Burada bir ülke varmış ve başka bir ülke olabilirmiş gibi hayal kuruyorlar. Burada, tuzlu yapışkan deniz, kartlaşmış insan ayakları, her gece kurulup kalkan hileli bir sofra, uyudukları pis yataklar ve açlıktan kokmasın diye kursaklarını şişkin lokmalarla doldurdukları nefeslerinden başka şey yok. Biraz da güneş. Sadece kan döküldüğünde, kısa bir süre, o kan kuruyana kadar, bir ülke doğuyor. Sonra şu restoranın duvarına vuran zayıf köpükler gibi çözülüp akıyor.”
The box is only temporary.
--Sylvia Plath
Desen: Mehmet Erte
Güzel hakkında yorumlar...
aklınızdaki soruların büyük kısmı cevaplanmış olmasına rağmen yazar, "tamam, mevzu burada bitti, dağılın!" demek yerine sizi daha da sonrasını hayal etmeye bırakıyor. Birileri için bitse de başka birileri için hayat devam ediyor. Romanda da olsa böyle..
Epilepsi hastası garip öğretmenin uykudaki nöbetlerinde bir kadın bedeniyle yaşaması ve hissetmesi muazzam güzel bir ayrıntı olmuş.