Eski Romalılar, söz konusu olduğunda huysuz değildi. inşaatbütün şehirleri yaratmak beton, bugün hala ayakta olan muazzam tapınaklar, arenalar ve su kemerleriyle dolu. Olup olmadığını panteon ya da Kolezyum, bu binalar hayatta kalmak için inşa edildi. Ama güçlerinin sırrı neydi?
göre bir ders çalışma içinde Bilim Gelişmeleri, eski Romalıların betonlarını karıştırmak için kullandıkları teknikler, malzeme boyunca küçük mineral parçalarının dağılmasına neden oldu. Ve bu parçalar daha önce betondaki kusurlar olarak yorumlansa da, çalışmanın yazarları aslında Roma yapılarını bu kadar sağlam yapan ve zamanla kendi kendilerini tamir etmelerini sağlayan gizli bileşen olduklarını iddia ediyorlar.
Yazarlar, asırlık bir mimari gizemi çözmekten çok daha fazlasını, çalışmalarının gelecekte daha sağlam, daha sürdürülebilir beton biçimlerine katkıda bulunabileceğini ve genel olarak Geçiş ücreti İklimimiz üzerindeki malzemenin.
Eski Betonu Kırmak
Bilim adamları, binalar, rıhtımlar, kanalizasyonlar ve setler gibi pek çok Roma yapısının binlerce yıl sonra hala ayakta dururken, bu kadar çok modern yapının neden sadece 20 veya 30 yıl sonra devrildiğini yanıtlamak için uzun yıllar harcadılar. Ve birkaç tane fırlattılar teoriler – dahil edilmesinin en yaygın iddiası volkanik kül zamanın inşaat malzemesini çok daha güvenli hale getirdi.
Ancak bilim adamları, küçük, milimetre büyüklüğündeki benekleri asla fazla düşünmediler. kalsiyum karbonat Roma betonu boyunca yayıldı. Yani, şimdiye kadar.
Bir çalışma yazarı ve MIT’de inşaat ve çevre mühendisliği doçenti olan Admir Masic, “Antik Roma betonu ile ilk çalışmaya başladığımdan beri, bu özellikler beni her zaman büyüledi” diyor. basın bülteni. “Bunlar modern beton formülasyonlarında bulunmuyor, öyleyse neden bu eski malzemelerde bulunuyorlar?”
Daha fazla oku: Roma Bir Günde İnşa Edilmediyse Ne Kadar Sürdü?
Karıştırma sürecinde üretilen, bazen “kireç kırıntıları” olarak adlandırılan bu yaygın mineral lekeleri, bir zamanlar özensiz karıştırmanın bir işareti olarak görülüyordu. Ancak çalışma, eski betonu desteklemede ve desteklemede aslında bir rol oynadıklarını ve yüzeyinde oluşan çatlakları otomatik olarak doldurduğunu öne sürüyor.
Masic, “Bu kireç kırıntılarının varlığının basitçe düşük kalite kontrolüne atfedilmesi fikri beni her zaman rahatsız etmiştir” diye ekliyor. “Romalılar, yüzyıllar boyunca optimize edilmiş tüm ayrıntılı tarifleri takip ederek olağanüstü bir yapı malzemesi yapmak için bu kadar çok çaba harcadıysa, iyi karıştırılmış bir nihai ürünün üretimini sağlamak için neden bu kadar az çaba sarf etsinler? ?”
Ömürlü Beton İçin Kireç Kalıpları
Geleneksel olarak bilim adamları, eski Romalıların betonlarında yapışkan, ıslak bir macun oluşturmak için suya zaten eklenmiş bir kireç türü olan sönmüş kireci içerdiğini düşünüyorlardı. Ancak çalışmanın yazarları, bu bileşenin, antik inşaatın tamamen karakteristik özelliği olan kırıntıların oluşumunu açıklayamayacağını söylüyor.
Bunun yerine, İtalyan arkeolojik alanından 2.000 yıllık beton örneklerini inceledikten sonra Privernumçalışma yazarları, Romalıların su içermeyen daha saf bir kireç olan sönmemiş kireci eklediklerini ve bunun da beton kırıntılarının oluşumuna neden olduğunu teorileştirdiler.
Ve betonu bu kadar kararlı yapan, malzemeye otomatik olarak kendini sabitleme ve güçlendirme yeteneği sağlayan bu parçalardır.
Aslında, çalışmanın yazarları, eski betonda çatlaklar oluştuğunda, doğal olarak kırılgan yapıları sayesinde her zaman kırılan kalsiyum kırıntılarını hedef aldıklarını söylüyorlar. Ama sonsuza kadar kırık kalmayacaklar.
Bunun yerine, su bu çatlaklara sızdığında, parçalanmış kalsiyum daha sonra kendiliğinden katılaşıp çatlakları dolduran ve daha fazla yayılmasını önleyen kalsiyuma doymuş bir çözeltiye dönüşür.
Nihayetinde, yazarlar, Roma yapılarının gücünün bu kırıntılardan kaynaklandığına dair teorilerini yerine getirmek için, sönmemiş kireçli ve kireçsiz beton örnekleri oluşturup çatlattı ve çatlaklardan su akıttı. İki hafta içinde, sönmemiş kireçsiz betondaki zayıflıklar dolmazken, sönmemiş kireçli betondaki zayıflıklar tamamen dolmuştur.
Yazarlar, bu bulguyu gelecekte “daha dayanıklı, esnek ve sürdürülebilir beton formülasyonlarının geliştirilmesinin önünü açıyor” olarak görüyorlar.
Yazarlar, çalışmalarını “Hasar ister inşaat yıllarında, ister yüzyıllar sonra meydana gelsin, kireç tortuları kaldığı sürece, bu kendi kendini iyileştirme işlevleri devam edebilir” diye sonuçlandırıyor.
Kaynak : https://www.discovermagazine.com/the-sciences/the-reason-why-2-000-year-old-roman-concrete-is-still-so-strong