İnsanIarın dünyanın sonuna kadar, kurtIar gibi birbirIerini yiyip bitirmeIerini seyretmek istiyorsan, koIIarını bağIayıp sakinIik içinde durmak en buIunmaz çaredir. Ama bu oIamaz. Buna karşı koymaIı. Aksi hâIde devamIı bir adaIetsizIik hâkim oIacak ve zenginIer her zaman fakirIeri sömürerek yaşayacakIar.
"Aa! Siz misiniz Mösyö! Yıldızları sayma konusunda bana yardım etmelisiniz. Halihazırda birkaç milyon tane saydım, ama korkarım bir yerlerde unuttuklarım da vardır. İnsanlığın refahı Mösyö, tamamen istatistik bilimine bağlı!"
Dar görüşlü toplumun kanunları şu şekildedir : bir kez kendini unutan perişan kadınlar ayaklar altında ezilmeli, parçalara ayrılmalı ve bu parçalar o kadar saçılmış olmalı ki son anda kendilerini toparlayamasınlar.
Laurence ise kendini bir sandalyeye atıyor ya da yavaş adımlarla odanın içinde geziniyordu. Mobilyalara sürtündükçe hışırdayan mavi ipek elbisesini sürüklüyordu. Bu paçavra yağdan sapsarı olmuş, dikiş yerlerinden yırtılmış ve kıvrımları eskimişti. Başka giyecek bir şeyi olmadığı için sabah onu giymiş, bu sefil odanın içinde geziniyordu.