Küreselleşme öldü. BlackRock’tan Larry Fink öyle söylüyor. Sonra tekrar, Mobius Capital Partners’tan Mark Mobius yanıldığını söylüyor. Hangi efsanevi yatırımcının görüşlerini körü körüne güvene almak için? Belki kendimiz bakabiliriz.
Soğuk savaş sonrası küreselleşmenin hayatta kalmasına ilişkin karamsarlık, çöküşünün güvenle ama yanlış bir şekilde tahmin edildiği önceki birden çok olaya kıyasla şimdi daha haklı görünüyor. (Kayıt için, 1990’ların teknoloji balonunun patlaması, 11 Eylül saldırıları, 2003’teki Sars salgını, 2005’teki kuş gribi salgını, 2007-08 gıda krizi, 2008 mali krizi ve Kovid.)
Ukrayna’daki savaş tedarik zinciri tıkanıklığını kötüleştirdi ve enerji şokları yük taşımacılığını daha pahalı hale getirdi. Daha kalıcı bir şekilde, hükümetlerin, stratejik olarak önemli ticaret için yalnızca dış politika müttefiklerine (gerçekten herhangi birine) güvenecekleri savunma amaçlı bir ulusal güvenlik çömelmelerine çekildikleri iddia ediliyor.
Vladimir Putin’in savaşı gerçekten de bir dönüm noktası olabilir. Ancak zengin dünyanın yaptırımları ve ambargoları Çin gibi ciddi ekonomilere tırmanmadıkça, iyimser olmak için iyi nedenler var. İşte beş tane.
Birincisi, sınır ötesi mal ticareti rutin olarak küreselleşmenin bir temsilcisi olarak görülüyor ve on yıldan fazla bir süredir dünya gayri safi yurtiçi hasılasına kıyasla duraksadığı yeterince doğru. Ama Cato Enstitüsü’nden Scott Lincicome olarak işaretseçebileceğiniz diğer önlemlerin çoğu – uluslararası hizmet ticareti, doğrudan yabancı yatırım, göç, veri akışları – pandemiden önce iyi gidiyordu ve geçen yıl içinde toparlanmış gibi görünüyor.
Küreselleşmenin doğası değişti: mal ticareti daha az alakalı. 1990’dan sonraki yirmi yılda, Çin ve diğer esas olarak Asya ülkelerinin orta gelir statüsüne ihracat yapmasıyla birlikte, imalatta işgücü maliyeti arbitrajından büyük verimlilik kazanımları oldu. Bu boşluğun çoğu artık tükendi ve Çin, bir ihracat platformundan çok bir tüketici pazarı haline geldi. Çok uluslu şirketler artık Çin’de, oradan tedarik edecek kadar üretim ve satış yapıyor.
İkincisi, tedarik zincirleri ne kadar karmaşık olursa, uluslararası uzmanlaşma olmadan o kadar zorlaşır. Sembolik ürün, yarı iletkenler çok iyi bir örnektir. Elbette, otomobil endüstrisi için düşük değerli “eski” cipsleri yaymak için fabrikaları sübvanse eden kamu parasını çöpe atabilirsiniz. Bu, çelik ve gemi yapımında olduğu gibi, kaynakları israf eder ve damping yoluyla ticarette sürtüşmeye neden olur, ancak küreselleşmeyi neredeyse hiç yok etmez.
Gerçekte, zincirin yüksek değerli kısımları genellikle coğrafi olarak yoğunlaşmıştır ve yeniden üretilmesi zordur. Gelişmiş çip araştırması ve litografik makine imalatı, sırasıyla araştırma ve geliştirme merkezi tarafından yönetilmektedir. imec Belçika’da ve litografi makinesi üreticisi ASML Hollanda’da. Imec’in CEO’su geçtiğimiz günlerde Trade Secrets’a ABD’de bir araştırma kolu kuracağını, ancak ağırlık merkezinin her zaman Flanders’daki genel merkez olacağını söyledi. Yarı iletken araştırması istiyorsanız, Belçika’yı aramanız gerekiyor.
Üçüncüsü, yüksek enerji fiyatları kargoyu daha maliyetli hale getiriyor, evet. Bu, zengin ekonomilere destek sağlamayı teşvik edebilir – ancak aynı zamanda imalat ve gübre yoğun tarımı daha pahalı hale getirir ve bu da onu caydırır. İkinci etki genellikle baskın olacaktır. Kargo gemilerinin devasa karbon yayıcıları olduğu şeklindeki popüler imaja rağmen, taşımacılık genellikle ticareti yapılan mallar için karbon ayak izinin oldukça küçük bir payıdır. (Afrika’dan Amsterdam’a uçan kesme çiçekler gibi yanlış bir şekilde emisyon kötüleri olarak kabul edilen mallar için bile geçerlidir. elma ve kuzu Yeni Zelanda’dan İngiltere’ye gönderildi). Bazı desteklerin kaldırılması şimdiden başladı: bisiklet üreticileri, özellikle yüksek enerji fiyatları nedeniyle Avrupa’ya taşınma planlarını askıya aldı. Elbette AB, emisyon kaynaklı offshoring’i önlemek için bir karbon sınırı mekanizması planlıyor, ancak henüz erken günler.
Dördüncüsü, dünyayı ekonomik alanlara bölmek ve ülkeler veya şirketlerden birini seçmesini sağlamak kolay değil. Çin’in AB ile ticareti arttı yükselmeye devam etti ticari gerilimlere rağmen ve 2021’de kurtarıldı birkaç kötü yıl sonra ABD ile. Ve Çin dışı bir örnek olarak, dünyanın kişisel verileri yönetmek için üç rakip modele ayrıldığından sıklıkla söz edilir: otoriter Çin, laissez-faire ABD, gizlilik hakkı Avrupa. Ama aslında Japonya gibi bir ülke bunu mükemmel bir şekilde başardı. ayak tutmak hem ABD hem de AB kamplarında, Brüksel tarafından tanınan veri koruma rejimine sahipken, Amerikan tarzı serbest veri akışına kaydoldu.
Son olarak, buna kör inanç deyin, ancak küreselleşmenin son ayinleri birkaç kez okundu ve her seferinde oldukça neşeli bir şekilde hasta yatağından sıçradı. Şirketler becerikli, teknolojiyi destekledi ve hatta aktif olarak yıkıcı hükümetler bile onu çökertmedi.
ABD-Çin geriliminin birikmesi, Covid, tedarik zinciri krizi ve şimdi Ukrayna savaşı kesinlikle küreselleşmeye soğuk savaştan bu yana en büyük sınavını veriyor. Ancak, piyasaların uluslararası entegrasyonunun bu sefer de hayatta kalması ihtimali oldukça iyi.
Ticaret Sırları
Ticari Sırlar Bülteni, uluslararası ticaret ve küreselleşmenin değişen yüzü hakkında FT’nin mutlaka okunması gereken e-postasıdır. FT ticaret uzmanı Alan Beattie tarafından yazılmıştır ve her Pazartesi gelen kutunuza teslim edilir. buradan kaydolun
Kaynak : https://www.ft.com/content/d64c93f2-4f0c-4a00-b7ec-86d426f12ce5