Marty Cesario Cesario itibaren Fatukety, Kakuluk Mesak, Belu Regency, East Nusa Tenggara, Endonezya
** spoiler uyarısı ** Bu kitapta beğendiğim ve sevmediğim şeyler var. Bu kitabın hem savaş tasvirinde hem de sonunda gerçekçi olmasından gerçekten hoşlanıyorum. Kitabın (ve tüm dizinin) Amerikan toplumunda ve dünyanın geri kalanındaki birkaç şeye genel bir eleştirisi olduğunu beğendim - plastik cerrahi, hükümet "büyük kardeş" ve vatandaşların yaşamlarını kontrol etmek, ilaç bağımlılığı, aşırı makyaj kıyafet, sosyal tabakalaşma, kölelerin (pratikte) çalışmasında yaşayan zenginler, "beni eğlendirmek" tutumu ve dünyanın başka yerlerindeki krizlere karşı duyarsızlık. Katniss'in gerçek olduğunu sevdim - kusurlu, kararsız, intikam peşindeydi ve son birkaç kitapta başına gelenlerden etkilendi. Birçok insanın olacağı bir karmaşa. Bazı insanlar zorluklar, keder ve acılarla güçlenir, bazıları kırılır. Bu yüzden olaylara tepkisinin normal olduğunu hissettim, ancak ilk iki kitaptan sonra "hayatta kal ve güçlen" gibi görünüyordu. Katniss'in ilaca nasıl bu kadar bağımlı olduğunu SEVMİYORUM. Kitabın yarısı ilaçlardan bahsetmiş gibi geldi ve beni deli etti. Gereksiz gibi hissetmiyorum. Nihayetinde Katniss'in Peeta ve Gale arasında seçim yapmadığını sevdim. Karar verilen koşullar ve olaylar oldu. Peeta ile sonuçlanması çok gerçekçi - birlikte açlık oyunlarından geçiyorlardı ve dostlukları ve sevgileri paylaşılan deneyimleriyle şekilleniyor ve güçlendiriliyordu. Ve Peeta, bir zamanlar "kaçırma" dan temizlendi, normal benliğine dönecekti. Katniss, ona ve Prim'in ölümüne olanlardan derinden ve kalıcı olarak etkilenir ve Peeta onunla ilgilenecek türdür. Sonsuza dek. İhtiyacı olan şey bu. Bu sırada Gale, bir şansı olduğunda harekete geçmedi. Prim'in ölümüne kısmen katkıda bulunup bulunmadığı tartışmalıdır. Bir kariyeri var, önünde bir gelecek. Katniss'ten uzaklaşan bu yolu izlemesi doğaldır. Koşullar farklı olsaydı, birlikte olabilirlerdi. Ama işlerin nasıl oynandığı ile bunun doğal ve gerçekçi bir son olduğunu düşündüm.
ürpertici. çok orijinal değil ama yine, yazı stilini seviyorum.
Jeremiah bunu neredeyse beş yaşında okumayı çok severdi. Clara da zevk ve bazı karakterler hatırlıyorum - hala "büyük ve korkunç sihirbaz" hakkında konuşur, bu yüzden o hala çok fazla için oturamadı bile dinlediğini biliyorum.
Translating...
İlginç, ama çok iyi yazılmış değil.
Serinin en iyisi mi? Birkaç soru cevaplandı, gelecek için daha fazla tohum ekildi.
Kesinlikle bir başyapıt değil, ama hafif bir okumaya ihtiyacınız varsa iyi bir macera ve ilginç bir öncül.
Bunun tüm zamanların en sevdiğim kitabı olduğunu düşünüyorum. Aile üyeleri arasındaki aşk ve büyüme hikayesi, bu kitap zaman geçse de temalarının hala önemli olduğunu kanıtlıyor. Hayatında herhangi bir zamanda bir kadın için uygun bir kitap ve bir erkek için iyi bir öğrenme deneyimi, bu mükemmel çalışmayı kesinlikle öneriyorum.
Bunu kitap kulübü için yeni bitirdim. Elizabeth Edwards hakkında çok şey bilmiyordum ama bu kitabı bitirdikten sonra ona çok hayran kaldım. Bir sonraki kitabını okumayı dört gözle bekliyorum. Nerede sayar güzel kadın ve iyi bir yazar.
Tüm kitap kulübümüz gibi çok keyif aldım ama hatırlamamız gereken şey var ve çoğumuzun (benim dahil) yaptığı sanmıyorum, bu kitap bir asterik ile kurgu değildir! Kitabın çoğu tamamen doğru olmasına rağmen, bilinemeyen ve kitabı gerçekten ilginç kılmak için bazı şeyler var, yazar spekülasyon yapmak zorunda kaldı. Sorun şu ki, hangi şeyleri üstlendiği ve hangi bölümlerin gerçekten doğru olduğu. Bu kitap söz konusu olduğunda, tüm hikaye o kadar tuhaf ve okumak için eğlenceli, sadece onunla gidip sürüşün tadını çıkarabilirsiniz.
The story "Se Qatreh Khun" (3 drops of blood) can be considered as Hedayat's introduction for his masterpiece the Blind Owl, however, I am not sure which of them he wrote first. دریغا که بار دگر شام شد سراپای گیتی سیه فام شد همه خلق را گاه آرام شد به جز من که درد و غمم شد فزون جهان را نباشد خوشی در مزاج به جز مرگ نبود غمم را علاج ولیکن در آن گوشه در پای کاج چکیده است برخاک، سه قطره خون