Öykü Hakim projesi kırklı yılların başına kadar uzanıyor. 1941’e geri döndüğünde, Malmö’deki AB CJ Ljungmans Verkstäder’de çalışan İsveçli silah ustası Eric Eklund, 6,5x55 mm için hazneli kendinden yüklemeli bir tüfek geliştirdi. Bu silah İsveç ordusunu ilgilendirdi ve 1942'te, Automatgevär m / 42 veya Ag m / 42 Ljungman adı altında hizmete girdi. Carl Gustafs Stads Gevärsfaktori fabrikasında yeni tüfeklerin seri üretimi başlatıldı. On yılın sonunda, İsveç ve birkaç yabancı ordunun emriyle on binlerce tüfek üretildi.
1950'lerin başında, E. Eklund ve meslektaşları, bazı parçaları değiştirerek taban tüfeğini yükseltmeyi içeren Ag m / 42B projesini geliştirdi. Bu, mevcut sorunlardan kurtulmayı ve silahın operasyonel özelliklerini iyileştirmeyi mümkün kılmıştır. 50'lerin ortasında, İsveç'teki tüm tüfekler yeni bir projede güncellendi.
Ag m / 42 tüfek üretimine ilişkin tüm siparişlerin 1940'larda yerine getirildiği ve bu nedenle önümüzdeki on yılın başında, Carl Gustafs Stads Gevärsfaktori fabrikasının ekipman ve aksesuarlarının belirli bir bölümünün boşta olduğu belirtilmelidir. Belki de yakında gereksiz olarak bertaraf edilirdi, ancak daha sonra gereksiz materyalden maksimum fayda ile kurtulma fırsatı buldu.
50'lerin başında, Mısır ordusu "Karl Gustav" şirketi ile görüşmeye başladı. Müzakere sürecinin amacı, bir dizi karşılıklı yarar sağlayan sözleşmenin imzalanmasıydı. Mısır, belirli türdeki küçük silahların üretimi için bir lisans almak, gerekli belgeleri almak ve ayrıca üretim için ekipman ve aksesuarların bir kısmını satın almak istedi. Böyle bir öneri İsveç tarafına yaklaştı ve yakında Ag m / 42B tüfeği de dahil olmak üzere birkaç küçük silah örneği hakkında teknik belgeler Orta Doğu'ya gitti.
Namlu freni kompansatör. Fotoğraf Smallarmsreview.com
Gerekli belgeleri alarak Mısırlı uzmanlar seri üretime hazırlanıyor. Bunu yaparken, asıl projede bazı değişiklikler yapmaları gerekiyordu. Tüfekler Automatgevär m / 42M, genel olarak, orduyu düzenledi, ancak mevcut gereklilikleri tam olarak karşılamadı. Her şeyden önce, silahı Mısır ordusunun standart mühimmatı - kartuşu 7,92x57 mm "Mauser" altında kaldırmak gerekiyordu. Ayrıca, üretim teknolojilerini, performans özelliklerini ve bitmiş numunenin ergonomisini etkileyen başka iyileştirmeler önerildi.
Yeniden tasarlanan İsveç tüfeği, Mısır ordusu tarafından "Hakim" - Arap "Hakim" adı altında kabul edildi. Ancak popüler bir Arap erkek isminin kullanımı hakkında konuşabiliriz. Bu belirsizliğin, daha sonra bu tüfek temelinde oluşturulan karabina adına mevcut olması ilginçtir. Atama "Rashid" bir toponym ve bir insan adı olarak algılanabilir.
Hakim tüfeği, mağaza mühimmatı kullanan geleneksel gaz motoru düzeninin kendiliğinden yüklenen bir silahıydı. Bu durumda, Mısır tüfeğinin tasarımı ve ayrıca İsveç prototipi için bazı orijinal fikirler kullanılmıştır. Özellikle, o zaman için tipik olmayan gaz motoru ve dergi tasarımları kullanılmıştır.
Gaz regülatörü Fotoğraf Gunsmagazine.com
Mısırlı mühendisler silahları elden geçirdiler, 7,92 mm uzunluğunda 622 mm (78,5 kalibreli) bir yivli namlu kalibreli silahı vardı. Namluya bir namlu freni kompansatör ve bir uç montaj tertibatı monte edildi. Bagajın ortasında, bir regülatör ile donatılmış bir gaz tüpüne bağlantı için bir blok vardı.
Silahın tüm ana parçaları, ilgili tasarımın bir alıcısı kullanılarak tek bir sistemde birleştirildi. Kutu, bir mağaza alıcısı ve bir tetikleme mekanizması içeren küçük bir ünitedir. Aynı zamanda, ana otomasyon birimleri aslında alıcının dışına yerleştirildi. Böylece, cıvata grubu ve mahfazası, kutunun düz üst kısmının kılavuzlarına hareketli bir şekilde sabitlenmiştir. Bu tür rehberlerden önce, namlu ve gaz borusu için armatürlerle büyük bir çıkıntı yapan blok vardı. Arkasında, sigortanın takılı olduğu başka bir çıkıntılı destek vardı.
E. Eklund, kayar çerçeveye doğrudan toz gaz tedarik eden bir gaz motoruna dayalı bir otomasyon geliştirmiştir. Cıvata grubuyla bağlantısı olan ayrı bir gaz pistonunun kullanılması öngörülmemiştir. Gaz borusu namlunun üzerine sabitlendi ve alıcıya ulaştı. Gaz tüpünün arka ucu ön alıcı üniteye sabitlendi ve kayar çerçevenin ön ucu küçük bir girintiye sahip olana dayandı.
Deklanşör, sağdan görünüm. Fotoğraf Smallarmsreview.com
Mısırlı mühendisler bu tasarımı beklenen çalışma koşullarına göre geliştirdiler. Yani, şimdi tüpü namluya bağlayan ünite, bir gaz regülatörü ile donatılmıştır. İkincisinin küçük kontrol düğmesi, gövdenin ahşap astarındaki delikten çıktı ve sekiz pozisyon aldı. Birincisi, tüfeği elle yeniden yükleyerek bir sisteme çevirerek gazların boşalmasını engelledi. Diğer yedi kişi gaz tüpündeki basıncı belirledi. Tüfekler çok fazla kum ve toz içeren bölgelerde kullanılmalıydı. Gaz regülatörü, kirleticilerin mekanizmaların çalışması üzerindeki olumsuz etkilerini azaltmayı mümkün kılmıştır.
Ag m / 42 ve Hakim tüfekler, cıvata ve hareketli mahfazaya benzer bir tasarıma sahipti. Cıvata taşıyıcı, içinde dikdörtgen bir alt ve üçgen üst elemanların olduğu karmaşık poligonal bölümden oluşan bir metal blok idi. Çerçevenin içinde, birkaç parça yerleştirmek için tasarlanmış büyük bir boşluk vardı. Çerçevenin üst kısmına dönüş yayı bir kılavuz çubukla yerleştirildi. Alt deklanşör yerleştirildi. Kilitleme, deklanşörü dikey bir düzlemde çevirerek yapıldı. Cıvatanın ön kısmı yerinde kalırken, arka yükselir veya düştü, alıcının savaş desteğiyle etkileşime girdi. Kapının içine yerleştirilen davulcu, iki parçadan oluşuyordu. Çekiç bulunan ön, kendi yayı ile donatılmıştı. Arka çubuk bir itici olarak işlev gördü, tetikten darbeyi iletti.
Sol görüş Fotoğraf Smallarmsreview.com
Panjurun arkasında (mekanizmalar nötr pozisyonda) hareketli bir kasa vardı. Biçimi ile cıvatanın dış hatlarını tekrarladı, ancak biraz daha büyüktü. Klipleri kartuşlarla monte etmek için kasanın önünde bir kılavuz vardı. İsveç projesinde, kasa geleneksel tarzda bir kurma kolu ile donatılmıştır. Mısır ordusu ve mühendisleri, sancağa yerleştirilen U şeklinde bir destekle değiştirdi. Kasanın arkasında, bu üniteyi deklanşör arka konumunda iken bağlamak için araçlar vardı. Bir çeşit sigorta olarak kullanılıyorlardı.
Kasanın altında, alıcının içinde, tetikleme tipi bir ateşleme mekanizması vardı. Tetik, cıvata geriye doğru hareket ettirildiğinde, alıcıya bastırıldığında kilitlendi. Atış, koruyucu bir dirsekle kaplı geleneksel bir tetikleyici tarafından gerçekleştirildi. Tetiğin bir parçası olarak kendi sigortası eksikti. Kazara ateşlemeyi önlemek için, cıvata grubuna bağlı farklı bir sistem kullanılmıştır.
Hareketli kasanın arkasında, alıcının sökülebilir yükseltilmiş desteğinde, sağa ve sola sallanan bir kol vardı. Sağa doğru döndürülen kol, cıvata taşıyıcısının en arka konumda, kasanın içinde bloke edilmesini mümkün kılmıştır. Sol kol çevirisi, mekanizmaların uygun şekilde çalışmasını sağlayarak yeniden yükleme ve ateşlemeye neden oldu.
Cıvatanın ön kısmı, görünür gaz "piston" ve fincan. Fotoğraf Gunsmagazine.com
Hakim tüfek, yaylı bir besleyiciye sahip 10 kartuşlarında çıkarılabilir bir kutu magazini ile tamamlandı. Depo, alıcının penceresine yerleştirildi ve bir mandalla sabitlendi. Sonuncusu oldukça karmaşık yapı ve sağlamlık açısından farklıydı. Böyle bir mandal, mağazanın yanlışlıkla kaybolmasını önledi. Mısır projesinin ilginç bir özelliği, mağazanın sadece silahlara hizmet verirken çıkarılması gerektiğiydi. Üst pencereden standart klipslerle donatılması önerildi.
Silah açık görüş yerini aldı. Temel tasarımda, bir yan tambur vasıtasıyla aralıklarla ayarlanan hareketli bir dikey arka görüş kullanılmıştır. Mısır projesinde, sallanan plaka kaidesinde daha tanıdık bir sütun kullanıldı. Görme uzaklığı 800 m ye kadar çekmek için tasarlandı Fly uç namlusunun ağzının üzerindeydi ve göreceli olarak yüksek destek yardımı ile yükseltildi.
Mısır ordusu için "Hakim", tüfekler için geleneksel aksesuarları korudu. Bir tabanca çıkıntısı olan bir popo ile uzun bir kutu kullanılır. Uzunluğu boyunca, gövde bir üst ped ile kaplıydı. Tüfek parçaları ve mekanizmaları vidalar, pimler ve kelepçelerle birleştirildi.
"Geleneksel" tipin görülmesi, orijinal ürünün yerine geçti. Fotoğraf Gunsmagazine.com
Khakim kendinden yüklemeli tüfeğin uzunluğu 1215 mm idi. Kartuşsuz ağırlık - 4,7 kg. Başlıca savaş özellikleri açısından, İsveç-Mısır tüfeği neredeyse XuNXXXNNXX mm Mauser kartuşu altındaki diğer modellerden farklı değildi.
E. Eklunda projesi, çalışma silahlarının orijinal bir yolunu önerdi ve bu konuda Mısır'ın tüfeği değişmedi. Silahı bir atış için hazırlamak için, yan tutma braketini kullanarak cıvatanın hareketli kasasını ileri taşımak gerekliydi. Bu olduğunda, geri tepme yayının kasayla cıvata taşıyıcısının eşzamanlı olarak sıkıştırılması. Ardından kasanın cıvata ile geriye doğru hareket ettirilmesi önerildi, ardından mağazanın alıcısının üst penceresi açıldı. Mağazayı bir çift klips yardımı ile donatabilirsiniz. Ondan sonra, arka kolun yardımıyla, mekanizmalar engellendi ve cıvata, geri tepme yayının etkisiyle ileri doğru ilerleyerek kartuşu hazneye yolladı. Cıvatanın en uç konumunda, sapı aşağı indi ve savaş durağında durdu.
Tetiğe basılması, tetiğin bir dönüşüne ve bir atışa yol açtı. Fıçıdaki toz gazları gaz borusuna düştü, cıvatanın ön ucuna ulaştı ve geri itdi. Aynı zamanda, cıvatanın kilidi açılmış ve çerçeve geriye doğru sarılmıştır. Geri çekilirken, deklanşör boş bir kol attı. Geri tepme yayının sıkıştırılmasından sonra, sürgü çerçevesi yeni yuvarlamayı gerçekleştirerek ileri gitti. Tüfek yeni bir atış için hazırdı. Silahların yeniden doldurulması sırasında, cıvatanın gövdesi arka konumda kaldı.
İlk yeniden yükleme adımı: gövdeyi deklanşöre doğru itin. Fotoğraf Smallarmsreview.com
Ag m / 42B projesi için yeni tüfekler ve dokümantasyonların üretilmesi için ekipman yeni Mısır fabrikası Maadi Fabrikalarına devredildi. Mümkün olan en kısa sürede, işletmenin uzmanları gerekli ekipmanı ayarladı ve ilk Hakim tüfek grubunu üretti. Ürünler, ordunun yeniden teçhizatı için tam ölçekli seri üretime başlamaya izin veren testleri başarıyla geçti.
Seri "Hakim" altmışlı yılların sonuna kadar büyük miktarlarda üretildi. Bu süre zarfında, "Maadi" tesisi Mısır ordusuna 70 bin kendini yükleyen tüfek hakkında bilgi verdi. Bu silahlar, kara kuvvetlerinin çeşitli kısımlarına verildi; burada tüfekler elle yeniden dolduruldu. Yeni kendi kendine yüklenen silahlar belirli bir şekilde tüfek alt birimlerinin ateş gücünü arttırdı.
Kendiliğinden yüklenen tüfekler "Hakim" zor zamanlarda ortaya çıktı ve hızlıca savaşa girmek zorunda kaldılar. Bu silah, bir çok Arap-İsrail savaşında aktif olarak kullanıldı. Bildiğimiz kadarıyla İsveç tüfekleri karışık sonuçlar verdi. El ile yeniden yükleme yapan eski tüfeklerden çok daha iyiydiler, ancak modern modellere göre gözle görülür derecede yetersiz kaldılar. Ancak, mevcut şartlarda Mısırlı askerler belli bir zamana kadar en iyisine güvenmek zorunda kalmadı.
Sonra, kasa ve deklanşör geri taşınmak zorunda kaldı. Fotoğraf Smallarmsreview.com
Elli yılların sonunda, Mısır, Sovyetler Birliği ile ilişki kurdu; sonuçlarından biri askeri-teknik alanda yakın işbirliği oldu. Yakında, Sovyet ara kartuş 7,62х39 mm ve bazı silahlar Mısır ordusu ile hizmete girdi. Özellikle, Mısır'a çok sayıda SKS kendiliğinden yüklemeli karabina satıldı. Mısır ordusu, silahlarını çalışma ve yabancı modellerle karşılaştırma fırsatı buldu. Bu karşılaştırmanın sonuçlarına göre, bazı sonuçlar çıkarıldı.
Komuta, ordunun bir ara kartuş için kendinden yüklemeli karabinaya ihtiyaç duyduğuna karar verdi. Bitmiş bir numune almak yerine, gerekli özelliklere sahip kendi silahınızı yaratmanız önerildi. Kısa süre sonra, Rashid karabina ortaya çıktı, bunun temelini Khakim serisi tüfeği aldı. Bir süre, tabanındaki bir tüfek ve bir karabina paralel olarak üretilip çalıştırıldı. Bu durumda, ara kartuş altındaki numune daha az sayıda olmuştur.
Alıcının iç kısımları. Fotoğraf Smallarmsreview.com
Khakim'in kendi kendini yükleyen tüfeklerinin operasyonu, geçen yüzyılın yetmişli ve seksenli yıllarına kadar devam etti. Bu zamana kadar Mısır, zamanın gerekliliklerini karşılayan birkaç yeni küçük silah modeli benimsemeyi başardı. Görünüşleri sayesinde ordu eski tüfekler ve karabinaları bırakabildi. Çeşitli kaynaklara göre, Mısır'ın ordusu ve polis birlikleri ile az sayıda Haşimov hala hizmette kalmaya devam ediyor, ancak bu tür silahların büyük kısmı uzun süredir kalıyor.
Kayda değer sayıda silahsız tüfek gereksiz yere ve kaynağın geliştirilmesiyle bağlantılı olarak elden çıkarıldı. Bununla birlikte, belirli bir kaderi bu kaderden kaçtı ve sivil silahlar olarak satıldı. Eski ordunun bir kısmı "Khakimov" yurtdışındaydı. Amatör atıcılar ve koleksiyonerler Mısır silahlarına belli bir ilgi gösteriyor.
Khakim kendiliğinden yüklenen tüfeği, Mısır ordusu tarafından ellili yılların başında, İsveç tasarımı prototipinin ortaya çıkmasından yaklaşık 10 yıl sonra kabul edildi. Bu zamana kadar, orijinal proje bir şekilde modası geçmiş ve potansiyelinin bir kısmını yitirmişti. Bununla birlikte, yaşlanmakta olan bir tüfek için bile ruhsat alınması, ordunun silahlanmasında olumlu bir etki yaptı. Bütün dezavantajları ve sınırlamaları ile Hakim tüfeği, Mısır ordusunun modern tarihinin önemli bir parçası haline geldi.
Sitelerin malzemelerinde:
http://modernfirearms.net/
http://smallarmsreview.com/
https://militaryfactory.com/
https://gunsmagazine.com/
https://forgottenweapons.com/