Rahatsızlık , astronomide , birden fazla büyük nesneden önemli yerçekimi etkilerine maruz kalan büyük bir nesnenin karmaşık hareketinin tanımıyla bağlantılı olarak kullanılan bir terimdir .
Böyle karmaşık bir hareket şematik olarak bileşenlere ayrılabilir. Birincisi, yalnızca diğer bedenin yerçekimi etkisi altında hareket ederse, vücudun izleyeceği varsayımsal hareket vardır. Başka bir deyişle, böyle bir hareket, iki cisim probleminin veya rahatsız edilmemiş bir Keplerian yörüngesinin çözümü olarak görülebilir . Daha sonra, varsayımsal rahatsız edilmemiş hareket ile bedenin gerçek hareketi arasındaki farklar , ilave cisim (ler) in ek yerçekimi etkileri nedeniyle rahatsızlıklar olarak tanımlanabilir . Yalnızca bir tane başka önemli beden varsa, o zaman rahatsız edilen hareket, üç beden probleminin bir çözümüdür ; birden fazla önemli cisim varsa, hareket n cismi sorununun bir durumunu temsil eder .
Newton , hareket ve yerçekimi yasalarını formüle ettiği sırada , pertürbasyonların varlığını ve hesaplanmasındaki birçok zorluğu zaten kabul etmişti. Newton'un zamanından bu yana, bozulmaların matematiksel analizi için çeşitli teknikler geliştirilmiştir; bunlar iki ana sınıfa ayrılabilir: genel rahatsızlıklar ve özel rahatsızlıklar . Genel pertürbasyon analizi yöntemlerinde, genel diferansiyel hareket denklemleri, genel olarak cebirsel ve trigonometrik fonksiyonlarla ifade edilen ve daha sonra birçok başlangıç koşulu setine uygulanabilen bir sonuç sağlamak için genellikle seri yaklaşımlarla çözülür. Tarihsel olarak, ilk önce genel rahatsızlıklar incelenmiştir. Özel bozucu yöntemlerde, incelenen cisimlerin konumlarının, hızlarının ve ivmelerinin değerlerini temsil eden veri setleri, diferansiyel denklemlerin sayısal entegrasyonu için girdi olarak kullanılır.
Birden fazla yerçekimi çekimini içeren çoğu sistem, yerçekimi etkileri nedeniyle baskın olarak kabul edilebilecek bir birincil gövdeye sahiptir (örneğin, bir yıldız ve gezegeni durumunda bir yıldız veya bir gezegen ve uydusu durumunda bir gezegen ) . Daha sonra, diğer yerçekimi etkileri, gezegenin veya uydunun birincil gövdesi etrafındaki varsayımsal kesintisiz hareketinde rahatsızlıklara neden olarak ele alınabilir.
Güneş Sisteminde, rahatsızlıkların çoğu periyodik bileşenlerden oluşur, bu nedenle rahatsız olan cisimler, uzun süreler boyunca periyodik veya yarı periyodik olan yörüngeleri takip eder - örneğin, Ay teorisinin konusu olan son derece bozulmuş yörüngesindeki Ay. .
Gezegenler, diğer gezegenlerin yörüngelerinde periyodik rahatsızlıklara neden oluyor, bu gerçek , Uranüs'ün yörüngesindeki rahatsızlıkların bir sonucu olarak 1846'da Neptün'ün keşfedilmesine yol açtı .
Gezegenlerin karşılıklı karışıklıkları, yörünge elemanlarında uzun süreli yarı periyodik değişikliklere neden olur . Venüs şu anda tüm gezegensel yörüngelerin en zayıf eksantrikliğine , yani en dairesel yörüngesine sahip yörüngeye sahiptir. 25.000 yıl içinde Dünya , Venüs'ten daha dairesel (daha az eksantrik) bir yörüngeye sahip olacak.
Güneş Sistemindeki kuyruklu yıldızlar gibi birçok küçük cismin yörüngeleri , çoğunlukla gaz devlerinin yerçekimi alanlarından büyük ölçüde etkilenir . Bu rahatsızlıkların çoğu periyodik olsa da diğerleri değildir ve bunlar özellikle kaotik hareketlere neden olabilir . ÖrneğinNisan 1996Çekim etkisi Jüpiter azaltılmış yörünge periyodu içinde Comet Hale-Bopp , 4206-2380 yıllarında herhangi periyodik temelini iptal etmeyen bir değişiklik.