Boynunda büyük bir yeşim taşlı platin bir kolye vardı.
Ve altın küpeleri de göz ardı edilemeyecek kadar büyüktü. Kadın görünüşe göre servetini gösteriyordu.
Ancak bir süre sonra Gu Ning gülmekten kendini alamadı.
Kadının yüzü öfkeyle biraz değişti, “Neye gülüyorsun?”
Gu Ning, “Sen, tabii ki! Madem bu kadar zenginsin, neden hala ucuz bir sahte bilezik ve yeşim takıyorsun,” diye yanıtladı Gu Ning açıkça.
Evet, kadının bileğindeki ve boynundaki bilezik ve yeşim sahteydi. Gu Ning, kadının mücevherlerinin gücünü emmeyi amaçladı, ancak gerçek olmadıkları için başarısız oldu.
Altına gelince, Gu Ning zar zor biliyordu ama kadının parmaklarının etrafındaki yeşim yüzük gerçekti.
Gu Ning, kadının muhtemelen mücevherlerinin çoğunun gerçek olmadığı hakkında hiçbir fikri olmadığını anladı. Bunu kadına borcunu ödemek için kasten yaptı.
Gu Ning, hoşgörülü olmadığını ve daha fazla sessiz kalmayacağını itiraf etti.
“Ne dedin?” kadın sinirlendi. Bir anda utandığını hissetti.
Bu mücevherler, süper zengin bir adam olan kocasındandı. Nasıl sahte olabilirler!
Ve önünde hiçbir şey bilmeyen zavallı bir kız vardı!
“Aman Tanrım! Kapa çeneni. Kıskanıyorsun.”
Gu Ning bunun yerine sakin kaldı.
“İster inan ister inanma, her kuyumcuda bir mücevher ekspertizi vardır. Kendin deneyebilirsin. Ve şimdi izin verirsen, yapacak başka bir işim var.” Sonra Gu Ning arkasını döndü ve gitti.
“Sen…” Kadın Gu Ning’i bırakmak istemedi ama yanındaki başka bir kadın tarafından durduruldu, “Bırak, o sadece zavallı bir kız. Ondan uzak dursak iyi olur.”
Kadın, gerçek bir kraliyet ailesi üyesi gibi davranarak hemen havalara girdi.
Gu Ning’in sırtına küçümseyerek, “Sizi zavallı insanlar umurumda bile değil!” dedi.
Sonra tekrar yeşime odaklandı.
Ancak Gu Ning’in sözleri aklında kaldı ve onları kendisi teşhis etmek istedi.
Diğer tarafta, Shao Feifei kuyumcu dükkanının girişinde Gu Ning’i bekliyordu. İçeride olup biten her şeye o da tanık olmuştu.
Gu Ning’in dışarı çıktığını gören Shao Feifei, “İlginç değil mi? Kendine bir parça alacak paran yok ve zenginleri çok kıskanıyorsun.”
“Ödeyebiliyorsan, neden bir parça almıyorsun?” Gu Ning tartıştı.
“Sen…”
Shao Feifei, Gu Ning asıl noktayı vurduğu için kendini aşağılanmış hissetti.
Shao Feifei, milyonlarca servete sahip zengin bir ailede doğmasına rağmen, yine de kendi başına parasını karşılayamıyordu.
Takıların her biri onlarca bin yuan’a mal olurken, onun aylık sadece birkaç bin yuan’lık harçlığı vardı. Ayrıca, her ay çok para harcıyordu ve bir mücevher için hiç parası kalmamıştı.
Bugün sadece doğum günü yaklaştığı için buradaydı. Doğum günü hediyesini kendisi seçmek isterdi ve annesi onu onun için alırdı.
Gu Ning, Shao Feifei’yi görmezden geldi ve gitti.
Shao Feifei başarısızlık hissinden hoşlanmasa da, nasıl tekrar savaşacağı hakkında hiçbir fikri yoktu.
Shao Feifei’nin kuzeni olan Shao Xue, Shao Feifei’nin daha önce de olan öfkesini ona yöneltmesi ihtimaline karşı nefesini tuttu.
Shao Xue bunu sadece ailesinin Shao Feifei’nin ailesinden gelen kaynaklara ihtiyacı olduğu için yaptı.
Gu Ning kuyumcudan çıktıktan sonra doğruca antika pazarına gitti.
Şehir merkezinden antika pazarına otobüsle gitmesi yarım saatini aldı. Sonunda geldiğinde saat üçe geliyordu.
“Eski Pazar” olarak da bilinen antika pazarı. Sadece eski ve antik nesnelere antika deniyordu.
Antika pazarı uzun yıllardır popülerdi ve antika sokağını ziyaret eden çok sayıda insan vardı. Çoğu orta yaşlı erkekler ya da yaşlılardı.
Gu Ning, sokakta gençleri, özellikle de onun yaşındaki bir kız öğrenciyi zar zor gördü. Gençler olmasına rağmen, ya ebeveynleri eşlik ediyor ya da etrafta dolaşıyorlardı.
Bu yüzden Gu Ning tribünlerin yanından geçerken kimse ona aldırış etmedi.
Caddenin iki yanında sayısız malın bulunduğu sayısız tezgah vardı. Ancak otantik antikalar hala nadirdi.
Hem antikalar hem de yeşim taşı yüksek riskli işlerdi. Bu sektördeki dile getirilmeyen kural “Sahteciliğe Karşı Yasaktır” idi. Herhangi bir satış sonrası hizmet olmaksızın malları yerinde ödediniz ve aldınız.
Otantik bir tane alacak kadar şanslıysanız, bir gecede zengin olur, aksi takdirde meteliksiz kalırdınız.
Gu Ning, Yeşim Gözlerini kısa bir süre kullandıktan sonra kendini bitkin hissettiği için yavaş yürüdü. Devam etmeden önce biraz ara vermesi gerekiyordu.
Gu Ning, yolu boyunca tek bir gerçek nesne bile bulamamıştı. Hayal kırıklığına uğradı.
Antika pazarı, ona herhangi bir orijinal parça bırakamayacak kadar uzun süredir varlığını sürdürüyordu.
Gu Ning, antikalarla para kazanmaya çalışmanın saflık olduğunu hissetti.
Yine de taş kumarı için pek çok seçenek vardı, ancak taşların çoğu Burma ve Y Eyaletinden geliyordu ve diğer şehirlerde daha az kaliteli taşlar vardı.
Her neyse, mükemmel bir taş bulmak kolay olmadı.
F Şehri Burma’dan çok uzaktaydı ve Gu Ning’in oraya uçması çok pahalıya mal oluyordu.
Uçak bileti aslında çok pahalı olmasa da Gu Ning ve annesi için çok fazlaydı.
Ve Gu Ning’in olmasını isteyeceği son şey, olağanüstü yeteneğinin ortaya çıkmasıydı. Annesinin de bilmesini istemiyordu. Yani, Gu Ning bile Burma’ya gitmeye istekliydi, iyi bir nedeni yoktu.
Gu Ning, City F’den pek umutlu değildi ama yine de biraz umut bulmaya çalıştı. Gerçek bir mücevher olduğu sürece, onu alırdı.
Sonunda, Gu Ning ayrılmaya hazır olduğunda, fark edilmeyen bir stant üzerindeki bir nesne dikkatini çekti.
12 blok çiniden oluşan bir bileklikti. Her blok bir parmak kadar büyüktü. Etrafında birçok leke ve kir vardı. İyi bir görünüme sahip değildi ama Gu Ning ondan hafif beyaz bir sis tabakası gördü.