Bir öğretmen, ders yılı başında sınıfıyla güçlü ilişkiler kurmak için en iyi uygulamalarını paylaşır.
By Cicely Woodard'la
Bir gün, sekizinci sınıf öğrencisi Alyssa, okulumuzun kıyafet kodunun bandana izin vermediğini bilmesine rağmen baş bandı olarak mor bandana takan ortaokulumuza geldi. Uzlaşmak basit bir mesele gibi görünse de, kısa bir süre sonra o sabah kapımı çalıp Alyssa'dan bandana çıkarmasını söylememi isteyen başka bir öğretmen buldum. Durumu idare etmekte rahat hissetmediğini, ancak bana güvendiği için Alyssa'yı ikna edebileceğimi biliyordu.
O gün, Alyssa'yı bir kenara ayırdım ve bandanaların okulda neden izin verilmediği hakkında özel bir konuşma yaptık. Neden bir saç bandı takmak istediğini anladığımı garanti ettim ve hatta farklı bir takma seçeneği de sundum. Konuşmamızdan sonra, Alyssa sakince tuvalete gitti ve kafasına bandana olmadan sınıfa döndü.
Bu görünüşte küçük bir karşılaşma bana okullardaki olumlu ilişkilerin gücünü ve öğretmenlerin neden onları kurma konusunda kasıtlı olması gerektiğini hatırlattı. Sınıfta, pozitif ilişkiler öğrenme başarısının temelidir. Yine de öğretmenler olarak, bazen öğrencilerimiz hakkında öğrenmeye zaman ayırmayı ihmal ediyoruz, bu da öğrenmeye engel teşkil edebiliyor ve küçük etkileşimler (veya çatışmalar) bile başa çıkmaya zorluyor.
Alyssa mükemmel bir öğrenci değildi ve matematik onun için kolay gelmedi, ama sınıfımda çok çalıştı. Sorular sordu. Dersten önce ve sonra ek yardım için ya da sadece sosyal hayatı hakkında konuşmak için bile geldi. Bana güvendi, çünkü ona saygı duyduğumu ve iyiliğini önemsemediğimi göstererek kendisiyle bir ilişki kurmak için çok çalıştım.
Birçok öğretmen, içeriği kapsama ve işle ilgili diğer birçok görevle baş etme konusunda baskı hissediyor. Ancak, öğrencilerimiz hakkında bilgi edinmek için erken ve sıklıkla zaman ayırmanın - sınıfımızda küçük değişiklikler yaparak - başarılı olmaları için motive oldukları bir ortam yarattığını buldum. İşte öğrencilerimle daha iyi ilişkiler kurmak için kullandığım altı strateji.
1. İsimleri hızlı ve doğru bir şekilde öğrenin. Çok sık, öğrenciler, özellikle marjinal olanlar, okullarımızda görünmez hissediyorlar. İsimleri hızlı bir şekilde öğrenerek ve doğru söyleyerek öğrenci çeşitliliğine ve kimliğine değer verin. Sadece öğrenciler tercih ederse takma isimler kullanın; Asla bir öğrenci için bir takma ad oluşturmaz, çünkü bu onu bir isme gömülü olan kimliğinden çıkarır. Her yıl okulun ilk gününde, öğrencilerimin isim çadırları oluşturmalarını ve isimlerini benim için doğru telaffuz etmelerini sağlarım. Sık sık isimlerini söylemeye çalışıyorum. İsimlerin çadırlarını alıyorum ve bütün öğrencilerin isimlerini öğreninceye kadar her ders döneminde onları dağıtıyorum. Dersten önce öğrencilerimin her birini kapıda adlarıyla selamlıyorum.
2. Öğrenciler gösteri yapmak ve anlatmak için asla yaşlanmazlar. Öğrencilerin kendilerini temsil eden bir şeyi, kültürlerini veya yılın başında yapmaktan keyif aldıkları bir aktiviteyi bir araya getirmelerine izin vererek öğrencilerin başka bir öğrenciden daha fazlası olduklarını hissetmelerine yardımcı olun. Sınıftaki herkese fırsat tanıyana kadar birkaç öğrencinin getirdiklerini paylaşmaları için her gün beş ila 10 dakika planlayın. Sınıflarımda, öğrenciler bebek resimlerini, rekabetçi yüzme takımı için kullandıkları gözlükleri ve aile tatilinden hediyelik eşyalarını getirdiler. Bir keresinde, öğrencim Hannah onu ukulele getirdi ve sınıfa bir şarkı söyledi. Gösteri ve anlatıyı partiye çevirdi ve öğrencilerim her anını sevdiler.
3. Öğrenci resimlerini yayınlayın ve öğrenci çalışmaları. İlköğretim öğretmenleri öğrenci çalışmalarını paylaşmakta çok başarılılar, ancak orta ve lise öğretmenleri genellikle bu önemli uygulamayı ihmal ediyor ve yaşlı öğrenciler için gereksiz olduğunu düşünüyor. Daha yaşlı öğrencilere, çalışmalarına değer verdiğinizi hatırlatmaları gerektiğini öğrendim. Öğrencilerim göster-anlat'a katıldıklarında, örneğin, bir resmini çekerim. Bu resimler daha sonra basılı tutulur ve tüm yıl boyunca devam eden sınıfta bir bülten panosunda yayınlanır. Öğrenciler, yıl boyunca nasıl değiştiklerini görmeyi çok severler çünkü büyüme ve gelişimlerinin sadece fiziksel değil, entelektüel ve duygusal olduğunu da fark ederler. Ayrıca, öğrenciler bireysel matematik projeleri ve matematik ödevlerinde grup çalışması gibi örnek çalışmaları sergilenip kutlandıklarında da gurur duyuyorlar.
4. Koltukları atayın ve sık sık değiştirin. Hepimiz ortaokul öğrencilerinin her zaman iyi geçinemediğini biliyoruz, ancak öğrenciler birlikte çalışma fırsatlarına sahip olduklarında birbirleri hakkında bilgi edinirler ve farklı olsalar bile birlikte çalışma yollarını keşfederler. Öğrencilerimin ortaokul matematik sınıfımdaki masalara oturmasını sağladım. Onları üç veya dört öğrenciden oluşan masalara atarım; daha sonra katılım yönetim sistemimize dahil olan çevrimiçi rasgele bir koltuk değiştirici kullanarak haftada bir kez koltuk değiştiriyorlar. Her değişiklikten sonra, öğrenciler matematik işlerinde onlarla birlikte çalışarak bir hafta geçirmeden önce, masasında insanları tanımak için “Kiminle akşam yemeği yemek istersiniz?” Gibi hızlı bir soruya cevap verirler.
5. Bağlanmak için küçük yollar bulun.İlk dönem dersimde genellikle pazartesi sabahları ya da aradan sonra daire zamanı alıyoruz. Bir daire şeklinde durur ve bir top geçiririz. Topu olan kişi, daire içindeki başka bir kişi, hafta sonu ya da aradan sonra ne yaptıkları ya da şu anda nasıl hissettiği ve neden ve nasıl hissettiği hakkında iltifat eder. Bir kez öğrenci hafta sonu boyunca bir arkadaşın doğum günü için keçi yogaya katıldı. Yoga dersinde sırtlarında yürüyen keçi resimleri hepimizi çok etkiledi! Pazartesi günleri daire süresini unutursam, öğrencilerim bana her zaman hatırlatır. Aynı zamanda her zaman benim de paylaşmam konusunda ısrar ediyorlar. Her ne kadar akademik içerikten geçmek için her dakika gerekli görünse de, haftada bir kez birbirleri hakkında bilgi edinmek için beş dakikalık bir yatırımın öğrencilerim için değerli olduğunu ve sınıfımda daha iyi bir kültür oluşturduğunu öğrendim.
6. Sadece dinleyin. Öğretmenler olarak çoğu zaman öğrencilerimizden profesyonel bir mesafe tutmamız gerektiğine inanıyoruz, ancak küçük konuşma yapmak için zaman ayırmanın öğrenme engellerini ortadan kaldırmaya yardımcı olabileceğini öğrendim. Kendimi ulaşılabilir kıldığım için, öğrencilerimden bazıları bana sınıflar arasındaki beş dakika boyunca hayatlarıyla ilgili hikayeler anlatacak. Yaptıklarımı bıraktım, gözlerinin içine bak ve dinle. Bana bu hikayeleri anlattıkları gibi gözlerinin aydınlandığını görmeyi seviyorum ve bu karşılaşmalar beni her zaman insanlar olarak kim oldukları hakkında biraz daha bilgili bırakıyor.
Tüm öğrenciler okullarında, kendilerini hata yapma ve öğrenmeye yer açan olumlu ilişkiler kurma konusunda kasıtlı olacak kadar özenli yetişkinlere sahip olmayı hak ediyor. Öğrencilerimizin bizimle birlikte öğrenmelerini gerçekten beklersek, onları umursadığımızı bilmeleri gerekir. Ayrıca, birbirleri hakkında bilgi edinme fırsatlarına ihtiyaçları vardır, böylece öğrenciler olarak birlikte büyüdükleri bir topluluk oluşturabilirler.