Modern çalışma hayatımız yeterlilik kavramı ile yönetiliyor. Yetkinlik bazlı görüşmeler bir iş bulmamamız gerektiğine karar vermek için kullanılır. İşi alırsak, o zaman başarmak için eğitiliriz. işyerinde yetkinlik. En azından bir iş yapmazsak, bu işi kaybedebiliriz. yetkili performans.
Yetkinliğin ardında yatan fikir oldukça basittir: kişi davranışsal olarak ne yapması gerektiğini belirtebilir ve daha sonra bir kişinin bu görevi yerine getirmede başarılı veya başarısız olduğunu ölçebilir.
İş ve eğitimin nasıl organize edileceğine yönelik bu yaklaşım, Chicago mezbahaları 19. yüzyılın sonunda. Daha sonra 20th'un başında Ford'un araba üretim hatlarında kullanıldı. Günümüzde yeterlilik fikri, imalattan finansmana ve perakendeye kadar ekonominin her sektöründe bulunabilir.
Yetkinliği ölçme ve elde etme fikrinin iyi olup olmadığına dair nadiren ikinci bir düşünceyi öderiz. Aslında, yetkinliğin bütün yapısı, insanların nasıl öğrendiğini ve çalıştığını düşünmek için sağlam bir temel sağlamayan tartışmalı bir yapıdır. Çünkü makineler yetkin olabilse de insanlar yapamaz.
Şikayet gerekçesi
İnsanlar, yeterlilik kavramı ile yakalanabilecek şekillerde öğrenmez ve çalışmaz. Bir kahve dükkanında, kahve yapmak için eğitilmiş bir barista örneğini alın.
“Barista” un unvanı, içecek yapımında bir derece beceri ve el sanatı olduğunu gösteriyor. Ancak, ana, büyük kahve zincirlerinde baristas aracılığıyla eğitilir yeterlilik temelli nitelikler. Bu niteliklerin bir kısmı, asgari bir standardı karşılamak için bir fincan kahve üretmektir. Belirli bir tat, aroma ve görünüm elde etmek ve dökülmeden özel bir şekilde sunulması gerekebilir. Bu tamamen makul gözükebilir, ancak barista eğitimine böyle bir yaklaşımın işe yaramadığının iki nedeni vardır (ve birçok bağımsız kahve dükkanının hizmet ettikleri içeceklere daha farklı ve daha bireysel bir yaklaşım getirme nedenleri vardır).
İlk olarak, bir fincan kahvenin belirli bir standarda üretimi ikili bir sonuçtur. Barista belirli bir standartta kahve üretebilir veya üretemez. Dünyadaki en iyi kahveyi, en iyi tadı ve en iyi tadıyla ürettikleri takdirde, yeterlilik temelli eğitim, örnek performansı ödüllendirmediğinden önemli değildir. Sadece standarda ulaşılıp ulaşılmadığını belirleyebilir.
InnerSelf'ten En Son Haberleri Alın
Aynı şekilde, zemine döşenen dünyanın en kötü çamur kabını üretmek, standardın hemen altında bir bardak üretmekle aynı şekilde başarısız olacaktır. Yetkinlikte beceri, sanat veya doğaçlama için yer yoktur. Aslında, yetkinlik hiç kahve üretme süreciyle ilgilenmiyor - yalnızca son ikili sonuç.
Ben Robot?
İkincisi, barista belirli bir standarda kahve üretiyorsa, barista'nın bunu neden yapabildiğiyle ilgili bir ilgi yoktur. Yetkinlik sadece bir kutucuğu işaretlemekle ilgilidir, kişinin nasıl öğrendiğine ve bu beceriyi nasıl edinmeye geldiğine bakmakla ilgili değildir. İnsanları, içinde hiçbir faaliyetin olmadığı boş, içi boş kabuklar olarak görür. Yeterlilik, bir insan öğrenme şekli değildir. Klasik pedagoji fikirlerinden çıraklıklara kadar önceki tüm diğer öğrenme biçimleri, bir tür fiziksel, zihinsel ya da ruhsal değişime uğrayan bir insan özne edinmiştir.
Ancak insanlar, sadece ikili sonuçlar üreten makineler değildir. Öğrenme yoluyla değişen bedenleri ve zihinleri vardır. İnsanlar yeterliliklerle tanışabilir, ancak yeterlilik insanların nasıl çalıştığı ve öğrendiği ile aynı değildir. İnsanları insanlıktan çıkarır ve onları aptal ve ruhsuz makinelere eşdeğer yapar. İnsan özelliklerimizi koruyacaksak yetkin olamayız.
Paradoksal olarak, yetkinliğin kendisi öğrenicilerin veya çalışanların belirli bir standardı tutarlı bir şekilde karşılamaları olasılığını azaltır. Yeterince iyi olan performansı ödüllendirerek, yetkinlik, başa çıkacak kadar yapma stratejisini ödüllendirir. Bu, insanların göreve en az dikkatini verdiği için bazen bu performans seviyesini karşılamakta başarısız olma ihtimalini arttırır.
Yine de okullarımızda ve iş yerlerimizde yetkinlik kalıbına uyması için giderek daha fazla zorlanıyoruz. Tartıştığım gibi son kitabımBöyle bir yaklaşım, insanları zanaat görmezden gelmek, doğaçlama ve hatta düşüncelerimiz açısından bizi küçültür. İkili sonuçları üreten boş makineler değiliz. Öğrenmemizde ve iş yerlerimizde gerçekten insan olmak istiyorsak, örnekleyici, yaratıcı ve kendine özgü olmamız gerekir. Öğrenme ve yenilik, istisnai bir şeyi hedeflemede başarısızlığı içerir. Tanım olarak, bu tür şeyler basitçe vasatın altın standart olduğu yeterlilik kriterleri ile değerlendirilemez.
Yazar hakkında
John Preston, Eğitim Profesörü, Doğu Londra Üniversitesi
İlgili Kitaplar:
{amazonWS: searchindex = Kitaplar; anahtar kelimeler = iş performansı; maxresults = 3}