Ulusal Sertifikalı Danışmanlar Kurulu (NBCC)(ABD) tarafından adlandırıldığı şekliyle siber danışmanlık (online psikolojik danışmanlık) veya Web Danışmanlığı, NBCC tarafından “danışan(lar) ve danışman(lar)’ın birbirilerinden uzakta olmaları gibi durumlarda ortaya çıkan profesyonel danışmanlık ve bilgi sağlama uygulaması olarak tanımlanır. Uzaktan iletişim kurmak için elektronik araçlardan yararlanılır.” Bu tanım Web sayfalarını, e-postayı ve sohbet odalarını içeriyor, ancak telefon ve faksları içermiyor gibi görünüyor. NBCC, Web Danışmanlığı’na veya aleyhine savunuculuk yapmadığını ifade eder (NBCC, 1998).
Siber danışmanlığın danışma olmadığını söyleyen bazı terapistler, insanlara açık Web sitelerine sahiptir ve çoğunda, bulunan bilgilerin yalnızca tavsiye, e-terapi, bilgi ve eğitim veya tedaviye ek olduğunu bildiren bir tür sorumluluk reddi vardır.
Danışma mesleğinin temel kaygılarından biri, kendilerini yetkin İnternet danışmanları olarak tanıtan lisanssız kişiler olacaktır. Bir danışman ruhsatsız olduğunda, o eyalette, ruhsatsız danışmanlık yapmak için cezai bir eylem olarak kovuşturmaya izin verecek veya kurulun düzenleyici otoritesini vermeyecek bir yasa olarak belirtilmediği sürece, hiçbir devletin düzenleme yetkisi yoktur. Ruhsatsız siber danışmanlar, yasal olarak dokunulmazdır, özellikle de yaptıklarını terapi olmadığını belirten bir feragatname ifadesi gösterildiğinde.
Web Danışmanlığı Etik Uygulaması için NBCC Standartları özeldir ve bu, dikkatlice düşünülmeden ve sonuçları ve olası etkileri dikkate almadan girilmeyen bir alan olduğu izlenimini vermektedir.
Siber Danışmanlığın Kritik Sorunları Nelerdir?
- Reklamcılıkta doğruluk — site vaat ettiklerini sunuyor mu?
- Gizlilik ve ayrıcalıklı iletişim – iletimleriniz güvende mi? Danışmanın evinde veya işyerinde (siber danışmanlık için işyeri bilgisayarlarının kullanılması tavsiye edilmez) mesajlara erişimi olan başka kim var?
- Uyarma Görevi — bir insanın kendisi veya başkaları için bir tehdit oluşturduğunda siber danışmanın yükümlülüğü nedir?
- Yetkinlik — siber danışman yetkin ve lisanslı mı? Danışan için hangi koruma var?
- İkili ilişkiler — avcı türü bir siber danışman interneti, danışanlardan yararlanmak ya da müteakip buluşmalar düzenlemek için kullanabilir.
- Bir danışan kendisine verilen ödev veya belirli talimatların sunulan sorun türü için geçerli olduğunu nasıl biliyor?
- Bazı siber danışmanlar, potansiyel danışanların ön taramasında yetersiz kalabilirler.
- Müşterinin koşulları veya kültürü hakkında bir siber danışmanın bilgi eksikliği olabilir.
- Danışanın anonimliği, siber danışman için sorunlu olabilir.
- Ücret yapıları değişkenlik gösterir – bir danışan makul bir fiyatı nasıl belirler?
- Danışan, gerçekten web sitesinde gördüğü uzmandan mı tavsiye alıyor? Metin içi danışma bunu nasıl doğrular?
Devlet Düzenlemeleri ve Siber Danışmanlık
Teletıp’a benzer şekilde, danışma kurullarının sorunu ele almaya başlamaması dışında, ruhsatlandırma ve yargılama sorunları ortaya çıkmaktadır. Aynı eyalette lisanslı bir danışmandan İnternet üzerinden danışmanlık hizmeti alan bir müşteri, devlet yasalarına veya uygulama standartlarına aykırı ihlaller için bu devletin düzenleme kuruluna başvurur. Bununla birlikte, bir müşterinin başka bir eyalette lisanslı bir danışman hakkında bir şikayeti varsa, hangi durumda şikayeti kaydedeceği belli değildir. Daha önce belirtildiği gibi, sağlık kurulları bu konuyu ele aldılar, ancak gerekli önem gösterilmedi.
Devlet Tabip Kurulları Federasyonu (FSMB), teletıpla ilgili model mevzuat çıkardı. Bu öneri, devlete teletıp uygulayabilen ya da uygulayamayan kişinin temel sorumluluğunun her bir devlete bırakılmasından dolayı rehberlikten daha az yardımcı olmaktadır (Orbuch, 1997). İnternet Üzerindeki Sağlık Vakfı, İnternet sayfaları olan danışmanlara yol gösterebilecek tıbbi ve sağlık siteleri için bir Davranış Kurallarına sahiptir, ancak danışmanlık onların sekiz ilkesinin hiçbirinde özel olarak belirtilmemiştir (İnternet Üzerinden Sağlık – Tıbbi Web siteleri için Davranış Kuralları)
Uluslararası Akıl Sağlığı Çevrimiçi Topluluğu, 1997 yılında “uluslararası akıl sağlığı toplumu için çevrimiçi iletişim, bilgi ve teknolojinin anlaşılmasını, kullanılmasını ve geliştirilmesini teşvik etmek” amacıyla kuruldu. Prensipler geniştir ve düzenleme niteliğinde değildir.
Amerikan Teletıp Birliği, ulusal bir tıbbi lisansa sahip olmakla kısıtlayıcı devlet düzenlemeleri arasında bir uzlaşma olan bir politikaya sahiptir. Devletin, hastalarının “sanal seyahatini” devlet dışında tıbbi yardım almak için kısıtlamamasını önerir. Ayrıca, başka bir durumda bir doktoru olan bir hastanın yüz yüze karşılaşmalarının, doktorun ev durumu tarafından düzenlendiğini belirtir.
Bundan sonra bir sonraki adım, siber danışmanlık hizmetinin bu eyalet içindeki danışma tanımının bir parçası olmasına izin verip vermemeye izin verecek bir durum olarak karar vermek olacaktır. Öte yandan, siber danışmanlık hakkında hiçbir şey söylememek zaten buna izin verebilir.
Devletler, Teletıp Geliştirme Yasası örneğini (Orbuch, 1997) izleyebilir ve geri ödemenin, gizliliğin, bilgili rızanın ve lisansın özellikle elektronik iletişim için nasıl uygulanacağını ayrıntılı olarak açıklayabilir. Bireysel İnternet terapistlerinin aksine, daha güvenilir danışmanlık hizmetlerinden bazıları, ruh sağlığı merkezleri birincil doktorlardan gelen başvurularla bağlantı kurduğunda teletıp bağışlarından oluşan yerleşik devlet ağları aracılığıyla alınmaktadır.
Bu durumlarda, etik ihlallerine karşı herhangi bir kimlik bilgisi veya lisans veya müşteri koruması ile ilgili herhangi bir soru yoktur, çünkü herkes aynı eyaletin düzenlemesi altındadır ve genellikle VTC’yi kullanır. Bu ağlar, bazı durumlarda, Medicaid geri ödemesi için de uygundur (Sağlık Finansmanı, 1998).
Bazı eyaletler, teletıp uygulamak için doktorların, ikamet durumunda ehliyet sahibi olsalar bile, bu eyaletteki lisanslarını almasını talep ediyorlar. Sertifikaların uzunluğu ve mezuniyet sonrası deneyim türü, sınavları ve ücretleri büyük ölçüde devlete göre değişir. Danışmanlık bu modeli izleyebilseydi, lisansları birkaç eyalette tutmak birden fazla sınav, ilave kurslar ve hepsi caydırıcı olarak görev yapan ve danışmanı siber danışmadan çıkaran pahalı ücretler anlamına gelebilir. Danışman, iki veya daha fazla eyalette lisanslı olması durumunda farklı uygulama standartlarından sorumlu olabilir ve muhtemelen kötüye kullanımın bildirilmesi, faturalandırma sorunları, kayıtların tutulması ve diğer davranış standartlarının (Whelan & Wood) ile ilgili farklı prosedürleri olabilir.
Diğer Önemli Konular
- Birçok kolej ve üniversite şimdi internet üzerinden uzaktan kurslar ve dereceler sunuyor. İnternet üzerinden alınan bir danışma derecesi bir devlet lisansı için geçerli sayılacak mı?
- Web’i bilgi amaçlı kullanırken, biri toplanan bilgilerin, özellikle de sağlıkla ilgili bilgilerin geçerliliğini nasıl ayırt eder?
- Teknoloji daha sofistike ve daha erişilebilir hale geldikçe, video konferanslar sadece normal iletişimde değil, aynı zamanda siber danışmanlıkta da olduğu gibi, telefon görüşmeleri şimdi olduğu gibi standart bir hale gelecek mi?
- Yoksullar ve yetersizler teknolojik gelişmelerin bir parçası mı olacak, yoksa giderek geride kalacaklar mı?
- Ruhsatlı danışmanlarla ilgili verilere devletlerin Web siteleri üzerinden erişilmesi daha kolay hale getirilmeli ve bu nedenle kamu koruma faktörü artmalıdır.
- Teletıp henüz bir eyalette ruhsatlandırma ve başkalarında internet üzerinden işlem yapma sorununu henüz çözmedi; Siber danışmanlık, aynı belirsiz pozisyonlarda kendini bulacaktır.
- NBCC, CACREP, ACA Etik Komitesi ve AASCB, kabul edilebilir siber danışmanlık standartlarına ve uygulamalarına yönelik standartlar taslağı geliştirmek ve danışman lisansına yönelik İnternet tabanlı uzaktan eğitim kurslarını ele almak için birlikte çalışmalıdır. Bu kuruluşlar tarafından onaylanan ulusal standartlar, devlet kurulları arasında siber danışma konusunda eşitsizliği önleyebilir
Sonuç
Düzenleme karmaşık bir konudur. Teletıpta, bazıları dünya çapında uluslararası bir lisansı savunmuşlardır. Engeller, bu lisansı kimin idare edeceğini belirlemekten bahsetmek yerine, çeşitli eğitim standartları ve yasal kodlar gibi birçoğudur.
Bir başlangıç, siber danışmanlıkta ulusal bir danışman sertifikası olabilir, devletler bu sertifikayı kabul eder ve böylece halihazırda lisanslı danışmanlarının, ruhsat devletinin yetkisine tabi olan danışmanla siber danışmanlığa katılmalarına izin verir.
Öyle ya da böyle siber danışmanlık bizlerin üzerinde bir konudur.(Lee, 1998). Bunu gerçekçi olmayan bir şey olarak reddetmek ve görmezden gelmek, danışmanlık mesleğinin şarlatanlara açık hale gelmesine izin vermektir. Bataklığı bir göreve dönüştürmek, teknolojiyi mesleğe olumlu bir etki etme olasılığı olarak kabul eden ve daha fazla sayıda insana refah getirmeyi düşünen ileriye istekli olan risk almayı gerektirir.
Rosemarie S. Hughes
March 2000
EDO-CG-00-3
Referanslar
Health Care Financing Administration. (1998). States where Medicaid reimbursement of services utilizing telemedicine is available (Report). Federal Register, 63(119), 33882-33890 [Online]. Available: http://www.hcfa.gov/medicaid/telelist.htm.
Health On The Net Foundation. (n.d.) Code of conduct for medical and health web sites. HONcode principles [Online]. Available: http://www.course.has.vcu.edu/students/cbryce/651/honcode.htm.
Lee, C. (1998). Counseling and the challenges of cyberspace. Counseling Today [Online]. Available: http://www.counseling.org/cton-line/sr598/lee498.htm.
National Board for Certified Counselors. (1998). Standards for the ethical practice of web counseling [Online]. Available: http://www.nbcc.org/ethics/wcstandards.htm.
Orbuch, P.M. (1997). A Western states’ effort to address telemedicine policy barriers. North Dakota Law Review, 73(1) [Online].
Available: http://wga-internet.westgov.org/wga/publicat/NDLRART.htm.
Whelan, L.J. & Wood, M.B. (1996). Unresolved issues snarl licensure laws. Telehealth Magazine, 2(8), 33 [Online]. Available:http://www.telemedmag.com/topics/licen5.htm.