Seldinger tekniği, teşhis veya tedavi amacıyla kan damarlarına, organlara veya vücuttaki diğer içi boş yapılara erişim sağlamak için kullanılan tıbbi bir prosedürdür. İlk olarak 1953 yılında İsveçli radyolog Dr. Sven-Ivar Seldinger tarafından tanımlanmıştır.
Teknik, vücuda bir giriş noktası oluşturmak için içi boş bir iğnenin kullanılmasını ve ardından iğnenin içinden ve istenen yere bir kılavuz telin yerleştirilmesini içerir. Daha sonra iğne çıkarılır ve bir kateter veya başka bir cihaz kılavuz tel üzerinden hedef bölgeye ilerletilir.
Seldinger tekniği, aşağıdakiler gibi çeşitli tıbbi prosedürlerde yaygın olarak kullanılır:
- Perkütan transluminal koroner anjiyoplasti (PTCA): daralmış veya tıkanmış koroner arterleri açmak için bir prosedür
- Santral venöz kateterizasyon: ilaç, sıvı veya kan ürünlerinin uygulanması için tipik olarak boyunda veya kasıkta bulunan büyük bir toplardamara kateter yerleştirilmesi
- Arteriyel kateterizasyon: kan basıncını izlemek, kan örneği almak veya ilaç uygulamak için bir artere kateter yerleştirilmesi
- Biyopsi: Teşhis amacıyla bir doku örneğinin alınması
Seldinger tekniği, kanama, enfeksiyon ve diğer komplikasyon risklerini en aza indirdiği için kan damarlarına veya organlara erişmek için diğer yöntemlere göre tercih edilir. İğnelerin küçük ve minimal invaziv olması çevre dokulara zarar verme riskini azaltır. Kılavuz teller, kateterler ve diğer cihazlar için kılavuz görevi görerek hassas yerleştirme sağlar ve çevredeki yapılara zarar verme riskini azaltır.
Seldinger tekniğini uygulamak için genellikle şu adımları takip edersiniz:
Cildi temizleyin ve dezenfekte edin, lokal anestezi uygulayın ve etkilenen bölgeyi uyuşturun. 2. İçi boş bir iğne ile ciltte küçük bir kesi veya delik açılır. 3. İğnenin içinden bir kılavuz tel yerleştirilir ve istenen yere ilerletilir. 4. İğne çıkarılır ve hedef bölgeye ulaşmak için kılavuz tel üzerinden bir kateter veya başka bir cihaz ilerletilir. 5. Kılavuz tel çıkarılır ve kateter veya cihaz yerine sabitlenir.
Genel olarak Seldinger tekniği, teşhis veya tedavi amacıyla kan damarlarına, organlara veya vücuttaki diğer içi boş yapılara erişmenin güvenli ve etkili bir yoludur. Radyoloji, kardiyoloji ve acil tıp gibi çeşitli tıbbi uzmanlık alanlarında yaygın olarak kullanılmaktadır.