Cannon Annie Jump Kimdir?
11 Aralık 1863’te Delawere’de dünyaya gelmiştir.
Bayan Cannon, ailesinin desteğiyle, o yıllarda kapılarını kadınlara açan birkaç kolejden biri olan Boston yakınlarındaki Wellesley Koleji’ne gitmistir. Orada, o zamanlar Amerika Birleşik Devletleri’ndeki bir avuç kadın fizikçiden biri olan Sarah Francis Whiting’den astronomi ve fizik okumuştur.
Wellesley’deki fizik programı, daha sonra Harvard College Gözlemevi’nin yöneticisi olacak olan MIT fizik profesörü Edward C. Pickering’in laboratuvar öğretim yöntemlerine göre modellenmişti. Bayan Cannon, Profesör Whiting’in astronomi dersini aldığında, okulun 4 inçlik Browning teleskopuyla gökleri nasıl gözlemleyeceğini öğrenmiştir.
üçüncü yılında, 1882’nin Büyük Kuyruklu Yıldızı göründü ve astronomi sınıfı onun ilerleyişini gece gökyüzünde takip etti. Kuyruklu yıldız, gündüz saatlerinde çıplak gözle görülebilecek bir süre parlayarak oldukça gösterişli bir gösteri sergiledi. 1884’te Wellesley Koleji’nden fizik derecesi ile mezun oldu.
Wellesley’deyken, Massachusetts’in soğuk kışları onunla aynı fikirde değildi ve kızıl hastalığına yakalandı, bu da önemli bir işitme kaybı yaşamasına neden oldu. Zaman ilerledikçe işitme duyusu, neredeyse tamamen sağır hale gelene kadar azalmaya devam etti. Cannon, dersleri anlamasını ve başkalarıyla konuşmasını sağlayan dudak okuma yeteneğini kazandı.
Cannon, fizik öğretmeni olarak işe alinmsitir ve bu, lisansüstü düzeyde astronomi dersleri almasına izin verilmistir. Bu kurslar onu spektroskopi ve fotoğrafçılıkta yetkin hale getirmistir. Spektroskopi, yeni bir araştırma alanı ve bir madde tarafından yayılan veya emilen ışığı analiz etmek için laboratuvarda pratik bir araç haline geliyordu ve malzemenin kimyasal bileşimi hakkında fikir veriyordu.
1895’te Radcliffe Koleji’ne “özel öğrenci” olarak kaydoldu, böylece Harvard Koleji Gözlemevi müdürü Edward Pickering’in yanında okuyabildi. Harvard profesörleri, Radcliffe Koleji ile birlikte çalıştılar ve derslerini Radcliffe’deki kadınlar için sık sık tekrarlıyorlardı. Radcliffe’e kaydoldu Cannon’a Wellesley’de sahip olduğundan daha iyi ekipmana erişim sağladı.
Harvard Koleji Gözlemevi, Pickering’in rehberliği planında , mümkün olduğu kadar çok yıldızı gözlemlemek ve sınıflandırmak için çalışmaktaydı.Gözlemevindeki astronomlar, bir teleskop ve spektrometre aracılığıyla gökyüzünün alanlarını sistematik olarak fotoğraflayacaklardı. Ortaya çıkan spektrogram, yıldızın sıcaklığı ve kimyasal bileşimi hakkında bilgi sağladı. İddialı proje, zengin amatör astronom Henry Draper’ın mirasından alınan bir hibe ile mümkün oldu.
1886’da Mary Draper, Pickering’in araştırmasıyla ilgilenmeye başladı ve onu Henry Draper Memorial adı altında finanse etmeyi kabul etmistir. Gökyüzü araştırmaları tarafından üretilen objektif prizma spektrogramları, her bir yıldızın küçük spektrogramlarını içeren yüzlerce fotoğraf plakası üretti. Spektrumların her birini sınıflandırma işi sıkıcıydı ve büyük bir konsantrasyon gerektiriyordu – tam da Annie Jump Cannon’ın iyi olduğu türden bir işti. 1896’da Pickering, ona gözlemevinin astronomik fotoğraf küratörü Williamina Fleming’in asistanı olarak bir iş teklif etti.
Cannon, “Pickering’in Kadınları” olarak bilinen bir grubun parçası olmuştu ve onlara “bilgisayar” deniyordu. Pickering ve bilgisayarlarının amacı, gökyüzündeki her yıldızı 9 veya insan gözünün görebileceğinden on altı kat daha sönük olarak tanımlayıp haritalayarak Henry Draper Kataloğu’nu tamamlamaktı . İlk olarak 1885’te başlayan bu proje, bir sınıflandırma aracı olarak yüzey sıcaklıklarını kullandı. Pickering, mümkün olduğu kadar çok yıldızın optik tayfını elde etmek için kısa vadeli projeyi uzun vadeli bir çabaya dönüştürdü. Gözlemevinde çalışırken, Cannon çalışmalarına devam etti ve 1907’de Wellesley’den MA derecesini aldı.
Aylarca süren dikkatli gözlemin ardından, tarih ve saati, büyüklük tahminiyle birlikte kaydettikten sonra, değişen yıldız için bir “ışık eğrisi” oluşturabildi. Işık eğrisi, yıldızın parlaklığının zaman içindeki değişimini maksimumdan minimuma ve sonra tekrar maksimuma doğru izleyerek gösteriyordu. Gözlemevindeki astronomlar, ışık eğrisinden, yıldızın parlaklığının neden değiştiğine dair bir fikir edinebildiler.
1903’te, o sırada bilinen 1.227 değişken yıldızdan oluşan bir katalog yayınladı. Dört yıl sonra, 2.000 yıldızla ilgili ayrıntıları içeren ikinci bir değişken yıldız kataloğu yayınladı. Cannon, çalışmaları sırasında önceden bilinmeyen 300 değişken ve beş patlayan yıldız veya nova keşfetti.
Harvard College Gözlemevi üyeleri, değişken yıldız gözlemcilerinin sayısını artırmak için bölgedeki amatör astronomlarla çalışarak onları değişen yıldızların parlaklık ölçümlerini yapmaya teşvik etti.
Amatör ve profesyonel astronomlar arasındaki bu işbirliği düzenlemesinden, Amerikan Değişken Yıldız Gözlemcileri Derneği (AAVSO) adlı bir organizasyon kuruldu. Annie Jump Cannon, kurucu üyelerinden biriydi ve adı, 1918’deki kuruluş belgesindeki imzalardan biriydi. yönlendirecek ve gelişmesine yardımcı olacaktı. AAVSO, merkezi Cambridge, Massachusetts’te bulunan amatör ve profesyonel astronomların hala geçerli bir organizasyonudur.
Cannon kendini işine verdi ve Fleming ve başka bir bilgisayar olan Antonia C. Maury tarafından geliştirilen bir sistem kullanarak yıldızların tayfını sınıflandırmaya başladı. Sistem çok karmaşıktı ve Cannon, Fleming ve Maury tarafından kullanılan sistemlerin daha basit bir kombinasyonu olan bir yıldız sınıflandırma sistemi önerdi.
Harfleri kullanan Fleming tarafından tasarlanan spektrum türlerini kullanan Cannon, onları Maury’nin azalan sıcaklıkların sırasına dayanan I, II, III, vb. tip sıralamasına uyacak şekilde yeniden düzenledi. yıldızlar. Miss Cannon’ın sistemi, tayflarında pek çok helyum çizgisi gösteren O ve B tipi çok sıcak beyaz ve mavi yıldızlardan, A, F, G ve K tipi orta sıcaklık aralığındaki yıldızlara kadar bir dizi sürekli değişim kullandı. çok havalı M tipi yıldızlar. Sınıflandırma şemasına daha fazla ayrıntı vermek için Arap rakamları da kullanılır.
Bazı yıldızların tayfları çok sıra dışıydı ve şemaya uymuyordu, bu yüzden “tuhaf” yıldızlar olarak belirlenmişler ve bu garip yıldızlar hakkında detaylı notlar hazırlanmıştı. 1910’da, Cannon’ın planı tüm gözlemevlerinde resmi sınıflandırma sistemi olarak kabul edildi. 9 Mayıs 1922’de Uluslararası Astronomi Birliği, birkaç küçük değişiklikle (sıralama gibi) Miss Cannon’ın yıldız sınıflandırma sistemini resmi olarak benimsemek için bir önlem aldı ve onun OBAFGKM sistemi bugün standart olarak koruyor.
Harvard Gözlemevi gökbilimci arkadaşı Cecilia Payne-Gaposchkin ve Cannon, yıldızların bileşimini belirlemek için kısa bir süre işbirliği yaptı. Toplanan verileri, yıldızların esas olarak helyum ve hidrojenden oluştuğunu belirlemek için kullandılar.
Cannon teorik olarak eğilimli değildi; daha ziyade, yıldızların tayfını sınıflandırma konusunda bir yeteneğe sahipti ve sistemini kullanarak dakikada üç yıldızı tamamlamayı başardı. Sadece spektral modellere bakarak yıldızları sınıflandırabiliyordu. Kendisinin ve bilgisayarların üzerinde çalıştığı astronomik fotoğraflar cam levhalara kaydedildi. Normalde tek bir plaka, her biri bir inçten daha uzun olmayan bir spektruma bir prizma ile yayılmış yüzlerce görüntüye sahip olacaktır. Cannon, genellikle bir büyüteçle bulanık ve sönük olan tayfları inceler ve bir asistana yıldızın tayf tipini söylerdi.
1911’de Cannon, yılda bin iki yüz dolarlık bir maaşla Harvard Üniversitesi Gözlemevi’nde astronomik fotoğrafların küratörü olarak Fleming’in yerini aldı. Astronomik levhaların küratörü olarak, tek bir kişi tarafından astronomik bilgilerin en büyük derlemelerinden biri haline gelecek olan Stellar Spectra’nın Henry Draper Kataloğu üzerinde çalışmaya devam etti . Çalışma, Harvard College Observatory tarafından 1890’da Annals’ta yayınlandı ve 1918 ile 1924 yılları arasında güncellendi.Katalog, tümü dokuzuncu büyüklükten daha parlak olan 225.3000 yıldızın spektral türlerini listeler – iyi bir dürbünle görülen yıldızların parlaklığı hakkında. Katalog ayrıca yıldızların konumlarını, görsel ve fotoğrafik büyüklüklerini ve belirli bir yıldızın herhangi bir özelliği hakkında notlar verir. Katalog tamamlandıktan sonra, Cannon, 1925’te yayınlanan bir uzantı ile çalışmalarına devam etti. Bu uzantı, gökyüzünün belirli bölgelerindeki, özellikle Kuğu, Yay, Karina ve Büyük Macellan’daki zengin Samanyolu bölgelerinin takımyıldızlarındaki sönük yıldızları sınıflandırdı. Bulut.1938’de Cannon, Harvard’da kendi alanlarında özel olarak tanınan astronomlara verilen bir unvan olan William Cranch Bond Astronomi Profesörü oldu. Bu, Harvard Üniversitesi’nden kendisine verilen ilk ve tek takdir ödülüydü. Kariyerinin sonuna doğru ve ölümünden sadece üç yıl önce geldi.
1940 yılında, ölümünden bir yıl önce, Cannon daha önce Harvard Gözlemevi’nden emekli olmuştu. Kendini kendi alanına adamış kişiler için sıklıkla olduğu gibi, 13 Nisan 1941’de Cambridge, Massachusetts’te öldüğü güne kadar çalışmalarını sürdürdü.
Yazan: Sude MANAV
Kaynak
Annie Jump Cannon. Biography, 18 Nisan 2019