Siyasi tahminçiler, 1958 Alabama Demokratik ön seçiminin ikinci tur olmadan kazanılmayacağı konusunda anlaştılar. 1958'de ve kırk yıl sonra Demokrat aday olmak yarışı kazanmakla eş anlamlıdır. Kasım seçimleri sadece resmi kılmak içindi.
Babamın rakibi, Alabama, Phenix City'den genç ve yakışıklı bir avukat olan ve ailemizin geleceğini şekillendirecek ve ulusal siyaseti ve ırk ilişkilerini etkileyecek diğer faktörlerden daha fazla olması garip. Hiçbirimiz bunu önceden tahmin edemezdik.
Patterson cana yakın görünüyordu ama kalbinde bir ırkçıydı. Babası Albert Patterson, yasadışı kumar operasyonlarını durdurma girişimlerinin ardından yerel gangsterler tarafından öldürüldüğünde Alabama ruhunun bilincine girmişti. John, babasının ölümünün ardından oy pusulasında yerini aldı ve seçildi. Babasının kaybı John'u Alabama halkına sevdirdi.
Babam Albert Patterson'u tanımasına rağmen, oğlu John'a daha az aşinaydı. Patterson, Alabama siyasetini etkileyen, hareket edenlerden ve sarsıcılardan biri, Jefferson Davis Oteli lobi bakıcılarından biri değildi. Babam ilk başta Patterson'u küçümsedi: 'Hepsi onun peşine düşen çocuk ölü babası. Bu onu valinin ofisine götürmek için yeterli değil. '
Babam, Patterson’un asıl cazibesinin bariz ırkçılığı olduğu fikrini henüz kabullenmemişti. Kampanya sıkılaşmaya başladığında ve Patterson'un ırkçı söylemi Ku Klux Klan'ı ve beyaz üstünlükçüleri cezbetmeye başladığında, Baba bu fikirle alay etti ve özellikle 1950'lerin sonlarında aktif olan Klan ile desteğini sağlamlaştırması gerektiği yönündeki önerileri omuz silkti. Eyaletin en büyük siyah nüfusunun yaşadığı güney Alabama'da - entegrasyon konusunda Patterson'un sağında bir pozisyon alarak.
Babam, en iyi şansının, halk eğitimini teşvik ederken ve yollar, yollar ve daha fazla yol vaat ederken, gelir eşitsizliğine ve büyük şirketlere karşı savaşmak olduğunu düşünmeye devam etti. Sıradan adamın endişelerini hedef aldı ve ön seçimin son haftalarında oy zengini kuzey Alabama'ya yöneldi ve Patterson'u güneydeki ırkçıları çırpmaya bıraktı.Annesinin arkadaşları uğradı, mutfak masasında kahveyi yudumladı ve bir First Lady'nin ne giymesi gerektiğini düşündükleri konusunda anneye moda ipuçları verdi.
Patterson ve Baba seçim gününe doğru ilerledi. Babanın hızı çılgıncaydı. Kampanya çalışanları ve gönüllüleri zorlandı ve Mama, Kuzey Alabama'daki mitinglerde ona katıldı. Yıkılmanın eşiğindeydi: Sesi hep kısıktı ve takım elbiseleri sıska çerçevesinin üzerinde gevşek duruyordu. Kaybettiği tek yarış, üniversite birinci sınıf öğrencisi olarak kolej kardeşliklerine karşı toparlanıp Cotillion Kulübü başkanlığına aday olduğu zamandı.
3 Haziran'da babam ikinci sırayı aldı: 162.435 oy, yani yüzde 26, John Patterson’un 196.859 oya, yani yüzde 31; oyların geri kalanı üçüncü kademe adaylara gitti. Babanın geri çevirmek için üç haftası vardı.
İkinci turda Patterson eyaletin güney kesiminde şiddetle mücadele etti ve ırkçı retoriğe ve Alabama'yı beyaz tutma sözlerine güvenmeye devam etti. KKK desteğiyle koşmaktan onur duyduğunu söyledi. Beyaz seçmenlere, Alabama’nın başsavcısı sıfatıyla NAACP’nin Alabama’da kayıtlı olmadığı gerekçesiyle Alabama’da faaliyet göstermesini yasaklamak için bir yasaklama emri aldığını hatırlattı.
Davasının çoğunu, beyazların kontrolü korumak için kasabayı gerrymander etme girişimlerini protesto etmek için Tuskegee'de ekonomik boykot başlatan zenci bir grup olan Tuskegee Alabama Yurttaş Derneği'ne karşı yaptı. KKK ve beyaz seçmenlere onların yanında olduğunu hatırlatmak için elinden geleni yaptı.
*
İkinci turun sabahı ailem, oy kullanmak için içeri girmeden önce Clayton'daki adliye merdivenlerinde taraftarlarla kaynaştı. Babam Montgomery'ye gitmeden önce annesini eve bıraktı. Annem onunla tanışmak için çantalarını toplarken elbiselerini karıştırdı. Evde heyecan vardı: “Sadece kazanacağını biliyoruz” tavrı galip geldi.
Annesinin arkadaşları uğradı, mutfak masasında kahveyi yudumladı ve bir First Lady'nin ne giymesi gerektiğini düşündükleri konusunda anneye moda ipuçları verdi. Alabama Valisi Malikanesi gibi bu kadar görkemli bir yerde, aşçılarla ve üniformalı yakışıklı adamlarla anneyi gezdirmek için yaşamanın nasıl bir şey olacağı konusunda baş döndürücü tartışmalar vardı.
Montgomery'ye vardığımızda, hava şenlikliydi. Greystone Hotel’in süslü lobisindeki hava puro ve sigara dumanıyla doluydu. Annem bizi odalarımıza götürdü. Babam, kampanya danışmanlarından oluşan küçük bir grupla birlikteydi, ilçe adliyelerini ve eyalet çapındaki kampanya çalışanlarını arıyordu.
'Peggy Sue, neredesin?' Mamaw’ın kız kardeşi, Bill Teyzem, odamıza girdiğinde şarkı söyleyerek bağırdı. 'Sadece senin için özel bir şey getirdim.' Üstünden katlanmış kahverengi bir kağıt torba uzattı. Omzunun üzerinden Mamaw'a baktı. 'Paketlemem gerektiğini biliyorum, ama çarpmanın zamanım doldu.' Çantaya uzandım ve bir çift pembe plastik oyuncak topuklu ayakkabı çıkardım. 'Şeker,' dedi Bill Teyze, 'Şu Külkedisi ayakkabılarını giy ve hadi aşağı gidip annen giyinirken dışarı çıkalım.'
Bill Teyze ve ben şehir merkezindeki kaldırımda yürürken ayaklarımın üzerinde dengesiz olmasına rağmen kendimi büyüleyici hissettim. Bill Teyze mağazalardan birini gösterdi. 'Baban kazandığında annen seni alışverişe götürdüğü yer burası.'Büyükannem Mozelle’in metanet, 'kimsenin seni ağlamasına izin verme' taahhüdü babama aktarılmıştı.
Otele döndük ve babamın seçimi kaybedebileceğine dair ilk ipucu belirdiğinde kalabalık bir süitte bekliyorduk. Akşam geceye dönerken, kuzey Alabama'daki oy sandıklarının babayı büyük ölçüde destekleyeceği ve eyaletin güney ilçelerinden Patterson için gelen orantısız sayıları telafi edeceği umuluyordu. Ancak gece ilerledikçe, John Patterson'un bir sonraki vali olacağı belli oldu. Katı ırkçılığı ona avantaj sağlamıştı. Babam kaybetmişti.
*
Babam bizi topladı ve Montgomery'nin eteklerindeki yerel bir televizyon istasyonuna gitmek için bizi bekleyen bir arabaya götürdü. Kabul edecekti. Ön koltuğun ortasına babamın yanına oturdum ve yüzümü onun yanına gömdüm. Beni yaklaştırıp fısıldarken kolunun beni sardığını hissettim: 'Şey, kaybettik tatlım, ama her şey yoluna girecek. Tatlım, şimdi ağlama. ' Cebinden çıkardığı mendille kuruttuğum gözyaşları bana değil, onun içindi.
İmtiyaz konuşmasını yaparken beklemek için lobide oturduk. Tam karşımda büyük bir tel kafes vardı, çorak ve paslanmıştı. İçinde küçük bir maymun vardı. 60 yıl sonra hala görebiliyorum. Benim hissettiğim kadar üzgün, kayıp ve kimsesiz görünüyordu.
Babamın televizyonda verdiği sözlerin ardından, Greystone Hotel'e geri götürüldük. Arabadan inerken, bazıları ağlayan bir taraftar kalabalığı onu kaldırımda karşıladı. Onu bekleyen kampanya destekçileriyle konuşma zamanı gelmişti. Yenilgiye merhametliydi. Bu sadece ilk tur, diye düşünmüş olmalı - dört yıl daha dayanabilirim. Öfkesini ve hayal kırıklığını içeriyordu. Büyükannem Mozelle’in metanet, 'kimsenin seni ağlamasına asla izin verme' taahhüdü babama aktarılmıştı.
Hemen ardından gelen olaylar hakkında, hikayeyi kimin anlattığına ve babanın konuyla ilgili belirsiz hafızasını gözden kaçırmasına bağlı olarak anlaşmazlık olsa da, babamın o gece bir noktada, 'Asla dışarıda olmayacağım' dediği genel olarak kabul edilir. * tekrar erdi. '
Cesaretinin ve öfkesinin ateşinde söylenen bu beş kelime, hayatımızın geri kalanında bizi takip edecektir.
Babam hayatının ilerleyen dönemlerinde bana bunu hiç söylemediğini söyledi. Seymore Trammell ya da kampındaki biri bunu uydurdu. N-kelimesini asla böyle kullanmazdım. '
Muhtemelen babam 1958'de o gece bu sözleri söylememişti. Ama vali olarak ilk görev döneminde, babam okul kapısında durdu, Edmund Pettus Köprüsü'ndeki yürüyüşçülere saldıran eyalet askerlerini asla cezalandırmadı veya ateşlemedi ve kolluk görevlilerini yolladı. Birmingham, 1963 yazında Bull Connor'ın terör saltanatını destekleyecek.
__________________________________
Nereden Kırık Yol: George Wallace ve Bir Kızın Uzlaşmaya Yolculuğu .Yayıncının izni ile kullanılır,Bloomsbury. Telif Hakkı 2019, Peggy Wallace Kennedy.