Yeni bir araştırma, kendilerini bilgili ve deneyimli kedi ebeveynleri olarak gören kişilerin aslında kedilerine çok fazla sevgi gösterdiklerini ya da en azından bunu en iyi şekilde göstermediklerini ortaya koyuyor.
Önceki arama kedileri rahatlatmak veya en azından daha az düşmanca ve belki de biraz daha sevecen hale getirmek için nasıl ele alınması gerektiğini belirlemeye yardımcı oldu. Bu, hayvanların sevilmekten hoşlandıkları vücut bölgelerini ve nasıl ve ne zaman alınmayı tercih ettiklerini içerir.
Yeni araştırmanın bulgularına dayanarak, kendi kendini itiraf eden ‘kedi insanları’, hayvanları pek rahat olmadıkları alanlarda evcilleştirme eğiliminde ve kedigillere nasıl idare edileceği konusunda daha az seçenek sunuyor.
“Elbette, her kedi bir bireydir ve birçoğunun, nasıl etkileşime girmeyi tercih ettikleri konusunda belirli tercihleri olacaktır.” diyor Lauren Finka, Birleşik Krallık’taki Nottingham Trent Üniversitesi’nde hayvan davranışı ve refahı alanında araştırmacıdır.
“Ancak, her kedinin mümkün olduğu kadar rahat olmasını ve özel ihtiyaçlarının karşılanmasını sağlamak için izlenmesi gereken bazı iyi genel ilkeler de var.”
Çalışma, Battersea Dogs and Cats Home’da tanımadıkları üç kediyle her birine beşer dakika verilen yaklaşık 120 gönüllüyü içeriyordu. Her gönüllüden, kişiliklerini ve kedilerle olan deneyimlerini değerlendiren bir anketi önceden doldurmaları istendi.
Kedilerin etraflarındaki hayvanları takip etmek yerine onlara yaklaşmalarına izin vermelerinin söylenmesinin yanı sıra, deneye katılanlar, normalde evde sahip olabilecekleri kedilerle olduğu gibi kedigillerle etkileşime girmeye teşvik edildi.
Araştırmacılar, kendilerini kediler konusunda daha deneyimli ve anlayışlı olarak değerlendiren kişilerin, hayvanlara kuyruk, bacak, sırt ve karın – kedilerin tipik olarak sevilmeyi sevmediği (genellikle kulaklar, yanaklar ve çene altı).
Dahası, evde daha fazla kedisi olduğunu bildiren ve daha uzun süredir kedisi olan katılımcıların, etkileşimler sırasında kedilere gerçekten olması gerektiği kadar kontrol ve özgürlük verme olasılıkları daha düşüktü.
“Bulgularımız, birisinin kedilerle etkileşimde bulunma konusunda iyi olacağını varsayabileceğimiz belirli özelliklerin – ne kadar bilgili olduklarını, kedi sahiplik deneyimlerini ve daha yaşlı olduklarını – her zaman bir kişinin belirli kedileri benimsemeye uygunluğunun güvenilir göstergeleri olarak kabul edilmemesi gerektiğini gösteriyor. , özellikle belirli kullanım veya davranışsal ihtiyaçları olanlar,” diyor Finka.
İnsanların yaşı ve kişilik tipleri söz konusu olduğunda, daha yaşlı olanlar ve nevrotiklik açısından daha yüksek dereceli olanlar, gönüllülerin kedileri daha fazla tutması ve kısıtlaması daha olasıyken, dışa dönükler daha sık temas başlatma ve kedilerin daha az tercih edilen bölgelerini sevme eğilimindeydi. ‘ bedenler.
Öte yandan, uyumluluk açısından daha üst sıralarda yer alan kişilerin, kedilerin daha hassas bölgelerine dokunma olasılıkları daha düşüktü. Ek olarak, kedilerle resmi bir çalışma deneyimine sahip olduklarını bildirenlerin, hayvanların isteklerine karşı duyarlı olmaları açısından daha ‘kedi dostu’ oldukları gösterilmiştir.
Çalışmanın arkasındaki düşünce, kedileri ele alış şekillerinden dolayı kimseyi utandırmak değil, hem deneyimli hem de yeni kedi sahipleri tarafından kedigiller için faydalı olan etkileşimleri teşvik etmektir. Battersea kedi bakımı konusunda görebileceğiniz bir animasyon hazırladı. burada.
Kediler için yeni yuvalar bulmanın da etkileri vardır – ve mesaj, kedilerle arkadaş olmaya yeni başlayanların, yılların deneyimine sahip olanlar kadar iyi bakıcı olmayı öğrenebilecekleridir.
“Önemli olarak, barınaklarda, daha önce kedi sahibi olma deneyimi olmayan potansiyel evlat edinenlere karşı ayrımcılık yapmaktan da kaçınmalıyız, çünkü doğru destekle harika kedi koruyucuları olabilirler.” diyor Finka.
Araştırma yayınlandı Bilimsel Raporlar.
Kaynak : https://www.sciencealert.com/many-cat-lovers-are-giving-their-cats-unwanted-affection-study-suggests