Rapunzel Masalı Kim Tarafından Yazıldı?
RapunzelGrimm’ın Masal versiyonu – Margaret Hunt tarafından tercüme edildi – Leanne Guenther tarafından biraz modernleştirildi. Rapunzel, marul gibi bir yaprak ve bir turp gibi kökleri olan bir ot için eski bir takma addır aynı zamanda çan çiçeği olarak da adlandırılır.
Rapunzel Masalı
Bir zamanlar bir çocuk dileyen bir kadın yaşarmış. Bu insanların evlerinin arkasında görkemli bir bahçenin görülebileceği küçük bir pencere vardı. Bahçe en güzel çiçek ve bitkilerle doluydu. Bununla birlikte yüksek bir duvarla çevrilmişti ve hiç kimse onun içine girmeye cesaret edemedi çünkü bir dünyaya büyük bir güce sahip olan ve korktuğu bir cadıya aitti. Bir gün kadın pencerenin kenarında duruyordu ve bahçeye bakıyordu. Çok taze yeşil görünen çan çiçeklerini yemek için özlem duyuyordu. Bu arzu her geçen gün arttı. Kadın, hiçbir şey elde edemeyeceğini biliyordu her geçen gün daha da solgun ve perişanlaşıyordu.Kocası onun için endişelendi ve “Yanlış olan nedir?” Diye sordu.”Ah” diye cevapladı, “eğer bahçemizin arkasındaki bahçeden çan çiçeklerini yiyemezsem, öleceğim sanırım.”Onu seven adam, “Sevgili karımın ölmesine izin vermekten çok kısa bir süre sonra, onu ne pahasına olursa olsun kendim getireceğim” diye düşündü.Gecenin alacakaranlığında, duvarın üzerinden cadı bahçesine tırmandı, bir avuç çan çiçeği topladı ve karısına götürdü. O hemen salata yaptı ve mutlu bir şekilde yedi. Ancak, o kadar çok sevmişti ki – o kadar çok ki, ertesi gün, daha önce çok çan çiceği yemek istiyordu. Eğer dinlenecek olursa kocası bir kez daha bahçeye inmelidir. Bu nedenle akşamın kasvetli bölümünde tekrar yola çıktı; ama duvarın üzerinden tırmandığında korkunç derecede korkuyordu, çünkü cadı onun önünde duruyordu.“Nasıl cüret edersin,” dedi kızgın bir bakışla, “bahçeme gizlice gir ve çan çiçeğimi hırsız gibi çal!” Bunun için acı çekeceksin!”Ah,” diye korkmuş koca cevapladı, “lütfen merhamet edin, çan çiceğine sahip olmalıydım. Eşim pencereden gördü ve bunun için özlem duyuyor, eğer yemez ise ölecektir”Sonra cadı öfkesinin yumuşatılmasına izin verdi ve ona dedi ki, “Eğer bu doğruysa, istediğin kadar almanı istiyorum, sadece bir şartım var. Bana bebeği getirmelisin, iyi muamele görmeli ve bunu bir anne gibi önemseyeceğim. ” Korkusundaki adam kabul etti ve bebek doğduğunda cadı bir anda ortaya çıktı, çocuğa Rapunzel adını verdi ve bebeği götürdü. Rapunzel, güneşin altındaki en güzel çocuğa dönüştü. On iki yaşındayken, cadı onu bir ormanın içinde duran bir kuleye kapattı. Kulenin merdivenleri veya kapıları yoktu, ama en üstte sadece küçük bir pencere vardı. Cadı içeri girmek istediğinde, pencerenin altında durdu ve ağladı.”Rapunzel, Rapunzel, saçını aşağı sarkıt.”Rapunzel muhteşem uzun saçlara sahipti, bükülmüş altın gibi güzeldi ve cadı sesini duyduğunda, pencerenin kancalarından birinin etrafına örgüler sardı, sonra da kulenin kenarına düştü ve cadı kuzeye tırmandı.Bir ya da iki yıl sonra, Prens’in ormanın içinden geçip kuleye gittiğini anladı ve çok hoş bir şarkı duydu. Bu, onun yalnızlığında şarkı söylerken geçen Rapunzel’di. Prens ona tırmanmak istedi ve kulenin kapısını aradı, ama hiçbiri bulunmayacaktı. Eve döndü, ama şarkı çok derinden dokundu, her gün ormanın içine girdi ve onu dinledi.Bir keresinde Rapunzel’in şarkısını dinleyen bir ağacın arkasında durduğunda, cadı gelip nasıl ağladığını duydu.
“Rapunzel, Rapunzel, saçını aşağı sarkıt. “Sonra Rapunzel saçlarının örgülerine izin verdi ve cadı ona tırmandı.“Eğer bu bir kişinin bağlandığı merdiven ise, bir kez olsun şansımı denerim” diye düşündü Prens ve ertesi gün karanlık büyümeye başladığında, kuleye gitti ve ağladı. “Rapunzel, Rapunzel, saçını aşağı sarkıt.”Hemen saç kesildi ve Prens tırmandı. İlk başta Rapunzel cadıdan başka birini hiç görmediği için çok korkmuştu; fakat Prens onunla bir arkadaş gibi konuşmaya başladı ve ona kalbin şarkı söylememesiyle karıştırıldığını söyledi sonra Rapunzel korkusunu yitirdi ve ona kocası olup olmayacağını isteyip istemediğini sorduğunda – onun nazik ve yakışıklı olduğunu gördü, evet dedi ve elini ona koydu.Dedi ki, “Senden isteyerek uzaklaşacağım, ama nasıl ineceğimi bilmiyorum. Geldiğin her seferinde seninle bir parça ipek getir ve ben de onunla bir merdiven öreceğim. Bu hazır olduğunda ben aşağı ineceğim ve birlikte kaçacağız. ” Onlar o zamana kadar her akşam ona gelmesi gerektiği konusunda anlaştılar. Cadı, Rapunzel’in dikkatini dağıtmadığı bir zamana kadar, “Oh, sen, genç Prens’ten daha fazla tırmandığında çok daha ağırsın” diyene kadar hiçbir şey bilmiyordu. “Ah! Sen kötü çocuk,” diye bağırdı cadı “Ne duyuyorum! Seni tüm dünyadan ayırdığımı sanıyordum ama beni aldattın.”Onun öfkesinde Rapunzel’in güzel saçlarını kavradı, bir çift makasla yakaladı ve kırbaçla her şeyi keserek. Rapunzel’in güzel örgülerini kesti. Zavallı Rapunzel’i büyük bir üzüntü ve sefalet içinde yaşamak zorunda kaldığı bir çöle götürdüğü için çok kızgındı.Cadı kuleye geri döndü ve kesdiği saçların örgülerini, pencerenin kancasına bağladı ve Prens gelip ağladığında.”Rapunzel, Rapunzel, saçını aşağı sarkıt,”Saçı yere bıraktı. Prens pencereye tırmandı ama en sevdiği Rapunzel’i yukarıda bulamadı ama ona kötü ve zehirli bir bakışla bakan cadı.”Aha!” alaycı bir şekilde ağladı, “Sen Rapunzel için geldin ama güzel kuş artık yuvada şarkı söylemiyor. Rapunzel kovuldu ve onu bir daha asla görmeyeceksin!”Prens yanındaydı ve çaresizliğinde kuleden aşağı düştü. Hayatıyla kaçtı, ama içine düştüğü dikenler gözlerini deldi. Sonra orman içinde oldukça kör gezindi kökleri ve meyveleri başka hiçbir şey yemedi ve sevgili Rapunzel’in kaybından başka hiçbir şey düşünemedi.Bu şekilde, Prens bir kaç ay boyunca sefalet içinde dolaştı ve cadı Rapunzel’i kovduğu çöle geldi. Sesli bir şarkı duyduğunu duydu ve ona karşı çok tanıdık geldi. Yaklaştığı zaman, Rapunzel onu tanıdı ve kollarına düşüp ağladı. Gözyaşlarından ikisi gözlerinin üstüne düştü ve prens yeniden görebilirdi. Onu sevinçle karşılandığı krallığına götürdü ve uzun bir süre mutlu yaşadılar.
Rapunzel ve cadı kostümleri için web sitemizi ziyaret edebilirsiniz.
>> pankostum.com