Eski biçimde döşenmiş bir yatak odasında geleneksel biçimde altta tül perde, onun önünde ağır kumaştan perde kullanmak en iyi sonucu verir. Gündüzleri kalın perdeler, yumuşak kıvrımlar oluşturacak biçimde iki kenara çekilirler. Arkalarındaki tül perdelerin etek kısımlarının dantel şeklini andıran oymalı biçimde veya fistolarla süslenmesi odaya daha zengin bir hava katar. Daha yalın bir çözüm ise, ince kumaştan desenli bir perde, arkada ise güneşlik kullanılmaktadır. Böylece gündüz arkadaki güneşliğin iki yana çekilmesi ile hem odaya yeterli aydınlık sağlanır, hem de öteki perdenin desenlerinin yarattığı pano görünümden yararlanılır. Geceleri ise, arkadaki güneşliği çekmek, içerinin görünmesini sağlar. Bir üçüncü çözüm ise, günümüzde yaygınlaşmaya başlayan dikey panjur biçimi perdelerdir. İki uç aralarına geçirilmiş tahta ya da metal çubuklar yardımıyla gergin tutulan kumaş dilimlerinden oluşan bu perdeler, bir kordon yardımı ile eksenleri etrafında döndürülüp, gerektiğinde yeterli ışık, gerektiğinde de dıştan tam bir yalıtma sağlar. Bunlar özellikle modern döşenmiş, büyük pencereli yatak odalarında son derece güzel dururlar.