dünyanın belki de en bilinen savaş şiiri olan bekle beninin yazarı konstantin simonov, böyle haykırıyordu tanrıçası valentina serovaya.
alman orduları sovyetler birliğine girdiğinde simonov, savaş muhabiri olarak stalingrad cephesine gönderilir. ikinci dünya savaşının en kanlı günlerinin yaşandığı stalingrad cephesinde sadece gazeteci değildir; aynı zamanda cehennemi andıran gecelerde beline kadar saplanan çamura ve başının üstünden vızır vızır geçen mermilere rağmen güzeller güzeli valentinasını düşünürken, bu kadına duyduğu aşk ve hasretin dayanılmaz bir hale geldiğini hisseder.
işte bekle beni şiiri, simonovun çıldırmak üzere olduğu bir gecede dökülüverir kağıda.. oradan tüm dünyaya yayılır ve beklemeyi bilenler kadar, beklenmeyi bilmenin saadeti, beklenenlere de dirayetin ve dinginliğin sarhoş edici hazzını anlatır..
aynı zamanda efsane sanatçı cem karaca'nın seslendirdiği şarkının sözleridir..
bekle beni döneceğim ben.
çok, çok bıkmadan bekle!
sarı yağmurların hüznü basınca,
kar kasıp kavururken, kızgın sıcaklarda.. bekle.
başkaları dünden unutulmuşken,
beklenmedikleri zaman bekle.
uzak yerlerden mektuplar kesilince bekle beni..
birlikte bekleyenlerin beklemekten usandığına bakma, bekle
......