BENSoğuk, karanlık bir kış akşamı; en zorlu koşucuların bile yola çıkma motivasyonunu bulmakta zorlandığı türden bir gece. Ama her zamanki “Yapmamalı mıyım?” olmayacak. Sarah Donaghy’nin kafasında diyalog sürüyor çünkü o gün bu gece Gıda bankasına hücum.
Donaghy, öğretmen ve sosyal hizmet görevlisi Fareham Koşu Kulübü Hampshire’da kulüp sekreteri James Musselwhite ile birlikte Şubat 2018’de ilk Gıda Bankası Koşusu düzenlendi. “Amacımız, her zamanki eğitim koşumuz yerine sırt çantalarımızı yiyecekle doldurmak, bunları yerel gıda bankasına bağışlamak ve gönüllülerin onu almak için beklediği yere koşmaktı” diyor. Donaghy yaklaşık 20 üyenin katılmasını bekliyordu: “70’e geldiğimde sayımı kaybettim.”
Fareham gıda bankasının bulunduğu Waypoint Hub’ın topluluk ekibi lideri Claire Johnson şunları söyledi: “Bu kadar çok koşucunun çok ihtiyaç duyulan malzemeleri getirerek binamıza geldiğini görmek şaşırtıcı ve duygusal bir deneyimdi.” Ama sadece yiyecek değil banka yararlandı. Donaghy, “Koşucular çok heyecanlandı” diyor. “Ertesi hafta hepsi bunu tekrar ne zaman yapabileceğimizi sordu.”
Vanessa King, hayır kurumunun psikoloji başkanı Mutluluk için eylemHiç şaşırmadı. King organizasyonun mimarıydı Daha mutlu bir yaşamın on anahtarı ve yazarı aynı isimli bir kitap. Gıda Bankası Koşusu bunlardan birkaçını ele alıyor.
“Koşunun kendisinin iyi hissettiren bir faktörü var” diyor. “Fiziksel aktivitenin ruh halini iyileştirdiği ve stresi, depresyonu ve kaygıyı azaltabildiği biliniyor. Başkalarıyla birlikte koştuğunuzda ve bir topluluğun parçası olduğunuzu hissettiğinizde bu daha da güçlenir. İnsan sosyal bir türdür. Olumlu bağlantı anlarını paylaştığımızda, stresi azaltan ve bizi başkalarına daha uyumlu hale getiren oksitosin hormonunu üretiyoruz. Araştırmalar da bunu gösteriyor gönüllülüğün artan yaşam memnuniyeti ve azalan stres ve depresyonla ilişkili olduğu.
Donaghy, koşmanın genellikle “bireysel performansa ve en iyi zamanlara odaklanan tek başına, hatta bencilce bir çaba” olduğunu kabul ediyor. Food Bank Run ile bu bağlantı duygusu daha geniş bir topluluğa yayılıyor.”
Gıda Bankası Koşusu, pandemi ortaya çıkana kadar Fareham koşu kulübü için yıllık bir etkinlik haline geldi. 2022’de işe geri dönebildiklerinde Donaghy, ihtiyacı olanlara yardım etme konusunda her zamankinden daha tutkuluydu. Yakın zamanda ölü doğmuş bir bebek doğurmuştu ve kendisine ve ailesine iki hafta boyunca her gece sıcak yemek getiren topluluğunun desteği, ona yardım almanın nasıl bir şey olduğu konusunda fikir vermişti.
“Bu şimdiye kadarki en büyük koşumuzdu” diyor. “Koşucular yanlarında o kadar çok yiyecek getirdiler ki, bir kısmını araba ile taşımak zorunda kaldık. O gece eve geldiğimde ‘Bunu ulusal ölçekte ele almamız gerekiyor’ diye düşündüm.” Ülkedeki tüm koşu kulüplerine onları katılmaya davet eden bir mektup yazdı. “Evet demeye devam etmeleri beni şaşırttı.”
Koşu malzemeleri markası Runr, tanıtım ve etkinlik koordinasyonuna yardımcı olmak ve bir tane oluşturmak için gemiye katıldı Gıda Bankası Koşusu web sitesietkileşimli bir etkinlik haritasıyla tamamlanır.
Runr’ın kurucularından biri olan Craig Winter, “Geçen yıl 500’den fazla koşu grubu, kulüp, etkinlik ve park koşusu katıldı ve kendi topluluklarındaki gıda bankalarına 77 tondan fazla malzeme bağışladı” diyor.
Bu yıl Gıda Bankası Koşusu hareketi daha da yükseği hedefliyor ve bunun da iyi bir nedeni var. Trussell GüveniBritanya’daki gıda bankalarının yaklaşık yarısını işleten yardım kuruluşu, Nisan 2022 ile Mart 2023 arasında kullanıcı sayısında bir önceki yıla göre %37 artış bildirdi. Ve talep artmaya devam ediyor. İcra kurulu başkanı Emma Revie, “Bu, ağımızdaki gıda bankaları için şimdiye kadarki en zorlu kışlardan biri olduğunu kanıtlıyor” diyor. “Ortalama olarak her sekiz saniyede bir acil durum kiti dağıtıyorlar.”
Gıda Bankası Koşusu, koşucuları gıda bankalarının zor durumda kaldığı Şubat ayında etkinlikler planlamaya teşvik ediyor. Donaghy, “İnsanlar genellikle Noel yaklaşırken bağış yapıyor, ancak yeni yılda kimse bağış yapmıyor çünkü normalden fazla harcadılar ve faturalar geliyor” diyor. Kulüpler her yıl giderek artan şekilde iki veya üç yarış düzenliyor. Fareham Gıda Bankası artık dört yerel koşu kulübü ve grubu tarafından destekleniyor. Geçen yıl neredeyse bir ton bağış aldı.
Fİnsanların iyi bir amaç uğruna spor ayakkabılarını bağladığı tek girişim ood Bank Run değil. GoodGym2010 yılında kurulan şirketin İngiltere genelinde 59 grubu bulunuyor. Haftalık oturumları koşmayı topluluk projelerine katılımla birleştiriyor. Gönüllüler ayrıca sohbet etmek veya tuhaf işlere yardım etmek için izole edilmiş yaşlı insanları da ziyaret ediyor.
Bu arada, Kaçak yarışBuckinghamshire merkezli bir koşu organizasyonu olan , Olağanüstü Doğal Güzellik Alanı olarak belirlenen Chiltern Tepeleri’ndeki çalılıkların temizlenmesine ve yaşam alanlarının korunmasına yardımcı olmak için yerel bir koruma grubuyla işbirliği yaptı. Gönüllüler grup halinde 8 km’lik alana yürüyor, burada kendilerine çay ve bisküvilerin yanı sıra aletler veriliyor ve talimatlar veriliyor. Kurucu Chris Bradley, “Koşucular olarak patikaları kullanıyoruz, güzel çevreyi takdir ediyoruz; dolayısıyla bir şeyleri geri verebilmek harika” diyor.
Tüm bu çabaların ortak bir unsuru var: Başkalarıyla gerçek bir amacı olan fiziksel aktivitelere katılmak. Bu, “Bir maratona antrenman yaptığım için bu uzun koşuyu yapmalıyım” ya da “Kilo vermek istediğim için antrenman yapmalıyım” değil, daha büyük bir şey.
Araştırma psikoloğu ve beden eğitimi öğretmeni Kelly McGonigal’in yazdığı gibi Hareketin neşesi: “Fiziksel aktivite psikolojik açıdan en tatmin edici aktiviteyse, bunun nedeni katılımımızın hem içimizdeki iyiliği ortaya çıkarması hem de başkalarındaki iyiliği deneyimlememize olanak sağlamasıdır.”
Belki bu, sporun modern dünyada ortaya çıkardığı bulmacayı çözmemize yardımcı olabilir. “Evrimsel geçmişimizde hareket diye bir şey yoktu” diyor Dr. David RaichlenGüney Kaliforniya Üniversitesi’nde insan ve evrimsel biyoloji profesörü. “Atalarımız fiziksel olarak çok aktifti, ancak bu aktivitenin arkasında her zaman bir amaç vardı; yiyecek, su ve yakacak odun bulma ihtiyacı, kamplar arasında hareket etme veya bölgenin diğer bölgelerine göç etme ihtiyacı.” Harekete enerji harcamak için sessiz kaldık.
Araştırmasının bir parçası olarak Raichlen, kalan son avcı-toplayıcı topluluklardan birinden insanlarla zaman geçirdi. HadzaTanzanya’nın kuzeyinde. “Hadzalar inanılmaz derecede aktifler, ancak onlara evde her zaman hava hâlâ karanlıkken kalkıp uzun bir koşuya çıktığımı ve yiyecek aramadığımı anlatmaya çalıştığımda güldüler” diyor. “Deli olduğumu düşünüyorlardı. Tavrınız şu: Bunu neden yaptın? Zaten yemeğin var!”
Hayatımızdan neredeyse gerekli tüm fiziksel aktiviteleri çıkardıktan sonra, isteksiz ve kalori biriktiren avcı-toplayıcı beyinlerimizi görünürde hiçbir neden yokken enerji harcamaya ikna etmek zorunda kaldığımız bir durumda buluyoruz kendimizi. Raichlen, belki de egzersizi bir amaç ile ilişkilendirmenin yollarını bulmanın, insanların egzersiz yapma motivasyonunu artırmaya ve egzersizle ilişkili refahı artırmaya yardımcı olabileceğini söylüyor: “Bu, araştırılması gereken gerçekten ilginç bir hipotez.”
Donaghy zaten ikna olmuş durumda. “İyi bir amaç uğruna koşmanın zihniyetinizi değiştireceğine kesinlikle inanıyorum” diyor. “Evet, bunu bir maratona katılarak ve bir hayır kurumu için para toplayarak yapabilirsiniz, ancak topluluğunuzda gerçekten ihtiyacı olan birine yiyecek vermenin çok özel bir tarafı var.”