. fıkrasının gereklilikleriyle tutarsız olduğunu iddia etmiştir.
HUKUK MESELELERİ
Sözleşmenin 6. maddesinin 2. maddesine uymakla ilgili olarak. Avrupa Mahkemesi, Sözleşmenin, eylemin hem idari hem de cezai üretimler için temel teşkil edebileceğini ya da söz konusu iki üretimin aynı anda gerçekleştirilebileceğini reddetmediğini yineledi. Bu bağlamda, cezai sorumluluktan muaf tutulmak bile, aynı gerçeklerden kaynaklanan sivil ve diğer sorumluluk türlerinin kanıtın daha az katı yüküne dayanarak oluşturulmasını engellemez.
Bu davada, Avrupa Adalet Divanı'nın, disiplin veya idari makamların akıl yürütmelerinde veya kullanılmış terimlerle, bir ceza mahkemesi tarafından suçlu bulunmamasına rağmen başvuranın suçluluğunu sorgulamaya izin verip vermediğini belirlemesi gerekiyordu.
Disiplin soruşturması, psikoterapistin öğrencinin psikolojik ve sosyal gelişimi hakkındaki görüşünün araştırılması ve araştırılması yoluyla gerçekleri birbirinden bağımsız olarak belirleyen iki müfettiş tarafından yürütülmüştür. Disiplin soruşturması raporundaki hiçbir şey, müfettişlerin henüz tamamlanmamış bir başvuru sahibine karşı ceza davasında erken sonuçlar çıkaracağını göstermez. Soruşturmalarının sonunda, daha az katı kanıt yüküne dayanarak müfettişler, başvuranın öğrenciye karşı tacize uğradığına dair net bir görüş oluşturdular. Avrupa Mahkemesi, "taciz" teriminin kullanılmasının tek başına bir sorun teşkil etmediğine inanmaktadır, çünkü yalnızca bir ceza davası bağlamında kullanılmamıştır, ancak kişinin fiziksel bütünlüğü de dahil olmak üzere kişisel alanının zorunlu fiziksel veya sözlü temasla ihlal edildiği bir durum bağlamında kullanılmamıştır. Disiplin yetkilileri, tacizin ceza hukuku anlamında cinsel olarak sınıflandırılıp sınıflandırılamayacağı konusunda yorum yapmadı. Buna ek olarak, Avrupa Mahkemesine göre, yetkililerin olayın başvurana karşı şüpheleri artırdığını belirttikleri gerçeği, yetkililerin devlet eğitim sistemine güven duyma ihtiyacını dikkate aldıkları ve reşit olmayan kişilere karşı şüpheli eylemlere karşı herhangi bir hoşgörüyü ortadan kaldırdıkları anlamına geliyordu. Yukarıdakilere göre, disiplin soruşturmasını yürüten kişiler, sivil yargı alanlarının sınırlarını, başvuranın eş zamanlı cezai işlem kapsamında masumiyet karinesi hakkını ihlal edecek şekilde ihlal etmemişlerdir.
İdare Mahkemesinin cezai işlem sırasında yapılan bir açıklamaya gönderilmesine ilişkin olarak, Avrupa Adalet Divanı, medeni mahkemenin ceza davası kapsamında sunulan tanıklık veya kanıtlara atıfta bulunmasının, medeni mahkemenin sanığın cezai sorumluluğu hakkında yorum yapmasına veya söz konusu bilgilerden uygunsuz sonuçlar çıkarmasına yol açmadığı sürece Sözleşmenin 6. maddesinin 2. fıkrasının gereklilikleriyle kendi içinde tutarsız olmadığını belirtmiştir. Bundan yola çıkarak, Avrupa Mahkemesi, başvuranın (başvuranın daha önce çalıştığı diğer okullarda müstehcen davranışlarda bulunduğuna dair söylentilerle bağlantılı olduğu) başvuranın cezai işlemdeki suçluluğunun bir göstergesi olmadığına karar vermiştir. Avrupa Mahkemesi ayrıca, idare mahkemesinin başvuranın ceza davası kapsamında suçlu bulunup bulunmayacağı konusunda yorum yapmadığını da belirtti.
Sonuç olarak, idari işlemler sırasında kullanılan ifadeler Sözleşmenin 6. maddesinin 2. fıkrasının gereklilikleriyle uyumluydu.
KARAR
Sözleşmenin 6. maddesinin 2. maddesinin gereklilikleri durumunda ihlal edilmemiştir (oybirliğiyle kabul edilmiştir).