Mutlak iyi veya kötü diye bir kavram, bildiğimiz dünyada yoktur!
Yukarıdaki resme bakın. Beyazı boyayıp siyaha çevirmek pek de zor değil. Hem de birbirinden hoş renklerle!
Biz kendimizce kavramları berraklaştırmak için mutlak iyiler ve kötüler uydurmuşuz.
Ya kötü cadıyı fırında yakan Hansel ile kardeşi Gratel? Çok mu iyiler?
Şirinler'deki Gargamel bile o kadar kötüdür ama en azından bir kedi beslemektedir.
Uyuyan güzeldeki kötü peri bile biraz olsun insaflıdır. Ölüm büyüsü de yapsa bozulamayanını yapmaz.
Ancak, gerçek böyle değildir. Gerçek belki de hepimizin spektrumdaki ara renklerden biri olmamızdır.