Panofsky'nin 1927 tarihli bu küçük kitabı, sürekli devam eden yol açan o büyük kitaplardan biri: Son yüzyılda perspektif üzerine yapılmış bütün sanat tarihi ve felsefe tartışmalarına damgasını vurdu, modern düşüncenin büyük ürünlerinden biri olarak klasikleşti. Kitap bu ücretli, yazarın özgün sanat tarihi yönteminin erken dönemlerini en iyi biçimde sergileyen bir örnek olmasına ve sanat tarihinin alışılmış kapsamıyla sınırlandırılmış açıklamaları, bilgi ve kültürel değişim kuramlarındaki daha geniş gelişmelerin birleşmesine buluşmasına. Panofsky burada sanat tarihi, klasik felsefe, teoloji, bilim ve optiği içeren muazzam bilgi birikiminden yararlanarak, insanlığın görmemesi, bakış ve tasarım konusunda bir tür arkeolojisini ortaya çıkarıyor.
Panofsky'nin elindeki perspektif, mükemmelleşmiş bir teknik olmaktan çıkar, finansal varlığını kazanır, ve ağırlıklı olarak Batı'ya özgü bir "biçim verme istemi"nin temel bir cihaz haline gelir. Panofsky onun finansal değerleri veya dönemsel biricik olduğunu ve onun birinin farklı ama eşit ölçüde geniş bir dünya doğurduğunu gösteriyor. Bu ayrı mekansal/uzamsal sistemlerin uzunca bir zaman içinde nasıl eklendiği, ve içinden çıkan kültürleri niteleyen bilgi, inanç ve değiş tokuş biçimleriyle birlikte paketlik ayrıntılarıyla kullanılabilir. Günümüzün modernliğinde, soyut ve homojen bir sonsuzluk ifadesine ilişkin kendi özel depolama ortamından ayrılamayacağını göstermektedir.