Öfke toplum tarafından genelde hoş karşılanmayan ve görülmek istenmeyen bir duygudur. Bu yüzden öfke ile ilgili her durum kabul görmemektedir. Fakat öfke kontrol edilebildiğinde sağlıklı bir duygu durumudur.
Öfke aslında ikincil bir duygudur, öfkeden önce ortaya çıkan birincil bir duygu vardır. Bu duygular; merak, engellenmişlik, hayal kırıklığı, üzüntü gibi duygulardır. Önce bu duygular ortaya çıkar arkadan öfke gelir. Bazen trafikte birden bire yolumuzu kesen bir araç sürücüsü önce engellenmişlik duygusunu sonrada öfkeyi açığa çıkarabilir, eve geç gelen eş önce üzüntü ve / veya endişe duygumuzu ortaya çıkarırken bu duygularda öfkeyi tetikleyebilir.
Öfkenin davranışsal olarak gösterme şekilleri kişiyi ya da karşısındakileri zor durumda bırakabilir. Bazı kişiler öfkelendiğinde fiziksel şiddete başvururlarken, bazı kişiler sözlü şiddete başvururlar, bazende pasif sessiz bir öfke yaşarlar ve gizli tepkiler verirler (yapılan işi savsaklamak, duymazdan gelmek gibi). Sağlıklı olan öfke şekli ise uygun bir iletişim tekniği ile kontrollü bir şekilde karşı tarafa yansıtılmasıdır. Öfke gizlenmesi gereken değil kontrollü olarak gösterilmesi gereken bir duygudur.
Öfke uygun şekilde gösterilmediğinde kişinin içini kemiren bir kurt gibi kişinin sağlığını bozar ve tansiyon, psikosomatik rahatsızlıklar ya da depresyon gibi psikolojik bozukluklara neden olabilir.
Öfke denetimi konusunda problem yaşayan kişilerin öfke kontrol becerilerini geliştirmek için psikologlardan destek alması uygundur.