Vatanseverlik Savaşı’nın saldırı operasyonlarında Sovyet birliklerinin hayatta kalma kabiliyetinin arttırılması
İkinci Dünya Savaşı sırasında askerlerin hayatta kalmasının sağlanması, devam eden düşmanlıkların başarısı üzerinde önemli bir etkiye sahipti. Bu, askeri sanatın en önemli ve oldukça karmaşık sorunlarından biridir, rolü nükleer ve yüksek hassasiyetin ortaya çıkmasıyla daha da artmıştır. оружия.
Geniş anlamda, hayatta kalma yeteneği askeri oluşumların savaşma yeteneklerini sürdürme ve koruma ve aktif olarak düşmana karşı savaşma görevlerini sürdürme yetenekleridir. II. Dünya Savaşı'nda, birliklerin hayatta kalabilmelerini sağlamanın temel yolları şunlardır: birliklerin teknik ekipmanlarının iyileştirilmesi, ekipmanların mücadele niteliklerinin, silahların (yapısal güç, dayanıklılık, yangından korunmasızlık, araziye uyum sağlama vb.) Ve bunların etkin savaş kullanımları; askeri oluşumların örgütsel yapısının iyileştirilmesi; savaş operasyonlarını ve operasyonlarını düzenleme ve yürütme sanatının gelişimi; gelişmiş savaş desteği; kayıpların zamanında ikmali; personel eğitimi; eğitim komutanları, kurmayları ve birlikleri.
Teknik ekipman, en iyi yangın kabiliyetlerine, manevra kabiliyetlerine, çeşitli silahların etkilerine karşı artan dirence ve personelin güvenilir şekilde korunmasına sahip, yeni askeri teçhizat ve silahlarla birlik oluşturma ve tedarik etmeyi amaçlayan bir dizi önlemdir. Savaş yıllarında, Silahlı Kuvvetlerimiz çoğunlukla en iyi dünya standartları seviyesinde silahlara sahipti. Personeli için koruyucu önlemlerin ustalıkla uygulanmasıyla, teçhizat ve silahların hayatta kalma oranının yüksek olmasında önemli bir rol oynamıştır. Bu, örneğin zırh korumasını geliştirerek başarıldı tanklar bombardımandan, hafif tankların oranında bir azalmanın yanı sıra birlikleri çeşitli kundağı motorlu topçu teçhizatları ile donatmak. Ekipman ve silahların, birliklerin hayatta kalmasını sağlamak için sadece maddi fırsatlar yarattığı bilinmektedir. Onları gerçeğe dönüştürmek için, savaşta doğrudan silah ve ekipman kullanan savaşçıların büyük çaba ve becerisi gerekir. Vatanseverlik Savaşı, savaşçılar tarafından teknolojinin ustaca kullanılmasının, tankımızın veya tank karşıtı silahlarımızın 3-4 tankı yok etmesine ve bir uçakta 2-3 düşman aracı vermesine nasıl izin verdiğine dair birçok örnek verdi. Albay M.E'nin 4. Tank Tugayı böyle. Katukova, Ekim 1941'de Mtsensk yakınlarındaki düşmana, güçlerde çoklu üstünlüğe sahip olan yenilgi verdi. 56 tankla ve ustaca pusu kullanarak, 133 tank ve 49 düşman silahını yok ettiler ve iki Alman tank bölümünün birkaç gün boyunca Moskova'ya ilerlemesini durdurdular. Modern koşullarda, yeni askeri teçhizatın derin gelişimi ve savaş kabiliyetlerinin etkili kullanımı, birliklerin hayatta kalmasını artırmak için daha da önemlidir. Ne yazık ki, şimdi, 12 ay hizmet ömrü olan askere geçiş ile her zaman elde edilemez.
Canlılık, askeri birliklerin ve oluşumların rasyonel bir örgütsel ve personel yapısının (SEÇ) varlığını varsayar. Askeri deneyimler, OSW'nin iyileştirilmesi için ana yönelimlerin şu şekilde olduğunu göstermiştir: ateşin arttırılması ve askeri oluşumların manevra kabiliyeti ve grev gücü; Sürdürülebilir hükümet oluşturulması, önemli kayıpların varlığında savaşmaya devam etme kabiliyetinin artması. Savaş, servis ve arka birimlerdeki personelin uygun oranını not etmek önemlidir.
OSW'nin çeşitli birlik türlerinin askeri oluşumlarının birleştirilmesi ve niteliksel iyileştirilmesi, birliklerimizin kaybının azaltılmasına ve savaşta hayatta kalma ihtimalinin arttırılmasına katkıda bulunan yeni, geliştirilmiş saldırgan mücadele (operasyon) yöntemlerinin geliştirilmesi ve kullanılması için temel olmuştur.
Organizasyon yapısının gelişimi, tüfek, zırhlı ve makineli birlik ve topçu örnekleriyle takip edilecektir. Tüfek birliklerinde ateş gücünü arttırma, çarpıcı güç ve manevra kabiliyeti sağlama yolunda ilerliyordu. Örneğin, personelde, tüfek bölümü neredeyse yarı yarıya düşürüldü, ancak ateşli silahların sayısı önemli ölçüde arttı: Temmuz 1942'e göre harçlar, aynı aya göre 1941, iki kattan fazla - sırasıyla 76'ten 188'e, topçu silahları - sırasıyla 54'e, makineli tüfekler - 74'ten 171'e ve makineli tüfekler - 711'tan 270'e. Bölüm, 449 tanksavar silahlarını aldı. Sonuç olarak, ateş gücü önemli ölçüde artmıştır. Temmuz ayında 228, bölümün normal küçük kolları L 1941 40'ten dakikada bir atış yaptıysa, o zaman Temmuz ayında 450 - 1942. Aynı dönemde topçu salvounun ağırlığı 198470 kg'dan 348'e ve harç - üç kereden fazla - 460 kg'dan 200'e yükselmiştir.
Bütün bunlar zaten o sırada, tüfek bölümünün, düşman ateşli silahları ve insan gücü ile başarılı bir şekilde ilgilenmesini sağladı, ateş gücünü düşürdü ve uzun süre hayatta kalmasını sağladı. Aralık ayında, Kızıl Ordu'da tüfek bölümleri için tek bir personel olan 1942 tanıtıldı. Savaşın üçüncü döneminde, artan ekonomik fırsatlara ve edinilen tecrübelere dayanarak, yine de değişiklikler geçirdi. Sonuç olarak, bölümün topçu harcı salvounun ağırlığı, 1944'un Temmuz ayına kıyasla 1942'un sonunda artmış, 1086'tan 1589 kg'a yükselmiş ve savaşın sonunda 2040 kg'a ulaşmıştır. Aynı zamanda, bölümün hareketliliği ve manevra kabiliyeti arttı.
Birliklerin daha iyi liderliği için, 1943'in sonunda, tüfek birliklerinin kolordu organizasyonunu restore etme süreci genel olarak tamamlandı. Aynı zamanda, birleşik silah ordularının yapısı da iyileşmiştir. Tüm bunlar, canlılıklarını sürdürmelerini ve uzun süre boyunca taarruzları yönetmelerini sağladı.
Savaş yıllarında, zırhlı ve mekanize birliklerin askeri birliklerinin organizasyonunda büyük değişiklikler meydana geldi. 1941-1942'deki ilk Sovyet saldırı operasyonlarının deneyimi, düşman operasyonel derinliklerinde hızlı bir şekilde çalışabilen ve düşman topçu ateşine karşı savunmasız olmayan büyük tank oluşumlarına duyulan ihtiyacı güçlü bir şekilde doğruladı. havacılık, yani. savaş hazırlığını uzun süre sürdürmek.
1942'in baharında, Kızıl Ordu'da ve sonbaharda mekanize olanlarda tank kolordu oluşumu başladı. Sonbaharda, 4 tankı (1, 3, 4 ve 5-i) karışık kompozisyon orduları yaratıldı. Ancak, tank oluşumlarından daha az hareket kabiliyetine sahip olan tüfek bölümlerinin, düşmanlıklar sırasında gerisinde kalmaları nedeniyle, Sovyet tank ordularının savaş kabiliyetleri azaldı. Ayrıca, birlikleri kontrol etmek zordu.
Manevra kabiliyetinin arttırılmasında, gücünün artırılmasında ve bu temelde arttırılmasında önemli bir rol, tank ordularının hayatta kalıcılığını, kural olarak, 2-x tank ve 1-th mekanize kolordu dahil ederek, homojen tank ordularının yaratılmasını içeren organizasyon ve personel yapısının birleştirilmesi ile oynadı. ayrıca kendinden tahrikli topçu, tanksavar, uçaksavar, harç, mühendislik ve arka üniteler. Ateş desteği ve havadan gelen ana kuvvetleri kapsayan araçlarla, söz konusu organizasyonun tank orduları daha fazla bağımsızlık ve savaş yeteneği kazanmıştır. 1943 yaz kampanyasıyla, homojen bir kompozisyon ile beş tank ordusunun oluşumu tamamlandı ve Ocak ayında 1944 ve altıncı.
Topçuların örgütsel yapısının geliştirilmesi ve iyileştirilmesi, birliklerin hayatta kalma ihtimalindeki artışı da etkiledi. Düşmanı ateşle bastırmanın ve imha etmenin güvenilirliği büyük ölçüde ilerleyen güçlerimize karşı olan karşıtlığımızın derecesini ve kayıplarını azaltmaya bağlıydı. Savaş sırasında, 1941'in sonundan başlayarak, silahların, harçların ve askeri topçuların örgütsel yapısının miktarını arttırma ve kalitesini artırma yönünde sürekli bir süreç devam etti. Aralık 1944’e göre, bölümdeki toplam silah namlusu ve harç sayısı, Temmuz 1941’e kıyasla, 142’ten 252’e yükseldi. Önemli sayıda standart topçu biriminin bölümlerindeki mevcudiyet, piyade alaylarının savaş operasyonlarını güvenilir bir destekle sağladı. Bir topçu alayı (tugay), bir roket topçu alayı (M-13) ve bir uçaksavar bölünmesi tüfek kolordu durumuna girdi.
Nisan ayına kadar, top, tank karşıtı, harç ve uçaksavar topçu alayları ve 1943-m - ordu topçu topçuları ve tanksavar topçu tugayları dahil olmak üzere 1944'in ordusu topçuları düzenlendi. Böylece, piyade bölünme topçularının, kolordu ve birleşik silah ordusunun doygunluğu ateş güçlerini arttırdı, savaşlarda ve operasyonlarda hayatta kalma oranlarını arttırdı.
RVGK topçusunda daha da büyük değişiklikler oldu. Savaşın başında, bölümler ve alaylardan oluşuyordu ve toplam topçu silahı sayısının% 8'ini oluşturuyordu. 1942'in sonbaharında RVGK topçu birimlerinin entegrasyonu süreci topçu bölünmeleri, obüs, tanksavar topçu tugayları ve ağır muhafız harcı alayları ve nisan 1943 ve topçu birliklerinden oluşturularak başladı. Sonuç olarak, 1944 yılında ordumuz, 6 topçu ordusu, 26 topçu birimleri ve 20 bireysel topçu tugayları, 7 Muhafızları harç bölümleri, 13 Muhafızları harç teçhizatları ve 125 Muhafızları harcı alaylarından oluşuyordu. 1941'in kışından önce, 49 anti-tank alayları yapıldıysa, o zaman 1944 - 140 yılı başından itibaren. Aynı zamanda, yeni tank karşıtı topçu tüfeklerinin 40'i konuşlandırıldı. 1943'in sonunda toplam sayıları 508'e ulaştı. 1945’e göre RVGK’nın topçuları Kara Kuvvetleri topçusunun neredeyse yarısını oluşturdu.
Ana eksenlerde önemli sayıda topçu namlusunun toplanması düşman gruplarını, özellikle de ateş silahlarını baskı altına alma ve yok etme güvenilirliğini artırdı. Sonuç olarak, ilerleyen birliklerimiz daha az kayıp yaşadı, bu da hayatta kalma kabiliyetlerini önemli ölçüde arttırdı, düşman savunmasını kırma süresini kısalttı ve hızlı bir taarruz açtı.
Organizasyonel yapının gelişimi ve havacılığın mücadele yetenekleri, birliklerin hayatta kalma ihtimalinin arttırılmasına da katkıda bulunmuştur. Daha önce cephelere dağılmış ve silah orduları birleştirilmişse, o zaman yılın 1942'inden, cephelerin komutanlarına bağlı hava ordularına birleşmeye başladı. Aynı zamanda, RVGK hava kuvvetlerinin oluşumu başladı. Karışık kompozisyon bileşiklerinden homojenliğe geçiş: savaşçı, saldırı ve bombardıman. Sonuç olarak, onların savaş ve manevra kabiliyeti yetenekleri artmış ve zemin oluşumlarıyla etkileşimin organizasyonu kolaylaştırılmıştır. Arzu edilen alanda büyük miktarda havacılık kullanımı, düşman gruplarının yenilgisinde bir artışa, oluşumlara ve oluşumlara saldırmaya karşı direncinde bir azalmaya ve bunun sonucunda da kayıplarda bir azalmaya ve birliklerimizin hayatta kalma ihtimalinde bir artışa neden oldu.
Ayrıca savaş yılları boyunca hava savunma birimlerinin ve birimlerinin organizasyon yapısı da iyileştirildi. Artan sayılarda, kara kuvvetlerini düşman hava saldırılarından ele geçiren, savaşçılar ve ekipman arasındaki zayiatları azaltan ve birleşik silah oluşumlarının savaş etkinliğini artıran yeni uçaksavar topçu silahları, uçaksavar makineli tüfekleri ve radar donanımları aldı.
Savaş ve operasyonları organize etme ve yönetme sanatının askeri oluşumların hayatta kalma oranını arttırmada büyük etkisi oldu. Hazırlık döneminde, birliklerin, komutanlıkların, lojistik birimlerinin ve maddi ve teknik araçların savaş oluşumunun (operasyonel inşaat) öğelerinin ustaca konuşlandırılmasında önemli bir rol oynadı. Savaşın seyri, savaşlarda ve operasyonlarda birlikler inşa etmenin, savaş sanatının en önemli prensibinin uygulanmasına tam zamanında katkıda bulunması gerektiği gerçeğini doğru bir zamanda önemli bir yerde yerine getirmeli ve durumun koşullarına uygun olarak, özellikle düşmanın muhtemel etkisinin, operasyonel kapasitesini göz önünde bulundurarak gerçekleştirilmesi gerektiğini doğruladı. Birlikler tarafından gerçekleştirilen görevlerin yönleri ve içeriği.
Yaşayabilirliği artırmak için temel önlemlerden biri, birliklerin, komuta kontrol merkezlerinin ve arka bölgelerin bulunduğu alanların tahkimat ekipmanıdır. Savaş yılları boyunca, mühendislik ekipmanı ve planlanan saldırı için kaynak alanlarının maskelenmesi büyük ölçüde geliştirildi. Saldırıların başlamasından önce birliklerin korunmasını sağlayan geniş bir hendek ve iletişim ağı kuruldu.
Askerlerin hayatta kalabilmesi için önemli bir rol, komuta ve iletişim noktalarının istikrarını artırarak, onları keşif ve düşman tarafından yenilgiye karşı koruyarak oynadı. Bu, bütün bir önlem kompleksinin yardımı ile sağlanmıştır: operasyonel karargah ve diğer saha yönetim birimlerinin ve rezerv iletişim tesislerinin oluşturulması; korunaklı konaklama, komuta kontrol merkezlerinin güvenilir bir şekilde korunması ve savunulması; Dikkatli maskeleme ve telsiz cihazlarının kurulu çalışma şeklinin sıkı bir şekilde gözetilmesi.
Gerçek kontrol noktalarının yeri konusunda düşmanı yanlış yönlendirmek için yanlış noktalar konuşlandırıldı. Operasyonel kamuflaj, bildiğiniz gibi, düşmanı en önemli nesneler üzerinde havacılık ve topçu kuvvetlerinin tespitini ve grev yapmasını zorlaştırmak için aldatmaktır. Savaş tecrübesinin gösterdiği gibi etkili yöntemlerinden biri, sahte silah istasyonlarının ve eylemlerinin çalışmasını gösteren, esas olarak savaş teçhizatını kullanan ve içerisinde geniş çapta savaş teçhizatı kullanan birliklerdeki yanlış konum ağlarının oluşturulması ve bakımıdır. asker. Düşmanın yanlış bilgilendirilmesi, yanlış toplanmalar, gösteri eylemleri ve diğer operasyonel-taktiksel önlemler yaygın olarak kullanıldı. Šiauliai operasyonunda (yılın Ekim 1944'i), örneğin, Baltık Cephesi 1'in komutanlığı, kısa sürede, dört kombine kolun, iki tank ordusunun, 2-x tankının ve bir mekanik kolorunun saklı toplanmasını Siauliai bölgesine yaptı. Akla yatkın bir tablo oluşturmak için, büyük bir birlik grubunu sahte bir saldırı yönünde yoğunlaştırmak için, 3'in şok ve 22'in ordularının birimleri Yelgava bölgesinde yeniden bir araya geldi. Sonuç olarak, Alman birliklerinin üç tank kolordusu da dahil olmak üzere, Ordu Grubu Kuzey'in ana güçleri, operasyonun başarılı bir şekilde yürütülmesini sağlayan sahte bir grev yönünde yoğunlaştı. Savaş yıllarında buna benzer birkaç örnek var.
Özellikle ilgi çekici olan, operasyon yürütme sanatının askerlerin beklenebilirliği üzerindeki etkisidir. Bu ilişkinin özü, daha mükemmel sanatın, birliklerin güçlerinin ve yeteneklerinin korunmasına yol açtığı ve planlı planların uygulanması ve operasyonel görevlerin uygulanması için temel bir koşul olmasıdır. Bu, özellikle saldırı savunmasında düşman savunmasını kırma, birliklerin güçlerini oluşturma ve mevcut güç ve araçlarla manevra yapma operasyonlarında açıkça gösterilmiştir. Düşmanın sürekli konumsal savunmasında bir atılım olması durumunda, birlikler savaş yeteneklerini ve dolayısıyla da hayatta kalmalarını keskin bir şekilde azaltan en büyük kayıplara maruz kaldılar. Bu nedenle, düşman savunma sistemlerini ve operasyonel manevra biçimlerini kırmanın en etkili yöntemlerinin araştırılması, özellikle topçu, havacılık ve tank grevleri ile piyadelerin ilerleme hızının yanı sıra büyük önem kazanmıştır.
Savaşın başlamasının zor şartları, Kızıl Ordu'nun askeri teçhizattaki kaybı, birliklerimizin ve oluşumlarımızın etki gücünü ve hareketliliğini azaltmıştı. Hareket halindeyken kuvvetlerde ve 1941'te gerçekleştirilen geniş cephede üstün bir rakibe saldırı yapma girişimleri başarısız oldu. Bu, saldırıya yeni bir yaklaşım gerektiriyordu. Savaşın deneyimi, örgütü için düşman üzerinde en az üç kat üstünlük yaratmanın gerekli olduğunu, düşmanın yangın saldırısını ayrıntılı bir şekilde planlamanın ve ilerleyen oluşumlara tüm atılımın derinliğine eşlik etmenin gerekli olduğunu gösterdi.
Moskova yakınlarındaki karşı saldırı sırasında, cephenin ana saldırılarını iki ya da üç orduyla sağlama fikri daha net bir şekilde görülmeye başlandı, ancak çığır açan alandaki alanda kuvvetlerin ve araçların yüksek kütlesi henüz elde edilmedi. Bunun nedeni, zorlu kış koşullarında karşı saldırıya karşı hazırlıkların sınırlı olmasıydı; bu da cephede yeniden yapılanmaların yapılmasını zorlaştırdı ve birliklerin elverişli yönlere çekilmesini zorlaştırdı. Çabaları tek yönde yoğunlaştırma fikri, ordu operasyonlarında pratik uygulama bulmaya başladı. Böylece, 31 Ordusunun komutanı, Genel V.A. Yushkevich, beş bölümden üçünde dar bir sektöre (6 km) saldırdı. Batı cephesinde yaklaşık olarak aynı, Korgeneral V.I. Kuznetsov ve K.K. Rokossovsky.
Operasyonun operasyonel döneminde taktik başarının gelişmesi için ordu mobil grupları yaratılmaya başlandı (PU-43'ta, başarı gelişiminin kademesi olarak adlandırıldı). Her ne kadar hareketli gruplar sayıca az olsalar ve farklı hareket hızlarına sahip olan birliklerden oluşsalar da, derinliklerine nüfuz etmeleri saldırının hızını arttırdı, kayıplar azaldı ve birliklerin hayatta kalma olasılıkları arttı.
Bir atılım organize etme ve uygulama konusunda en somut sanat, Stalingrad’daki karşı savaşta askerlerin hayatta kalma kabiliyetindeki artışı etkiledi; burada kitle kuvvetleri ve araçları ilke çabalarını iki ya da üç ordunun çabalarını yoğunlaştırmak biçiminde ortaya koydu. Düşman savunmasının zayıf alanlarına karşı kuvvetlerin ve varlıkların toplanması sayesinde, yeterince yüksek bir birlik yoğunluğu ve uygun bir oran yaratmayı başardık: piyade için 2-3: 1, 3: 4: 1: 3: 1 ve daha fazlası için. Ana eksenlerde oluşturulan gruplamaların güçlü bir ilk vuruşu vardı ve saldırgan olabilir. Bu işlem makale ve kitaplarda tam olarak tanımlanmıştır, bu nedenle yalnızca ilk günün sonunda (Kasım 19) tüfek bölümlerinin 10-19 km'ye ve tank kolordu 26-30 km'ye ve beşinci günde (Kasım 23) ilerleyebildiğini not ettik. Kalach, Sovetsky bölgesine ulaştı ve Alman bölümlerinin 22'i ve ayrı düşman birimlerinin 160'leri için "kazanı" kapattı.
1943 yazından bu yana, düşman savunmasını atma koşulları, derinliğindeki artış, birliklerin yoğunluğu ve mühendislik engellerinin artması nedeniyle daha karmaşık bir hal aldı. Düşman odaktan sürekli, derinden ileri doğru savunmaya geçti. Başarılı bir saldırı gerçekleştirmek ve birliklerin hayatta kalma durumunu korumak için, bir atılım yapmak için daha iyi yollar aramak gerekiyordu. Bu sorunun çözümü birkaç yöne gitti. Oluşumların ve birimlerin savaş emirlerine son verildi, daha yüksek topçu yoğunluğu yaratıldı, topçu hazırlık süresi ve taktiksel derinlikteki hedeflere karşı hava saldırılarının gücü arttı. Savunmanın atılımını gerçekleştiren birliklerin hayatta kalmasını artırmak için özellikle önemli olan, tek itfaiye yöntemini kullanarak saldırıyı daha güçlü bir desteğe geçirmek oldu. Kayıpları azaltmaya ve birliklerin ilerleme hızını arttırmaya katkıda bulunan önemli bir önlem, atılım sırasında hayatta kalan tanksavar silahlarını ve düşman ateşleme noktalarını imha etmek için eskort silahlarının, özellikle de kendiliğinden çalışan silahların yaygın olarak kullanılmasıydı. Bu, düşmanların tanksavar silahlarıyla savaşmak için tankların dikkatini dağıtmamasını sağladı ve piyadelerin ilerlemesini engelleyen direniş ceplerini daha başarılı bir şekilde parçalamak için bir fırsat sağladı.
Savaşın ikinci döneminde, düşman savunmasının taktik bölgesinin derinliği ve gücündeki artış, savunmanın atılımını tamamlama ve operasyonel derinlikte saldırgan eylemler geliştirme sorununu çok keskin bir şekilde belirledi. Çözümü sırasında yeni yollar bulmaya çalıştım. Eğer Stalingrad'da taktiksel operasyonel başarının geliştirilmesi, mobil ordu grupları savaşına giriş, ardından Kursk'ta bir ya da iki tank ordusu içeren mobil cephe grupları tarafından gerçekleştirildi.
Düşman savunmasının başarılı bir şekilde atılmasına ve savaşın üçüncü döneminde askerlerin hayatta kalma kabiliyetinin artmasına katkıda bulunan koşullardan biri, havacılık ve topçu kuvvetleri tarafından saldırıya hazırlıkların daha da geliştirilmesiydi. Topçu hazırlık süresi 30-90 dakikaya düşürüldü ve yangın saldırılarının sayısı ve yangın yoğunluğu nedeniyle verimlilik arttı. Derinliğini arttırdı. Örneğin, 27, 37, 52 orduları, Iasi-Kishinev operasyonu sırasında, sekiz kilometreye ulaştı. Vistula-Oder operasyonunda, çoğu ordu tüm savunma hattı içindeki düşmanı, ikincisi ise en önemli nesneleri bastırdı. Saldırı, tek ve çift ateş mili ile desteklendi.
Berlin operasyonunda, 12-19 km derinliğe kadar topçu hazırlığı yapıldı ve bir ateşleme mili ile topçu desteği 4 km'ye yükseltildi, yani. ilk iki pozisyonu ele geçirdi. Geceleri toplanan bir topçu, kuvvetlerinin korunmasına ve başarılı bir atılıma katkıda bulunan önemli bir yeni olay haline geldi.
Savaşın üçüncü döneminde, kuvvetlerin ve araçların büyük bir kısmının, sorunların çözülmesi için harcanan zamanların harcanması durumunda, birliklerin operasyonel duraklama yokluğunda hayatta kalmalarını sağlamak ve gerekli olanları düzeltmek için çok az zamanın olması gerekli hale geldi. Bütün bunlar daha iyi savaş planlaması gerektiriyordu. İlk ve sonraki saldırı operasyonları daha yakından bağlantılı hale geldi. Kara kuvvetlerinin hayatta kalma kabiliyetindeki artış, uçağımızın hava üstünlüğünün fethi ile kolaylaştırılmıştır. Bu, tüm uçak türlerinin% 40'ine kadar harcandı. Bir saldırıya yönelik havacılık hazırlığı sırasında bomba saldırılarının yoğunluğu da hızla arttı. Yılın 1943 operasyonlarında, her 5 metrekare başına 10-1 tonu aşmadı. km, sonra 1944-1945, zaten 50 metrekare başına 60-1 tona ulaştı. km ve bazen daha fazlası; Berlin operasyonunda - 72 ve Lviv-Sandomierz operasyonunda - 102 kare başına 1 ton. km.
Saldırı sırasında, birliklerimiz düşmanın karşı saldırılarını başarılı bir şekilde kovdu. Bu, ordunun derin yapılışı, bariyer ve topçu-tank karşıtı rezervlerin güçlü seyyar çıkarılması, tank karşıtı topçulara ek olarak kendiliğinden tahrikli silahlar ve tanklar olarak kolaylaştırıldı. Karşı havzaları itme sanatı, manevra kuvvetlerinde ordu birlikleri ile saldırıya uğramamış bölgelerden, havacılıkta karşı havza grubunun ana kuvvetlerindeki grevlere giden araçlar arasındaki daha kesin bir etkileşimi düzenlemekten ibaretti. Bu nedenle, örneğin, 65 ve 28 ordularının Alman karşı saldırılarının, Belarus operasyonunun ikinci aşamasında ve 2 ve 3 Ukrayna cephelerinin birliği sırasında - Budapeşte operasyonunda yapıldı. Saldırı kuvvetlerinin hızlı bir şekilde birikmesi ve arkaya ve karşı saldırı gruplarının yanlarına çıkışları özellikle önemliydi. Bu nedenle, düşmanın karşı saldırılarının ustaca yansıması, savaş etkinliğinin korunmasına ve birliklerin geri çekilen düşmanı kovuşturma ve yok etme konusunda hayatta kalma kabiliyetinin artmasına yol açtı.
1944-1945'teki birleşik kol oluşumlarının hayatta kalma oranını arttırma üzerindeki büyük etki, tank ordularının mobil cepheler olarak ustaca kullanılmasını sağlamıştır. Büyük grupları ve yoğun olarak tahrip edilmiş alanları atlamak için manevraları ustaca yapan, derin hatlarla grev yaptılar, orta hatlar ve su bariyerlerini aşarlardı. Operasyonel derinlikteki başarılı operasyonları, kombine silah ordularının büyük masraflar olmadan hedeflerine ulaşmalarına yardımcı oldu.
Bir örnek, 2 gd'nin eylemleri olabilir. Doğu Pomeranya operasyonunda tank ordusu. Saldırıya liderlik eden ordu, Nazilerin Marienfless Freyen Wald bölgesinde inatçı bir direnişle karşı karşıya kaldı. Daha sonra, kuvvetlerin bu kısmının arkasına saklanarak, ana kuvvetler 9 ve 12'tir. 3-th şok ve 1-th Muhafızlarının başarısını kullanarak tank mermileri. Tank orduları, o Mart 2 ve 3 bir geçici çözüm gerçekleştirdi. Sonuç olarak, ordu, tek bir tank kaybetmeden, Mart ayında Naugard şehri tarafından 5'i ele geçirdi, 61 ordusuna direnen büyük bir faşist grubun arkasına geçti ve yenilgisine katkıda bulundu. Ayrıca iyi bilinen başarılı manevra 3. Ocak 1945’taki Silezya’daki düşman grubunun arkasındaki tank ordusu.
Gördüğümüz gibi, savaş sırasında birliklerin hayatta kalma kabiliyetini koruma sorunu, birbiriyle ilişkili tüm faktörlerin karmaşıklığıyla çözüldü. Bu, oluşumların ve sendikaların savaş etkinliğini sağladı ve uzun süre sürekli savaş ve operasyon yapmalarını sağladı.
Kaynaklar:
Lototsky S., vd. Öykü savaşlar ve dövüş sanatları. Askeri Yayıncılık, 1970, s. 393-399.
Bir grup yazar. Büyük Vatanseverlik Savaşı'nda Sovyet Silahlı Kuvvetlerinin Operasyonları 1941 - 1945 yıl, t. IV. M.: Voenizdat, 1958. C. 149-157.
Radzievsky A. Tank saldırısı. M.: Voenizdat, 1977. C. 84-99, 146-153.
Radzievsky A. Birliğin saldırgan operasyonlarda hayatta kalmasını sağlamanın yolları. // Askeri Düşünce. 1977. №6. C. 14-23.
Svetlyshin N. Büyük Vatanseverlik Savaşı’nda ülkenin Hava Savunma Kuvvetleri. M: Bilim, 1979. S.213-245
Abone olun ve en son haberler ve günün en önemli olaylarından haberdar olun.