Saldırının hazırlanması
Lovcha saldırısının örgütlenmesiyle eş zamanlı olarak, Rus yüksek komutanlığı Plevne'ye yeni bir saldırı hazırlıyordu. Türk kalelerine karşı, Rus-Romen Batı dekolmanı atmayı planladılar: 52,1 bin Rus ve 316 silah, 32 bin Romen ve 108 silah. Toplam - 84,1 bin kişi 424 silah. Türk komutan Osman Paşa ordusu, 32 bin erkek ve 70 silahtan oluşuyordu. Müttefiklerin insan gücü ve topçu üstünlüğü vardı. Ancak, görev çok zordu. Türkler, Plevne'yi, redoubts ve siperler sisteminden oluşan güçlü bir müstahkem alana dönüştürdü. Tahkimatlara yaklaşımlar kapsamlıydı. En güçlü tahkimatlar kuzeydoğu ve güneydeydi.
Plevna'nın ilk iki fırtınasının kötü deneyimi, düşman savunmasının ön yıkımı olmadan kalenin alınamayacağını gösterdi. Bu nedenle, düşman mevkilerini ağır bombardımanlara maruz bırakmaya karar verdi ve ancak o zaman saldırıya geçti. Topçu, düşman tahkimatlarını imha etmek, Türk topçularını ezmek ve garnizonu demoralize etmekle görevlendirildi. Topçu kullanımıyla ilgili genel fikir şu şekilde ifade edildi: “20 kuşatma tabancaları ve saldırı öncesi piyade dahil olmak üzere güçlü topçuların kurulması, düşman tahkimatlarının uzamasına uzun süre yaklaşırken, piyadelerin kademeli olarak yaklaşmasına destek olarak, düşman tahkimatlarının uzun süre bombalanması tarla topçu kitleleri ve sonunda düşman tahkimatlarını ve topçuları topçu mermilerimizin kütlesiyle yenip sonra da piyade saldırılarına maruz kaldı. ” Ancak, Türk tahkimatlarının imhası için büyük çapta silah ve mühimmat olmadığı için bu görev çözülemedi. Ancak, Rus emri bunu hesaba katmadı. Böylece, zaten planlama aşamasında, ciddi hatalar yapıldı.
6 saatlerinde 26 Ağustos (Eylül 7) 1877, topçu hazırlıklarına başladı. Ağustos 29'te (Eylül 10) dört gün sürdü. Sağ kanatta, 36 Romen ve 46 Rus silahları buna katıldı. Merkezde - 48 Rus silahları. Sol kanatta hazırlık yapılmamıştır. Yangın Plevne'nin en önemli tahkimatlarına gönderildi, ancak yeterince etkili değildi. Topçu, yinelenenleri ve siperleri imha edemedi ve düşmanın savunma sistemini altüst etti. Geceleri, Türk tahkimatlarına yaklaştık ve ertesi gün düşman konumlarını bombalamaya devam ettik. Somut sonuçlar tekrar elde edilememiştir. Bombalama sırasında, Türkler tahkimatı sığınaklara ya da arkaya bıraktı ve geceleri tüm yıkımları iade edip düzeltti.
Ağustos 27 (Eylül 8) Romen birlikleri, düşmanın ön siperini Grivitsky Redoubt'tan ele geçirdi. Büyük önem taşıyan, Rus dağlarının sol taraftaki ilerlemesiydi, Yeşil Dağların iki sırtının güneydeki Plevne yaklaşımlarında işgal edildi. General Loshkarev'in komutasındaki süvari birliği, güçlendirilmiş kampa batıdan ilerledi. Türk birlikleri tarafından düşmanı orjinal konumlarına karşı reddetmeleri için karşı koyma girişimleri hedefe ulaşamadı.
Ağustos 28 (Eylül 9) topçu hazırlıklarına devam edildi. Kalenin uzun süre bombalanması büyük miktarda mühimmat tüketimine neden oldu. DA Milyutin, “pillerimiz gelişmiş olsa da”, “genel olarak başarılı olduklarını, ancak olumlu bir sonuç henüz farkedilmediğini ve bu arada topçuların başı Prens Masalsky'nin zaten aşırı bir şekilde kullanılması ve zamanlarının yenilenmesinin zorluğundan şikayet ediyor. Uçucu ve hareketli parkları ancak getirecek zamanımız yok ". General Zotov, düşmanın müstahkem alanının fırtınasının başlangıcında acele etmemeyi, ancak “bariyerleri, ahlaki tükenmesini ve savunucunun maddi düzensizliğini yok etme görevini yerine getirmesi için topçuya sabırla ver” talimatını verdi. Aküleri düşmanın konumuna getirmeye karar verildi, zeminde topçu hazırlığı bir süre daha devam etsin. Bununla birlikte, dört günlük gelişmiş topçu hazırlıklarının ciddi sonuçları olmadı. Ancak, Ağustos 29 Askeri Konseyi'nde (Eylül 10) ertesi gün saldırı başlatılmasına karar verildi.
Böylece, 26 Ağustos (7 Eylül) - 29 Ağustos (10 Eylül) Rus ve Romen silahları, Türk tahkimatlarına ateş açtı. Topçu hazırlık süresine ve çok sayıda merminin ateşlenmesine rağmen, Türk garnizonu maddi kayıplar veremedi, Plevne'nin tahkimatlarına verilen zarar da önemsizdi, Türkler konumlarının bombardımanı arasındaki hasarlı binaları kolayca onardılar.
Bu zamana kadar, Müttefik kuvvetleri Plevna'yı kuzey, doğu ve güneyden koruyordu. Sağ kanat, Grivitsa 3-inci ve 4-inci piyade bölümlerinin kuzeyindeki ve kuzey-doğusundaki yükseklikleri ve rezervdeki 2-inci bölümü olan Romen birliklerinden oluşuyordu. Merkezde, Grivitsy ve Radishevo arasında, 9 kolordu ve Radishevo ile Tuchenitsy deresi arasında - 4 kolordu. Sol kanat, Tuchenitsky deresi ile Krishin köyü arasındaki alanı işgal eden Prens Imeretinsky'nin bir müfrezesiydi. Batı müfrezesinin genel rezervi, Radishevo'nun güneyindeki 4 birliklerinin arkasındaydı.
9 Ordusu Birliği'nin (1 Piyade Tümeni'nin 5 Tugayı) bir parçası olan Romen birlikleri, Grivitsky tekrarlamalarını yakalamak için kuzey-doğudan saldırı yapacaktı. 4 Kolordu birlikleri, güneyden Pleven'e saldırma görevini üstlenerek Omar Bey-Tabia'nın tekrarlanması konusunda ana çabalarını yönlendirdi. Prens İmeretinsky birlikleri tarafından tahsis edilen General MD Skobelev'in görevden alınması, düşmana güneyden saldırmaktı. Saldırının başlangıcı 15 saati için planlandı. Aşağıdaki görevler topçuya verildi: “Şafakta, bütün bataryalarla, düşman kuvvetlerinde en çok güçlendirilmiş ateşi aç ve sabahları 9'a kadar devam et. Bir kerede 9 saatlerinde ve aniden tüm düşmana ateş etmeyi bırak. 11'te, günün saatleri yoğunlaştırılmış topçu ateşini yeniden açıyor ve öğleden sonra saat 1'e kadar devam ediyor. Bir saatten 2,5 saate kadar tekrar tüm pillerde durun ve 2,5 saatlerde tekrar güçlendirilmiş kanonata başlamak için, sadece hareketi ilerletmekle önlenmesi mümkün olan bu pillerde durun. ”
Operasyon planının dezavantajı, depozitoların saldırı başlamadan sadece birkaç saat önce gönderilmesi ve birliklerin saldırıyı dikkatli bir şekilde organize etmek için yeterli zamanları olmamasıydı. Ana saldırının yönü de (önceki saldırılarda olduğu gibi) yanlış seçildi. Müttefikler en zengin üç taraftan Plevna'ya saldırmayı planladılar. Türk garnizonunun, Türklerin neredeyse tahkimatı olmadığı batı yönünden saldırması için manevrayı atlama fırsatı kullanılmadı. Üçüncü saldırı günü de hava koşulları nedeniyle başarısızlıkla seçildi. Bütün gece ve yarım gün 30 Ağustos (11 Eylül) 1877, sağanak yağış oldu, sonra yerine yağmur yağdı. Toprak, topçu ve birliklerin hareketini engelleyen dağıldı, görünürlük zayıftı. Fırtına ertelemek için gerekliydi. Fakat kraliyet ismi günüydü ve kimse böyle bir teklif vermeye cesaret edemedi. Anılarında, eski bakanlar komitesi başkanı P. A. Valuev, “eğer 30 için olmasaydı, Plevna'yı fırtınayamazdık” dedi.
saldırı
6 saatlerinde 30 Ağustos (Eylül 11) 1877, topçu hazırlıklarına başladı. Kalın sis, savaş alanını kapladı ve topçuları engelledi. Sonuç olarak, bu gün topçu kullanımı için iyi bir plan tam olarak uygulanmamıştır. Topçu, ilerleyen piyadeleri tam olarak destekleyemedi.
15 saatinin sağ tarafında, Romen birlikleri, birbirlerinden yaklaşık 400 metre uzaklıktaki iki Grivitsky yeniden yüklemesine saldırı düzenledi. Silah sesi ve top ateşinden ağır kayıplar alan Romenler, tahkimatlara üç kez saldırdılar, ancak başaramadılar. Düşmanın inatçı direnişiyle karşılaşan gelişmemiş Romen askerleri karıştı. Daha sonra, Korgeneral M. Komutanlığı komutasındaki 1'inci piyade bölümünün 5 Tugayı onlara yardım etmeleri için teşvik edildi. Rusların gelişiyle Romenler neşelenip tekrar savaşa girdiler. Rus-Romen birlikleri dördüncü bir saldırı başlattı ve ağır zayiatlar karşılığında Grivitsky Redoubt No. 1'i ele geçirdi. Türkler redoubt'u geri itmeye çalıştı, ancak reddedildiler. Diğer müttefikler ileriye gidemedi. Türkler savunmayı bu yönde güçlendirmek için önlemler aldı. DA Milyutin, “Grivitsky Redoubt geride kaldı” dedi, “ancak Türkler kendisine karşı yeni tahkimatlar inşa etmeyi başardı, bizimkiler redoubt'a ektikten sonra bütün gün kendilerini sağlam bir şekilde kurmak için hiçbir şey yapmadı, hatta ithal bile etmedi içine topçu. "
Merkez bölümde, bir hata nedeniyle, saldırı planı operasyonun planında olduğu gibi 15 saatlerinde başlamamış, öğlen saatlerinde başlamıştı. Rus askerleri, Omar'ın yinelemesinden ağır bir ateş aldı. Rus komutanlığı, alaydan sonra alayı sürekli olarak savaşa attı, ancak başarılı olamadı. Rus birlikleri ağır kayıplar verdi - yaklaşık 4,5 bin kişi. Sonuç olarak, Rus alayları farklı zamanlarda saldırılara geçti, bazı kısımlarda savaşa girdi, cepheden hareket etti. Bu tür saldırılar düşman tarafından kolayca uzaklaştırılır. Piyade saldırısının kendisi topçu tarafından zayıf bir şekilde hazırlandı. Bu yöndeki en güçlü Türk tahkimatı - yinelenen Omar tahrip edilmedi.
Tekrarlamadaki Romen kısmına savaş. Grivitsa. G. Dembitsky
Rus birlikleri, Skobelev'in görevinden ayrıldığı operasyonun en solundaki başarıyı elde etti. Burada düşman, Batı’nın genelkurmay başkanının ve asıl lideri General P.D. Zotov’un Pleven’in “stratejik-taktik anahtarı” olarak nitelendirdiği görüşlerini sürdürdü. Güneybatıdan kuzeydoğuya, Krishin köyündeki bir grup redoubttan Kavanlyk ve Isa-Aga tekrarlarına kadar uzanıyorlardı. Bu pozisyonun ilerisinde, Türk birlikleri Yeşil Dağların üçüncü sırtını işgal etti. Skobelev, redoubts Kavanlyk ve Isa-Aga'nın (daha sonra Skobelev'in adıyla anıldı) yakalanmasının ana görev olduğunu düşündü. Şafakta topçu hazırlıklarına başladı ve 10 saatlerde askerlerimiz bir saldırı başlattı ve düşmanı Yeşil Dağların üçüncü sırtından vurdu. Türkler geri çekildi.
General Skobelev ana görevi yerine getirmeye başladı - iki ana Türk tahkimatına bu yönde saldırı. Doğru, arazinin doğası Rus birliklerinin başarısına elverişli değildi. Redotlara ulaşmak için ilerleyen birliklerin, üçüncü sırtın hafif eğimli kuzey eğimi boyunca Zelenogorsk deresinin dik olarak aktığı, topçu bankası için ulaşılması zor bir çukurun içine inmesi gerekiyordu. Akarsu boyunca sadece bir köprü inşa edildi. Dereyi geçtikten sonra, dik bir yokuşa tırmanmak gerekliydi; burada derin bir hendekle birbirine bağlanan güçlü bir düşman tahkimatı olan No. 1 (Kavanlyk) ve No. 2 (Isa-Aga) vardı. Yamaçların ilerisinde, yamaçta tüfek siperleri vardı.
Yaklaşık 15 saatte Skobelev'in birlikleri, düşman tahkimatlarına saldırı düzenledi. Birinci kademede ilerleyen Vladimir ve Suzdal alayları, düşmanın ateşinden ağır kayıplar aldı ve Zelenogorsk dere yakınında uzandı. Skobelev saldırının ikinci aşamasını attı - Revel alayı. Birliklerimiz yine saldırdı, ancak bu saldırı Türk ordusunun kuvvetli ateşiyle de durduruldu. Skobelev, son üçüncü kademe - Libau alayı ve iki tüfek taburuna saldırdı. Ve saldırıyı o yönetti. Birliklerimiz düşmana ulaştı, yakın dövüş başladı. 16 saatlerde 30 dakika içinde Rus birlikleri redoubt Kavanlak'ı aldı, inatçı bir savaştan sonra, 18 saatlerinde redoubt Isa-Aga işgal edildi. Rezervden takviye alan Türk birlikleri, düşmanı yerinden etmek için birkaç girişimde bulundular, ancak boşuna değildi. Çekim bütün gece devam etti.
Aslında, takım Skobelev çok Plevne'ye yolu açtı. Dekolman ve şehir birliklerinden önce, Türk tahkimatı kalmadı. Saldırganın daha da gelişmesinin bütün şehri Ruslara verdiği bir durum ortaya çıktı. Türk ordusunun saflarında paniklemeye başladı, düşman askerleri şiddetli bir savaştan bıktı. Bununla birlikte, Skobelev'in dekolmanı için de ciddi takviyeler gerekiyordu. Askerler sabah kavga ettiler, yoruldular, bir çoğu 2-4 gün boyunca uyumadı. Dekolman çok sayıda insanı kaybetti, birliklerin başında rastgele komutanların bulunduğu milli takımlara düşürülmek zorunda kaldı. Her yerde ceset dağları vardı. Kaldırılamayan yaralı bir inilti vardı. Mühimmat tükeniyordu. Tüm rezervler kullanılmıştır. Hendek açma aracı olmadığı için askerler bile kazı yapamadılar, “savaşta yorgunluk, açlık, yorgunluk olmasına rağmen askerler kazma ihtiyacı duydular ve güçlerinin geri kalanı için pişman olmadılar. Kazılar yaptılar ya da daha doğrusu süngülerle zeminlerini seçtiler, iskeleler, görgü ile kazıdılar, sadece üç taraftan bir şey gibi saklanmak için ellerini salladılar ” . I.). Cihaz engelleri kendi askerlerinin ve hatta Türk askerlerinin cesetlerini bile kullandı.
Durumun değerlendirilmesinde ve rezervlerin bu alana yönlendirilmesinde kimin daha doğru olacağına bağlı olayların daha da geliştirilmesi. Skobelev zamanında takviye gönderilmesini istedi, ancak kategorik olarak bunu reddetti. Ne komutanı ne de Nepokochitsky, Bulgar otoyolunu açığa çıkarmaya karar verdiler, Türklerin Skobelev'in görevden alınmalarını reddetmek için başka yönlere maruz bırakmaya cesaret edemediklerine inanmadılar. Daha yüksek Rus komutanlığı güçleri güneyde toparlama ve kentin kendisini alma fırsatını buldu. Ancak Rus komutanlığı güçleri güneyde birleştirmeyi reddetti ve saldırının başarısız olduğuna ve Rus generalinin başarısını desteklemenin bir anlamı olmadığına inanarak Skobelev'in rezervlerle kopmasını desteklemedi. Sol Rus kanadına yeni rezervler getirilmesine rağmen, gereksiz pahalı bir fiyat olsa da, kesin bir zafer elde etse de, saldırı planının hatalarını ve sağ kanad ve merkez askerlerinin başarısızlığını düzeltmek yine de mümkündü. Böylece, Rus komutanlığı, Türk savunması cephesinin devrimi ile bağlantılı olarak ortaya çıkan mevcut durumun faydalarını anlamadı ve Skobelev’in Plevna’ya kendi çıkması, belirleyici bir zafer kazanmak için gerçek bir fırsat kullanmadı. Taze Rus birliklerinin Plevna'ya atılması, tahkimat bölgesinin tamamı için yapılan savaşın sonucuna karar verdi. Bu yüzden, Rus komutanlığının kendisi kesin bir zafer şansını reddetti.
31 Ağustos (12 Eylül) 1877 sağ kanatta ve aktif düşmanlıkların merkezinde gerçekleştirilmedi. Türkler, Grivitsky'nin reddetme numarası 1'e bir saldırı başlattı, ancak itildi. Türk komutanı Osman Paşa, Rus komutasının aksine durumu doğru bir şekilde değerlendirdi ve Türk ordusunun en önemli iki tahkimatını Plevna'nın kendisinden işgal eden Skobelev'in ayrılması nedeniyle büyük tehlike yarattı. Osman Paşa, sağ kanatlarını neredeyse güçlendirerek, çeşitli savunma sektörlerinden ve Plevne garnizonunun genel rezervinden 15 bölgesine kadar yeni taburları 4'e devretti. Türk komutanının niyetinin yerine getirilmesi, Rus-Romen ordusunun ana güçlerinin diğer alanlarda kullanılmamasına katkıda bulundu. Bununla birlikte, Skobelev’in kadrosu güçlü takviyelerle bile desteklenmedi, bu yüzden bu tahkimatları gelecekteki saldırıda yardımcı olacak Rus ordusunun elinde tutacaktı. 11 birliklerine geçici olarak komuta eden Krylov, redotları yalnızca Eylül ayındaki zayıflamış 1300 ve zayıf (XNUMX adamı) Shuya alayına gönderdi. Ek olarak, alay geç kaldı, yalnızca Skobelev'in ayrılmasının geri çekilmesini örtmek için kullanılmak zorunda kaldı. Shuisky ile birlikte, Krylov Yaroslavl alayını da gönderdi, ancak Zotov onu genel rezervine aldı.
Ağustos 31 sabahı (Eylül 12), Türkler, Skobelev'in yinelemeleri üzerine belirleyici bir karşı saldırı başlattı. Birliklerimiz dört Türk saldırısıyla savaştı. Daha sonra Türk komutanı tüm rezervleri beşinci saldırıya çekerek, garnizonların siperlerdeki bileşimini aşırı derecede azaltarak diğer tüm konumlarda tekrarlamalarını emretti. Karşı saldırılara ilham vermek için önlerinde yeşil bayrak, kamplarda bulunan mollaların namaz kılmaları istendi. Saldırgan birliklerin arkasında, Osman Paşa, geri çekilmeye karar veren herkese ateş etmelerini emrederek bir akü ve iki süvari alayı kurdular.
Bu arada, dördüncü Türk saldırısını püskürttükten sonra, sol kanattaki Rus kanadının konumu umutsuzlaştı. Skobelev raporunda, redoubts'ın durumunu şu şekilde tarif etti: “Redoubts, bu zamana kadar korkunç bir tabloyu temsil etti (3:00 5 saat). Rus ve Türk cesetlerinin kütlesi yığınlarda yatıyordu. Redoubt'ın içi özellikle onlarla doluydu. Redotları birbirine bağlayan derin açmada düşmanın uzunlamasına atışları bir kerede düzinelerce insan tarafından atılmış ve hendekleri dolgun yaşayan savunmacılarla değiştiren ceset yığınları atılmıştır. 2 sayısının tekrarı üzerine, parapetin bir kısmı Plevne kentine döndü, cesetlerden oluşuyordu. 1 Redoubt'ta, 5'inci topçu tugayının 3-th bataryasının üç silahı kısmen çarpıtıldı ve hizmetçi ve atlardan mahrum bırakıldı. Kalan iki silah da, 2'inci topçu tugayında, aynı zamanda hizmetçilerden mahrum, daha önce ayrılmaları emrini verdim. Yinelemede duran silah da imha edildi. Türklerin ellerine düşmeleri durumunda halkaları silahtan çıkardım. ” Durum Rus'du ve yinelemelerin gerisindeydi. Kuropatkin bunu şöyle yazdı: “Üçüncü kret ile redoubts arasındaki konumun bir bölümü de, bu bölümde binlerce yaralı ve cesedin bulunduğu bir resim sundu. Yüzlerce ceset ... Türk cesetleriyle karıştı, ayrıştı ve havayı kirletti. "
16 saatlerinde yapılan son beşinci saldırı Türk komutanı Osman Paşa'nın başına geçti. Yinelemenin savunması sırasında Kavanlyk, komutanı Binbaşı F. Gortalov kahramanca öldürüldü. Ancak, Rus askerlerinin kahramanlığına ve yeteneklerine rağmen, Türk ordusu yinelenenleri yeniden yakalayabildi. Rus birlikleri yaralıları uzaklaştırmak için düzenli bir şekilde taşındı.
General MD D. Skobelev at sırtında. N. D. Dmitriev-Orenburg
sonuçlar
Böylece, Plevna'ya yapılan üçüncü saldırı, askeri kuvvetlerinin yüksek olmasına rağmen, Rus ve Romen askerleri ile memurlarının özveri ve dirençlerine rağmen başarısızlıkla sonuçlandı. Müttefik kuvvetler ciddi kayıplar verdi. 13 bin Rus ve 3 bin Rumen'i öldürdü. Özellikle sol kanatta ciddi kayıplar vardı: askerler öldü ve yaralandı 6,5 bin kişi, bunun% 44 memuru ve 41% askerleri ve Skobelev ve Imeretinsky birliklerinin görevlendirilmemiş subaylarıydı. Türkler kayıplarını 3 bin kişi olarak belirledi. Görünüşe göre hafife alınmış.
Üçüncü saldırının başarısızlığına, en yüksek Rus komutasındaki hatalara dayanarak bir takım sebepler neden oldu. Plevne'nin birinci ve ikinci fırtınalarından birçok hata “kalıtım yoluyla” geçti, yani, hatalar üzerinde çalışmak için zahmet etmediler. Saldırı başarısızlığının nedenleri arasında: Türk ordusunun bulunduğu yerin ve savunma sisteminin zayıf istihbaratı; güçlerin ve düşman araçlarının küçümseme; Türk tahkimat bölgesinin en müstahkem kesimlerine aynı hatlara yapılan desenli saldırı; Türklerin neredeyse tahkimatı bulunmadığı askerlerin batıdan Plevne'ye saldırması için manevra yapmamaları; Skobelev'in görevinden başarıyla ayrıldığı ana çabaları daha umut vaat eden bir yöne transfer etmeyi reddetme; farklı yönlere saldıran asker grupları (bazı birlikler saldırdığında, diğerleri durdu) ve bütün Müttefik kuvvetlerin kesin kontrolü arasındaki etkileşimin olmaması. Ayrıca, büyük kalibreli silahların katılımıyla tam teşekküllü bir topçu hazırlığı organize edemediler - Türk tahkimatı bombalama sırasında neredeyse zarar görmedi, Türkler hızla restore edildi. Başarısız bir saldırı günü seçti.
Tarihçi N. I. Belyaev'in belirttiği gibi: “Üçüncü Plevne, savaşın 2,5 ayı boyunca Rus yüksek komutasının hiçbir şey öğrenmediğini, önceki hatalarından hiçbir şey düşünmediğini ve eski hatalara yenilerini eklemeyi başardığını açıkça gösterdi. Nihayetinde, Plevna'nın üçüncü fırtınasının gerçek hesaplamaya dayanmadığını, yalnızca Rus askerinin cesaretini, olumlu kazaların beklenmedik şekilde ortaya çıkmalarını “belki” üzerine dayandığını kabul etmek gerekir (N.I. Belyaev. Rusya-Türkiye savaşı). 1877-1878 yıl.).
Birleşik bir komuta eksikliği yüzünden olumsuz bir rol oynadı. Resmen, Batı dekolmanı Romen Prens Karl tarafından yönetiliyordu, gerçekte, birliklerin şefi dekolte başkanı General Zotov'un başkanıydı. Romen birlikleri, generali Chernates'in yetkisi altındaydı. Plevna'ya göre, Rus imparatoru II. Alexander, savaş bakanı D.A. Milyutin, Tuna ordusunun komutanı Büyük Dük Nikolai Nikolayeviç idi. Her şey Müttefik kuvvetlerinin hassas kontrolüne izin vermedi.
Plevna'ya yapılan üçüncü saldırının talihsiz sonucu, en yüksek Rus komutasını düşmanla başa çıkma şeklini değiştirmeye zorladı. Eylül ayının 1'i (13), Çar Alexander II Plevne'ye geldi ve ordunun Plevna'nın altında mı kalması gerektiğini veya Osma Nehri'nin ötesine çekilmesi gerekip gerekmediğini sorduğu bir askeri konsey topladı. Genelkurmay Başkanı P. D. Batı Dekolte Genelkurmay Başkanlığı Başkanı Zotov ve Genelkurmay Topçusu Korgeneral Prens N. F. Masalsky geri çekilme lehine konuştu. Kale mücadelesinin devamı için Tuna Ordusu Genelkurmay Başkan Yardımcısı, Baş General K. V. Levitsky ve Savaş Bakanı D. A. Milyutin savunuculuğunu yaptı.
Durum, bazı generallerin gördüğü kadar tehlikeli değildi. Balkanlar'daki Müttefik Rus-Romen birlikleri, 277 bin kişiyi buldu. Osmanlı Devleti, 350 bin ordusuna sahipti, ancak 200 bin kişiyi müttefiklerine karşı koyabiliyordu. 100 silahlı 470 binden fazla kişiden oluşan Rus ordusunun ana grubu Calafat, Lovcha ve Pleven'de bulunuyordu. Düşman bu birliklere Vidin, Orhaniye ve Plevne bölgesinde duran 70 bin asker ve 110 silahına karşı çıktı. Bu nedenle Milutin, Plevne bölgesindeki faaliyetlerin sürdürülmesinde ısrar etti. Aynı zamanda, düşmanla başa çıkmanın yeni bir yolunu önerdi. Ona göre, Plevne'nin doğrudan saldırılarını bırakmak ve ablukanın yardımı ile düşmanın direnişini kırmak gerekliydi. Milyutin haklı olarak mevcut ordunun ve yüksek kalibreli topçu ateşine sahip ateşi olmadan, düşman tahkimatlarını güvenilir bir şekilde ezemeyeceğini ve yok edemeyeceğini belirtti, bu nedenle cepheden saldırıda zafer kazanmanın olası olmadığını belirtti. Tam bir kuşatma durumunda, Türk ordusunun uzun vadeli savaş için rezervi olmadığından hızlı bir başarı elde edebilirsiniz. Gerçekten de, düşman zaten kötü bir pozisyondaydı. 2 (14) Eylül 1877, Osman Paşa, Yüksek Komuta'ya kabukları ve yiyeceklerin tükendiğini, takviye olmadığını ve kayıpların garnizonu zayıflattığını söyledi. Türk komutanı ordunun “geri çekilmek, ancak geri çekilmek çok zor” olduğunu belirtti.
Sonuç olarak, Alexander II Milutin görüşünü destekledi. Batı ekibinin liderliğinin yerini aldı. Genel bir mühendis olan General E. I. Totleben olan Romen Prens Charles'ın çıkarılması komutan yardımcısı St. Petersburg'dan çağrıldı. Kırım Savaşı 1853-1856'in bir kahramanıydı. General Zotov, 4 Kolordu Komutanlığına geri döndü. Bütün süvari cesaretin altında kaldı ve karar verdi I. V. Gurko. Bu değişiklikler komut ve kontrolü geliştirdi. Buna ek olarak, yeni gelen Muhafızlar Birliği Batı Kadro'ya katıldı: 1-I, 2-I, 3-I Muhafızlar Piyade ve 2-I Muhafızlar Süvari Birimi, Muhafızlar Tüfek Tugayı. Düzenli Pleven kuşatması başladı, bu da zafere yol açtı.
Plevna yakınında Grivitsky'nin yeniden yakalanması. N. D. Dmitriev-Orenburg