Belirtileri ve çocuklarda bulaşıcı mononükleoz tedavisi
İlk hakkında bulaşıcı mononükleoz 1887'de öğrenildi. Çocuklarda febril patolojinin tanımı Rus bilim adamı N. F. Filatov tarafından derlenmiştir. Ve bugüne kadar, Filatov'un hastalığına ilgi kaybolmuyor.
Bu nedir?
Uzun süredir, özellikle Rus tıp pratiğinde, enfeksiyöz mononükleoz Filatov hastalığı olarak adlandırıldı. Bu zemstvo doktoru pek çok bebeğin benzer klinik belirtilere sahip olduğuna dikkat çekti: periferik lenf nodlarında bir artış, sık sık baş ağrısı veya baş dönmesi, eklem ve kaslarda yürürken ağrı. Filatov bu durumu glandüler ateş olarak adlandırdı.
Şu anda, bilim çok ileri adım attı. Çeşitli teşhis testleri ve yüksek hassasiyetli cihazların yardımıyla, bilim adamları hastalığa neyin sebep olduğu hakkında güncel bilgiler edindiler. Tıp dünyasında hastalığın adını değiştirmeye karar verildi. Şimdi sadece bulaşıcı mononükleoz denir.
Hastalığın viral bir nedeni olduğuna dair inanılır bir hipotez var. Bu patolojinin gelişmesine virüs yol açar. Bu, bulaşıcı mononükleozlu bir kişinin potansiyel olarak tehlikeli ve başkaları için bulaşıcı olduğu gerçeğine yol açar. Hastalığın tüm akut döneminde, enfeksiyonu olan diğer insanları enfekte edebilir.
En sık olarak, bu bulaşıcı patoloji çocuklarda olduğu gibi genç yaşta insanlarda da görülür. Bilim adamları, sporadik vakaların olabileceğine dikkat çekiyor. Enfeksiyöz mononükleozun büyük ve büyük salgınları oldukça nadirdir. Temel olarak, bu hastalıkla ilişkili tüm salgınlar soğuk mevsimde meydana gelir. İnsidansın zirvesi sonbahardır.
Genellikle, mukozaya bulaşan virüsler vücutta yerleşir ve enflamatuar süreci tetikler. En sevdikleri primer lokalizasyon, burun pasajlarının dış yüzeyini ve ağız boşluğunu kaplayan epitel hücreleridir. Zamanla, patojenik mikroplar lenflere nüfuz eder ve hızlı bir şekilde kan dolaşımı ile birlikte vücut boyunca yayılır.
Bir çocukta, vücuttaki tüm işlemler hızla gerçekleşir. Bu özellik çocuğun vücudunun fizyolojik yapısının özelliklerinden kaynaklanmaktadır.
Hızlı süreçler, aktif büyüme ve gelişme için bir bebeğe ihtiyaç duyar. Bebeklerde kan akışı oldukça hızlıdır. Patojenik virüsler, vücuda giren, genellikle birkaç saat veya gün içerisinde enflamatuar bulaşıcı süreci yayır ve aktive eder.
Enfeksiyöz mononükleoz tehlikeli olabilir. Hastalık uzak komplikasyonların veya yan etkilerin gelişmesi ile karakterizedir. Bazı bebekler, özellikle sık hastalanan veya immün yetmezlik hastalıklarından muzdarip olanlar, daha ağır bir seyir riski taşır. Belirli bir çocukta hastalığın nasıl gelişeceğini tahmin etmeyeceksiniz. Hastalığın potansiyel uzun vadeli etkilerini önlemek için, bebek hastalığın akut döneminde ve iyileşme sırasında yakından izlenmelidir.
nedenleri
Herpes virüsü hastalığın gelişmesine neden olur.Kendi adı var - Epstein - Barr. Bu virüsler için yıkıcı etkisinin uygulanmasında en sevilen lokalizasyon, lenfoid retiküler dokudur. Aktif olarak lenf bezlerini ve dalağı etkiler. Vücuda nüfuz eden virüsler ayrıca iç organlara zarar verebilir.
Patojenik mikroplarla enfeksiyon farklı şekillerde olabilir:
- İletişim-Ev. Çoğu zaman, bebeklerin kişisel hijyen kuralları ihlal edildiğinde enfekte olurlar. Diğer insanların yemekleri, özellikle de iyi işlenmemiş ve önceden temizlenmemiş olanlar, bir enfeksiyon kaynağı olabilir. Hasta bir kişinin tükürüğünün en küçük bileşenleri plaka veya dairede uzun süre kalabilir. Hijyen kurallarını ihlal etmek ve enfekte bir kişiyle aynı tabaktan yemek yemek kolayca bulaşabilir.
- Havadan. Hasta bir çocuktan sağlıklı bir hastalığa virüs bulaşmasının oldukça sık bir çeşididir. Virüsler, boyutundaki en küçük mikroorganizmalardır. Vücuda taşıyıcıdan hava ile kolayca girerler. Genellikle enfeksiyon bir konuşma sırasında ve hapşırırken ortaya çıkar.
- Parenteral. Pediatrik pratikte bu enfeksiyon oldukça nadirdir. Yetişkinler için daha karakteristiktir. Bu durumda enfeksiyon çeşitli cerrahi işlemler sırasında veya kan transfüzyonu sırasında mümkündür. Tıbbi prosedürlerin güvenliğinin ihlali enfeksiyona yol açar.
- Transplatsentarno. Bu durumda, bebek için enfeksiyon kaynağı annedir. Çocuk, uteroda bile ondan enfekte olur. Hamilelik sırasında, enfekte olmuş bir anne plasentadan bebeğine geçebilecek virüsler bulaştırabilir. Hamile bir kadının plasental yetmezliği ile ilişkili çeşitli anormallikleri ve patolojileri varsa, bebeği enfeksiyöz mononükleoz ile enfekte etme riski birkaç kez artar.
Bu hastalığın gelişimi bağışıklıkta güçlü bir azalmaya katkıda bulunur. Bu genellikle sık soğuk algınlığı sonrasında veya belirgin psiko-duygusal strese maruz kalmanın bir sonucu olarak gerçekleşir.
Şiddetli hipotermi ayrıca bağışıklık sisteminin performansını da belirgin şekilde azaltır. Bebeğin vücudu, herpes dahil olmak üzere herhangi bir patojenik mikroorganizmanın penetrasyonuna karşı çok duyarlıdır Epstein - Barr virüsleri.
Genellikle hastalığın klinik belirtileri bir yaşından büyük çocuklarda görülür. Bebeklerde, bu bulaşıcı patoloji oldukça nadirdir. Bu özellik spesifik pasif immünoglobulinlerin varlığından kaynaklanmaktadır. Çocukların vücudunu, tehlikeli herpes virüsleri de dahil olmak üzere çeşitli enfeksiyonlardan korurlar. Bebekler bu koruyucu immünoglobulinleri annelerden emzirme sırasında anne sütüyle alırlar.
Birçok ebeveyn, çocuğun hayatında birkaç kez bulaşıcı mononükleoz yapıp yapamayacağı konusunda sorular sorar. Bilim insanlarının ve doktorların görüşleri ayrılmıştır. Bazı uzmanlar, hastalıktan sonra bebeğin güçlü bir bağışıklıktan oluştuğuna inanmaktadır. Rakipleri, uçuk virüslerinin iyileştirilemediğini söylüyor. Mikroplar çocuk vücudunda kalır ve yaşam boyunca orada kalabilirler ve bağışıklığın azalmasıyla hastalık tekrar geri gelebilir.
Hastalığın kuluçka süresi kaç gündür? Genellikle 4 gün ile bir ay arasında değişmektedir. Şu anda, çocuk pratikte rahatsız etmiyor. Bazı çok dikkatli ebeveynler bebeğin davranışındaki küçük değişiklikleri fark edebilecektir. Kuluçka dönemi boyunca, çocuk bir miktar yavaşlık ve dikkatin karışıklığını yaşayabilir, bazen uyku rahatsız olur. Bununla birlikte, bu semptomlar o kadar belirgin değildir ki, babalarda ve annelerde endişe yaratmazlar.
sınıflandırma
Hastalığın çeşitli klinik değişkenleri vardır. Bu, bulaşıcı mononükleozun ayrı bir sınıflandırmasını yaratmaya hizmet etti.Hastalığın tüm ana klinik varyantlarını ve ayrıca çocukta gelişen patolojik semptomların tanımını listeler.
Doktorlar, çeşitli enfeksiyöz mononükleoz formlarını ayırt eder:
- Manifest. Genellikle çeşitli advers semptomların gelişimi ile ortaya çıkar. Oldukça canlı bir şekilde tezahür etti. Olumsuz belirtileri ortadan kaldırmak için özel tedavi gereklidir.
- Subklinik. Bazı bilim adamları bu formu aynı zamanda taşıyıcı olarak da adlandırır. Bu durumda, hastalığın olumsuz belirtileri görünmüyor. Bir çocuk bulaşıcı mononükleozun taşıyıcısı olabilir, ancak bundan şüphelenmez. Bu durumda bir hastalığı tespit etmek genellikle özel teşhis testleri uygulandıktan sonra mümkündür.
Semptomların ciddiyeti göz önüne alındığında, hastalığın birkaç tipi vardır:
- Hafif veya karmaşık. Bazı uzmanlar aynı zamanda pürüzsüz diyorlar. Bu klinik seçenek nispeten hafiftir. Komplikasyonların ortaya çıkması ile karakterize değildir. Genellikle bebeğin iyileşmesi için uygun şekilde seçilmiş bir tedavi yeterlidir.
- Komplike. Bu durumda, çocuk hastalığın tehlikeli sonuçları gelişebilir. Tedavileri için, hastanede bebeğin zorunlu hastanede kalmasını gerektirir. Bu durumda terapi, çeşitli ilaç gruplarının atanması ile karmaşıktır.
- Uzamış. Kalıcı ve uzun süreli bir seyir ile karakterizedir. Genellikle bu klinik seçenek ilaç tedavisine zayıf bir şekilde uygundur.
semptomataloji
Enfeksiyöz mononükleoz gelişimi genellikle aşamalı olarak gerçekleşir. Bir klinik aşama art arda diğerinin yerine geçer. Genellikle böyle bir seyir hasta bebeklerin çoğunda görülür. Sadece bazı durumlarda, sayısız komplikasyon gelişmesi ile hastalığın hızlı hızlı akut ilerlemesi.
Hastalığın ilk dönemi - ilk. Ortalama olarak, 1-1.5 ay sürer. Klinik vakaların çoğuna 39.5-40 dereceye kadar ateş eşlik eder. Durumun ciddiyeti, baş ağrısının ortaya çıkmasına neden olur. Değişken yoğunlukta olabilir: orta ila dayanılmaz. Yüksek ateş ve baş ağrısı arka planına karşı, çocuğun şiddetli mide bulantısı vardır ve hatta tek kusma meydana gelir.
Hastalığın akut döneminde bebek kendini kötü hisseder. Eklemlerde güçlü bir ağrı ve kas güçsüzlüğü var. Çok çabuk yoruluyor. Bir çocuk için her zamanki günlük aktiviteler bile çabuk yorulmasına yol açar. Çocuk kötü bir şekilde yiyor, en sevdiği lezzetleri reddediyor. Ağırlaştırıcı iştah kaybı ve şiddetli mide bulantısı varlığı.
Bu işaretlerin tanımlanması ve özlenmesi kolaydır. Görünümleri annelere gerçek bir şok yaratır. Panik yapmayın! Hastalığın advers belirtileri ortaya çıkarsa, doktora başvurduğunuzdan emin olun. Çocukla kliniğe gitmeyin. Bebeğin zor durumu evde bir uzmana danışılmasını gerektirir.
Bazı durumlarda, çocukların daha az belirgin semptomları vardır. Bu durumda, vücut ısısı çok hızlı artmaz. Genellikle birkaç gün içinde subfebril veya febril sayılarına yükselir. Bu dönemdeki karakteristik belirtiler şunlardır: genel halsizlik, şiddetli halsizlik, burun tıkanıklığı ve rahatsız edici burun solunumu, göz kapağı ödemi ve ayrıca yüzün şişmesi ve şişkinliği.
Bebeklerin% 10'unda hastalık aynı anda üç karakteristik semptomun ortaya çıkması ile başlayabilir. Bunlar: ateşli ateşli sayılara, lenf bezlerine ve akut tonsillit belirtilerine neden olur. Bu kurs genellikle oldukça ağırdır.
Hastalığın başlangıç döneminin süresi genellikle 4 gün ila bir hafta arasındadır.
Hastalığın bir sonraki aşaması en yoğun zamandır. Tipik olarak, tepe, ilk advers semptomların başlamasından sonraki bir hafta içinde ortaya çıkar.Bu zamana kadar çocuğun genel sağlığı kötüleşiyor. Ayrıca ateşi var. Bu zamanda çok özel bir özellik mononükleoz anjinidir.
Akut tonsillit mononükleer formu (boğaz ağrısı) oldukça zor ilerler. Boğazda sayısız semptomların ortaya çıkması eşlik eder. Tipik olarak, anjin nezle formunda ortaya çıkar. Bademcikler parlak kırmızı, hiperemik olur. Bazı durumlarda, onlar çiçek görünür. Genellikle beyaz veya gri bir renk tonu ile. Genellikle bademcikler üzerindeki kaplamalar oldukça gevşektir ve bir spatula veya normal bir kaşık kullanarak nispeten iyi çıkarılır.
Enfeksiyöz mononükleozda akut tonsillitin süresi genellikle 10-14 günü geçmez. Zamanla, bademcikler plaketten temizlenir ve tüm olumsuz hastalık belirtileri kaybolur.
Hastalığın yüksekliği sırasında genellikle şiddetli zehirlenme belirtileri de eşlik eder. Çocuğun şiddetli veya orta şiddeti vardır, iştahı azalır, uykusu azalır. Hasta çocuk daha kaprisli olur. Çocuğun uyku süresi rahatsız. Tipik olarak, hasta bebekler gündüz daha uzun uyurlar ve geceleri uykuya dalma konusunda önemli sorunlar yaşarlar.
Hastalığın yüksekliğinin karakteristik belirtilerinden biri, lenfadenopati semptomlarının ortaya çıkmasıdır. Tipik olarak, acil periferik lenf toplayıcıları bu iltihaplanma sürecine katılmaktadır. Bu hastalık ile servikal lenf bezleridir. Boyutlarını birkaç kez arttırırlar. Bazen iltihaplı lenf bezleri bir ceviz büyüklüğüne ulaşır.
Hissettiklerinde, oldukça acı verici ve hareketlidirler. Baş ve boynun herhangi bir hareketi artan ağrıya neden olur. Hastalığın akut döneminde lenf bezlerinin aşırı ısınması kabul edilemez! Boyuna ısınma kompreslerinin uygulanması, sadece hastalığın seyrini ağırlaştırabilir ve tehlikeli komplikasyonların gelişmesine katkıda bulunabilir.
Enfeksiyöz mononükleozda servikal lenfadenopati genellikle simetriktir. Çıplak gözle yandan fark etmek kolaydır. Bebeğin görünüşünü değiştirmek. İltihaplı lenf bezlerini çevreleyen deri altı yağ dokusunun ciddi ödemi, çocuklarda “boğa boynu” gelişmesine yol açar. Bu belirti, boynun genel konfigürasyonunun ihlali ile ilişkilidir ve olumsuzdur.
Hastalığın başlamasından 12-14 gün sonra, çocuk dalağın enflamatuar sürecinde klinik tutulum belirtileri gösterir. Bu, boyutundaki bir artış ile kendini gösterir. Doktorlar bu duruma splenomegali diyor. Komplike olmayan bir hastalık seyrinde, dalağın büyüklüğü hastalığın başlangıcından beri üçüncü haftanın sonuna kadar tamamen normaldir.
Ayrıca, ikinci haftanın sonunda, bebeğin karaciğer hasarı belirtileri vardır. hepatit Bu organın büyüklüğünde bir artış ile kendini gösterdi. Görsel olarak, bu cilt sararma görünümü ile ortaya çıkar - sarılık gelişir. Bazı bebekler sarı sklera gözlerini de açar. Genellikle bu belirti geçicidir ve hastalığın doruğunun sonuna kadar geçer.
Hastalığın başlamasından sonraki 5-7 gün boyunca, çocukların bir başka karakteristik işareti var - bir döküntü. Vakaların yaklaşık% 6'sında ortaya çıkar. Döküntü - makülopapüler. Deri döküntülerinin görünümünde net bir lokalizasyon yoktur. Neredeyse tüm vücutta görünebilirler. Toplu ürünler kaşınmaz ve pratik olarak çocuğa herhangi bir endişe getirmez.
Genellikle döküntü kendiliğinden geçer. Cilt unsurları tutarlı bir şekilde kaybolur ve ciltte aşırı ya da depigmentasyon izi bırakmaz. Döküntü kaybolduktan sonra, bebeğin cildi tanıdık fizyolojik renge dönüşür ve değişmez. Ciltteki artık soyma da kalmaz. Boyun sonunda bebek daha iyi hissetmeye başlar.
Hastalığın ikinci haftasının sonunda, burun tıkanıklığı kaybolur ve nefesi normalleşir, vücut ısısı artar ve yüzü şişer. Ortalama olarak, hastalığın bu süresinin toplam süresi 2-3 haftadır. Bu süre farklı olabilir ve bebeğin başlangıç durumuna bağlıdır.
Birden fazla kronik iç organ hastalığı olan yeni yürümeye başlayan çocuklar, çok daha kötü bir pik dönem geçiriyor. Bir aydan uzun süre alabilirler.
Hastalığın son dönemi - iyileşme. Bu süre, hastalığın tamamen sona ermesi ve tüm olumsuz semptomların kaybolması ile karakterizedir. Bebeklerde vücut ısısı normale döner, bademcikler üzerindeki plak tamamen kaybolur ve servikal lenf bezlerinin normal büyüklüğü geri yüklenir. Çocuk şu anda kendini çok daha iyi hissediyor: iştah dönüyor ve zayıflık azalıyor. Bebek iyileşmeye başlar.
Genellikle, tüm semptomların tamamen kaybolması için zaman alır. Bu nedenle, bebeklerde iyileşme süresi genellikle 3-4 haftadır. Bundan sonra iyileşme gelir. Enfeksiyöz mononükleozisi olan bazı çocukların daha uzun süre kalıcı semptomları olabilir. Bu süre boyunca, hastalığın uzun sürmemesi için bebeğin iyiliğini düzenli olarak tıbbi olarak izlemek çok önemlidir.
tanılama
Hastalığın ilk belirtileri ortaya çıktığında bebeği doktora gösterdiğinizden emin olun. Doktor, boğaz boynunu kontrol edeceği, lenf bezlerini hissedeceği ve karaciğer ve dalağın boyutunu belirleyebileceği gerekli klinik muayeneyi yapacak. Böyle bir muayeneden sonra, çocuk doktoru genellikle teşhisi daha açık hale getirmek için birkaç ek laboratuvar testi yapar.
Hastalığın kaynağını oluşturmak için doktorlar, virüs-Barr virüsüne karşı M ve G sınıfı spesifik immünoglobülinleri belirlemek için kan testine başvururlar. Bu basit test, mononükleoz bademcik iltihabını diğer viral veya bakteriyel bademcik iltihabından ayırt etmenizi sağlar. Bu analiz oldukça hassastır ve çoğu durumda virüsün kanda olup olmadığı hakkında gerçek bir fikir verir.
İç organlarda meydana gelen fonksiyonel anormallikleri tespit etmek için, bir biyokimyasal kan testi gereklidir. Bir çocuğun mononükleoz hepatit belirtileri varsa, kanda hepatik transaminazlar ve bilirubin seviyeleri artacaktır. Tam kan sayımı, viral hastalıklarda meydana gelen tüm anormallikleri tespit etmeye yardımcı olacaktır. Bu değişikliklerin ciddiyeti farklı olabilir.
Kanın genel analizinde, toplam lökosit, monosit, lenfosit sayısı artar. Hızlandırılmış ESR belirgin bir inflamatuar süreci gösterir. Lökosit formülündeki bir değişiklik, vücutta viral bir enfeksiyonun varlığını gösterir. Kanın genel analizinde hastalığın gelişiminin farklı aşamalarında, hastalığın seyri ile birlikte değişen çeşitli patolojik değişiklikler ortaya çıkmaktadır.
Karakteristik bir özellik, atipik mononükleerlerin spesifik hücrelerin analizinde ortaya çıkmasıdır. İçeride büyük bir sitoplazma var. Sayıları% 10'u geçerse, bu durum hastalığın varlığını gösterir. Genellikle, bu hücreler hastalığın başlamasından hemen sonra değil, birkaç gün veya hatta haftalar sonra ortaya çıkarlar. Boyut olarak, modifiye edilmiş bir yapıya sahip büyük monositlere benzerler.
Laboratuvar testleri ayırıcı tanının oldukça doğru bir şekilde yapılmasını sağlar. Enfeksiyöz mononükleoz, difteriçeşitli akut tonsillit türleri, akut lösemi, lenfogranülomatozis ve diğer tehlikeli çocukluk hastalıkları.Bazı zor klinik vakalarda, çeşitli laboratuar testlerinin performansını da içeren tam bir teşhis önlemleri kompleksi gerekir.
Ultrason kullanılan iç organların boyutunu doğru olarak belirlemek için. Özel bir sensör kullanarak, bir uzman organların yüzeyini inceler ve parametrelerini belirler. Ultrason teşhisi, enfeksiyöz mononükleoz gelişimi sırasında karaciğer ve dalakta meydana gelen tüm değişiklikleri belirlemeye yardımcı olur. Yöntem oldukça doğru ve bilgilendirici.
Kuşkusuz araştırmanın artısı, yürütme sırasındaki çocukta ağrılı duyumların güvenliği ve yokluğu.
Sonuçlar ve komplikasyonlar
Hastalığın seyri her zaman kolay olmayabilir. Bazı durumlarda, sağlık tehlikeleri vardır. Çocuğun sağlığını önemli ölçüde bozabilir ve durumunun bozulmasına neden olabilirler. Enfeksiyöz mononükleozun bu gibi sonuçlarının zamanında yardım sağlayamaması, gelecekte bebeğin yaşam kalitesini önemli derecede etkiler.
Aşağıdaki olumsuz komplikasyonların gelişmesiyle hastalık tehlikeli olabilir:
- Dalağın yırtılması. Oldukça nadir bir seçenek. Vakaların% 1'inden fazlasında ortaya çıkmaz. Güçlü bir splenomegali dalağın dış kapsülünün yırtılmasına ve organ kopmasına neden olur. Bir cerrahi işlem zamanında yapılmazsa, o zaman bir koma durumu ve hatta ölüm meydana gelebilir.
- Anemik durum. Bu tür hemorajik anemi dalağın bozulması ile ilişkilidir. Ayrıca kanda immün trombositopeni belirtileri vardır. Bu durum, dalağın kan oluşturucu bir organ olarak bozulmuş çalışmasından kaynaklanır.
- Nörolojik patolojiler. Bunlar arasında menenjit ve ensefalitin çeşitli klinik varyasyonları, akut psikotik durumlar, ani serebellar sendromu, periferik sinir gövdelerinin parezi, Guillain-Barre sendromu (polinörit).
- Kalbin çeşitli bozuklukları. Değişmiş kalp ritmini gösterirler. Bebeğin aritmi veya taşikardi için çeşitli seçenekleri vardır. Kalp kası ve membranlarının enflamatuar sürecine dahil olmakla birlikte, çok tehlikeli bir durum ortaya çıkar - bulaşıcı perikardit.
- Zatürree - zatürree. İkincil bir bakteri enfeksiyonu ilavesi sonucu gelişir. Pnömoninin en yaygın nedenleri stafilokoklar veya streptokoklardır. Çok daha az sıklıkla anaerobik mikroorganizmalar hastalığın gelişmesine yol açar.
- Karaciğer hücrelerinin nekrozu. Bu çok olumsuz bir durumdur. Karaciğer hücrelerinin ölümü, fonksiyonlarının ihlal edilmesine yol açar. Vücut birçok süreci bozuyor: hemostaz, seks hormonlarının oluşumu, metabolizma ve toksik maddelerin atık ürünlerinin kullanılması, safranın oluşumu. Hepatik yetmezlik oluşur. Durum acil yoğun tedavi gerektirir.
- Akut böbrek yetmezliği gelişimi. Bu komplikasyon oldukça nadirdir. Genellikle, böbrek sorunları, üriner organların yapısında anatomik kusurları olan bebeklerde veya genitoüriner sistemin kronik hastalıklarında görülür. Bu durum idrar atılımının ihlaliyle kendini gösterir. Bu klinik durumun tedavisi sadece bir hastanede yapılır.
- Asfiksi. Bu akut durumda nefes alma tamamen bozulur. Asfiksi gelişimi sıklıkla belirgin akut mononükleoz tonsillit ile sonuçlanır. Bademcikler üzerine yapılan baskınların bolluğu da solunum yetmezliğine katkıda bulunuyor. Bu durum acil tıbbi bakım gerektirir.
tedavi
Enfeksiyöz mononükleoz, ilk klinik belirtiler ortaya çıktığı anda tedavi edilmelidir. Geç terapi, gelecekteki komplikasyonların gelişmesine yalnızca katkıda bulunur.Tedavinin amacı: Hastalığın tüm advers semptomlarını ortadan kaldırmanın yanı sıra, bakteriyel bir enfeksiyon ile olası ikincil enfeksiyonu önlemek.
Çocuğun hastanede yatışı, katı endikasyonlara tabidir. Belirgin zehirlenme belirtileri olan tüm bebekler, ateş, çeşitli komplikasyonların tehdidi ile birlikte hastane bölümüne götürülmelidir. Onlar için evde tedavi kabul edilemez. Hastaneye yatışla ilgili karar, çocuğu muayene ettikten ve muayene yaptıktan sonra uzman doktor tarafından verilir.
Hastalığın tedavisinde kullanılır:
- Uyuşturucu içermeyen ilaçlar. Bunlar: hastalığın akut döneminde yatak istirahatinin gözlenmesi ve tıbbi beslenme. Hasta bir çocuk için gün rejimi açıkça planlanmalıdır. Bebek günde en az üç saat uyumalıdır. Ebeveynlerin yorumları, diyete uymanın ve doğru günlük rejimin kırıntıların daha hızlı iyileşmesine ve çocuğun refahını önemli ölçüde iyileştirmesine yardımcı olduğunu göstermektedir.
- Yerel tedavi Bunun için çeşitli durulama kullanılır. İlaçlar olarak, furatsilina, kabartma tozu ve çeşitli bitkileri (adaçayı, nergis, papatya) bir çözeltisini kullanabilirsiniz. Durulama, yemeklerden önce veya sonra 30-40 dakika içinde yapılmalıdır. Bu prosedürler için tüm çözeltiler ve kaynaşmalar rahat ve sıcak olmalıdır.
- Antihistaminikler. Belirgin doku şişmesini yok etmeye, iltihaplanmayı ortadan kaldırmaya ve lenf nodlarının boyutunu normalleştirmeye yardımcı olurlar. Antihistaminikler kullanıldığı gibi: Tavegil®, Suprastin, Peritol, Klaritin ve diğerleri Kurs için reçeteli ilaçlar. Dozaj, sıklık ve tedavi süresi, uzman doktor tarafından belirlenir.
- Antipiretikler. Ateşin normalleşmesine yardımcı olur. Bu ilaçların alınma süresi, uzun süreli kullanımda olduğu gibi çok sayıda yan etkiye neden olabileceği gibi mutlaka doktorunuzla tartışılır. Pediatrik pratikte, ilaçlar parasetamol veya ibuprofen.
- Antibakteriyel tedavi. Sadece bakteriyel bir enfeksiyonun girişinde reçete edilir. Antibiyotik seçimi, enfeksiyona neden olan patojene bağlıdır. Halen, doktorlar geniş bir etki yelpazesine sahip modern antibakteriyel maddeleri tercih etmektedir. Bebeklerde penisilin preparatları kullanmamaya çalışmaktadır, çünkü bu ilaçların alımına birçok yan etkinin gelişmesi eşlik etmektedir.
- Hormonal ilaçlar Esas olarak kullanılan ilaçlar prednisolon veya deksametazon. 3-4 güne kadar kısa kurslar uygulayın. Kurs başına ortalama dozaj 1-1.5 mg / kg'dır ve uzman doktor tarafından ayrı ayrı hesaplanır. Bağımsız hormon kullanımı kabul edilemez! Fonlar sadece doktorun atanmasından sonra kullanılır.
- Multivitamin kompleksleri. Bu ilaçların biyolojik olarak aktif bileşenleri hastalığın seyrini iyileştirmeye yardımcı olur ve aynı zamanda çocuğun enfeksiyondan iyileşmesine yardımcı olur. Vitaminler birkaç ay olmalıdır. Tipik olarak, bir multivitamin tedavisi kursu 60-90 gündür.
- Cerrahi tedavi Dalağın yırtılma riskine atanır. Bu tür işlemler yalnızca sağlık nedenleriyle gerçekleştirilir.
Bulaşıcı mononükleoz için şu anda spesifik bir antiviral tedavi bulunmadığına dikkat etmek önemlidir. Antiviral ilaçlar sadece Epstein-Barr virüsleri üzerinde dolaylı bir etkiye sahip olabilir. Ne yazık ki, bu ilaçların alınması viral bir enfeksiyon için tam bir tedaviye yol açmaz. Temel olarak, hastalığın tedavisi semptomatik ve patogenetiktir.
Komplikasyonların gelişmesiyle birlikte antibiyotikler ve hormonal ilaçlar reçete edilir.Hormonlar, iltihaplı lenf düğümlerinin belirgin hiperplazisini ortadan kaldırmanıza izin verir. Nazofarinks ve gırtlaktaki lenf nodlarının ciddi lenfoid hiperplazisi (genişlemesi), solunum yolu lümeninin tıkanmasına neden olarak boğulmaya neden olabilir ve boğulma ile sonuçlanabilir. Hormonal ilaçların atanması, bu olumsuz ve çok tehlikeli semptomun giderilmesine yardımcı olur. Tedavi kompleksi, uzman doktor tarafından seçilir. Hastalığın gelişimi sırasında çocuğun refahını yansıtacak şekilde değişebilir.
Advers semptomların ciddiyeti, hastalığın başlangıçtaki ciddiyetine bağlıdır. Bunları ortadan kaldırmak için yeterli miktarda ilaç dozu seçimi ve doğru tedavi süresinin belirlenmesi gerekir.
diyet
Hastalığın akut döneminde çocukların beslenmesi yüksek kalorili ve dengeli olmalıdır. Hastalığın birçok komplikasyonunu önlemek için önerileri izleyin. Büyümüş karaciğer, safra akışının ihlal edilmesine neden olur ve sindirim bozukluklarının gelişmesine katkıda bulunur. Bu durumda diyete uygunluk, tüm olumsuz belirtilerin ciddiyetinin azaltılmasını sağlar.
Tıbbi beslenme, proteinli yiyeceklerin zorunlu kullanımını içerir. Protein olarak yağsız sığır eti, tavuk, hindi ve beyaz balıklar mükemmeldir. Tüm yemekler yumuşak bir şekilde hazırlanmalıdır. Bu beslenme özellikle ağız boşluğunda iltihaplanma meydana geldiğinde bulaşıcı mononükleozun yüksekliği döneminde önemlidir. Ezilmiş ürünler bademcikler üzerinde travmatik bir etkiye sahip olmayacak ve yutulduğunda ağrının artmasına neden olmayacaktır.
Karmaşık karbonhidratlar olarak, herhangi bir tahıl kullanabilirsiniz. Pişmiş mısır gevreğini kaynatmaya çalışın. Ek diyet çeşitli sebze ve meyveler olmalıdır. Böyle çeşitli bir diyet, enfeksiyonla mücadelede gerekli tüm gerekli maddelerle vücudun doygunluğuna katkıda bulunur.
rehabilitasyon
Enfeksiyöz mononükleozdan iyileşme oldukça uzun bir süreçtir. Bebeğin normal yaşam tarzına dönmesi en az altı ay alır. Rehabilitasyon önlemleri olarak, sağlıklı bir yaşam tarzı ilkelerine uygunluk gerekecektir. Tam dengeli bir diyet, düzenli egzersiz, aktif boş zaman ve rekreasyonun en uygun alternatifi, hastalığın akut döneminde zayıflamış bağışıklık sistemini geliştirmeye yardımcı olacaktır.
Transfer edilen enfeksiyöz mononükleozdan birkaç ay sonra bebeğin doktorlar tarafından gözlenmesi gerekir. Klinik sürveyans, hastalığın uzun vadeli etkilerinin zamanında tespit edilmesini sağlar. Ciddi bir enfeksiyonu olan bir bebek için tıbbi gözetim olmalıdır.
Ebeveynler de özenli olmalıdır. Bebeğin iyiliğindeki herhangi bir değişiklik şüphesi, doktora başvurmak için iyi bir neden olmalıdır.
Hastalık önleme
Şu anda, bulaşıcı mononükleozise karşı evrensel bir aşı yoktur. Özel bir önleme henüz geliştirilmemiştir. Bu hastalığın önlenmesinde spesifik olmayan profilaktik önlemler, ateşli veya hasta çocuklarla temastan kaçınmaktır. Çocuğun az önce enfeksiyöz mononükleozisi olan bir bebeğin vücudu çeşitli enfeksiyonların bulaştığı enfeksiyonlara karşı çok hassastır.
Kişisel hijyen, olası enfeksiyon riskini de azaltmaya yardımcı olur. Her çocuğun kendi yemeği olmalı. Başkasının kullanılması - kesinlikle yasaktır! Bulaşıkları yıkarken sıcak su ve çocuklarda kullanılması onaylanmış özel deterjanlar kullanmak çok önemlidir.
Hastalığın akut döneminde, tüm hasta bebekler evde kalmalıdır. Şu anda eğitim kurumlarını ziyaret etmek kesinlikle yasaktır!
Karantinaya uyum, çocuk gruplarında hastalık salgınlarının önlenmesine yardımcı olacaktır.Çocuğun bulaşıcı bir mononükleoz hastası ile temas etmesi durumunda, o zaman 20 gün boyunca zorunlu tıbbi gözetim altındadır. Hastalık belirtileri tespit ederseniz, gerekli tedavi verilir.
Bulaşıcı mononükleozun ne olduğu ve nasıl tedavi edileceği hakkında bilgi için, sonraki videoya bakınız.