Kahretsin, A-Wing’i seviyor muyum? Star Wars: Squadrons’a kadar, Rebellion’ın hız iblisi asla favori gemim olmadı. Rogue Squadron’ı oynamak için harcadığım yıllar beni X-Wing’in canını sıktı ve Squadrons’u bir kontrol cihazında ilk kez oynadığımda bile, temelde büyük boyutlu bir motora bağlı alüminyum folyo kokpitin pilotluğunu yapmanın sevincini takdir etmedim. Ancak HOTAS’ı bağladığımda, A-Wing, Rise of Skywalker’ın Star Wars ile ilgili her şeye olan hevesimi ne kadar tükettiğini bana unutturdu.
Bilmem gerek
Nedir? Uzay köpek dövüşü eylemi.
ödemeyi bekle £35/$40
geliştirici EA Motifi
Yayımcı O
Şu tarihte incelendi: GTX 1080, Intel i7-7700K, 16GB RAM
çok oyunculu Evet
Dışarı 1 Ekim
Bağlantı Resmi site
Star Wars: Squadrons, en önemli olduğu yerde başarılı oluyor. Bu gemileri, 1990’ların sonlarında TIE Fighter oynarken hayal edebileceğimden daha canlı, çarpıcı bulutsular ve savaş enkazı aracılığıyla bir Star Destroyer’ın yüzeyinden kıl payı kadar yukarıda pilotluk yapmak heyecan verici. Varsayılan zorlukta tamamlamam yaklaşık 10 saatimi alan kampanya asla gerçekten şaşırtmadı, ancak kayda değer bir şey başarmayı başardı: Bu, içinde Star Wars, uzun zamandır hiçbir oyunun sahip olmadığı bir şekilde.
Star Wars: Squadrons’da uçmak tam olarak umduğum şeydi. Elite Dangerous veya Microsoft Flight Simulator’dan çok daha basit bir uçuş modeli, ancak yetenekli pilotların üstün olmasına izin verecek kadar nüans var. Her iki grubun dört gemisi için merkezi sistem, tıpkı klasik X-Wing oyunlarında olduğu gibi güç yönetimidir. Sefer boyunca, sıkı bir dönüş yapmak için tam olarak ne zaman gazı keseceğimi, tüm gücümü ne zaman silahlara harcayarak hasara karşı koyacağımı ve kalkanlarımı arkaya odaklayarak nasıl hayatta kalacağımı hissetmeye başladım. kuyruğumdaki bir düşmandan birkaç darbe daha almak için.
Kampanya size bu gelişmiş hareketlerin çoğunu, çok oyunculu oyun için bir başlangıç olarak yavaş yavaş öğretiyor ve EA, bunun için geri dönmeye devam edeceğinizi umuyor. Bir ilerleme sistemi var, ancak 2020’deki çoğu oyuna kıyasla canlandırıcı derecede basit. Burada bir savaş geçişi veya premium para birimi yok; sadece çok oyunculu maçlar oynuyor, rütbe atlıyor ve ödüllerinizi kozmetiklerin ve ek gemi bileşenlerinin kilidini açmak için kullanıyorsunuz. Bu kilit açmalar güzel ama ben çoğunlukla Star Wars: Squadrons oynamaya devam etmek istiyorum çünkü uçmak çok eğlenceli.
Savaş geminizi koruyun
Squadrons’un tek oyuncusu güzel bir sıcak Star Wars çayı içiyorsa, 5’e 5 çok oyunculu modu Red Bull’u çarpıyor. İnsan rakipler, kampanyanın AI savaşçılarından çok daha canlıdır (ve vurulması çok daha zordur). Kendimi oyun çubuğumu daha sıkı kavradım ve eğildim, harekete çok daha fazla odaklandım.
Squadrons, yalnızca iki modla çok oyunculu oyunu yalın tutar: it dalaşları (diğer adıyla ölüm maçı) ve iki düşman ana gemisi arasındaki çekişme yarışmaları olan Filo Savaşları. Düşman ekibinin savaşçılarından yeterince yok ederseniz, Imperial Star Destroyer veya Republic MC75 ile mücadele etmeden önce iki orta boy kruvazörü yenerek saldırıyı ilerletebilirsiniz. Filo Savaşları, talep ettikleri için harika oyun alanlarıdır. biraz strateji, ancak yine de bol miktarda esnekliğe izin veriyorlar – anbean zaferlere daha fazla anlam veren it dalaşlarına yapı sağlıyorlar.
Ayrıca sizi bir it dalaşı için en hızlı gemiyi seçmekten daha karmaşık kararlar almaya zorlarlar. Bir ağır bombardıman uçağına pilotluk yapabilir ve o ana gemilere büyük hasar vermeye odaklanabilirsiniz, ancak düşman avcı uçaklarını devirmek için A-Wing veya TIE Interceptor gibi çevik gemilerde takım arkadaşlarına ihtiyacınız olacak. İmparatorluk ekipleri gerçekten Yeni Cumhuriyet’e karşı daha uzun muharebelerde kendilerini korumak için onlara geçici kalkanlar sağlayabilecek bir destek gemisine ihtiyaçları var. Gemi özelleştirmesi bu konuda iyi bir rol oynuyor: İyon topları kalkanları lazerlerden daha hızlı indirebilirken, belirli yüksek hasarlı füzeler büyük gemilere karşı idealdir ancak yalnızca uzun mesafeden ateşlenebilir.
Rastgele oyunculardan oluşan bir ekiple yapabileceğiniz çok fazla koordinasyon var, ancak Squadrons, maç ortasında gemileri o ana göre değiştirmenize izin veriyor ve ayrıca hedefleri çağırmak için bir ping sistemi var. Bir maçtan önce MOBA oyuncuları gibi birbirlerini tamamlamak için kesin gemi seçimlerini ve cephaneliklerini planlayan Discord gruplarıyla, insanların oynamaya devam edeceği ve daha fazla numara geliştireceği bir mod olduğundan emin olmak için yeterince Fleet Battles oynadım.
Çok oyunculu zamanımın en önemli özelliği, hedefleri pinglemede ve düşmanları birbirimizin kuyruklarından vurmada daha iyi hale geldikçe, eksiksiz bir PC Gamer editör ekibiyle it dalaşı modunu oynamaktı. Bu deneyim, bir düşmanı basit bir şekilde aldatmanın veya bir TIE Fighter’ı mükemmel bir lazer patlamasıyla çivilemenin eğlencesini güçlendirdi – bu bir şey söylüyor çünkü Filolarda uçan çekirdek canlandırıcı. Bir hedef torpidoyu atlatmak için bir asteroit alanının çatlaklarını ördüğümde, Han Solo’nun çığlığını bırakmamak çok zor.
Bu oyunu incelerken çoğu zaman böyle anlar yaşadım; film uzay savaşlarıyla aynı heyecanı yaşatan kendi aksiyon patlamalarımı oynamama izin verdikleri için tam bir Star Wars daldırma hissi veren anlar. Bunu her gün Battle for Hoth’un başka bir versiyonundan devralacağım.
VR’de oynamak bu duyguyu daha da yoğunlaştırır ve hatta size bazı avantajlar sağlar. Kokpitinizin her tarafına bakabilir ve daireler çizerek uçtuğunuz gemiyi yakalamak için doğrudan yukarıya bakabilirsiniz. Gemimi bu it dalaşlarında fırlatıp yuvarlamayı ezici (ve Oculus Quest’te mide bulandırıcı) buldum ve çok oyunculu çılgın tempodan ziyade kampanyanın aşamalı savaşlarına daha uygun olduğunu düşünüyorum. Başlangıçta kampanyanın sadece yüceltilmiş bir eğitim olacağından endişeliydim, ancak beklediğimden hem daha eğlenceli hem de daha ilginç.
Yıldız turları
Kampanyanın başlarındaki bir görevde, Vanguard Squadron olarak bir Yıldız Destroyerine saldırmamı sağladı, ancak çok oyunculu modda olduğu gibi onu yok etmek yerine onu ele geçirmeye çalışıyordum. Savunmasını indirmem, köprüde bir delik açmam ve ardından bir komando birliği geminin kontrolünü ele geçirirken onu diğer İmparatorluk gemilerinden savunmam gerekiyordu. Diğerinde, İmparatorluğu tuzağa çekmek için bazı zayıf gemilere yem olarak eşlik ettim. Ana gemilerinizi canlı tutmak, standart zorlukta affedicidir, bu nedenle eskort misyonları mucizevi bir şekilde gerçekten eğlencelidir.
Bu oyunun çok doğal olması ve kokpitinizde kendinizi küçücük hissetmeniz için ölçekten tam anlamıyla yararlanması çok yardımcı oluyor. Her bir haritayı sabitleyen ve sizi uzay boşluğunda kaybolmaktan alıkoyan devasa gezegen arka planlarının, tersanelerin ve uzay istasyonlarının ve enkaz alanlarının ekran görüntülerini almaya çalıştım. Squadrons da bilgisayarımda kusursuz çalışıyor: i7-7700K ve GTX 1080’de ultra ayarlarda 144 fps’nin üzerinde (tamam, bazen 130’lara düştü. Bununla yaşayabilirim).
Sefer görevleri özellikle karmaşık olmasa bile, ortam bunu telafi ediyor. Star Wars’u en heyecan verici şekilde hissettiren anlar hikayeye yazılmadı, ama kendi yapımımdı – bir füzeyi sallamak için eski bir kruvazörün kabuğunun içinden uçmayı seçtiğimde, sonra bir düşman TIE’nin arkasından çıkıp ateş ettiğimde. parçalara ayır.
Bu görevlerde senaryolu çok fazla “setpiece” anı yok ve oyunun bunları idareli kullanmasına ve kontrolü sizden çok sık almaktan kaçınmasına sevindim. Squadrons, eğlencenin çoğunlukla kontrollerde olmakta, motorlara başarılı bir şekilde güç vermekte ve tam kuyruğunuzdaki geminin arkasına geçmek için bir tirbuşon dönüşü yapmakta yattığını biliyor. Ama sonunda, biraz rutin hissetmeye başlıyor. Hedefler, görevin ortasında gerçekten değişmez. X’e yola çıktınız, X’i yaptınız ve bu bir tamamlama. Birkaç nadir ikincil hedef vardır, ancak bir görevi başarmak için farklı yollar veya ortaya çıkarılacak sırlar eklemezler.
Star Wars: Squadrons, unutulmaz görevlerden ziyade unutulmaz anları olan bir oyundur. Hikaye bana asla onun kadar heyecan verici ve unutulmaz bir şeyde rehberlik etmedi. Titanfall 2’nin Etkisi ve Nedeniörneğin, ancak bir Star Destroyer’ın gövdesi boyunca bir X-Wing’i baş aşağı yönlendirmeyi o oyundaki herhangi bir bireysel çatışmadan daha canlı bir şekilde hatırlayacağım.
Hikaye de gerçekten unutulmaz olması için gereken derinlikten yoksun. Yeni Cumhuriyet ve İmparatorluk perspektifleri arasında gidip gelir ve sizi Cumhuriyetin Öncü Filosu ve İmparatorluğun Titan Filosundaki yeni beşinci pilotun botlarına sokar. Vanguard’ın komutanı, Titan’ı Alderaan’ın yok edilmesinden önce onların kötüler olduğunu fark etmesini sağlayan bir İmparatorluk ilticacısıdır. Kurulum, Titan’ın yeni lideri Terisa Kerrill’in eski akıl hocası tarafından ihanete uğradığını hissettiği ve ona acı çektirmek istediği için bu hikayeyi politik olmaktan çok kişisel hale getiriyor. Faşistlerin gerçekten kin beslediği ortaya çıktı.
Star Wars: Squadrons karakterleriyle hiçbir zaman pek bir şey yapmaz ve bu gerçekten utanç verici çünkü her uzaylıyla ilk görüşte arkadaş olmak istedim. Tasarımları yaratıcı ve ayrıntılı, nadiren gördüğümüz Star Wars türlerini öne ve merkeze koyuyor. Ancak Filolar, komutanlarınızı ve diğer pilotlarınızı Star Wars kanonuna eklemekle, onlara herhangi bir büyüme veya çözünürlük vermekten daha fazla endişe duyuyor gibi görünüyor. Ve bir pilotun bağlılığıyla ilgili her monologun “Özgürlük ve umut!”a dönüşmesiyle birlikte, İmparatorluk ve Yeni Cumhuriyet ikilemine katkıda bulunacak yeni bir şey yok. veya “Güç iyidir, Asiler pisliktir!” Karakter gelişimi odak noktasıysa, basit bir iyi adamlar/kötü adamlar hikayesi umurumda değil, ama asla gerçekten parlama şansları olmuyor.
Her görev arasında, ekibimin üyeleriyle konuşarak veya daha doğrusu monologlarını dinleyerek, kelimenin tam anlamıyla (ve sert bir şekilde) arka planlarını doğrudan kameraya aktararak beş veya 10 dakika harcardım.
Burada çok fazla potansiyel var. Klon Savaşlarında savaşacak kadar uzun süredir pilot olan Vanguard’ın manga lideri Gunny’yi ele alalım. Enkazdan kaçmak ve yakalanmak için vurulma ve kendi kolunu çıkarmak zorunda kalma hikayesini anlatıyor. Veya pek çok savaşta yaralanan ve altındaki korkunç yaralı yüzü ortaya çıkarmak için asla kaskını çıkarmayan, tek notalı (ama çok eğlenceli) bir TIE pilotu olan Shen. İlk başta bu karakterleri tanımaktan keyif aldım, ancak hiçbirinin kampanya boyunca gerçekten değişmeyeceği açıkken görevler arasındaki konuşmalardan sıkıldım.
Bu hikayede kendi pilotunuzun rolünü ifade etmenin veya şekillendirmenin sıfır diyalog seçeneği, kararı veya yolu var. Filolar, Mass Effect gibi oyunlarda mürettebatınızla bağ kurmak için basit diyalog seçeneklerinin bile ne kadar anlamlı olduğunu anlamamı sağladı. Bu, o deneyimin sığ bir yansıması ve filonuzla gerçek bir etkileşime girememeniz hayal kırıklığı yaratıyor.
Bir noktada, kertenkele bir Trandoshan olan kaçakçı-Asi-pilot Frisk, pokerin Star Wars versiyonu olan sabacc oynamaktan bahseder. Oyunun geri kalanını, Squadrons’ın bir sabacc mini oyununa sahip olduğu ve kağıt oynamama izin verdiği alternatif bir evren hayal ederek geçirdim. Star Trek’teki gibi: TNG. Squadrons başarılı olursa, umarım devam filmi tek oyunculu olmasıyla daha iddialı olacak bütçeye sahiptir. Görevler arasında monologları dinlemekten daha fazlasını yapmak istiyorum.
Ancak kokpitte, bu muhtemelen bir Star Wars uçuş oyununun şimdiye kadar hissettiği en iyisidir ve bu, gerçekten sevilen bazı oyunların manevi halefi için gerçek bir başarıdır. ile yeni bir Star Wars uçuş sims çağının başlangıcı olmayı hak ediyor. en az Bir B-Kanadı bir sonrakine sığdırmak için yeterince büyük bir bütçe.