2010 yılında fotoğrafçı Gül-Lynn Fisher yayınlanan olağanüstü görüntülerden oluşan bir kitap bal arısını tamamen yeni bir ışık altında yakalayan. Güçlü taramalı elektron mikroskopları kullanarak, bir arının mikroskobik yapılarını büyüttü yüzlerce, hatta binlerce kez, çıplak gözle görülemeyecek kadar küçük, şaşırtıcı, soyut formları ortaya çıkarıyor.
İlgili İçerik
Şimdi, adı verilen yeni bir projenin parçası olarak Gözyaşlarının Topografyası , bize başka bir tanıdık konunun beklenmedik bir görünümünü vermek için mikroskoplar kullanıyor: kurumuş insan gözyaşları.
Fisher, projeye yaklaşık beş yıl önce, çok fazla değişim ve kaybın ortasında, bol gözyaşı döneminde başladım - bu yüzden bir ham madde fazlam vardı, diyor. Sonra arı projesi ve onun içinde olduğu bir kendi kalça kemiğinin bir parçasına baktı Ameliyat sırasında çıkarıldığında, hayatımızda gördüğümüz her şeyin görsel olarak buzdağının görünen kısmı olduğunun farkına varacağını açıklıyor. Birdenbire, 'Yakınlarda bir gözyaşının nasıl göründüğünü merak ediyorum' diye düşündüğüm bir an yaşadım.
Bir slaytta kendi gözyaşlarından birini yakaladığında, kuruttu ve ardından standart bir ışık mikroskobu ile ona baktığında, gerçekten ilginçti. Havadan bir manzaraya benziyordu, sanki bir uçaktan bir manzaraya bakıyormuşum gibi, diyor. Sonunda merak etmeye başladım - bir keder gözyaşı, bir sevinç gözyaşından farklı görünür mü? Ve örneğin bir soğan gözyaşıyla nasıl karşılaştırırlar?
Bu boş düşünce, Fisher'ın hem kendisinden hem de yeni doğmuş bir bebek de dahil olmak üzere bir avuç gönüllüden 100'den fazla gözyaşı topladığı, incelediği ve fotoğrafladığı çok yıllı bir fotoğraf projesinin başlatılmasıyla sonuçlandı.
Bilimsel olarak, gözyaşları ikiye ayrılır. üç farklı tip , kökenlerine göre. Hem keder hem de sevinç gözyaşları, ister olumlu ister olumsuz olsun, aşırı duygular tarafından tetiklenen psişik gözyaşlarıdır. Bazal yırtıklar, korneayı kaygan tutmak için sürekli olarak küçük miktarlarda (ortalama olarak, 24 saatlik bir süre içinde 0.75 ila 1.1 gram) salınır. Toz, soğan buharı veya göz yaşartıcı gaz gibi tahriş edici maddelere tepki olarak refleks gözyaşları salgılanır.
Tüm gözyaşları, tuzlu suda süspanse edilmiş çeşitli biyolojik maddeler (yağlar, antikorlar ve enzimler dahil) içerir, ancak Fisher'in gördüğü gibi, farklı kategorilerin her birinden gelen gözyaşları da farklı moleküller içerir. Duygusal gözyaşları, örneğin, bulundu nörotransmitter dahil olmak üzere protein bazlı hormonları içermek lösin enkefalin , vücut stres altındayken salınan doğal bir ağrı kesici.
Ek olarak, mikroskop altında görülen yapılar büyük ölçüde kristalize tuz olduğundan, gözyaşının kuruduğu koşullar kökten farklı şekil ve oluşumlara yol açabilir, bu nedenle tamamen aynı kimyasal yapıya sahip iki psişik gözyaşı yakından çok farklı görünebilir. Fisher, çok fazla değişken olduğunu söylüyor; kimya, viskozite, ayar, buharlaşma hızı ve mikroskobun ayarları var.
Fisher kurumuş yüzlerce gözyaşını incelerken, bunların büyük ölçekli manzaralara ya da kendi deyimiyle duygu alanının havadan görüntülerine benzediği daha fazla yol görmeye başladı.
Ölçekten bağımsız olarak doğanın kalıplarının bu kadar benzer görünmesi benim için inanılmaz, diyor. Binlerce yıl boyunca toprağa kazınmış erozyon kalıplarına bakabilirsiniz ve bir şekilde, kurumuş bir gözyaşının oluşması bir dakikadan az süren dallı kristal kalıplara çok benziyorlar.
Gözyaşlarını uzun süre yakından incelemek, Fisher'ın onları zor anlarda boşalttığımız tuzlu bir sıvıdan çok daha fazlası olarak düşünmesini sağladı. Gözyaşları, ölüm kadar amansız, açlık kadar temel ve bir geçiş ayini kadar karmaşık anlarda en temel dilimizin aracıdır, diyor. Sanki her bir gözyaşımız, okyanusun bir damlası gibi, kolektif insan deneyiminin bir mikrokozmosunu taşıyor.