Tomahawk ile karşılaştırıldığında bile, yalnızca hız ve daha geniş menzil, bizim tarafımızdaki bu önyargıyı telafi edebilir. Sovyet roketçiliğinin temel direklerinden biri olan Vladimir Chelomey, bu gereksinimleri karşılayacak bir roket yapmayı önerdi. Ona göre, SSCB’nin, Tomahawk Tu-154’ten daha düşük bir hızda uçarken, Kuzey Amerika hava savunma sistemini süpersonik bir şekilde geçecek ve esas olarak hava ve deniz tabanlı bir süpersonik stratejik füzeye ihtiyacı vardı. yıldırım düşmesini sağlayın. Chelomey, süpersonik seyir füzeleri yaratma konusunda yeterli tecrübee sahip olan ve Moskova yakınlarındaki Reutov’da bulunan “firma” TsKBM’nin (eski adıyla OKB-52, şimdi OAO VPK “NPO Mashinostroenie”) olduğuna inanıyordu ve sebepsiz değildi. bu görevle başa çıkmak için … Göktaşı kompleksinin denizaltılara ve stratejik bombardıman uçaklarına dayanacak şekilde geliştirilmesi, CPSU Merkez Komitesi ve 9 Aralık 1976 tarihli Bakanlar Kurulu kararnamesi ile belirlendi. TsKBM, proje için lider kuruluş olarak atandı. Kararname, yeni silah sistemi için sadece yüksek değil, aynı zamanda benzersiz gereksinimleri de formüle etti: uzun uçuş menzili, yüksek (süpersonik) hız, düşük radar imzası ve yüksek (hedeften sapma – birkaç yüz metre) doğruluk.