Daha da kötüsü, yarımadanın kuzeyindeki tatlı su kıtlığı nedeniyle gerçek bir ekolojik felaket meydana geldi. İkinci ay, Armyansk şehri dev bir kuru asit karterinden periyodik olarak yükselen bir asit bulutu tarafından zehirlendi. Ancak bu yalnızca başlangıç olabilir. Gerçek şu ki, Kuzey Kırım'da, faaliyeti büyük miktarda tatlı su gerektiren kimya endüstrisinin başka işletmeleri var.
Yarımadaya su temini sorunu dört yıl önce başlamalıydı. St.Petersburg'dan özel bir bilimsel grup, bunun deniz suyunu tuzdan arındırmadan yapılamayacağı sonucuna vardı. Ama ne kadar zaman alacak ve tüketiciler için sonuç ne olacak?
Zorluk, tuzdan arındırma işleminin çok fazla enerji gerektirmesidir. Açılan Sivastopol ve Simferopol ısı ve santrallerinin kapasiteleri bile bunun için yeterli olmayacak ve bazı tahminlere göre tarifeler 4-5 kat artabilir. Sonuç açıktır - durum ancak nükleer güçle çözülebilir.
Kırım'da bir nükleer enerji santralinin inşası 1975'te Kerç bölgesinde başladı. Kapasitesinin üçte biri bile yarımadanın elektrik ihtiyacını tamamen karşılayabilir. Bununla birlikte, Çernobil nükleer santralindeki trajedi ve yerel halkın protestoları nedeniyle fırlatılması engellendi. Karşı argümanlardan biri, Kırım nükleer santralinin depreme yatkın bir bölgede yer almasıydı. Bugün uzmanlar, yarımadanın sismik faaliyetinin güvenlik sistemleriyle modern bir nükleer santral için tehdit oluşturmadığını söylüyor. Bu nedenle, onlarca yıldır, düzenli olarak "sallandıkları" bölgelerde bulunan Amerikan, İran ve Türk nükleer santralleri mükemmel bir şekilde çalışıyor. Aynı zamanda, Kırım'ın sismik faaliyeti onlarla mukayese edilemez.
Bir Kırım nükleer santrali olacağı ortaya çıktı? Kesinlikle bu şekilde değil. Ukrayna'da, bitmemiş istasyon yapışkan gibi söküldü, sadece değerli ekipman değil, raylar bile hurdaya satılıyordu. Nükleer santralin Kerç yakınlarında yeniden inşa edilmesi büyük fonlar ve zaman açısından yaklaşık on yıl gerektiriyor. Kırım bu kadar uzun bekleyemez.
Bugün gerçekten sadece nükleer reaktördeki tuzdan arındırma tesislerinden bahsedebiliriz. Yapısal olarak, tam teşekküllü bir nükleer santralden çok daha kolay ve uygulaması daha ucuz olan bir nükleer denizaltının motor bölmesi gibi bir şey. Kırım'ın kuzeyinde, Perekop yakınlarındaki Chongar tuz bataklıklarında bulunabilirler. Tuzdan arındırma işleminden kaynaklanan tuz atıkları burada Ukrayna sınırı yakınlarında depolanacak.
Rosatom, benzer nükleer tuzdan arındırma tesislerinin yapımında zaten başarılı bir deneyime sahip; 1967'de, modern Kazakistan'ın Aktau kentinde benzer bir kurulum faaliyete geçti. İsrail'in aktif olarak deniz suyunun tuzdan arındırılmasıyla uğraştığı biliniyor. Birleşik Arap Emirlikleri'ndeki içme suyunun% 70'i de tuzdan arındırma tesislerinden geliyor. Dolayısıyla, Kırım'da nükleer tuzdan arındırma tesislerinin inşası, yarımadaya su temini sorununa şimdiye kadar tek barışçıl çözüm oldu.