Araştırmacılar bulgunun Neandertallerin hala yaşadığı sırada kıtada Homo sapienslerin de bulunduğunu ortaya koyduğunu belirtti
Almanya'nın orta kesimlerindeki bir mağarada bulunan kemik parçaları, insanların Avrupa'nın soğuk kuzey enlemlerine 45 bin yıldan daha uzun bir süre önce, yani tahmin edilenden daha erken bir zamanda ulaştığını gösterdi.
Araştırmacılar bulgunun, Neandertallerin kıtada yaşadığı sırada Homo sapienslerin de bulunduğunu gösterdiğini belirtti.
Bilim insanları, Almanya'nın Ranis kasabasındaki bir ortaçağ kalesinin altında yer alan Ilsenhöhle mağarasında DNA incelemesi sonrası 13 Homo sapiens iskelet kalıntısı tespit ettiklerini açıkladı. Kemiklerin 47 bin 500 yaşında olduğu belirlendi.
Şimdiye kadar orta ve kuzeybatı Avrupa'da bulunan en eski Homo sapiens (modern insan) kalıntıları yaklaşık 40 bin yaşındaydı.
Paris'teki Collège de France'tan paleoantropolog ve araştırma lideri Jean-Jacques Hublin, "Bu parçalar doğrudan radyokarbonla tarihlendi ve Homo sapiens'in iyi korunmuş DNA'sını ortaya çıkardı." ifadesini kullandı.
Homo sapiens, 300 bin yıldan fazla bir süre önce Afrika'da ortaya çıktı ve oradan dünyaya yayıldı ve yolculukları sırasında Neandertaller de dahil olmak üzere diğer insan topluluklarıyla karşılaştı.
Dağınık fosil bulguları nedeniyle, Homo sapiens'in Avrupa'da nasıl yayıldığı ve yaklaşık 40 bin yıl önce ortadan kaybolan Neandertallerin yok oluşunda oynadığı rolü tespit edilemedi.
Nature ve Nature Ecology & Evolution dergilerinde yayınlanan üç makale ile sunulan araştırma, sıcak Afrika kökenli olmasına rağmen Homo sapiens'in şimdikinden çok daha soğuk olan ve bugünkü Sibirya veya İskandinavya'ya benzeyen bir bozkır-tundra ortamı olan bölgeye ve soğuk koşullara nasıl hızlı bir şekilde adapte olduğunu ortaya koydu.
Araştırmacılar, küçük, hareketli avcı-toplayıcı grupların, Buzul Çağı memelileriyle dolu bir arazide dolaşırken mağarayı ara sıra kullandıkları ve diğer zamanlarda mağaranın sırtlanlar ve mağara ayıları tarafından işgal edildiği sonucuna vardı.
Araştırma liderlerinden FAU Erlangen-Nürnberg Üniversitesi'nden arkeolog Marcel Weiss, "Ranis'teki alan birkaç defa kısa süreli konaklamalar için kullanıldı ve büyük bir kamp alanı değildi." dedi.
Mağarada bulunan kemikler ve taş eserler, bu insanların ren geyiği, at, bizon ve yünlü gergedan gibi büyük memelileri avladıklarını gösterdi.
Kent Üniversitesi'nden zooarkeolog Geoff Smith, "Hem bu erken Homo sapienslerin hem de geç Neandertallerin beslenmesinin büyük karasal av hayvanlarına odaklanmış gibi görünmesi ilginç, bu da rekabete yol açmış olabilir. Ancak, Avrupa'da Neandertallerin nihai yok oluşunda iklimin ve gelen Homo sapiens gruplarının rolünü ve etkisini daha iyi anlamak için hala ek verilere ihtiyacımız var," ifadelerini kullandı.
Araştırma, Lincombian-Ranisian-Jerzmanowician (LRJ) kültürü olarak adlandırılan ve avcılık için taştan yapılmış yaprak şeklinde mızrak ucu gibi belirli bir dizi taş kalıntıyı kimin yaptığına dair bir tartışmayı çözüyor gibi görünüyor.
Birçok uzman bunların Neandertaller tarafından oluşturulduğunu öne sürüyordu. Ancak Neandertallere dair hiçbir kanıt bulunmayan Ranis'teki varlıkları, bunların Homo sapiens tarafından yapıldığını ortaya koydu.
Smith, "Bu bıçak uçları Polonya ve Çekya'dan, Almanya ve Belçika üzerinden Britanya Adaları'na kadar bulundu ve artık bunların büyük olasılıkla bu kuzey bölgesinin her yerinde Homo sapiens'in erken dönem varlığını temsil ettiğini varsayabiliriz." şeklinde konuştu.
Mağaradaki çalışma, İkinci Dünya Savaşı'nın çalışmaları kesintiye uğratmasından önce, 1930'larda başlamış ve bu sırada kemikler ile taş eserler bulunmuştu.
Ancak o dönemin teknolojisi kemiklerin tanımlanmasına imkan tanıyamıyordu.
Araştırmacılar 2016 ile 2022 yılları arasında burayı yeniden kazarak daha fazla kemik ve eser ortaya çıkardı.
Yeni bulunan ve daha önce ortaya çıkarılan kemiklerdeki DNA dizilimi ise, Homo sapiens kalıntılarını belirledi.