Bazen birçok ebeveyn, çocuklarının veya diğer küçük çocuklarının çok sessiz olduğunu düşünür ve sonunda onu içe dönük, utangaç veya antisosyal olarak yaftalarlar. Bu davranışın gerçekliğini ve kökenini merak ederler, çünkü genel olarak 2 ila 10 yaşındaki çocukların yaşlarına uygun ve orantılı, ince bir kelime dağarcığıyla, yani kısa bir konuşma yapabilmeleri mümkündür. kelimeler ve uzun ifadeler.
İletişim süreci, bebek bakıcıya ilk kasıtlı tokat attığında, ağzını saldığında veya ilk vuruşunu yaptığında başlar. Bunlar normalde bebekler için ilk iletişim biçimleridir. İmkanları dahilinde, bebek bu hakkı kimse öğretmeden veya söylemeden kendi görüşünü oluşturmaya başlayacaktır.
Bebeğin bir duruma tepkisi iyi olmadığında, bakıcının iki seçeneği olacaktır: onu susturup bastırmak veya ona saldırmadan hoşnutsuzluğunu ifade etmenin en iyi yolunu öğretmek. Bakıcı, kızgınlığını ifade etmeye çalıştığı için bebeği bastırma ve cezalandırma seçeneğini seçerse, bunun sonucunda başkalarıyla iletişim kurmanın bir yolunu bulamayan ve bu nedenle konuşmayan veya sizin ifadenizi ifade etmeyen bir çocuk görebilirsiniz. duygular. Ne hissettiğinizi ve neden hissettiğinizi nasıl ayırt edeceğinizi bile bilmeyeceksiniz.
Aksine, bakıcı inisiyatif alırsa bebeğe rahatsızlığını ifade etmenin daha iyi bir yolunu öğretinÖrneğin, kolunu küçük bir hareket ettirmek veya taklit edebileceği ve hoşnutsuzluğunu ifade eden bir surat yapmak gibi, kesinlikle küçük olan sadece yaşayabilecek ve başkalarıyla konuşamayacak, aynı zamanda daha iyi bir yaşam kalitesine sahip olacaktır. Duygularınızı bilmek ve bunları uygun bir şekilde ifade etmek, iletişiminizi daha akıcı ve yeterli hale getirecektir.
Bebek, çevresindeki insanların ruh hallerini hızla algılayan bir organizmadır, onu neredeyse doğal bir şekilde öğrendiği için nasıl yorumlayacağını bilir, anne babanın endişesi veya ailesinin rahatsızlığı. Bebek, ebeveynlerinin birbirleriyle konuşmak, büyük çocuğu azarlamak veya tartışmak ve kavga etmek için kullandıkları ses tonunu duyabilir ve anlayabilir. Bu nedenle, bebeğe yıllar geçtikçe farklı konuşma şekillerini ve tonlarını öğretmeniz tavsiye edilir, böylece küçük olan iletişimi yanlış yorumlamaz.
Öfke, mutluluk ya da sadece kötü bir ruh halini ifade etmek için hangi konuşma tarzının ve tarzının kullanılacağını belirlemek en iyisidir. Bebekler, farklı durumlarda ebeveynlerinin duygularını nasıl ayırt edeceklerini bilirler. Ve böylece kendi duygularını sorunsuz bir şekilde ifade edebilirler. Bebeğin, anneden ayrılma sürecinden ve sadece ME olmak yerine kendini tanımayı öğrenmesi önemlidir, çünkü bebek kendisini bakıcısından ayrı olarak tanımaz.
Bu süreçte bebek ile çevresi ve daha sonra çocuk ile dünya arasında da iletişim kurulur. Bu ek açıklamalardan sonra önemli olan şey, bebeğin ilk başta her zaman hissettiğini iyi ya da kötü bir şeye dönüştürmeden ifade etme seçeneğine sahip olmasıdır, basitçe olan şeydir; Daha sonra önemli olan şey, bebeğe hissettiğini işlevsel bir şekilde, yani hissettiğini gerçekten ifade edecek ve bu ifade biçimi olacak şekilde ifade etmesi gereken olasılıklar dizisini öğretmek olacaktır. , sosyal olarak kabul edilebilir, belki bir sonraki ünlü ressam veya müzisyen şu anda kendini beşikte ifade etmenin yeni yollarını öğreniyor.
Şuna benzer daha fazla makale okuyabilirsiniz Bebeklerle iletişim nasıl geliştirilir, yerinde geliştirme aşamaları kategorisinde.