Uzaktaki Çiçekler, Paz Edebiyat’ın Haziran sayısında.
“Her yaşın gelişi neden kutlanırmış Ana? Yaşlanmak sevinilecek bir şey değil ki.”
Ana hafifçe yana kaykıldı, başımı alıp kucağına koydu. Sırtüstü uzandım. Kırışıklarla dolu yüzünde saklı, pembe birer geçit gibi duran dudakları belli belirsiz bir yay çizmişti. Gözleri de onlara kavuşmak ister gibi kısılıp aşağıya doğru kıvrılmıştı.
“Kutlanan büyümeymiş, olgunlaşmaymış. Ayrıca annem derdi ki her canlının dünyaya gelişi hatırlanılması gereken kutlu bir olaymış,” diye yanıtladı. Alnımdaki saçları kulağımın arkasına taradı. Gözlerimi yumdum. Aniden Ana’ya söyleyeceğim aklıma geldi.
“Ben dün gece rüya gördüm.”