Uygar dünyaya döndükten sonra John Tenner. Edwin James tarafından yazılmıştır.
Falcon adında bir adam
Zorlu varoluş koşulları Kuzey Amerika’nın yerli halklarının yaşam tarzı üzerinde derin bir etki yaptı. Hayatta kalmak için yaşadıkları çevreye uyum sağlamak zorunda kaldılar. Çoğu zaman, aileye ihtiyaç duydukları her şeyi sağlamak için Kızılderililer hem acıyı hem de korkuyu yenmek ve çok çeşitli hileler yapmak zorunda kaldılar. Hint kabileleri sömürge köylerine yapılan saldırılarla karakterize edildi. “Beyazları” öldürdüler, onları esir aldı, hayvanlarını arkalarına götürdüler ve bazen düşmanlarını zayıflatmak ve onları ustalaşmış topraklarda normal olarak var olma yeteneğinden mahrum bırakmak için inekleri ve atları vurdular. Bu baskınlardan biri sırasında, John Tenner kaçırıldı, daha sonra Show-show-wah-ne-ba-se (Falcon) adıyla Ojibwe kabilesinde 30 yılını yaşamak zorunda kaldı.
Sault Ste. Marie yakınlarındaki Ojibwe yerlileri arasında kano yarışı. arasında 1836
Yabancı çocuk - çocuğunuz
O günlerde, Kızılderili ailelerinin koruyucu çocukları vesayet için almaları yaygındı. Gerçek şu ki, Kuzey Amerika'nın yerli halkı arasındaki ölüm oranı oldukça yüksekti ve herkes vahşi yaşamın belirlediği bu zorlu yaşam koşullarına dayanamıyordu. Bu nedenle, sık sık, çocuğunun kaybına dayanamayan bir anne, koruyucu bir çocuğu olduğu gibi yetiştirdi. Kendi çocuğunun yerini aldı. Aynı şey John Tenner'da da oldu.
İlkel bir topluluk içinde yaşamın başlarında yakalanan Tenner, Kuzey Amerika Yerlilerinin karakteristiği olan yaşam tarzına kolayca adapte oldu. Yavaş yavaş geleneklerini benimsedi, ormanda hayatta kalmak ve vahşi hayvanları avlamak için gerekli becerileri, diğer Hint kabileleriyle iletişim ve etkileşim kurallarını edindi. Anakara'nın İngilizce konuşulan nüfusu ile uzun süredir hiç temas kurmayan John Tenner, anadilini unuttu ve yalnızca Kuzey Amerika'daki en yaygın üçüncü Hint dili olan Ojibwe Kızılderililerinin dili olan Ojibwe'de konuştu. “Beyaz Adam” Hint ailesinin bir parçası oldu ve artık avcı-avcıların katı gerçekliği dışında hayatını temsil etmiyordu.
Coleigh, Cherokee lideridir.
"Beyaz Hint" diyor ki ...
Kaderi hakkında konuşan John Tenner, yerli halkların hayatının en gizemli yönlerine özel dikkat gösterdi. Doğrudan kendisinin dahil olduğu eşsiz gelenekleri, törenleri ayrıntılı olarak anlattı. Böylece, Hint kabilelerinin hayatındaki merkezi yer avcılık tarafından işgal edildi ve yaşam için gerekli olan her şeyi verdi: Yiyecek, giyim, kürkler. Öldürülen hayvanların derilerini alıcılara teslim ettiler ve karşılığında gerekli eşyaları aldılar: silâh, Hint avcılarını manipüle etmenin temel aracı olan barut ve mermiler, tuzaklar, kıyafetler ve alkol, çünkü bir fıçı rom uğruna çoğu kimse için hiçbir şeyden uzaklaştı. Tüccarlarla yapılan başarılı bir işlemden sonra avcılar, bilinçlerini yitirmeden önce sarhoş olmuşlardı, hayatta kalmak için gerekli her şeyden mahrum bırakılıyorlardı;
Bizon avı.
Bir ayı öldürdü - yetişkin oldu!
John Tenner, avcılıkla ilgili Hint geleneklerini ayrıntılı olarak açıkladı. Örneğin, her acemi avcısının er ya da geç katıldığı ve bir kahramana, yani bir ayının öldürülmesine neden olan bir olay. Hikayesinden (ve Tenner’in Kızılderililer arasındaki yaşamıyla ilgili hikayesi yazılmıştı ve Puşkin’in Rus okuyucusuna söylediği hiç kimse yoktu!) İlk öldürülen ayı Hint gençliğinin hayatındaki önemli bir olaydır. Bundan sonra avcıya saygıyla davranılmaya başlandı ve onu yetişkin olarak gördü. Böyle başarılı bir av vesilesiyle, kabilenin tüm ailelerinin davet edildiği ciddi bir yemek düzenlenir. Ölü bir ayının eti eşit olarak bölünür.
Askeri dans
"Hintli Kolektivizm"
Kızılderililer arasında, kolektivizm ve karşılıklı yardımlaşma ilkesi en önemlilerden biriydi ve yerel halkların hayatta kalmasına yardımcı olan bu kural olduğu için, göz ardı edilmemesi kabul edilemez olarak kabul edildi. John Tenner, yalnızca avın toplu dağıtım durumlarını değil aynı zamanda toplu avlanmayı da anlattı. Ağırlama yasası da zorunlu olarak kabul edildi. Bir Kızılderili grubu açlıktan ölmek üzereyken, diğeri yiyecek rezervlerine sahipken, birincisi ikinciye katıldı ve bu rezervler herkes arasında eşit olarak paylaşıldı. Bu ilkeye kesinlikle uymaya çalıştım, ancak Kuzey Amerika’nın yerli halkları arasında herhangi bir toplumda olduğu gibi, mürtedler de vardı. Tenner'ın kendisinin tarif ettiği gibi, "beyazların yakınında yaşıyorlar, açlıktan ölen kabileleri boşuna beslemek istemedikleri için pazarlık ruhuyla o kadar kötü bir şekilde enfekte olmuşlardı". Fakat bu kadar çok vaka yoktu.
Askeri lider
Kollektivizm ve karşılıklı yardım ilkesinin yanı sıra, kan davası ilkesi de vardı. Katilin herhangi bir intikamının intikamına bağlı bir katili mecbur etmek zorunda kaldı. Üstelik, kurban çoğu zaman suça karışmamış bir insandı, hatta onun hakkında hiçbir şey bilmiyordu. Bu oldukça acımasız bir yasadır. Ancak Kızılderililer bunu gözlemlemek zorunda kaldılar, çünkü öldürülen bir akrabasından intikam almayan bir kişi, hayatının sonuna kadar alay konusu oldu ve diğer kabilelerden tacizden acı çekti.
Hintli savaşçı
Büyük Ruh'a iman hakkında ...
Vahşi doğada kaldığı süre boyunca, John Tenner birkaç kez ölümün eşiğindeydi: açlıktan, yırtıcı hayvanlarla karşılaşıyor, diğer Kızılderililerle kavga ediyor ve sadece bir mucize tarafından hayatta kalmayı başardı. Kızılderililer arasında, eski zamanlardan beri Kuzey Amerika'nın tüm halklarının koruyucu azizi olduğu söylenen "Büyük Ruh" a olan inanç yayıldı. Dünyadaki tüm yaşamı yarattı, Kızılderililere yaşam ve ölüm arasındaki sınırda olduklarında güç ve dayanıklılık veriyor. Tenner, Büyük Ruh'a inanma konusunda kabilelerinden daha kuşkucuydu, ama yine de doğaüstü hakkındaki fikirleri büyük ölçüde Kızılderililer ile çakıştı. Kızılderililer arasında sıkça ortaya çıkan ve Büyük Ruh adına hareket eden peygamberlere daha az güvenmesine rağmen, kesinlikle izlemesi gereken belli davranış kurallarını belirledi. Ayrıca içgüdülerine her zaman güvenmedi ve tahminlere direnmeye cesaret etti. Bununla birlikte, John Tenner sıklıkla bazı işaretlerin kendisine göründüğü peygamberlik rüyalar gördü ya da örneğin, avlanmak için en yararlı olan yerleri bir rüyada ziyaret etti. Bu tür kehanetler genellikle Tenner ailesini açlıktan kurtardı. Bu nedenle, Hint kabilelerinin yaşamının ayrılmaz bir parçası olan mucizeye ve doğaüstü inanç Tenner'ı atlamamıştı.
At dövüşü.
Kızılderili Savaşları
Avlanmaya, çiftçiliğe, kürk ticaretine ek olarak, Kızılderililerin hayatına askeri kampanyalar da eşlik etti. Gerçek şu ki, tüm kabileler barış ve uyum içinde yaşamıyor. Çoğu, eski zamanlardan beri kurulmuş, durgun ve durgun bir düşmanlıkla bağlandı. Askeri bir kampanyaya katılan her erkek, inisiyatif törenini savaşçılara geçirmek zorunda kaldı. Tabii ki, John Tenner bu tür ayinlere katılmak zorunda kaldı. Genç adam ilk üç kampanyada bir takım kurallara uymak zorunda kaldı. Gelecekteki savaşçı her zaman yüzünü siyah boya ile örtmek ve bir şapka giymek zorundaydı. Yürürken yaşlıları sollamaması gerekiyordu. Vücudun herhangi bir kısmı kaşıntılı ise, o zaman sadece orospu çizik için izin verildi. Savaşçının kendisi dışında bıçağına ve bulaşıklarına dokunması da yasaktı. Yasak altında gıda kabulü ve karanlıktan önce dinlenmek oldu.
Kızılderililerin, askeri kampanyadaki katılımcıların moralini nasıl yükselttiği merak ediyor. Düşman topluluğundaki dekolte öncesinde bulunan izciler, oradaki çocuk oyuncağını bulmak için terk edilmiş çadırları veya park yerlerini arama şansını kaçırmamışlardır. Böyle bir oyuncak, çocuğunu şu sözlerle kaybeden bir savaşçıya gösterildi: “Küçük oğlunuz orada, onu düşmanlarımızın çocuklarıyla oynarken gördük. Ona bakmak ister misin? ”Bu sözlerden sonra, yas tutan baba düşmanı parçalara ayırmaya hazırdı.
Bizon için at avı.
"Tarzan" insanlara döner ...
John Tenner, 30 yıldır vahşi doğada yaşıyor. Ojibyalılar arasındaki hayatı, beyaza dönme düşüncesinin onu sıkça ziyaret etmesine rağmen, sadece 1820 yılında sona ermişti. Ancak, ancak Hintliler arasındaki varlık, kapitalist sömürgeciliğin ilerleyen dalgası nedeniyle tamamen dayanılmaz hale geldiğinde, Tenner giderek artan bir şekilde başka bir ırka ait olduğunu belirttiği için kendi yerel yerine dönmeye karar verdi. Her zaman sadık arkadaşlar ve müttefikler olarak kabul ettiği kişiler için bir düşman oldu. Ancak ABD, beyaz Hintliler için de yabancı bir ülke haline geldi. Orada, ormanda olduğundan daha yalnız hissetti, çünkü Tenner kapitalist toplumun normlarıyla uzlaşmayı başaramadı. John barikatların her iki tarafında da gereksiz olduğu ortaya çıktı ve kaderi trajikti. 20'ten sonra beyazlara döndükten sonra tek başına öldü.
Amerikalı sanatçı J. Catlin'in suluboya resimlerini kullandığı gibi