Bir araba gibi bir sürücü bakışı, cesetlerle dolu bir caddede ilerliyor. Cesetler neredeyse tanınmayacak kadar yandı. Bazılarının elleri bağlı, toplu mezar gibi görünen bir yerin toprağına yarı gömülü erkek ve kadın cesetleri.
Sosyal medyada paylaşılan ve hızla binlerce kez paylaşılan bu sakatlama ve ölüm sahneleri, Ukrayna’nın Bucha kentinde Rus askerlerinin işlediği iddia edilen savaş suçlarını araştıran müfettişler için önemli ipuçları içerebilir. Kiev’in hemen kuzeybatısındaki şehirde yaygın sivil ölümlerinin arttığına dair kanıtlar, 24 Şubat’ta Ukrayna’yı işgal etmeye başlayan Rusya’ya karşı küresel öfkeyi ve daha sert yaptırımları kışkırttı.
Mart ayında Uluslararası Ceza Mahkemesi savcısı Karim Khan, soruşturma açmak Ukrayna’da olası savaş suçları.
Swansea Üniversitesi Hillary Rodham Clinton Hukuk Okulu’nda uluslararası ceza hukuku alanında uzman olan Yvonne McDermott Rees, “Sosyal medya, insan hakları soruşturmalarının gerçekleşme şeklini tamamen değiştirdi” dedi.
McDermott Rees, Twitter, Facebook, TikTok ve Telegram gibi platformlarda sadece basit bir arama yaparak, araştırmacıların “olağanüstü” miktarda bilgiye erişebileceğini söyledi – genellikle savaş nedeniyle ulaşamayacakları bölgelerde.
Ancak bir savaş suçunu kanıtlamak için bir tweet’ten – hatta binlercesinden – daha fazlası gerekir.
Sosyal platformların moderatörleri politikalarını ihlal eden içeriği kaldırdıklarından ve bu kanıtları potansiyel olarak sonsuza kadar sildiğinden, bu gönderiler zamana karşı yarışan araştırmacılar için yalnızca bir başlangıç noktasıdır.
Videonun savaş suçu mahkumiyetlerindeki tarihi rolü
Videonun savaş suçları kovuşturmalarında kanıt olarak kullanılması yeni değil.
Müttefik birlikleri tarafından Nazi toplama kamplarını özgürleştirirken çekilen siyah beyaz görüntüler 1945’teki Nürnberg Duruşmaları’nda kanıt olarak kullanıldı.
Benzer şekilde, binlerce Bosnalı Müslüman erkek ve oğlan çocuğunun infaz edildiği Srebrenitsa katliamının bir parçası olan 1995 yılında Bosnalı Müslüman erkeklerin toplu infazına ilişkin bir video, eski Sırbistan cumhurbaşkanı Slobodan Milošević’in yargılanması sırasında ortaya çıktığında dünyayı şok etti. , on yıl sonra.
Ancak hukuk uzmanları, sosyal medyanın sunduğu neredeyse gerçek zamanlı erişimin oyunun kurallarını değiştirdiğini söylüyor.
“[In previous conflicts], sık sık var olabilecek nadir video görüntülerini veya insanların çektiği fotoğrafları bulmaya çalışıyordunuz. UC Berkeley Hukuk Fakültesi İnsan Hakları Merkezi’nin yönetici direktörü Alexa Koenig, “Ve bu bilgiyi elde etmek için kelimenin tam anlamıyla kapı kapı dolaşıp kapıları çalıyor olabilirsiniz” dedi.
“Bugün, sosyal medyaya gönderilen bilgilerin yaygınlığı ile … gerçekten sinyali gürültüden buluyor.”
Sosyal medya, Almanya, Finlandiya, Hollanda ve İsveç’te, Suriye ve Irak’ta savaşan kişilerin yer aldığı iç hukuka göre bir avuç savaş suçu mahkûmiyetinde zaten rol oynadı. İnsan Hakları İzleme Örgütü. Bu vakaların bazılarında, suçlular düşman savaşçıların cesetleriyle poz verirken fotoğraflandı ve fotoğraflar daha sonra Facebook’a yüklendi.
Çevrimiçi içerik, Uluslararası Ceza Mahkemesi’ndeki sınırlı sayıda davada da kanıt olarak kullanılmıştır. Ancak McDermott Rees’e göre Ukrayna’daki çatışma, sosyal medyanın bir savaş suçları davasındaki en büyük yasal testi olabilir.
Kanıt olarak sosyal medyanın zorlukları
Ancak uzmanlar, sosyal medya içeriğinin çok büyük bir hacminin dava açmaya çalışanlar için yeni zorluklar yaratacağı ve hatta soruşturma sürecini yavaşlatabileceği konusunda uyarıyor.
Koenig, “Bu, iğnelerden yapılmış samanlıkta iğne aramak gibi bir şey, çünkü belirli bir olaya ait olduğunu iddia eden tüm bu videolar var ve bunların hepsini beklemek sizin sorumluluğunuzda ve işinizde” dedi.
Koenig, aralarında Ukrayna savcıları, yabancı devlet kurumları ve Bellingcat gibi vatandaş grupları da dahil olmak üzere, sosyal platformlarda ipucu arayan çok sayıda araştırma ekibinin, yapay zeka araçlarının yardımıyla verileri tarayıp, toplayıp analiz edebileceğini umduğunu söyledi. bir gün delil olarak kullanılabilir.
Ancak, her fotoğrafın ve videonun önce birkaç şekilde çapraz kontrol edilmesi gerektiğini de ekliyor.
Müfettişler, oluşturulduğu saat, tarih ve konum gibi görüntülere eklenen tüm meta verileri değerlendireceklerini açıkladı. Onu yükleyen kaynağı analiz edecekler ve orijinal yaratıcısına kadar izini sürmeye çalışacaklar. Koenig, ayrıca görüntünün kendisini de inceleyecekler – içerdiği herhangi bir kanıtı doğrulamaya çalışmak için diğer fotoğraflar ve videolar, uydu görüntüleri ve tanık ifadeleriyle karşılaştıracaklar.
İZLE | Kıdemli müfettiş, Ukrayna’daki savaş suçlarının kanıtı diyor ki:
Görüntülerin kalitesi de önemlidir. İnsan hakları ihlallerini belgelemek için insanları eğiten bir kuruluş olan WITNESS’in hukuk danışmanı Dalila Mujagic, bir vahşet sahnesini filme almak ve yüklemek için acele etmenin titrek görüntülere veya önemli ayrıntıları kaçıran videolara yol açabileceğini söyledi.
“Bu, bazen bu videoların içeriği veya kanıt potansiyelini tehlikeye atıyor. [or] içerik olabilir.”
Sosyal medya platformlarının sorumlulukları
Sosyal medya şirketleri, şiddet içeren ve aşırılık yanlısı içeriği hızla kaldırmaları için hükümetlerden baskı görüyor. Facebook, Twitter ve Google dahil olmak üzere çevrimiçi devler, Yeni Zelanda’nın Christchurch kentinde bir tetikçinin 2019’da ölümcül bir cami saldırısını canlı yayınlamasının ardından bu çabaları ortaklaşa hızlandırma sözü verdi.
Ama gruplar gibi İnsan Hakları İzleme Örgütü bu yayından kaldırmaların, şirketlerin savaş suçlarına ilişkin kanıtları arşivlemeden silmelerine ve dolayısıyla gelecekteki soruşturmaları potansiyel olarak engellemesine neden olabileceğini söylüyorlar.
Mujagic, bu platformların sorumluluklarını “sosyal kanıt dolapları” olarak tanıması ve bu verileri koruması gerektiğini söyledi.
Bugüne kadar “hiçbir şirket bunu başarılı bir şekilde yapmadı” diyen Mujagic, platformların grafik görüntüleri “gerçeğin ortaya çıkmasını sağlamak” ile dengelemek gibi zor bir görevle karşı karşıya olduğunu ve aynı zamanda videolar yayından kaldırılsa bile bunu yapabileceklerini garanti etmekle karşı karşıya olduklarını da sözlerine ekledi. korunması ve daha sonra doğru kişiler tarafından erişilmesi.
Koenig, şirketlerin çözümler bulmak için insan hakları ve diğer kuruluşlarla çalışmaya başladığını, ancak bu içeriğin şu anda ne kadarının korunduğunun tam olarak belli olmadığını söylüyor.
“Onlar için zorluk, her zaman boğuştukları şeyin ölçeği ve gerçekte neyin uluslararası bir suç teşkil ettiği ve bunun kanıtı olabileceği konusunda netlik eksikliği olacaktır.”
‘Bunu korumanın yollarını araştırıyoruz’
Facebook ve Instagram’ın ana şirketi Meta, CBC News’e yaptığı açıklamada, Ukrayna örneğinde, “uluslararası ihlallerin kanıtı olması durumunda kaldırdığımızda bu tür ve diğer içerik türlerini korumanın yollarını araştırıyor” dedi. insancıl hukuk.”
Twitter, YouTube ve TikTok, yorum taleplerine yanıt vermedi.
Sosyal medyada biriken tüm kanıtlara karşın, hem McDermott Rees hem de Mujagic bunun, tanık ifadesi gibi savaş suçlarına ilişkin daha geleneksel kanıtların yerine geçme değil, bir eklenti olduğunu vurguluyor.
McDermott Rees, “Burada insanı gözden kaçıramayız” diyor.
“Bunlar hikayelerini anlatma ve gördükleri vahşete tanıklık etme fırsatına sahip olmalı. Sosyal medyanın potansiyeli konusunda heyecanlandığımızda buna göz kulak olmalı ve gözden kaçırmamalıyız. Hesap verebilirlik.”
Kaynak : https://www.cbc.ca/news/world/social-media-war-crimes-investigations-1.6410145?cmp=rss