Orta Çağ dönemini tanımlayan en önemli özelliklerden bazıları toplumun siyasi, askeri, ekonomik ve sosyal yapısıdır. Feodalizmin hakim olduğu bu dönemde tarım temelli ekonomik yaşamın yanı sıra sık savaşlar ve kalesiyasi ilişkiler de ön plandaydı.
Orta Çağ tarih boyunca Antik Çağ ile Yeniden Doğuş Dönemi arasında bir geçiş dönemi olarak kabul edilir. Bu dönem Roma İmparatorluğu’nun çöküşünden sonra ve Rönesans’ın başlamasından önceki zamanı kapsar. Bu dönemde pek çok önemli toplumsal, siyasi ve kültürel değişiklik yaşanmıştır.
Orta Çağ’ın hakim siyasi sistemi feodalizmdir. Feodal toplumda sıkı bir hiyerarşi vardır. Toprak sahibi soylular ve onlara tabi köylülerden oluşan bu yapıda köylüler toprağa ve soyluya bağımlıdır. Dini otorite olarak Katolik kilisesi büyük siyasi ve toplumsal etkiye sahiptir. Manastırlar eğitime ön ayak olmuş, Hristiyanlık toplumun temel inancı haline gelmiştir.
Şehirler bu dönemde savunma amacıyla surlar ve kulelerle çevrilmiştir. Sık yaşanan savaşlar sebebiyle kale mimarisi gelişmiştir. Orta Çağ’ın sonlarına doğru ticaret ve kentleşme yavaş artış göstermiştir.
Siyasi olarak parçalanmış bir yapıda küçük krallıklar ve derebeylikler hüküm sürmüştür. Zamanla bazı devletler diğerlerini hakimiyetleri altına almıştır.
Orta Çağ üç döneme ayrılır: Erken, Yüksek ve Geç Orta Çağ. 15. yüzyılda Rönesans’la birlikte Orta Çağ sona erer ve Modern Çağ başlar. Rönesansla Antik yunan ve Roma mirası yeniden keşfedilmiş, bilim ve sanatta ilerleme kaydedilmiştir.