Arjantin'den Uruguay'a yola çıkan Uruguay Hava Kuvvetlerine ait 571 sefer sayılı uçaktaki yolcular başlarına gelecek felaketten habersizdiler. Kötü hava şartlarından dolayı, pilotlar And Dağ'larının tepelerindeki zirveyi farkedememiş ve uçak parçalanarak yere çakıldı.
Kaza anında 12 kişi ölürken 33 kişi hayattaydı. Ertesi sabah ise ağır yaralanmalara dayanamayıp 5 kişi daha öldü, birkaç gün sonra ise bir kişi daha hayatını kaybetti. Ülkeler arama çalışmaları başlatırken, kazazedeler uçağın telsizini çalıştırmayı başarmış ama karşı tarafla çift yönlü bir iletişim kuramamışlardı. Bu yüzden çaresizce kurtarılmayı beklediler.
Arazi karla kaplı olduğu için etrafta ne bir hayvan ne de bir bitki vardı. Ellerinde sadece birkaç şişe şarap, çerez ve çikolata kalmıştı. Sonunda bunlarda bir müddet sonra tükendi. Su için karları şarap şişelerine doldurup eritirken, parlak beyazın yarattığı kısmi körlüklere engel olmak içinse uçağın kokpitinden kopardıkları parçalarla kar gözlükleri yaptılar.
Bir zaman sonra radyodan artık arama kurtarma çalışmalarının artık durdurulduğunu öğrendiler.Artık zor bir seçim yapak zorundaydılar ya açıklıktan öleceklerdi ya da ölü arkadaşlarını yiyeceklerdi. Bir kişi hariç hepsi yamyamlığı seçti. Yamyamlığı reddeden kazazede ise çok geçmeden öldü.
Kazazedeler başlarda açlıktan dolayı koltuk derilerini yediklerini söyledi. Daha sonra gözlerinin yanlarındaki ölen çocuğun bacağındaki yaraya takıldığını ve kan kokusunun iştahlarını kabarttığını ifade ettiler. Sonunda cesaretlerini toplayıp eti yediler.
Yamyamlıkla geçen 2 ayın sonunda yardım bulmak için uçaktan ayrıldılar. 11 gün boyunca yürüdüler ve sonunda karşılarına bir çoban çıktı. 72 günlük bu büyük can pazarında pes etmeyip hayatı bırakmayanlar artık kurtulmuşlardı.