Büyük komutan ortaya çıktı, sadece nasıl kazanılacağını bilmekle kalmadı, aynı zamanda kıyı askerinin hayatını da tanıdı.
Belki de son yıllarda ilk kez, Sovyetler Birliği Mareşalı Georgy Zhukov'un Mareşal'la mücadele faaliyetlerinin az ya da çok kapsamlı bir analizi olduğunu iddia eden bir kitap yayınlandı. Yazar, tarihçi Alexey Isaev, Khalhin Gol'deki askeri komutanın “kanlı zaferi” hakkındaki yaygın mitleri, Mareşal’in ilk kez yüzlerce askerin katıldığı Berlin’e ilk olarak katılma arzusuyla ilgili “katılmama” konusundaki yaygın efsanelerden deşifre etmek için çok olağanüstü bir girişimde bulundu. Seelow Heights ve diğerleri. Ayrıca, emeğin değeri, daha önce bilinmeyen, sınıflandırılmış veya çalışılan çok az sayıda belgeye dayanarak yazılmış olması gerçeğine dayanır. Aynı zamanda yayında, belirli bir operasyondaki eğiticinin düşüncelerinin açıkça görüldüğü birkaç şema sunulmaktadır.
Aslında, modern “Zhukovyalı” ne verdi? Yazarlar genellikle iki uç noktaya düşer. Georgy Konstantinovich, ya bütün silahları “kazanlara” süren, soldan sağa atış komutanları olarak tam bir martinet gibi görünüyor; veya - diğer Sovyet askeri liderlerinin “mum çubuğuna iyi gelmediği” eşsiz “Zafer Mareşeri” ile. Zhukov hakkında yayınlanan hatıralardan alıntılar, arşiv malzemeleri, görgü tanığı hesapları derlendi ve sıralandı.
"Prozukovsky" kitapları ile dedikleri gibi her şey açık. Ancak Alexey Isaev çalışmalarında “Zhukovski karşıtı” hakkında konuşuyor. Düzinelerce ikna edici örnekte, bu yazarların başkaları hakkında sessiz kalırken sadece bazı gerçekleri ortaya koymadıklarını, aynı zamanda basit bir şekilde hakikatler yazdıklarını göstermektedir. Kanıt anıların yaratıcılarına gitti. Isaev, “Bu tam olarak hatıralarda en çarpıcı olan şeydir: geçilmez aplomb ile her adımda olguların cehaleti ve hafızanın silinmesi”. “Sonra aplomb ile yazılmış bu bölümler bağlamdan çıktı ve Zhukov'u iftira etmek için kullanıldı” ...
On yıllardır, Zhukov'un komutanı olarak bir efsane, “kendi görkeminin uğruna” yüzlerce savaşçıyı yok eden bir “kasap” hakkında bir mit var. Kitabın ana amacı “George Zhukov. Kralın son argümanı "- bunu değiştirmek," Zafer Mareşalisi "yazarlarına ve yalnızca sıradan insan görüşlerine karşı nazikçe düzenlenmiş bir ortamda bile güçlendirildi. Belgesel olarak Alexey Isaev, Khalhin-Gol'den başlayarak, “insanlarla ilgilenme şartının, Georgy Konstantinovich'in ilk emirlerinden en son emirlere kadar değişmeyeceğini” gösteriyor. Bazı bölümlerde, Zhukov tam anlamıyla büyük kayıplar veren komutanların fişlerini çıkardığında, en ilginç belgeler bu planda belirtilmiştir. Ve bu “ah, sen ve sen!” Ruhu içinde yapılmaz! (Onsuz olmasa da - ama Stalin'in zamanındaki liderlik tarzıydı). Komutana, ağır hasardan kaçınmak için nasıl hareket etmenin gerekli olduğu ve gelecekte en aza indirmek için savaş misyonunun nasıl gerçekleştirileceği anlatılmaktadır. Bu, hem Moskova hem de Rzhev'e yakın konumsal savaşlarda ve stratejik operasyonlarda Zhukov'un karakteristiğiydi.
Düşman kalelerinin ele geçirilmesi sırasında özel saldırı grupları ve müfrezeleri yaratmaya başlayan ve alt komutanlarının onları kullanmalarını isteyen Georgy Zhukov oldu. Motivasyon - "Gereksiz kayıpları önlemek."
Mareşalın kendisi, yapılmazsa, o zaman belirli bir operasyonun geliştirilmesinde ya yenilebilir (örneğin, Zhukov'un çok sayıda "yaktığı" Khalkhin-Gola) belli, görünüşte büyük fedakarlıklar yaptı. tanklar), veya gelecekte çok daha büyük kayıpları tehdit etti. Bu bağlamda Zeelovsky yüksekliklerinin sağduyu saldırılarına aykırı olduğu iddia edilen dava, kitapta çok ayrıntılı olarak yazılmıştır. Bilgiçlik noktasına kadar, bu yükseklikleri almanın (ve onları atlamamanın) kesinlikle gerekli olduğu kanıtlanmıştır.
Alexey Isaev, “Cephenin zorlu kesimleri kaçınılmaz olarak, Zhukov'a yansıtma eğiliminde olan ve“ kasap imajını yaratan ”büyük kayıplar anlamına geliyordu. “Gerçekte, Georgy Konstantinovich’in cephenin zor alanlarına atanması, nitelikleri nedeniyle kayıplarda azalma anlamına geliyordu.” Yazar ayrıca, daha önce bilimsel olarak kanıtlandığını, tüm cephelerde ve Zhukov'un yönettiği ya da yönettiği tüm operasyonlarda, kayıpların her zaman diğer generallere göre toplam birlik sayısının yüzdesi olarak bulunduğunu (Marshal Konstantin Rokossovsky, genellikle "iyi antipode" Zhukov) ortaya çıkar. Dahası, fark bazen yüzde onlarca idi.
Belgelerden Alexey Isaev'in üzerinde durduğu, Zhukov'un nasıl savaşılacağını bildiği açıkça görülüyor. Eldeki güçler tarafından başarı ile elde edildi, bazen onları yavaşça topladı ve doğru yönlere yoğunlaştı (1941 sonbahar / kış döneminde Moskova'nın yanındaydı). Bu nedenle tesadüf değil, 1939 yılından ve savaşın ilk günlerinden çoğu zaman sadece en fazla sorumlu değil, aynı zamanda savaşın en kritik sektörlerinde de (modern bir şekilde, kahramana Kızıl Ordu'nun “kriz yöneticisi” diyor) fırlatılması. Ve her zaman neredeyse kaçınılmaz bir felaketten, durumu “kaostan hassas bir dengeye seviyelemek için“ yenilgisiz ”yaptı.
Bundan dolayı, tek bir savaşı kaybetmeyen bir komutan olmak zorunda değildi. Bu yüzden, Kasım ayında 1942, Volga bozkırında aktif eylemler yaparak Paulus'u, Hitler'in 6-ordusunun orduları ile sona eren Sovyet taarruzunun iki gün öncesinden Stalingrad'daki savunmasını yapmaya zorladı. Konev'in önünde. İkincisi, yetersiz planlanmış eylemlerin bir sonucu olarak, Mars Operasyonunun gelişiminde sıkışıp kaldı. Zhukov da konuyu burada çözmeyi başardı. Stalingrad'daki kazananların ödülleri başkalarına verildi (bir keresinde Nikita Khrushchev çalıştı, örneğin Nikita Khrushchev) ... Zhukov’un uygulamasında benzer birçok gerçek vardı ...