Ateist bir adam bir gün ormanda geziyor ve etrafindaki güzelliklere bakiyormus. "Evrim ne güzellikler yaratiyor!" diye düsünüp mest oluyormus. Birden arkasinda kocaman bir ayi belirmis ve onu kovalamaya baslamis.Adam bütün gücüyle kaçiyormus ama her arkasina bakista ayinin daha yaklasmis oldugunu fark ediyormus. Dakikalarca süren bir kaçisin sonunda adamin ayagi yerdeki dala takilmis ve düsmüs; ayi adamin üzerine atlamis, pençesini kaldirmis. Tam vurmaya hazirlanirken adam "TANRIM!!!" diye bagirmis. Bir anda zaman durmus, ayi donmus, ormandaki nehir bile akmaz olmus. Bir anda orman kararmis ve gökyüzünden bir isik huzmesi adamin üzerinesparlamis. Çok derinden gelen ilahi bir ses adama: "Yillarca bana inanmadin, yaradilisi kozmik bir kazaya bagladin, sana bu durumda yardim etmemi mi istiyorsun? Seni sevgili bir kulum mu saymaliyim?" demis. Adam utanç içinde: "Biliyorum bunca yildan sonra dindar biri olmayi istemem haksizlik, ama belki AYIYI dindar yapabilirsiniz." demis. Ses: "Peki." diye karsilik vermis ve isik kaybolmus. Nehir tekrar akmaya baslamis. Her sey eski haline dönmüs. Ayi önce pençesini indirmis, sonra iki pençesini de göge dogru çevirmis, ve konusmaya baslamis: "Tanrim, senin rizkinla orucumu açiyorum, hamdolsun verdigin nimetlere."