Önkol kırıkları aile içi şiddetin açık bir işareti olabilir
Kuzey Amerika Radyoloji Derneği’nin (RSNA) yıllık toplantısında sunulan yeni bir araştırmaya göre, ön kolda yerinden olmayan bir kırığı yaşayan yetişkin kadınların üçte biri kadarı aile içi şiddetin kurbanı olabilir.
Çalışma iki düzeyde çalışıyor: birincisi, aile içi şiddet mağdurlarının bu tür hasarlara karşı taranması gerektiğini ve ikinci olarak bu tür hasarı gösteren hastaların mağdur olabileceğini gösteriyo. Doktorları potansiyel olarak mağdurları belirleyecek bir konuma getiriyor.
Kadına yönelik şiddet, dünyanın hemen hemen her yerinde çarpıcı biçimde yaygın bir sorundur. Küresel rakamlar, dünya genelindeki kadınların yaklaşık 3’te 1’inin (% 35) yaşamları boyunca fiziksel veya cinsel yakın partner şiddetine maruz kaldığını ve kadın cinayetlerinin% 38’inin bir erkek yakın partner tarafından işlendiğini göstermektedir.
Durumun daha da kötüsü, salgın bu sorunu daha da kötüleştirdi ve karantinalar nedeniyle kadına yönelik şiddet artmış görünüyor. Doktorlar ne yazık ki bazı aile içi şiddet belirtilerine aşina oluyor. Kariyerindeki birçok yaralanmayı analiz eden deneyimli bir doktor, en azından bazı durumlarda, bir kırıktaki şüpheli belirtileri tespit edebilir.
Örneğin, ulnada (ön kolun serçe parmak tarafında uzanan kemik) kırıklar, genellikle birisi güçlü bir darbeyi engellemeye çalışırken meydana gelir. Şiddetli protestolarda, protestocuların polisin copla vurmasını engellemeye çalıştıklarında bu yaygındır.
Boston’daki Brigham ve Kadın Hastanesinde bir radyolog olan ve çalışmanın kıdemli yazarı olan Bharti Khurana, sık sık ulnar kırıklar gördüğünü açıkladı. Çoğu zaman erkeklerde ortaya çıkar. Ancak bazen bir kadında görülür ve bu vakalar soru işaretlerine neden olur. Meslektaşlarına sorana kadar bundan ne çıkaracağını bilmiyordu.
Dr. Khurana, “Bu tür yaralanmaları erkeklerde görürdüm, ancak arada bir kadınlarda da görürdüm” dedi. Yakın zamana kadar bunu yakın partner şiddeti ile ilişkilendirmemiştim. Düşüncelerimi ortopedi cerrahlarımızla paylaştım ve onların ilgisi ve desteği ile araştırmayı sürdürmeye karar verdim. ”
Khurana ve meslektaşları, 18-50 yaş arası kadınlarda izole ulnar kırıklar arayarak 6 hastanenin elektronik kayıtlarını araştırdı. 62 hasta belirlediler. Bu 62 hastadan 12’sinin yakın partner şiddeti olduğu doğrulandı ve diğer 8 inde de bu tür şiddetten şüphelenildi. Bu yaralanmalara daha da derinlemesine baktıklarında, bir tür kırığın çok yaygın olduğunu gördüler: minimal yer değiştirmiş bir kırık. Onaylanmış vakalar, evsizlik ve diğer yaralanma türleri için acil servislere önceki ziyaretler ile de ilişkilendirildi.
Boston’da bir ortopedik cerrahi asistanı olan çalışmanın baş yazarı David Sing, “Baktığımız radyolojik özellikler kırığın yeri, kırılma şekli ve kırığın yer değiştirmesiydi” dedi. Sağlık Merkezi. “Tüm bunların dışında, genellikle gördüğümüz şey minimal derecede yer değiştirmiş bir kırılmaydı, yani kemiğin tamamen kırıldığı ancak önemli ölçüde kaymadığı anlamına geliyor.”
Bu tür bir çalışma önemlidir, çünkü aile içi şiddet mağdurları suçu bildirme konusunda isteksizdir ve genellikle kırığın düşmenin sonucu olduğunu söyler. Bu aynı zamanda bu çalışmadaki kurbanlar için de geçerliydi: yarısı düşüş bildirdi. Ancak bu tür ulnar kırıklar, düştüğünüzde neredeyse hiç olmaz.
Dr. Khurana, “Düşerken ulnanı kırmak çok nadirdir,” dedi. “Bir radyolog, yerinden edilmemiş bir ulnar kırık görürse ve kadın düştüğünü söylüyorsa, bu aslında yakın partner şiddeti için oldukça endişe vericidir.”
Bu, potansiyel olarak doktorları, aile içi şiddetle ilgili şüphe uyandırabilecekleri benzersiz bir konuma yerleştirir. Örneğin doktorlar başka fiziksel şiddet belirtileri arayabilir veya hastalarla ayrıntılı taramalar yapabilir.
Brigham and Women’s Hospital’da bir radyoloji görevlisi olan çalışmanın ortak yazarı Rahul Gujrathi, “Önceki görüntüleme muayenelerinin dikkatli analizi, radyologların yakın partner şiddeti şüphelerini doğrulamasına da yardımcı olabilir” dedi.
Salgın döneminde, paranın kıt olduğu, ruhların düştüğü ve kadınların saldırganları ile birlikte evde mahsur kaldığı zamanlarda, bu her zamankinden daha önemlidir.
Khurana, “Davranışı ne kadar çabuk ele alır ve değiştirirsek, o kadar iyi” dedi. “Tıpkı radyologların kanseri olabildiğince erken teşhis etmek istediği gibi, bununla aynı şey. Erken teşhis koyarsak, şiddet döngüsünü kırma şansımız artar. “