Planlar gerçekleşmeye mahkum değildi, GAZ-31029'dan oluşturulan araba tek bir kopyada kaldı. Sergilerde gösterildi, ancak prototip yetkililer arasında ilgi uyandırmadı, bu yüzden uzun süre kutulardan birinde kaldı. 2013 yılında, Cortege'in ikinci nesli üzerinde çalışmaya yer açmak için özel bir kişiye satıldı.
Gerçek bir limuzine benziyor. Fotoğraf: youtube.com
tarih öncesi
Araba 1995 yılında piyasaya sürüldü ve o sırada ülkedeki durumun ne olduğunu anlamanız gerekiyor. Birçok yönden, bu arabayı etkiledi, kararlar geliştiricilerin malzeme ve teknik yeteneklerde sınırlı olduğunu gösteriyor. Bu makinenin özünü doğru anlamak önemlidir. Bu, Cortege projesini yaratmaya yönelik ilk girişimdi. Başarısız olduğu ortaya çıktı, ancak yirmi yıldan fazla bir süre sonra her şey yolunda gitti.
GAZ-31029 NAMI, başlangıçta birkaç nedenden dolayı başarısızlığa mahkum edildi. İlk olarak, o zaman, temel olarak kullanılan Volga zaten umutsuzca modası geçmişti. İkincisi, o zamanki mühendislerin yetenekleri ve beceri düzeyi, birçok teknik sorunu etkin bir şekilde çözmeye izin vermiyordu. Üçüncüsü, araba bir bütün olarak düşünüldüğünde, geliştiricilerin ne olması gerektiğini anlamadıkları konusunda güçlü bir izlenim yaratılıyor.
Dış ve iç
Gururlu isim plakası "Volga korteji", bunun, o zamanlar çok sayıda olan, kendinden perçinli bir garaj olmadığını söylüyor. Bu, çoğunlukla elle yapılsa da tam teşekküllü bir gelişmedir, ancak kavramlar genellikle bu şekilde oluşturulur.
Cortege markası tam o sırada ortaya çıktı. Fotoğraf: youtube.com
Öncelikle uzunluk göze çarpıyor, standartta 4885 mm yerine 6000 mm olmuş. Bu, ön ve arka kapılar arasındaki geniş bir ek ve büyütülmüş bir C sütunu ile yapılır. Çatıda bir istasyon vagonunda Volga'dan bir parça kullanıldı ve arka kapılar da oradan uyarlandı. Çerçeve sağlamlık için güçlendirilmiştir. Kütle hakkında veri yok, ancak fabrika versiyonunun 1400 kg'dan daha ağır olduğu göz önüne alındığında, değiştirilmiş modifikasyon en az 2 ton çekecek.
Yuvarlak pencere alışılmadık bir çözümdür. Fotoğraf: youtube.com
Tartışmalı olsa da ilginç bir ayrıntı, C sütunundaki yuvarlak penceredir. Dışarıda anlamı anlaşılmaz, ancak içeride oturduğunuzda, kapı koltuğa göre kaydırıldığından, yolcunun bu doğaçlama lombozdan sadece sokağa bakabileceği anlaşılıyor. Arka direk daha keskin bir açıyla yerleştirilmiş, uygun boyuttaki cam seçilmiş. Siluetin kendisi, sanki limuzinlerin dışı için söylemek gerekirse, o zamanki moda ile açıklamak kolay olan, doğranmış gibidir. ABD'de, kabinin arkasına benzer bir tasarıma sahip birkaç model monte edildi.
Kare sırt bir başka karakteristik detaydır. Fotoğraf: youtube.com
Ön cam dışındaki tüm camlar renklidir, bu şaşırtıcı değildir - bu tür arabaların üst düzey yolcuları çok fazla ilgiden hoşlanmazlar. Kulplarda düzgün GAZ amblemleri var.
Kabinin yolcu kısmı, tabanı arttırmak ve uzatmak için bir metre daha geniş hale geldi. Yumuşak bir kanepe, herhangi bir boy ve ten rengine sahip bir kişiyi rahatça ağırlamanızı sağlar. Ancak, muhafız için tasarlanan yan koltuk başarısız, orada bir kişi oturuyorsa, çok daha az bacak mesafesi olacak.
Sandalyeler yumuşak ve rahattır. Fotoğraf: youtube.com
Bitiş düzgün, ancak her şey şimdi alışılmış olandan farklı şekilde yapılıyor. Paneller, kapakları çevre boyunca görülebilen kendinden kılavuzlu vidalarla sabitlenmiştir. Kapı kartları deri ile süslenmiştir, ancak bu oldukça düzgün bir şekilde yapılmamıştır. Her zaman olduğu gibi, fikir iyiydi ama uygulama başarısız oldu.
Kendinden kılavuzlu vidalar bugün eski bir çözümdür. Fotoğraf: youtube.com
Yolcu koltuğunun donanımı sadece elektrikli bir cam ve bir kül tablası içerir. İklim kontrol sistemleri ve diğer ek seçenekler yok. Kabinin bu kısmına dekoratif bir ızgara ile kapatılmış bir boru ile ısı verilir, kışın normal ısıtma için bunun yeterli olup olmadığı açık değildir. Çatıda bir kapak var, manuel olarak açmanız gerekiyor.
Tüm iç mekan bu kanaldan ısıtılır. Fotoğraf: youtube.com
Limuzinle ilgili mini bar, ses sistemi, TV ve diğer özellikler yoktur. Ancak yolcu bölmesini sürücü koltuğundan ayıran bir bölme hala var. Ayrıca, bu yavaş olmasına rağmen, elektrikli tahrik nedeniyle yükselir ve düşer. Sadece sürücü kullanabilir.
Sürücü koltuğu standarttan çok farklı değil. Ancak aynı zamanda, görünümü iyileştiren bir dizi dekoratif unsur ve ek vardır. Buna deri kaplı bir paneli de eklersek, iyileştirmelerin kardinal olmasa da mekan algısını olumlu etkilediğini söyleyebiliriz.
Sürücü koltuğu yükseltilmiş, panel deri ile süslenmiştir. Fotoğraf: youtube.com
Teknik yönleri
Daha da az değişiklik var. Güç ünitesi olarak normal bir 402. 2,4 litrelik motor kullanılır. ve 100 beygir. İle birlikte. İyi dinamikler sağlamak yeterli değil, araba açıkçası yavaş hızlanıyor, güç ünitesinin kaynağı üzerinde iyi bir etkisi olması muhtemel olmayan aşırı yüklerde çalıştığı hissediliyor. Özellikler, hızın 145 km / s olduğunu gösteriyor, ancak böyle bir göstergeye hızlanması uzun zaman alacak.
Standart motor bir limuzin için oldukça zayıf. Fotoğraf: youtube.com
Kardan uzar, standart ünitelerin elemanları kullanılır, yüksek kalitede kaynaklanır ve merkezlenir, tahrikten aşırı titreşim yoktur. Kütle nedeniyle fren sistemi üzerindeki yük arttı ve işin verimliliği azaldı. Önceden yavaşlamak için yoldaki durumu izlemek daha iyidir, hızlı bir şekilde duramazsınız.
Kütle artışının olumlu etki yaptığı şey süspansiyon oldu. Standart bir arabada sertse, limuzinde yumuşak bir şekilde çalışır ve konforlu bir sürüş sağlar. Aynı zamanda, araba sürmek daha uygun hale gelmedi, en iyi yön dengesi ve yüksek direksiyon hassasiyeti ile yuvarlandı.
Sürüş sırasında, aynı zamanda önemli olan seri Volga'dan neredeyse hiçbir fark yoktur. Boyutlardaki artış, yoldaki davranışı daha da kötüleştirebilirdi, ancak bu olmadı.
Sonuç?
Modern otomotiv endüstrisi açısından, bu, zayıf donanıma sahip ilkel bir limuzindir. Ancak 26 yıl önce toplandığını ve o zamanlar mühendislerin teknolojilerinin ve yeteneklerinin bugün olduğu gibi olmadığı dikkate alınmalıdır. Aynı zamanda, arabanın sağlam bir şekilde monte edildiğini, belirgin bir kusur olmadığını, uzun yıllar boyunca gövdenin yol açmadığını, deforme olmadığını, ortaya çıkabilecek başka bir sorun çıkmadığını belirtmek gerekir. Bu, kaliteli bir yapı olduğunu gösterir.
Araba, Smirnov Tasarım Bürosunda restore edildi, çünkü önceki sahibin belirli bir tadı vardı ve araba, kırmızı koltuk döşemesi ve bu tür diğer unsurlar gibi açıkçası tatsız birçok ayrıntı aldı. Bugün orijinal durumunda, 1995'teki sunumu sırasındaki haline yakın. Tek modern gelişme, arka park sensörleri, bu boyutlara sahip bir arabada yerine oturdu.
Parktronic tek modern gelişmedir. Fotoğraf: youtube.com
Konfor unsurlarının eksikliğine gelince, bunun araba hakkında genel bir fikir vermesi gereken bir kavram olduğunu düşünmeye değer. En azından küçük partiler halinde üretime sokulsaydı, ekipman çok daha iyi olurdu.
Bunun, başarılı bir projenin habercisi haline gelen Rus otomotiv tarihinin değerli bir parçası olduğunu güvenle söyleyebiliriz, çünkü Aurus limuzin günümüzün en güvenli ve teknolojik olarak en gelişmişlerinden biridir.