İnebahtı Sancağı XV. yy.’da Osmanlılar tarafından ele geçirlen Korinthos körfezinin kuzeyinde Epakhtos (Naupaktos teriminin halk dilindeki şekli) şehrinde teşkilâtlandırılan sancak. Epakhtos (inebahtı) kalesi kumandanı haziran 1499’da başlayan ikinci inebahtı seferinde Türk ordusuna karşı koyamayacağını anlayınca kaleyi şartlı olarak teslim etti (28 ağustos 1499).
Osmanlılar kalede ve dolaylarında bazı tahkimat yaptılar. XVI. yy. başlarında sancak beyliği haline getirilen inebahtı, Cezayir eyaletine bağlandı. Sancağa bağlı nahiye ve kazalarda has ve zeametler meydana getirilerek gelir sağlandı.
İki yüzyıl osmanlı yönetiminde kalan inebahtı, önemli bir askerî üs olarak büyük rol oynadı. Korinthos kanalından geçen gemilerden gümrük vergisi alınmaya başlandı.
1571’deki Osmanlı – Haçlı deniz savaşı İnebahtı açıklarında yapıldı. İkinci Viyana kuşatmasından (1683) sonra Venediklilerin de Osmanlılar aleyhine birliğe katılması, inebahtı sancağı için kötü sonuçlar verdi: Francesco Morosini’nin Osmanlılardan aldığı İnebahtı (1678), Karlofça barışından sonra surları yıkılmak şartıyla Osmanlılar’a bırakıldı (1699). XIX. yy.’da Ege adalarında başlayan isyan hareketleri sonucunda inebahtı ve yöresinde yaşayan müslümanlar, Anadolu’ya göç ettiler. Bu arada inebahtı’daki Hıristiyan halk başkaldırdı (1821).
Navarin olayından sonra (1827) inebahtı, yardım alamadığı için ancak kendi imkânlarıyla savunmasını yapmaya çalıştı. 1829 Baharında j. Cavellas ile Hacı Khristos karadan, Miaulis denizden inebahtı’ya hücum ettiler. Fransızlardan da yardım alan bu birlikler kaleyi kısa bir süre içinde ele geçirdiler (2 mayıs 1829).