Suriye halkının cesur direnişi ve Rus havacılık kuvvetlerinin etkin yardımı ile ilişkili olan Suriye'deki politikasının başarısızlığından sonra, Türkiye ve ABD şimdi Kafkasya'daki durumu daha da şiddetlendirmeye ve orada silahlı çatışmaları açığa çıkarmaya çalışıyor. Tabii ki, ilki Dağlık Karabağ idi. Ancak, Washington ve Ankara’lı barış güçleri sayesinde kanın akabileceği başka sıcak noktalar var.
Bu nedenle, 1994’ten bu yana en sert olan Dağlık Karabağ’daki çatışmalar, uluslararası durumu ciddi biçimde ağırlaştırıp Suriye ve Irak’taki olayların arka planına karşı daha az kararlı ve öngörülebilir olmasını sağlayan çatışmaya yine dikkat çekti.
Karabağ düğümü
Tanınmış bir Ermeni siyaset bilimcisi, Erivan Devlet Üniversitesi rektör yardımcısı, BDT Enstitüsü'nün şubesi direktörü Alexander Markarov, durumu şöyle görüyor:
- Dağlık Karabağ'daki durumun bu kadar kötüleşmesi ne kadar beklenmiyordu?
- 2014'ten beri, Azerbaycan sınır üzerindeki baskıyı artırdı. Ateşkes rejiminin ihlal edilmesinin yoğunluğu, bir önceki döneme göre önemli ölçüde artmıştır. Durumun daha da kötüye gideceğini tahmin ettim. Herkes daha fazla ihlal olacağını anlamıştı, ancak hiç kimse bunun şimdi gördüğümüz gibi bir hacimde mümkün olacağını düşünmedi.
Azerbaycan, herhangi bir uluslararası toplantıdan sonra genellikle ateşkes ilanını ihlal etti. Washington’daki toplantı bu sefer bir şeyler olabileceğini düşünmek için sebep verdi. Bu zaten oldu: Clinton’un bölgeye yaptığı ziyareti, cumhurbaşkanları toplantısını düzenledi ve başarısız oldu. Ancak bunlar olaydı ve burada tüm iletişim hattında tam bir saldırı gerçekleşti. Bundan önce, büyük kalibreli makineli tüfekler ve harçlar harekete geçti ve burada tüm silahlar yer aldı. Bu beklenmiyor.
- Sizce Azerbaycan'ın kararlaştırdığı karar neydi? Dış faktörün etkisi oldu mu?
- İlk çekimin Azerbaycan tarafınca yapıldığı şüphesizdir. Bu onların inisiyatifidir. Bu aynı zamanda bazı siteler ve Rusya büyükelçisi Polad Bulbul oglu tarafından da ifade edilmektedir.
Ancak dış destek başka bir konudur. Azerbaycan kesinlikle Türkiye'nin desteğini hissediyor: yalnızca ahlaki ve maddi değil insan kaynakları açısından da. Türkçe öğretmenlerinin var olduğuna ve rollerinin açıkça görülebildiğine dair bilgiler var. Ancak, öte yandan, Azerbaycan’ı bu adımı atmaya iten iç sebeplerin de olduğunu anlamak gerekir.
- Ekonomide zor bir durum mu demek istiyorsun?
- Azerbaycan ekonomisindeki durum kötüleşmekte, enflasyon artmakta, manat oranı düşmekte, petrol dolaşımının azalması nedeniyle gelirler düşmektedir. Hakkında çok fazla şey söylenmesi gereken projeleri yürütmek imkansız hale geldi: bu, hem gaz hem de gerekli miktarda gaz bulunmayan bir boru hattıdır. Ekonomideki sorunlar büyüyor ve şimdi yatırımcılar Azerbaycan'dan ayrılıyor: zirvenin çoktan geçtiğini anlıyorlar. Artık Azerbaycan’ın ihracatının% 75’i, Azerbaycan’ın ihracatının% 90’i petrol ve doğal gaz. Ekonominin çeşitlenmesi hakkında konuşmaya gerek yok, bu yüzden ek gelir beklemek için hiçbir yere sahip değiller. Avrupa sporları, Eurovision - hepsi çok paraya değer. Ve silah alımı? Bunun için de milyarlarca kişiye ihtiyaç var, ama artık onlar ...
- Dış faktörlere geri dönelim. Avrupa nasıl tepki verdi?
- AGİT’in söylediklerine dikkat edin. Sadece barışçıl diyaloğun yeniden başlatılmasında ısrar etmiyorlar, aynı zamanda her iki tarafa da ateş yakma çağrısında bulunuyorlar. Yani, Azerbaycan'ın söylemine destek yok. Azerbaycan’ın AGİT’le yaklaşık altı aydır temas içinde olmadığını, toplantı yapmadığını da not edeceğim.
Ve söyleyecek bir şey daha var. NKR'ye yapılan saldırı, Washington zirvesinin hafta sonundan önce tamamlanmasından hemen sonra gerçekleşti. Yani, dünya liderleri ya bir hafta sonu böyle bir anda devam ediyorlar ya da yoldalar. Ermenistan Cumhurbaşkanı Serzh Sarkisyan yoldaydı. Böyle bir zamanın tesadüfen seçilmemesi çok olası. Ancak, genel olarak, Türkiye Azerbaycan'ı desteklerken, diğer tüm ülkeler en azından Ermenistan’a karşı olumlu bir tarafsızlık sürdürmektedir. Ve tüm açıklamaların müzakere masasına geri dönmesini teşvik etmesi amaçlanmıştır.
- Türkiye'nin konumu hakkında ne söyleyebilirsiniz? Erdoğan rejiminin Rusya'ya karşı belirli bir kuzey cephesi örgütlemeye çalıştığına inanılıyor.
- Bu pek mümkün değil. Kuzey cephesi ne olabilir? Erdoğan'ın kendisi Kürtlerin kendi kuzey cephesine sahip olmak için her şeyi yaptı. Oradaki durum önemli ölçüde kötüleşti. Evet, bazı Rus uzmanlar, Rusya’ya yönelik bir Azerbaycan ve Türkiye Fakat hepsinden önemlisi, Azerbaycan'ın Rusya'ya karşı Türkiye ile birlikte olması gerekiyor. Azerbaycan, olumlu değilse de, en azından Rusya ile tarafsız ilişkilerini sürdürmeye çalışıyor. Rusya ile işbirliği yapmak istedikleri birçok soru var. Bence Türkiye’nin Azerbaycan’ı Rusya’ya karşı kurduğunu söylemek yanlıştır.
- ISIL savaşçılarının Azerbaycan’daki düşmanlıklara katıldığı bilgisi hakkında yorum yapabilir misiniz? Bu birden fazla sitede bildirildi ...
- Aşağıdaki bilgileri biliyorum. Karabağ’da tahrip olan Azerbaycan özel kuvvetleri, Azerbaycan ordusunun üniformasıyla giyilmiyordu. Şimdi Suriye'de insanların giydiği bir yaz üniformasıydı. Bunların DAEŞ savaşçıları olduğu ileri sürüldü. Azerbaycan tarafı da kendi halkı olmadığını söyledi. Ama şimdi bir şeyi onaylamak imkansız.
- Her şeyi ayarladıklarını söyleyen belli bir üçüncü güçten söz edilir.
“Tüm ön cephe boyunca hiçbir üçüncü güç savaşamazdı.” Bunlar oldukça açık şeyler.
- Dağlık Karabağ çevresindeki olayların daha da gelişmesi için bir tahmin verebilir misiniz?
- Gelecek için en gerçekçi tahmin hakkında konuşursak, daha sonra bu tür olayların olacağını belirtmemiz gerekir. Belki de bu kadar yoğun bir şekilde silahlı çatışmalar olmayacaklar, ancak çeşitli sektörlerde kesinlikle devam edecekler. Uluslararası toplum aklın hüküm sürmesini sağlayacak. Ancak bu, her şeyden önce, Azerbaycan ile ilgilidir ve var olan çelişkilerde oynayacaktır. Avrupa'nın Azerbaycan'a ihtiyacı var, çünkü potansiyel bir gaz kaynağı. Amerika Birleşik Devletleri için, Rusya'nın bölgedeki çıkarlarına karşı koymak için bir fırsat. Türkiye için bu bir müttefik. Bu nedenle, gelecekte çarpışmalar olacaktır.
NKR silahlı kuvvetlerinin devam edeceği ve Grachev'in zamanında yapmasına izin vermediği şeyi yaptığı bir senaryo var - onlar Azerbaycan'ın derinliğine ilerleyecek ve onu NKR'nin bağımsızlığını tanımaya zorlayacak.
Ve üçüncü senaryo savaş. Ancak bunun mümkün olmadığına inanıyorum, çünkü serbest bırakılmasına izin verilmeyecek. Ayrıca, Azerbaycan için böyle bir savaş çok pahalı bir zevktir. Mültecilerin akışı, altyapı sorunları, istikrarsızlık ... Koşullu bir albay Huseynov, istenildiği zaman ortaya çıkabilir.
- Ermenistan’daki muhalefet partilerinin yalnızca iktidar partisini eleştirdiği değil, aynı zamanda şiddetle karşı çıktıkları bilinmektedir. Ermenistan'ın siyasi partilerinin Karabağ'daki olaylara karşı tutumu nedir? Biri mi yoksa farklı mı?
- Cevap çok basit: hepsi aynı pozisyonda. Azerbaycan ile sınırda bombalarken 2014'ta Ermenistan'da böyle bir tablo görmüştük. Sonra muhalefet oraya gitmeye ve sınırı savunmaya hazır olduğunu ilan etti. Ve şimdi herkes birleşik bir cephede konuşuyor. Muhalefetin çoğunda önemli bir etkiye sahip olan eski Cumhurbaşkanı Levon Ter-Petrosyan'ın temyiziydi, kimin hangi partiye ait olduğunu görmüyoruz - hepsi ülkeyi ve insanları koruma arzusunda birleşti. Bunu söyleyebilirsin: Ermenistan'da beşinci sütun yok. Birkaç kurabiye hariç ...
Anayasa Hakkı Birliği Genel Başkanı, Ermenistan Cumhuriyeti Ulusal Meclis üyesi Hayk Babukhanyan, Kafkasya'daki olaylar hakkındaki görüşünü paylaştı:
- Azerbaycan, IŞİD'e benzer bir terör devletidir. Azerbaycan'dan binlerce insanın DAİŞ saflarında savaşması tesadüf değil. Dahası, benzerlik sadece Hıristiyan Ermenilere yönelik terör eylemlerinde değil, aynı zamanda kendi ulusal azınlıklarına ve kendi muhaliflerine yöneliktir. Aliyev, IŞİD'in zulmünün aynısıyla, Ermeni sınır köylerindeki sivil nüfusu vuruyor. Ve hatta yıkımda tarihi Azerbaycan ve IŞİD anıtları aynı el yazısına sahiptir.
Azerbaycan'ın ağabeyi, Türkiye, Aliyev ve Erdoğan birbirleri tarafından desteklenmesi tesadüf değil. Türkiye için, Azebaidzhan DAEŞ kadar müttefiktir ve diktatör Erdoğan için diktatör Aliyev ruh eşidir. Aliyev bir savaş suçlusu olarak yargılanmalı. Günümüzdeki faşist Azerbaycan'ın yerine, uluslararası toplumun kontrolü altında demokratik bir devlet kurulmalı, faşist Almanya yerine tamamen farklı bir demokratik Almanya olarak yaratılmalı. Demokratik Azerbaycan, yalnızca Dağlık Karabağ Cumhuriyeti ile değil, aynı zamanda Talysh Cumhuriyeti ve Aliyev ceza kliniğinin boyunduruğu altında özgürce yaşama hakkının gerçekleşmesi için mücadele eden diğer halklarla da barışı tanıyacaktır. Ancak o zaman bölgemizde barış sağlanacaktır.
Dahası, Azerbaycan terör rejimiyle savaşma görevi yalnızca Ermeni ordusunun değil, ilerici insanlığın omuzlarında yatmaktadır. Dahası, Azerbaycan’daki sağlıklı güçler faşist rejime karşı isyan etmek zorundadır, çünkü güçlerini korumak ve Aliyev’in 18 yaşındaki erkek çocuklarını ölüme göndermelerini sağlamak için zenginliklerini korumaktır.
Ermeni ordusuna gelince, terörist devletle savaşma görevini yerine getirir ve işgalcileri yok eder. Savaş bölgesi Azerbaycan askerlerinin cesetleri, kalıntıları ile doluydu tanklar ve helikopterler boğuldukları saldırıdan sonra. Azerbaycan'ın 1994'te imzalanan ateşkesi ihlal etmesi, karşı saldırıya geçmesi, Azerbaycan'ın terörist devletinin IŞİD gibi petrol satması ve ölümcül satın almasıyla petrol ve gaz boru hatlarını bloke etmesi durumunda Ermenistan Cumhuriyeti ve NKR'nin her hakkı vardır. silâh.
Kafkasya'da yeni savaşın alevlerini ateşlemenin bir yolu olarak "Çerkes Sorunu"
Kafkasya'daki durumun ısındığı açıktır ve bu dış müdahaleye atfedilemez.
Kafkasya'da, insanlar yüzlerce ve binlerce yıl yaşadılar, aralarında birçok çatışma yaşandı. Bu süreçler, özellikle Batı İngiltere’nin her şeyden önce Büyük Britanya’nın siyasi süreçlere aktif olarak müdahale etmeye başladığı XIX-XX yüzyıllarda daha da şiddetlendi.
XIX yüzyılın ilk on yıllarından itibaren Kafkas dağ kabilelerini Rusya'ya karşı eylemlerinde güçlü bir şekilde destekleyen ve onları silahlandıran oydu. Ayrıca, Kafkasya'yı Rusya'dan koparmaya yönelik böyle bir politika İkinci Dünya Savaşı sırasında bile devam etti: örneğin, Büyük Britanya ve Fransa, havacılık 1940 yılında Türkiye topraklarından Kafkasya petrol sahalarına yapılan saldırılar ve sadece Hitler'in Fransa'yı işgali bu planların uygulanmasını engelledi.
Bu arada, Nazi diktatörü, Kafkasya da dahil olmak üzere tüm Sovyet halkları arasında etnik nefreti kışkırtmak için büyük çaba sarfetti. Burada Alman keşif ve sabotaj grupları, asıl görevi, NKVD ve SMERSH'in sayısız belgesine yansıyan Kızıl Ordu’ya karşı milliyetçi ve hain birimlerinin savaş operasyonlarını oluşturmak ve örgütlemektir.
20. ve 21. yüzyılın başlarının ikinci yarısında ABD, Kafkasya'daki siyasi süreçlere aktif olarak müdahale etti. Pratik olarak bu dönemde yaşanan tüm çatışmalar doğrudan katılımları ile bağlantılıdır: Amerikan çıkarı Mikhail Saakashvili'nin Güney Osetya'ya karşı çıkardığı 08.08.08 savaşının maliyeti nedir?
Şu anda, esas olarak Türkiye'ye dayanan ABD, geleneksel olarak Rusya'nın Kavkaz üzerindeki etkisini her olası şekilde zayıflatma politikasını sürdürmeye devam ediyor, uzun süredir devam eden Kafkas ihtilaflarını ağırlaştırmak için mümkün olan her şekilde çalışıyor. Bunlardan biri de "Çerkes meselesi".
Dışarıdan yapay olarak iltihaplanan "Çerkes soykırımı", 19. yüzyılın ikinci yarısının, Rus İmparatorluğu'nun dağ kabilelerine karşı mücadelesinde, kısmen soygun ve haydutlarla mücadelede, İngiltere ve Büyük Britanya tarafından aktif olarak desteklenmesinin yanı sıra, bazı Çerkeslerin göç etmeleri ve Rusya Federasyonu içerisinde şu anki Adige Cumhuriyeti’ni oluşturdu.
Jamestown Vakfı tarafından finanse edilen Merab Chuhua liderliğindeki Kafkasya, Gürcistan ve Çerkes Kültür Merkezi olarak adlandırılan sadık bir ABD müttefiki, Çerkesleri saldırgan amaçları için kullanma planının uygulanmasında özel bir rol oynamaktadır.
Ethnoglobus Uluslararası Çevrimiçi Bilgi ve Analitik Merkezi Direktörü Gulnara Inandzh (ethnoglobus.az). (Bakü, Azerbaycan) şunları göz önünde bulundurur:
- Dünya siyasi arenasında Çerkes teması, Sovyetler Birliği'nin dağılmasından sonra ortaya çıktı. Bu gelişme aşamasında, Çerkes milliyetçiliği saldırgan değildir ve askeri bir düzleme dönüşmez. Rusya'daki Çerkes örgütlerinin yanı sıra diaspora ve müşterileri de bu konuyu uluslararası insan hakları örgütleri için ilgi konusu haline getirmeye çalışıyor. Resmen Çerkes Diasporası Avrupalı ve uluslararası örgütlerin himayesinde. Gayri resmi olarak, ABD, bazı Avrupa ülkeleri, İsrail ve Türkiye, Çerkes milliyetçiliğinin katalizörüdür.
Rus fetihlerinden önce Çerkesler Osmanlı Devleti'nin bir parçasıydı. Ve Sünni İslam anlayışına ait olmak, kendilerini rahat hissetmelerini ve kendilerini rahat hissetmelerini, kendilerini rahat hissetmelerini sağladı. Bu süreç modern Türkiye'de devam etti.
Bu faktör, Ankara'nın Çerkes meselesine aktif olarak katılmasını sağlar. Bağımsız Çerkesler teması, Türkiye'deki etkili Çerkesler tarafından da desteklenmektedir. Sovyetler Birliği'nin dağılmasından sonra, etnik Çerkesler, Kuzey Kafkasya'da, Adygs'in yaşadığı cumhuriyetler de dahil olmak üzere, iş yapılarının, STK'ların ve eğitim kurumlarının bir parçası olarak görünmeye başladı. Türkiye'yi eski tarihi eserlerinde güçlendirmek Çerkes ayrılıkçılığını güçlendirebilir ve Moskova'yı Kuzey Kafkasya'dan kovmak için zemin hazırlayabilir. Çerkes milliyetçiliğinin beslenmesi, Kuzey Kafkasya'nın Rusya'dan ayrılması planının unsurlarından biridir. Bu nedenle Rusya, Türk işadamları için ülkeye giriş yapmasını ve bölgesel işlere katılımını yasakladı, Türk girişimcileri Kuzey Kafkasya'dan (özellikle etnik Çerkesler) kovdu, Türkçe liseleri kapattı. Ancak Çerkes milliyetçiliğinin Batı’daki manipülasyonlara konu olması ve İsrail’in bu konudaki faaliyeti, Moskova’yı daha az saldırgan bir oyuncu olduğu için Türkiye’nin eylemlerini serbest bırakmaya zorladı.
Ek olarak, Rusya, Abhazya'yı tanıyarak Çerkesin bağımsızlık hedeflerini etkisiz hale getirmeyi umuyordu. Bu, gerçekten de, hafifçe azaldı, ancak tam bir başarısızlık olmadı. Aynı zamanda, Kremlin de Çerkes diasporasına bağımsızlık konusunda anlaşmazlık getirmeyi başardı. Abhazya'nın bağımsızlığını tanıma gerçeği, Rusya'daki Çerkeslerin bir parçası olarak ve diasporadaki farklılıkları yoğunlaştırdı; Rusya'da yaşayan Çerkeslerin, şu anda diğer Kafkasya cumhuriyetlerine ve bölgelerine dahil olan orijinal Çerkes topraklarına katılmak istedikleri özerkliklerinin olması gerektiğine inanıyor.
Siyasi sahnenin önündeki Orta Doğu olayları, şu anda hala gelişiminin ilk aşamasında olan Çerkes temasını tutmaktadır. Çerkes sorununun bir süre sonra Rusya üzerinde ciddi bir etkisi olmaya başlayacaktır.
Kendi devletleri olmayan milletler dış etkilere ve manipülasyonlara maruz kalırlar, etnik duyguları çıplaktır. Tarihlerinin kahramanca parçalarını işliyor ve mitolojikleştiriyorlar. Kafkas halkları dünyaya açılmayı değil, tecrit içinde yaşamayı tercih ediyor. Tarihi bir devlet deneyiminin olmayışı, bölgenin geçen yüzyılın sonundaki Çeçen savaşları sırasında karşılaştığı sorunların tekrarlanmasıyla doludur. (APN).
Merab Chuhua'nın ABD'nin ve Türkiye'nin çıkarlarına yönelik, Çerkes halkının tamamı değil kışkırtıcı faaliyetleri, Çerkes halkının ve politik şahsiyetlerinin aşırı derecede kızmasına neden olmaktadır. Abubekir Murzakanov (OD "Adighe Khekuzh - Çerkesya"), İbrahim Yaganov (OD "Khase"), Ruslan Kesh (OD "Cherkessky Soyuz") ve diğerleri ortak bir açıklamada bulundu:
- ... Çerkes Merkez müdürü M. Chuhua'nın kişisel pozisyonuyla ilgili endişelerimizi dile getiriyoruz. İfadelerinde ve projelerinde Çerkes sorunsalını, sorunumuzu tamamen farklı bir yöne götüren belli bir pan-Kafkas projesinin bir parçası olarak sunuyor.
Konuşmalarından belli bazı genel Kafkas işlerine (anlayışına), Vainakh'lere ve diğer sorunlara odaklandığı açıktır. Çerkes meseleleri onunla ilgilenmiyor gibi görünüyor.
Çerkes Kültür Merkezi adına Çerkes ulusal hareketini ve Merkez'in faaliyetlerini geçersiz kılan şüpheli olaylara katılan merkezin bazı genç çalışanlarının eylemleriyle ilgili büyük sorular da var. Çerkes Kültür Merkezinin liderliğinden uygun bir değerlendirme almaları gerektiğine inanıyoruz.
Çerkes Kültür Merkezi liderliğinden, Kafkasya odaklı politikaların kendi anlayışlarında kaçınmaya devam etmelerini talep ederek Gürcistan-Çerkes ilişkileri için iyi bir şey olmayacağımızı talep ediyoruz. Aksi halde, bu durum Çerkeslerle ilgili olarak yürütülen Gürcistan devletinin tüm çabalarının devalüasyonuna ve diasporada istenmeyen süreçlere neden olabilir. (Kafkas düğümü).
Dünyanın tek dünya süper gücünün kayıp yeri için verdiği mücadele çerçevesinde, ABD’nin, II. Dünya Savaşı’ndan sonra oluşturulan uluslararası hukuku savunan bir ülke olarak zayıflatmak için Rusya sınırlarına yakın, mümkün olduğu kadar çok çatışmaları karıştırmaya çalıştığı açıktır. Bu bölgelerden biri de Kafkasya.
Bununla birlikte, halkı Birleşik Devletlerin ve müttefikleri nezdinde, onların yalnızca tüketilebilir bir madde olduğunu ve yalnızca bir sonuca ulaşmanın, yani kendi topraklarında yaşayan halklara her zaman dayanıklı barış ve refah sağlayan Rusya Federasyonu'nu zayıflatmanın ve hatta çökertmenin bir yolu olduğunu hatırlamalıdır.
Kafkas ulusları, kendilerine yabancı bir oyunda piyon olmamalıdır.