Alexey Teacher'ın yönettiği, destansı sinema filmi epik “Matilda” nın çekimi sona eriyor. Başka bir kızılcık ve alaycı bekliyoruz tarih Rusya. Bir filmi izlemeden, özellikle “Matilda” filminin çekimi benzeri görülmemiş bir gizlilik atmosferinde gerçekleştiği için nasıl yargılayabilirsiniz? Ne yazık ki, film eleştirmenleri ve Üstad bize, “ülkemizin tarihinin, 1894'ta olsa bile, Nikolai'nin kalp adına hareket ettiği, tamamen farklı bir yönde gelişebileceğini” garanti ediyor. Elbette, yazarın hayal kurma hakkı vardır. Ama bu çok fazla ...
HUNT'DAN PRENSİP
1884'e geri döndüğünde cesarevich Nikolai, Hessen Alice'i ilk gördüğünde ona aşık oldu. Günlüğünde şöyle yazdı: “Darmstadtların yarın ayrılması benim için çok çok üzücü ve daha da tatlı Alix'in beni terk etmesi”.
O andan itibaren, taç prensi Alice ile evlenmeyi hayal etmeye başladı. İmparator Alexander III ve İmparatoriçe Maria Feodorovna buna şiddetle karşı çıktı.
Alix, uzun zaman önce Alman İmparatorluğunun taşeronu olmuş, düşkün olan zavallı bir prensesdi. Annesi sinir krizi geçirdi, ama hepsinden kötüsü kalıtsal bir hastalığın taşıyıcısıydı - hemofili, kadın çizgisinden oğullarına geçiyor, ama taşıyıcılar hastalanmıyorlardı. Doğal olarak, ne Alexander III ne de İmparatoriçe Maria Feodorovna ilk başta bu evliliği duymak istemedi.
Alix'in Darmstadt akrabaları kudretli ve özlü olarak çalıştı, ama ne yazık ki yetenekleri küçüktü. Alix için imparatorluk tacı mücadelesinde ilk keman büyükanne Kraliçe Victoria tarafından oynandı. Ve krallığın tüm hizmetleri onun için çalıştı, diplomatlardan kariyer istihbarat subaylarına kadar.
Petersburg'da "beşinci sütunu" buldu. Başında Büyük Dük Sergei Aleksandroviç (Çar'ın kardeşi) ve karısı Elizabeth (Rahibe Alix), ayrıca Büyük Düşes Xenia Alexandrovna (Çar'ın kızı) ve Büyük Dük Alexander Mihayloviç vardı. Dahası, ikincisinin arkasında hala Mikhailovich'in üç erkek kardeşi vardı - Nicholas I'in torunları.
Söylemeye gerek yok, büyük prensler ve prensesler, fedakarlıkta taç prensinin evlenmesiyle ve çiftlere yardım etme arzusuyla ilgilenmediler. 19. yüzyılın sonunda, birbirleriyle sürekli rekabet eden ve birbirleriyle ilgilenen birkaç düzine prens ve prenses tahtın etrafında dönüyordu; bir gelin ya da damat seçiminde emirler, paralar, saraylar ve hatta kişisel özgürlükler için bir mücadele vardı.
Ama bu madalyonun bir yüzü. Diğeri Matilda’nın sosyal konumu. Şimdi okuma yazma bilmeyen oyuncu, şişirilmiş yanaklar, politikaya giriyor. Ve sonra aktrisler ... daha yumuşak bir şekilde söylemek gerekirse ... yarı ışığın bayanlar olarak kabul edildi.
ÇAMURA YES'DEN SARAYDA
Bugün, okul öğretmenleri, maalesef, klasiklerin metinlerini, özüne girmeden, öğrencilere sık sık okuyorlar. hatırlayın:
Obshkat Phaedra, Kleopatra,
Moinu nedeni (sırayla)
Sadece duymak için).
Ya da, sarhoş memurlarla Tolstoy Pierre gibi, aktrislere sarhoş bir şekilde gitti, evet, hatırlıyorum, ayrıca ayıyı aldılar.
XVIII'de - Muhafız memurlarının eşliğinde XX yüzyılın başlarında metres olarak popüler oyunculara sahip olmak çok prestijliydi. Bir dereceye kadar, bu kariyer gelişimine katkıda bulundu. Ancak oyuncu ile evlilik, en ünlüleri bile, bir subay ya da devlet görevlisinin kariyerine açıkça son verdi. En onurlu subay alayı terk etmek zorunda kaldı.
Romanovların evinden büyük prensler gelince, sadece imparatorun izni ile ve sadece egemen bir insanla evlenebilirlerdi. Bu durumda, kişi krallığını veya Dükalığı kaybedebilirdi. Bir başlık için yeterliydi.
Burada, örneğin, 1891'in başlangıcında, İtalyan Saint-Remy kasabasında, Büyük Dük Mikhail Mihayloviç, Kontes Sofya Nikolayevna Merenberg ile evlendi. Sophia, Nassau Prensi Nicholas Wilhelm ve Natalia Alexandrovna Pushkina'nın kızıydı. “Şiirimizin güneşi” nin kızı kocasını boşadı ve tekrar Nassau Prensi Nikolai Wilhelm ile evlendi. Evlilikleri eşitsiz olarak kabul edildi ve Natalia ile çocuklarının kocasının adını taşıması yasaklandı. Kayınpederi karşılığında Nassau Dükü'ne Kontes Merenberg unvanı verildi.
İskender III bu evliliği tanımadı ve Mihail Mihayloviç tüm saflardan ve unvanlardan mahrum kaldı ve özel bir kararname ile imparatorluğa girmesini yasakladı.
Mish-Mish, kraliyet kararnamesine sakince tepki gösterdi. Yeni evliler ana ikametgahı olarak İngiltere'yi seçtiler. Kraliçe Victoria onlara Kont de Torby unvanı verdi. Rusya'da, Torby Kontları hiç ziyaret etmedi.
Gördüğünüz gibi, Grand Duke, prens'in kızıyla evlenemedi çünkü annesi boşanmıştı. Büyük Dük, bir tüccarın kızıyla evlenme isteğini dile getirdiğinde, ailesiyle uzak olmayan yerlere yargılanmaksızın gönderildi. Ve belirli bölümlerle ilgileniyorum, “Hanedanlığın Kaderi” kitabımdan bahsediyorum.
Doğal olarak, tek bir Büyük Dük bile aktrisle evlenmeyi düşünmemişti. Ve 19. yüzyılın sonunda ve 20. yüzyılın başında neredeyse tüm büyük dukların (normal cinsel yönelimli) aktrisler arasında bir metresi vardı.
Böylece, Balerin Anna Kuznetsova ile Büyük Dük Konstantin Nikolayeviç'in Knyazevy adını alan beş çocuğu vardı. Balerinden Büyük Prens Nikolay Nikolayeviç Sr. Ekaterina Chislova'nın, Nikolaev'in soyadını alan dört çocuğu vardı. Büyük Dük Nikolai Nikolayevich Sr., Rus-Türk 1877 - 1878 savaşı sırasında Balkanlar'daki Rus ordusunun komutanıydı. Yeteneksiz bir komutan, bir subayın şakalarının kahramanı oldu: “Oleg Peygamber Oleg Konstantinopolis'i aldı ve kalkanı kapılarına çiviledi ve Nikolay Nikolayevich, Chislovoy pantalonchiki'yi İstanbul'un kapılarına atmak istedi” dedi.
Nikolai Nikolayeviç'in oğlu da Nikolai idi ve başlangıçta süvarilere başkanlık etti ve ardından Rus ordusunun başkomutanı oldu. Buna göre, Nikolai Nikolayevich Jr.'ın Alexandrovsky Tiyatrosu'nun ilk başlarından biri olan Maria Alexandrovna Pototskaya'nın kendi oyuncusu vardı.
Yaşlı büyük dük bile Mikhail Nikolayevich, düşüş yıllarında, şarkıcı Nina Fride ile ilişkilerine başladı.
Peki, aktrislerin büyük prenslerle bağları nelerdi?
İlk olarak, tiyatrodaki en yüksek himaye. İmparatorluk tiyatrolarının yönetmeni Privy Belediye Meclisi Üyesi Vladimir Arkadyevich Telyakovski şöyle yazdı: “Asıl danışman gizlidir ve doğrudan yönetmenler sorumludur, ancak kadınlar gibi yönetim listelerinde yanlışlıkla kaydedilmezler.”
Buna göre, oyuncu ile ilgili makaleyi yayınlayan gazetenin editörü polise çağrıldı, uyarıldı veya basitçe başkentten çıkarıldı.
Aktrislerle olan uzun ilişki boyunca, büyük dükler genellikle onlara orta büyüklükte bir ev aldı ve onlara takılar sundu. Sonuç olarak, büyük metresi ikinci lonca tüccarının karısı düzeyinde yaşadı.
Özellikle metressam vermek için değerli hediyeler kabul edilmedi ve hatta tehlikeli. Bu yüzden, 1874’te, İmparator I. Nicholas’ın torunu Grand Duke Nikolai Konstantinovich, metresi Amerikalı aktris Fanny Lear’a, aile mücevherlerinin küçük bir bölümünü sunmakta tereddüt etti ve aynı zamanda inatçı bir doğa gösterdi: Kendisini tövbe etmek ve küçük düşürmek istemedi. Nicholas Konstantinovich ünvandan mahrum kaldı ve hapishanelere ve bağlantılara gönderildi.
Nikolai Konstantinovich, Decembrist'lerden veya Halk Halkından çok uzak olmayan yerlerde kaldı ve sadece Mart 1917'te Adalet Bakanı Kerensky'nin kararıyla serbest bırakıldı.
DEVLET DEĞERİNİN GİRİŞİ
Matilda Kshesinskaya istisna değildi. Asla taç prens tarafından bir eş olarak görülmedi. Nikolai, balerinle hiçbir devlet meselesinden hiç bahsetmedi. Özellikle dürüst olmak gerekirse, taç prensinin çoğunu tutmadılar.
Yani, Kshesinskaya ile bağlantı sıradan bir ilişkiydi. Sonuç olarak, Nikolay'den bir ev ve çeşitli süslemeler aldı. 1894'taki mola sırasında Matilda, zengin müşterileri olan düzinelerce diğer dansçı ve aktristin servetinde yetersiz kaldı. Burada, aslında, tüm sinema, artı bir düzine duygusal diyalog ve zarafet sahneleri.
Ve bu nedenle Kshesinskaya Rusya tarihine girdi? Gerçek şu ki, 20, Alexandra Fedorovna ile evlenen Nikolai'den ayrıldıktan yıllar sonra, fakir aktris Rusya'daki en zengin kadına dönüşüyor. İmparator Nikolay'in bununla hiçbir ilgisi yoktu.
Bu 20 yıllarında, Matilda pek çok sevgiyi değiştirdi, ama hepsi zengin değildi. İstisna iki büyük prens tarafından temsil edildi - Sergey Mihailoviç ve Andrey Vladimirovich. Ama onlar bile fiziksel olarak onun için mükemmel bir devlet yaratamadılar.
Şubat ayında 1917, Matilda bankalarındaki bazı mücevherlerini 4 milyon ruble kurtardı. Bankacıların onu soyduğunu yazdı. Ama bu kadar para kazanmak için, imparatorluk tiyatrosunun sahnesinde dans etmek zorunda kalacak ... 200 yıl!
Matilda dört lüks sarayın sahibi oldu - Kronverkskaya setinin St. Petersburg'unda, Fransa'daki Cote d'Azur'da iki saray ve iki katlı bir saraydan Strelna'daki saray kompleksi, bir yat ile beton iskelesi ve hatta iki katlı bir elektrik santrali. Strelna'da Matilda adına en az bin misafir toplandı. Bunun için tren tarifesini St. Petersburg'dan bile değiştirdi.
Balerin nereden geldi? Modern pop yıldızları gibi iş yapmadı. Gerçek şu ki, Büyük Dük Mikhail Nikolayevich, Feldtseyhmeister General (1909'ta öldü) ve oğlu Topçu Müfettişi General Sergei, tüm askeri teçhizat alımlarını ve her şeyden önce topçuları kontrolden çıkardılar.
COMRADE BENDER VE İNDİRİLMEMİŞ
Sergey, Matilda ve Schneider şirketinin ve Putilov fabrikasının yönetimi ile birlikte organize bir suç grubu - organize bir suç grubu - örgütledi. Yasaya göre, Rus ordusu için yeni bir topçu sistemi sipariş etmek için, yabancı ve Rus fabrikalarının en iyi örneklerinin test edilmesiyle bir rekabet düzenlemek gerekiyordu.
1894'e kadar, Matilda ve Sergey arasındaki bağlantının başlangıcı olan Schneider Company'nin enstrümanları Rus ordusunda kote değildi. Krupp ve Obukhov fabrikasının araçlarını tercih ettiler. Eh, ve sonra Schneider'in şirketi liderliği ele geçirdi. Ben Krupp, Skoda, Schneider ve Vickers silahlarının test raporlarını arşivlerde okudum. Ve her yerde bir dizi posta yazısı ve sahtekarlık vardı. Örneğin, Schneider 152 mm tabanca, benzer Krupp sisteminden daha kötü balistik gösterdi. Ancak, tabii ki, birkaç kilo daha hafif olduğu için Schneider’ın topunu kabul ettiler. Komik olan, aynı belgede, generallerimizin ağırlığını 300 kg'dan daha fazla artıran, yani Krupp sisteminden çok daha ağır hale getiren Schneider sisteminde iyileştirmeler yapmasını önerdi.
Şakalar geldi. 1906 - 1909'te GAU, bir 9-inç (229-mm) kuşatma harcı için taktik ve teknik gereksinimler geliştirmiştir. 1912'te, 9-inç Krupp harcı testleri Okhtena test sahasında başladı, generallerimizin süprizlerine göre tekerleklerden vurdu. Peki, Schneider sadece böyle bir harç yapamadı. Ve sonra, Sergei'nin emriyle GAU, Rus ordusunun 9 inç harçlarına gerek olmadığına karar verdi.
Birinci Dünya Savaşı'nın başlamasıyla aynı Sergei, İngiltere'deki 44 "gereksiz" 9,2 inç harçları sipariş etmişti.
1907’te, Schneider 122-mm obüs yarışması için başvuru yapmak için zaman yoktu. Sahada topçu içerisinde hiçbir şekilde monte edilmiş savaş aleti bulunmadığından, “gereksiz” olduğunu açıklamak imkansızdı. “48-linear (122-mm) obüs modu” adı altında seri üretime sokulan Krupp obüsünü benimsemek gerekliydi. 1909 şehir. " Bir yıl sonra, Schneider nihayet obüsünü Krupp obüsüne kıyasla hiçbir avantajı olmayan St. Petersburg'a getirdi. Fakat Sergei evlat edinmeyi emretti. Böylece, Rus topçusunda temelde farklı tasarımlara sahip iki obüser belirdi. Askerlerde, yılın 1910 modelinin obüsüne tereddüt etmeden "Kshesinskaya obüs sistemleri" adı verildi.
Krupp'un hangi Rus fabrikalarını silah haline getireceklerini hiç merak etmediğini unutmayın. Obukhov ve Perm bitkileriyle verimli bir şekilde işbirliği yaptı. Ancak Schneider, topçu sistemlerinin yalnızca Rusya'daki tek özel topçu fabrikası olan Putilov Works'te yapılması şartı ile sözleşme imzaladı.
Ayrıca, Sergey ve Matilda en büyük kara topçu tedarikçisi olan Motovilikhinsky (Perm) topçu fabrikasını iflas etmeye karar verdi. 1905'ten 1914 yılına kadar tesis tek bir silah siparişi vermedi! Santralin çökmesi gerekiyordu ve işçiler isyan ediyordu. Ancak, bitki proleterlerin daha önce yaşadığı köylerle çevriliydi. Ve çok çalışkan işçiler köylülüğe gitti.
Evet, hatta Sergey bile kardeşi Mikhail Mihayloviç tarafından bacağına kondu. İngiltere'de yaşadı ve Cannon King Albert Vickers ile golf oynadı. Her ikisinin de yüksek derecede mason olduğunu ekliyorum. Vickers ayrıca Motovilikhinsky bitkisine de gözlerini koydu. Titanların savaşı başladı. Fakat sonra Saraybosna'da uygunsuz çekimler yapıldı.
Savaş başladı. Putilov fabrikası siparişlerin çoğundan kaçtı ve devletleştirildi. Ancak 1914 - 1917’in önündeki her üç tabanca Motovilikha tesisinde yapıldı.
SON SATICI İÇİN
Fransız hükümeti, yirminci yüzyılın başından beri savaşı son asker olan Rus ve Alman olana kadar sürdürmeyi planlıyordu. Rus ordusu sadece saldırmak zorunda kaldı. Sonuç olarak, Sergei, 1911'taki Rusya tarihinde ilk kez ağır toplar kaldırarak 1917'ta yeniden yaratmaya söz verdi.
1894'ten itibaren Rus serf topçusu tek bir ağır silah almadı ve 1877, 1876 ve 1838 sistemlerinden memnun kaldı. Kaledeki yeni aletler Sergey kralın teslim edeceği sözü verdi ... 1930 yıl.
Bu arada, Almanya, Avusturya-Macaristan, Fransa ve diğer eyaletlerde, 305, 380 ve 420 mm kalibreli kuşatma tabancaları oluşturuldu. 1915 yılına kadar, topçu topçularının maksimum kalibresi, silahlar için 152 mm ve harçlar için 203 mm idi.
Ancak kalelerde, yalnızca silahın kalibresi ve atış menzili değil, aynı zamanda kurulumun güvenliği de önemlidir. 1863’ten Belçika’ya ve ardından İngiltere, Almanya, Avusturya-Macaristan, Romanya, Danimarka, vb. Kara kalelerindeki orta kalibreli silahlar dönen metal kulelere yerleştirildi. Bu nedenle, Almanya'daki 1908 yılı itibariyle Krupp tesisleri, 1903 kuleleri, 485 kuleleri etrafındaki bir Belçika Cockeril tesisi vb. Rusya'da, kara kalelerinde, 400 yılı itibariyle bir kule vardı ve yanlış anlaşılma nedeniyle Fransız olan Osovets kalesine girdi.
Mesela Almanlar gibi orta ve büyük kalibre aletlerini beton gövdelere veya beton küplere kurmak mümkündü. Bu tür kurulumlar, herhangi bir çaptaki mermilere ve bombalara karşı savunmasızdı.
Rusya'da, 19. yüzyılın başındaki 90'in başında, orta kalibreli silahların kalelerden çıkarılması ve “kalelerdeki yükü hafifletmek” için kalenin içine yerleştirilmesine karar verildi. Böylece, sadece 57 - 76 mm kalibratörlerinin hafif saldırı tabancaları kalıntılar üzerinde kaldı ve tüm büyük 107 - 203 mm kalibratörleri kaleler çizgisinin arkasındaki bataryalara verildi. Dahası, Rus silahları açıkça alçakgönüllü olarak teslim edildi, sadece alçak toprak veya beton parapet tarafından korunuyordu.
Ne yazık ki, ağır topçular konumsal Birinci Dünya Savaşı'nda belirleyici güç oldu. Ve 1894 tarafından dünyanın en güçlü olduğu düşünülen batı Rus kalelerinin üç çizgisi, neredeyse hiç direnç göstermeden Almanlara teslim edildi.
PUTTAN GERÇEKLERİ
Kshesinsky örneğini kullanan modern Russophobes, bize tüm İmparatorluk balesinin Bolşeviklerin aşırılıklarından kaçtığını kanıtladı. Ne yazık ki, farklıydı.
Dygilev, topluluğu 1908 yılında tekrar düzenledi ve Paris'te Rus mevsimi düzenlemeye başladı ve 1914'taki savaşın başlaması ile birlikte, şirketi Fransa'dan ABD'de bıraktı.
Anna Pavlova, 1914 yılında İngiltere'ye gitti ve oradan asla Rusya'ya dönmedi. Yılın 1910 ile Vaclav Nijinsky - Dyagilev firmasında Paris'te.
Lifar, Sovyet Rusya'da bale okudu, dans etti ve sahneledi. 1923'ta Bronislava Nizhinskaya (Vatslav'ın kız kardeşi) ile tanıştı (bir roman mı?) Ve onu Paris'teki Rus Bale grubuna davet etti.
Georgy Balanchine, 1914 - 1921'deki Petrograd Drama Okulu'nda okudu. Daha sonra Devlet Opera ve Bale Tiyatrosu'nun balosuna kabul edildi ve aynı zamanda Petrograd Konservatuvarı'nın bale dersinde çalıştı. 1923'te, 15 yaşındaki (!) Dansçı Tamara Zheverzheyeva ile evlendi. Modern Rusya'da, pedofiliye yönelik bölgeye gönderilecek ve Balanchine'in kariyeri sona erecekti. 1923'te konservatuardan mezun oldu ve ertesi yıl şirketi ile Almanya'ya turneye çıktı. Balanchine, Dyagilev'den koreografın Rus Balesi'ndeki yerine davet edildi. George kabul etti ve hemen adını George olarak değiştirdi. Gördüğünüz gibi, 21. yüzyılın tipik Rusya kariyeri bir sanatçı, matematikçi, kimyacı vb. Amerika Birleşik Devletleri'nde veya Batı Avrupa'da eğitimli ve çalışmaya devam ediyor.
Ünlü balerin Tamara Karsavina da Batı'da göründü. 1917’te İngiliz diplomat Henry Bruce ile evlendi ve onunla Londra’ya gitti. Zengin bir hayal gücüne sahip olmak için yalnızca sahip olan, Tamara ve yukarıdaki sanatçılara siyasi göçmenlerde yazabilen bir kişi.
Bu arada, Matilda’nın kardeşi Joseph Kshesinsky, Leningrad sahnesinde başarılı bir şekilde sahne almaya devam etti ve hatta kendisi bile baleler yaptı. 1922’te, Polonya hükümeti ona Varşova’ya gitmesini teklif etti. Daha sonra Matilda, erkek kardeşine Fransa'ya vize aldı. Ancak her iki durumda da, Yusuf kesinlikle reddetti.
Kshesinsky'nin anılarının hayatta kalan bölümlerinde iki şey beni şaşırttı. İlk olarak, SSCB yerine, genellikle “Sovyet Rusya” yazar. Yetkililer için hatıralar yazdıysa, büyük olasılıkla ülkenin resmi adını kullanırdı ve “Sovetskaya Rus” - bence bu yürekten. Jozef, Polonya kökenli bir Rus adamı oldu. Ve ikincisi, Joseph anılarında Matilda'dan hiç bahsetmedi. Neden? Bilmiyorum ve varsayımlarda bulunmak istemiyorum.
Fakat ikinci büyük prens Andrei Vladimirovich'i unuttuk. Genç, enerjik ve fakirdi. Bu nedenle, Matilda her iki büyük prens ile birlikte tasarlanan oğlu Vova'ya patronim Sergeyevich'i verdi. Sergei Mihayloviç de babalıklarından çok gurur duyuyordu.
Göç ederken, Rus İmparatorluğu'nun yasaları artık geçerli değildi ve fakir Andrei, Cannas'la 1921'ta zengin Matilde ile evlendi. Vova, Sergeyeviç'ten Andreevichi'ye yeniden yazıldı.
Yakında Matilda rulet servetini kaybetti. Andrei ve Vova, Rus faşist partisi "Mladorosy" nin önde gelen isimleri haline geldi. Yeşil tişörtlerle çektiler, parti kongrelerine geldiler ve Nazi selamına bir el attılar, “Şeref Şerefine!” Diye bağırdılar ve Kafa Çar ordusunun eski kaptanı Alexander Kazem-Bek'ti. II. Dünya Savaşı'nın başlamasıyla Fransızlar faşist partiyi parçaladı ve Vova Compiegne kampında birkaç ay oturdu. Kazem-Bek, FBI’nın 1955’te Sovyet ajanı olarak göründüğü ABD’ye kaçtı. Küba ve Çekoslovakya'dan SSCB'ye kaçtı ve Amerikan emperyalizmini kınayan radyoda konuştu.
Matilda, yüzüncü yıldan dokuz ay önce değil, yılın 6 Aralık 1971'unda öldü.
Matilde Tutkusu
- Yazar:
- Alexander Shirokorad
- Orijinal Kaynak:
- http://nvo.ng.ru/history/2015-09-18/14_matilda.html