tarafından gönderildi Richard N Williams on Haziran 10th, 2009
Zaman geçtiğini ölçmek medeniyetin şafağından beri insanları meşgul ediyor. Genel olarak bakıldığında, ölçme süresi, ne kadar süre geçtiğini öğrenmek için tekrar eden döngüden yararlanmayı gerektirir. Geleneksel olarak bu tekrarlayan döngü, bir gün Dünya'nın bir devrimi olan bir ay gibi Dünyanın gökyüzünü ay ve bir yıl dünyanın güneşin yörüngesi olan bir yörüngesi olan göklerin hareketine dayanıyordu.
Teknolojimiz ilerledikçe saatleri saymamızı sağlayan günümüzden daha küçük ve daha küçük artışlarla zamanı ölçebildik, dakikaları izlememize izin veren mekanik saatler, ilk kez izin veren elektronik saatler saniyeyi şu andaki saniyeye doğru kaydetti. nanosaniyeye kadar süre ölçülebilen atom saatlerinin yaşı.
Kronolojideki gelişmelere paralel olarak, NTP saatleri, zaman sunucuları, atom saatleri, GPS uyduları ve modern küresel iletişim, başka bir sıkıntı ile birlikte gelir: ne zaman başlar ve ne zaman biter.
Çoğu kişi, bir günün 24 saat uzunluğunda olduğunu ve gece yarısından gece yarısına kadar çalıştığını varsayar. Bununla birlikte, atom saatleri, bir günün 24 saat olmadığını ve aslında bir günün uzunluğunun değiştiğini (ve aslında zamanla kademeli olarak arttığını) bize gösterdi.
Atomik saatler geliştirildikten sonra birçok sektörden küresel bir zaman ölçeği bulma çağrısı yapıldı. Ultra kullanan biri atomik saatlerin hassas doğası onun geçişini ölçmek için değil, aynı zamanda Dünya'nın rotasyonunu hesaba katan bir ölçme aracı. Bir günün uzunluğunun değişken doğasını hesaba katmak, herhangi bir statik zaman ölçeğinin gece yavaşça geceye sürüklenmesiyle kayacağı anlamına gelir.
Bunu telafi etmek için UTC (eşgüdümlü evrensel zaman) olarak adlandırılan dünyanın küresel zaman ölçeği, kaymanın olmadığından emin olmak için ek saniye eklemiştir (sıçrama saniyeleri). UTC zamanı, atomik saatlerin bir takımyıldızı tarafından doğru tutulur ve modern NTP zaman sunucusu gibi teknolojiler bilgisayar ağlarının hepsinin aynı kesin zamanı çalıştırmasını sağlar.