İş ve özel yaşam arasında uygun bir denge kurmak tüm çalışanlar, özellikle çalışan ebevenyler için önemli bir hak. OECD'nin daha iyi yaşam endeksi uzun çalışma saatleri ve düşük sosyal aktiviteleri bir başarısızlık kriter olarak kabul ediyor. Uzun çalışma saatleri, kişilerin kendilerine ve ailelerine ayıracak vakitlerinin az olmasının verimi düşürdüğü, stresi artırdığı ve çeşitli hastalıklara yol açtığı belirtiliyor.
Rapor iş hayatı - özel hayat dengesini haftada 50 veya daha fazla çalışma saati ve kişilerin kendilerine ayıracak boş vakit ve kişisel ihtiyaçlarını gidermek için sahip oldukları günlük zamanı değerlendirerek ölçüyor.
OECD 'de tam zamanlı bir çalışan yılda 1765 saat çalışıyor ve zamanının ortalama % 62'sini, diğer bir deyişle 15 saate yakın zamanına zorunlu ihtiyaç (uyku, yemek vb.) ve kişisel vakit (aile ve arkadaşlarla sosyalleşme, hobiler, oyun, bilgisayar, televizyon vb.) olarak kullanıyor.
Rapora göre çalışanların %43'ünden fazlasının 50 saatten fazla çalıştığı Türkiye 34 ülke arasında son sırada yer alırken, Türkiyeyi yaklaşık %28.8 ile Meksika ve %27 ile Kore takip ediyor. Danimarkada bu oran neredeyse 0.
Türkiyede çalışanlar yılda ortalama 1855 saat çalışıyorlar. Bu rakam OECD ortalaması ise 1765 saatten daha yüksek.
OECD'de ortalama olarak 15 saate yakın olan özel zaman ise ülkemizde 13 saat civarında. Öte yandan 50 saatten daha fazla çalışanların oranı OECD ortalamasında %9 iken ülkemizde % 43,3 gibi çok yüksek bir değerle karşımıza çıkıyor. Genel olarak erkeklerin % 47'si haftada 50 saatten fazla çalışırken kadınlarda bu oran % 33 'le sınırlı kalıyor.