Otuz yıl önce, yeni bir MX kıtalararası balistik füze (LGM-118 “Pikiper”), Amerika Birleşik Devletleri'nde savaş görevine başladı. Amerikan askeri-politik liderliği tarafından öngörüldüğü üzere bu füzelerin gruplandırılması, Sovyetler Birliği'nin o zamanlar kara tabanlı stratejik füze silahlarında aldığı üstünlüğü ortadan kaldırmaktı. Yeni nesil bir kıtalararası balistik füze (ICBM) oluşturma programının bir parçası olarak, Amerikan liderliği, diğer şeylerin yanı sıra, hava ile başlatılan bir füze ile yeni bir füze sisteminde bir değişiklik yaratma olasılığını düşündü.
Özellikle, 1966 - 1967 sırasında, ABD Savunma Bakanı Robert McNamara'nın girişimi sırasında, Amerikan stratejik nükleer caydırıcı güçlerin geliştirilmesi için gelecekteki muhtemel yönleri abartmadan, görkemli bir gizli kavramsal çalışma yürütüldü. STRAT-X (Stratejik-Deneysel) olarak bilinen bu çalışmanın ihtişamı, en azından sonuçlarındaki nihai raporun hacminin 20 hacimleri olduğu gerçeği ile takdir edilebilir. Sonuncusu, diğer şeylerin yanı sıra, MX tipi bir ICBM'ye dayanan bir hava fırlatmasının balistik füzesi ve geniş gövdeli bir uçak, askeri nakliye uçağı veya bombardıman temelli bir taşıyıcı uçakla yapılan balistik bir füze ile stratejik olarak havaya fırlatılmış bir füze sistemi oluşturma olasılığını keşfetmek için bir öneri içeriyordu.
"SIFIR DÖRT" - HAZIRLIKTA
Bu olasılığı doğrulamak için, Minuteman tip IA ve Galaxy C-5A askeri nakliye uçağının bir grup ICBM'sinin bir parçası olarak deneysel bir hava fırlatma sisteminin testleri yapıldı.
Bu deneysel programın bir parçası olarak, C-5A askeri nakliye uçaklarından biri, yani 5'deki üretici tarafından ABD'deki Dover hava üssüne gönderilen ve 1971-69 seri numarasına sahip ilk C-0014A, kıtalararası bir balistik taşıyıcıya dönüştürüldü. füzeler. Böylece "sıfır on dördüncü" (Sıfır-Bir-Dört) çağrı işaretini alan uçak, ICBM'leri uçağın kargo bölmesine sabitlemek, ICBM'yi paraşütlemek ve fırlatılmasını kontrol etmek için ek sistemler ile donatıldı. Testler, Uzay ve Füze Sistemleri Organizasyonu (SAMSO) Departmanı çalışanları tarafından ilgili kuruluşlardan uzmanların yardımıyla yapıldı ve esas olarak El Centro, California'daki paraşüt sistemleri için Devlet test sahasında yapıldı.
Bir hava fırlatma ICBM prototipinin test edilmesi için hazırlık sürecinin zor olduğu ortaya çıktı, çünkü hava fırlatma varyantındaki muhtemel MX kıtalararası balistik füzenin 22 - 86 t aralığında bir başlangıç kütlesi olması gerekiyordu (bu, 9 - 10 bin aralığında bir aralık sağlamasına izin verdi). km), uzunluğu 10 m'den 22 m'ye, roketin çapı ise yaklaşık 1,5 - 2,3 m idi, Amerikan uzmanları için gerçek bir zorluktu, çünkü daha önce bu ağırlık ve boyut özelliklerine sahip füzeler havadan taşındı. La asla koşma. O zaman bir hava platformundan fırlatılan en büyük roket, 5 t uzunluğundaki 11,66 m uzunluğunda ve 0,89 m uzunluğundaki Amerikan “Skybolt” ın “sadece” lansman kütlesiydi.
Hava Kuvvetleri Komutanlığı tarafından tahsis edilen C-5A askeri nakliye uçağının dönüştürülmesinden sonra, Amerikalı uzmanlar ilk önce egzoz paraşütlerini test etmeye başladılar, ardından taşıyıcı uçaktan, ağırlığı 20 olan, başlangıçta 38,7 olan paraşütçü füzelerinin paraşütçü yapımı ağırlık simülatörleri (analogları) t, kademeli olarak gerekli XNUMX'e getirildi t Aynı zamanda, yabancı kaynaklarda belirtildiği gibi, her şey yolunda gitmedi - bir aksama ve bir çöküş vardı.
Betonarme ağırlık taklitçilerinin test aşamasını tamamladıktan sonra Amerikalı uzmanlar MiniMan IA tipi uçağı yakıtla donatılmayan uçaktan düşürmeye başladı. Toplamda, başarılı olarak tanınan ve deneysel programın bir sonraki aşamasına, yani roketin inişi ile yapılan teste ve daha sonraki lansmanına devam etmesine izin verilen bu tür iki test yapıldı.
Bu test - Air Mobile Fizibilite Gösterisi - serideki sonuncuydu ve Ekim 24'taki 1974'te yapıldı. Bu süreçte, ilk adım olan “Minuteman” tipi IA'nın standart ICBM'i kullanıldı; bunlardan sadece biri yakıtla donatıldı. Roket, uçak gemisinin kargo bölmesinin içine özel bir boş platform üzerine yerleştirildi (roket kütlesi - 31,8 t, platformlu aracı başlat - 38,7 t), üst kısmı uçağın kargo bölmesine doğru yönlendirildi - füzenin inişi ileri. "
Minuteman IA IA'nın egzoz paraşütü iniş sistemi iki kubbeli idi - egzoz paraşütleri doğrudan roketin bulunduğu platforma tutturulmuştu. Roketin dikey başlangıç pozisyonunda boşalttıktan sonra oryantasyonu için, ICBM'nin üst (burun) kısmına tutturulmuş üç ek stabilize edici paraşüt kullanıldı. Tüm paraşütler kubbenin aynı çapına sahipti - 9,76 m .. Bir süre sonra, egzoz paraşütleri platformdaki roketi uçak taşıyıcısının kargo bölümünden platformun üzerine bıraktıktan sonra, ICBM'den platforma tutturma paraşütlerinin hareketi altında roketi kilitleyenler aktif hale getirildi ve (roket, olduğu gibi, platformdan aşağıya ve yana doğru “aşağı doğru hareket etti”), ardından fırlatma anına kadar dikey bir pozisyonda "burun yukarı" inmeye devam etti.
TEST
C-5A uçaklarının IA Minuteman roketi ile ayrılışı Vandenberg Hava Kuvvetleri Üssü, Santa Barbara, Kaliforniya'dan gerçekleşti. Lockheed ve Boeing (gemi komutanı - Rodney Moore) uzmanları da dahil olmak üzere 13 pilotu ve 2 test mühendisleri de dahil olmak üzere uçakta 11 çalışanları vardı. A-3 tipi “Skywatch” tipi özel bir “test” uçağı, fotoğraf çeken ve çeken eskort uçak olarak kullanıldı.
Fırlatma aracı, Vandenberg üssünün yaklaşık 25 km batısındaki Pasifik Okyanusu'na düşürüldü. ICBM'nin iniş sırasında, taşıyıcı yaklaşık 20 bin fit (yaklaşık 6 km) yükseklikte idi ve yatay olarak uçtu. Test katılımcılarından biri, çavuş-teknisyeni Elmer Hardin, ABD Hava Kuvvetleri Hava Kuvvetleri Komutanlığı tarafından yayınlanan Hangar Digest dergisine verdiği röportajda, roketin taşıyıcı bölmeden ayrıldığı anı hatırlattı: "Ben bile kokpit tabanından biraz fırlatıldım" .
Platformu boşalttıktan ve ayırdıktan sonra, roket dikey olarak “burnunu yukarı” düşürdü, yaklaşık 8 bin fit yüksekliğe (yaklaşık 2,4 km) yükseldi, daha sonra, test programına göre, 10 lerin sırasına göre çalışan ilk kademe motoru açıldı. Test katılımcılarından birinin hatırasına dayanarak, Baş Usta Çavuş James Sims, motor devam etti 25 c).
Birinci kademe motorun çalışması sırasında roket, yaklaşık 30 bin fit (yaklaşık 9,1 km) yüksekliğe, yani C-5A uçak gemisinin bulunduğu kademe seviyesinden daha yükseğe çıkmıştı ve motor kapatıldıktan sonra okyanusa düştü. Bununla birlikte, burada, çeşitli yabancı kaynaklarda, havada fırlatılan roketin tırmanabileceği yüksekliğe işaret eden iki seçeneğin bulunduğu belirtilmelidir: 30 bin metre ve 20 bin metre. Ayrıca, her iki durumda da kaynaklar, test katılımcılarına atıfta bulunanlar dahil olmak üzere oldukça yetkilidir. Hangisi hala doğrudur, ne yazık ki, yazar henüz bulamadı. Öte yandan, CNN muhabiri Tom Patterson’un Ağustos 9’taki 2013’te yayınlanan 24’teki 1974 testindeki katılımcılardan birinin, 5’in Ekim ayında yaptığı XNUMX testindeki katılımcılardan birine değindiğini belirten bir raporda, C-XNUMXА’nın gemideki tabandan uçmadığı belirtildi Vandenberg ve ABD Hava Kuvvetleri Üssü Hilly, Utah'dan.
MİLLİ KORUMALARDAN - MÜZE'YE
Toplamda, Amerikalı uzmanlar deneysel 21 deneysel programı altında testi yaptılar. Mikhail Arutyunovich Kardashev kitabında "Stratejik silâh Michael, “2014 yılında yayınlanan ve bu yıl yeniden düzenlenen“ geleceğin notu ”, uzmanlara göre, test maliyetinin yaklaşık 10 milyon dolar olarak gerçekleştiğini gösteriyor.“ Ertesi gün, testlerdeki tüm materyaller ABD Dışişleri Bakanı Henry Kissinger masasına yatırıldı ”diyor Michael. Kardashev. - Testlerin yaklaşmakta olan stratejik saldırı silahları müzakerelerinde Sovyet mobil füze sistemlerine kısıtlamalar getirilmesinin ağır bir argümanı olarak kullanılması planlandı. Test katılımcılarına Meritorious Servis Madalyası (Üstün Değer için Madalya -. B.SH.) verildi. ”
Testlerde yer alan C-5A uçağı ise şu anda Komuta Müzesi'nde sergileniyor. uçak Dover Hava Kuvvetleri Üssü, Delaware'de bulunan gönderiler. O zamanlar Tennessee Ulusal Muhafızlarına ait olan ve Memphis Hava Kuvvetleri Üssü'nde bulunan uçak, 20 Ekim 2013 tarihinde müzeye transfer edildi. ICBMs "Minuteman" IA'nın 1974 yılında gemi komutanı olarak piyasaya sürülmesiyle teste katılan emekli pilot Rodney Moore'un son uçuşunda uçağının mürettebatına katılmak istemesi ancak komutanın ona izin vermemesi dikkat çekicidir.
Genel olarak, yılın 1974 testleri, teknik ve pratik uygulanabilirliği ve ICBM'yi C-31,8A askeri nakliye uçağından fırlatma ağırlığı olan 5 t ile serbest bırakma güvenliğini, arka kargo ambarından paraşütle inişini kullanarak doğruladı. Sonuç olarak, kısa bir süre içinde ilgili bir dizi önlem alındıktan sonra, mevcut seri askeri nakliye uçağının (taşıyıcı olarak) derhal kullanılmasının mümkün olduğu, kıtalar arası havaya fırlatılmış bir balistik füze ile stratejik bir füze sistemi oluşturulması ve benimsenmesi için gerçek bir fırsat ortaya çıktı. Kıtalararası balistik füzeler (savaş silahı olarak). Bu, böyle bir kompleks için yeni bir özel uçak gemisi geliştirildiyse oluşabilecek finansal maliyetleri ve teknik riskleri önemli ölçüde azaltmayı mümkün kılmıştır. Bununla birlikte, havaya fırlatılan balistik füzelerin testleri SALT-2 ve START-1 antlaşmaları tarafından yasaklandığından, bu proje daha da geliştirilip "rafa" yatırılmamıştı. Doğru, uzun süre değil.
YENİ ATEM
Amerikalılar ikinci kez MiniMB ailesini “Minuteman” ı zaten 1980'lerde bulunan bir uçakta konuşlandırmaya çalıştılar. ABD Hava Kuvvetleri kıtalararası balistik füzelerin “Minuteman” III'deki hayatta kalma oranını artırma ihtimalinin araştırılması kapsamında, bu kez Boeing uzmanları insansız hava aracı (ICBM) ve ICBM içermesi gereken stratejik bir hava tabanlı füze sistemi çeşidi önerdi. "Minuteman" III (muharebe araçları) yazın. 1980'te yayınlanan proje, İngilizceden "Balistik füze devriyesi" olarak çevrilebilecek Cruise Balistik Füze kodunu aldı.
Kısaca Boeing'in önerisinin özü şuydu. Bir ICBM'ye sahip yeniden kullanılabilir bir jet insansız hava aracı (İHA), ulusal füze saldırısı uyarı sisteminden alınan bir füze saldırısı sinyaline dayalı komutla gerçekleştireceği kalkış için hazır bekleme durumunda kara meydanında bulunacaktır. Belirli bir alana girdikten sonra, ICBM'li böyle bir İHA, havada yaklaşık 7 km yükseklikte 12 saate kadar devriye gezebilir - bir füze fırlatma veya ana havaalanına dönme komutunu bekleyebilir. Boeing uzmanları, böyle bir kompleksin ana avantajını, düşman nükleer silahlarından neredeyse tamamen savunmasız olması olarak gördüler. 250'ye kadar bir grubun konuşlandırılması önerildi "erkek arı» ses altı uçuş hızına sahip olacak ve havaalanına inebilecek, yakıt ikmali yapabilecek ve ardından devriye gezmeye devam etmek için havalanabilecek ICBM'lerle.
“START-1 Antlaşması ekinde verilen terimlerin tanımlarından devam edersek, söz konusu füze BRVZ değildir, çünkü bu sınıf insanlı bir uçaktan fırlatılan balistik füzeler içerir” diyor Mikhail Kardashev. “Bununla birlikte,“ havadan devriye gezen ICBM ”nin teknik tasarımı ve işletimi, BRVZ kompleksiyle geleneksel yer temelli ICBM'lerden daha fazla benzerlik göstermektedir”. Aynı zamanda, özellikle projenin sahip olduğu ve muhtemelen “kâğıt” olanın ötesine geçmesine izin vermeyen ciddi kusuru vurgulamaktadır: “1980'lerin başlangıcında, kalkış ve kalkış üzerine iniş sağlayan sistemler olmadığı belirtilmelidir. ağır insansız hava araçlarının hava alanına iniş şeridi. Güvenilir bir yeniden kullanılabilir insansız uçak gemisi ICBM oluşturmak çok zor bir teknik görevdi. Yanlış bir alarm olması durumunda, füze uyarı sistemi, uçuşun herhangi bir aşamasında ciddi sonuçlara neden olabilecek (havada inme, havada devriye, mürettebatı bekletme, hava sahasında iniş yapma) kaza sonucu oluşabilecek nükleer savaş başlıklarına sahip ICBM'lerle büyük bir insansız taşıyıcı devrine neden olacaktır. ”
Ve sonuç olarak, Amerikan programından havaya uçlu ICBM'lere dayanan stratejik bir füze sistemi oluşturma olasılığını araştırmak için çok bilinen bir genel kamu bölümü hakkında konuşacağız.
Gerçek şu ki, bu yöndeki çalışmaların uygulanmasına dair yasak olmasına rağmen, Ekim 7’in 2005’in ABD Savunma Geliştirme Ajansı’nın (DARPA), ABD Hava Kuvvetlerinin ve Edwards hava üssündeki diğer ilgili kurum ve kuruluşların uzmanları tarafından gerçekleştirildiği Çöl test sahasının üstünde, Airlaunch olarak da bilinen bir füze fırlatma aracı testi veya C-17 Military Transport Plane III'ten QuickReach Booster.
55139 kuyruk numarasına sahip olan uçak ABD Hava Kuvvetleri Koruma Alanı'na atandı ve Mart ayında, Kaliforniya'daki hava üssünde bulunuyordu. Roket modeli, 6 bin feet yüksekliğinden (yaklaşık 1829 m) sıfırlandı ve C-12 “Huron” escort uçağı olarak kullanıldı. Düzen uzunluğu 65 feet (yaklaşık 19,8 m) ve ağırlık - fırlatma aracının hesaplanan kütlesinin üçte ikisini oluşturan 50 bin pound (yaklaşık 22,67 t) idi.
Düzen oyuk ve su ile doluydu. 1974'taki “Minuteman” IA testinden farklı olarak, bu sefer platform kullanılmadı - roket, bir egzoz paraşütü ve kabin zeminine monte edilmiş bir makara ve kılavuz sistemi kullanılarak kargo bölmesinden çıkarıldı. Üstelik, füzenin inişi de "burun arkası" yani uçağa yapıldı.
Yayınlanan bilgilere göre, bu test, DARPA ve ABD Hava Kuvvetleri tarafından ortaklaşa uygulanan FSLV (Falcon Küçük Fırlatma Aracı) programı kapsamında yapıldı ve 1000 libre'ye (yaklaşık 453,6 kg'a kadar) kargoların düşük toprağa yakın yörüngeye fırlatılması için bir sistem geliştirmeyi amaçladı. Bununla birlikte, çıkarları açısından Amerikalılar gerçekten böyle bir deney yaptılar - ya hava ile başlatılan bir ICBM kullanmak için ordu ya da bu şekilde askeri olmayan bir fırlatma aracı kullanmak için siviller - tam olarak belli değil. Aslında, fırlatma aracı, tamamlandıktan sonra tamamen barışçıl olmayan amaçlarla da kullanılabilecek aynı balistik füzedir. Resmen, bir basın bülteninde, “C-17 uçağının yeni yeteneklerinin” bu şekilde çalışıldığı iddia edildi.
Pentagon'un bu konudaki ısrarı hala endişe verici. Ayrıca, Mayıs ayındaki 14, 2013, ABD Füze Savunma Ajansı ve ABD Hava Kuvvetleri'nden uzmanlar ve Lockheed Martin tarafından ABD Ordusu ve Orbital Technologies ve Dynetics uzmanlarının katılımıyla benzer bir test gerçekleştirdi. Bu sefer, bir balistik füzenin prototipi olan eMRBM hava fırlatma hedefi (genişletilmiş orta menzilli balistik füze), Amerikalıların Yuma test sahasında 17 bin metre yüksekliğinde X-25 askeri nakliye uçağının kargo bölümünden inişlerini gerçekleştirdi. Muharebe ekiplerinin eylemlerinin daha iyi ve daha etkili bir şekilde geliştirilmesi için kullanılmaya karar verdi ve küresel füze savunma sistemlerinin imha sistemlerini test etti.
Pentagon'un planlarında hava lansmanı devam ediyor
- Yazar:
- Vladimir Shcherbakov
- Orijinal Kaynak:
- http://nvo.ng.ru/armament/2016-09-30/10_pentagon.html