60’lı yaşlarının ortalarında, Mama yeterince çalıştığına karar verdi ve tamamen bıraktı. Hareketsiz bir yaşam tarzını benimsedi ve uzun günlerini televizyon seyrederek ya da yatağında uyuyarak geçirdi.
Büyüdüğüm anne bu değildi. O anne enerjik ve ilgiliydi, özellikle hayatımıza. Evin dışında da çalıştı. Dokuzlara göre giyindi ve etrafta olmak eğlenceliydi.
Amerika’da kamp yapmak için uzun tatillere, filmlere ve müzelere plaja gittik. Bizi dans, twirling ve piyanoya kaydettirdi; Üçümüz de lise yuvarlanan bir binbaşıdan doğmuş amigo kızlardık.
Çok aktif bir kadındı. Arkaya doğru eğilebilir ve yüksek bir geriye bükülene kadar ellerini arkasından aşağı doğru yürüyebilir ve sonra tekrar yukarı eğilebilir veya ayakta durma pozisyonuna geri dönebilirdi.
Dalış tahtamızdan tekerleği attığını hatırlıyorum. 60’larının başındayken torunlarına nasıl yapıldığını gösteriyor. Ama şimdi bittiğini haykırdı ve oturdu.
Hareketsiz Yaşam Tarzı Bir Seçimdir
Birden, hayatı yatar vaziyette babasının onun için yapmasını bekliyordu. Bize, bir onur nişanı gibi pre-diyabetik olduğunu söyledi. Karbonhidratla yaşadığını fark ettik. Şekerine dikkat etmesi gerektiği konusunda telaşlandırdığımızda, sadece şeker yemekten şeker hastalığına yakalanamayacağınızı söyledi. Ailemizde şeker hastalığı yoktu, bu yüzden gerçekten bilmiyorduk. Araştırmaya başladık.
O zamanlar şekerden, sigaradan, diyetten sorumluyduk; ama şimdi onu asıl yaptığının hareketsizlik olduğunu biliyoruz. Sağlığı kontrolden çıkmaya devam etti.
Bir yerde, bir uzvunu kaybeden birinin beş yıl içinde% 80 ölme ihtimalinin olduğunu okudum. Her 30 saniyede bir, diyabet nedeniyle bir uzuv kaybediliyor ve o, zaten bir uzvunu kaybetmiş olan yaklaşık 2 milyon Amerikalıya katıldı. 75 yaşında öldü.
Geçtiğimiz yıl, uzun süre oturmanın etkileri hakkında çok sayıda dergi ve gazete makalesi fark ettim. 2015 yılında yazılan biri, “uzun süreli oturmanın bağımsız olarak olumsuz sağlık sonuçları ve ölümle ilişkili olduğuna” dair kanıtlar olduğunu söylüyor. Hiç egzersiz yapmayan insanlar için daha kötü ve bu annemdi. Yürüteç bile değildi.
Uzun Süreli Oturmanın Tehlikeleri
Çoğumuz uyanmamızın yarısından fazlası otururken her gün yaşıyor, ailemin daha kaçının anneme istatistik olarak katılabileceğini düşünmek beni korkutuyor. Belki ben de dahil, çünkü çok oturup yazıyorum, araştırıyorum ve okuyorum.
Ancak oturmanın tek suçlu olduğunu düşünüyorsanız, New York Times’ın aşağı iniyor . İster oturuyor olun ister yatın, hareketsizliğin suçlu olduğunu iddia ediyor.
Hareketsiz Yaşam Tarzını Kucaklamak
Bacaklarımız ve arka taraflarımız yakıt olarak kan şekerini kullanır ve fiziksel olarak zinde genç erkeklerin kullanıldığı bir çalışmada makale “İki çişteDaha hareketsiz oldukları için, önceden sağlıklı olan bu genç erkekler, hareketsiz zamanlarını öncelikle oturarak veya yatakta geçirmiş olsalar da, ciddi insülin direnci de dahil olmak üzere metabolik sorunlar geliştirmeye başladılar. ” Yani, herkesin fark ettiğinden daha hızlı gerçekleşir.
Son olarak, bir makale , sisli beyin, esnek olmayan omurga, sıkı kalçalar, gevşek kalçalar, kas dejenerasyonu, disk dejenerasyonu, kolon kanseri ve çok daha fazlası gibi uzun süreli oturmanın neden olduğu diğer sorunları gösteriyor.
Aktif Olmak Hayatınızı Kurtarabilir
40 yıldan fazla bir süredir reklamlar sırasında yemek pişirmek için zaman kullanarak öne çıktım , temiz ve hatta bahçe. Bu davranışın gerçek nedenini sırtımdaki sorunlarım . Ancak, bu davranışın benim için iyi olduğu ortaya çıktı!
Peki ne yapabiliriz? Her yarım saatte bir ayakta durmak ve / veya dolaşmak için bir ila üç dakikalık mola vermek, televizyon seyrederken ayakta durmak veya egzersiz yapmak veya yürümek veya bir şeyler yapmak için reklam kullanmak gibi öneriler okudum. İnsanlar ayrıca günde üç dakika yoga pozları yapmayı veya kalça fleksörleri yapmayı deneyebilirler.
Anneme olanlar tüm ailesi için kalp kırıcıydı. Torunlarından ikisi onu hiçbir zaman gerçekten tanımadı ve neredeyse hiç anılarına sahip olmayacaklar. Hikayem hakkında yazdım çünkü bir ömrü uzatırsa buna değerdi.
Ayrıca annemi özlediğim için yazdım. Kocam ve ben onun seveceği güzel yerlere gittik. Onu yanıma alırdım ama çok genç yaşta öldü.
Aktif kalmak ve hareketsiz bir yaşam tarzından kaçınmak için ne yaparsınız? Hareketi günlük hayatınıza nasıl entegre edersiniz? Başkalarını size katılmaya teşvik etmenin yollarını buldunuz mu? Lütfen yorumlarda paylaşın.