Profesyonel tavşan yetiştiriciliğinin asıl meselesi, birçoğunun tüm hayvanlarının neslinin tükenme tehdidini taşıyan tavşan hastalığıdır. Uzun süreli üreme sürecinde, et, kürk ve süs cinslerinin temsilcileri bağışıklıklarının çoğunu yitirdi. Evde yetiştirilen hayvanlar, artan morbidite ile karakterize edilir ve genellikle tavşanlara hızla yayılan ve tüm sakinlerini enfekte eden tehlikeli viral enfeksiyonlara dayanamaz.
Sağlıklı bir evcil tavşan belirtileri
Yüksek doğurganlık ve hızlı kas büyümesi nedeniyle, üreyen tavşanların çoğu yerli çiftçinin yapmaya hazır olacağı çok karlı bir iştir. Tek ve aynı zamanda asıl sorun, bu hayvanların artan acısı ve onlara özel bakım sağlama ihtiyacıdır.
Yüksek kaliteli yem ve yumuşak nevresimlere sahip evcil hayvanların sağlanmasının yanı sıra, yetiştiricinin en küçük hastalık belirtilerini belirleyerek, düzenli olarak yatakları incelemesi gerekir. Sağlıklı hayvan:
- şık ve parlak bir kürk;
- hareketli ve ışıktan korkmuyor;
- gözler parlıyor ve sulamıyor;
- burun mukozası boşalması yok;
- dışkı dışkıları koyu kahverengi veya siyah renkli küçük toplardır;
- ortalama vücut ısısı 38.5-39.5 derece santigrat;
- solunum hızı dakikada yaklaşık 60 nefes;
- kalp hızı 120-160 dakikada atıyor.
Normdan sapmalar hayvan sağlığı problemlerini gösterebilir. Tavşanların en sık görülen hastalıkları, semptomları ve tedavisi hakkında bu makalede tartışacağız.
Hastalık türleri ve belirtileri
Dişi kesildikten sonraki ilk günlerden itibaren, günlük evcil hayvan muayenesini yaparken, ev sahibinin hayvan sağlığına özel dikkat etmesi gerekmektedir. Bebekler gözleri kapalı uzanıyorsa, sık sık ve sık nefes alıyorsa veya çok su içiyorsa, bu, tavşanlarda hastalığın gelişiminin başladığının bir işareti olabilir.
Sorun daha ciddi hale gelirse, hayvanlar çok fazla yırtılma, burun mukozası boşalmaya başlar, yün kararır ve kümeler halinde dökülmeye başlar, baş ve vücutta şişlikler ve neoplazmalar belirir. Bazı durumlarda, ishal ve kabızlık kaydedilir, titreme, kasılmalar ve vücut felci meydana gelir ve kaçınılmaz ölüme yol açar.
Benzer hastalık belirtileri varlığında tavşan ve bunların tedavisi farklı olabilir. Hastalığın doğasına ve patojenlerine bağlıdır.
Tavşanların bulaşıcı hastalıkları, bulaşıcı olmayan hastalıklar ve ayrıca istilacı veya paraziter patolojileri vardır.
Paraziter invaziv hastalıklar
En sık, tavşanlar solucanlar, keneler, bitler ve mantar enfeksiyonlarının neden olduğu istilacı veya paraziter hastalıklardan muzdarip.
Bu tür hastalıkların belirtileri, saç dökülmesinin başlangıcı, sürekli kaşıntı hissi, yırtılma ve bağırsak rahatsızlıklarının varlığı ile kolayca belirlenir. Hayvanlar iştahlarını yitiriyor, ışıktan korkmaya başlıyor ve kürkleri parlıyor. Sonra, hangi tavşanların hasta olduğunu size söyleyeceğiz.
Tehlikeli bir hastalık sisticercosis. Yetişkin bir parazit veya cestod köpeklerde yaşar ve larva formu tavşan karaciğerinde gelişir. Enfekte hayvan hızlıca iştahını kaybeder, zayıflar ve ölür.
Bu hastalıktan tavşanların tedavisi mümkün değildir. Bir çiftçinin yapabileceği tek şey, hasta bir hayvanı karantina hücresine taşıyarak izole etmek. İyileşmek yerine böyle bir hayvanı puanlamak çok daha pratiktir ve katliamdan sonra karkas yakılarak yok edilir.
Bu nedenle, köpekleri bekçi köpekleri dışında bir tavşan çiftliğinde tutmak yasaktır. Sistiserkozun önlenmesi için, hayvan yemine 30-40 gün boyunca mebenvet granülatının% 10'u ilave edilir.
Saçkıran belirtileri ve tedavisi
Saçkıran gibi bir tavşan hastalığı ciddi bir tehlikeyi temsil eder, cildi etkileyen bir mantardan kaynaklanır ve çıplak gözle görülemeyen ince bir filamenttir.
Hastalığın semptolojisi şiddetli kaşıntıda, özellikle baş ve kulak bölgesinde, tavşanlarda ortaya çıkar, saçlarda saç parçalanmaya başlar. Saçkıran türlerinden biri - saçkıran - yün vücudun geniş alanlarına düşer.
Hayvan sürekli kaşıntılı yeri taradığı için, diğer tehlikeli enfeksiyonların tavşan vücuduna girebileceği yara ve kabuklarla kaplıdır. Tedaviye zamanında başlamazsanız, evcil hayvanınız depresyonda hissedecek ve kesinlikle ölecek.
Saçkıranın tedavisi için, etkilenen bölgelere Saprosan ve Unisan antimikotik merhemler uygulanır ve kaşıntıyı hafifleten preparatlar kullanılır.
Tavşan akar zehirlenmesi
Tavşanların paraziter hastalıkları, kan emici böcekleri olan hayvanların enfeksiyonunu içerir. Baş biti, sivrisinek ve sivrisineklerle savaşmak kolaydır. Bu sistematik sanitasyon ve hijyen önlemlerini ve temizliği gerektirir.
Kürk, deri altı ve uyuz şeklinde bölünmüş kenelerle mücadele etmek çok daha zordur. İlk büyük boyutta var. Hasta bir tavşanın saçıyla beslenirler ve sırt ve boyundan düşmelerine neden olurlar.
Derialtı akarlar geçim kaynaklarını cildin derin katmanlarında gerçekleştirir. Kanallardan kemiriyorlar ve tavşanı zehirleyen hayati etkinliklerinin toksik ürünlerini yayarlar. Hasta bir hayvan sürekli kaşıntı ve kaşıntı yaşar. Stresli ve iştahsız.
En tehlikeli parazitler, deri altı tabakasında da yaşayan, ancak yumurtalarını cilt üzerinde bırakan uyuz akarlarıdır. Bunu yapmak için, bir tavşanda şiddetli kaşıntıya neden olan çok sayıda kanaldan kemirirler.
Kene kaynaklı enfeksiyon belirtileri fark ederseniz, bu tavşan hastalıkları ve semptomlarını tedavi etmeye başlamalısınız. Bunu yapmak için, hayvanın derisi sülfürik kireç veya "Ivermectin" ilacı enjeksiyonları (1 kg ağırlık başına 200 µg) ile tedavi edilir.
Ölümcül patolojinin bulaşıcı hastalıkları
Yaygın istilacı rahatsızlıklar bir ilaç tedavisi ile etkili bir şekilde ele alınabiliyorsa, enfeksiyon bulaşmış tavşanlarla her şey çok daha zordur. Tavşan yetiştiriciliği, her yıl onbinlerce enfekte hayvanın elden çıkarılması gerekliliği nedeniyle ciddi kayıplara neden olmaktadır.
Tavşanların tedavi edemediği en tehlikeli hastalıklar miksomatoz ve viral hemorajik hastalıktır.
Myxomatosis virüsü, kan emen böcekler tarafından bulaşır ve ayrıca hayvanların birbirleriyle doğrudan temasıyla da bulaşır. Tavşanlar şişmiş gözlere sahip ve nokta tümörleri vücutta ortaya çıkıyor. Vakaların% 70-100'ünde doğal ölüm 1-2 haftada ortaya çıkar. Hayatta kalanlar enfeksiyonun taşıyıcıları haline gelir.
VGBK patojeni hücreye çöp ile girdiğinde, beslenen ve kontamine su. Bir kişinin elbisesi üzerinde taşınabilir. Burun, ağız ve anüsten semptomatik kanama, göz kapaklarında iltihaplanma meydana gelir. Ölüm oranı% 100'e ulaşır.
Aşı önleme
Tavşanlarda miksomatozis veya UGBC ile ilk enfeksiyon bulgularını bulursanız, derhal bu hayvanları izole etmelisiniz, böylece tavşanızın diğer sakinlerine virüs bulaşmaz.
Bu tür hastalıkların uzmanlar tarafından tedavisi henüz geliştirilmemiştir, bu nedenle hasta hayvanlar kesilmeye ve derhal elden çıkarılabilir. Tavşan eti insan tüketimi için uygun olmadığından karkaslarının yakılması gerekir.
Her iki virüs de oldukça dirençlidir ve genellikle çiftliklerin tüm hayvanlarını imha etmek zorunda kalır, hayvanların tutulduğu kafesleri bile karkaslarla birlikte yakarlar.
Korumanın tek etkili yolu, zamanında aşılama yoluyla enfeksiyonu önlemektir. Bunu yapmak için, bir buçuk aylıkken, myxomatosis ve IHD'ye karşı ilişkili aşı, tavşan erkek ve dişilerin vücuduna sokulur. Çocukları ve sukrolny ve hemşirelik tavşanlarını da içeren yetişkin hayvanları aşılayabilir.
Böyle bir aşının, zaten enfekte olmuş bir hayvanı tedavi etmediğini, ancak yalnızca enfeksiyona direnebilecek antikorlar ürettiğini unutmayın.
"İlişkili aşının tavşanlarda kullanımı" başlıklı makalede daha fazla bilgi bulabilirsiniz.
Pastörelloz ve bulaşıcı stomatit
Tavşan sakinlerine hızla yayılan ve evcil hayvanlarınız arasında yüksek ölüm oranlarına yol açabilecek başka bulaşıcı hastalıklar vardır.
Pastörellozun ana belirtileri vücut sıcaklığında keskin bir yükselme, burun akıntısının ortaya çıkması ve solunumun artmasıdır. Küçük kemirgenler, kuşlar ve insanlar tarafından taşınan enfeksiyon hızla tavşan vücuduna yayılır ve enfeksiyondan 3 gün sonra ölümüne neden olur.
Enfeksiyöz stomatit gibi bir hastalık, hasta bir tavşanın dilindeki beyaz çiçeklenme ile karakterizedir. Ağızda ülser ve aşırı tükürük görülür. İştahsızlık, uyuşukluk ve sürekli ishal ölümcül olabilir.
Enfeksiyonu önlemenin en iyi yolu, zayıflatılmış virüs türleri içeren aşılarla tavşan hastalığını önlemektir. Onları doğru yapmak nasıl "Ne zaman ve hangi aşı tavşan yapmak" makalesinde bulunabilir.
Tavşan Bulaşıcı Olmayan Hastalıklar
Bulaşıcı olmayan ve tavşanların birbirleriyle temasıyla bulaşmayan ayrı bir hastalık grubu, bulaşıcı olmayan hastalıklardır. Önceki iki gruptan daha az tehlikelidirler, ancak evcil hayvanlarınızın sağlığına ciddi zarar verebilirler.
Her yaştaki tavşanlarda konjonktivit olabilir. Bu hastalığın tezahürleri, gözlerin irinden fazla yırtılması, şişmesi ve ekşimesidir.
Konjonktivit hemen hemen tüm bulaşıcı hastalıklara eşlik eder, ancak genellikle bu hastalığın bulaşıcı olmayan doğası vardır.
Tavşanlar grup kafeslerinde tutulursa veya sert yataklar kullanıyorlarsa, suya başlayan ve irin dolduran gözlerini periyodik olarak yaralarlar. Mekanik hasarla, kural olarak, sadece bir göz suya başlar.
Bu tür bir hastalığı başlatmak mümkün değildir, çünkü konjonktivitle zayıflamış olan vücut sürekli ona saldıran diğer enfeksiyonlara karşı zayıf direnç gösterir. Her şeyden önce, irin kurtulmak gerekir, ağrıyan gözü furatsilin çözeltisine batırılmış bir gazlı bezle silin. Tedavi için günde 2-3 kez, Cypromed, Gentamicin, çocuk Albucidum ve tetrasiklin merhemleri kullanılır.
Çamur poddermatit neden oldu
Yetişkin tavşanlarda, etli ırklar genellikle pençelerinin plantar yüzeylerinde ülser ve fistül oluşumuyla birlikte pododermatit geliştirir. Patoloji bulaşıcı olmayan hastalıklara atıfta bulunur.
Bu hastalığın oluşumunun ana nedeni çiftçinin sıhhi ve hijyenik normlara uymamasının yanı sıra tavşandaki sabit nem ve yüksek sıcaklıktır.
Ortaya çıkan yaraların% 10 kurşun veya çinko merhem ile işlenmesi gerekir. Yaralar bir kabukla kaplıysa, kanamayı iyot ile durdurarak çıkarılmalıdır. Tedavi için Vishnevsky merhem, "Tetrasiklin" ve "Oksitetrasiklin" kullanın.
Tedavi süresi farklı olduğundan, çoğu tavşan yetiştiricisi bu tür hayvanları kesim için göndermeyi tercih eder. Kesim, hastalığın ilk aşamasındaysa, etkilenen bölgeler hariç karkas yenilebilir. Aksi takdirde, cildi çıkardıktan sonra kullanımı kısıtlamayan, yakmak en iyisidir.
Solunum hastalıkları
Tavşanlar solunum yolu hastalıklarından muzdarip olabilir. Tavşanın sıcaklığı gözlenmezse, cereyan vardır ve hava amonyak buharları ve tozla doldurulursa, hayvanlar bronşit, rinit, plörezi veya nezle zatürree olabilir.
Bu hastalıkların nedenleri, tavşandaki sıcaklığa, cereyanın varlığı, havada toz, kabarıklık ve dumanın yanı sıra, nadiren uzaklaştırılan hücrelerde amonyak içeriğinin artmasıdır.
Tavşanlar sert ve çok sık nefes alır, hapşırmaya başlarlar ve sümük burundan salınır. Bir fonendoskopla dinlerken, hasta bir hayvanın göğsünde karakteristik hışıltı ve ıslık sesi duyulur.
Tavşanı temizleyin, havalandırın ve dezenfekte edin. Tedavi için, 15 ila 20 bin ünite antibiyotik "Penisilin" içeren bir furatsilin çözeltisi kullanılır.
Bronşitin ileri evresinde, "Penisilin" kas içi enjeksiyonları verilir ve "Norsulfazol" veya "Sulfadimezin" beslemeye eklenir. Doz, veteriner tarafından, tavşanın ağırlığı ve hastalığın evresi dikkate alınarak belirlenir.
Sıcak çarpması ve donma
Yılın sıcak dönemlerinde, tavşan odasının aşırı ısınmamasına ve iyi havalandırılması gerektiğine dikkat edilmelidir. Hayvanın vücudu uzun süre aşırı ısınırsa, tavşan sıcak çarpması alabilir.
Hayvanlar uyuşuk hale gelir ve iştahlarını kaybeder. Uzun süre yanlarında veya midelerinde yatarlar. Çoğu zaman buna kasılmalar eşlik eder ve ölüme neden olur. Benzer bir durum, hayvanlar bir güneş çarpması aldıklarında, güneşte uzun süre tavşanların bulunması sonucu ortaya çıkar.
Hayvan derhal serin bir yere taşınmalıdır. Birkaç dakika kulaklarına buz getirebilirsin. Donma tavşanı tavşan gövdesine provoke etmemek için buz getirilmesi tavsiye edilmez. Soğuk suyla dökmek en iyisidir.
Tavşanın durumu şiddetli ise, 1-2 ml% 20'lik bir kafein çözeltisi ile intramüsküler olarak enjekte edilmesi önerilir.
Tavşanlarda hipotermi genellikle donma gelişir. Vücudun üzerinde, çeşitli enfeksiyonların penetrasyonuna açık, kötü iyileşen yaralar oluşturan patlayan sıvı ile kabarcıklar ortaya çıkıyor. Tüm irin ve kabukların temizlenmesi ve daha sonra yukarıda belirtilen anti-enflamatuar merhemlerle tedavi edilmesi gerekir.
Tavşanlar ayrıca doğuştan hastalıklar, sindirim sistemi hastalıkları, dolaşım sistemi ve kas-iskelet sistemi sistemlerinden muzdariptir. Hepsi bulaşıcı olmayan hastalıklarla ilgilidir.
Makale sizin için ilginç ve yararlı olsaydı bir sınıf koyun.
Yorumlarınıza evcil tavşanları hastalıklardan nasıl koruduğunuzu yazın.