Eserlerinde yaşam ile ölümün karmaşık diyalektiğiyle hesaplaşan Mann, ölmeden önce tamamladığı bu son öyküsüyle adeta kendi yazınsal döngüsünü de tamamlıyor.
Thomas Mann’ın (1875-1955) ölmeden önce tamamladığı son öykü olan Aldanan Kadın, gerçek bir olaya dayanıyor. Oğlunun yaşça kendisinden genç özel öğretmenine tutkuyla bağlanan ve yitirmekte olduğunu hissettiği gençliğini bu tutkuyla yeniden kazandığına inanan aristokrat bir kadının öyküsü bu. Bir aldanışın öyküsü. Doğaya ve doğanın canlılığına, yarattığı yaşamsal tazeliğe sonsuz inancıyla Rosalie von Tümmler, Amerikalı genç öğretmen Ken’in aşkıyla yalnızca ruhen değil, bedensel olarak da yenilendiğine inanır. Oysa deyiş yerindeyse ikinci bir bahardır bu ve marazidir, insanı kolayca aldanışa sürükler. Doğa sonsuz yaşamı değil, sonsuz ölümü talep eder. İnsanın yaşadığı her anla beraber ölüme biraz daha yakınlaşmasına izin veren doğaysa, acımasızdır ve böyle bir gücün karşısında, aşkın imkansızlaşıp ölüme teslim olmaktan başka çaresi yoktur. Nitekim Rosalie von Tümmler de kanserdir ve aşkla tazelendiğini hissettiği bedeni aslında Eros’u değil, sinsice ölümü arzu etmektedir.
Aldanan Kadın’da Thomas Mann, erken dönem çalışmalarından Venedik’te Ölüm’ün (1912) ana motiflerini bu defa yaşlanmakta olan bir kadının duygu dünyasına yerleştiriyor.
Thomas Mann’ın Can Yayınları’ndaki diğer kitapları:
Buddenbrooklar,1983
Tonio Kröger,1997
Seçilen,1998
Büyülü Dağ, 1998
Venedik’te Ölüm, 2007
Lotte Weimar’da, 2009
Zor Saat / Toplu Öyküler I, 2011
Değişen Kafalar, 2011
edebiyathaber.net (7 Temmuz 2012)