Hodgkin’s hastalığı ilk kez 1832 senesinde Hodgkin tarafından bulunmuştur. Bu yüzden böyle isimlendirilmiştir.
Hodgkin’s hastalığı genellikle ilk başta boyundaki lenf bezlerinden başlar. Burada kötü huylu hücreler tümör oluşturur ve lenf bezi büyür. Oradan da vücudun diğer bölümlerine yayılır (örn: karaciğer, dalak, bademcikler, mide duvarı, böbrekler ve kemik iliği). Hodgkin’s hastalığı 20-40 yaş arası erişkin bireylerde en sık görülür. Erkeklerde kadınlara göre iki kat daha fazla görülür.
Hodgkin’s hastalığının sebebi tam olarak bilinmemektedir. Hastaların 5’te 1’i Epstein-Barr virüsü ile enfekte olup bu hastalığa yakalanır. Hastalığa sebep olan kötü huylu olgunlaşmamış lenf hücresine Sternberg hücresi denir. Hodgkin’s hastalığı genellikle boynun bir ya da iki bölgesinde lenf bezlerinin ağrısız şekilde büyümesi ile başlar. Belirtiler genelde bu lenflerin organlara basısı ile ortaya çıkar. B semptomları denilen aşağıdaki maddelerden ilk 3 belirti Hodgkin’s hastalığında çok sık görülür ve tanı konulmasına yardımcı olur.
Hodgkin’s hastalığının belirti ve bulguları neledir?
-Titreme olmadan ateş yükselmesi
-Aşırı terleme (özellikle geceleri)
-Kilo kaybı (%10’dan fazla)
-Orta dereceli anemi
-İştahsızlık
-Kaşıntı
-Sarılık (karaciğerin etkilenmesi ya da safra yolunun tıkanmasından)
-Karın bölgesinde ağrı (özellikle alkol kullanımı sonrası şiddetli ağrı)
-Bağışıklık sistemi baskılandığı için kişi enfeksiyonlara yatkın olur.
Hodgkin’s hastalığının tanısı nasıl konulur?
Hastalığın tanısı lenf bezi biyopsisi yapılarak konulur. Kesin tanı konulduktan sonra hastalığın hangi evrede olduğu ve vücuda nasıl yayılım gösterdiğini anlamak için evrelere ayrılır:
1. Evrede bir bölgede birkaç büyümüş lenf düğümü vardır.
2. evrede birden fazla bölgede lenf düğümleri vardır fakat bu düğümlerin hepsi bir taraftadır.
3. evrede ise birden çok bölgede bulunan lenf düğümleri farklı bölgelere yayılmıştır.
4. ve en ileri evrede ise hastalık diğer organlara da yayılmıştır.
Hodgkin’s Hastalığının tedavisi nasıldır?
Hastalık evrelendirilip belirtiler netleştikten sonra tedavi şekline karar verilir. Çünkü bu hastalığın tedavisi evreye, hastalığın yayılımına ve belirtilerin olup olmamasına bağlıdır. Tedavide kemoterapi, radyoterapi, kan nakli(anemi tedavisi için), antibiyotikler(hastalığın neden olduğu enfeksiyon tedavisi için) kullanılır. Ayrıca kemik iliği nakli uygulanır.
Bağışıklık sistemi ile ilgili bir hastalık olup ırsi olduğu bilinmektedir.Hava iklimi, yiyecekler, enfeksiyonlar, depresyon ve hastaların psikolojik durumları hastalığı azdırır veya davet eder, ancak sebebi değildir.
Sedef hastalığının yaygın görülen bir hastalıktır.Hastalık hastalığa yakalanan hastaların yaşam kalitesini olumsuz olarak etkileyebilmektedir.
Sedef hastalığı sadece bir deri hastalığı olarak değerlendirilmemelidir.Bir takım organları da etkileyebilmektedir. Hastalığın bulunduğu deri bölgesi kızarık hale gelir. Lezyonların bulunduğu bölgeler üzerinde kalın gümüş renkli kabuklanmalar oluşur. Saçlı deri, diz, dirsek ve sırtın alt kısmı sıklıkla tutulan bölgelerdir.Bir kısım sedef vakaları kişinin hastalığının farkında olmayacağı kadar hafif seyirlidir.
Ancak vücudun önemli bir kısmını tutacak şekilde şiddetli seyredebilen sedef vakaları da görülmektedir. Bu çok şiddetli vakalarda bile yararlı tedavi metotları vardır. Sedef hastalığı aynı ailenin birden fazla bireyinde görülebilmesine rağmen bulaşıcı değildir.
Toplumda hastalığın görülme sıklığı yüzde 1 ila 3 arasında değişmektedir. Sedef hastalığını kontrol altına almak mümkün olsa da tamamen yok etmek mümkün kolay değildir.Sedef hastalığına yol açan faktör sürekli devam ediyor ve hayat boyu alevlenme riski bulunuyor.
Sedef hastalığı bazı durumlarda halk arasında yanlış olarak bulaşıcı bilinmektedir.Bunun aksine bulaşıcı değildir.
Tedavisi mümkün olan sedef hastalığı,deriye sürülen krem ve pomad gibi ilaçlar,ağızdan kullanılan ilaçlarda tedavi edilebildiği gibi fototerapi denilen yöntemle de tedavi edilebilmektedir.Fototerapi PUVA tedavisi ve UVB ışınları ile özel merkezlerde yapılmaktadır.
Günümüzde sıkça görülen bir sağlık sorunudur.Bu hastalar vücutlarını aşırı bir şekilde dinlerler,iç organlarında bir veya birden çok hastalık olacağı şüphesiyle abartılı ve mantık dışı inanışlarla beyinlerini aşırı derecede meşgul ederler.
Yaptırdıkları tahlilleri kapı kapı doktor gezip sırayla gösterir ve her birinden farklı bilgiler almaya çabalarlar. Cinsiyet farkı olmadan kadın ve erkekte aynı oranda görülen bir problem olup ,doktorlara hastalık nedeniyle başvuran hastaların ortalama % 5’inde görülür. 30’lu yaşlarda görülme sıklığı artar.
Bu hastalarda tıbbi incelemeler ve yapılan geniş çaplı tahlillere rağmen fiziksel bir hastalık bulunamaz.Bu kişiler hastalık bulunamadığı kendilerine hekimce söylendiğinde genellikle bunu kabul etmezler. Bu hastalar en çok kalp damar , mide ve barsak sistemlerinde hastalık olduğundan şüphe duyarlar. Hipokondriyasis hastaları gerekli gereksiz birçok tahlil yaptırıp zamanlarının önemli bir kısmını doktor karşısında geçirirler.
Psikiatrik tedavi bu hastalar için oldukça değerlidir.Psikoterapi sonrası hipokondriyasis hastalarında olumlu sonuçlar görülmektedir.