... Elimizden gelenin en iyisini yaptık, ama kaygan kara ölüm bizden önceydi.
Bir konvoy sistemi başlattık, ancak bu sadece heyecanlarını arttırdı - sürülerde toplandılar ve daha da bizi takip ettiler. Öğleden sonra kayboldular. Fakat alacakaranlık toplanır toplanmaz, sert pençeler boğaza girdi ve onları deniz tabanına taşıdı.
Kızgın balıklar sırlarımızı ve taktiklerimizi değiştirdiler - şimdi bir konvoyu keşfettikten sonra, gemilerin dumanına odaklanarak onunla paralel bir seyir izlediler. Öfkeyle gevezelik yapan görünmez elektrik şimşekleri hava dalgalarını deldi - bir saat sonra bölgeye karışan diğer yaratıklar, yavaş yavaş bizi çevreleyen ve gemilerimizi engellemeye bıraktılar. Sonra bize koştular ve korkunç başladı ...
Okyanus yüzeyinin tam kontrolü için bir santimetre menzil radarı oluşturduk. Onların yanıtı, "Malta haçı" idi - hassas bir anti-radar, operatörler büyük bir yüzey nesnesinin parlamasını görmeye başlamadan çok önce radarımızın radyasyonunu kesti. "Sunderland" devriyesi verilen kareye girdiğinde, kara ölüm deniz suyunun kalınlığında iz bırakmadan batmayı ve kaybolmayı başardı.
76 000 deniz mayınlarını Kuzey Denizi ve İngiliz Kanalı'ndaki üslerine yaklaşırken Kiel Kanalı, Skagerrak ve Kattegat boğazı madenlerini çıkardık. Tehlikeli baskınlarda, 500 üretim uçakları kayboldu, ama hepsi boşuna - savaşın tamamı boyunca yalnızca otuz iki tanesi madenlerimizin kurbanı oldu, kalan 800 ustalıkla barikatları aşarak ve soyguna girmek için okyanusa girdi.
Yırtıcı balıkların doğduğu üsleri ve tersanelerini düzenli olarak bombaladık ve toplamda 100 000 ton bomba attık. Tüm boşuna - onların kayıpları çok az. Toplam 59 çelik iblisleri. Diğerleri, baskın bekledikten sonra, derhal betonarme barınaklarından tırmandılar ve Atlantik'e yayıldılar.
Enigma'ya girdik ve konuşmalarını okumaya başladık. Biraz iyiydi, ama korku hissini arttırdı - her yerdeydiler, ama bu konuda hiçbir şey yapamadık.
Escort kuvvetlerinin sayısını artırdık, iki yılda “Hunt” ve “Çiçek” türlerinden 350 korvetler ürettik; Sualtı tehdidi ile mücadele etmek için nakliye ve balıkçı gemilerini silahlandırdık, Kraliyet Donanması'nın kruvazör ve yoksullarını çektik. Deniz komutanlığı 34 gemi sahiplerinin yatlarından, balıkçı teknelerinden ve balina avcılık gemilerinden isteniyor, onları kara ölüm için avcılara çeviriyordu - bir dizi sonar ekipmanı ve gemide derinlik yükleri ile.
Catalina!
Denizin derinliklerinde parlayabilen ve sinsi yaratıkları hesaplayabilen bir sonar - ASDIK yarattık. Ne yazık ki, sıkışık dişleriyle, daha önce olduğu gibi, gemilerin karavanlarını ele geçirdiler ve İngiltere'yi inatla boğdular; Her iki taraftan kan fışkıran, ancak öfkeleri yüksek teknolojiden daha güçlüydü.
Sualtı katilleri aletlerimizden korkmadan cesaretle ileriye doğru koşuyorlardı - ilkel bir ASDIK'in çok küçük bir yakalama açısına sahip olduğunu biliyorlardı ve yankı modundaki etkili menzili bir mili geçmediğini ve kötüleşen hava koşulları ve denizaltı karşıtı geminin hızındaki bir artışla hızla azaldığını biliyorlardı. 16 düğümlerinde sonar tamamen sağır oldu.
Zulüm başlar başlamaz, hemen onlarla teması kaybettik.
Yeni gürültü bulucular ve ultrasonik gözlem cihazları geliştirdik, nehirlerin ağzına kıyı akustik istasyonları kurduk, her liman ve deniz üssünü boşuna harcadık!
Kaygan siyah canavarlar da sürekli gelişmiştir. Sönümleme mekanizmaları uygulayarak iç ses seviyesini düşürdüler ve sonar ekipmanımızın çalışmasına müdahale etmenin yollarını kullandılar. Anti-denizaltımızı yaparak dalışın derinliğini hızla değiştirmeyi öğrendiler silâh ve derinlik yükleri etkisizdir.
Yeni tehlikeli oyuncakları vardı - FAT ve LUT, konvoylara her yerden saldıran en basit mekanizmalar olan torpido silahları için manevra cihazları. Sonra akustik kendinden güdümlü torpidolar vardı Т4 "Falke" ve Т5 "Tsakunönig". Çelik bir balıkla açık bir savaşa girme riskini taşıyan gemilerimizden herhangi biri, her an etkilenebilir.
Gemilerimizi çekiştirilmiş ses tuzakları ile donattık, ancak derhal akustik torpidolar için ses geçirmez bir yönlendirme sistemi yarattılar.
Tuzlu cildimizle kelimenin tam anlamıyla hissettik, yeni bir tehdidin yaklaşmakta olduğunu hissettik - Alman tersanelerinde yeni, hatta daha tehditkar sualtı canavarları tasarlandı ...
"Elektroboty". XXI ve XXIII. Tekneler kalıcı olarak su altında kalacak şekilde tasarlanmıştır. Optimize edilmiş konturlar ve artan pil sayısı, su altında 15 düğümlerine hızlanmalarına izin verdi - denizaltı karşıtı gemilerimiz tarafından takip edilmeleri neredeyse imkansızdı, ASDIK işe yaramadı. Şnorkel ile donatılmışlar, haftalarca yüzeyde görünemediler; ve sofistike hidroakustik kompleksi, onlara deniz ortamını kontrol etmek için olağanüstü fırsatlar sağladı.
Sonra tüm bunları bilmiyorduk. Sadece baskıcı bir tehlike ve iktidarsızlık duygusu vardı.
İngiltere en kötüsüne hazırlanıyordu ...
Deutschland Stolz
... evet, 1942 harika bir yıldı. Şanlı denizaltılar, savaşın önceki tüm yıllarındaki başarılarını üçe katlamayı başardı ve 1149 gemilerini ve düşmanın gemilerini, yıl boyunca toplam 6,2 milyon ton brüt tonajla battı. Fantastish!
Zaferler listesinde bir çift soylu kupa var - Eagle uçak gemisi (11.08.1942 U-73 denizaltı tarafından batırıldı) ve kruvazör Edinburgh gemisinde altın bir kargo ile (2.05.1942 tarafından U-473 denizaltı tarafından Barents Denizi'nde vuruldu). Ek olarak, “deniz kurtları” kara denizde “Wunderland” operasyonu gerçekleştiren efsanevi PQ-17 konvoyunu ısırdı, 2 kruvazörü ve 13 düşman avcısı battı. Sehr gut.
Kirk Sound Boğazı, Scapa Akışı, İskoçya. Burada, Ekim ayında 13'ten 14'e kadar karanlık bir gecede, 1939, Gunter Prien'in komutasındaki U-47 denizaltısının gövdesinin altını zorlukla çizdi. Bunu nasıl yaptı? Das ist kurgu. Ancak, "Royal Oak" ve 833 savaş gemisi için, bu gece ekibinin adamı son kişi oldu. En korunaklı İngiliz üssü U-47'in limanında, uçaksavar silahlarının kükremesi altında bir pogrom gerçekleştirdiğimde, aynı şekilde çıktım ve güvenli bir şekilde eve döndüm.
Bir sonraki İngiliz Limanı'nın Alman aksanıyla tekrarlanmasını önlemek için, İngilizler boğazı acilen taş barajla ayırdılar.
Parlak olaylar, savaşın gri günlük yaşamını gizler. Denizaltılarımızın açık yönergeleri vardır - mümkünse ticari gemilere odaklanan savaş gemilerine dokunmayın filo. Bir denizaltının yüksek hızlı bir muhripi kovalaması kârlı değil - çok hareketli ve manevra kabiliyeti yüksek, muhrip ateşli torpidolardan kaçabiliyor ve bir karşı saldırı başlatabiliyor.
Deniz savaşının yasaları “deniz savaşları dumanı” hakkındaki yaygın yanılgılardan uzaktır. İnsanlar açık okyanusta yaşamıyor. Mavi-yeşil su yüzeyi yakalanamaz veya tahrip edilemez. Okyanus, yalnızca İngiltere'nin kritik malları, hammaddeleri ve ekipmanı aldığı bir taşıma arteri olarak kullanılır.
Ve eğer öyleyse - o zaman tekne neden dikkatli bir şekilde nişan almak, konvoyun eskort kuvvetleri ile işe yaramaz ve tehlikeli bir düelloya girmek için bu kadar uzun zaman almalı? Düşük hızlı tankerleri ve uçaklarla nakil yapmak çok daha verimli ve kullanışlıdır, tanklar, makineler, mekanizmalar, cevher ve kauçuk yükleri, üniformalar ve yiyecekler ...
O zaman yüksek hızlı destroyer bir daireye koşuyor ve komutanı saçlarını yırtıyor - nakil parçaları suya batar, görev başarısız oldu. Üsse vardıklarında, yok edici ekibin yiyecek hiçbir şeyi olmayacak ve yakıtsız kalan yok edici bağımsız olarak hareketsiz hale gelecektir. Yorgun İngiltere er ya da geç teslim olacak.
İşte, zafere giden en kesin yol! Ve seçilen yönde grevleri artırmaya devam ettik ...
Amerikan cümle Kriegsmarine
... Düşmanların batırabildiğinden daha hızlı gemiler yapacağız. GÜNLÜK ana sınıflardan iki savaş gemisi (uçak gemisi, savaş gemisi, kruvazör, imha edici veya denizaltı) fırlatacak ve her biri üç aracı işletmeye alacağız.
Denizaltı karşıtı ekipmanların üretimi derhal başlatılmalıdır - binlerce avcı ve korvet, nakliye gemileri ve ana deniz bazında eskort uçak gemileri havacılık - Catalina deniz uçakları, PB4Y-1 ve PB4Y-2 Privetir uzun menzilli keşif uçağı (Uçan Kalelerin modifikasyonu).
Grönland, İzlanda ve Faroe Adaları kıyısındaki Atlantik'in kuzey kesiminde onlarca havalimanı ve hidroakustik istasyonu kuracağız.
Tüccar filosunun HERHANGİ bir kaybını telafi edeceğiz - inşa edilen Liberty taşımacılığı sayısı savaşın sonunda 2700 birimlerinin değerini aşacak. Alman denizaltıların ne kadar acımasız olduğu farketmeksizin, müttefiklerimizin (her şeyden önce - İngiltere) savaşın devamı için standart mal, ekipman ve hammadde alma garantisi vardır.
Majesteleri filosunu denizaltı karşıtı teknolojiyle "pompalayacağız", birkaç düzine eskort uçağı uçağı gemisini, yüzlerce tahrip ediciyi ve binlerce devriye gemisini İngiliz denizcilere teslim edeceğiz. İngiliz deniz havacılığını Catalins ve Air Force ile yeniden kuracağız.
Askeri-endüstriyel fıkra: "Yankeler savaşa giriyor." Aslında bu, Almanların neden 1943 ile zor zamanlar yaşadığını açıklıyor.
Amerikan sanayi gücüne dayanarak, İngiltere yükselecek ve kendi havacılığını ve filosunu geliştirmeye devam edecektir. Birlikte hareket edersek, okyanusu anti-denizaltı teknolojisi ile dolduracağız. Ve Amerikan sonarları hala İngiliz modellerinden daha düşük olsa da, miktar yakında kaliteye dönecektir. Büyük amiral Dönitz'in "kurt sürüsü" soğuk suda boğuluyor, yüzeyde yüzebiliyor - hava müttefik havacılık tarafından boğulacak ve deniz yüzeyi denizaltı karşıtı gemi gruplarının desenleriyle süslenecek.
Böylece oldu. Atlantik Savaşı'ndaki dönüm noktası, 1943'in ilkbaharında ortaya çıktı - “kara mayıs”, Alman denizciler için korkunç bir uyarı oldu - bir ay içinde Kriegsmarine, 43 denizaltılarını kaybetti. O zaman sadece daha kötüydü. 1943 yılı için teknelerin muharebe çalışmalarının sonuçları Alman liderliği için tam bir hayal kırıklığıydı - sadece 2,5 milyon ton kargo battı.
U-134 sona erdi
1944'te durum feci bir dönüş aldı: 1940 ile karşılaştırıldığında, 11 faktörü ile artan kayıplar! Tekneler toplu halde öldü, bazen konvoya yaklaşmayı bile başaramadı. Fransa kıyılarındaki denizaltı üsleri kayboldu. Kriegsmarine hedef belirsiz bırakıldı - Müttefiklerin havadaki mutlak üstünlüğü nedeniyle Condor ve Grif uzun menzilli deniz keşif uçağının kullanılması imkansız hale geldi. Yakıt ve yedek parça teminindeki kesintiler, saldırıya uğramış deniz şifreleri, stratejik bombardımanların sürekli baskınları ... sonuç mantıklıydı - 1944'te U-botlar tarafından batırılan gemilerin tonajı “sadece” idi 765 000 br. reg. ton.
Bu zamana kadar Amerikan endüstriyel canavarı tamamen kontrolden çıktı ve ekipmanı tamamen paranormal miktarda harcadı. Liberty taşımalarının ortalama inşaat oranı, günün sadece 24'iydi (kayıt sahibi Robert E. Piri idi, bırakıldığı andan itibaren ve 135-sayacı gemisi yüklenmeden önce, günün 4'i ve 15 saati geçti).
Bu dönemde inşa edilen tek ticari gemi özgürlük değildir. Buna paralel olarak, Yankees, 534 taşıma türü "Victory", "500 tankerleri" T2 ", vb. ve .t.p. Gerekirse, Amerikalılar gemilerin gövdelerini tamamen betonarme (beton gemi) - ucuz ve neşeli olarak dökmeye hazırlardı. Ve en önemlisi - son derece büyük.
Fritz lanetlendi - pek çok düşman için yeterli torpidoya sahip değillerdi.
130 eskort uçak gemileri, 850 destroyerleri, 2710, kahkaha uğruna "Özgürlük" u taşıyor ... Amerikan mizahı Eski Dünya sakinleri tarafından anlaşılmazdı - Nazi propagandası bu rakamları "saçma" olarak gizlice ilan etti.
Yedi birinden korkmuyor
Savaş sırasında Alman denizaltıların kayıpları, 768’in battığı ve gemileri tahrip ettiği anlamına geliyordu. 20'ten daha fazla 000 insanı Atlantik, Arktik ve Hint okyanuslarının altındaki çelik tabutlara kilitlendi.
Müttefiklerin kayıpları daha az korkutucu görünmüyor - toplam 2700 MILLION TON tonajı olan batık gemilerin 14,5'inden daha fazlası
(- anti-denizaltı korvetler, fırkateyn, sloops, denizaltı ve deniz tankerleri kalan kayıp) Buna ek olarak, denizaltı savaş gemileri aralarında İngiliz savaş 123, 2 3 şok ve refakat taşıyıcılar, kruvazörler ve 4 8 yok edici olduğu, 33 tahrip olanı Kriegsmarine.
Atlantik savaşı açıkça iki döneme ayrılır:
İlk dönem (Eylül 1939 - yılın 1942'unun sonu), Almanya’nın kesin zaferidir. Görkemli İngiliz filosu, Kriegsmarine'nin denizaltı gücünden önce güçsüzdü, kabul edilen teknik ve örgütsel nitelikteki önlemlerin hiçbiri İngilizleri yenilgiden koruyamadı, Almanların her İngiliz hilesi için kendi cevabı vardı.
İngiliz "deniz kurtları" ABD karşısında bir müttefiki oldukları için şanslıydılar (aksi halde olabilir mi? Sonuçta Anglo-Sakson kardeşler). Reich'in ana baş ağrısının hala Doğu Cephesi ile bağlantılı olduğunu düşünmeye değer - Majesteleri'nin filosu ve güçlü ABD Donanması, denizaltı karşıtı silahlarının geliştirilmesi için önemli bir zaman bonusu aldı. Açıkçası, "adil bir kavgada", birebir, Alman tekneleri, 1940'lerin başında İngiliz filosunu tamamen tahrip edebilir ve İngiltere'yi boğabilirdi.
Yılın 1943'unun baharı, Christmarine denizciler için bir mola oldu - bundan sonra tekneler inisiyatifi kaybetti, uzun vadede faşist filo kaçınılmaz yenilgiyi bekliyordu.
Ama Atlantik Savaşı'nın gerçek savaşçısı kimdi? Cevap size biraz garip gelecektir: örneğin, bu genç zenci kız, Richmond, Virginia'da bir tersane işçisi.
Atlantik savaşı, "yediden birinden korkmadığı" bilinen bilgeliğinin bir başka kanıtıydı. Süper gemiler, muhteşem taktikler ve harika silahlar yoktu - aynı çürük korvetler ve devriye uçağı uçakları, aynı radarlar ve 1939-1943'te denizaltılara düzenli olarak kaybedilen Asdik, Alman filosunu kavradı ve onu paramparça etti. Paradoksun basit bir açıklaması var: denizaltı karşıtı gemiler ve uçaklar daha fazla 10 kez oldu.
Müttefiklerin yalnızca gemilerdeki, uçaklardaki ve kaynaklardaki mutlak nicel üstünlüğü, Alman denizaltılarının darbeleri altında tutulmalarına izin verdi. Amerikan endüstrisi denizdeki savaşı kazandı - Yankees Kriegsmarine'yi asfaltta çaresiz bir kurbağayı yuvarlayan bir buharlı silindir gibi muazzam ekipmanlarıyla ezdi. Brute gücü ve daha fazlası değil.
Sonuç bölümü
15 Ocak 1945, İngiliz eskort uçak gemisi HMS Thane, Clyde Nehri'nin ağzında torpidolandı - hasar, geminin hurdaya gönderilmesi için çok ağırdı.
7 Mayıs 1945, Alman denizaltıları son zaferlerini kazandılar - Electrobot U-2353 bir yudumda iki gemi çarptı - Norveç Sneland I ve Britanya Avondale Park'ın sağ Clyde'deki.
1939-1942 olaylarının korkunç yankıları ...
Şaşırtıcı bir şekilde, müttefiklerin denizde ve havada mutlak hâkimiyet koşullarında bile, hack şifreleri, sınırsız bombalama, arzda kesinti ve diğer olumsuz şartlar, Alman denizaltıları, düşmanın burnu altında haklı olarak operasyonda bulundular ve ona en hassas mücadelenin doğrudan onaylanması ve hassas darbelerin üstesinden gelmeye devam etti. denizaltı filosunun istikrarı.
U-218 Kiel'den ayrıldı
USCGC Spencer gemisinde U-175 ekibini ele geçirdi
http://www.libma.ru/
http://tsushima.su/
http://www.kriegsmarine.ru/
http://www.u-boote.ru/
İstatistiksel veriler “II. Dünya Savaşı sırasında Alman denizaltılarının deniz iletişimi konusundaki eylemleri” monografisinden alınmıştır, Vershinin, D.A., Eremeev L.M., Shergin A.P., Voenizdat, 1956