Bir örnek sadece, meramı anlatmaya yetecektir. Kartal bir sezonda evinde toplayabildiği taraftarı kadar, taraftar karşısında oynadı Samsun'da.
Buradan şu sonucu çıkarabiliriz herhalde: Türk futbolunun Samsunspor'a ihtiyacı var; bir futbol takımından ibaret değil çünkü; son örnekte gördüğümüz gibi, muktedir bir camiaya sahip olduğu için.
Futbolda marka değerini korumaksa esas, Samsunspor fazlasıyla lazım bu lige. Bir alt ligde, ligin 15. sırasındaki bir takımın maç biletleri bitebiliyorsa, fazla söze gerek kalmaz sanırım.
Teferruatı var öncesinin ama...
Maçın şifresi 41 ve 43'de saklıydı.
Psikolojik üstünlük el değiştirdi bu kısa zaman diliminde de ondan.
Ali Zitouni bomboş pozisyonda kaçırırken 41'de; 43'de Samsunspor'un üstünlük sayısı geldi penaltıdan.
Şapka tersine döndü böylece.
Samsunspor adına olası kötü bir senaryodan dönüştü!
46'da bunun izlerini görebilmek mümkündü. 2. Abdulkadir golü santrayla birlikte geldi. Bir vuruş ustalığı kadar, pozisyonun hazırlığındaki şansta dikkatlerden kaçmadı.
Sonrası Kartalspor kontrolündeki bir oyundu. Sahanın en iyi isminin Samsunspor kalecisi Soner olması, bir özet niteliğindeydi.
Rakip üstünlüğü tamamen ele almışken, Besim Durmuş'tan bir Erdem hamlesi beklenmedi değil. Orta saha direncine katkı yapmaya aday Erdem yerine, Turgay tercihi anlaşılabilir bir tercih. Ama zamanlaması için acaba yine aynı şeyler söylenebilir mi? İşte bu tartışılır. Ama tartışamayacağımız bi'şey var: Bu Samsunspor, dünkü Samsunspor'dan çok ama çok iyi.