BENBir uygulama için gerçekten iyi bir fikrim var. Çok büyük olacak. Bu fırsat ortadan kaybolmadan önce kesinlikle bunu önceden finanse etmeniz gerekiyor. Temel olarak, buraya kadar okumayı bile kaçırıyorsunuz. ŞİMDİ yatırım yapmanız gerekiyor.
Veya ideal olarak, bundan önce. Geçmişte uygulamama fon sağladım, çünkü açıkçası, eğer bir vizyonunuz olsaydı, çok büyük olacağını söylediğim anda ona yatırım yapmak için acele ederdiniz, ki öyle de. Dürüst olmak gerekirse şu anda paranı istediğimden bile emin değilim. Lütfen uygulamama fon sağlamayı bırakın. Senden nefret ediyorum. Sırf yatırım yapmaktan alıkoymak için uygulamayı kelimenin tam anlamıyla çekiçle parçalıyorum. Umarım yaptığınız şeyden memnunsunuzdur.
Belki de yatırımcı anlatımının hala biraz çalışmaya ihtiyacı var. Ancak uygulama durumu değiştiriyor. Temelde kriket için Shazam’dır: Telefonunuzu TV’de devam eden herhangi bir maça doğrultun; uygulama size anında ne izlediğinizi, oyuncuların ve takımların kim olduğunu, hangi markaların tanıtıldığını ve bunu beğenip beğenmediğinizi söyleyecektir.
Aradığım uygulama CrickFlick Veya CricSwipe Veya CrickBaitkriket serisinin yok edici genişlemesinin tek gerçek dezavantajını çözmek için tasarlandı: aynı gürültülerin, renklerin ve seslerin, bir tür spor ölümü gibi tekrar tekrar tekrarlandığı, temelde anlamsız, değiştirilebilir bir ürün olması gerçeği.
Yorumcu sadece “vay be” diye bağırırken ve kendi kendine şöyle düşünürken, kortta canlı naylon gömlekli bir figür bulmak için ekranınızı kaç kez çevirdiniz: Evet, kriket severim. Duygusal ve kültürel olarak beynime yerleşmiş durumda. Açım. Ama bu tam olarak nedir? Bu da Wayne Parnell mi?
Yüz tanıma ve gerçek zamanlı verilerle Nokta ve Crick size tüm önemli istatistikleri ve meme’leri verecek, kimi desteklemeniz gerektiğini, nasıl hissetmeniz gerektiğini ve bu duyguları güçlendirmek için hangi ürünleri satın alabileceğinizi anlatacak. Bu rüya. Bir ses şunu söylerken ekrana doğrultulmuş bir telefonu izlemek Kanada Hyper-Smash. Adam Rossington. LG buzdolabı dondurucuları. Yabancılaşma. Vur. Kriket Çözüldü.
Aslına bakılırsa, uygulama daha çok, spor medyasını harekete geçiren ve sarsan bazı isimlerle acil durum sohbeti yapmam gerekirse diye, bu hafta başında hazırlanmış bir kapak hikayesiydi. Evet, Mumbai’de cömertçe düzenlenen ICC Cricket Matters konferansına gittim, böylece siz de gitmek zorunda kalmazsınız. Ve bu hemen hemen beklediğiniz gibiydi, hatta belki biraz daha temelde kafa karıştırıcıydı.
Konferans ilginç içeriklerle doluydu. Önümüzdeki kritik yıllarda kriketin ve aslında sevdiğiniz diğer sporların nasıl ele alınacağı, tüketileceği ve şiddetle yeniden yapılandırılacağı konusunda gerçekten söz sahibi olan ciddi insanlar tarafından sunuldu.
Hızlı bir teknoloji girişimcisiymişim gibi davranmak, bir spor hackerı olmaktansa, bulunduğum yere daha uygun, daha az sıkıcı görünüyordu. Ben başvurumu anlatırken diğer delegelerin acilen başlarını salladıklarını, hatta belki de bir vızıltı, bir beslenme çılgınlığı olduğunu hayal etmiştim. Aslında kimse bana bir şey sormadı. Ama gerçekte oraya gitmenin amacı, iktidar simsarları olarak iktidar adamlarını doğal ortamlarında dinlemek, dinlemekti.
Markaların tribünlerdeki hayranlarını sevdiği ve kriketin meta ve oyun içi inovasyon açısından önemi hakkında daha fazla bilgi edinmek istedim: bölüm 1 – ICC NIUM hackathon. Gözbebeklerinin dünyasını, sporun dijital incelemesini, değerli unsurlara ve mevcut yapılara yönelik tehdit olarak algıladığımız ve yorumladığımız, ancak aslında hiçbir zaman odada değil, her zaman başka yerlerde meydana gelen şeyleri anlamak istedim.
Bu tür konularda kimse gerçeği söylemiyor. İngiliz sporu, acı verici dar görüşlü kaygılar ile açgözlülük tarafından yönlendirildiklerini asla kabul edemeyen açgözlülük odaklı projeler arasında bölünmüş durumda ve her zaman miras ve hayranlara ve spor kültürüne saygı ile ilgili çılgın sözlerin arkasına saklanmak zorunda kalıyor. Futbolun İsa’sı gibi davranan Gianni Infantino var. Bir etik yıkamamız, bir eşitlik yıkamamız var. Yani sporun temel dokusundaki değişiklikler gözden uzak ve yarı pişmiş olarak gerçekleşiyor ve geri tepmeyi en aza indirecek şekilde döndürülüyor.
Ancak burada, sporun nasıl kesildiğini, yeniden tasarlandığını ve büyümenin her zaman iyi bir şey olduğu ve yeni pazarların önemli olduğu bir yayın ürününe dönüştürüldüğünü etkili bir şekilde denetleyen yağmur yağdıranlar arasında değil.
Böylece seçkin bir Mumbai otelinin dokuzuncu katında, titreşen mavi ışıklarla, parıldayan avizelerle ve ön tarafta ağır vurucuların panelleri için bir sahne ile süslenmiş, ahşap panelli büyük bir odaya girdik. İnsanlar ve garsonlar delegelerle dolu masalarla ilgileniyorlardı ama çoğunlukla bir aciliyet duygusu vardı. Bu oda sporunuzu şekillendirecek. Keskin kenarları vardır.
Brands Love Fans’ta Mastercard, Coca-Cola ve DP World’den fark yaratanlar yer aldı. Pointer Sisters’ın Çok Heyecanlıyım şarkısı eşliğinde yürüdüler, biraz sarsıcıydı çünkü kesilen müzik ve herkesin önünde sadece “Seni sevmek, seni hissetmek, sana sarılmak istiyorum” sözleri vardı. oturdu.
Bu insanlar kim? Onlar ICC’nin ticari ortakları ve küresel sporun ortaklarıdır; ne oynanacağına ve neye benzeyeceğine somut katkısı olan kişilerdir. Tüm toplantı ve raporların yanı sıra kök ve şube incelemelerini de alabilirsiniz. Para konuşur ve saçmalık işe yarar. Bu para kısmı.
Peki ne istiyorlar? Daha fazla görünürlük. Her zaman yeni pazarlar. Deneyimi, dünyanın çoğunun cebinde olan altı inçlik bir ekrana aktarma konusunda takıntılı görünüyorlar. Daha az ikili kriket, daha büyük ICC etkinlikleri ve daha fazla ayrıcalık istiyorlar. Temel mimaride daha fazla önem verilmesini, sadece ekranda bir logoya sahip olmanın değil, aynı zamanda “bağlantının”, tutkularının üzerinde gezinmenin, ona sahip olmanın hayalini istiyorlar.
Sporda dijital devrimin olanaklarının şekilleneceği, hangi parçaların atılacağı, hangi parçaların aşırı pozlanacağı kararının sonuçta etkileneceği yer burasıdır. Mirasa, değerlere, spora önem verebiliriz. Elde edeceğimiz çarpık fiziksel ürün bu güçler tarafından şekillendirilecektir.
Evet, bu Dünya Kupası sırasında doğrusal izlemeden doğrusal olmayan ve hibrit görüntülemeye geçişle ilgili, tamamen paralel tüketim deneyimleriyle ilgili bazı yüksek kaliteli tartışmalar, tartışmalar oldu. Birisi şöyle dedi: “Krikete yakınlık çok tutkulu gözlere yol açar.” Birisi şöyle dedi: “Artık farklı alanlar yok, yalnızca örtüşen boyutlar var.” Birisi “Dışarı çıkıp okyanusu kaynatmak istemiyoruz” dedi. » Dünya Kupası kupası önde oturuyordu ve tüm bunları dinliyordu. Ama insanı zıplatan kısımlar da vardı.
Aslında herkes her şeyin çok çabuk değişeceğine inanıyor. “Teknolojinin her endüstriye yaptığı şey, spora da aynısını yapacaktır. Bu, sporun ne olduğunun tanımını değiştirecek. “Spor, onu nasıl tükettiğimiz ve kimi taraftar olarak değerlendirdiğimiz açısından önümüzdeki üç ya da dört yıl içinde son 50 yılda olduğundan daha dramatik bir şekilde değişecek.”
Vay canına. Bunu yüksek sesle söylediler. Bu geri dönüşü olmayan değişim hissi kafanızda değil. Ve bunun gerçekleşmesinden sorumlu olan insanlar bunlar.
Bir Mastercard kadını, Mastercard’ın neden bu sporda olduğunu çarpıcı bir netlikle açıkladı: “Bir bankaya gittiğimizde bize hangi varlıkları teklif ettiğinizi soruyorlar.” İşte tam da burada spor devreye giriyor. Bir banka için bir varlık olarak, bu henüz keşfedilmemiş tatlı pazarlar için “önemli bir tutku noktası”.
Çeşitlilik konusunda bazı tartışmalar oldu ve daha da iyisi, bu tartışmaların neden meydana geldiğine dair bazı bilgiler var. “Çeşitlilik, eşitlik ve tamamlanma eksikliği Y Kuşağı Z kuşağının büyük bir parçası. Bu nedenle markaların bu sorunu çözecek unsurları sağlaması gerekiyor. Beklemek. Bunu gerçekten kastettiğini sanıyordum.
En iyi kısmı aslında Hindistan’ın kriket projelerini neden bu şekilde yaptıklarının bir açıklamasıydı. Hindistan politikası, bu büyük küresel markaların yatırım yapmasını istiyor ve kriket, bu tüketici ekonomisini doğrudan körükleyen motordur. Coca-Cola çalışanı memnuniyetle, “Kilitlerin açılması için hâlâ yapılacak çok şey var” dedi. Ve Hindistan pek çok açıdan mutlu, aç ve kendine güvenen bir ülke. Tüketim ve markaya tapınma bu güvenin bir unsurudur. Kriket her ikisinin de bir uzantısı haline geldi.
Kriketin bir kıta altı sporu olarak nasıl gölgede bırakılabileceği konusunda bazı ilginç tartışmalar vardı; marka insanları arasında İngiltere ve Avustralya’nın belki de üzerlerine düşeni yapmadığı konusunda hafif bir hayal kırıklığı hissi vardı. Bu arada küçük bir konuşma, Yüz’ün (“şimdi… öldü mü?”) bu şirkette bir tür şaka olduğunu doğruladı.
Öğle yemeği zamanı yaklaşırken, Meta adamlarının, Meta adamlarının bowling oynamaya gelip kalabalığa el sallama ve burada “Meta’nın kriket dünyasında etkileyiciler ve ICC ile nasıl çalıştığını” tartışma sırası gelmişti. Kardeşler, “aylık üç milyar varlık”tan bahsetti ve “bağlantılı uygulamaların bağlantılı deneyimi” söz konusu olduğunda asıl meselenin tek boyutlu tüketimin terk edilmesi olduğunu söyledi.
O noktada, bu kişilerin gerçekten fon sağlayabilecek kişiler olduğuna dair giderek artan şüphelerden kaçınmak zordu. CrickZamDevrim niteliğinde olduğu için değil (ki öyle), sporun geleceğinin, hatta insan ilişkilerinin tüm biçimlerinin gerçekte neye benzeyeceğini kimse gerçekten bilmediği için. Bütün bunlar potansiyel enerji ve yeni formlardır; ve her şey kapmak için hazır.