1968 yılında Volkswagen 411 (Tip 4), Wolfsburg markasının tamamen yeni ilk binek otomobili oldu. Her ne kadar hava soğutmalı dört silindirli boxer motor hâlâ arkadan gürlüyor olsa da bu, otuz yıllık bir geleneği hatırlatıyordu. Birbiriyle yarışan firmanın tasarımcıları ve bayileri yapılan çalışmaları övdü. Bu nedenle o döneme ait bir broşürde “Bu şasi konseptiyle Porsche 911 yarışları kazanıyor” ifadesini okuyabilirsiniz.
Hiçbir şıklığa yer vermeyen katı özellikler - Volkswagen 411 Variant. Fotoğraf: youtube.com
Ancak 70'lerin başındaki otomotiv dünyasında radikal bir teknik devrim yaklaşıyordu. Bu nedenle geçmişe (özellikle savaş öncesi 30'lara) gönderme yapan hiçbir tasarım ciddi bir başarıya ulaşamadı. Elbette şirket, yeni ürünüyle milyonlarca kopyaya ulaşan bir serinin hayalini kuruyordu (ki buna Beetle'dan başlayıp VW 1500/1600'e kadar alışmıştı). Ancak dedikleri gibi, işe yaramadı.
Çok daha küçük dolaşıma sahip yeni tip
Volkswagen 411'in kendi kendini destekleyen çelik yapısı, yeni şasi gibi devrim niteliğindeydi. Ancak mevcut gereksinimler gözle görülür biçimde değişti ve arkadaki gürültülü boksörler geçmişte kaldı. Bu nedenle hem 411'inci hem de modernize edilmiş 412'nci kesinlikle üreticilerinin istediği kadar satmadı.
Volkswagen 411'in (1968) üretime başladığı yıl, mütevazı bir rakam olan 23 adetten fazlasını gösterdi. Gelecekte biraz eklemeyi başardım. Ancak zirve, 091 otomobilin fabrika montaj hattından çıktığı 1971 yılında gerçekleşti.
Ertesi yıl, Volkswagen 412'nin güncellenmiş bir versiyonunun piyasaya sürülmesine yol açan bir modernizasyon gerçekleşti. Ancak üreticiler talep artışını etkileyemedi. Daha sonra yalnızca 66 adet toplamak mümkün oldu. Aynı zamanda steyşın vagon versiyonlarının baskın rolü de görünür hale geldi. Satışları klasik sedanların satış hacimlerinden iki buçuk kat daha fazlaydı.
Volkswagen 411'in büyük ve sıradışı farları. Fotoğraf: youtube.com
Bu eğilim, iki yıl sonra gerçekleşen bu tip üretimin sonuna kadar devam etti. Firma son üretim döneminde sadece 28 adet VW 349 üretebildi. Ayrıca istatistikler şöyle oluştu:
✅ 2 kapılı versiyonlar – 2642 adet.
✅ 4 kapılı versiyonlar – 5342 adet.
✅ istasyon vagonları - b. 20 bin
Evet, tam olarak yarım yüzyıl önce son Volkswagen 412 fabrika montaj hattından çıktı ve arkaya monteli hava soğutmalı motorla Alman binek otomobillerinin tarihine son verdi. Ancak seleflerinin başarısını tekrarlayamamasına rağmen, bu modelin iyi bir dizi orijinal çözümü vardı. Ve şirketin gelecekte iyi pozisyonları korumasına izin verenler de onlardı. Gelin bunları birlikte hatırlayalım.
Volkswagen 411'in teknik özellikleri
Volkswagen Type 4, daha kısıtlı şekillerden oluşan bir gövde aldı. İlk versiyonlar iki kapılı versiyonla geldi (Tip 41). Daha sonra, aerodinamik bir arka kısım ile sayılarının dörde (Tip 42) çıktığı bir değişiklik ortaya çıktı. Artık boxer motorun üzerinde bulunan ek bagaj bölmesine geleneksel erişime sahip. Şu ana kadar alternatif olarak yalnızca Passat'ta görülen menteşeli bir kapaktan söz edilmedi.
Önceki modellerden korunmuş, 170 litrelik yeterli hacme sahip arka bagaj bölmesi bir avantaj olarak düşünülebilir. Ayrıca pruvada 400 litrelik daha büyük bir tane daha vardı. Yeni şasiye önemli ölçüde iyileştirilmiş sürüş kalitesi de eklenince ilginç, ferah ve pratik bir otomobil ortaya çıktı. Ancak tüm avantajları sıfıra indiren birkaç nokta kaldı: güçlü motor gürültüsü ve etkileyici tasarım.
Volkswagen 412 Variant istasyon vagonu. Fotoğraf: youtube.com
Tüm bunlar, birçok potansiyel müşteriyi gözle görülür şekilde korkuttu, ancak önceki modele kıyasla önemli bir ilerleme kaydedildi. Dört yıl sonra, önceki versiyonun temel konseptini benimseyen Volkswagen 412 ortaya çıktı. Bu, Beetle'ın sahip olduğu merkezi takviyeli platform çerçevesinden tam bir ayrılmaya işaret ediyordu. Geliştirilmiş sürüm aynı zamanda bir dizi başka olumlu yönü de ortaya koydu:
✅kendini destekleyen gövde
✅ önde MacPherson desteklerine sahip modern şasi
✅ arkada eğimli direksiyon eksenine sahip arka kollar
Elbette burulma çubukları ortadan kalktı ve eşmerkezli amortisörlü helezon yayları ilk takan Volkswagen oldu. Başkalarının uzun süredir yaşadığı şey, muhafazakar Alman şirketi için gerçek bir devrim haline geldi. Şimdi dikkatimizi kurulu güç ünitesine çevirelim.
Volkswagen 411/412 motorlar
VW 411 için dört silindirli boxer motorun hacmi biraz artırıldı ancak konsept aynı kaldı. Silindir çapı ile piston strokunun (90×66 mm) oranı da değişti. İki parçalı karter magnezyum alaşımından yapılmıştır.
Volkswagen 412'nin rustik iç mekanı. Fotoğraf: youtube.com
Aynı zamanda blok başlığı daha hafif alüminyumdan, hava soğutma kanatlı bölünmüş silindir ise dökme demirden yapılmıştır. Motor özellikleri öncekilerden neredeyse hiç farklı değildi:
✅ çalışma hacmi - 1679 metreküp. santimetre
✅ güç 68 hp'ye çıkarıldı. 50 rpm'de s (4500 kW)
✅ dört vitesli şanzıman
✅ standart yakıt tüketimi – 10,8 l/100 km
Bir çift Solex 34 karbüratörle donatılan otomobilin azami hızı 145 km/saatti ve sıfırdan 100 km/saat hıza 18,5 saniyede çıkıyordu. Disk frenler ön tarafta zaten kullanılıyordu, ancak takviyeleri yalnızca 1971'de ek bir seçenek olarak mevcuttu. Tip 3 ile karşılaştırıldığında dingil mesafesi 100 mm arttı ve diğer parametreler değişti:
✅ uzunluk - 4525 mm
✅ genişlik - 1635 mm
✅ yükseklik - 1485 mm
✅ dingil mesafesi - 2500 mm
✅ boş ağırlık – 1020 kg'dan itibaren
Lansmandan sadece bir yıl sonra, VW 411 E'nin Bosch D-Jetronic elektronik benzin enjeksiyonlu bir versiyonu ortaya çıktı. Sonuç, gücün 80 "ata" yükselmesiydi. Farların konfigürasyonu da oval kapağın altındaki dikdörtgenden, yanlarda bir çift yuvarlak farlara dönüştü. Daha sonra krom şeritler eklendi ve 1972'de VW 412 E'nin modernize edilmiş bir versiyonu piyasaya sürüldü.
411 E'nin orijinal motoruyla yalnızca bir yıllığına üretildi, son değişiklikler Ağustos 1973'te meydana geldi ve bu, karbüratörlere dönüş anlamına geliyordu. Lüks olanlar da dahil olmak üzere yeni VW 412 modelleri, 1795 hp üreten daha büyük bir motora (75 cc) kavuştu. s (85 hp – S versiyonunda). Ancak arkadan motorlu tasarımların sonu açıkça yaklaşıyordu.
Sonraki türe geç
Şirketin çılgınca 411/412 serisini bir şekilde tanıtmaya çalışmasına rağmen, sonuç oldukça mütevazı çıktı. Hatta Doğu Avrupa'nın geniş pazarına girmeyi umarak 1968 Brno Uluslararası Sergisine bile katıldılar. Ancak Demir Perde hâlâ oldukça güçlüydü.
Motor arabanın arkasında bulunur. Fotoğraf: youtube.com
Tip 4 üretimi Mayıs 1974'te sona erdi (411 - 1968/71, 412 - 1972/74). Şirketin 1968'den 1974'e kadar olan mütevazı döneminde, tüm versiyonlardan yalnızca 355 otomobil toplandı. Neyse ki, dördüncü tipin üretimi durdurulmadan kısa bir süre önce yeni bir ürün tanıtıldı - ilk Passat. Bir halefi olmadı çünkü zaten önden çekişli ve diğer daha modern tasarım unsurlarına sahipti. Bunu üretmek için üretim tesisleri Wolfsburg'dan Salzgitter'e taşındı.