Hemen birkaç gün önce kazayla karşılaştım (makale) anladım. Bunun anlamı ruhtaki aptal sorulardan kaçınmak, derler ki, iki yıldır ne bekliyorsunuz.
Genel olarak, Gordeeva'nın çalışmalarını beğendim, ancak bir yanlışlık gözüme çarptı. Ve maalesef, yanlışlık açık. İşte burada:
- Vladivostok'un Kızıl Ordu birliklerinin işgalinden sonraki 1920 yılında, eski müttefikleri olan anarşistler Nina Lebedeva ve Jacob Tryapitsyn, Lazo'nun işlerine aktif olarak müdahale etti. Bu rakamlar çağdaşlar tarafından çok canlı bir şekilde tanımlanmaktadır. Nina Lebedeva kötü huylu, huysuz bir alışkanlığı, suçlu bir önyargının yanı sıra, kabalık ve aptalca aptallığı farklılaştırdı. Genç komutanın görüşünün aksine, Vladivostok'u bir Sovyet Cumhuriyeti ilan etti ve yerel halkı terörize etmeye başladı. Trans-Baykal Ordusunun çürümüş kısımlarının kriminalleşmesi doruğa ulaşır. Gorelova, Kızıl Ordu'daki erkeklerin çoğunun açıkça soygun, cinayet ve şiddetle uğraşan gangsterler olduğunu yazıyor.
Ve dahası:
- Sergey Georgievich ana hatayı yaptı - anarşistlerin bir zamanlar Kızıl Ordu'nun yiğit askerlerinin olduğu çılgınca kalabalığa liderlik etmesine izin verdi. Ayrıca, tutuklanmasının arifesinde kısa görüşlü davranışı da rol oynamıştır. Nikolayevsk'te Japon askerlerinin alayının tamamı katledildi. Lazo, büyük olasılıkla yakın gelecekte, yerel halkın ya da şehirdeki müdahalecilerin sayıca Bolşeviklerden çok daha üstün olan kentlerin müdahaleci eylemlerde bulunmaya zorlanacağını anlamıştı. Ancak, temel güvenliğine dikkat etmedi ve bu, daha sonraki olayların seyrini belirledi.
Bu arada, Lazo'nun şu anda Vladivostok'ta olduğunu ve Nikolaevsk-on-Amur'daki sadık savaş arkadaşı Nina Lebedeva-Kiyashko ile Tryapitsyn'i açıkça anlamanız gerekiyor. Başka bir deyişle, yazarın dediği gibi “eski anarşist müttefikler”, Lazo’yu kızdıramadılar, çünkü ondan 1732 km uzakta bulundukları için.
Ancak, üzgünüm, ben koşuyorum. Asla amacım Elena Gordeeva'yı markalamak, bu yüzden artık makalesine dokunmayacağım. Ancak, Jacob Tryapitsyn gibi bir kişiden bahsettiğinden ve açıkçası, en iyi şekilde değil, en doğrusunu söylemek gerekirse, Uzak Doğu'daki partizan hareketindeki gerçek rolü hakkında yazmayı kendi görevi olarak görüyordu.
Neden? Birincisi, okuyucular bizim büyük halimizi çarpıtılmış bir anlayışa sahip değil hikayeler. İkincisi, şanlı partizörün aydınlık adını basitçe iftiradan çıkarmak için.
Burada Tryapitsyna'nın çamurunu on yıllardır suladıklarını not etmek çok önemlidir. Sovyet zamanlarında, Uzak Doğu'daki "tripsinitets" etiketi "Makhnovist" ile aynı anlama geliyordu.
Erken yıl
İlk yıllar hakkında (kesinlikle, “geç” Tryapitsyn'in yaşamadan önce, infaz günü sadece 23 yılıydı) yaşamadan kahramanımızın oluşumu çok az bilinmektedir. Ayrıca, farklı kaynaklarda yer alan bilgiler genellikle çelişkilidir.
Örneğin, tanınmış ve maalesef zaten ölen (2008'ta öldü) tarihçi ve yazar Viktor G. Smolyak adlı kitabında, “Sivil mücadelesi. Aşağı Amur trajedisinin izinde ":
- Yakov İvanoviç Tryapitsyn. Nisan 1897, Vladimir bölgesinin Murom ilçesinde, Seveostevka köyünde müreffeh bir köylünün ailesinde doğdu. Dört yıllık kırsal okuldan değerli bir sertifika ile mezun oldu. 1915'e kadar köylü emeğine karıştı. Aynı yıl, tesis içi nakliyenin lokomotif deposunda yardımcı bir sürücü olarak Mordovshchik tersanesine katıldı.
1916'te askerlik için gönüllü oldu. Petersburg'daki Kexholm alayının cankurtaranında görev yaptı. Birinci Dünya Savaşı’nın düşmanlıklarına katıldı. George's Cross ile ödüllendirilen kişisel cesaret için. Alayı bir parçası olarak Kışlık Sarayın fırtınasına katıldı.
1918'in baharında, demobilizasyondan sonra, kız kardeşinin yaşadığı Vladivostok'ta Uzak Doğu'ya gitti. Limanda yükleyici olarak çalıştı. Japon arabalarına el konulması ile katıldı silahdaha sonra Suchan'ın partizanlarına (nehrin adı) düştü. S. Lazo ile çatışma nedeniyle Grodekovo'da partizan bir müfrezeye girdi. Savaşlardan birinde, dekolman Japon cezalandırıcılar tarafından yenildi ve bazı partizanlarla Tryapitsyn, Temmuz ayında Habarovsk altında 1919'ten ayrıldı. Korfovskaya istasyonunun yakınlarındaki küçük bir partizan müfrezesini yönetti.
Partizanların ilk yıllarının A.N.'de yazdığı durum biraz farklıdır. Fufigin "Jacob Tryapitsyn ve Ivan Andreev - kurban ve cellat mı?" Yazısında:
- Yakov İvanoviç Tryapitsyn, yılın nisan 1897'inde, Vladimir eyaletinin Murom bölgesinin Sevostyevka köyünde, bir köylü Ivan Stepanovich Sidorov-Tryapitsyn ailesinde doğdu. Onun yanında köyde iki kız kardeş vardı, o üçüncü çocuğuydu. 4 yıllık kırsal okulda okudu, ondan değerli bir sertifika ile mezun oldu. 1915'te, köyün 12 versiyonunda bulunan Mordovshchik tersanesine katıldı. Tesis içi nakliyenin lokomotif deposundaki bir trende yardımcı sürücü olarak çalıştı. Yılın LAT 1916'i askerlik görevine çağrıldı ve başkent Kexholm alayında Yaşam Muhafızlarına alındı. Yakup, Moskova'ya taşınan ablasına karşılık geldi. Erkek kardeşi, alayın devrimci işçilerin tarafına geçtiğini bildirdi. Kısa süre sonra ordusundan ilkbaharda ve 1918'in ilkbaharında yazdı, Moskova'daki kız kardeşini ziyaret etmek için ve daha sonra köyün ailesine gitti. Aziz George Haçını almaya hak kazandı, ancak haklarından bahsetmedi. Haçı ve kurdeleyi, şeridi uzun süre saklayan kız kardeşine bıraktı ve haçı birine verdi. Bütün yazını Sevevoivka'da geçirdi, babasına samanlıkta yardım etti, Kırsal yaşam onu tatmin etmedi, bir keresinde babasına şöyle dedi: “Hayır, sen, baba, seyahat ettin ve bir ailen var, şimdi gideceğim ...” Komşumla birlikte ayrıldım Sibirya. Kışın, yılın 1918'i Omsk'a diğer bir köylüye gitti ve ayrılırken “Sovyet iktidarı için savaşacağım” dedi (bir köylü kardeşinin kız kardeşine yazdığı bir mektupta).
Irkutsk'ta beyazlar tarafından tutuklandı, hapishaneden kaçtı. Primorye'ye geldi ve kısa bir süre için dekolman G.M.'de basit bir dövüşçüydü. Shevchenko. Küçük bir dekolman başındaki partizan hareketi konusundaki anlaşmazlıklar nedeniyle, önce Iman bölgesine, sonra da Habarovsk bölgesine taşındı.
Yani burada fazla değil. Aynı zamanda Smolyak ve Fufygin’in Tryapitsyn’in yaşamının ilk yıllarında hala yeterince ayrıntılı yazdığını söylemeliyim. Gerisi - ve daha az.
Habarovsk Express gazetesinde ve Aleksandrovsk-Sakhalinsky şehrinin web sitesinde kahramanımızın doğum yılı 1898 olarak adlandırılıyor. Bazı nedenlerden dolayı, Vladimir eyaletindeki bir köylünün oğlundan, “Büyük Ustyug’tan gelen zanaatkar-tabakanın” oğlu oldu. tamamen farklı bir ilde bulunan şehir, - Vologda.
Fufygin’in aksine, süreli yayınlar, Tryapitsyn’in hizmete gönüllü olarak girdiğini ve “çağrılmadığını” vurgulayarak Smolyak’la aynı fikirde olma eğilimindedir. Buna ek olarak, bir şey hakkında değil, St. George'un iki haçını ve gelecekteki kırmızı partizanın ensign yapmaya teşvik edildiğini yazıyorlar. Yani, modern Rus ordusunda genç teğmen rütbesine karşılık gelen ilk subay rütbesini aldım (burada ordumuzu özellikle Rus ve Rus hariç "Rus" olarak adlandırmaya devam edeceğim).
Ekim Devrimi'nden sonra Kızıl Muhafızların saflarına katılmanın (o zamana kadar ordunun değil) zaten Tryapitsyn’in Samara’daki karşı devrimci ayaklanmanın bastırılmasında yer aldığına dair bir söz var.
Açıkçası, onun hakkında böyle bir bilgi eksikliği Vladimir ilinden bir köylünün mütevazı oğluyla ilgilenebilecek kim şaşırmamalı? Ve daha sonra kahramanımızın ezileceği ve kan dökeceği Sovyet hükümeti tarafından asla tanınmayacağı gerçeğini göz önüne alırsak, o zaman her şey gerçekleşir.
Ancak bu yetersiz veriye bakılırsa bile, cesaretli, kararlı, sorumluluktan korkmayan ve örgütsel becerileri olmayan, daha ileri yaşam yolunu doğrulayan bir adam olduğumuz sonucuna varılabilir.
Nikolaevsk için yürüyüş
Neyse ki, Tryapitsyn’in partizan komutanı olarak etkinliği hakkında daha fazla şey biliniyor.
Fufygin hayatının bu kısa ama şanlı dönemini anlatıyor:
- Kasım ayında, Habarovsk ilçesi Anastasyevka köyündeki partizan müfrezelerinin temsilcileri toplantısında, Aşağı Amur'daki partizan hareketini güçlendirmeye karar verildi. Kasım ayında, Vyatka köyünden 1919, Tryapitsyn dekolmanının 10 halkının sayısındaki Nikolayevsk'e olan ünlü yolculuğu başladı. Bu baskın sırasında, ayrılma, 35 alaylarının bir parçası olarak partizan ordusuna büyüdü. Nikolaevsk'i işgal ettiler. Ocak 5'te (şimdi 19) Lychee köyünde, komutanların konseyinde, partizan isyan ordusunu normal Kızıl Orduya dönüştürmeye karar verildi.
Genel olarak, bu diğer kaynaklarla çakışmaktadır. Burada, Tryapitsyn'in Nikolayevsk'e ayrılmasının bazı ayrıntılarına değinip, benim için oldukça dikkat çekici görünen yer olmayacak.
Bu yüzden, 1919 yazında, Tryapitsyn komutasındaki yaklaşık otuz kişi, Kruglikovo ve Verino tren istasyonlarına yakın savaşlara katıldı.
Kasım gecesi 2 saatlerinde, 10, 1919, Tryapitsyn’in bir kopması olan Vyatka köyünü terk etti. Böylece, Amur'daki kampanyaya nihayet hedefle başladı - Nikolaevsk-on-Amur'un kurtarılması. Malmyzh köyünde, Mizin’in çıkarılmasıyla bir toplantı yapıldı. Ayrılmaya “Mizinsky” denmesine rağmen, o zaman Oceeville-Pavlutsky tarafından yönetildi. Cezalandırıcılar Sind köyünü yaktıktan sonra gerillalar Mizin'i tekrar seçtiler ve yine de, müfrezelerin birleşmesinden sonra Tryapitsyna Milletvekili oldu.
Gerillalar yerleşimlere yaklaştığında, Kolçak polisi genellikle kaçtı. Burada Kiselevka köyünde yaklaşık yüz Kazak vardı ve kan dökülmesini önlemek için (görüyorsun, bir “kanlı diktatör” için biraz garipti), Tryapitsyn şahsen atamanla pazarlık etmeye, onu savaşmadan teslim olan, hayatlarını ve güvenliğini güvence altına alan tüm kişilerin hayatını güvence altına almaya davet etti. Ancak Kazaklar kaçmayı tercih etti. Onları takip eden Kazakları yakalayan bir kayakçı dekolmanı gönderildi.
23 Kasım 1919, partizanlar Sukhanovka ve Zimmermanovka'yı işgal etti. Ancak Kasım 26'ta, Puls posta makinesi alanında bir atlı partizan grubu ezildi. İstihbarat sayesinde beyazların ayrılmasının 120 süngülerine ulaştığı, gerillaların ise o zamana kadar 160 insanlarına sahip olduğu tespit edildi. Zimmerman'ın savunmasını hazırlamaya başladılar: onlar ahır ve sundurma duvarlarında kar açma ve çukur kazdılar. Şans kırmızı taraftaydı. İyi amaçlı bir ateşle, oklar beyazların makineli tüfek hesaplarını yaptı.
Şimdi partizanlar Kalinovka'ya yükseldi. Beyazların yenilgisini öğrenen Nikolaev garnizonunun başı Medvedev, halktan malzemeleri harekete geçirdi, yerel burjuvazinin içinden askerleri ve gönüllüleri kendilerine yerleştirdi ve Albay Vitz'ın beyaza yardım etmesi için yol açtı. Vic, onu Beyaz Muhafız kuvvetlerinin yoğunlaşmasının merkezi olarak seçerek Mariinsky köyünde yer edinmeye karar verdi.
Yine, kan dökülmesini önlemek için, Tryapitsyn müzakereler için beyazların eline geçti. Partizan hareketinin komutanının ortaya çıkması askerler üzerinde güçlü bir psikolojik etkiye sahipti. Tryapitsyn onlara akrabalarından mektuplar ve Noel hediyeleri verdi. Teslim olma teklifinde Vic, reddetti, ancak daha az güç olduğunu fark ederek, Nikolayevsk yolunun kesilmesinden bu yana DeKastri Koyu'na çekilme emri verdi. Ancak emir ancak birkaç kişi tarafından yerine getirildi, çoğunluk ayağa kalktı ve partizanların tarafına geçti (!).
Böylece gerilla güçleri yaklaşık bir buçuk bin savaşçıya ulaştı. Ayrı ayrılmalar iki alayda bile azaldı. Biri, diğer Naumov-Bear, Buzin Plajı'na komuta etmeye başladı. Ayrıca, yardımcı parçalar oluşturulmuştur: iletişim, malzeme, sağlık ve ulaştırma. Birimler zorlu askeri disiplin getirdi (sizden, bu kelimelere Tryapitsyn'i bir tür "kontrol edilemez anarşist" olarak göstermeye çalışan herkese özel dikkat göstermenizi rica ediyorum). Partizanların geçtiği her yerde, Sovyet iktidarı restore edildi.
Nikolaevsk'te Beyaz Muhafızlar arasında karışıklık ve panik hüküm sürdü. Garnizonun başkanı Medvedev, yalnızca 250 insanlarında bir çıkarma yapmayı başardı. Yerel burjuvazinin tüm umudu Japonlara aittir. Şehirdeki Japon birliklerine komuta eden Binbaşı Ishikawa, partizanlarla yaklaşımlar hakkında görüşmeye karar verdi, ancak yanlış hesapladı. Zaten Ocak ayında 20 1920, partizanlar Nikolayevsk'i kuşattılar. Boşuna bir savaştan kaçınmak için emir, parlamenterleri şehre göndermeye karar verdi ... Onlar geri dönmediler (sizden bir kez daha “vahşilik ve sahtekârlık” olarak nitelendiren herkese özel dikkat etmelerini rica ediyorum), bununla Japonlar ve Beyaz Muhafızlar kendilerini yasaların dışına çıkardılar.
Bu küller Rus şehri olan Nikolaevsk-on-Amur
Şehrin savaş olmadan teslim edilmeyeceğinden emin olan partizanlar başlangıçta Chnyrrakh kalesini ele geçirdi, Nikolaevsk'i denizden kapladılar ve Şubat ayında 29 şehre girdi. Çeşitli konsolosluk temsilcilerinin baskısı altında Japonlar, Korgeneral Siramizu’nun Japon ordusunun tarafsızlığı hakkındaki ilanını hatırladı (başka bir deyişle, milletvekillerinin öldürülmesinden sonra kendilerini “tarafsız” olarak ilan ettiler ve kanlı kırmızı partizanlar pisliğe dokunmadılar). Güç Sovyetlere geçti.
Başka ne söyleyebilirsin? - Bu bağlamda bir müfreze büyüklüğünde küçük bir müfrezenin büyütülmesi ile birlikte mükemmel bir askeri operasyon. Karalanmış Tryapitsyn olmayın ve bu nedenle - unutulmaya mahkum, İç Savaş'ın kırmızı savaş ağaları arasında değerli bir yer alabilir. Ve eğer "az kan" ile kazanma kabiliyetinden bahsedersek, çoğu o tamamen üstündür. Üstelik, yukarıdan, en küçük fırsatta Tryapitsyn’in Rusların Rusları öldürmediğinden emin olduklarını görüyoruz.
Trypitsyna'nın Nikolaevsk'teki partizanları tarafından yürütülen "katliam"
Ve şimdi sözde "katliam" hakkında en heyecan verici soruya geliyoruz. Peki nereden başladı? Ama neyden:
11'in Mart ayında 12'teki 1920 gecesinde Japonlar, Kızıl Ordu birliklerine haince saldırdılar (bunlar daha önce kendilerini “tarafsız” ilan etmişlerdi). Merkezin etrafını sardıktan sonra, binaya roketlerle ateş yaktılar ve üzerine tüfek ve makineli tüfek ateşi açtılar. Şehrin karşısında kışla ateş etti. Tryapitsyn iki kez yaralandı (!) Ve yoldaşlarından kendini vurmalarını istedi, ama onu kurtardılar.
Şehirdeki çatışma üç gün sürdü ve bir grup Japon ve Binbaşı Ishikawa Japon milyoner Shimada mahallesinin evlerinden birinde yandı.
Japonlara karşı kazanılan zaferden sonra Nikolaevsk'teki yaşam yoluna devam etti. Tryapitsyn, Okhotsk Cephesi'nin komutanlığına atandı ... Bu kadar yüksek bir pozisyon için tayin emri (66 No: 22, 1920 Nisan 1920), Halk Devrimi Ordusu (NRA) Eyhe (Heinrich Christoforovich Eiche) - 1921'dan XNUMX - Comman'ın şefi Uzak Doğu Cumhuriyeti).
Şehirdeki düzeni yeniden sağlamak için, Japonlar ve uşaklarının idamları başladı ... (ikincisi birçok “barışçıl nüfus” olarak adlandırılıyor)! Ve hain bir saldırının ardından arkadaki şutla eşdeğer bir saldırıdan sonra onlarla ne yaparsınız ?! Belki bile onları kafasına vurur? Ve bu Tryapitsyna için ne hakkımız var ?! Sadece şehre girerek onları yok etme hakkına zaten sahipti. Yani hayır, üzgünüm ... Göründüğü gibi, kederi için.
Yine, Vladivostok’un bazı kısımlarının tutamayacağı Lazo’nun aksine, karışıklığı yenen Tryapitsyna askerlerinin Nikolaevsk’i tutabildiği belirtilmelidir. Ve bu, kusursuz düşmanın beklenmedik saldırısına rağmen (Profesyonel askeri erkeklerin beklenmedik bir grevi zaferin yarısı olarak gördüklerini hatırlatıyorum)! Evet onları (ve komutanlarını) onurlandırın ve övünün !!!
Biraz netlik getirmek için makalenin konusundan biraz uzaklaşmama izin verin. Yılın 1920 etkinliklerinden bahsediyoruz. Bu yılın sonunda, Rusya’nın Avrupa kısmındaki İç Savaş zaten sona erdi, daha sonra da bilindiği gibi, Uzak Doğu’da iki yıl boyunca kan akacak. Ancak, kesinlikle konuşursak, oradaki savaş medeni olmayacak. Ne de olsa, ana düşmanlar tarihte genellikle “müdahale” denilen Japonlardır.
Ancak, Ocak 16, 1920, İtilaf Yüksek Konseyi, ablukayı Sovyet Rusya’dan kaldırmaya ve Sibirya’dan birlikler çekmeye karar verdi (ve Avrupa ülkelerinin birlikleri buradan ayrıldı!) 24 Şubat 1920, Sovyet hükümeti barış görüşmelerine başlaması için Japon tarafına öneride bulundu. Ancak Japonlar Rus topraklarını terk etmek istemedi. Dahası, en kararlı memurlar Baykal, Angara ve Irkutsk'u hayal ettiler. Tokyo çok saçma bir bahaneyle Moskova'yı reddetti: Japonlar "konularının yaşamları ve malları için korktuklarını" söyledi.
yani Şubat ayından sonra Uzak Doğu'dan ayrılmayı reddeden Japonlar, “müdahaleciler” kategorisinden en gerçek yabancı işgalciler kategorisine geçti! Buna ek olarak, Batılı "meslektaşlarının" aksine, Yükselen Güneş Ülkesi'nin konuları ilk başta yalnızca Kolçak ve Semenov'un süngüleri ve kılıclarıyla değil, aynı zamanda kendilerinin de desteklediğini ve kendilerini açık bir şekilde hissedeceklerini düşünerek savaşmaya hazırdılar.
Kendisini "tarihçi" olarak nitelendiren yazar Nikolai Starikov, Ekim Devrimi hakkındaki kitaplarında açıkçası Japonlara bu tür hazırlıklar için övgüde bulunuyor. Mesela, "müttefik" görevini beyazlara yaptılar ve Sovyetler ile gerçek bir şekilde savaştılar.
Büyük sanrılar ve hayal etmesi zor! Birincisi, “müttefik görev” ile ilgilenmediler, çıkarları için savaştılar (başka bir deyişle, yeni toprakları ele geçirmek için). İkincisi, aynı Semyonov bir “müttefik” değildi, ama Japonların gerçek bir ağlamasıydı, kıçlarını öpüyor!
Bu şekilde, aşağılık hainin ve en önemsiz sümüklü General Vlasov'un "Rusya'yı Stalinizm'den kurtarmak" istediğini ve yüzlerce askerin hayatını kurtaran dürüst bir Rus subayı Albay Yury Budanov'un (keskin nişancı, yalnızca Tanrı'nın bildiği gibi) "masum" kişisini öldürdüğü fikrine katılabilirsiniz. Bu şeyi kaç Rus erkek koydu!).
Japonların ve Semenov Kazaklarının vahşeti konusunda sessizim. Onlarla karşılaştırıldığında, olağan infazlar (işkence olmadan!) Nikolaevsk'te - çocukça bir şaka. Genel olarak, böyle büyük bir geri çekilme için üzgünüm, ancak Tryapitsyn'in doğru olanı yaptığını anlamak gerekliydi. Aksi halde yapamadı!
Ne yazık ki, Nikolaevsk'teki kırmızı “ada”, düzenli olarak Japon ordusu ve donanması tarafından karşı çıktığında uzun süre yaşayamazdı. Primorye ve Habarovsk'taki devrimci silahlı kuvvetleri mağlup eden Japonlar, navigasyonun başlamasıyla Nikolayevsk'e gemi ve kruvazör göndermeye hazırlanıyorlardı. Ayrıca, iniş gücü Sakhalin ve De-Kastri'ye indirildi. Şehir savunma için hazırlıklara başladı.
Haliç'in kuzey fairway'inde kırmızı taşlarla dolu mavnalarla doludur. Sophia, sualtı madenlerini ve Amgun'un ağzına Tyrsky uçurumun yakınında koydu - batarya. Ancak, kentin yapılamayacağının farkına varmakla birlikte, Nisan ayının 10'inde 1920 yılın NNKX’i, Nikolaevsk’ten beş yüz kilometre uzakta, Tayga’nın derinliklerine, Kirby’in yerleşimine (şimdi Polina Osipenko adını taşıyan yerleşim) tahliye etmeye karar verdi. 30 Mayıs 1920 Şehrin tahliyesi tamamlandı ve Nikolaevsk, 1 Haziran gecesi alev aldı.
Ve burada yine suçlamaları Tryapitsyna başlar. Mesela şehir neden yandı? Ve ne, düşmanı bırakmak daha mı iyi ?! Ayrıca, kırmızı askeri lideri, Nikolayevsk hapishanelerinde tutuklananların ölümüne neden olduğu gerçeğiyle suçluyorlar. Japonya imparatoruna hitap eden bir dilekçe yazmak için tutuklananların, Sovyet iktidarından (ve buna bağlı olarak Japon iktidarı geleneğinden "kurtulmak için) Aşağı Amur'a asker gönderme isteği ile netleşeceğim. yani Onları yalnız bırakmak gerekliydi, böylece Japonlar onların laklarını serbest bırakacaklardı ve zaten sayısız karşı-devrim güçlerini dolduracaklardı, peki ne?!
Sivil nüfus ve yaralılar, vapurlarla Kirby'e getirildi. Kızıl Ordu savaşçıları bütün yol boyunca yürüdü. Sınıra kadar tükenmiş, ancak 21 gününde insanlar Herpuchinsky madenlerinde Krasny Yar yakınlarındaki Amguni Nehri'ne ulaşmışlardı. Süvari adamlarıyla olan Tryapitsyn, Blagoveshchensk'e yiyecek almak için ön hazırlıklı bir savunma örgütü ve baraj müfrezeleriyle birliklerini yerleştirmek üzere gitti.
Genel olarak, bu geri çekilme örgütü Tryapitsyn'in de üstesinden geldi. Askerlerin, yalan söylememe, geri çekilmeme, disiplini sürdürürken rastgele bir uçuşa dönüşmemesini kolaylaştıracağını düşünüyorum. Daha ağır bir saldırı olacak! Kahramanımız barışçıl insanları acımasız Japonlara bırakmadı.
Ne yazık ki, bu geri çekilme onun son ameliyatıydı. Orduda Tryapitsyna isyanı olgunlaştırdı.