Bölüm158: O geride kalacak
Çeviri: Noblesse
Onun ses tonundan, Yan Buhui’nin Bay Liu’yu tanıdığı anlaşılıyordu.
Ye Qingyu aniden Bay Liu’nun Yan Buhui ile daha önce birlikte çay içtiğini söylemiş olduğunu hatırladı. Bu iki insanın bir zamanlar arkadaş olduğu anlamına mı geliyordu?
“Savaş Tanrısı Lu bile bizzat saldırdığı halde seni öldürememiş gibi görünüyor.” Bay Liu tekrar konuştuğunda ifadesi çok daha rahat hale gelmişti. Zayıf bir şekilde gülümsüyordu bile. “Yılların geçmesiyle birlikte gücün yine artmış gibi görünüyor.”
Beyaz bulutun üzerindeki Yan Buhui yavaşça gözlerini açtı.
Ye Qingyu’nun kalbi şiddetle sarsıldı.
Bu ne tür bir bakıştı böyle?
Onun gözleri odaklanmamış gibiydi. Gözlerinde ne tür bir duygu olduğunu açıklamak zordu. Huzur gibi, öfke gibi, sanki keder gibiydi… Ye Qingyu, bir kişinin gözlerinde bu kadar karmaşık duyguların bulunmasının mümkün olduğunu hiç görmemişti. Bu sadece bir bakıştı fakat bu dünyadaki tüm duygular içine bulanmış gibiydi.
“Eğer gücüm artmamış olsaydı uzun süre önce ölürdüm” Yan Buhui kibarca cevap verdi.
Onun ifadesi sakinken, bakışlarının bir odağı yoktu. Bay Liu’ya doğru bakmadı. O formasyon gemisini ve etraftaki havayı, uzak ıssız uzay-zamanı görebiliyormuş gibiydi.
“Ama sen yaralandın.” Bay Liu bu sözleri söylerken gülümsedi. “Yaralanmalarını iyileştirmek için, emrindeki Şeytan Irkı uzmanlarının öldürerek yaşam güçlerini ve yuan qi’lerini emdin. Bundan dolayı çok ağır yaralandığını söyleyebiliriz. ”
Ye Qingyu bunu duyduğundan bir anda anladı.
İki dev kartal savaş gemisindeki Şeytan Irkının tüm uzmanlarının ölmesinin nedeni bundan dolayı gibi görünüyordu. Böyle garip bir durumun meydana gelmesinin nedeni onların pusuya düşmesi değildi. Gerçek nedeni Yan Buhui’nin yaralarını iyileştirmek için gizli bir teknik kullanarak onların yaşam güçlerini ve yuan qi’lerini özümsemesiydi. Savaş gemisinde hafif bir savaş izi ve Şeytan ırkı uzmanlarının ölmeden önce zayıf bir tepkide bile bulunamamasına şaşmamalıydı.
Dehşete düşürücü bir teknik.
Zehirli bir niyet.
O bile emri altındaki astlarını boş veremezdi.
“İnsan Irkından insanları bile öldürdüm. Şeytan Irkı ne fark eder… Eğer yaralıysam ne fark eder. Gücüm arttı fakat Lu Zhaoge da var. ”Yan Buhui bakışlarını geri çekti ve en sonunda Bay Liu’ya bir bakış attı. Onun ifadesi hala huzurluydu.“ Onun ellerinde yaralanmak, utanılacak bir şey değil. On yıl önce, Lu Zhaoge zaten bir Acı Deniz aşamasındaki biriydi. On yıl geçtikten sonra doğal olarak daha da güçlendi. Böylesine güçlü bir uzman, basit bir şekilde savaşmaya cesaret edemiyor, aksine beni öldürmek için bir plan oluşturmak için zaman ve çaba harcadı. Onur duymamalı mıyım? [Youyan Sınırının Tanrısı] diye adlandırılan kişi sadece bu kadar! ”
Bay Liu’nun ifadesi değişti.
“Sen komutan Lu’ya hakaret etmeye cesaret ediyorsun!”
“Çılgın adam, kapat o çeneni.”
“Hain, geber!”
Formasyon gemisinin üzerinde duran askerlerin hepsi yüzlerce savaşta savaşmış elitlerdi. Çoğu kişi [Youyan Sınırı Savaş Tanrısı], Lu Zhaoge’yi manevi bir idol olarak görüyordu. Onlar ona tamamen saygı duyuyor ve tapıyordu. Onlar cehennemin Şeytan Kralı Yan Buhui ile yüz yüze gelseler bile Lu Zhaoge’ye hakaret ettikten sonra öfkelenmeden edememişlerdi. Onlar doğrudan ağızlarını açtılar ve Yan Buhui’yi azarladılar.
Yan Buhui bunları duyduktan sonra zayıfça gülümsedi.
O patlamadı ya da saldırmadı. O erdemlice öfkelenen elit askerlere bir bakış bile atmadı.
Yan Buhui kısa bir süre sonra sanki bir şeyi hatırlamış gibi uzaktaki bulutlara baktı. Bir süre sonra yavaş ve soğuk bir tonla konuştu, “Ben de bir zamanlar sizler gibi ona tapardım. Onu bir tanrı ve bir baba olarak kabul etmiştim. Onun doğru ve adil olduğunu düşündüm, yapamayacağı bir şey yoktu. Bu dünyayı kurtarabilecek bir aziz olduğunu düşündüm… haha, ne kadar gülünç. Bir insan sadece bir insandır, nasıl bir tanrı olabilir ki… Benim önceki mizacım olsaydı, o zaman siz insanlar on binlerce kez ölmüş olurdunuz. Ama şimdi sizi öldürmeyeceğim. ”
Bay Liu geminin pruvasında dururken yüzünde zayıf bir gülümseme vardı. “Bay Liu, birbirimizi yıllardır görmedik ama sen hala bir entrikacısın. Ama bu yıllarda, bu kadar çok konuştuktan sonra, kullanışlı olduğunu kanıtladın mı? ”
Bay Liu, karşıt tarafın neyi işaret ettiğini biliyormuş gibi görünüyordu. O sessiz kalıp konuşmadı.
“Bay Liu’nun çayını yıllardır içmedim.” Yan Buhui konuyu aniden değiştirdi onun sesi sakin ve huzurluydu.
Bay Liu kafasını sallarken iç geçirdi. “Bu ne kadar zor olabilir. Xing’er, çay setini getir. ”
Xing’er çağrıldığında ifadesi sakindi dönerek geminin kamarasına girdi. O çok hızlı bir şekilde geri dışarı çıktı. Çay masası ve tüm çay seti araçlarını kucaklamıştı. Onları dikkat ve ihtiyatla geminin pruvasına yerleştirdi. Bay Liu’nun talimatlarını beklemeden yan tarafta durarak suyu kaynatmaya başladı.
Yan Buhui başını kaldırdı.
Süzülen beyaz bulut fiziksel bir nesne gibiydi. O hem çay setini hem de Xing’er-i sarıyordu, başını kaldırdıktan sonra havaya doğru süzüldü.
Bu sahne onun bulutların arasında yükselmesi ve sisin içinde koşması gibiydi.
Bay Liu kaşlarını çattı. Sonra yanındaki Ye Qingyu’ya baktı. “Devriye elçisi Ye, beni götür.”
Ye Qingyu, Bay Liu’nun omzunu desteklerken Beyaz At kanatlarını etkinleştirdi. Onun figürü parladı ve beyaz bulutlara iniş yaptı.
Ayakları, sağlam bir zemine adım atıyormuş gibi gömülüyordu.
Bay Liu bacaklarını çaprazlayarak oturdu. Onun tavrı resim yaparken ki gibiydi. Çayı kaynatmaya ve hazırlamaya başladı.
Onun eylemleri son derece aşinaydı, her bir hareketi ve jesti kelimeleri kullanarak açıklaması zor bir güzellik içeriyordu. Bu hareketler yol-un özünü içeriyor gibiydi. Ye Qingyu daha önce Xing’er-i çay hazırlarken görmüştü; O zaman, Xing’er-in çay sanatının yol-un kenarında olduğunu hissetmişti. Ancak Bay Liu’nun çayı hazırlayışını gördüğünde, Xing’er ile Bay Liu karşılaştırıldığında hala çok büyük bir fark olduğunu anladı.
Havada rüzgâr yoktu.
Beyaz bulutlar orada duruyordu. Çevresindeki alan tamamen durmuş gibiydi.
Formasyon gemisi sessizdi.
Zeplindeki herkes fosilleşmiş gibi huzurluydu.
Göz açıp kapayıncaya kadar çay hazırlandı.
“Lütfen.” Bay Liu, elini kaldırdı.
Yan Buhui, havanın üzerinde adım adım yürüdü, mükemmel bir lotusun çiçek üzerine çiçek açması gibi buluttan sonra buluta adım atıyordu. Saydam taçyaprakları onu destekliyordu. O geldi ve çay masasının önüne oturdu. Tüm hareketleri ölümlü dünyaya inen bir ölümsüz gibiydi. Yukarıdan aşağıya, biri onun üzerinde şeytan qi’nin en ufak bir izini bile göremezdi. Böyle zarif ve asil bir genç ustanın, Şeytan Irkının gizli bir tekniği ile bir iblis kemiği naklini kabul eden bir kişi olduğuna inanmak gerçekten zordu. O şeytan Irkından bir hain olmuştu.
Seladon* çay fincanının içinde, kehribar-renkli çay zayıf bir buhar yayıyordu.
*Seladon; Söğüt yeşili rengi.
Yan Buhui ağzını açtı ve içti.
Çay bir su fıskiyesine dönüşerek tamamen onun ağzının içine girdi.
Onların yanında duran Ye Qingyu bu sahneyi gördüğünde o gece, Bay Liu’yla kamaranın içinde çay içmesini hatırlamadan edememişti. O zaman, o da bir yudumda tamamen bitirmişti. Bay Liu’nun duygulanarak o kişi gibi olduğunu söylemesinde şaşılacak bir şey yoktu. Bay Liu ile Yan Buhui arasındaki ilişki basit değildi. İki kişi daha önce birçok kez birlikte çay içmiş olmalılar. Aksi takdirde, Yan Buhui gibi şiddetli bir kişi birdenbire Bay Liu’nun çayını içmeyi istemezdi.
Ye Qingyu bu sırada, birdenbire Yan Buhui’yi biraz anladığını hissetti.
Hepsinden sonra o bir insandı. O şeytan Irkına teslim olsa bile, onlar hepsinden sonra aynı ırktan değillerdi.[Tutuşankar Şeytan Komutanı] Yan Buhui’ye inanıyor olsa bile diğer Şeytan Irkları onun kabul etmeyecekti. O bu yıllarda yapayalnız kalmıştır değil mi?
Şeytan Irkının içinde yaşayan bir insan, yabancı ırkların bakışlarıyla birlikte çok can sıkıcı olmuştur değil mi?
“Güzel çay. Ben birçok yıldır böyle bir şey içmemiştim.” Yan Buhui ardı ardına üç ağız dolusu daha içtikten sonra beğeniyle iç geçirdi.
Bay Liu başını kaldırmadan ciddi bir şekilde çay hazırlıyordu. Bir başka fincanın içine daha çay döktü. “İyi bir çayı böyle içmek israftır.”
“Çok doğru olan sözler, defalarca tekrar tekrar bir israf olduğunu söyledin.” Yan Buhui kibarca yanıtladı. “Bu sözleri bana kaç kez söyledin?”
Bay Liu, hafif bir şekilde gülümsedi. “Haklı olduğumda, kaç defa söylediğimin bir önemi yok, ben bunu yapmaya devam edeceğim.”
Bu sözlerin içinde gizli bir anlam vardı.
Yan Buhui bu sözlerin ardındaki anlamını nasıl anlamazdı ki?
Yan Buhui başka bir fincan çayı daha içtiğinde sakince cevapladı, “ Sen nasıl kendinin kesinkes doğru olduğunu düşünüyorsun? Bir fincan çay. Gerçekte susuzluğu gidermek için kullanılan bir şey. Onu yaptığından, sadece içilmek için bir değeri var. Onun değerini anlayabildiğin sürece, nasıl içtiğin önemli değil. Bu, insanlarla aynı; Kişi kendi değerini gerçekleştirebildiği sürece, meseleyi nasıl ele aldığı önemli değildir. İnsanların daha güçlü olmak istemelerinin nedeni, başkalarını kontrol etmektir. İnsan Irkı beni kabul etmediği için, bir şeytana dönüşebilir ve benzer şekilde daha da güçlenebilirim. Gerçekten daha güçlü hale geldiğimde er ya da geç hepinizi kontrol edebilirim. ”
Onun önceki tutumu, hiç bir şekilde şöhret ya da kârı umursamıyormuş gibi kayıtsızdı.
Fakat bu sözleri söylediğinde onun aurası değişti. Onun güveni ve aurası kınından çıkmış eşsiz bir ilahi kılıç gibi güçlü ve yenilmezdi.
“Yanılıyorsun. Çayın dikkatli bir şekilde tadına varılmalıdır; ancak o zaman içindeki özel özü hissedebilirsin. İnsanların yapabileceği şeyler ve yapamayacağı şeyler vardır. Ancak o zamanlar tüm çağlar boyunca ünlü olabilirler. ”Bay Liu çay bardağını kaldırarak yavaş yavaş yudumladı ve yavaş bir tonla reddetti.
Yan Buhui kısa bir gülümseme attı. “Gerçekten mi? Geçmişte, prensiplerim varken, ben hangi sonuca ulaştım? Sonuç olarak nerdeyse ölüyordum, karım ve çocuklarım korunmadı. Bugün artık umurumda değil. Ben intikamımı alabildiğim sürece tamamen vicdansızım, bu insanlara bedelini ödettiğim sürece benden korkacaklar, dehşete kapılacaklar. Onlar adımı duyduklarında korkularından aptallaşacaklar ve uzaklara saklanacaklar. Onlar beni düşmanları yapmaya cesaret edemezler. Bunun zaten her şeyi kanıtladığını hissediyorum. ”
“Geçmişteki olaylar, gerçekler…” Bay Liu bir şey söylemek üzereydi.
Yan Buhui küçümseyerek gülümsedi ve elini salladı. Bir yudumda üç fincan daha çay içtikten sonra şiddetli bir şekilde ayağa kalktı ve ondan binlerce kilometre uzaktaki birisini bile reddeden bir aura yaydı. Sakin bir şekilde dedi ki, “Güzel, bu anlamsız büyük öğretileri ve anlamsız büyük ilkeleri çok fazla kez duydum. Küçüklüğümden beri, bunun gibi pek çok ahlaki öğretiyi duydum. Yine de hayatımı iyi bir yolda yaşayamadım. Bay Liu, artık konuşma. Yan Buhui bugün, geçmişte Youyan Sınırındaki masum bilgin değil.”
Bay Liu bunları duyduğunda söyleyeceği şeyleri durdurdu. O en sonunda uzunca iç geçirdi.
“Haha, Bunca yıldan sonra Bay Liu’nun çayını içmek yine zevkli bir şey. Bugün, Sizin şansınız iyi değil. Tesadüf eseri benim mekânıma kaçtınız ve yanlışlıkla benim iyileşme formasyonuma girdiniz. Fakat ben sizleri öldürmeyeceğim.” Yan Buhui ayağa kalktı ve yüksek sesle güldü. “Bay Liu, seni bir konuda rahatsız edeceğim.”
“Lütfen söyle.” Bay Liu kalbinde bir rahatlama nefesi verdi.
Yan Buhui açıkça şöyle dedi, “Lu Zhaoge’a deki bu sefer beni öldüremezse, gelecekte bir şansı olmayacak. Onun bu on yıl içindeki dövüş eğitimi ilerlemesi çok yavaş. Eğer bu devam ederse, o zaman beş yıl içinde artık rakibim olamayacak. O zaman, rollerimiz tersine dönecek. O zaman, onu avlayacak ve öldürecek olan ben olacağım. Umarım o zaman, benim kadar şanslı olur.”
Yan Buhui’nin bedeninden son derece güçlü bir aura kabardı.
Çevre bu güçlü aurayla açıklanamaz bir şekilde bastırılmıştı. Yuan qi, sanki devasa dalgalar gibi bulanmıştı. Büyük formasyon gemisi, bu auranın gelgit dalgalarında acı bir şekilde mücadele eden küçük bir sal gibiydi. Herhangi bir anda tamamen boğulmuş olabilirdi. Liu Zongyuan da dâhil olmak üzere gemideki insanlar korkuyla dolu bir şekilde titremelerine engel olamadılar. Bunun onların cesaretiyle ilgisi yoktu. Onların iradeleri ve beş duyusu, tamamen içgüdüsel olarak güçlü varlıklara karşı duyulan saygı ve saf bir korkuyla dolmuştu.
“Ben senin sözlerini ileteceğim.” Bay Liu ciddi bir şekilde cevapladı.
“O zaman git.” Yan Buhui ellerini salladı.
Ye Qingyu Bay Liu ve Xing’er-i formasyon gemisine geri götürürken ona bir bakış attı.
Formasyon gemisi yavaşça çalıştırıldı. Sadece uçacaklar ve bu meşum bölgeden ayrılacaklardı…
O anda Yan Buhui birdenbire kafasını çevirdi, onun bakışları şimşek gibi Ye Qingyu’nun bedeninin üzerine indi. “Ben fikrimi değiştirdim. O geride kalacak.”
İşaret ettiği kişi Ye Qingyu idi.