Kapsamlı ve kaliteli bir savunma görevi çözümü sağlamak için, bilimin etkinliğini finanse etmek ve arttırmak için son yıllarda yaptığımızdan daha cömert olması gerekir. Ek olarak, yeni bilginin gelişimi ve bilimsel gelişmelerin pratik faaliyete sokulması, askeri bilim, askeri sanat ve savaşın doğasındaki değişikliklere zamanında cevap vermek için önemlidir (VPC, No. 20 ve 21, 2013).
Bilime yapılan yatırımlar her zaman kârlıdır, çünkü yüzlerce kat öderler. Son zamanlarda, Eğitim ve Bilim Bakanı Dmitry Livanov, Rusya Bilimler Akademisi'nin varlığının boşluğunu ilan etti. Ancak, bilim insanlarının hesapladığı gibi, yalnızca akademisyen Vladimir Obruchev'in mineraloji alanındaki keşifleri, varlığının 250 yılı için RAS'ın tüm masraflarını tamamen karşıladı. Bilim yetkilileri genellikle ihtiyaçları için ne kadar para tahsis edildiğini saymayı sever, ancak bilimin üretim ve savunma için ne kadar harcadığı hakkında konuşmaya çok istekli değildirler.
Verimliliği ve etkinliği arttırın
Aynı zamanda, ekonomideki mevcut olumsuz eğilimlerde, bilimsel organizasyonların bilimsel faaliyetlerin etkinliği ve etkinliği konusundaki titizliğinin ve sorumluluğunun arttırılması sorunu özel bir aciliyetle ortaya çıkmaktadır.
Bilim, resmi olarak yapılmış bir araştırma çalışması değil, çoğu raporda belirtilen birçok çalışma, tez ve bilimsel konferans değildir. Son tahlilde, bilimsel çalışma yeni bilgilerin oluşturulması, savunma görevlerinin en etkili çözümü konusunda bilimsel temellere dayanan fikirler ve önerilerdir. Yeni düşünceler yoksa keşifler varsa, bunların hepsi bilimin özüyle doğrudan ilişkisi olmayan yakın bilimsel meselelerdir. Taygadaki avcıların çalışması sadece ateş edilen atış sayısı ile değerlendirildiyse, buna basitçe gülerdi. Ancak ülkemizde bilimsel çalışmanın özünün bu en önemli yönü en çok göz ardı edilmektedir ve bu kusur her şeyden önce en belirleyici biçimde aşılmalıdır. Verimlilik sorumluluk ve taleplerini artırmak için her yönden, bilimsel çalışmaların etkinliği.
Ölümünden önce, Deniz Kuvvetleri Komiseri Nikolai Kuznetsov, CPSU Merkez Komitesinin Siyasi Bürosu'na bir notta şöyle yazmıştı: “Her askeri örgütün savaş için oluşturulduğunu ve dolayısıyla operasyonel ve stratejik konuların çok önemli olduğunu savundum ve savundum. Buna dayanarak, araştırma merkezlerinin yalnızca Silahlı Kuvvetlerin baş komutanları olan Genelkurmay Başkanlığının doğrudan gözetiminde, operasyonel stratejik planlama, birliklerin (kuvvetlerin) kullanılması ve operasyonel ve mücadele eğitimi ile yakın işbirliği içinde çalışılmasıyla yakından ilişkili olması verimli bir şekilde çalışabilir. savunma sanayinin araştırma ve geliştirme kurumlarıyla.
Program hedefli planlama yöntemi
Uzun yıllardır, gereklilikleri kelimelerle ilan edilen, ancak aslında sadece silahlarla ve askeri teçhizatın geliştirilmesini planlamakta değil, sadece uygulanmayan değil, sadece göz ardı edilen program odaklı bir planlama yöntemine duyulan ihtiyaçtan söz ediyoruz. Aynı zamanda, sert savaş uygulaması bizi esasen hedefli bir yaklaşım ilkesinin en fazla dikkate alındığı operasyonel-stratejik alanda böyle bir karar alma ve planlama uygulamasına girmeye zorladı. Herkes bir operasyon hakkında karar verirken ordunun komutanının (ön) ilk önce planı geliştirdiğini (genel olarak ordu için - cephe) ve yalnızca buna dayanarak alt sınıfın görevlerinin belirlenebileceğini, ordu komutanlarının, bölüm komutanlarının karar verebileceğini bilir. Bölünme bölümlerinin kararlarını almanın, bir araya getirip komutanın kararını almanın gerekli olduğunu kimse hayal etmez. Ve askeri inşaat, silahlanmaların geliştirilmesi alanında, yıllarca Silahlı Kuvvetler için planlar topluyoruz, üzerlerine tüm Silahlı Kuvvetlerin “ortak örtüsünü” yüklüyor ve program odaklı bir planlama olarak göstermeye çalışıyoruz. Liderliğin silahlanmaların geliştirilmesi konusundaki kararının genel niyeti pratikte yoktur.
Genellikle ne zaman silâh daha karmaşık ve pahalı hale gelince, Silahlı Kuvvetler ile askeri-sanayi kompleksi arasındaki ilişki basitleştirilmiş pazar ilişkileri üzerine inşa edilemez: tüketici (müşteri) üreticidir. Ordu için yaratılışın karşılıklı çıkarına yönelik mekanizmalar ve teşvikler geliştirmek, filo ve gerçekten modern silahlar ve askeri teçhizatın diğer kolluk kuvvetleri. Sadece silahlanma konusunda taleplerde bulunmak değil, aynı zamanda endüstriye her şekilde yardımcı olmak, operasyonel-taktiksel gereklilikler ve bilimsel ve tasarım çalışmaları geliştirme aşamalarında yakın etkileşim kurmak önemlidir.
Dmitry Ustinov zamanında, sadece silahlanma için savunma bakan yardımcısı personeli değil, aynı zamanda Silahlı Kuvvetlerin baş komutanları, genellikle ilçe ve filo komutanları da tasarım laboratuarlarında, fabrikalarda ve test sahalarında aylarca çalıştı.
Engels ayrıca silahların geliştirilmesinin savaş yöntemlerindeki değişiklikleri belirlediğini belirtti. Ancak şimdi askeri bilimin kendisi, silah geliştirmenin temel yönlerini daha da belirleyici olmalı. Ne yazık ki, bu her zaman yeterli nitelikte yapılmamaktadır.
60 - 70-ler'de, MO'nun her bir bilimsel araştırma enstitüsü, yeni bir silah için operasyonel-taktiksel gereksinimleri geliştirmek üzere tasarlanmış özel bir bölüme sahipti. Hem operasyonel hem de taktiksel ve teknik eğitime sahip memurlar tarafından görevlendirildiler. Daha sonra bu bölümleri ve ofisleri elimine ettiler ve görevlerini askeri akademilerin öğretmenlerine aktardılar. Sonuç olarak, bu çalışmanın kalitesi düşmüştür. İlgili Savunma Bakanlığı yetkilileri konunun bu tarafına dikkat etmelidir.
Bugün ayrıca, ayrı bir Savunma Sanayii Bakanlığı yaratılması gerektiğini, ancak eski ekonomik işlevler olmadan ve sanayi işletmelerinin faaliyetlerini koordine etmek, yenilikçi teknolojiler başlatmak ve savunma sanayii için gerekli mühendislik ve teknik personel eğitimini organize etmek gibi temel bir görevde bulunduğunu öne sürüyor.
Yenilikçi teknolojilerin gelişimini hızlandırmak için Savunma Bakanlığı'nın bilimsel örgütleri için, Gelişmiş Çalışmalar Vakfı ve askeri birimin ilgili yapısının doğrudan Albay General Oleg Ostapenko'ya bağlı olarak işbirliği yapması önemlidir.
Asimetrik araçlara vurgu
Temel tabanda uzun süredir devam eden gecikmemizi, uzay iletişimini, keşifleri, elektronik savaşları, otomatik ağ merkezli kontrol sistemlerini ve hassas silahları ortadan kaldırmak için, diğer modern teknolojilerde, onları öncelik olarak tanımlamak veya ilan etmek yeterli değildir. Devlet düzeyinde, neredeyse aynı kararlı finansal, teknolojik, entelektüel güçler konsantrasyonunun sağlanması ve bu öncelikleri çözmek için, nükleer füzeler ve uzay teknolojileri yaratırken II. Dünya Savaşı'ndan sonra olduğu gibi gerekli olması gerekiyor.
Ekonomik potansiyelimizin nispi zayıflığı ile asıl vurguyu asimetrik araçlara ve eylem yöntemlerine yerleştirmek istenmektedir. Örneğin, modern lider devletlerin iletişim, navigasyon, keşif, stratejik nükleer kuvvetlerin tüm kontrolü, füze savunması ve uzayda yüksek hassasiyetli silahlara sahip olduğu bilinmektedir. Bu sistemin radyo-elektronik ve diğer asimetrik araçlarla çöküşü, karşı tarafın bu avantajını büyük ölçüde azaltabilir. Irak'taki savaş sırasında, en basit cihazlar bile - elektromanyetik radyasyon kaynakları roketleri hedeften sapmaya zorladı.
Elbette bunun için çaba sarf etmek gerekiyor, ancak belki de, her tür silah ve askeri teçhizat için dünyadaki en iyi örnekleri sürekli olarak asla oluşturamayacağız. Bazı aşamalarda, bazı bölgelerde kabul etmeniz gerekebilir. Ama bu sadece silahın kendisi değil. Çeşitli silahların ve askeri teçhizatın savaş özellikleri birbirini tamamladığı ve zayıf noktalarını etkisiz hale getirdiği zaman, etkili kullanımı için taktikler geliştirmek de aynı derecede önemlidir.
Shrike anti-radar füzelerinin örneğini bir kez daha hatırlayabilirim. Vietnam'da, 60'ların ikinci yarısında, bu Amerikan füzeleri bir veya iki fırlatma ile radar istasyonlarını vurdu. Vietnamlılar deneyim kazandığında ve bazı ek önlemler aldığında, yalnızca üçüncü, dördüncü ve hatta beşinci veya altıncı füzeler hedefleri vurmaya başladı. 18 Nisan 1971'de Süveyş Kanalı bölgesinde Mısırlılar 100'den fazla radarı (sadece hava savunması değil, aynı zamanda topçu, uçak, keşif) Shrike füzeleri hedefleri kaybetmeye başladı. Bir menzilde tek bir silah testi yaptığımız zaman bir şey, çok sayıda farklı silahın çalıştığı savaş alanında kitlesel olarak kullanıldığında başka bir şey. Çeşitli silah türlerinin ve askeri teçhizatın yakın işbirliği içinde test edileceği ve birbirleri üzerindeki etkisinin test edileceği birliklerle operasyonel deneysel, araştırma tatbikatları yürütme pratiğini canlandırmak gerekir.
Bilimin gelişimi ve uygulanması
Son olarak, en önemli görev her zaman yeni bilgilerin geliştirilmesi ve pratik faaliyetteki bilimsel ilerlemelerin getirilmesi olmuştur. Genelkurmay Başkanı Ordu Genel Valeri Gerasimov, AVN toplantısında yaptığı konuşmada, Komutan Yury Gersyor'un “Yeni Mücadele Formları” kitabını, savaşın ilk döneminin değişmiş doğasını tahmin eden, ancak hiçbirinin tahmin etmediğini açıkladı. Uygulamada operasyonel ve stratejik işler yapan kim, bu yeni fenomenle ilgilenmiyordu. Bu durumda, askeri bilim, bir dizi bilimsel sorunla ilgili görevini yerine getirmiştir, ancak keşifleri fark edilmemiştir. Bu genellikle günümüzde olur.
Bunun gerçekleşmesini önlemek için, yönetim ekibi yalnızca bilimsel eserlerin müşterisi olamaz, Mikhail Frunze, Vladimir Triandafillov, Nikolay Ogarkov'un yaptığı gibi, bilimsel bilginin başı kadar modern bilginin zirvesinde olmalı.
Genel olarak, yurtiçi ve yurtdışındaki bilimsel başarılar hakkında sürekli bilgi sahibi olmak için bilim alanında bilgi çalışmaları düzenlemek gereklidir. Memurların merakını canlandırmak için operasyonel, savaş eğitimi, yüksek öğrenim kurumlarındaki eğitim memurlarının tüm sistemini modern seviyeye yükseltmek. Sadece evrensel bir yaratıcılık ortamında, bilimde bir yükseliş olabilir. Ve herkesin kitap yazmak istediği bir dönemde, fakat hiç kimse onları okumadığında, bilimsel konularda ciddi değişiklikler beklemek zordur. Askeri dergi ve gazete uygulamalarından ayrılma vardır. Elbette içerikleri, oryantasyonları bazı basın servisleri tarafından değil, Savunma Bakanlığı'nın ilgili birimleri tarafından belirlenmelidir: “Askeri Düşünce” - Genelkurmay Devlet Eğitim Kurumu, “Askeri Tarih Dergisi” - Askeri Enstitü hikayeler, "Landmark" - eğitim çalışmaları Genel Müdürlüğü, vb. Üst yönetime gönderilen daha anlamlı özetler yapabilirsiniz. Memurların ufkunu genişletmek için, üniversitelerde askeri bilimin temellerinin öğretisini tanıtmak istenmektedir.
Modern savaşın doğasına uygun olarak, operasyonel ve savaş eğitiminin içeriğini belirlemek gereklidir.
Kurulduğu gibi, gelecek her yıl için planlama yapılsın. Ancak karargahta, en azından çalışma düzeninde, operasyonel-taktik, barışı koruma, terörle mücadele ve modern bir savaşta karşılaşacak diğer tüm görevlerin üstesinden gelmek için birkaç yıl boyunca tahmin edilmeniz gerekir. Aksi taktirde, yıldan yıla bazı meseleleri çözmek tekrarlanırken, birlikleri (kuvvetleri) en yüksek savaşa hazırlık seviyesine getirmekle ilgili olanlar da dahil olmak üzere diğerleri atlanır. Örneğin, bir ya da başka bir doktrin, bir alarmdaki birliklerin yükselmesiyle başladıysa, o zaman bu süreçte, birliklerin savaşa hazırlıklı olma durumunu önceden gizlice arttırma yöntemleri üzerinde çalışmak imkansızdır. Bunu yapmak için, bunu veya gelecek sene başka bir öğretiye ihtiyacınız var. Bu aynı zamanda diğer işler için de geçerlidir.
Savaşın doğası hakkında
Genel olarak savaşın doğasında olduğu gibi askeri bilimde ve askeri sanatta da ciddi değişimler yaşanıyor. Dünyadaki askeri-politik durumun gelişimi ve savaşın doğası ile ilgili beklentilerin analizi, bir nükleer tehdidin var olduğu şartlar altında, modern dünyanın patronlarının askeri-politik hedeflerine öncelikle siyasi-diplomatik, ekonomik, bilgi amaçlı ve diğer askeri olmayan yollarla ulaşmaya çaba göstereceğini göstermektedir. Hedef bu şekilde gerçekleştirilemediğinde, nükleer eşiği geçmeden yerel savaşlara ve çatışmalara başvurabilirler.
Ancak jeopolitik arenadaki şiddetli bir şekilde değişen güçler dengesi ile, gezegendeki enerjinin ve diğer kaynakların yeniden dağıtılması için akut mücadelenin yerel savaşlarla sınırlı olması muhtemel değildir. Bu nedenle, modern koşullarda, Silahlı Kuvvetler yerel savaşlar için öncelikli hazırlıklara, bölgesel ve büyük çaplı savaşlar için çatışmalara ve seferberlik hazırlığına ihtiyaç duyuyor.
Modern yerel savaşların değişen karakteri de takdir edilmelidir. Amerikan sınıflandırmasına göre, 50'lerin başında Kore'deki savaş orta yoğunluktaki çatışmalara atıfta bulunuyor. Ancak her iki tarafta da 2,5 milyon kişi katıldı. 1991'de Basra Körfezi'ndeki savaş sırasında, 10 binden fazla savaşa katıldı tanklarBu, her iki tarafa 1,5 tankın yerleştirildiği 1945'in Berlin operasyonundan 6300 kat daha fazladır.
Savaşın doğasının gelişmesi için umutlar açısından, gelecekteki savaşların esas olarak havacılık alanında meydana geleceğine ve birkaç saat içinde biteceğine dair kararlar tamamen meşru değildir. Gerçekte, şimdi NATO’da 11, Çin’de 10, Rusya ve diğer ülkelerdeki binlerce tank var. Savaşın başlamasıyla nereye gidecekler, Silahlı Kuvvetlerin yeni görünümünü bozmamak için parklarda kalmayacaklar mı? Kaçınılmaz olarak, top ve diğer silahlar kullanılacak.
Daha ayık bir değerlendirme yapılmasını ve tezin Yugoslav deneyiminden çıkarıldığı altıncı neslin sözde savaşlarının doğasını gerektiriyor - hava saldırıları sadece endüstriyel tesislere, altyapıya ve kara kuvvetlerine uygulanmayacak. Eğer bu gerçekten böyle bir “ileri teori” ise, neden Tskhinval'daki 2008'te ona göre hareket etmedik. Bu teoriye göre, Gürcistan'ın bütün şehirlerine hava saldırısı uygulamak ve onu barışa zorlamak zorunda kaldık. Ve "antediluvian" tank savaşlarına girdik. Çünkü, her şeyden önce, NATO’nun Yugoslavya’da olduğu gibi, grev yapacak hiçbir şeyimiz yok. İkincisi, bunu yaparak, ABD ve NATO’nun muhalefetiyle karşı karşıya kalacağız. Bu, jeopolitik faktörlerin bir ölçüde savaşların genişlemesini ve genel olarak siyasetin şiddetli yollarla sürdürülmesini engelleyeceğini göstermektedir.
Havada, uzayda ve denizde
Bu koşullar altında, Rusya için, büyük çaplı tehditleri caydırmanın başlıca yolu stratejik nükleer güçlerdir. Zirvelerden birinde, bazı uzmanlar stratejik nükleer kuvvetlere yatırım yapmaya devam etmenin özel bir ihtiyacı olmadığını savundu. Saldırganlığı önlemek için, 10 - 15 nükleer silahlarının yeterli olduğuna ve bunun da felaket sonuçlara yol açabileceğine inanıyorlar. Ancak, öncelikle dikkate alınması gereken gerçek bir nesnel gerçeklik var. Dünyada halihazırda 500'ten daha fazla havada bulunan iki binden fazla nükleer patlama var ve tüm bunların sonuçları bugün olduğu gibi. Ve tamamen farklı hedefleri olan sivil toplum örgütlerinin bu numaralarına düşmemeliyiz.
Bu nedenle, dünyadaki nükleer güç dengesini göz önünde bulundurarak, SNF'nin daha da geliştirilmesi ve kalitatif gelişimi, Rusya'nın uygun savunma kapasitesini sürdürmenin öncelikli görevlerinden biri ve dolayısıyla savunma sanayinin en önemli görevlerinden biri olmaya devam ediyor. Bir nükleer savaşı önlemenin tek yolu, tamamen kabul edilemez bir hasara yol açacağını bilirlerse böyle bir savaşı serbest bırakacak olanları tehlikeli ve imkansız hale getirmektir.
Genel olarak, savaşın ağırlık merkezi aslında havaya, uzaya ve denize aktarılıyor. Havacılık ve uzay çatışması önem kazanıyor. Bu nedenle artık sadece Hava Savunma Kuvvetleri veya başka bir tür Silahlı Kuvvetler tarafından gerçekleştirilemez. Havacılık uzayındaki üstünlüğün fethi için pasif savunma araçlarıyla değil, her şeyden önce aktif belirleyici perküsyon araçlarıyla her türlü uçak hareketinin başarılı bir şekilde üstesinden gelebiliriz. II. Dünya Savaşı sırasında, düşman uçaklarının yüzde 89'i savaş uçakları ve hava kuvvetleri üzerindeki hava kuvvetleri saldırılarıyla tahrip edildi ve yalnızca yüzde 11 Hava Savunma Kuvvetleri tarafından imha edildi. Bazen, Viet Nam'da, Amerikan uçaklarının çoğunun, uçaksavar füzesi kuvvetlerimizi vurduğu söyleniyor, ama orada benzer sayıda saldırı ve avcı uçağı olmadığı ve ZRV dışında uçakları vuracak başka birisinin olmadığı söyleniyor. En önemli öncelik, geleneksel ekipmanlarda yüksek hassasiyetli stratejik silahlarının yaratılmasıdır.
Askeri sanatın gelişimi, birliklerin kontrolünü değiştiren, silah kullanımının etkinliğini artıran ve insansız araçların, robotiklerin ve yeni silahlanmaların yeni fiziksel prensiplerin ortaya çıkmasını sağlayan yeni bilgi teknolojileri dünyasının önde gelen ülkelerinin silahlanmasındaki ortaya çıkmasından önemli ölçüde etkilenecektir.
Son yıllarda, ağ merkezli komuta ve birliklerin (kuvvetlerin) kontrol sisteminin oluşturulması ve asimilasyonuna büyük önem verilmiştir, böylece bilgi teknolojilerinin dönüştürülmesiyle, komuta verimliliğini önemli ölçüde arttırmak, silah kullanımı ve genel olarak savaş operasyonları ile mücadele etmek. Ancak mevcut ACS sistemleri hala uygulamada gerekenden uzak. Ne yazık ki, tam teşekküllü birleşik silah operasyon modelleri ve mücadele eylemleri yoktur; En iyi ihtimalle, yangının imhası için bireysel operasyonel-taktiksel görevleri çözme, yürüyüş yapma, su engellerini zorlama ve Hava Kuvvetleri ve Hava Savunma için bazı görevleri çözme yöntemleri vardır. Modelleme sürecinde ACS'lerimiz sadece kuvvetlerin korelasyonunu hesaba katabilir, kısmen de - arazinin etkisi, ne askeri sanat seviyesini, ne de ahlaki, psikolojik, bilgilendirici ve diğer faktörleri algılamazlar. Yapay zeka unsurlarının ortaya çıkmasıyla birlikte tam bir simülasyon mümkün olacak.
Aynı zamanda, hem teknik, otomatik yöntemler, hem de komuta ve personelin çalışma yöntemlerini aynı anda geliştirirsek, modern bir verimlilik yönetim sistemi alabileceğimizi dikkate almamız tavsiye edilir. Örneğin, kesin olarak şunu söyleyebilirsiniz: biçimcilik düzeyiyle, şu anda sahip olduğumuz zahmetli operasyonel ve raporlama dokümantasyonuyla, ACS için aşırı gereksinimleri belirlememiz gerekecek, bunları zahmetli hale getirecek ya da otomasyon ekipmanının avantajlarını tam olarak kullanamayacağız. Bilimsel olarak organize ve otomatik bilgi işlem süreçleri belirli bir mantık, algoritmalar üzerine kuruludur ve keyfilik ve bürokrasiye uyum sağlayamazlar. Askerlerin dilinde, karışıklık otomatikleştirilemez. Sonuç olarak, komutanların ve personelin çalışma yöntemlerini kolaylaştırmak ve geliştirmek gerekir.
Bu nedenle, silahlı kuvvetlerin inşaat yönetimi ve eğitiminin bilimsel seviyesini yükseltmek ve her alanda ve tüm sektörlerde bir bütün olarak ülkenin savunmasını güçlendirmek meselesidir.