Covid-19 krizi, şehirlerin nasıl tasarlandığını yeniden düşünmek ve onları hastalıkların yayılmasını önlemek amacıyla daha donanımlı hale getirmek için büyük bir fırsat.
Dünya şehirleri hasta. Koronavirüs pandemisi devam ettikçe, metropol alanlarda yaşayan insanlar en kötü sorunlarla karşılaşanlar arasında yer aldı. Sosyal olarak etkili bir şekilde mesafe koyamıyoruz. Birçok belediye, yüksek bulaşıcı hastalık veya insan sağlığı göz önünde bulundurarak şehir inşa etmemektedir ve Covid-19’un getirisi bu gözetimi çok açık hale getirmektedir. “Kentsel bir gezegendeyiz. Küresel ekonomi şehirlerde olanlarla yaşıyor ve ölüyor ”diyor UC Berkeley’de kentsel sağlık üzerine çalışan Jason Corburn. “Dikkat etmemiz gerekiyor.”
Covid-19 salgını, şehirlerin inşa edilme, sürdürülme ve yaşama biçimini yeniden değerlendirmek için neyin değiştirilebileceği ve değiştirilmesi gerektiğine dikkat çekme şansı verdi. Bu krizin ortasında, bazı şehirler bunu yapmaya başladı bile: bisikletlilere ve sosyal olarak mesafeli yayalara yer açmak için arabalara giden yolları kapatarak veya ek hastaneler ve evsiz barınakları inşa ederek. Bunlar reaktif adımlar önemliydi ve gerekliydi, ancak bu salgını yavaşlatmak veya atmak veya bir sonrakini önlemeye yardımcı olmak için yeterli değil. Geleceğin salgınlarını önlemek için proaktif ve uzun vadeli düşünmeye başlamanın zamanı geldi.
Bir salgını durdurmanın en iyi yolu, asla başlamasına izin vermemektir. Pandemilerden sorumlu olanlar da dahil olmak üzere bulaşıcı hastalıkların çoğu hayvan patojenleri olarak başladı. Genel olarak, bu hastalıklar vahşi hayvan popülasyonlarından insanlara da yayılmaz. Evcil hayvanları etkileyen patojenlerden gelişirler: kümes hayvanlarından gelen kuş gribi; MERS büyük olasılıkla develerden; domuz gribi, domuzdan geliyor. 1918 İspanyol gribi salgınının gerçek kökeni hakkında daha az fikir birliği vardır, ancak herkes kuşların, domuzların veya atların suçlu olup olmadığının türler arası bulaşma olduğunu kabul eder. Ancak, Clemson Üniversitesi’nde şehir planlaması eğitimi alan ve kuş gribi üzerine araştırma yapan James Spencer’e göre, pandemi olan virüsler tamamen kırsal alanlarda var olan virüsler değil. “Bunları önlemek istiyorsak, tarım ve kentleşmenin aynı alanda gerçekleştiği son derece hızlı değişimleri yönetmek için daha iyi bir iş yapmalıyız.”
Bu alanların teknik terimi, tarımsal dünyada ayak uydururken gelişmiş bir şehirle bütünleşmenin doruğuna yerleşen şehirlerarasıdır. Özellikle Çin gibi hızla kentleşen ülkelerde yaygındır. Spencer, Vietnam’daki kuş gribi üzerinde çalışırken, pandeminin çıktığı şehirler tamamen su ve kanalizasyon sistemlerinden yoksun veya virüsün en yıkıcı yayılımını gören yerler değildi. Temel altyapılarını yeni inşa etmeye başlayan yerlerdi. “Bu konudaki ilk değerlendirmem, bu temel şeyleri doğru bir şekilde halledebilir ve iyi planlayabilirseniz, hastalığın yayılması en aza indirilebilir” diyor. “Sadece insan altyapısı değil; on binlerce hatta milyonlarca hayvanın hijyenini yönetecek altyapı. Sorun ıslak pazarlar (hayvan satışının yapıldığı pazarlar) değil, onları temizlemenin hiçbir yolu yok. ”
Şehirlerin eşitsizliği ve sonuçta sağlıksızlık, pek çok kişi tarafından düşünülemez olduğu düşünülen bir sorunun incelikli, katmanlı, hırıltısıdır. “Herkese uyan tek bedenimiz olamaz. Sağlığa yol açacak akıllı bir şehir devrimine sahip olamayız ”diyor Corburn. “Bir çözüme ihtiyacımız yok; çok daha açık ve kapsayıcı ve marjinalize olmuş insanları merkezleyecek bir sürece ihtiyacımız var. ”
Başka bir deyişle: Topluluklara gerçekte ne istediklerini ve neye ihtiyaçları olduğunu sorun. Corburn, şehirlerin en yüksek bütçesini, en iyi tasarlanmış, en güzel yeni projelerini en fakir, en ihmal edilen bölgelere yerleştirmenizi öneriyor. Matthew, hapsedilen insan sayısı da dahil olmak üzere, üretilen yoğunluğu azaltmanın anahtar olduğunu düşünüyor. Spencer, gelişmekte olan şehirlerde ucuz teletıp istasyonları istiyor ve düşük fiyatlarla herkese açık olması gerektiğini savunuyor.
Avustralya, Melbourne’deki RMIT Üniversitesi’nde şehir planlama ve sağlık eğitimi alan Billie Giles-Corti, Covid-19 pandemisini şehirleri daha sağlıklı, yürüyüş ve bisiklete binen bir yaşam tarzına ve kronik hastalık ve kirliliği ortadan kaldırmak için sürdürülebilir enerjiye uyacak şekilde yeniden şekillendirme şansı olarak görüyor.
Bu düzeltmeler doğal olarak zaman alacaktır. Matthew, “Şehirlerde yaşayan 4 milyar insandan her üç kişiden biri gecekondu mahallesinde yaşıyor” diyor. “1,5 milyar insan ise acınacak şartlarda yaşıyor. Bu hızlı bir şekilde değiştirebileceğiniz bir sayı değil. ” Para ve siyasi irade de alacak, ancak teşvik paketleri ve küresel kamu yatırımı arasında, Covid-19 başlamak için mükemmel bir zaman olabilir. Şehirler, tahliye konusundaki moratoryumlar gibi, herhangi bir zamanda radikal görünecek politikaları kamuoyunun geniş onayına sunmuş durumda. Corburn, “Acil bir durumda yapabilirsek, bunu uzun vadede yapmanın bir yolunu bulabiliriz” diyor. Eğer harekete geçmemenin bedeli bir başka pandemi süreci ise, önlem almanın bedeli ne olursa olsun buna değecektir.
smartcity #akıllışehir #şehirplanlaması
More from Dünya ve Enerji
Kuantum dünyasında ışınlanma, maddenin taşınması yerine bilginin taşınmasını içerir.Geçen yıl bilim insanları, fotonlar fiziksel olarak bağlı olmasalar bile bilginin bilgisayar …