Siyah kadınlar kurguda kendilerinin yuvarlak tasvirlerini görmeye yeni alışıyorlar, bu yüzden bizi tam insanlar olarak sunan bir hikaye koleksiyonu bir kutlama gibi geliyor. In Kilisesi Ladies Gizli Lives , Deesha Philyaw güney Siyah kadınlara bir aşk mektubu ve din adamları onlardan isteyeceği şeyleri çelişkilerini ve sınırlarını tanır Siyah kilise yazmıştır. Bu koleksiyonu inancıyla mücadele eden bir Siyah kadın olarak okumak, derinden bağdaştırılabilir bir mücadelenin aydınlandığı ve artık yalnız hissetmediğim tatlı noktaya çarpıyor. Philyaw'ın romanını okumak, tüm atalarınızdan ve teyzelerinizden aynı anda hem biyolojik hem de gönüllü olarak kucaklaşmak gibi geliyor.
Philyaw'ın şefkatli tasvirleri, Siyah kadınların arzuları ve ihtiyaçlarının kilise beklentilerine karşı çıktığı anları noktalamaktadır.
Bu hikayelerdeki Kilise Hanımları (veya Kilise-Bitişik Hanımlar) sır saklıyor, bencilce veya mantıksız davranıyor, kendilerini sevmek için mücadele ediyor, kelimenin tam anlamıyla kayıp düşüyor ve tekrar ayağa kalkıyor.
Katı bir saygınlık sistemi içinde arzu ve hayatta kalmayı dengelerler. Yine de tüm bu hikayelerin merkezinde bir özgürlük özlemi var. Vücutlarında, cinselliklerinde, düşüncelerinde özgürlük. Bu özgürlüğü otel odalarında, arabalarda, konferanslarda, diğerlerinin evlerinde, bazıları güneyden uzakta ararlar.
Umut ve sevgi mesajları, kimi sevdiklerine, nasıl davrandıklarına ve nasıl giyindiklerine dair insanlara karşı yargılarla karıştırılır. “Bir Fizikçiye Nasıl Sevişilir?” Hikayesinde anlatıcı, dünyanın Siyah kadınların sorduğu her talebe uygulanabilecek güzel, bastırılmış bir çizgiyle dünyanın kiliseden daha büyük olabileceği ihtimaliyle boğuşuyor:
"Beklenti karşısında heyecanlı ve dehşetlisin. Dehşete düştüm çünkü din hakkında bildiğiniz tek şey, verebileceğinizden daha fazlasını talep etmesidir. "
Bu hikayelerdeki kadınlar, kiliseden sonraki bir hayatta neler olup bittiğine dair bir zaman çizelgesinde farklı noktalarla boğuşuyor, ister onu düşünüyorlar, gidiyorlar, ister çoktan gittiler. Bir kiliseden ayrılmak, doğumdan beri kökleşmiş uygulama ve inançlardan uzaklaşan bir yaşın gelişi veya bir orta yaş geçişi olarak kabul edilebilir. Hayatın bir kısmı (Pazar sabahları, İncil çalışması, koro çalışması) gitti ve yeniden düzenleme sorgulamaya ve kendini düşünmeye yol açabilir. Bu hikayeler, kilisenin dışındaki bilinmeyenin korkusuyla boğuştuklarında ve özgürlük ihtiyacının bu korkunun üstesinden gelip gelmeyeceği konusunda harikadır.
Bu hikayeleri okumak, kilisenin kendi hayatımdaki ve aile üyelerimin rolünü düşündüğüm için benim için çok önemliydi. Benim geniş ailem pratik yapmanın ve uygulamamanın bir karışımı olsa da, çoğu ruhani ve Tanrı'ya inanıyor. Çocukken kiliseye gitmedim ama müjde hayatımın film müziği oldu; Çocukluk evim bir Siyah kilisesinin aşağısındadır ve her Pazar (ve bazı Cumartesi) sabahları koroda uyanırım. Bu koleksiyonun kadınları gibi, ben de kiliseyi sevme arzusu ile kilisenin cemaatçilerinden talep ettiklerinin gerçekleri arasında mücadele ettim.
Yılda bir kez düzenli olarak katılmaya başlayıp başlamayacağımı düşünürüm - genellikle kendimi özellikle yalnız hissettiğimde.
Ne zaman büyükannemle, bir Pazar Okulu öğretmeniyle ya da bir kız birliği işlevi için bir Pazar Ayinine gittiğimde, sonunda gözlerimi güzelliğe, hesaplaşmaya, Tanrı'nın sözünü analiz eden ve aktaran vaazlara ağlamaya başlıyorum. Ama sonra papaz eşcinsellik ya da rastgele cinsel ilişki hakkında bir yorum yapıyor ve bu yapının temellerine katılmadığımı hatırlıyorum.
Kilise Hanımlarının kadınları da benim gibi kilisenin ve Allah'tan korkan sevdiklerinin talep ettiği yapıyla mücadele ediyor. Bu hikayeler mutlakıyetçi çözümler sunmasa da, Siyah kilisenin beklentilerine karşı mücadele eden herkese sakinleştirici bir merhem sunuyor.
Bu kitapta saf, sansürsüz temsil duygusu da var. Yazar Kiese Laymon ile yakın zamanda yaptığı bir konuşmada Philyaw , West Virginia University Press'teki editörünün Siyah kültürü üzerindeki otoritesine saygı duyduğunu ve ilgili düzenlemelerle ilgili olarak ona ertelediğini açıklayarak Church Ladies'i düzenleme deneyimini övdü . Laymon, Philyaw'a kitabı geleneksel kurumsal "Büyük 5" yayın yapısı içinde yazıp yazamayacağını sordu. Emin olmadığını söyledi ve ben de değilim. Kilise Hanımları , Siyah kadınların konuşmalarını veya eylemlerini beyaz beklentilere karşı ölçmek zorunda olmadıkları güvenli bir alan gibi okuyor.
Church Ladies , Black indie filmlerinin, TVOne'ın yeniden gösterimlerinin havasına sahip. Siyah kadınların onları vixen, anne ya da saldırgan rollerine iten bir dünyada karmaşık kalmalarına izin veriyor. Ve bu sadece beyaz popüler kültürün rolleri değil. Her kadın kısıtlamalara karşı mücadele ettiğinde, Siyah kilisede tamamen karmaşık bir kişi olma, cinsel istek ve çatışmayı deneyimleme mücadelesi onurlandırılır.
Koleksiyon aynı zamanda iki insan arasındaki ilişkilerin asla sadece bu iki insan hakkında olmadığını gösteren güzel bir kurgu örneğidir. Birbirlerini koşulsuz seven insanlar arasında bile motivasyonlar çatışır; bu anlar anneler ve kızlar, kız kardeşler ve sevgililer arasında olur. "Eula" hikayesi, iki kadının birbirinde bulduğu rahatlığa rağmen, Mukaddes Kitabın heteroseksüel ilişki talebiyle sınırlı bir ilişkiyi gösterir. Bu ilişkiler, günümüzde yaşanan büyük anıların geri dönüşleriyle eşleştirilen mücadeleler, güzel ve ustaca yazılmış ve aynı nefeste evrensel ve özgün hissediyorlar.
Kurgudaki Siyah temsilinin yükselişi büyük olsa da, kutlanan pek çok eser Siyah kadınları bir acı ve mücadele yerinde gösteriyor. Siyah kadınların tam gerçekliğine adanmışlık ve aşk mektubu olan bir çalışma için, Ulusal Kitap Ödülü finalisti Deesha Philyaw'ın Kilise Kadınlarının Gizli Yaşamları'na dönün.
“The Fault in Our Stars”ı yaklaşık 11 yıl önce bu ay ön sipariş verdim ve okudum. Doğru zamanda doğru yerde bulduğum için hayatımı değiştiren üç kitaptan biri.
Küçük bir kasabaya tepeden bakan, karlı bir tepenin üzerine kurulmuş bir kulübede bekar bir anne ve üç aylık bebeği yaşıyordu. Yakındaki Moğol köyünden izole bir şekilde yaşadılar.
Küçük bir çocukken annem Presbiteryen kilisesinin papazıydı, Pazar Okulu'nda öğretmenlik yaptı. Bunu hatırlayamayacak kadar gençtim.
Küçümsediğim bir Başkan için dua etmekten nasıl kaçınmayı başardım Hristiyanlar derken, özellikle öne çıkan biri değilim. Çok huysuz, çok küstah, fazla küfür.
Geçen yazın ulusal ırk hesaplamasından 58 yıl önce, Atlanta, Georgia'da bir papaz protestolarla dolu bir yaza yansıyarak, bunu anıtsal bir "hoşnutsuzluk yaz" olarak nitelendirdi. Kürsüdeki ve sıralarındaki birçok Hıristiyan için, 2020 yazı bizim memnuniyetsizlik yazımız ve toplu olarak ırk karşıtı Hıristiyan olmaya adanma anımızdır.
The Catcher in the Rye'nin sonlarına doğru Holden Caulfield, kendi kendine Batı'dan uzaklaşacağını ve kendisini herkesten ve her şeyden uzak tutacağını, muhtemelen sağır-dilsiz kılığında olacağını söyler. Eğer sağır-dilsizmiş gibi davranırsa, diye düşünür, insanlar ona bir kağıda mesajlar yazmak zorunda kalacaklar ve ondan yorulduktan sonra hayatının geri kalanında konuşmaları bitirecek. .