Çocukları karşılaştırmak, annelerin egemen olmasına rağmen, aynı zamanda onların yasalarını diğer çocuklarla karşılaştırmaktadır.
Her çocuk diğeriyle aynı değildir ve diğerlerinin zekası, fiziksel özellikleri, gelişim düzeyi ve yetenekleri aynı değildir. Bu farklı özelliklere sahip çocukların karşılaştırılması da yanlıştır.
İki tür karşılaştırma vardır. Birincisi, ebeveynlerin çocuklara zarar vermediğini düşünmelerine rağmen, ebeveynlerin ne kadar yanılmaz olduğunu düşündükleri ile bir karşılaştırma. Örneğin, çocuğunuz aynı gün bir akrabanın çocuğuyla doğdu. 3 yaşında olan iki çocuğunuz olarak, çocuğunuz 2 kilo daha zayıftır ve siz iki çocuğu karşılaştırırsınız. Bu ilk bakışta mantıklı görünebilir, ancak çocuğunuz bilincinizde savunmasızdır. Çocuğunuzu yemeğe zorlamaya çalışın ve yemek istemediğinizde, normalde normalde yaptığınız birçok şeyi yemeyi yasakladığınız için bağırır ve cezalandırırsınız. Bu durum nasıl masum sayılır?
İkinci tür karşılaştırmalar doğrudan bir çocukla ilgilidir. Hangisi çok tehlikelidir. Senden daha çok yiyor, senden daha zekidir, balık yiyor, odasını kaldırıyor, ama sen tembelsin. Çocuğunuzun bazı örneklerini doğrudan çocuğunuza yönlendirerek, bir suçluluk duygusu yaratın ve onu ezin. Nispeten karşılaştırılabilir, hatta daha fazla olan bir çocuk kendini geri çeker ve aynı şeyi yapmaz. Her şeyden önce, eğer onu favori arkadaşıyla karşılaştırırsanız, o arkadaşından nefret eder. Bu gibi durumlara maruz kalan çocuklar, benlik saygısı, depresyon, hazımsızlık ile karakterizedir. Çocuğunuzun daha iyi olacağını düşündüğünüz eylemlerinizin çoğu, kimliğine zarar verecek ve çocuğunuza yardımcı olacaktır.