Birisi bana yaz tatilimin Iowa’da olacağını söyleseydi gülerdim.
Eğlenmek için gerçekten zaman ayırmıyorum; bir sonraki Steve Lopez olmak istediğinizde yorgunlara dinlenme yok, anlıyor musunuz?
Ve tatile çıkmış olsam bile… Iowa?
Şahin Göz Eyaleti’ne karşı hiçbir şeyim yok, çünkü bunun benim için neredeyse hiçbir anlamı yok. Orta Batı’da olduğunu, Cumhuriyetçi başkan adaylarıyla dolup taştığını ve bir grup Iowalı’nın nesiller önce Güney Kaliforniya’ya taşındığını ve 123 yıldır Iowa’lı olmalarını kutlamak için piknik yaptıklarını biliyorum.
Ah, bir de “Amerikan Gotiği” var. Yerli oğul Dan Gable, üniversite güreş efsanesi. Ve bir arkadaşımın Grinnell Koleji’ndeki kadrolu pozisyonunu eyalet çok beyaz olduğu için reddettiği zaman.
Iowa’yla bağlantısı olan tanıdığım tek kişi o. Arkadaşlarıma ve aileme Des Moines’teki domuz çiftçileri kongresine davet aldığımı söylediğimde, kısa süre önce sonuçlanan Iowa Eyalet Fuarı’ndaki kıkırdamalar Tilt-A-Whirl’dan daha yüksekti. Akıllarında şüphesiz beyaz, ırkçı ve Cumhuriyetçi olan insanlarla neden takılmak isteyeyim ki?
Benim yabancım bile compadreDecorah’daki Luther Koleji’nden mezun olan , zamanımın çoğunu eyaletin başkenti Des Moines’te geçireceğimi söylediğimde güldü. “Tanrım,” dedi, “güzel kısımda bile olmayacaksın.”
Ben bu önyargıların hiçbirini taşımıyorum. Iowa, ABD’nin ziyaret ettiğim 48. eyaleti olacaktı ve insanları her zaman oldukları gibi karşılamayı öğrendim; çünkü bir Kaliforniyalı olarak çok az kişi bana aynı lüksü sunuyor. Bu yüzden yüzde 83’ü beyaz ve yalnızca yüzde 7’si Latin olan bir eyaletin benim gibi birine nasıl tepki vereceğini merak ediyordum.
Ayrıca Niman Çiftliği’nden insanlarla takılıyordum.
Et işleme devi Perdue Farms’ın bir yan kuruluşu olan şirket, onlarca yıldır yemek tutkunlarının favorisi oldu. ABD genelinde antibiyotik veya hormon içermeyen insani hayvancılık politikalarına bağlı kalan ve hayvanların dolaşabileceği alana sahip yüzlerce küçük çiftçiden sığır eti, domuz eti ve kuzu eti satın alıyor. Nihai ürünler lezzetlidir ve Chez Panisse, Erewhon Market ve Chipotle gibi Kaliforniya kurumlarının dayanak noktasıdır.
Niman Ranch, son 25 yıldır her yıl Domuz Çiftçisi Takdir Kutlaması düzenliyor; çiftlik turları, paneller, konuşmalar ve domuz eti yemeklerinden oluşan bir geçit töreni. Birlikte çalıştığım kar amacı gütmeyen bir gıda adaleti kuruluşu olan Food Tank, açılış yemeğini pişirecek olan üçü farklı ırklardan olan beş şefle bir konuşma yapmamı istedi.
2016 ve 2020 başkanlık seçimlerinde Donald Trump’a oy veren bir eyalette ilerici uygulamalar anlayışlı bir kitle bulabilir mi? Kimin valisi Kim Reynolds kürtaj karşıtı ve LGBTQ karşıtı yasa tasarılarını düzenli ve neşeyle imzalıyor? Perşembe öğleden sonra beni Des Moines Uluslararası Havaalanı’ndan bir otel servisinin aldığında keşfettiğim gibi, eyaletteki Demokrat Parti genel merkezinin H&R Bloku ve bir mağazanın karşısındaki kasvetli bir binada olduğu bir bölge mi?
Niman Ranch’in açılış resepsiyonunun yapıldığı Big Grove Brewery’nin her yerinde gurur bayrakları vardı. Ben köşedeki bir masada tek başıma otururken onlarca mutlu insan birbirine karışıyordu.
Kısa süre sonra, beşinci nesil bir çiftçi ve Niman Çiftliği’nde uzun süredir çalışan Ron Mardesen bana katıldı. Beni Iowa’da karşıladı ve Des Moines ve Niman hakkındaki yanlış telaffuzlarımı kendisi doğru söyleyerek ustaca düzeltti – “Dee-moin” değil “Duh-moyn” ve “Nee-man” değil “Nye-man”.
Benim hatam.
Ertesi gün, 247 nüfuslu New Providence’a giden otobüslere bindik. Brown ailesinin üç nesli bizi Alderland Çiftliği’ne götürmek için bekliyordu. Domuzlar çamurda oynuyordu; dişi domuzlar gölgeli yataklarda dinleniyordu. Fotoğraf çekimleri için ciyaklayan yeni doğmuş domuz yavruları elden ele dolaştırıldı. Yüzlerce dönümlük mısır tarlaları etrafımızı sarmıştı.
Her şey o kadar mükemmel görünüyordu ki. Fazla mükemmel. Sonra birisi Önerme 12’yi sordu.
Seçmenlerin 2018’de ezici bir çoğunlukla kabul ettiği Kaliforniya oylama girişimi, eyalette satılan tüm domuz ürünlerinin, onları tek bir konumda kalmaya zorlayan gebelik kasalarında damızlık domuzları barındırmayan çiftliklerden gelmesini gerektiriyor. Nihayet Temmuz ayında yürürlüğe giren yeni kurallar, Öneri 12’nin çiftçileri mahvedeceğini ve domuz pastırması, çıtır pata, char siu ve Kaliforniyalıların sevdiği tüm lezzetli yemeklerin fiyatlarını astronomik derecede artıracağını öne süren domuz eti üreticilerinin şiddetli direnişiyle ve davalarıyla karşı karşıya kaldı. .
Grubumuzdaki çiftçilerin çılgın, liberal Kaliforniya’ya karşı bağırıp çağıracağını sanıyordum. Niman Ranch’in geçen yıl Öneri 12’yi savunan bir dost brifingi sunduğu ve bu öneriyi bozmak isteyen davanın Yüksek Mahkeme’ye ulaştığı ortaya çıktı. (Yargıçlar Mayıs ayında 5’e 4 oyla Öneri 12’yi onayladı.)
Bir Niman Ranch temsilcisi bize “Bu gerçekten büyütülecek bir şey değil” dedi. “Sadece üçüncü taraf bir müfettişten geçmemiz gerekiyor. Ancak Niman zaten Kaliforniya’nın istediğinden daha sıkı standartlara sahip.”
Bu duygu, Niman Ranch yöneticileri ve konferans katılımcıları tarafından, Santa Monica’daki bir limuzin liberalinin düzenliliği ve coşkusuyla, tüm hafta sonu bir gurur kaynağı olarak tekrarlandı.
Niman kalabalığı öyleydi ezici bir çoğunluğu beyaz olduğundan Meksika yemekleri hakkında ne kadar bilgi sahibi olduklarını görmeye karar verdim. Cumartesi sabahı panelime bazı popüler Meksika domuz eti preparatlarını isimlendirerek ve bunları duyan herkesin elini kaldırmasını isteyerek başladım.
Chorizo’nun ne olduğunu kim bilebilirdi? Neredeyse herkes.
Karnitalar mı? Neredeyse herkes.
Chicharronlar mı? Evet.
Papaz mı? Kiminle konuştuğumu sanıyordum?
Sonunda onları bir tabağa (asadura, domuzun kalbi, akciğeri, midesi ve kanından yapılan lezzetli bir karışım) denk getirdiğimde biri “Bunu denerdim!” diye bağırdı. Seyircilerden gelen olumlu mırıltılar.
Harikasın Hawkeyes, kendi kardeşlerim bile asadura yemez.
“Iowa Nice” stereotipi doğruydu. Panelimden sonra orta yaşlı ve yaşlı çiftçiler yanıma gelip “tarzımı” beğendiklerini söylediler. Sadece bir tane aldım “Demek Los Angeles’tansın, öyle mi?” Bütün hafta sonu boyunca buna Anaheim’lı olduğumu söyleyerek cevap verdim. Bir taco kamyonunda yemek yemek için şehrin Siyah ve Latin kesiminde dolaştığımda insanlar beni el sallayıp sırıtarak karşıladılar, çünkü şehir dışından olduğum çok açıktı; pantolon ve pantolon giyen tek kişiydim. bunaltıcı bir günde öğle vakti deri ayakkabılar.
Niman Ranch’in büyük finali, siyahi yemeklerden Meksika mutfağına, Hint yemeklerine ve daha fazlasına kadar uzanan etkilerin yer aldığı beş çeşit domuz eti yemeğiydi. Yakındaki Ankeny’den Tony ve Bev Kuehn ve büyükleri o gece Niman Çiftliği bursu alan iki kızlarıyla birlikte oturdum. Ayrıca Iowa Eyalet Tarih Kurumu’nun eyalet küratörü Leo Landis de bizimle birlikteydi.
Çiftlik turundan dönerken Meksika restoranları kadar El Salvador restoranlarını da görmenin beni şaşırttığını söylemiştim. Herkes başını salladı. Landis, Orta Amerikalıların et paketleme işleri için 20 yıl önce Iowa’ya taşınmaya başladığını söyledi.
“Eğer sorsaydın [the crowd earlier] nasıl bir pupusaydı,” dedi nazik bir gülümsemeyle, “Elimi kaldırırdım!”
Büyük bir Kobe Bryant hayranı olan Tony Kuehn, Bryant, kızı Gianna ve diğer yedi kişinin helikopter kazasında öldüğü gün Times’ın yaptığı çalışmaları anlatırken beni dikkatle dinledi. Konuşma daha sonra 2022 NFL sezonuna draftta seçilen son oyuncu olarak giren ve San Francisco 49ers’ı NFC Şampiyonası maçına götürerek bitiren Brock Purdy’ye geldi. Iowa Eyalet Kasırgaları için dört yıllığına başladığı ortaya çıktı, bu da evlerin dışında dalgalandığını gördüğüm 49ers bayraklarını açıklıyor.
Burs kazananı Sadie Kuehn, “Burada Iowa’da” dedi, “Purdy bir efsane.”
Erken bir uçağa yetişmem gerekiyordu, bu yüzden ziyafet bitmeden oradan ayrıldım. Havaalanında, San Jose’de Luna Mexican Kitchen’ı işleten ve ana yemeği yapan Jo Lerma-Lopez’e yakalandım: cochinita pibil, Yucatan usulü kavrulmuş domuz eti. Kalabalığın yemeğini beğenip beğenmeyeceğinden endişe duyduğunu itiraf etti ve Iowalı masamın onu ve ayrıca taze yapılmış mısır tortillalarını sevmesi onu rahatlattı. Eksik olan tek şeyin, genellikle Yucateco yemeklerine eşlik eden habanero salsa olduğunu söyledim.
Lerma-Lopez, “Bu kadar çok baharata nasıl tepki vereceklerini bilmiyordum” dedi.
Iowa’nın gayet iyi iş çıkaracağını düşünüyorum. Bir dahaki sefere öğrenmem gerekecek – ve orada irade bir dahaki sefere ol.