Makale özeti ve diğer detaylar.
Bu çalışmada, uzunca bir zaman birbirinden bütünüyle ayrı edebî faaliyetler olarak telakkî edilen, halk ve divân şiirinin ortak hususiyetleri; 17. yüzyıl âşık şairlerinden Ercişli Emrah'ın şiirlerinde sevgilinin güzellik unsurları bağlamında ele alınmıştır. Emrah'ın şiirlerinde tespit edilen bu tür kullanımlar, divân şiirinden seçilen örnek beyitlerle bir arada verilmiştir. Neticede daha evvelden yapılan bu tür çalışmalarda "yakın zamanlara kadar ötelenen klasik edebiyat ile kendisine alternatif olarak gösterilen halk edebiyatının, esasında iddia edildiği kadar kopuk olmadığı"na dair varılan sonuç bu çalışmayla bir kez daha pekiştirilmiş olmaktadır.
In this study, common peculiarities of folk and divân poetry which were accepted as literal activities that had been completely apart from each other for a long time; were handled in the context of beloved's beauty elements in the poems of Ercişli Emrah who was one of the minstreal poets in the seventeenth century. The uses like this type which were determined in Emrah's poems, had been given all together with the sample couplets which were chose from the divân poem. Eventually, in the studies like this which were done before that, the conclusion, which was attained that concerning to " the classical literature which had been postponed until quite recently and the folk literature which had been showed as an alternative are not essentially different from each other as it was claimed", has been stiffened once more with this study.