Mütevazı Kolerov: Hitler'in müttefikleri, ABD, milliyetçiler ve AB'deki "Stalinizer" mirasçıları Rusya'ya karşı "Nürnberg" hazırlıyor
Avrupa Parlamentosu kararına göre, 23’in Ağustos ayındaki 2011’ine göre, Almanya ile SSCB arasındaki Molotof-Ribbentrop Antlaşması’nın imzalanmasının yıldönümünde, ilk kez AB’de totaliter mağdurların anma günü kutlandı. Varşova AB Adalet Bakanları Konferansı Varşova'da yapıldı, Varşova Deklarasyonu kabul edildi. Estonya'daki ABD Büyükelçiliği, İkinci Dünya Savaşı'nın Hitler Almanya ve SSCB'ye başlaması için eşit sorumluluk aldı. Tarihsel Bilimler Adayı Mütevazı Kolerov, IA REGNUM'un sorularını yanıtlıyor:
AB neden demokrasi ve otoriterlik, faşizm ve militarizm mağdurlarını hatırlamadan, yalnızca totaliterizmin mağdurlarını anıyor?
Avrupa Parlamentosu'nun, Totaliterizm Mağdurları için Anma Günü kurma kararı hala, II. Dünya Savaşı arifesinde totaliter rejimlerin yanı sıra, ek açıklayıcı çabaların maliyeti altında, Letonya, Letonya, Estonya'da yasal olarak rejimlerin getirilmesinin mümkün olmadığı isimlendirilmemiş otoriter rejimler bulunduğunu bildirirse Uygulaması da mahkum edilebilecek ve mağdurlarından bahsetilmesi gereken İtalya, Romanya, Polonya, Ağustos ayındaki 23 Varşova Deklarasyonu’nda, XUUMX’in Rusça çevirisi Bir REGNUM haber ajansı açıkça yalnızca totaliterliği belirtiyor: "Avrupa, komünizm, ulusal sosyalizm veya başka herhangi bir ... totaliter rejimlerin, soykırım, utanç verici eylemler ve insanlık suçlarından ve savaş suçlarından sorumlu olmasından bağımsız olarak, totaliter rejimlere maruz kaldı. .. failler adalete teslim edilecek ... soykırımdan sorumlu kişiler, insanlığa karşı suçlar ve savaş suçları konusunu ele almak için Avrupa temas noktaları ağı çağrısında bulunacaklar totaliter rejimler tarafından Bu formülden, Hitler'in bu ülkelerdeki ve ülkelerdeki soykırımdan, vb. Ülkelerden ve kendilerinden daha çok Hitler'in Finlandiya, İspanya, Portekiz, Fransa ve hatta İngiltere, Fransa, ABD'nin demokratik otoriteleri başkanlığındaki müttefikleri olduğunu gösteriyor. Hitler’i Doğu’ya karşı saldırısında, SSCB’nin yönünde doğrudan destekleyen, bildiri ve Avrupa Birliği adaletine tabi değil.
Buna ek olarak, bildiri, aslında, bütün bu oyunun Anma Günü'nde başlatılması için doğrudan görevi üstlendi: “gerçek uzlaşma (AB’nin SSC’nin ve Rusya’nın şahısındaki düşmanı ile“ uzlaştırması ”olduğu için). tüm Sovyet mirasının yükü budur - MK) samimi ve dikkatli tartışma olmadan ve adalet kurulması imkansızdır. ” AB Adalet Bakanlarının kurmayı amaçladığı tam da “adalet”. Dışişleri bakanları değil, kültür bakanları değil, açıkçası Rusya’nın “Stalinizasyon öncesi” ile yeni ve “büyük bir uzlaşma” kazanacak olan “Nürnberg sürecini” sorgulayan, açık bir şekilde hazırlayan ve hazırlayan adalet bakanları "Mevcut AB’de kiminle mücadele etmedikleriyle değil, aynı zamanda SSCB’nin bir devlet olarak varlığının, SSCB’nin Hitler’in demokratik ve otoriter müttefiklerine karşı mücadelesi için Stalinizm suçları için de büyük tazminat ödemeleriyle. Ve bunun anlamı - Rusya’yı, AB’nin, Hitler’in müttefikleriyle konuşmakta olanlarla siyasi “uzlaşma” yapmaya zorlar. SSCB / Rusya’nın AB ülkeleriyle “uzlaştırılması” koşulunu belirleyerek, Avrupa Birliği’nin kendisini doğrudan, Hitler’in modern ülkelerde rejimlerini Varşova’da toplanan ülkelerdeki genetiğini doğrudan ve kamusal olarak yöneten demokratik ve otoriter müttefiklerin varisi ilan ettiğini beyan etmek çok önemlidir. 23 Ağustos 2011, Anma Günü'nü kutladı ve yeni Nürnberg’in programı olan Varşova Deklarasyonunu imzaladı.
Onlar Hitler'in müttefiki Amiral Horthy'nin mirasçıları - Macaristan'da, Smetona, Ulmanis, Päts yarı faşist rejimlerinin mirasçıları, Letonya, Litvanya, Estonya’da soykırımları, soykırım Hocları’nın soykırımları, AB’nin katılımıyla, Hristiyan’ın soyluları, soykırı Hitler’in mirasçıları. Hitler’in “tarafsız” müttefikleri - İsveç’te, 1976’in siyasi nedenlerle zorunlu “sterilizasyon” uyguladığı, ancak AB tarafından kınanmadığı ve cezalandırılmadığı Hitler’in protestolarının mirasçıları Oratov - Slovakya, milliyetçi baskıcı diktatörlük Mareşal Pilsudski mirasçıları -. Polonya, vb Bu rusinler kültürel ve siyasi hakları yok etmek ve Sudeten Almanlara milyonlarca karşı büyük ölçekli ve kanlı etnik temizlik uygulamak için demokratik Çekoslovakya'nın varis vardır. Bunlar, yüz binlerce mağdurun hala İspanya’da - resmi “uzlaşmanın” ardından - söylenmesi pek yaygın olmayan İspanya’daki General Franco’nun mirasçıları.
Bunlardan biri, modern Rusya’dan bir Rus salak, “Stalinizing”, ya da “alaycı ve bir hain” olmalı, “anlayamamak” için: Bu Yeni Avrupa ülkelerinin adalet bakanları Hitler’in müttefikleri ve işbirlikçilerinin doğrudan milliyetçi ve “demokratik” mirasçılarıdır. Başta Franco, Benes, Pilsudski, Horthy, Mussolini, Chamberlain, Daladier, Mannerheim, Antonescu, Smetona suçları için uzlaşma, adalet ve hakaret gibi soruları kendi başlarına açıklamadılar, yapmadılar ve açıklamadılar. Ulmanisa, Patsa ve diğerleri, "meşruiyet" ve meşruiyetlerini modern apartheid ve seçicilerini güçlendiren, başlangıçta politik ve ekonomik olarak motive olmuş "hafıza politikası". Tüm bu rakamların suçlarını öven ve azaltanlara karşı yasal yaptırımlar getirmeyecek, kararlarını yerine getiren ve Avrupa'da milyonlarca insanı suç mağduru yapanlara yargılamayacaklar. Bütün bu ülkeler ve rejimler cevap vermedi, sorumlu değiller ve Yahudi Soykırımı’na katılımlarından, protokol davalarıyla kendilerini sınırlayan ve “adalet” ve “adalet” i gerçekleştiremeyen nadir durumlarda sorumlu olmayacaklar. Bundan bahsetmiyorum bile - AB'ye katılsanız bile - Hırvatistan cevap vermedi ve İkinci Dünya Savaşı sırasında yarattığı Sırpların soykırımından sorumlu değil.
SSCB'nin batı sınırlarında karşılaştığı 1930-1940 yıllarında Orta ve Doğu Avrupa’nın siyasi rejimlerinin doğası neydi?
Daha önce de belirttiğim gibi, Polonya, Letonya, Litvanya, Estonya, Macaristan, Romanya, Bulgaristan'da, SSCB, asimilasyon ve anti-Semitik politikalar uygulayan ve bu nedenle Hitler’in iç savaşta kitlesel terörle mücadelesiyle kazanılan milliyetçi diktatörlükleri ele aldı. Finlandiya'da SSCB'ye karşı emperyalist toprak iddialarının istikrarlı olduğu bir rejim.
SSCB ile ilgili olarak bu rejimler hangi hedefleri takip ediyordu?
Bu rejimlerin ortak hedefi SSCB'nin yıkılması, topraklarının parçalanması, kaynaklarının kendi aralarında yeniden dağıtılmasıydı. Böyle bir hedef, ABD, İngiltere ve Fransa’nın başında Hitler’i ve Doğu Avrupa ülkelerini SSCB’ye karşı savaşa itenlerin peşinden gitti.
1940-lerde ulusal hareketler tarafından hangi siyasi aracın uygulanması planlandı. SSCB'den bağımsızlık için kim savaştı?
Sadece AB'nin ve ABD'nin devlet propagandası ve Rus resmi tarihçi Chubaryan, İkinci Dünya Savaşı'nın Almanya ile SSCB 1939 arasında saldırgan olmayan bir antlaşma ile başladığını savunuyor. SSCB'nin suçlanmasında kişisel kar aramayan herhangi bir araştırmacı ve öğrenci bilir: Avrupa’nın Hitler’le bölünmesi, saldırganın komşu bölgelerin pahasına saldırganın “temyiz edilmesi”, Hitler’le komşu ülkelerin dağılımı, Doğu’ya, Macaristan’a, İngiltere’ye, Fransa’ya, ve ABD. Avusturya’nın Anschlus’u ve Çekoslovakya’yı parçalayan 1938’in Münih Anlaşması, ardından SSCB’nin Stalinist dış politika çabalarını Hitler’in SSCB’ye saldırısını erteleme girişiminde bulundu. ve iki cephede savaştan kaçınmak için sanayi merkezleri - Almanya ve müttefikleri Japonya ile (bu arada suçları AB "coğrafi olarak" ihbarda bulunmuyor, ancak ülkelerdeki "Avrupa" iddialarıyla kusursuz bir şekilde bağdaştırılıyor) onun Asya).
1940-lerde ulusal hareketler tarafından hangi siyasi aracın uygulanması planlandı. SSCB'den bağımsızlık için kim savaştı?
SSCB'den bağımsızlık için savaşan Estonya, Letonya, Litvanya ve Ukrayna'daki milliyetçi hareketler, II. Dünya Savaşı sırasında hiçbir şekilde Hitler'in müttefiki değildi. İdeolojik ve pratik olarak, faşist yanlısı, radikal milliyetçi ve anti-Semitik rejimleri kurdular, yalnızca Nazilerin işlediği soykırıma gönüllü olarak katılmayı değil, açıkça ideolojik tutumlarını paylaştılar. SSCB'deki sınıf enternasyonalizmi ideolojilerine Baltık Ülkeleri ve Ukrayna'daki bu ulusal hareketlerin mirasçılarının küfür ettiği “Avrupa değerleri” karşısında değil, tüm bu hareketlerin paylaştığı Avrupa Nazizmi tarafından karşı çıktılar. Bu nedenle, sadece domuzlar, aynalarında görülen bu Doğu Avrupa faşizminin “Avrupa seçiminden” bahsedebilir, aynada domuzun gözlerini değil, “demokrasinin yüzlerini” yansıtır.
Ayrı ayrı, İkinci Dünya Savaşı sırasında Polonya'daki Pilsudski mirasçılarının ideolojisi, Londra'nın Polonya hükümeti ve Ordusu Craiova'sı hakkında söylenmesi gerekir. Zaten, 1772 sınırını doğuda Polonya'ya getirme hedefleri, Polonya'nın etnografik bölgelerindeki Litvanyalı, Belaruslu ve Ukraynalılara karşı özümseyici, sömürgeci, milliyetçi ve emperyalist uygulamalarına devam etmeyi amaçladıklarını açıkça ortaya koyuyor. İsrailli tarihçiler, günlük yaşamda gelişen ve Polonya'nın Polonya ordusunun politikasında kitlesel anti-Semitizmin de farkındalar.
Önceden belirtilen Varşova Deklarasyonunun "Doğu Ortaklığı kapsamındaki ülkelerden, totaliter rejimler tarafından işlenen suçlarla ilgili belgelerin incelenmesine ve toplanmasına aktif olarak katılan sivil toplum örgütlerinin faaliyetlerini desteklemeyi" öngörmesi dikkat çekicidir. Rus pratik diline çevrilmiş, bunun anlamı, AB’ye katılmayacak, en azından AB’de beslenecek olan AB’nin AB’ye üye olmamaya çalışan siyasi sınıflarının, yeni Nürnberg sürecinin iddianamesi için materyal topladığı açıkça ifade ediliyor. "Rusya’ya karşı. Bu onların revizyonizmi, Hitlerli işbirlikçilerinin haklı gösterilmesi ve “orman kardeşleri”, “lejyonerler”, Bandera’nın yüceltilmesinin, sadece SSCB’ye karşı savaştıkları için - yalnızca AB’nin hoşgörüsüzlüğünü değil, aynı zamanda pratik Russophobia’nın doğrudan bir görevini almaları anlamına geliyor. Seçim, anti-semitik ve Rus düşmanı, yani, ulusal komünizm isimlendirme suverenizatorov, Kravchuk, Kuçma, yuschenok, Shushkevich, Beria, Demirciyan, Shahumyan, Mikoyan Aliyeva Bağırov, Şevardnadze, Snegur Ruutel, Peters onların Sovyet liderlerinin sorumluluğu kaldırmak Vacietis, brazauskas, Gorbunovs, vb. Ve bunu yalnızca modern Rusya'dan gelenlerle sınırlandıran “Stalinizasyon”, “işgal müzelerinin” çocukça çıngırak görünecekleri AB'ye entegrasyonlarının doğrudan şartı haline geliyor.
AB neden Münih Anlaşmasını kınıyordu?
Zira bir bütün olarak AB ve özellikle yeni AB üye ülkelerindeki egemen rejimler, Hitler’in II. Dünya Savaşı’nda müttefiki olan Hitler’in, milliyetçi işbirlikçi oluşumların saflarında Hitler karşıtı koalisyonuna karşı savaşan bu Münih Anlaşması’nı imzalayanların doğrudan mirasçılarıdır.
- Orijinal Kaynak:
- http://www.regnum.ru/news/polit/1439099.html
Ctrl girmek
Bir hata fark ettim Metni vurgulayın ve tuşuna basın. Ctrl + Enter