Meraklı Sorular: Cin toniği kim icat etti?
- Kitabın
- Meraklı Sorular
- Kokteyl Barı
Cin ve tonik tartışmasız şimdiye kadar yaratılmış en büyük kokteyldir - ama bu iki olası malzemeyi ilk önce kim karıştırdı? Yeni bir kitap bu meraklı sorunun üstesinden gelmeye çalışıyor.
Gin, dünyayı ele geçiren bir içecektir: rekor miktarda içiyoruz ve yeni başlayan bir markanın Country Life'a ulaştığı haberleri olmadan hiçbir gün geçmiyor.
Cin tonik ile geliyor. 29p-a-şişe süpermarket malzemelerinden, klasik Schweppes'den veya mucitlerinin milyonlarca milyonunu yapan yeni kanatlı çeşitlerden memnun olun, tarihin en ünlü sıvı çift eylemidir.
Kim Walker ve Mark Nesbitt'in Just the Tonic adlı yeni bir kitabı : Tonik Suyun Doğal Tarihi (Kew, £ 18) çağlar boyunca tonik suya bakar. Dürüst olacağız: bunu cılız ve akademik bir şeyden korkarak açtık; bunun yerine, keyifli bir şekilde erişilebilir - ve zengin bir şekilde resimlenmiş - bir tome olduğunu bulmaktan mutluluk duyduk.
Kitap büyük bir zemini kapsıyor, cin ve tonik için ayrılmış bir bölümün olduğunu duymak sizi şaşırtmayacak - ve en başından beri yazarların sayısız başlangıç hikayesini kabul etmeye hazır olmadığı açık. orada içki için:
Modern ve sık sık tekrarlanan cin ve tonik kökenleri, icadını Hint Ordusu memurlarına günlük acı kinin dozunu cin ve soda ile yıkayarak alır. Bazıları bu kinin ilk çıkarılmasından sadece beş yıl sonra, 1825 kadar erken bir tarihte.
Bu noktada hem kinin hem de soda suyu Hindistan'da mevcut olmasına rağmen, bunun gerçek kaynak olması pek olası değildir ve bunu destekleyen hiçbir kayıt veya referans bulunamamıştır. Kinin bağcıklı alkolün kökenine benzer bir hikaye, şarap temelli aperatif ve geç Kraliçe Anne'nin favorisi Dubonnet Fransa'sında anlatılır. Bu tonik şarabı, 1846 yılında Joseph Dubonnet tarafından otlar ve kinin karışımı kullanılarak icat edildi ve hükümet tarafından Fransız Yabancı Lejyonunu yurtdışında antimalaryal ilaçlarını almaya teşvik etmesi söylendi. Dubonnet ve cin ve tonik için bu köklü mitlerin, tıbbi tonik olarak kininin alkolle karışımının uzun ve gerçek geçmişinden kaynaklanmasının daha muhtemel olduğuna inanıyoruz.
W. Elmes (1811) tarafından grog üzerinde sarhoş karbonhidratlı bir denizciye ilaç vermeye çalışan bir doktor. © Wellcome Koleksiyonu
Walker ve Nesbitt daha sonra 1850'lere kadar İngiliz Ordusunun sıtmaya karşı tonik suda kinin kullanmaya başladığını açıklamaya devam etti - ama zamanın tonik suyu şu anda bildiğimizden çok farklı bir içecekti .
Her gün sadece bir tedavi değil, önleyici olarak alındı. Önerilen miktar günde bir ila iki tanedir, şeri veya başka bir alkollü içecekte - 65 ila 130 miligram arasında. Modern bir tonik su, bir litrede maksimum 83 miligram kinin içerir. Tipik bir çırçır ve tonikten herhangi bir önleyici etki elde etmek için, modern bir tonikten beş ila on kat daha fazla bir kinin konsantrasyonuna ihtiyaç duyulurdu.
On kat daha fazla kinin, elbette çok daha acı bir içecek anlamına gelir, ancak tıbbi amaçlar için hayati önem taşıyordu:
Günün tıbbi kılavuzlarında önleyici olarak cin ve tonik tüketimi için herhangi bir öneri bulamadığımız şaşırtıcı değildir. Kendilerini modern tonik suyla kendi kendine dozlamayı planlayan herkes, 2004 yılında açık kalpli bir araştırma denemesinin sonuçlarını da akılda tutmalıdır. Bu miktarla bile, testler sıtmaya karşı sadece kısa ve minimal bir koruyucu etki göstermiştir.
Başka bir deyişle, kenarı çıkarma ihtiyacı çok daha acil görünüyor. Ama cin tohumu, özellikle tonik su ile karışıyor ">
Ancak cennette yapılan maç gerçekleşmeyi bekliyordu, çünkü 'cin ve acı' 18. yüzyıldan beri İngiltere'de popülerdi.
Acı kısmı, yılan otu, Hint kamışı, angelica, zencefil, Acı Portakal ve bazen de cinchona kabuğu gibi bileşenler içeren tariflerden oluşuyordu. Ev yapımı versiyonlar ve Angostura veya Stoughton acıları gibi tescilli karışımlar için tarifler mevcuttu ve bu ikinciler 'tüm çekici ve sıcak iklimler' için bir tonik olarak ilan edildi. Bazı angostura acıları ile tatlandırılmış bir pembe cin, denizde deniz subaylarının tercih edilen içeceğiydi.
1855 yılında Robert Tomes tarafından yapılan Panama hesabında, kinin, acıların susuz içenler için kanguru kokteyli yaratmaları için bir yedek olarak adlandırılır, ancak ague'i uzaklaştırma avantajı da vardır, ancak karıştırıldığı ruhu belirtmez. Tomes zaten çok fazla düşünmüyor, bunun yerine şampanya kokteyli öneriyor.
Yazarlar, tüm malzemelerin - kelimenin tam anlamıyla - yerinde olduğunu açıkça ortaya koyuyor…
Bu nedenle, bazen kinin bazlı, ancak su, seyreltme veya hareketsiz seyreltme kanıtı olmayan acı bir profile sahip cin içeceklerinin bolca kanıtı var.
Buna karşılık, cin ve maden suyu içeren, ancak kinin içermeyen bir içeceğe dair kanıtlarımız da var. Bu, bar kitaplarında, makalelerde ve hatta en az 1829'dan birkaç şiirde kaydedilen çırçır sapanıdır. Sling, canlandırıcı bir cin, soda (veya su), şeker, buz ve bir dilim narenciye karışımı içerir; cin ya da tonik içindeki herşey.
Hem çırçır hem de bitterler ve çırçır sapanlarının tadı doğal olarak şimdi bildiğimiz klasik kokteyle birleşmiş olabilir, ancak bu bir sonraki adım sinir bozucu olarak belgelenmemiştir.
'Sinir bozucu bir şekilde belgelenmemiş' - herhangi bir tarihçinin damarlarını buza çevirmek için üç kelime.
Edward Ricket (1872) tarafından The Gentleman's Table Guide'dan soda suyu makineleri ve çırçır sapı tarifi. © Wellcome Koleksiyonu, 'Sadece Tonik'
Kitap devam ediyor:
Bar kokteyli olarak cin ve tonik için bilinen ilk referans, ilk patentli kinin tonik suyundan on yıl sonra, 1868'deki Anglo-Indian Oriental Sporting Dergisi'nde . Terim, açıkça, Hindistan'da tanıdık bir ifadeydi ve Sealkote'taki (Sialkot) bir at yarışının katılımcıları tarafından akşam bittiğinde çağrıldı.
Burada ordunun ve at yarışlarının çift bağlamlarına dikkat edin; her ikisi de cin ve tonikin erken tarihinde önemlidir.
Bu erken dönemdeki diğer referanslar, 1870'ler ve 1880'ler boyunca tropik iklimlerin ısısını hafifletmek için tıbbi değil, zevkli bir içecek olarak zevk aldığını ve özellikle İngilizlerle ilişkili olduğunu göstermektedir. Güney Afrikalı bir gazete olan The Lantern, 1881'de bir cin ve tonikle yudumlarken, son zamanlarda 'ithal' olan ve İngilizcesinde eğlenceli bir şey yaptı.
Baskıda 'cin ve tonik' için bilinen ilk referans. Oriental Sporting Dergisi (1868). Minnesota Üniversitesi Kütüphaneleri.
Walker ve Nesbitt daha sonra tonik suyun icadı ile 1868'deki ilk referans arasında olanlara dönmeden önce edebiyattan, tıptan, gazetecilikten ve travelogue'dan her türlü diğer örneklerden bahseder.
[Erasmus] Bond'un 1858 tonik su patenti sonrasındaki yirmi yıl cin ve tonik icadında kritik bir dönemdir. Tonik sular 1860'lı yılların başında İngiltere'de hem şişelenmiş içecekler hem de Hindistan'a ihraç etme teknolojisi ile pazarlanıyordu.
Belki de aynı derecede önemli olarak, 1880'lerde, tonik suyun önemli bir bileşeni olan ucuz ve güvenilir kinin kaynakları Hindistan, Sri Lanka ve Java plantasyonlarından elde edildi. 1868'den itibaren on dokuzuncu yüzyıl cin ve tonik referanslarının tümü Hindistan'dan yapılmıştır ve pek çoğunun askeri bağlantıları yoktur. Schweppes, 1870 yılına kadar tonik suyu için uygun Hint Hint Suyu Suyunu kullandı.
Bununla birlikte, tüketiminde tıbbi bir amaç önerecek bir şey yoktur, daha ziyade tropik bölgelerde gin ve tonikin canlandırıcı özellikleri ön plana çıkmaktadır. Bununla birlikte, kinin tıbbi özellikleri cin ve tonik kökenleri ile ilgilidir. Genel sağlık için bir tonik olarak kinin uzun tarihi kesinlikle Bond'un tonik suyunu geliştirmesine ilham verdi ve ürün için hazır bir pazarı teşvik etti.
Aynı şekilde, ister alkollü içeceklerde ister tonik şarabında veya alkollü içkilerdeki uzun kinin geçmişinin, ilk cin ve tonik tüketicilerine kombinasyonun makul olduğunu önermiş olması gerekir. Ve özellikle bir antimalaryal olarak tüketilmese bile, kininin sağlıklı çağrışımları şüphesiz sıcak iklimler için uygun bir içecek olarak ününe katkıda bulunmuştur.
İşte burada. Hem cin bazlı kokteyller hem de kinin bağcıklı toniklerle popüler olan G&T, (mutlu) bir kaza olmasını bekler gibi geliyor.
Walker ve Nesbitt, belki de bir memurun zamanın karmaşasından çubuk faturalara bakarak veya Schweppes'deki şirket tarihine girerek içeceğin tarihini iyileştirmek için daha fazla yol önermeye devam ediyorlar.
Yine de bu örnekte, puslu anılar hakkında oldukça uygun bir şey var gibi görünüyor - sanki bu klasik içkinin neşeli icadı, o kadar kıskanç bir zamana yol açtı, kimse önceki gece ne olduğunu tam olarak hatırlayamadı.
Sadece Tonik: Kim Walker ve Mark Nesbitt'in Tonik Suyunun Doğal Tarihi (Kew, £ 18) şimdi mevcuttur.