Kırklı yılların sonlarında ve ellili yılların başında Sovyet uzmanları, ele geçirilen Alman belgelerini inceledi ve kendi araştırmalarını yaptı. Kendi ve ödünç alınan deneyimlerine dayanarak, hazır birimler kullanmanın yanı sıra, yeni tip torpido silahları oluşturulmuştur. Özellikle, bu yaklaşım mevcut elektrik torpidolarını iyileştirmenin yanı sıra, bir homing sistemli ilk yerli torpidoyu yaratmaya izin vermiştir. Aynı zamanda ana çalışma alanlarından biri, gelişmiş performansa sahip yeni enerji santrallerinin oluşturulmasıydı.
Kırklı yılların ortalarında, Büyük Vatanseverlik Savaşı'nın sona ermesinden kısa bir süre sonra, Araştırma Madeni Araştırma ve Torpido Enstitüsü'nün (NIMTI) uzmanları oksijenli ısı motorları temasını ele aldılar. Bu tür santraller, mevcut kombine çevrim makinelerinin daha da gelişmesiydi ve onlardan bazı özelliklere göre farklılık göstermek zorunda kaldı. Özel olarak, basınçlı hava yerine saf oksijen kullanılması, suyun yüzeyinde kabarcıkların izini oluşturan buhar-gaz karışımının salınımını ortadan kaldırmayı mümkün kılmıştır. Böylece, elektrikli motor gibi oksijen motoru da yerini göstermeyen ve taşıyıcı denizaltıyı maskelemeyen yeni bir izsiz torpido yaratmayı mümkün kıldı.
Torpido 53-56В - dışa doğru 53-56 KITI'den farklı değil. Fotoğraf Militaryarms.ru
NIMTI'de kırklı yılların sonlarında ya da ilk ellili civarında, yeni bir enerji santraline sahip umut verici bir torpil ön taslak geliştirildi. Bu proje daha sonra 533 mm kalibreli deneyimli bir torpido üretildikten sonra bir dizi gerekli kontrolü geçti. Prototip test edildi, sonuçları mevcut projenin daha da geliştirilmesi tespit edildi. Bu çalışma aşamasının tamamlanmasından kısa bir süre sonra, proje XXUMX (eski adıyla “Red Progress”, Tokmak) tesisinin tasarım ofisine devredildi. Yeni projenin daha da geliştirilmesi, ilgili kuruluşlardan bazılarının yardımı ile bu kuruluş tarafından tam olarak gerçekleştirildi. Gelecek vaat eden bir oksijen torpilinin projesi “Item 175” sembolünü aldı. AB baş tasarımcı olarak atandı. Topolyansky.
Yeni projedeki çalışmalar birkaç yıl sürdü ve ellilerin ortasına kadar sürdü. Bu süre zarfında, santralin tasarımına ilişkin ana konular çözülmüş ve önerilen teknik çözümler de kontrol edilmiştir. On yılın ortasında, proje deneyimli torpidoların montajı ve denenmesi için hazırdı. Raporlara göre, yeni bir gelişme оружия Yeni bir motor türünün geliştirilmesindeki zorluklar nedeniyle zor. Bu durumda, mevcut ürün yeni torpido arabasının temeli olarak alınmıştır. Oksijenli ısı motoru, buhar gazı torpido makinesi 53-51 temelinde üretildi. Hazır birimlerin kullanımına rağmen, motorun yeni bir oksitleyiciye transferi bazı problemlerle ilişkilendirildi.
227 Ürününün ilk versiyonunun, homing sistemleri olmadan “geleneksel” bir düz torpido olduğu sanılıyordu. Su üzerinde iz bırakmadan hareket sağlayan bir oksijen ısı motorunun kullanılması varsayılmıştır. Dolayısıyla, tasarım açısından, yeni torpido, önceki modellerin mevcut silahlarının geri dönüştürülmüş bir versiyonu olarak görülebilir.
Torpido yeni tip, yarım küre başlı ve konik bir kuyruk kaportalı standart bir silindirik gövde almıştır. Sonuncusunda, içine iki koaksiyel pervanenin yerleştirildiği dümenlerle X şeklinde bir yapı sağlandı. İç hacimlerin düzeni de gelenekseldi. Patlayıcı şarjlı bir sigorta bölmesi ve bir sigorta, gövdenin başına yerleştirildi, arkalarında basınçlı oksijen için büyük bir tank vardı. Kıç bölmesi gazyağı, tatlı su ve yağ depolarının yanı sıra bir buhar ve gaz jeneratörü, motor ve kontrol ekipmanı içerir. Torpil bir 53 cm kalibreye ve toplam 7,45 m uzunluğa sahipti, ürün grubunun ağırlığı 1900 kg'a ulaştı.
"Ürün 227", 400-kg şarjlı bir dövüş bölmesi aldı. Yüke zarar vermek için, yeni bir temassız optik sigorta tipi HB-57 kullanılması önerildi. Bu ürünün, hedefin kısa bir mesafede bir torpil geçişi sırasında savaş başlığının baltalamasını başlatması gerekiyordu. Sensöre düşen ışığın değişmesine cevaben, sigortanın hedefi tespit etmesi ve ona zarar vermesi için bir komut vermesi gerekiyordu. Bununla küçük hatalar telafi edildi.
Torpido düzeni 53-56. Şekil Shirokorad A.B. Yerli silah filo. 1945-2000.
Torpido'nun kıç bölmesinde, 53-51 torpido makinesine dayanarak oluşturulan bir oksijen ısı motoru vardı, bu cihaz bir buhar ve gaz jeneratörü ve bir krank mekanizmasına bağlı iki yatay silindirli ve iki koaksiyel pervaneli bir pistonlu makineyi içeriyordu. Çalışma sırasında, motorun buhar ve gaz jeneratörü gazyağı yakmak zorunda kaldı (oksijen oksitleyici olarak kullanıldı) ve sonra elde edilen gazı tatlı suyla karıştırın. Elde edilen buhar-gaz karışımı silindirlere beslendi ve pervane şaftlarını döndürerek pistonlarla etkileşime girdi.
Uygulanan motor, "277 Ürünü" nün 50 birime kadar hıza ulaşmasına izin verdi. Gerekirse, hızın yalnızca 40 düğümlerine ulaştığı makinenin farklı bir çalışma modunu ayarlamak mümkündü. İlk modda, menzil 8 km, ikincisi 13 km'dir.
Torpido için "Product 227", belirli bir rotada ve doğru derinlikte tutulmasından sorumlu yeni bir ekipman geliştirdi. Mevcut verilere göre çalışmalarının ilkeleri aynı kaldı. Hidrostat, derinliği kontrol etmekten sorumluydu ve rota değişikliğini takip etmek için bir jiroskopik cihaz kullanıldı. İstenen rotadan sapmalar belirlenirken, bu cihazlar, torpidoyu doğru konuma döndüren direksiyon araçlarına komutlar verdi.
1955-56'te, Bitki No. 175, tasarım çalışmasını tamamladı ve ardından yeni tipte deneyimli torpidolar üretti. Testler başarıyla sonuçlandı, ardından torpido kabul edildi. O zaman kabul edilen terminolojiye göre, ürün yeni bir atama aldı 53-56 - torpido kalibreli 53 cm, arr. 1956 D. Ek olarak, ürünün ilk modifikasyonuna atıfta bulunularak 53-56 KIT (“Oksijen Torpido”) adı bulunur. Bu tür silahların seri üretimi, tesise kendilerine emanet edildi. SM Kirov (Alma-Ata).
Bazı haberlere göre, tam teşekküllü yeni torpido seri üretimi hemen başlamamıştı. Seri torpidolar monte edilmeye başladığında, 53-56 projesi resmi kabul edildikten sonra ortadan kaldırılması gereken bazı kusurları korudu. Bütün bu problemler, silahın temel özelliklerini ve güvenilirliğini etkiledi. Eksiklikleri düzeltmek ve verimli silahların üretimi konusunda ustalaşmak biraz zaman aldı ve ardından torpidoların filoya teslimine başlandı. 53-cm torpido tüpleriyle donatılmış çeşitli tiplerdeki yüzey gemileri ve denizaltıları, yeni torpidoların taşıyıcısı oldu.
Torpedo 53-56, yeni enerji santrali sağlandığında, sınıfındaki önceki yerli silahlardan farklıydı. Bu nedenle, 53-56 KIT'in temel versiyonunu yalnızca Sovyet filosunun silahlandırılması için terk etmeye karar verildi. İhracat için, sırayla, yeni bir tadilat ürün tedarik etmesi teklif edildi. Diğerlerine göre, mevcut silahlarla ilgili teknik sorunlar nedeniyle yeni bir proje geliştirilmesi önerildi. Altmışlı yılların başında XXUMX numaralı fabrika bürosunda yeni bir silah versiyonunun geliştirilmesi başladı. Bu proje 175-53В veya "Item 56" adını aldı.
53-51 ve çeşitli modifikasyonların 53-56 torpidolarında kullanılan pistonlu motor. Fotoğraf Militaryrussia.ru
Temel proje 53-56'in yanı sıra mevcut kombine çevrim torpidoları 53-56ПМ ve 53-39, 53-51В ürününe temel alınmıştır. NNUMX-53PM ve 39-53'ten alınan bazı santral elemanları hariç, hemen hemen tüm yapı oksijen torpidodan ödünç alındı. Böylece, bir oksijen deposu yerine, 51 litre basınçlı hava deposu kuruldu. Diğer kaplar yerinde kaldı. Sonuç olarak, buhar gazlı bir ısı motoruna sahip yeni bir torpido ortaya çıktı; bu, oksijen olanın aksine, artık bir sır değildi ve pratikte test edildi. Bu yaklaşımın tasarıma sonucu, performansta hafif bir azalma oldu.
Torpido 53-56В, toplam uzunluktaki oksijen prototipinden, 7,74 m'ye yükseltilmiş ve kalibrasyon bölmesinin kütlesi de dahil olmak üzere kalibre ve ağırlık aynı kalmıştır. Torpido hızı 40 veya 50 düğümleridir. Kombine çevrim motorun oksijene kıyasla daha düşük veriminden dolayı, yeni torpilin maksimum aralığı sadece 8 km idi. Maksimum hız aralığında yarı yarıya düşürüldü.
Gerekli tüm testleri geçtikten sonra, 53-56B torpil devreye girerek seri üretime girdi. Ayrıca, yabancı müşterilere sunuldu. 53-56In'in yabancı ülkelerdeki tedarikiyle ilgili kesin bilgiler mevcut değildir. Bazı haberlere göre, benzer silahlar Hindistan tarafından sipariş edildi, ancak diğer kaynaklar diğer değişikliklerin torpidolarının Hint Donanması'na tedarik edildiğinden bahsetti.
Torpidoların kullanımı hakkında bilgi var, Sovyetler Birliği'nin donanması 53-56V. Ülkemizde, bu silah eğitim amaçlı kullanılmış ve ucuz bir oksijen 53-56 KIT analoğu olarak kabul edildi. Böylece filoya, göreceli olarak pahalı torpido tüketmeden personel yetiştirme ve muharebe eğitimi faaliyetleri yapma fırsatı verildi. Ek olarak, bazı kaynaklarda yeni kombine çevrim torpidinin oksijen prototipinden daha güvenilir bir şekilde farklılık gösterdiğinden, silahların operasyonuna yaklaşımları da etkileyebileceğinden bahsedilir.
Altmışlı yılların ortalarında, Yugoslav deniz kuvvetleri, Sovyetler Birliği'ne, bir hon sistemi olan 53-56B torpidosunda bir değişiklik yapma talimatı verdi. Bu tür silahların geliştirilmesi SRI-400'e (şimdi Merkez Araştırma Enstitüsü "Gidropribor") devredildi. Bu proje "Product 274" veya 53-56BA adını aldı.
Torpido 53-56BA. Açıkça görülebilen montaj devresi kapağı hidroakustik anteni. Fotoğraf Militaryrussia.ru
Dostça bir devlet düzenini yerine getirmek için, temel ürünün tasarımını önemli ölçüde elden geçirmek zorunda kaldık. Böylece, dövüş bölmesi azaltıldı ve serbest bırakılmış hacimde, zamanın diğer torpidolarında kullanılana benzer bir arama sistemi kurdular. Kasanın kafa kaplaması, üzerine birkaç alıcı bulunan bir hidroakustik antenin monte edildiği düzleştirilmiş bir ön kısmı aldı. Girişim seviyesini azaltmak için, anten ilave bir ışıkla kaplandı. Raporlara göre, arama sistemi sadece bir düzlemde bir hedef arayışı sağladı ve hedefe 600 m'ye kadar olan bir mesafeden tepki gösterdi, böylece torpido sadece yüzey gemilerine karşı kullanılabiliyordu.
53-56BA kendinden kılavuzlu torpil, 260 kg ağırlığında azaltılmış bir dövüş bölmesi ile donatılmıştı. Bu ve diğer bazı iyileştirmeler nedeniyle, silahın toplam ağırlığı 1875 kg'a düşürüldü. Hedefin çalışmasını sağlamak ve kendi ünitelerinin gürültüsünü azaltmak için, ana makinenin gücü azaltıldı, bu da hızın düşmesine neden oldu. “274 ürünü”, hedefe 29 veya 32 düğüm hızında gidebilir. Bu durumda, menzil sırasıyla 11 veya 10 km idi.
Mevcut güdüm sistemlerinin buharlı bir torpido üzerine kuruluma uyarlanması, göze çarpan birçok sorunla ilişkilendirildi. Bu nedenle, özellikle, bitmiş ürünün, Yugoslavya Donanması karşısında müşteriye teslimi için son tarihler birkaç kez değiştirildi. Bir takım zorluklardan sonra, işler yalnızca 1966'te tamamlandı. Daha sonra müşteri ilk seri seri torpidoları gönderdi. Daha sonra, 53-56BA ürünleri Hindistan tarafından sipariş edildi. Sovyet Donanması'nın benzer torpidolarının temini hakkında da bilgi var.
53-56 ailesinin ilk torpido ellili yaşlarda hizmete girdi. Gelecekte, bu silahın yeni modifikasyonları, enerji santrali türüne ve homing kullanımına bağlı olarak değişiyor. Her üç modifikasyonun silahları da yerli filoya verildi ve “B” ve “BA” harfleri olan ürünler de ihracat için gönderildi. Bu tür torpidoların üretiminin en azından yetmişli yılların ortasına kadar sürdüğü bilinmektedir. Sovyet Donanması’nın hizmetinde, seksenlerin başına veya ortasına kadar kaldılar.
53-56 ailesinin torpidolarını geliştirirken, yeni teknolojilerin geliştirilmesine ve yüksek performanslı silahların ortaya çıkmasına yol açan bir dizi önemli tasarım problemi çözüldü. Böylece, 53-56 KIT serisinin temel ürünü, yerli bir ısı torpido silahı olan bir oksijen ısı motorlu ilk üretim torpido olarak kaldı. Gelecekte, bazıları halen kullanımda olan birkaç başka torpido üzerinde benzer elektrik santralleri kullanıldı. Ailenin son torpidosu 53-56BA da tarihte ilginç bir yer edindi. Buhar gazı motoru ile donatılmış en son yerli torpildi. Altmışlı yılların ortalarında, geliştirildiği zaman, bu tür santraller zaten eskiydi. Daha sonra, torpido silahlandırması tasarımcıları, 53-36 KIT projesi kapsamında geliştirilmesinde aktif olarak kullanılan yeni ve daha sofistike sistemlere geçti.
Göre:
http://wunderwafe.ru/
http://submarine-at-war.ru/
http://militaryarms.ru/
http://militaryrussia.ru/blog/topic-475.html
Shirokorad A.B. Yerli filonun silahları. 1945-2000. - Minsk: “Hasat”, 2001
Gusev R.A. Torpido hayatı böyle. - S.-PB .: Söğüt, 2003