Bazı insanlara kristal kafatası sadece bir insan kafatası şeklinde kuvars kristali oyulmuş bir nesnedir. Berrak veya renkli kristaller olabilirler ve kabaca oyulmuş ve inanılmaz derecede ayrıntılı olarak sıralanırlar. Bazı kristal kafatasları çapı sadece birkaç santim, diğerleri ise yaşam boyudır. Onları güzel ya da ürpertici bulursanız bile, birçok kristal kafatası inanılmaz ustalıkların temsilidir. Bu, bazılarının Paris'teki Smithsonian, British Museum ve Musee de l'Homme'de sergilenmesinin bir parçasıydı.
Fakat doğaüstü ve gizli olan inananlara göre, kristal kafatasları sadece ilginç eserlerden daha fazlasıdır. Onlar, kıyamet ve yıkımı, ya da umut ve şifa temsil edebilir. Bazı insanlar kristal kafatasının geçmiş, bugün ve geleceğin vizyonlarını görmek için kristal toplar gibi kullanılabileceğini düşünür. Kafataslarının psişik enerji, auralar ve hatta sesler çıkardığını iddia ediyorlar. İnanlılar, kristal kafataslarına atıfta bulunan Maya yaratma mitlerine ve modern zamanlarda keşfedilip yeniden bir araya getirilmeleri için binlerce yıl önce Mayalar tarafından 13 kristal kafatasının dağıldığı bir hikayeye işaret ederler.
Kristal kafataslarının anlamı tartışma için tek şey değil; Ayrıca tarihlerini çevreleyen bir sürü gizem var. Bazıları binlerce yaşında olduklarını ve uzaylılar tarafından yerleştirilebileceklerini veya Atlantis veya Lemuria gibi kayıp medeniyetlerin kalıntıları olduğunu düşünürler. Diğerleri, son birkaç yüz yıl içinde oyulmuş ve sahte hikayelerle satılan "sahte" olarak adlandırırlar, böylece açık artırmada daha iyi fiyatlar getirebilirler. Tartışma, 1930'ların ortalarına kadar uzanıyor ve hem Yeni Çağ inananlar hem de şüphecilerin iddialarına rağmen bugün de devam ediyor.
Bu yazıda en çok bilinen kristal kafataslarının arkasındaki hikayelere bir göz atacağız. Hem doğaüstü hem de bilim adamlarının adananlarının kökenleri hakkında ne söylemek zorunda olduklarını da öğreneceğiz. Son 70 yılın muhtemelen en çok tartışılan kristal kafatası olan Mitchell-Hedges kafatası ile başlayalım.
F. A. Mitchell-Hedges, Orta Amerika için 6 Ocak 1926'da Maya kenti Lubaatun'u kazıya çıkardı.
Tüm kristal kafataslarından Mitchell-Hedges kafatası muhtemelen en rezildir. Kafatasının 1920'lerin ortalarında, bir İngiliz maceracının ve F.A. Mitchell-Hedges isimli gezginin evlatlık kızı Anna Mitchell-Hedges tarafından keşfedildiği iddia edildi. Anna, 17. doğumgününde, Belize'deki yıkık bir şehir olan Lubaantun'daki bir Maya tapınağının sunağının altında kafatasını bulduğunu iddia ediyor.
Anna'ya göre, Mayalar ona kafatasının “irade ölümüne” [kaynak: ”Arthur C. Clarke'ın Gizemli Dünyası”] kullanıldığını söylediler. Bir rahip görevlerine devam etmek için çok yaşlı hale geldiğinde, o ve onun yerine kafatası ile sunak önünde yalan söyleyecekti. Bir tören sonrasında, tüm yaşlı rahiplerin bilgisi genç insanlara aktarılacaktı. Sonra eski rahip ölecekti.
Mitchell-Hedges kafatası yaklaşık 8 inç uzunluğunda, 5 inç genişliğinde ve 5 inç yüksekliğinde ve saydam kuvarstan yapılmıştır. Yaklaşık 12 kilo ağırlığında ve bir insan kafatası, sırtlar, elmacık kemikleri, burun soketi, müstakil çene kemiği ve derin göz yuvaları ile ilgili birçok ayrıntıya sahip.
1936'da, kafatasının bir tarifi Britanya İngilizcesi "İnsan" dergisinde (British Museum'a ait bir başka kristal kafatası ile karşılaştırıldığında) ortaya çıkmıştı, ancak mülkiyeti Sydney Burney adında bir sanat satıcısına atfedildi. Anna, babasının aslında 1943'te bir borç ödemesi olarak açık artırmaya koyması için Burney'nin elinde kafatasını bıraktığını açıkladı. Mitchell-Hedges, Sotheby'nin açık artırma evinde Burney'e kafatasını geri almak için Burney'e ödeme yaptı.
Ancak, Anna'nın iddialarına itiraz eden ve Mitchell-Hedges'in kafatasını Sotheby's'deki Burney'den aldığını gösteren kanıtlar var. “Doğaüstü'nin Sırları” nda yazar Joe Nickell, Burney tarafından 1933 tarihli Amerikan Doğa Tarihi Müzesi'ne yazdığı bir mektubu şöyle aktarır: “Kaya kristali kafatası, aldığım kollektörün sahip olduğu birkaç yıl boyunca O ve onu sırayla, koleksiyonunun aynı zamanda birkaç yıl boyunca sürdüğü bir ingilizceden elde etti, fakat bunun ötesinde "[source: Nickell] 'e gidemedim.
Tuhaf bir şekilde, F.A.-Mitchell-Hedges sadece kafatası bir kez, “Tehlike, Müttefiklerim” kitabında, onun maceralarını anlatan bir kitap yazmıştı. Kitabın sonlarına doğru, Mitchell-Hedges, kristal kafatasının "en az 3.600 yıl öncesine dayanan ve saf kaya kristalinin bir bloğundan kumu çıkarmak için yaklaşık 150 yıl alan" bir "kıyamet kafatası" olduğunu belirtiyor. Ayrıca şöyle devam ediyor: “alaycı bir şekilde güldü olan bazı insanlar öldü, bazıları da kıpırdandı ve ciddi bir şekilde hastalandı […] Elime nasıl geldiğini açıklamam için nedenim var” [kaynak: Mitchell-Hedges ]. Mitchell-Hedges, kızının kitabındaki Lubaantun'daki varlığından hiç bahsetmez ve kafatasının bulucusu olarak ona kredi vermez.
Lubaantum, Lady Richmond Brown ve Dr. Thomas Gann'ın kazılarında çıkan Mitchell-Hedges'in iki arkadaşı, hiçbir zaman kafatasından söz etmemiş ya da yazmamıştı. Anna, ya Lubaantun'daki birçok fotoğrafta da mevcut değil. Mitchell-Hedges 1959'da öldü ve Anna o zamandan beri kafatasını tuttu. Kafatasını gezdi ve birçok görüşme ve röportaj verdi. Birçok hesapta, keşif tarihini 1924 ve 1927 olarak verdi.Bu tarihler, babasının Lubaantun'daki zamanını "1926'da sona erdi" [kaynak: Mitchell-Hedges] diye yazdığı zamana uymuyor.
Sonra, diğer bazı kristal kafataslarının tarihine bakacağız.
Anna Mitchell-Hedges Bugün
Anna, kafatasından çıkıp Amerika Birleşik Devletleri'nde yaşamaktan emekli oldu. O röportaj vermeye devam ediyor ve yine de kafatası keşif ve güç iddialarına devam ediyor. 1983'te Joe Nickell'e gönderilen mektupta, Anna, kafatasının "birkaç kez iyileşmek için" kullanıldığını ve "matematikçiler [sic], hava insanları, cerrahlar, vb. Tarafından kullanılacağı bir kuruma gideceğini umduğunu" belirtti.." [kaynak: Nickell].
İngiliz müzesinden kristal kafatası.
Mitchell-Hedges kafatasının tartışmasız en ünlü kristal kafatası olduğunu, ancak bazılarının keşfedildiğine (veya inandığınız şeye bağlı olarak) duyurulduğunu. Bunların çoğu Mitchell-Hedges kafatası ile aynı hikayeye sahip değil, ama her biri hala benzersiz.
British Museum kristal kafatası, en azından Mitchell-Hedges kafatası kadar uzun zamandır var. 1936'da, G.M. Morant bu kristal kafatası ile Mitchell-Hedges kafatası (daha sonra Sydney Burney tarafından sahip olunan) karşılaştırıldı. Aynı zamanda hayat boyu, ama British Museum kafatası detaylı olarak değil. Yuvarlak göz yuvaları vardır ve çenesi ayrılmaz. Aynı zamanda bulutlu kuvarsdan yapılmıştır. Morant kafataslarının birbirinden bağımsız olarak yapılmadığına inanıyordu, ancak bunun bir kanıtı yoktu.
Bu kafatası, 1898 yılında Tiffany & Co.'dan British Museum tarafından satın alındı. Sözde, Meksika'dan geldi ve Tiffany'nin satın almasından önce Fransız bir sanat galerisi olan Eugène Boban'ın mülkü oldu. 1990 yılında, müze, kafatasını "Sahte Aldatma Sanatı" adlı sergide sergiledi. Onun etiketi "Aztek kökenli olası - en erken Koloni dönemi" okur. British Museum ayrıca Aztec kafatası adı verilen daha küçük, daha karmaşık bir kristal kafatasına sahiptir.
Paris kafatası Paris'teki Musée de l'Homme'de tutulur. British Museum kafatasından daha serttir ve bir haç tuttuğu varsayılan tepeye bir delik açmıştır. Paris kristal kafatası, Mitchell-Hedges ve British Museum kafataslarının yarısıdır. Yaklaşık 6 kilo ağırlığında ve yaklaşık 4.5 inç yüksekliğinde ve 6 inç uzunluğunda [kaynak: Henderson]. Bu kafatasının Aztek olduğu düşünülüyordu. Alphonse Pinart, 1878 yılında Eugène Boban'dan satın aldı ve müzeye bağışladı. Müzede ayrıca yaklaşık 1.5 inç uzunluğunda çok küçük bir kristal kafatası var.
1992 yılında, Smithsonian Enstitüsü'nde Amerikan Ulusal Tarih Müzesi, postada bir kristal kafatası aldı. Bu kafatası yaşam boyutundan daha büyüktür, 9 inç yüksekliğinde ve yaklaşık 8 inç uzunluğunda 30 kilodan fazladır [Kaynak: Henderson]. Kafatasına eşlik eden anonim not, "Aztek kristal kafatası" olduğunu ve "1960 yılında Mexico City'de satın alındığını" belirtmiştir [Kaynak: Henderson]. Sütlü beyaz kristalden yapılmış ve diğer kafataslarının bazılarına göre kabaca oyulmuştur. Ayrıca içi boş.
Bir sonraki bölümde, kristal kafatasları ve bilim adamlarının ve araştırmacıların belirlediği doğaüstü iddiaları inceleyeceğiz.
Hatta Daha Kafatasları
Bunlara ek olarak, Aztec veya Mixtec olduğu düşünülen, ya dikey ya da yatay olarak açılan deliklere sahip, müzelerde birkaç küçük (1 inç çapında) kristal kafatasları vardır. Bu küçük kristal kafatasları muhtemelen kolye olarak kullanılmıştı.
Bir kristal kafatası
Kristal kafataslarının gücüne inananlar, yetenekleri hakkında fantastik iddialarda bulundular. Anna Mitchell-Hedges, kafatasının şifa için kullanıldığını, ancak hiçbir zaman spesifik olmadığını iddia ediyor. “ET” sahibi, beyin tümörünün iyileşmesine yardımcı olduğuna inanır. Daha iyi bilinen kristal kafatasları ile karşılaşan pek çok insan, onları güçlü “psişik enerji” olarak tanımlamaktadır.
Mitchell-Hedges, 1970 yılında sadece bir kez onun kafatasının dışına çıkmasına izin verdi. Ressamın sanatçısı Frank Dorland, altı yıl boyunca kafatası üzerinde çalıştı. Çınlayan zillerin ve bir koro şarkısının sesini duyduğunu iddia etti. Dorland ayrıca kafatasının etrafında bir aura gördüğünü ve ona bakarken görüntü görebileceğini söyledi.
Bazı kristal kafatası adanmışları işaret eder. piezoelektrik Kafatasının gücünün kanıtı olarak kuvars kristali özellikleri. Kafataslarının, Dünya tarihini, hatta uzaylılardan veya kayıp medeniyetlerden gelen mesajları bile kaydeden büyük bilgisayar çipleri gibi işlev görebileceğini söylüyorlar. Onları “okumak” için doğru yolu bulmalıyız.
Frank Dorland ayrıca Mitchell-Hedges kafatasının hakkında çok daha az şüpheli gözlemler yaptı. Kafatasının “dişlerin yüzlerinde mekanik taşlama” (kaynak: Garvin) belirtileri gösterdiğini iddia etti. Anna Mitchell-Hedges ile birlikte bir TV şovunda görünce kafatasını inceleyen bir uzman olan Norman Hammond, metal matkapla delinmiş delikleri olduğunu da belirtti.
Dorland ayrıca Mitchell-Hedges kafatasının bileşimi hakkında daha fazla bilgi edinmek için Hewlett-Packard Laboratories'e götürdüğünü iddia ediyor. Neredeyse görünmez hale gelen benzil alkolün bir kazanına indirildi. Bu kafatası aslında kuvars kristali olduğunu kanıtladı (alkol ve kuvars aynı kırınım katsayısı İkisi de aynı açı ile ışık dalgalarını büküyorlar. Dorland, Hewlett-Packard araştırmacılarının, tek bir kristal parçasından oyulduğunu ve eksenlerini dikkate almadan oyulduğunu belirlediklerini belirtmektedir. Ancak, Hewlett-Packard'ın bu testlere ilişkin bir kaydı yoktur.
Arthur C. Clarke'ın 1980 tarihli “Mysterious World” adlı televizyon dizisinde yer alan mücevher uzmanı Allan Jobbins, Anna Mitchell-Hedges'a, kafatasının Brezilya kökenli (Mayaların yaşadığı bilinmeyen) kristalden oluştuğunu düşündüğünü söyledi. 1700'den sonra çalıştı.
İngiliz müzesi
British Museum kafatası ve Paris kafatası da muhtemelen Brezilya kristalinden yapılmıştır. British Museum'daki araştırmacılar, büyük miktarda Brezilya kristalinin ithal edildiği ve 19'uncu yüzyılda çalıştığı Almanya'da kristal kafataslarının çoğunun oyulduğuna da inanıyor.inci yüzyıl. Eugène Boban'ın hem kafataslarının hem de diğer Kolomb öncesi eserlerin satışında yer aldığı biliniyor, muhtemelen bu kristal kafataslarının çoğunun kaynağıdır. Sahte olup olmadıklarını bilip bilmedikleri bir tartışma konusu [kaynak: Henderson].
Kafataslarının nasıl yapıldığı konusunda British Museum'daki Bilimsel Araştırma Bölümü, kafatasının şu sonuca varmıştı:... Avrupalıların gelmesinden önce Amerika'da bilinmeyen bir kuyumcu çarkının kullanımının izlerini taşıyor. Bu izler ve yüzeyinin yüksek cilaları, geleneksel Avrupa teknikleri [kaynak: British Museum] kullanılarak oyulduğunu gösterir.
2005 yılında, Smithsonian'da bir antropolog olan Jane Walsh, Smithsonian'ın kristal kafatasını British Museum'da elektron-taramalı mikroskopla test etmek için aldı. Kolomb öncesi aletlerle oyulmuş bir nesneden beklenebilecek düzensiz çizikleri göstermek yerine, tüm kristal kafatasları modern tekerlekli aletlerle yapılmış olan yaylarda temiz satırlar gösterdi. Walsh, "tüm kristal kafatasları, endüstriyel elmaslar kullanılarak modern kaplamalı kılcal çarklar ile oyulmuş ve modern makinelerle cilalanmışti" [kaynak: Inside Smithsonian Research].
Mitchell-Hedges kafatası test denemeleri daha fazla reddedildi. Bazı kristal kafatası inananlar, "Max" ve "Sha-na-ra" dahil olmak üzere daha fazla kafatasının British Museum testinin bir parçası olduğunu söylüyorlar. Bununla birlikte, müzenin bulgularını bu kafatasları üzerinde yayınlamadığını belirtiyorlar. Hatta bazıları müzenin onları test etmeyi reddettiğini söylüyor.
Birisi neden kristal kafatasları "sahte" olur? 19'dainci yüzyıl, "müzenin yaşı", bu türden eserler çok talep görüyordu ve çok para getirebiliyordu. Her bir kafatasının kökenleri mükemmel bir şekilde kurulamadığı için, bazıları hala eski olduklarına inanmayı tercih ederler. Kafatasları Meksika ve Orta Amerika kültüründe belirgin bir şekilde görülür, bu yüzden bazı kristal kafatasları gerçekten eski eserlerdir. Fakat en iyi bilinen, mükemmel pürüzsüz ve detaylı kafatasları modern teknikler kullanılarak oyulmuş olmalıdır. Kökleri ne olursa olsun, bu kafatasları büyüleyici, hatta güzel sanat eserleri olmaya devam ediyor.
Kristal kafatasları ve ilgili konular hakkında daha fazla bilgi için bir sonraki sayfadaki linklere göz atın.