Remington karabina .46 1865 yılın kalibresi.
Eh, bu silahın öyküsü, teknoloji tarihinin tuhaflarından birinin kafadaki farklı insanlara ve aynı zamanda aynı zamanda iyi bir fikrin ortaya çıktığı düşüncesiyle başlaması gerekecek. Ancak daha sık olarak, iyi bir fikrin tamamen farklı bir kişi tarafından kullanıldığı ortaya çıkar. Ve bu sadece bu sayıdaki Remington tüfeğinin hikayesi. Ve bu arada, her bakımdan çok öğretici.
Eliphalet Remington.
Eliphalet Remington'un kendisi Ekim ayında doğdu ve yılın 28 1793'i, ve 12 Ağustos 1861 öldü. Diğer birçok Amerikalı gibi, o da yurtdışında mutluluk aramak için ayrılan İngiltere'den gelen bir göçmen ailesinde doğdu. Yıllarca 23 yaşında demirci olmak için namlu kurdu ve misafir tüccardan bir mekanizma satın aldı. Ve tüfeği sevdiğimden ve teknolojiyi çözdüğümden, tek şey yaptığı kendi üretim şirketini açmaktı. Firmanın adı "E. Remington ve Oğlu.
Remington kapsül tabanca "Yeni Model" arr. Yılın 1858.
Şirket resmen 1825’teki New York eyaletindeki Illion şehrinde tescil edildi. Baba ve oğul, 19 yıl boyunca birlikte çalıştıktan sonra Elipalet Sr. - Philo Remington'un yeğenine katıldılar. Daha sonra şirketin kurucusu olan iki oğlu, Üçüncüsü Samuel ve Elipalet aile işine katıldı.
1875 kartuş tabanca .44 kalibreli, oyma ile süslenmiş.
Ondan sonra şirketin adı “E. Remington ve Oğulları. " Bu isim altında şirket, 1888'e kadar çalıştı, şirketin kurucusu Graeme ve Gartley Remington'un torunlarının devralınmasına kadar. Kardeşler, “Remington Arms Company” nin, dedeleri tarafından icat edilen önceki isimlerinden daha sağlam bir ses çıkardıklarına karar verdiler ve tereddüt etmeden üçüncü kez değiştirdiler. Bu isim altında bugün hala var, ancak artık sadece silah bırakmıyor.
Remington döner tüfek.
İlk defa, şirket, Colt'un kendisi ile yarışan 1863'in yarattığı tabanca sayesinde ün saldı (bu arada, o zamanlar çoktan ölmüştü!) Ve Amerikan ordusu tarafından kabul edildi. Colt revolverlerinin aksine bütünleşik kapalı bir çerçeveye sahip olan revolver'in başarısı, sahiplerini aynı sistemin revolver türbinlerini serbest bırakma fikrine yönlendirdi. Eh, ve bu tabanca ve döner tüfekleriyle neredeyse aynı zamanda, şirket dünya şaheserini sundu - Amerikalıların kendilerinin dediği gibi vinç cıvatası ya da “yuvarlanma bloğu” cıvatası olan süvari karabini.
Ve Remington ve onu icat eden oğulları değil, bir Leonard Geiger idi. Uzun bir süre boyunca onun Remington çalışanı olduğunu düşünüyorlardı. Bununla birlikte, Ed Hull tarafından yapılan yeni araştırma sayesinde, Geiger’in yalnızca Remington ailesi için çalışmadığı, hatta onlarla hiç tanışmadığı bile anlaşıldı.
Cıvata ve tetikleyici karabina arr. Yılın 1865.
Ancak Joseph Ryder gerçekten bir Remington çalışanıydı ve neredeyse aynı anda Geiger ile aynı anda kendi obtüratörünü geliştirdi. Her durumda, Geiger ve Ryder'in fikirleri arasındaki benzerlik belirgindir. Ryder, patentini yılın 15 Kasım 1864'inde aldı. Geiger - Nisan 17 1866. Burada da dava açmak yerine Remington firması Geiger'den patent hakları aldı. Geiger’in iki erkek kardeşi bu konuda zenginleşti ancak Joseph’in tasarımının cıvatası şimdi herkes tarafından “Remington” olarak anıldı!
Deklanşör açık.
Ancak, şirket “eski modelin karabinası” adını alan Ryder patenti altında tüfekler üretmeyi başardı. Yılın Mart ayındaki 1864’inde, federal hükümet, halka-ateşleme kartuşları için bu tür .1000 karbürlerinden (46-mm) 11,6 siparişi verdi. Aralık ayında, sözleşme revize edildi ve sipariş, 5000 kopyalarına yükseldi. İlk 1250 Şubat ayında piyasaya sürüldü, 1865, Mart ayında 1500'ten daha fazla üretildi ve son teslimat 30 Nisan 1865'te yapıldı. Aynı zamanda, Remington, “ikinci model” olarak bilinen 1864 karabinaları için ikinci yılın sözleşmesini (yılın Ekim 15000'inde) imzaladı. Daha güçlü bir .50 kalibreli kartuş (12,7-mm) Spencer, ayrıca yılın yedi şarjlı Xbine 1865 modelinde kullanılan halka ateşleme için de tasarlandı. İlk 1000 orduya, düşmanlıkların sona ermesinden beş ay sonra, yılın Eylül 1865'inde teslim edildi. Kalan 14000 türbinleri Mart 1866 tarafından üretildi ve ordu onları gereksiz ilan etti. Bu nedenle, Kasım ayında, şirket 1870 şirketi, tedarikin tamamını satın aldı ve tüfekleri Fransa-Prusya savaşı sırasında kullanıldıkları Fransa'ya sattı!
Başarılı silahlar karabinaydı. Neyse, biniciler için. 1876'taki Küçük Büyük Boynuzlu Kızılderililerle yapılan kader savaşındaki "Remington Sporting" adlı karabina silahlı ve General Custer'dı. Zaten general (orada albay rütbesiyle savaşan da olsa), muhtemelen herhangi bir silahı tutabilirdi. Ama yurtsever olmayan Bulldog büyük kalibreli revolverleri ve Remington tek atış karabinalarını seçtim!
İspanyol Remington Rifle 1871 .43 kartuş kalibreli İspanyol üretimi. Oviedo'daki İspanya Ulusal Arsenal'i tarafından üretildi.
Eh, vinç kapıları da Remington Şirketi tarafından değil, Middleton, Connecticut'tan Savage Şirketi tarafından üretildi. Yani, her şey eskisi gibiydi, Eliphlet Remington kendini varilleri tüfeklerine zorlarken!
Peki, şimdi tekniğin kendisine bakın. Sonuçta, bizden önce, hiç şüphesiz, tüm zamanların ve insanların bir tüfeği için en zekice panjur, ve tamamlama, basitlik ve güvenilirlik içinde buna eşit bir şey yoktur.
Leonard Geiger tarafından patenti alınmıştır.
Geiger patentine bakalım, çünkü her şey ondan çizimde açıkça görülüyor ve anlaşılabilir durumda. Remington’ın silah ustası teknolojistlerine derhal rüşvet veren bu panjur, sadeliği ve yüksek üretilebilirliğidir. Ne de olsa, tüm perde vidaları saymaz, sadece üç ana parçadan, iki eksen ve dört yaydan oluşuyordu. Cıvatanın kendisi, tersine çevrilmiş bir P biçimine sahipti ve yuvarlak ateşleme kartuşu için tetikleyici, zamanının tipik halidir ve bir iğne ve bir vurucudan oluşmaktaydı. Bu parçaların her ikisi de büyüktü ve bu nedenle dayanıklıdı, büyük eksenlerde döndürüldü, bu yüzden cıvatada kırılacak hiçbir şey yoktu! Bu durumda, tetik cıvatanın orta oluğuna çekti ve gerçekte kapalı durumda da onunla biriydi.
Deklanşörün akslarını bir vidalı plaka ile tespit etmek. Çıkarıldıktan sonra kolayca çıkarılabilir ve cıvata ve tetik çıkarılabilir.
Bu çekim böyle davrandı. Bir çekim yapmak için, tetiği bir başparmakla geriye çekmek gerekliydi. Aynı zamanda bir tetikleyici ile bu pozisyonda tutuldu. Sonra U-şekilli cıvata, çıkıntılarında parmaklarının altında sola ve sağa kesilmiş olan geri çekildi. Artık kovanın içine bir kartuş yerleştirmek ve alttan yaylı özel bir yay ile yüklü bir cıvata ile bastırmak mümkündü. Ondan sonra, tetiği hedef alıp çekmeye devam etti. İkincisi, cıvatayı içeri girerek geri tepme kuvveti ile birlikte onları geri atamayacak şekilde sağlam bir şekilde destekledi ve aynı zamanda vurduğu sırada kartuşun kenarına çarptı.
Bir çekim yapıldı, ardından her şey ters sırayla yapılmak zorunda kaldı. Bu durumda, çıkarıcı manşonu namludan itti ve tüfek yeniden yüklemeye hazırdı.
Spor karabina .32 kalibreli.
1867'ten 1896'e kadar Remington, siyah tozlu kartuşlar için çok sayıda tüfek ve karbür üretti. Örneğin, 1869’te yalnızca Türkiye yalnızca bu sistemin 125000 tüfeklerini kullandı.
Remington tüfeğinin birçok modelinden biri.
Ardından, merkezi savaş alanının Berdanovsky kartuşu ortaya çıktı ve şirketin cıvatasını yeniliğe tekrar açmak zorunda kaldı. Her şey aşağıdaki değişikliklere bağlıydı: örneğin cıvata, içinde forvet kanalının geçtiği bir tetikleyici şeklini aldı. Sağ tarafına, onu geri çekmek için kavisli bir plaka ("iğne") takıldı. Ve bunların hepsi değişim! Şimdi tetikleyici grevciyi vurdu ve tıpkı eskisi gibi ölü merkeze sıkıca kilitlendi.
Reklam broşürü şirketi "Remington".
Üstelik, 1896 yılında birçok ülkenin çok sayıda şarjlı tüfek kullanmaya başladığı gerçeğine rağmen, Remington hala tek şarjlı piller üretti, ancak zaten dumansız toz içeren kartuşlar için sattı ve tüm dünyaya sattı. Tüfekler aşağıdaki kalibrelerde üretildi: 6-mm (.236 kalibreli "Remington"), İspanya ve Brezilya için Mauser kartuşları için 7 mm, İspanya ve Brezilya için 7,62-kalibre (30-mm, Belçika, Arjantin, Şili ve Kolombiya için 7,65-mm). . Ne getirdi? Ucuz - çünkü bir tüfek maliyeti sadece bir süngü ile 15 dolardı. Ve yüksek savaş nitelikleri. Örneğin, namlu uzunluğu vurgulandı - 30 inç, kendisinin diğerlerinden daha kısa olmasına rağmen, ağırlığı bir süngü ile 4 kg civarındaydı. Silahın atış hızı birçok mağaza örneğinden daha yüksekti ve dakikada 15 mermisine ulaştı.
Bazı tüfekler manzaraları ve 900 sayaçları olmasına rağmen, nişan menzili 1280 metre idi. Sökmek ve temizlemek de kolay ve rahattı. Tetik ve cıvatanın her iki aksı, alıcının sol tarafındaki özel bir plakadan konvansiyonel bir vida ile düşmemesi için korunmuştur. Vidaları sökmek yeterliydi, bu eksenlerin her ikisi de dışarı fırladı, ayrıca cıvata ve tetik kolayca çıkarıldı ve namlu her iki taraftan da temizlenebilirdi! Sonuç olarak, Vatikan'daki papalık görevlisi bile kendi hizmet silahını yaptı!
Remington tüfeği .50-70 New York Ulusal Muhafızlarının kalibresi.