Sovyetler Birliği'nde, 1918 gibi erkenSSCB'de ilk atom bombasının testini hazırlayan nükleer fizikte araştırma. Leningrad'da, Radium Enstitüsü'nde, 1937'de Avrupa'da ilk olan cyclotron piyasaya sürüldü. "Hangi sene SSCB'de atom bombasının ilk testi yapıldı?" - sen sor. Cevabınızı çok yakında öğreneceksiniz.
1938'de, 25 Kasım'da Akademi'nin emriyleatom çekirdeği üzerinde bir komisyon oluşturuldu. Bu Sergei Vavilov, Abram Alikhanov, Abram Ioffe, Igor Kurchatov ve diğerleri dahil. İki yıl sonra Isai Gurevich ve Vitaly Khlopin'e katıldılar. O zamana kadar, nükleer araştırma, 10'dan fazla bilimsel enstitüde yapıldı. Aynı yıl SSCB Bilimler Akademisi'nde daha sonra izotoplar Komisyonu olarak adlandırılan Ağır Su Komisyonu tarafından organize edildi. Bu makaleyi okuduktan sonra, SSCB'deki ilk atom bombasının daha fazla hazırlanması ve test edilmesinin nasıl yapıldığını öğreneceksiniz.
1939'da eylül ayında Leningrad başladıBir siklotron yapımı. 1940 yılında, nisan ayında, yılda 15 kg ağır su üretecek olan deneysel bir tesis oluşturulmasına karar verildi. Ancak, o sırada başlayan savaş nedeniyle, bu planlar uygulanmadı. Aynı yılın Mayıs ayında, Bay Khariton, Ya Zeldovich, N. Semenov, bir zincir nükleer reaksiyonunun uranyumundaki gelişim teorilerini önermişti. Aynı zamanda yeni uranyum cevherlerini keşfetmeye başlandı. Bunlar birkaç yıl sonra SSCB'de bir atom bombasının yaratılmasını ve test edilmesini sağlayan ilk adımlardı.
30'lu yaşların sonundan başlayarak birçok fizikçi40-ler zaten nasıl görüneceğine dair yaklaşık bir fikre sahipti. Bu fikir, bir yerde bir nötron-fisyon maddesinin belirli bir miktarını (daha kritik kütleyi) hızlı bir şekilde konsantre etmekti. İçinde, atomların çürümelerinin sayısındaki çığ benzeri artış bundan sonra başlamalıdır. Yani bir zincirleme reaksiyon olacak, bunun sonucunda büyük bir enerji yükü serbest bırakılacak ve güçlü bir patlama meydana gelecektir.
İlk sorun elde etmektibölünebilir malzeme yeterli hacimde. Doğada, bu türdeki tek madde, uranyum-235 olmak üzere 235 (yani, çekirdekte toplam nötron sayısı ve proton sayısı) olan uranyum izotopudur. Doğal uranyumdaki bu izotopun içeriği% 0.71'den fazla değildir (uranyum-238 -% 99.2). Ayrıca, cevherdeki doğal maddenin içeriği en iyi% 1'dir. Bu nedenle, uranyum-235'i ayırmak oldukça zordu.
Sonuç olarak, uranyum için bir alternatifplütonyum-239'dur. Doğada neredeyse gerçekleşmez (uranyum-235'in 100 katından daha azdır). Kabul edilebilir bir konsantrasyonda, nükleer reaktörlerde uranyum-238 nötronlarla ışınlanırsa elde edilebilir. Bunun için reaktörün inşası da önemli zorlukları temsil etmektedir.
Üçüncü problem,Tek bir yerde gerekli olan parçalanmış malzeme miktarı kolay değildi. Subkritik parçaların yakınlaşması sürecinde, çok hızlı bile olsa, bunlarda fisyon reaksiyonları meydana gelir. Bu durumda salınan enerji, atomların ana kısmının fizyon sürecine katılmasına izin vermeyebilir. Tepki vermek için zamanım yok, dağılırlar.
V. Maslov ve V. Bir zincir reaksiyonu göre buluş, cephane için uygulanan 1940 GODU fiziko-teknik Harkov Enstitüsü spinel nötron birkaç kritik altı ayrılmış patlayıcı geçirmeyen oluşturulmuş ve üzerinden yok eder uranyum-235 olarak, transkritik kütlesinin kendiliğinden fizyon başlar altının oyulması. Büyük şüphe çalışabilirlik benzer yüke neden olur, ancak yine de mevcut buluş için sertifika hala elde edilmiştir. Ancak, bu sadece 1946 yılında meydana geldi.
Amerikalıların beklediği ilk bombalar içinGerçekten top namlusunun kullanıldığı bir top düzeni kullanın. Yardımıyla, parçalanmış malzemenin bir kısmı (subkritik) diğerine ateşlendi. Ancak yakın zamanda, plütonyum için böyle bir planın uygun olmadığı keşfedildi çünkü yaklaşımın hızı yetersizdi.
1941'de, 15 Nisan'da, SNK başlamaya karar verdi.Moskova'da güçlü bir siklotron yapımı. Ancak, Büyük Vatanseverlik Savaşı'nın başlamasından sonra, nükleer fizik alanındaki neredeyse tüm çalışmalara SSCB'deki atom bombası testlerinden birini sonlandırma çağrısı yapıldı. Önde birçok nükleer fizikçi vardı. Diğerleri daha hayati öneme sahipti, öyle göründüğü gibi, küreler.
İle nükleer problem hakkında bilgi toplanması1939'da, NKVD'nin Birinci Yönetimi ve Kızıl Ordu'nun GRU'ları devreye sokuldu. 1940 yılında, Ekim ayında, D. Cairncross bir atom bombası yaratma planları hakkında konuşan ilk iletişimi aldı. Bu konu, Cairncross'da çalıştığı İngiliz Bilim Komitesi'nde ele alındı. 1941 yılında, yaz aylarında, "Tüp Helloyz" olarak adlandırılan bir bomba oluşturma projesi onaylandı. İngiltere, savaşın başında nükleer gelişmede dünya liderlerinden biriydi. Bu durum büyük ölçüde Hitler'in iktidara gelmesiyle birlikte bu ülkeye kaçan Alman bilim adamlarının yardımından kaynaklanıyordu.
KKE'nin bir üyesi olan K. Fuchs bunlardan biriydi. 1941 sonbaharında Sovyet büyükelçiliğine gitti ve burada İngiltere'de yaratılan güçlü silahlar hakkında önemli bilgilere sahip olduğunu bildirdi. S. Kramer ve R. Kuchinskaya (telsiz operatörü Sonya) onunla iletişim için seçildi. Moskova'ya gönderilen ilk radyogramlar, uranyum izotoplarını ayırmak için özel bir yöntem, gaz difüzyonu ve ayrıca bu amaç için Galler'de inşa edilen tesis hakkında bilgiler içeriyordu. Altı iletmeden sonra, Fuchs ile bağlantı kesildi.
SSCB'de bir atom bombasının testiBugün yaygın olarak bilinen, hazırlanmış ve diğer izciler. Böylece, 1943'ün sonlarında Amerika Birleşik Devletleri Semenov'daki (Twain) Sovyet istihbarat ajanı, Chicago'daki E. Fermi'nin ilk zincir reaksiyonunu gerçekleştirmeyi başardığını bildirdi. Bu bilginin kaynağı fizikçi Pontecorvo'ydu. Aynı zamanda yabancı istihbarat çizgisinde, Batı'nın 1940-1942 tarihli atom enerjisine ilişkin bilim adamlarının kapalı çalışmaları İngiltere'den geldi. İçerdeki bilgiler atom bombasının yaratılmasında çok ilerlemenin yapıldığını doğruladı.
Eşi Konenkova (aşağıda resmedilmiştir), ünlüheykeltıraş, başkaları ile birlikte keşif için çalıştı. En büyük fizikçiler olan Einstein'a ve Oppenheimer'e yaklaştı ve onları etkilemek için uzun zaman geçti. Amerika Birleşik Devletleri'nde bir başka mukim olan L. Zarubina, Oppenheimer ve L. Szilard halkının bir üyesiydi. Bu kadınların yardımıyla SSCB, Los Alamos, Oak Ridge ve Amerika'nın en büyük nükleer araştırma merkezleri olan Chicago Laboratuvarı'nı temsil etmeyi başardı. Amerika Birleşik Devletleri'ndeki atom bombası hakkındaki bilgiler 1944'te Rosenbergs, D. Gringlass, B. Pontecorvo, S. Sake, T. Hall, K. Fuchs eşleri tarafından Sovyet istihbaratına aktarıldı.
1944'te, Şubat başında, L. NKVD Halk Komiseri Beria, istihbarat liderleri toplantısı düzenledi. Kızıl Ordu ve NKVD'nin GRU'sundan gelen atom problemi hakkında bilgi toplanmasını koordine etmek için bir karar aldı. Bu amaçla bir "C" bölümü oluşturuldu. 1945'te, 27 Eylül'de organize edildi. GB Commissar, P. Sudoplatov bu bölüme başkanlık etti.
Fuchs Ocak 1945'te anlatılan bir açıklamaatom bombasının tasarımı. İstihbarat diğerlerinin yanında elektromanyetik vasıtasıyla uranyum izotoplarının ayrılması, plütonyum-240 tasarımı patlayıcı lenslerde plütonyum ve uranyum kritik kütlesi boyutuna birinci reaktör ile ilgili veriler, plütonyum ve uranyum bombası üretimi için talimatlar, veri dizisi için uygun malzemeler olarak hazırlandı ve montaj ve bomba imalatı için işlemlerin zaman. Bilgiler de izotopların ayrılması için özel bitkilerin bir bomba başlatıcı etkisi, inşaat getiren bir yöntem ile ilgilidir. ve günlük girişleri Temmuz 1945'te ABD'de bir bombanın ilk test patlama hakkında bilgiler içerdiği, hangi alınmadı.
Bu kanallardan alınan bilgiler hızlandı veSovyet bilim adamlarına verilen görevi kolaylaştırdı. Batının uzmanları, SSCB'de bir bombanın 1954-1955 yıllarında oluşturulabileceğine inanıyorlardı. Ancak yanıldılar. SSCB'de bir atom bombasının ilk testi 1949'da Ağustos ayında gerçekleşti.
1942'de, Nisan ayında, M. Kimya Endüstrisi için Halk Komiseri Pervukhin, Stalin'in talimatlarını yurtdışında yürütülen bir atom bombasıyla ilgili materyallerle tanıştırdı. Raporda sunulan bilgileri değerlendirmek için, Pervukhin bir grup uzmanın oluşturulmasını önerdi. Joffe'nin tavsiyesi üzerine, genç bilim adamları Kikoin, Alikhanov ve Kurchatov'u da içeriyordu.
1942'de, 27 Kasım'da kararnameuranyum bonolara üretimi". Bu özel bir kurumun kurulması, hem de işlenmesi ve ham maddelerin çıkarılması, Jeolojik araştırmalar üzerindeki çalışmaların başlangıcı için sağladı. Bütün bunlar kısa sürede damgasını vurdu SSCB. Yıl 1943rd ilk atom bombasının sınavdı olabildiğince düzeni uygulamak gerekiyordu Tabarshskom benim. Planı Tacikistan'da uranyum cevheri çıkarma ve işleme devam NKTSM uranyum tuzlarının yılda 4 ton oldu.
Bu dönemde daha önce bilim adamları seferber edildiönden çekildi. Aynı yıl 1943, 11 Şubat, Bilimler Akademisi Laboratuar No 2 düzenlenmiştir. Başı Kurchatov atandı. Atom bombasının yaratılmasında çalışmayı koordine etmesi gerekiyordu.
1944 yılında Sovyet istihbaratı elde edildiUranyum grafit reaktörlerin varlığı ve reaktör parametrelerinin belirlenmesi hakkında değerli bilgiler içeren el kitabı. Ancak, ülkemizde henüz küçük bir deneysel uranyum nükleer reaktörünün yüklenmesi gerekli değildi. 1944'te, 28 Eylül'de, SSCB hükümeti NCCM'yi uranyum tuzlarını ve uranyumu devlet fonuna devretmek zorunda bıraktı. 2 numaralı laboratuvar, onları saklama görevi ile görevlendirilmiştir.
V. liderliğindeki geniş bir uzman grubu. Kasım ayında 1944'te NKVD'nin 4. Özel Dairesi başkanı Kravchenko, kurtarılan Bulgaristan'daki jeolojik keşif sonuçlarını araştırmaya gitti. Aynı yıl, 8 Aralık günü, Devlet Savunma Komitesi, NKVC'den uranyum cevherlerinin işlenmesini ve madenciliğini, NKVD Devlet Tıp Kurumu Devlet Dairesi 9. Dairesi'ne devretmeye karar verdi. 1945'te, Mart ayında, S. Egorov, 9. İdarenin madencilik ve metalurji bölümünün başına atandı. Aynı zamanda, Ocak ayında, NII-9 uranyum birikintilerini incelemek, plütonyum ve uranyum metali elde etme problemlerini çözmek ve ham maddeleri işlemek için düzenlenmiştir. Yaklaşık bir buçuk ton uranyum cevheri Bulgaristan'dan bu haftaya kadar sürdü.
1945'ten beri, Mart'tan beri ABD'den geldikten sonraPatlama ilkesi üzerine inşa edilen bomba planı (yani, geleneksel bir patlayıcı madde patlaması ile parçalanmış malzemenin sıkıştırılması) hakkında bilgi veren NKGB kanalları, silah üzerinde önemli avantajlara sahip bir şema üzerinde çalışmaya başladı. Nisan 1945'te V. Makhanev Beria'ya bir not yazdı. 1947 yılında, 2 no'lu laboratuvarda bulunan uranyum-235 için bir difüzyon tesisinin başlatılacağı belirtildi. Bu tesisin kapasitesi yılda yaklaşık 25 kg uranyum olacaktı. İki bomba için yeterli olmalıydı. ABD için, aslında 65 kg uranyum-235 aldı.
Berlin savaşları sırasında 5 Mayıs 1945 olduKaiser Wilhelm Toplum Fizik Enstitüsü'ne ait mülk keşfedildi. 9 Mayıs'ta Almanya'ya A. Zavenyagin başkanlığındaki özel bir komisyon gönderildi. Onun görevi, atom bombası üzerinde çalışan bilim adamlarını uranyum sorununda materyal toplamaktı. SSCB'deki ailelerle birlikte, önemli bir Alman bilim adamı grubu çıkarıldı. Bunlar arasında Nobel ödülleri N. Riel ve G. Hertz, profesörler Guyb, M. von Ardene, P. Thiessen, G. Pose, M. Folmer, R. Deppel ve diğerleri vardı.
Plütonyum-239 üretmek için gerekliydinükleer reaktör. Deney için bile yaklaşık 36 ton metalik uranyum, 500 ton grafit ve 9 ton uranyum dioksit aldı. Ağustos 1943'e kadar, grafit sorunu çözüldü. Serbest bırakılması Mayıs 1944'te Moskova Elektrot Fabrikası'nda ayarlandı. Ancak, ülkede gerekli olan uranyum miktarı 1945'in sonu değildi.
Stalin mümkün olan en kısa zamanda olmak istediSSCB'de ilk atom bombasının testi. Gerçekleşeceği yıl aslen 1948 idi (ilkbahar'a kadar). Ancak, bu zamana kadar üretimi için bile materyaller yoktu. Yeni dönem bir hükümet kararı ile 8 Şubat 1945'te görevlendirildi. Atom bombasının oluşturulması 1 Mart 1949'a kadar ertelendi.
Çok uzun süren etkinlik,planlanan tarihten biraz daha sonra gerçekleşti. SSCB'deki ilk atom bombası testi planlandığı gibi 1949 yılında yapıldı, ancak Mart ayında değil, Ağustos ayında yapıldı.
1948'de 19 Haziran'daendüstriyel reaktör ("A"). Nükleer yakıttan birikmiş plütonyum izole etmek için, bitki "B" inşa edilmiştir. Işınlanmış uranyum blokları çözülmüş ve plütonyum uranyumdan kimyasal yöntemler ile ayrılmıştır. Daha sonra çözelti, radyasyon aktivitesini azaltmak için fisyon ürünlerinden daha da saflaştırılmıştır. Nisan 1949'da fabrika B, NII-9 teknolojisini kullanarak plütonyum bomba parçaları üretmeye başladı. İlk ağır su araştırma reaktörü aynı zamanda başlatıldı. Üretim çok sayıda kaza ile hakim oldu. Etkilerini ortadan kaldırırken, personele aşırı maruz kalma vakaları vardı. Ancak, o zaman bu tür önemsemelere dikkat etmedi. En önemli şey, atom bombasının ilk testini SSCB'de yapmaktı (tarihi 1949, 29 Ağustos).
Temmuz ayında bir dizi şarj parçası hazırdı. Flerov'un başkanlığındaki bir grup fizikçi fiziksel ölçüm tesisi için ayrıldı. Zeldovich başkanlığındaki bir grup teorisyen, ölçüm sonuçlarını işlemek ve eksik rüptür ve verim değerlerinin olasılığını hesaplamak için gönderildi.
Yani ilk atom bombası testiSSCB, 1949 yılında üretildi. 5 Ağustos'ta komisyon plütonyumun ücretini kabul etti ve bir mektupla trenle KB-11'e gönderdi. Burada gerekli çalışmalar neredeyse tamamlandı. Yük testi tertibatı 10-11 Ağustos gecesi KB-11'de gerçekleştirilmiştir. Cihaz daha sonra sökülmüştür ve parçaları depolama alanına gönderilmek üzere paketlenmiştir. Daha önce de belirtildiği gibi, SSCB'de atom bombasının ilk testi 29 Ağustos'ta gerçekleşti. Böylece Sovyet bombası 2 yıl 8 ay oldu.
1949'da SSCB'de 29 Ağustos düzenlendiSemipalatinsk test bölgesinde nükleer şarj testi. Kule üzerinde bir cihaz vardı. Patlamanın gücü 22 kt idi. Kullanılmış şarjın tasarımı ABD'den "Şişman Adam" olarak tekrarlandı ve elektronik dolum Sovyet bilim adamları tarafından geliştirildi. Çok katmanlı yapı bir atomik yük oldu. İçinde, küresel yakınsak bir patlama dalgasıyla sıkıştırmayı kullanarak, plütonyum kritik bir duruma transfer edildi.
Yükün merkezine 5 kg plütonyum yerleştirildi. Madde, uranyum-238'in bir kabuğu ile çevrelenmiş iki yarıküre formunda kurulmuştur. Plütonyumun olabildiğince fazla tepkimeye girmesi için zincir reaksiyonu sırasında şişen çekirdeği ihtiva eder. Ayrıca, bir reflektör olarak ve bir nötron moderatör olarak kullanılmıştır. Alüminyumdan yapılmış bir kabukla çevrili bir kurcalama. Bir nükleer yükün şok dalgası ile düzgün sıkıştırmaya hizmet etti.
Kırılabilir olan düğümün takılmasıGüvenlik nedeniyle malzeme, yükü uygulamadan hemen önce gerçekleştirildi. Bunun için bir patlayıcı tapa ile kapatılabilen konik bir açıklık vardı. İç ve dış muhafazalarda kapaklarla kaplı delikler vardı. Yaklaşık 1 kg plütonyumun nükleer fraksiyonu, patlamanın gücüne bağlıydı. Geri kalan 4 kg'lık tepki zamanı yoktu ve SSCB'de ilk atom bombası testi yapıldığı zaman işe yaramazdı. Bu programın uygulanması sırasında ortaya çıkan masrafları iyileştirmek için pek çok yeni fikir ortaya çıktı. Özellikle, malzemenin kullanım oranını arttırmanın yanı sıra, ağırlığı ve ebadı küçültme ile ilgilidir. İlk ile karşılaştırıldığında yeni örnekler daha kompakt, daha güçlü ve daha şık hale geldi.
Yani, SSCB'de bir atom bombasının ilk testi29 Ağustos 1949'da oldu. Halen devam etmekte olan bu alandaki gelişmelerin başlangıcıydı. SSCB'de (1949) atom bombası testi, ülkemizin tarihinde nükleer güç olarak statüsünün başlangıcını işaret eden önemli bir olaydı.
1953 yılında, aynı Semipalatinsk de kanıtlayan zeminİlk hidrojen bombası testi yapıldı. Kapasitesi zaten 400 kt idi. Atom bombası ve hidrojen bombasının SSCB'sindeki ilk testleri karşılaştırın: 22 kt ve 400 kt güç Ancak, bu sadece bir başlangıçtı.
14 Eylül 1954'te Totsk sahasındaAtom bombasının kullanıldığı ilk askeri tatbikatlar yapıldı. Onlar "operasyon" Kartopu "olarak adlandırılır. Atom bombasının 1954'te SSCB'de, 1993'te sınıflandırılan bilgilere göre testi, diğerlerinin yanı sıra radyasyonun bir kişiyi nasıl etkilediğini belirlemek için yapıldı. Bu deneydeki katılımcılar, 25 yıl boyunca maruz kalma hakkında bilgi ifşa etmeyecekleri bir abonelik verdi.