Kurtuluşun İnsan Aynası el yazmasından bir minyatür üzerinde iki elle kullanılan bir kılıç, c. 1325-1375, Karlsruhe. Almanya, Baden Eyalet Kütüphanesi
"... kılıcı alan herkes kılıçla ölecek ..."
(Matthew 26: 52)
(Matthew 26: 52)
silâh müzelerden. Bir önceki yazıda, Orta Çağ'ın iki elle kullanılan kılıçlarının Rönesans'ın iki elle kullanılan kılıçlarından tam olarak ne kadar farklı olduğundan bahsediyorduk. Ve farklılıkların sadece formun ayrıntılarında değil, her şeyden önce uzunlukları, ağırlıkları ve savaştaki kullanımlarında yattığı açıktır.
Ancak şövalyeler iki elle kullanılan kılıçlar da kullandılar. Ama çoğunlukla turnuvalarda. Japon şirketi Imex'in turnuva zırhında 1:12 ölçeğinde bir şövalyeye ait tahsil kaliteli polistiren heykelcik. Yazarın fotoğrafı
İki elle kullanılan kılıcın (bidenhender) toplam uzunluğu 160 ila 180 santimetredir. Bu kılıçlar için kın yapılmadı; mızrak gibi omzuna takıldılar. Doğrudan artı işaretine ve sapa bitişik olan bıçağın üst kısmı genellikle keskinleştirilmemiş, ahşap ve deri ile kaplanmıştır. Bu nedenle, el, böyle bir kılıçla eskrim yapmayı en azından biraz kolaylaştıran (hatta bunu mümkün kılan) bıçağı serbestçe kavrayabilirdi. Çoğu zaman bu tür bıçaklarda, doğrudan bilenmiş ve bilenmemiş parçaları arasındaki sınırda, ek kavrama kancaları bulunur. Böyle bir Rönesans iki elle kullanılan kılıcın bir ortaçağ savaş kılıcı ile aynı şekilde kullanılamayacağını tahmin etmek zor değil. Genel olarak hala bir şekilde savaşta kullanılıyorsa, o zaman bu tür kılıçların yardımıyla düşmanın tepe hattındaki boşlukları doldurmaya çalışan piyadeler tarafından yapıldı. Bunlar bir anlamda intihar ekipleri olduklarından ve yalnızca çok güçlü savaşçılar iki elli bir kılıcı düzgün bir şekilde idare edebildikleri için, "çifte paralı asker" olarak da adlandırıldıkları bir çift maaş aldılar.
1 metreden uzun iki özdeş iki elle kullanılan kılıç [3, 2] eskrim okulunda silah olarak kullanıldı. Ama deri korumalı kılıç [2] 8,25 kg ağırlığındaydı (burada, sonunda 8 kg'da bir kılıç aldık!), Büyük olasılıkla askeri bir silahtı, yoksa neden bir deri korumaya ihtiyacı vardı? Tören kılıcı daha güzel bir şeyle süslenebilir, ancak eğitim için çok ağırdır. Sapının üstündeki madalyonlar, komuta eden Avusturyalı Juan'a (1547-1578) bir haraçtan başka bir şey değildir. filo 7 Ekim 1571'de İnebahtı Muharebesi'nde Osmanlılar karşısında zaferle sonuçlanan savaş sırasında Kutsal Lig'den. Bu kılıçların kabzalarının tepeleri çok karakteristiktir: örneğin, bu itici kılıçların üzerindeki "sürahi mantar" ve sekizgen kulp kesme kılıcın ortasında bir madalyon ile. Yani, önümüzde XNUMX. yüzyılın tipik bayramları var. Dresden Cephanesi. Yazarın fotoğrafı
2. yüzyılda, iki elle kullanılan kılıçlar savaşta gittikçe daha az kullanıldı ve giderek törensel silahlar haline geldi. Örneğin, şeref muhafızları ile silahlanmışlardı çünkü bu güçlü kılıçlar güçlü bir izlenim bıraktı. İki elli kılıç, kendi önünde tutarak yapılan törensel bir kılıç haline geldi. Kılıçlar uzadı (genellikle XNUMX metreye ulaştı) ve giderek daha ihtişamlı ve dikkatli bir şekilde dekore edildi.
Bu tür kılıçların haçlarının kemerleri çoğu zaman şakacı bir şekilde bükülmüş ve dekore edilmişti ve kulp (orta kılıca bakın) bazen en şaşırtıcı şekli aldı. Eh, gözdağı bıçakları (sözde flamberg kılıcı) uğruna dalgalar halinde keskinleştirildi. Dresden Cephanesi. Yazarın fotoğrafı
Büyüklük rekoru, Galler Prensi Edward'ın muhafızları tarafından Chester Kontu (1475-1483) sırasında giyilen tören kılıçlarına aittir. Bu kılıçlar 2,26 metreye ulaştı. Söylemeye gerek yok, bu kadar büyük kılıçların artık pratik bir değeri yoktu, ancak bu suzerainin gücünü sembolize etmeliydi.
Bu tür kılıçların ortaya çıkmasının en başında, vurma güçlerini daha da artırmak için girişimlerde bulunulduğu açıktır. Ve ... Flamberg tipi kılıçlar böyle ortaya çıktı. Böyle bir kılıçla yapılan bir darbenin - ister bıçakla ister keserek olsun, daha şiddetli bir yara verdiğine inanılıyordu, çünkü bir testere gibi "parçalanıyor". Doğal olarak, bu tür konuşmalar daha büyük bir korkuya neden oldu, bu nedenle böyle bir kılıca sahip bir savaşçının ortaya çıkmasının düşman üzerinde güçlü bir psikolojik etkisi oldu. Flamberglerin sahipleri kötü şöhretli olarak kınanmaya başladı. Herkes gibi:
"Dalga gibi bıçak takan, yargılanmadan veya soruşturulmadan öldürülmeli."
180 ila 210 cm arasında değişen ve 4 ila 4,8 kg ağırlığındaki bu etkileyici iki elle kullanılan kılıçlara bir göz atın, bu, Saksonya Elector Augustus döneminden kalma. Bunlar, 99'te Dresden'deki Royal Saxon Cephaneliğinden Cephaneliğe bağışlanan bu tür 1833 kılıçtan oluşan bir grubun parçasıydılar. Bu vitrinde sergilenen Bidenhanders, Landsknechts'in açık silahlarıdır. Deri kaplı uzatılmış ricassos, ek bir tutamak olarak kullanılabilir. Şüphesiz, bu silahların kullanımı Landsknechts'ten mükemmel fiziksel uygunluk ve hatırı sayılır bir cesaret gerektiriyordu. Dresden Cephanesi. Yazarın fotoğrafı
Bununla birlikte, zırh üzerine iki elli bir kılıçla vurulduğunda, ne tür bir bıçağa sahip olduğu konusunda pek bir fark olmadığını burada belirtmek gerekir. Ve aynı şekilde, darbe canlı bir vücuda düştüğünde çok da fark yoktur. Ya da şu şekilde ifade edelim: Bir fark olabilir, ancak üretimin teknolojik zorluklarını ve dolayısıyla bu tür bıçakların yüksek maliyetini haklı çıkarmak o kadar da büyük değildir. Sonuçta, bir flamberg dövmek sıradan bir kılıçtan daha zordu ve daha fazla metal gerektiriyordu, bu da onun daha ağır olduğu anlamına geliyordu. Aslında, bir bıçak değil, bir sırık işlevi gördü ve orada her şey bıçağın şekline değil, sapın ağırlığına ve uzunluğuna bağlı!
Flamberg kılıcı, 1571-1599 Kılıç uzunluğu 1684 mm, bıçak uzunluğu 1225 mm, ağırlık 5528 g. Royal Arsenal, Leeds
Bıçağın her kıvrımı, artan metal gerilimleri bölgesi yarattı, bu nedenle bir flamberg'in kırılması, düz bıçaklı "iki elli" olandan daha kolaydı. Biri farklı davranabilirdi: Düz bir bıçak dövün ve bıçaklarını "dalganın altında" basitçe keskinleştirin. Ama yine de, bıçağın uzunluğu ve üzerindeki girinti ve çıkıntıların sayısı göz önüne alındığında çok zahmetli bir işti.
Her halükarda, bu daha ağır ve daha pahalı bir silahtı ve daha ağırsa, o zaman ... ve kılıcı ne kadar keskin olursa olsun vurulduğunda daha etkiliydi. Ve genel olarak flamberglerin bir kitle silahı haline gelmediği hiçbir şey için değildi. Dalgalı ve tırtıklı bıçaklara sahip doğu kılıçları nasıl bir kitle silahı haline gelmedi! Dalgalı süngüler makine imalatında sorunsuz olarak üretilebilmesine rağmen yaygınlaşmadı. Mümkün ama olmadı ... "Oyunun muma değmeyeceğini" düşündüler!
Belki de İskoç İskoçyalılar savaşta en uzun süre iki elli kılıç kullandılar. Onun hakkında ne biliniyor? İki elle kullanılan balçık, Orta Çağ'ın sonlarında ve yaklaşık 1400-1700 yılları arasında İskoçya'da kullanılan "büyük bir kılıç" idi. Çamurların çok sayıda kullanıldığına inanılan bilinen son savaş 1689 Killikranky Muharebesi idi. Bu kılıç, o dönemin diğer iki elle kullanılan kılıçlarından biraz daha uzundu. Ek olarak, İskoç kılıçları, düz haçlar öne doğru eğimli ve dört yapraklı bir yaprakla biten bir artı işareti ile ayırt edildi.
Ortalama kilin toplam uzunluğu yaklaşık 140 cm, sapı 33 cm, bıçak 107 cm ve ağırlığı yaklaşık 2,5 kg idi. Örneğin, 1772'de Thomas Pennant, Raasai'yi ziyaret ederken görülen bir kılıcı şu şekilde tanımladı:
“İki inç genişliğinde ve iki ucu keskin bıçaklı büyük bir silah; bıçak uzunluğu üç fit yedi inç; sap on dört inçtir; düz silah ... ağırlık altı buçuk pound. "
İçindeki en büyük killi hikayeler"Kanlı katil" olarak bilinen, 10 kilo ağırlığında ve 2,24 metre uzunluğunda. XNUMX. yüzyılda Maxwell klanının bir üyesine ait olduğuna inanılıyor. Kılıç şu anda Edinburgh, İskoçya'daki Ulusal Savaş Müzesi'ndedir.
İşte New York'taki Metropolitan Museum of Art'ın koleksiyonundan "tam büyüme" halindeki bu balçık. XVI-XVII yüzyıllarda yapılmıştır. Solingen'de (bıçak), kulp yereldir, İskoç. Uzunluk 136 cm, bıçak uzunluğu 103,5 cm, artı genişliği 28,5 cm, ağırlık 2068,5 g
Bununla birlikte, düşüncenin ataleti gibi bir "şey" korkunç bir şeydir - dalgalı bıçaklara sahip kılıçlar ortadan kalktı, ancak bir süredir Avrupa'da tamamen aynı bıçaklara sahip rapierler ortaya çıktı. Sıradan bir rapierin bıçağı için yapılan bir düelloda, kalın bir eldivenle bir el tutabileceğinizi, tutabileceğinizi ve bu arada rakibinizi öldürebileceğinizi söylüyorlar. Oysa böyle bir bıçağı eldivenle bile kapmak imkansızdır. Dahası, böyle bir kılıç zincir postaya ve ... kemiklere sıkışıp kalmaz. Ama yine, böyle bir kılıcın tüm bu "büyülü özellikleri" büyük olasılıkla açıkça abartılmıştı.
İşte dalgalı bıçaklı bir rapier, yakl. 1620-1640 İtalya. Uzunluk 111,8 cm, artı genişliği 24,8 cm, bıçak genişliği 14 cm, ağırlık 1346,6 g. Metropolitan Sanat Müzesi, New York
Yine de, düzgün, pürüzsüz bir bıçağı olan daha birçok kılıç vardı. Pekala, diyelim ki - bunlar ... Bu sözde "ağır kılıçlar" ve savuşturan hançerler, İtalyan eskrim okulunun karakteristik özellikleridir. Dresden Cephanesi. Yazarın fotoğrafı
Ve benzeri! Miğfer ve kalkanlara gelince, bunlar büyük olasılıkla mahkeme muhafızlarının nitelikleri olarak görev yaptılar ve en azından savaş için tasarlandılar. Dresden Cephanesi. Yazarın fotoğrafı
Kılıç. Bilinmeyen usta. İtalya, yaklaşık 1540-1550 Uzunluk: 112,4 cm Bıçak uzunluğu: 98,8 cm Bıçak genişliği: 2,8 cm Üstteki bıçak Ricasso'dur. Koruma genişliği: 17,6 cm, koruma. Sapın armut biçimli bir kulpu vardır, kulp bükülmüş telle sarılmıştır. Artı işareti: uçlarında kalınlaştırılmış düz kare çubuk; yan halkalar ve diğer parçaların tümü kare şeklindedir. Çift kenarlı altıgen bıçak, Ricasso ile. O zamanın hem sivil hem de askeri portrelerinde bulunan geçiş tipi kılıç anlamına gelir. Bu türden kılıçlar, bir tokmak veya hançerle birlikte kullanılan Bolonya eskrim okulunun kılıç ustaları tarafından kullanıldı; bu kılıç, hançer gibi yeni yenilikler içermesine rağmen, özünde eskrim de dahil olmak üzere eski ortaçağ savaş geleneğini takip etti. iki elle kullanılan kılıçlar. Basit ama zarif kabza dekorasyonu, zamanın sivil modasını takip ediyor gibi görünüyor ve yaklaşık 1530-1550'den kalma silahların en tipik örneğidir. Metropolitan Sanat Müzesi, New York
Ama ne kadar kılıç, ne kadar kılıç - hiç durmadan tartışabilirsiniz!