Bir gün bir fotoğraf çekilir. Fotoğrafta iki taraf vardır.
Zaman öyle bir zamandır ki iki taraf da “normal” görünür. İkisinin de taraftarı bulunur.
Sonra devran döner.
5, 20, 50 yıl sonra fotoğrafa tekrar bakılır.
Bir taraf artık en hafif tabirle rezil ve zavallı görünür.
Tıpkı 1957’den kalma bu fotoğraflarda olduğu gibi.
Bir tarafta lisede okumak isteyen zenci öğrenciler, diğer tarafta “Beyazlarla zenciler yan yana okuyamaz” diyenler, bağıranlar, gülenler.
O gün iki taraf da haklı olduğuna inanıyordu. Bugün sadece bir tarafın haklı olduğu biliniyor.
Öyleyse geriye her saflaşmada sorulması gereken iki soru kalıyor.
Bugün, burada, bu hikayede hangi taraftasın? Bugün, burada kim zenci, kim beyaz?
İkincisi daha zor çünkü hayat olduğu yerde durmuyor, zencilerle beyazlar sürekli yer değiştiriyor.