Ölüm yadsınması, Amerika Birleşik Devletleri'ndeki toplum yaşamında, özellikle de yaşlı ve hasta sayısının çok fazla olduğu, bakım evlerinin olduğu yerlerde yaşamlarının sonuna kadar yaşadığı açıktır. Bir gün huzurevinin sağlık müdürü olan bir arkadaşımla öğle yemeğine gittim. Beni çeşitli hasta alanlarını gezmeye götürdü ve birkaç kişiyle tanıştırdı ve sonra beni, on hastanın uzak duvara dizilmiş yataklarda uzandığı geniş bir odaya götürdü.
Her hastaya bakarak başucudan başucuya geçtim. Birçoğu neredeyse ölü gibiydi. Burnundan çıkıntı yapan bir besleme borusu olmayanlarda damarlarından birine sıvı damlayan intravenöz bir çizgi vardı. Hepsi çevreleri için tamamen habersiz görünüyordu ve hiçbiri odadaki varlığımızın farkında değildi.
Ölü ya da diri?
Bu hastalar herhangi bir yararlı ya da tatmin edici bir yaşam olasılığı olma ihtimalinden sonra bile yapay olarak canlı tutuluyorlardı, çünkü ölüm bir sonraki kin için kabul edilemezdi. Belki de birkaçı, daha önceki bir zamanda, sevdiklerinize, ne pahasına olursa olsun, hayata tutunmak istediklerini söylemişti, ancak çoğu, isteklerini hiç kimseye duyurma konusunda başarısız olmuşlardı. Bu gibi durumlarda, bakım sağlayıcıların yasal olarak yaşam süresini uzatmak için mümkün olan her şeyi yapmaları gerekir.
Daha sonra, öğle yemeği servis edildiğinde, orada çok yaşlı ve zayıf insanlardan bazılarının kendi isteklerine karşı kaşıkla beslendiklerini gördüm. Bir hemşire, hastanın çenesini elle açıyordu ve yemeğini ağzına zorluyordu, "Besleme tüpüne sahip olmak istemiyorsun, ya sen?" Bakım sağlayıcılarda ölümün reddedilmesi, herkesin gerçekleşmesini engellemek için elinden gelenin en iyisini yapmaya bakılmaksızın, insanların nihayetinde öldüğü gerçeğine aldırış etmemelerine neden olur.
Ölüm reddi, iyileşme umudu olmayan bazı çok yaşlı insanların yaşamda artık bir anlam yaşamadıklarını ve yiyecek alımlarını durdurarak doğal olarak ölmek isteyebileceklerini anlama yeteneğimizi de engellemektedir. Endişeli bakım sağlayıcılar genellikle hastanın isteğine bakılmaksızın kişiyi yemeye veya bir besleme tüpü yerleştirmeye zorlayarak cevap verirler.
Çoğu kişi ölüm inkar etmeye o kadar kuvvetli bir şekilde alışmaktadır ki, ölüm göründüğünde tamamen şaşkınlıkla kalmaktadırlar. Bunalmış ve şaşkın, ölmekte olan yörüngenin doğasında olan olağanüstü barış ve çözüm fırsatlarını kaçırmaya meyillidirler.
Hayır Haber İyi Haber mi?
Ölüm reddi, insanların yaşamlarına birçok farklı şekilde nüfuz eder ve yaptıkları seçimleri güçlü bir şekilde etkiler. Örneğin Theresa, karaciğer kanseri teşhisi konan orta yaşlı bir kadındı. Theresa'nın son ziyareti sırasında doktoru, aldığı kemoterapi tedavilerinin artık işe yaramadığını söyledi.
İlgili Makale
"Son birkaç aydır," diye açıkladı doktor, "tedavinin, kan hücresi sayınızı tehlikeli bir şekilde düşürmek ve enfeksiyona karşı direncinizi azaltmaktan başka bir etkisi yoktu. Bu yüzden, ağrı kesici ilacınızı üçe katlayıp geri dönmenizi istiyorum ve iki hafta sonra beni gör. "
Theresa tedavi edilemez karaciğer kanserinin ciddiyeti hakkında bilgi sahibi değildi ve ilerleyen haftalarda prognozu veya beklentileri hakkında herhangi bir açıklama yapmamıştı.
Theresa ve kocası, “Hiçbir haber iyi haber değil” gibi rahatlatıcı bir atasözüne sarıldılar ve kalıcı şüphelerine cevap vermediler. Böylece, Theresa son derece rahatsız olmasına rağmen, o ve kocası, ölüm reddi ile desteklenmiş umutlarıyla eve geldi. Theresa'nın iyi olacağına karar verdiler, çünkü "doktor bakımeviyle ilgili hiçbir şeyden bahsetmedi, bunun yanında bir kişinin bakımevine girmek için terminal teşhisi konması gerekiyor."
İnkar büyüsü altında Theresa, hastalığını yakın zamanda iyileşeceği bir durum olarak açıkladı. Kendisini yemek masasına oturmaya ve bir tedavi için gerekli olan her şey biraz daha fazla zaman alıyormuş gibi diğer aktivitelere devam etmeye zorladı. Günler geçtikçe, gözleri sarılık ile karardı, yürüyüşü geveledi ve zihni giderek bulutlandı. Fiziksel bozulma yanlıştır zordu.
Bir sabah, normal görünmek için en iyi çabalarına rağmen, gözleri kontrolsüz bir şekilde kafasına geri dönmeye başladı ve komaya benzer bir duruma girip çıkıyor gibi görünüyordu. Derinden endişelenen kocası, Theresa'yı derhal yerel bakımevine sevk eden hekimi aradı. O gece, doktora son ziyaretinden sadece sekiz gün sonra öldü.
Gitme zamanı?
Theresa ve ailesi hayatlarını umutla doldurmak istemişlerdi ve doğal olarak ölüm olasılığı hakkındaki düşüncelerden kaçınmaya eğilimliydiler - kendilerine rehberlik eden sağlık profesyonelleri tarafından desteklenen, hatta paylaşılan bir tutum. Ancak böyle bir yaklaşım, Theresa'yı yaklaşmakta olan ölümü için hazırlık yapma fırsatından mahrum etmedi; aynı zamanda onu ve ailesini eski sorunları çözme ve veda etme şansını soydular.
Ölümün inkarı, bizi ölümün gelmeyeceğine inandırır. Yine de ölüm, böyle olmaması için büyük arzumuza rağmen gelir. Ve geldiğinde, hazırlıksız olduğumuzda ortaya çıkan üzüntü ve kayıp duygusu ölçülemeyecek şekilde yoğunlaşır.
İlgili Makale
Hayat hayat ister ve tedavi edici bakım, hayatımız hastalık tarafından tehdit edildiğinde herhangi birimizin yaptığı en yaygın ve içgüdüsel seçimdir. Ölümü önlemek veya önlemek için mümkün olan her şeyi yapmak istemek doğaldır. Yine de, iyileştirici bakımı seçmenin, yaşamın son aşamasında iyileşme şansını engelleyen muazzam ve zayıflatıcı sorunları beraberinde getirebileceği zamanlar vardır.
Ölmekte olan bir yörünge sırasında, üstesinden gelinmesi gereken birçok duygusal engel ve çözülmesi gereken fiziksel sorunlar vardır. Günler hızla geçiyor ve ölüm acımasızca ilerliyor. Bu, ölümün inkarıyla engellenmediğinde, yeni olasılıkların açılması ve bilgeliğin derinleşmesi için bir fırsat olabilecek, belirsiz bir bekleme ve hassas zamanlama dönemidir.
Çoğumuz yaşamlarımızda ve ilişkilerimizde anlam için çabalıyoruz ve ölümün yaklaşması bu çabayı aciliyete getiriyor. Yalnızca bu nedenle, geçerli tıbbi modelin daha kapsamlı ve bütüncül bir iyileşme görüşü içerecek şekilde revize edilmesi zorunludur.
Yayıncının izniyle yeniden basıldı,
Shambhala Yayınları A.Ş. © 2002, 2003.
http://www.shambhala.com
Madde Kaynak:
Kutsal Geçiş: Ölmek İçin Korkusuz, Şefkatli Bakım Nasıl Sağlanır?
Margaret Coberly, Ph.DRN tarafından
Kutsal Geçit Tibet Budist geleneğinden ölüm ve ölmekle ilgili çok pratik iki öğretiyi vurgular ve bunları net, teknik olmayan bir dille sunar. Okuyucular, biz ölürken meydana gelen fiziksel, psikolojik ve ruhsal değişimlerin sırasını tanımlayan ölüm sürecinin ayrıntılı bir yol haritası olan "ölüme yol açan çözülmenin sekiz aşaması" hakkında bilgi edinirler. Coberly ayrıca, ölümle ve yaşamla yeni bir ilişki geliştirmek için tefekküre dayalı bir egzersiz olan "ölüm meditasyonunu" da sunar. Kitap ayrıca, ilave rehberlik ve ilham için tavsiye edilen okumaların uzun, açıklamalı bir listesini içerir.
Bilgi / Bu kitabı sipariş et. Kindle baskısı olarak da mevcuttur.
Yazar Hakkında
MARGARET COBERLY, PH.D., RN, otuz yıldan fazla bir süredir şehir içi travma merkezlerinde ve bakımevlerinde çalışan bir hemşiredir. Psikoloji alanında doktorası var ve Hawaii Üniversitesi'nde ders veriyor. Dr. Coberly aynı zamanda bir hemşire eğitimcisidir ve Honolulu'daki Hospice Hawaii'de araştırma ve geliştirme direktörü olarak çalışmaktadır.
O'nun yazarıdır"Kutsal Geçit".