Liz Truss günü atlatmak için yeterince şey yaptı. Bu elbette düşük bir engel, ancak verilen bir şey değildi. Cuma günü yaptığı basın toplantısını izleyen herkes, sadece dört soru aldıktan sonra korkmuş, zayıf ve kırılmış görünüyordu, çoklu U dönüşlerinin onu yarattığı olağanüstü baskıyla başa çıkıp çıkamayacağını merak edecekti. Ama bugün sesi kendinden emin ve mücadeleci geliyordu. Felaket bir performans, acil bir liderlik mücadelesini tetiklemiş olabilir, ancak bundan daha iyiydi ve bu yüzden önümüzdeki birkaç saat boyunca en azından muhtemelen güvende.
Duyurulacak bir şeyi olmasına yardımcı oldu. Pazartesi günü, yeni başbakan Jeremy Hunt, hükümetin emekli maaşlarına üçlü kilidi kaldırmayı düşündüğünü belirtti. 10 numara bunu Salı günü onayladı ve James Cleverly Çarşamba sabahı aynı hattı kullanıyordu. Şimdi Truss, üçlü kilidin kalacağını onayladı. Bu, en azından bir noktada ön ayak olduğu anlamına geliyordu ve SNP’den Ian Blackford’un kendisine söyleneni kavramadaki başarısızlığı, aynı zamanda, PMQ’larının iyi görünmesine yardımcı olan yetkin bir aşağılama yapmasına izin verdi.
Tabii ki, üçlü kilit duyurusu başka bir U dönüşü anlamına geliyor. Hunt ile önceden temizlenip temizlenmediğini henüz bilmiyoruz. Ancak partideki (ve Tory medyasındaki) görüş durumu göz önüne alındığında, muhtemelen kaçınılmazdı.
Ancak bunların hiçbiri temelleri değiştirmez. Truss, bir hafta önce bile savunduğu neredeyse tüm politikalardan vazgeçmek zorunda kalan ve şimdi şansölyesi tarafından desteklenen bir başbakandır. Keir Starmer, bu noktaları her zamankinden çok daha özlü sorularla çok etkili bir şekilde dile getirdi. İşte onlardan üçü.
Başbakan’ın görev süresi hakkında bir kitap yazılıyor. Görünüşe göre Noel’e kadar çıkacak. Bu çıkış tarihi mi yoksa başlık mı?
Geçen hafta başbakan orada durdu ve kesinlikle harcama kesintisi olmayacağına söz verdi, hepsi alkışladı. Şansölye bu hafta yeni bir kesinti dalgası duyurdu. Verdiği sözler bir hafta bile sürmeyen bir başbakanın ne anlamı var?
Ekonomik güvenilirlik – gitti. Ve sözde en iyi arkadaşı eski şansölye, o da gitti. Hepsi gitti. Peki neden hala burada?
Starmer, Truss’u yerde bir su birikintisi içinde bırakmadı. Ancak 10 numarada ne kadar uzun kalırsa, İşçi Partisi için o kadar iyi ve stratejik olarak Starmer ideal sonucu aldı.
Truss’un ana yanıtı, İşçi Partisi’ni militan sendikacılığı desteklemekle (mevcut koşullarda bir yandaş olmayan) ve Peter Mandelson’ın “Ben bir savaşçıyım, pes eden değil” dediği alıntı yapmaktı. İki hafta önce Spectator’da Kwasi Kwarteng’in savaşçı mı yoksa pes eden biri mi olduğunu göstermesinin zamanının geldiğine dair Mandelson’ın kendisi tarafından bu satırı hatırlatmış olabilir.
Normalde politikacılar bu satırı alıntılarken Mandelson ile ilgili bazı karşılaştırmalar yapmaya çalışırlar. Ama kulağa Truss istifa etmeyeceğini söylemenin başka bir yolunu bulamadığından kullanıyormuş gibi geldi.
Belki de bağlamı daha yakından incelemeliydi. Mandelson, bakanlıktan istifa ettiğinde bu ifadeyi kullandı. Ve kazandıktan sonra, bir seçim sayımında konuşlandırdı. Truss, istifası henüz gelmemiş ve bir sonraki seçimde pek bir şey kutlamayacak birine benziyor.