Kulca Antlaşması, Rusya’yla Çin arasındaki ticareti düzenlemek üzere imzalanan antlaşma (1851). 18. yüzyıl boyunca Kazakistan steplerinde yavaş yavaş ilerlemiş olan Rusların, Orta Asya’daki yayılmacı politikalarına temel oluşturmuştur.
İngiltere, Fransa ve öteki Batılı devletlerin I. Afyon Savaşı (1839-42) sonucunda Çin’de ticari ayrıcalıklar elde etmelerinden cesaretlenen Rusya, 19. yüzyıhn ortalarında Orta Asya’daki Çin topraklarına tüccarlar yollamaya başladı. Bunun sonucunda imzalanan Kulca Antlaşması’yla Ruslar bölgede ilk kez önemli güvenceler elde ettiler.
Kulca Antlaşması Rusya’yla Çin arasındaki önceki antlaşmalara benzer biçimde, ticari hak ve ayrıcalıklarda karşılıklı eşitlik ilkesine dayanıyordu. Ruslara Çin’de ticaret yapma hakkını tanıyan antlaşmada, ticaret yollarının güzergâhını, ticaretin serbest olduğu tarihleri, depolama hizmetlerini ve resmî ikametgâhların yerleriyle sayılarını belirleyen hükümler yer alıyordu. Antlaşmaya göre Ruslar Çin topraklarında bulundukları sırada Çin yasalarına karşı sorumlu olmayacaklar, yalnızca Tarbagatay (Çugu- çak) ile bölgenin en büyük kenti Kulca’da (İli) bulunan elçilerinin denetimi altında bulunacaklardı.