ANALİTİK TEZLER VE RAPORUN DEĞERLENDİRİLMESİ
Raporda belirtildiği gibi, mevcut aşamada, ABD Silahlı Kuvvetleri'nin çoğu tip ve tipindeki birliğin savaş hazırlığı önemli ölçüde azaldı ve savaş etkinlikleri neredeyse kabul edilemez bir düzeye düştü. Bugün, askerler artık ulusal güvenliği sağlama ve gezegenin çeşitli bölgelerinde Amerika'nın çıkarlarını savunma görevlerinin tümünün çözümünü tam olarak sağlayamıyor.
ABD Silahlı Kuvvetlerinin muharebe teçhizatı ve Vakıf uzmanları tarafından belirlenen görevleri çözme yetenekleri bakımından her bir tür ve türünün birlik durumu, beş puanlık bir ölçekte değerlendirildi: “çok kötü”, “kötü”, “izin verilen azami”, “iyi” ve “çok iyi” yani bir ila beş arasında.
Belge, on yıllardır ABD askeri potansiyelinin ve Amerika'nın egemen çevrelerinin dış tehdide hemen karşı koyma konusundaki kararlılığının, potansiyel düşmanlarının ülkenin iç güvenliğine zarar vermeyi ve yurtdışındaki ulusal çıkarlarını baltalamayı amaçlayan herhangi bir eylemde bulunmalarına izin vermediğini belirtiyor. Ancak zamanla, ABD’nin askeri-politik enstrümanının bu bileşenlerinden ikisi belli bir erozyona uğramış, Beyaz Saray’ın düşmanlarını dünya durumundaki önemli bir bozulma arka planına karşı caydırmanın etkinliği önemli ölçüde azalmıştır.
2012’te, Birleşik Devletler Ordusu (Kara Kuvvetleri), 45’in muharebe ekiplerini içeriyordu. Halen, sayıları 31 birimlerine düşürülmüştür. Bu tugaylar kara operasyonları yapan birliklerin çekirdeğini oluşturur. Ancak bugün, bu askeri oluşumların sadece üçte biri gerekli savaş hazırlığı seviyesine sahip ve sadece üçü askeri harekat tiyatrosundaki sorumluluk alanını hemen ele geçirebiliyor ve siparişi aldıktan hemen sonra doğrudan savaş eylemlerine katılabiliyor.
Hava Kuvvetleri avcı için yaklaşık bin pilottan yoksun havacılık ve üç binden fazla teknisyen. Ve sürekli savaşmaya hazır olması gereken bu tip uçakların 36 filosundan sadece dört tanesi düşmanlıklara hemen başlayabiliyor.
Geçen yılın sonunda donanma uçaklarının sadece% 41'i savaş kullanımına hazırdı. Bugün, savaş gemilerinin yaklaşık üçte biri deniz operasyonlarına katılıyor. Askeri bir potansiyel filo kabul edilemez bir düzeye indirgenmiştir.
2017'te, Deniz Piyade Birliği (ILC) bölümlerinin savaş yetenekleri önemli ölçüde azaldı, savaş yetenekleri ve savaş hazırlık seviyeleri sadece “zayıf” olarak sınıflandırılabilir. Son beş yılda, KMP personel sayısı neredeyse% 10 azalmıştır. 2012’te, KMP, 200’in binden fazla asker ve subaydan oluşuyordu, şu anda sayıları 180’in bin kişisinden biraz fazla. Uzmanların böyle bir değerlendirmesi, Ordu ve ILC birliklerinin% 50'inin ABD ulusal güvenliğini sağlamak için modern gereksinimleri karşılamadığını göstermektedir.
Vakıf uzmanları, Pentagon’un Amerika’nın iki ana muhalifiyle eşzamanlı bir savaş yürütürken zafer kazanması için bir neden belirtilmediği, NE, 50 gemileri ve 346 saldırı uçağının Donanma’da olması gerektiğine karar verdi. Hava Kuvvetleri, 624 avcı ve saldırı uçağına sahip olmalı ve ILC, 1200 savaş taburlarını içermelidir.
"ULTIMIZED" ASKERİ KUVVET
Raporun yazarları ABD nükleer üçlüsünün durumunu değerlendirdi. Bileşenleri ayrıca beş puanlık bir ölçekte değerlendirildi. Bilim adamları, nükleer savaş başlıklarının güvenlik seviyesini, hedeflerine ulaşma araçlarının güvenilirliğini ve bu araçları geliştirme sürecinin etkinliğini belirten bilim insanları "iyi" olarak değerlendirdi. Nükleer gelişim, üretim ve test sisteminin etkinliği оружияsavaş başlıklarının modernizasyonu süreçlerinin yanı sıra Pentagon'un tam ölçekli nükleer testler yapmaya hazır olması süreçleri "kötü" olarak değerlendirildi. Nükleer üçlünün bileşenlerinin savaşa hazırlıklı olması, düşman ülkelerin Amerika’nın müttefikleri üzerine nükleer saldırılar yapmasının engellenmesinin garanti seviyesinin ve nükleer laboratuvarlardaki profesyonel laboratuvarların seviyesi Vakfın bilim adamları tarafından “tatmin edici” kabul edildi. Genel olarak, ABD nükleer güçlerinin durumu ve ulusal güvenlik uzmanlarının "izin verilebilir azami" olarak değerlendirilebilmelerini sağlama kabiliyetleri, onları üç koydu ve daha fazlasını yapmıyor.
Bu çok hacimli raporun (400 sayfadan daha fazla) raporunun sunumu, bu yıl Ekim 5'ta gerçekleşti. Ulusal Güvenlik ve Dış Politika Enstitüsü binasında. Miras Vakfının bir üyesi olan Davis (Davis Ulusal Güvenlik ve Dış Politika Enstitüsü). Fonun yeni raporunu görüşen ilk kişi, Temsilciler Meclisi Mark Thornberry Silahlı Kuvvetler Komitesi (FAC) başkanıydı. Başkan, Amerika’nın Silahlı Kuvvetlerine, görevleriyle orantılı bir ölçekte malzeme sağlayamadığını söyledi. Thornberry, “Kendimiz için hayatlarını tehlikeye atan kadın ve erkekleri destekleme konusundaki ahlaki zorunluluğumuzla orantılı askeri kaynaklar sağlamadığımızdan daha endişe verici olabilir” dedi.
Ayrıca bugün "gücün barış vaadi olduğunu" söyledi. FAC başkanının vurguladığı gibi, herhangi bir zamanda ve her koşulda çatışmaların önlenebileceği umulmaktadır. Ancak, silahlı çatışmaya gelince, kazanmak için, sadece tekrar tekrar kuvvete güvenmek zorundasın. “Bu konuda raporun başlığının çok uygun olduğuna inanıyorum. Askeri güç, dünyayı destekleyen şeydir ”dedi.
Dakota Wood Vakfı’nın kıdemli bir üyesi olan yayınlanan belgenin baş editörü, yeni ABD başkanının miras aldığı Silahlı Kuvvetlerin "çok eski" olduğunu söyledi. Uzman, ABD Silahlı Kuvvetleri'nin devletiyle tartıştığı siyasi, askeri ve bilimsel çevrelerin temsilcilerinin çoğunun, sayılarının "çok küçük ve maddi tabanın son derece eski olduğunu" kabul ettiğini vurguladı.
Bilim insanına göre, bugün Pentagon iki soruna bir çözüm sağlamalı. Her şeyden önce, silahlar ve askeri teçhizat filosunun tamamen iyileştirilmesi gerekmektedir, çünkü hizmetteki sistemlerin çoğu geçen yüzyılın 70 ve 80'indeki birliklere teslim edilmiştir. Buna ek olarak, son yıllarda ABD Silahlı Kuvvetleri'nin savaşa hazır olma durumunun derhal önemli ölçüde artması gereken keskin bir düşüş yaşanmıştır.
Raporun bir başka yazarı, emekli olan Birleşik Devletler Ordusu Genel Sekreteri, Miras Vakfının bir üyesi olan Ulusal Savunma Merkezi'nin yöneticisi Tom Spoyer, fonun yeni çalışmasını şöyle açıkladı: “Birçok düşünce kuruluşu, ulusal savunma konularında raporlar yayınladı. Bununla birlikte, hiçbiri Miras Vakfı'nın yaptığı gibi ABD Askeri Güç Endeksi'ni yayımlamamıştır. Bu belge, birçok analist ve uzman görüşü, Amerika'ya yönelik tehdidin bir değerlendirmesi ve Silahlı Kuvvetlerinin ortaya çıkmakta olan herhangi bir zorluğa cevap verebilme kabiliyetinin bir değerlendirmesi ile kapsamlı, yetkili ve onaylanmış bir belge sunuyor. ” Ayrıca, bu raporun savunma konularında en önemli bilgi kaynağı olduğunu ve verilerin analizinde çok etkili bir araç olduğunu belirtti.
Kabul edilemez agresif RUSYA
Raporun bölümlerinden biri, ABD ve NATO’nun müttefikleri için Avrupa’dan gelecek tehdidin değerlendirilmesine yöneliktir. Vakfın uzmanları, Rusya Federasyonu'nun dış politika faaliyetleri ve Silahlı Kuvvetlerinin geliştirilmesi ile ilgili çok sayıda farklı materyalin (256) kapsamlı bir incelemesinin ardından, Moskova'nın Amerika ve diğer Batı ülkeleri için ana tehlike kaynağı olduğu sonucuna varmıştır.
Miras analistlerinin sonuçlarına göre, Rusya’dan gelen ABD’nin topraklarına yönelik tehdit bugün oldukça düşük olsa da, Kremlin’in Amerika’da sıradan güçlerle grev yapabilecek kadar güçlü gücü var ve nükleer bir savaş durumunda, ABD’nin varlığına bile tehdit oluşturuyor. Bununla birlikte, Rusya'nın ve askeri liderlerinin liderleri olan bilim adamları, ABD ile barış içinde bir arada bulunma konusundaki kararlılıklarını resmen gösterdiklerini belirtti.
Vakfın uzmanları, Washington’un Avrupalı müttefiklerine gelince durumun çarpıcı biçimde değiştiğini söylüyor. NATO ülkelerine yapılan antlaşma yükümlülükleri uyarınca, Birleşik Devletlerin dış saldırganlık durumunda onlara gerekli tüm yardımı sağlamaları gerekecektir. Rusya, Kuzey Atlantik ittifakını yok etmenin yollarını aramaya devam ediyor ve Batı Avrupa ülkelerinin toprak bütünlüğünü ve egemenliğini ciddi biçimde tehdit ediyor.
Emek yazarlarına göre, modern Rusya, Soğuk Savaş sırasında SSCB'nin aksine, artık ABD'nin küresel çıkarları için bir tehdit oluşturmuyor. Ancak Silahlı Kuvvetlerinin, NATO’nun Avrupa üyelerini ve ortaklarını sınırlayan bölgelerdeki faaliyetleri, ABD’nin ve belirtilen ülkelerin çıkarlarına belirli zararlar veriyor. Rusya, muhaliflerine kara, hava ve deniz tiyatrolarının yanı sıra dış uzayda ve siber alanda saldırmak için geniş bir olasılık yelpazesine sahiptir. Çok güçlü bir stratejik nükleer kuvvetlere (SNF) sahip, hiçbir durumda Rusya'nın atom bombası ve füzesi, ABD ve Avrupa müttefikleri çıkarlarını koruma bakış açısıyla, ABD'ye yönelik nükleer saldırı ihtimalinin çok düşük olmasına rağmen, indirgenemez.
Bu aşamada, vakıf devletinin analistleri olan Rusya, taktik nükleer silahları göz önüne alındığında, nükleer güçler arasında en büyük cephaneliğe sahip. Amerika Birleşik Devletleri ve müttefikleri topraklarında herhangi bir hedefi vurabilen ve diğer ülkelerin uluslararası öneme sahip alanlara ve kaynaklara erişimini bir ölçüde kısıtlayan az sayıdaki ülkeden biridir. Bugün, Kremlin stratejik nükleer kuvvetlerini yükseltmeye, birimlerinin personelinin eğitimine ve eğitimine büyük yatırım yapıyor.
Bu yılın Mart ayında, Avrupa’daki NATO Ortak Silahlı Kuvvetleri Yüksek Komutanı ve ABD’nin Avrupa Silahlı Kuvvetleri Komutanı Komutanı General Curtis Scaparrotti, Rusya’nın Avrupa Komutanlığı’nın sorumluluğu alanında sahip olduğu taktik nükleer silah stoklarının büyük olduğunu söyledi. , dünyadaki durumun istikrarı için büyük bir risk teşkil etmekte ve Pentagon için ciddi endişe yaratmaktadır.
Özellikle Beyaz Saray ve Pentagon, Rusya’nın demiryolu tabanlı ICBM’lerin restorasyonu konusunda endişe duyuyor ve bu durum tespit edilmesi neredeyse imkansız. Kremlin, 2019 yılında Combat Railway Rocket Systems (BZHRK) testlerine başlamayı planlıyor ve bir yıl içinde SNF ile hizmete girmeleri gerekiyor. Amerikalı bilim insanlarına göre, 30 ICBM'leri ile silahlandırılacak beş BZHRK alayı oluşturulacak.
Rusya'nın nükleer yeteneklerini değerlendiren vakıf uzmanları, önemli nükleer cephaneliğinin Avrupa ve Avrasya'dan gelen Amerika Birleşik Devletleri'nin varlığına yönelik tek tehdit olduğu sonucuna vardılar. Çok sayıda Amerikalı uzmana göre Moskova'nın nükleer silahlarını kullanma olasılığı oldukça düşük. Ancak raporun taslağını hazırlayanların, Avrupa’yı bu tür silahlarla tehdit ettiği gerçeği, nükleer cephaneliğin Rusya liderlerinin askeri ve politik düşüncelerinin şekillenmesinde çok önemli bir rol oynadığını ve dış politika konumlarının saldırganlığını belirlediğini doğruluyor.
Amerika Birleşik Devletleri'nin ulusal çıkarlarına zarar vermek isteyen Rus liderliğinin en önemli araçlarından biri casusluktur. Rusya'nın özel hizmetlerinin temsilcileri, aktif olarak düşmanca ve dostane ülkelerin istihbarat memurlarını, ayrıca gerekli bilgileri almak için uzmanları ve sıradan vatandaşları işe alıyor. Bu süreç kalıcı ve sonsuzdur.
Uzmanlar ayrıca Batı ülkelerinin Kremlin'in arkasında bulunduğu uzay ve siber uzaydaki tehlikesini de değerlendirdi. O da aşırı derecede yüksek oy aldı. Moskova'nın önemini tespit etmek ve dünyadaki etkisini genişletmek için bilgi alanının en çeşitli alanlarında alınan Rus liderliğinin propagandası eylemleri de benzer bir değerlendirme aldı.
Vakfın uzmanlarına göre, Rusya, ABD’nin pahasına dünyadaki stratejik konumunu en üst düzeye çıkarmak istiyor. Washington’ın etki düzeyini önemli ölçüde azaltmak ve Amerika’nın ahlaki pozisyonunu gezegenin güvenliğini savunmak için baltalamak istiyor. Moskova, Beyaz Saray’ın ve Suriye’deki diğer Batılı ülkelerin liderlerinin siyasi konumlarını sabote etmek için ABD’yi ve NATO güçlerini zayıflatmak için gerekli tüm çabayı sarf ediyor. Ayrıca, Rus liderliği doğu Balkan ülkelerindeki etkisini arttırmanın yollarını arıyor ve Avrupa'da ve hatta ABD'de aktif olarak propaganda kampanyaları yürütüyor. Raporun yazarlarının açıkladığı gibi, Rusya'nın sınırsız saldırganlığına ve hedeflere ulaşmak için herhangi bir yöntem kullanma niyetine tanıklık eden gerçekler, onlara, maruz kaldıkları tehdidi en yüksek ve kabul edilemez olarak değerlendirmelerini sağlamıştır. Doğru, dürüst olmak gerekirse, Fon’un Rusya’ya ilişkin uzmanlarının savlarının çoğunun kurgusal olduğu ve gerçek durumla ilgisi olmadığı söylenmelidir.