Ruslar Fransa'nın Marne savaşını tekrar kazanmasına nasıl yardımcı oldular?
Hazırlık saldırısı
İngiliz-Fransız birlikleri, Almanların nehre saldırmasını durdurduktan sonra. Ena müttefik komutanlığı, yalnızca düşmanın Marne'deki grevini püskürtmek için hazırlık yapmak değildi, aynı zamanda 1918'in ilkbaharında kaybedilen stratejik inisiyatifi geri döndürmek ve kararlı bir saldırı başlatmak için bir karşı saldırı başlatmak için adımlar attı. Fransa'daki güç dengesi genellikle İtilafçılar için elverişliydi. Kuvvetler ve tesislerde Almanlar üzerinde önemli bir üstünlüğü vardı. Temmuz ayının ortasında, Müttefikler, 200 piyade ve 10 süvari bölünmeleri, 19 804 topçu silahları (8323 büyük ve özel güç dahil), 5400 uçakları ve 1500 tankları vardı. Müttefik kuvvetlerin toplam gücü 3 milyon 592 bin kişiydi, muhalif Alman kuvvetleri, 209 piyade bölünmeleri, 18 100 topçu silahları (7300 büyük ve özel güç dahil), 3000 uçak ve 3 milyon 273 bin kişiydi.
14 ve 16 Haziran 1918, Foch, Willer-Kottere orman bölgesinde 10 Ordusu'nun kuvvetleri tarafından karşı saldırıların hazırlanmasına ilişkin ilk talimatları verdi. Temmuz 12'ta, Soissons'dan Reims'e kadar cephesinde Marne çıkıntısının her iki cephesinde de yaklaşık 130 km uzunluğunda grev yapılması kararlaştırıldı. Müttefikler, Suasson demiryolu kavşağını kullanma fırsatını mahrum etmeyi ve Reims ile Marna arasındaki müttefiklerin önünü düzeltmeyi planladılar. Ana saldırı, Reims'in güney batısındaki ve özellikle Ain ve Urk nehirleri arasında bulunan Alman birliklerinin ana kütlesinin sağ tarafına ve arkasına yöneldi. 10, 6 ve 5 orduları saldırıya katılacaktı. Ana görevin yerine getirilmesiyle görevlendirilen 10-I ordusu nehrin güneyindeki Alman cephesini kırmaktı. Ena ve 5-I ordusu - nehrin her iki tarafında. Ardres. 6 Ordusunun misyonu, Alman kuvvetlerini Marne'deki çıkıntının güney kanadından çıkarmaktı. Sonuç olarak, üç ordunun tümü, Almanları tüm çıkıntıyı temizlemeye zorlamak için Fert-en-Tardenois yönünde yoğun bir saldırıya maruz kaldı.
Temmuz başında, Fransız birlikleri yerel operasyonlarla pozisyonlarını geliştirdi. 14 Temmuz'da 10. Ordunun Willer-Kotter ormanı bölgesinde konuşlandırılması başladı. Gizlilik için, tüm hareketler geceleri yapıldı, orman Fransızların en yakın arkasını düşmanı gözlemlemekten tamamen sakladı. federal авиация Alman uçağından alanı kapladı. İyi geliştirilmiş bir demiryolları ve otoyol ağı, hem Fransız birliklerinin hızlı konsantrasyonunu hem de operasyon sırasında tam tedarikini kolaylaştırdı. 15-17 Temmuz'da Müttefikler bir karşı saldırı hazırlamaya devam ettiler. 9. Ordu da operasyona katıldı.
18 Temmuz 1918, 10 Ordusu ve sol tarafa başladı (2 ve 7 Kolordu ve 1 Amerikan Kolordu bir bölümü) 6 Ordusu. 10-Yarmia'da daha büyük sürpriz grev elde etmek için topçu hazırlıklarını bırakmaya karar verildi. İlerleyen üniteler doğrudan ateşleme mili kapağının altına saldırdı. 6 Ordusunun sol kanadının ileri birimleri, Alman ordusunun saldırılarına saldırmak ve ana direniş pozisyonu ile temas kurmak ve bir buçuk saat topçu hazırlığından sonra saldırmaktı. 6 Ordusu, 9 ve 5 Temmuz ayı için saldırı planlanan 19 Ordusu'nun sağ kanadında, 18, Temmuz ayında yapılan yerel saldırılara ve topların Alman konumlarını bombalamasına neden oldu.
18 Km Bello streç Fontenoy gelen 10 piyade ve ön 6-th Temmuz 50 gecesi (ilk kademe 25 piyade bölünmeler dahil) 3 süvari tümen ve çapraz 16-inci ordu 2103 hakkında, 1100 top parçası odaklı uçak ve 500 tankları. Sol kanadın kuvvetleri (20 ve 29 rezervi, 13 ve 17 ordusu ordusu) 9 ve sağ kanat (25 th yedek ordusu ve bir 8 ordusu ordusu bölümü) 7 Cermen orduları çok zayıf pozisyonlarda kaldılar. Sağlam bir savunma hattı yoktu. Derinliği 4 ile 8 km arasında değişen savunmanın temeli aceleyle tek direnç birimleri, derinlemesine yol hendekleri, savunmaya adapte edilmiş evler vb. İle donatıldı. 9'in sol kanadında ve Alman ordularının 7'in sağ kanadında 18 piyade birimleri (ilk kademede 10), 918 silahlar ve yaklaşık 800 uçakları. Böylece, Müttefikler, topçulukta çiftten fazla, bölünme ve uçak sayısında Almanlara karşı bir buçuk üstünlüğe sahipti. Ayrıca, Müttefiklerin bir tank grubu vardı.
Yılın Kampanyası 1918. Fransız tiyatrosu. "Barış için Savaş". Almanların son taarruzu ve Müttefiklerin karşı taarruzları (Temmuz 15 - Ağustos 4 arasındaki dönem). Kaynak: A. Zayonchkovsky. Dünya Savaşı 1914 - 1918
savaş
Temmuz sabahı 18, 1918, 10'un Fransız topçusu ve 6 ordusunun sol kanadının tamamı cepheye ateş açtı. 10 Ordusu bölgesinde, 213 tanklarının desteğiyle Fransız askerlerin, 9 Alman Ordusunun pozisyonlarına saldırdığı bir baraj yangını hemen yaratıldı. 6 Ordusunun sol kanadın bir buçuk topçu hazırlığının ardından hücum etti. Anilik bir başarıydı. Alman ordusunun 9'in merkezinin ne olduğunu anlamadan önce bile, Alman birlikleri nöbet tutuklandı ve ilk sırayı bıraktı. Bir saldırı ile, Fransızlar Alman direniş merkezlerini ele geçirdi ve 3,5 saatinde 4-5 km ile düşmanın konumuna yükseldi.
Ardından, 10 Ordusunun piyadelerine yardımcı olmak için, farklı rakımlarda faaliyet gösteren üç gruba (“kat”) ayrılan 400 uçağı havaya uçtu. İlk "kat" (2 bin m ve üzeri), Alman savaşçılara karşı mücadeleye öncülük etti. İkinci "kat" (1 bin'den 2 bin m'ye kadar) düşmanın keşif uçağı ile mücadele etmeyi amaçlıyordu. Üçüncü "kat" uçakları yer hedeflerine saldırdı, düşmanın arkasını bombaladı. Akşam gökyüzünde şiddetli bir kavga ettikten sonra müttefikler geldi.
Düşmanın taktik savunmasının tüm derinliğe kadar kırıldığına inanan 10 Ordusu'nun komutanı, 9 saatlerinde taarruzun devam etmesini emretti. İlk başarının gelişmesi için, 2 Süvari Kolordu gönderildi. Ancak süvariler Willer-Kotter ormanı boyunca çok yavaş hareket etti, çünkü bütün yollar insanlarla ve ekipmanlarla doluydu. Sonuç olarak, cavorpus büyük bir gecikmeyle ormandan çıktı ve o zamana kadar Alman savunması henüz kırılmadığı için serbest geçiş olmadığı anlaşıldı.
Bu nedenle, Temmuz 18 karşı saldırı sonucu, yılın 1918’i Alman cephesi oldu. Klinyon'dan r'ye. Ena şok oldu. 10-I ordusu, 9 km'de ve 6-I'de - 5 km'de, Marne çıkıntısının merkezinde, Soissons'un doğusunda geçen Fransız birliklerinin demiryoluna çıkması tehdidi vardı. Alman komutası, Flanders’teki yaklaşan grev için birlik transferini durdurmak ve Soissons bölgesine dört bölüm göndermek zorunda kaldı. İlk takviye ertesi sabah geldi.
Temmuz ayında 19, 5 ve 9 orduları saldırgana katıldı. Savaşlar şimdi Marn'ın tüm cephesini kapsıyordu. Almanlar gittikçe inatçı bir direnişe geçti; Müttefikler, özellikle tanklarda ağır kayıplar verdi ve saldırganlık oranları düştü. Düşman saldırısını sınırlayan Alman birimleri, tutarlı bir şekilde, kusursuz bir düzende, r hattına çekildi. Urk ve sonra Ena ve Vel nehirleri, Almanların Mayıs ayındaki 27’in başlamasından önce işgal ettiği pozisyonlara bakıyorlar. 23 - Temmuz 29, İtilaf birliklerinin ilerlemesini sürdürdü. Müttefikler, daha önce ilerlemeye çalışan Almanları başarılı bir şekilde geri itti. Alman taarruzunun başarısızlığı Ludendorff’un Flanders’i daha fazla istilaya uğratma planından vazgeçmesine neden oldu. Bu andan itibaren, Almanlar savaşın sonuna kadar geri çekildiler. 2 Ağustos ayında Fransızlar Soissons'u işgal etti ve ertesi gün nehre ulaştı. Vel. 4 Ağustos Ayında, İtilaf Marnasına karşı saldırı durdu.
İkinci Marne Savaşı sırasında Alman birlikleri tarafından ele geçirilen bir Fransız ağır obüsünün kılık değiştirmiş hali. Yılın Temmuz 1918
sonuçlar
Sonuç olarak, Müttefikler r hattına geçti. Vel, Alman birlikleri iterek 40 km. Ön cephe 45 km ile azaltıldı. Paris saldırı tehdidinden kurtuldu. Alman birliklerinin kayıpları 60 bin kişiyi, Müttefikler 101 bin kişiyi kaybetti.
Silahlı bir şekilde, grevin aniden olmasına ve büyük tank ve uçak kullanımına rağmen, başarının sadece saldırganın ilk gününde Fransızlara eşlik ettiğini not edebiliriz. Daha sonra, Almanlar duyularına geldi ve şiddetle direndiler ve Müttefikler saldırısı düşmanın ön baskısına indirgendi. Bu durumda, Fransızlar ağır kayıplara uğradı.
Stratejik olarak, Marne'nin İkinci Savaşındaki Müttefik zaferinin önemi büyüktü. Almanlar mağlup edildi, belirleyici bir zafer umuyordu ve dünya artık yok. Ordu psikolojik olarak parçalandı, askerler savaştan bıktı ve barış istedi. Büyük başarılarından ilham alan müttefikler, içinde toplam zaferin müjdecisini gördü. Stratejik girişim müttefiklere geçti. Böylece, 24 Temmuz 1918, Batı Cephesi Genel Komutanı General Foch'un komutanı General Foch'un daha ileri operasyonlar için bir plan hazırladığı Petain, Haig ve Pershing müttefik ordularının komutanlarının bir araya geldiği Bombon'da gerçekleşti. Bu planın ana fikri, savunma eylem hattından vazgeçip saldırıya devam etmekti.
Alman komutanlığı, Temmuz ayının ikinci yarısının - Ağustos 1918’in başarısızlığından dolayı hayal kırıklığına uğradı, ancak bunun da saldırgan bir stratejinin tam bir başarısızlığı olduğunu fark etti. Rus askeri tarihçisi General Andrei Zayonchkovsky, şunları yazdı: “Bu (Alman emri Yazar), ayrıca 204'un rezervinde olduğu 70 bölümlerine de sahipti. Bu şartlar altında, Hindenburg inisiyatifi terk etmemeye ve yeni, zorunlu olarak ani saldırı operasyonlarına girmeye karar vermedi, ancak durumlarını iyileştirmek, müttefiklere zarar vermek ve göstermek için hem sahile hem de cephenin diğer sektörlerine indirgenmiş bir ölçekte karar verdi. Alman gücünün kırılmaktan uzak olduğunu. Bu durum, ana Alman emirlerine göre, İtilafları barış görüşmelerine bile yönlendirebilir. ... Ama inisiyatifi kaybetmiş olan emir, Marne'deki krizin dünya savaşının sonunun başlangıcı olduğunu açık bir şekilde hayal etmemişti. Bu tek başına, müttefik kuvvetlerin ve araçların günlük artan üstünlüğüne rağmen, tekrar saldırganlık yapma arzusunu açıklayabilir. ”
Sonuç olarak, Alman komutasının yeni bir saldırı planını gerçekleştirmeyecek: sadece üç gün sonra, Entente ordularının ünlü "Bir Gün Taarruz" adlı 8 Ağustos 1918 neredeyse tüm cephesinde başlayacak ve bu da onların zaferinin ve savaşın bitmesine neden olacak. Alman taarruzu ordunun tamamen tükenmesine yol açtı ve artık düşmanı durdurmak için böyle bir direniş sağlayamayacak.
Stratejik bir hata, Rusya'ya müdahale ve Batı Rus bölgelerinin işgali olacaktır. Aslında, Rusya, Alman bloğunu yenmek için İtilafçıya tekrar yardım edecek. Doğudan, Rusya'dan Almanya'ya ve Avusturya-Macaristan'a tahıl, et, domuz yağı, kömür ve diğer ürün ve mallarla birlikte trenler gitti. Ancak bütün bunları elde etmek için, Avusturya-Alman garnizonlarının Rus bölgelerine yerleştirilmesi gerekiyordu. Gereksiz sorunlardan kaçınmak için Almanlar, daha iyi zamanlara kadar Almanlaşma ve sürgün planlarını erteledi ve "kültürel" entegrasyona yöneldi. Berlin “arkadaşça” olmaya çalıştı, Ukrayna, Finlandiya ve diğer ulusal devlet kuruluşlarını etki alanına dahil etti. Ulusal hükümetlere, toprak sahiplerine, kapitalistlere, sanayicilere himaye, genel baskınlar ve talepler için himaye sağlayarak "bağımsızlık" görüntüsü verildi. Ancak köylülerden zorunlu ürün teslimatı, mobilize edilmiş işçiler, demiryolu işçileri talep etti. İş idaresinin itaatsizlikleri için isyan ettiler isyanlar.
Ancak Batı Rusya’nın işgali, işgalcilerin eylemleri ve yerel uşakları, 1915 - 1916’ta kendiliğinden partizan hareketine yol açtı. başarısızlıkla kraliyet gücünü örgütlemeye çalıştı. 1918'te kendi kendine alevlendi. Düşman garnizonları geniş bir alana dağılmış ve tüm bölgeyi kontrol edememiştir. Yeterince terk edilmiş, mülksüz оружияMühimmat ve mühimmat ve dünün askerleri büyük bir savaş tecrübesine sahipti. Üsler, gangsterlerle savaşmak için kendini savunma birimlerinin kurulduğu köyler ve köyler ve çoğunlukla onlardan farklı olmayan milliyetçiler, beyaz veya kırmızı oldu. Böylece, Beyaz Rusya'da, Dukorsky Ormanı'nın partizanları dedesi Talash'in bir kopması, Rudobelskiy ormanları harekete geçti. Küçük Rusya'da eski Makhno, Kotovsky ve diğer şefler yürüdü. Ve sıradan köylüler ekmek ve sığır teslim etmek için acele etmediler, kendilerini silahlandırdılar, bir isyan verdiler. Almanlar partizanları yatıştırmak ve yiyecek toplamak için cezai keşifler düzenlemek zorunda kaldılar.
Sonuç olarak, Avusturyalılar ve Almanlar Doğu’daki 50 bölümlerinden daha fazlasını tutmak zorunda kaldı (Kafkasya’da askeri operasyonlar yapan Türkiye’yi saymamakla birlikte). Bunlardan, 33 - 39 Alman bölümleri. Bunlar en derin birimler değildi, çoğu zaman Landwehr ya da bölümler, savaşta kansız ve derin arkada dinlenmek için ayrılmışlardı. Ancak yine de Paris'teki son saldırı için yeterli olmayan 15 - 19 kasalarıydı. Ek olarak, Rusya’da, Avusturya-Alman birliklerine devrimci duygularla bulaştı ve onları restore edilen birimlerin geri döndüğü Batı Cephesinde, Almanya, Avusturya’ya taşıdı. Rusya’da serbest bırakılan ve anavatanlarına geri dönen Avusturya’lı Alman mahkumlar zaten şüpheli nitelikte savaşçılardır. Artık savaşmak istemiyorlardı, ama nasıl toplanacağını, düşmanla bağımsız olarak nasıl temas kuracağını ve savaşa hazır olan bileşikleri mahvedeceğini öğrendiler.
38 Amerikan Alayı'nın ilk savaşı. Yılın Temmuz 1918
- Samsonov Alexander
- 1918 Kampanyası
ABD dünya hakimiyeti stratejisi
Türk Kafkasya istilası
Romanya'nın Bessarabia istilası
Rumen uygulayıcılar Rus askerlerini nasıl imha ettiler?
Rusya'nın batı kesiminde işgal amacıyla Alman "yumruk grev"
Almanlar Rusya'nın batı kısmını nasıl işgal etti?
100 yıl "berbat" Brest dünyası
Baltık Filosu Buz Kampanyasının 100 yılı
Alman Ordusunun Bahar Taarruzu
"Boşluğu kıracağız, gerisi kendi kendine olacak"
Alman ordusunun Pyrrhic zaferi
Fox'ta Savaş
Paris'ten 56 kilometrede Alman birimleri
İtalyan "caimans Piave" Avusturyalıları nasıl yendi
Alman ordusu "barış için savaş" ı nasıl kaybetti?
Abone olun ve en son haberler ve günün en önemli olaylarından haberdar olun.