488 ila 535 milyon uygulayıcı arasında yer alan Budizm , dünyanın önde gelen dinlerinin dördüncü en büyüğüdür. Ama bunun hakkında gerçekten ne biliyor
488 ila 535 milyon uygulayıcı arasında yer alan Budizm , dünyanın önde gelen dinlerinin dördüncü en büyüğüdür. Ama bunun hakkında gerçekten ne biliyorsunuz? Eğer çoğunuz gibiyse, Budizmi, belirsiz ruhsallık kavramları ve meditasyon ve yoga uygulamaları ile ilişkilendirebilirsiniz. Ama hepsi n’aber, gerçekten?
Budizm, yaklaşık 2500 yıl önce Nepal’deki Buda Siddhartha Gautama ile başladı. Siddhartha, Hint-Nepal sınırındaki bir krallığın kraliyet ailesinin bir üyesiydi ve gösterişli bir yetiştirme olmasına rağmen, yaşlanma, hastalık, ıstırap ve ölümün gerçeklerini anlatarak ayrıcalıklı yaşamından şok oldu. Bu onu yaşamın anlamını ve insan ıstırabının nedenini düşünmeye itti, sonunda sarayını terk etmek ve gezgin kutsal adamın geleneksel Hint yolunu takip etmek için onu tahrik etti. Çeşitli öğretmenler altında meditasyon yapmak ve meditasyon yapmayı sürdürerek, ruhsal bir yaşam tarzını benimseyerek, ruhun özgürleşebileceğine ve bedeni inkar ederek anlayışı davet edeceğine inanmaya başladı. Başarısız, bu yolu terk etti, kendi aklına ve gerçeğe dair sezgiye baktı – doğrudan deneyimlerden öğrenmeye karar verdi. En sonunda Aydınlanma’ya ulaştığında 40 gün boyunca bir pipal ağacının altına oturdu. Onun hayatının geri kalanı için, Buddha seyahat etti, yeni keşiş anlayışını başkalarına yaydı, Budizm’i kurdu.
Budistler, Siddhartha’nın, koşulsuz, psikoloji, algılar, fikirler, varsayımlar, vb. Şeylerden bağımsız bir devlete kavuştuğuna inanırlar. Aydınlanmak için Koşulsuz olmak ve bir Buda önyargı, nefret ve açgözlülük gibi şartlı cevaplardan yoksun. Aksine, bir Buda bilgelik, merhamet ve özgürlük ile karakterize edilir. Bir Buda olmak, gerçekliği olduğu gibi görmek. Buda kelimesi, aslında, “uyanık olan” anlamına gelen bir başlıktır – özünde, gerçekliğe tamamen uyanmış olan.
Budizm, çağdaş dünyamıza şaşırtıcı derecede iyi uyuyor. Bir dünya dini olarak sınıflandırılsa da, Budizm, gerçekliğimizin doğasına odaklanarak, bilimsel sürecin inançlarından bir tanesine daha yakındır. Bu, bir Budist’in söyleyebileceği gibi, Tanrılara inanan, Aydınlanma‘yı aramak için yararlı olmadığı ve böylece Budizmin, inançtan ziyade uygulamaya odaklanmış olduğu inancı olmayan bir inanç sistemidir. Bu sadece Budizm’in emirlerine inanmak değil, aynı zamanda bu inançları keşfetme, onları anlama ve nihayetinde bireysel deneyimlere karşı bu inançları test etme süreci hakkındadır.
Budizm hayatı sürekli değişim olarak görür ve bireylerin daha iyiye gidebileceği gerçeğini savunarak bundan yararlanır. Budist için olumlu değişime giden rota, meditasyon gibi teknikler aracılığıyla akılda yatmaktadır – daha yüksek konsantrasyon, sakinlik ve kişinin kendi duyguları hakkında farkındalık elde etmenin bir yolu. Bu yüksek farkındalığı kullanarak, kendini, diğer insanları ve yaşamı daha iyi anlamak mümkündür.
Buda’nın öğretisinin en temel kapsüllemesi, aşağıdaki gibi olan Dört Asil Hakikat olarak ifade edilir.
Bütün varoluş dukkha’dır.
Dukkha, kabaca “ıstırap” ya da “tatminsizlik” anlamına gelir. Buda’nın vahyinin büyük bir kısmı, yaşamın mücadele ettiği ve deneyimlediğimiz herhangi bir şeyde nihai memnuniyet bulamadığımız oldu. Bu hayat problemidir.
Dukkha’nın sebebi özlem.
İnsanlar acılarını dışsal nedenlerle suçluyorlar, ama Buddha, asıl nedenin özde – özellikle akılda – kendi içinde bulunduğu fikrini benimsedi. Kavramak ya da itmek eğilimi bizi gerçek gerçeklikle çeldiriyor.
Dukkha’nın bırakılması, özlemin sona ermesiyle birlikte gelir.
Çünkü kendi acımızın en büyük sebebi biziz, aynı zamanda çözüm de biziz. Çevremizi değiştiremeyiz, ancak tepkilerimiz üzerinde güç var.
Budizm’in entelektüel duruşu, en baştan, kendisi de, Anguttara Nikaya’da, “Şimdi, Kalamas, raporlar, gelenekler ya da kulaktan çıkmalarla yönetilmeyecek” şeklinde, Buda’nın en iyisi olarak özetlenir. Dini metinlerin otoritesi tarafından, ne de mantık ya da çıkarsama ile ya da görünüşleri göz önünde bulundurmakla, ne de spekülatif görüşlerin zevkiyle, ya da olasılıklar göz önünde bulundurulduğunda, ya da “Bu bizim öğretmendir” düşüncesiyle yönetilmemelidir. Ama, O Kalamas, kendiniz için bazı şeylerin ne kadar çirkin, yanlış ve kötü olduğunu bildiğiniz zaman, o zaman onlara verin… ve bazı şeylerin sağlıklı ve iyi olduğunu bildiğinizde ve bilge onlara böyle olduklarına inandığınızda, onları kabul edin. Ve onları takip edin. ”Budizm, kişisel deneyimi Aydınlanma’ya giden yol olarak, acı çekmenin nedenini bulmayı, nasıl sonlandıracağınızı ve nihayetinde bizi serbest bırakan yolu nasıl bulacağımızı vurgulamaktadır.
Budizm’in kalbinde “Üç Mücevher” olarak bilinen üç ideal vardır. Bu “mücevherler”, sarı bir mücevherle temsil edilen Buda, mavi bir mücevher olan Dharma ve kırmızı bir mücevherle temsil edilen Sangha’dır. Bunları hayatınızın temel prensipleri haline getirirken, bir Budist olursunuz.
Buda
Buda, hem tarihi Buda hem de Buddhahood idealidir. Budist gelenek, tarihi Buda’ya rehberlik ve ilham kaynağı olarak bakar ve onu nihai öğretmen ve manevi örnek olarak görür. Bu düşünce aynı zamanda Budizm pratisyeninin, tüm varlıklar uğruna Aydınlanma’yı, gerçekliği olduğu gibi görerek, bu vizyona uygun olarak yaşayarak, Buddhahood’ı gerçekleştirmeye çalıştığı anlamına gelir. Bu Budist manevi hayatın amacıdır.
Dharma.
Dharma, elde ettiği gerçeklerden oluşan Buda’nın öğretileridir. Dharma, “akılsız Gerçek” anlamına gelir ve Budist öğretileri kapsar – Kutsal Kitap’taki Kutsal Kitap’taki yazıların tamamı, ki bu da Kutsal Kitap’tan bile daha uzun. Dharma, aynı zamanda, bu kutsal metinlerde ana hatları verilen uygulamaları da kapsamaktadır – aslında “iyi yapmayı öğrenmek”; kötülük yapmaktan vazgeçmek; kalbi arındırmak ”.
Sangha.
Üçüncü mücevher, yalnızca Budist manevi topluluk olan Sangha ve diğer uygulayıcıların öğretileri, destekleri ve dostluğu. En genel anlamda Sangha, dünyadaki bütün Budistler, geçmiş ve gelecek anlamına gelir.
Gördüğünüz gibi Budizm, dinden çok felsefe ya da yaşam biçimidir, ama diğer inançlarda olduğu gibi, yaşamın amacını, niçin cereyan ettiğini ve kendimizi bu acıdan nasıl ayırabileceğimizi ve gerçek mutluluğu başarabileceğimiz bir yoldur. . Budizm artık batılı ülkelerde popüler hale geliyor çünkü insan zihnine büyük bir bakış açısı sağlıyor ve öğretileri çağdaş, materyalist yaşam tarzlarımız için her zaman derinlere oturmuş, şaşkınlıktan hoşnutsuzluğa yol açan bir her derde deva gibi davranabiliyor.