soy - Genealogy
Şecere ( Yunancadan : γενεαλογία şecere "aile ağaçlarının incelenmesi") ailelerin , aile tarihinin ve soylarının izinin incelenmesidir . Soybilimciler, bir aile hakkında bilgi edinmek ve üyelerinin akrabalık ve soyağaclarını göstermek için sözlü görüşmeler, tarihsel kayıtlar, genetik analiz ve diğer kayıtları kullanır . Sonuçlar genellikle çizelgelerde gösterilir veya anlatı olarak yazılır. Aile tarihi alanı şecereden daha geniştir ve sadece soyu değil aynı zamanda aile ve toplum tarihini ve biyografiyi de kapsar.
Soyağacı çalışmasının kaydı bir "soyağacı", bir "aile tarihi" veya bir " soy ağacı " olarak sunulabilir . Dar anlamda, bir "şecere" veya bir "soy ağacı" bir kişinin soyundan gelenlerin izini sürerken, bir "aile tarihi" bir kişinin atalarının izini sürer, ancak terimler genellikle birbirinin yerine kullanılır. Bir aile geçmişi, ek biyografik bilgileri, aile geleneklerini ve benzerlerini içerebilir.
Aile geçmişi ve kökenleri arayışı, daha geniş tarihsel resimde kişinin ailesine bir yer açma arzusu, geçmişi gelecek nesiller için koruma sorumluluğu duygusu ve doğru bir şekilde öz tatmin de dahil olmak üzere çeşitli güdüler tarafından şekillenme eğilimindedir. hikaye anlatımı Şecere araştırması da bilimsel veya adli amaçlarla yapılır.
genel bakış
Amatör soybilimciler tipik olarak kendi atalarının ve eşlerinin atalarının peşinden giderler. Profesyonel soybilimciler ayrıca başkaları için araştırma yapabilir, soykütüksel yöntemlerle ilgili kitaplar yayınlayabilir, öğretebilir veya kendi veritabanlarını üretebilir. Diğer profesyonellere ve amatörlere yazılım sağlayan veya kullanım materyalleri üreten şirketler için çalışabilirler. Her ikisi de insanların sadece nerede ve ne zaman yaşadıklarını değil, yaşam tarzlarını, biyografilerini ve motivasyonlarını da anlamaya çalışır. Bu genellikle eskimiş yasalar, eski siyasi sınırlar, göç eğilimleri ve tarihsel sosyoekonomik veya dini koşullar hakkında bilgi gerektirir veya buna yol açar.
Soybilimciler bazen belirli bir grupta uzmanlaşırlar, örneğin bir İskoç klanı ; tek isimli bir çalışmada olduğu gibi belirli bir soyadı ; küçük bir topluluk, örneğin tek bir yerde yapılan bir çalışmada olduğu gibi tek bir köy veya bucak ; veya belirli, genellikle ünlü bir kişi. Bloodlines of Salem , uzmanlaşmış bir aile tarihi grubuna bir örnektir. Salem Witch Trials'ın bir katılımcısının soyundan geldiğini kanıtlayabilen veya sadece grubu desteklemeyi seçen üyeleri memnuniyetle karşılar.
Soybilimciler ve aile tarihçileri genellikle acemilerin daha deneyimli araştırmacılardan öğrenebilecekleri aile tarihi topluluklarına katılırlar . Bu tür toplumlar genellikle belirli bir coğrafi alana hizmet eder. Üyeleri ayrıca kayıtları daha erişilebilir hale getirmek için indeksleyebilir veya kamuya açık kayıtları ve mezarlıkları korumak için savunuculuk ve diğer çabalara katılabilir. Bazı okullar, göçmenlik ve tarihle ilgili dersleri pekiştirmenin bir yolu olarak öğrencileri bu tür projelere dahil eder. Diğer faydalar, kalıtsal olan ciddi tıbbi durumları olan aileler için aile tıbbi geçmişlerini içerir.
"Şecere" ve "aile tarihi" terimleri genellikle eşanlamlı olarak kullanılır, ancak bazı varlıklar tanımda küçük bir farklılık sunar. Genealogists Toplum da birbirinin terimleri kullanırken, bir soy olarak bir biyografik çalışma" olarak ve aile öyküsü "bir nesilden sonraki bağlandığında nasıl geçerli kaynaklardan, delil çıkararak bir soy kurulması" olarak soyağacının açıklar kanıtlanmış aile ve içinde yaşadıkları toplum ve ülke".
Motivasyon
Bireyler çeşitli nedenlerle soy araştırmaları yürütürler.
Kişisel veya tıbbi ilgi
Özel kişiler, kendi mirasları hakkında merak ettikleri şecereyi araştırırlar. Bu merak, örneğin boşanma, ölüm veya diğer durumlar nedeniyle aileden evlat edinme veya ayrılma nedeniyle aile geçmişleri kaybolan veya bilinmeyenler arasında özellikle güçlü olabilir . Sadece kim oldukları ve nereden geldikleri hakkında daha fazla bilgi edinmek istemenin yanı sıra, bireyler aile geçmişlerindeki kalıtsal hastalıkları öğrenmek için soy kütüklerini araştırabilirler .
Ancestry.com gibi büyük şecere şirketlerinin sponsorluğunu yaptığı reklamlar ve televizyon şovlarının bir sonucu olarak medyada aile tarihine artan bir ilgi var . Bu, çevrimiçi kayıtlara daha kolay erişim ve DNA testlerinin satın alınabilirliği ile birleştiğinde hem merak uyandırdı hem de merak edenlerin atalarını kolayca araştırmaya başlamasına izin verdi.
Topluluk veya dini zorunluluk
Gelen komüniter toplumlarda, kişinin kimliğinin bireysel başarı ile olduğu gibi kişinin akraba ağı tarafından çok olarak tanımlanır ve soru "mi?" baba, anne ve kabilenin bir tanımıyla cevaplanacaktı. Örneğin Yeni Zelanda Māori , kim olduklarını keşfetmek için whakapapa'yı (şecere) öğrenir .
Aile tarihi, bazı dini inanç sistemlerinin uygulanmasında rol oynar. Örneğin, İsa Mesih'in Son Zaman Azizler Kilisesi (LDS Kilisesi), ölüler için vaftiz doktrinine sahiptir ve bu inancın üyelerinin aile tarihi araştırmalarına katılmasını gerektirir.
In Doğu Asya tarihsel olarak şekillenmiş edildi ülkelerde Konfüçyüsçülük , birçok kişi bir uygulamasını takip atalara tapınma yanı sıra soy kayıt tutma. Ataların isimleri tabletlere yazılır ve ritüellerin yapıldığı türbelere yerleştirilir. Soy kütükleri de şecere kitaplarında kayıtlıdır . Bu uygulama, kişinin ailesine saygı duymasının sağlıklı bir toplumun temeli olduğu inancına dayanmaktadır.
kimlik oluşturma
Kraliyet aileleri , hem tarihsel hem de modern zamanlarda, yönetme haklarını tesis etmek ve bir sonraki hükümdarın kim olacağını belirlemek için soylarının kayıtlarını tutarlar . Yüzyıllar boyunca çeşitli kültürlerde kişinin şeceresi siyasi ve sosyal statü kaynağı olmuştur.
Bazı ülkeler ve yerli kabileler, bireylerin soy kütüklerine göre vatandaşlık almalarına izin verir. Örneğin İrlanda ve Yunanistan'da , bir kişi, kendi veya ebeveynlerinin doğum yeri ne olursa olsun, büyükanne ve büyükbabalarından biri o ülkede doğmuşsa vatandaş olabilir. Avustralya veya Amerika Birleşik Devletleri gibi toplumlarda, 20. yüzyıla gelindiğinde, öncüler ve ulus kurucularla artan bir gurur vardı. Bunların soyundan gelmek , Amerikan Devrimi'nin Kızları ve Mayflower Torunları Genel Derneği gibi soy toplulukları için önemliydi ve önemli . Modern aile tarihi, nesiller boyu yoksulluk veya kölelikten kurtulan ailelerin direncini veya ailelerin ırksal veya ulusal sınırların ötesine geçme başarısını kutlamak gibi yeni statü kaynaklarını araştırıyor. Bazı aile öyküleri , Avustralya'daki bushranger Ned Kelly gibi ünlü suçlularla bağlantıları bile vurgular .
Hukuki ve adli araştırma
Bilimsel araştırma
Tarihçiler ve genetikçiler , kendi alanlarındaki belirli konuları daha iyi anlamak için soy araştırması yapabilir ve bazıları araştırmalarının belirli yönleriyle bağlantılı olarak profesyonel soy bilimcileri kullanabilir. Ayrıca araştırmalarını hakemli dergilerde yayınlarlar.
Son yıllarda şecere alanında lisansüstü derslerin tanıtılması, bu alanda hakemli dergilerin ortaya çıkmasıyla birlikte şecereye daha çok akademik bir odak noktası vermiştir. Bilimsel şecere, şecere ile ilgili çeşitli konularda hem akademik kurumlarda hem de bağımsız olarak araştırma yapan soykütük nitelikleri kazanmış artan sayıda bireyle birlikte kendi başına bir disiplin olarak ortaya çıkmaya başlıyor.
Tarih
Tarihsel olarak, Batı toplumlarında, soykütüklerin odak noktası , genellikle zenginlik ve güç iddialarının meşruiyetini tartışan veya gösteren, hükümdarların ve soyluların akrabalığı ve soylarıydı . Bu terim genellikle üst üste egemenliği telif soy kendi yansıtılan edildiği, silah kat . Modern bilim adamları , birkaç İngiliz kralının atalarını tanrı Woden'e kadar takip eden Anglo-Sakson Chronicle gibi birçok soylu ataların uydurma olduğunu düşünürler . Bazı aile ağaçları önemli süreler boyunca korunmuştur. Konfüçyüs'ün soy ağacı 2500 yıldan fazla bir süredir korunmakta ve Guinness Rekorlar Kitabı'nda mevcut en büyük soy ağacı olarak listelenmektedir . Konfüçyüs Şeceresinin beşinci baskısı, 2009 yılında Konfüçyüs Şecere Derleme Komitesi (CGCC) tarafından basılmıştır .
Modern Zamanlar
Modern zamanlarda soyağacı, soyluların yanı sıra soyluların aile ağaçlarını araştırmaları ve sürdürmeleri ile daha yaygın hale geldi. Şecere televizyonda yayınlanmasıyla birlikte 1970'lerin sonlarında bir destek aldı bir Amerikan Aile Saga: Roots tarafından Alex Haley . Ailesinin Afrikalı kabile üyesi Kunta Kinte'den geldiğine dair anlatımı, birçok kişiye kendi çizgilerini incelemeleri için ilham verdi.
İnternetin gelişiyle, soybilimcilerin kolayca erişebileceği kaynakların sayısı büyük ölçüde arttı ve bu da konuya ilginin patlamasına neden oldu. Şecere, İnternet'teki en popüler konulardan biridir. İnternet, yalnızca soybilimciler için değil, aynı zamanda eğitim ve iletişim için de önemli bir veri kaynağı haline geldi.
Hindistan
Hindistan'da, Bhats olan Brahmin'ler geleneksel olarak çeşitli yazılı şecere kayıtları tutmak kastlar . Geleneksel şecere kayıtlarının tutulduğu bazı önemli yerler arasında Haridwar (Uttarakhand) , Varanasi ve Allahabad ( Uttar Pradesh ), Kurukshetra (Haryana) , Trimbakeshwar ( Maharashtra ) ve Chintpurni'deki ( Himachal Pradesh ) Hindu şecere kayıtları bulunmaktadır .
Amerika Birleşik Devletleri
Amerika Birleşik Devletleri'ndeki soykütük araştırmaları ilk olarak 19. yüzyılın başlarında, özellikle John Farmer (1789-1838) tarafından sistemleştirildi. Farmer'ın çabalarından önce, birinin soyağacının izini sürmek, Amerikan sömürgecileri tarafından yeni cumhuriyetin eşitlikçi, geleceğe yönelik ideallerine ( Anayasa'da belirtildiği gibi ) aykırı bir amaç olan bir sosyal statü ölçüsü güvence altına alma girişimi olarak görülüyordu . Kurucu Ataları ve Devrim Savaşı'nın kahramanlarını anan 4 Temmuz kutlamaları giderek daha popüler hale geldikçe, yerel tarihe odaklanan "antikacılık" arayışı, ilk Amerikalıların başarılarını onurlandırmanın bir yolu olarak kabul edilebilir hale geldi. Farmer, eski cumhuriyetin Amerikan atalarıyla gurur duyduğu ideolojik çerçevesi içinde soybilimi çerçevelemek için antikacılığın kabul edilebilirliğinden yararlandı. Antikacılık ve soybilimin iyi kurulduğu New England'daki diğer antikacılarla yazıştı ve büyüyen harekete bir koordinatör, güçlendirici ve katkıda bulundu. 1820'lerde, o ve diğer antikacılar, ciddi bir şekilde soyağacı ve antikacı yolları üretmeye başladılar ve yavaş yavaş Amerikan halkı arasında sadık bir izleyici kitlesi kazandılar. Farmer 1839'da ölmesine rağmen, çabaları New England'ın en eski ve en önde gelen kuruluşlarından biri olan New England Historic Genealogical Society'nin (NEHGS) yaratılmasına yol açtı . NEHGS, New England Tarihsel ve Soykütük Kaydı'nı yayınlar .
Utah Şecere Derneği 1894 yılında kurulmuş, daha sonra Aile Tarihi Bölümü oldu Son Zaman Azizleri İsa Mesih Kilisesi . Bölümün araştırma tesisi, Utah.com'un "dünyanın en büyük soykütüğü kütüphanesi" olduğunu belirttiği Aile Tarihi Kütüphanesi , Son Zaman Azizlerinin aile birimlerini bir araya getireceğine inandıkları özel dini törenler için aile soylarının izini sürmeye yardımcı olmak üzere kuruldu. sonsuzluk. Son Zaman Azizleri bunun, peygamber İlyas'ın "babaların kalbini çocuklara ve çocukların kalbini babalarına çevirmek" için döneceğini belirten İncil'deki bir kehaneti yerine getirdiğine inanırlar . Gönüllülerin atalarının izini sürmede halka yardımcı olduğu, tüm ülkede ve dünyanın her yerinde kilise tarafından işletilen bir Aile Tarihi Merkezleri ağı vardır . Brigham Young Üniversitesi Aile Tarihi alanında lisans, yandal ve konsantrasyon programları sunmaktadır ve Kuzey Amerika'da bunu sunan tek okuldur.
Genealogists American Society ABD soy alanın bilimsel fahri toplumdur. John Insley Coddington, Arthur Adams ve Meredith B. Colket, Jr. tarafından Aralık 1940'ta kurulan, üyeliği 50 yaşayan arkadaşla sınırlıdır. Altı ayda bir yayınlanan ASG etti Soybilimci 1980 yılından bu yana, soy araştırma bilimsel dergi, Genealogists American Society of Fellows sonrası Nominal kısaltması FASG ayı, son yarıya kadar en önemli soy malzemelerin bazı yazdım Yüzyıl.
En dikkate değer bilimsel Amerikan şecere dergilerinden bazıları The American Genealogue , National Genealogical Society Quarterly , The New England Historical and Genealogical Register , The New York Genealogical and Biographical Record ve The Genealogue'dur .
Araştırma süreci
Soykütük araştırması, akrabalığı göstermek için tarihsel kayıtları ve bazen genetik analizleri kullanan karmaşık bir süreçtir. Güvenilir sonuçlar, kaynakların kalitesine (ideal olarak, orijinal kayıtlar), bu kaynaklardaki bilgilere (ideal olarak, birincil veya ilk elden bilgiler) ve bu bilgilerden (doğrudan veya dolaylı olarak) çıkarılabilecek kanıtlara dayanır. Çoğu durumda, soybilimciler , kimlik ve akrabalık için bir vaka oluşturmak için dolaylı veya ikinci derece kanıtları ustaca bir araya getirmelidir . Tüm kanıtlar ve sonuçlar, onları destekleyen belgelerle birlikte, daha sonra uyumlu bir şecere veya aile geçmişi oluşturmak için birleştirilir .
Soybilimciler araştırmalarına aile belgelerini ve hikayelerini toplayarak başlarlar. Bu, atalar ve diğer akrabalar, akrabalık bağları ve yaşamlarında meydana gelen olaylar hakkındaki kanıtlar için tarihi kayıtları incelemeyi ve değerlendirmeyi içeren belgesel araştırma için bir temel oluşturur . Kural olarak, soybilimciler şimdiki zamanla başlar ve zamanda geriye doğru çalışır. Tarihsel, sosyal ve aile bağlamı, bireylerin ve ilişkilerin doğru tanımlanmasını sağlamak için esastır. Soy araştırması yaparken kaynak alıntı da önemlidir. Toplanan materyali takip etmek için aile grup sayfaları ve soyağacı çizelgeleri kullanılır. Eskiden el yazısıyla yazılan bu yazılar artık soykütük yazılımı tarafından oluşturulabilir.
Genetik analiz
Bir kişinin DNA'sı , erken atalardan nispeten değişmeden aktarılan bilgileri içerdiğinden , DNA analizi bazen soy araştırması için kullanılır. Üç DNA tipi özellikle ilgi çekicidir. Mitokondriyal DNA (mtDNA) yumurta hücresinin mitokondrilerinde bulunur ve anneden erkek ve dişi tüm çocuklarına aktarılır; ancak, sadece dişiler bunu çocuklarına aktarır. Y-DNA sadece erkeklerde bulunur ve zamanla meydana gelen küçük mutasyonlarla babadan oğullarına (doğrudan erkek soy) aktarılır. Otozomal DNA (atDNA), cinsiyet olmayan 22 kromozomda (otozomlar) bulunur ve her iki ebeveynden de kalıtılır; böylece ailenin herhangi bir dalından akrabaları ortaya çıkarabilir. Bir soy DNA testi kuşaklar tahmini sayısı içinde ilgili, olan veya olmayan olasılığını bulmak için iki kişi tanır. Bireysel genetik test sonuçları , nispeten yakın bir ortak atadan gelen insanlarla eşleşmek için veritabanlarında toplanır. Örneğin, Moleküler Şecere Araştırma Projesi'ne bakın . Bazı testler ya babasoylu ya da anasoylu soy ile sınırlıdır.
İşbirliği
Çoğu şecere yazılım programı, kişiler ve onların ilişkileri hakkındaki bilgileri GEDCOM adı verilen standart bir biçimde dışa aktarabilir . Bu formatta, diğer soybilimcilerle paylaşılabilir, veri tabanlarına eklenebilir veya aile web sitelerine dönüştürülebilir. Sosyal ağ hizmeti (SNS) web siteleri, soy bilimcilerin çevrimiçi olarak veri paylaşmasına ve aile ağaçlarını oluşturmasına olanak tanır. Üyeler, araştırmalarındaki boşlukları doldurmak için aile ağaçlarını yükleyebilir ve diğer aile tarihçileriyle iletişime geçebilir. (SNS) web sitelerine ek olarak, rootweb.ancestry.com ve rsl.rootsweb.ancestry.com gibi soy bilimcileri bağlantı kurmaya ve bilgileri paylaşmaya teşvik eden başka kaynaklar da vardır.
gönüllülük
Gönüllü çabalar soy kütüğünde önemli bir yere sahiptir. Bunlar, son derece gayri resmi olandan son derece organize olana kadar uzanır.
Resmi olmayan tarafta, Rootschat gibi birçok popüler ve kullanışlı mesaj panosu ve belirli soyadları, bölgeleri ve diğer konulardaki posta listeleri bulunur. Bu forumlar akraba bulmaya çalışmak, kayıt aramaları talep etmek, araştırma tavsiyesi almak ve çok daha fazlası için kullanılabilir. Birçok soybilimci, hem çevrimiçi hem de çevrimdışı olarak gevşek bir şekilde organize edilmiş projelere katılır. Bu işbirlikleri çeşitli biçimler alır. Bazı projeler, veraset davaları gibi kayıtlar için ad dizinleri hazırlar ve dizinleri çevrimiçi veya çevrimdışı olarak yayınlar. Bu dizinler, orijinal kayıtları bulmak için bulma yardımcıları olarak kullanılabilir . Diğer projeler kayıtları kopyalar veya soyutlar. Belirli coğrafi alanlar için kayıt aramaları sunmak başka bir yaygın hizmettir. Gönüllüler, seyahat edemeyen araştırmacılar için evlerinde aramalar yapıyor veya fotoğraf çekiyor.
Yapılandırılmış bir gönüllü ortamı arayanlar, dünya çapında binlerce soy topluluğundan birine katılabilir . Çoğu toplum, belirli bir soyadı, etnik köken , coğrafi bölge veya belirli bir tarihsel olaya katılanların soyundan gelenler gibi benzersiz bir odak alanına sahiptir . Soykütük toplulukları neredeyse yalnızca gönüllülerden oluşur ve üyelerin kullanımı için kütüphaneler bulundurmak, haber bültenleri yayınlamak, halka araştırma yardımı sağlamak, sınıflar veya seminerler sunmak ve kayıt koruma veya transkripsiyon projeleri düzenlemek dahil olmak üzere geniş bir hizmet yelpazesi sunabilir.
Yazılım
Şecere yazılımı, şecere verilerini toplamak, depolamak, sıralamak ve görüntülemek için kullanılır. En azından, şecere yazılımı, doğumlar, evlilikler ve ölümler dahil olmak üzere bireyler hakkında temel bilgileri barındırır. Birçok program meslek, ikametgah ve notlar dahil olmak üzere ek biyografik bilgilere izin verir ve çoğu ayrıca her bir kanıt parçasının kaynaklarını takip etmek için bir yöntem sunar. Çoğu program, temel akrabalık çizelgeleri ve raporları oluşturabilir, dijital fotoğrafların içe aktarılmasına ve verilerin GEDCOM formatında (GEnealogical Data COMmunication'ın kısaltması) dışa aktarılmasına izin verebilir, böylece veriler diğer şecere yazılımını kullananlarla paylaşılabilir. Daha gelişmiş özellikler arasında, genellikle yaşayan insanlar hakkındaki bilgileri gizlilik endişeleri dışında kaldırarak, paylaşılan bilgileri kısıtlama yeteneği ; ses dosyalarının içe aktarılması; aile tarihi kitaplarının, web sayfalarının ve diğer yayınların oluşturulması; eşcinsel evlilikleri ve evlilik dışı doğan çocukları idare etme yeteneği ; İnternette veri aramak; ve araştırma rehberliğinin sağlanması. Programlar, belirli bir dine, o dine veya belirli milliyetlere veya etnik gruplara ilişkin alanlarla ve bu gruplarla ilgili kaynak türlerine yönelik olabilir. Çevrimiçi kaynaklar, karmaşık programlama ve sayımlar gibi büyük veri tabanlarını içerir.
Kayıtlar ve belgeler
Soybilimciler araştırmalarında çok çeşitli kayıtlar kullanırlar. Soykütük araştırmalarını etkin bir şekilde yürütmek için kayıtların nasıl oluşturulduğunu, hangi bilgilerin içerdiğini ve bunlara nasıl ve nereden erişileceğini anlamak önemlidir.
Kayıt türlerinin listesi
Şecere araştırmalarında kullanılan kayıtlar şunları içerir:
- hayati kayıtlar
- evlat edinme kayıtları
- Biyografiler ve biyografik profiller (ör. Kim Kimdir )
- mezarlık listeleri
- nüfus sayımı kayıtları
- Dini kayıtlar
- Şehir rehberleri ve telefon rehberleri
- Adli tabip raporları
- Mahkeme kayıtları
- Günlükler , kişisel mektuplar ve aile İncilleri
- DNA testleri
- Göç , göçmenlik ve vatandaşlığa kabul kayıtları
- Kalıtsal ve soy organizasyon kayıtları, örneğin Amerikan Devrimi'nin Kızları kayıtları
- Tapu ve tapu kayıtları, tapuları
- tıbbi kayıtlar
- Askerlik ve askerlik kayıtları
- Gazete makaleleri
- ölüm ilanları
- Mesleki kayıtlar
- sözlü tarihler
- Pasaportlar
- Fotoğraflar
- Düşkünler evi , düşkünler evi , imarethane ve iltica kayıtları
- Okul ve mezunlar derneği kayıtları
- Gemi yolcu listeleri
- Sosyal Güvenlik (ABD içinde) ve emeklilik kayıtları
- Vergi kayıtları
- Mezar taşları , mezarlık kayıtları ve cenaze evi kayıtları
- Seçmen kayıt kayıtları
- Wills ve veraset kayıtları
Hükümetler, vatandaşlarını takip etmek için ne kraliyet ne de soylu olmayan kişilerin kayıtlarını tutmaya başladı . Örneğin İngiltere ve Almanya'da bu tür kayıt tutma, 16. yüzyılda bucak kayıtlarıyla başladı. Nüfusun daha fazlası kaydedildiğinden, bir aileyi takip etmek için yeterli kayıt vardı. Doğumlar, evlilikler ve ölümler gibi önemli yaşam olayları genellikle bir ruhsat, izin veya raporla belgelenirdi. Soybilimciler bu kayıtları yerel, bölgesel veya ulusal ofislerde veya arşivlerde bulur ve aile ilişkileri hakkında bilgi çıkarır ve kişilerin yaşamlarının zaman çizelgelerini yeniden oluşturur .
Çin, Hindistan ve diğer Asya ülkelerinde şecere kitapları , aile üyeleriyle ilgili isimleri, meslekleri ve diğer bilgileri kaydetmek için kullanılır ve bazı kitaplar yüzlerce hatta binlerce yıl öncesine dayanır. Doğu Hindistan eyaleti Bihar'da Maithil Brahmins ve Karna Kayasthas arasında " Panjis " olarak adlandırılan ve MS 12. yüzyıla tarihlenen yazılı bir şecere kaydı geleneği vardır . Bugün bile bu kayıtlara evlilik öncesinde başvurulmaktadır.
İrlanda'da, soy kayıtları, 17. yüzyılın ortalarına kadar profesyonel senchaidh (tarihçiler) aileleri tarafından kaydedildi . Bu türün belki de en göze çarpan örneği, 2004'te yayınlanan Dubhaltach MacFhirbhisigh (ö. 1671) tarafından yazılan Leabhar na nGenealach / The Great Book of Irish Genealogies'dir .
Aile Arama koleksiyonları
LDS Kilisesi, soykütüksel değere sahip kayıtların büyük ölçekli mikrofilmlerini çekmiştir. Utah, Salt Lake City'deki Aile Tarihi Kütüphanesi, dünya çapında 4.500'den fazla Aile Tarihi Merkezinde yerinde araştırma için mevcut olan 2 milyondan fazla mikrofiş ve şecere ile ilgili materyalin mikrofilmlerini barındırmaktadır.
FamilySearch'ün web sitesi soybilimciler için birçok kaynak içerir: FamilyTree veri tabanı, tarihsel kayıtlar, sayısallaştırılmış aile tarih kitapları, köle ve banka kayıtları gibi Afrika kökenli Amerikalı soyağacı için kaynaklar ve indeksleme ve araştırma kılavuz makaleleri içeren bir Aile Tarihi Araştırma Wiki .
Atalara ait bilgileri indeksleme
İndeksleme, bucak kayıtlarını, şehir hayati kayıtlarını ve diğer raporları arama için dijital bir veritabanına yazma işlemidir. Gönüllüler ve profesyoneller indeksleme sürecine katılır. 2006'dan beri FamilySearch granit dağ kasasındaki mikrofilm dijital olarak taranma, çevrimiçi olarak bulunma ve sonunda indekslenme sürecindedir.
Örneğin, 2012'de Amerika Birleşik Devletleri Nüfus Sayımı için kişisel bilgilerin açıklanması için 72 yıllık yasal sınıra ulaşıldıktan sonra, soykütük grupları 1940 Amerika Birleşik Devletleri Nüfus Sayımı'nda kayıtlı 132 milyon sakini endekslemek için işbirliği yaptı .
2006 ile 2012 arasında, FamilySearch indeksleme çalışması 1 milyardan fazla aranabilir kayıt üretti.
Kayıt kaybı ve koruma
Bazen soy kayıtları yanlışlıkla veya bilerek yok edilir. Kapsamlı bir araştırma yapmak için soybilimciler, ihtiyaç duydukları bilgilerin ne zaman eksik olabileceğini bilmeleri için hangi kayıtların yok edildiğini takip eder. Kuzey Amerika şeceresi için özel bir not , 1921'deki bir yangında yok olan 1890 Amerika Birleşik Devletleri Nüfus Sayımı'dır. Parçalar hayatta kalsa da, 1890 nüfus sayımının çoğu artık mevcut değildir. 1890'da Amerika Birleşik Devletleri'nde yaşayan aileler için soy bilgisi arayanlar, bu boşluğu doldurmak için başka bilgilere güvenmelidir.
Savaş, rekorların yok edilmesinin bir başka nedenidir. İkinci Dünya Savaşı sırasında birçok Avrupa kaydı yok edildi. Kültür Devrimi sırasında Çin'de ve Kore Savaşı sırasında Kore'de komünistler, ailelerin tuttuğu şecere kitaplarını yok etti.
Çoğu zaman kayıtlar kaza veya ihmal nedeniyle yok edilir. Soy kayıtları genellikle kağıt üzerinde tutulduğundan ve yüksek yoğunluklu depolamada istiflendiğinden, yangına, küflenmeye, böcek hasarına ve nihayetinde parçalanmaya eğilimlidirler. Bazen şecere değeri olan kayıtlar, kayıtların önemsiz olduğu veya gizlilik riski taşıdığı düşünüldüğünden, hükümetler veya kuruluşlar tarafından kasıtlı olarak yok edilir. Bu nedenle, soybilimciler genellikle yok olma riski altındaki kayıtları korumak için çabalar düzenlerler. FamilySearch'ün, hangi yararlı soykütük kayıtlarının yok edilme riskinin en fazla olduğunu değerlendiren ve bu kayıtları dijitalleştirmeleri için gönüllüler gönderen, devam eden bir programı vardır. 2017'de Sierra Leone hükümeti, hızla bozulan hayati kayıtlarını korumak için FamilySearch'ten yardım istedi. FamilySearch, kayıtları dijitalleştirmeye ve çevrimiçi olarak erişilebilir hale getirmeye başladı. Şecere Dernekleri Federasyonu da korumak için çaba ve sayısallaştımak Birleşik Devletleri düzenlenen 1812 Savaşı emeklilik kayıtlarına. 2010 yılında, Amerika Birleşik Devletleri'ndeki soy bilimcilerin katkılarıyla Ancestry.com tarafından eşleştirilen fonları toplamaya başladılar . Hedeflerine ulaşıldı ve dijitalleşme süreci başlayabildi. Dijitalleştirilmiş kayıtlar çevrimiçi olarak ücretsiz olarak mevcuttur.
bilgi türleri
Her bir atanın yaşamını yeniden oluşturmaya çalışan soybilimciler, tüm tarihsel bilgileri "soykütüksel" bilgiler olarak kabul ederler. Geleneksel olarak, her bir kişinin doğru tanımlanmasını sağlamak için gereken temel bilgiler yer adları, meslekler, aile adları , adlar ve tarihlerdir. Bununla birlikte, modern soybilimciler, soykütük kanıtlarını doğru bir şekilde değerlendirmek ve aynı isimli bireyler arasında ayrım yapmak için bu bilgiyi tarihsel bağlamına yerleştirme ihtiyacını kabul ederek bu listeyi büyük ölçüde genişletmektedir. Diğer etnik gruplar için artan kaynaklarla birlikte İngiliz soyları için çok fazla bilgi mevcuttur.
Aile isimleri
Aile isimleri aynı zamanda en önemli soy bilgisi parçalarından biridir ve araştırmacılar için önemli bir kafa karışıklığı kaynağıdır.
Birçok kültürde, bir kişinin adı, ait olduğu aileyi ifade eder. Bu denir soyadı , soyadı veya soyadı . Patronimik , babanın ismine dayalı olarak bir bireyi tanımlayan isimlerdir. Örneğin, Marga Olafsdottir, Olaf'ın kızı Marga'dır ve Olaf Thorsson, Thor'un oğlu Olaf'tır. Birçok kültür, soyadları kabul edilmeden veya kullanıma girmeden önce soyadı kullandı. Örneğin, New York'taki Hollandalılar, İngiliz kuralının ortaya çıkışının soyadı kullanımını zorunlu kıldığı 1687 yılına kadar soyadı sistemini kullandı. İzlanda'da, soyadı, nüfusun çoğunluğu tarafından kullanılmaktadır. Danimarka ve Norveç'te soyadı ve çiftlik adları genellikle 19. yüzyıl ve sonrasında kullanılıyordu, ancak soyadı ülkenin bazı bölgelerinde 19. yüzyılın sonlarına doğru moda olmaya başladı. Danimarka'da 1856'ya ve Norveç'te 1923'e kadar soyadı gerektiren yasalar yoktu.
İsimlerin nesiller, evlilikler ve diğer ilişkiler ve göçler arasında aktarılması, soy araştırmalarında zorluklara neden olabilir. Örneğin, birçok kültürde kadınlar rutin olarak eşlerinin soyadını kullanmışlardır. Bir kadın yeniden evlendiğinde adını ve çocuklarının adlarını değiştirmiş olabilir; sadece onun adı; ya da isim değiştirmedi. Doğum adı ( kızlık soyadı ), çocuklarının göbek adlarına yansıyabilir; kendi göbek adı; veya tamamen düştü. Çocuklar bazen üvey ebeveyn, koruyucu ebeveyn veya evlat edinen ebeveyn adlarını alabilirler. Resmi kayıtlar, soyadı değişikliğinin birçok türünü yansıtabileceğinden, değişikliğin altında yatan neden açıklanmadan, birden fazla adla tanımlanan bir kişinin kimliğinin doğru belirlenmesi zordur. Amerika'ya göçmenler genellikle isimlerini Amerikanlaştırdı.
Soyadı verileri ticaret rehberlerinde, nüfus sayımı beyannamelerinde, doğum, ölüm ve evlilik kayıtlarında bulunabilir.
Lakaplar
Verilen adlara (adlara) ilişkin soykütük verileri , aile adları ve yer adlarıyla aynı sorunların çoğuna tabidir. Ek olarak, takma adların kullanımı çok yaygındır. Örneğin, Beth, Lizzie veya Betty, Elizabeth için ortaktır ve Jack, John ve Jonathan birbirinin yerine geçebilir.
Orta adlar ek bilgi sağlar. İkinci adlar miras alınabilir, adlandırma geleneklerini takip edebilir veya aile adının bir parçası olarak kabul edilebilir. Örneğin, bazı Latin kültürlerinde hem annenin soyadı hem de babanın soyadı çocuklar tarafından kullanılır.
Tarihsel olarak, bazı yerlerde ve kültürlerde adlandırma gelenekleri vardı. Bununla birlikte, adlandırma kurallarını kullanma eğiliminde olan alanlarda bile, bunlar hiçbir şekilde evrensel değildi. Aileler, kimi zaman çocukları arasında kimi zaman kullanmış ya da hiç kullanmamış olabilir. Yakın zamanda ölen bir kardeş, teyze veya amcadan sonra yeni doğmuş bir bebeğe isim vermek için bir kalıp da kırılabilir.
İngiltere, İskoçya ve İrlanda'dan bir adlandırma geleneği örneği:
|Çocuk||adaş|
|1. oğul||baba tarafından büyükbaba|
|2. oğul||anne tarafından büyükbabası|
|3. oğul||baba|
|4. oğul||babanın en büyük erkek kardeşi|
|1. kızı||anneanne|
|2. kızı||babaanne|
|3. kızı||anne|
|4. kızı||annenin en büyük kız kardeşi|
Diğer bir örnek, kardeşlere genellikle sevilen bir aziz ya da yerel soyludan gelen aynı adların verildiği , ancak bilindikleri farklı ikinci adların verildiği Almanya'nın bazı bölgelerindedir ( Rufname ). Bir çocuk öldüyse, aynı cinsiyetten doğan bir sonraki çocuğa aynı isim verilmiş olabilir. Belirli bir çiftin çocuklarının listesinin bir veya iki ismi tekrar etmesi nadir değildir.
Kişisel adların popülerlik dönemleri vardır, bu nedenle bir nesilde benzer şekilde adlandırılmış birçok insan ve hatta benzer şekilde adlandırılmış aileler bulmak nadir değildir; örneğin, "William ve Mary ve çocukları David, Mary ve John".
Birçok isim, belirli bir cinsiyetle güçlü bir şekilde tanımlanabilir; örneğin, erkekler için William ve kızlar için Mary. Diğerleri belirsiz olabilir , örneğin Lee veya cinsiyete göre yalnızca biraz farklı yazımlara sahip olabilir, örneğin Frances (genellikle kadın) ve Francis (genellikle erkek).
Yer adları
Ataların konutlarının yerleri ve yaşam olayları, soybilimcinin arayışının temel unsurları olsa da, çoğu zaman kafa karıştırıcı olabilir. Yer adları, kısmen okuryazar katipler tarafından farklı yazımlara tabi olabilir. Konumlar aynı veya çok benzer adlara sahip olabilir. Örneğin, Brockton köy adı , İngiliz Shropshire ve Staffordshire ilçeleri arasındaki sınır bölgesinde altı kez geçer . Siyasi sınırlardaki kaymalar da anlaşılmalıdır. Bölge, ilçe ve ulusal sınırlar sık sık değiştirildi. Eski kayıtlar, artık var olmayan çiftliklere ve köylere referanslar içerebilir. Geçmiş yüzyıllarda sınırların ve yer adlarının sık sık değiştiği Polonya'dan daha eski kayıtlarla çalışırken, 19. Yüzyıl Lehçe-Dil Nüfus Kayıt Belgelerine Çeviri Rehberi gibi haritalar ve örnek kayıtlar içeren bir kaynak paha biçilmez olabilir.
Mevcut kaynaklar, hayati kayıtları (sivil veya kilise kaydı), nüfus sayımlarını ve vergi değerlendirmelerini içerebilir. Sözlü gelenek de önemli bir kaynaktır, ancak dikkatli kullanılması gerekir. Bir yer için kaynak bilgisi mevcut olmadığında, ikinci dereceden kanıtlar, bir kişinin veya bir ailenin olay anında ikamet ettiği yere dayalı olarak olası bir yanıt sağlayabilir.
Haritalar ve gazeteler, araştırılan yerleri anlamak için önemli kaynaklardır. Bir bölgenin komşu topluluklarla ilişkisini gösterirler ve göç kalıplarını anlamada yardımcı olabilirler. Google Earth gibi çevrimiçi haritalama araçlarını kullanarak aile ağacı haritalama (özellikle David Rumsey Tarihsel Harita Koleksiyonu'ndan alınanlar gibi Tarihsel Harita kaplamalarıyla kullanıldığında ) coğrafi konumların önemini anlama sürecine yardımcı olur.
Tarih
Tarihler konusunda son derece dikkatli olmak akıllıca olacaktır. Tarihleri bir olaydan yıllar sonra hatırlamak daha zordur ve diğer soykütük veri türlerinden daha kolay yanlış yazılabilir. Bu nedenle tarihin olay anında mı yoksa daha sonraki bir tarihte mi kaydedildiği belirlenmelidir. Hayati kayıtlardaki veya sivil kayıtlardaki ve vaftiz sırasındaki kilise kayıtlarındaki doğum tarihleri genellikle doğrudur, çünkü bunlar genellikle olayın zamanına yakın bir zamanda kaydedilmiştir. Aile İncilleri genellikle tarihler için bir kaynaktır, ancak olaydan çok sonra hafızadan yazılabilir. Tüm girişler için aynı mürekkep ve el yazısı kullanıldığında, tarihler muhtemelen aynı anda yazılmıştır ve bu nedenle daha önceki tarihler muhtemelen olaydan çok sonra kaydedildiğinden daha az güvenilir olacaktır. İncil'in basım tarihi, daha önceki bir tarihte kaydedilemeyecekleri için, tarihlerin ne zaman kaydedildiği konusunda da ipucu vermektedir.
İnsanlar bazen evlilik yaşını düşürürler ve "reşit" olanın altında olanlar evlenmek veya silahlı kuvvetlere katılmak için yaşlarını artırabilirler. Sayım sonuçları, çağlar boyunca veya yaklaşık bir ölüm tarihi varsayıldığında herkesin bildiği gibi güvenilmezdir. İngiltere'deki 1841 nüfus sayımında 15 yaş üstü , beş yılın bir sonraki alt katına yuvarlanır.
Vaftiz tarihleri genellikle doğum tarihlerini tahmin etmek için kullanılsa da, bazı aileler çocukları vaftiz etmeden önce yıllarca beklemiştir ve bazı dinlerde yetişkin vaftizleri normdur. Hem doğum hem de evlilik tarihleri, evlilik öncesi gebelikleri kapsayacak şekilde ayarlanmış olabilir.
Takvim değişiklikleri de dikkate alınmalıdır. 1752 yılında İngiltere ve onun Amerikan kolonileri değiştirildi Julian için Gregoryen takvime . Aynı yıl yeni yılın başladığı tarih değiştirildi. 1752'den önce 25 Mart idi ; bu 1 Ocak olarak değiştirildi. Diğer birçok Avrupa ülkesi, İngiltere'den önce, bazen yüzyıllar önce takvim değişikliklerini zaten yapmıştı. 1751'de İngiltere'deki tarih ile diğer Avrupa ülkelerindeki tarih arasında 11 günlük bir fark vardı.
Jülyen takviminden Gregoryen takvimine geçişle ilgili değişiklikler hakkında daha fazla ayrıntı için, bakınız: Gregoryen takvimi .
Fransız Cumhuriyetçi Takvim veya Fransızca Devrimci Takvim Fransız Devrimi sırasında önerilen bir takvim oldu ve 1805 sonlarında 1793 ila 12 hakkında yıldır Fransız hükümeti tarafından kullanılan ve Paris 1871 yılında 18 gün süreyle. Şu anda resmi kayıtlardaki tarihlerin devrim takvimi kullanılıyor ve yaşları vb. hesaplamak için miladi takvime "çevirilmesi" gerekiyor. Bunu yapan çeşitli web siteleri var.
Meslekler
Mesleki bilgi, bir ataların yaşamını anlamak ve aynı ada sahip iki kişiyi ayırt etmek için önemli olabilir. Bir kişinin mesleği, sosyal statüsü, siyasi çıkarları ve göç şekli ile ilgili olabilir. Nitelikli meslekler genellikle babadan oğula geçtiğinden, meslek ayrıca bir aile ilişkisinin dolaylı kanıtı olabilir.
Bir kişinin meslekleri değiştirebileceğini ve unvanların da zamanla değişebileceğini hatırlamak önemlidir. Bazı işçiler artık birincil ticaretlerine uygun değiller, çoğu zaman daha sonra yaşamlarında daha az prestijli işler alırken, diğerleri prestij olarak yükseldi. Birçok vasıfsız ata, mevsime ve yerel ticaret gereksinimlerine bağlı olarak çeşitli işlerde çalıştı. Sayım iadeleri bazı süslemeler içerebilir; örneğin, gelen işçi için duvarcı ile veya kalfalık için usta . Eski veya bilinmeyen yerel mesleklerin adları, okunaklı olmadığı takdirde karışıklığa neden olabilir. Örneğin, bir ostler (at bakıcısı) ve hostler (hancı) birbirleriyle kolayca karıştırılabilir. Aynı şekilde, bu tür mesleklerin tanımları da sorunlu olabilir. Kafa karıştırıcı "tavşan yuvalarının ütüleyicisi" tanımı, Bristol bölgesinde Rabbit Burrows adlı bir ütücü (mesleği) tanımlamak için ortaya çıkabilir . Bazı esnafların bölgesel olarak tercih edilen terimleri vardır. Örneğin, "ayakkabıcı" ve "kordoncu" aynı anlama gelir. Son olarak, görünüşte belirsiz olan birçok iş, saatçilik, çerçeve örme veya silah yapımı gibi daha büyük bir ticaret topluluğunun parçasıdır.
Mesleki veriler, mesleki izinlerde, vergi değerlendirmelerinde, meslek kuruluşlarının üyelik kayıtlarında, ticaret rehberlerinde, nüfus sayımlarında ve hayati kayıtlarda (sivil sicil) raporlanabilir. Mesleki sözlükler, birçok belirsiz ve arkaik ticareti açıklamak için mevcuttur.
Kaynakların güvenilirliği
Tarihsel veya soykütüksel kaynaklarda bulunan bilgiler güvenilmez olabilir ve tüm kaynakları eleştirel bir gözle değerlendirmek iyi bir uygulamadır. Soykütük bilgilerinin güvenilirliğini etkileyen faktörler şunları içerir: bilgi verenin (veya yazarın) bilgisi; muhbirin (veya yazarın) önyargısı ve zihinsel durumu; zamanın geçişi ve hataları kopyalama ve derleme potansiyeli.
Nüfus sayımı verilerinin kalitesi, güvenilirlik konularını araştıran tarihçiler için özel bir ilgi alanı olmuştur.
Bilgi verenin bilgisi
Muhbir, kaydedilen bilgileri sağlayan kişidir. Soybilimciler, bilgiyi kimin sağladığını ve ne bildiğini dikkatlice düşünmelidir. Çoğu durumda muhbir, kaydın kendisinde tanımlanır. Örneğin, bir ölüm belgesinin genellikle iki bilgi kaynağı vardır: ölüm zamanı ve nedeni hakkında bilgi veren bir doktor ve doğum tarihini, ebeveynlerin adlarını vb. veren bir aile üyesi.
Bilgi verenin kimliği belirlenmediğinde, bazen kaynağın dikkatli bir şekilde incelenmesiyle kişinin kimliği hakkında bilgi çıkarılabilir. Kayıt oluşturulduğunda öncelikle kimin hayatta (ve yakınlarda) olduğu düşünülmelidir. Bilgi veren aynı zamanda bilgiyi kaydeden kişi olduğunda, el yazısı diğer el yazısı örnekleriyle karşılaştırılabilir.
Bir kaynak, bilgi veren hakkında ipucu vermediğinde, soybilimciler kaynağa dikkatli davranmalıdır. Bu kaynaklar bağımsız kaynaklarla karşılaştırılabilirse faydalı olabilir. Örneğin, muhbir bilinmediği için bir nüfus sayımı kaydına tek başına fazla ağırlık verilemez. Bununla birlikte, birkaç yıl boyunca yapılan nüfus sayımları, bir komşu tarafından tahmin edilemeyecek bir bilgi üzerinde uyuşuyorsa, bu sayımlardaki bilgilerin bir aile üyesi veya bilgili başka bir kişi tarafından verilmiş olması muhtemeldir. Öte yandan, tek bir nüfus sayımındaki bilgiler, belgesiz derlenmiş bir şeceredeki bilgilerle doğrulanamaz, çünkü soykütük nüfus sayımı kaydını kaynak olarak kullanmış olabilir ve bu nedenle aynı yanlış bilgilendirilmiş bireye bağlı olabilir.
Bilgi verenin motivasyonu
Olayla ilgili bilgisi olan kişiler bile bazen kasıtlı veya kasıtsız olarak yanlış veya yanıltıcı bilgi vermiştir. Bir kişi devlet yardımı (askeri emekli maaşı gibi) elde etmek, vergiden kaçınmak veya utanç verici bir durumu (evlilik dışı bir çocuğun varlığı gibi) örtbas etmek için yalan söylemiş olabilir. Sıkıntılı bir zihin durumuna sahip bir kişi, bilgileri doğru bir şekilde hatırlayamayabilir. Sevilen birinin ölümü sırasında birçok soykütük kaydı kaydedildi ve bu nedenle soybilimciler, kederin bu kayıtların muhbiri üzerindeki etkisini göz önünde bulundurmalıdır.
zamanın etkisi
Zamanın geçişi genellikle bir kişinin bilgiyi hatırlama yeteneğini etkiler. Bu nedenle, genel bir kural olarak, olaydan hemen sonra kaydedilen veriler, genellikle yıllar sonra kaydedilen verilerden daha güvenilirdir. Ancak, bazı veri türlerinin yıllar sonra hatırlanması diğerlerinden daha zordur. Özellikle hatırlama hatalarına eğilimli bir tür tarihlerdir. Ayrıca hatırlama yeteneği, olayın birey için taşıdığı önemden etkilenir. Bu değerler kültürel veya bireysel tercihlerden etkilenmiş olabilir.
Kopyalama ve derleme hataları
Soybilimciler, kopyalama ve derleme hatalarının bir kaynaktaki bilgiler üzerindeki etkilerini göz önünde bulundurmalıdır. Bu nedenle kaynaklar genellikle orijinal ve türev olmak üzere iki kategoriye ayrılır. Orijinal bir kaynak, başka bir kaynağa dayanmayan bir kaynaktır. Türev kaynak, başka bir kaynaktan alınan bilgidir. Bu ayrım önemlidir, çünkü bir kaynak her kopyalandığında, kayıtla ilgili bilgiler kaybolabilir ve kopyacının bilgiyi yanlış okuması, yanlış yazması veya yanlış yazması hatalara neden olabilir. Soybilimciler, bilginin kaç kez kopyalandığını ve bir bilgi parçasının türetme türlerini dikkate almalıdır. Türev türleri şunları içerir: fotokopiler, transkripsiyonlar, özetler, çeviriler, alıntılar ve derlemeler.
Kopyalama hatalarına ek olarak, derlenmiş kaynaklar (yayınlanmış soykütükleri ve çevrimiçi soy veritabanları gibi), yanlış tanımlama hatalarına ve ikinci derece kanıtlara dayalı yanlış sonuçlara açıktır. Kimlik hataları genellikle iki veya daha fazla kişinin aynı kişi olduğu varsayıldığında ortaya çıkar. Koşullu veya dolaylı kanıtlar, soykütüksel bir soruyu açıkça yanıtlamaz, ancak soruyu yanıtlamak, olası bir yanıt önermek veya belirli olasılıkları ortadan kaldırmak için başka kaynaklarla birlikte kullanılabilir. Derleyiciler bazen mevcut tüm kaynakları yeterince incelemeden, kanıtları doğru bir şekilde anlamadan ve belirsizlik seviyesini uygun şekilde belirtmeden, ikinci derece kanıtlardan aceleci sonuçlar çıkarırlar.
Birincil ve ikincil kaynaklar
Soy araştırmalarında, bilgi birincil veya ikincil kaynaklardan elde edilebilir. Birincil kaynaklar, olay anında yapılan kayıtlardır; örneğin, bir kişinin ölüm tarihi ve yeri için bir ölüm belgesi birincil kaynak olacaktır. İkincil kaynaklar, bir olaydan günler, haftalar, aylar hatta yıllar sonra yapılan kayıtlardır.
Standartlar ve etik
Soy bilimcileri eğiten ve sertifikalandıran kuruluşlar, soy bilimcilere uymaları talimatını verdikleri standartlar ve etik yönergeler oluşturmuştur.
Araştırma standartları
Şecere araştırması, mevcut belgelerde sağlanan kanıtlara dayalı olarak belgelerin analiz edilmesini ve sonuçlar çıkarılmasını gerektirir. Soybilimciler, kanıt değerlendirmelerinin doğru olup olmadığını belirlemek için standartlara ihtiyaç duyarlar. Geçmişte, Amerika Birleşik Devletleri'ndeki soybilimciler, belgelerde bulunan kanıtları ve bunların araştırmacının sonuçlarıyla nasıl ilişkili olduğunu incelemek için yargı yasalarından terimler ödünç aldılar . Bununla birlikte, iki disiplin arasındaki farklılıklar, soybilimcilerin kendi standartlarını geliştirmeleri için bir ihtiyaç yarattı. 2000 yılında, Soybilimcilerin Sertifikasyon Kurulu ilk standart kılavuzlarını yayınladı. Standart Soyağacı Kanıtı Genealogists Belgelendirme Kurulu tarafından oluşturulan yaygın ABD'de genealogists için seminer, atölye ve eğitim materyallerinde dağıtılır. Dünyanın dört bir yanındaki diğer soykütük kuruluşları, soy bilimcileri takip etmeye davet ettikleri benzer standartlar yarattılar. Bu tür standartlar, soy bilimcilerin kendi araştırmalarının yanı sıra başkalarının araştırmalarını da değerlendirmeleri için kılavuzlar sağlar.
Soy araştırması için standartlar şunları içerir:
- Bulguları açıkça belgeleyin ve düzenleyin.
- Tüm kaynakları belirli bir şekilde alıntılayın, böylece diğerleri onları bulabilir ve uygun şekilde değerlendirebilir.
- Araştırma sorusuyla ilgili bilgileri içerebilecek tüm mevcut kaynakları bulun.
- Kayıtlardaki çelişkileri veya olumsuz kanıtları göz ardı etmeden bulguları kapsamlı bir şekilde analiz edin.
- Mümkün olan her yerde türev kaynaklardan ziyade orijinal kaynaklara güvenin.
- Sonuçlara ulaşmak için güvenilir kaynaklara dayalı mantıksal akıl yürütmeyi kullanın.
- Belirli bir sonucun "kanıtlanmış" değil, yalnızca "mümkün" veya "olası" olduğunu kabul edin.
- Henüz keşfedilmemiş diğer kayıtların bir sonucu bozabileceğini kabul edin.
Etik kurallar
Soybilimciler genellikle hassas bilgileri işler ve bu tür bilgileri paylaşır ve yayınlar. Bu nedenle, bilginin yayımlanamayacak kadar hassas olduğu durumlar için etik standartlara ve sınırlara ihtiyaç vardır. Tarihsel olarak, bazı soybilimciler bilgi ürettiler veya başka bir şekilde güvenilmez oldular. Dünyanın dört bir yanındaki soykütük kuruluşları, bu tür sorunları ortadan kaldırma girişimi olarak etik standartlar belirlediler. Çeşitli soy kuruluşları tarafından benimsenen etik standartlar şunları içerir:
- Telif hakkı yasalarına saygı gösterin
- Birinin diğerinin çalışmasına danıştığını kabul edin ve diğer araştırmacıların çalışmalarını intihal etmeyin.
- Orijinal kayıtlara saygılı davranın ve onlara zarar vermekten veya depolardan kaldırmaktan kaçının.
- Arşivlere ve arşiv personeline saygılı davranın.
- Yaşayan bireylerin mahremiyetini, haklarındaki bilgileri izinleri olmadan yayınlamayarak veya başka bir şekilde açıklamayarak koruyun.
- Müşterilere herhangi bir çıkar çatışmasını açıklayın.
- Ücretli araştırma yaparken, araştırma kapsamı ve ilgili ücretler konusunda müşteriye açık olun.
- Kanıtlanmış bilgiler üretmeyin veya yanlış veya kanıtlanmamış bilgileri yayınlamayın.
- Müşteriyi veya aile üyelerini rahatsız edebilecek soy araştırması yoluyla bulunan bilgiler konusunda hassas olun.
2015 yılında, bir komite , Salt Lake Şecere Enstitüsü'nde genetik şecere için standartlar sundu . Standartlar, soy bilimcilerin ve test şirketlerinin müşterilerinin mahremiyetine saygı duyması ve DNA testlerinin sınırlarını tanıması gerektiğini vurgular. Aynı zamanda, soybilimcilerin DNA kanıtlarını kullanarak vardıkları sonuçları kapsamlı bir şekilde nasıl belgelemeleri gerektiğini de tartışıyor. 2019 yılında, Soybilimcilerin Sertifikasyon Kurulu, genetik soykütük standartlarını içerecek şekilde standartlarını ve etik kurallarını resmi olarak güncelledi.
Ayrıca bakınız
Referanslar
daha fazla okuma
Genel
- Christian, Peter (2012). Soybilimcinin İnterneti (5. baskı). Londra, İngiltere: Bloomsbury. ISBN'si 978-1-4081-5957-6.
- Hopwood, Nick, Rebecca Flemming, Lauren Kassell, der. Üreme: Antik Çağdan Günümüze (Cambridge UP, 2018). İllüstrasyonlar. xxxv + 730 s. alıntı ayrıca çevrimiçi inceleme tarihçiler tarafından yazılmış 44 bilimsel makale.
- McClure, Rhonda (2002). Tam Budalanın Çevrimiçi Şecere Rehberi (2. baskı). Indianapolis: Alfa. ISBN'si 0-02-864267-8.
- Merriman, Brenda Dougall (2010). Kanıtların Soykütük Standartları: Aile Tarihçileri İçin Bir Kılavuz (2. baskı). Toronto: Ontario Soybilim Derneği . ISBN'si 978-1-55488-451-3.
- Morgan, George G. (2009). Her Şey Nasıl Yapılır: Şecere . New York: McGraw-Hill.
- Simpson, Jack (2008). Şecere Referansının Temelleri: Bir Kütüphanecinin Kılavuzu . Westport, CT: Sınırsız Kütüphaneler. ISBN'si 978-1-59158-514-5.
ingiliz Adaları
- Duri, Bruce (2009). İskoç Soykütüğü . Stroud, İngiltere: Tarih Basını.
- Grenham, John (2006). İrlandalı Atalarınızı İzlemek (3. baskı). Baltimore: Genealogical Publishing Co.
- Herber, Mark D. (2004). Ataların İzleri: İngiliz Şecere ve Aile Tarihinin Tam Kılavuzu (2. baskı). Baltimore, MD: Genealogical Publishing Co.
- Selam David (2008). Oxford Companion to Family and Local History (2. baskı). Oxford: Oxford University Press.
- Kriesberg, Adam. "Kamu kayıtlarına erişimin geleceği mi? ABD eyalet ve bölgesel arşivlerinde kamu-özel ortaklıkları." Arşiv Bilimi 17.1 (2017): 5-25.
- Ryan, James G. (1997). İrlanda Kayıtları: Aile ve Yerel Tarih Kaynakları . Salt Lake City, UT: Ancestry.
Çin
- Ching, Frank (1988). Atalar: Çinli Bir Ailenin Hayatında 900 Yıl . New York, NY: Yarın . ISBN'si 0-688-04461-1.
- Yan, Mayıs (2010). Çin Şeceresi Araştırma Rehberi (2. baskı). Küresel Araştırma ve Arşiv Yönetimi.
Avrupa Kıtası
- Adams, Suzanne Russo (2008). İtalyan Atalarınızı Bulmak: Yeni Başlayanlar İçin Bir Kılavuz . Provo, UT: Ancestry.
- Chorzempa, Biberiye A. (1993). Polonya kökleri = Korzenie polskie . Baltimore, MD: Genealogical Publishing Co.
- Malka, Jeffrey S. (2009). Sefarad Şecere: Sefarad Atalarınızı ve Dünyalarını Keşfetmek (2. baskı). Bergenfield, NJ: Avotaynu.
- Riemer, Shirley J.; Minert, Roger P. (2010). Alman Araştırma Arkadaşı (3. baskı). Sacramento, CA: Lorelei Basın.
- Volkmar Weiss: Sosyal ve Siyasi Bağlamında Alman Soykütüğü. KDP, 2020, ISBN 979-8667675457
Kuzey Amerika
- Eales, Anne Bruner; Kvasnicka, Robert M., ed. (2000). Amerika Birleşik Devletleri Ulusal Arşivlerinde Soykütük Araştırmaları Rehberi . Washington, DC: Ulusal Arşivler .
- Greenwood, Val. D. (2000). Araştırmacının Amerikan Soykütüğü Rehberi (3. baskı). Baltimore: Genealogical Publishing Co.
- Kennedy, Patricia; Roy, Janine (1984). Kanada'da Atalarınızın İzini Sürmek (8., rev. ed.). Ottawa: Kamu Arşivleri Kanada . ISBN'si 0-662-13339-0.
- Gül, Christine (2004). Aile Tarihçileri için Adliye Araştırması: Soykütük Hazineleri Rehberiniz . San Jose, CA: CR Yayınları. ISBN'si 0-929626-16-8.
- Smith, Marian L. (nd). "Amerikan İsimleri: Bağımsızlık Bildirme" . Göç Günlük . Amerikan Göçmenlik LLC.
- Szucs, Loretto Dennis; Luebking, Sandra Hargreaves (2006). The Source: A Guidebook of American Genealogy (3., rev. ed.). Provo, UT: Ancestry.
- Taylor, Robert M.; Crandall, Ralph S. (1986). Nesiller ve Değişim: Sosyal Tarihte Soykütüksel Perspektifler . Mercer Üniversitesi Yayınları.
- Weil, François (2013). Aile Ağaçları: Amerika'da Şecere Tarihi . Cambridge, MA: Harvard University Press.
- Willard, Jim; Willard, Terry; Wilson, Jane (1997). Atalar: Yeni Başlayanlar İçin Aile Tarihi ve Soykütük Rehberi . Boston: Houghton Mifflin.