Japon bir ailenin kızı olan Yamaguchi, 1920’de Mançurya, Fushun’da doğdu. Bölgenin çok kültürlü kentlerinde büyüdü;Çince, Japonca ve Rusça öğrendi. Klasik batı şarkıcılığı eğitimi aldı ve gençliğinde resitaller vermeye başladı. Daha sonra, Pekin’de Çinli kızların okuduğu bir misyoner okuluna devam etti ve orada İngilizce öğrendi;bunun dışında tamamen Çin kültürüne özgü bir ortamda yaşadı.
Japonlar, Mançurya’da “Çinli nüfusu eğitmek ve eğlendirmek”için radyo programları yayınlamaya başlayınca, bu programlarda şarkıcı olarak çalıştı. Bu sırada öğrenci olan Yamaguchi, Çince bir takma adla Çince şarkılar söyledi. 1938’de Japonların işlettiği Mançurya film şirketi Man-Ei kurulduğunda, Japon askeri yetkililer, ilk müzikallerde başrol oynaması için yine ona yöneldiler. Babasının yakın dostu ve bir Japon işbirlikçisi olan vaftiz babası Generel Li’nin adını aldı. Mançurya ve Çin’de Li Hsiang Lan, Japonya’da Ri Ko Ran(Çince takma adının Japonca okunuşu) olarak tanındı;halkın karşısına çıktığında daime Çin giysileri giydi ve baştan çıkarıcı Çinli şarkıcı maskesini asla çıkarmadı.
Konusu çeşitli egzotik mekanlarda geçen, Japon bir subayın ya da mühendisin Çinli sevgilisi rolünü oynadıgı bir dizi “ırklar arası”romansta Japon idolleriyle eşleşti. Verdiği konserler ve plakları gibi, Toho(Akira Kurosawa’nın yaşam öyküsünü anlatan muhteşem 2. 5 saatlik dvd’de Toho ile ilgili bi sürü görüntü, tanıtım falan war, nefis bi şe) ile Man Ei’nin bu ortak yapımları da savaş zamanı Japonyasının en çok iş yapan filmleriydi. Cephedeki birlikler için de çalıştı.
Japonyadaki en büyük hiti, “Shina no Yoru”ydu (Çin Gecesi, Toho, 1940). Bu filmde, bir Japon deniz subayı (Hasegawa Kazuo)tarafından Şangay sokaklarından alınıp temizlenen ve ehlileştirilen, savaşta öksüz kalmış kirli ve asi bir Çinli kızı oynar;subay ona taparcasına aşık olucaktır. Japon izleyiciler, savaş amanının baskısı çilekeşlik ortamından bir an kurtulma aracı ve Japonların Çin’e saldırısını bir aşk öyküsüne dönüştüren bir fantezi olarak filmin Holywood tarzı romantik aşırılıklarını hoş karşıladılar.
İşgal altındaki Çin’de, Çinli izleyiciler, Japon yetkililerin denetimi altında yapılsa bile Çin filmlerini tercih ederek, Japon yapımların şefkatli propogandasına direndiler. “Wanshi Liufang”(1942-3), Birinci Afyon savaşının yıl dönümü anısınaydı ve Çinlileri Afyon bağımlılarına çevirmeye yönelik Batı emperyalist komploya direnen üç Çinli kadın kahramanı konu ediniyordu. Kadın kahramanlardan biri rolünde Li Hsiang Lan, afyonun kötülükleriyle ilgili bir şarkıyla barın patronlarına seranad yapmakta ve afyon bağımlısı sevgilisini bağımlılığıyla savaşmaya özendirmekteydi. Kötü niyetli Batı karakterleri, takma burun ve süslü peruklar takıp kötü Çince konuşan Çinli oyuncular oynuyordu. Yamaguchi, beyaz Rus bir ailenin evlatlık kızı rolünü oynadığı, Rusça diyaloglarla Harbin’de çekilen, emektar Japon yönetmen Yasuliro Shimazu tarafından yönetilen ve “Bülbülüm”ya da “Harbinli şarkıcı kız”olarak bilinen;ama piyasaya sürülmeyeni bir Man-Ei müzikalinde de başrol oynadı.
Savaşın ardından, nüfus kağıdı onu vatan haini olarak idam edilmekten-Japonlarla işbirliği yapan birçok kişinin kaderiydi bu-kurtardı ve Japonya’ya “ev”ine gönderildi. Toho’da Japon adıyla(Yamaguchi Yoshiko) tekrar sinemaya döndü;ama savaş sırasında popülerliğine bir daha ulaşamadı. 1950’de Birleşik devletler’e gitti, King Vidor’un Japon Savaş Gelini ve Broadway müzikali “Shangri-La”da başrol oynadı. Japon asıllı Amerikalı heykeltraş İsamu Noguchi ile kısa bir süre evli kaldı, sonrasında Japonya’ya döndü. Başka bir Holywood filmi olan Sam Fuller’in “Bambu ev”ine (1955)romantik bir boyut eklemeyi başardı. Ancak bu kez Japon subayın Çinli öksüzü değil, askerler için “kimono kızı”rolündeydi.
1958’de Hiroshi Otaka adlı bir Japon diplomatla evlenerek sinemadna çekildi;önce bir Tv sunucusu ve gazeteci olarak;daha sonra da 1974’ten itibaren Japon Diet’inin Üst Meclisi’nin Liberal Demokrat Parti’li üyesi olarak başarılı bir kariyere sahip olmayı sürdürdü.
Yamaguchi 2014 yılında dünyaya gözlerini yumdu.