Bu film için yapabileceğim en doğru tanım, en kısa haliyle budur. Hani daha önce hiç denemediğiniz, farklı bir yemeğin tadına bakarsınız.. Şimdiye kadar ondan çok daha lezzetli bir sürü yemek yemişsinizdir ama farkı ve tadı size keyif verir, etkiler. İşte öyle bir film Café Society. Kusursuz değil, efsane değil, en iyi değil. Ama çok lezzetli.
Aksiyon yok, gizem yok, türünde yazdığı gibi komedi de pek var sayılmaz. Kağıt üzerinde kendini izletecek pek bir şey vaad etmiyor film aslında. 30'lu yılların New York ve Hollywood'u, eski kırık ve kibar İngilizce, müthiş detaylandırılmış elbise ve mekanlar.. Tüm bunlar, hikayenin bütünü ve filmdeki tüm o ihtişamlı hayatlara rağmen anlatımın naifliğiyle birleşince.. 81 yaşındaki Woody Allen yine populizm endişesinden uzak, kalite kokan, klas bir filme imza atmış.
Bu arada enteresan bir bilgi.. Filmde Steve Carrell yerine Bruce Willis oynuyormuş. Hatta çekimlere onunla başlanmış. Ama setlerdeki umursamazlığı ve replikleri sürekli unutması sebebiyle Woody Allen tarafından kovulmuş. Bence isabet de olmuş. Steve Carrell'a da ayrı bir parantez açmak gerek. Eğlencelik (popcorn) filmlerle ün yapmıştı ama son yıllarda tamamen ciddi rollere bürünmeye başladı ve çok daha iyi bir aktör olduğunu farklı yollardan da kanıtlamış oldu.