Humphrey Bogart - Humphrey Bogart
Humphrey Bogart


1940 yılında Bogart
|Doğum||


Humphrey DeForest Bogart
25 Aralık 1899
New York City , ABD
|Öldü|| 14 Ocak 1957
(57 yaşında) |
Los Angeles , Kaliforniya, ABD
|Eğitim||
Trinity Okulu


Phillips Akademisi
|Meslek||Aktör|
|aktif yıllar||1921–1956|
|Eş (ler)|
|Çocuk||2, Stephen Humphrey Bogart dahil|
|Ebeveynler)|| Belmont DeForest Bogart


Maud Humphrey
|Ödüller||En İyi Erkek Oyuncu Akademi Ödülü (1951)|
|Askeri kariyer|
| Servis /
||Amerika Birleşik Devletleri Donanması|
|Hizmet yılı||27 Kasım 1918 - 18 Haziran 1919|
|İnternet sitesi|| humphreybogart


|İmza|
Humphrey DeForest Bogart ( / / ; 25 Aralık 1899 - 14 Ocak 1957), takma Cisim , Amerikalı film ve sahne aktör. Klasik Hollywood sinema filmlerindeki performansları onu bir Amerikan kültürel simgesi yaptı. 1999'da Amerikan Film Enstitüsü, Bogart'ı klasik Amerikan sinemasının en büyük erkek yıldızı olarak seçti .
Bogart, Broadway şovlarında oyunculuğa başladı ve kariyerine Fox için Up the River (1930) ile sinema filmlerinde başladı . Bogart, önümüzdeki on yıl boyunca bazen gangsterleri canlandıran yardımcı rollerde yer aldı. Bogart, The Petrified Forest (1936) ' da Duke Mantee rolüyle övgü topladı , ancak başrollerde yer alan diğer aktörler Warner Bros.'a göre ikincil kaldı .
Yardımcı rollerden yıldız olma yolunda atılımı , ilk büyük kara filmlerden biri olarak kabul edilen High Sierra (1941) ve The Maltese Falcon (1941) ile geldi . Bogart'ın özel dedektifleri Sam Spade ( The Maltese Falcon'da ) ve Phillip Marlowe (1946'da The Big Sleep ), diğer kara filmlerde dedektifler için model oldu . En önemli romantik başrolü , Kazablanka'da (1942) Ingrid Bergman'dı ve bu ona En İyi Erkek Oyuncu Akademi Ödülü'ne ilk adaylığını kazandırdı . Bogart ve 19 yaşındaki Lauren Bacall , To Have and Have Not (1944) filmini çekerken birbirlerine aşık oldular ; The Big Sleep'in (1946, birlikte ikinci filmleri) ana çekimlerinden kısa bir süre sonra üçüncü karısından boşanma davası açtı ve Bacall ile evlendi. Evlendikten sonra, Dark Passage (1947) ve Key Largo (1948) ile aşkını oynadı .
Bogart'ın The Treasure of the Sierra Madre (1948) ve In a Lonely Place'deki (1950) performansları, filmler piyasaya çıktığında böyle tanınmasa da, artık en iyileri arasında kabul ediliyor. Kritik ve ticari bir hit olan The Caine Mutiny'de (1954) II.Dünya Savaşı deniz gemisi komutanı olarak bu huzursuz, dengesiz karakterleri yeniden canlandırdı ve ona bir En İyi Erkek Oyuncu adaylığı kazandı. I. Dünya Savaşı macerası The African Queen'de (1951) Katharine Hepburn'ün misyoneriyle birlikte inik nehir buharlı fırlatma kaptanı rolüyle Bogart, En İyi Erkek Oyuncu Akademi Ödülü'nü aldı . Daha sonraki yıllarda, önemli roller dahil Barefoot Contessa ile Ava Gardner ve onun üzerine ekran yarışma William Holden için Audrey Hepburn de Sabrina (1954). Çok sigara içen ve içen Bogart , Ocak 1957'de yemek borusu kanserinden öldü .
Hayatın erken dönemi ve eğitim
Humphrey DeForest Bogart, Belmont DeForest Bogart'ın (1867–1934) ve Maud Humphrey'in (1868–1940) en büyük çocuğu olan New York'ta 1899 Noel Günü'nde doğdu . Belmont, Adam Welty Bogart (bir Canandaigua, New York , hancı) ve varlıklı bir mirasçı olan Julia Augusta Stiles'ın mutsuz evliliğinin tek çocuğuydu . "Bogart" adı Hollandalı soyadı olan "Bogaert" den türemiştir. Belmont ve Maud, Haziran 1898'de evlendi. O bir Presbiteryen , İngiliz ve Hollanda kökenli ve Sarah Rapelje'nin ( Yeni Hollanda'da doğan ilk Avrupalı çocuk) soyundan geliyordu . Maud, İngiliz mirasının bir Piskoposuydu ve Mayflower yolcusu John Howland'ın soyundan geliyordu . Humphrey, Episcopalian olarak yetiştirildi, ancak yetişkin yaşamının çoğunda pratik yapmıyordu.
Bogart'ın doğum tarihi tartışmalı. Clifford McCarty, Warner Bros. tanıtım departmanının "Noel Günü'nde doğan bir adamın ekranda göründüğü kadar kötü olamayacağı görüşünü geliştirmek için" 23 Ocak 1900'e değiştirdiğini yazdı . "Düzeltilmiş" Ocak doğum tarihi daha sonra başka türlü yetkili kaynaklarda ortaya çıktı ve bazı durumlarda kalır. Biyografi yazarları Ann M. Sperber ve Eric Lax'a göre Bogart, doğum gününü her zaman 25 Aralık'ta kutladı ve resmi kayıtlarda (evlilik cüzdanı dahil) listeledi.
Lauren Bacall otobiyografisinde, Bogart'ın doğum gününün her zaman Noel Günü kutlandığını yazdı ve her yıl bir hediyeden aldatıldığı konusunda şaka yaptığını söyledi. Sperber ve Lax, 10 Ocak 1900'de Ontario County Times'da yayınlanan bir doğum duyurusunun 23 Ocak doğum tarihi olasılığını ortadan kaldırdığını belirtti; 1900 yılına ait eyalet ve federal nüfus sayımı kayıtları da 1899 Noel doğum tarihini bildiriyor.
Bogart'ın babası Belmont bir kardiyopulmoner cerrahtı. Maud, sanat eğitimini New York ve Fransa'da, James Abbott McNeill Whistler ile çalışmak da dahil olmak üzere alan ticari bir illüstratördü . Daha sonra The Delineator moda dergisinin sanat yönetmeni ve militan oy hakkı sahibi oldu . Maud, Mellins Baby Food için bir reklam kampanyasında bebek Humphrey'in bir çizimini kullandı. Kariyerinin zirvesinde yılda 50.000 dolardan fazla kazandı, bu, kocasının 20.000 dolarından çok daha fazla. Bogart ailesi, Yukarı Batı Yakası'ndaki bir apartman dairesinde yaşıyorlardı ve New York'un yukarısındaki Canandaigua Gölü'nde 55 dönümlük bir arazide bir kulübeleri vardı . Bogart'ın göldeki arkadaş grubu gençken oyun oynardı.
İki küçük kız kardeşi vardı: Frances ("Pat") ve Catherine Elizabeth ("Kay"). Bogart'ın ailesi kariyerleriyle meşguldü ve sık sık kavga etti. Çok resmi, çocuklarına karşı çok az duygu gösterdiler. Maud, çocuğuna "Anne" yerine "Maud" demesini söyledi ve onlara (varsa) çok az fiziksel şefkat gösterdi. Bogart memnun olduğunda, "[c] neredeyse bir erkeğin yaptığı gibi seni omzuna attı", diye hatırladı. "Çok duygusal olmayan ama çok açık bir şekilde büyüdüm. Ailemizde bir öpücük olaydı. Annemiz ve babamız iki kız kardeşim ve benim için takılmadı."
Bogart bir çocuk olarak bukleleri, düzenliliği, annesinin ona poz verdiği "sevimli" resimler, onu giydirdiği Küçük Lord Fauntleroy kıyafetleri ve adı için alay edildi . Babasından iğne yapma eğilimi, balık tutmaya düşkünlük, ömür boyu süren tekne sevgisi ve güçlü iradeli kadınlara olan ilgisini miras aldı.
Bogart, beşinci sınıfa kadar özel Delancey Okulu'na ve ardından prestijli Trinity Okuluna devam etti . Okul sonrası faaliyetlere hiç ilgi göstermeyen, kayıtsız, asık suratlı bir öğrenciydi. Bogart daha sonra aile bağları nedeniyle kabul edildiği bir yatılı okul olan Phillips Academy'ye gitti . Ailesi onun Yale Üniversitesi'ne gideceğini ummasına rağmen, Bogart 1918'de Phillips'ten ayrıldı. Çeşitli nedenler verilmiştir; birine göre, müdürü (ya da bahçıvan) kampüsteki Tavşan Göleti'ne attığı için okuldan atıldı. Bir başkası sigara, içki, zayıf akademik performans ve (muhtemelen) personele yapılan uygunsuz yorumları gösterdi. Üçüncü bir senaryoda, Bogart, notlarını yükseltemediği için babası tarafından geri çekildi. Ailesi, geleceği için başarısız planlarından dolayı derin bir hayal kırıklığına uğradı.
Uygun bir kariyer seçeneği olmayan Bogart, deniz tutkusunu takip etti ve 1918 baharında (I.Dünya Savaşı sırasında) Birleşik Devletler Donanması'na katıldı. Daha sonra hatırladı, "On sekiz yaşında savaş harikaydı. Paris! Seksi Fransız kızlar! Lanet olsun!" Bogart, ateşkesin ardından Avrupa'dan geri dönen birliklerden sonra deniz zamanının çoğunu geçiren model bir denizci olarak kaydedildi .
Ticari marka yarasını almış ve denizcilik görevi sırasında karakteristik peltişliğini geliştirmiş olabilir. Birkaç çelişkili hikaye var. Birinde, gemisi ( USS Leviathan ) bombalandığında dudağı şarapnel tarafından kesildi . Ancak gemi asla bombalanmadı ve Bogart'ın ateşkes öncesinde denizde olmadığına inanılıyor. Uzun zamandır arkadaşı Nathaniel Benchley tarafından tutulan bir başka hikaye de, Bogart'ın Maine , Kittery'deki Portsmouth Deniz Hapishanesine bir esir götürürken yaralandığı idi . Boston'da tren değiştirirken , kelepçeli mahkumun Bogart'tan bir sigara istediği bildirildi. Bogart bir kibrit aradığında, mahkum onu kelepçelerle (Bogart'ın dudağını keserek) ağzına vurdu ve tekrar yakalanmadan ve hapsedilmeden önce kaçtı. Alternatif bir versiyonda, Bogart, suçlamasını serbest bırakırken gevşetilen bir kelepçeyle ağzından vuruldu; diğer kelepçe hala mahkumun bileğindeydi. Bogart bir doktor tarafından tedavi edildiğinde bir yara izi oluşmuştu. David Niven , Bogart'a yara izini ilk sorduğunda, bunun bir çocukluk kazasından kaynaklandığını söylediğini söyledi. Bogart daha sonra Niven'e "Lanet doktor" dedi. "Dikmek yerine, berbat etti." Niven'e göre Bogart'ın savaş sırasında yara aldığı hikayeler stüdyolar tarafından uydurulmuş. Hizmet sonrası muayenesi, birçok küçük yara izi olmasına rağmen dudak izinden bahsetmedi. Aktris Louise Brooks , 1924'te Bogart'la tanıştığı zaman , üst dudağında Brooks'un Bogart'ın 1930'da film endüstrisine girmeden önce kısmen onardığını söylediği yara dokusu vardı. tamir edildikten sonra. "
Oyunculuk
İlk performanslar
Bogart, babasının sağlık durumunun kötü olduğunu, tıbbi uygulamalarının aksadığını ve ailenin servetinin çoğunun kötü kereste yatırımlarında kaybolduğunu bulmak için eve döndü. Donanma günlerinde ailesinden ayrı olarak karakteri ve değerleri gelişti ve isyan etmeye başladı. Bogart, gösterişten, sahtekarlıklardan ve züppelerden hoşlanmayan, bazen geleneksel davranış ve otoriteye meydan okuyan bir liberal oldu; aynı zamanda iyi huylu, açık sözlü, dakik, kendini beğenmiş ve soğuktu. Denizcilik hizmetinden sonra, Sahil Güvenlik Rezervine katılarak, nakliyatçı ve tahvil satıcısı olarak çalıştı .
Bogart, babasının gösteri-iş bağlantıları olan Bill Brady Jr. ile arkadaşlığını sürdürdü ve William A. Brady'nin yeni World Films şirketinde bir ofis işi aldı . Senaryo yazımı, yönetmenlik ve prodüksiyonda elini denemek istese de hiçbirinde başarılı olamadı. Bogart, Brady'nin kızı Alice'in Mahvolmuş Kadın adlı oyununun sahne yöneticisiydi . Birkaç ay sonra, Alice'in 1921 tarihli Drifting oyununda (gergin bir şekilde bir diyalog dizisi sunarak) Japon uşak olarak sahneye çıktı ve sonraki oyunlarının çoğunda yer aldı.
Bogart oyunculuğun alçakça bir meslek olduğuna inanacak şekilde yetiştirilmiş olsa da, oyuncuların geç saatlere kadar devam etmesini ve gördükleri ilgiyi seviyordu: "Ben tembel olmak için doğdum ve bu en yumuşak raketti." Boş zamanlarının çoğunu konuşmalarla , yoğun bir şekilde içerek geçirdi . Bu sırada bir bar odası kavgası da Bogart'ın Louise Brooks'un hesabıyla örtüşen dudak hasarının iddia edilen bir nedeniydi.
Yaparak öğrenmeyi tercih ettiğinden oyunculuk dersi almadı. Bogart ısrarcıydı ve mesleğinde istikrarlı bir şekilde çalıştı, 1922 ile 1935 yılları arasında en az 17 Broadway prodüksiyonunda yer aldı. Salon komedilerinde gençleri veya romantik yardımcı rolleri oynadı ve söylendiğine göre " Tenis, kimse var mı? " Diyen ilk aktör . sahne. Alexander Woollcott'a göre Bogart, "genellikle ve merhametle yetersiz olarak tanımlanan şeydir".
Diğer eleştirmenler daha nazikti. Heywood Broun , gözden SİNİRLERİ yazdı: "bu mümkün olursa Humphrey Bogart, en etkili performans ... kuru ve taze hem de verir". Kasım 1923'ten Temmuz 1924'e kadar Klaw Tiyatrosu'nda 232 performans sergileyen Lynn Starling'in komedisi Meet the Wife'da genç bir başrol oynadı (muhabir Gregory Brown) . Bogart, kariyerinin başındaki önemsiz, kadınsı rollerinden hoşlanmadı. onlara "Beyaz Pantolon Willie" rolleri diyorlar.
1922'de Playhouse Theatre'da Drifting'de ikili rol oynarken , oyuncu Helen Menken ile tanıştı ; 20 Mayıs 1926'da New York'taki Gramercy Park Hotel'de evlendiler . 18 Kasım 1927'de boşandılar, arkadaş kaldılar. Menken boşanma davasında, Bogart'ın kariyerine evlilikten daha çok değer verdiğini, ihmal ve tacizleri gerekçe göstererek söyledi. Aktris Mary Philips ile 3 Nisan 1928'de Connecticut , Hartford'daki annesinin evinde evlendi ; Bogart ve Philips , 1924'te Comedy Theatre'da oynadığı kısa süreli oyun sırasında Nerves oyununda birlikte çalışmışlardı .
Tiyatro prodüksiyonu , 1929 Wall Street Çöküşü'nden sonra hızla düştü ve daha fotojenik aktörlerin çoğu Hollywood'a yöneldi. Bogart , 1928'de Helen Hayes ile tam bir kopyası bulunmayan The Dancing Town'da ilk kez filme giriş yaptı . Ayrıca Joan Blondell ve Ruth Etting ile birlikte 1963'te yeniden keşfedilen bir Vitaphone kısa filmi Broadway's Like That (1930) filminde rol aldı .
Broadway'den Hollywood'a
Bogart, Fox Film Corporation ile haftada 750 $ 'lık bir sözleşme imzaladı . Orada Bogart'ın sevdiği ve hayranlık duyduğu bir Broadway oyuncusu olan Spencer Tracy ile tanıştı ve yakın arkadaş ve içki arkadaşı oldular. 1930'da Tracy ona ilk kez "Bogie" adını verdi. İlk filmini, John Ford'un mahkum olarak büyük rollere sahip oldukları ilk sesli filmi Up the River (1930) Bogart'la yaptığı tek filmle yaptı . Tracy en yüksek faturayı aldı, ancak Bogart filmin afişlerinde göründü. Tracy, Claire Luce ve Warren Hymer'ın arkasında dördüncü oldu .
Bogart daha sonra Bad Sister'da (1931) Bette Davis'le birlikte destekleyici bir rol oynadı . Yıllar sonra Tracy ve Bogart The Desperate Hours'u birlikte yapmayı planladı . Ancak ikisi de en yüksek faturalandırmayı istiyordu; Tracy okulu bıraktı ve yerine Fredric March geçti . Bogart, 1930'dan 1935'e kadar Hollywood ve New York sahneleri arasında uzun süre işsiz kaldı. Ailesi ayrılmıştı; babası, Bogart'ın sonunda ödediği borç nedeniyle 1934'te öldü. Filmlerinin çoğunda taktığı babasının altın yüzüğünü miras aldı. Babasının ölüm döşeğinde Bogart sonunda ona onu ne kadar sevdiğini söyledi. Bogart'ın ikinci evliliği sertti; oyunculuk kariyerinden memnun olmayan, depresif ve sinirli, çok içti.
Hollywood'da kalıcı olarak: Taşlaşmış Orman
1934'te Bogart, Broadway'in The Invitation to a Murder at the Theatre Masque adlı oyununda rol aldı ( 1937'de John Golden Theatre olarak değiştirildi ). Yapımcısı Arthur Hopkins , oyunu sahne arkasından duydu; Bogart'ı gönderdi ve ona Robert E. Sherwood'un yakında çıkacak olan The Petrified Forest oyununda kaçan katil Duke Mantee rolünü teklif etti . Hopkins daha sonra hatırladı:
Oyuncuyu gördüğümde biraz şaşırmıştım, çünkü [fark ettim] hiç hayranlık duymadığım kişi oydu. Sahne hayatının çoğunu beyaz pantolonla tenis raketi sallayarak geçiren antika bir çocuktu. Soğuk kanlı bir katilden olabildiğince uzak görünüyordu, ama sesi [,] kuru ve yorgun [,] ısrar etti ve ses Mantee'nindi.
Oyun , 1935'te New York'taki Broadhurst Tiyatrosu'nda 197 performans sergiledi. Filmin yıldızı Leslie Howard olmasına rağmen , The New York Times eleştirmeni Brooks Atkinson , oyunun "şeftali ... kükreyen bir Batı melodramı ..." olduğunu söyledi. Humphrey Bogart bir oyuncu olarak kariyerinin en iyi eseri. " Bogart, oyunun "hayata mahkum gibi göründüğüm şık, sybaritik, sıkı büzmeli, kırlangıç kuyruklu 'smoothie'ler arasından kurtulmamı sağladığını söyledi." Ancak yine de güvensiz hissediyordu. Warner Bros. The Petrified Forest'ın ekran haklarını 1935'te satın aldı . Oyun, John Dillinger ve Dutch Schultz gibi gerçek hayattaki suçluların büyüsüne kapılmış bir halk için sosyal açıdan gerçekçi resimleriyle tanınan stüdyo için ideal görünüyordu . Bette Davis ve Leslie Howard rol aldı. Yapım haklarını elinde tutan Howard, Bogart'ın kendisiyle başrol oynamasını istediğini açıkça belirtti.
Stüdyo, Duke Mantee rolü için birkaç Hollywood gazisini test etti ve yıldızlara hitap eden ve sözleşmesini yerine getirmek için bir film yapması gereken Edward G. Robinson'ı seçti . Bogart, bu gelişmeyle ilgili haberleri İskoçya'dan Howard'a iletti ve şu cevabı verdi: "Att: Jack Warner Israr Bogart Oyna Mantee No Bogart No Deal LH". Warner Bros. Howard'ın kımıldamayacağını görünce pes edip Bogart'ı seçtiler. Jack Warner, Bogart'ın bir sahne adı kullanmasını istedi , ancak Bogart, Broadway tiyatrosunda kendi adıyla ün kazanmayı reddetti. The Petrified Forest'ın film versiyonu 1936'da yayınlandı. Variety'ye göre "Bogart'ın tehdidi hiçbir şeyi istemiyor". Frank S. Nugent , The New York Times için, aktörün "hayduttan çok Dillinger gibi psikopat bir gangster olabileceğini" yazdı . Film gişede başarılı oldu, kiralamalarda 500.000 dolar kazandı ve Bogart'ı bir yıldız yaptı. Howard'ın iyiliğini asla unutmadı ve 1952'de onun yerine tek kızı Leslie Howard Bogart'ı seçti.
Gangster ve kötü adam rollerini desteklemek
The Petrified Forest'taki (bir "A film") başarısına rağmen , Bogart haftada 550 $ 'dan 26 haftalık düşük bir sözleşme imzaladı ve bir dizi B filmi suç dramasında bir gangster olarak tipik bir karaktere sahipti. Başarısından gurur duymasına rağmen, gangster rollerinden kaynaklanıyor olması ona ağırlık veriyordu: "Bunu tartışmaya çevirmeden hafif bir tartışmaya giremem. Sesimin tonunda veya bu kadar küstahça bir şey olmalı. yüz - herkesi kızdıran bir şey. Kimse beni görünürde sevmiyor. Sanırım bu yüzden ağır rol alıyorum. "
Başarısına rağmen, Warner Bros. Bogart'ın profilini yükseltmekle ilgilenmedi. Rolleri tekrarlıydı ve fiziksel olarak zorluydu; stüdyolar henüz klimalı değildi ve Warners'daki sıkı planlanmış işi, umduğu tembel ve "şeftali" aktörün hayatından başka bir şey değildi. Bogart, kendisi için seçilen rollerden hoşlanmasa da istikrarlı bir şekilde çalıştı. Warner'ın "ilk 34 filminde" George Frazier'e "12'de vuruldum, 8'de elektrik çarpıldım veya asıldım ve 9'da bir hapishane kuşuydum" dedi. 1936 ile 1940 arasında iki ayda bir filmin ortalamasını aldı, bazen aynı anda iki film üzerinde çalıştı. Bogart bu yılları film kişiliğini geliştirmeye başlamak için kullandı: yaralı, sabırlı, alaycı, çekici, savunmasız, kendisiyle alay eden bir yalnızlık şeref koduyla.
Prestijli Metro-Goldwyn-Mayer ile karşılaştırıldığında Warners'daki olanaklar azdı . Bogart, Warners gardırop departmanının ucuz olduğunu ve filmlerinde genellikle kendi takımlarını giydiğini düşünüyordu; High Sierra'da Pard'ı (karakterinin köpeği) oynamak için köpeği Zero'yu kullandı . Warner Bros. ile roller ve para konusundaki anlaşmazlıkları, stüdyo tarafından Bette Davis ve James Cagney gibi diğer daha az şekillendirilebilir yıldızlarla tartışılanlara benziyordu .
Warner Bros.'un önde gelen isimleri arasında James Cagney ve Edward G. Robinson vardı . Stüdyonun daha iyi senaryolarının çoğu onlara (veya başkalarına) gitti ve geriye kalanlarla Bogart'ı bıraktı: San Quentin (1937), Racket Busters (1938) ve You Can't Get Away with Murder (1939) gibi filmler . Bu dönemdeki tek önemli rolü , Baby Face Nelson'dan sonra modellenmiş bir gangster olarak Dead End'de (1937, Samuel Goldwyn'e ödünç verildi ) idi .
Bogart o kadar sık şiddet içeren roller oynadı ki, Nevil Shute'un 1939 tarihli romanı Corbetts'e Ne Oldu'da , kahraman, otomatik bir silahı nasıl kullanacağını bilip bilmediği sorulduğunda "Humphrey Bogart'ı bir tane ile yeterince sık gördüm" diye yanıt verir. Kirli Yüzlü Melekler (1938) gibi filmlerde çeşitli yardımcı roller oynamasına rağmen , Bogart'ın rolleri ya Cagney ve Robinson tarafından oynanan karakterlerin rakipleriydi ya da çetelerinin ikincil bir üyesiydi. In Siyah Legion (1937), bir film Graham Greene , o bir ırkçı örgüt ile yakaladı (ve tahrip) oldu iyi bir adam oynadığı, "doğrusu ciddi ise, akıllı ve heyecan verici" olarak tarif
Stüdyo, Bogart'ı en kötü film performansı olarak gördüğü " köylü müzikali" Swing Your Lady'de (1938) güreş organizatörü olarak seçti. Tek korku filmi olan The Return of Doctor X (1939) ' da gençleşmiş, önceden ölmüş bir bilim adamını canlandırdı : "Eğer Jack Warner'ın kanı olsaydı ... Bu kadar umursamazdım. Sorun şuydu. onlar benimkini içiyorlardı ve ben bu iğrenç filmi yapıyordum. " Karısı Mary, A Touch of Brimstone'da bir sahne vuruşu yaptı ve Hollywood için Broadway kariyerinden vazgeçmeyi reddetti. Oyun kapandıktan sonra Mary rahatladı; ancak kariyerine devam etmek için ısrar etti ve 1937'de boşandılar.
Bogart , 21 Ağustos 1938'de ayıkken canlı, arkadaş canlısı ama sarhoşken paranoyak ve saldırgan bir kadın olan aktris Mayo Methot ile çalkantılı bir üçüncü evliliğe girdi . Bogart'ın ona sadakatsiz olduğuna ikna oldu (sonunda Lauren Bacall ile birlikte oldu, 1944'te To Have and Have Not çekerken ). Uzaklaştılar; Methot'un içmesi arttı ve Bogart'a bitki, tabak ve diğer nesneleri fırlattı. Evlerini ateşe verdi, bıçakla bıçakladı ve bileklerini birkaç kez kesti. Bogart ona iğne yaptı; Görünüşe göre yüzleşmekten hoşlanıyordu, o da bazen şiddetliydi. Basın onlara "Savaşan Bogartlar" adını verdi.
Arkadaşları Julius Epstein'a göre "Bogart-Methot evliliği, İç Savaş'ın devamı niteliğindeydi ". Bogart , Methot'a takma adı olan Sluggy adını verdiği bir motor lansmanı satın aldı : "Kıskanç bir eşten hoşlanıyorum .. Birlikte çok iyi anlaşıyoruz (çünkü) birbirimizle ilgili illüzyonlarımız yok ... Sana vermem bir iki sent dame bir öfke olmadan." Louise Brooks, "Leslie Howard dışında hiç kimse Humphrey'in başarısına üçüncü eşi Mayo Methot kadar katkıda bulunmadı" dedi. Methot'un etkisi giderek daha yıkıcı hale geldi ve Bogart da içmeye devam etti.
O bir yaşam boyu küçümseme vardı gösteriş ve phoniness ve yine onun alt filmlerin tarafından rahatsız edildi. Bogart nadiren kendi filmlerini izledi ve prömiyerlerden kaçındı, gazeteciliği ve kamuoyunun merakını tatmin etmek için özel hayatı hakkında sahte basın açıklamaları yayınladı. Bir aktörün, yönetmen ya da stüdyonun kalitesiz bir şey yaptığını düşündüğünde, bunu açıkça dile getirdi. Bogart, Robert Mitchum'a Hollywood'da hayatta kalmanın tek yolunun bir "yeniden doğuştan" olmak olduğunu söyledi. En popüler aktör değildi ve Hollywood topluluğundaki bazı kişiler, stüdyolarla ilgili sorunlardan kaçınmak için onu özel olarak dışladı. Bogart bir keresinde şöyle dedi:
Hollywood'un her yerinde, bir filmin, yazarın, yönetmen ya da yapımcının iyi olmadığını söylediğimde bana sürekli olarak "Bunu söylememelisin. Bu başını büyük belaya sokar" diye tavsiye ediyorlar. Ben anlamadım Eğer o hiç iyi değilse, neden bunu söyleyemiyorsun? Daha fazla insan bundan bahsederse, çok geçmeden bir etkisi olmaya başlayabilir. Haftada bin dolar kazanan birinin kutsal olduğu ve eleştiri alanının ötesinde olduğu şeklindeki yerel fikir, bana hiçbir zaman özellikle sağlam gelmiyor.
Bu kadar açık sözlülüğe alışkın olmayan Hollywood basını çok sevindi.
Erken yıldızlık
Yüksek Sierra
High Sierra (1941, yönetmen Raoul Walsh ) , Bogart'ın arkadaşı ve içki partneri John Huston tarafından yazılmıştır . Film, Little Caesar'ın dayandığı romanın yazarı WR Burnett'in bir romanından uyarlandı . Paul Muni , George Raft, Cagney ve Robinson başrolü geri çevirdiler ve Bogart'a derinlemesine bir karakter oynama fırsatı verdi. Walsh başlangıçta Bogart'ın oyuncu kadrosuna karşı çıktı ve rol için Raft'ı tercih etti. Bogart'ın bir gangster olarak son büyük filmiydi; 1942'de yayınlanan The Big Shot'da destekleyici bir rol oynadı . Ida Lupino ile iyi çalıştı ve Mayo Methot'tan kıskançlık yarattı.
Film, Bogart ve Huston arasında güçlü bir kişisel ve profesyonel bağ kurdu. Bogart, Huston'a yazarlık becerisine hayran kaldı (ve bir şekilde kıskanıyordu); fakir bir öğrenci olan Bogart, ömür boyu okuyucuydu. Plato , Pope , Ralph Waldo Emerson ve binden fazla Shakespeare satırından alıntı yapabilir ve Harvard Law Review'e abone olabilir . Bogart yazarlara hayran kaldı; Louis Bromfield , Nathaniel Benchley ve Nunnally Johnson gibi en iyi arkadaşlarından bazıları senaristti . Huston gibi o da yoğun, kışkırtıcı sohbetten (sert içecekler eşliğinde) keyif aldı. Her ikisi de isyankardı ve çocukça şakalar yapmaktan zevk alıyorlardı. Huston'un yapım sırasında kolayca sıkıldığı ve oyunculuk yeteneği ve setteki yoğun konsantrasyonu nedeniyle Bogart'a (kameradan kolayca sıkıldı) hayran olduğu bildirildi.
Malta Şahini
Şimdi klasik olarak kabul kara film , Malta Şahini (1941), John Huston imzalı yönetmenlik denemesi oldu. Dashiell Hammett romanına dayanarak , ilk kez 1929'da ucuz Black Mask dergisinde tefrika edildi ve önceki iki film versiyonunun temelini oluşturdu; ikincisi, Bette Davis'in oynadığı Şeytan Bir Leydi ile Tanıştı (1936) . Yapımcı Hal B. Wallis başlangıçta George Raft döküm sunulan Baş aktör , ama (daha Bogart daha kuruldu) Radye o görünmek için gerekli değildi öngören bir anlaşma vardı remakes . Raft, yapım öncesi Kod The Maltese Falcon'un (1931) sterilize edilmiş bir versiyonundan başka bir şey olmayacağından korkarak, yönetmen Raoul Walsh'la birlikte Manpower rolünü geri çevirdi . Huston daha sonra Bogart'ı Sam Spade olarak kabul etti .
Bogart'ı tamamlayanlar arasında Sydney Greenstreet , Peter Lorre , Elisha Cook Jr. ve hain kadın folyo rolündeki Mary Astor vardı . Bogart'ın keskin zamanlaması ve yüz ifadeleri, filmin hızlı aksiyonu ve hızlı diyalogu için hayati önem taşıyan oyuncu ve yönetmen tarafından övüldü. Ticari bir hit ve Huston için büyük bir zaferdi. Bogart, filmden alışılmadık derecede mutluydu: "Pratikte bir şaheser. Gurur duyduğum pek çok şeyim yok ... ama bu bir".
Kazablanka
Bogart ilk romantik başrolünü Kazablanka'da oynadı (1942): Şüpheli bir geçmişten saklanan ve Naziler , Fransız yeraltı valisi , Vichy valisi ve eski kız arkadaşı için çözülmemiş duyguları arasında ince bir çizgi üzerinde pazarlık yapan gurbetçi bir gece kulübü sahibi Rick Blaine . Bosley Crowther, Kasım 1942'de New York Times incelemesinde, Bogart'ın karakterinin "bugün Avrupa'da ayaklanmakta olan kötü güçlere karşı soğuk bir sert direniş noktası enjekte etmek için" kullanıldığını yazdı . Film, yönetmenliğini Michael Curtiz ve Hal Wallis, özellikli tarafından üretilen Ingrid Bergman , Claude Rains , Sidney Greenstreet , Paul Henreid , Conrad Veidt , Peter Lorre ve Dooley Wilson .
Mayo Methot aksini varsaymasına rağmen, Bogart ve Bergman'ın ekrandaki ilişkisi gerçek bir yakınlıktan ziyade profesyonelliğe dayanıyordu. Set dışında, yardımcı yıldızlar pek konuşmadılar. Başrol oyuncularıyla ilişkilerinde bir üne sahip olan Bergman, daha sonra Bogart için "Onu öptüm ama onu hiç tanımadım" dedi. Daha uzun olduğu için Bogart'ın bazı sahnelerde ayakkabılarına 3 inçlik (76 mm) bloklar takıldı.
Rick Blaine'in arkadaşları, düşmanları ve müttefikleri ile sürdürdüğü ilişkiler için bir metafor olan bir satranç oyuncusu olarak tasvir edilmesi gerektiği fikrinden Bogart'ın sorumlu olduğu bildirildi . Gerçek hayatta turnuva seviyesinde satranç oynadı (ustanın altında bir bölüm), sık sık ekip üyeleriyle oyun oynayarak ve oyuncularla oynadı, ancak Paul Henreid'de daha iyisini buluyordu.
Casablanca kazandı En İyi Film Akademi Ödülü de 16 Akademi Ödülleri Bogart aday 1943 için bir lider Rolü En İyi Erkek Oyuncu , ancak kaybetti Paul Lukas deki performansıyla Ren İzle . Film, Bogart'ı stüdyonun kadrosunda dördüncü sıradan birinci sıraya yükseltti, ancak sonunda James Cagney'i geçti . 1946'ya kadar yıllık maaşını ikiye katlayarak 460.000 doların üzerine çıkardı ve onu dünyanın en yüksek ücretli oyuncusu yaptı.
Bogart , 1943 ve 1944'te Methot ile United Service Organization'lara ve War Bond turlarına çıkarak İtalya ve Kuzey Afrika'ya (Kazablanka dahil) zorlu geziler yaptı. Ön büro ile çatışmalara yol açan zayıf senaryolara sahip filmlerde oynaması gerekiyordu. Çatışma'da (1945, yine Greenstreet'le birlikte) rol aldı , ancak o yıl Tanrı benim Co- Pilotum'u geri çevirdi .
Bogart ve Bacall
Sahip Olmak ve Olmamak
Bogart, Lauren Bacall (1924–2014) ile Ernest Hemingway romanının gevşek bir uyarlaması olan To Have and Have Not (1944) filmini çekerken tanıştı . Kazablanka ile birkaç benzerliği vardır : aynı düşmanlar, aynı türden bir kahraman ve bir piyanist ( Hoagy Carmichael tarafından oynanır ). Tanıştıklarında Bacall 19 ve Bogart 44 yaşındaydı; ona "Bebek" adını taktı. 16 yaşından beri bir model, iki başarısız oyunda yer aldı. Bogart, Bacall'ın yüksek elmacık kemikleri, yeşil gözleri, sarımsı sarı saçları, zayıf vücudu, olgunluğu, duruşu ve dünyevi, açık sözlü dürüstlüğünden etkilendi; bildirildiğine göre, "Testinizi az önce gördüm. Birlikte çok eğleneceğiz" dedi.
Duygusal bağları başından beri güçlüydü, yaşları ve oyunculuk deneyimleri arasındaki farklar bir mentor-öğrenci dinamiğini teşvik etti. Hollywood normunun aksine, ilişkileri Bogart'ın başrol bir kadınla yaptığı ilk ilişkiydi. Bacall ile ilk görüşmeleri sağduyulu ve kısaydı, ayrılıkları aşk mektupları ile köprülenmişti. İlişki, Bacall'ın ilk filmini çekmesini kolaylaştırdı ve Bogart, şakalar ve sessiz koçluk ile onu rahatlatmak için elinden geleni yaptı. Onu sahneleri çalması için cesaretlendirdi; Howard Hawks ayrıca rolünü vurgulamak için elinden geleni yaptı ve Bogart'ı yönetmeyi kolay buldu.
Ancak Hawks, ilişkiyi onaylamamaya başladı. Kendini Bacall'ın koruyucusu ve akıl hocası olarak görüyordu ve Bogart bu rolü gasp ediyordu. Genelde yıldız adaylarına ilgi duymayan evli yönetmen de Bacall'a aşık oldu; Bogart için hiçbir şey ifade etmediğini söyledi ve onu yoksulluk dönemi stüdyosu Monogram Pictures'a göndermekle tehdit etti . Bogart onu sakinleştirdi ve ardından Hawks'ın peşinden gitti; Jack Warner anlaşmazlığı çözdü ve çekimler devam etti. Hawks, Bacall hakkında "Bogie oynadığı karaktere aşık oldu, bu yüzden hayatının geri kalanında onu oynamaya devam etmek zorunda kaldı" dedi.
Büyük Uyku
To Have and Have Not'ı paketledikten aylar sonra Bogart ve Bacall , William Faulkner'ın senaryosunun yardımıyla Raymond Chandler'ın romanına dayanan kara film The Big Sleep (1946) için yeniden bir araya geldi . Chandler, oyuncunun performansına hayran kaldı: "Bogart silahsız da sert olabilir. Ayrıca, o ızdıraplı aşağılama alt tonunu içeren bir mizah anlayışı var." Film tamamlanmış ve 1945'te gösterime girmesi planlanmış olsa da, To Have and Have Not'da Bogart ve Bacall'ın gişe kimyasını ve ekran dışı ilişkilerini çevreleyen tanıtımını kullanan sahneleri eklemek için geri çekildi ve yeniden düzenlendi . Yönetmen Howard Hawks'un ısrarı üzerine, yapım ortağı Charles K. Feldman , James Agee ve önceki filmin izleyicileri gibi eleştirmenlerin ilgisini çeken "küstah" niteliği yükseltmek için Bacall'ın sahnelerini yeniden yazmayı kabul etti ve stüdyo başkanına bir not gönderildi. Jack Warner.
Özellikle Hawks tarafından sağlanan eklenen sahnelerdeki diyalog cinsel imalarla doluydu ve Bogart özel dedektif Philip Marlowe olarak ikna ediciydi . Bazı eleştirmenler olay örgüsünü kafa karıştırıcı ve aşırı derecede karmaşık bulsa da film başarılı oldu. Chandler'a göre Hawks ve Bogart şoförü kimin öldürdüğünü tartıştı; Chandler telgrafla bir soru aldığında bir cevap veremedi.
Evlilik
Bogart O ve Bacall Bogart'ın yakın arkadaşı, ülke evde küçük bir törenle evlendi Şubat 1945'te Yöntemin gelen boşanma davası Pulitzer ödüllü yazar Louis Bromfield de, Malabar Farm (yakın Lucas, Ohio 21 Mayıs 1945 tarihinde).
Los Angeles'ın Holmby Hills'in seçkin bir semtinde 160.000 dolarlık (2019'da 2.270.000 dolar) beyaz tuğlalı bir malikaneye taşındılar . Evlilik, farklılıklarından kaynaklanan gerginliklerle mutlu bir evlilikti. Bogart'ın içmesi bazen sorunluydu. O bir evciydi ve Bacall gece hayatını severdi; ona yapılan deniz, sevilen deniz tutmuş .
Bogart , 1945'te aktör Dick Powell'dan 55 fitlik (17 m) bir yelkenli yat olan Santana'yı satın aldı. Denizi bir sığınak buldu ve yılda yaklaşık otuz hafta sonunu su üzerinde geçirdi, özellikle Catalina Adası çevresinde yelken açmaya düşkündü : "Bir aktörün kişiliğini dengelemek için bir şeye ihtiyacı var, şu anda taklit ettiği gibi değil, gerçekte ne olduğunu tespit edecek bir şey." Bogart, Sahil Güvenlik Geçici Koruma Alanı'na katıldı ve Sahil Güvenlik'e Santana'nın kullanımını teklif etti . Bildirildiğine göre askere gitmeye teşebbüs etti, ancak yaşı nedeniyle reddedildi.
Karanlık Geçit ve Anahtar Largo
Şüpheli Karanlık Geçit (1947), Bogart ve Bacall'ın bir sonraki işbirliğiydi. Vincent Parry (Bogart), suçlu bulunduğu ve hapis cezasına çarptırıldığı bir suç için gerçek katili bulmaya niyetli. Bogart'ın biyografi yazarı Stefan Kanfer'e göre, bu "belirli bir ayrımı olmayan bir yapım hattı film noir" idi.
Bogart ve Bacall'ın bir filmdeki son eşleşmesi Key Largo'da (1948) oldu. John Huston'ın yönettiği Edward G. Robinson , gangster Johnny Rocco olarak ikinci (Bogart'ın arkasında) ilan edildi: İlk kötü adam rollerinin çoğunun kaynayan, eski bir sentezi. Karakterler, Lionel Barrymore tarafından canlandırılan Bacall'ın kayınpederine ait bir otelde bir kasırga sırasında mahsur kalır . Claire Trevor , Rocco'nun fiziksel olarak istismara uğramış, alkolik kız arkadaşı rolüyle En İyi Yardımcı Kadın Oyuncu dalında Akademi Ödülü kazandı .
Daha sonra kariyer
Sierra Madre Hazinesi
Sınırlı senaryo reddi ve prodüksiyon şirketini kurma hakkı sağlayan yeni bir sözleşmeyle 1947'de zirveye çıkan Bogart, The Treasure of the Sierra Madre için John Huston ile yeniden bir araya geldi : Meksika'daki üç altın arayıcı arasında acımasız bir açgözlülük hikayesi. Sevgi ilgisi veya mutlu son olmadığı için riskli bir proje olarak kabul edildi. Bogart daha sonra başrol oyuncusu (ve John Huston'ın babası) Walter Huston hakkında şunları söyledi: "Muhtemelen Hollywood'da bir sahnesini memnuniyetle kaybettiğim tek oyuncu o."
Film, daha fazla gerçekçilik ve atmosfer için yaz sıcağında çekildi ve yapmak zahmetliydi. James Agee , "Bogart bu karakterle harika bir iş çıkarıyor ... daha önce yaptığı çok iyi işten millerce uzakta." John Huston En İyi Yönetmen ve Senaryo dalında Akademi Ödülü'nü kazanmasına ve babası En İyi Yardımcı Erkek Oyuncu ödülünü kazanmasına rağmen , film vasat gişe sonuçları aldı. Bogart, "Güzelce yönetilen, farklı bir şey olan akıllı bir senaryo ve halk buna soğuk bir omuz verdi."
House Un-American Etkinlikler Komitesi
Liberal bir Demokrat olan Bogart, House Un-American Aktiviteler Komitesi'nin Hollywood senaryo yazarları ve oyuncularına yönelik tacizine karşı çıkan İlk Değişiklik Komitesi'ni (Washington, DC delegasyonu) örgütledi . Photoplay dergisinin Mart 1948 sayısı için, görünüşünden kaynaklanan olumsuz reklama karşı Hollywood Ten'den uzaklaşan "Ben Komünist Değilim" adlı bir makale yazdı . Bogart, "House Un-American Faaliyetler Komitesi tarafından hor görüldüğü için belirtilen on kişi bizim tarafımızdan savunulmadı" diye yazdı.
Santana Productions
Bogart , 1948'de kendi film şirketi Santana Productions'ı (yatının ve Key Largo'daki kabinli kruvazörün adını almıştır ) kurdu. Kendi şirketini kurma hakkı Jack Warner'ı öfkelendirmişti, diğer yıldızların da aynı şeyi yapacağından ve daha da aşındıracağından korkuyordu. büyük stüdyoların gücü. Bogart, James Stewart ve Henry Fonda gibi serbest çalışan aktörlerin baskısına ek olarak , televizyonun etkisinden ve tiyatro zincirlerini parçalayan antitröst yasalarının uygulanmasından sıyrılmaya başlıyorlardı. Bogart, Warners, Chain Lightning (1950) ve The Enforcer (1951) için son filmlerinde rol aldı .
İlk olarak Birleşik Devletler'de United Artists tarafından dağıtılan Beat the Devil (1953) dışında , şirket filmlerini Columbia Pictures aracılığıyla yayınladı ; Columbia, Beat the Devil'ı on yıl sonra yeniden yayınladı . Hızlı bir şekilde, Bogart Knock on Any Door (1949), Tokyo Joe (1949), In a Lonely Place (1950) ve Sirocco'da (1951) rol aldı . Santana ayrıca onsuz iki film çekti: And Baby Makes Three (1949) ve The Family Secret (1951).
Çoğu gişede para kaybetse de (nihayetinde Santana'nın satışına zorlanır), en az ikisi itibarını korur; In a Lonely Place , bir kara film zirvesi olarak kabul edilir. Bogart, genç bir kadının öldürülmesinin başlıca şüpheli olan ve başarısız aktris Laurel Gray'e ( Gloria Grahame ) aşık olan, şiddetli bir üne sahip, öfkeli bir yazar olan Dixon Steele'i canlandırıyor . Birkaç Bogart biyografi yazarı ve oyuncu-yazar Louise Brooks, bu rolün gerçek Bogart'a en yakın olduğunu hissetti. Brooks'a göre, film ona "karmaşıklıkla oynayabileceği bir rol verdi, çünkü film karakterinin sanatındaki gururu, bencilliği, sarhoşluğu, şiddetin şimşek darbeleriyle bıçaklanan enerjisizliği gerçek Bogart tarafından paylaşıldı". Karakter, Bogart'ın bazı kişisel alışkanlıklarını taklit eder ve oyuncunun en sevdiği yemeği (jambon ve yumurta) iki kez sipariş eder.
Çeşitleri bir parodi Maltese Falcon , Şeytan yendi Bogart ve nihai filmdi John Huston . Truman Capote'un birlikte yazdığı , eksantrik bir şekilde filme alınan hikaye, ulaşılamaz bir hazinenin peşinde koşan ahlaksız bir grup haydutu anlatıyor. Bogart, Santana'daki hissesini 1955'te 1 milyon doların üzerinde bir fiyata Columbia'ya sattı.
Afrika Kraliçesi
Bogart, Santana Productions'ın dışında , 1951'de John Huston'ın yönettiği The African Queen'de Katharine Hepburn ile başrol oynadı . Temel aldığı CS Forester romanı gözden kaçtı ve 15 yıl boyunca geliştirilmeden bırakıldı, ta ki yapımcı Sam Spiegel ve Huston hakları satın alana kadar . Spiegel kitabı Katharine Hepburn'e gönderdi; "o rolü oynayabilecek tek erkek olduğuna" inanarak, erkek başrol için Bogart'ı önerdi. Huston'un macera aşkı, Bogart'la olan derin, uzun süredir devam eden arkadaşlığı (ve başarısı) ve Hepburn ile çalışma şansı, oyuncuyu Belçika Kongo'unda zorlu bir çekim için Hollywood'dan ayrılmaya ikna etti . Bogart, kârın yüzde 30'unu ve Hepburn yüzde 10'unu, artı her ikisi için de nispeten küçük bir maaş alacaktı. Yıldızlar Londra'da buluştu ve birlikte çalışacaklarını duyurdu.
Bacall dört aydan fazla bir süre için geldi ve küçük oğullarını Los Angeles'ta bıraktı. Bogartlar geziye , Papa XII.Pius'la bir ziyaret de dahil olmak üzere, Avrupa'daki bir geziyle başladı . Bacall daha sonra kendini aşçı, hemşire ve çamaşırcı olarak işe yarar hale getirdi; kocası: "Onsuz ne yapardık bilmiyorum. En karanlık Afrika'da iç çamaşırlarımı lüksleştirdi ." dedi. Konserve yiyecek ve alkolden geçinen Bogart ve Huston dışında oyuncu kadrosundaki neredeyse herkes dizanteri geliştirdi ; Bogart, "Tek yediğim kuru fasulye, kuşkonmaz konservesi ve İskoç viskiydi . Ne zaman bir sinek Huston'u veya beni ısırsa, ölüyordu." Hepburn (bir teetotaler ) zor koşullarda daha da kötüleşti, kilo verdi ve bir noktada çok hastalandı. Bogart , Charlie'nin buharlı fırlatmasını istila edilmiş bir bataklıkta sürüklemek zorunda kaldığı ve makul sahtekarlıkların kullanıldığı kilit bir sahnede Huston'ın gerçek sülükler kullanma ısrarı karşısında direndi . Mürettebat, hastalığı, ordu-karınca istilasını, sızdıran tekneleri, kötü yiyecekleri, saldıran suaygırlarını , zayıf su filtrelerini, aşırı ısıyı, izolasyonu ve filmi tamamlamak için bir tekne yangınını aştı . Tekneden bataklıklara, nehirlere ve bataklıklara atlamanın rahatsızlığına rağmen, Afrika Kraliçesi görünüşe göre Bogart'ın tekne sevgisini yeniden alevlendirdi; Kaliforniya'ya döndüğünde , ölümüne kadar sakladığı klasik bir maun Hacker-Craft modeli satın aldı .
İnatçı kaptan Charlie Allnutt olarak gösterdiği performans, Bogart'a 1951'de En İyi Erkek Oyuncu dalında Akademi Ödülü kazandırdı (üç adaylık tek ödülü) ve film kariyerinin en iyisi olarak değerlendirdi. Arkadaşlarına, eğer konuşmasını kazanırsa, görünürdeki herkese teşekkür etme konvansiyonunu bozacağına dair söz veren Bogart, Claire Trevor'a Key Largo'ya aday gösterildiğinde "her şeyi kendin yaptın ve kimseye teşekkür etme" tavsiyesinde bulundu . Ancak Bogart kazandığında şöyle dedi: "Belçika Kongosu'ndan bu tiyatronun sahnesine kadar çok yol var. Burada olmak daha güzel. Çok teşekkür ederim ... Kimse bunu yalnız yapmıyor. Teniste olduğu gibi, ihtiyacın var İçinizdeki en iyiyi ortaya çıkarmak için iyi bir rakip veya ortak. John ve Katie şu an olduğum yerde olmama yardımcı oldu. " Ödüle ve beraberindeki takdir edilmesine rağmen, Bogart daha sonra şunları söyledi: "Bir Oscar'da hayatta kalmanın yolu asla bir tane daha kazanmaya çalışmaktır ... çok fazla yıldız ... onu kazanmak ve sonra kendilerini zirveye taşımak zorunda olduklarını düşünürler ... risk almaktan korkar hale gelir. Sonuç: Sıkıcı resimlerde çok sıkıcı performans. " Afrika Kraliçesi , Bogart'ın başrol oynadığı ilk Technicolor rolüydü.
Caine İsyanı
Bogart, Edward Dmytryk'in draması The Caine Mutiny'de (1954) Kaptan Queeg rolünü almak için fiyatını düşürdü . Bunu yapmak zorunda kalma konusundaki eski acılığının bir kısmını korumasına rağmen, başrolde güçlü bir performans sergiledi; son Oscar adaylığını aldı ve 7 Haziran 1954'te Time dergisinin kapak hikayesine konu oldu.
Başarısına rağmen Bogart hâlâ melankolikti ; sağlığı bozulmaya başlarken stüdyoya homurdandı (ve çekişti). Queeg'in karakteri Maltese Falcon , Casablanca ve The Big Sleep'teki rollerine benziyordu - kimseye güvenmeyen temkinli yalnız kişi - ancak sıcaklıkları ve mizahları yoktu. The Treasure of the Sierra Madre'deki Fred C. Dobbs'u canlandırdığı gibi , Bogart'ın Queeg'i de paranoyak, kendine acıyan bir karakterdir ve küçük düşünceleri sonunda onu yok eder. Henry Fonda , The Caine Mutiny'nin Broadway versiyonunda farklı bir rol oynadı ve filmin tanıtımını yaptı.
Son roller
For Sabrina (1954), Billy Wilder istedi Cary Grant yaşlı erkek kurşun ve onun küçük, playboy kardeş (rekabet eden muhafazakar kardeşi oynamak için Bogart seçti William Holden Külkedisi benzeri Sabrina (sevgisi için) Audrey Hepburn ). Bogart, rol konusunda ılımlı olmasına rağmen, bitmiş bir senaryo olmadan Wilder'la el sıkışarak, ancak çekimler sırasında Bogart'a iyi bakacağına dair yönetmenin güvencesi ile bunu kabul etti. Ancak oyuncu, yönetmeni ve rol arkadaşları ile pek iyi anlaşamadı; senaryonun son dakika taslağı ve teslimatı hakkında şikayette bulundu ve Wilder'ı set içinde ve dışında Hepburn ve Holden'ı tercih etmekle suçladı. Wilder, stil ve kişilik olarak Bogart'ın ideal yönetmeninin (John Huston) zıttıydı; Bogart basına, Wilder'ın "ezici" olduğundan ve "bir tür Prusya Almancası olduğundan şikayet etti . Çalışmaktan hoşlanmadığım türden bir yönetmen ... resim tam bir saçmalık. Sabrina'yı kimin alacağından bıktım ve yoruldum. " Wilder daha sonra, "Düşman olarak ayrıldık ama sonunda barıştık" dedi. Sertliğe rağmen film başarılı oldu; The New York Times'daki bir incelemeye göre , Bogart "inanılmaz derecede becerikliydi ... bu eski rock-nervürlü aktörün gagları ve bu tür ikilikleri erkeksi bir eritme tarzıyla harmanlama becerisi, dizinin hesaplanamaz zevklerinden biri" .
Joseph L. Mankiewicz 'ın Çıplak Ayaklı Kontes (1954) çekildi Roma . Bu Hollywood arka öyküsünde Bogart parçalanmış bir adam, alaycı bir yönetmen-anlatıcı , Rita Hayworth'u örnek alan bir flamenko dansçısının yıldızını yaparak kariyerini kurtarıyor . Kadın başrolde Ava Gardner'dan rahatsızdı ; Fare Paketi arkadaşı Frank Sinatra'dan yeni ayrılmıştı ve Bogart, deneyimsiz performansından rahatsız olmuştu. Oyuncu, genellikle filmin en güçlü kısmı olarak övüldü. Çekimler sırasında ve Bacall evdeyken Bogart, Verita Bouvaire-Thompson (uzun süredir birlikte içtiği ve yelken açtığı stüdyo asistanı) ile sağduyulu ilişkisine devam etti . Bacall onları bir arada bulduğunda kocasından pahalı bir alışveriş çılgınlığı çıkardı; Üçü, vurulduktan sonra birlikte seyahat etti.
Bogart oyunculara, özellikle de kara listeye alınanlara, şanslarını yitiren veya kişisel sorunları olanlara karşı cömert olabilir. Edward Dmytryk'in yönettiği The Left Hand of God (1955) filminin çekimleri sırasında, rol arkadaşı Gene Tierney'in dizelerini hatırlamakta ve tuhaf davranmakta zorlandığını fark etti ; Tierney'e repliklerini besleyerek ona koçluk yaptı. Kız kardeşinin depresyon nöbetleri nedeniyle akıl hastalığına aşina olan Bogart, Tierney'i tedavi olmaya teşvik etti. O da arkasında durdu Joan Bennett ve onun co-star olarak ona ısrar Michael Curtiz 's Biz Melek Değiliz bir skandal onu yaptığında (1955) istenmeyen adam stüdyo başkanı Jack Warner ile.
Televizyon ve radyo
Bogart nadiren televizyonda gerçekleştirilen, ama o ve Bacall çıktı Edward R. Murrow 'ın İnsandan İnsana ve her sorunun cevabına karşı çıktılar. Ayrıca , canlı yayının hayatta kalan kineskopunun onu tek TV skeç-komedi performansında yakaladığı Jack Benny Show'da rol aldı (25 Ekim 1953). Bogart ve Bacall, 1955'te The Petrified Forest for Producers 'Showcase'in NBC uyarlaması olan erken bir renkli televizyon yayını üzerinde çalıştı . Bogart en yüksek faturayı aldı ve Henry Fonda , Leslie Howard'ın rolünü oynadı; Bir siyah beyaz canlı yayın arasında kinescope atlattı. Bogart, Casablanca ve The Maltese Falcon gibi en tanınmış filmlerinden bazılarının radyo uyarlamalarını yaptı ve Bacall ile Bold Venture adlı bir radyo dizisi kaydetti .
Kişisel hayat
Çocuk
Bogart, 49 yaşında baba oldu, Bacall 6 Ocak 1949'da Tokyo Joe'nun çekimleri sırasında Stephen Humphrey Bogart'ı doğurdu . İsim, Bogart'ın karakterinin To Have and Have Not'daki takma adı Steve'den alınmıştır . Stephen bir yazar ve biyografi yazarı oldu ve Turner Classic Movies'de babası hakkında bir televizyon özelliğine ev sahipliği yaptı . Çiftin kızı Leslie Howard Bogart, 23 Ağustos 1952'de doğdu. İlk ve orta isimleri, Bogart'ın The Petrified Forest'taki arkadaşı ve rol arkadaşı Leslie Howard'ı onurlandırıyor .
Sıçan paketi
Bogart, Hollywood Rat Pack'in kurucu üyesi ve orijinal lideriydi . 1955 baharında, Las Vegas'ta Frank Sinatra , Judy Garland , kocası Sidney Luft , Michael Romanoff ve eşi Gloria, David Niven , Angie Dickinson ve diğerlerinin katıldığı uzun bir partiden sonra Bacall enkazı araştırdı ve şöyle dedi: "Sen Lanet bir fare paketine benziyor. "
İsim sıkışmış ve Beverly Hills'teki Romanoff's'ta resmiyet kazanmıştır . Sinatra, Paket Lideri olarak adlandırıldı; Bacall Den Anne; Bogart Halkla İlişkiler Direktörü ve Sid Luft Vekil Kafes Müdürü. Köşe yazarı Earl Wilson'a grubun amacının ne olduğunu soran Bacall, "Bolca burbon içmek ve geç saatlere kadar uyumak" diye yanıtladı.
Hastalık ve ölüm
Warner Bros. ile uzun vadeli bir anlaşma imzaladıktan sonra Bogart, sözleşme bitmeden dişlerinin ve saçlarının düşeceğini neşeyle tahmin etti. Ancak 1955'te sağlığı kötüye gidiyordu. Santana'nın ardından Bogart yeni bir şirket kurmuştu ve bir general ve Bacall'ın bir basın patronunu oynayacağı bir film ( Melville Goodwin , ABD ) için planları vardı . Kalıcı öksürüğü ve yeme zorluğu, görmezden gelinemeyecek kadar ciddi hale geldi ve projeyi bıraktı.
Çok sigara içen ve içen Bogart, yemek borusu kanseri geliştirmişti . Sağlığından bahsetmedi ve Bacall'dan önemli ölçüde ikna edildikten sonra Ocak 1956'da bir doktora gitti. Hastalık birkaç hafta sonra kötüleşti ve 1 Mart'ta Bogart yemek borusunu , iki lenf düğümünü ve bir kaburga kemiğini çıkarmak için ameliyat oldu . Ameliyat başarısız oldu ve bunu kemoterapi izledi. Kasım 1956'da kanser yayıldığında ek ameliyat oldu. Bogart merdiven inip çıkamayacak kadar güçsüzleşmesine rağmen, acıya rağmen şaka yaptı: "Beni ambar askısına koyun ve birinci kata ineceğim ." Daha sonra tekerlekli sandalyesine uyacak şekilde değiştirildi. Sinatra, Katharine Hepburn ve Spencer Tracy 13 Ocak 1957'de Bogart'ı ziyaret etti. Bir röportajda Hepburn şunları söyledi:
Spence onun omzunu okşadı ve "İyi geceler, Bogie" dedi. Bogie gözlerini çok sessizce Spence'e çevirdi ve tatlı bir gülümsemeyle Spence'in elini kendi eliyle kapattı ve "Hoşçakal, Spence" dedi. Spence'in kalbi kıpırdamadan duruyordu. O anladı.
Bogart komaya girdi ve ertesi gün 57. doğum gününden 20 gün sonra öldü; ölüm anında sadece 80 pound (36 kg) ağırlığındaydı. All Saints Episcopal Kilisesi'nde Bogart'ın en sevdiği besteciler Johann Sebastian Bach ve Claude Debussy'nin müzikleriyle basit bir cenaze töreni düzenlendi . Katılımcılar arasında Hepburn, Tracy, Judy Garland, David Niven, Ronald Reagan , James Mason , Bette Davis , Danny Kaye , Joan Fontaine , Marlene Dietrich , James Cagney , Errol Flynn , Edward G. Robinson , Gregory gibi Hollywood'un en büyük yıldızlarından bazıları vardı. Peck , Gary Cooper , Billy Wilder ve stüdyo başkanı Jack L. Warner. Bacall, Tracy'den methiye yapmasını istedi; ancak çok üzgündü ve bunun yerine John Huston konuştu:
Kendisini asla fazla ciddiye almadı - işini çok ciddiye aldı. Yıldız olan Bogart'ın biraz şatafatlı figürüne eğlenceli bir alaycılıkla baktı; Aktör Bogart, derin bir saygıyla tuttu ... Versailles'daki çeşmelerin her birinde sazanları aktif tutan bir turna var; aksi takdirde aşırı yağlanıp ölürlerdi. Bogie, Hollywood çeşmelerinde benzer bir görevi yerine getirmekten nadiren zevk aldı. Yine de kurbanları ona nadiren kötülük yaptılar ve yaptıklarında da uzun sürmedi. Şaftları, sadece rahatlığın dış katmanına yapışacak ve ruhun gerçek yaraların yapıldığı bölgelere girmeyecek şekilde biçimlendirilmişti ... Oldukça yeri doldurulamaz. Onun gibisi asla olmayacak.
Bogart yakıldı ve külleri , California , Glendale'deki Garden of Memory'de Forest Lawn Memorial Park'ın Columbarium of Eternal Light'a defnedildi . Bacall'a evlenmeden önce verdiği bir tılsım bileziğinin parçası olan küçük, altın bir ıslıkla gömüldü. Üzerinde "Bir şey isterseniz ıslık çalın" yazılıydı. Bu, Sahip Olmak ve Olmamak'ta Bacall'ın karakteri ilk karşılaşmalarından kısa bir süre sonra Bogart'a "Islık çalmayı biliyorsun, değil mi Steve? Dudaklarını birleştir ve üfle" dediğinde bir sahneyi ima ediyordu . Bogart'ın mülkünün brüt değeri 910.146 dolar ve net değeri 737.668 dolardı (2019'da sırasıyla 8.3 milyon dolar ve 6.7 milyon dolar).
Ödüller ve onurlar
21 Ağustos 1946'da Grauman's Chinese Theatre'da bir törenle elini ve ayak izlerini çimentoya kaydetti . 8 Şubat 1960'da Bogart, 6322 Hollywood Bulvarı'nda bir sinema yıldızı ile ölümünden sonra Hollywood Şöhret Kaldırımı'na alındı .
|Yıl||Ödül||Film||Sonuç|
|1943||En İyi Erkek Oyuncu Akademi Ödülü||Kazablanka||Aday gösterildi|
|1951||En İyi Erkek Oyuncu Akademi Ödülü||Afrika Kraliçesi||Kazandı|
|1954||En İyi Erkek Oyuncu Akademi Ödülü||Caine İsyanı||Aday gösterildi|
Miras ve haraç
Ölümünün, oluşturulan bir "Boji kült" Sonra Brattle Tiyatrosu'nda içinde Cambridge, Massachusetts içinde, Greenwich Village , ve Fransa'da; bu, 1950'lerin sonlarında ve 1960'larda artan popülaritesine katkıda bulundu. 1997'de Entertainment Weekly dergisi , Bogart'ı tüm zamanların bir numaralı film efsanesi seçti; iki yıl sonra, Amerikan Film Enstitüsü onu en büyük erkek sinema efsanesi olarak derecelendirdi .
Jean-Luc Godard 'ın Nefesiniz (1960) Bogart anıyorum ilk film oldu. Bir aşkın On yıl sonra, içinde Woody Allen 'ın komik paean Oynat It Again Sam (1972), Bogart'ın hayalet Allen'in karakterini yardımcı: onun 'seks hayatı dönüşmüştür söylüyor kadınlarla zorlanan bir film eleştirmeni 'Taşlaşmış Orman ' ' .
Amerika Birleşik Devletleri Posta Servisi 1997 yılında "Efsaneler Hollywood'un" serisinde bir damga ile Bogart onur, üçüncü rakam tanıdı. Lauren Bacall ve Bogart çocuklarının katıldığı bir törende USPS yönetim kurulu başkanı Tirso del Junco Stephen ve Leslie bir saygı duruşunda bulundu:
"Bugün Bogart mirasının başka bir bölümünü işaretliyoruz. Küçük ama yine de selüloit içinde bıraktığı kadar güçlü bir imajla, bugün sanatını, gücünü, eşsiz yıldız kalitesini mesajlara getirmeye başlayacağız. dünyayı dolaşan. "
24 Haziran 2006'da, New York City'de Broadway ve West End Avenue arasındaki 103. Cadde, Humphrey Bogart Place olarak yeniden adlandırıldı. Lauren Bacall ve oğlu Stephen Bogart törene katıldı. Toplanan şehir yetkililerine ve izleyicilerine "Bogie buna asla inanmazdı" dedi.
popüler kültürde
Bogart bir dizi sanatçıya ilham verdi. İki Bugs Bunny çizgi filminde aktör yer aldı: Slick Hare (1947) ve 8 Ball Bunny (1950, The Treasure of the Sierra Madre'den uyarlandı ). Bogart'ın Yüzüyle Adam (1981, başrolünü Robert Sacchi'ye benzeyen Bogart ) aktöre bir saygı duruşu niteliğindeydi. Bertie Higgins'in 1981 tarihli " Key Largo " şarkısının sözleri, Bogart'ın iki filmi Key Largo ve Casablanca'ya atıfta bulunuyor .
Filmografi
Önemli radyo görünüşleri
|Tarih||Program||Bölüm|
|17 Nisan 1939||Lux Radyo Tiyatrosu||Mermi veya Oy|
|1940||Gulf Screen Guild Tiyatrosu||Taşlaşmış Orman|
|1941||Gulf Screen Guild Tiyatrosu||Keşke Yemek Yapabilseydi|
|1941||Gulf Screen Guild Tiyatrosu||Şaşırtıcı Dr. Clitterhouse|
|1941||Gulf Screen Guild Tiyatrosu||Sadece Pişirebilseydin|
|4 Ocak 1942||Screen Guild Tiyatrosu||Yüksek Sierra|
|1943||Screen Guild Tiyatrosu||Kazablanka|
|20 Eylül 1943||Screen Guild Tiyatrosu||Malta Şahini|
|1944||Screen Guild Oyuncuları||Yüksek Sierra|
|30 Nisan 1945||Lux Radyo Tiyatrosu||Moontide|
|3 Temmuz 1946||Akademi Ödüllü Tiyatro||Malta Şahini|
|1946||Lux Radyo Tiyatrosu||Sahip Olmak ve Olmamak|
|18 Nisan 1949||Lux Radyo Tiyatrosu||Sierra Madre Hazinesi|
|1951–52||Cesur Girişim||78 bölümlük dizi|
|1952||Havadaki Yıldızlar||92. Cadde'deki Ev|
|1952||Lux Radyo Tiyatrosu||Afrika Kraliçesi|
Ayrıca bakınız
Referanslar
Kaynakça
- Bacall, Lauren. Kendim tarafından . New York: Alfred Knopf, 1979. ISBN 0-394-41308-3 .
- Bogart, Stephen Humphrey. Bogart: Babamı Ararken . New York: Dutton, 1995. ISBN 0-525-93987-3 .
- Citro, Joseph A., Mark Sceurman ve Mark Moran. Tuhaf New England . New York: Sterling, 2005. ISBN 1-4027-3330-5 .
- Halliwell, Leslie. Halliwell'in Film, Video ve DVD Rehberi . New York: Harper Collins Entertainment, 2004. ISBN 0-00-719081-6 .
- Hepburn, Katharine. Afrika Kraliçesinin Yapılışı . New York: Alfred Knopf, 1987. ISBN 0-394-56272-0 .
- Hill, Jonathan ve Jonah Ruddy. Bogart: Adam ve Efsane . Londra: Mayflower-Dell, 1966.
- USS Leviathan Tarihçesi, Kruvazör ve Nakliye Kuvvetleri, Birleşik Devletler Atlantik Filosu , s. 207–208.
- Humphrey Bogart. Time , 7 Haziran 1954.
- Hyams, Joe. Bogart ve Bacall: Bir Aşk Hikayesi . New York: David McKay Co., Inc., 1975. ISBN 0-446-91228-X .
- Hyams, Joe. Bogie: Humphrey Bogart'ın Biyografisi . New York: New American Library, 1966 (sonraki baskılar şu şekilde yeniden adlandırıldı: Bogie: The Definitive Biography of Humphrey Bogart ). ISBN 0-451-09189-2 .
- Kanfer, Stefan. Silahsız Sert: Humphrey Bogart'ın Hayatı ve Olağanüstü Öbür Hayatı. New York: Knopf, 2011. ISBN 978-0-307-27100-6 .
- Meyers, Jeffrey (1997). Bogart: Hollywood'da Bir Hayat . Londra: Andre Deutsch. ISBN 978-0-395-77399-4 .
- Michael, Paul. Humphrey Bogart: Adam ve Filmleri . New York: Bonanza Books, 1965. ISBN yok.
- Porter, Darwin. Humphrey Bogart'ın Gizli Yaşamı: İlk Yıllar (1899–1931) . New York: Georgia Edebiyat Derneği, 2003. ISBN 0-9668030-5-1 .
- Pym, John, ed. "Zaman Aşımı" Film Rehberi . Londra: Time Out Group Ltd., 2004. ISBN 1-904978-21-5 .
- Noel Babalar, Konstantin, Temel Humphrey Bogart. Lanham, Maryland: Rowman ve Littlefield, 2016. ISBN 978-1-4422-6093-1 .
- Shickel Richard. Bogie: Humphrey Bogart'ın Hayatı ve Filmlerinin Kutlaması. New York: Thomas Dunne Kitapları / St. Martin's Press, 2006. ISBN 978-0-312-36629-2 .
- Sperber, AM ve Eric Lax. Bogart . New York: William Morrow & Co., 1997. ISBN 0-688-07539-8 .
- Tierney, Gene, Mickey Herskowitz ile. Otoportre . New York: Peter Wyden, 1979. ISBN 0-88326-152-9 .
- Wallechinsky, David ve Amy Wallace. Yeni Listeler Kitabı . Edinburgh, İskoçya: Canongate, 2005. ISBN 1-84195-719-4 .
- Bilge James. Mavideki Yıldızlar: Amerika Deniz Hizmetleri'nde Film Oyuncuları . Annapolis, Maryland: Naval Institute Press, 1997. ISBN 1-55750-937-9 . OCLC 36824724
- Youngkin, Stephen D. Kayıp Kişi: Peter Lorre'nin Hayatı . Lexington, Kentucky: Kentucky Üniversitesi Yayınları, 2005, ISBN 0-8131-2360-7 .
|Wikimedia Commons, Humphrey Bogart ile ilgili medyaya sahiptir .|
|Wikiquote'un ilgili alıntılar vardır: Humphrey Bogart|
- Resmi internet sitesi
- Humphrey Bogart at IMDb
- Humphrey Bogart at Allmovie
- Humphrey Bogart , TCM Film Veritabanında
- Humphrey Bogart de İnternet Broadway Veritabanı
- Kütüphanelerde Humphrey Bogart tarafından veya hakkında eserler ( WorldCat kataloğu)
- Bogie Online: Humphrey Bogart hayranları için çevrimiçi kaynak
- Humphrey Bogart oyuncu profili ve Chessgames.com'daki oyunlar
- Ölü Hesaplaşma'dan Humphrey Bogart'ın Kara Film Portreleri , 1947 Ned Scott tarafından