Yaratıcılık Arayışında
Londra'daki ilk baharımdı. Güneş nihayet gökyüzünde şehrin havasını ısıtacak kadar yükselmişti. Yüksek lisans okulunda bir yıldım, okuyordum kurgusal olmayan yazıve diğer öğrenciler ve ben, yaz tatilinden önce kitap müsveddelerimizi tamamlamak için acele ediyorduk. Meslektaşlarımdan ikisi yazmak için birkaç haftalığına şehri terk etmemizi önerdi. Ben farkına varmadan, üçümüz İskoçya kıyılarındaki bir adada bir çiftlik evine gitmek üzere havaalanına giden bir otobüsteydik.
İki hafta boyunca iştahla okuduk, el yazmaları üzerinde çalıştık ve yerel birahaneyi ziyaret ettik. Ayrıca şömine için odun kestik ve ön bahçede otlayan koyunları izledik. Kulağa geldiği kadar büyülü ve pratik değildi - üç tam zamanlı öğrenci, seyahatlerini ödemek için kredi parası kullanıyor, her masrafı çalışmalarının bir parçası olarak haklı çıkarıyorlardı. Ama yazı inzivası tam olarak her birimizin ihtiyacı olan şeydi; benim de ihtiyacım olan şeydi - ödevimi tamamlamak için evet, ama aynı zamanda yeniden yaratıcılığı bulmak için.
Onu içindeLitHub makalesi diye yazıyor Mari Andrew, "[Yaratıcılığın] beni ziyaret edemediği bir zamanda haftalarca dayanırdım ve kararımdan şüphe duymaya başlardım ve sonra o kapıları açardı. ve dramatik bir 'Beni özle?' ile geldin. Etrafta olmak sarhoş ediciydi, belki de herhangi bir zamanda sonsuza dek ayrılabileceği gerçek olasılığı nedeniyle. an."
Lisansüstü okulda bile, yalnızca yazmaya odaklanırken, yaratıcılığımın stresli mevsimlerde veya yaklaşan bir son teslim tarihinin baskısı altında sık sık azaldığını keşfettim. Aklım ve yaratıcı uygulamalarım zorlandığı ve esnetildiği için ilham almak zordu. Hafta sonu yazma inzivaları, İskoçya'ya ilk seyahatimden sonra çok daha az görkemli olmalarına rağmen, o yıllarda ilham kaynağım oldu.
Mezun olduktan ve Amerika Birleşik Devletleri'ne döndükten sonra kendime söz verdim. yılda en az bir kez, sadece bir geceliğine bile olsa, yazmak ve yaratıcılığın geri dönüş yolunu bulması için yer açmak. ben. Bu, yaratıcılığın ortaya çıkmasının imkansız olduğu anlamına gelmez. gündelik Yaşam, ancak bazen tam zamanlı çalışırken ve hayatın taleplerini dengelerken bunu görmek daha zordur. Bulduğum bir yazı inzivası, tüm zihin dağınıklığını sıralamak ve temizlemek için hızlı bir kaçış sunuyor.
Yakın gelecekte kendi yazma kaçamağınızı planlamayı merak ediyorsanız (veya çaresiz, ha!) İşte geçmişte inzivalardan öğrendiğim birkaç ipucu ve püf noktası. Umarım kendi planlama sürecinizde size de yardımcı olabilirler:
1. Yazma tatilinde nereye gitmeli
Nereye gitmek istediğimi hayal etmeyi ve Airbnb'deki tüm olası evlere göz atmayı seviyorum. Ancak bir sonraki kitabınız veya yaratıcı projeniz üzerinde çalışmak için uzak ve pastoral bir yere seyahat etmek kelimenin tam anlamıyla rüya olsa da, bu geziler aynı zamanda çok fazla zaman ve para gerektirebilir. Bununla birlikte, bunu yapmak için imkanınız varsa ancak biraz hoşgörülü olduğu için tereddüt ediyorsanız, bunu seyahat rezervasyonu için teşvikiniz olarak kabul edin!
Arka bahçenizdeki küçük bir yazı inzivası da aynı derecede anlamlı olabilir - ve bu daha kısa geziler genellikle daha sık kaçabileceğiniz anlamına gelir, örneğin yılda birkaç hafta sonu için. Şehrimde konuk evleri rezervasyonu yaptım, ev arkadaşlarımla değişti ve evi kendime alabilmem için hafta sonu ortağımı gönderdim. Neye karar verirsen ver, bunu sana özel yap!
Zaman ayırmak ve seyahat etmek istiyorsanız, işte size birkaç tavsiye:
Konumu ve en yakın şehre ne kadar yakın olmak istediğinizi düşünün. Her gün ziyaret edebileceğiniz yerel bir kahve dükkanı ister misiniz? Şehir gürültüsünü mü yoksa doğayı mı tercih edersiniz? Nereden ilham aldığınızı düşünün. Güvenlik de önemli bir husustur.
Listelenen fotoğraflara ve incelemelere yakından bakın. Çalışma masası var mı? Yazmak için rahat bir alan mı? Gözden geçirenler, mahallede meydana gelen inşaat gürültüsüne dikkat ediyor mu? Nereye gittiğiniz ve rezervasyon yaptığınız yer konusunda seçici olmanızda bir sakınca yok! Başka sorularınız varsa, ev sahiplerine ulaşmaktan çekinmeyin.
Maliyetler konusunda gerçekçi olun. Kendi kendine yazılan bir geri çekilme, konut, seyahat masrafları, yemek ve zamana mal olur. Bunun için para biriktirmek sorun değil! Her yılın başında bir fon oluşturmayı düşünün (bir tatil fonu gibi) ve her ay küçük bir miktar ayırın.
Alternatif olarak, bir veya iki arkadaşınızı davet etmek isteyip istemediğinizi düşünün. Bu, maliyetten tasarruf sağlayabilir ve ayrıca ek ilham kaynağı olabilir. İskoçya'daki bu ilk inziva sırasında, başka yazarların fikirler ve atölye denemeleri için beyin fırtınası yapması yardımcı oldu.
2. Bir yazma programı nasıl ayarlanır
İskoçya'da arkadaşlarım ve ben katı bir program izledik. Her gün aynı saatte uyanırdık ve sonra yazmak için aralıklı zaman blokları kullanırdık. Günlerimizi şu şekilde yapılandırdık:
07:00 - 08:00 Yoga ve kahvaltı
08:00 - 12:00 yazı
12:00 - öğleden sonra 1 öğle yemeği
13:00 - 16:00 yazı
16:00 - akşam 6 ara/akşam yemeği hazırlığı
akşam 6 - akşam 8 birbirlerinin eserlerini okumak ve çalışmak
Programın daha sorunsuz akmasını sağlamak için önceden bir yemek planı oluşturduk ve her birimiz her gün belirli yemeklerden veya işlerden sorumluyduk (yaz kampı gibi!). Tabii ki, bu programı da eğlenceli hale getirdik ve her zaman buna bağlı kalmadık—sonuçta bizler yaratıcıyız—iş alışverişi genellikle şarap içermekteydi ve yazma seansları bazen olay örgüsü problemlerini çözmek için yürüyüşlere çıkmak anlamına geliyordu. Ve akşamlarımızı hep birlikte en sevdiğimiz dizilerin tekrarlarını izleyerek bitirirdik, beynimizi boşaltmak için (getirdiğimiz kitap yığınına RIP).
Geri çekilmenizi nasıl yapılandırmaya karar verirseniz verin, sizin için çalışması gerekir. En iyi yazınızı sabah erkenden bitirirseniz, belki önce onu yaparsınız. Daha çok bir gece kuşu mu? Akşam yemeğinden sonra uyumak için kendinize izin verin ve bazı yazı saatleri planlayın.
3. Yazma geri çekilmeniz için ne paketlenmeli
Kulağa rüya gibi gelse de, inziva yazmak beynimiz ve duygularımız için de zorludur. Bu, özellikle benim gibi, bir anı ya da kişisel deneme yazıyorsanız ve geçmişinizden eski anıları kazıyorsanız.
Uzun yazmaya başladığımda, rahatlık öğelerine ve yaratıcı araçlara öncelik vermeyi seviyorum ve bu, bir yazı inzivası için hazırlanırken daha da doğru. Rahat çoraplar, bir yoga matı, en sevdiğiniz kokulu mum, sevgili yazarlardan bir yığın kitap ve yazı kılavuzları, fotoğraflar ve alıntıları masanızın etrafına bantlamak için düşünün. Genellikle Moleskin defterler ve yeni kalemler gibi birkaç yeni yaratıcı araca da yatırım yaparım. Ve her zaman yatmadan önce kendimi şımartabileceğim bir roman (veya birkaç iyi film) getiririm. Yine, sizin ve yaratıcı uygulamanız için en iyi olanı seçin.
4. Hangi yazma hedeflerini belirlemeli ve ne beklemeli
Günlük bir yapıya sahip olmanın yanı sıra, bir yazma inzivasına gitmeden önce kendime her zaman hedefler koyarım. Tabii ki, yazmanın genellikle kendine ait bir zihni vardır ve ben orada olduğumda bu hedefler değişme eğilimindedir. Ancak bir başlangıç noktası bulmayı ve gerektiği gibi ayarlamayı faydalı buldum.
Hedef belirlemenize yardımcı olması için kendinize sorabileceğiniz birkaç soru:
Bu saatten sonra ne kazanmayı umuyorum?
Kaç kelime veya sayfa üretmeyi umuyorum?
Kaba taslaklara, yaratıcı düşünmeye veya düzenlemelere ve revizyonlara odaklanmam gerekiyor mu?
Odaklanmak için kendime hangi kuralları koymam gerekiyor?
Kaçınılmaz yazma bloklarında gezinmeyi nasıl planlıyorum?
Başarılarımı kutlamak için her akşam kendime hangi küçük ödülleri sunabilirim?
Hatırlanması gereken son bir not, yaratıcılığın bir varış noktası değil, beslediğimiz ve uyguladığımız devam eden bir eylem olduğu ve genellikle mevsimlere bağlı olarak farklı hissedeceğidir. İnziva yazmak, bu uygulamayı onurlandırmanın ve kendimize (ve zihnimize) nefes almak için yer vermenin harika bir yolu olsa da, beklentilerin teslim olmasıyla gelmelidirler. Her yazı inzivası, kendisini yeni bir el yazmasına veya hatta bir yaratıcılık ve ilham kaynağına ödünç vermeyecektir. Bu hafta sonlarını kabataslak kitap taslaklarıyla geride bıraktım ve ayrıca ne kadar ilhamsız ve bitkin hissettiğime dair günlük girişlerinden başka bir şeyle de uzaklaştım.
Andrews, Lithub makalesinde "Yaratıcılığa saygı duymak, onun gücünün önünde kendimi alçaltmak anlamına gelir" diye yazıyor. "O hepimizden çok daha yaşlı ve daha bilge, hatta yaşlı ağaçlardan ve üzüm bağlarından bile daha yaşlı ve ne zaman isterse ziyarete gelir."
Bu nedenle, nasıl görünürlerse görünsünler, yazma inzivalarımız için yapı ve hedefler belirlediğimiz gibi, olması gereken her şeyin olacağı umuduyla beklentilerimizi de serbest bırakabiliriz. Zaten yaratıcılığın güzelliği de bu.