Alyosha nad Plovdiv
Bulgar Plovdiv şehrinde yüksek tepede, Rus askeri Alyosha. Sovyetler Birliği'nde onun hakkında bir şarkı bestelediler. Bulgarlar onu sevdi, pratikte popüler oldu ... Basit, ama böyle dokunaklı sözler milyonlarca biliyordu. Şimdi şarkı unutuldu. Ve Alyosha'nın kendisi mevcut makamlardan çok rahatsız oldu. Şimdi Bulgar şehirlerinin sokaklarında - NATO renklerinin kamuflajı yapan denizaşırı konuşmalar ve askerler. Ama kelimeleri şarkıdan atamazsın. Geçmişten olayları ve tarihleri silmeyin. Özellikle içinde kan, ter ve gözyaşı ile yazılmış olanlar. aksine hikayeler, bazen bölümlerin tamamını geri çekerler.
8 Eylül 1944, Sovyet birlikleri Bulgaristan topraklarına girdi.
Çok yönlü "bros"
Bulgaristan, Almanlar tarafından Eksenin zayıf halkası olarak kabul edildi. Güçlü bir eğitimli ordusu yoktu, ülke komşu Romanya gibi petrol rezervlerinden mahrum kaldı. Bununla birlikte, Reich müttefiki azami ölçüde kullandı. Geleneksel olarak, Bulgaristan'daki Alman yanlısı duygular güçlüydü. En önemlisi, bunun nedeni Saksonya kökenli Saxe-Coburg-Gotik hanedanının krallarının ülkeyi yönetmesiydi.
II. Dünya Savaşı'nın başlangıcında, Bulgar hükümeti kendi tarafsızlığını savunan bir avukatlık kurmaya çalıştı - Sovyetler Birliği'nin bir dostluk anlaşması imzalama girişimleri ve askeri yardım, çeşitli bahaneler altında reddedildi. Almanlar, müttefiki Romanya ile ilgili toprak anlaşmazlığında Sofya'yı destekleyen kardeşlerin makaralarından yararlandı. Mareşal Antonescu homurdandı, ancak İkinci Balkan Savaşı nedeniyle Bulgarlar tarafından kaybedilen güney Dobruzhi topraklarını terk etmek zorunda kaldı. Doğal olarak, Berlin, sadece istemediğini ve her şeyin parasını ödemek zorunda kalacağını açıkça belirtti. 500 yaşındaki Türk işgalinin kurnazlığı ve becerikliliği bile genetik düzeyde kök salmış olsa bile. 1 Mart 1941 Bulgaristan Berlin Paktına katıldı. Aynı yılın nisan ayında, Bulgar bölgesi Wehrmacht tarafından Yugoslavya ve Yunanistan'ın işgalinde köprü başlarından biri olarak kullanıldı. Nisan ayındaki 20, savaş ilan etmeden, Bulgar ordusunun birlikleri topraklarının bir bölümünü işgal eden Yugoslavya ve Yunanistan ile sınırlarını geçti.
Aslında, yıpranmaya tam olarak katılmayan Bulgarlar saldırganlıkta suçtu. Ve onlara fazla ateş etmediler - ve sürtükler kızardı. Kullanışlı.
Kuzeye mi gideceğiz?
Doğu Cephesinde Bulgarlar
SSCB'ye karşı operasyonu planlarken, Alman komutası Bulgar ordusunu hesaba katmadı. Birincisi, Wehrmacht’ın emri, sebepsiz yere müttefiklerinin savaş niteliklerinden şüphe duymadan şüphe duymamakla birlikte, ikinci olarak, Bulgarları, Balkanlar’da nöbetçi görev ve güvenlik haberleşmesi için kullanmak ve böylece Alman birimlerini uygun bir şekilde serbest bırakmak uygun oldu. Savaşın başlangıcı ne kadar yakınsa, o kadar resmi Sofya endişeliydi: savaşmak istemedi (korkutucu ve bazıları anlamadı), ama aynı zamanda maddi tercihlere katılmak istedi. Almanlar “çalışmayan, yemek yemediği” gibi basit olmayan ilkelerden hareketle, Almanlar işgal bölgeleri olarak girişimci “kardeşlere” söz vermediler, ancak kaynaklara (özellikle kömür) yardım etmeye ve arkaik Bulgar ordusunu en az kabul edilebilir seviyeye getirmeye söz verdiler. Alman birliklerinin Bulgaristan topraklarına yerleşmesi ve Reich'e düşük fiyatla gıda ihracatı tartışmaya konu değildi. Kıdemli ortaklar tartışmasız uymak zorunda!
Bulgar ve Alman subaylarının makarası
Tablodaki kırıntılar. Bulgarlar, KV-2 kupa tankını tahliye etti
Diyelim ki, içten kardeşçe sevgi ile dolup taşan Bulgarların "çok, çok" SSCB'ye karşı savaşa katılmadıklarını savundular. Bu tam olarak doğru tanım değil. Sofya, Sovyetler Birliği'ne resmen savaş ilan etmese de, saldırganlıkta aktif bir suç ortağıydı. Çeşitli sıhhi trenler, güvenlik birimleriyle birlikte, Wehrmacht'ın ihtiyaçları için ulaşımda bulundukları Doğu Cephesi'ne gönderildi ve gönderildi. Aynı yerde, Bulgar kupa ekipleri faaliyetlerini yürüttüler - savaşın ilk aşamasında Almanlar müttefiklerini müttefiklerine bir tür ekipman ve ekipman almalarına izin verdi. Bulgar Donanması, eşlik eden ve eşlik eden konvoylara, denizaltı karşıtı devriyelere eşlik etti ve Almanya ile müttefiklerinin ihtiyaçları için kargo taşıdı.
Savaşın ortasında Stalingrad ve Kursk Bulge’dan sonra, özellikle Bulgar hükümeti Çar Boris III, “bir şeyden şüphelenmeye” başladı. Monarşik hat boyunca geniş bağlantıları olan Boris, Batı ile aktif olarak temas kurmaya başladı. Böylesi fırtınalı bir faaliyet, uzun süredir Bulgar yöneticisine bakan Alman istihbaratını ilgilendiremedi ve şanssız komplocu Fuhrer'in kendisiyle önleyici bir konuşma yaptığı Berlin'deki halıya çağrıldı. Sohbet, Çar Boris III'ün izlenimlerinden geri dönerken öldüğü dostane bir atmosferde gerçekleşti.
Bu arada, savaş Bulgaristan sınırlarına yaklaşıyordu ve sonucu daha da belirginleşti. Resmi olarak tarafsız bir ülkeyle olan ilişkileri açıklığa kavuşturmak isteyen Sovyetler Birliği, Almanya ile olan tüm ilişkilere son verilmesi ve Alman birliklerini topraklarından kovma taleplerini ortaya koydu. Bulgar siyasi çevrelerinde sarsıcı trenin nasıl yumuşatılacağını sarsıcı bir şekilde düşünürken, Bulgar silahlı kuvvetleri "kardeş" Yugoslav ve Yunan partizanlarına karşı operasyonlarını sürdürdüler. Aynı amaçla, Tito'nun savaşçılarını ütülen Alman yapımı Ju-87'in Alman saldırı uçağı dahil edildi.
Bulgar Ju-87
Ağustos ayında, 1944, bir karar vermenin gerekli olduğu durumlarda, Sofya'daki hükümet tamamen tarafsızlığını ilan etmeye cesaret etti ve Alman birliklerinin geri çekilmesini istedi. Ancak Alman komutanlığı buna hiç dikkat etmedi. Büyük kargo taşımacılığı ve asker taşımacılığı Bulgaristan üzerinden devam etti. Ordusu Romanya-Bulgaristan sınırına yaklaşan Sovyet hükümeti, Bulgar siyasi çevrelerinde yaratılan siyasi ortamda tam bir belirsizlik ve belirsizlik gözlemledi. Diplomatik rehin ve “alçak sesle yapılan” “Almanya ile tamamen ve nihayet kırılma niyetiyle” ilgili açıklamalar Sovyet mekanize ordusunu durduramazdı.
Düşünce ve ticaret zamanı geçti - 5 Eylül 1944'te Sovyet hükümeti Bulgaristan'a savaş ilan etti. Bu kararın resmi nedeni 35 binden fazla Alman askerinin, Luftwaffe'nin bir kısmının ve Bulgaristan topraklarındaki Kriegsmarine'in bir kısmının bulunmasıydı. 8 Eylül 1944, Sovyet birlikleri ülkeye girdi. Aynı günün akşamı Sofya'da çok çabuk bir darbe meydana geldi ve bunun sonucunda Vatansever Cephesi iktidara geldi. Bulgar ordusu herhangi bir direniş göstermedi. Alman birlikleri savaşlarla ve bazı yerlerde özgürce hızla geri çekildi. Varna merkezli 30. denizaltılar filotilla Türk sahillerinden sular altında kaldı ve mürettebat Türkler tarafından istila edildi. 28 Ekim 1944'te, Bulgaristan'da Hitler karşıtı koalisyon ülkeleri (SSCB, ABD, Büyük Britanya) arasında Moskova'da ateşkes anlaşması imzalandı. Bulgar ordusu Wehrmacht'a karşı askeri operasyonlara başladı.
Unutma, unutma?
Bu unutulmaz olayların tüm görgü tanıkları, Bulgaristan'ın kurtuluşunun yaşandığı son derece sıcakkanlı ve sıcak atmosferi işaret ediyor. İnsanlar kalabalıklar içinde caddelere gittiler ... Selamlaşmalar, çiçekler, sarılmalar ve sloganlar ... Dostluğun dokunulmazlığı, Slav kardeşliği, tarihsel ilkelere bağlılık evrensel olarak doğrulandı.
Sofia kurtarıcılarla buluşuyor
Savaştan sonra, Bulgaristan Halk Cumhuriyeti, SSCB'ye sadık bir müttefik olarak kaldı. Sovyetler Birliği, esas olarak ağır olan sanayinin kurulması ve geliştirilmesinde müttefiklerine büyük ölçüde yardımda bulundu. Bulgar ordusu tamamen silah. Bununla birlikte, savaş sonrası dönemde SSCB'nin ölümüne kadar kardeşçe Bulgaristan'a yardım sağlandı. Kutlamak için, Bulgarlar ülkeyi Sovyetler Birliği'ne kabul etme isteği ile Moskova'ya döndüler, ancak kibar bir reddetti. Desteğe rağmen, URB ekonomisi büyük ölçüde tarımsal kaldı: tarım ürünleri CMEA ülkelerine ihraç edildi. 1954’ten bu yana iktidarın başında bulunan Todor Zhivkov, SSCB’nin tüm ana dış politika adımlarını sistematik ve tutarlı bir şekilde destekledi. Özellikle, Macaristan'daki isyanın bastırılması ve Bulgaristan'ın motorlu tüfek alayı tarafından operasyonda askeri bir varlıkla işaretlendiği 1968 Prag Baharı sırasında ATS birliklerinin Çekoslovakya'ya girişinden de onay alındı.
80’lerin ikinci yarısında Sovyetler Birliği’nde “perestroika” adı altında başlayan süreçler Doğu Avrupa’nın tüm sosyalist ülkelerine tamamen yansıdı. Bulgaristan istisna değildir. Sovyetler Birliği'nde olduğu gibi, sadece dünün partinin tüm “kararlarını ve fikirlerini” alkışlayan “halkın” kükremesi altında, acımasızca, kibirle, sosyalist çağla ilgili her şey mahvoldu. Dün, Sovyet turistlerle birlikte “Alyosha” yı söylemek, iyi huylu gülümsemelerle, şimdi “Aşağı”! Ve her nasılsa "bratushki" kelimesi hızlıca sözel söylemden kayboldu. Bulgaristan yine yönünü değiştirdi.
Bulgaristan'dan NATO'ya
“Özgürlük ve demokrasinin” yıkıcı kasırgaları bu ülkeyi süpürdü. Tarım sırtı kırıldı, ürünleri yurtdışında çok memnun oldu. Ülkede “totaliter” SSCB kullanılarak inşa edilen tek nükleer santral özelleştirildi. "Demokratikleşme" başlangıcında bir zamanlar güçlü olan silahlı kuvvetler toplam 2145 tanklar, 2204 BBM, 2116 topçu sistemi, 243 savaş uçağı, 44 saldırı helikopteri ... 2004'ten sonra ülke NATO'ya katıldığında Bulgaristan ordusu acımasızca azaltıldı. Şimdi farklı öğretmenleri var. Tarihe yaklaşım da değişti. 1944'ün kurtuluşu hakkında konuşmak, modaya uygun değil, uygun değil. Sovyet savaşları anıtları çürüyor ve ıssız. Onlar kararsız. Alyosha bile ... Vicdan, hafıza, kültüre hitap etmek işe yaramaz. Olmayanlar için ağlamak işe yaramaz.
"Zamana göre"
Bu yüzden 2011’te Çekoslovakya’ya asker girişinin yıldönümünde Alyosha’yı dekore ettiler
Filibe üzerinde bir taş asker duruyor. "Alışkanlık, güneş ve rüzgar gibi, gökyüzündeki akşam yıldızında olduğu gibi ... Şehrin üzerinde sanki bu şekilde hep durdu." Kimse göremediğinde kavga eder. Rus askeri hastadır. Cömert. Bu nedenle yenilmez. Ve tarihte granit askerlerin bile saflara geri döndüğü anlar var.