

İğrenç, nahoş görülen şey.
Fıkıhta, Şeriatın haram etmediği, fakat zaruret olmadan yapılmasına izin vermediği, zanna dayanan delil ile işlenmesi caiz olmayan iş.
Mekruh olan şeylere Mekruhat denir.
Mekruhlar iki çeşittir:
1) Tahrimen Mekruh
(Vâcibin zıddı) Harama yakın iş olup, zannî delil ile olan nehiydir.
Harama yakınlığından dolayı, sert mekruhta denebilir. Ayakta tuvaletini yapmak, vacipleri terketmek, sünnetleri bilerek terketmek gibi..
2) Tenzihen Mekruh
Nehyine dair şer'î bir delil olmamakla beraber işlenmesi kerih görülen iş. (Helâle yakın iş)
Helale yakınlığından dolayı tahrimen mekruhtan daha zayıf bir mekruhtur. Buna da hafif mekruh denebilir.
İki mekruhla karşılaşıldığı zaman hafif olanı tercih edilir. Örneğin namaz içerisinde okunan surelerin diziliş sırası da önemlidir. İkinci rekatta okunan sure, birinci rekatta okunan sureden (diziliş sırasına göre) aşağısında olmalıdır. Bunun tersi tahrimen mekruhtur.
Birinci rekatta son sûre olan NAS SURESİ okunduğu taktirde, nas suresinden sonra başka sure bulunmadığı için (yukarısını okumak) tahrimen mekruh olmaktadır. Fakat iki rekatta da aynı sureyi okumak tenzihen mekruhtur. Böyle bir durumla karşılaşılırsa, ikinci rekatta da NAS SURESİ okunur.