Yayın tarihi: 09.10.2009
Fotoğraf: Roger Fenton
Sanatçılar, fotoğrafın icadına farklı şekillerde tepki gösterdiler. Fotoğrafın sanatsal doğası ve bir sanatçı olarak bir sanat eserinin yaratıcısı olarak fotoğrafçının rolü hakkındaki tartışmadaki ana engel, ayrıntıların aktarılmasında olağanüstü bir doğruluk, en yetenekli ressamın yapamayacağı bir doğruluk haline geldi. rekabet. Bazıları ışıkla boyamayı coşkuyla karşıladı, diğerleri ise tam tersine, kamerada insan elinin herhangi bir uygulaması olmadan gerçeği kayıtsızca yakalayan bir nesne gördü. Ancak varlığının şafağında fotoğraf bir sanat eseri olduğunu iddia etmiyordu ve 1840’ların sonuna kadar kasıtlı fotoğrafçılıktan söz edilemez.
Bununla birlikte, fotoğraf tekniklerinin gelişmesi, sanatçıların fotoğrafa karşı tutumları ve fotoğraf sanatı eserleri yaratmaya yönelik ilk girişimler üzerinde olumlu bir etkiye sahipti. Sanat çevreleri, 1840’ların başlarında I. Bayar ve G. F. Talbot’un yöntemlerinin ortaya çıkmasına onay verdi. 1850’lerde önde gelen İngiliz ve Fransız fotoğrafçılar tarafından organize edilen çok sayıda fotoğraf topluluğu, fotoğraf mücadelesine öncülük etti. Fotoğraf derneklerinin girişimiyle fotoğrafa yönelik ilk sergiler düzenlendi ve ilk fotoğraf dergileri yayınlanmaya başladı.
z
Fotoğraf Louis Daguerre
Fotoğraf William Talbot
z
1851’de, kurucularından biri ressam E. Delacroix olan Fransa’da Heliografi Derneği kuruldu. Üç yıl sonra bu dernek, bugüne kadar varlığını sürdüren Fransız Fotoğraf Derneği’ne dönüştü. Sanatsal fotoğrafçılığın gelişimine paha biçilmez bir katkı, 1853’te Londra Fotoğraf Derneği’nin kurulduğu ve aynı zamanda “Yüksek Fotoğraf Sanatı İçin” hareketinin ortaya çıktığı İngiltere tarafından yapıldı. Bu eğilimin çağdaşları, o zamanlar sanatsal fotoğrafçılıkta bir eksiklik olarak kabul edilen yüksek doğruluğu nedeniyle ışık resmine tam olarak hayran olan Ön-Rafaelcilerdi.
Bazı sanatçılar yenilikle ciddi şekilde ilgileniyor ve aralarında D. Reskin, D. G. Rossetti, J. Ingres’den bahsetmeye değer. Doğru, o zaman birçoğunun ilk hayranlığından eser yoktu. Örneğin, 1840’larda hafif resmin görünümünü çok takdir eden D. Ruskin, 1870’de Lectures on Art adlı kitabında şöyle yazmıştı: insan niyetinin rehberliğinde.”
z
Edward Curtis’in fotoğrafı
Fotoğraf Julia Cameron
Alfred Stiglitz’in fotoğrafı
z
19. yüzyılda, sanatsal fotoğrafçılık, manzara, natürmort ve portrelerin klasik kompozisyonunda resmi taklit etmeye çalıştı; resim yapmanın yanı sıra, efsanelerden ilham aldı (örneğin, Ön-Rafaelciler ve onlara yakın fotoğrafçıların fotoğrafları), alegorik kompozisyonlar yarattı (İngiliz O. G. Reilander bu türde özellikle başarılıydı). Resmin birçok yönden taklidi, fotoğrafçılara, olayların doğrudan sabitlenmesine, fotoğraf tekniklerinin yardımıyla gerçekliğin natüralist kopyalanmasına karşı bir tür protesto olarak hizmet etti. Resim teknikleri, fotoğrafın sanatı, resimlerin figüratifliğini elde etmenin bir yolu haline geldi.
1920’lerin ortalarına gelindiğinde, resimsel (resim, resim taklit) eğilimleri estetik potansiyellerini tüketmişti. Yavaş yavaş, fotoğraf kendi ifade araçlarını buldu: 1851’de icat edilen fotomontaj, yazarların en cesur fikirlerini uygulamayı mümkün kıldı ve 1920’lerde fotoğrafçılar aktif olarak açılarla deneyler yapmaya başladı.