- 0
- 0
- 0
- 0
- 0
- 0
Yeni araştırmalar, bir köpeğin diyabet hastası olması durumunda sahibinin de riskinin arttığını göstermektedir.
İsveç ve Birleşik Krallıktaki araştırmacılar tarafından yapılan yeni bir araştırmaya göre, köpekler ve sahipleri arasındaki özel bağ, zaman zaman biraz fazla özel olabiliyor.
Bu araştırmaya göre, diyabetli köpek sahiplerinin tip 2 diyabeti kendilerinin kapma olasılığı daha yüksektir.
Ancak araştırmacılar, kediler ve sahipleri arasında böyle bir ilişki bulamadılar.
Bu bilgi tam olarak bir sürpriz sonuç değil, çünkü önceki araştırmalar, aşırı kilolu kişilerin, belki de paylaşılan bir hareketsiz yaşam tarzı nedeniyle, aşırı kilolu köpeklere sahip oluyorlar. Fazla kilolu olmak, bir kişinin tip 2 diyabet geliştirme riskini artırır.
Dünya Sağlık Örgütü’nün (WHO) 2014 yılında dünya çapında 422 milyon kişiyi etkilediğini söylediği diyabet yükselişte.
Uzmanlar, küresel nüfus yaşlandıkça ve daha az aktif yaşam tarzları ve Obezite daha yaygın hale geldikçe, diyabetin daha da yaygınlaşmasını bekliyorlar.
Araştırma
Araştırmacılar, 2004’ün başından 2006’nın sonuna kadar İsveç veteriner kayıtlarını kullanarak 208.980 sahip-köpek çifti ve 123.566 sahibi-kedi çifti belirlediler.
1 Ocak 2007’den 31 Aralık 2012’ye kadar bu sahip-evcil hayvan çiftlerinin sağlığını takip eden araştırmacılar, İsveç Ulusal Hasta Kütüğü, Ölüm Nedeni Kütüğü ve İsveç Reçeteli İlaç Kütüğünden tip 2 diyabet hastalarını belirlediler. Araştırmacılar, diyabetli köpekleri tanımlamak için veterinerlik sigorta kayıtlarını analiz ettiler.
Araştırmacılar, her bir sahibin doğum cinsiyeti, yaşı, medeni durumu, ikamet yeri, geliri ve eğitim düzeyi ile her köpeğin cinsi, cinsiyeti ve yaşı dahil olmak üzere çeşitli olası karıştırıcı faktörleri kontrol ettiler.
Sonuçlar
İnsanların ve evcil hayvanlarının sağlığını bir araya getirmek, sonuçlar arasındaki çarpıcı yazışmaları ortaya çıkardı.
Diyabetli bir köpeğe sahip olan kişilerin, diyabeti olmayan bir köpeğe sahip olanlara göre %38 daha fazla tip 2 diyabet geliştirme olasılığı vardı.
Bağlantıya ters yönden bakıldığında, bir ilişki de görülüyordu:
Araştırmacılar ayrıca, tip 2 diyabeti olan köpeklerin diyabet geliştirme olasılığının %28 daha yüksek olduğunu buldular. Bununla birlikte, ekip insan yaşını hesaba kattıktan sonra, sonuç artık istatistiksel olarak önemli değildi.
İnsanlar ve kedileri arasında böyle bir ilişki yoktu.
Bu sonuç neden kaynaklanıyor?
Araştırmacılar, çalışmalarında birkaç sınırlama olduğu konusunda uyarıyorlar. Birincisi, veterinerlik sigortası satın almak için mali kaynaklara sahip olan köpek ve kedi sahipleri ile sınırlıdır. İkincisi, gözlemsel bir çalışma olarak, bu ilişkinin neden oluştuğunu araştırmaz.
Bununla birlikte, yazarlar, diyabet bağlantısının sahipler ve köpekler arasında meydana geldiği, ancak sahipler ve kediler arasında gerçekleşmediği gerçeğinin, neler olup bittiğine dair bir ipucu sağlayabileceğini öne sürüyorlar. Köpekler ve sahipleri, insanlardan ve kedilerinden daha sık aynı düzeyde fiziksel aktivite yapma eğilimindedir.
İnsanlar fiziksel olarak aktif olurken, özellikle açık havada, köpekler genellikle onlara eşlik eder ve bu nedenle egzersizden de yararlanır.
Bunun tersi de doğrudur- insanlar hareketsizken, köpeklerinin de fiziksel olarak hareketsiz olma olasılığı daha yüksektir.
Öte yandan kedilerin aktivite düzeyi, sahiplerininkinden çok kendi gündemleriyle ilgilidir. Bir mal sahibi düzenli egzersiz yapmasa bile, kedisinin bol miktarda fiziksel aktivite yapması muhtemeldir.
Çalışmanın bulguları, bir köpeğe diyabet teşhisi konması durumunda, sahibinin tip 2 diyabet geliştirme riskini azaltmak için kendi yaşam tarzını değerlendirmesinin mantıklı olabileceğini öne sürüyor.