Luis Aragones'i böylesine gülerken hiç görmemiştik. Anadolu Ajansı'nın geçtiği bu fotoğraflar bu anlamda bir ilk.
Bugüne kadar hep başı iki elinin arasındaydı. Dalgın, düşünceli, suratı asık bir yüz ifadesiyle tanıdık.
Kah maç sırasında, kah maç sonrasında.. Kederli, başı önde, içine hüzün çöken bir adamın çehresine benzettik onu..
Şampiyon apoletli hoca neye uğradığını şaşırmış, ızdırap dolu bir ortamın içinde bulmuştu kendisini.
İspanya'dan omuzlar üstünde gönderilen kişiydi. Üç ay öncesinde gördüğü tatlı rüyalar, yerini karabasanlara bırakmıştı.
Aragones'in yüzü gülmüyordu ta ki bugünkü basın toplantısına kadar.. Ne olduysa bugün oldu; Arsenal maçı öncesi düzenlediği basın toplantısında gülüyor, kahkahalar atıyordu.
Kimse ondan böylesi bir görüntüyü beklemiyorlardı. Basın mensupları onu şaşkınlık ve hayret dolu gözlerle izlediler.
Foto muhabirler bu fırsatı kaçırmadı ve o anlarda denklanşöre bastılar.
İlk deplasman maçını kazanmanın etkisinden mi bilinmez ama hocanın gözlerinin içi gülüyordu.
Uzaklara dalıp giden gözler gitmiş, yerine ışıl ışıl parlayan gözler gelmişti. Sadece gözleri değildi elbette; yüzünün bütün hatları gülüşüne ortak oluyordu.
Arsenal maçı sonrası bu tablo devam eder mi bilinmez ama? Bu gülüş Fenerbahçe'nin anı defterine yazılan hatıralara eklendiği kesin.