2020 cumhurbaşkanlığı seçiminin sonucuna ilişkin belirsizlik ortadan kalkarken, bir veri noktası gün gibi açıktı: Irksal çeşitlilik gösteren gençlerin oyları, eski Başkan Yardımcısı Joe Biden ve Senatör Kamala Harris'in Beyaz Saray'a gönderilmesinde etkili oldu. araştırmacılara göre Tufts Üniversitesi Yurttaşlık Öğrenimi ve Katılımı Hakkında Bilgi ve Araştırma Merkezi'nde (CIRCLE), 18-29 yaşlarındaki genç seçmenler Demokratik bileti 25 puan farkla tercih ettiler. Grupları, özellikle de beyaz olmayan genç insanlar, Georgia, Michigan ve Pennsylvania gibi savaş alanı eyaletlerini değiştirmede önemli bir rol oynadı ve tahmini genç katılımı 2016'dan itibaren önemli ölçüde arttı.
Bu rakamlar göz önüne alındığında, bugün seçmenler ne kadar gençse, seçmenlerin liberaller için o kadar elverişli olduğu yolundaki yanlış izlenime sahip olması şaşırtıcı değil. Ancak, 26. Değişikliğin 1971'de onaylanmasıyla sonuçlanan, oy verme yaşını 21'den 18'e düşürmeye yönelik on yıllardır süren baskı, farklı ırklardan, cinsiyetlerden ve siyasi görüşlerden genç Amerikalıların bir araya gelerek, kararsız ve dirençli bir hükümete el koymasıyla ortaya çıktı. , oy hakkını kazanmak için.
23 Mart'ta Kongre'den geçen ve 1 Temmuz'a kadar gerekli 38 eyalet tarafından onaylanan değişiklik, 100 gün içinde yasalaştı ve 27 Anayasa değişikliğinden herhangi birinin onaylanması için en hızlı yol oldu. On sekiz yaşında veya daha büyük olan Amerika Birleşik Devletleri vatandaşlarının oy kullanma hakkının Amerika Birleşik Devletleri veya herhangi bir eyalet tarafından yaş nedeniyle reddedilmeyeceğini veya kısaltılamayacağını ilan etti. Şimdi on milyon yeni seçmene oy hakkı verildi. Pek çok tarihçi ve gazeteci, Değişikliğin geçişini, 1960'ların savaş karşıtı protestocularının çalışmalarına bağladılar, bunlar 18 yaşında askere alınabilecek, ancak 21'e kadar oy kullanamayacaktı. Ancak gerçek tarih bundan daha katmanlı.
Başkan Richard Nixon, 5 Temmuz 1971'de 26. Değişikliği imzaladıktan sonra Konserde Genç Amerikalılar üyeleriyle el sıkışıyor.(Getty Images aracılığıyla Bettmann)
Birçok yönden mükemmel bir fırtınaydı, diyor Seth Blumenthal , Boston Üniversitesi'nde kıdemli öğretim görevlisi ve yazarı Sessiz Çoğunluğun Çocukları: Gençlik Politikaları ve Cumhuriyetçi Parti'nin Yükselişi, 1968-1980 . Blumenthal şunu not eder: 1970 yılında Kent State trajedisi kuşak farkı etrafında ülke çapında gerilimleri şiddetlendirmişti. Amerika'nın bir buhar valfine ihtiyacı olduğunu söylüyor. Bütün taraflar [gençlik oylamasının] faydalı olacağı ve onlar için çalışacağı yolları gördü.
Oy kullanma yaşını düşürme mücadelesi, ciddi bir şekilde onlarca yıl önce, 1940'ların başında, farklı bir çatışmaya yanıt olarak başladı: İkinci Dünya Savaşı. 1940 ve 1942 yılları arasında Kongre, askere alma yaşını önce 21'den 20'ye, ardından 1942'de 20'den 18'e indiren ardışık Seçici Hizmet yasalarını kabul etti. 1942'deki yaş sınırı, Kongre'de 21 olan oy kullanma yaşı ile seçim yaşı arasındaki bağlantı hakkında tartışmalara yol açtı. askerlik yaşı ve oy kullanamayan erkekleri askere almanın adaleti.
Genç erkekler 18 yaşında Hükümetleri için savaşmak üzere askere alınacaklarsa, dedim Michigan Senatörü Arthur Vandenberg, Kongre'nin oy verme yaşını düşürme tasarısını değerlendirdiği için, savaşmaktan en çok memnun oldukları hükümet türü için 18 yaşında oy kullanma hakkına sahip olmalılar.
Yasa koyucular, eyalet ve federal yasama organlarına daha düşük oy kullanma yaşı talep eden birden fazla yasa tasarısı getirdiler, ancak bu konuda kamuoyunda ve kamuoyunda artan farkındalığa rağmen onay First Lady Eleanor Roosevelt'in davasından hiçbiri federal düzeyde geçmedi.
Bir engel, diyor Jenny Elmas Cheng Vanderbilt Hukuk Okulu'nda öğretim görevlisi olan , Meclis Yargı Komitesinde gücü elinde tutan Temsilci Emanuel Celler'di. 1949'da bu komitenin başkanı oldu ve şiddetle karşı çıktığı oylama yaşını düşüren herhangi bir faturayı durdurmak için sürekli çalıştı.
Başka bir konu: Amerikan kültürünün gençleri ve 20'li yaşların başındakileri nasıl gördüğü Schweinitz konumundan Rebecca , Brigham Young Üniversitesi'nde gençlerin oy hakkı hakkında bir kitap üzerinde çalışan bir tarih profesörü. Çoğu gençlik savunucusu, orta öğretime daha fazla erişim sağlamaya, çocuk işçiliğini düzenlemeye ve gençlere refah gibi hizmetler sunmaya odaklanan yetişkin sosyal reformcular olduğunu söylüyor. De Schweinitz, bu reformcuların gençlerden yetişkinliğin taleplerini karşılayabilecek bağımsız ajanlar olarak bahsetmediğini söylüyor. Onlar hakkında, ilgilenilmesi gereken insanlar olarak konuştular ve düşündüler.
Gençlerin kendileri de oy hakkını kazanma konusunda hevesli değildi. Anketler, örneğin kapsanan gibi Atlanta Anayasası , Amerikan lise öğrencilerinin yüzde 53'ünün 1943'te teklife karşı çıktığını gösterdi.
Gençlere ve haklarına ilişkin bu 'özenli' anlayış 1940'lar ve 1950'lerin kamu söylemine ve politikasına egemen oldu ve Oy 18 müttefiklerinin ülkeye bağımsız katkıda bulunanlar ve dolayısıyla oy hakkının değerli alıcıları olarak on sekiz yaşındakileri tartışmasını zorlaştırdı, de Schweinitz'i açıklıyor onun makalesi Oy Hakkı İçin Uygun Yaş.
1972 seçimlerinde yeni oy hakkına sahip seçmenleri kaydolmaya ve oy kullanmaya teşvik eden iki afiş.(Genç Vatandaşlık Fonu, Inc. / Ulusal Amerikan Tarihi Müzesi)
Ancak eyalet düzeyinde, gençlerin oy hakkı için yapılan baskı bir miktar ivme kazandı. Siyaset bilimci Melanie Jean Springer, 1942 ve 1944 yılları arasında 31 eyaletin oy kullanma yaşının düşürülmesini önerdiğini yazıyor. Politika Tarihi Dergisi . Çoğu başarısız oldu, ancak biri başardı - Ağustos 1943'te Georgia valisi Ellis Arnall, Gürcistan eyalet anayasasında oy kullanma yaşını 21'den 18'e indiren bir değişikliğin onaylanmasını denetledi. Cheng ve diğer bilim adamlarının bu sloganın ilk kullanımı olduğuna inandıkları şeyi dile getirdi. savaşacak kadar yaşlı, bir kamu görevlisi tarafından oy kullanacak kadar yaşlı. Gürcistan, önümüzdeki 12 yıl boyunca atılım yapan tek devlet olmaya devam edecek.
Bu fikir, önümüzdeki yirmi yıl boyunca siyasi arka planda yandı. 1954 Birliğin Durumu Konuşmasında, Başkan Dwight D. Eisenhower oy kullanma yaşının düşürülmesinden yanaydı. 1960'a gelindiğinde, Kentucky, Alaska ve Hawaii, eyalet ve yerel seçimler için 21 yaşın altındakilere oy verme konusunda Georgia'ya katılmıştı. (Kentucky 1955'te oy kullanma yaşını 18'e, Alaska ve Hawaii ise 1959'da eyalet olduklarında oy verme yaşını sırasıyla 19 ve 20'ye indirdi.) 1963'te Başkan John F. Kennedy Başkanlık Kayıt ve Oy Katılım Komisyonu Danimarka (yüzde 85,5) ve İtalya (yüzde 92) gibi diğer Batılı ülkelere kıyasla ABD'nin düşük seçmen katılımına karşı koymaya yardımcı olmak için. Komisyon, seçmen kayıt tarihlerinin uzatılması, anket vergilerinin kaldırılması, posta yoluyla devamsız oylamanın kolaylaştırılması ve 18 yaşını doldurmuş kişilerin oy kullanmalarının eyaletler tarafından dikkate alınması gibi çözümler önerdi.
ABD hükümeti Vietnam'daki savaşa daha fazla asker adadıkça, savaşmak için yeterince yaşlı, sloganı oylamak için yeterince yaşlı, Kongre'de ve pop kültüründe daha da güçlü bir şekilde yeniden ortaya çıktı. Aynı zamanda, büyük Baby Boomer kuşağının ilk üyelerini temsil eden gençler, yurttaşlık hakları, kampüste konuşma özgürlüğü ve kadın özgürlüğü gibi siyasi hareketlere yoğun bir şekilde dahil oldular. Bu parlama noktaları, halkın kültürel konuşmalarını yönlendirmede gençliğin artan gücünü sergileyerek, kamu bilincinde ön ve merkezde durdu.
1940'larda ve 1950'lerde daha düşük oy kullanma yaşını destekleyen politikacılar, gençlerin siyasi olarak meşgul olma potansiyelinden bahsettiler. De Schweinitz, 1960'ların sonlarında siyasi potansiyelden bahsetmediler, çünkü [gençlik] her yerde meşguldü, diyor.
1960'lara kadar, koridorun her iki yanından daha fazla politikacı, hareket lehinde halka açık bir tavır aldı. Ve 1968'e göre, bir Gallup anketi , Amerikalıların üçte ikisi 18, 19 ve 20 yaşındaki kişilerin oy kullanmasına izin verilmesi gerektiği konusunda hemfikirdi.
Gençlik Franchise Koalisyonu'ndan Patricia Keefer, Mart 1971'de 18 yaşındaki oylamayı destekleyen pankartlar taşıyordu, aynı ay Kongre 26. Değişikliği kabul etti.(Getty Images aracılığıyla Bettman)
Gençlerin oy hakkı, NAACP, Genç Demokratlar ve Genç Cumhuriyetçiler de dahil olmak üzere çeşitli siyasi çıkarlar için birleştirici bir neden haline geldi. Bazı gruplar dava için kendi başlarına lobi faaliyeti yürüttüler, ancak 1969'da aktivistler, sivil hakların tüm alanlarında yükselen gençlik gücü dalgasını ele geçirdiler ve davalarını Kongre'ye getirdiler. Koalisyon, Birleşik Otomobil İşçileri ve Ulusal Eğitim Derneği de dahil olmak üzere yerleşik sendikaların ve lobi gruplarının desteğini aldı. Öğretmenler sendikası kampanya için özel savunuculuk grupları bile oluşturdu: Proje 18 ve Gençlik Franchise Koalisyonu.
De Schweinitz, bu ağı bir araya getirdiler ve ülke çapındaki insanların fikirlerini paylaşmasına ve ulusal bir strateji üzerinde birlikte çalışmasına izin verdi, diyor.
Koalisyon, o yılın Nisan ayı sonlarında, aktivizm çalışmalarına şu anda aktivizm olarak başlayan Carolyn Quilloin (şimdi Coleman) tarafından Washington DC'de düzenlenen NAACP sponsorluğundaki Gençlik Seferberliği konferansı için bir araya geldi. Ayrılığı protesto eden bir genç Georgia, Savannah'da düzenlenen toplantı, gençlerin oy haklarını desteklemek için Kongre'de lobi yapmak üzere 33 eyaletten 2.000 genci bir araya getirdi.
De Schweinitz, bunun koalisyon için ortaya çıkan bir olay olduğunu söylüyor. Taban desteğinden yoksun olan daha önceki oy kullanma çabalarının aksine, koalisyon gençlerin oy hakkı için bastırdığı bir dizi eyalet komitesini ve örgütünü görünür kıldı. [Onlar] anlatıyı değiştirmek ve gençlerin tam katılımcı olmak istediklerini göstermek istediler.
Washington eyaletinin Genç Seçmen Kaydı Koordinasyon Komitesi üyesi, 26. Değişikliğin tahmini 10 milyon yeni seçmene oy hakkı tanıdığı 1971 yazında toplandı.(Jack Brow / MOHAI, Seattle Sonrası İstihbaratçı Fotoğraf Koleksiyonu, 2000.107.220.41.02)
Seattle Üniversitesi Hukuk İncelemesinde yakında çıkacak bir makalede, C. Quinn Columbia Bölgesi Üniversitesi'nde hukuk profesörü ve Gençlik Adaleti ve Temyiz Projesi'nin direktörü, Quilloin'in bir lider olarak deneyimine rağmen, temel çalışmalarının kısa süre sonra NEA adına lobi yapan üç genç beyaz adam tarafından gölgede bırakıldığını yazıyor. Quinn'in araştırmasına göre, beyaz lobiciler basında daha fazla yer aldı ve genellikle ulusal gençlik oylama hareketinin liderleri olarak anıldı.
Quinn bir röportajda, genç siyah kadınlar ve gençlerin hakkında pek konuşulmayan ama yine de çok güçlü ve değişimin ön saflarında yer alan tarihi konular olduğunu söylüyor. 26. Değişiklik, bu ön ve merkezi gördüğümüz bir yerdir ve bunu hatırlamamız bizim için önemlidir.
Bilim adamları, oy verme konusundaki taban hareketinin hükümeti harekete geçmeye ne ölçüde ittiği konusunda hemfikir değiller. Ancak seferberliğin ardından, siyasi çarklar gençlerin oy hakkını gerçeğe dönüştürmek için dönmeye başladı. Blumenthal'e göre, genç seçmenlerin potansiyel olarak yakalanması her iki tarafa da çekici geldi. Demokratlar için bu, Güney'in 1968'de George Wallace'ın kampanyasına katılmasıyla zayıflamış olan oy tabanlarını genişletme şansı sundu. Cumhuriyetçiler için oy verme yaşını düşürmek, statüyü korurken gençleri mevcut sisteme davet etmenin bir yolunu sundu. quo ve daha radikal huzursuzluğu önlemek.
Blumenthal, 1972 seçimlerine hazırlanan Nixon kampanyasının, 26. Değişikliği geçerek kuşak farkını yatıştırabileceğine dair bir mesaj göndermek istediğini söylüyor. Gençlik isyanı ülke çapında bir numaralı endişe haline gelmişti ve [bu] mesajı göndermek… Nixon'ın daha geniş yasa ve düzen mesajına uyuyordu.
Bu yaklaşım, konuyla ilgili olarak Senato Yargı Komitesi önünde 1968 yılındaki bir ifadede tekrarlandı. Jack McDonald's Genç Cumhuriyetçi Ulusal Federasyonun McDonald, oy verme yaşını düşürmenin muhafazakar gençliğe siyasi bir ses vermenin ve gençlerin hepsinin hayal kırıklığına uğramış, şiddetli ve radikal olduğu efsanesini yıkmanın bir yolu olduğunu söyledi. Genç Amerika'nın sesi, 'LSD gezisi yap' demekten çok, 'Sağlam bir gün çalış' diyen bir ses. 'Yak bebeğim yan' değil, 'İnsan inşa et' bizi teşvik eden bir ses” dedi.
Gençlerin siyasi katılımını teşvik eden 1971 afişleri.(McQ, Inc. ve Youth Citizenship Fund, Inc. / Ulusal Amerikan Tarihi Müzesi)
Komite 1970 yılında bu konuda tekrar toplandığında, koalisyonun daha fazla üyesi, bir önceki yılın zirvesinin başarısıyla desteklenen gençlerin oy hakkı lehinde konuştu. Bugün benim kuşağımdan çıkan sorunların çoğu, hayal kırıklığı ve hayal kırıklığından kaynaklanıyor, dedi. Charles Gonzales , bir üniversite öğrencisi ve Öğrenci NEA başkanı. Demokratik sürecin yararlarının propagandasını yapan ve daha sonra bu sürece bizim için anlamlı katılımı erteleyen bir sistem karşısında hüsrana uğradık.
NAACP'den James Brown Jr. ifadesinde, siyah Amerikalıların oy hakları ile gençlerin oy hakları arasında açık bir bağlantı kurdu. söyleyerek: NAACP'nin siyahların, yoksulların, ezilenlerin ve haksız ve yasadışı eylem ve eylemlerin 'kurbanları'nın mağduriyetlerini giderme arayışında uzun ve görkemli bir geçmişi vardır. Yaklaşık 10 milyon genç Amerikalının haklarından mahrum bırakılması, NAACP'nin dikkatini hak ediyor, garanti ediyor ve talep ediyor.
Koalisyon üyelerinin ifadeleri konuyla ilgili bir hareketlilik dalgasına yol açtı. O ay içinde Senato, Oy Hakları Yasası'nın o yılki uzantısını 18 ila 21 yaş arasındakilere oy kullanma hakkı verecek şekilde değiştirmişti. bir stratejik Gençlerin sağlam siyasi kararlar verecek kadar olgun olmadıklarını, aynı zamanda Oy Hakları Yasası'nın orijinal sponsoru olduğunu düşündüğü için gençlerin oy hakkına şiddetle karşı çıkan Celler'i dolaşmak için harekete geçin. Celler'in tedbire karşı çıkacağını iddia etmesine rağmen Her ne olursa olsun , medeni haklara olan bağlılığı kazandı.
26. Değişikliğin Kongre'de tanıtılması.(Ulusal Arşivler)
Kongre değişikliği onayladı, ancak Oregon, Idaho, Texas ve Arizona, eyaletlerin oylamayı yönetme haklarının ihlali olarak Yüksek Mahkeme önünde karara itiraz etti. İçinde Oregon v. Mitchell , mahkeme, Kongre'nin oy kullanma yaşında bir değişikliği federal düzeyde geçirebileceğini, ancak eyalet düzeyinde geçemeyeceğine karar verdi.
Bu karar, hemen hemen her eyaletteki eyalet seçim yetkililerinin iki set seçmen kaydı oluşturması ve muhafaza etmesi gerektiği anlamına geliyordu; bu, birçok devletin üstlenmek istemediği devasa bir idari yük ve büyük maliyetlerle sonuçlandı. Ve yapsalar bile, 1972 seçimlerinden önce her şeyin organize edilmesi pek mümkün değildi. Bu sorun, 26. Değişikliğin uygulanabilir ve gerekli bir düzeltme olarak öne çıkarılmasına yardımcı oldu.
Los Angeles'taki lise öğrencileri, 1971'de oy kullanmak için kayıt yaptırmak için sıraya girerler.(Getty Images aracılığıyla Bettmann)
Buna cevaben, Nixon tarafından desteklenen Meclis ve Senato, Mart 1971'de 26. Değişikliğin ne olacağını tanıttı. Celler bile duvardaki yazıyı gördü, söylüyorum Evdeki diğer üyeler: Gençlerin oy kullanmaları için yapılan bu hareket ezilemez. 18 yaşındaki oylama için dalgayı durdurmaya yönelik herhangi bir çaba, kör bir adam için bir teleskop kadar yararsız olacaktır. Geçişinden bir saat sonra, devletler teklifi onaylamaya başladı. 1 Temmuz'da gerekli üçte iki çoğunluğa ulaşıldığında, Başkan Nixon dört gün sonra 26. Değişikliği onayladı, söyleyerek : Ülkenin zaman zaman yeni ruhların aşılanmasına ihtiyacı var… Amerika'nın yeni oylarının bu ülkenin ihtiyacını karşılayacağına güvenebileceğimizi hissediyorum.
Zaferlerinin ardından, kampanyaya katılan birçok kişi dikkatlerini hemen gelecek yıl yapılacak cumhurbaşkanlığı seçimleri için yeni seçmenleri zamanında kaydetmeye çevirdi. Politikacılar da aynı şekilde 18-21 yaşındaki demografiyi yakalamak için seferber oldular. Gençlerin ezici bir çoğunlukla soldan saptığına dair yaygın varsayımlara rağmen, Nixon kampanyası, özellikle daha liberal protestocularla ilgisi olmayan ve gençlerin oy hakkıyla olan ilişkilerine kızan sessiz çoğunluğun muhafazakar çocuklarını hedef alan bir örgütlenme kolu olan Başkan için Genç Seçmenler'i yarattı. kampanya. Demokrat adayı George McGovern, gençliğin savaş karşıtı mesajını ezici bir çoğunlukla destekleyeceğini varsaydı ve demografinin yüzde 70'inin süpürülmesini öngördü.
1971'de New York'ta genç seçmen kayıtları sosyal yardım.( ABD Haberleri ve Dünya Raporu Dergi Fotoğraf Koleksiyonu, Kongre Kütüphanesi)
Oylar kullanıldığında, yeni uygun genç seçmenlerin yalnızca yarısı oy kullandı ve oylama yapıldı. bölünmüş iki aday arasında Bu, McGovern ve daha yüksek bir katılım umut eden savunucuların çoğu için hayal kırıklığı yaratan bir sonuçtu.
Blumenthal, gençlerin görece düşük performans göstermesini birkaç faktörün etkilediğini söylüyor. Kayıt işlemleri karmaşık kurallar tarafından engellendi ve gençler arasında siyasi sistemin bozulduğu duygusu, seçime katılma hevesini bastırdı. Kampanya ilerledikçe daha yaşlı, daha ılımlı seçmenlere hitap etmeye başladığında McGovern de gençlikle birlikte gücünü kaybetti.
Blumenthal, Nixon'ın 1968'de taslağı sona erdirme sözü verdiğini ve onun ardından çevre koruma yasalarını yürürlüğe koyduğunu belirterek, gençlerin 1972'de insanların umduğu gibi çıkmamasına rağmen, gençlerin ortaya çıkma tehdidinin politikacıları onların taleplerini dinlemeye zorladığını söylüyor. zaferler.
Nixon'ın 26. Değişikliği sertifikalandırması, gençlere mümkün olduğunca yaşlı insanların dinlemeye hazır olduğunu göstermek için çok halka açık bir sürecin doruk noktasıydı, diyor. Ve bir dereceye kadar, bu doğruydu.
1972 başkanlık seçimlerinde gençleri oy kullanmaya iten düğmeler.(Robert N. Ferrell ve John C. Olsen'in Hediyeleri / Ulusal Amerikan Tarihi Müzesi)
Yarım yüzyıl sonra, genç oylamanın birçok unsuru 1970'lerdekine benziyor: Daha genç seçmenler kendilerini şu şekilde tanımlıyor: siyasi bağımsızlar eski nesillere göre daha yüksek sayılarda ve hala seçmen kaydı barikatları ve etrafındaki anlayış eksikliği ile karşı karşıyalar. oylama yasaları . Quinn'e göre, böyle bir engel, aşırı suçlulaştırma yetişkinliğe yol açabilecek renk gençliğinin suç ömür boyu oy kullanmayı yasaklayan mahkumiyetler, oylamadan önce temizlenmesi gereken ücretler ve seçmenleri sandık merkezlerine gelmekten caydırabilecek düşük seviyeli suçlar için tutuklamalar. ikamet gereksinimleri ve eyalet kimlik yasaları ayrıca üniversite öğrencilerinin oy kullanma yeteneklerini de azaltır. Bunların çoğu kısıtlamalar ülke çapında tartışılıyor.
Quinn, Caridad Dominguez, Chelsey Omega, Abrafi Osei-Kofi ve Carlye Owens, gençlerin kayıtsız oldukları veya çevrelerindeki dünyayla ilgilenmedikleri için oy kullanmadıkları iddialarını, karşılaştıkları durumların karmaşıklığını takdir etmekte başarısız olduklarını belirtiyorlar. Akron Hukuku İncelemesi.
CIRCLE verilerine göre, 2020'de genç katılımı 2016 verilerine göre tahminen yedi yüzde puan arttı, bu önemli bir artış.
Şimdi, yeni bir aktivist dalgası, gençlerin oy hakkı mantosunu yeniden ele geçirdi, bu sefer daha da düşük bir oy kullanma yaşı için tartışıyor: 16 . Takoma Park, Maryland ve Berkeley, California gibi bazı belediyelerde, 16 yaşındakiler zaten için Oyla (sırasıyla) şehir yönetimi ve okul yönetim kurulu koltukları. Gençler aynı zamanda seçmen kaydı ve seferberlik çalışmalarında da aktifler. karşısında ülke iklim değişikliği, ırkçılık ve ekonomik eşitsizlik gibi acil krizlerle mücadele ederken. Öncü olanlar bugünün gençlik oy hakkı hareketleri 1970 yılında Anayasa Değişikliği Senato Alt Komitesi önünde konuşan NAACP'nin Orta Atlantik Bölgesi gençlik başkanı Philomena Queen'in sözlerinde kendi motivasyonlarını görebilirler:
Toplumumuzda düzeltmek istediğimiz yanlışları görüyoruz; mükemmelleştirmek istediğimiz kusurları görürüz; yapılması gereken ama yapılmayan şeylerin hayalini kurarız; hiç yapılmamış şeylerin hayalini kuruyoruz ve neden olmasın diye merak ediyoruz. Ve hepsinden önemlisi, tüm bunları değiştirmek istediğimiz ama değiştiremeyeceğimiz koşullar olarak görüyoruz. Demokratik sistemin en yapıcı ve güçlü silahı olan oylamadan bizi silahsızlandırdınız.