Eğer çareni bir meltem esintisinde arıyorsan,
Bil ki nefesinde misk kokusunu taşır.
Güzel kokular yüklenmiş gelir,
Sana aşığının yanından selam getirir.
Hava ise bulutları kuşanmış gelir,
Bulutlar içinden siyah örtülü olanı seçmiştir.
Bahçeyi selamlayıp işmar eden yağmur yüklü bir buluttur o,
Hem kendi ağlar durur da sonra çiçekleri güldürür.
Toprak, üstünü çabucak örtsün diye, bulutu telaş ettirir
Ama sicim sicim yağan yağmuru tek tek elleriyle örer bulut
Diğer yanda da çiçekler açmaya durmuştur.
EL CÉFIRO Y LA LLUVIA
Si es que buscas remedio en el soplo de céfiro,
sabe que en sus bocanadas perfuma el almizcle.
Vienen a ti cargadas de aromas, como mensajeros
de la amada que te traen saludos de su parte.
El aire se prueba los trajes de las nubes y eliğe
entre ellos un manto negro.
Es una nube cargada de lluvia que hâce señas al
jardín saludndole y que luego llora, en tanto las
flores se ponen a reír.
La tierra da prisa a la nube para que le acabe el
manto, y la nube teje con una mano los hilos de la
lluvia, mientras con la otra borda flores de realce.
KAYNAKÇA:
García Gómez, Emilio. (1940) Poemas Arábigoandaluces, Madrid: Espasa-Calpe, s.81.