mendilinde gül yapraklarıydıkurutulmuş,
bir halkın yaralarına bastığın.
o hangi ateşte ve hangi ülkeydi.
göz nurunda uyuttuğun!
ay ışığında şarkı söylüyor
hintli bir kadın, adını bilmiyorum
ve herhangi bir yerde,
kaybolmuş kendini arıyor biri: zilan!
chiapas'ta maskeli bir yerliydin,
belfast'ta bir duvar yazısı
gece yarısı bir bağrıştın cizre sokaklarında:lori!
cudi' de silah sesleriyle uyandın, rüzgardı.
hani narin parmaklarıyla rüzgarda
küçücük çocuklar bağlardı saçlarını
bir tutam gökyüzü ile ayrılmıştın ya,
rio kaldırımlarında vurmuşlar seni
sonra bir kenti yakmışlar avuçlarında
İstanbul'da kazınmış bir afişte bulduk öfkeni
bir bask şarkısında euskadi denmiş sana,
yahut hüzzam makamında bir mırıldanıştın
papatya kırımlarından kalan....
hala şarkı söylüyor hintli kadın
ve hala kaybolmuş kendini çağırıyor biri: zilan!