Şiir değil de, skins'in son sahnesindeki replik hoşuma gidiyor:
Ölümü bildiğinizi sanıyorsunuz. Ama bilmiyorsunuz. Ona tanık olana kadar bilemezsiniz. Gözlerinizle görene kadar. Sonrasında o içinize işler
ve sizinle birlikte yaşar. Aynı zamanda hayatı da bildiğinizi sanırsınız. Etrafınızdaki şeylerin yakınında olur, elinizden kayıp gitmelerini seyredersiniz ama yaşamazsınız. Gerçek anlamda değil. Siz sadece bir turistsinizdir. Bir hayalet. Sonra görürsünüz. Gerçekten görürsünüz. İçinize işler ve sizinle yaşar. Ve bundan kaçış yoktur. Yapılacak hiçbir şey yoktur,
neden biliyor musunuz? Bu iyidir. Bu iyi bir şeydir. Bu konuda söyleyebileceklerimin hepsi bu.