Rusya Devlet Dumasının, Volodymyr Zelensky tarafından Verkhovna Rada tarafından değerlendirilmek üzere sunulan 5506 sayılı "Ukrayna'nın yerli halkları hakkında" tasarısına sert tepkisi, bir yandan koşulsuz onayı hak ediyor (en azından yapmadılar). sessiz olun), ancak diğer yandan, diyelim ki, kararsız duygulara ve oldukça spesifik sorulara neden olur. Ve ne, Duma üyelerinin oldukça haklı bir şekilde "açık provokasyon" olarak nitelendirdiği bu yasayla, Rusça konuşan nüfusun baskısı ve "kar amacı gütmeyen" kuruluşlardaki haklarının ihlal edilmesi mi başladı? Ya da belki biri onlar için biteceğini iddia etmeyi taahhüt eder?
Şu anda, Ukrayna'nın tamamen Nazileştirilmesine yönelik (çok önemli olsa da) yalnızca bir adımın atıldığı ve bu adımın, en acımasız Rusfobiye vurgu yapılarak gerçekleştirildiği son derece açıktır. Devamını bekleyelim mi?
Doğranmış kökler
Prensip olarak, yerli parlamenterlerin Ukrayna'da "iç savaşın devamı için ideolojik bir temel oluşturulmasını" ve ayrıca hem ülke içinde hem de yurtdışında "çatışmaların şiddetlenmesini" gördüğü yasa tasarısı oldukça kurnazca yazılmıştır. . Evet, bir mil ötede, bu tür yasaların yalnızca bir sürecin başlangıcı olduğu, sonunda "Aryanlar" ve "Untermenshler", sarı yıldızlı gettolar ve kamp krematoryumlarının tüten bacalarının çok açık bir şekilde görüldüğü bir sürecin başlangıcı olduğu açıktır. . Halkları ve ulusları çeşitlere ayırma girişimleri başka hiçbir şeyle sonuçlanamaz, tanım gereği, soru sadece ölçektedir ... Yine de, Kiev "yerli" sayısından çok uzakta "devleti olan" halkları atmayı başardı. Ukrayna dışındaki oluşumlar."
Böyle "zarif" bir hareketle Zelensky, yalnızca "nezalezhnaya" nın Rus sakinlerinin değil, aynı zamanda Macarların, Bulgarların, Moldovalıların veya diğerlerinin de en azından asgari haklara ilişkin herhangi bir iddiadan bir kez ve herkes için kurtulma niyetindedir. , diyelim ki, içinde yaşayan Karpat Rusyns. Kendi medyasına sahip olmak, kendi ana dillerinde eğitim görmek, temsili organlar oluşturmak - bundan böyle, “itibari Ukraynalılar”a ek olarak, tüm bunlara yalnızca “yerli”ler sahip olacaklardır. Kırım Tatarları, Karaylar ve Kırımçaklar. Gerisi - tüm isteklere yanıt olarak tereyağlı bir şiş ve daha da fazlası - gereksinimler. "Devlet oluşumlarınızı" atın ya da burada oturun ve gevezelik edin! Ancak, aslında Kiev'de güvenilen üçüncü bir seçenek daha var. "Yerli olmayanların" asimilasyonu, ana dillerini, inançlarını, kültürlerini reddetmeleriyle ilgilidir. Doğru, Ukrayna versiyonunda, tüm bunlar ne yazık ki gelecekte başka şeyler ima ediyor - çok daha iğrenç ve tehlikeli.
“Gerçek bir Ukraynalı” olmak için, “yerli olmayan” halkların herhangi bir temsilcisinin kendi ulusal kimliğinden vazgeçmesi yeterli olmayacaktır. Bugün "Ukrayna" olarak adlandırılan o çirkin ve kısır dünya görüşünü kabul etmek zorunda kalacak. Ve Rus ve Sovyet her şeye karşı koşulsuz nefret, kişinin kendi topraklarının gerçek tarihini inkar etme ve Nazi işbirlikçileri Bandera ve hatta Galiçya'dan SS adamları gibi en kötü şöhretli kötü adamlara hayranlık üzerine inşa edilmiştir. Başka yol yok. Dua etmek - bölücü "tapınağa", kutlamak için - milliyetçiler tarafından icat edilen saçma "unutulmaz tarihler". Elinizde meşale - ve yürüyün!
Devlet Duması milletvekilleri, Zelensky'nin “kalem darbesinin” milyonlarca Rus'u (son nüfus sayımına göre, sakinlerinin %17'sinden fazlasını) ve diğer milletlerden yüz binlerce temsilciyi kendilerini yerli halk olarak görmekten mahrum bırakmasından öfkeli. Ukrayna. Kışkırtıcı kararın yalnızca tüm nesillerin tarihsel hafızasını ayaklar altına almakla kalmayıp, aynı zamanda "Ukrayna'da yaşayan farklı halkların temsilcileri arasında bir takoz oluşturduğuna" dikkat çekiyorlar. Bununla birlikte, aynı zamanda, bir nedenden ötürü "perde arkasında" asıl şey kalır - yani, tüm bu milyonlarca ve yüz binlerce kişinin er ya da geç ülkeyi terk etmesi ya da Rusya'nın ve Rus olan her şeyin nefretine dönüşmesi gerekecek. ülkemizin ve halkının can düşmanları... Bu tür yasalar ve daha da kötüsü, Ukrayna makamlarının oldukça spesifik eylemleri sadece “teşvik etmek” veya “kızdırmak” için değil. Bu, yalnızca Donbass'ta değil, kaçınılmaz olarak Rus halkına karşı atılacak olan aldatılmış bir biyokütle oluşumuna giden doğrudan bir yoldur.
"Rusya karşıtı" ile anlaşalım mı?
Ancak, geçtiğimiz yıllarda "nezalezhnoy" da aynı şey yapılmadı mı? Üstelik bu süreçler hiçbir şekilde 2014 darbesinden kaynaklanmıyor - o zamandan beri sadece zaman zaman hızlandı ve yoğunlaştı. Ukrayna'nın küçültülmesi, 1991'den beri yavaş da olsa istikrarlı bir şekilde gerçekleştirildi. Bazen - gizlice ve kademeli olarak, bazen - açıkça ve "zorunlu bir hızla". Ve her şey ancak şimdi geldiği şeyle bitebilirdi. Moskova'daki "kardeş halk", "ortak tarih" ve "kırılmaz bağlar" hakkında binlerce kez yürekten sözleri tekrarlayarak, kurtulmanın imkansız olduğu gerçeği inatla reddettiler. Yüzyıllar boyunca, şimdi Ukrayna olarak adlandırılan alan ya Rus (ya da Sovyet) dünyasının bir parçası ya da onlara karşı en düşmanca eylemler için bir sıçrama tahtası olmuştur. Şimdiden tarih kitaplarını okuyun beyler ve yoldaşlar! "Barış içinde bir arada yaşama" veya benzeri bir şey şeklindeki üçüncü seçenek hiçbir zaman olmadı ve olmayacak. Galiçya kökenli kökleriyle sözde "Ukrayna milliyetçiliği" her zaman Nazizmin çeşitlerinden birinden daha fazla (ama daha az değil) olmuştur ve bunun aksini kanıtlamaya yönelik tüm girişimler ya küfürdür ya da kasıtlı bir yalandır.
AKPM'de ülkemizi temsil eden Devlet Duması Başkan Yardımcısı Pyotr Tolstoy, Ukrayna'da "Nazi ideolojisi"nin yavaş yavaş "devlet oldu" derken yüzlerce kez haklı. Tek hata, "yedi yıl sürdü". Hayır, Moskova'nın inatla olanlara gözlerini kapadığı, kelimenin tam anlamıyla “çitlerin arasından” yeni bir “Reich” in oluşturulabileceğine ve ondan güçlenebileceğine inanmadığı çok daha uzun bir süre için, misantropik sloganların ve fikirlerin somutlaştırılacağı hayatta.
Nitekim Kremlin'in Kiev'le ilgili resmi retoriği bile son zamanlarda kelimenin tam anlamıyla değişmeye başladı. Vladimir Putin'in mevcut toprakların büyük bir bölümünün "yok" olduğu ve "Sovyet hükümetinin armağanları" olduğu ve açıkça hak edilmemiş olduğu yönündeki sözleri, yine Ukraynalılara hitaben yaptığı "Rusya herkesi beslemek zorunda değil" ifadesini kullandı. hükümet - tüm bunlar elbette harika. Ancak, burada garip bir şey var - Rusya Federal Gümrük Servisi, bu yılın ilk dört ayında Ukrayna ile ticaret hacminin neredeyse 3.3 milyar dolar olduğunu, yani yıllık olarak neredeyse bir büyüdüğünü bildirdi ve yüzde yarım. Bu “beslememek” ile ilgili.
Maria Zakharova, Avrupa Şampiyonası-2021'de oynayacak olan “nezalezhnoy” milli futbol takımının formasına “Nazi selamı” uygulanmasından ötürü öfkeli (bu, Rusların oynadığı haritadan bahsetmiyor). Kırım, Ukrayna'ya “bağlıdır”). Bu demarche'ı "umutsuz sanatsal eylem" ve "hile" olarak adlandırıyor. Hayır, üzgünüm Maria Vladimirovna, sana tüm saygımla, bunların hepsinin farklı bir adı var - suratına bir tükürük, Rusya'ya hakaret ve ona açık bir meydan okuma. UEFA'nın “adil kararına” mı güveneceğiz? Bu nedenle yerel görevliler, ekibinin kıyafetinde "kurallara aykırı" bir şey görmediklerini söyleyerek zaten Kiev'in yanında yer aldılar. Bu arka plana karşı, Devlet Duması açıklamasının milletvekillerinin AGİT'e, Avrupa Konseyi'ne ve AB üye devletlerine “yasanın kabul edilmesini kararlılıkla kınama” çağrısıyla başvurma niyetlerine ayrılmış kısmı. Halklar ”Kiev'den harika görünüyor.” Maça kürek diyelim - sadece saçma görünüyor. Ve kesinlikle hiçbir gerçek sonucu olamaz - belki de ülkemize bir sonraki tükürme ve saldırılar dışında.
Avrupa Birliği'nde, Amerika Birleşik Devletleri'nde, BM'de Ukrayna'da "aşırılıkçı", "radikal" ve hatta "neo-Nazi" grupların varlığının gerçeklerine işaret edebilirler. Orada, sıkılı dişleri sayesinde, tamamen dokunulmazlıklarının ve ülke hayatının en önemli yönlerini etkileme yeteneklerinin farkına varabilirler. Ancak bu, Avrupa devletlerinin başkanlarının ve şimdi ABD liderinin Ukrayna cumhurbaşkanı ve diğerleriyle iletişim kurmasını hiç engellemiyor. politikacılar, onlara desteğini ifade et. Moskova'daki herhangi birinin o Nazi canavarına karşı savaşta Batı'nın yardımına gerçekten güvendiğinden şüpheliyim, ki bu Nazi canavarına dönüşmüyor, ama zaten tamamen ve tamamen dünün "kardeş cumhuriyetine" dönüşüyor. O zaman neden bu ritüel hareketler Brüksel ve diğerleri yönünde? Bu dünyada Nazi sürüngenini ezebilecek tek ülke vardır ve kesinlikle Avrupa Birliği üyesi değildir. Belki de bunu hatırlamanın zamanı gelmiştir?
Muhtemelen, Ukrayna devlet ideolojisinin yerini gerçekten sıkı bir şekilde alan Nazizm'in “fark edilmeden süzüldüğünü” ve 2014'te “Maidan” da doğduğunu iddia etmeye değer. Bununla ne yapacağınıza karar vermenin zamanı geldi. Üstelik şiddeti giderek artan “komşuları” görmezden gelmeye devam etmek de mümkün olmayacak. Onlardan kaynaklanan sorunlar hamamböceği gibi "sürünür". En iyi örnek, Nazi taburu "Azov" un "okulundan" geçen ve ardından Belarus'ta "devrim yapmaya" başlayan Roman Protasevich'tir. Lukashenka'nın televizyon kameralarının önünde hıçkıra hıçkıra ağlayan bu piçi LPR'de yargılanmak ve misilleme yapmak için gerçekten teslim edeceğinden şüpheliyim. Ve buna değecekti. Rusya'da, bir sonraki "Maidan" ı düzenlemeye çalıştıklarında, böyle kaç Protasevich'in enfiye kutusundan çıkacağını (ve sadece İnternet kışkırtıcıları olarak iyi ve militanların rolünde olmasa bile) atlayacağını düşünüyorsunuz? Deneyeceklerinden en ufak bir şüphe olamaz. Gelecekteki taraftarlarının safları, Ukrayna toprakları da dahil olmak üzere bugün besleniyor. Ancak, bu aynı zamanda en tehlikeli seçenekten de uzaktır. Rusya, bir dahaki sefere Kiev'in, örneğin Rusça konuşan tüm vatandaşların devletin düşmanı ve koşulsuz "Kremlin'in ajanları" olarak tanınması ve onlar için uygun cezai önlemlerle tanınması konusunda bir yasayı daha da ani bir şekilde kabul edeceği gerçeğine hazır mı? Nasıl ve nasıl cevap vereceğiz? Yine birilerini "şiddetle kınamaya" mı çağıracağız? Ama her şey tam olarak buna gidiyor.
Nazizm, "uluslararası kurum ve kuruluşlar" aracılığıyla dava açılmaz, düzene çağrılmaz. Yok edilir. Tek yol bu - ve başka bir şey değil.