Bebeklerimiz daha doğmadan dertlenmeye başlıyoruz: "Acaba bebeğim sağlıklı mı? Herşeyi tamam mı? Onu iyi besleyebiliyor muyum?"
Bebeğimiz doğuyor: "Bu bebek devamlı uyanıyor, devamlı ağlıyor, güzel emmiyor, gelişimi nasıl acaba? Çok gazı var"
Bebeğimiz biraz büyüyor: "Bu bebek ne zaman kalkmadan tüm gece uyuyacak? Ek gıdalara nasıl geçeceğiz? Emziği nasıl bırakacağız? Ne zaman bezi bırakacak? Aman Allahım bu bebeğe ne oldu böyle? (2 yaş sendromu)"
Çocuğumuz okula başlıyor: " Nasıl o kadar saat bensiz olacak? okulunu sevecek mi? Ya bir arkadaşı ona vurursa? Okuldaki öğretmeni gerçekten iyi mi? Kağıtta yemeğinin hepsini yedi yazıyor, hem de pırasanın! yok artık! acaba doğru mu?"
Çocuğumuz ilkokul çağına gelince: "Devlet okuluna mı versem koleje mi? O kadar da paramız yok ama şunu almasak bunu yapmasak da özele mi göndersek? Koleje verdik ama paramızın karşılığını alabiliyor muyuz? Devlet okuluna başladı, acaba okulun tuvaletleri temiz mi? ya bir hastalık kaparsa? Güvenlik yeterli mi, ya okulda başına birşey gelirse? Arkadaşları kolejde ingilizce öğreniyor o onlar kadar bilmeyecek, acaba bunu dert eder mi? Öğretmeni ona sınıfta iyi davranıyor mu? Cezaya alışık değil öğretmeni ceza verirse ne olacak? Bugün yine okulda orası burası yaralanmış, kitabını kaybetmiş."
Hassas Anneler, çocuklar büyüdükçe dertleri de mi büyüyor?
Not: Lütfen doktorunuzu dinleyin. Benim tavsiyelerim sadece benim tecrübelerim ve kişisel araştırmalarımdır. Teşhis ve tedavi niteliği taşımaz ve doktorunuzun tavsiyesinin yerini tutmaz. Sevgiler
Ana Sayfaya Dönün