Arabadayız, arkadaşımla konuşuyoruz.
Dar sokakta ana caddeye ulaşmak için ışığın renk değiştirmesini bekliyoruz.
Vakit akşamüstü, hava kapalı yağdı yağacak.
İki araba mesafesi ötede bir ağaç görüyorum.
Kış günü, dalları çıplak, tek bir yaprak yok üstünde.
"Dün geceki fırtına bu kadar sert miydi?" diye düşünüyorum, bir yandan arkadaşımla konuşurken.
Gözüm ağacın tepesine yakın uç dallarına takılı.
"Savurmuş rüzgar çaputlar da konmuş ağaç dallarına, gazete mi yoksa bunlar?"
Saniyenin yarısında uçuşuyor düşünceler, diğer yarısında şaşkınlıktan ağzım açık.
"Kafanı kaldırıp şu ağacın dalına bir bak allahaşkına!" diyorum arkadaşıma.
Kedi bunlar!
Dala asılı kalmış bez parçası ya da gazete değil o gördüklerim.
Kedi!
Hem de basbayağı kedi, yavru filan değil.
Dördü de büyük rahatlık içinde ve hiç hareket etmeden kuru dalların en uçlarında birbirlerine birer pati mesafesinde yatıp durmuşlar.
Görüp görülebilecek en sürrealist doğa manzarası bu.
Çok hayıflanıyorum fotoğraf makinemin yanımda olmamasına, çok hayıflanıyorum hatırladığımı çizecek yetenekte olmadığıma.
Sadece anlatabilirim.
Oradaydılar, gördüm.
Dalda duruyordu dört kedi.
Biraz buna benzeyen bir görüntüleri vardı sanki.
Fakat kesin bin defa daha sürreeldi!
Foto, burdan.
.