En Önemli Beceri
Önceki bölümde belirtilen tüm becerilerden, bir tanesi açık ara en önemlisi ve bunu listelemediğim için çoğu insana çok garip gelebilir. Birçok insan bunun “yaratıcılık” olduğunu düşünüyor ve ben de bunun muhtemelen ikinci en önemli beceri olduğunu savunuyorum. Bazıları “eleştirel düşünme” veya “mantık” olduğunu da düşünebilir, çünkü oyun tasarımı karar verme ile ilgili. Bunlar gerçekten önemlidir, ancak hiçbir şekilde en önemli beceriler değildir.
Bazıları “iletişim” diyerek yaklaşmaya başlıyor. İletişim kelimesi maalesef yüzyıllar boyunca bozulmuştur. Bir zamanlar fikir alışverişine atıfta bulurdu, ancak şimdi “Sizinle iletişim kuracak bir şeyim var” gibi konuşmanın eş anlamlısı haline geldi. Konuşmak kesinlikle önemli bir beceri, fakat iyi iletişim ve iyi oyun tasarımı çok daha temel ve çok daha önemli bir şeye dayanıyor.
Dinleme.
Bir oyun tasarımcısı için en önemli yetenek dinlemektir. Oyun tasarımcıları birçok şeyi dinlemek zorundadır. Bunlar beş ana kategoriye ayrılabilir: Takım, İzleyici, Oyun, iş sahibi ve Öz(Benlik veya kendin). Bu kitabın çoğu bu beş şeyi nasıl dinleyeceğinizle ilgili olacak.
Dinlemek derken, sadece söylenenleri duymaktan bahsetmiyorum. Daha derin bir dinleme, düşünceli bir dinleme demek istiyorum. Mesela iştesin ve arkadaşın Fred’i görüyorsun. “Merhaba, Fred, nasılsın?” diyorsun. Fred kaşlarını çatıyor, aşağı bakıyor, ağırlığını rahatsız bir şekilde değiştiriyor, sözcükleri avlıyor gibi gözüküyor ve sonra sessizce göz teması olmadan diyor ki, “Ah, sanırım iyi.” Sonra kendini toplar, nefes alır ve kararlılıkla gözünüze bakar, ama ikna edici değil, biraz daha yüksek sesle “Ben, … iyiyim. Sen nasılsın?”
Ee, Fred nasıl? Söylediğine göre “O iyi.” Harika. Fred iyi. Eğer sadece “yüzeysel dinliyorsanız”, bu sonucu çıkarabilirsiniz. Ancak Fred’in beden diline, yüz ifadesinin, ses tonunun ve jestlerine dikkatine daha fazla kulak verirseniz, çok farklı bir mesaj duyabilirsiniz: “Aslında ben iyi değilim. Seninle görüşmek isteyebileceğimi düşündüğüm ciddi bir sorunum var. Fakat senden, sorunumu gerçekten önemsediğin konusunda bir tür taahhüt almadığım sürece bunu yapmayacağım, çünkü bu kişisel bir sorun. Bununla ilgilenmek istemiyorsan, yine de seni rahatsız etmeyeceğim ve sadece her şeyin yolunda olduğunu iddia edeceğim.”
Her şey Fred’in “Ben iyiyim.“ demesinin içinde gizli. Ve söylediklerini derinlemesine dinliyorsan, hepsini duydun; Bir çan sesi kadar açık, gün gibi ortada, sanki yüksek sesle söylemiş gibi. Bu, oyun tasarımcılarının her gün aldıkları her kararla dahil olmaları gereken bir dinleme şekli.
Düşünceli bir şekilde dinlerken, her şeyi gözlemler ve sürekli olarak kendinize sorular sorarsınız. “Bu doğru mu? “, “ Neden böyle? “, “ Gerçekten böyle mi hissediyor? “, “ Şimdi bunu biliyorum, bu ne anlama geliyor? ”
Duyduğumuz şeylerin bizi üzebileceğini, bildiğimiz herşeyle çelişen bir nedenden olabileceğini kabul etmeliyiz. Gerçeği öğrenmenin tek yolu bu. Her şeye bir çocuk gibi yaklaşmalı, hiçbir şey düşünmeden, her şeyi gözlemleyerek, Siddhartha’da Herman Hesse’nin söylediği gibi dinlemelisin:
“Dinlemeyi öğreniyordu en başta, sessiz bir yürekle, bekleyen, dışa açık bir ruhla, içinde tutkulara, isteklere kulak vermeyi öğreniyordu, yargılara, görüş ve düşüncelere yer vermeden.”Siddhartha – Herman Hesse
Çeviri: Kâmuran Şipal
Beş Çeşit Dinleme
Oyun tasarımı birbirine bağlı bir ağ olduğu için, beş tür dinlemeyi ziyaret edip, tekrar ziyaret edeceğiz ve bu kitaptaki ara bağlantılarını inceleyeceğiz.
- Takımınızı dinlemeniz gerekecek (Bölüm 23 ve 24), çünkü oyununuzu kuracak ve onlarla birlikte önemli oyun tasarım kararları vereceksiniz. Büyük yetenek listesini hatırlıyor musunuz? Birlikte, ekibiniz hepsine sahip olabilir. Ekibinizi derinlemesine dinleyebiliyorsanız ve onlarla gerçekten iletişim kurabiliyorsanız, sanki hepiniz aynı becerileri paylaşıyormuş gibi tek bir birim olarak işlev görürsünüz.
- İzleyicilerinizi dinlemeniz gerekecek (Bölüm 8, 9, 21, 22 ve 30) çünkü bunlar oyununuzu oynayacak olan insanlar. Sonuçta, oyununuzdan memnun olmazlarsa, başarısız oldunuz demektir. Ve onları neyin mutlu edeceğini bilmenin tek yolu, onları derinlemesine dinlemek, onları tanıdıklarından daha iyi tanımaktır.
- Oyununuzu dinlemeniz gerekecek (kitaptaki çoğu bölüm). Bu ne anlama geliyor? Bu, oyununuzu içeriden ve dışarıdan tanıyacağınız anlamına gelir. Bir motoru dinleyerek bir arabada neyin yanlış olduğunu söyleyen bir tamirci gibi, çalışmasını dinleyerek oyununuzda neyin yanlış olduğunu göreceksiniz.
- İş sahiplerini dinlemeniz gerekecektir (27-29. Bölümler). İş sahipleri, oyunu tasarlamanız için size para ödüyor ve onlara istediklerini vermezseniz, başkasına gideceklerdir. Sadece onları dinleyerek, yüreklerinin derinliklerinde, gerçekten ne istediklerini söyleyebileceksiniz.
- Ve son olarak, kendinizi dinlemek zorunda kalacaksınız (Bölüm 1, 6 ve 32). Bu kulağa kolay geliyor, fakat çoğu kişi için en zor dinleme şekli. Bununla birlikte, ustalaşabilirseniz, en güçlü araçlarınızdan biri ve muazzam yaratıcılığınızın arkasındaki sır olacaktır.
Yeteneklilerin Sırrı
Tüm bu süslü konuşmalardan sonra, güveniniz çoktan tükeniyor olabilir. Oyun tasarımının gerçekten sizin için olup olmadığını merak ediyor olabilirsiniz. İyi oyun tasarımcılarının iş için özel bir yeteneğe sahip gibi göründüğünü fark etmiş olabilirsiniz. Onlara kolayca ve doğal olarak gelerek, oyunları sevmenize rağmen, bir tasarımcı olarak başarılı olacak kadar yetenekli olup olmadığınızı merak edersiniz.
İşte size, yeteneklerle ilgili küçük bir sır. İki çeşit yetenek vardır. İlk olarak, doğuştan gelen yetenek. Bu küçük bir yetenektir. Bu yeteneğe sahipseniz, oyun tasarımı, matematik veya piyano çalma gibi bir beceri size doğal olarak gelir. Neredeyse düşünmeden kolayca yapabilirsiniz. Ama mutlaka yapmaktan zevk almazsınız. Her çeşit küçük yeteneği olan milyonlarca insan vardır, yetenekli olmalarına rağmen beceri yetenekleriyle hiçbir zaman harika bir şey yapmazlar ve bunun nedeni ikinci yeteneğin olmamasıdır.
En büyük yetenek işin aşkıdır. Tersi gibi görünebilir. Bir beceriyi kullanmayı sevmek, beceriden daha önemli nasıl olabilir? Bu basit nedenden dolayı: Eğer büyük bir yeteneğiniz varsa, oyun tasarlama sevginiz varsa, sahip olduğunuz sınırlı becerileri ne olursa olsun kullanarak oyunlar tasarlayacaksınız. Ve sürekli yapmaya devam edeceksiniz. İşe olan sevginiz parlayacak, işinize sadece yapmanın sevgisinden gelen tarif edilemez bir parıltı vererek. Ve pratik yoluyla, oyun tasarım becerileriniz kaslar gibi büyüyecek ve daha da güçlenecek, sonunda becerileriniz yalnızca küçük bir yeteneğe sahip olanlardan daha mükemmel veya daha büyük olacak. Ve insanlar şöyle diyecek: “Vay. Bu gerçekten yetenekli bir oyun tasarımcısı.” Tabii ki küçük bir yeteneğiniz olduğunu düşünecekler, ama yalnızca siz yeteneğinizin gizli kaynağını bileceksiniz, ki bu asıl armağan: işin aşkı.
Ama belki de büyük bir yeteneğiniz olup olmadığından emin değilsinizdir. Oyun tasarımını gerçekten sevip sevmediğinizden emin değilsinizdir. Sadece neye benzediğini görmek için oyun tasarlamaya başlayan birçok öğrenciyle karşılaştım, sadece bunu sürprizlerine bulmak için, işi gerçekten seviyorlar. Oyun tasarımcıları olmaları konusunda emin olanlara da rastladım. Bunlardan bazıları küçük bir yetenek bile kazandılar. Ancak oyun tasarımının gerçekte nasıl bir şey olduğunu deneyimlediklerinde, onlar için olmadığını fark ettiler.
Büyük bir yetenek olup olmadığını öğrenmenin tek bir yolu var. Yol almaya başla ve kalbin şarkı söylüyor mu gör.
Öyleyse, sihirli sözleri söyle, gidiyoruz!
Ben bir oyun tasarımcısıyım.
Ben bir oyun tasarımcısıyım.
Ben bir oyun tasarımcısıyım.
Ben bir oyun tasarımcısıyım.