İngiltere ve Japonya Birliği
İngiltere, Rus-Japon savaşında resmen tarafsızdı, ancak kelimenin tam anlamıyla her şeyi yaptı, böylece Japonya kazandı. 17 Ocak (30 Ocak) 1902'de, Rus karşıtı bir yönelime sahip olan Anglo-Japon antlaşması imzalandı. Anlaşma, Tokyo'ya Rus İmparatorluğu ile bir savaş başlatmak için tek bir gücün (örneğin, Rusya'nın 1891'den beri ittifak olduğu Fransa), sadece Japonya ile değil, aynı zamanda savaş korkusundan dolayı Rusya'ya silahlı destek sağlayacağı güvencesiyle verdi. İngiliz İmparatorluğu ile. Londra Japonya'nın arka tarafını güvenceye aldı, tüm güçlerini Rusya ile savaşmaya konsantre edebilirdi. Japonya'nın arka desteği, Weihaiwei'de konuşlanmış güçlü İngiliz filosu tarafından sağlandı. 1900'den beri en az 5 yeni zırhlı, kruvazör, muhrip ve diğer gemileri içeriyordu. İlginç bir gerçek, Rusların Tsushima yenilgisinden hemen sonra filo beş İngiliz zırhlısının hepsi Uzak Doğu'dan ana ülkeye çekildi. Bu gemilerin Rusya'yı caydırması gerekiyordu.
1880’in ittifakından önce bile, İngilizler Japon filosunun inşasına yardım etmeye başladı. Japonya'nın İngiltere’nin Çin ve Rusya’ya karşı "ram" olması gerekiyordu. 1895’te, Japon hükümeti donanmasını güçlendiren ilk kapsamlı programı kabul etti. Japonlar, başta o zamanki filo - filo savaş gemilerinin ana gemileri, zırhlı kruvazör ve aktif saldırı operasyonları için mahkum olan başlıca gemiler başta olmak üzere tüm sınıfların savaş gemilerini inşa etmeye başlayacaklardı. Bununla birlikte, Japon endüstrisi ve özellikle gemi yapımı, bu programı bağımsız olarak uygulamak için hala yeterince geliştirilmemiştir. Bu nedenle, yurtdışına yerleştirilen gemilerin yapımı için siparişler. İngiltere filo çekirdeğinin oluşturulmasında ana yardımcı oldu. Yurtdışında, 4 filosu savaş gemileri inşa edildi - hepsi İngiltere’de, 6 İngiltere ve Fransa’da X zırhlı kruvazör, 1 İngiltere ve ABD’de X kruvazör, 5 imha avcısı - İngiltere’de.
1896'te, Japon hükümeti, yılın 1895 gemi inşa programını yetersiz olarak değerlendirerek, 10 yılları için tasarlanmış ek bir program benimsemiştir. Esas olarak kruvazörlerin inşası ve çok sayıda imhacının imhacısını sağlamıştır. Ayrıca, Japon donanmasının Sarı ve Japon Denizlerinde mücadele faaliyetlerini sağlayacak olan deniz üsleri ve limanlarının planlı inşaat ve ekipmanı.
Haziran ayındaki 1903'te, üçüncü gemi inşa programı Japon parlamentosunun özel bir toplantısında onaylandı. Şubat 2 Japon hükümeti, Londra'daki Vickers ve Armstrong firmalarıyla, her biri 1904 tonluk deplasmanlı iki filo savaş gemisi Kashima ve Katori ile sözleşme imzaladı. Proje, Kral Edward VII tipindeki İngiliz savaş gemilerine dayanıyordu. Savaş gemilerinin silahlandırması aşağıdaki gibidir: dört 16400-mm silah, dört - 305-mm, on iki silah - 254-mm, on iki - 152-mm. Armadillo filoları Şubat ve Nisan aylarında 80 ve 1904 Mayıs'ta hizmete girdiler. En güçlü gemiler çok kısa sürede inşa edildi.
Kruvazör Kasuga.
kruvazör
Savaş öncesi dönemde, İngiltere Japonya'ya kapsamlı lojistik ve askeri yardım sağladı. Askeri deniz hukuku tarihinde emsalsiz olan İngiliz denizciler, İtalya'dan Japon İmparatorluğu'na kraliyet gemisi tarafından eşlik edilen iki denizci kruvazörü tarafından eşlik edildi. 1902’de, İtalyan firması Ansaldo, Giuseppe Garibaldi tipi iki zırhlı kruvazörün yapımı için Arjantin’den bir sipariş aldı. "Giuseppe Garibaldi" tipindeki kruvazör, Arjantin için Cenova'daki "Ansaldo" firmasının tersanesinde 1894 yılı verildi. Bu ülke için 4 gemisi inşa edildi. Biri İspanya'yı satın aldı, üçü İtalyan filosunun bir parçasıydı. Aslen, Arjantin kruvazörlerine “Mithra” ve “Fate”, daha sonra “Bernardino Rivadavia” ve “Maonano Moreno” adı verildi. Kruvazörler, 7 628 t, maksimum hız - 20 düğümlerinde bir yer değiştirmeye sahipti ve iyi silahlanmıştı. Orta maliyetle (yaklaşık 700 bin pound) iyi dövüş nitelikleri ve hızlı inşaat oranları vardı, bu da ihracat satışları için cazip hale geldi, özellikle de müşteri savaşın eşiğindeyse.
Zırhlı kruvazörlerin inşası sırasında, önemli siyasi değişiklikler meydana geldi: Arjantin ile Şili arasındaki sınır anlaşmazlığı barışçıl bir şekilde çözüldü. Her iki Latin Amerika ülkesi de kendilerini 1902’te deniz kuvvetleri dengesi kurmaya adadı. Önceden sipariş edilen gemiler yeniden satılmaktaydı. Arjantin, kruvazörlere ve Şili’de İngiltere’de sipariş edilen iki filodan Suifşur’a ait savaş gemilerini reddetti (nispeten zayıf silahlar vardı, bu yüzden İngiliz filosu tarafından II. Derece savaş gemileri olarak hizmete alındılar).
Bu zamana kadar Arjantinli gemiler zaten çok hazırlıklıydı ve 1903'un başlangıcında Şili savaş gemileri de piyasaya sürüldü. Aracılar aracılığıyla hareket eden Şili ve Arjantin temsilcileri derhal alıcı aramaya başladı. Rusya-Japonya ilişkilerinin bu zamana kadar hızlı bir savaşın yakınlığı konusunda çok az şüphe duyduğunu göz önüne alarak, Rusya ve Japonya savaş gemileri alımı için ideal adaylar gibi göründü. Her iki güç, özellikle Japonya, deniz güçlerini hızlandırılmış bir hızda artırdı. 28 Kasım İtalyan Donanması Kandiani'nin Amiral Yardımcısı 1902, Akdeniz'deki eski tanıdıklarına, Admiral Yardımcısı Nikolai Skrydlov'a (1903 tarafından Arjantin'e yapılan savaşı satma amaçlı bir teklifle) Akdeniz'deki eski tanıdıklarına kişisel bir mektup gönderdi. ton. Skrydlov bu konuda Ana Donanma Genel Sekreteri, Amiral Fyodor Havelan'a bildirdi. Askeri bakanlık müdürü Amiral Pavel Tyrtov'un, İmparator Nicholas II'den sadece Rus tersanelerinde gemi inşa etme talimatı olduğu fikrini verdi.
Ocak ayında, 1903, Rusya zaten İngiltere'de başlatılan savaş gemileri almayı reddetti. Rothschild ticaret evi aracılığıyla Şili hükümeti tarafından St. Petersburg'a teklif edildi. Böylece Rusya'da fikrini değiştirmek için zamanları olmadı, İngilizler kendi filoları için gemiler edindiler. Nisan ayında, 1903, Dışişleri Bakanı Vladimir Lamsdorf, Denizcilik Bakanı Abavela'ya Roma'daki elçilik raporunu gönderdi: Ansaldo şirketinin temsilcileri özel olarak iki Büyük Şili savaş gemisi satın almak için Rus büyükelçisine teklif verdi. Ağustos ayının başlarında, "Ansaldo" firması Donanma Karargahına iki zırhlı kruvazör satın alma teklifini devretti. Ancak, Ana Deniz Genelkurmay Başkanı Zinovy Rozhestvensky, önceki kararlara dayanarak hareket etmeye karar verdi ve Rusya'nın gemi almak niyetinde olmadığını söyledi. Rozhestvensky, Rus filosunun kuvvetlerinin Japonlarla eşitliğini sağlamanın, üstünlüğün işe yaramaz olduğuna ve yeterli planlı önlemlerin bulunduğuna (acil durum önlemlerine gerek olmadığına) inanmanın yeterli olduğuna ikna edildi. Rus gemi inşa programı her zamanki gibi devam ediyordu, Rusya'daki savaş özellikle korkmadı. Uzak Doğu'ya sadece iki düzenli savaş gemisi ve iki kruvazör gönderildi, bunlara rağmen acele olmasına rağmen, sadece filo savaş gemisi Tsesarevich ve kruvazör Bayan, savaşın başında Port Arthur'a varmayı başardı.
Kasım ayında, Japonya filosunu seferber etti. Aralık 1903’te, Denizcilik Genel Merkezi, Arjantin’de inşa edilen kruvazörleri tam bir savaş rezerviyle satma önerisini reddetti. Sonuç olarak, neredeyse hazır zırhlı kruvazör Japonlar tarafından satın alındı. Japonya, Rusya deniz kuvvetleri biriminin aksine, şansını kaçırmadı. Her iki gemi - Japonya'da “Kasuga” ve “Nissin” olarak adlandırıldı (“Kasuga” gibi zırhlı kruvazör) - Rus-Japon savaşının başlangıcında Japon filosunun en modern zırhlı kruvazörü oldu ve aktif bir rol oynadı.
İlginçtir ki, Rusya yeni Japon kruvazörlerini engelleyebilir, ancak burada bile şansını kaçırdı. Bu zamana kadar, Amiral Andrei Virenius başkanlığındaki Rus gemilerinin ayrılması, Uzak Doğu'ya gidiyordu. Filo, filo savaş gemisi Oslyabya, 1 sınıfı kruvazör Dmitry Donskoy ve Aurora, Almaz kruvazör, yıkıcılar Buiyny, Mübarek, Hızlı, Lekesiz, Pobedovy'den oluşuyordu. ”,“ Vigorous ”ve“ Bravy ”, yok edici N212, UM213, №221, №222, Gönüllü Filonun üç buhar gemisi:“ Eagle ”,“ Saratov ”ve“ Smolensk ”. Ayırma Kronstadt'tan Uzak Doğu'ya gitti. Savaş gemisi Oslyabya, Kronstadt'ı Bayan cruiser ile birlikte terk etti. Kruvazör güvenli bir şekilde Port Arthur'a ulaştı ve Cebelitarık Boğazı'nda alınan tabana zarar veren filo savaş gemisi İtalya'da ertelendi ve onarıldı. Yolda, bir dizi gemi bir kereden fazla yön değiştirdi, Akdeniz'e sürüldüler. Yalnızca Aralık 1903'in sonunda takım kadro Port Said'e geldi.
Bu arada, yeni Japon kruvazörleri Ocak sabahı 27, 1904, Cenova'dan ayrıldı ve Port Said'e taşındı. Acele "Nissin" işi tamamlamadı ve tüm ekipmanı yüklemedi. Zırhlı kruvazör, İngiliz filo rezerv yetkilileri Painter ve Lee tarafından komuta edilen İngiltere ticaret bayrağının altına girdi. Ekipler, toplamda 240 hakkında, çoğunlukla İngiliz denizciler ve İtalyan tamircilerden oluşuyordu. Virenius, savaşa hazır olmayan Japon kruvazörlerini durdurma fırsatı buldu. Savaş Ocak 27'ta yeni başladı. Her iki kruvazör, tek bir "Aurora" veya "Dmitry Donskoy" un ödülü olabilir. Rusya iki kruvazörü güçlendirme ve Japonya'nın askeri gücünü zayıflatma fırsatını buldu. Japon kruvazörlerine eşlik eden İngiliz zırhlı kruvazörü “King Alfred” (Drake tipi kruvazör) Oslyab'dan çok daha zayıftı. 14 376 t deplasmanlı İngiliz kruvazörü, 2 - 234-mm, 16 - 152-mm ve 14 x 76-mm silahlarla donatıldı. Oslyabya, 4 - 254-mm, 11 - 152-mm, 20 x 75-mm silahlarla donatıldı. En önemlisi, Londra hiçbir koşulda bazı kruvazörlerden dolayı açıkça Rusya'ya ve özellikle de Japonya'ya karşı savaşacaktı. İngiliz siyasetçiler sıcağa başkalarının elleriyle dokunmayı ve felaket sonuçlara yol açabilecek açık savaşa girmeyi sevmediler. Japon kruvazörlerine müdahale etme şansı vardı, ancak kullanılmadı.
31 Ocak 1904, Virenius'un takımı nihayet Cibuti'ye ulaştı ve St. Petersburg'dan geri dönme emri aldı. Pasifik filosunun komutanı Stepan Makarov, Rusya’nın Uzak Doğu’daki Rus filosunu güçlendirmek için mükemmel bir fırsattan mahrum olduğunu ancak bu düşünceyi dikkate almadığını fark ederek bu karara şiddetle karşı çıktı. Ayrılmanın gecikmesi ve ardından Baltık Denizi'ne geri dönüş, savaş boyunca oldukça ciddi sonuçlar doğurdu. İlk olarak, gemileri Vladivostok'a götürme fırsatı kaçırıldı. 1904'in baharındaki Japon filosu, Sarı Deniz'den ayrılmadı ve Virenius’un boğazlar boyunca kopmalarını arayamadı - Sangarsky, Laperuz, Tatarsky ve diğerleri. Ek olarak, ayrılma yolunda, Japon adalarındaki navigasyonu bozan, zorlu bir savaş başlatılabilir. İkincisi, Pasifik filosu ihtiyaç duyduğu takviyeyi almadı ve seyirci bir savaş başlatma fırsatı kaçırıldı. Japonya bir ada gücüdür ve o zamanlar o zaman kaynakların tedarikine bağlıydı. Rus kruvazörleri, Japon ekonomisine çok ciddi bir darbe verebilir.
1902’te Japonlar, 240’in bin tonluk pik demirini kendi hammaddelerinden aldılar ve tüm 10 milyon litre yağını çıkardılar. Aynı yıl imparatorluğun ihtiyacı 1850 bin ton pik demir ve 236 milyon litre yağdı. 1901’te demir metal ve donanım ithalatının maliyeti 24,4 milyon yen, petrol ve petrol ürünleri - 15 milyon yen, endüstri için makine ve teçhizat - 16,6 milyon yen, yün ve yün ürünleri - 12 milyon yen. Bu dört ürün grubu, 54’teki Japon ithalatının toplam değerinin% 1901’inden fazlasını oluşturuyordu. Savaş sırasında Japonya, neredeyse tüm ağır silahları yurtdışından aldı. 1904-1905 içinde Torpidolar ve hatta denizaltılar da dahil olmak üzere deniz kuvvetleri dahil olmak üzere çok sayıda silah Japonya'ya getirildi. Seyir savaşı, Japonya’nın savaş kabiliyetini ciddi şekilde baltalayabilir ve hatta barış aramaya zorlayabilir.
Filo savaş gemisi Oslabya, Aralık 27 1903, Bizerte'den ayrıldı.
Devam edecek ...