Sorel, Georges
Sorel, Georges (1847-1922) Sorel, Fransa’da uzun süre mühendislik yaptıktan sonra bağımsız bir araştırmacı olmak üzere istifa etmiş ve ölümünden önceki otuz beş yılda, toplum kuramı, Marksizm ve sosyal bilimlerin felsefesi üzerine bir dolu kitap ve makale yayınlamıştır; bunların en çarpıcı olanları Reflections on Violence (1908) ile The Illusions of Progress’ dir (1908). Sorel, Le Devenir social dergisinin editörü olarak kuramsal »Marksizmi Fransa’ya sokmuş ve Marksizmin bilimsel olma iddialarını reddederek Eduard Bernstein’ın yanında yer almıştır. Bununla beraber, reformizm adına devrimci faaliyetlerinden vazgeçmek yerine, aşırı bir anarko-sendikalizmi savunmaya yönelmiştir.Sorel’in sosyoloji açısından taşıdığı önem, mit ve şiddet üzerine yazılarına temellenir. Toplumda »mitin işlevleriyle ilgili analizi, Kari »Mannheim’ın daha sonraki ütopya yazılarını tamamlayıcı niteliktedir. Aslında onun yazılarında gelişkin (ama büyük ölçüde farkında olunmayan) bir »ideoloji kuramı yakalayabiliriz. Sorel’e göre, Marksizmin temel ilkelerinin birçoğu, işçi sınıfını »kapitalizme karşı kitlesel eyleme seferber etmeyi amaçlayan ve bu yetenekte olan mitlerden oluşmaktadır (bunlar içindeki en çarpıcı örnek “genel grev miti”dir). Şiddete dayalı savaşın soylu ve medenileştirici bir nitelik taşıyabileceği, geleceğin bilinemeyeceği ve medeni insanları tahmin edilebilir davalar uğruna şiddetten tümüyle vazgeçmeyi yönlendirecek hiçbir şey olmadığı yönündeki argümanları; ilerlemenin ister istemez her türlü tartışmanın barışçı yollarla halledilmesini sağlayacağı şeklindeki Edwardci inancı çürütecek kadar güçlüdür.Ayrıca Sorel’in görüşleri, daha genel bir kapsamda, bazı toplum kuramcılarının iyimser bir »tarihsiciliğe eğilim duymalarına karşı hâlâ etkili bir karşı koyusu simgeler.