Gary L. Francione
|Gary L. Francione|


Amerikalı hayvan hakları kuramcısı, hukuk ve felsefe profesörü.
|Doğum tarihi||Mayıs 1954|
|Doğum yeri||New York|


Vikipedi maddesi|
Vikiveri öğesi
Gary Lawrence Francione (d. Mayıs, 1954) hukuk alanında çalışan Amerikalı akademisyen. Francione, Newark'ta bulunan Rutgers Hukuk Okulu'nda seçkin profesör unvanını taşımaktadır.
Sözleri Değiştir
- Vegan gidin ve veganizmi teşvik.
- Veganizm bir " kurban değil."Bir mutluluk.
- Öğretmen olmak için önce öğrenci olmalısın.
- Daha fazla evcil hayvan getirmeyi bırakmalıyız.
- Kim olduğum, kim olduğum kadar önemli değil.
- Veganizm şiddetsiz bir meydan okuma eylemidir.
- Etik veganizm şiddetsizliğe olan bağlılığı temsil eder.
- Vegan olmak kolaydır. vegan kalmak ve kalmak kolaydır.
- Barış, yediğiniz, giydiğiniz ve kullandığınız şeylerle başlar.
- Bir hayvanın herhangi bir hakkı varsa, yememe hakkı vardır.
- Bir bardak sütün içinde bir kilo etten daha fazla acı ve ızdırap var.
- İnsanların akıllı ahlaki seçimler yapabilmeleri için eğitilmeleri gerekir.
- Eğer vegan değilseniz, vegan gidiş düşünün lütfen. Şiddetsizlik meselesi.
- Hayvanlara karşı ahlaki yükümlülüklerimiz hakkında açıkça düşünmüyoruz.
- Herhangi bir ciddi sosyal, politik ve ekonomik değişim veganizmi içermelidir.
- Tüm canlı varlıkların en az bir hakkı olmalıdır—mülk olarak ele alınma hakkı.
- Hayvan hakları ve hayvanların 'insancıl' katliamı hakkında aynı anda konuşamayız.
- Tüm insanlara - insan ya da insan olmayan - bir şey olarak davranmayı bırakmalıyız.
- Vegan olmak bize çok az mal oluyor. Eğer yapmazsak hayvanlara çok pahalıya mal olur.
- Biz veganız çünkü adalet asgari olarak önemsiz amaçlar için hayat almamamızı gerektirir.
- Şiddet tükettiğiniz sürece şiddetsiz bir hayat yaşayamazsınız. Vegan gidiyor düşünün lütfen.
- Köpekler ve kediler gibi evcil hayvanlar savunmasız ve tüm ihtiyaçları için bize tamamen bağımlıdır.
- Hayvanların önemli olduğunu kabul ediyorsanız, veganizm - ve sadece veganizm - mantıklı olan şeydir.
- Veganizm olmadan hayvan hakları kölelik ile insan hakları gibidir. Hiç mantıklı değil. Hicbir sorun yok.
- Veganlık bir fedakarlık gerektirir mi? Evet, ilk etapta hiç hakkınız olmayanlardan vazgeçmeniz gerekir.
- Bir argümanın amacı ilerleme olmalıdır, ancak ilerleme sonuçta zafer olmadan çok az anlamına gelir.
- Bir bardak süt içtiğinizde veya bir parça peynir yediğinizde, bir anneye zarar verirsiniz. Lütfen git vegan.
- Vegan olmak bize artık hayvan sömürüsü olan korkunç şiddete katılmadığımızı bilmenin huzurunu sağlar.
- Pek çok hayvan savunucusunun vegan olmanın zorluğu hakkında konuştuğunu çok sinir bozucu buluyorum.
- Refah reformları, doğası gereği, sadece hayvan hakları hedeflerine ulaşılan hızı geciktirmeye hizmet edebilir.
- Veganizm şiddetsizlikle ilgilidir: diğer duyarlı varlıklara şiddetsizlik; kendinize şiddetsizlik; Dünya'ya şiddetsizlik.
- Veganizm bir "fedakarlık" gerektirir mi” Evet. Bu size ilk etapta herhangi bir hak yoktu ki vazgeçmek gerektirir.
- Vegan olmanın zor olduğunu düşünüyorsanız, Hayvanlar için vegan olmamanızın ne kadar zor olduğunu hayal edin.
- Hayvanların ahlaki statüsünden bahsetmekle ilgili tuhaf bir şey var, onları hiçbir sebepten ötürü öldürüp yediğimizde.
- İnsanların, insan olmayanlarda tamamen yok olan zihinsel özelliklere sahip olduğu önerisi, evrim teorisi ile tutarsızdır.
- Onlar ölene kadar hayata geçirdiğimiz evcil hayvanlara iyi bakmalıyız. Daha fazla evcil hayvan getirmeyi bırakmalıyız.
- Hayvanlar mülkiyet olduğu için, insanlara verilirse işkence olarak göreceğimiz "insancıl muamele" olarak düşünüyoruz.
- Bizim damak düşünme daha 'elitist' başka bir şey yoktur. zevk hiç acı bir saniye haklı veya tek bir ölüm. Lütfen git vegan.
- Refah reformları ve bütün” mutlu "sömürü hareketi" bebek adımları " değildir."Onlar büyük adımlar–ciddi bir geri yönde.
- Bir sonraki öğününüzde kendinize sorun. Alacağınız zevk gerçekten de bir başkasının acı çekmesine ve ölümüne değer mi?
- Bitkiler duyarlı olsa bile, veganizm, bir kilo et üretmek için birçok kilo bitki alması nedeniyle ahlaki bir zorunluluk olacaktır.
- Hayvanları seviyorsanız ama veganizmin aşırı olduğunu düşünüyorsanız, o zaman sevginin Anlamı Hakkında kafanız karışır.
- Çok doğal olmayan hayatlar yaşıyorlar çünkü insan dünyasının bir parçası değiller ve hayvan dünyasının bir parçası değiller.
- Eğer hayvanlar sizin için gerçekten değerli ise, onları yiyemez, giyemez, sömüremez ve kullanamazsınız. Bu bukadar basittir!
- Vegan olmak, şiddeti diğer duyarlı varlıklara, kendinize ve tüm duyarlı varlıkların bağlı olduğu çevreye reddettiğiniz ifadesidir.
- Hayvanları yemek, makul bir ahlaki gerekçenin olmadığı insan olmayanların acı ve ölümüne katılmak için kasıtlı bir karar içerir.
- Et yemenin ahlaki açıdan yanlış olduğu ölçüde, süt tüketmek ahlaki açıdan yanlıştır - ve muhtemelen daha ahlaki açıdan yanlıştır.
- Veganizm, hepimizin başarabileceği gerçekten kölelik karşıtı bir hedeftir. Ve bir sonraki öğünden başlayarak hemen başarabiliriz.
- Ahlak söz konusu olduğunda, bir tavuk bir fil kadar ağırdır. Hayvan etiğini daha temel bir şekilde yeniden düşünmenin zamanı geldi.
- Veganizm hiçbir şekilde bir sınırlama değildir; sevginizin, şiddetsizliğe olan bağlılığınızın ve herkes için adalete olan inancınızın genişlemesi.
- Kürk ve deri gibi hayvanlardan yapılan diğer malzemeler arasında ahlaki bir ayrım yoktur, ki bu da duygusal varlıkların acı ve ölümünün sonucudur.
- Ahlaki bir konum olarak vejetaryenlik, benekli bir inekten et yemenin ahlaki açıdan yanlış olduğunu düşündüğünüzü söylemekten daha tutarlı değildir.
- Hayvan hakları teorisi sadece hayvan refahı teorisi ile tutarlı değildir... Hayvan hakları, insanlar ve insanlar için dramatik toplumsal değişiklikler anlamına gelir.
- Veganizm, paradigmayı hayvanlardan bir şeyler olarak ve insan olmayan kişiler olarak hayvanlara doğru kaydırmak için herhangi bir umudumuz varsa, temel olmalıdır.
- -Kürk ve deri, yün vb. gibi diğer hayvan kıyafetleri arasında ahlaki açıdan tutarlı bir fark yoktur., et ve süt veya yumurta arasında ahlaki açıdan tutarlı bir ayrım olmadığı gibi.
- İnsan olmayan herhangi bir duyguyu mülkümüz olarak, bir kaynak olarak, amaçlarımız için kullandığımız ve öldürdüğümüz bir şey olarak değerlendirmeyi haklı çıkaramayız.
- Et, süt veya yumurta yememiz için 'ihtiyaç' yoktur. Gerçekten de, bu gıdalar giderek çeşitli insan hastalıklarıyla bağlantılıdır ve hayvan tarımı gezegen için bir çevre felaketidir.
- Hayvanları yememize, hayvan giymemize veya hayvanları eğlence amaçlı kullanmamıza gerek yoktur ve bu kullanımların tek savunmamız zevkimiz, eğlencemiz ve rahatlığımızdır.
- Onlar insan olmayan kişiler. Gıda değildir. Hayvanlar ahlaki açıdan önemliyse, bir ve tek bir rasyonel cevap vardır: vegan gidin. Diğer her şey sadece hayvan sömürüsüne katılımdır.
- Eğer öldürmeden yaşayabilir ve başarılı olabilirsek, neden bunu yapmayalım? Veganizmi hiçbir şekilde 'aşırı' olarak görmüyorum. Sebepsiz yere öldürmeyi her yönden aşırı görüyorum.
- Veganizm, kendi hayatınızda kaldırılma ilkesinin uygulanmasıdır; hayvanların bir şey olmadığını tanımanızı temsil eder. Veganizm, insan olmayan hayvanların ahlaki kişiliğinin tanınmasıdır.
- Et yeme ve süt veya diğer hayvansal ürünler yeme arasında anlamlı bir ayrım yoktur. Muhtemelen bir bardak süt veya bir dondurma konisinde bir biftekte olduğundan daha fazla acı çekmektedir.
- Vegan olmak sadece hayvanlara 'nazik' olma meselesi değildir. Her şeyden önce, adil olmak ve ahlaki yükümlülüğümüzü gözlemlemek, diğer duyarlı varlıkları bir şey olarak görmemek meselesidir.
- Hayvanlarla ilgili bu endişe, hem bir medeniyet olarak kendi ahlaki gelişimimizi hem de insanlar ve hayvanlar arasındaki farkların, çoğunlukla, derece farklılıkları ve tür olmadığını kabul etmemizi yansıtıyor.
- Veganizm, hiçbir şeyden vazgeçmekle ya da bir şey kaybetmekle ilgili değildir; şiddetsizliği kucaklamaktan ve savunmasızların sömürüsüne katılmayı reddetmekten kaynaklanan kendi içinizdeki barışı kazanmakla ilgilidir.
- Tüm canlı varlıkların en az bir hakkı olmalıdır: mülkiyet olarak muamele görmeme hakkı. Kürk ve diğer kürkler arasında veya kürk ve deri veya yün arasında veya hayvan giymek veya onları yemek arasında bir fark yoktur.
- Irkçılık = cinsiyetçilik = heteroseksizm = sınıfçılık = yaşçılık = türcilik. Hepsi yanlış. Hepsi şiddet içeriyor. Hepsini reddetmeli ve eşitliği benimsemeliyiz. Ve hayvan sorunu söz konusu olduğunda, eşitlik veganlık anlamına gelir.
- Damak zevkinin ve modanın önemsiz nedenlerinden ötürü diğer canlılara Acı çekme ve ölüm yapma hakkına sahip olduğumuz fikri, şüphesiz, insan düşüncesinin tarihindeki en kibirli ve ahlaki açıdan iğrenç kavramlardan biridir.
- İnsanlar, hayvanları insan uçları için bir araç olarak var olan şeyler olarak görür. Bu ahlaki açıdan yanlış. Cinsiyetçilik, kadınların erkeklerin uçları için bir araç olarak var olan şeyler olduğu fikrini teşvik eder. Bu ahlaki açıdan yanlış.
- Et ve diğer hayvansal ürünler arasındaki ayrım tamamen saçmalıktır. Vejetaryenlik ahlaki açıdan tutarsız bir konumdur. Hayvanları ahlaki topluluğun üyeleri olarak görüyorsanız, gerçekten vegan olmaktan başka seçeneğiniz yoktur.
- Vegan olmak "yaşam tarzı meselesi değildir."Bu temel ahlaki yükümlülük meselesidir. Vegan olmak "seçim"meselesi mi? Sadece savunmasız olanı sömürmemek için ahlaki yükümlülüklerimizi görmezden gelmeyi seçebildiğimiz sürece.
- Türcilik ahlaki açıdan sakıncalıdır, çünkü ırkçılık, cinsiyetçilik ve heteroseksizm gibi, kişiliği alakasız bir ölçütle ilişkilendirir. Türbilimi reddedenler ırkçılığı, cinsiyetçiliği, heteroseksizmi ve diğer ayrımcılık biçimlerini de reddetmeye kararlıdır.
- Onları istismar etmenin ahlaksız ve adaletsiz olduğunu tanımak için hayvanları sevmek zorunda değilsiniz. Ama hayvanları seviyorsanız, ancak sömürülerine katılmaya devam ederseniz, sevginin ne anlama geldiğine dair fikrinizi yeniden düşünmeniz gerekir.
- Kuş olsaydık, Uçma yeteneğini ahlaki açıdan değerli olarak ilan ederdik. Balık olsaydık, sualtı yaşama yeteneğini ahlaki açıdan değerli olarak ilan ederdik. Fakat açıkça kendi kendine ilgilenen bildirilerimizin yanı sıra, insan zekası hakkında ahlaki açıdan değerli bir şey yoktur.
- Veganizm; Benim görüşüme göre, hayvan hakları hareketi, özünde, tüm duyarlı varlıklara şiddeti sona erdirmekle ilgili bir harekettir. Herkes için temel adalet arayan bir harekettir. İnsanları insan olmayanlardan ayıran keyfi çizgide durmayan ortaya çıkan bir barış hareketidir.
- Vegan olmak şiddetsiz bir yaşam sürmek için gereklidir. Yeterli değildir; çünkü eğer şiddetsizliği kucaklıyorsak, veganlığın ötesine geçip eylemlerimizde, sözlerimizde ve düşüncelerimizdeki tüm şiddeti geride bırakmalıyız. Fakat veganlık kesinlikle gereklidir ve vegan değilseniz, her hayvan yiyişinizde veya giyişinizde şiddeti kutluyorsunuz demektir.[1]
- Vegan olmak bize çok aza mal olur. Vegan olmazsak bu, hayvanlara çok pahalıya mal olur.
- Hayvan haklarını kabul etmek, his ve duyguları olan hayvanlara eşya veya mülk muamelesi yapmama gibi bir sorumluluğumuz olduğunu kabul etmek demektir. Buradaki ilginç soru ise ineğin kendisine gaddarca davrandığı için çiftçiye dava açıp açmayacağı değil, öncelikle ineğin neden çiftlikte olduğunu sormak olacak.[2]
- Bir bardak sütün içinde bir kilo etten daha fazla acı ve ızdırap var.
- Veganlığı ciddiye alan kişilerden "Vegan Polis" diye bahsedenler türcüdür. Irk ya da toplumsal cinsiyet eşitliğini tutarlı olarak savunan kişilerden ya da homofobiye sıfır tolerans gösterenlerden asla bu şekilde bahsetmeyiz. Mevzu oldukça basit: Ya türcüsünüzdür ya da değilsinizdir. Eğer türcü değilseniz, vegan olur ve veganlığı ciddiye alırsınız -tıpkı ırkçılığa, cinsiyetçiliğe ve heteroseksizme karşı çıkarken olduğu gibi.[3]
- Bir insanın ya da hayvanın ahlaki statüsünün o hayvan ya da insanı dünyaya getirenler tarafından belirlenemeyeceği gibi, ahlaki bir kavramın uygulanması da onu tasarlayanlar tarafından belirlenemez. Ahlaki haklar sadece onları tasarlayanlar için geçerli olsaydı, insanlığın büyük bir kısmı ahlaki topluluktan dışlanmış olurdu. Bugün anladığımız biçimiyle hak anlayışı, başlangıçta sadece varlıklı, beyaz, erkek toprak sahiplerinin çıkarlarını korumak amacıyla geliştirilmişti; aslında ahlaki kavramların pek çoğu tarihsel olarak ayrıcalıklı erkeklerin çıkarı için geliştirilmişti. Zamanla, eşit gözetilme ilkesi uyarınca benzer durumları benzer şekilde ele almamız gerektiğini kavradık ve hakları (ve diğer ahlaki kavramları) başka insanları da kapsayacak şekilde genişlettik. Eşit gözetilme ilkesi uyarınca bazı insanların başkalarının malı olmasının ahlaki açıdan kabul edilemez olduğuna karar verdik. Eşit gözetilme ilkesini hayvanlara da uygulayacak olursak, kaynak muamelesi görmeme hakkını hayvanlara da tanımamız gerekir.[4]
- Hayvanların hak anlayışını geliştirmemiş olmaları ya da bunu kavrayamacak olmaları önemli değil. İnsanların haklardan yararlanmak için potansiyel olarak bu anlayışı geliştirebilecek olmaları ya da bunu kavramaları gerekmiyor. Örneğin, ileri derecede zeka geriliği olan bir insan bir hakkın ne demek olduğunu kavramayabilir, ama bu, onu en azından kaynak muamalesi görmeme temel hakkından mahrum bırakabilleceğimiz anlamına gelmez.[5]
- Bir canlının var olmasından bir şekilde sorumlu olmamız, ona kendi kaynağımız olarak muamele etme hakkını bize vermez. Öyle olsaydı, kendi çocuklarımıza da, kaynağımız olarak muamele etmemiz meşru olurdu. Ne de olsa onlar da bizim eylemlerimiz ve kararlarımız -çocuk doğurma kararlarımız ya da kürtaj yaptırmama kararımız- olmasa dünyaya gelemezlerdi.[6]
- ABD'de insan köleliğini meşrulaştırmak üzere öne sunulan gerekçelerden biri, kölelik kurumu olmasa kölelerin çoğunun var olmayacağıydı. ABD'ye getirilen ilk köleler çocuk doğurmaya zorlanmış ve çocukları da mal olarak kabul edilmişti. Böyle bir sav bugün bize saçma gelse de, -ister insan ister hayvan olsun- bir mülkiyet kurumunun meşru olduğunu varsayıp, sonra da bir mala mal muamelesi etmenin doğru olup olmadığını soramayız. Bu sorunun yanıtı başından bellidir. Öncelikle, hayvan (ya da insan) mülkiyeti kurumunun ahlaken meşru olup olmadığını sormamız gerekir.[4]
- Yıllar önce hukuk fakültesinden bir arkadaşımın hamster'ını sahiplenmiştim. Bir gece hamster hastalandı, ben de acil hizmet veren bir kliniği aradım. Veteriner, acil ziyaretler için asgari ücretin 50 dolar olduğunu söyledi ve bana 3 dolara 'yenisini' alma imkanım varken neden o hamster için bu kadar masraf yapmak istediğimi sordu. Buna rağmen hamsterı o veterinere götürdüm, ama bu olay, hayvanların ekonomik meta statüsünü net biçimde idrak etmemi sağladı.[7]
- İdeal “aile çiftliği” fikri bir fanteziden ibarettir. Ve hayvanların yaşamları çoğu zaman aynı kesimhanede son bulur. Her durumda, hepsi katledilir.[8]
- Eğer hayvanlar etik anlamda bir önem taşıyorsa ister “endüstriyel hayvancılıktan” ister “aile çiftliklerinden” gelsinler, ister ölü bedenlerinin üzerinde “mutlu sömürü” logoları damgalanmış olsun onları yemememiz, giymememiz, herhangi bir biçimde kullanmamamız gerekir. Sadece damak zevki ve moda anlayışımız için başka hissedebilir varlıklara herhangi bir düzeyde acı çektirmemiz ya da eziyet etmemiz için hiçbir gerekçe olamaz.[8]
- Sorun “endüstriyel hayvancılık” değil. Problem hayvancılığın tümü; problem hayvan kullanımlarının tümü.[8]
- Hayvanlar sadece meta olarak görülmeye devam ettikleri sürece, onlara karşı uygulan muamelelerde anlamlı farklılıklar gerçekleşmez.[9]
- Bir hayvana acı çektirip onu öldürmenin en önemsiz çıkarlarımızla gerekçelendirilebileceğini düşünmemizin tek açıklaması, kibrimiz ve ne yazık ki şiddet eğilimimizdir.[10]
- Hayvanların mülk statüsü, kölelere sahiplerinin, kadınlara eşlerinin ya da babalarının malı olarak muamele edilmesinden hiç de farklı değil. Hissetme yetisine sahip varlıkların köle ya da mal statüsüne indirgendiği hiçbir durumda, “sahip”leriyle aralarında çıkan çıkar çatışmasında kazanan taraf onlar olmayacaktır. Köle sahiplerinin kölelerini nedensiz yere öldürmesini yasaklayan kanun hiçbir zaman uygulanmadı, çünkü mahkemeler kendi “mal”ına kasten zarar veren bir kişinin geçici delilik yaşadığına karar veriyordu. “Parmak hesabı” ifadesi, erkeklerin eşlerini başparmaklarını geçecek kalınlıkta bir sopayla dövmesini yasaklayan bir kanuna dayanır. Bu, kocalarının malı olarak görülen ama ahlakî muameleyi de hak ettikleri düşünülen kadınları korumak amacıyla tasarlanmış “refah temelli” bir yasaydı.[11]
- (Sue Coe ve Anna E. Charlton'unla beraber yazıp yayınladıkları makale)
- Eğer 1810’da beyaz bir adama siyahların haklarının olup olmaması gerektiğini sorsaydınız büyük ihtimalle size gülerlerdi.[12]
- Bir dahaki öğününüzde kendinize bir başkasının acı çekmesine ve ölümüne değecek kadar zevk aldığınız bir şey olup olmadığını sorun.[13]
- Ağzınızdan barış ve şiddetsizlik sözleri çıkarken, ağzınıza acı ve ölümün ürünleri giriyorsa, bunun hakkında düşünmeniz gerekir.
- Evcilleştirilmiş hayvanlar ne zaman yemek yiyecekleri, su içecekleri ya da bunları yapıp yapamayacakları, nerede ve ne zaman dinlenecekleri, ne zaman uyuyacakları, egzersiz yapıp yapamayacakları konularında bize bağımlıdırlar. Sıra dışı örnekler haricinde genelde kısa bir süre sonra toplumun bağımsız ve işler birer üyesi olacak olan insan çocuklardan farklı olarak evcil hayvanlar hiçbir zaman ne insan harici dünyanın ne de insan dünyasının tamamen bir parçasıdırlar. Her zaman kırılgan bir arafta yaşarlar ve kendileriyle ilgili her şeyde bize bağımlıdırlar. Onların itaatkar ve köle olacakları şekilde üremelerini sağladık, onlar için zararlı olan ama bizim hoşumuza giden özellikler edinmelerine sebep olduk. Onları bir şekilde mutlu edebiliriz, ama ilişkimiz asla ‘doğal’ ya da ‘normal’ olmayacaktır. Onlar bizim dünyamızdaki sıkışıklıklarına ait değil, onlara ne şekilde davranırsak davranalım.
Bunlar aşağı yukarı bütün evcilleştirilmiş insan harici hayvanlar için geçerli. Sürekli olarak bize bağımlılar. Yaşamlarını daima biz kontrol ediyoruz. Onlar gerçek anlamda ‘hayvan köleler’. Biz yüce gönüllü efendiler olabiliriz, ama bundan daha fazlası değiliz. Ve bu doğru değil.[14]
Hakkında söylenenler Değiştir
- Modern abolisyonistlerin “lideri” Gary Francione, ALF’e terörist bir kuruluş diyor. Bu adam mı köleleri kurtaracak? — Roland Windsor Vincent [15]
- Francione ve müritleri bir doktrin ve dogma dansında bir araya gelmiş durumda. Hristiyan köktendinciler gibi Francione ve takipçileri diğer insanlar hata yaparken kendilerinin Hakikat’e sahip olduğunu düşünüyor. Francione’ın söylediği gibi gerçekten başka hiçbir “alternatif” yoktur, sadece yıkım ve kaos vardır, tek istisna da kendilerindeki kanuna itaat, barışçıl eğitim ve kurumlar üzerinde bireylere ve tüketim alışkanlıklarına odaklanma durumu ve küresel kapitalizmden kaynaklanan üretim zorunluluklarıdır. Onlar için dünya siyah beyazdır, cevaplar kesin ve kat’idir, ve kompleksite "ya/ya da" şeklinde biçim almış olup "hem/hem de" diyalektik mantığıyla elde edilmekten uzaktır. — Steve Best [16]
- Sabotaj taktiklerini “şiddet içeriyor” diye damgalamak ve mülklere yapılan saldırıları insanlara yapılan saldırılarla bir tutmak yoluyla Franciombelar FBI’ın ve şirket –devlet- medya kompleksinin gerici söylemini ve konumunu taklit ediyorlar. Gereksiz yere eğitimi illegal taktilerin (hatta açık kurtarmaların) karşısına koyuyorlar, sanki bu ikisi devrimci bir sürecin birbirini tamamlayan iki parçası değil de tamamen birbirine zıt iki olaymış gibi. (...) Franciombelar sosyo-politik resimden kompleksiteyi, belirsizliği kaldırıyor ve fena halde dogma, kibir ve kabalık kokuyorlar. Francione’ın belirttiği sınırlar dışındaki her türden veganizme, hayvan hakları veya kölelik karşıtlığına yanlış, gerici ve refahçı gözüyle bakıyorlar. Hareketteki diğer oluşumları “yeni refahçı” diyerek tanımlıyorlar, aynen McCarhty döneminde “komünist” kelimesini ve 11 Eylül’den sonra millliyetçilerin “terörizm” kelimesini kullanarak kendilerine muhalif olanları damgalaması gibi.
Gerçekten de McCarthy tarzında, illegal doğrudan eylemleri savunanların ya da açık eylemleri savunanların kendilerine yönelttiği sözde ölüm tehditlerinden sonra Francione manasız bir şekilde alarında pasifistlerin de bulunduğu birçok ismi sözde terörist bir oluşumun içinde olmakla itham etti. Dahası, Francione sanki o ulvi öğretilerine karşı çıkmak psikolojik anlamda sorunlu olmanın bir kanıtıymış gibi davranarak akil/akıl dışı ve rasyonel/irrasyonel gibi kaba dikotomilerin arasındaki ince çizgilerin anlamlarını unutmuşçasına herkese deli veya aklını kaybetmiş gözüyle bakıyor. — Steve Best [16]
- Hiyerarşik hakimiyetin ve ekolojik krizin hakiki sebeplerini kavrayamadan, kurumlardan çok bireyleri suçlayarak Francione hayvanları ve gezegeni tehdit eden sorunların doğasını idrak etmekte başarısız olup hayata geçirilebilecek taktikler ve potansiyel çözümler sunma anlamında da bir işe yaramıyor. Böylece bizler de son derece muğlak ve liberal bir sözde her derde deva olacak “vegan eğitim” anlayışıyla karşı karşıya kalıyoruz. Görünüşe göre blog doldurup podcast yoluyla haberleşmek gibi çizgileri olan bu yaklaşımdan anladığımız şu: Francione ve takipçileri politikadan bihaberler ve aslında eğitimle teori ve pratik bilgisinden de mahrum durumdalar- bu da vegan eğitim yoluyla toplumsal değişim yaratmayı amaçlayanlar açısından sorun oluşturuyor. Bakış açıları, veganizmin bireysel aydınlanmaya yol açması ve böylece toplumsal dönüşüm sağlanmasında esas araç ve katalizör görevi görmesi sebebiyle tamamen bir sanrıdan ibarettir. Bu pasifistler Hristiyanlarınkine benzer bir inanç ile zayıf polemikleri ve “eğitim” çabalarıyla bir şekilde insanlığın yüreğini ve ruhunu etkileyeceğini, ve bunun sonucu olarak da toplumu bir bütün olarak değiştireceğini ümit ediyorlar. Geçmek üzere olduğumuz eşikten habersiz bir şekilde hızlı ve sistemli ekolojik bir çöküş karşısında yavaş ve usul usul bir değişimi savunuyorlar. — Steve Best [16]
Kaynakça Değiştir
- https://www.facebook.com/abolitionistapproach/posts/567518763267882 Resmi Facebook hesabı
- "Bütün Hayvanlar İçin Tek Bir Hak" yazısından alıntı.
- Facebook resmi hesabı
- Gary L. Francione, Hayvan Haklarına Giriş - Çocuğunuz mu Köpeğiniz mi?, s.302
- Gary L. Francione, Hayvan Haklarına Giriş - Çocuğunuz mu Köpeğiniz mi?, s.303
- Gary L. Francione, Hayvan Haklarına Giriş - Çocuğunuz mu Köpeğiniz mi?, s.301-302
- Gary L. Francione, Hayvan Haklarına Giriş - Çocuğunuz mu Köpeğiniz mi?, s.304
- 'Endüstriyel Hayvancılığa' Odaklanmak
- Farklı Bir Bakışla "Hayvan Haklarına Giriş"
- Resmi Facebook hesabı
- Sol Neden Hayvan Haklarını Desteklemeli? - Orjinal başlık: The American Left Should Support Animal Rights: A Manifesto
- Hayvan özgürlüğü: Sosyal hak bağlantısı
- Resmi Facebook hesabı
- Hayvan Hakları ve Evcilleştirilmiş İnsan-Harici-Hayvanlar
- Gary Francione ve abolisyonizm
- Radikal Köle Karşıtlığı Manifestosu