"Usulsüzlüğümüz usulsüzlüğümüzdendir!".
Konuşmaların kavga ile; istişarelerin hizipleşme ile; yargıların ötekileştirme ile sonuçlanmasının sebepleri birden fazladır. Ancak bu finallerin çokluğu ve çözümsüzlüğünün nedeni tektir: Usulsüzlük/Metodoloji yoksunluğudur.
Türkiye'de usulsüzlüğün en yaygın, çözümsüz ve alışkanlık hali İslami ilimler alanında gerçekleşmektedir. Kur'an'ı ve/veya Hadis kitaplarını önüne alıp aynı ayet ve hadisi okuyup bir birini tekfir eden; zıt anlamlar çıkaran, suçlayıcı ve hedef gösterici propagandalar yapan; tarafları kötüleyen bütün yüzler/çevreler neredeyse her bir kişi sayısında "İslami İlimler Pazarı"nda alış-veriş kültürü oluşturdular. Öyle ki artık kurumlar ve cemaatler ölçeğinde "savaş" tamtamları alıp başını gidiyor.
Kuşkusuz bu "durum"un politik, kültürel, ekonomik onlarca birleşen sebebi var. Ancak bu durumun sürekli üreyen ve vahşileşen olma nedeni tektir: Usul
Usul, Bilgi'ye yaklaşım; onu anlama ve değerlendirme yöntemlerinin kendi içinde tutarlı/bütünleşik olmasıyla ortaya çıkan disiplindir.
Oysa İslami İlimler adına konuşan istisnasız herkes/herkesim "Metinler ve Yorumlar" dilini kullanmaktadır. Yani ayet-hadis okumak; eski klasik metinlerden alıntı yapmak ve ardından "yorumlar/şerhler" yapmak bir usül/disiplin değildir.
Peki kişiler/kesimler neden usul/disiplin kullanmazlar. Çünkü usul ve disiplin geldiğinde onlar giderler!...