Cumhurbaşkanı Vladimir Putin Kursk Muharebesi'nde katılımcılarla bir araya geldi.
Kursk Muharebesi'nin 70 yıldönümünde Prokhorovka'yı ziyaret eden Rusya Devlet Başkanı Vladimir Putin, gönüllüleri “hala genel halk tarafından bilinmeyen Büyük Vatanseverlik Savaşı kahramanlarını aramaya yönelmeye” çağırdı: “Askeri arşivlerde binlerce belge var, istismarlarıyla ilgili gerçekler var. Ve yavaş yavaş, her yıl, var olmamadan onları çıkarmalıyız. ” Aynı zamanda, “özellikle küçük kırsal anıtlarda, toplu mezarlarda ve anıtlarda, askeri mezarların düzgün bir görünüme getirilmesi için büyük çaplı bir çalışma yapılması” ndan bahsetti: “Çocuklar ve ergenler bu asil nedenle ilgilenmeli, gençlik gönüllü ekipleri oluşturulmalı”. Bu tür çalışmaların, yetkililerin “hedef atamaları” olmadan bir dizi bölgede yapılmakta olduğu ortaya çıktı. “Alttan” yurtseverler, ilgili tekliflerle “üste” döndüğünde, yetkililer genellikle onları duymazlar, bağlayıcı olmayan resmi cevaplarla çıkarlar. Aşağıda özel bir örnek.
SINIRLARI KALDIRDI
Kursk Muharebesi'nin 70 yıldönümünden birkaç yıl önce, yakın zamanda devlet başkanının katılımıyla kutlanan, bölgesel merkezin doğusundaki belirli bir Vladimir Fedorovich Korolev, 1943'teki savaşın merkez üssü olan 18'teki merkez üssünde, genç teknisyenlerin ve askeri yurtsever kulüp "Pogranichnik" başkanı Kursk bölgesindeki Rusya cumhurbaşkanı temsilcisine temyiz etti. Bu bir kamu girişimiydi - Rusya Kahramanları unvanının sınır muhafızlarına görevlendirilmesi dilekçesi - 2 3 şirketinin 224 alayının 162 alayının komutanı ve askerleri - 70'in 1943 alayının XDUM ordusunun XVUM. Yıl görülmemiş bir başarı.
Kursk kabarması alanındaki sınırların birinde, birkaç saat boyunca, inatsızca inatla, kendilerine saldıran ve en az 80'in tahrip edildiği iki yüz Naziye karşı savundu. Çizgiyi elinde tutanların hiçbiri göremediği halde pozisyondan çekilmedi: hayatta kalma şansı sıfıra düşürüldü. Ve hepsi parçalara düştü (ünlü bir şarkının ifadesiyle, biri söyleyebilir, on sekiz kişiden üçü bile kaldı ”). Ancak bundan sonra Almanlar ileriye gidebildiler. Aynı zamanda, 18’in her biri, Sovyetler Birliği Kahramanı’nın yerine; gazeteler onlara "Kursk Panfilov" dedi. Ancak, bir takım komutanı bile Altın Yıldız - Kıdemli Teğmen Alexander Demidovich Romanovski'ye layık görülmedi.
“Neyse,” dedi üst düzey bir yetkili olan Korolev, “Uzak Doğu'dan ve ülkenin güney eteklerinden buraya gelen 40 hakkında binlerce sınır muhafızları hakkında Kursk'a yakın savaşlarda yer aldı (aynı Romanovski Bakhtinsky sınır dekolmanı mezunu 30’in mezunuydu) Kazakistan), ve hiçbiri - bir değil! - Kahraman unvanı verilmedi. Tek bir sınır muhafız değil, bu büyük savaşa katılmak için Altın Yıldız alan 200'ten fazla insan! Ayıp değil mi, adil mi?
Rusya Federasyonu Kültür Bakanlığı Devlet Askeri Tarih Müzesi-Rezerv “Prokhorovsky Alanı” resmi web sitesine göre, Kasım 2012’ten bu yana, Sovyetler Birliği Kahramanları’nın listesini 5’a kadar Ağustos 23’ten bu yana Kursk Muharebesi’ne katılmıştır. 1943 adamı (ki, bu satırların yazarına göre, 241 daha sonra Altın Yıldız'a layık görüldü).
Sınır birliklerini de içeren NKVD birliklerinin 70'inci ordusunda, birkaç söz söylemeliyim. Kursk katliamına katılımı hakkında çok az şey yazıldı: bir zamanlar çeşitli nedenlerle susturuldu ve komutanları hatıraları bırakmadı. Ek olarak, ateşli ark savaşı sırasında, sadece 70 ordusu olmuştu (ağırlıklı olarak kompozisyonunda “sınır çizgisi” kaldı). Sovyet komutasının Kursk yakınındaki savunmayı sadece derinlemesine savunma ve en son teknolojinin kullanımı nedeniyle güçlendirdiği açıktır. Burada, zamanında istihbarat verisi sayesinde, Almanların ilk yumruğunu eşi benzeri olmayan bir darbe için beklemişlerdi, görev ona karşı çıkmak ve deneyimli, iyi eğitimli, güçlü askerlerdi. O zamanlar, daha önce Sverdlovsk'ta (şimdiki Yekaterinburg) kurulan sınır muhafızlarından oluşan NKVD birliklerinin ordusu, Stavka rezervinden Kursk Bulge'ye gönderildi. En dayanıklı, cesur, güçlü, ahlaki açıdan sertleşmiş, güvenilir savaşçıların seçildiği ülkenin sınırlarında hizmet için iyi olduğu bilinmektedir. Ve devlet sınırını korumanın özellikleri, "yeşil keplere" eşsiz bir savaş deneyimi yaşatıyor. Ve bunlar modern terimlerle seçkin birimler en tehlikeli yönlere dayanıyor ve ardından Büyük Vatanseverlik Savaşı'nın en büyük savaşında zafere önemli katkılarda bulunuyorlardı. Gelecekte, 70-I ordusu İkinci Dünya Savaşı'nın hemen hemen tüm büyük savaşlarına katıldı, diğer askeri sendikalar ile birlikte Berlin.
BELGELENDİRİLEN ONAYLANMIŞ
Kursk’a saldıran Wehrmacht askerlerine göre on kattan daha fazla sayıda saldırı uygulayan savaşçılarının avı hakkında bilgi verildi.
Olaylar 15 Temmuz 1943'te gerçekleşti. Bu güne kadar, Alman birlikleri çıkıntı bölümlerinin altında buhar sıkma "keneler" zaten bitti, ünlü zaten oldu tank Prohorovka köyü yakınlarındaki savaş (12 Temmuz) ve Oryol saldırı operasyonunun başlamasından bu yana üç gün geçti. Bununla birlikte, planlarını gerçekleştiremeyen (Kursk çıkıntısını savunan iki Sovyet cephesini kuşatmak ve yenmek için) ve aktif savunmaya geçiş yapan Almanlar hala çok güçlü, birçok sektörde etkili bir şekilde karşı saldırıya geçildi, Sovyet komutanlığının başarılı bir şekilde gelişmesini önlemeye çalıştı. Böyle şiddetli bir yangınla yüzleşme koşullarında, Teğmen Romanovski'nin sınır müfrezesinin daha önce meydana gelen kayıplardan zaten eksik olduğu ortaya çıktı.
Schygrynsky vatansever öğretmen Vladimir Korolev, arşiv raporları ve eline geçen o zamanın diğer raporlarındaki olayların resmini geri yükledi.
Gazetecilere, “224 alayının birimleri, belli bir çizgiyi ele geçirmek ve ana güçler yaklaşana kadar onu tutmakla görevlendirildi” dedi. - Romanovski müfreze- sinin yan tarafındaki Samodurovka köyünün (şu anda Kursk bölgesinin Ponyrovsky ilçesindeki Igishevo köyü) baskın yüksekliğindeki kanadı yakalaması ve sıkıca bir adım atması emredildi. Ne yaptı? Düşmana, bu yükseklik boğazda bir kemik gibi oldu, arazi onu atlamanın imkansız olduğu bir yerdi. Ve saldırılar başladı. Birbiri ardına. Düşmanın sayısal üstünlüğü çok büyüktü, takım lideri bunu gördü, bu gibi durumlarda yüksek komutandan destek veya geri çekilme talep ediyorlardı. Ancak başka bir şey gördü: kenara çekilecek ve taburun yan tarafları reddedilecekti, Naziler arkadan saldırabileceklerdi. O zaman kahramanlık kararını verdi - ölümüne karşı durmak!
Yükseklikten, yere bakılan arazi, mühimmat ilk başta deneyimli savaşçıların bir saldırıdan sonra bir saldırıyı kovmalarına izin verdi. Ancak Almanların onları bir yükseklikten atma isteği imkansızdı. Sonuç olarak, "gri üniforma", çoğu o saatte yaralanan Kızıl Ordu'yu kuşatmayı başardı. Kartuşlar tükeniyordu ve bittiğinde, Romanovski kalan savaşçıları karşı saldırıya kaldırdı - el ele ...
- İçinde ve ölü olarak uzan. Romanovski'nin cesedi tam anlamıyla mermilerle doluydu ... - kaygıyla, Korolev'in bu dövüşüyle ilgili hikayeyi bitirdi. Ve iç çekerek devam etti: “Birkaç hafta sonra, onlara ödül verilmesi emri verildi. Tüm 18 kişilere, Sovyetler Birliği Kahramanı unvanı verildi. Fakat sekiz ay sonra, emir değişti - en yüksek ödül yerine, onlara Vatanseverlik Savaşı emri verildi. tarih Bütün gruplara Altın Yıldız verildiğinde, Büyük Vatanseverlik Savaşı'nın sadece üç bölümü vardı. Kursk altındaki bu başarı, dördüncü bölüm olabilir ... Şimdi, kıdemli bir teğmen Romanovski'nin müfreze müfredatına dayalı küçük bir Kursk savaş alanı yerine unutulmaz bir işaret dikilmesini sağlamaya çalışıyoruz. Çünkü şimdi "Kursk Panfilov" un bu adımı unutuldu ...
Bu bağlamda, Shchigry'den gelen öğretmenin, 1990'ten önde gelen korumalar kulübüne başkanlık ettiği; Bir zamanlar SSCB'nin KGB Sınır Birlikleri'nde acil servis hizmeti verdi. Kulüp, Rusya Federasyonu Silahlı Kuvvetlerinde hizmet verecek gençleri eğitmek konusunda uzmanlaşmış, yerel tarih, turizm ve hizmet köpek yetiştiriciliği unsurları ile askeri arkeoloji uygulamış, Oryol, Kursk ve Belgorod bölgelerindeki ölü Sovyet askerlerinin aranması ve yeniden dirilmesi için “Bellek İzleme” ye katılmıştır. Vladimir Fedorovich, Kursk Muharebesi'ne “yeşil kapakların” katılımıyla ilgili arşiv belgelerinin karanlığını kürekle savuşturdu; iki kitap yayınladı - “Ateşli Ark Üzerindeki Öncü Muhafızlar” (2003) ve “Kursk Bulge'daki Öncü Muhafızlar” (2006), baskı için üçüncü hazırlanıyor.
Kursk Muharebesi'nin 70 yıldönümünden önceki yıllarda, o ve evcil hayvanları, Alexander Romanovsky ile ölen sınır muhafızlarının akrabalarını arıyordu; bu nedenle, tarihi savaşçıların öldürdüğü ve Kahraman'ın Altın Yıldızı'na sunmaları için ülkeye başkanlık etmek için imza topladı. adalet. Dağıstan, Kazakistan ve Sibirya'dan gelen heyetler Shchigry'ye çoktan geldi, çünkü “Kursk Panfilov” müfredatı çokulusluydu. Rusların yanı sıra, iki Kuryan, Ukraynalı, Tatar, Mordvin, Kazak, Çeçen, Dağıstan, Azerbaycan da dahil olmak üzere burada savaştı.
Kraliçe, Dağıstanlık biriminin bir parçası olarak ölüme maruz kalan cesur adamların adını öğrenmeyi başardı - 1922, Hazar cumhuriyetinin Hasavyurt ilçesinin Batyurt kasabasından doğan Ilyas Akbolatovich Arslangereev. Küçük bir çavuşdu. Gömüldüğü yer de bilinmektedir - Kursk bölgesi, Cheremesinovsky ilçesi, Teploe (Bobrik) köyünde. Obkom Abzatov - Khasavyurt ölen kişinin yeğeni yaşıyor. Bir süre önce aktif bir Kuryanin onu aradı ve ödül listesinin bir kopyasını Ilyas Arslangereeyev'e bir mektup gönderdi.
224'inci Pamir Piyade Alayının komutanı tarafından imzalanan bu belgeden bir alıntı yapmak mantıklı geliyor, bir kez daha, ayrıntılar sayfasında açıklanan Kursk çıkıntısının adsız yüksekliklerinden birinde bir avuç avcı tarafından ne yapıldığını bir kez daha anlamak:
“Temmuz ayındaki taarruz savaşlarının ortasında, ne pahasına olursa olsun düşman Kursk'a saldırmaya çalıştığında, alay Teploe köyü yakınlarında irtifa alma görevini üstlendi. Teğmen Romanovski'nin müfrezesine, 1 Piyade Taburunu saniyeler içinde yeniden birleştirmek için sağ kanadını kesmesi emredildi. Samodurovka. Kapağımızın azlığından yararlanan Almanlar, bir 18 insan müfrezesine karşı 200 makineli tüfekçilere karşı çıktı ve dikkat çekici noktadan faydalanarak çavdarda saklanarak müfredatımızın etrafını sardı. Düşmanın planını tahmin eden Teğmen Romanovski eşitsiz bir savaşa girdi. Her dövüşçü, düşmanla yakınlaşmaya devam etti, siperlere girdi, yakın mesafeden vuruldu, süngü ile vuruldu, kürekle dövüldü. Almanlar destek verdi, kazmaya çalıştı ama kahramanlar onları ele geçirmeye ve yok etmeye devam etti. Nazilerin safları inceltildi. Bu yoğun ateş ve el ele dövüş yerine 84, Alman askerlerini saydı. Romanovski ve bütün 18 kahraman savaşçıları öldü, ancak tek bir adım geri çekilmediler. Komut emri yerine getirildi. Çavuş I.A. Arslangereyev, Sovyetler Birliği Kahramanı ünvanını övgüye layık görüldü. "
Blame Rokossovsky?
Direkt emirlerinin niyetlerine rağmen, “Kursk Panfilovs” un hiçbiri Altın Yıldız'a layık görülmedi, yerel tarihçi girişimci Korolev, Ordunun Genel Cephesi (daha sonra Mareşal) Konstantin Rokossovsky'nin komutanı “suçladı” 70 inci "sınır" ordusuydu. Beria’nın zindanlarındaki savaştan üç yıl önce görev yapan birinin, sınır muhafızlarını da içeren NKVD'ye hakaret eden, “kin” e hakaret edebileceğini ve gönüllü olarak ya da istem dışı olarak sınırsız güvenlik görevlisine karşı savaşan, sınırsız koruyucuyu ihlal ettiğini söylediler.
Sovyet savaşçıları ölümüne durdu. Fotoğrafta Doğu Cephesi albümünden John Erickson'dan fotoğraf
Bunu, askeri vatanseverlik eğitimi konusunda Shchigrinsky öğretmeni ve başlatıcısının aşırı duygusallığına bağlıyoruz. Ancak yine de, olağanüstü Rus komutanının savunmasında, Kursk Bulge'daki savaşa doğrudan katılanlardan birinin meraklı, az bilinen bir tanıklığını vermek mantıklı - Sovyetler Birliği Mareşalinin iki kahramanı havacılık Bu satırların yazarının 2000'lerin ilk on yılında birkaç konuşması yaptığı Alexander Nikolaevich Efimov. Ancak bu bölüm, 1944'te Belarus'ta gerçekleştirilen "Bagration" operasyonuna atıfta bulunuyor, ancak bu önemli değil. İşte Efimov bana şunları söyledi:
- Konstantin Konstantinovich, saldırının başlamasından kısa bir süre önce, sadece Il-2 saldırı uçağının filo lideri olmasına rağmen katılma fırsatım olduğu bir keşif gerçekleştirdi ... Siper boyunca birbirimizi izliyoruz - Rokossovsky, havacılık bölüm liderliği, sonra biz genç memurları. Komutanın Cephesi yaklaşmakta olan savaş misyonunun özünü getiriyor, sesini duyuyoruz ... Açmayı hayal ediyorsun: omuz omuza geçmek için iki kişi omuz atıyor. Birden zincir durdu, Rokossovsky duyulamadı. Bir süre sonra tekrar taşındı. Keşif sona erdi ve bir aksama için bunun ne olduğunu anlamadık. Ardından, bölümün başkanı olan Albay Tyapkov bize bir anlamla yaklaştı ve “Evet, bu insan yapımı!” Dedi ve şöyle dedi. Siper boyunca yürürken, Rokossovsky çoktan bir ipe gerilmiş ustabaşı geçmişti. Aniden durdu ve ona şöyle dedi: “Beni hatırlıyor musun?”
Ustabaşı beyaz oldu! Ünlü ün "Crosses" daki ustabaşının bir bekçi olduğu ve görünüşe göre Rokossovski'nin kendisiyle yakından tanıdığı ortaya çıktı. Komutan, ustabaşı önünde birkaç emir fark etti ve şöyle dedi: “Eh, ödüllere bakılırsa, iyi savaşıyorsunuz. Tanrı korusun! .. ”
(Referans için: “Haçlar” - Leningrad'daki meşhur gözaltı merkezi, burada Ağustos 1937 ile Mart 1940 arasında “Polonyalı ve Japon casus” çekimiyle suçlanan 58'in Mart ayında mahkum edilmiş Komkor Rokossovsky'nin sorumluluğu vardı; “kasaplar” tüm dişlerini NKVD'den aldı. , kırık kaburga, hasarlı omurga ve karaciğer.)
Bu yüzden boşuna aktif Kuryanin Korolev, Kursk yakınlarında düşen NKVD'nin 18 Ordusu'ndan, NKVD'nin 70 Ordusu'ndan sınır korucuları, saygın, en narin ve en zekice bir mareşalin “işlemelerine” sınır muhafızları olarak görüyor.
ÖDÜLLER DEĞİL Mİ? ÖNLEMLER - TENS!
Bu arada Kraliçenin Savunma Bakanlığına verdiği itiraz, yine feat için verilmeyen bir anlamda bir cevap aldı. Korolev parries: öyle değil, emsaller var. Ve şöyle bir örnek veriyor: “Bir pilot kureankamız var, yılın Ekim 1941'unda öldü. Aralık ayında ölümünden sonra Lenin Nişanı verildi ve Mayıs 1990'ta Sovyetler Birliği Kahramanı unvanı yeniden atandı. ”
Burada onlarca yıl sonra, Altın Yıldız ve istihbarat memuru Richard Sorge (1964) ve denizaltı Alexander Marinesko (1990) olarak Büyük Vatanseverlik Savaşı'nın çok iyi bilinen savaşçılarının “defalarca” ödüllendirildiğini hatırlayabilirsin.
Savaştan sonra, Kursk Bulge da dahil olmak üzere en yüksek ödül ve bir dizi diğer kahramanca seçkin bulundu. Örneğin, gardiyan tıbbi çavuş Maria Borovichenko, 6 yılının Mayıs 1965'inde ölümünden sonra Sovyetler Birliği'nin Kahramanı oldu. 1943 yazında, hemşirelik kurslarından mezun oldu, hala 17 yaşında (!), Ama zaten iki yıldan beri savaşan (!), Hitler’in Oboyan’ın yanında şiddetli savaşlar başlatan 32-m tüfeğinde savaştı. Kursk'a. Orlovka kasabası yakınlarında 14 Temmuz, Belgorod Bölgesi, Ivnyansky Bölgesi, Masha, Teğmen Kornienko tarafından kurtarıldı. Onu kendi vücudumla kaplayarak ve yaklaşan düşman tankına bir el bombası atarak kurtardım. Aynı savaşta, bir kabuk parçası tam kalbinden ona çarptı.
Bu arada, Kursk Bulge'daki savaşlara katılmak için Kahraman unvanını alan sadece iki kadından biriydi. Bir diğer hemşire, Başçavuş Zinaida Mareseva da, Şubat ayında Altın Yıldız 1944 'i, Belgrad'ın güneyindeki Seversky Donets of 214’in bir parçası olarak, Belgorod’un güneyindeki Seversky Bağışçı Alayı’ndan geçmek için Altın Yıldız 1’e verildi. Ondan daha önce bahsettiğimizden beri, o zamanlar olduğu 3 yaşındaki kıza gerçekten eşsiz olan feat hakkında bir şey söylemeliyim. Geçiş zordu, Almanlar, nehri zorlayan adamları yakalamayı başardıkları için köprü kafasına sıkıca kazdılar. Sekizinci girişimin yapıldığı yerlerden birinde, Mareseva'nın hareket ettiği taburu uçuşa çevirmeyi başardılar. Ödül listesinde yer alan girişlere bakılırsa, Zina her şeyden önce yaralı askerlerin sol bankaya tahliye edilmeyi bekleyen geri çekilen askerleri terk etmelerine ne olacağını düşündü. Sonra elinde bir tabancayla koşucuya ünlemleriyle koştu: “Dur! Geri! Geriye bir adım değil! ”,“ İleri, beni takip et! ”Ve onları sadece durdurmadılar, aynı zamanda bir karşı saldırıya soktu.
Şaşırtıcı bir şekilde, tehdit altındaki alandaki durum onarıldı. Cesur bir hemşirenin başındaki savaşta, 150 Nazilerden daha fazlası tahrip edildi, 8 makineli tüfekler, 2 harçlar ve 20 bombası fırlatıcıları ele geçirildi. Avcılar nehrin karşısına yaya köprüsü yerleştirdiler; içinden düşman ateşi altındaki kız, bütün gece Seversky Donets'in sol yakasına yaralı askerler ve memurlar gönderdi. Sabaha, yapı düşman topçusu tarafından kırıldı. Mareseva, savaş alanından tekneyle çıkanları göndermeye devam etti. Uçuşlardan birinde, kırık bir maden kıymık tarafından ölümcül şekilde yaralandı ve Ağustos'ta 6 1943 hastanede öldü.
Sovyetler Birliği'nin son kahramanlarından biri, yılın 26 Haziran 1991'i ve cephe komutanı, Başlıca Havacılık Konstantin Alekseevich Labutin'di. Büyük Vatanseverlik Savaşı'nda Haziran 1943'e katıldı, savaş filosunun komutanı olarak Kursron'ların güneyini savunan Voronej cephesinde savaş misyonları yapmaya başladı.
Mayıs 1945'e kadar, Kaptan Labutin, 232'in savaş uçaklarını, 63'in düşman uçaklarını şahsen vurduğu 15 hava savaşlarında yaptı. Savaşın iki yılı boyunca, o değerli işaretlendi: Kızıl Bayrak ve Dünya Savaşı 1 derecesinin iki sırası ve madalyalarla Alexander Nevsky'nin Emri.
Ayrıca, 1942'taki Moskova Savaşı'nda cesaret ve kahramanlık gösterdiği için Panfilov, Sovyetler Birliği Kahramanı ve daha sonra Kazakistan'daki Sovyet yazarı Bauyrzhan Momysh-uly'den Sovyet yazarına sunuldu, ancak o yılın sadece 11'unun sadece 1990'una verildi (ve ölümün ardından - sadece ön sıradaki askere verildi. sekiz yıl önce).
Geçtiğimiz tarihte Büyük Vatanseverlik Savaşı sırasında Altın Yıldız'a sunulan savaşçıların Rusya Federasyonu Kahramanlarının Yıldızları'nı aldıklarında kaydedilen onlarca vaka olduğu gerçeğinden bahsetmiyorum bile.
“Böyle örnekler” diyor Korolev, “zaten yeterince yeter”. En azından 1994'ten 2010'e, II. Dünya Savaşı'nın 109 katılımcıları, o yıllarda Sovyetler Birliği Kahramanı unvanına terfi eden ya da istismarları takdir edilmeyen Rusya Kahramanları oldu. Örneğin, Rusya Kahramanının unvanı Krasnodar Georgy Georgievich Bystritsky'nin kıdemli ikametinde verildi. Ayrıca savaş yılları boyunca, bir keskin nişancı olan Maxim Passar olan Habarovsk Bölgesi'nin bir sakini, Sovyetler Birliği Kahramanı unvanı için takdim edildi, ancak daha sonra yalnızca bir emir aldı. Yerel okul çocukları, köylülerin kahramanlık tapularını öğrendi, desteğinde imza topladı, cumhurbaşkanına itiraz etti ve Şubat ayında 2010’te Passar, Rusya Kahramanı oldu.
İkna için ekleyelim. Rusya Federasyonu kahramanları, Xyazx'te Vyazma'yı çevreleyen çevrede öldürülen ölüm sonrası komutan Teğmen General Mikhail Efremov; Moskova savunması sırasında Zoya Kosmodemyanskoy'un başarılarını yineleyen partizan Vera Voloshina; Ekvator Budanova hava yolu komutanı 1942 Faşist uçağı tarafından vurulmuş avcı uçağı pilotları; roket topçularının ilk deneysel bataryasının komutanı (daha sonra önde “Katyusha” olarak adlandırılır), kaptan İvan Flerov.
1995'teki ölümünden iki yıl önce, deniz havacılığındaki Il-2 saldırı uçağından geçen ve üç düşman aracı battan tek kıdemli kadın teğmen Lydia Shulaikin, Rusya Kahramanı oldu. Almanları efsanevi "mısır silgi" Po-2 (U-2) üzerine bombalayan bir diğer havacı olan "gece cadısı" emekli kıdemli teğmen Alexander Akimov, Sovyetler Birliği Kahramanı unvanına Nisan 1945'ta sunuldu (Mareşal Konstantin Rokosvsky!) . Ancak Moskova'da, iki yıl süren savaşta 22 yaşındaki kızların, önden navigatöre yeniden bağlanan ve 715 ile savaş misyonları yapan misyonlarına böyle yüksek bir ödülle yetişmediğine ve ona bir emir verdiğine karar verdiler. Rusya Kahramanı 31 Aralık 1994 unvanını aldı.
Ne yazık ki, Shchigrinsky başlatıcısı Vladimir Korolev'in Kursk göze çarpan bölgesinde kahramanca ölen 18 sınır muhafızlarıyla ilgili çabaları henüz başarı ile taçlandırılmadı. Bu kez, savaşın 70 yıldönümünün kutlanması çerçevesinde, orada hiçbir başarıya imza atan gazileri hiçbiri kutlanmadı, ancak çeşitli sebeplerden dolayı o zamanlar hak edilmiş bir ödül verilmedi. Prokhorovsky sahasında yılın Haziran 12’inde 2013’i ziyaret eden ve Fiery Arc’da savaşan eski subaylar ve askerlerle bir araya gelen Başkan Vladimir Putin, maalesef bu önemli konuyu hiçbir şekilde ele almadı. Yukarıda belirtilen Kraliçeden gelen mektup muhtemelen ona ulaşmamıştır. Bu üzücü.
Söz konusu Rusya Kahramanının Altın Yıldızının ölümcül ödülü devlet başkanının katılımıyla yapılmış olsaydı (ancak, aksi halde olabilirdi), bir tür "emsal" gibi görünmeyecekti. Gazilere karşı minnettar bir tutuma ek bir önemli örnek olacak, gençler arasında kahramanca başlangıç eğitimine katkıda bulunacaktı. Özellikle bugün bu konuda çok fazla şey söylendiğinden farklı seviyelerde.
18 sınır muhafızlarının bilinmeyen (ya da az bilinen) bir özelliği, bu çalışmanın çerçevesine mümkün olduğunca uyuyor.