Pic du Midi Gözlemevi`nden örneklerle yapılan yeni araştırma, mikroplastiklerin atmosfer aracılığıyla dünyayı dolaştığını ortaya koyuyor.
Mikroplastikler seyahat etmeyi sever. İnanılmaz derecede küçük boyutları ve yoğunlukları göz önüne alındığında, bu küçücük parçaların dünya okyanuslarının uçsuz bucaksız kısmını geçebilmesi şaşırtıcı değil.
Okyanus mikroplastikleri , 1970'lerde Atlantik Okyanusu'nun ortasında dönerek bulunduğundan beri çevre bilimcilerinin radarındaydı. O zamandan beri, varlığını kabul etmeye ve onu temizlemeye odaklanan aktivizm ve mühendislik çabalarıyla zamanın ruhuna girdi.
Ancak yeni araştırmalar, Dünya'nın mikroplastik sorununu gerçekten anlamak için aynı zamanda yukarıya bakmamız gerekebileceğini gösteriyor.
Nature Communications'da yayınlanan yeni çalışmalarında Steve Allen ve meslektaşları, atmosferin en alt katmanı olan (insanların içinde bulunduğu) troposferdeki mikroplastikler hakkında veri topladılar. Troposferin alt bölümünde, rüzgar hızları genellikle gezegenin yüzeyinden sürekli olarak sürtünme ile karşılaştıklarından düşüktür. Ancak üst troposferde rüzgar hızları çok daha fazladır.
Burada, rüzgar vektörleri engelsiz seyahat edebildiğinden, hız kazanarak ve küresel mesafeleri kolayca kat edebildiğinden, partikül maddenin taşınması gezegen ölçeğinde gerçekleşir.
Allen ve araştırmacılar, Fransız Pireneleri dağlarında izole edilmiş Pic du Midi Gözlemevi'nde dört ay boyunca 15 atmosfer örneği topladılar. Tüm numuneler bir miktar mikroplastik içeriyordu - genellikle lifler veya parçalar şeklinde - ve numunelerin dördü metreküp hava başına 0,33'ten fazla mikroplastik içeriyordu.
Yazarlar, aynı anda toplanan rüzgar hızı verilerine dayanan bir dizi atmosferik model aracılığıyla, yükseklik, mesafe ve mikroplastik parçacık boyutu arasında potansiyel bir ilişki olduğunu öne sürüyorlar. Başka bir deyişle, daha küçük parçacıklar daha yüksek irtifalarda daha büyük bir mesafe kat etti.
Yazarlar, bu alanda önceden var olan araştırmaların olmaması nedeniyle, bu plastiklerin coğrafi kaynağının nereden geldiğini ve atmosferde nasıl oluştuklarını değerlendirmenin inanılmaz derecede zor olduğunu belirtiyorlar.
Bu, mikroplastik kirliliğin içinden geçtiği önceden bilinmeyen bir vektöre ışık tutuyor: atmosfer. Gökyüzüne bağlı bu mikroplastikler sonunda karada birikeceğinden, okyanusta bulunanlardan daha fazla tehdit oluşturmuyor gibi görünüyor. Bununla birlikte, troposferin inanılmaz kapsamı ve son derece dinamik hareketi göz önüne alındığında, plastik kirliliği pandemisi, gökyüzünde mikroplastik taşımayı yönlendiren mekanizmalar da tam olarak anlaşılana kadar tam olarak anlaşılamaz.