Sultan’ın Ankara’daki Erdoğan sarayında uykusuz geceler hayal edin. Rus hava kuvvetlerinin desteğiyle Suriye Arap ordusunun, Halep için, Bayirbukak bölgesi boyunca, silah arzı ana koridorunu ve cihatçı iletişim hatlarını keserek önleyici bir savaş başlattığını nasıl öğrendiğini hayal edin.
Koridoru kontrol eden, Suriye'deki savaşın nihai sonucunu kontrol ediyor.
Bu arada, Cenevre'de uzaktan kontrol edilen Suriye muhalifi Yüksek Müzakere Komitesi, ilk etapta Şam delegasyonu ile hiçbir zaman görüşmek istemediklerini açıkça gösterdi - “yakın olanlar” Washington ve Moskova'dan sonra bile müzakere veya başkaları olurdu teorik olarak laik, mezhep dışı Suriye'nin varlığına yol açan iki yıllık bir geçiş planı üzerinde anlaştılar.
Suudi cephesi, Ahrar al-Şam'dan, Jaish el-İslam'dan ve Suriye'deki El-Kaide'den tüm Jabhat el-Nusra'dan daha azını istemiyordu. Öyleyse, Cenevre'nin bilmecesi “Halep'e!” Diyebileceğinizden daha hızlı. Kim olduğunu gösterdi.
Ve NATO’yu unut
Ünlü Suudi istihbarat beyni, Usame bin Ladin'in eski akıl hocası Prince Turks, PR kampanyasıyla Paris'e gitti; tek düşünebildiği, inkar etmeyen inkarlardan bir çığ - ve Esad'ın tüm Suriye trajedisindeki suçlamaları.
Suriyeli "muhalefet" in büyük çoğunluğu, CIA ile birlikte uzun yıllar boyunca CIA Müslüman Kardeşler'in vagonları / günah keçileriyle işbirliği yapan divan savaşçıları olduğu ortaya çıktı. Birçoğu, Suriye'deki topraklar üzerinde çalışarak Paris eğlencesini tercih etti. Şimdi “muhalefet” temel olarak bir şişe su için bile Suudi Evi'ne dönüş yapan savaş ağalarıdır, Baas Partisi'nden gelen takım elbise ve kravatlarla bakanlara, güvenilmez batı kurumsal medyasının muhalefetinin yüzünü temsil etmek için toplananlara dikkat etmiyorlar.
Bu arada "4 + 1" - Rusya, Suriye, İran, Irak ve Hizbullah - sahadaki belirleyici faktörleri belirliyor. Atılım - Şam'da rejim değişikliği olmayacak. Ama kimse bunları bilmesin haberler Türkler ve Suudiler.
"Sultan" Erdoğan umutsuzluk denizinde yüzüyor. PYD'ye (Suriye Kürtlerinin örtücü örgütü olan örgütlenme örgütü) ve YPG'ye (halkın savunma birimleri, askeri kanatları) karşı savaşı için çözülmeyi bekleyen inanılmaz ciddi sorunlardan uzak durmaya devam ediyor. Erdoğan ve Başbakan Davutoğlu, PYD'nin sadece Cenevre'de görünmesinin yasaklanmasını istemedi, PYD / YPG'nin PKK ile ilişkili terörist olduğunu düşündüğü için onları yok etmeye istekliydi.
Ancak "Sultan" Erdoğan ne yapacak? NATO’yu “Doktor Strangejour” unda herkesi korkutan, yeni gelen 4G ++ Dry Su-35C’e dikkat etmiyor musunuz? Türk Hava Kuvvetleri, üsleri üzerinde sahiplerinin terk ettiği gezginci köpeği en iyi şekilde korkutabilecek "turuncu" bir tehdit seviyesi getirdi. Aynısı, NATO Genel Sekreteri için de geçerlidir, bu durumda Rusya’ya “NATO’nun hava sahasına saygılı ve tam saygı göstermesi” yönünde uyarıda bulunan Jens Stoltenberg’de uygulanır.
Moskova Türkmenleri haklı olarak sürdürüyor ve aynı zamanda Fırat'ın batısındaki PYD'ye hava desteği sağlıyor. Bu sadece padişahın kalbine bir darbe, sonunda Erdoğan birçok kez PYD / YPG'nin Fırat'ın batısındaki ilerlemesinin son kırmızı çizgi olması tehdidinde bulundu.
Zaten korkmuş olan NATO, Erdoğan’ın Rusya’ya karşı savaşının aptallığını desteklemeyecek - ABD ve İngiltere’nin neoconları ne kadar istese de, NATO’nun kararları isimsiz olabilir ve Avrupa’nın Almanya ve Fransa’nın istediği son şey Güney-Batı Asya’da istediği bir başka savaş. NATO, Türk Hava Kuvvetlerini desteklemek için güney Anadolu’daki eski Patriot füzelerini ve AWACS’yı kurabilir. Ama sadece.
Favori mod değişikliğini seçin
Şu anda ISIS / IG / Daesh, Türkiye-Suriye sınırındaki 98 km uzunluğundaki kendi Cihadist karayolundan, özellikle de Türkiye’deki Gazantip ve Kilis’ten Jarablus ve el-Rai’ya faydalanmaya devam ediyor.
İsrail örneğini alan Ankara, esasen propaganda amaçlı olarak Elbeyli ile Kilis arasında 3,6 metre yüksekliğinde bir duvar inşa ediyor. Cihad karayolu, diğerleriyle birlikte açık kaldığı için - Türk silahlı kuvvetleri bazı suçlulardan korksa bile. Kaçakçıların / askerlerin canavarlık şeklinden bahsediyoruz; Her geceyi değiştirmek için $ 300'i elden ele geçirmenin maliyeti ve bir Türk çavuşunun sadece birkaç dakika geri çekilerek 2,500'e kadar kazanabileceği gerçeği.
Asıl soru, Gazantip'in neden binlerce Türk özel kuvvetinin bir “kara savaşında” savaştığıyla Ankara'nın getirdiği başlığın altında olmadığıdır. Bunun nedeni, Ankara ve taşra makamlarının hiçbir şey yapamaması, çünkü gerçekte Erdoğan’ın önceliği Kürtlerle savaş.
Bu da bizi Sultan'ın şu andaki tek kaldıraç durumuna geri getiriyor. Brüksel’den Berlin’e, mantıklı insanlar, AB’nin şu anda Erdoğan’ın Kürt “önceliklerinin” bir rehinesi haline gelmesinden korkuyor, Ankara ise göçmenlerin kaçak yasadışı girişiyle mücadele etmek için çok az şey yapıyor.
Davutoğlu yakın zamanda Berlin'e gittiğinde, yalnızca söz vermedi, ayrıca Erdoğan’ın Suriye Kürtlerini “yok etme” yeminini vurguladı.
Bu da Almanya Başbakanı Angela Merkel'in umutsuzluğunu açıklıyor. Avrupa’nın en etkili politikacısı, bu kadar kaba bir raket ve haraç üzerine nasıl karar verebilir? “Sultan” çok para istiyor, çok fazla taviz veriyor ve hatta AB'ye katılmayı hedefliyor. Aksi takdirde, uğursuz mülteci akışını engellemeyecektir.
Rejim değişikliği ile ilgili söylentilerin yaygın olması şaşırtıcı değildir. Ankara? Hayır, Berlin’de.