We are searching data for your request:
Upon completion, a link will appear to access the found materials.
Birleşik Krallık'ta kuşatılan ve düşen son kaleler hangileriydi? Yakın zamanda bir kale başarısız olursa diye ikisini ayırıyorum.
Fort Augustus kuşatıldı 3 Mart 1746ve iki gün sonra teslim oldu. Mutlak son değilse, bu kesinlikle İngiltere'deki en son başarılı kuşatmalardan biriydi. Bu, Aralık 1745'te Fort Augustus'un hükümet yanlısı milisler tarafından ele geçirildiği daha önceki bir eylemi izledi.
İsim konusunda seçici davranacak olursak, yerleştirilmiş bir 'kale'nin son başarılı kuşatması biraz daha erken gerçekleşti. Inverness Kalesi kuşatıldı 17 Şubat 1746. Garnizon da iki gün içinde teslim oldu ve kale daha sonra muzaffer Yakubiler tarafından yıkıldı.
Dikkate değer bir başka örnek de Carlisle Kalesi idi. Hükümet güçleri burayı kuşattı 21 Aralık 1745ve Jacobite garnizonu dokuz gün sonra teslim oldu. Daha önce iki günlük bir kuşatmanın ardından 15 Kasım'da Yakubiler tarafından ele geçirilmişti.
Bunların hepsi, 1745'te patlak veren ve ertesi yıl ilkbaharda devam eden son büyük Jacobite ayaklanması sırasında meydana geldi. 13 Temmuz 1745'te Genç Pretender, ataları olan Büyük Britanya tahtlarını yeniden kazanmak için İskoçya'ya indi. 23 Eylül'de İskoçya'daki tek hükümet gücünü yenmek için bir orduyu başarıyla topladı ve Sınıra yakınlığı nedeniyle İngiltere'de en çok savaşılan yerlerden biri olan Carlisle'a yürümeye başladı.
Ancak İngiltere'yi işgali kısa sürede başarısız oldu. Fransa'dan gelen askeri destek ve büyük ölçüde isteksiz bir İngiliz halkı ile Jacobite ordusu Aralık ayında İskoçya'ya geri çekilmek zorunda kaldı. 17 Ocak 1746'da küçük bir zafer kazandılar, ancak Nisan ayında Jacobite davası Culloden Savaşı'nda kararlı bir şekilde yenildi.
Ek:
1922'de İrlanda Bağımsızlık Savaşı, Anglo-İrlanda Antlaşması ile sona ermişti. İrlanda'nın çoğu daha sonra Geçici Hükümet'in yetkisi altına alındı, ancak teknik olarak İrlanda Özgür Devleti o yılın Aralık ayına kadar kurulmamıştı, bu noktada Birleşik Krallık şimdiki adını aldı. Bu geçiş döneminin Birleşik Krallık'ın bir parçası olup olmadığından emin değilim.
Her neyse, 2 Mayıs'ta Cumhuriyetçilerin Killkenny Kalesi'ni ele geçirmesinin muhtemelen başarılı bir kuşatma sayılmaz. Görünüşe göre sabahın erken saatlerinde, yani kuşatma yapmadan kaleye girdiler ve kaleyi ele geçirdiler. Ancak işgalciler daha sonra Geçici Hükümete sadık güçler tarafından kuşatıldı ve ertesi gün teslim oldu. Böylece son başarılı kuşatma, 3 Mayıs 1922'de, Free Staters'ın 1 günlük bir kuşatmadan sonra kaleyi geri aldığı zamandır.
Mayıs 1922'de Cumhuriyet güçleri Kilkenny Kalesi'ni ele geçirdi.
İrlanda Adasının tamamı Aralık 1922'ye kadar Birleşik Krallık'ın bir parçasıydı.
Bellinzona Kaleleri
Bellinzona Kaleleri, İsviçre'nin Ticino Kantonunda bulunan Bellinzona şehrinde ve çevresinde bulunan üç ortaçağ surlarından oluşan bir settir. Bu kaleler, Orta Çağ'ın sonlarına tarihlenen ağır askeri mimarinin Alp bölgesinde kalan tek örneğidir. Kaleler sadece Bellinzona kasabasını korumakla kalmıyor, aynı zamanda Lombardiya Ovası'na girmeden önce şehrin içinden geçen stratejik dağ geçitlerini de koruyordu: St. Gotthard Geçidi, Nufenen Geçidi, Lukmanier Geçidi ve St. Bernard Geçidi. Üç kale, Geç Orta Çağ ve Rönesans'ta Visconti (1277-1447 CE) ve Sforza hanedanları (1450-1535 CE) tarafından yönetilen Milano Dükalığı için özel bir öneme sahipti. 1500 CE. 1515'te büyük bir selden kurtulan kaleler, 1803'te Kanton Ticino'nun mülkü oldu. UNESCO, üç kaleyi - Castelgrande, Montebello ve Sasso Corbaro - ve bunların savunma duvarlarını MS 2000 yılında tek bir Dünya Mirası Alanı ilan etti.
Coğrafya ve Erken Tarih
Bellinzona, Ticino Nehri'nin doğusunda, doğrudan Lepontine Alpleri'nin eteğinde yer almaktadır. Bellinzona'nın güneyinde verimli Po Nehri Vadisi ve Milano şehri uzanırken, kuzeyde St Gotthard Nufenen, Lukmanier ve St. Bernard'ın yüksek dağ geçitleri uzanır. Ticino Nehri, Maggiore Gölü'ne akar ve günümüz İtalya'sına daha fazla erişim sağlar. Şehrin topografyası, Bellinzona'nın oturduğu vadinin tüm doğu kanadını saran kayalık bir yamaçtan dolayı stratejik kalelerin inşası için mükemmel bir şekilde uygundur.
Reklamcılık
Bellinzona ve çevresinde erken insan yerleşimi ve yerleşimine dair bol miktarda kanıt var. Arkeologlar, Neolitik Dönem'e (MÖ 4. binyıl) kadar uzanan dağınık mezar alanları ve izole, ilkel yapıların kalıntılarını buldular ve insanlar, Castelgrande'nin şimdi Neolitik, Tunç Çağı ve Demir Çağı'nda bulunduğu yeri defalarca işgal etti. İmparator Augustus (MÖ 27 - MS 14), Keltlere karşı başarılı askeri kampanyaların bir sonucu olarak şimdiki İsviçre Kantonu Ticino'yu Roma İmparatorluğu'na getirdi ve Romalılar, 1 civarında şimdi Castelgrande olan yerde bir ana kamp kurdular. CE. Bu kamp, MS 4. yüzyılda bir noktada büyük bir duvar ve bir kapı inşa edilerek yeniden güçlendirildi ve büyük ölçüde genişletildi. Bu dönemde Roma imparatorları, birbirine bağlı askeri kaleler ve surlar inşa ederek bölge üzerindeki kontrollerini pekiştirdiler. Arkeologlar, Bellinzona'daki bu genişletilmiş askeri kampın en parlak döneminde yaklaşık 1000 askeri barındırdığına inanılıyor.
MS 5. yüzyılda Batı Roma İmparatorluğu'nun çöküşünün ardından Ostrogotlar, eski Roma kalelerini ve alp geçitlerini kontrol altına alarak bölgeye taşındı. Ostrogotlar - ve daha sonra Lombardlar - eski yapıları güçlendirdiler ve MS 475'te, Bellinzona'nın hemen kuzeyinde, günümüz Arbedo köyünün yakınında bulunan Campi Canini Savaşı'nda Alemmanları başarıyla mağlup ettiler. MS 6. yüzyılda, Lombardlar periyodik Frenk ve Alemannik akınlarını püskürttüler ve Milano ve Roma'daki güçlü dini seçkinlerle ittifak kurarak bölgede egemenliklerini dayattılar. Castelgrande'deki neredeyse dokunulmaz kale ve iyi inşa edilmiş Roma surları, Lombard kralları için oldukça önemliydi, çünkü sadece bölge üzerinde siyasi ve askeri kontrol uygulamakla kalmayıp, aynı zamanda Alpler'den geçen trafik akışını da kontrol etmelerine izin verdi.
Reklamcılık
Arkeolojik araştırmalar, Lombard'dan Castelgrande'deki Karolenj yönetimine geçişin yıkıcı olmadığını gösteriyor. MS 800 civarında bir yangın olduğuna dair kanıtlar olmasına rağmen, bunun bir çekişme veya savaştan kaynaklanmaması muhtemeldir. Büyük Otto, İtalya'daki imparatorluk politikalarının bir parçası olarak St. Bernard ve Lukmanier Geçitlerini açtı ve Bellinzona'dan ilk kez MS 10. yüzyılda bir idari bölge olarak belgelerde bahsedildi. Investiture Conflict, Bellinzona ve kalelerini hem Guelph hem de Ghibelline grupları tarafından oldukça arzu edilir hale getirdi. (İmparator Frederick I Barbarossa, MS 12. yüzyılda İtalya'ya yaptığı seyahatler sırasında Bellinzona'dan birkaç kez geçti.) Yatırım Çatışması, yerel seçkinler ve bölge ötesi yöneticiler arasındaki bir dizi uzun süreli siyasi çatışmalar olarak MS 14. yüzyıla kadar devam etti.
Ücretsiz haftalık e-posta bültenimize kaydolun!
Bellinzona, MS 1284, MS 1292 ve 1303'te Como'nun Rusca ailesi Milano'nun Visconti ailesine karşı savaşırken kuşatıldı. Montebello'nun inşaatının bu iç savaş döneminde başlamış olması muhtemeldir. MS 1335'te Ruskalar, İtalyan şehri Como'nun kontrolünü kaybettiler ve MS 1340'ta Castelgrande'yi Visconti'ye teslim ettiler. Ancak Milanlılar, Ruskaların kararlılığından etkilendiler ve aileye, Bellinzona'nın 90 m (300 ft) yukarısında ve Castlegrande'nin görüş alanı içinde yer alan küçük Montebello Kalesi'nin kontrolünü elinde tutmasına izin verildi.
Milano Kuralı Altındaki Kaleler
Bellinzona, Alp geçitlerini güvence altına alan, gümrük yasalarını onaylayan ve dengeli devlet maliyesi ve düzenlemelerini sağlayan Visconti ve Sforza hanedanlarının yönetimi altında bir şehir olarak gelişti. Interalpine trafiği muazzam bir şekilde arttı, Milano'daki dük ailesini, Lombardiya, Ticino ve merkezi İsviçre Kantonları Uri, Obwalden ve Schwyz'i zenginleştirdi. Milano Dükü Gian Galeazzo Visconti'nin (MS 1395-1402) ölümünün ardından asil Sax Hanedanı (İtalyanca: Sacco) ve Uri ve Obwalden Kantonları tarafından 1402-1422 arasında kısa bir İsviçre kontrolüne rağmen, Milanolular MS 1422'de Arbedo Savaşı'ndan sonra şehri geri aldı ve kalelerini kontrol etti. Yine de, MS 15. yüzyıldaki bu İsviçre işgali sırasında üçüncü bir kale olan Sasso Corbaro'nun inşaatına başlandı. Bu kale, Bellinzona'nın doğusunda, Castlegrande ve Montebello kalelerinin manzarasına sahip bir yamaçta yer almaktadır. Milanlılar Bellinzona'nın kontrolünü geri aldıklarında, bu kalenin inşaatını sadece altı ayda tamamladılar.
Reklamcılık
Milanlılar, MS 15. yüzyıl boyunca Castlegrande ve Montebello kalelerini düzenli olarak güçlendirdiler. Ayrıca, şehrin surlarını güçlendirmenin yanı sıra, Castelgrande'nin batı tarafında bulunan surlar olan Murata'yı da yeniden inşa ettiler. İsviçreliler MS 1449 (Catione Muharebesi), 1478 (Giornico Muharebesi) ve 1487 CE (Crevola Muharebesi) yıllarında tekrar Bellinzona ve Ticino'yu ele geçirmeye kalkışsalar da, üstün mühendislik ve mühendislik çalışmaları sonucunda bunu başaramadılar. Milanlıların askeri gücü. Kalelerin mevcut tasarımı ve silueti, Bellinzona'daki silinmez Milano damgasını yansıtıyor.
Bellinzona ve Modern Zamanlarda İsviçre
İtalyan Savaşları (1494-1559 CE) hem Milano Dükalığı'nı hem de İsviçre Konfederasyonunu içeriyordu. Fransa Kralı XII. Louis (MS 1498-1515), Valentina Visconti'nin torunu olması nedeniyle Milano Dükalığı üzerinde hak iddia etti ve MS 1499'da şehri ve tüm dükalığı silah zoruyla ele geçirdi. Louis XII. Louis, Fransız ordusundaki İsviçreli paralı askerlerin yaptığı hizmetler karşılığında başlangıçta İsviçre Konfederasyonuna şehri ve kalelerini bir imtiyaz olarak vaat ederken, 1499-1500 kışında Fransız kuvvetleri kaleleri işgal etti. CE. 1500 CE'de, Bellinzona vatandaşları, kendilerini hor görülen Fransızlardan kurtarmak için İsviçre'nin Uri, Schwyz ve Nidwalden Kantonlarından yardım istediler. İtirazları duyuldu ve İsviçre, Fransız ordusunu Bellinzona'dan çıkardı. 1503 ve 1516 CE'de Fransız ve İsviçre Konfederasyonu arasındaki ardışık anlaşmalar, İsviçre'nin Bellinzona ve Ticino üzerindeki iddialarını kabul etti ve şehir ve kaleleri 500 yıldan fazla bir süredir İsviçre kontrolü altında kaldı.
Reklamcılık
İsviçre Konfederasyonu, MS 1515'te Marignano Savaşı'nda Fransızlar tarafından yıkıcı bir yenilgiye uğratıldıktan sonra katı bir tarafsızlık politikası seçti ve sonraki yüzyıllarda Bellinzona'nın kaleleri stratejik önemlerini yavaş yavaş kaybetti. 1515 CE'de Ticino Nehri'nde meydana gelen şiddetli bir sel - “Buzz di Biasca” - Castlegrande'deki Murata'nın bir kısmını yok etti, ancak bu çabucak onarıldı. Üç kalenin her biri, üç muzaffer İsviçre kantonu tarafından işgal edildi ve İsviçre, her kalede yaklaşık 80 kişilik garnizonlar bulunduruyordu. MS 19. yüzyılın ortalarında, üç kale de bakımsız durumdaydı ve Ticino Kantonu, MS 1881'de Castlegrande'yi satmaya çalıştı. Bir dizi sürekli restorasyonun ilki MS 1900'den hemen sonra başladı ve MS 1920-1955 arasında yoğun çabalar sürdü. Kalelerde arkeolojik ve restorasyon çalışmaları günümüze kadar devam etmektedir.
Caerlaverock Kalesi bugün
Bugün Caerlaverock Kalesi, 'Ulusal Manzara Alanı' olarak sınıflandırılan pitoresk kırsalın merkezinde duruyor, yani doğal güzelliği için korunuyor ve kutlanıyor.
Bir zamanlar saldırganlar için korkunç bir caydırıcı ve düşmanlarına karşı önemli bir stratejik araç olan heybetli hendek, şimdi ziyaretçiler için bir vurgu ve tüm yıl boyunca büyüleyici bir yer - yazın parlak güneş ışığını yansıtan veya kış aylarında buz ve karla kaplı.
Caerlaverock Kalesi'ne yapılacak bir gezi, kuşatma savaşında bir ders sunuyor ve ortaçağ kuşatma motorlarının birçok ilginç rekonstrüksiyonu, ziyaretçileri anında savaş alanına taşıyan heyecan verici eğitim araçları var. Aileler için, Caerlaverock'ta her zaman görülecek ve yapılacak çok şey olmasını sağlayan, çocuklara ekstra eğlence sağlamak için kale temalı bir macera parkı bile var!
Bunratty Kalesi
Bunratty Kalesi ('Ratty'nin Ağzındaki Kale' anlamına gelir) İrlanda'nın Clare ilçesinde 15. yüzyıldan kalma büyük bir kule evdir. Shannon Kasabası yakınlarındaki Bunratty köyünün merkezinde yer almaktadır. Kale ve dolayısıyla bitişik halk parkı, Shannon Heritage tarafından turistik yerler olarak seyahat edildi.
Kule ev nedir?
Bir kule ev, savunma amaçlı ve aynı zamanda yerleşim için inşa edilmiş belirli bir taş yapı türüdür. Kule evler, Orta Çağ'da, özellikle dağlık veya sınırlı erişim bölgelerinde, stratejik noktaları azaltılmış kuvvetlerle komuta etmek ve savunmak için ortaya çıktı. Bu süre zarfında, çevresine sık sık bir kale kasabasının inşa edildiği bir aristokrat konutu olarak da kullanıldılar.
İlginç gerçek
Bunratty Kalesi'nin bulunduğu alan, 970 yılında bir Viking ticaret kampıydı. Bu yapı, bölgeye inşa edilecek 4 kalenin sonuncusu.
Bölgedeki ilk kaydedilen yerleşim, Annals of the Four Masters'da 977'de Brian Boru tarafından tahrip edildiği bildirilen bir Norsemen yerleşimi/ticaret kampı olabilir. şimdiki kale. Ancak bu yerleşime ait herhangi bir gerçek kalıntıya rastlanmadığından kesin konumu bilinmemekte ve varlığı ispatlanamamaktadır.
1250 civarında, İngiltere Kralı III. Devlet gazetelerinde 1253 tarihli daha sonraki bir referans, de Muscegros'a pazarları taşımaya uygun ve Bunratty'de yıllık bir panayır veriyor. bu nedenle konumun güneydoğu Clare'deki erken Norman kontrolünün merkezi olduğu varsayılmıştır. 19. yüzyılın başlarındaki bilim adamları, yapıyı mevcut kalenin kuzey-batısına yerleştirdiler. Bununla birlikte, 1959'da orada bir otel inşa edildiğinde, John Hunt dünyayı kazdı ve kalıntıların Konfederasyon Savaşlarından kalma bir silah yerleşimine ait olduğunu düşündü (aşağıya bakınız).
Bunratty Kalesi'nde güney güneşi
Bu topraklar daha sonra Kral III. Bu kale M.Ö. 1278-1318 arasında inşa edilmiş ve kireç beyazı duvarları olan büyük boyutlu tek taş bir kuleden oluşuyordu. Bu Bunratty Kalesi'nin bulunduğu yerde veya yakınında, nehrin kıyısında duruyordu. 13. yüzyılın sonlarında, Bunratty'nin yaklaşık 1.000 nüfusu vardı. Kale, O'8217Briens (veya O'8217Brians) ve müttefikleri tarafından birkaç kez saldırıya uğradı. 1284 yılında, De Clare İngiltere'deyken, yer ele geçirildi ve yok edildi. Dönüşünde, 1287'de De Clare, yeri yeniden inşa ettirdi ve etrafına 140 yarda (130 m) uzunluğunda bir çukur inşa etti. Kale tekrar saldırıya uğradı, ancak 1318'e kadar düşmedi. O yıl Dysert O'8217Dea'da İrlanda Bruce Savaşlarının bir parçası olarak ciddi bir savaş yapıldı ve bu sırada hem Thomas De Clare hem de oğlu Richard öldürüldü. Leydi De Clare, bunu öğrenince, kaleyi ve şehri yaktıktan sonra Bunratty'den Limerick'e kaçtı. De Clare ailesi asla dünyaya geri dönmedi ve bu nedenle kalenin kalıntıları sonunda çöktü. Taşlar muhtemelen diğer yerel inşaat işlerinde kullanıldığı için bu ikinci kaleden hiçbir iz kalmamıştır.
14. yüzyılda Limerick, İngiliz Kraliyeti için çok önemli bir limandı. İrlandalıların saldırılarına karşı Shannon Halici üzerinden erişimi korumak için, yer bir kez daha işgal edildi. 1353'te Sir Thomas de Rokeby, MacNamaras ve MacCarthys'i yenmek için bir İngiliz ordusuna liderlik etti. Bunratty'de bir yedek kale (üçüncü) inşa edildi, ancak bir kez daha tam yeri bilinmiyor. Yerel gelenek, Bunratty Castle Hotel'in daha sonra inşa edildiği yerde durduğunu söylüyor. Ancak, yeni yapı İrlandalılar tarafından ele geçirilmeden önce pek bitmedi. Belgeler, 1355'te İngiltere Kralı III. Edward'ın Thomas Fitzjohn Fitzmaurice'i Limerick'teki hapishaneden serbest bıraktığını gösteriyor. Bunratty Valisi (Kaptan) olarak görev yaparken kalenin Murtough O'Brien'ın eline geçmesine izin vermekle suçlanmıştı.
Dördüncü kale, bu yapı, yaklaşık 1425'ten sonra MacNamara ailesi tarafından inşa edilmiştir. Bunu yapan kişi, Clann Cuilein'in (yani MacNamaras) reisi Maccon Sioda MacNamara olabilir. Oğlu Sean Finn'in yönetimi altında olan kale tamamlanmadan öldü (1467'de öldü). 1500 civarında, Bunratty Kalesi, Munster'ın en güçlü klan ve daha sonra Thomond Kontları olan O'8217Briens'in (veya O'8217Brians'ın) eline geçti. Konumu genişlettiler ve sonunda onu baş koltukları haline getirdiler ve Ennis'ten oraya taşıdılar.
1558'de kale -şimdi Thomond'un başlıca kalelerinden biri olarak anılır- son Thomond Kralı (öldü 1579) Duagh'lı Donal O'Brien'den Eire Lord-Teğmeni Thomas Radclyffe tarafından alındı ve Donal'ın oğluna verildi. 8217'nin yeğeni Connor O’Brien. Conor'un oğlu Donogh O'8217Brien, ailenin koltuğunu Clonroad'dan (Ennis) Bunratty'ye yönlendiren kişi olabilir. Kaleye, üzerine bir yedek kurşun çatı koymak da dahil olmak üzere çeşitli iyileştirmeler yaptı.
1641 İrlanda İsyanı ile ayrılan Konfederasyon Savaşları sırasında, İngiliz Uzun Parlamentosu'nun komuta kuvvetleri Lord Forbes, o zamanki Lord Barnabas O'8217Brien tarafından 1646'da Bunratty'yi işgal etmesine izin verildi. Barnabas, mücadelede her iki tarafı da planlamak istemedi. , kralcıları, isyancıları ve yuvarlak kafaları birbirine karşı oynuyor. İngiltere'ye gitti ve orada Kral Charles'a katıldı. Konumu, onu elinde tutanların Limerick'e (Konfederasyonlar tarafından tutulan) ve dolayısıyla Shannon Nehri'ne deniz erişimini engellemesine izin veren kalenin savunması, Penn'in babası, Pennsylvania'nın kurucu babası Tuğamiral Penn'in elindeydi. Uzun bir kuşatmadan sonra, Konfederasyonlar kaleyi aldı. Penn teslim oldu ama yine de Kinsale'ye yelken açmasına izin verildi.
Barnabas O'8217Brien 1657'de öldü, ancak görünüşe göre şatoyu en az bir 'John Cooper'a kiralamıştı, muhtemelen Leamaneh Kalesi'nden Máire ní Mahon ile evli olan eşdeğer bir kişi, başka bir O'8217Brien'ın dul eşi Conor (öldü 1651). ).Bunratty Şatosu O'8217Briens'in mülkü olarak kaldı ve 1680'lerde kale hala Thomond Kontlarının ana koltuğuydu. 1712 yılında, sekizinci ve son Thomond Kontu Henry (1688-1741), Bunratty Kalesi ve 472 dönümlük (191 ha) araziyi Thomas Amory'ye 225 £ ve yıllık 120 £ kira karşılığında sattı. Amory, şatoyu art arda, yaklaşık olarak M.Ö. 1720.
Studdert ailesi, 1804'te inşa ettikleri daha kolay ve modern bitişik “Bunratty House”'de ikamet etmek için şatoyu terk etti (harap durumda kalmasına izin verdi).
19. yüzyılın ortalarında bir süre, kale İrlanda Kraliyet Polis Teşkilatı tarafından kışla olarak kullanıldı. 1894'te Bunratty, Kaptan Richard Studdert'in koltuğu nedeniyle bir kez daha Studdert ailesi tarafından istihdam edildi. 19. yüzyılın sonlarında, iyi salonun çatısı çöktü.
1956'da kale, Yapı Ofisi'nin yardımıyla 7. Vikont Gort tarafından satın alındı ve restore edildi. Kalenin çatısını yeniledi ve yıkımdan kurtardı. Kale 1960 yılında halka açıldı, spor mobilyaları, duvar halıları ve yaklaşık 1600 yılına ait sanat eserleri
MacNamara ailesi:
Mac Conmara (İngilizce olarak MacNamara) İrlanda'da Clare Kontluğuna bağlı bir ailenin İrlandalı soyadıdır. MacNamara ailesi bir Dál gCais septiydi ve O'Briens'ten sonra Clancullen Lordları olarak Thomond Krallığı içindeki en güçlü ailelerden biriydi (bu unvan daha sonra Doğu ve Batı ailelerine bölündü). O'Gradys ile ilişkilidirler, ayrıca Dál gCais'in Uí Caisin hattından gelirler.
Adı, Clare ilçesindeki Maghadhair'in şefi Cumara ile başladı. Cumara, sözleşmeli bir tür Conmara - okyanusun tazı olabilir. 1099'da ölen Domhnall adındaki oğlu, Mac Conmara veya Cumara'nın oğlu soyadını benimsedi ve böylece ilk MacNamara oldu. İsim, İrlandaca'da MacConmara ve İngilizce'de Mac Namara olarak nispeten değiştirilmeden günümüze ulaşmıştır.
Vikingler hakkında bir şeyler öğrenelim:
Vikingler, kuzeyden güney İskandinavya'dan (bugünkü Danimarka, Norveç ve İsveç'te) gelen ve 8. yüzyılın sonlarından 11. yüzyılın sonlarına kadar tüm Avrupa'daki geniş alanlarda Kuzey Avrupa anavatanlarından korsanlık, baskın ve ticaret yapan denizci insanlardı. ve batıya doğru İzlanda, Grönland ve Vinland'a doğru keşfedildi. Modern İngilizcede ve diğer yerel dillerde, terim aynı zamanda bu dönemde İskandinav ev topluluklarının sakinlerini de içerir. Bu İskandinav askeri, ticari ve demografik genişleme dönemi, İskandinavya, Britanya Adaları, Fransa, Estonya, Kiev Rus ve Sicilya'nın ilk ortaçağ tarihi üzerinde derin bir etkiye sahipti.
Karakteristik uzun gemilerinde uzman denizciler ve denizciler olan Vikingler, Akdeniz kıyısı, Kuzey Afrika ve dolayısıyla Orta Doğu'ya kadar seyahat ettiler. Avrupa'nın kıyılarında ve nehirlerinde on yıllarca süren keşiflerin ardından Vikingler, Kuzey Amerika'nın kuzeydoğu kıyıları sayesinde Kuzeybatı Avrupa, Beyaz Rusya, Ukrayna ve Avrupa Rusya'sı, Kuzey Atlantik adalarına dağılmış İskandinav toplulukları ve hükümetleri kurdular. Vikingler ve onların soyundan gelenler, kendilerini Avrupa'nın birçok bölgesinde hükümdar ve asalet olarak kurdular. Normandiya'yı fetheden ve şimdiki Normandiya'ya adını veren Vikinglerin soyundan gelen Normanlar, İngiltere'nin Normanlar tarafından fethinden sonra İngiltere'nin aristokrasisini de oluşturdular. İskandinav kültürünü yabancı topraklara yayarken, aynı zamanda İskandinavya'ya da güçlü yabancı kültürel etkiler getirdiler ve her ikisinin de tarihsel gelişimini derinden etkilediler. Viking Çağı boyunca, tüm İskandinav anavatanları, daha küçük krallıklardan kademeli olarak üç büyük krallığa, Danimarka, Norveç ve İsveç'e konsolide edildi.
Viking Çağı boyunca İskandinav uygarlığı teknolojik, askeri ve kültürel olarak gelişmişti. Yine de Vikinglerin popüler, modern kavramları -ki bu terim onların modern İskandinav torunları için sıklıkla kullanılır- genellikle arkeoloji ve tarihi kaynaklardan ortaya çıkan karmaşık, gelişmiş Norsemen uygarlığından oldukça farklıdır. Vikinglerin asil vahşiler olarak romantikleştirilmiş bir resmi, 18. yüzyılda ortaya çıkmaya başladı ve bu, 19. yüzyıl Viking canlanması sırasında gelişti ve geniş çapta yayıldı. Vikinglerin alternatif olarak şiddetli, korsan dinsizler veya gözü pek maceracılar olarak algılanan görüşleri, ilk 20. yüzyılda şekillenen modaya uygun Viking mitinin çelişkili türlerine çok şey borçludur. Vikinglerin mevcut popüler temsilleri, tipik olarak desteklenen kültürel klişeler ve klişelerdir ve Viking mirasının modern takdirini karmaşıklaştırır. Bu temsiller nadiren doğrudur - örneğin, ilk kez Wagner operasında ortaya çıkan süslü bir elbise unsuru olan boynuzlu miğferler taktıklarına dair hiçbir kanıt yoktur.
Umarız bu harika yer hakkındaki harika hikayemizi beğenmişsinizdir. İrlanda'daki büyük kaleler hakkında daha fazlasını buradan okuyabilirsiniz:https://historicalcastles.com/lismore-castle/
Veya bu inanılmaz kale hakkında daha fazlasını buradan okuyabilirsiniz:https://www.bunrattycastle.ie/bunratty-castle/
[e-posta korumalı]
Biz tarih konusunda tutkuluyuz ve umarız siz de öylesinizdir! Hangi tarihin en büyük kalesi olduğunu bilmek ister misiniz? Size yardımcı olmak için buradayız.
Birleşik Krallık'ta Ziyaret Edilmesi Gereken 17 Hayranlık uyandıran Kale
Elbette, Kraliçe II. Elizabeth Buckingham Sarayı'nda yaşıyor olabilir, ancak Britanya Adaları'nda görülecek daha çok kale var. İrlanda'dan Galler'e, İskoçya'dan İngiltere'ye, ülkenin haritalarını noktalayan çarpıcı kaleler aracılığıyla Birleşik Krallık'ın tarihini izler.
Gwent Kalesi veya Chepstow Kalesi (1067)
Bu, Norman William the Conqueror'un ilk kalesiydi. Bazıları taşın zamanın testine dayandığını düşünebilir, ancak Castle Gwent, şu anda kale içindeki bir sergide korunan Avrupa'nın en eski ahşap kale kapılarına sahiptir. Wye Nehri üzerindeki köprü, tüneğindeki kalenin muhteşem manzarasını sunmaktadır.
Warwick Kalesi (1068)
Warwick Kalesi, Fatih William tarafından inşa edildiğinden beri İngiliz kalesinin kalbi olmuştur. William'ın İngiltere'yi ele geçirmesi gibi, Warwick Castle'ın kanlı bir geçmişi var, Duke'ler arasında el değiştiriyor, ihanetten sonra taca geri dönüyor ve hatta Kral II. Edward'ın sevgilisinin öldürüldüğü yer.
York Kalesi (1068)
Fatih William, 1068'de yeni ülkesini güçlendirmek için İngiltere'nin dört bir yanında kaleler inşa eden meşgul bir adamdı. Orijinal ahşap kule yakıldığında, kasaba onu on üçüncü yüzyılın modaya uygun taşında yeniden inşa etmeye başladı. İlk bakışta Clifford's Tower, kalenin tek parçası gibi görünüyor, ancak kulenin arkasına yerleştirilmiş kale kompleksi.
Mitford Kalesi (1070)
Ayakta kalan son motte-and-bailey kalelerinden biri olan Northumberland'deki Mitford Castle, çökmekte olan bir güzellik harabesidir. Diğer kalelerden farklı olarak beş cepheli olarak yapılmış tek kaledir. Kral I. John tarafından yakılan kale, Henry III tarafından yeniden inşa edildi ve daha sonra İskoçyalı Robert Bruce tarafından yağmalandı.
Ludlow Kalesi (1075)
Restore edilmiş bir Roma kalesi olan Ludlow Kalesi, bir ortaçağ kalesinin, kulelerin, gizli odaların, nehir manzarasının, pazarların ve fuarların tüm cazibesini taşır. 1483'te, amcaları Kral III. Richard tarafından öldürüldüğüne inanılan iki genç prens kayboldu. Ama onlar bir kayıp vakası olmadan önce Ludlow Şatosu'nda yaşadılar, kaderleri olan krallar olmayı öğrendiler.
Londra Kulesi (1078)
Belki de bir kaleden çok bir kompleks olan Londra Kulesi, İngiliz Tarihinin en büyük skandallarından bazılarına ev sahipliği yapmıştır. Şimdi İngiltere'nin taç mücevherlerine ev sahipliği yapan burası, bir zamanlar bazı ülkelerin en hain vatandaşları için kötü şöhretli bir hapishaneydi. Anne Boleyn, kulenin duvarları içinde taç giyme töreninden önce uyudu. Üç yıl sonra ölüm cezasını beklerken aynı odada yatacağını çok az biliyordu. Kulenin duvarlarında bir şekilde kaybolan (öldürüldü mü?) iki prensten bahsetmiyorum bile. Başlıca şüpheliler, amcaları Richard III, fatih Henry VII ve kral yapıcı ve kırıcı Buckingham'ın Henry Dükü. Kulenin en uzun sakinleri, yüzyıllardır orada yaşayan kuzgunlardır. Genellikle kötü bir alamet olan bu kuzgunlar, Birleşik Krallık'ın koruyucularıdır.
Cardiff Kalesi (1093)
Eski Roma kalesinin stratejik değerini kabul eden Normanlar, sınırlarını güçlendirmek için bir kez daha bir kale inşa etmeye başladılar. Eski yaşına rağmen, kale İkinci Dünya Savaşı sırasında Cardiff vatandaşları için bir sığınak olarak kullanılmış ve onları tekrarlanan hava saldırısı saldırılarından korumuştur. Savaştan sonra, kalenin sahibi Bute Markisi, kale haklarını Cardiff halkına geri verdi.
Cornwall Kaleleri (1100)
Restormel, Launceston, Tintagel ve Trematon, Cornwall'un dört kalesidir ve Arthur efsanelerine ev sahipliği yapmaktadır. Deniz kenarında inşa edilen bu kaleler, ünlü İngiliz kırsalının güzel manzarasını sunmaktadır. Arthur'un tarihini Tintagel ve ötesinden takip edin. Ama Arthur buradaki tek efsane de değil. Merlin ve kader aşıkları Tristan ve Isolde, Cornwall kaleleriyle iç içe geçmiş bir tarihe sahiptir.
Stirling Kalesi (12. Yüzyıl Başları)
Çoğu insan Stirling Kalesi'ni Cesur Yürek'te Mel Gibson'ın arka planı olarak görebilir, ancak kalenin tarihi çok daha eskilere gider. İskoç Kraliçesi Mary, henüz altı yaşındayken burada taç giydi ve onu İskoçya'nın en genç hükümdarı yaptı. Mary'nin dolabında bulunan hevesli bir spor aşığı, dünyanın en eski futbol topudur (futbol topu).
Rochester Kalesi (1127)
Rochester Kalesi'nin kalesi veya taş kulesi, İngiltere veya Fransa'da en iyi korunmuş olanıdır. İngiltere Baronları, Kral I. John'un büyüsünü kaybettiğinde, krallarını kontrol altında tutmak için fikirler düşünerek kalenin içine kapandılar. Destansı bir kuşatmada, John dış duvarın gücünü hafife aldı ve duvarın altına yuva yapmak için 40 domuz kullandı. O zaman bile, baronları pes etmek istemiyorlardı.
Edinburg Kalesi (1174)
Castle Rock adlı 700 milyon yıllık sönmüş bir yanardağın üzerine inşa edilen Edinburgh Castle, Edinburgh'un en eski binasının etrafına inşa edilmiştir. İngilizler ve İskoçlar arasındaki savaşlar nedeniyle, kale tarih boyunca birçok kez el değiştirdi ve İskoçya'nın VI. İkinci Dünya Savaşı sırasında, taç mücevherleri, aksi takdirde çalınacakları korkusuyla kale kompleksi içindeki bir sığınağa gömüldü.
Carrickfergus Kalesi (1177)
Kuzey İrlanda'da inşa edilen Carrickfergus Kalesi, Norman fatihlerinin etkileyici gücünden başka bir şey sergilemeyi amaçlamamıştı. Üç tarafı denizlerle çevrili stratejik bir askeri konumda inşa edilmiştir. Müstahkem görünümüne rağmen, kale Norman çıkarlarını savunmak için çok az şey yaptı ve tarih boyunca el değiştirdi.
Dover Kalesi (1189)
Fatih William, Dover'da Kral Harold'ı yendiğinde, kasabayı yakıp kül etti ve etrafına surları yeniden inşa etti. Yüz yıl sonra, Kral II. Henry kaleyi yeniden inşa etti ve o sırada herhangi bir kale projesinde en çok para harcayan büyük miktarda para harcadı. Kale, İngiliz Kanalı'na bakan Dover'ın Beyaz Kayalıkları üzerinde oturuyor ve işgalciler girdiğinde uyarı veriyor. Kalede dururken, denizin karşısında Fransa'yı görebilirsiniz.
Hever Kalesi (1270)
On altıncı yüzyılın en güçlü ve tehlikeli ailelerinden birine ev sahipliği yapan ünlü Anne Boleyn, çocukluğunu Hever Kalesi'nin arazisini keşfederek geçirdi. Anne, Kral VIII. Bir zamanlar bakıma muhtaç olan kale, o zamandan beri restore edildi ve içinden geçmek için geniş bahçelere sahip.
Caernarfon Kalesi (1283)
1283'ten beri Galler Prensleri, Caernarfon Kalesi'nden hüküm sürüyor. Kale, bir Roma kalelerinin ve Norman motte-and-bailey kalelerinin kökleri üzerine inşa edilmiştir. Devasa kale, herhangi bir orduyu korkutabilirdi, kesinlikle King Edward I'in onu inşa ederken niyeti.
Conwy Kalesi (1289)
Conwy Kalesi'nin nefes kesici güzelliğini görmek için dağları ve denizi görmek için siperlere gidin. İki barbican, sekiz kulesi ve yay şeklindeki büyük salonuyla genellikle Edward I'in en etkileyici Galler kalesi olarak kabul edilir. Ancak kalenin tek sıra dışı kısmı dışarısı değil. İçeri girdiğinizde, kraliyet için inşa edildiğini görmek kolaydır.
Bodiam Kalesi (1385)
Spiral merdivenler, siperler ve hatta bir portcullis, mimari kalıntıların romantik bir resmini çiziyor. Bodiam Kalesi, mükemmel bir İngiliz kalesi olarak kabul edilir, ancak görünüş aldatıcı olabilir. Tarihçiler, bunun güzel bir kır evi mi yoksa savaşta sertleşmiş bir kale mi olması gerektiği konusunda hemfikir değiller.
Romantik kalıntılardan geniş arazilere kadar, Birleşik Krallık'ın kaleleri kırsal bölgeyi süslüyor. Kaleler, Birleşik Krallık'ın kraliyet tarihinin bir kanıtıdır ve her kale, farklı bir yerde farklı bir zaman hakkında farklı bir hikaye anlatır. Bazı kaleler bakıma muhtaç hale düşmüş olsa da, çoğu tarih boyunca korunmuş ve bir zamanlar orada yaşayan hayatların bir anlık görüntüsünü korumuştur.
5. Edinburgh Kalesi, İskoçya
Aşağıdaki şehre bakan sönmüş bir yanardağın üzerine inşa edilmiş olan Edinburgh Kalesi, İskoç başkentinin manzarasının başını çekiyor. Orijinal yerleşim, Demir Çağı'ndan kalmadır ve site, 12. yüzyılda I. David'in saltanatından 1603'teki Taçlar Birliği'ne kadar bir kraliyet ikametgahı olarak hizmet vermektedir.
Bölgedeki bir kayadan ziyade bir kaleye atıfta bulunan en eski ayrıntılı belgeler, 1093'te Kral III.
1603'ten beri kale, hem hapishane hem de garnizon olarak büyüler de dahil olmak üzere çeşitli amaçlara hizmet etti.
İçindekiler
Anglo-Sakson tahkimatı Düzenle
İngilizce "kale" kelimesi Latince kelimeden türemiştir. kale ve bir lordun veya soylunun özel müstahkem ikametgahına atıfta bulunmak için kullanılır. İngiltere ve İrlanda'da kalelerin varlığı, esas olarak 1066'daki Norman istilasından kalmadır. [1] Normanların gelmesinden önce Anglo-Saksonlar, kökenleri 9. yüzyıl Wessex'e dayanan burhlar, tahkimli yapılar inşa etmişlerdi. [2] Bunların çoğu, özellikle kentsel alanlarda, özel konutlardan ziyade müstahkem kasabalar olarak tanımlanacak kadar büyüktü ve bu nedenle genellikle kale olarak sınıflandırılmıyor. [3] Kırsal burhlar daha küçüktü ve genellikle çeşitli ev binalarını çevreleyen bir duvarla birlikte bir giriş kulesi olarak adlandırılan bir giriş kulesi olan ahşap bir salondan oluşuyordu. burh-geatgörünüşe göre tören amaçlı kullanılmıştır. [4] Her ne kadar kırsal burhlar nispeten güvenliydiler, rolleri öncelikle törenseldi ve onlar da normalde kale olarak sınıflandırılmazlar. [5] Bununla birlikte, 1050'lerde İngiltere'de muhtemelen İtirafçı Edward'ın hizmetindeki Norman şövalyeleri tarafından inşa edilen az sayıda kale vardı. [6] Bunlara Hereford, Clavering, Richard's Castle ve muhtemelen Ewyas Harold Castle ve Dover dahildir. [7] [nb 1]
İstila Düzenle
Normandiya Dükü William, 1066'da İngiltere'yi işgal etti ve karaya çıktıktan sonraki ilk eylemlerinden biri, tedarik yollarını korumak için Hastings Kalesi'ni inşa etmek oldu. [8] Hastings savaşındaki zaferlerinin ardından Normanlar, kale inşasının üç aşamasına başladılar. Bunlardan ilki, yeni kral tarafından kilit stratejik konumlarda bir dizi kraliyet kalesinin kurulmasıydı. [9] Bu kraliyet kalesi programı, İngiltere'nin kasaba ve şehirlerini ve Cambridge, Huntingdon, Lincoln, Norwich, Nottingham, Wallingford, Warwick ve York dahil olmak üzere ilgili iletişim hatlarını kontrol etmeye odaklandı. [10] Fatih William tarafından inşa edilen kalelerin üçte ikisi, genellikle eski Anglo-Sakson darphanelerine sahip olan kasaba ve şehirlerde inşa edildi. [11] Bu şehir kaleleri, mevcut şehrin surlarını ve surlarını kullanabilirdi, ancak tipik olarak, onlara yer açmak için yerel evlerin yıkılmasını gerektiriyordu. [12] Bu, büyük hasara neden olabilir ve kayıtlar, Lincoln'de 113'ü Norwich'te ve 27'si Cambridge'de olmak üzere 166 evin yıkıldığını gösteriyor. [13] Bu kalelerden bazıları kasıtlı olarak önemli yerel binaların üzerine inşa edilmiştir. burhlar veya yerel soyluların salonları ve önceki binaların özelliklerini taklit edecek şekilde inşa edilebilir - Exeter'deki Rougemont Kalesi'ndeki önceki Anglo-Sakson'a çok benzeyen kapı evi gibi burh kule - bu muhtemelen yerel halka şimdi yeni Norman yöneticilerine cevap verdiklerini göstermek için yapıldı. [14]
Kale inşasının ikinci ve üçüncü dalgaları, büyük kodamanların ve ardından yeni mülklerindeki daha genç şövalyelerin liderliğindeydi. [11] Kral tarafından fethedilen toprakların paylaştırılması, bu kalelerin inşa edildiği yerleri etkiledi. Birkaç kilit yerde kral, takipçilerine, sırasıyla Normandiya ve Galler sınırıyla iletişim hattını korumayı amaçlayan altı Sussex tecavüzü ve Chester, Shrewsbury ve Hereford'un üç kontluğu da dahil olmak üzere kompakt mülk grupları verdi. [15] Bu bölgelerde bir baronun kaleleri nispeten sıkı bir şekilde kümelenmişti, ancak İngiltere'nin çoğunda soyluların mülkleri ve dolayısıyla kaleleri daha geniş bir alana dağılmıştı. [16] Normanlar Güney Galler'e doğru ilerlerken vadilerde ilerlerken kaleler inşa ettiler ve genellikle komşu kontlukların daha büyük kalelerini bir üs olarak kullandılar. [17]
Sonuç olarak, Norman soyluları tarafından İngiltere ve Marches boyunca kale inşası, askeri faktörler ve mevcut mülklerin ve kilise arazilerinin düzeni gibi yerel koşulları yansıtan büyük bir stratejik plandan yoksundu. [18] Kaleler genellikle, hem iletişim hatlarını kontrol etmek hem de farklı mülkler arasında kolay hareket sağlamak için ülke genelinde seyahatin omurgasını oluşturan eski Roma yolları boyunca yer alıyordu. [19] Birçok kale iç nehir limanlarına yakın inşa edildi ve sahilde inşa edilenler genellikle nehir ağızlarında veya limanlarda bulunuyordu, Pevensey ve Portchester nadir istisnalar. [20] [nb 2] Bazı kale grupları birbirini güçlendirecek şekilde yerleştirildi - örneğin Littledean Kampı, Glasshouse Woods ve Howle Hill Kampı kaleleri, Gloucester ve Gloucester Kalesi çevresindeki alan için entegre bir savunma görevi görmesi amaçlandı. Windsor, Londra çevresinde inşa edilmiş, her biri yaklaşık birer gün uzaklıkta olan bir dizi kaleden biriydi. [21] Kale yapımında bazı bölgesel kalıplar da görülebilir - İngiltere'nin batısına veya Marşlara kıyasla Doğu Anglia'da nispeten az sayıda kale inşa edildi, bu muhtemelen İngiltere'nin doğusunun nispeten yerleşik ve müreffeh doğasından kaynaklanıyordu ve bir mevcut serflerin kıtlığı veya özgür olmayan emek. [22]
Tüm kaleler aynı anda işgal edilmedi. Bazıları istilalar sırasında inşa edildi ve daha sonra terk edildi, diğerleri ise başka yerlerde, özellikle batı sınırları boyunca inşa edildi.Son tahminler, fetih sonrası dönemde herhangi bir zamanda 500 ila 600 kalenin işgal edildiğini gösteriyor. [23]
Mimari Düzenleme
İstiladan sonra İngiltere ve Galler'de inşa edilen kalelerin boyutlarında ve tam şekillerinde büyük farklılıklar vardı. [24] Popüler biçimlerden biri, içinde toprağın bir tümseğe yığıldığı motte ve bailey idi ( motif) ahşap bir kuleyi desteklemek için ve onun yanında inşa edilmiş daha geniş bir kapalı alanı (bailey olarak adlandırılır) desteklemek için Stafford Kalesi, işgal sonrası bir motte kalenin tipik bir örneğidir. [25] Bir başka yaygın tasarım, toprağın dairesel veya oval bir şekilde inşa edileceği ve ahşap bir surla kapatılacağı halka çalışmasıydı. İstila sonrası kalelerin çoğu genellikle daha alçak zeminlerde yer alsa da. [26] Bu dönemde Norman kalelerinin yaklaşık yüzde 80'i motte-and-bailey modelini takip etti, ancak halka işleri özellikle güneybatı İngiltere ve güney Galler gibi belirli bölgelerde popülerdi. [27] Bu varyasyonu açıklamak için öne sürülen bir teori, bu sığ toprak alanlarda halka işlerinin daha büyük beneklerden daha kolay inşa edilmesidir. [28]
Londra'daki Beyaz Kule ve Colchester Kalesi'nin kalesi, fetihten hemen sonra İngiltere'de inşa edilen tek taş kaleydi ve her ikisi de karakteristik Norman kalesi karesine sahipti. [29] Bu kalelerin her ikisi de Romanesk tarzda inşa edilmişti ve askeri koruma sağlamanın yanı sıra etkilemeyi de amaçlıyordu. [29] Galler'de, Norman kalelerinin ilk dalgası, taştan inşa edilmiş Chepstow Kalesi hariç, yine ahşaptan, motte-and-bailey ve ringwork tasarımlarının bir karışımıyla yapılmıştır. [30] Chepstow da Romanesk tasarımdan yoğun bir şekilde etkilenmiş ve yakınlardaki birçok malzemeyi yeniden kullanmıştır. Venta Silurum tarihçi Robert Liddiard'ın "Antik Çağ'dan görüntüler üzerinde bir oyun" olarak adlandırdığı şeyi üretmek. [31]
Bu kalelerin boyutları, sitenin coğrafyasına, inşaatçının kararlarına ve mevcut kaynaklara bağlı olarak değişiyordu. [32] Mot boyutlarının analizi, örneğin Doğu Anglia'da bazı belirgin bölgesel varyasyonlar göstermiştir, örneğin, Midlands veya Londra'dan çok daha büyük motlar inşa edildiğini görmüştür. [33] Motte-and-bailey ve ring-work kaleleri inşa etmek için büyük çaba harcarken, yerel mülklerden zorla çalıştırılarak yetiştirilmelerine izin veren nispeten az sayıda yetenekli ustaya ihtiyaç duyuyorlardı. inşa edilmiş - tek bir mevsim, fetihten hemen sonra onları özellikle çekici hale getirdi. [34] Daha büyük toprak işleri, özellikle de motlar, daha küçük eşdeğerlerine göre katlanarak daha fazla miktarda insan gücü gerektiriyordu ve sonuç olarak ya kraliyete ya da gerekli inşaat çabasını toplayabilen en güçlü baronlara ait olma eğilimindeydi. [35] Motte-and-bailey ve ringworks Norman kaleleri arasında ortak tasarımlar olmasına rağmen, her tahkimat biraz farklıydı - bazı kaleler tek bir motife bağlı iki kale ile tasarlandı ve bazı halka işleri, diğerlerine ek kuleler eklenerek inşa edildi. kaleler halka şeklinde inşa edilmiş ve daha sonra motte-and-bailey yapılarına dönüştürülmüştür.
Kale tasarımındaki gelişmeler
12. yüzyılın başlarından itibaren Normanlar taştan yeni kaleler inşa etmeye ve mevcut ahşap tasarımları dönüştürmeye başladılar. [36] Bu, başlangıçta yavaş bir süreçti ve yüzyılın ikinci yarısına doğru hız kazandı. [36] Geleneksel olarak bu geçişin, ahşap surların daha kaba doğası, ahşap kalelerdeki ahşabın sınırlı ömrü ve yangına karşı savunmasızlığı tarafından yönlendirildiğine inanılıyordu. onların taş eşdeğerleri olarak. [37] Bazı ahşap kaleler uzun yıllar taşa dönüştürülmedi ve bunun yerine Hen Domen'de olduğu gibi ahşapta genişletildi. [38]
Fetihten sonra birkaç erken taş kale inşa edilmişti, 1100'de on ila on beş arasında bir yerde vardı ve 12. yüzyılda 1216'ya kadar yaklaşık 100 inşa edilene kadar daha fazlası vardı. [39] [nb 3] Tipik olarak bunlar dört kenarlıydı. köşeleri pilaster payandalarla güçlendirilmiş tasarımlar. [41] Kapının kolayca kırılmasını önlemek için giriş birinci katta olacak şekilde kaleler dört kata kadar yükseklikteydi. [41] Tasarımın gücü tipik olarak duvarların kalınlığından geliyordu: Dover Kalesi örneğinde olduğu gibi genellikle paçavra taşından yapılmıştı, bu duvarlar 24 fit (7,3 metre) kalınlığa kadar olabiliyordu. [42] Daha büyük kaleler bir iç duvarla bölünürken, Goodrich'teki gibi daha küçük versiyonların her katta tek, hafif sıkışık bir odası vardı. [43] Taş, özgür olmayan emek veya serflerin aksine, onları inşa etmek için gerekli yetenekli ustaları tutar, bu adamlara ödeme yapılması gerekiyordu ve bu nedenle taş kaleler pahalıydı. [44] Ayrıca inşa etmek nispeten yavaştı - bir kalenin duvarları genellikle yılda en fazla 3,7 metre yükseltilebilirdi, Scarborough'daki kalenin inşası tipik olarak on yıl sürerdi. [44]
Norman Stone, hem askeri hem de politik bir rol oynamaya devam ediyor. Kalelerin çoğu fiziksel olarak son derece sağlamdı ve bir kalenin nihai savunması için amaçlanan bir yer olarak tasarlanmasalar da, destek ateşi sağlamak için genellikle duvarlardaki zayıf noktaların yakınına yerleştirildiler. [45] Pek çok kale, tamamen askeri kullanım için taviz verdi: [46] Norwich Kalesi, binanın dışında, Roma tarzında ayrıntılı kör pasajlar içeriyordu ve törensel bir giriş yoluna sahip gibi görünüyor [47] Kalenin iç kısmı Hedingham etkileyici törenlere ve olaylara ev sahipliği yapabilirdi, ancak askeri açıdan çok sayıda kusur içeriyordu. [48] Benzer şekilde, pahalı, üç köşeli tasarımı imparatorluk Bizans saraylarını en çok yansıtan ve II. Henry tarafından doğası gereği askeri olmaktan çok sembolik olması amaçlanan Orford Kalesi'nin rolü üzerine kapsamlı bir tartışma olmuştur. [49] [nb 4]
12. yüzyıldan itibaren bir başka gelişme, motte üzerindeki ahşap kalenin dairesel bir taş duvarla değiştirilmesini içeren deniz kabuklu kalelerin yaratılmasıydı. [51] Kabuğun iç kısmına binalar inşa edilerek küçük bir iç avlu oluşturulabilir. [51] Restormel Kalesi, mükemmel dairesel bir duvar ve kare bir giriş kulesi ile bu gelişimin klasik bir örneğidir; daha sonraki Launceston Kalesi, daireselden daha oval olmasına rağmen, tasarımın bir başka güzel örneği ve en zorlu kalelerden biridir. dönem. [52] Yuvarlak kaleler Cornwall ve Devon'da olağandışı bir şekilde popülerdi. [53] Dairesel tasarımın askeri avantajları olmasına rağmen, bunlar yalnızca 13. yüzyıldan itibaren gerçekten önemliydi, 12. yüzyıl dairesel tasarımının kökenleri gerçekten de beneklerin dairesel tasarımıydı, bazı tasarımlar düzensiz benekleri barındırmak için daireselden daha azdı. Windsor Kalesi'ndeki gibi. [54]
Ekonomi ve toplum Düzenle
Dönem boyunca İngiliz kaleleri, kralın sahip olduğu kraliyet kaleleri ve Anglo-Norman lordları tarafından kontrol edilen baron kaleleri olarak ayrıldı. Tarihçi William of Newburgh'a göre kraliyet kaleleri "krallığın kemiklerini" oluşturdu. [55] Bir dizi kraliyet kalesi de, belirli bir ilçe için idari merkezi oluşturan, hristiyan kaleleri olarak belirlendi - örneğin Winchester Kalesi, Hampshire'ın merkezi olarak hizmet etti. [56] Bu kaleler, kraliyet şerifi için bir üs oluşturdu ve ilgili shire'da kraliyet adaletini uygulamaktan sorumlu şerifin rolü, yüzyıl ilerledikçe daha da güçlendi ve netleşti. [57]
Bir dizi kraliyet kalesi ormanlarla ve diğer önemli kaynaklarla bağlantılıydı. Erken ortaçağ döneminde kraliyet ormanları, özel kraliyet yargı yetkisine tabiydi, tarihçi Robert Huscroft'un tanımladığı gibi, orman kanunu "sert ve keyfi, tamamen Kralın iradesine yönelik bir mesele" idi ve ormanların krala avlanma alanları sağlaması bekleniyordu. malzeme, mal ve para. [58] Ormanlar, hem yasanın uygulanmasına yardımcı olmak hem de yerel ekonomiden çıkarılan malları depolamak için tipik olarak kalelere bağlıydı: Peveril Kalesi, Peak Ormanı'na ve oradaki yerel kurşun madenciliğine bağlıydı [59] St Briavels sırasıyla Dean Ormanı ve Knaresborough, Rockingham ve Pickering'e kendi adlarını taşıyan ormanlarına bağlıydı. [60] Taç'ın önde gelen madencilik endüstrisini denetlediği güneybatıda, Restormel gibi kaleler yerel tabakhane mahkemelerini işletmekte önemli bir rol oynadı. [61]
Baronial kaleler değişen büyüklüklerdeydi ve bazıları karmaşık olarak sınıflandırıldı. kaputveya belirli bir lordun kilit kalesiydi ve genellikle normdan daha büyük ve daha iyi güçlendirilmişti ve genellikle yerel baronluk onursal mahkemelerine sahipti. [62] Kral, dış tehditlere yanıt olarak krallıktaki herhangi bir kaleyi işgal etme ve kullanma hakkını kullanmaya devam etti, bu durumlarda işgal altındaki kaleleri kendi adamlarıyla yönetecekti, kral ayrıca yeni kalelerin inşasına izin verme hakkını da elinde tuttu. mazgallı ruhsatların verilmesi yoluyla kaleler. [63] Piskoposların, Salisbury Piskoposu ile bağlantılı önemli Devizes Kalesi gibi kaleler inşa etmeleri veya kontrol etmeleri mümkündü, ancak bu uygulamaya zaman zaman itiraz edildi. [64] 12. yüzyılda İngiltere ve Galler'de kale muhafızları uygulaması ortaya çıktı ve bu uygulama altında topraklar, alıcının belirli bir kalenin savunması için belirli sayıda şövalye veya çavuş sağlaması şartıyla yerel lordlara verildi. [65] Bazı durumlarda, örneğin Dover'da, bu düzenleme, belirli kale kulelerinin, kale muhafızı görevi nedeniyle belirli ailelerin adını almasıyla oldukça karmaşık hale geldi. [66]
Kaleler ile çevredeki araziler ve mülkler arasındaki bağlantılar bu dönemde özellikle önemliydi. Hem kraliyet hem de baronyal birçok kale, avlanma amacıyla onlara bağlı geyik parkları veya kovalamacalara sahipti. [67] Bunlar genellikle kale ile ilişkili köy veya ilçeden uzağa uzanıyordu, ancak bazen Sandal gibi bir parkın ortasına bir kale yerleştirildi. [67]
Anarşi Düzenle
İngiltere'de iç savaş patlak verdi ve 1139 ile 1153 arasında şiddetlendi ve Kral Stephen ve İmparatoriçe Matilda'nın rakip hiziplerinin güç için mücadele ettiği çalkantılı bir dönem oluşturdu. [68] Savaş sırasında açık muharebeler nispeten nadirdi, bunun yerine komutanlar rakip bölgelerdeki bölgeyi kontrol eden hayati kaleler üzerinde kontrol kazanmaya çalıştıkları için seferler bir dizi baskın ve kuşatma üzerine odaklandı. [69] Anarşi sırasında kuşatma teknolojisi, kuşatma kuleleri ve madencilik tarafından desteklenen, abluka ve bazen doğrudan saldırı ile birlikte balistae ve mangonel gibi temel taş atma makinelerine odaklandı. [70] Çatışmanın "Kale Savaşı" olarak bilinen aşaması, Stephen'ın Matilda'nın Londra'ya doğru ilerleyişindeki en doğudaki kale olan Wallingford'u alma girişimleri veya Geoffrey de Mandeville'in Cambridge Kalesi'ni alarak Doğu Anglia'yı ele geçirin. [71]
Her iki taraf da, bazen stratejik tahkimat setleri olarak birçok yeni kale inşa ederek çatışmanın zorluğuna yanıt verdi. Güneybatıda Matilda'nın destekçileri bölgeyi korumak için bir dizi kale inşa ettiler, genellikle Winchcombe, Upper Slaughter veya Bampton'dakiler gibi motte ve bailey tasarımları. [72] Benzer şekilde Stephen, Cambridge çevresindeki topraklarını korumak için Burwell, Lidgate, Rampton, Caxton ve Swavesey'de - hepsi yaklaşık altı ila dokuz mil (10-15 km) arayla - yeni bir çit kenarı kaleleri zinciri inşa etti. [73] Bu kalelerin çoğuna "zina" (izinsiz) adı verildi, çünkü inşaatları için resmi bir izin verilmedi. [74] Çağdaş tarihçiler bunu bir endişe konusu olarak gördüler. Toigny'li Robert, çatışma sırasında bu türden 1.115 kadar kale inşa edildiğini öne sürdü, ancak bu muhtemelen başka bir yerde olduğu gibi abartıydı ve alternatif bir rakam olan 126'yı öne sürdü. Savaşın özelliği, birçok "karşı kale"nin yaratılmasıydı. [76] Bunlar, iç savaştan birkaç yıl önce İngiliz çatışmalarında kullanılmıştı ve bir kuşatma sırasında ana saldırı hedefinin yanı sıra temel bir kale inşa etmeyi içeriyordu. [77] Tipik olarak bunlar, hedeften 200 ila 300 yard (180 ve 270 metre) uzakta, bir yayın menzilinin hemen ötesinde bir halka işi veya benekli bir tasarımda inşa edilecektir. [77] Karşı kaleler, ya kuşatma silahları için ateşleme platformları olarak ya da bölgeyi kendi başlarına kontrol etmek için üsler olarak kullanılabilir. [78] Karşı kalelerin çoğu, kullanımlarından sonra yok edildi, ancak bazı durumlarda, Oxford Kalesi'nin dışında Stephen tarafından 1141'de inşa edilen Yahudi Dağı ve Pelham Dağı olarak adlandırılan karşı kaleler gibi toprak işleri hayatta kaldı. [79]
Matilda'nın oğlu Henry II, savaşın sonunda tahta geçti ve savaş sırasında ortaya çıkan zina kalelerini ortadan kaldırma niyetini hemen açıkladı, ancak bu çabanın ne kadar başarılı olduğu belli değil. [80] Torigny'den Robert 375'in yıkıldığını kaydetti, ancak seçilen bölgelerdeki son araştırmalar, muhtemelen bir zamanlar düşünülenden daha az sayıda kalenin yıkıldığını ve çatışmanın sonunda birçoğunun basitçe terk edilmiş olabileceğini öne sürdü. [81] Yeni kalelerin çoğu kesinlikle geçici nitelikteydi: Arkeolog Oliver Creighton, Stephen'ın saltanatı sırasında inşa edildiği bilinen bu kalelerin yüzde 56'sının "tamamen yok olduğunu" gözlemliyor. [82]
İskoçya, Galler ve İrlanda'daki kalelerin yayılması
İskoçya'daki kaleler, 12. yüzyılda kraliyet otoritesinin merkezileşmesinin bir sonucu olarak ortaya çıktı. [83] 1120'lerden önce, kuzeyin hala Norveç kralları tarafından yönetildiği İngiltere'dekinden daha az politik olarak merkezileşmiş olan İskoçya'da kalelerin var olduğuna dair çok az kanıt vardır. [84] İskoçya Kralı I. David, Huntingdon Kontu olana kadar güneydeki I. Henry'nin sarayında zaman geçirdi ve kraliyet gücünü ülke çapında genişletmek ve giriş de dahil olmak üzere İskoçya'nın askeri teknolojisini modernize etmek amacıyla İskoçya'ya döndü. kalelerden. [85] İskoç kralı, Norman ve Fransız soylularını İskoçya'ya yerleşmeye teşvik etti, feodal bir toprak sahibi olma tarzını ve tartışmalı ovaları kontrol etmenin bir yolu olarak kalelerin kullanımını tanıttı. [86] Galloway'in David'in ve onun öncüllerinin yönetimine direnen yarı bağımsız yönetimi, bu kolonizasyon için özel bir odak noktasıydı. [87] Bu İskoç şatolarının boyutları, özellikle ahşap motte ve bailey yapıları, Bass of Inverurie gibi daha büyük tasarımlardan Balmacellan gibi daha küçük şatolara kadar oldukça farklıydı. [88] Tarihçi Lise Hull'un öne sürdüğü gibi, İskoçya'da kalelerin yaratılmasının "fetihle daha az ilgisi" ve daha çok "yönetim sistemi kurmakla" ilgisi vardı. [89]
Norman'ın Galler'e genişlemesi 12. yüzyılda yavaşladı, ancak kalan yerli yöneticiler için devam eden bir tehdit olarak kaldı. Buna karşılık Galli prensler ve lordlar, genellikle ahşaptan kendi kalelerini inşa etmeye başladılar. [90] Bunun 1111'den itibaren Prens Cadwgan ap Bleddyn yönetiminde, 1116'da Cymmer'de bulunan yerli bir Galler kalesinin ilk belgesel kanıtıyla başlamış olabileceğine dair işaretler var. [91] Bu ahşap kaleler, Tomen y Rhodwydd, Tomen y Faerdre dahil ve Gaer Penrhôs, bölgedeki Norman surlarıyla eşdeğer kalitedeydi ve bazı alanların inşaatçılarını yalnızca arkeolojik kanıtlardan ayırt etmek zor olabilir. [90] 12. yüzyılın sonunda Galli hükümdarlar, özellikle Kuzey Galler Prensliği'nde taştan kaleler inşa etmeye başladılar. [91]
İrlanda, büyük ölçüde kaleler kullanılmadan, 12. yüzyıla kadar yerli krallar tarafından yönetilmeye devam etti. olarak adlandırılan İrlanda tahkimatlarının bir tarihi vardı. oranlar, bazıları çok yoğun bir şekilde savunulan ancak genellikle kelimenin olağan anlamıyla kale olarak kabul edilmeyen bir tür halka kale. [92] Connacht kralları 1124'ten itibaren surlar inşa ettiler. kale veya caislen, kale için Latince ve Fransızca'dan geliyor ve bunların Avrupa kalelerine ne kadar benzediği konusunda önemli akademik tartışmalar var. [93]
İrlanda'nın Norman istilası, 1166-1171 yılları arasında, önce Richard de Clare ve ardından İngiltere'nin II. Henry'si altında, güney ve doğu İrlanda'nın bir dizi Anglo-Norman baronu tarafından işgal edilmesiyle başladı. [94] Norman'ın hızlı başarısı, yeni fethedilen bölgeleri kontrol etmelerini sağlayan kaleler ile önemli ekonomik ve askeri avantajlara bağlıydı. [95] Yeni lordlar mülklerini korumak için hızla kaleler inşa ettiler, bunların çoğu Louth'ta motte-and-bailey yapılarıydı, bunlardan en az 23'ü inşa edildi. [96] İrlanda'da Anglo-Normanlar tarafından kaç tane halkalı kale inşa edildiği belirsizliğini koruyor. [97] Trim ve Carrickfergus gibi diğer kaleler, kaput büyük baronlar için merkezler. [98] Bu taş kalelerin analizi, taştan inşa etmenin aslında basit bir askeri karar olmadığını, kalelerin birçoğunun ciddi savunma kusurları içerdiğini gösteriyor. [99] Bunun yerine, büyük taş kalelere odaklanmaları da dahil olmak üzere tasarımlar, hem baronluk sahiplerinin prestijini arttırmayı hem de yeni bölgelerin idari aygıtı için yeterli alan sağlamayı amaçlıyordu. [100] Galler'den farklı olarak, yerli İrlandalı lordlar, dönem boyunca önemli sayıda kendi kalelerini inşa etmiş görünmüyorlar. [101] [nb 5]
Askeri gelişmeler
İngiltere'deki kale tasarımı 12. yüzyılın sonlarına doğru değişmeye devam etti. [103] Henry II motifleri İngiltere'nin çoğunda inşa edilmeyi bıraktıktan sonra, Galler'de ve Sınırlar boyunca dikilmeye devam etmelerine rağmen. [104] Fransa'da Yürüyüşlerde giderek daha fazla hüküm süren dairesel kalelerin aksine, İngiltere'nin çoğunda kare kaleler yaygın olarak kaldı, ancak dairesel kale tasarımları daha popüler hale geldi. [105] Kaleler, özellikle daha müreffeh güneyde, ideal olarak dörtgen veya en azından çokgen tasarımlı, daha düzenli, kapalı bir şekil almaya başladı. [103] Başlangıçta kare ve daha sonra kavisli olan yan kuleler, duvarlar boyunca yerleştirildi ve kapı kapılarının boyutu ve karmaşıklığı büyümeye başladı, ilk defa portküller tanıtıldı. [103] Dover ve Londra Kulesi gibi kaleler, Cathcart King'in "bilimsel tahkimat"ın erken gelişimi olarak adlandırdığı şekilde eşmerkezli bir tasarımla genişletildi. [106]
Gelişmeler, bu İngiliz tarzı kalelerin 13. yüzyıl boyunca egemen olduğu İrlanda'daki Anglo-Norman mülklerine yayıldı, ancak 14. yüzyılın kötüleşen İrlanda ekonomisi bu bina dalgasını sona erdirdi. [107] İskoçya'da II.Alexander ve III.Alexander modern tarzda bir dizi kale inşa projesi üstlendi, ancak III.Alexander'ın erken ölümü İskoçya'da çatışmalara ve 1296'da Edward I yönetiminde İngiliz müdahalesine yol açtı.İskoç Bağımsızlığı'nın ardından gelen savaşlarda, İskoçya'da kale inşa etmek yolu değiştirdi ve perde duvarlı daha büyük, daha geleneksel kaleler inşa etmekten vazgeçti. [108] İskoçlar bunun yerine, İskoçya'da ele geçirilen kaleleri daha sonraki istilalarda yeniden kullanılmasını önlemek için küçümseme veya kasıtlı olarak yok etme politikasını benimsedi - soylular tarafından inşa edilen yeni İskoç kalelerinin çoğu, az sayıdaki kule ev tasarımıydı. İskoçya'da inşa edilen daha büyük kaleler, tipik olarak İskoç kralları tarafından inşa edilen kraliyet kaleleriydi. [109]
Bu değişikliklerden bazıları askeri teknolojideki gelişmelerden kaynaklandı. 1190'dan önce madencilik nadiren kullanılıyordu ve zamanın kuşatma motorları daha kalın kale duvarlarına zarar vermekten büyük ölçüde acizdi. [54] Trebuchet'in piyasaya sürülmesi bu durumu değiştirmeye başladı, çok daha ağır topları dikkat çekici bir doğrulukla atabildi ve yeniden yapılandırılmış cihazların duvarlarda delik açabileceği gösterildi. [110] Trebuchets ilk olarak 1217'de İngiltere'de kaydedildi ve muhtemelen bir yıl önce de kullanıldı. Richard, Üçüncü Haçlı Seferi sırasında onları kuşatmalarında kullandı ve görünüşe göre Avrupa'ya dönüşünde yeni teknolojiye uyum sağlamak için kale tasarımlarını değiştirmeye başladı. [111] Manastır, yuvarlak ve çokgen kulelere ve kavisli duvarlara geçişi teşvik etmiş görünüyor. [112] Daha az veya hiç ölü bölge olmamasına ve madenciliğe karşı savunmanın daha kolay olmasına ek olarak, kavisli yüzeyler atış kuvvetinin bir kısmını saptırabileceğinden, bu kale tasarımlarının mancınıklarla saldırmak çok daha az kolaydı. [112]
Kaleler, 13. yüzyılda, özellikle İngiltere'de, ok yarıklarının artan bir şekilde kullanıldığını gördü ve neredeyse kesinlikle tatar yaylarının tanıtımıyla bağlantılıydı. [113] Bu ok yarıkları, 13. yüzyılın sonlarında İngiltere'de taş işlemeler tanıtılana kadar başlangıçta ahşap istifleme ile korunan kulelerin tepesinden ateşleme pozisyonları ile birleştirildi. [114] Tatar yayı, eski kısa yaya göre önemli bir askeri ilerlemeydi ve I. Richard'ın tercih ettiği silahtı, kraliyet güçlerini beslemek için daha büyük ölçekli demir üretimi gerektiren birçok arbalet ve çok sayıda kavga gerekiyordu. [115] İngiltere'de, tatar yayları esas olarak Londra Kulesi'nde yapıldı, ancak hammadde sağlamak için yerel Dean Ormanı ile St Briavels Kalesi, kavga üretiminin ulusal merkezi haline geldi. [116] İskoçya'da Edinburgh Kalesi, kral için yay, tatar yayı ve kuşatma motorlarının üretiminin merkezi oldu. [117]
Bunun bir sonucu, İngiliz kale kuşatmalarının karmaşıklık ve ölçekte büyümesiydi. 1215'ten 1217'ye kadar süren Birinci Baronlar Savaşı sırasında, Dover ve Windsor Şatosu'nun önde gelen kuşatmaları, daha modern tasarımların saldırılara dayanma kabiliyetini gösterdi. 40.000. [118] [nb 6] 1224'teki Bedford Kalesi kuşatması, Henry III'ün İngiltere'nin her yerinden kuşatma motorları, mühendisler, tatar yayı cıvataları, ekipman ve işçi getirmesini gerektirdi. [119] Kenilworth Kalesi Kuşatması 1266'da, İkinci Baronlar Savaşı sırasında daha büyük ve daha uzundu. Prensin kale duvarlarının daha zayıf kısımlarını hedef almasına, devasa kuşatma kuleleri kullanmasına ve Chester'dan getirilen mavnaları kullanarak bir gece saldırısı girişiminde bulunmasına rağmen, kapsamlı su savunmaları gelecekteki Edward I'in saldırısına dayandı. [120] Kuşatmanın maliyeti, on İngiliz eyaletinin gelirlerini tüketti. [121] İskoçya'daki kuşatmalar başlangıçta ölçek olarak daha küçüktü, ilk kaydedilen olay 1230'da Rothesay Kalesi'nin kuşatma altındaki Norveçlilerin yalnızca üç gün sonra nispeten zayıf taş duvarları baltalarla yıkabildiği Rothesay Kalesi kuşatmasıydı. [122] I. Edward İskoçya'yı işgal ettiğinde, sınırın güneyinde gelişen kuşatma yeteneklerini beraberinde getirdi: Edinburgh Kalesi üç gün içinde düştü ve Roxburgh, Jedburgh, Dunbar, Stirling, Lanark ve Dumbarton kaleleri krala teslim oldu. [123] Bothwell ve Stirling'e yapılan saldırılar gibi sonraki İngiliz kuşatmaları, dev kuşatma motorları ve geniş madenciler ve duvar ustaları ekipleri de dahil olmak üzere yine önemli kaynaklar kullandı. [124]
Ekonomi ve toplum Düzenle
12. yüzyıldan itibaren bir dizi kraliyet kalesi, 13. yüzyılda yiyecek, içecek, silah, zırh ve hammadde dahil olmak üzere çok çeşitli mallar için önemli bir kraliyet depoları ağı oluşturdu. [125] Southampton, Winchester, Bristol ve Londra Kulesi gibi kaleler kraliyet şaraplarını ithal etmek, depolamak ve dağıtmak için kullanıldı. [125] İngiliz kraliyet şatoları da hapishane olarak kullanılmaya başlandı - 1166'da Clarendon Assize, kraliyet şeriflerinin kendi hapishanelerini kurmalarında ısrar etti ve önümüzdeki yıllarda, tüm mafya kraliyet kalelerine ilçe hapishaneleri yerleştirildi. [126] Bu hapishanelerdeki koşullar kötüydü ve kötü muamele ve açlık iddiaları yaygındı Northampton Castle, en kötü suistimallerden bazılarını görmüş gibi görünüyor. [126]
İngiltere'deki baron kalelerinin gelişimi, dönemin ekonomik değişimlerinden etkilenmiştir. [127] 13. ve 14. yüzyıllarda İngiliz baronlarının ortalama gelirleri arttı, ancak servet daha az sayıda bireyin elinde yoğunlaştı ve gelirlerde daha büyük bir tutarsızlık vardı. [127] Aynı zamanda modern bir kalenin bakım ve personel maliyeti de artıyordu. [128] Sonuç, 1216'da İngiltere'de yaklaşık 400 kale olmasına rağmen, önümüzdeki yıllarda kalelerin sayısı azalmaya devam etti, hatta daha varlıklı baronlar bazı kalelerin kullanılmaz hale gelmesine izin vermeye ve kaynaklarını kalan kalelere odaklamaya eğilimliydiler. Stok. [129] Kale muhafız sistemi İngiltere'de askıda kaldı, yerini finansal kiralara bıraktı, ancak 13. yüzyıla kadar Galler Yürüyüşleri'nde devam etti ve 14. yüzyılın başlarında Edward I'in İskoçya'yı işgali sırasında sınırlı bir kullanım gördü. [130]
Kalan İngiliz kaleleri giderek daha rahat hale geldi. İç mekanları genellikle soylular ülkeyi dolaşırken kaleden kaleye taşınacak olan duvar halılarıyla boyanır ve süslenirdi. [131] Kalelerin içine yapılan gardıropların sayısı giderek artarken, daha zengin kalelerde zeminler fayans döşenebilir ve pencereler Sussex Weald camıyla döşenebilir, bu da okuma için pencere koltuklarının kullanılmasına izin verir. [132] Yiyecekler kalelere nispeten uzun mesafeler boyunca taşınabilir. Örneğin balıklar denizden Okehampton Kalesi'ne yaklaşık 40 km uzaklıktan getirildi. [133] Geyik eti, özellikle Barnard Kalesi gibi geniş parklar veya ormanlarla çevrili olan kalelerin çoğunda en yoğun tüketilen yiyecek olarak kalırken, Launceston gibi avlanma alanları olmayan kalelere geyik etinin başlıca kesimleri ithal edildi. [134]
13. yüzyılın sonlarına doğru, bazı kaleler dikkatlice "tasarlanmış manzaralar" içinde inşa edildi ve bazen bir kalenin iç çekirdeği arasında bir ayrım yapıldı. ot, meyve bahçeleri ve küçük göletler ile tamamlanmış küçük bir kapalı bahçe ve daha büyük göletler ile bir dış bölge ve potansiyel olarak bir park içinde yer alan "dini binalar, tavşan warrens, değirmenler ve yerleşimler" gibi yüksek statülü binalar. [135] Bir glorietteveya bir takım küçük odalar, sonucun uygun şekilde takdir edilmesini sağlamak için kale içinde inşa edilebilir veya dışarıda bir izleme noktası inşa edilebilir. [136] Leeds Kalesi'nde 1280'lerin yeniden tasarlanmış kalesi büyük bir su bahçesinin içine yerleştirildi, 14. yüzyılın sonunda Ravensworth'ta ise surlara estetik ve sembolik olarak hoş bir giriş oluşturmak için yapay bir göl bir parkla çevrelendi. [137] Daha geniş park alanları ve ormanlar giderek daha fazla yönetildi ve bunun sonucunda İngiltere'deki kale sakinleri tarafından tüketilen daha küçük alageyiklerin oranı arttı. [134]
Galler kaleleri Düzenle
13. yüzyılda yerli Galler prensleri bir dizi taş kale inşa ettiler. [91] Bunların boyutları, Snowdonia'daki Dinas Emrys gibi daha küçük tahkimatlardan Dinefwr ve en büyük Castell y Bere gibi daha önemli kalelere kadar önemli ölçüde farklılık gösteriyordu. [91] Yerli Galler kaleleri, genellikle kayalık bir zirveye uyacak şekilde düzensiz bir şekilde inşa edilen yüksek, dağlık alanların savunma faydalarını en üst düzeye çıkardı. [138] Çoğu, ana kaleyi korumak için kayadan oyulmuş derin hendeklere sahipti. [91] Galler kaleleri genellikle nispeten kısa bir kale ile inşa edildi, prensler ve soylular için yaşam alanı olarak kullanıldı ve duvarlar boyunca belirgin 'apsidal' D-şekilli kuleleri vardı. [139] [140] Norman kaleleriyle karşılaştırıldığında, kapı kapılarının tasarımı çok daha zayıftı, neredeyse hiç parmaklık veya sarmal merdiven kullanılmadı ve dış duvarların taş işçiliği de genellikle Norman yapımı kalelerden daha düşüktü. [141] 1260'larda inşa edilen daha sonraki yerli Gal kaleleri, yuvarlak kuleler ve Criccieth ve Dinas Brân örneğinde, ikiz kuleli kapı savunmaları dahil olmak üzere Norman tasarımlarına daha çok benziyor. [139]
Edward I'in Galler'deki kaleleri
1277'de Edward, bölge üzerindeki egemenliğini kalıcı olarak kurmak amacıyla Kuzey Galler'de kalan yerli Gal kalelerine son bir istila başlattı. Bu işgalin bir parçası olarak, önde gelen soylularına, Galler'in ortasında Aberystwyth ve Builth bölgesinde ve Kuzey Galler'de Beaumaris, Conwy, Caernarfon, Flint, Harlech ve Rhuddlan Kalesi'nde sekiz yeni kale inşa etmeleri talimatını verdi. [142] Tarihçi R. Allen Brown bunları "ortaçağ askeri mimarisinin [İngiltere ve Galler'deki] en iyi başarıları arasında" olarak tanımladı. [142] Kalelerin tasarımı farklıydı, ancak tipik olarak, kale duvarları boyunca birden fazla, üst üste binen ateşleme noktaları ve büyük ve son derece iyi korunan barbicanlar ile güçlü duvar kuleleri ile karakterize edildi. [143] Kaleler, kral tarafından bölgedeyken kullanılmak üzere tasarlanmıştı ve kapsamlı yüksek statülü konaklama yerlerini içeriyordu. [144] Edward ayrıca çeşitli yeni İngiliz kasabaları kurdu ve bazı durumlarda yeni kaleler, entegre bir savunmanın parçası olarak müstahkem şehir duvarlarının yanında kullanılmak üzere tasarlandı. [142] Tarihçi Richard Morris, "neredeyse sınırsız bir bütçeyle bir askeri mimari ifade cümbüşüne düşkün, kralın kollarında uzun süredir devam eden yoldaşlardan oluşan seçkin bir grup savaşçı izleniminin kesin olarak verildiğini" öne sürdü. . [145]
Savoy'dan ünlü bir mimar ve mühendis olan Saint George'lu James, muhtemelen bölgedeki inşaat işlerinin büyük kısmından sorumluydu. [146] Kaleleri inşa etmek son derece maliyetliydi ve ilkbaharda Kuzey Galler'e gönderilmeden önce İngiltere'nin dört bir yanından yerel şerifler tarafından toplanacak işçiler, duvarcılar, marangozlar, kazıcılar ve inşaat kaynakları gerektirdi. her kış eve dönmek. [147] Katılan işçi sayısı, ülkenin ulusal işgücü üzerinde önemli bir yük oluşturdu. [148] Toplam finansal maliyet kesin olarak hesaplanamaz, ancak tahminler Edward'ın kale inşa programının en az 80.000 sterline mal olduğunu gösteriyor - 1154 ile 1189 arasındaki kalelere yapılan toplam kraliyet harcamasının dört katı. [149]
Edward dönemi kaleleri de yeni işgalin doğası hakkında güçlü sembolik açıklamalar yaptı. Örneğin, Caernarvon, hepsi Konstantinopolis'in Theodosius Surları'nı taklit etmek için tasarlanmış, çokgen kuleler ve pahalı şeritli duvarlarla donatılmış oymalı kartallarla süslenmişti, o zaman imparatorluk gücünün idealleştirilmiş görüntüsü. [150] Kalenin asıl yeri de eski Roma kalesine yakın bir konumda olduğu için önemli olabilir. Segonsiyum. [151] Aşırı beş kapı takımı ve altı parmaklıklı ayrıntılı kapı evinin de ziyaretçileri etkilemek ve o zamanlar Bizans karakteri olduğuna inanılan bir Arthur kalesinin görüntüsünü çağırmak için tasarlanmış olduğu görülüyor. [152]
Saray-kaleler Düzenle
13. yüzyılın ortalarında Henry III, Winchester ve Windsor da dahil olmak üzere en sevdiği kaleleri yeniden tasarlamaya, daha büyük salonlar, daha görkemli şapeller inşa etmeye, cam pencereler yerleştirmeye ve sarayları boyalı duvarlar ve mobilyalarla dekore etmeye başladı. [153] Bu, ayrıntılı, seçkin yaşam için tasarlanmış büyük kalelerin geliştirilmesine yönelik bir eğilimin başlangıcını işaret ediyordu. Daha önceki kalelerde yaşam, tek bir büyük salonun etrafında odaklanmıştı, kendi yaşam konaklamaları için bir üst kat kullanılarak ev sahibinin ailesi için mahremiyet sağlandı. 14. yüzyıla gelindiğinde soylular daha az seyahat ediyor, seyahat ederken yanlarında çok daha büyük haneleri getiriyor ve eşit büyüklükte maiyeti olan ziyaretçileri ağırlıyordu. [154] Goodrich gibi kaleler, güçlü savunma özelliklerini ve şatoda 130'dan fazla sakini tutma kapasitesini korurken, yönetici aile için daha fazla konut mahremiyeti ve konforu sağlamak için 1320'lerde yeniden tasarlandı. [155] Tasarım, Berkeley'deki sonraki dönüşümleri etkiledi ve 1380'lerde Bolton Kalesi inşa edildiğinde, her biri kendi tesislerine sahip sekiz farklı soylu haneyi barındıracak şekilde tasarlandı. [156] Beaumaris gibi kraliyet kaleleri, savunma düşünülerek tasarlanmış olsalar da, aynı anda on bir farklı haneyi barındıracak şekilde tasarlanmıştır. [157]
Krallar ve en zengin lordlar, saray kaleleri üretmek için kaleleri yeniden tasarlamayı göze alabilirdi. Edward III, Windsor Kalesi'ni yenilemek için 51.000 £ harcadı, bu Edward'ın tipik yıllık gelirinin bir buçuk katından fazlaydı. [158] Steven Brindle'ın sözleriyle, sonuç "muhteşem ve görünüşte mimari olarak birleşik bir saraydı. Çatı hattı, pencere yükseklikleri, korniş hattı, zemin ve tavan yükseklikleri bakımından her yönden tek tip bir saray", eski tasarımları yankılıyor ama herhangi bir gerçek savunma değeri. [159] Zengin John of Gaunt, Kenilworth Kalesi'nin kalbini yeniden tasarladı, Windsor gibi çalışma, birleştirici, dikdörtgen bir tasarımı ve zemin kat hizmet alanlarının üst katlardan ayrılmasını ve sade dış cephelerin, özellikle de üst katlarda gösterişli iç mekanlarla kontrastını vurguladı. İç bailey binalarının 1. katı. [160] 14. yüzyılın sonunda kendine özgü bir İngiliz dik stili ortaya çıktı. [161]
İngiltere'nin güneyinde, Windsor'daki çalışma gibi yeni ortaya çıkan zengin aileler tarafından özel kaleler inşa ediliyordu, bu kaleler daha önceki savaş tasarımlarının mimari temalarını çizdi, ancak saldırılara karşı ciddi bir savunma oluşturmayı amaçlamadı. [162] Bu yeni kaleler, köşe kuleleri, kapı evleri ve duvarları hendek ile tahkim edilmemiş bir malikaneninkinden farklı olmayan rahat bir avlu planını etkili bir şekilde çevreleyen dikdörtgen veya yarı dikdörtgen bir kaleyi içeren Fransız tasarımlarından büyük ölçüde etkilenmiştir. [163] 1380'lerde inşa edilen Bodiam Kalesi, bir hendeğe, kulelere ve silah limanlarına sahipti, ancak gerçek bir askeri tahkimat olmaktan ziyade, kalenin öncelikle ziyaretçiler tarafından beğenilmesi ve lüks bir konut olarak kullanılması amaçlandı - şövalye mimarisi, dolaylı olarak şehirle karşılaştırmaları çağrıştırıyor. Edward I'in Beaumaris'teki büyük kalesi. [164]
İngiltere'nin kuzeyinde, İskoç sınırının güvenliğindeki gelişmeler ve Percies ve Nevilles gibi büyük soylu ailelerin yükselişi, 14. yüzyılın sonunda kale inşasında bir artışa neden oldu. [165] Raby, Bolton ve Warkworth Kalesi gibi saray kaleleri, güneyin dörtgen kale stillerini aldı ve onları farklı bir kuzey stili oluşturmak için olağanüstü büyük anahtar kuleler veya kalelerle birleştirdi. [166] Büyük soylu haneler tarafından inşa edilen bu kaleler, tipik olarak, güneyin yeni zenginleri tarafından inşa edilenlerden daha da zengindi. [167] Tarihçi Anthony Emery'nin 14. yüzyılın sonundaki Edward dönemi tasarımlarından sonra "İngiltere ve Galler'deki kale inşasının ikinci zirvesi" olarak tanımladığı şeyi işaretlediler. [168]
Barut tanıtımı Düzenle
Erken barutlu silahlar 1320'lerden itibaren İngiltere'ye tanıtıldı ve 1330'larda İskoçya'da görünmeye başladı. [169] 1340'larda İngiliz Kraliyet onlara düzenli olarak para harcıyordu ve yeni teknoloji 1360'larda ve 1370'lerde İngiliz kalelerine ve 1380'lerde İskoç kalelerine kurulmaya başladı. [169] Toplar, daha küçük el toplarından 19 cm'ye kadar taş top atan daha büyük silahlara kadar çeşitli boyutlarda yapılmıştır. [170] Richard II sonunda Londra Kulesi'nde 600 pound (272 kilo) top ve 15.366 pound (6.970 kilo) ağır Mons Meg bombardımanı kurmasına rağmen, her biri yaklaşık 20 kg ağırlığındaki orta boy silahlar kalelerin savunması için daha kullanışlıydı. Edinburgh Kalesi'ne kuruldu. [171]
İlk topların yalnızca sınırlı bir menzili vardı ve güvenilmezdi, ayrıca erken dönem taş gülleler taş kale duvarlarına ateş edildiğinde nispeten etkisizdi. [172] Sonuç olarak, erken top, özellikle piyade saldırılarına karşı savunma için veya düşman trebuchets ekiplerine ateş etmek için en yararlı olduğunu kanıtladı. [173] Gerçekten de, ilk toplar kendi askerleri için oldukça tehlikeli olabilir. İskoçyalı II. James, 1460 yılında Roxburgh Kalesi'ni kuşatırken, "Aslan" adlı toplarından biri yanında patladığında öldürüldü. [174] İlk topların maliyeti, onların asillerden ziyade kraliyet tarafından kullanılan bir silah oldukları anlamına geliyordu. [175]
İngiliz kalelerindeki toplar başlangıçta, Avrupa'daki İngiliz ticaret ve askeri operasyonları için gerekli olan Kanal limanlarının Fransız baskınları tarafından giderek daha fazla tehdit edildiği güney sahili boyunca konuşlandırıldı. [176] Carisbrooke, Corfe, Dover, Portchester, Saltwood ve Southampton Castle 14. yüzyılın sonlarında top aldı, yeni silahları yerleştirmek için duvarlara küçük dairesel "anahtar deliği" silah kapıları inşa edildi. [177] Carisbrooke Kalesi 1377'de başarısız bir Fransız kuşatmasına maruz kaldı, Kraliyet 1379'da kaleyi topla ve barut üretmek için bir değirmenle donatarak tepki gösterdi. [176] Galler sınırları ve İskoçya'daki bazı başka İngiliz kaleleri de benzer şekilde donatıldı, Londra Kulesi ve Pontefract Kalesi, yeni silahlar için tedarik depoları görevi görüyor. [178] İskoçya'da bir kale için ilk top, 1384'te Edinburgh için satın alınmış gibi görünüyor ve bu da yeni cihazlar için bir cephanelik haline geldi. [117]
İngiliz kalelerinin düşüşü
15. yüzyılda çok az sayıda kale sahipleri tarafından iyi korunmuştur. Birçok kraliyet kalesi, bakımlarına izin vermek için yetersiz yatırım alıyordu - çatılar sızdı, taş işleri ufalandı, kurşun veya ahşap çalındı. [179] Taç, hangi kraliyet kalelerini koruduğu konusunda giderek daha seçici davranıyor ve diğerleri çürümeye terk ediliyordu. [180] 15. yüzyılda sadece Windsor, Leeds, Rockingham ve Moor End, kuzeyde kraliyet otoritesinin omurgasını oluşturan Nottingham ve York ve batıdaki eşdeğerlerini oluşturan Chester, Gloucester ve Bristol gibi konforlu konaklama yerleri olarak tutuldu. [180] Kuzey Galler kaleleri ve Carlisle, Bamburgh ve Newcastle upon Tyne sınır kaleleri gibi büyük tahkimatlarda bile finansman ve bakım azaldı. [181] Birçok kraliyet kalesi, ana tesis olarak sıklıkla kullanılan kapı eviyle, ilçe hapishanesi olarak rol oynamaya devam etti.[182]
Baronluğun safları 15. yüzyılda azalmaya devam etti, daha küçük bir varlıklı lord seçkinleri üretti, ancak çoğunluğun karşılaştırmalı zenginliğini azalttı. [183] ve birçok baronluk kalesi benzer düşüşe geçti. [181] John Leland'in 16. yüzyıldaki İngiliz kaleleri hakkındaki açıklamaları, kalelerin "ağrılı çürümüş", savunmalarının "harap olmuş" veya duvarların hala iyi durumda olabileceği yerlerde "içteki kütüklerin" "çürümüş" olduğu açıklamalarıyla doludur. ". [184] İngiliz kaleleri, 1455 ile 1485 arasında savaşan ve esas olarak Lancastrians ve Yorkluların rakip hizipleri arasındaki meydan savaşları şeklinde olan Gül Savaşları sırasında belirleyici bir rol oynamadı. [185]
Rönesans sarayları Düzenle
15. ve 16. yüzyıllarda, az sayıda İngiliz kalesinin daha da büyük yapılara dönüştüğünü gördü ve genellikle kıtada popülaritesi artan Rönesans mimari görüşlerinden yararlandı. Kule kaleleri, özel konaklama için kullanılan büyük sağlam kaleler, muhtemelen Fransa'dakilerden esinlenerek 14. yüzyılda Dudley ve Warkworth'ta ortaya çıkmaya başladı. [186] 15. yüzyılda moda, Wardour, Tattershall ve Raglan Kalesi'nde karmaşık kule muhafazalarına sahip çok pahalı, Fransız etkisindeki saray kalelerinin yaratılmasıyla yayıldı. [187] Orta ve doğu İngiltere'de kaleler tuğladan inşa edilmeye başlandı ve Caister, Kirby Muxloe ve Tattershall bu yeni tarzın örneklerini oluşturdu. [188] Sınırın kuzeyinde, 1528 ve 1532 yılları arasında Holyrood Great Tower'ın inşası, bu İngiliz geleneğini benimsedi, ancak bir silah parkı tarafından korunan oldukça güvenli ama rahat bir kale üretmek için ek Fransız etkileri içeriyordu. [189]
İskoçya'daki kraliyet inşaatçıları, kale tasarımında daha fazla Avrupa Rönesans stilini benimsemenin yolunu açtı. James IV ve James V, Linlithgow gibi daha büyük kaleler inşa etmek de dahil olmak üzere, neredeyse her zaman mevcut tahkimatları genişleterek ve değiştirerek krallıklarında güçlerini kurmak için kilit toprakların müsadere edilmesi gibi istisnai bir kerelik gelirler kullandılar. [190] Bu İskoç kale sarayları, İtalyan Rönesans tasarımlarını, özellikle her köşesinde merdiven kuleleri bulunan dörtgen bir mahkemenin modaya uygun tasarımını çizdi ve onlara temiz, İtalyan bir görünüm kazandırmak için harling kullandı. [191] Daha sonra kaleler, Falkland ve Stirling Kalesi'ndeki çalışmalar gibi Fransa'daki Rönesans tasarımlarını çizdi. [191] Mimari odaktaki değişim, James V saltanatı sırasında Fransa ile yakın bir ittifak kurmuş olduğu için değişen siyasi ittifakları yansıtıyordu. [192] Mimarlık tarihçisi John Dunbar'ın sözleriyle, sonuçlar "İngiltere'deki tutarlı Rönesans tasarımının en erken örnekleriydi". [193]
Bu değişiklikler aynı zamanda sosyal ve kültürel inançlardaki değişiklikleri de içeriyordu. [194] Dönem, eski feodal düzenin dağılmasına, manastırların yıkılmasına ve yaygın ekonomik değişikliklere, kaleler ve çevredeki mülkler arasındaki bağlantıların değişmesine tanık oldu. [195] Kaleler içinde, Rönesans, kamusal ve özel alanlar fikrinin ortaya çıkışını gördü ve lord veya misafirleri için kamusal görünümden uzakta özel alanları olan kalelere yeni bir değer verdi. [195] Britanya ve İrlanda'daki seçkinler, geç ortaçağ dönemi tarzında kaleleri korumaya ve inşa etmeye devam etseler de, Rönesans boyunca, 14. yüzyılda olmayan, yerel kalelerin temelde askeri tahkimatlardan farklı olduğu yönünde büyüyen bir anlayış vardı. barut topçularının yayılmasıyla başa çıkmak için inşa edildi. [196] Kaleler, kültür tarihçisi Matthew Johnson'ın "tehdit altında olarak görülen değerleri harekete geçirmeye yönelik bilinçli bir girişim" olarak tanımladığı şekilde inşa edilmeye ve elden geçirilmeye devam etti. [197] Sonuçlar, örneğin Kenilworth Kalesi'nde olduğu gibi, eski ve sportif şövalye özellikleri göstermek için kasıtlı olarak yeniden tasarlanmış, ancak özel odalar, İtalyan sundurmaları ve modern lüks konaklama ile tamamlanmış devasa kaleleri içerebilir. [198]
16. yüzyılda asil hanelerin büyüklüğü biraz küçülse de, en büyük kale etkinliklerindeki misafir sayısı artmaya devam etti. [199] 1466'da Cawood Kalesi'ndeki bir ziyafete 2.000 kişi gelirken, Buckingham Dükü 16. yüzyılın başında Thornbury Kalesi'nde rutin olarak 519 kişiye kadar ağırladı. [200] Elizabeth, 1575'te Kenilworth'u ziyaret ettiğimde, 19 gün süren olağanüstü bir ziyaret için 31 baron ve 400 personelden oluşan bir maiyet getirdi, şatonun sahibi Leicester, Kraliçe'yi ve komşu bölgenin çoğunu yarışmalar, havai fişekler, ayılarla eğlendirdi. yemleme, gizemli oyunlar, avlanma ve gösterişli ziyafetler. [201] Bu yaşam ve eğlence ölçeğiyle, eski kalelerde daha fazla yer bulma ihtiyacı hem İngiltere'de hem de İskoçya'da büyük bir sorun haline geldi. [202]
Kule evleri Düzenle
Kule evler geç ortaçağ döneminde İngiliz ve İrlandalı kale binalarının ortak bir özelliğiydi: İrlanda'da 3.000'den fazla, İskoçya'da 800 civarında ve İngiltere'de 250'den fazla inşa edildi. [203] Bir kule ev tipik olarak uzun, kare, taştan yapılmış, mazgallı bir bina olacaktır. İskoç ve Ulster kule evleri genellikle bir barmkyn veya bawn, değerli hayvanları güvenli bir şekilde tutmak için tasarlanmış duvarlarla çevrili bir avlu ile çevriliydi, ancak bunun için gerekli değildir. ciddi savunma [204] Bu binalardaki geçitlerin çoğu, metal çubuklardan yapılmış ızgara benzeri kapılarla korunuyordu. [205] Kuzey İngiltere ve güney İskoçya'daki kule evlerin daha küçük versiyonları, Peel kuleleri veya pele evleri olarak biliniyordu ve sınır bölgelerinin her iki tarafında inşa edildi. [206] İskoçya'da İskoç kasabalarında bir dizi inşa edildi. [207] Başlangıçta İrlanda kule evlerinin İskoç tasarımına dayandığı iddia edildi, ancak İrlanda'daki bu tür kalelerin gelişim modeli bu hipotezi desteklemez. [208]
Kule evlerin savunması öncelikle daha küçük baskın gruplarına karşı koruma sağlamayı amaçladı ve organize bir askeri saldırıya önemli bir muhalefet koymayı amaçlamadı, bu da tarihçi Stuart Reid'in onları "savunma yerine savunulabilir" olarak nitelendirmesine yol açtı. [209] 16. yüzyılda bazı İskoç kule evlerine daha ağır silahlar için silah portları inşa edildi, ancak İskoç kule evlerini savunmak için tüfek gibi daha hafif barut silahlarının kullanılması daha yaygındı. [210] İskoçya'nın aksine, İrlanda kule evleri sadece nispeten hafif tabancalarla savunuldu ve paradan tasarruf etmek için daha modern tasarımlar yerine sık sık eski ok döngüleri kullanıldı. [211]
Kule evlerin inşasının analizi, iki temel itici güce odaklandı. Birincisi, bu kalelerin inşasının, ilgili bölgelerdeki istikrarsızlık ve güvensizlik dönemleriyle bağlantılı olduğu görülüyor. [212] İskoçya'da IV. James'in 1494'te Isles Lordship'i elinden alması, bölgede hemen bir kale inşasına ve daha uzun vadede klan savaşının artmasına neden olurken, 1540'larda İngiltere ile müteakip savaşlar yüzyılın geri kalanında güvensizlik düzeyine eklendi. [213] İrlanda kule evleri, 14. yüzyılın sonundan itibaren, kırsal alan, çok sayıda küçük lordluğun istikrarsız kontrolüne dönüştüğü ve Henry VI, güvenliği artırmak amacıyla mali ödüllerle inşaatlarını desteklediği için inşa edildi. [214] İngiliz kule evleri, İskoçya sınırı boyunca tehlikeli ve güvensiz bir dönemde inşa edildi. [215] İkincisi ve paradoksal olarak, göreli refah dönemleri gibi görünüyor. [212] Çağdaş tarihçi William Camden, kuzey İngilizler ve İskoçlar hakkında "onların arasında kendi küçük kulesine ya da yığınına sahip olmayan daha iyi türden bir adam yoktur" gözleminde bulunmuştur ve pek çok kule ev onun kadar inşa edilmiş gibi görünmektedir. savunma yapıları olarak statü sembolleri. [216] İngiliz-İskoç sınırları boyunca inşaat modeli, farklı tarafın göreceli refahını takip ediyor: İngiliz lordları, kuzey İngiltere'nin özellikle müreffeh olduğu 15. yüzyılın başlarında, İskoç muadilleri ise 15. yüzyılın sonlarında inşa etti. ve 16. yüzyılın başlarında, İskoçya ekonomisinde patlama dönemleri. [217] İrlanda'da 15. yüzyılda kule evlerin büyümesi, sığır gütmesinin yükselişini ve bunun İrlanda'daki daha küçük lordların çoğuna getirdiği zenginliği yansıtıyor. [217]
Barut topçularının daha da geliştirilmesi
Toplar 15. ve 16. yüzyıllarda geliştirilmeye devam etti. [218] Kale boşlukları, topların ve diğer ateşli silahların savunma amaçlı kullanılmasına izin verecek şekilde uyarlandı, ancak saldırgan barut silahları hala nispeten güvenilmez kaldı. [219] İngiltere, bu yeni savaş biçimine uyum sağlamada Avrupa'nın gerisinde kalmıştı. Dartmouth ve Kingswear Castles, 1490'larda Dart Nehri'ni savunmak için inşa edildi ve 1510'da Dartmouth limanını savunmak için tasarlanan Bayard's Cover, birkaç İngiliz kalesi arasındaydı. dönem boyunca kıta tarzında tasarlandı ve bunlar bile Avrupa tasarımının en ileri teknolojisinin gerisinde kaldı. [220] İskoç kaleleri, kısmen daha güçlü Fransız mimari etkilerinin bir sonucu olarak, bu konuda daha gelişmişti. [221] Örneğin, İskoçya'daki Ravenscraig Kalesi, 1460'larda topçu silahları için "mektup kutusu" silah portları ve alçak kavisli taş kulelerin bir kombinasyonunu yerleştirmeye yönelik erken bir girişimdi. [222] Anakara Avrupa'da yaygın olan bu mektup kutusu silah limanları, İskoçya'ya hızla yayıldı, ancak 15. yüzyılda İngiltere'de nadiren kullanıldı. [221] İskoçya, Craignethan Kalesi'nde inşa edildiği gibi, kale hendekleri için yeni caponier tasarımının benimsenmesine de öncülük etti. [221]
Henry VIII, 1539'da Fransız işgali tehdidiyle ilgilenmeye başladı ve daha modern kıta tasarımlarına aşina oldu. [223] Bu tehdide, İngiltere'nin güney kıyısı boyunca, özellikle barut toplarıyla donatılmak ve barutlara karşı savunmak için tasarlanmış, Device Forts veya Henrician Castles adı verilen ünlü bir dizi kale inşa ederek yanıt verdi. [224] Bu kaleler, açılı burçlar gibi daha modern kıtasal özelliklerden hala yoksundu. [225] Her kale biraz farklı bir tasarıma sahipti, ancak bir grup olarak ortak özellikleri paylaştılar; silahlara 360 derecelik bir açı vermek için tasarlanmış, genellikle dört yapraklı veya yonca şeklindeki bir dizi kompakt lob etrafında oluşturulan tahkimat ile. ateş. [226] Kaleler genellikle silahların birbirinin üzerine ateş etmesine izin verecek şekilde sıralıydı ve barut dumanını dağıtmak için havalandırma delikleri gibi özelliklere sahipti. [227] Her ne kadar günümüze ulaşmamış olsalar da, kalelerin birçoğunun orijinal olarak toprak siperler tarafından korunuyor olması muhtemeldir. [228] Ortaya çıkan kaleler tarihçi Christopher Duffy tarafından "bir kerede sağlam ve şenlikli, ezilmiş bir düğün pastası gibi bir havaya" sahip olarak tanımlanmıştır. [229]
Bu kıyı savunmaları, hem askeri tahkimatlar hem de ev binaları olan kalelerden, garnizonlu, ancak genellikle yerli olmayan kalelere doğru bir kaymaya işaret ediyordu. [230] Sonraki yıllar aynı zamanda yerli İngiliz tahkimat tasarımının da neredeyse sonu oldu - 1580'lerde İngiliz kale iyileştirmelerine neredeyse tamamen ithal Avrupalı uzmanlar hakimdi. [231] İskoç kale tasarımının üstünlüğü, Edinburgh Kalesi'nde 1574'te inşa edilen Half Moon pilini de azalttı, örneğin, inşa edildiğinde kıtasal olarak zaten kötü bir şekilde tarihlendirildi. [231] İrlanda'da inşa edilen sınırlı sayıdaki modern tahkimatlar, örneğin 1560'larda Carrickfergus Kalesi'ne ve Cork Limanı'ndaki Corkbeg'e uyarlanan ve bir istila korkusuyla 1570'lerde inşa edilen ilk silah portlarına sahip olanlar, Avrupa standartlarına göre eşit derecede istisnai değildi. . [232]
Bununla birlikte, geliştirilmiş barut topçuları, 1530'larda başarılı İngiliz Maynooth Kalesi kuşatmasının yeni kuşatma silahlarının gücünü gösterdiği İrlanda'nın yeniden fethinde rol oynadı. [211] Bununla birlikte, İrlanda'da hala nispeten az sayıda silah vardı ve yüzyılın sonundaki Dokuz Yıl Savaşları sırasında İrlandalıların, çoğunlukla İngilizler tarafından kullanılan topçularla kuşatma savaşında nispeten vasıfsız oldukları kanıtlandı. [233] Hem İrlanda hem de İskoçya'da zorluk, topçu parçalarının kale kuşatmalarına nasıl taşınacağıydı. silahları iç bölgelere taşımak için. [234] Bu koşullar altında, eski kaleler sıklıkla geçerli savunma özellikleri olarak kalabilirler, ancak 1599'da Cahir Kalesi'nin kuşatılması ve 1614'te Islay'deki Dunyvaig Kalesi'ne yapılan saldırı, topçular harekete geçirilebilirse, daha önce zaptedilemez kale duvarlarının nispeten düşebileceğini kanıtladı. hızlıca. [235]
Üç Krallığın Savaşları Düzenle
1603'te İskoçya Kralı VI. James, İngiltere tacını devralarak iki ülke arasında bir barış dönemi getirdi. Kraliyet mahkemesi Londra'ya gitti ve sonuç olarak - ara sıra ziyaretler dışında, sınırın kuzeyindeki kraliyet kalelerinde inşaat çalışmaları büyük ölçüde durduruldu. [236] İngiliz şatolarına, özellikle de kraliyet şatolarına yapılan yatırımlar çarpıcı biçimde azaldı. James, İngiltere'deki birçok kraliyet kalesini York ve Southampton Kalesi de dahil olmak üzere mülk geliştiricilere sattı. [237] 1609'da bir kraliyet teftişi, Conwy, Beaumaris ve Caernarfon dahil olmak üzere Kuzey Galler'deki Edward dönemi kalelerinin "[u]tterlie'nin çürümüş" olduğunu vurguladı. [238] 1635'te çeşitli İngiliz eyaletlerinde daha sonra yapılan bir inceleme benzer bir tablo buldu: Lincoln, Kendal, York, Nottingham, Bristol, Queenborough, Southampton ve Rochester harap durumdakiler arasındaydı. [239] 1642'de bir broşür, birçok İngiliz kalesinin "çok çürümüş" olduğunu ve "savaş benzeri savunma" için "çok fazla hüküm" gerektirdiğini açıkladı. [240] Arundel, Berkeley, Carlisle ve Winchester gibi özel evler olarak tutulanlar çok daha iyi durumdaydılar, ancak bir çatışmada savunulmaları şart değildi, Bolsover gibi bazıları Palladyan tarzında daha modern konutlar olarak yeniden tasarlandı. [241] Aralarında Dover Kalesi'nin de bulunduğu bir avuç kıyı kalesi ve kalesi, yeterli savunmayla birlikte iyi askeri durumda kaldı. [242]
1642'de İngiliz İç Savaşı, başlangıçta Parlamento destekçileri ile I. Charles'ın kralcı destekçileri arasında patlak verdi. Savaş, İrlanda ve İskoçya'yı kapsayacak şekilde genişledi ve İngiltere'nin kendi içinde üç ayrı çatışmaya sürüklendi. Savaş, Britanya'da topçu ve barut kullanımını içeren ilk uzun süreli çatışmaydı. [243] İngiliz kaleleri, çatışma sırasında çeşitli amaçlar için kullanıldı. York Kalesi, şehir savunmasının önemli bir parçasını oluşturuyordu; Goodrich gibi kırsal kaleler, baskınlar ve çevredeki kırsal bölgelerin kontrolü için bir askeri vali ile, Windsor gibi daha büyük kaleler, savaş esirlerini tutmak veya askeri karargah. [244] Savaş sırasında kaleler sık sık yeniden kullanıma alındı: mevcut savunmalar yenilenirken, duvarlar toplardan korunmak için "karşılaştırılacak" veya toprakla desteklenecekti. [245] Kuleler ve kaleler, Carlisle ve Oxford Kalesi'ndeki gibi silah platformları yapmak için toprakla dolduruldu. [246] Cambridge ve Carew Kalesi gibi mevcut tasarımlara yeni toprak burçları eklenebilir ve aksi takdirde tahkim edilmemiş Basing House'da çevredeki Norman halka işi yeniden devreye alındı. [247] Skipton Castle'daki çalışma 1000 sterlinin üzerine çıktığı için maliyetler önemli olabilir. [248]
Kuşatmalar, çoğu kaleleri içeren dönem boyunca meydana gelen 300'den fazla ile savaşın önemli bir parçası haline geldi. [243] Gerçekten de, Robert Liddiard'ın öne sürdüğü gibi, "on yedinci yüzyıldaki bazı kalelerin askeri rolü, ortaçağ tarihleriyle orantısız". [249] Askeri tarihçi Stephen Bull'a göre "karakteristik askeri harekat", topçu tarafından desteklenen "müstahkem bir müstahkem noktaya yapılan bir saldırı" olmakla birlikte, topçu bu kuşatmaların önemli bir bölümünü oluşturdu. [250] [nb 7] Topçu taşlarının savunuculara oranı, kuşatmalarda önemli ölçüde değişiyordu, ancak her durumda, önceki çatışmalarda olduğundan daha fazla silah vardı, her dokuz savunucu için bir topçu parçası bilinmiyor değildi, örneğin yakın dövüşçüler gibi aşırı durumlarda Pendennis Kalesi. [251] Kuşatma topçularının sayısındaki ve büyüklüğündeki artış, bu silahları satın alıp konuşlandıracak kaynaklara sahip olanların lehine oldu. [252] Topçu 1640'larda gelişmişti, ancak dönemin daha hafif topları, Corfe kuşatmasında gösterildiği gibi, toprak ve ahşap siperleri ve savunmaları delmeyi zor bulduğundan, yine de her zaman belirleyici değildi. [253] Daha uzun duvarların üzerine ateş püskürtebilen havanlar, özellikle kalelere karşı etkili olduğunu kanıtladı - özellikle Stirling Kalesi gibi daha küçük avluları ve açık alanları olan daha kompakt olanlar. [254]
İngiltere'de tanıtılan ağır topçu sonunda Britanya Adaları'nın geri kalanına yayıldı. Avrupa'da görev yapmış bin kadar İrlandalı asker savaş sırasında geri dönmüş ve yanlarında Avrupa'daki Otuz Yıl Savaşlarından kalma kuşatma savaşı deneyimini getirse de, çatışmayı değiştiren Oliver Cromwell'in kuşatma silahları treninin 1649'da gelişiydi. , ve yerel kalelerin kaderi. [255] İrlanda kalelerinin hiçbiri bu Parlamento silahlarına dayanamadı ve çok çabuk teslim oldu. [211] 1650'de Cromwell İskoçya'yı işgal etti ve yine ağır topçuları belirleyici oldu. [256]
Restorasyon Düzenle
İngiliz İç Savaşı, Parlamentonun, özellikle önde gelen kraliyet bölgelerinde birçok kaleyi hafife alma veya hasar verme emri vermesiyle sonuçlandı. Bu, özellikle 1646-1651 dönemindeydi ve 1647'de zirveye ulaştı. [257] Bu dönemde 38 şehir surları ve çok sayıda kale dahil olmak üzere yaklaşık 150 tahkimat ihmal edildi. [258] Slighting oldukça pahalıydı ve gerçekleştirilmesi önemli ölçüde çaba gerektiriyordu, bu nedenle hasar genellikle yalnızca seçilen duvarların yıkılmasıyla en uygun maliyetli şekilde yapıldı. [259] Bazı durumlarda, üç büyük kuşatmada yer alan Wallingford Kalesi veya Pontefract Kalesi gibi ve bu durumda daha fazla çatışmadan kaçınmak isteyen kasaba halkının talebi üzerine hasar neredeyse tamdı. [260]
II. Charles 1660'ta yeniden tahta geçtiğinde, İngiltere'de küçümsenmeden kurtulan büyük saray kaleleri tipik olarak fakir bir durumdaydı. Tarihçi Simon Thurley'nin tanımladığı gibi, kraliyet çevreleri arasında değişen "işlevsel gereksinimler, hareket kalıpları, ulaşım biçimleri, estetik zevk ve konfor standartları" da başarılı bir kalede aranan nitelikleri değiştiriyordu. [261] Palladyan mimarisinin popülaritesi artıyordu, bu da tipik bir ortaçağ kalesinin tasarımına garip bir şekilde uyuyordu. [ kaynak belirtilmeli ] Ayrıca, o zamanlar moda olan Fransız mahkeme görgü kuralları, mahkeme protokolünü yerine getirmek için önemli sayıda iltica edilmiş oda gerektiriyordu ve bu odaları birçok eski binaya sığdırmak pratik değildi.[262] Kaynak sıkıntısı, II. Charles'ın kalan kalelerini yeniden şekillendirme girişimlerini kısıtladı ve Windsor'un yeniden tasarımı, Restorasyon yıllarında tamamen tamamlanan tek kişiydi. [263]
Birçok kale hala savunma rolünü sürdürdü. İngiltere'deki Chepstow ve York Kalesi gibi kaleler, kral tarafından onarıldı ve garnizon kurdu. [264] Askeri teknolojiler ilerledikçe, eski kaleleri yükseltmenin maliyetleri engelleyici olabilir - York'un 1682'de potansiyel dönüşümü için gereken tahmini 30.000 Sterlin, 2009 açısından yaklaşık 4.050.000 Sterlin, potansiyel maliyetlerin bir ölçeğini verir. [265] [26] 1688 Şanlı Devrimi'nde kaleler minimal bir rol oynadı, ancak Dover Kalesi gibi bazı tahkimatlar, Katolik valilerinin dini inançlarından memnun olmayan çeteler tarafından saldırıya uğradı ve Limerick'teki Kral John'un Kalesi'nin kuşatmaları bunun bir parçası oldu. İrlanda'daki savaşın son oyunu. [267] Britanya'nın kuzeyinde, İskoçya'da güvenlik sorunları devam etti. Cromwell kuvvetleri bir dizi yeni modern kale ve kışla inşa etmişti, ancak Edinburgh, Dumbarton ve Stirling kraliyet kaleleri ile Dunstaffnage, Dunollie ve Ruthven Kalesi de pratik tahkimatlar olarak kullanılmaya devam etti. [268] Restorasyondan sonra 1640'lara kadar kule evler inşa ediliyordu, müstahkem kule evin modası geçti, ancak İskoç ekonomisinin zayıf durumu öyleydi ki, birçok büyük mülk basitçe terk edilirken, daha mütevazı kaleler kullanılmaya devam edildi. ve yeniden inşa edilmek yerine evler olarak uyarlanmıştır. [269] İrlanda'da kule evler ve kaleler, olayların arazi mülkiyetinde dramatik bir değişime ve Palladian kır evlerinin inşasında bir patlamaya yol açtığı Şanlı Devrim sonrasına kadar kullanımda kaldı. kaleler ve kule evleri. [270]
Askeri ve resmi kullanım
Britanya ve İrlanda'daki bazı kaleler, 18. yüzyıla kadar mütevazı bir askeri kullanıma sahip olmaya devam etti. 1745'e kadar bir dizi Jacobite ayaklanması İskoçya'da Kraliyet'i tehdit etti ve 1745'te isyanla sonuçlandı. [271] Bu dönemde, Carlisle gibi İngiliz sınır savunmalarının bir parçası olarak ya da iç güvenliğin bir parçasını oluşturan çeşitli kraliyet kaleleri korundu. Stirling Kalesi gibi İskoçya'nın kendisinde önlemler. [272] Stirling, 1745'teki Jacobite saldırısına dayanabildi, ancak Carlisle, Blair Kalesi kuşatmasına alındı, 1746'daki isyanın sonunda, Britanya Adaları'nda meydana gelen son kale kuşatması oldu. [273] Çatışmanın ardından Corgaff ve diğer birçok kale, Yaylalara garnizon göndermek için gönderilen kuvvetler için kışla olarak kullanıldı. [274] Portchester gibi bazı kaleler, yüzyılın sonundaki Napolyon Savaşları sırasında savaş esirlerini tutmak için kullanılmış ve bu devrim döneminde bir halk ayaklanması durumunda yeniden donatılmıştı. [275] İrlanda'da Dublin Kalesi bir yangından sonra yeniden inşa edildi ve İngiliz idari ve askeri gücünün merkezi olarak yeniden onaylandı. [276]
Pek çok kale ilçe hapishaneleri olarak kullanımda kaldı, gardiyanlar tarafından etkin bir şekilde özel işletmeler tarafından yönetildi, bu da kapı evinin Cambridge, Bridgnorth, Lancaster, Newcastle ve St Briavels'de olduğu gibi ana hapishane binası olarak korunmasını içeriyordu. [277] 1770'lerde hapishane reformcusu John Howard, hapishaneler ve hapishanelerle ilgili ünlü araştırmasını yürüttü ve 1777'deki çalışmasında doruğa ulaştı. Hapishanelerin Durumu. [278] Bu, Norwich Kalesi'ndeki mahkumların bir zindanda yaşadığı bu kale tesislerinin kalitesinin düşük olduğunu belgeliyor, zemin sıklıkla bir inç su ile kaplıydı Oxford "yakın ve saldırgan" idi Worcester hapishane ateşine o kadar maruz kaldı ki, kale cerrahı Hapishaneye girmemesi Gloucester "aşırı zavallıydı". [279] Howard'ın çalışması, bu eski kale tesislerinin hapishane olarak kullanılmasına karşı kamuoyunda bir kaymaya neden oldu. [278]
Sosyal ve kültürel kullanım Düzenle
Yüzyılın ortalarında orta çağdan kalma yıkık kaleler bir kez daha moda olmuştu. Şimdiki geleneksel Palladyan klasik mimarisine ilginç bir kontrpuan ve yeni sahiplerine bir dereceye kadar ortaçağ cazibesi vermenin bir yolu olarak kabul edildiler. [280] Tarihçi Oliver Creighton, 1750'lerde bir kalenin ideal görüntüsünün "kırık, yumuşak silüetler ve [a] çürümüş, kaba görünüm" içerdiğini öne sürüyor. [281] Bazı durumlarda, Henderskelfe Kalesi'nde veya "Yetenek" Brown'ın Wardour Kalesi'ni yeniden düzenlemesinde olduğu gibi, mevcut kaleleri çevreleyen kırsal alan, kalıntıları vurgulamak için yeniden düzenlendi. [281] Alternatif olarak, Harewood Kalesi'nde olduğu gibi, harabeler daha uygun bir görünüm sunmak için onarılabilir ve güçlendirilebilir. [281] Diğer durumlarda, Groby Kalesi'ndeki gibi motifler, dramatik çılgınlıkların temeli olarak yeniden kullanıldı veya alternatif olarak, Conygar Kulesi'nin inşası sırasında olduğu gibi, sıfırdan veya orijinal taş işçiliği yeniden kullanılarak tamamen yeni kale budakları oluşturulabilirdi. Dunster Kalesi'nin çeşitli bölümleri yamyamlaştırıldı. [282]
Aynı zamanda kaleler ilk kez turistik yerler haline geliyordu. 1740'lara gelindiğinde Windsor Şatosu, kale bekçisine para ödeyebilen daha varlıklı ziyaretçilerin girebileceği, kalenin deniz gergedanı boynuzu gibi merakları görebileceği ve 1750'lerde ilk rehber kitapları satın alabileceği erken bir turistik cazibe merkezi haline gelmişti. [283] Kenilworth Şatosu'na ilişkin ilk rehber kitabı 1777'de takip etti ve sonraki on yıllardaki birçok basımı bunu takip etti. [284] 1780'lerde ve 1790'larda ziyaretçiler, popüler Wye Turu'nun bir parçası olarak harabeler çevresinde çekici bir kadın rehberin turistlere eşlik ettiği Chepstow'a kadar ilerlemeye başlamıştı. [285] İskoçya'da Blair Şatosu, peyzajlı bahçeleri nedeniyle popüler bir cazibe merkezi haline geldi ve romantik bağlantıları ile Stirling Kalesi de popüler oldu. [286] Kuzey Galler'deki Caernarfon, başta sanatçılar olmak üzere birçok ziyaretçiye hitap etti. [287] İrlanda kalelerinin daha az popüler olduğu kanıtlandı, çünkü kısmen çağdaş turistler ülkeyi biraz geri kalmış olarak gördüler ve bu nedenle harabeler modern yaşamla gerekli romantik kontrastı sağlayamadı. [288]
Yüzyıl ilerledikçe kalelerin takdiri gelişti. 1770'lerde ve 1780'lerde, pitoresk harabe kavramı İngiliz din adamı William Gilpin tarafından popüler hale getirildi. Gilpin, Britanya'da yaptığı yolculuklarla ilgili olarak "doğru pitoresk" manzara kavramını açıklayan birkaç eser yayınladı. [289] Gilpin, böyle bir manzaranın, doğal resme "sonuç" eklemek için genellikle bir kale veya başka bir harabe gibi bir bina gerektirdiğini savundu. [290] Bu üsluptaki resimler, genellikle kaleleri, uzaktaki belirsiz, soluk renkli nesneler olarak tasvir eder, pitoresk anlatım, duyu üzerinde cesur ilk izlenimler lehine ayrıntılardan kaçınır. [291] Goodrich'in harabeleri özellikle Gilpin'e çekici geldi ve takipçileri Conwy, ancak çok iyi korunmuş ve ilgi çekici değildi. [292] Buna karşılık, yüzyılın sonunda antika meraklıları James Bentham ve James Essex'in sanatsal çalışmaları, gerçek arkeoloji olmaktan uzak dururken, ortaçağ kalesi özellikleri üzerinde önemli bir mimari ince ayrıntı temeli sağlayacak kadar ayrıntılı ve kesindi ve Wyatt gibi mimarların işi. [293]
Askeri ve resmi kullanım
Britanya ve İrlanda'da kalan kalelerin askeri faydası azalmaya devam etti. Carlisle Kalesi ve Chester Kalesi de dahil olmak üzere bazı kaleler alay deposu oldu. [275] Carrickfergus Kalesi, Napolyon döneminin sonunda kıyı savunmasını sağlamak için silah portları ile yeniden donatıldı. [294] Siyasi istikrarsızlık 19. yüzyılın başlarında önemli bir sorundu ve Çartist hareketin popülaritesi, sivil huzursuzluk durumunda Londra Kulesi'ni yeniden güçlendirme önerilerine yol açtı. [295] İrlanda'da Dublin Kalesi, yüzyıl boyunca Fenian'ın bağımsızlık için baskıları arttıkça İrlanda'da artan bir rol oynadı. [ kaynak belirtilmeli ]
John Howard'ın 1770'lerdeki çalışmasından bu yana, kaleler gibi yerlerde yerel hapishanelerin işletilmesi eleştirildi ve 1850'lerde ve 1860'larda reform baskısı artmaya devam etti. [296] 1869'da iflas ve borcu çevreleyen mevzuatta yapılan reform, ödenmemiş borçlar için hapis cezası tehdidini büyük ölçüde ortadan kaldırdı ve bu süreçte, St Briavels gibi kalelerdeki borçlu hapishanelerinin amacını ortadan kaldırdı. [297] Yerel hapishanelerdeki koşulları düzenlemek için çabalar yapıldı, ancak pek başarılı olamadı ve bu başarısızlıklar, 1877'de York gibi kalelerdeki hapishaneler de dahil olmak üzere İngiliz hapishanelerini kamulaştıran hapishane reformuna yol açtı. [298] Eski sahiplere tazminat ödendi, ancak York gibi tesislerin tamamen yeniden inşa edilmesini gerektirecek kadar zayıf olduğu düşünülen durumlarda bu ödeme reddedildi. [299] Kısa vadede bu, önümüzdeki yıllarda Norwich gibi bazı ünlü kale hapishaneleri de dahil olmak üzere İngiltere'deki hapishane sayısında yüzde 39'luk bir azalmaya yol açtı, merkezileşme ve hapishane tasarımındaki değişiklikler, kalan kalelerin çoğunun kapatılmasına yol açtı. hapishaneler. [300]
Sosyal ve kültürel kullanım Düzenle
Birçok kale, daha iyi ulaşım bağlantılarının ve demiryollarının büyümesinin yardımıyla turistler tarafından artan ziyaretçi gördü. Londra Kulesi'ndeki cephanelikler 1828'de turistlere açıldı ve ilk yıllarında 40.000 ziyaretçi ile 1858'de sayılar yılda 100.000'in üzerine çıktı. [301] 1825 ile 1826 yılları arasında Warwick Kalesi gibi turistik yerlere 6.000 ziyaretçi geldi, bunların çoğu yakındaki Midlands'daki büyüyen sanayi kasabalarından seyahat ederken, Victoria dönemi turistleri Goodrich Kalesi harabelerini gezmek için altı peni ücret aldıklarını kaydetti. [302] Demiryolu sisteminin Galler ve Yürüyüşler boyunca yayılması, bölgenin kalelerine turist akışını güçlü bir şekilde etkiledi. [303] İskoçya'da turist turları 19. yüzyılda giderek daha popüler hale geldi, genellikle Edinburgh Kalesi ile tamamlanan Edinburgh'da başladı ve daha sonra iki haftaya kadar kuzeyde, genişleyen demiryolu ve buharlı gemi ağından yararlanarak geçirdi. [304] Blair Şatosu popülerliğini korudu, ancak ek kaleler devreye katıldı - Cawdor Kalesi, demiryolu hattı kuzeye Fort William'a ulaştığında popüler oldu. [305]
1820'lerde ziyaretçiler kaleleri ziyaret etmenin giderek daha önemli bir parçası haline geldi, ziyaretçiler Goodrich'te kalenin tarihini özetleyen erken bir rehber kitap satın alabilirdi, Londra Kulesi'ne yönelik ilk rehber kitap 1841'de yayınlandı ve İskoç kale rehber kitapları uzun süre sağlamak için iyi bilinir hale geldi. Ayrıntılar için genellikle Romantik romanların olay örgülerinden yararlanarak, sitelerinin tarihi hesapları. [306] Gerçekten de, Sir Walter Scott'ın tarihi romanları Ivanhoe ve Kenilworth Gotik bir ortaçağ kalesinin popüler Viktorya imajını oluşturmaya yardımcı oldu. [307] Scott'ın İskoçya'da geçen romanları aynı zamanda birçok kuzey kalesini popüler hale getirdi. marmion. [308] İrlanda Tarihleri, turizmin sınırlı kalmasına rağmen, İrlanda'da Protestanlığın ve "İngiliz değerlerinin" yükselişinde kalelerin rolünü vurgulamaya başladı. [288]
Bu popülerliğe bir yanıt, kopya kalelerin inşasının devreye alınmasıydı. [309] Bunlar özellikle 19. yüzyılın başında ve daha sonra Viktorya döneminde popülerdi. [309] Yeni bir yapıda orijinal Gotik kalelerin görünümünün nasıl yeniden yaratılacağına dair ayrıntılar sunan tasarım kılavuzları yayınlandı ve 1815'te Eastnor, 1827 ve 1837 yılları arasında Penrhyn'deki sahte Norman kalesi ve 18. 1828'de Goodrich Court'un taklit Edward dönemi kalesi. [310] Daha sonraki Victorialılar, 1880'lerde Galce Castell Coch'u bir fantezi Gotik yapı olarak inşa ettiler ve bu tür son kopya olan Castle Drogo, 1911 gibi geç bir tarihte inşa edildi. [311]
Diğer bir yanıt, mevcut kaleleri iyileştirmek, genellikle kaotik tarihi özelliklerini, genellikle Gotik Revivalizm olarak adlandırılan bir tarzda daha entegre bir mimari estetikle uyumlu hale getirmekti. [312] Alnwick'i ve Windsor'un çoğunu yeniden işlemesinde gösterildiği gibi, mimar Anthony Salvin'in özellikle öne çıktığı bir hareket olan, gerçek ortaçağ ayrıntılarıyla bilgilendirilen tutarlı bir Gotik üslup üretmek için kaleleri restore etmek veya yeniden inşa etmek için çok sayıda girişimde bulunuldu. Kale. [312] Benzer bir eğilim, William Burges'ın Fransız mimar Eugène Viollet-le-Duc'un çalışmalarından büyük ölçüde etkilenen daha "otantik" bir tasarım üretmek için eski kaleyi yenilediği Rothesay'da görülebilir. [309] Sınırın kuzeyinde bu, Fransız ve geleneksel ortaçağ İskoç özelliklerini alan ve onları barok bir tarzda yeniden icat eden İskoç Baronluk Tarzı mimarisinin ayırt edici stiliyle sonuçlandı. [313] Tarz, örneğin 1850'lerde George Jones'un Oliver Castle'ı ile İrlanda'da popülerliğini kanıtladı, örneğin modaya iyi bir örnek oluşturdu. [314] Gotik Revivalizm'de olduğu gibi, İskoç Baron mimarları sıklıkla mevcut kaleleri "iyileştirdi": Floors Castle, 1838'de büyük kuleler ve kubbeler ekleyen William Playfair tarafından dönüştürüldü. [315] Benzer bir şekilde, Lauriston Kalesi'nin 16. yüzyıldan kalma kule evi, Viktorya döneminin "başıboş bir ortaçağ evi" idealine dönüştürüldü. [315] Stil güneye yayıldı ve ünlü mimar Edward Blore, Windsor'daki çalışmalarına İskoç Baronvari bir dokunuş ekledi. [316]
Bu değişim hızıyla birlikte, yüzyılın ortalarında İngiltere'deki ortaçağ binalarının tehdidiyle ilgili endişeler artmaya başladı ve 1877'de William Morris, Eski Binaları Koruma Derneği'ni kurdu. [317] Kamuoyu baskısının bir sonucu, 1882 tarihli Antik Anıtları Koruma Yasası'nın kabul edilmesiydi, ancak yasanın boş tarih öncesi yapılara ve kaleler gibi ortaçağ binalarına odaklanan hükümleri, hiçbir yasal koruma bırakmadan yasadan muaf tutuldu. [318]
1900–1945 Düzenle
Yüzyılın ilk yarısında birkaç kalenin bakımı yapıldı veya askeri kullanıma geri getirildi. İrlanda Bağımsızlık Savaşı sırasında Dublin Kalesi, gücün ve kalenin 1922'de İrlanda Özgür Devletine devredilmesine kadar İrlanda'daki İngiliz yönetiminin, askeri ve istihbarat operasyonlarının merkezi olarak kaldı. [319] İkinci Dünya Savaşı sırasında Londra Kulesi şüpheli casusları tutmak ve infaz etmek için kullanıldı ve 1941'de Adolf Hitler'in yardımcısı Rudolf Hess'i kısaca gözaltına almak için kullanıldı. [320] Edinburgh Kalesi bir savaş esiri tesisi olarak kullanılırken, Windsor Kalesi daha hassas kraliyet hazinelerinden arındırıldı ve İngiliz kraliyet ailesini Blitz'in tehlikelerinden korumak için kullanılırdı. [321] Bazı kıyı kaleleri deniz operasyonlarını desteklemek için kullanıldı: Dover Kalesi'nin Dover Boğazı boyunca savunma için temel olarak kullanılan ortaçağ tahkimatları, İskoçya'daki Pitreavie Kalesi Kraliyet Donanmasını desteklemek için kullanıldı ve İrlanda'daki Carrickfergus Kalesi bir kıyı savunma üssü olarak kullanıldı. [322] Cambridge ve Pevensey gibi bazı kaleler, bir Alman işgali durumunda yerel savunma planlarına alındı. [323] Bu kalelerin bir kısmı, savaştan sonra askeri rollerini sürdürdüler. Dover, 1950'lerde bir nükleer savaş komuta merkezi olarak kullanılırken, Pitreavie, 21. yüzyılın başına kadar NATO tarafından kullanıldı. [324]
İngiliz kalelerine olan güçlü kültürel ilgi 20. yüzyılda da devam etti. Bazı durumlarda, zengin koleksiyonerler kendi koleksiyonları için kalelerden mimari özellikler ve diğer tarihi eserleri satın alıp kaldırdıklarından, bunun yıkıcı sonuçları oldu; bu, önemli resmi endişelere yol açan bir uygulamaydı. [325] Daha önemli vakalardan bazıları, 1925'te William Randolph Hearst tarafından satın alınan ve daha sonra İngiltere'deki orijinal yerlerinden kaldırılan çok sayıda ortaçağ binasıyla süslenen St Donat Kalesi ve kalenin birçok bölümünün satıldığı Hornby vakasıydı. kapalı ve Amerika Birleşik Devletleri'ndeki alıcılara gönderildi. [326] Kısmen bu olayların bir sonucu olarak, kaleleri korumak için artan yasal yetkiler getirildi - 1900 ve 1910'daki parlamento kararları, kalelerin dahil edilmesine izin vermek için ulusal anıtlarla ilgili önceki mevzuatın şartlarını genişletti. [317] 1913'te bir Parlamento kararı, ilk kez koruma emirleri getirdi ve bu yetkiler 1931'de genişletildi. [327] Benzer şekilde, İrlanda İç Savaşı'nın sona ermesinden sonra, yeni İrlanda devleti, yasaları genişletmek ve güçlendirmek için erken harekete geçti. İrlanda ulusal anıtlarını korumak için önceki İngiliz mevzuatı. [328]
Yüzyılın başlarında İngiliz kalelerinde bir dizi büyük restorasyon projesi vardı. Birinci Dünya Savaşı'nın başlamasından önce, savaşın bitiminden sonra Chepstow, Bodiam, Caernarfon ve Tattershal'da çalışmalar başlatıldı, 1920'lerde bunların en büyükleri arasında Pembroke, Caerphilly ve Goodrich ile çeşitli büyük devlet destekli restorasyon projeleri gerçekleşti. [329] Bu çalışma tipik olarak kale kalıntılarına, özellikle sarmaşıklara yayılan bitki örtüsünü kesmeye ve Beaumaris gibi hasarlı veya dengesiz taş kaleleri kaldırmaya odaklandı ve hendekleri temizlendi ve yeniden sulandı. [330] İskoçya'daki Eilean Donan gibi bazı kaleler, savaşlar arası yıllarda büyük ölçüde yeniden inşa edildi. İlk İngiltere film endüstrisi, Ivanhoe'nin 1913'te Chepstow Kalesi'nde çekilmesi ve ABD'nin önde gelen aktörü King Baggot'un oynadığı filmle başlayarak, kalelere potansiyel setler olarak ilgi gösterdi. [331]
1945–21. yüzyıl
İkinci Dünya Savaşı'ndan sonra pitoresk kale kalıntıları modası geçti. Koruma tercihi, kaleleri restore etmek ve Oliver Creighton ve Robert Higham'ın "dikkatle özen gösterilmiş kumaş, temiz çimenler ve [a] son derece düzenli, ziyaretçi dostu bir çevre" olarak tanımladıkları şeyi üretecek şekilde restore etmekti. kalelerin görünümü caydırıldı. [332] Sonuç olarak, günümüzde turistik olarak kullanılan kalelerin taş işçiliği ve duvarları, genellikle orta çağda olması gerekenden çok daha iyi durumda. [333] UNESCO Dünya Mirası Alanı programının Beaumaris, Caernarfon, Conwy, Harlech, Durham ve Londra Kulesi gibi birçok İngiliz kalesini uluslararası olarak tanıma kararına yansıyan, geçmişin daha geniş manzaralarını korumanın önemi de arttı. 1980'lerde özel uluslararası kültürel önemi. [334]
İngiliz kalelerinin en büyük tek grubu, şimdi 1983'te eski Çalışma Bakanlığı tarafından oluşturulan İngiliz Mirası'na ait olanlardır. [335] National Trust, 1950'lerde İngiltere'de giderek artan bir şekilde kale mülklerini satın aldı ve ikinci en büyük tek sahibi, ardından çeşitli İngiliz yerel makamları ve son olarak az sayıda özel mülk sahibi. [336] Londra Kulesi ve Windsor gibi kraliyet kaleleri, ulus adına Occupied Royal Palaces Estate'e aittir. [337] Benzer organizasyonlar, İskoçya'da Ulusal Güven'in 1931'de kurulduğu İskoçya'da ve 1948'de, kaleleri ve diğer yerleri korumak için İrlanda Çalışma Bakanlığı ile birlikte çalışmak üzere An Taisce'nin kurulduğu İrlanda'da mevcuttur.[338] Son yıllarda, İngiltere ve İrlanda'da son birkaç on yılda bir dizi kaleyi restore eden Landmark Trust ve Irish Landmark Trust gibi kaleleri yönetmek için bazı yeni kuruluşlar ortaya çıktı.
Kaleler son derece popüler cazibe merkezleri olmaya devam ediyor: 2018'de yaklaşık 2,9 milyon kişi Londra Kulesi'ni, 2,1 milyon kişi Edinburgh Kalesi'ni, 466.000 Leeds Kalesi'ni ve 365.000 Dover Kalesi'ni ziyaret etti. [339] Uzun yıllardır kale mirasının turizm potansiyelinden yararlanmamış olan İrlanda, 1960'larda ve 1970'lerde daha fazla turisti teşvik etmeye başladı ve İrlanda kaleleri artık İrlanda turizm endüstrisinin temel bir parçası. [340] İngiliz ve İrlanda şatoları bugün uluslararası film endüstrisiyle de yakından bağlantılıdır; kalelere yapılan turistik ziyaretler artık genellikle sadece tarihi bir alanı değil, aynı zamanda popüler bir filmin yerini de ziyaret etmektedir. [341]
Britanya'nın tarihi kalelerinin yönetimi ve idaresi zaman zaman çekişmeli olmuştur. 20. yüzyılın sonları ve 21. yüzyılın başlarındaki kaleler, genellikle tarihi mekanların ve olayların ticari olarak ziyaretçi atraksiyonları olarak sunulduğu miras endüstrisinin bir parçası olarak kabul edilir. [342] David Lowenthal gibi bazı akademisyenler, bu tarihlerin kültürel ve sosyal olarak sürekli olarak yeniden inşa edilme biçimini eleştirdiler ve Londra Kulesi gibi sitelerin "ticari olarak alçaltılmasını" kınadılar. [343] Bu tarihi mülklerin nasıl yönetileceği konusundaki zorluk, genellikle çok pratik kararlar gerektirmiştir. Yelpazenin bir ucunda, mülk sahipleri ve mimarlar, nemin önemli bir sorun olduğu Picton Kalesi'ndeki gibi özel evler olarak kullanılan daha küçük ve çürüyen kaleleri onarmanın pratik zorluklarıyla uğraşmak zorunda kaldılar. [344] Terazinin diğer ucunda, 1992'de Windsor Şatosu'nda çıkan yangın, yanmış kale kanadının nasıl değiştirilmesi gerektiği, modern tasarımların ne dereceye kadar tanıtılması gerektiği ve 37 sterlini kimin ödemesi gerektiği konusunda ulusal bir tartışma başlattı. milyon maliyet (2009 itibariyle 50,2 milyon £). [266] [345] Kenilworth'te, kale bahçelerinin Elizabeth dönemi tarzında spekülatif ve ticari olarak yeniden inşası, arkeolojik ve tarihi kanıtların yorumlanması konusunda güçlü bir akademik tartışmaya yol açtı. [346] Koruma konusundaki eğilimler değişmiştir ve korumaya yönelik geçerli savaş sonrası yaklaşımın aksine, 1995 yılında İngiliz Mirası tarafından satın alınan Wigmore gibi kalelerde yapılan son çalışmalar, alana müdahale derecesini en aza indirmeye çalışmıştır. [332]
İngiliz ve İrlanda kalelerinin en eski tarihleri, 16. yüzyılda John Leland tarafından biraz parçalanmış bir şekilde de olsa kaydedildi ve 19. yüzyılda kalelerin tarihsel analizi popüler hale geldi. [347] George Clark ve John Parker gibi Viktorya dönemi tarihçileri, İngiliz kalelerinin askeri savunma amacıyla inşa edildiği sonucuna vardılar, ancak tarihlerinin Fetih öncesi olduğuna inanıyorlardı - kırsal kesimdeki motiflerin Romalılar tarafından inşa edildiği sonucuna vardılar. veya Keltler. [348]
Tarihçiler ve arkeologlar tarafından kalelerin incelenmesi, 20. yüzyılda önemli ölçüde gelişmiştir. 20. yüzyılın başlarından kalma tarihçi ve arkeolog Ella Armitage, 1912'de, İngiliz kalelerinin aslında bir Norman girişi olduğunu ikna edici bir şekilde savunarak çığır açan bir kitap yayınladı; tarihçi Alexander Thompson da aynı yıl, askeri gelişmenin gidişatını çizerek yayınladı. Ortaçağ boyunca İngiliz kalelerinin [349] İngiltere'nin Victoria İlçe Tarihi, ülkenin kalelerini benzeri görülmemiş bir ölçekte belgelemeye başladı ve tarihsel analiz için ek bir kaynak sağladı. [350]
İkinci Dünya Savaşı'ndan sonra İngiliz kalelerinin tarihsel analizine Arnold Taylor, R. Allen Brown ve D. J. Cathcart King hakim oldu. [351] Bu akademisyenler, 1940'larda motte ve bailey kalelerinde yapılan kazıların arttığını gördüğü ve bir bütün olarak kale kazılarının sayısı 1960'larda ikiye katlandığı için, giderek artan miktarda arkeolojik kanıttan yararlandı. [352] Kentsel alanlarda artan sayıda kale alanı tehdit altındayken, 1972'de Londra'daki Baynard Kalesi bölgesinin gelişimini çevreleyen bir kamu skandalı, reformlara ve kurtarma arkeolojisi için finansmanın yeniden önceliklendirilmesine katkıda bulundu. [353] Buna rağmen, 1974 ve 1984 yılları arasında kale kazılarının sayısı düştü, arkeolojik çalışmalar daha çok sayıda küçük ölçekli ancak daha az sayıda büyük ölçekli alanda kazı yapmaya odaklandı. [354] İngiliz şatoları üzerine yapılan çalışma, birincil olarak askeri rollerini analiz etmeye odaklı kaldı, ancak Thompson tarafından yüzyılın başlarında önerilen evrimsel iyileştirme modelinden yararlanıldı. [355]
1990'larda İngiliz kalelerinin yorumlanmasının geniş kapsamlı bir yeniden değerlendirilmesi gerçekleşti. Bodiam Kalesi'nin tarihi ve arkasındaki anlamlar üzerine güçlü bir akademik tartışma, daha önce doğaları gereği askeri olarak görülen kalelerin birçok özelliğinin aslında statü ve siyasi güç nedeniyle inşa edildiği sonucuna varan bir tartışma başlattı. [356] Tarihçi Robert Liddiard'ın tanımladığı gibi, Britanya'nın kalelerinin oluşumunun arkasındaki itici güç olarak eski "Norman militarizmi" paradigmasının yerini bir "barışçıl güç" modeli aldı. [357] Sonraki yirmi yıl, kale araştırmaları üzerine, surların sosyal ve politik yönlerinin yanı sıra tarihi manzaradaki rollerini inceleyen, artan sayıda büyük yayınla karakterize edildi. [358] Karşı konulmaz olmasa da, bu "revizyonist" bakış açısı bugün akademik literatürde baskın tema olmaya devam ediyor. [358]
Bugün Hala Ziyaret Edebileceğiniz En İyi Haçlı Kaleleri Nelerdir?
1. Krak des Chevaliers
Krak des Chevaliers, Haçlı dönemi askeri mimarisinin çarpıcı bir örneğidir ve 12. ve 13. yüzyıllarda ünlü Knights Hospitallier'in karargahıydı. Ortaçağ askeri mimarisinin bu hayranlık uyandıran başarısı, belki de bugün var olan en iyi korunmuş Haçlı kalesidir. Beş yıla kadar bir kuşatmaya dayanacak şekilde inşa edilen Krak des Chevaliers, Antakya'dan Beyrut'a giden rotaya hakim olan 650 metre yüksekliğindeki bir tepenin üzerinde yer alıyor ve ana muhafazası sağlam kayadan oyulmuş insan yapımı bir hendekle çevrili. 1271'de Memluk Sultanı Baybars tarafından ele geçirilen Krak des Chevaliers, 13. yüzyılın sonlarına doğru Memluk genişlemesi için bir üs olarak kullanıldı.
2. Büyük Ustalar Sarayı - Rodos
Rodos Grandmasters Palace, St John Şövalyeleri'nin sarayıydı. On dördüncü yüzyıla (yaklaşık 1309) tarihlenen Grandmasters Palace, Rodos 1522'de Osmanlılar tarafından fethedilene kadar bu ünlü Hıristiyan ve askeri düzenin üssü olacaktı. Bu imparatorluk döneminde saray bir kale olarak hizmet etti, ancak 1856'da mühimmat patlaması. 1912'de İtalyanlar tarafından restore edildi. Bugün, bu ortaçağ kalesi, çoğunlukla erken Hıristiyanlık döneminden Osmanlı fethine kadar olan eserlerin bir müzesi olarak faaliyet gösteriyor.
3. dönüm
dönüm veya “Akko”, İsrail'de en az MÖ 3000'den beri neredeyse sürekli olarak iskan edilen antik bir şehirdir. Bugün, Eski Acre Şehri, bölgeyi yüzyıllar boyunca yöneten birçok uygarlığı temsil eden sayısız harabeye sahip bir UNESCO sitesidir. Ancak Acre'nin ezici karakteri, şehrin Haçlılar ve Osmanlılar altındaki zamanıyla tanımlanır. Ziyaretçiler, etkileyici surlarını, Şövalye Salonları gibi Tapınak Şövalyeleri ve Hastane Şövalyeleri ile ilgili yerleri, Bahai İnancının yerlerini ve çoğu Osmanlı ve Haçlı dönemlerinden kalan birçok kamu binasını görebilir.
4. Kerek Kalesi
Kerek Kalesi Ürdün'ün Amman kentinin güneyinde, antik Kral Yolu üzerinde yer alan, 12. yüzyıldan kalma etkileyici bir Haçlı dönemi surudur. Bugün kale bir ziyaretçi cazibe merkezi olarak faaliyet gösteriyor ve heybetli surların içinde bir koridorlar ve odalar labirenti içeriyor.
Çağdaş bir maceraperest tarafından "kalelerin en muhteşemi, en ulaşılmazı ve en ünlüsü" olarak tanımlanan Kerak'ın yeri, İncil'de İsrail Kralı tarafından kuşatıldığı söylenen Kerak'tan söz edilmektedir. Günümüzde görülebilen yapı, 12. yüzyıldaki Haçlı Seferleri sırasında bugünkü halini almıştır. Başlangıçta bir Haçlı kalesi olan kale, Karak şehir surları içinde yer alır ve deniz seviyesinden dokuz yüz metre yükseklikte, stratejik öneme sahip bir bölgede bulunur. Kale içinde yedi farklı seviye vardır ve ziyaretçiler tonozlu geçitler ve zindanlarda dolaşabilirler.
5. Bodrum Kalesi
Bodrum Kalesi, 1402 yılında Şövalyeler Hastanesi tarafından işgalci Selçuklu Türklerinden korunmak amacıyla yaptırılmıştır. Zamanın en yüksek standartlarına göre inşa edilmiş, bir asırdan fazla bir süre boyunca Küçük Asya'da bir odak noktası olarak hizmet veren önemli bir Hıristiyan kalesi olarak kaldı. Bugün, dünyaca ünlü Sualtı Arkeoloji Müzesi'ne ev sahipliği yapıyor.
6. Belvoir Kalesi
Çevredeki bölgenin harika manzarasını sunan bu eski Haçlı kalesinin kalıntıları, Ürdün Vadisi'nin üzerinde yükseliyor. Bir zamanlar güçlü Knights Hospitallers'ın kalesi olan Belvoir, önemli bir stratejik konumda bulunuyordu ve yerel bölgeye hakimdi. Bir dizi saldırıya rağmen kale, uzun bir kuşatmadan sonra Selahaddin'in güçlerinin eline geçti. Bugün kale, Belvoir Ulusal Parkı'nda yer almaktadır ve popüler bir ziyaretçi cazibe merkezidir.
7. Salah Ed-Din Kalesi
Salah Ed-Din Kalesi, Suriye'de Haçlı dönemi surlarının ilginç bir örneği olan kısmen korunmuş bir kaledir. Site, yüzyıllar boyunca bir sur olarak kullanılmış ve önce Fenikeliler ve daha sonra Büyük İskender tarafından işgal edildiği düşünülmektedir. Mevcut site Bizanslılar tarafından inşa edilmiş ve 1188'de Saladin tarafından ele geçirilene kadar bir Haçlı kalesi olmuştur.
8. Arsuf
Apollonia olarak da bilinen Arsuf, İsrail kıyılarında 1000 yıldan uzun süredir ayakta duran eski bir yerleşim yerinin kalıntılarını içeriyor. Bir zamanlar Knights Hospitaller'a ev sahipliği yapan güçlü bir Haçlı kalesinin kalıntıları ile bilinir, ancak site aynı zamanda bölgeyi işgal eden diğer birçok medeniyetin kalıntılarını da içerir. Aslan Yürekli Selahaddin'i burada Arsuf Savaşı'nda yendi. 1265 yılında Memluk Sultanı Baybars, 40 günlük bir kuşatmanın ardından kaleyi ele geçirdi. Onun güçleri kasabayı yok etti ve site terk edildi. Bugün ziyaretçiler, son savaştan kanıtlar da dahil olmak üzere Haçlı kalesinin kalıntılarını görebilirler. Uçurumun tepesi ayarı ve etkileyici savunma hendeği, bir zamanların güçlü kalesinin ölçeğini ve dramasını hayata geçiriyor.
9. Shobak Montreal Kalesi
Ürdün'de güzel bir antik kale olan Shobak, 12. yüzyılın başlarına kadar uzanan uzak bir Haçlı harabesidir. Aslen Kudüs Kralı I. Baldwin tarafından inşa edilmiş, önemli ticaret yolları üzerinde konumlandırılmış ve bu önemli stratejik konumu kontrol etmek için tasarlanmıştır. Bu bölgeden, kervan konvoylarına yönelik birçok Haçlı saldırısı başlatıldı ve bu, bölgede önemli gerilimlere ve nihayetinde savaşa yol açtı. Selahaddin'in güçleri, kalenin 1189'da düşmesinden önce birkaç ay boyunca kaleyi kuşattı. Bugün kale harabe halindedir, ancak ziyaretçilerin keşfedeceği daha çok şey vardır. Ana dış duvarlar hala bir dizi iç oda, kemer ve geçitle birlikte duruyor. Harabelerin yanı sıra, tepenin içinden geçen bir tüneli keşfetmek de mümkündür - ancak bu kesinlikle korkaklar için değildir.
10. Büyük Üstatlar Sarayı - Valetta
Valletta'daki Grandmasters Palace, on altıncı yüzyıldan beri Malta'da iktidarın merkezi olmuştur. 1571'de St John Şövalyeleri, Grandmasters Sarayı'nı üs haline getirdi; bu, bu dini ve askeri düzenin Malta'dan ayrıldığı 1798 yılına kadar yerine getireceği bir roldü. İlk başta, Büyük Üstatlar Sarayı'nın bulunduğu yerde, Knights Hospitaller'in başkanının yeğeni Grandmaster Jean Parisot de la Valette'e ait olan yalnızca tek bir ev vardı. Bu yeni saraya dahil edildi. Bugün Büyük Ustalar Sarayı'nın bir kısmı, bir hükümet binası olmanın yanı sıra, Devlet Odaları ve Cephanelik başta olmak üzere, halka açıktır. Gösterişli ve cömertçe dekore edilmiş Devlet Odaları, Matteo Perez d'Aleccio'nun The Great Siege Freskleri gibi birçoğunun Knights Hospitaller zamanına kadar uzanan birçok sanat koleksiyonunu sergiliyor.
Londra Kulesi: Kuzgunlar, Mücevherler ve Beefeaters
Resmi olarak bilinen Majestelerinin Kraliyet Sarayı ve Londra Kulesi KalesiThames Nehri kıyısındaki bu heybetli bina ve UNESCO Dünya Mirası Alanı, uzun ve ürpertici bir tarihe sahiptir. Hastings Savaşı'ndan sonra 1066'da inşa edilen Beyaz Kule - evet, tahmin ettiniz - Fatih William. 1100-1952 yılları arasında, Kuledeki Prensleri (önceden Ludlow Kalesi'nde daha mutlu ikamet eden), Sir Walter Raleigh ve I. Elizabeth'i tahta çıkmadan önce barındıran bir hapishane olarak kullanıldı.
Zamanında, Kule aynı zamanda bir cephanelik, hazine, hayvanat bahçesi, bir kamu kayıt ofisi, kraliyet ikametgahı, Kraliyet Mücevherlerinin ve Kraliyet Darphanesi'nin evi olmuştur. Şimdi tarafından yönetilen Kulenin Memur, her yıl 3 milyonun biraz altında ziyaretçi alan, İngiltere'de en çok ziyaret edilen ücretli cazibe merkezidir. Mümkünse, biletlerinizi çevrimiçi satın alın ve daha sessiz bir zamanda ziyaret etmek için hafta içi erken bir sabah seçin. Beyaz Kule'ye musallat olduğu söylenen Anne Boleyn'in hayaletine dikkat edin. Ayrıca Beefeaters olarak da bilinen 37 Yeoman Warders'ı aramayı unutmayın.
Kuzgunlar Kule'den ayrılırsa krallık düşer."
Castle Crazy: İngiltere'deyken Ziyaret Edilecek Altı Kale
Birleşik Krallık'ın dünyadaki en büyüleyici geçmişlerden birine sahip olduğu geniş çapta kabul edilmektedir. Ama neden dünyanın dört bir yanındaki insanlar buna bu kadar takıntılı? Belki de Asya ve Amerika tarihlerinden çok farklı olduğu için. Veya ortaçağ şövalyeleri gibi giyinen ve Surrey'in hemen dışındaki bir alanda birbirleriyle sahte savaş yapan orta yaşlı erkekler için, belki de bir Cumartesi öğleden sonrasını geçirmek için iyi bir yol sunuyor.
400 yıl önce Birleşik Krallık'ın nasıl olduğunu görmek isteyip istemedikleri ya da sadece bir bölümde yaşıyormuş gibi yapmak isteyip istemedikleri. Game of Thrones, Birleşik Krallık'ta hala insanların ziyaret etmeyi sevdiği pek çok gerçek tarih var. Kalelerden manastırlara, üniversitelerden değirmenlere, dünyanın her yerinden insanlar bu tarihi eserlere akın ediyor. İşte, çalışmalarınız arasında ziyaret etmeye değer ülkenin bazı kalelerinin bir özeti.
Bodiam Kalesi, Robertsbridge, Doğu Sussex
Bir keresinde, kendisini "dünyanın en güzel şatosu" olarak adlandırdığı Bodiam Kalesi için bir reklam okumuştum. Kendi trompetini çalmayı sevdiği gerçeğini göz ardı ederek, aslında haklı olduğu bir nokta var. Son derece pitoresk ve 1385 yılında inşa edildiği düşünüldüğünde oldukça iyi durumda. Teknik olarak &lsquoruins&rsquo Bodiam, beklediğiniz ufalanan bir höyük değil ve iç yapıların bir kısmı çok fazla resim asılmasına izin veriyor, ancak dış duvarlar hala ayaktalar. Etkileyici bir kuyu (düşme) ve içinde zengin bir tarih hazinesi var ve kulelerden birine çıkmakta özgürsünüz ama çok fazla bir şey görmeyi beklemiyorsunuz. İnsanlar Bodiam'ı seviyor gibi görünüyor, yani okul tatillerinde muhtemelen bundan kaçınmalısınız çünkü etrafta minyatür krallar ve kraliçeler gibi davranan çocuklar her zaman vardır.
Highclere Kalesi, Highclere, Hampshire
Evi tasvir etmesiyle tanınır. Downton Manastırı, Highclere Şatosu mükemmel durumda, çünkü çoğunlukla içinde biri yaşıyor (biliyorum, inanılmaz!). Temmuz ve Ağustos aylarında popülerdir ve zemin her zaman setteymiş gibi davranan insanlarla doludur. Downton, bu yüzden &lsquoCarson, Bayan Hughes'un bize çay getirmesini ayarlayabilir misiniz?' gibi tuhaf ifadeler duyarsanız şaşırmayın. Hampshire ülkenin diğer ucunda, bu yüzden ziyaret etmek istediğinizde doğru yere gittiğinizden emin olun.
Pevensey Kalesi, Pevensey, Doğu Sussex
Bu, tarihsel önemi nedeniyle listeyi yapmak zorundaydı, ancak muhteşem bir şey göreceğinizi düşünüyorsanız, onu kaçırmamanızı tavsiye ederim. Kırsalın ortasındaki bu taş yığını MS 290'da inşa edilmiş, bu yüzden büyükanne ve büyükbabanızın büyükanne ve büyükbabasından daha yaşlı. Bir Roma yapısı, eskiden deniz olan çok düz araziye bakan güzel bir bakış açısına sahip. En son ziyaret ettiğimde, zindanın biraz nemli olabileceği konusunda uyarılmıştık: Merdivenlerden aşağı yürüdüm ve zindanın diz boyu suda olduğunu gördüm, bu yüzden yağmur yağıyorsa, kuyulara veya lastik bir bota binmek canımı yakacaktı. . Bir kenara, tarihin inanılmaz bir parçası ve birkaç keyifli bara çok yakın.
Bamburg Kalesi, Bamburgh, Northumberland
Yayılan büyük büyük bir kale, burası bir zamanlar Northumberland krallarının eviydi. Tam sahilde olduğu için harika bir manzara sunuyor ve engebeli bir kayalığın üzerinde yer aldığından neredeyse her zaman gerçekten bir filmden fırlamış gibi görünüyor. Arkeolojik açıdan ilgi çekici bir manzara ve orada altın bir levha da dahil olmak üzere birkaç hazine eşyası keşfedildi. Sadece manzarası için yazın görülmeye değer.
Pontefract Kalesi, Wakefield, Batı Yorkshire
Pontefract Kalesi, İngiliz İç Savaşı'nda büyük bir rol oynadı ve 17. yüzyıldaki çatışma boyunca çeşitli ünlü kuşatmalar gördü. Kral II. Richard'ın öldürüldükten sonra orada öldüğü söyleniyor & ndash, onun hayaletinin harabelerde dolaştığını görme ihtimaline karşı aklını başına topla. Bunu söyledikten sonra, Pontefract çoğunlukla bir harabe olduğu için fazla bir şey göremeyebilirsiniz. İngiliz tarihinin önemli bir sitesini ziyaret ettiğinizi söylemek istiyorsanız, gitmek için iyi bir yer.
Savaş Manastırı, Savaş, Doğu Sussex
Tamam, bu teknik olarak bir kale değil, ama kaçırılmayacak kadar iyi. Sitenin önü muhteşem ve son derece bakımlı (ve ayrıca oraya gidebileceğiniz bir özel okul) ama asıl ilgi, içerideki arazi. Büyük tonozlu tavanlar, inandığınızdan daha eski mezarlar ve orijinal yatakhanenin (yurt) yükselen dış duvarları da dahil olmak üzere, hala açıkçası şaşırtıcı yapılar var. Aynı zamanda Hastings Muharebesi'nin yapıldığı yer ve belki de İngiltere'nin tarihteki en önemli noktası bu kasabanın adını açıklıyor.