Aslında bu konuyla ilgili bazı gerçekleri biliyorum, ancak bu gerçekleri "teoriler" olarak yorumlamak için rehberlik arıyorum.
1) Teori 1, Ekonomik: Amerikalılar atom bombasını inşa etmek için 2 milyar dolar (zamanın parası olarak) gibi bir şey harcadılar. Almanya bu düzeyde kaynaklara sahip değildi, yani atom anlayışındaki ilk liderliği tartışmalıydı. Diğer alanlar gibi (örneğin tank üretimi), Almanya üstün kaliteye sahip olmasına rağmen Amerikan ekonomik gücü Almanya'yı "su bastı".
2) Teori 2, Bilimsel: (Bilimsel) güç dengesi Einstein, Fermi (karısı Yahudiydi, Fermi'nin kendisi değil) ve Bohr gibi Yahudi bilim adamları tarafından tutuldu, yani Almanya bombayı orada kalsaydı inşa edebilirdi. bu insanlarla iyi geçin. Fermi ve Amerika'dan Robert Oppenheimer atom bombasının "babaları" olarak anıldı. Einstein, atom teorileri diğerlerinin çalışmalarının yolunu açtığı ölçüde "dede" idi. Bohr, YAPMADIKLARI ile kayda değerdi (eski öğrencisi Almanya'dan Werner Heisenberg'in hatalarını düzeltin).
Tek başına teori veya her iki teori birlikte Amerika'nın atom gelişiminde neden başı çektiğini açıklıyor mu? Kaçırmış olabileceğim başka makul teoriler var mı?
Bu diğer soruyu cevaplarken yaptığım yorumların geçerliliğini kontrol etmeye çalışıyorum. İkinci Dünya Savaşı'nın sonunda, naziler V-2 dışında başka bir süper silah üzerinde çalışıyor muydu?
Almanya, Manhattan projesinin kendi versiyonu olarak biliniyordu. Uranprojekt; işte aralarında bir karşılaştırma.
Atom bombası gibi bir projede entelektüel gereksinimler ekonomik gereksinimlerden çok daha fazladır. Hiç şüphe yok ki, böyle bir projeyi gerçekleştirmek için asgari bir ekonomik sınır var, ancak Nazi Almanyası başladığında Uranprojekt Nisan 1939'da hala atom bombasını başarılı kılacak ekonomik kapasiteye sahipti.
Almanya'nın atom bombasına geri dönmesinin ana nedenlerinden biri, göç Adolf Hitler, Profesyonel Kamu Hizmetinin Restorasyonu Yasasını çıkardığında, nükleer bilim adamlarının Amerika'ya; ve Nazi ideolojisinin eğitim sistemine dahil edilmesi tamamlandığında, katalizör harekete geçmeye başladı ve tüm entelektüel dalgaları - özellikle fizik bilimlerinden - Amerika Birleşik Devletleri'ne ve bir dereceye kadar İngiltere'ye göç etti.
Alman nükleer bilim adamlarının ABD'ye göçüne ilişkin nicel verileri Wikipedia'dan aktarıyorum:
1933'ten önce literatürde adı geçen 26 Alman nükleer fizikçiden %50'si göç etti. Niteliksel olarak, Nobel Ödülü'nü kazanmış veya alacak olan 10 fizikçi ve dört kimyager, çoğu 1933'te olmak üzere, Almanya'dan göç etti. Franck, Peter Debye, Dennis Gabor, Fritz Haber, Gerhard Herzberg, Victor Hess, George de Hevesy, Erwin Schrödinger, Otto Stern ve Eugene Wigner.
Bu büyük düşüşün yanı sıra, Almanya'nın nükleer son teslim tarihine uymamasının bir takım bilimsel nedenleri vardı:
Alman bilim adamları, yüksek miktarlarda bol miktarda bulunmayan nötron düzenleyici olarak ağır suyu seçtiler, oysa Amerikalılar onu saf rafine grafit ile çalıştırdılar.
Almanlar atom bombasını geliştirmek için plütonyumu kullandılar, ancak plütonyum ancak bir reaktörde fisyonla elde edilebilir. 1945'e kadar reaktörler, test için uygun olmayan küçük miktarlarda plütonyum üretti.
Uranyum cevherinden fisyona uygun %98 saflıktaki Uranyum-235'i elde etmek için uranyumu zenginleştirmek için ayrıntılı bir dizi siklotron kurulumu gerekliydi; 1943'te savaşın gidişatı değişti ve bu tür kaynaklar artık mevcut değildi.
Diğer önemli nedenler, Norveçliler tarafından yapılan ağır su sabotajı ve Werner Heisenberg'in zayıf ve nadir bir nötron düzenleyicisi olan ağır suyu seçerek programı kasten satın aldığı teorisiydi.
Bu aynı zamanda J. Robert Oppenheimer'ın biyografisini yazan Ray Monk ile yaptığı bir röportajda da doğrudan sorulan bir soruydu ve bu soruyu şöyle yanıtlamayı seçti (programın yaklaşık 16 dakikası):
Manhattan projesinin genellikle gerektiği kadar vurgulanmayan yönlerinden biri, endüstriyel operasyonun katıksız ölçeğidir. Washington'daki Hanford'da ve Tennessee'deki Oak Ridge'de bölünebilir malzeme üretmekten başka hiçbir şey yapmayan iki koca kasaba yaratıldı. Ve Almanlar buna sahip değildi ve bence projelerinin hiçbir yere varamamasının ana nedeni buydu.
Röportaj ayrıca başka ilginç referanslar da içeriyor; Werner Heisenberg'in rolüne ve Winston Churchill'in bu sözüne :)
Savaşı kazanmamızın nedeni, Almanlarımızın Almanlarından daha iyi olmasıydı.
İlk olarak, Deuterium üzerinde bir düzeltme; çekirdeğinde bir protonun yanı sıra bir nötronu olan bir hidrojen atomudur ve ona ~1 yerine ~2 atom kütlesi verir. Ağır su, oksijene iki düzenli hidrojen bağı yerine, bir hidrojen ve bir döteryum atomunun oksijene bağlı olduğu bir moleküldür. Kimyasal formülü, normal suyun H2O'su ile karşılaştırıldığında DHO'dur (veya bazen halk dilinde ama yanlış bir şekilde D2O'dur).
Şimdi asıl meseleye gelelim: Almanların İkinci Dünya Savaşı'nda atom bombasını geliştirememelerinin (ve diğer birçok olası silah sistemini mükemmelleştirememelerinin) bir başka nedeni de her şeye kaynak harcama kararlılığıdır. Almanya'nın ekonomik kaynakları muhtemelen daha hızlı bir atom bombası yapmak için fazlasıyla yeterliydi; veya bir jet avcı uçağını daha erken mükemmelleştirmek için; veya V1 ve V2 programlarını bir yıl önce tamamlamak; ancak kaynak açlığı yaşarken yukarıdakilerin hepsini ve diğerlerini aynı anda denememek.
İki ana nedeni olduğunu söyleyebilirim…
Öncelikle, bir bomba yapmak için ne kadar uranyum gerektiğini çok yanlış hesapladılar. Bu nedenle, yeterli uranyumu depolamanın ve zenginleştirmenin ne kadar zaman alacağına ilişkin hesaplamaları çok uzun sürdü. (ABD tarafından yakalanan ve gizlice gözetim altında tutulan Alman bilim adamları, Amerikan bombalarını duyduklarında ne kadar az uranyuma ihtiyaç duyulduğuna şaşırdılar.)
İkincisi, Almanlar hızlı bir zafere ihtiyaçları olduğunu biliyorlardı. ABD savaşa girdiğinde ve tüm kaynaklarını silah yapmaya ayırdığında, ABD'nin elindeki tüm kaynaklara uzun süre dayanamayacaklarını biliyorlardı. Kısmen gerekli uranyum miktarı hakkındaki varsayımdan dolayı, Almanlar bir atom bombası yapmanın çok uzun süreceği sonucuna vardılar. Böyle bir bombayı birkaç yıl boyunca yapamayacaklardı; ve o zamana kadar ya 1) savaşı çoktan kazanmış olacaklardı ya da 2) tamamen askerileştirilmiş bir ABD tarafından ezilmiş olacaklardı - her iki durumda da bir Alman atom bombası sonucu etkilemeyecekti. Böylece para, kaynak ve bilim adamları başka projelere tahsis edilirken, atom bombası geri plana atıldı.
IMHO, hiç şüphe yok ki Almanlar başarılı olabilirdi ve muhtemelen denemeliydi. Ne de olsa oldukça çarpıcı bir icat yaptılar; V1, V2, jet motorları ve roket uçakları gibi… Bir bombayı bir roketle birleştirmeyi hayal edin. Ama savaşın uzayacağı belli olana kadar, bir bomba araştırmasında çok fazla zaman kaybetmişlerdi.
Konuyla ilgili yeni bir yayın var:
Popp (2016) "Yanlış Yorumlanan Belgeler ve Yok Sayılan Fiziksel Gerçekler: 'Hitler'in Atom Bombası' Tarihinin Düzeltilmesi Gerekiyor"
"Alman fizikçilerin, savaşın sonuna kadar, atom bombasının yalnızca hızlı nötronlarla yapılabileceğini bilmedikleri, ancak bunu oldukça geç keşfeden, açık bir şekilde iletmeyen ve incelemeyen Heisenberg dışında, gösterildi. Belgelerin fiziksel olarak doğru yorumlanması, Alman fizikçilerin bir plütonyum bombası için ön koşul olabilecek bir reaktör üzerinde başarısız çalıştıklarını ortaya koyuyor, ancak bomba yapmayı bilmiyorlardı çünkü hiçbir zaman gerçekçi bir bomba üzerinde çalışmadılar. bomba teorisi."
Buyrun… bulamazsanız diye:
http://www.wrightmuseum.org/explore-world-war-ii/the-archive/112-the-day-a-half-ton-of-nazi-uranium-entered-portsmouth-harbor.html
M4 Sherman Orta Tank
Resmi olarak Orta Tank olan M4 Sherman, İkinci Dünya Savaşı sırasında Amerika Birleşik Devletleri tarafından kullanılan birincil tanktı. Binlerce İngiliz Milletler Topluluğu ve Sovyet orduları da dahil olmak üzere Müttefiklere ödünç verme yoluyla dağıtıldı. Birleşik Krallık'ta, M4, İngilizlerin Amerikan yapımı tanklarına ünlü Amerikan İç Savaşı generallerinden sonra isim verme uygulamasını takiben Birlik Generali William Tecumseh Sherman'ın adını aldı. Daha sonra İngiliz adı, Kanada Ordusu tarafından yaygın olarak kullanılan ve yedek birimlerde 1960'lara kadar hizmette kalan Amerikan Sherman'larında ortak kullanım yolunu buldu. İkinci Dünya Savaşı'ndan sonra kullanılan varyant, Kanada hizmetinde Sherman IIIAY olarak adlandırılan M4A2E8 76 mm (W) “Easy Eight” Sherman Orta Tankı (dizel motorlu) idi.
Sherman, 75 mm'lik olağandışı bir yan sponson topuna sahip olan Grant ve Lee orta tanklarından evrimleşmiştir. Önceki mekanik tasarımın çoğunu korudu, ancak tam dönüş yapan bir tarete monte edilmiş ilk Amerikan 75 mm ana topunu ekledi ve mürettebatın tank hareket halindeyken makul bir doğrulukla ateş etmesini sağlayan bir jiroskop dengeleyiciye sahipti. Tasarımcılar mekanik güvenilirlik, üretim ve bakım kolaylığı, dayanıklılık, sınırlı sayıda varyantta parça ve mühimmat standardizasyonu ve orta boyut ve ağırlık üzerinde durdular. Bu faktörler, Sherman'ı bazı açılardan, Avrupa'da Avrupa'yı kasıp kavuran daha önceki Alman hafif ve orta tanklarından üstün kıldı. yıldırım savaşı Savaşın sonraki aşamalarında, genellikle silahlı ve zırhlı varyantlarda olsa da, Alman Panzer kuvvetlerinin çoğunluğunu oluşturan 1939-41 seferleri.
Vaucelles, Fransa, ca 1944'te Sherman tankı. (Kütüphane ve Arşivler Kanada Mikan No. 4233133)
Sherman, 1942'nin sonlarında başlayarak, çok sayıda üretildi ve çoğu Müttefik taarruzunun bel kemiğini oluşturdu. Orijinal Sherman'lar, Kuzey Afrika'da ilk konuşlandırıldıklarında karşılaştıkları Panzer II ve III gibi nispeten küçük Alman tanklarını yenebildiler. . Daha sonra, kendilerini yeni silahlı ve zırhlı PzKpfw IV ve Panther orta tanklarına karşı ciddi bir şekilde geride bıraktılar ve Tiger I ve sonraki Tiger II ağır tanklarının zırh ve menzili karşısında tamamen yetersiz kaldılar, daha ağır zırhlarına ve daha fazlasına karşı yüksek zayiat verdiler. güçlü 88 mm ve 75 mm toplar. Savaş-bombardıman uçaklarını ve topçuları desteklemede artan üstünlükle desteklenen hareketlilik, mekanik güvenilirlik ve saf sayılar, bu dezavantajları stratejik düzeyde bir dereceye kadar dengeler.
M4A2 Sherman III, Base Borden Askeri Müzesi, CFB Borden, Ontario. (Yazar Fotoğrafı)
Sherman'ın sonraki versiyonları, 76 mm'lik topları tanıttı ve onlara orijinal 75 mm'lik toptan daha iyi zırh nüfuzu sağladı, ancak yine de geç savaş Alman ağır tanklarına karşı menzilde yetersiz kaldı. Pasifik Tiyatrosu'nda, Sherman esas olarak Japon piyadelerine ve tahkimatlarına karşı, daha zayıf zırh ve silahlara sahip çok daha hafif Japon tanklarıyla nadir karşılaşmalarında kullanıldı, Sherman'ın üstünlüğü eziciydi.
M4'ün üretimi 50.000 adeti aştı ve şasisi, tank avcıları, tank toplayıcılar ve kundağı motorlu topçular gibi çok sayıda diğer zırhlı aracın temelini oluşturdu. Sadece Mikhail Koshkin'in Sovyet T-34 tankı tasarımı, İkinci Dünya Savaşı sırasında daha büyük sayılarda üretildi. Birçok Alman general ve tarihçi, T-34'ü savaşın en iyi tankı olarak gördü, ancak yine de Ruslar, Sherman'ı belirli niş durumlarda kullandıklarında özel avantajlarını fark ettiler.
ABD Ordusu, üretim sırasında M4 varyantları için yedi ana alt atamaya sahipti: M4, M4A1, M4A2, M4A3, M4A4, M4A5 ve M4A6. Bu tanımlamalar mutlaka doğrusal bir gelişmeyi göstermedi: örneğin, A4, A3'ten daha iyi olduğunu göstermedi. Bu alt tipler, aslında genellikle farklı yerlerde aynı anda üretilen standartlaştırılmış üretim varyasyonlarını gösterdi. Alt tipler esas olarak motorlarda farklılık gösteriyordu, ancak M4A1, tamamen döküm üst gövdesi ile M4'ten farklıydı, M4A4 daha uzun bir gövde, daha uzun bir süspansiyon sistemi ve daha fazla palet bloğu gerektiren daha uzun bir motor sistemine sahipti M4A5 idari bir yer tutucuydu Kanada üretimi için ve M4A6 uzun bir şasiye sahipti, ancak bunlardan 100'den az üretildi.
Erken Shermans, 75 mm orta hızlı genel amaçlı bir silah monte etti. Ordnance, Sherman'ın yerini almak üzere Orta Tank T20 üzerinde çalışmaya başlasa da, sonuçta Ordu, Sherman'a diğer tank tasarımlarının unsurlarını dahil ederek üretim kesintisini en aza indirmeye karar verdi. Daha sonra M4A1, M4A2 ve M4A3 modelleri, yüksek hızlı 76 mm M1 topa sahip daha büyük T23 kulesini aldı, bu da taşınan HE ve duman mermilerinin sayısını azalttı ve tanksavar mermilerinin sayısını artırdı. Daha sonra, M4 ve M4A3, 105 mm Obüs ve orijinal kulede yeni bir ayırt edici kalkan ile fabrikada üretildi. İlk standart üretim 76 mm'lik top Sherman, Ocak 1944'te kabul edilen bir M4A1 idi ve ilk standart üretim 105 mm Obüs Sherman, Şubat 1944'te kabul edilen bir M4 idi.
M4A2 Sherman tankı, "Bomba", Sherbrooke Hussars, Quebec. (Yazar Fotoğrafı)
Sherbrooke Hussars'ta birçok dikkate değer tanker vardı. BGen Radley-Walters'a göre, bir örnek Fransa'da St. André'nin dışında yaralandıktan sonra Filo'ya (Sherbrookes) dönen "Çavuş Ralph "Pop" Beardsley'di ve bir kez daha Radley-Walter'ın Birlik Liderlerinden biriydi. . Pop'un kendine has özelliklerinden biri, radyoda hiç konuşmamasıydı. Hep dinledi ama hiç konuşmadı. Pop, sadece gerçek bir karakter olduğu için değil, aynı zamanda fiziksel cesareti nedeniyle Alay'da çok sevildi ve saygı duyuldu. Bourgtheroulde saldırısı sırasında Pop yine alışılmadık bir cesaret sergiledi. Pop nakavt edildi. Benden çok uzakta değildi. Onu kurtarırken gördüm ve sonra benim tankıma doğru yürümeye başladı. Ağır yaralandığını düşündüm, ama oraya [tankıma] vardığında ve onunla konuştuğumda, “Hayır, hayır, iyiyim. Bana bir şey olmaz. Ama bu zavallı yaşlı Paul Elliot'ın her tarafıma yaydığı şey. Tur geldiğinde sadece ondan kıyma yaptı." Savaş elbisesindeki tüm bu parçalarını [Elliot] ovuşturuyordu. Ben de ona dedim ki, "Geri dön Pop ve bir tank al ve ben Birkaç gün sonra görüşürüz." Bu yüzden Bougthorould'a doğru ilerlemeye devam ettik ve yaklaşık yarım saat sonra bu tankın tarlada vızır vızır geçtiğini görüyorum ve yine Beardsley. !Yine çarpılır.Bu sefer şoförü ağır yaralandı ve bacaklarını kaybetti.Pop onu dışarı çıkarıp hayatını kurtarmayı başardı ve sonra başka bir tank almak için geri döndü.O zaman onunla konuşmadım. Kara Nöbet ile Bougthorould'a ve savunma pozisyonuna.Gece yaklaşıyordu ve kademe ilerliyordu ve Başçavuş [filoyu] yenilemek için kademeyi buldu. Bizimle zaman geçirin ve kademeye geri döndüğünde ona bakıldığını görün. Sanırım başka bir tank için geri döndü." O, “Aman Tanrım! Beardsley tam burada!" Az önce yeni bir tankla arkama geçti ve tekrar gitmeye hazırdı. Sanırım bu, adamın sahip olduğu cesareti gösteriyor. Kısa sürede iki tanktan nakavt olmak. Ama Beardsley'di ve bu şekilde ameliyat etti."
Haziran-Temmuz 1944'te Ordu, sınırlı bir 254 M4A3E2 denemesini kabul etti. Jumbo Tahkimatlara saldırmak için yeni, daha ağır bir T23 tarzı taretinde çok kalın zırhı ve 75 mm'lik topu olan Shermans. M4A3, ağırlığı dağıtmak için daha geniş paletlere sahip HVSS (yatay sarmal yaylı süspansiyon) süspansiyonu ile fabrikada üretilen ilk otomobildi ve HVSS'nin deneysel E8 atamasıyla yumuşak sürüşü, takma adın verilmesine yol açtı. kolay sekiz Shermans için çok donanımlı. Hem Amerikalılar hem de İngilizler, Sherman için çok az sayıda özel ataşman geliştirdiler ve çoğu deneysel kaldı. Aksiyonu görenler arasında Sherman dozer tankları için buldozer bıçağı, su geçirmez yüzer ekranlı Duplex Drive amfibi tankları vardı. (Sudayken şamandıra ekranı kaldırılmış ve arka pervaneler devreye girmiştir). 2. Zırhlı Tugay'ın üç alayı, Normandiya'da taarruz görevinde kullanıldığında 38 DD veya Duplex Drive Shermans'a sahipti. Diğer varyantlar için R3 alev makinesi dahil Zippo alev tankları ve T34 60-tube Calliope Sherman kulesi için 4,5” roketatar. İngiliz varyantları (DD'ler ve mayın mermileri), komutanları 79. Zırhlı Tümen'den Percy Hobart'ın adını taşıyan “Hobart'ın Komikleri” arasındaydı.
Su geçirmez şamandıra ekranlı M4A4 Sherman Duplex Drive tankı. (Vikipedi Fotoğrafı)
Sherman DD Yüzme Tankları şişirildi ve D-Day'den önce Birleşik Krallık'ta egzersiz yapan bir LCT'den fırlatmaya hazırlanıyordu. (IWM Fotoğraf H35179)
Sherman ARV, Caen, Fransa'nın güneyinde bir saldırı için pozisyonlara giriyor, Haziran 1944. (Library and Archives Canada Photo, MIKAN No. 3512561)
M4 Sherman'ın temel şasisi, modern bir mekanize kuvvetin tüm muhtelif rolleri için kullanıldı: kabaca 50.000 Sherman tankı ve ayrıca farklı model numaraları altında binlerce türev araç. Bunlar arasında vinçler, bomlar ve M34 (M32B1'den) ve M35 (M10A1'den) için 81 mm havan topuna sahip M32 ve M74 "çekici kamyon" tarzı kurtarma tankları vardı. - tahrikli topçu ve M10 Wolverine ve M36 Jackson tank avcıları.
M74 Tank Kurtarma Aracı, Askeri İletişim ve Elektronik Müzesi, CFB Kingston, Ontario. (Yazar Fotoğrafı)
Sherman Flail tankı, Fort Garry Horse, Op Tractable, Bretteville-le-Rabet, Fransa, 14 Ağustos 1944. (Library and Archives Canada Photo, MIKAN No. 3396203)
Sherman Flail tankı bir LCT'den karaya geliyor, Walcheren Adası, Hollanda, 1944. (Library and Archives Canada Photo, MIKAN No. 3614385)
M4A4 Sherman Crab, Base Borden Askeri Müzesi, CFB Borden, Ontario. (Yazar Fotoğrafı)
M4A4 Sherman Crab, bir mayın savrulması ile donatılmıştı. Mayın savurması, mayınları taşıyan aracın önünde kasıtlı olarak patlatarak mayın tarlasında güvenli bir yol sağlayan araca monteli bir cihazdır. İlk olarak İkinci Dünya Savaşı sırasında İngilizler tarafından kullanıldılar. Mayın dövücüsü, aracın önüne iki kol üzerine monte edilmiş yatay, hızla dönen bir rotordan oluşur. Yumruk boyutundaki çelik bilyeler, zincirlerle rotora bağlanır ve bilye uçlu zincirlerin her biri bir döven içerir. Rotorun dönüşü, palaların çılgınca dönmesine ve sürekli ve şiddetle yere çarpmasına neden olur.Gömülü bir mayının üzerindeki bir dövülme kuvveti, üzerinden geçen bir kişiyi veya aracı taklit eder ve mayının patlamasına neden olur, ancak bu, palalara veya araca çok az zarar verecek şekilde güvenli bir şekilde yapılır. Vikipedi.
İkinci Dünya Savaşı sırasında, yaklaşık 19.247 M4 Sherman ABD Ordusuna ve yaklaşık 1.114 ABD Deniz Piyadeleri'ne verildi. ABD ayrıca Büyük Britanya'ya 17.184 tedarik ederken, Sovyetler Birliği 4.102 aldı ve tahminen 812 Çin'e transfer edildi. Bu sayılar ilgili ülkelerin müttefik ülkelerine daha da dağıtıldı.
Amerika Birleşik Devletleri resmi olarak Kanada'yı Lend-Lease alıcısı olarak listelemedi, ancak Kanada ile 1941 Ortak Savunma Üretim Komitesi'ni oluşturdu, böylece “her ülke diğerine en iyi üretebileceği savunma ürünlerini sağlamalı” ve American Locomotive Company Kanada'daki yan kuruluşu Montreal Locomotive Works'ün Kanada'da M4A1 varyantlarını üretmesini sağladı. Kanada, Lend-Lease kapsamında dört Sherman aldı. Bunun mekanizması tam olarak anlaşılmış değil. MLW, Kanada hizmetinde eğitimle sınırlı olan Grizzly I kruvazörü olarak adlandırılan 188 Sherman inşa etti. Sherman üretimine yapılan MLW yatırımı, Sexton kundağı motorlu silahın üretimine dönüştü. Avrupa savaşında Kanada Ordusu, Birleşik Krallık tarafından sağlanan Amerikan yapımı Sherman'ları kullandı. Bunlar 75 mm, 105 mm ve 17 librelik toplarla silahlandırıldı. Vikipedi.
Batı Çölü'nde olaylar döndüğünde, Sherman, ABD zırhlı Tümenlerine aşina olması için az sayıda yayınlanıyordu. Rommel, Tobruk'u almıştı ve Mısır (ve Süveyş Kanalı) tehdit edildi. ABD, Mısır'ı güçlendirmek için Patton komutasındaki 2. Zırhlı Tümeni gönderebilmek için tüm Sherman'ları bir araya toplamayı düşündü, ancak Sherman'ları doğrudan İngilizlere teslim etmek daha hızlıydı ve Eylül 1942'ye kadar 300 kişi oraya ulaştı.
M4A1 Sherman ilk kez Ekim 1942'de İngiliz 8. Ordusu ile İkinci El Alamein Savaşı'nda savaştı. Savaştaki ilk ABD Sherman'ları Operasyondaki M4A1'lerdi Meşale gelecek ay. Şu anda, Shermans, uzun namlulu 50 mm L/60 toplara sahip Alman Panzer III'leri ve kısa namlulu 75 mm L/24 toplara sahip Panzer IV'leri başarıyla ateşledi. Ek M4'ler ve M4A1'ler, Kuzey Afrika kampanyası boyunca ABD tank taburlarında M3 Lee'lerin yerini aldı. M4 ve M4A1, Ordu'nun daha güçlü 500 hp (370 kW) motoruyla tercih edilen M4A3 ile değiştirmeye başladığı 1944'ün sonlarına kadar ABD birimlerindeki ana tiplerdi. Bazı M4'ler ve M4A1'ler savaşın geri kalanı için ABD hizmetinde devam etti.
Tunus'ta daha ağır zırhları ve 88-mm L/56 topları ile bir Tiger Is bölüğüyle karşılaşmalar, savaş ortası döneminin tipik bir örneğiydi: Birkaç Alman ağır tankının ve mürettebatının korkunç kalitesi, sayının üstesinden gelebilirdi. ve topçu ve hava gücü tarafından desteklenen, ancak bazen ABD tankları ve mürettebatında büyük bir maliyetle Shermanların hareketliliği. Haziran 1944'e gelindiğinde, Panzer IV 75 mm L/48 silahıyla silahlandırıldı ve 75 mm Sherman'lar düzenli olarak vuruldu.
Temmuz 1944'te 76 mm'lik topla savaşa giren ilk Sherman M4A1 idi ve onu M4A3 takip etti. Savaşın sonunda, Avrupa'daki ABD Ordusu Sherman'larının yarısı 76 mm'lik topa sahipti. Savaş gören ilk HVSS Sherman, Aralık 1944'te M4A3E8 76-mm (W) idi.
1943'te çoğu Alman AFV'si (sonraki Panzer IV, StuG III ve Marder III modelleri) 7,5 cm KwK 40 monte etti. Sonuç olarak, Marder III gibi zayıf zırhlı hafif Alman tank avcıları bile vardı. 1942'de Sovyet tanklarıyla savaşmak için bir geçici önlem, Sherman'ları uzaktan yok edebilirdi.
1943 Alman AFV'leri ile 75 mm M4 tankı arasındaki ateş gücü farkı, Nisan 1944'te 76 mm M4 tankının üretimine başlamanın itici gücüydü. Amerikan 76 mm topunun delici gücü 7.5 ile karşılaştırılabilir olduğunu kanıtladı. -cm KwK 40, Fransa'daki çatışmalar sırasında karşılaşılan en yaygın Alman tank silahı.
Sherman, 75 mm'lik topu nedeniyle, Panther tanklarının eğimine girmekte büyük zorluk yaşadı. Sherman'ın 1000 m'de kabaca 88 mm'yi delebilen bir silahı vardı. Amerikalılar tarafından tanka karşı tank eylemi için not edilen ortalama muharebe menzili 800 m ile 900 m arasındaydı. Bu, 1939'da tasarlanan bir Panzer IV'ü önden delmek için yeterliydi. Bir Panther ile başa çıkabilmek için, Panther'in hem zırhı hem de düşük flaşlı tozu nedeniyle bir Sherman'ın nispeten yaklaşması gerekirdi. Sherman'ın yüksek flaş tozu, atışlarının fark edilmesini kolaylaştırdığından, Sherman ekipleri de menzilden ateş etme konusunda sorunlar yaşadı. 1944 yazında, bataklıktan çıktıktan sonra, ABD tank ekipleri, yangının nereden geldiğini tespit etmeden önce, bazen %50 kayıpla Alman savunma mevzilerine saldırdı.
Zırh plakasına karşı testler, yeni M1A1 76 mm'lik topun yeterli olacağını gösterse de, Panther tanklarına karşı testler hiç yapılmadı. Bu, silahın Panther'in eğimli plakasını herhangi bir mesafeden geçemeyeceğini ve sadece 100 metrede silah kalkanının merkezine nüfuz edebileceğini gösterecekti.
Normandiya'nın işgalinden önce yapılan testlerde, M4 Sherman'daki yeni 76 mm'lik topun, yerden toz toplayan ve daha fazla ateş için görüşü engelleyen istenmeyen bir namlu ağzı patlamasına sahip olduğu bulundu. Bir namlu ağzı freninin eklenmesi, patlamayı yana doğru yönlendirerek bu sorunu çözdü. Ayrıca mevcut 75 mm'lik topa göre çok daha zayıf bir yüksek patlayıcı mermiye sahipti. O zamanki Standart Ordu doktrini, tankın piyade destek rolünün önemini vurguladı ve yüksek patlayıcı mermi daha önemli kabul edildi. Bu nedenle, 76-mm M4, çeşitli ABD Zırhlı Tümen komutanları tarafından, bir dizi zaten üretilmiş ve mevcut olmasına rağmen, başlangıçta kabul edilmedi. İlk olarak Haziran 1944'te Normandiya'da konuşlandırılan tüm ABD Ordusu M4'leri 75 mm'lik topa sahipti.
Not: M4 Sherman harf kodu varyasyonları: M4 - Model Numarası, A1 - Continental Radial Engine, A2 – ikiz General Motors Diesel Engines, A3 - Ford GAA V-8 Motor 75 mm, 76mm - ana tabanca kalibresi (W) – Basınçlı ıslak mühimmat istifi HVSS - geniş yollu Yatay Sarmal Yaylı Süspansiyon.
Mühimmat QF 17 librelik Tanksavar Silahı, Askeri Müzeler, Calgary, Alberta. (Yazar Fotoğrafı)
İngilizler, Alman zırhının gelecekteki gelişimiyle ilgili tahminlerinde daha zekiydiler - selefi hizmete girmeden ve M4'ün yerini alacak tanklarda kullanımını planlamadan önce bile 3 inçlik bir tanksavar silahının geliştirilmesine başlandı. Yeni tank tasarımlarındaki gecikmelerden kaynaklanan amaca uygun olmayan bir şekilde, standart bir 75 mm M4 Sherman kulesine yüksek güçlü Ordnance QF 17 librelik top monte ettiler. Bu dönüşüm Sherman Firefly oldu. 17 librelik hala Panther'in eğimli plakasını delemedi, ancak muharebe menzilinde Panther'in top kalkanını kolayca delebiliyordu ve ayrıca Tiger I'in ön ve yan zırhını, Tiger I ile neredeyse aynı mesafeden delebiliyordu. Sherman.
Alman Panzer V Panther tankı, 7. Kanada Piyade Tugayı Authie'nin Piyadeleri tarafından inceleniyor, Fransa, 9 Temmuz 1944. (Library and Archives Canada Photo, MIKAN No. 3401771)
Daha yüksek hızlı 76 mm M1 topu, Shermans'a en azından karşılaştıkları Alman araçlarının çoğuna, özellikle de Panzer IV ve StuG'ye eşit bir tanksavar ateş gücü verdi. Bununla birlikte, normal bir AP (Zırh Delici atış) mühimmat (M79) veya APCBC (M62) mermileriyle, 76 mm'lik bir Panther'i kalkanına veya kanadına bir atışla yalnızca yakın mesafeden vurabilir. Uzun menzilde, Sherman, Panther'in Sherman'ın zırhını her açıdan kolayca delebilen 75 mm'lik topuyla fena halde geride kaldı. Bu, Avrupa'daki Müttefik kuvvetlerin maruz kaldığı Sherman tanklarının yüksek kayıplarına katkıda bulundu.
Sherman sonunda yerini M26'dan geliştirilen savaş sonrası tanklara bırakacaktı. Sherman'ın çeşitli orijinal ve güncellenmiş versiyonları, Kore Savaşı, Arap-İsrail Savaşları ve Hint-Pakistan Savaşları da dahil olmak üzere daha sonraki birçok çatışmada 20. yüzyılın sonlarına kadar T-34'e karşı ve bazen çok daha fazla savaşta etkili bir şekilde görmeye devam edecekti. çağdaş Sovyet tankları. Vikipedi.
Kanadalılar denizde, havada ve Müttefik oluşumlarına bağlı ve bağımsız olarak az sayıda görev yaparken, Sicilya'nın işgali, Birinci Dünya Savaşı'ndan bu yana tam Kanadalı tümenlerin ilk tam ölçekli savaş angajmanıydı. Kanadalı askerler 1943'te Müttefiklerin Sicilya ve anakara İtalya'yı işgallerinde karaya çıktılar ve ardından uzun İtalyan Kampanyası boyunca savaştılar. İtalyan Kampanyası sırasında, 25.000'den fazla Kanadalı asker savaşta zayiat verdi.
1. Kanada Tümeni ve 1. Kanada Tank Tugayı, Operasyonda Müttefiklerin Sicilya'yı işgalinde yer aldı. husky, 10 Temmuz 1943 ve ayrıca 3 Eylül 1943'te anakara İtalya'nın Müttefik işgali. Kanada'nın Sicilya ve İtalya kampanyalarına katılımı, hükümetin İngiltere'de boşta oturan Birinci Kanada Ordusunu dağıtmaya karar vermesinden sonra mümkün oldu.
Kanada birliklerinin savaşmaya başlaması için kamuoyu baskısı, kuzeydoğu Avrupa'nın beklenen işgalinden önce harekete geçmeye zorladı. Birlikler, Şubat-Mart 1945'te Operasyon sırasında Kuzey-Batı Avrupa'ya yeniden konuşlandırılana kadar uzun ve zorlu İtalyan kampanyası boyunca savaştı. altın pul. Bu zamana kadar Kanada'nın İtalyan tiyatrosuna katkısı, I Kanada Kolordusu karargahını, 1. Tümeni, 5. İtalya'daki Kanada Ordusu birliklerine Royal 22 e Alayı'ndan Kaptan Paul Triquet, Kanada Seaforth Highlanders'dan Özel Smokey Smith ve Westminster Alayı'ndan (Motor) Binbaşı John Mahoney'e üç Victoria Haçı verildi. İtalya'daki kayda değer savaşlar arasında Moro Nehri Seferi, Ortona Savaşı ve Hitler Hattını kırma savaşları vardı. Vikipedi.
Normandiya ve Kuzeybatı Avrupa
6 Haziran 1944'te 3. Kanada Tümeni, Normandiya Savaşı'nda Juno Sahili'ne çıkarma yaptı ve saldırılarının ilk saatinde %50 kayıp verdi. D-Day'in sonunda, Kanadalılar, iniş alanlarındaki İngiliz veya Amerikan birliklerinden daha fazla Fransa'ya girmiş ve Omaha Sahili dışındaki diğer sahil başlarından daha güçlü bir direnişin üstesinden gelmişlerdi. Normandiya seferinin ilk ayında, Kanada, İngiliz ve Polonya birliklerine, 1. SS Tümeni, 12. SS Tümeni ve Panzer-Lehr Tümeni de dahil olmak üzere, cephedeki en güçlü ve en iyi eğitimli Alman birliklerinden bazıları karşı çıktı. .
Caen-Falaise Yolu, 8 Ağustos 1944. (Library and Archives Canada Photo, MIKAN No. 4164905)
Kanada tankları, Hubert-Folie ve Tilly-la-Campagne arasında, Falaise'e doğru saldırı için pozisyon alıyor, Normandiya, 8 Ağustos 1944. (Library and Archives Canada Photo, PA-132904)
Argyll ve Sutherland Highlanders'ın (4. Kanada Zırhlı Tümeni) St. Lambert sur Dive, Normandiya'da tahrip olmuş bir Kanada tankını geçerken, 19 Ağustos 1944. (Kütüphane ve Arşivler Kanada Fotoğrafı, MIKAN No.)
Müttefiklerin Paris'i kurtarma girişiminin bir parçası olan önemli şehir Caen'e ve daha sonra güneydeki Falaise'e giden bir yolla savaşmak için Kanadalılar tarafından birkaç maliyetli operasyon düzenlendi. Kanada birlikleri Paris'in kurtuluşunda ağır bir rol oynadı. Falaise Gap'i kapatma savaşı sırasında Kanada'nın deneyimsizliğinin Alman kuvvetlerinin yıkımdan kaçmasına izin verdiğini, ancak Birinci Kanada Ordusu ABD kuvvetleriyle bağlantı kurduğunda, Normandiya'daki Alman Ordusunun imhasının neredeyse tamamlanmış olduğunu öne sürdü.
Binbaşı David V. Currie, V.C., Güney Alberta Alayı, Breda, Hollanda, 25 Kasım 1944. (Library and Archives Canada Photo, MIKAN No. 3224834)
Humber Mk. I, Maj David V. Currie, VC, SAR, Halte, NE, 12 Kasım 1944. (Library and Archives Canada Photo, MIKAN No. 3227188)
Kuzeybatı Avrupa'daki Kanadalılar üç Victoria Haçı kazandı: Güney Alberta Alayı'ndan Binbaşı David Currie, Saint-Lambert-sur-Dive'daki eylemlerinden dolayı Victoria Cross'u kazandı. Essex İskoçlarından Yüzbaşı Frederick Tilston ve Kanada Kraliçesinin Kendi Tüfeklerinden Çavuş Aubrey Cosens, 1945'te Rheinland savaşındaki hizmetlerinden dolayı Victoria Haçı ile ödüllendirildi, ikincisi ölümünden sonra.
M4A4 Sherman 17 librelik Ateşböceği
Beveland Kanalı yakınlarındaki Fort Garry Horse'un Sherman Firefly Vc tankı, Hollanda, yaklaşık. 29 Ekim 1944. (Library and Archives Canada Photo, MIKAN No. 3228088. Lt Ken Bell)
Sherman 17 librelik Firefly 1c, 5. Kanada Zırhlı Tümeni, Putten, Hollanda, 18 Nisan 1945. (Kütüphane ve Arşivler Kanada Fotoğrafı)
M4A2 Sherman Ateşböceği V, "Cathy", Trois-Rivieres, Quebec. (Yazar Fotoğrafı)
Sherman Firefly, ana silahı olarak güçlü İngiliz 17 librelik tanksavar silahı ile donatılmış Amerikan Sherman tankının İkinci Dünya Savaşı'ndaki bir İngiliz çeşidiydi. Başlangıçta gelecekteki İngiliz tank tasarımları hizmete girene kadar geçici bir süre olarak düşünülen Sherman Firefly, İkinci Dünya Savaşı'nda 17 librelik en yaygın araç haline geldi.
İngilizlerin yakında kendi yeni tank modellerini geliştirmelerini beklemelerine (ve Amerikan tanklarını kullanmayı düşünmekten hoşlanmamalarına) rağmen, İngiliz Binbaşı George Brighty, halihazırda reddedilen 17 librelik tankı mevcut Sherman'a monte etme fikrini savundu. Yarbay Witheridge'in yardımıyla ve resmi olarak onaylanmamasına rağmen, konsepti kabul ettirmeyi başardı. Bu, hem Challenger hem de Cromwell Cruiser Tank tasarımları zorluklar ve gecikmeler yaşadığı için tesadüfi oldu.
Silahın Sherman'ın taretine sığdırılması sorunu çözüldükten sonra, Firefly 1944'ün başlarında, Mareşal Montgomery'nin kuvvetlerini Normandiya çıkarmaları için donatmak üzere üretime alındı. Kısa süre sonra, Normandiya'da karşılaştığı Panther ve Tiger tanklarını standart muharebe menzillerinde yenebilen tek İngiliz tankı olarak oldukça değerli hale geldi. Bunu dikkate alarak, Alman tank ve tanksavar silah ekiplerine önce Ateşböceklerine saldırmaları talimatı verildi. 1945'te üretim kesintiye uğramadan önce 2100 ile 2200 arasında üretildi. Wikipedia.
“Ateşböceği” takma adı, savaş zamanı resmi belgelerinde bulunmaz. Mart 1944'ten itibaren birim düzeyinde (Tugay/Alay) savaş günlüklerinde bazen kullanıldı, başka bir takma ad 'Mayfly' idi. Savaş sırasında, 17 librelik silahlı Sherman'lar, aracın temel işaretine bağlı olarak genellikle '1C' '1C Hybrid' veya 'VC' olarak biliniyordu. İngiliz terminolojisinde, Romen rakamının sonundaki “C”, 17 librelik ile donatılmış bir tankı belirtir. Silah kalkanı yaklaşık 13 mm daha kalın olmasına rağmen, Firefly'ın normal Sherman tankına göre hiçbir zırhı veya hareket kabiliyeti yoktu.
Sherman Firefly'ın ana silahı Ordnance Quick Firing 17 librelikti. İngiliz QF 6 librelik tankının halefi olarak tasarlanan 17 librelik, savaşın en güçlü İngiliz tank topuydu ve Tiger I'in 88 mm'lik zırhından daha fazla zırhı delebilen herhangi bir milliyetin en güçlü silahlarından biriydi. KwK 36, Panther tankının 75 mm'lik KwK 42'si veya M26 Pershing'in 90 mm'lik topu. Her ne kadar M304 HVAP mermilerle birlikte verildiğinde, 90 mm'lik hala 500 m'de 17 librelik APDS'den bile 15 mm'lik ek zırhı delebiliyordu, ancak her iki mermi de savaş sırasında pek kullanılmadı.
Firefly 17 librelik, 30 derecede standart Zırh Delici, Kapaklı, Balistik Kapaklı (APCBC) mühimmat kullanarak 500 m'de (550 yd) 140 mm'lik ve 1.000 m'de (1.100 yd) 131 mm'lik zırhı delmeyi başardı. açı. Sağlandığında, Zırh Delici, Sabot Atma (APDS) mühimmatı, 500 m'de 209 mm'lik ve 1.000 m'lik 192 mm'lik zırhı 30 derecelik bir açıyla delebiliyordu ve bu, kağıt üzerinde neredeyse her Alman tankına karşı koyabiliyordu. Aralık. Bununla birlikte, erken üretim APDS mermileri doğruluktan yoksundu ve alt kalibreli bir atış olduğundan, yaklaşık 50 mm genişliğindeki gerçek delici atış, düşman tank zırhını deldikten sonra 76 mm APCBC mermisinden daha az yıkıcıydı. Her durumda, APDS mühimmatı 1944'ün sonlarına kadar nadirdi.
Firefly'ın üstün tanksavar yeteneklerine rağmen, tank, düşman piyadeleri, binalar ve hafif zırhlı araçlar gibi yumuşak hedeflere karşı normal Sherman'dan daha düşük olarak kabul edildi. Avrupa'daki savaş sona yaklaşırken, Müttefikler kendilerini ağır Alman tanklarından daha sık karşı karşıya buldular. Müttefik tank birimleri bu nedenle tipik olarak Ateşböceklerine tamamen geçmeyi reddetti. İyi bir HE mermi ancak 1944'ün sonlarında kullanılabilir hale geldi ve o zaman bile standart Sherman 75 mm HE mermiler kadar güçlü değildi.
Diğer bir sorun ise, 17 librelik silahtan gelen güçlü patlamanın dumanın yanı sıra büyük miktarda kiri de havaya kaldırmasıydı, bu da topçu için merminin düşüşünü gözlemlemesini zorlaştırıyordu ve dolayısıyla merminin düşüşünü gözlemlemek için komutana güveniyordu. ve düzeltmeleri sipariş etmek için. Kir ve toz, tankın konumunu ortaya çıkardı, bu nedenle Sherman Fireflies, tespit edilmekten kaçınmak için birkaç atışta bir hareket etmek zorunda kalacaktı. Geri tepme ve namlu ağzından çıkan patlama, Firefly ekipleri için ciddi şekilde sarsıcı olabilir ve namlu ağzı patlaması sıklıkla gece körlüğüne de neden olur. Bu, Panther ve Tiger tankları da dahil olmak üzere yüksek hızlı topla donanmış tüm tanklarda yaygın bir sorundu. Kulenin dar yapısı, 17 librelik büyük mermiyi yüklemenin zor olduğu anlamına geliyordu, bu nedenle Ateşböcekleri, normal M4 Sherman'lara kıyasla daha düşük ateş hızına sahipti. Firefly, bir tanka 17 librelik bir top takmak için bir geçici çözüm olduğundan, Firefly yeni İngiliz tank tasarımlarının tanıtılmasıyla emekli olacağı için bu sorunlar hiçbir zaman ortadan kalkmadı.
Sherman Firefly'ın, her biri M4 Sherman'ın farklı türevlerine dayanan, İkinci Dünya Savaşı sırasında hizmet veren üç farklı çeşidi. Firefly dönüşümü Sherman I (M4), Sherman I Hybrid (M4 Kompozit) ve Sherman V (M4A4) tanklarında gerçekleştirildi. Bazı kaynaklar, birkaç Sherman II'nin (M4A1) dönüştürüldüğünü ve eylemde kullanıldığını belirtir, ancak bu dönüşümleri gösterdiği iddia edilen fotoğraflar, aslında Sherman I Hybrid Ateşböceklerinin ön yarısının görüntüleridir.
İşleri karmaşıklaştırmak için, Kanada'da lisanslı çok az sayıda Sherman II (M4A1), Grizzly, Kanada'da Ateşböceklerine dönüştürüldü ve eğitim için kullanıldı, ancak hiçbiri harekete geçmedi. Dönüştürülen Shermanların çoğu, İngilizlerin yaklaşık 7.200 aldığı Sherman V/M4A4 modeliydi. Sherman VC ve IC varyantları, alt gövdeleri ile kolayca ayırt edilirler; VC, kavisli bir şekle sahip perçinlenmiş bir alt gövdeye sahipken, IC, kaynaklı ve açılı bir alt gövdeye sahiptir. Hybrid, tipik bir Sherman'ın daha kutulu gövdesine kıyasla, ona farklı kavisli bir görünüm veren ve dökümden yapılmış üst gövdesiyle ayırt edilebilir.
Ateşböceğinin üretimi 1944'ün başlarında başladı ve 31 Mayıs'a kadar D-Day çıkarmaları için Montgomery'nin 21. Ordu Grubuna yaklaşık 342 Sherman Ateşböceği teslim edildi. Sonuç olarak, İngiliz tank birlikleri üç normal Sherman ve bir Firefly'den oluşuyordu. Aynı dağıtım Cromwell Kruvazör Tank birimlerinde de meydana geldi, ancak bu, her Cromwell birliğinin artık iki farklı tank için parçalarla beslenmesi gerektiğinden ve ortaya çıktıkça Ateşböcekleri'nin yerini yavaş yavaş Challenger tanklarına bıraktığından, lojistik sorunlara neden oldu. Churchill Piyade Tank birimleri Ateşböcekleri almadı ve sonuç olarak, 75 mm'lik toplarının ortadan kaldıramadığı tanklarla başa çıkmak için daha fazla ateş gücü sağlamak için genellikle bağlı herhangi bir M10 veya M10 Achilles SP 17 librelik birimine güvenmek zorunda kaldı.
Üretim, 75 mm Sherman üretiminin aşamalı olarak kaldırılmasıyla uygun tankların mevcudiyeti ile sınırlıydı. Rakamları oluşturmak için Mark I “melezleri” kullanıldı. Haziran'daki D-Day'den Ağustos sonundaki Normandiya Muharebesi'nin sonuna kadar, yaklaşık 550 Sherman Ateş Böceği inşa edildi; bu, savaş sırasında herhangi bir kalıcı tank kaybını telafi etmek için fazlasıyla yeterliydi. 1944'ün sonlarında, 17 librelik top için etkili bir Yüksek Patlayıcı merminin yaratılmasıyla, İngiliz birimleri, birlik başına iki Ateşböceği almaya başladı. Şubat 1945'e kadar, yaklaşık 2.000 Sherman Ateşböceği inşa edildi ve İngiliz zırhlı birlikleri, 50/50 75 mm ve 17 librelik silahlı Shermans karışımıyla donatıldı.
1945 baharında, son tankın Mayıs 1945'te teslim edilmesiyle Firefly'ın üretimi küçültüldü. Bu, Comet ve Centurion gibi yerli üretim üstün tasarımların hizmete girmesi gibi çeşitli faktörlerin sonucuydu. Firefly, Nazi Almanyası'nın yaklaşan yenilgisine ve Japonya'nın tanklarının görünüşe göre kalitesiz tasarımına, Almanya'nın düşüşünden sonra İngilizlerin karşılaşacağı bir sonraki rakipler olacaktı.
Sherman Firefly'ın genel üretimi yaklaşık 2.100 - 2.200 tanka ulaştı, belgeler çelişkili toplamlar verdiğinden kesin sayıları belirlemek zor. Jane'in İkinci Dünya Savaşı Tankları ve Savaş Araçları 1944'e göre 1.783 ve 1945'e göre 563 olmak üzere toplam 2.346 üretim yapıyor.
Firefly'ın ikincil silahı, kuledeki standart .30 inçlik eş eksenli makineli tüfekti. Gövdeye monte makineli tüfek, ana silah için mühimmat deposunu artırmak için çıkarılmıştı. Üste monteli bir .50 kalibrelik makineli tüfek de takıldı, ancak birçok ekip, beceriksiz montaj ve savaşta düğmesi açıldığında 360 derecelik bir görüşü sınırlayan komutanın yakınında konum nedeniyle onu çıkardı. Vikipedi.
Ateşböcekleri, 1944'te Normandiya çıkartması için tam zamanında, 21. Ordu Grubu'ndaki zırhlı tugaylara ve tümenlere tanıtıldı. Müttefikler, Almanların Normandiya harekatında beklenenden çok daha fazla sayıda Panther gibi zorlu tanklar kullandığını keşfettiklerinde zamanlama şanslıydı. Aslında Müttefikler, Panther'in, Tiger gibi, orta tanklarının tam bir ikamesi olmaktansa, sınırlı sayıda üretime sahip nadir bir ağır tank olacağını yanlışlıkla varsaymışlardı ve beklenenden daha fazla sayıda Panther çok kötü geldi. Müttefik komutanlarına ve tank mürettebatına uzun mesafeden ön zırhı delemeyecek silahlarla saldırmak zorunda kalan bir şok.
Ateşböcekleri, Cromwell Cruiser Tank veya Sherman tanklarının birliği başına bir tank olarak konuşlandırıldı. Cromwell birlikleriyle konuşlandırma, bu birimlerin hizmet ve tedarikini daha karmaşık hale getirdi. Ateşböceği ayrıca Cromwell'den daha yavaştı.
Panterler ve Kaplanlar, Normandiya'da konuşlandırılan yaklaşık 2.500 Alman tankının yalnızca %30'unu oluşturuyordu (geri kalanı Panzer IV'ler, Sturmgeschütz III'ler ve standart Sherman'ların etkili bir şekilde idare edebildiği diğer tanklar). Bununla birlikte, Amerikan birliklerinin batıya kaçabilmesi için Alman zırhlı kuvvetlerini İngiliz mevzilerinin önüne sabitleyen Caen ve Montgomery'nin operasyonlarının önemi, İngiliz ve Commonwealth birimlerinin savaş sırasında konuşlandırılan tüm Alman zırhının %70'inden fazlası ile yüzleşmek zorunda kalması anlamına geliyordu. Normandiya Savaşı'nın yanı sıra seçkin, iyi donanımlı SS birimlerinin yarısından fazlası. Sonuç olarak, Sherman Firefly, İngiliz Ordusunda Normandiya'daki standart muharebe menzillerinde Panterleri ve Kaplanları etkili bir şekilde yenebilen tek tank olduğu için, İngiliz ve İngiliz Milletler Topluluğu komutanları tarafından belki de en değerli tanktı.
Bu gerçek, bu uzun namlulu Sherman'ların ağır tankları için normal Sherman'lardan çok daha büyük bir tehdit oluşturduğunu fark eden Almanlar tarafından fark edilmedi ve Alman tank ekiplerine ve tanksavar silah ekiplerine önce Ateşböceklerini ortadan kaldırma talimatı verildi. Benzer şekilde, Firefly ekipleri, 17 librelik toplarının kendine özgü uzun namlusunun Firefly'ı normal Sherman'lardan farklı kıldığını fark etti, bu nedenle ekipler, hedef alınmayacaklarını umarak tanklarını gizlemeye çalıştılar. Bazı ekipler, daha kısa bir silah namlusu yanılsaması yaratmak için silah namlusunun ön yarısını alt tarafı beyaza ve üst tarafı koyu yeşil veya orijinal zeytin rengine boyamıştı. Diğer bir öneri ise, taretin arkasına daha kısa bir ahşap kukla silahın monte edilmesi ve ileriye dönük olmasıydı, ancak bu taktik savaşta kullanılmamış gibi görünüyor.
Yüksek öncelikli bir hedef olmasına rağmen, Ateşböceklerinin standart Sherman'lardan istatistiksel olarak daha düşük bir nakavt şansı varmış gibi görünüyor, bu muhtemelen uzun namluyu kamufle etme girişiminin fiili etkinliğinden ziyade nasıl kullanıldıklarından kaynaklanıyordu.
Ateşböceklerine verilen yüksek değer göz önüne alındığında, komutanların savaştan önce iyi gövde aşağı pozisyonları aramak için savaş alanında keşif yapmaları yaygın bir taktikti. Savaş sırasında, Firefly tankları bu pozisyonda geride kalacak ve ileri doğru ilerledikçe normal Sherman'ları koruyacak, ilerleyen Sherman'lara ateş açtıklarında ortaya çıkan düşman tanklarını ortadan kaldıracak ve yalnızca normal Sherman'lar bölgeyi güvence altına aldığında ilerleyecekti. veya artık onları mevcut konumlarından koruyamadıklarında. Benzer şekilde, birlik komutanları, hareket halindeyken, yere serilme şanslarını azaltmak için Ateşböceklerini arkaya yerleştirme eğilimindeydi. Bununla birlikte, savaşın nispeten öngörülemeyen doğası göz önüne alındığında, bu kurulum her zaman pratik veya mümkün değildi ve çoğu zaman, Ateşböcekleri, tanımlanabilecekleri açıkta düşmanlara saldırmak zorunda kaldılar.
Buna rağmen, Firefly'ın artan ateş gücü çok değerliydi ve birçok çatışma sırasında Firefly, Mark IV'ler ve StuG III'ler gibi daha az zorlu tankların yanı sıra Kaplanları ve Panterleri uzun mesafeden nakavt ederek değerini kanıtladı.
Bu artan ateş gücünün bir örneği, Teğmen G. K. Henry'nin Ateşböceği tarafından 9 Haziran'da Norrey-en-Bessin savunması sırasında, 12. SS Panzer Tümeni'nin 12. SS Panzer Alayı'nın 3. Bölüğü'nün saldırısına karşı sergilendi. İngilizleri ve Kanadalıları denize geri sürmek için daha büyük bir saldırı hazırlığında kasabayı ele geçirmeye kararlı olan Kurt Meyer, 3. Bölük'ten 12 Panther ve piyade tarafından Norrey-en-Bessin'e saldırmak ve Kanadalıları kovmak için bir saldırı emri verdi. şehir. Saldırı saat 1300'de başladı ve Panterler tam hızda kasabaya koştu ve sadece silahlarını ateşlemek için durdu ve Müttefik topçu ateşi tarafından yere zorlanan piyade desteklerini hızla geride bıraktı. Kasabanın 1.000 m (1.100 yd) yakınında, 1. Hussar'ların dokuz Sherman'ı, ilerleyen Panterlerin kanatlarına ateş açtı. Teğmen Henry'nin topçusu Trooper A. Chapman, Panterler "arka arkaya ördekler gibi dizilmiş" olana kadar bekledi ve sadece altı mermiyle beşini çabucak nakavt etti. Saldırı, 12 Panterden yedisinin kaybıyla geri püskürtüldü.
Benzer bir örnek, 14 Haziran'da Levrek Operasyonu sırasında meydana geldi. Çavuş. 4./7. Dragoon Muhafızlarından Harris, üç standart Sherman ile birlikte, Tilly-sur-Seulles yakınlarındaki Lingèvres köyünde Almanları başarıyla püskürttükten sonra piyadeyle birlikte savunma mevzileri kurdu. Dürbünüyle bakan Çavuş. Harris doğudan ilerleyen iki Panter gördü. 800 metre (870 yd) mesafeden ateş açarak, ilk atışıyla lider Panther'i ve ikinci atışıyla ikinci Panther'i devirdi. Kasabanın diğer tarafında yeni bir konuma taşınırken, batıdan yaklaşan üç Panter daha gördü. İyi gizlenmiş kanat pozisyonundan, o ve nişancısı Trooper Mackillop, üçünü de sadece üç turda eledi. Harris ve nişancısı, özellikle ilerleyen düşman tanklarına savunma konumundan ateş ederken, Ateşböceği'nin gücünü gösteren, beş Panther'i çok sayıda mermi ile nakavt etmişti.
Sherbrooke Fusiliers Sherman, Fusiliers Mont-Royal askerleri eşliğinde, Rue de Falaise, 17 Ağustos 1944. (Library and Archives Canada Photo)
Belki de en ünlü eyleminde, 3. Bölük ve Karargah Bölüğü'nden yedi Tiger tankından oluşan bir grup, Schwere SS-Panzer-Abteilung Birkaç Panzer IV tankı ve StuG IV saldırı silahı tarafından desteklenen 101, A Filosu, 1. Northamptonshire Yeomanry, 33. Zırhlı Tugay, A Filosu, Sherbrooke Fusilier Alayı, 2. Kanada Zırhlı Tugayı ve B Filosu, 144. Alay Kraliyet Zırhlı Kolordu, 33. Zırhlı Tugay. 1. Northamptonshire Yeomanry tankları ve 51. (Highland) Tümeni unsurları, Totalize Operasyonu sırasında 8 Ağustos 1944 sabahı Fransız Saint-Aignan-de-Cramesnil köyüne ulaştı. B Filosu köyün çevresinde kalırken, A ve C Filoları daha güneyde Delle de la Roque adlı bir ormana taşındı. C Filosu kendilerini ormanın doğu tarafında konumlandırdı ve A Filosu güney kısmında, 3 Nolu Birlik ormanın batı kenarında yer aldı. Bu pozisyondan, geniş bir açık arazi bölümünü gözden kaçırdılar ve Alman tanklarının ilerleyişini izleyebildiler. Ulusal rota 158 Cintheaux kasabasından.
Birlik komutanının katı emirleri altında, Alman tankları menzile girene kadar ateşlerini sürdürdüler. Çavuş Gordon'un Sherman Firefly'ının topçusu Ekins Velikye Luki (Bir Filo tanklarına Sovyetler Birliği'ndeki kasabaların adı verildi) henüz silahını harekete geçirmemişti. Tiger tankları menzildeyken ateş emri verildi. Ardından, Ekins'in 3 Nolu Birlik'in görebildiği üç Tiger'ı da yok ettiği neredeyse 12 dakikalık bir savaş oldu. Kısa bir süre sonra, ana Alman karşı saldırısı C Filosu yönünde yapıldı. Bir Filo (daha az yaralanmış ve Firefly'den kurtulmuş olan Çavuş Gordon'dan daha az) onları desteklemek için harekete geçti ve ortaya çıkan savaşta Ekins, tankı vurulmadan ve mürettebatı kurtarmak zorunda kalmadan önce bir Panzer IV'ü imha etti. Ekins Ekins'in nakavt ettiği kabul edilenlerden biri Michael Wittmann'dı, ancak Ekins'in Wittman'ı gerçekten öldürüp öldürmediği konusunda hala bazı tartışmalar var, çünkü Sherbrooke Fusilier Alayı'nın Ateşböcekleri ayrıca 150 m daha yakın bir mesafeden Kaplanlara ateş etti.
Firefly, Comet ve Centurion gibi gelecekteki İngiliz tankları hizmete girene kadar yalnızca geçici bir tank olarak tasarlanmasına rağmen, genel olarak çok başarılı bir tank olduğunu kanıtladı. Normandiya'nın önceliği olsa da, Ateşböcekleri İtalya'da İngiliz ve İngiliz Milletler Topluluğu birimlerinde de ayrıcalıklı bir şekilde hizmet etti. İtalya'daki İngiliz birimleri de Sherman'ı ABD 76 mm'lik top ile kullandı. Vikipedi.
M10 Wolverine Tank Avcısı
M10 Wolverine Tank Avcısı. (ABD Ordusu Fotoğrafı)
M10 Wolverine Tank Destroyeri, resmi adıyla 3 inçlik Gun Motor Carriage, M10, M4 Sherman tankının şasisine dayanan, İkinci Dünya Savaşı'nın Amerika Birleşik Devletleri tank avcısıydı. Sayısal olarak İkinci Dünya Savaşı'nın en önemli ABD tank avcısıydı ve oldukça güçlü bir tanksavar silahını taretli bir platformla birleştirdi (topu yalnızca sınırlı dönüş yapabilen önceki M3 GMC'nin aksine). Daha güçlü türlerin ikame olarak kullanılmasına rağmen, savaşın sonuna kadar hizmette kaldı. Bu değişikliklerin bazıları aslında M10'un kendisinden değiştirilmiş ve/veya yeniden yapılmıştır.
İngilizler tarafından Wolverine olarak vaftiz edildi, ancak M4 Sherman gibi diğer araç isimlerinden farklı olarak, isim Amerikan askerleri tarafından benimsenmedi, onu çağıran TD (genel olarak herhangi bir tank avcısı için bir takma ad) resmi tanımının ötesinde.
İkinci Dünya Savaşı arifesinde ABD birleşik silah doktrini, tankların piyade desteği ve sömürü rollerini yerine getirmek için tasarlanması gerektiğine karar verdi. Tanksavar savaş görevi, yeni bir şubeye, tank avcısı kuvvetine atandı. Tank avcısı birimleri, Alman blitzkrieg taktiklerine karşı koymak içindi. Tank avcısı birimleri, Kolordu veya Ordu düzeyinde bir yedek olarak tutulacak ve düşman tanklarını yok etmek için agresif manevralar yaparak herhangi bir düşman tankı atılımının bulunduğu yere hızla hareket edecekti. Bu, çok hızlı, iyi silahlanmış araçlar için bir gereksinime yol açtı. Kulelerle donatılmış olmasına rağmen (günün çoğu tank avcısının aksine), tipik Amerikan tasarımı çağdaş bir tanktan daha ağır silahlıydı, ancak daha hafif zırhlıydı ve dolayısıyla daha manevra kabiliyetine sahipti. Buradaki fikir, düşman tanklarına karşı güçlü bir kundağı motorlu silahı harekete geçirmek için kalın zırh yerine bir savunma olarak hız ve çevikliği kullanmaktı.
3 inçlik Gun Motor Carriage T35, M10'un prototipiydi. Ağır Tank T1/M6 taretinden geliştirilen ve erken üretim Orta Tank M4A1 gövdesine monte edilen yeni eğimli, dairesel, üstü açık bir kulede 3 inçlik (76,2 mm) bir topla donatıldı.
Bu prototip, gövde eğimli hale getirilerek, bir M4A2 şasi kullanılarak ve dairesel taretin beşgen bir versiyonla değiştirilmesiyle daha da geliştirildi, bu model 3 inçlik Gun Motor Carriage T35E1 olarak adlandırıldı. Haziran 1942'de T35E1, 3 inçlik Gun Motor Carriage M10 olarak sonuçlandırıldı ve tam üretime geçildi. Üretimin sonuna doğru 76 mm top M1, o sırada yeni üretim M4 Sherman tankına takıldığı için son 300 civarında M10'a yerleştirildi. 76 mm M1, önceki 3 inçlik top M7'den biraz daha iyi anti-zırh performansı sundu.
M10 Achilles SP 17 librelik olarak adlandırılan bir İngiliz çeşidi, başarılı 17 librelik tanksavar silahının modifiye edilmiş bir tarete monte edilmesiyle geliştirildi. 17 librelik benzer bir deliğe sahipti, ancak çok daha üstün zırh delme kabiliyetine sahipti. İtalya ve Kuzey-Batı Avrupa'da İngiliz, Kanada ve Polonya orduları tarafından kullanıldı.
M10 bir Orta Tank M4A2 şasisi (M10A1'ler M4A3 şasisini kullanıyordu) ve 3 inçlik bir M7 topu monte eden üstü açık bir taret kullanıyordu. Bu silah, dikeyden 30 derecede 1000 yarda 3 inçlik zırhı delebilen Zırh Delici M79 atışını ateşledi. Hizmet ömrü boyunca taşınan diğer mühimmatlar arasında Zırh Delici Başlıklı Balistik Başlık (APCBC) M62 mermisi, Yüksek Hızlı Zırh Delici (HVAP) M93 mermisi ve Zırh Delici Yüksek Patlayıcı (APHE) 54 adet 3 inçlik mühimmat taşınmıştır. Kulenin arkası, ona ayırt edici bir şekil veren iki büyük karşı ağırlık taşıyordu. M-10'x 3 inç topun ana eksikliği, tanklarla çarpışmak için en yaygın olarak kullanılan APHE mermisiydi. 3 inçlik APHE mermisi, deniz kuvvetlerinin 3 inçlik mermisine dayanıyordu ve merminin arkasında, hedeflenen tankın zırh kaplamasının delinmesinden sonra patlaması beklenen küçük bir şarja sahipti. Ne yazık ki çarpma anında veya kısa bir süre sonra patlayarak merminin içeri girmemesine neden olduğu keşfedildi. Bu sorunun neden daha iyi bir taban sigortasıyla veya raundun arkasındaki küçük HE şarjı silinerek çözülmediği hala şaşırtıcı bir gizem. Tanksavar rolündeki 3 inçlik topun çekili versiyonu M-5'in sorunu da buydu.
Bir .50 kalibrelik Browning M2HB makineli tüfek, 1000 mermi ile birlikte düşman piyadelerine karşı ve uçaksavar kullanımı için taretin üst arkasına monte edilebilir. Mürettebat ayrıca kendilerini korumak için kişisel silahlarıyla donatıldı. Vikipedi.
Kuzey Afrika harekatı sırasında 1943'te Tunus'ta ilk muharebesinde M10 başarılı oldu çünkü M7 3 inçlik topu o sırada hizmette olan çoğu Alman tankını yok edebiliyordu. Daha sonra Normandiya Muharebesi'nde, M10'un silahı, HVAP mermileri ateşlenmedikçe yeni Alman Tiger ve Panther tanklarının ön zırhına karşı etkisiz olduğunu kanıtladı, ancak Panzer IV orta tankı ve diğer hafif araçlar ve kendi kendine tanklar gibi daha hafif tanklara karşı etkiliydi. tahrikli silahlar.
İngiliz M10'ları (Gun) 3 inç Kundağı Motorlu Wolverine (3 inç SP Wolverine) veya "SP'de M10 3" olarak belirlendi ve tüm İngiliz kendinden tahrikli silahlar gibi Kraliyet Topçu birimleri tarafından çalıştırıldı. İtalya ve Fransa'da eylem gördüler, birçoğu 1944'ten itibaren daha etkili 17 librelik topla (M10 Achilles SP 17 librelik) silahlandırıldı.
M10'un üstü açık kulesi, mürettebatı topçu ve havan ateşinin yanı sıra piyade yakın saldırılarına, özellikle şehir içi çatışmalarda ve ormanlık alanlarda savunmasız bıraktı. Savaşın sonunda zırhı, daha yeni Alman tanklarına ve tanksavar silahlarına karşı koruma sağlamak için çok inceydi. M10'un diğer ana dezavantajı, taret dönüşünde güç olmadığından ve mürettebatın tareti elle çevirmek zorunda kalmasından dolayı taret dönüş hızının çok yavaş olmasıydı. Tam 360 derece döndürmek yaklaşık iki dakika sürdü. ABD tank avcıları, tanksavar mühimmatından çok daha fazla yüksek patlayıcı mermi ateşlediler, bu da desteklemeleri gereken tanklar gibi kullanıldıklarını gösteriyordu. Vikipedi.
M10 Aşil SP 17 librelik
M10 Aşil Tank Avcısı (TD), Courselles, Normandy, 1944. (Library and Archives Canada Photo, MIKAN No. 4233767)
M10 Aşil Tank Avcısı (TD), muhtemelen Normandiya, 1944 sonu. (DND Fotoğrafı)
245 Batarya, 62. Alay, Kraliyet Ağır Silahlı M10 Aşil, 1944 Normandiya'da nakavt edildi. Kulede üç delici vuruş görülüyor. (Bundesarchiv Bild 101I-299-1818-05)
17 librelik, Kundağı Motorlu Aşil, standart 3 inç (76 mm) Gun M7 yerine güçlü İngiliz Ordnance QF 17 librelik tanksavar topuyla donanmış Amerikan M10 Wolverine Tank Avcısı'nın İngiliz bir çeşidiydi. Dönüştürülen toplam 1.100 M10 ile 17 librelik SP Achilles, Sherman Firefly'ın arkasında 17 librelik topla donanmış servis gören en kalabalık ikinci zırhlı savaş aracıydı.
“Aşil” adı resmi olarak hem 3 inçlik top hem de 17 librelik versiyonlara (sırasıyla Aşil I/II ve Aşil Ic/IIc olarak) uygulanan bir isimdi, ancak o sırada İkinci Dünya Savaşı sırasında çok az kullanıldı, araç 17 librelik M10 veya 17 librelik SP M10, hatta bazen “Ateşböceği” olarak adlandırılır. O zamandan beri neredeyse sadece 17 librelik versiyonuyla tanımlandı.
Almanya'nın başarılı 1939-41 seferlerinin ardından, ABD zırh doktrini, Alman Blitzkrieg'in hızlı hareket eden zırhlı mızrak uçlarıyla başa çıkmanın en iyi yolu olarak yüksek hızlı tanksavar silahları taşıyan hızlı, hafif zırhlı araçlar fikrini birleştirmişti. M10, M4 Sherman'ın şasisine dayanıyordu ancak tankın yüksek hız gereksinimini karşılamak için daha eğimli olmasına rağmen daha ince zırh taşıyordu. Aynı zamanda, İngilizler, 800 yarda ve 50-mm'de Alman'a direnebilecek zırha sahip, tercihen 360 derecelik bir dönüş tareti olan, düşük siluetli, kendinden tahrikli bir tank avcısı tasarlama olasılığını inceliyorlardı. 17 librelik montajı. Ancak M10'un 1942'nin sonlarında savaş alanına gelmesiyle birlikte, İngilizlerin kuleli kendinden tahrikli bir silah planları iptal edildi.
M10 ilk olarak 1943'te İngilizlerin kullanımına sunuldu. Bu araçların üstü açıktı ve 3 inçlik bir Amerikan topuna monte edilmişti; bu top, dönemin İngiliz tanklarına takılan Ordnance QF 6 librelik silahtan önemli ölçüde daha güçlüydü ve aynı güçteydi. Panzer IV ve Sturmgeschütz III tarafından kullanılan 75 mm KwK 40'a güç.1942'nin sonlarında hizmete girdiğinde, M10'un ince ancak eğimli zırhı, çoğu Alman tankına ve tanksavar topuna monte edilen standart 50 mm'lik topa karşı iyi koruma sağladı ve 3 inçlik (76 mm) topa karşı iyi koruma sağladı. Batı Müttefiklerine karşı konuşlandırılan bir avuç Tiger dışında tüm Alman zırhlarını kolayca yen.
M10 Achilles SP 17 librelik, değiştirilmiş bir M10'dan biraz daha fazlasıydı. Aşil ve orijinal M10 arasındaki temel fark silahtı. Achilles'in ana silahı, standart Amerikan 3 inçlik tanksavar topuna göre çok daha üstün tanksavar performansına sahip bir silah olan Ordnance QF 17 librelik silahtı.
Aşil'e monte edilen 17 librelik standart Zırh Delici, Kapaklı, Balistik Kapaklı (APCBC) mühimmat kullanarak 500 m'de 140 mm ve 1.000 m'de 131 mm zırhı 30 derecelik bir açıyla çarpmayı başardı. Sağlandığında, Zırh delici sabot (APDS) mühimmatı, 30 derecelik bir açıyla 500 metrede 209 mm ve 1.000 metrede 192 mm zırhı delebilir. Karşılaştırıldığında, aynı tip mühimmat (APCBC) kullanan standart M10'daki 3 inç (76 mm) top, 30 derecelik bir açıyla 500 m'de 98 mm zırhı ve 1.000 metrede 88 mm zırhı delebilir. 30 derecelik bir açı. Sadece HVAP mühimmatı ile 3 inç (76 mm) top, 17 librelik ile karşılaştırıldı, mühimmat, 30 derecelik bir açıyla 500 m'de 140 mm'yi ve 30 derecede 1.000 m'de 127 mm'yi delebildi açı. Ancak HVAP mühimmatı çok kıttı ve sadece İngilizler için büyük miktarlarda mevcut olan standart 17 librelik mühimmatla karşılaştırıldı.
17 librelik, uzun namlusunda namlu ağzı freninin arkasına takılan bir karşı ağırlık gerektiriyordu. Bu, Aşil'e M10'a kıyasla farklı bir görünüm kazandırdı ve bunları gizlemek için freni ve karşı ağırlığı boyayarak bunu gizleme girişimleri oldu.
Aşil'de yapılan diğer tek değişiklik, zırh korumasını artırmak için M10'un ön ve yan taraflarına kaynaklanmış 17 mm kalınlığında zırh plakalarının yanı sıra taretin tepesine takılan 20 mm kalınlığında bir kalkanın eklenmesiydi. M10'un üstü açık tarete sahip olmasından kaynaklanan havai tehditlere karşı koruma sağlar.
17 librelik M10'a monte etme arzusu, 17 librelik tankın üzerine monte etmenin zorluk derecesine bağlıydı. Neyse ki İngilizler için, M10'ların ilk partileri, eski 3 inçlik M7 topunun gelecekte daha yeni 76 mm M1 top ile değiştirilmesini kolaylaştırmak için kolayca modifiye edilmiş bir top montajına sahipti. Bu silah montaj tasarımı, İngilizlerin 3 inçlik silahı 17 librelik silahla değiştirmesine izin verdi. İngilizler 1943'te yaklaşık 845 araç teslim aldı, ancak M10'un ikinci versiyonundan yalnızca T71 markası 17 librelik taşıyabiliyordu, T70 işareti yalnızca daha hafif Amerikan 76 mm M1 topuna izin verecek şekilde tasarlandı.
İngilizler yaklaşık 1.000 M10'u Normandiya için 17 librelik silahlı varyantlara dönüştürmeyi planlamıştı, ancak nedense dönüştürmeler Nisan 1944'e kadar başlamamıştı. gün arttı ve yıl sonuna kadar 816 M10, sadece Kasım ayında 152 araç dönüştürüldü. Bununla birlikte, D-gününde düşük sayılar, birçok İngiliz biriminin 17 librelik silahlı Aşil yerine standart M10'ları sahaya çıkardığı ve Aşil birimlerindeki kayıpların zaman zaman değiştirilmesi zor olabileceği anlamına geliyordu, ekipler yedek olarak düzenli 3 inç silahlı M10'lar alıyorlardı. Kaybettikleri 17 kiloluk Aşilleri dehşete düşürdü.
Kendinden tahrikli bir tanksavar silahı olarak, Aşil'in yanı sıra standart M10'lar Kraliyet Topçu alaylarına dağıtıldı ve işletildi. Savaş sırasında İngilizler tarafından yaklaşık 1.650 M10 Wolverine Tank Avcısı alındı, bunlardan 1.100'ü savaşın sonunda 17 libreye dönüştürüldü. Vikipedi.
M10'u bir tank avcısı olarak gören Amerikalıların aksine, İngilizler Achilles'i hareketli bir tanksavar silahı olarak gördüler. İngiliz Ordusu'ndaki piyade birliklerinde kullanılan standart tanksavar silahı, daha yaygın olan Alman Panzer IV ve Sturmgeschütz'i normal mühimmatla yenebilen, ancak daha ağır Tigers ve Panthers'i yenemeyen küçük, hafif bir silah olan 6 librelik tanksavar topuydu. . Yeni nesil İngiliz silahı, 17 librelik tanksavar topu, Tigers ve Panthers ile başa çıkabildi, ancak pozisyona girmesi, kazması ve kamuflajı 12 saatten fazla sürebilen ağır ve hantal bir silahtı. İngilizler, Almanların hızlı bir şekilde karşı saldırıya geçeceğini deneyimlerinden biliyordu ve Alman ağır tanklarının piyadenin konumunu aşması için 17 librelik tankları kurması çok uzun sürdü.
Sonuç olarak, İngilizler Aşil'i hızlı bir şekilde konuşlandırılabilir bir tanksavar silahı olarak kullandılar, piyade tarafından alınan bir pozisyonu güçlendirebildiler ve daha yavaş çekilen 17 librelik toplar çekildi ve daha uzun süre kazılırken karşı saldırı Alman kuvvetlerine katıldılar. - vadeli savunma varlığı. Bu, Aşil'in zayıf zırh korumasını azaltma avantajına sahipti, çünkü savunma amaçlı kullanıldığında genellikle hayati ilk atışı yapmasına izin verildi. Genellikle, İngilizlerin M10 ve Achilles'i saldırgan olarak kullandıkları tek zaman, Sherman ve Cromwell tank birliklerinin yaptığı gibi 17 librelik silahlı tanklara sahip olmadıkları için Churchill tank birimlerini desteklemekti.
Aşil, D-Day'de karaya çıktı ve Zırhlı Tümen veya Kolordu Tanksavar Alaylarında Kraliyet Topçu ve Kanada Kraliyet Topçu birimlerini donattı. Tipik bir Tanksavar Alayında 4 Batarya, 2 x Çekili 17 librelik Batarya, 1 x Aşil ve 1 x M10 Batarya bulunur. M10 Bataryası, daha fazla araç kullanıma sunulduğunda ikinci bir Aşil Bataryası ile değiştirildi. Aşil'in belki de en başarılı eylemi, Charnwood Operasyonu sırasında Hamilton Hafif Piyade'ye bağlı B bölüğü, 245. Batarya, 62. Tanksavar Alayı, Kraliyet Topçusu tarafından gerçekleştirildi. 12. SS Panzer Tümeni'nden Mark IV'ler ve Panterlerden oluşan karma bir Alman kuvveti, Buron kasabasını geri almaya çalıştı. Sekiz Aşil B bölüğü, güneye Abbaye d'Ardenne'e bakan bir meyve bahçesinde kurulmuştu ve Panzerler karşı saldırıya başladığında ideal bir şekilde yerleştirilmişlerdi. Kısa süren eylemde 13 Alman tankı etkisiz hale getirildi ve taarruz darmadağın oldu. Vikipedi.
Düşük Ülkelerdeki Kanada Operasyonları
1944'teki en önemli Kanada katkılarından biri, II. Kanada Kolordusu'nu içeren Scheldt Muharebesiydi. Kolordu 2. Kanada Piyade Tümeni, 3. Kanada Piyade Tümeni ve 4. Kanada (Zırhlı) Tümeni içeriyordu. Sözde bir Kanada oluşumu olmasına rağmen, II Kanada Kolordusu Polonya 1. Zırhlı Tümeni, 1. Belçika Piyade Tugayı, Hollanda Kraliyet Motorlu Piyade Tugayı ve 51. (Yayla) Piyade Tümeni'ni içeriyordu.
İngilizler Antwerp'i kurtarmıştı, ancak bu şehrin limanı, Almanlar ağır bir şekilde güçlendirilmiş Scheldt Haliçinden sürülene kadar kullanılamadı. 1944 sonbaharında birkaç hafta süren yoğun çatışmalarda Kanadalılar bu bölgede Almanları yenmeyi başardılar. Kanadalılar daha sonra doğuya döndüler ve Hollanda'nın kurtuluşunda merkezi bir rol oynadılar. Vikipedi.
Evrensel Taşıyıcı (Ford). (Kütüphane ve Arşivler Kanada Fotoğrafı, MIKAN No. 3626704)
Bren Gun Carrier olarak da bilinen Evrensel Taşıyıcı, Vickers-Armstrong tarafından inşa edilen bir hafif zırhlı paletli araç ailesini tanımlayan ortak bir isimdir. 1934 ile 1960 yılları arasında üretilen araç, İkinci Dünya Savaşı sırasında Müttefik kuvvetler tarafından yaygın olarak kullanıldı. Üniversal Taşıyıcılar genellikle personel ve teçhizatı taşımak, çoğunlukla silahları desteklemek veya makineli tüfek platformları olarak kullanıldı. Birleşik Krallık'ta ve yurt dışında inşa edilen yaklaşık 113.000 ile tarihteki en çok sayıda zırhlı savaş aracıydı. 28.992, 5.000 Windsor Taşıyıcı ile birlikte Kanada'da inşa edildi. [30]
Universal Carrier ailesinin kökenleri, genel olarak 1920'lerde geliştirilen Carden Loyd tanket ailesine ve özellikle Mk VI tanketine kadar uzanabilir.
Taşıyıcı, sürücüyü ve komutanı ön tarafa, sürücüyü sağda yan yana oturttu. Motor, arkada nihai tahrik ile aracın ortasındaydı. Süspansiyon, Vickers hafif tankının ve Horstmann yaylarının bir karışımıydı. Yön kontrolü (dikey) bir direksiyon simidi üzerinden yapıldı. Küçük dönüşler, ön yol tekerleği aksamını hareket ettirdi, böylece araç o tarafa sürüklendi. Tekerleğin daha fazla hareketi, dönüş sağlamak için uygun paleti frenledi.
Komutanın pozisyonunun önündeki gövde, Bren silahının (veya diğer silahların) basit bir yarıktan ateş etmesine yer açmak için öne doğru fırladı. Motorun her iki yanında yolcuların binebileceği veya eşyaların taşınabileceği iki alan vardı.
Başlangıçta, amaçlarına göre tasarımları biraz farklılık gösteren birkaç farklı Taşıyıcı türü vardı: “Orta Makineli Tüfek Taşıyıcı” (Vickers makineli tüfek), “Bren Silah Taşıyıcı”, “İzci Taşıyıcı” ve “Süvari Taşıyıcı”. Ancak, tek model üretimi tercih edilmeye başlandı ve 1940 yılında Universal tasarımı ortaya çıktı ve bu, Carrier'ların en çok üretileni olacaktı. Önceki modellerden farklı olarak, arka kısımda dikdörtgen bir gövde şekline sahip olması ve mürettebat için daha fazla alana sahip olmasıydı.
Bu muharebe araçlarının üretimi 1934'te başladı ve 1960'ta sona erdi. Universal tasarımı tanıtılmadan önce üretim Aveling ve Porter, Bedford Vehicles, Ford Motor Company'nin İngiliz şubesi, Morris Motor Company, Sentinel Waggon Works, ve Thornycroft Şirketi.
Universal, Büyük Britanya'da Aveling-Barford, Ford, Sentinel, Thornycroft ve Wolseley Motors tarafından üretildi. 1945'e kadar üretim, yaklaşık 2.400'ü erken olanlar da dahil olmak üzere tüm modellerin yaklaşık 57.000'ini oluşturdu.
Kanada'daki Ford Motor Company, Evrensel Taşıyıcıların yaklaşık 29.000'ini üretti. Avustralya'da (yaklaşık 5.000) ve Yeni Zelanda'da (yaklaşık 1.300) daha az sayıda üretildi.
Mühimmat 2 librelik Tanksavar Silahı, Birleşik Krallık'ta RCA ile hizmet veriyor, yaklaşık 1940. (Birleşik Krallık Hükümeti Fotoğrafı H498)
Üniversal Taşıyıcılar, piyade birliklerine destek silahları taşımaları için verildi (başlangıçta 1941'de 10, 21 ve 1943'te tabur başına 33'e kadar). Topçu birlikleri, onları Ordnance QF 6 librelik tanksavar silahı için bir topçu çekicisi (ABD: “temel hareket ettirici”) olarak kullandı. Vikipedi. Az sayıda (en az 24) Tank Avcısı Üniversal Taşıyıcı, 1942'de 2 librelik tanksavar toplarıyla donatıldı. En az bir ünite Mayıs 1942'de İngiltere'ye gönderildi. Geri kalanı Kanada kuzeybatı kıyısında acil durum hava sahası savunması sağladı. [31]
Mk II. Çeki demiri ile donatılmıştır.
Evrensel Taşıyıcı, Askeri Müzeler, Calgary, Alberta. (Yazar Fotoğrafı)
Wasp alev makinesi, Camp Petawawa, Ontario, ca 1943. (Library and Archives Canada Photo, MIKAN No. 4234056)
Wasp alev makinesi ekipleri, Queens Own Rifles of Canada, Vaucelles, Fransa, 29 Temmuz 1944. (Library and Archives Canada Photo, MIKAN No. 3205139)
Wasp alev makinesi, Kanada Savaş Müzesi, Ottawa, Ontario. (Yazar Fotoğrafı)
"Alev atıcı, Taşınabilir, No. 2" kullanan alev makinesiyle donatılmış bir model. Mark I'de sabit bir alev makinesi vardı, Mk II'de projektör yardımcı sürücü konumundaydı. Her ikisi de arka bölmede yakıt deposuna sahipti. Mk IIC (Kanada için C), yakıt deposunu aracın arkasına taşıdı. Alev atıcı “Ronson Çakmak” olarak biliniyordu (daha sonra Barracuda olarak geliştirildi).
Eşekarısı ile donatılmış 3. Kanada Tümeni'nin bir birimi olan Kraliçe'nin Kendi Tüfekleri, 6 Haziran 1944'te Juno Plajı'na indi. Bu alev ekipmanının orijinal tasarımı, Birleşik Krallık'taki Kanada askeri güçlerinden geldi. Önemli geliştirme sorunları yaşanmasına rağmen, 1942'den başlayarak 1.300'ün üzerinde ünite üretildi. Alev menzili 65 ila 90 metre arasındaydı. [32]
NS Taşıyıcı, Evrensel, T16, Mark I. Mart 1943'ten 1945'e kadar Amerika Birleşik Devletleri'nde Ford tarafından Lend Lease kapsamında üretilen, Kanada'nın Ford'u tarafından üretilenlere dayanan önemli ölçüde geliştirilmiş bir araçtı. Savaş sırasında esas olarak Kanada kuvvetleri tarafından bir topçu traktörü olarak kullanıldı. Savaştan sonra İsviçre ve Hollanda kuvvetleri tarafından kullanıldı. Arka bojide ekstra bir yol tekerleği olan Universal'den daha uzundu, motor aynı gücü sağlayan bir Ford Mercury idi. Kombine fren/warp mekanizmasını kontrol eden direksiyon simidi yerine, T-16 kollar tarafından çalıştırılan palet freni direksiyonuna sahipti (her iki taraf için 2). Vikipedi.
1944'ten 1945'e kadar tam 5.000 dört bojili Windsor Taşıyıcı üretildi. Amerikan T-16'sının aksine, Windsor, Evrensel Taşıyıcı'nın geleneksel Cam artı Fren direksiyonunu korudu. Ekstra boji çarkı, özellikle bir römork veya tanksavar silahı çekerken mükemmel denge sağladı. [33]
Kanada Paletli Jeep (Willys)
Kanada Paletli Jeep (Willys), Kanada Savaş Müzesi, Ottawa, Ontario. (Yazar Fotoğrafı)
1942'nin sonlarında, Kanada Ulusal Savunma Bakanlığı'nın (DND) Araç ve Topçu Müdürlüğü (DVA), Ottawa'daki No.1 Proving Ground'da, büyük ölçüde Jeep otomotiv bileşenleri kullanan küçük paletli bir araç üzerinde çalışmaya başladı. DVA, hava indirme birlikleri tarafından ve Pasifik harekatında kullanılmak üzere, uygulanabilir en küçük paletli araç için potansiyel bir gereklilik olduğunu öngördü. Proje, Ordu Teknik Geliştirme Kurulu (ATDB) tarafından 10 Ocak 1943'te proje 49 olarak resmileştirildi ve savunucusu DVA'ya atandı. Araç sırasıyla Bantam Zırhlı Paletli Araç, Hafif Recce Tank ve son olarak Paletli Jeep olarak anılmaya başlandı. Öngörülen rolleri şunları içeriyordu: iletişim (karşılaşılan zeminde mesajların yürütülmesi), zırhlı keşif ve zırhsız birliklerin havadan ve birleşik operasyonlarda görevlendirilmesi. Aracın devam eden versiyonları amfibi olacaktı, su tahriki için çift pervaneli, tam yüklü olmasına rağmen, çok düşük bir fribordu vardı.
Hayatta kalan iki Paletli Jeep Mk.I pilotundan biri şu anda Kanada Savaş Müzesi'nin Lebreton Galerisi'nde sergileniyor. Bu örnek, Orleans, Ontario'da (Ottawa'nın hemen doğusunda) No.1 Proving Ground'da kapsamlı güvenilirlik denemelerinden geçen Pilot No.2 olabilir.
Daimler Dingo Zırhlı Araç
Kanadalı Daimler Dingo Zırhlı Araç Dieppe'de Alman askerleri tarafından incelenirken ele geçirildi, Ağustos 1942. (Bundesarchiv Photo. Bild 1011-291-1207-11)
Dingo Zırhlı Araç, 8. Kraliyet İskoçları ve Ren Nehri'ni geçtikten sonra 1 Kanada Paraşüt Taburu, Bergerfarth, Almanya, 25 Mart 1945. (Kütüphane ve Arşivler Kanada Fotoğrafı, MIKAN No. 3524486)
Hizmette "Dingo" (Avustralya yaban köpeğinden sonra) olarak bilinen Daimler İzci Arabası, İkinci Dünya Savaşı sırasında irtibat rolünde de kullanılan bir İngiliz hafif hızlı dört tekerlekten çekişli keşif aracıydı.
Morris Hafif Keşif Arabası (LRC)
Morris Mk II"Carol", 4 Temmuz 1944, Norrey en Bassin muhtemelen RCE, 3. Bölüm. (DND Fotoğrafı)
Morris Hafif Keşif Aracı (LRC), keşif kullanımı için İngiliz yapımı hafif zırhlı bir araçtı. Aracın alışılmadık bir iç düzenlemesi vardı; sürücü ortada yan yana oturan üç kişilik mürettebat, sağ tarafta Bren hafif makineli tüfek monte eden küçük bir çok taraflı taret ve bir başkası Boys ile birlikte bir mürettebat. 55 inç tanksavar tüfeği (gövde çatısındaki kapaklarda parantez içine monte edilmiştir) ve solda radyo setine erişim. 1940'tan 1944'e kadar 2.200'ün üzerinde inşa edildi.
Humber Zırhlı Araç
Humber Mk. I Scout car, Falaise, Fransa, 17 Ağustos 1944. (Library and Archives Canada Photo, MIKAN No. 3206554)
17. Duke of York Kraliyet Kanada Hussar'larının Humber Mk IV zırhlı araçlarındaki personeli, Normandiya, Fransa, 18-20 Temmuz 1944. ( Library and Archives Canada Photo, LAC MIKAN No. 3378681, Lt Ken Bell)
İkinci Dünya Savaşı patlak verdiğinde, İngiliz Ordusu zaten mükemmel Daimler Dingo Zırhlı Aracına sahip olmasına rağmen, keşif arabalarına olan ihtiyaç Daimler tarafından tek başına karşılanamadı, bu nedenle diğer şirketlerin benzer araçlar üretmesi gerekti. Bu şirketlerden biri, 1942'de düzende Dingo'ya benzer bir araç yapan Rootes Group'tu. Kanada Ordusu savaş boyunca bunlardan birkaçını kullandı.
Ağırlığı düşük tutmak için resmi gerekliliğe uymak için, Daimler "Dingo"nun üstü açıktı (Humber'ın zırhsız bir zemini vardı).
Araç, üçüncü bir üye için acil durum koltuğu olan iki kişilik bir ekip taşıyordu. 19 numaralı radyo seti ile donatılmıştı. Silahlanma, 100 yuvarlak tamburlu bir Bren hafif makineli tüfekten oluşuyordu. Gerekirse ikinci bir Bren eklenebilir. Bu, çatının üzerine monte edildi ve "fren" kollarının Bren silahlarının tetikleyicilerini ateşlediği bisiklet gidonlarına benzeyen bir sistem kullanılarak aracın içinden çalıştırılabilir.
Humber Zırhlı Keşif Arabası, Fransa yak. 1944. (Kütüphane ve Arşivler Kanada Fotoğrafı, MIKAN No. 4233288)
Araçların üretimi 1945'e kadar devam etti. En az 4.298 sipariş edildi ve 1.698'i Mk I olmak üzere en az 4.102 teslim edildi. Bunlar İngiliz zırhlı birimleri tarafından keşif ve irtibat için kullanıldı ve genellikle Dingo Zırhlı Araçtan daha az yetenekli ve güvenilir olarak kabul edildi. Savaştan sonra araç bazı Avrupa orduları tarafından kullanıldı. Belçika polisi arabayı 1958'e kadar kullanmaya devam etti. Araçların çoğu 1960'larda İngiliz Ordusu tarafından tank hedef talimi olarak kullanılarak imha edildi. Şu anda var olduğu bilinen sadece 20 tane var. Vikipedi.
Fox Zırhlı Araba, Tümgeneral Frederic Franklin Worthington, MC, MM, CD, "Layık" ve "Fighting Frank" lakaplı. Kanada Kraliyet Zırhlı Kolordusu'nun babası olarak kabul edilir. Burada Parlamento Tepesi'nde bir Fox'ta görülüyor. (Kütüphane ve Arşivler Kanada Fotoğrafı, MIKAN No. 4232408)
Fox Zırhlı Araç Mk IV, eski Kanada Savaş Müzesi, Ottawa, Ontario'nun dışında. (Yazar Fotoğrafı)
Fox Zırhlı Araç, İkinci Dünya Savaşı'nda Kanada tarafından üretilen tekerlekli zırhlı bir savaş aracıydı. Fox, General Motors, Kanada tarafından, British Humber Armored Car Mk IV temel alınarak, ancak Kanada bileşenleri kullanılarak inşa edildi. Dört kişilik mürettebat, araç komutanı, sürücü, nişancı ve telsiz operatöründen oluşuyordu. 1943'te 1506 araç üretildi. Fox, İtalya, İngiltere ve Hindistan'da operasyonlar gördü. İkinci Dünya Savaşı'ndan sonra birçoğu Portekiz Ordusuna gitti ve 1961'den 1975'e kadar Angola, Gine ve Mozambik'te kontrgerillada kullanıldılar. Vikip
Fox ve Humber Zırhlı Araç Mk IV, 37 mm'lik bir top, 7.92 mm'lik bir Besa makineli tüfek ve .303 Bren tabanca ile silahlandırıldı. Fox, GMC 270 kübik inç altı silindirli motor tarafından desteklendi ve gövdesi Hamilton Bridge Company tarafından üretildi. [34]
Kanada Ordusunun Dingo Zırhlı Aracı, Ağustos 1942 Dieppe Baskını sırasında araç terk edildikten sonra Alman askerleri tarafından inceleniyor. (Bundesarchiv Bild 101I-291-1207-11)
Hizmette Dingo Zırhlı Araç (Avustralya yaban köpeğinden sonra) olarak bilinen Daimler İzci Arabası, İkinci Dünya Savaşı sırasında irtibat rolünde de kullanılan bir İngiliz hafif hızlı 4WD keşif aracıydı. Muhtemelen savaş sırasında İngiltere'de inşa edilen en iyi zırhlı savaş araçlarından biri olan Dingo, iki kişilik küçük bir zırhlı araçtı. Önünde 30 mm zırh ile boyutuna göre iyi korunuyordu.Motor, aracın arka tarafında bulunuyordu. Dingo'nun dahiyane özelliklerinden biri, her iki yönde beş hız veren bir ön seçici şanzıman ve akışkan volan şanzımanıydı. Orijinal versiyonda dört tekerlekten direksiyon vardı, ancak bu özellik Mk II'de kaldırıldı çünkü deneyimsiz sürücüler aracı kontrol etmekte zorlandılar.
Dingo, engebeli zeminde kaymak için şasinin altında düz bir plakaya sahip olsa da, mayınlara karşı son derece savunmasızdı. Stepne taşınmadı, ancak pnömatik yerine run-flat (neredeyse katı) kauçuk lastiklerin kullanılması nedeniyle gerçekten gerekli değildi. Sert lastiklere rağmen, bağımsız süspansiyon ona çok rahat bir sürüş sağladı. Sürücünün yanındaki döner koltuk, diğer ekip üyesinin gerektiğinde 19 Nolu kablosuz sete veya Bren tabancasına katılmasına izin verdi. İdeal sessiz motora ve alçak bir siluete sahipti. Vikipedi.
Lynx Scout arabası, "Flash", Bagnacavallo, İtalya, 3 Ocak 1945. (Library and Archives Canada Photo, MIKAN No. 3240447)
Lynx II İzci Arabası, Kanada Savaş Müzesi, Ottawa, Ontario. (Yazar Fotoğrafı)
Lynx İzci Arabası, Daimler İzci Arabası ile yakından ilişkili bir araçtı. Ford Kanada tarafından Windsor, Ontario'da üretildi. Lynx, Dingo tipi bir gövde aldı ve arkaya monte edilmiş motordan alınan dört tekerlekten çekişli bir şasiye yerleştirdi. Motor Dingo'nunkinden daha güçlüyken, şanzıman ve süspansiyon daha düşüktü. 3.255 adet inşa edildi ve 1943 civarında hizmete girdi. Wikipedia. Windsor, Ontario'da 3.200'den fazla Lynx (Mk I & II) inşa edildi. Gövdeler International Harvester Company, Hamilton, Ontario tarafından üretildi. [35]
Kanada hizmetinde Lynx, Zırhlı Araç Alayları, Zırhlı Recce Alayları, Zırhlı Alaylar, Keşif Alayları, HQ Zırhlı Tümeni ve zırhlı oluşumlarda RC Sinyal Birlikleri tarafından kullanıldı.
General Motors Otter Hafif Keşif Arabası
Otter Hafif Keşif Arabası, Kanada Savaş Müzesi, Ottawa, Ontario. (Yazar Fotoğrafı)
Otter Hafif Keşif Arabası (LRC), İkinci Dünya Savaşı sırasında Kanada tarafından üretilen zırhlı bir arabaydı. Otter LRC, 270 kübik inç GMC motora sahip önden motorlu bir zırhlı araçtı. General Motors Canada tarafından Humber LRC'nin yerine geliştirilmiştir. 1942 ve 1945 yılları arasında Oshawa, Ontario'da 1.761 adet üretildi. Araç, Chevrolet C15 CMP kamyonuna dayanıyordu. Silah, gövdeye monte edilmiş bir Boys tanksavar tüfeği ve küçük, üstü açık bir taret içinde bir Bren hafif makineli tüfekten oluşuyordu.
Otter, İtalyan Kampanyası ve Kuzeybatı Avrupa'da Kanada birimleriyle birlikte görev yaptı. Ayrıca bazı İngiliz birimleri tarafından kullanıldı. Savaştan sonra Otter, Endonezya Devrimi sırasında Ürdün Ordusu ve Hollanda Ordusu tarafından kullanıldı. Vikipedi.
M20 Greyhound Zırhlı Hizmet Arabası
M8 Greyhound Zırhlı Araba, (Seri No. F268708), Oshawa Askeri Müzesi. (Fotoğraf Andre Blanchard'ın izniyle)
M8 Hafif Zırhlı Araç, İkinci Dünya Savaşı sırasında Ford Motor Company tarafından üretilen 6x6 zırhlı bir araçtı. Savaşın sonuna kadar Avrupa ve Uzak Doğu'da ABD ve İngiliz birlikleri tarafından kullanıldı. Araç geniş çapta ihraç edildi ve 2006 yılı itibariyle hala bazı üçüncü dünya ülkelerinde hizmet vermeye devam ediyor.
İngiliz hizmetinde M8, Greyhound olarak biliniyordu. İngiliz Ordusu, özellikle tank karşıtı mayınların kolayca nüfuz edebileceği gövde tabanını çok hafif zırhlı buldu (mürettebatın çözümü, mürettebat bölmesinin tabanını kum torbalarıyla kaplamaktı). O kadar büyük bir hacimde üretildi ve off-road yetenekleriyle birleştiğinde bu eksiklik büyük ölçüde gözden kaçırıldı. M8 Greyhound neredeyse her yere gidebilirdi, bu da onu ilerleyen Amerikan ve İngiliz zırhlı birlikleri için büyük bir destekleyici unsur haline getirdi.
M20 İzci Arabası olarak da bilinen M20 Greyhound Zırhlı Araç, taretinin çıkarıldığı bir Greyhound'du. Bunun yerine alçak, zırhlı üstü açık bir üst yapı ve .50 inç M2 ağır makineli tüfek için bir uçaksavar halka montajı yapıldı. Mürettebatın zırh karşıtı silah eksikliğini telafi etmesi için bir bazuka sağlandı. M20 öncelikle bir komuta aracı olarak ve ileri keşif için kullanıldı, ancak birçok araç aynı zamanda APC'ler ve kargo taşıyıcıları olarak da görev yaptı. Küçük silah ateşine ve şarapnellere karşı bir dereceye kadar korumanın yanı sıra yüksek hız ve mükemmel hareket kabiliyeti sundu. Komuta ve kontrol rolünde kullanıldığında, M20'ye ek radyo ekipmanı takıldı. Başlangıçta M10 Zırhlı Hizmet Aracı olarak adlandırılan bu araç, M10 Wolverine tank avcısı ile karıştırılmaması için M20 olarak yeniden adlandırıldı. 3.680 M20, Ford tarafından üretimdeki iki yıl boyunca (1943–1944) inşa edildi. Vikipedi.
Daimler Mk. 1, Sallenelles, Fransa, Kütüphane Arşivleri Kanada Fotoğrafı, MIKAN No. 4233183)
Daimler Zırhlı Araç, keşif ve irtibat rolleri için küçük bir zırhlı araç olan Daimler Dingo “İzci arabası”na paralel bir gelişmeydi. Mark VII Hafif Tankınkine benzer taret ve daha güçlü bir motorla donatılmış Dingo ile aynı düzende tasarlanmış daha büyük bir versiyondu. Keşif arabası gibi, zamanın en gelişmiş tasarım konseptlerinden bazılarını içeriyordu ve İkinci Dünya Savaşı'nın en iyi İngiliz AFV'lerinden biri olarak kabul ediliyor. 95 beygirlik motor, arkada bir akışkan volan aracılığıyla bir ön seçici dişli kutusuna ve ardından her bir tekerleğe kardan milleri ile bağlıydı. Scout arabasının ilk modellerine benzer dört tekerlekten direksiyon, Dingo ile deneyimden sonra düşünüldü ancak uygulanmadı.
Prototipler 1939'da üretilmişti, ancak aracın ağırlığından kaynaklanan şanzıman sorunları, 1941'in ortalarına kadar servis girişini geciktirdi. 1.694 zırhlı araç Daimler tarafından yapıldı.
Daimler, tam bağımsız süspansiyona ve dört tekerlekten çekişe sahipti. Tekerlek poyralarındaki episiklik dişliler, alt viteste çok düşük bir orana olanak tanıdı - 1:2 eğimlerin yönetilmesiyle tanındı. Güvenilirlik ile birleşen sağlam doğası, onu keşif ve eskort çalışmaları için ideal hale getirdi. Vikipedi
Kanada Ordusu hizmetinde Daimler Zırhlı Araçlar, Zırhlı Araç ve Keşif Alayları tarafından kısa ve uzun mesafeli keşif ve baskınlar, taktik özelliklerin güvenliğinin sağlanması, istihbarat bilgilerinin toplanması ve karargahlar ve konvoylarla koruyucu görevler gibi özel görevler için kullanıldı. 2 librelik bir silah ve 7.92 mm makineli tüfek ile silahlandırıldı. [36]
T17E1 Staghound Zırhlı Araç
Staghound T17E1, A Sqn, 12th Manitoba Dragoons, Hochwald, Almanya, Mart 1945. (Library and Archives Canada Photo, MIKAN No. 3202099)
Kanada Staghounds, 28 Haziran 1945'te Amsterdam'da geçit töreninde. (Hollanda Ulusal Arşiv Fotoğrafı)
General Motors T17E1 Staghound Zırhlı Araç, Kanada Savaş Müzesi, Ottawa, Ontario. (Yazar Fotoğrafı)
T17E1 Staghound Zırhlı Araç, İkinci Dünya Savaşı sırasında üretilen bir Amerikan zırhlı aracıydı. Cephedeki ABD kuvvetleriyle hizmet görmediler, ancak savaş sırasında Birleşik Krallık aracılığıyla İngiliz ve İngiliz Milletler Topluluğu güçlerine tedarik edildiler ve Staghound hizmet adını aldılar. T17E1 üretimi Ekim 1942'de başladı ve Birleşik Krallık için devam etti. Toplamda yaklaşık 4.000 Staghound üretildi. Savaştan sonra bir dizi ülke Staghound'u kullandı ve bazı araçlar 1980'lere kadar hizmet vermeye devam etti.
Staghound, bazı gelişmiş özellikleri içeren yenilikçi bir tasarımdı. Her iki aksı da sürmek için bir transfer kutusundan beslenen otomatik şanzımanlı (4 ileri ve 1 geri vitesli) arkaya bakan iki 6 silindirli motora sahipti. İki veya dört tekerlekten çekiş seçilebilir. Her iki motor da hareket halindeyken kapatılabilir ve aktarma organından çıkarılabilir. Ek olarak, direksiyon koşullarına bağlı olarak sürücünün gösterge panelinden manuel olarak açılıp kapatılabilen bir hidrolik direksiyon pompası dahil edildi. Direksiyon ve süspansiyon bileşenleri, yapı ayrı bir şasi ihtiyacını ortadan kaldıracak kadar sağlam olduğu için doğrudan gövdeye bağlandı.
Staghound, zırh, menzil ve ana silah kombinasyonunun bir avantaj olacağı Kuzey Afrika kampanyasında kullanım için çok geç hizmete girdi. Sonuç olarak, birçok birimin Avrupa'nın dar yollarında ve sokaklarında büyük fiziksel boyutunu çok kısıtlayıcı bulduğu İtalya'da operasyonel hizmeti ilk kez gördü. Sonuç olarak, çoğu hizmetin filo ve alay karargahı düzeyinde olduğunu gördü.
Chevrolet tarafından İngiltere için inşa edilen 2.687 - 2.844 adet üretildi. T17E1, dönen bir kulede 37 mm M6 top, eş eksenli Browning 1919A4 .30 kalibre makineli tüfek ve 2 inç duman havanla silahlandırıldı. Gövdeye bir Browning 1919A4 .30 kalibre makineli tüfek monte edildi. Bazı T17E1'lerde uçaksavar savunması için ek bir Browning 1919A4 .30 kalibrelik makineli tüfek vardı. Taret, güç traversine sahipti ve bir taret sepetine sahipti (bu, dahili mürettebat depolama miktarını sınırlıyordu). 37 mm'lik top, jiroskopik olarak stabilize edildi. Staghound, komutan, yükleyici, nişancı ve gövde makineli nişancı olmak üzere 5 kişilik bir mürettebata sahipti. İtalya, Yunanistan ve Kuzeybatı Avrupa'da İngiliz, Özgür Polonyalı, Kanadalı, Yeni Zelandalı, Hintli ve Belçikalı ordularla savaş gördü. İkinci Dünya Savaşı'ndan sonra Küba, Nikaragua, Lübnan ve Rodezya'da daha fazla eylem gördü. Vikipedi.
Staghound'un denizaşırı Kanada zırhlı araç alaylarında birincil kullanıcıları 12. Manitoba Ejderhaları ve Kanada Kraliyet Ejderhalarıydı. Başlangıçta 58 ve daha sonra 72 T17E1 Staghound alay başına tahsis edildi. Ek olarak, alay karargâh filosunda iki arka bağlantılı zırhlı araç ve beş T1E2 AA Staghounds (eş eksenli bir montaj üzerinde ikiz .50 kalibrelik Makineli tüfeklerle donanmış) ve 3 inç obüs veya 75-mm obüslerle donanmış iki Staghound vardı. Her filonun ağır birliğinde silahlar. Staghounds, esas olarak komuta, kontrol veya arka bağlantı versiyonları, 2. Kanada Kolordusu (iki araba), 3. Kanada Piyade Tümeni (üç araba), 4. Kanada Zırhlı Tümeni (iki araba) ve 4. th Kanada Zırhlı Tugayı (dört araba). Staghoundlar ayrıca Karargah 1. Kanada Kolordusu, Karargah 3. Kanada Piyade Tümeni (GOC için bir tane) ve Karargah 4. Kanada Zırhlı Tümeni'ne verildi. 7. Kanada Recce Alayı, 1944 Temmuz'unun ortalarında Staghounds'u teslim aldı. [37]
Kanada zırhlı araç alaylarının bir alay karargahı, bir Karargah Filosu ve dört savaş filosu vardı. Her filoda beş keşif birliği (her biri iki keşif arabası ve iki Staghound), iki Staghound II veya III'ten oluşan ağır bir birlik ve Beyaz keşif arabalarına (veya daha sonra Kanada 15'ine) monte edilmiş dört adet 10 kişilik piyade bölümünden oluşan bir destek veya saldırı birliği vardı. -cwt zırhlı kamyonlar). [38]
Savaştan sonra 100'den fazla Staghound (90 Staghound I, dört Staghound II, altı Staghound III, on Staghound AA, Roketatar ve üç Command versiyonu) Kanada'ya getirildi. Birçoğu çeşitli okullara gitti veya Mühimmat depolarında tutuldu. 10'u Prenses Louise Ejderha Muhafızlarına, dördü 12. Manitoba Süvarilerine, 19'u 14'üncü Kanada Süvarilerine ve 8'i 19. Alberta Zırhlı Alayı'na verildi. Kanada hizmetindeki son Staghound, 1964'te emekli oldu. [39]
AEC Zırhlı Komuta Aracı
İngiliz Ordusu'nun Francolise, İtalya'daki 23.
AEC Zırhlı Komuta Aracı, İkinci Dünya Savaşı sırasında İngiliz İlişkili Ekipman Şirketi tarafından inşa edilen bir dizi komuta aracıydı. İkinci Dünya Savaşı sırasında Birleşik Krallık, amaca yönelik zırhlı komuta araçlarını geliştiren ve yaygın olarak kullanan tek ülkeydi. Bunlar esasen kamyon şasisine dayalı zırhlı otobüslerdi.
İngiliz Ordusunun en yaygın ACV'si AEC 4x4 ACV idi. AEC Matador şasisine dayanan araç, 1941 yılında üretime girdi. Toplamda yaklaşık 415 adet üretildi. Araç ilk kez Kuzey Afrika Seferinde kullanılmış ve savaşın sonuna kadar hizmette kalmıştır. Büyük ve rahat, lakaplıydı Dorchester Londra'daki lüks otelden sonra askerler tarafından. Bu türden üç ACV, Alman Afrika Korps tarafından ele geçirildi. “Max” ve “Moritz” adlı ikisi, kampanya boyunca Rommel ve ekibi tarafından istihdam edildi.
1944'te daha büyük bir AEC 6x6 ACV geliştirildi. Araç, AEC 0857 kamyon şasisine dayanıyordu ve AEC 198 150 hp motordan güç alıyordu. Gövde, 9 mm kalınlığında haddelenmiş çelikten kaynaklanmıştır. Aracın ağırlığı 17 tona ulaştı. Yüz elli bir birim inşa edildi. Her iki araç da LP (Düşük Güç) ve HP (Yüksek Güç) adı verilen iki konfigürasyonda, farklı telsiz ekipmanlarıyla üretildi. Vikipedi.
AEC ACV'ler, Zırhlı Tümen HQ'daki Kanada Kraliyet Sinyal Birlikleri tarafından ana ve arka Kolordu ve ana ve arka bölünme arasındaki iletişim için Yüksek Güçlü kablosuz kontrol terminalleri olarak kullanıldı. Araç aynı zamanda tümen personeli için bir ofis görevi gördü. Yüksek Güçlü ekipman, Düşük Güçlü araçlardan daha uzun korucular için kullanıldı. [40]
M3A1 Zırhlı İzci Arabası
Beyaz M3A1, Roermond, Hollanda. (Lanet olsun Fotoğraf)
White Motor Company M3A1 15-cwt zırhlı kamyon, zırhlı personel taşıyıcı, keşif keşif arabası ve bazen de ambulans olarak kullanıldı. Üstü açık bir kanvas muşamba vardı ve altı asker alabiliyordu. Bir Brownking .50 kalibrelik Makineli Tüfek için bir yuva ile donatılmıştı. Araçların motoru, kaputu ve gövdesi zırhla kaplandı.
M3 Yarı İz Zırhlı Personel Taşıyıcı
M3 Halftrack Zırhlı Personel Taşıyıcı “Yavaş Poke”, Kanada Savaş Müzesi, Ottawa, Ontario. (Yazar Fotoğrafı)
Taşıyıcı, Personel Halftrack M3, İkinci Dünya Savaşı ve Soğuk Savaş sırasında Amerika Birleşik Devletleri, Britanya İmparatorluğu ve diğer Müttefikler tarafından kullanılan bir zırhlı araçtı. Yaklaşık 43.000 adet üretildi ve savaş boyunca tüm cephelerde hizmet veren İngiliz Milletler Topluluğu ve Sovyet Kızıl Ordu kuvvetlerinin yanı sıra ABD Ordusu ve Deniz Piyadelerine tedarik edildi. Vikipedi.
Dünya savaşları arasında ABD Ordusu, kuvvetlerinin taktik hareketliliğini geliştirmeye çalıştı. Yüksek hareket kabiliyetine sahip bir piyade aracı bulmak amacıyla, Mühimmat Departmanı, Fransız Citroën-Kégresse araçlarını test ederek yarı paletli tasarımı değerlendirdi. White Motor Company, kendi şasilerini ve M3 Scout Car'ın gövdesini kullanarak bir prototip yarım palet üretti.
Güvenilirliği ve üretimi hızlandırmak için mümkün olduğunca çok sayıda ticari bileşen kullanan tasarım, 1940 yılında standart hale getirildi ve Autocar Company, Diamond T Motor Company ve White Company tarafından inşa edildi.
White 160AX veya IHC RED 450 motor seçenekleriyle sunulan M3, dört ileri ve bir geri vitesli manuel sabit örgülü (senkromeçli olmayan) şanzıman ve iki vitesli bir aktarma kutusu ile çalıştırıldı. Ön süspansiyon yaprak yayıydı, paletler dikey salyangoz yayıydı. Frenleme, vakum destekli hidrolikti, direksiyon manueldi, güç desteği yoktu. Elektrik sistemi 12 volttu.
M5 Halftrack Zırhlı Personel Taşıyıcı, New Brunswick Askeri Tarih Müzesi, 5 Kanada Tümeni Destek Üssü Gagetown, New Brunswick. (Yazar Fotoğrafı)
M3, M2 Half Track Car'ın daha büyük karşılığıydı. M2'nin başlangıçta bir topçu traktörü olarak işlev görmesi amaçlandı. M3, M2'den daha uzun bir gövdeye sahipti ve arkada tek bir erişim kapısı vardı ve 13 kişilik bir tüfek ekibi için oturma yeri vardı. Üçü kabinde olmak üzere aracın her iki yanına on koltuk yerleştirildi. Koltukların altındaki raflar mühimmat ve erzak için kullanılıyordu, koltuk arkalıklarının arkasındaki ek raflar manganın tüfeklerini ve diğer eşyalarını tutuyordu. Gövdenin dışına, paletlerin hemen üzerine mayınlar için küçük bir raf eklendi. Savaşta çoğu birlik, aracın dışına ek yiyecek, sırt çantaları ve diğer mürettebat eşyalarını koymayı gerekli buldu. Bagaj rafları genellikle sahaya eklendi ve çok geç araçlarda bu mürettebat istifi için arkaya monte edilmiş raflar vardı.
Halftrack 75 mm silah taşıyıcı, Kanada Kraliyet Ejderhaları, Larino, İtalya, 20 Mart 1944. (Library and Archives Canada Photo, MIKAN No. 3574238)
İlk araçlarda, ön koltukların hemen arkasında bir .50 kalibrelik (12,7 mm) M2 Browning makineli tüfek monte eden bir iğne yuvası vardı. Daha sonraki M3A1, .50 kalibrelik için yükseltilmiş, zırhlı bir 'minber yuvası' benimsedi ve .30 kalibrelik (7,62-mm) makineli tüfekler, yolcu bölmesinin yanlarındaki montajlardan kullanılabilir. Birçok M3 daha sonra M3A1 standardına değiştirildi. Gövde, motor radyatörü için ayarlanabilir bir zırhlı panjur ve kurşun geçirmez bir ön cam ile her yerde zırhlıydı. CFB Borden Askeri Müzesi'ndeki varyant, (6.330 cc) 160AX motorda Beyaz 386 cu ile bir M3 - Beyaz Halftrack'tir. Her ikisi de M2HB makineli tüfek içeren bir M32 uçaksavar makineli tüfek montajı veya bir kaide montajı ile donatıldı.
Yarı paletler başlangıçta son derece popüler değildi ve Amerikan birlikleri tarafından “Mor Kalp Kutuları” (ABD Ordusunun savaş yaraları için yapılan dekorasyona acımasız bir referans) olarak adlandırıldı. Başlıca şikayetler, havadan patlayan topçu mermilerine karşı tam bir tepe korumasının olmaması ve zırhın makineli tüfek ateşine karşı yetersiz olmasıydı.
M3'ün toplam üretimi yaklaşık 41.000 araca ulaştı. Müttefik ülkelere tedarik etmek için International Harvester, Lend-Lease için M5 yarı paletli çok benzer bir araçtan birkaç bin üretti. Vikipedi.
GMC C15TA, RHLI, Krabbendijke, Hollanda, 27 Ekim 1944. (Library and Archives Canada Photo, MIKAN No. 3205115)
GMC C15TA, Z5822762, Kanada Savaş Müzesi, Ottawa, Ontario'da sergileniyor. (Yazar Fotoğrafı)
C15TA Zırhlı Kamyon, İkinci Dünya Savaşı sırasında Kanada tarafından üretilen bir zırhlı araçtı. C15TA, General Motors Canada tarafından Amerikan M3 Scout Car'ın konsept çizgileri doğrultusunda geliştirildi. Araç, Chevrolet C15 CMP kamyonunun şasisini kullandı. 1943 ve 1945 yılları arasında Ontario, Oshawa'da toplam 3.961 ünite inşa edildi. Zırhlı gövdeler Hamilton Bridge Company tarafından sağlandı.
C15TA, Kuzeybatı Avrupa'daki İngiliz ve Kanada birimleri tarafından zırhlı personel taşıyıcı ve ambulans olarak kullanıldı. Düşmanlıkların sona ermesinden sonra, birçok araç Avrupa'da bırakıldı ve daha sonra Belçika, Danimarka (M6 Mosegris olarak), Hollanda (en az 396 birim aldı) ve Norveç dahil olmak üzere kurtarılmış Avrupa ülkelerinin orduları tarafından kullanıldı. Ayrıca Kanada tarafından İspanya'ya yaklaşık 150 adet satıldı.
İngiliz kuvvetleri tarafından Vietnam'da bırakılan kamyonlar Fransızlar tarafından ele geçirildi ve bu kamyonlar onları Çinhindi'nde kullandı ve daha sonra Güney Vietnam'a transfer edildi. Birçok C15TA, Malaya Federasyonu polis güçleri tarafından kullanıldı. 1955'te Portekiz, daha sonra Afrika savaşlarında kullanılan “Granadeiros” olarak bilinen bir dizi araç aldı. Bazı araçlar 1960'lara kadar hizmette kaldı. Vikipedi.
LVT-1 Amfibi Araç
LVT-1, Kılıçlar ve Pulluk Demirleri Müzesi, Kars, Ontario. (Yazar Fotoğrafı)
Paletli İniş Aracı (LVT), İkinci Dünya Savaşı sırasında Birleşik Devletler Donanması, Deniz Piyadeleri ve Ordusu tarafından tanıtılan bir amfibi araç sınıfıydı. Başlangıçta yalnızca gemiden kıyıya operasyonlar için kargo taşıyıcıları olarak tasarlanmışlardı, hızla hücum birliklerine ve ateş destek araçlarına da dönüştüler. Tiplerin tümü, amfibi traktör için yaygın olarak amfibi, amtrak, amtrac vb. olarak biliniyordu.
LVT 1, 18 tam donanımlı adam veya 4,500 pound (2,041 kg) kargo taşıyabilir.Başlangıçta karadaki gemilerden ikmal yapmak için tasarlanmışlardı, zırh korumasından yoksundular ve sert arazide kullanıldığında paletleri ve süspansiyonları güvenilmezdi. Ancak, Deniz Piyadeleri kısa süre sonra LVT'nin bir saldırı aracı olarak potansiyelini fark etti. Stuart serisi hafif tanklardan (LVT(A)-1) ve Obüs Motorlu Taşıyıcı M8'lerden (LVT(A)-4) taretlerle donatılmış, Amtanks olarak adlandırılan ateş destek versiyonlarının yanı sıra zırhlı versiyonlar da tanıtıldı. Diğer yükseltmeler arasında, yine Stuarts'tan ödünç alınan yeni bir güç paketi ve karada performansı önemli ölçüde artıran torsilastik bir süspansiyon vardı. Üretim savaş boyunca devam etti ve 18.621 LVT teslim edildi. Vikipedi.
LVT-2 Manda II Amfibi İniş Paletli Araç
Buffalo II, 79. Zırhlı Tümen'in New Brunswick Kuzey Kıyı Alayı askerleriyle birlikte Terneuzen, Hollanda, 13 Ekim 1944. (Library and Archives Canada Photo)
Amerikan LVT-2 Water Buffalo, İngiliz adı Buffalo II (1942), yeni bir güç aktarma organına (M3A1 hafif tankından alınmıştır) ve torsilastik süspansiyona sahipti. LVT-1'e kıyasla sert zemindeki performansı çok daha iyiydi. 2.962 adet üretildi. ABD, İngiliz ve Kanada Orduları Buffalo'yu Scheldt Muharebesi'nde, Yağma Operasyonu sırasında, İtalya'daki Po Nehri boyunca, Elbe Nehri boyunca ve bir dizi başka nehir geçiş operasyonunda kullandılar. Vikipedi.
İngiliz adı Buffalo IV (1943) olan LVT-4 Water Buffalo, motoru ileri doğru hareket ettirdi ve arkaya geniş bir rampa kapısı eklenerek birliklerin aracın arkasından çıkmasına izin verildi. Bu yenilik, kargoların yüklenmesini ve boşaltılmasını da büyük ölçüde kolaylaştırdı. Bazı araçlar zırh kitleri aldı. Teslim edilen 8.351 ünite ile LVT'nin açık ara en çok sayıdaki versiyonuydu. İngiliz LVT versiyonlarının çoğu, bir Polsten 20 mm top ve 2 × .30 kalibrelik Browning MG'lerle silahlandırıldı.
DUKW Amfibi Kamyon
DUKW, Kanada birliklerini taşırken, Normandiya'da, Haziran 1944. (Library and Archives Canada Photo, MIKAN No. 4233777)
DUKW (halk dilinde ördek olarak bilinir), İkinci Dünya Savaşı sırasında Sparkman & Stephens ve General Motors Corporation'ın askeri himayesi altında bir ortaklık tarafından mal ve birliklerin karada ve su üzerinde taşınması ve kullanım için tasarlanmış altı tekerlekten çekişli bir amfibi kamyondur. amfibi saldırılarda sahillere yaklaşma ve sahilleri geçme. ABD ordusunun İkinci Dünya Savaşı'nda kullandığı 2 ton kapasiteli “deuce” kamyonlarının bir modifikasyonu olan, ancak muharebenin taleplerini karşılayacak kadar uzun ömürlü olacak şekilde tasarlanan Ducks, daha sonra deniz ortamlarında turist teknesi olarak kullanıldı. Yaklaşık 800 Kanada Ordusu ile hizmet veriyordu.
DUKW ismi askeri bir kısaltma değildir - isim GMC tarafından kullanılan model isimlendirme terminolojisinden gelmektedir. -tekerlek çekişli ve “W” iki motorlu arka aksı gösteriyordu. DUKW prototipi, GMC CCKW altı tekerlekten çekişli askeri kamyonun motor üstü kabin (COE) versiyonu olan GMC ACKWX'in etrafında su geçirmez bir gövde ve bir pervane eklenerek inşa edildi. Nihai üretim tasarımı CCKW'ye dayanıyordu.
Araç, General Motors'un GMC bölümü (savaşın başında hâlâ Sarı Kamyon ve Antrenör olarak adlandırılıyordu) tarafından inşa edildi. Bu 270 inç³ (4.416 L) bir GMC Düz-6 motor tarafından desteklenmektedir. DUKW 6,5 ton boş ağırlığındaydı ve yolda saatte 50 mil (80 km / s) ve su üzerinde 5.5 knot (10.2 km / s 6.3 mph) hızla çalışıyordu. 9,4 m uzunluğunda, 8 fit 2,875 inç (2,51 m) genişliğinde, 7 fit 1,375 inç (2,17 m) yüksekliğinde, katlanır kanvas yukarıdayken 8,8 fit (2,6 m) yüksekliğindeydi. . 21.137 adet üretilmiştir. Ağırlığı en aza indirmek için 1/16 ila 1/8 inç (1,6–3,2 mm) kalınlığında çelik sacla kaplanmış zırhlı bir araç değildi. Yüksek kapasiteli bir sintine pompası sistemi, ince gövde çapı 2 inç (51 mm)'ye kadar olan delikler tarafından yarıldıysa DUKW'yi ayakta tutuyordu. Her dört araçtan biri, genellikle .50 kalibrelik (12,7 mm) Browning ağır makineli tüfek taşıyan makineli tüfek için bir halka montajı ile üretildi.
DUKW, Speir'in bir başarısı olarak, sürücünün kabin içinden lastik basıncını değiştirmesine izin veren ilk araçtı. Lastikler, yollar gibi sert yüzeyler için tamamen şişirilebilirken, özellikle plaj kumu olmak üzere daha yumuşak yüzeyler için daha az şişirilebilir. Bu, DUKW'nin amfibi bir araç olarak çok yönlülüğüne katkıda bulundu. Bu özellik artık birçok askeri araçta standart. Vikipedi.
DUKW, Kanada Savaş Müzesi, Ottawa, Ontario. (Yazar Fotoğrafı)
Bir GMC DUKW, Kanada Savaş Müzesi'nde, diğeri ise Base Borden Askeri Müzesi, CFB Borden, Ontario'da sergileniyor.
M29C Su Gelincik Paletli Amfibi Kargo Aracı, Kanada Savaş Müzesi, Ottawa, Ontario. (Yazar Fotoğrafı)
M29 Weasel, Studebaker tarafından karda çalışmak üzere tasarlanmış bir İkinci Dünya Savaşı paletli aracıydı. Gelincik fikri, İngiliz mucit Geoffrey Pyke'nin Norveç'teki Eksen kuvvetlerine ve endüstriyel tesislere saldırma önerilerini desteklemek için yaptığı çalışmalardan geldi. Pyke'ın Alman atom silahlarının gelişimini engelleme planı, 1. Özel Hizmet Gücü'nün küçük grup komando birliklerini karda taşıyacak hızlı ve hafif mekanize bir cihaz önerdiği Pulluk Projesi oldu. Avrupa'da aktif hizmette olan Gelincikler, tekerlekli araçlar hareketsiz hale getirildiğinde zorlu zeminlerde cephe birliklerine tedarik etmek için kullanıldı.
İlk 2.103 Weasel'ın 15 inç (380 mm) paleti vardı, sonraki sürümde 20 inç (510 mm) palet vardı. M29 amfibiydi, ancak çok düşük bir serbest tahtaya sahip olan M29C Water Weasel, ikiz dümenlerin yanı sıra pruva ve kıçtaki yüzdürme hücreleri ile amfibi versiyonuydu. Vikipedi
Kanada Ordusu Operasyonları Savaş Sonrası, Soğuk Savaş ve Barışı Koruma
PPCLI askeri ile bombacı kar arabası. (Kütüphane ve Arşivler Kanada Fotoğrafı, MIKAN No. 4233989)
Kanada Kuvvetleri için alınan 7 Hägglunds Bv206'dan biri. (Kütüphane ve Arşivler Kanada Fotoğrafı, MIKAN No. 3930991)
Soğuk Savaş sırasında Kanada, Birinci Dünya Savaşı ve İkinci Dünya Savaşı'nda uluslararası sahnede inşa ettiği itibarla birlikte uluslararası nüfuzunu öne sürmeye başladı. Kore'de, Kore Savaşı sırasında, Kanada'dan gelen orta büyüklükteki gönüllü asker birliği, Birleşmiş Milletler kuvvetlerine kayda değer katkılarda bulundu ve ayrıcalıklı bir şekilde hizmet etti. Prenses Patricia'nın Kanada Hafif Piyade Birliği'nin Kapyong Savaşı'na yaptığı katkı özellikle dikkate değerdir.
Kanada'nın Soğuk Savaş'ın uluslararası siyasete en büyük katkısı, “Barış Koruması”nın yenilenmesi ve uygulanmasında olmuştur. Her ne kadar Kanada'nın temsilcileri Başbakan Mackenzie King ve Dışişleri Bakanı Louis St. Laurent tarafından BM'nin yetkisine karşı barışın korunması için bir Birleşmiş Milletler askeri gücü önerilmiş ve savunulmuş olsa da, Birleşmiş Milletler Uluslararası İlişkiler Konferansı'nda Haziran 1945'te San Francisco'daki organizasyon, o zaman kabul edilmedi.
1956 Süveyş Krizi sırasında, Kanada'nın 1945'te desteklediği Birleşmiş Milletler askeri gücü fikri yeniden gündeme geldi. Britanya, Fransa, İsrail ve Mısır'ı içeren çatışma, Sovyetler Mısır'ın davasını askeri olarak destekleyeceklerini ima ederken, ABD'nin yükselen “süper güçleri” ile Sovyetler Birliği arasında hızla potansiyel bir parlama noktasına dönüştü. Sovyetler, Londra ve Paris'te “her tür modern imha silahını” kullanmaya istekli olacaklarını söyleyecek kadar ileri gitti - açık bir nükleer saldırı tehdidi.
Kanadalı diplomat Lester B. Pearson, o zamanın Başbakanı Louis St. Laurent'in BM askeri gücü kavramını, savaşçıları araya girip bölecek ve muhalifler arasında bir tampon bölge veya 'canlı kalkan' oluşturacak bir “Acil Durum Gücü” biçiminde yeniden tanıttı. kuvvetler. Pearson'ın Birleşmiş Milletler Acil Durum Gücü (UNEF) - ilk barış gücü, savaşçıları ayırmak için konuşlandırıldı ve düşmanlıkları sona erdirmek için ateşkes ve karar alındı. Vikipedi.
4 Sahra Filosu, Kraliyet Kanadalı Mühendisler, bir Gelincik keşif aracıyla birlikte 2. Tabur, Kraliyet 22. Alayı'nın zırhlı personel taşıyıcısı, NATO'nun Rob Roy, Almanya, 1970'lerde tatbikatı sırasında Weser Nehri'nde yüzüyor. (Kütüphane ve Arşivler Kanada Fotoğrafı, MIKAN No. 4221644)
Gelincik İzci arabası, Lord Strathcona'nın Atı, Kıbrıs. (Kütüphane ve Arşivler Kanada Fotoğrafı, MIKAN No. 4235910)
Yaygın olarak Ferret Scout arabası olarak da adlandırılan Ferret zırhlı aracı, keşif amacıyla tasarlanmış ve inşa edilmiş bir İngiliz zırhlı savaş aracıdır. Gelincik 1952 ve 1971 yılları arasında İngiltere şirketi Daimler tarafından üretildi. Dönem boyunca İngiliz Ordusu ve Commonwealth ülkelerindeki alaylar tarafından yaygın olarak kabul edildi. Kanadalıların 1954'ten 1981'e kadar hizmette 124'ü vardı.
Ferret, İngiliz Ordusunun İkinci Dünya Savaşı hafif zırhlı araçları için bir yedek model alma ihtiyacının bir sonucu olarak 1949'da geliştirildi. Keşif İzci Arabası "Dingo"nun başarısından dolayı Daimler, Gelincik'i tasarlamak ve üretmek için görevlendirildi.
Ferret Scout Car, Dingo ve Kanada Ford Lynx ile birçok benzer tasarım özelliğini paylaştı, ancak daha büyük bir savaş bölmesi ve isteğe bağlı bir küçük makineli tüfek kulesi içeriyordu. Tamamen kaynaklı monokok çelik bir gövdeden inşa edilmişti, bu da aracı alçaltırdı ama aynı zamanda tüm yürüyen aksamlar mürettebatla birlikte kapalı gövde içinde olduğu için içeride son derece gürültülü bir sürüşe neden oldu. Dört tekerlekten çekiş, “Run flat” lastiklerle (savaşta patlasa bile şeklini koruyan ve böylece bir aracın güvenli bir şekilde sürmesini sağlayan) birleştirildi.
Taretli Gelincik İzci Arabası, Base Borden Askeri Müzesi, CFB Borden, Ontario. (Yazar Fotoğrafı)
Taret, tüm modellerde bulunmasa da, tek bir makineli tüfek taşıyordu. Gövdeye takılan altı adet bombaatar (her iki tarafta üç adet) duman bombası taşıyabilir. Şehir ortamında kullanılabilecek kadar hızlı ve küçüktür, ancak yol dışındaki engebeli arazileri aşabilecek kadar güçlüdür. Gelincik, İngiliz Ordusunda artık hizmette değil, ancak birkaç Commonwealth ülkesi hala onları bu güne kadar kullanıyor. Kompakt boyutları ve uygun fiyatları nedeniyle özel koleksiyoncular arasında popüler olmuştur, örn. ABD'de yaklaşık 20.000 ila 30.000 dolar. 1952 ve 1971 yılları arasında çeşitli Marka numaraları altında 16 alt model dahil olmak üzere toplam 4.409 Gelincik üretildi.
Çeşitli donanıma, kuleye sahip olan veya kulesiz olanlar ve Swingfire tanksavar füzeleri ile donanmış olanlar da dahil olmak üzere birkaç Gelincik İşareti vardır. Tüm işaretler ve deneysel varyantlar dahil, muhtemelen 60'tan fazla farklı araç olmuştur. Austin Princess 4-Litre-R'nin daha güçlü FB60 versiyonunu kullanarak motoru yükseltmek mümkündür. Bu yükseltme, standart B60 motora göre 55hp sağlayacaktır. Vikipedi.
Bobcat Zırhlı Personel Taşıyıcı
Bobcat, 1950'lerde ve 1960'ların başında Kanada'da tasarlanmış ve inşa edilmiş bir zırhlı personel taşıyıcı (APC) idi. Uzun bir geliştirme dönemi ve değişen gereksinimler, temel tasarımı iyileştirmeden fiyatı yükseltti ve proje 1963'ün sonlarında her yerde bulunan M113'ün satın alınması lehine iptal edildi.
İkinci Dünya Savaşı sırasında Kanada Ordusu, Totalize Operasyonundan önce bir dizi M7 Priest SP Gun ve Ram tankını uygun personel taşıyıcılarına dönüştürdüklerinde dünyaya tam izlenen APC'yi tanıttı. Mevcut tasarımlar neredeyse evrensel olarak yarı paletli veya Universal Carrier gibi APC rolü için gerçekten tasarlanmamış hafif zırhlı paletli araçlardı. “Kangurular” olarak adlandırılan amaca uygun araçlar, çok daha iyi zırhlıydı ve çok daha iyi arazi performansına sahipti. Benzer araçlar kısa süre sonra diğer müttefik kuvvetler tarafından da kullanılmaya başlandı, bozuk veya güncel olmayan tanklardan dönüştürülürdü.
Savaş sonrası dönemde, Kanada Ordusu, diğer batılı meslektaşları gibi, dramatik bir küçülme döneminden geçti. 1940'ların sonlarında, savaş sırasında olduğu gibi, oluşum ve ekipman bakımından temelde aynıydı, ancak çok daha küçüktü. Soğuk Savaş'ın başlangıcına damgasını vuran uluslararası ilişkilerin soğumasıyla ve özellikle Kore Savaşı'nın başlamasıyla, Kanada silahlı kuvvetleri, bu noktada son derece modası geçmiş olan ekipmanlarını hızla modernize etme sürecini başlattı.
Bobcat Zırhlı Personel Taşıyıcı projesi, APC rolündeki Kanguru için tamamen modern bir yedek üretmek amacıyla 1952'de başladı. Tasarımın sonraki dört yılı boyunca, gereksinimler birkaç kez değişti ve bir amfibi yeteneğinin yanı sıra savaş alanı kargo rolündeki Evrensel Taşıyıcı'nın yerini alacak başka bir sürüm ekledi. Gereksinimler nihayet 1956'da XA-20 olarak sabitlendiğinde, Leyland Motors'a (Kanada) Proje 97 kapsamında bir prototip sözleşmesi teklif edildi.
Prototip inşa edilirken, Leyland Motors, Canadian Car and Foundry (CCF) tarafından satın alındı. Bir maket üretildi ve Camp Borden'deki Kanada Zırh Okuluna gönderildi ve bir takım iyileştirmeler önerildi. Bu süreç devam ederken, CCF'nin kendisi sürekli büyüyen Avro Canada tarafından satın alındı. Tasarım üzerinde çalışmalar devam etti ve ilk yumuşak çelik prototipi APC düzeninde teslim edildi, ardından iki ek prototip, başka bir APC versiyonu ve M101 105-mm Obüsü monte etmek için tasarlanmış kendinden tahrikli bir topçu versiyonu, ancak bu değildi. takılı.
Test nispeten olumluydu ve 1959'da Bakanlık sonunda APC versiyonunun 500'ü için bir sipariş aldı. Ancak 1960'da savunma bütçesi kısıldı ve Bakanlar Kurulu bütçeyi nihayet onaylayıncaya kadar Şubat 1961'e kadar değildi. Bu noktada Bobcat dokuz yıldır geliştiriliyordu ve bu arada Kangurular veya Evrensel Taşıyıcıların yerine hiçbir şey satın alınmamıştı. Geçici olarak kalan Sherman'ları ve Evrenselleri değiştirme konusunda bazı tartışmalar vardı, ancak bu düştü.
1962'de Avro, CCF'yi feshetti ve Bobcat'in üretimini, Avro Arrow'un 1959'da iptal edilmesinden bu yana yeterince kullanılmayan Malton, Ontario'daki uçak fabrikalarına taşıdı. Tam üretim versiyonunun bir prototipi Şubat 1963'te ve Haziran ayına kadar test edilmeye başlandı. 2.000 millik kalifikasyon testinin %75'ini tamamlamıştı. Ancak, Bobcat hakkındaki test raporu son derece olumsuzdu. Kargo alanındaki tökezleme tehlikelerinden son derece yüksek çalışma seslerine kadar çeşitli sorunlara dikkat çeken rapor, aracın ek geliştirmeye ihtiyacı olduğu sonucuna vardı. Daha kafa karıştırıcı sorunlar, 1963'te Avro'nun kendisi çözüldü ve ana işletme şirketi Hawker Siddeley Canada'ya devredildi. Temmuz ayında şirket, kalan sorunları çözmek için bir program hazırlamak üzere tekrar Bakanlıkla bir araya geldi, ancak iki taraf da kendi paralarından daha fazla yatırım yapmaya istekli değildi.
Görünürde acil bir çözüm görünmediği için, Kasım 1963'te Genelkurmay Başkanı Bobcat projesinin sonlandırılmasını ve yerine ABD M113'ün satın alınmasını istedi. Bobcat'in M113'e kıyasla, özellikle boyut ve amfibi kabiliyeti açısından bir takım avantajları olmasına rağmen, M113 bu noktada dünya çapında hizmete girdi ve devasa üretim sayıları çok düşük birim maliyetine yol açtı. Bobcat programının nihai maliyeti 9,25 milyon CDN idi. Projeden geriye kalan tek şey, Base Borden Askeri Müzesi'ndeki yeterlilik prototipidir.
Bobcat nispeten tipik bir savaş sonrası APC tasarımıydı, motoru önde, arkada çıkış kapıları olan piyade alanı ve iki bölüm arasında iki kişilik bir ekip vardı. Bobcat örneğinde, motor, hafifçe öne eğimli bir eğime monte edilmiş büyük bir erişim kapısının arkasına yerleştirildi ve kokpit alanına doğru eğimli bir güverte ile buluştu. İki operatör, sürücü ve komutan/nişancı, piyade alanının yükseltildiği ve görüşün kapatıldığı arka kısım haricinde nispeten iyi bir çok yönlü görüş sağlayan, altlarında bir görüş blokları halkası bulunan yarım küre şeklindeki kubbelerin altına yerleştirildi. Kubbenin ön yarısı yukarı ve arkaya çevrilerek açılarak koltukların “düğmeli” olmadığında dışarı çıkma işlemi için yükseltilmesine izin verilebilir.
Genel olarak tasarım M113'ten daha küçüktü ve FV432 gibi çağdaş Avrupa tasarımlarıyla daha uyumluydu. Küçük boyut, aracın önünde enine şanzıman için yer olmadığı anlamına geliyordu, bu nedenle, kargo bölümünün altına yerleştirilmiş bir tahrik mili ve transaks ile bir arkadan tahrik kullanıldı. Kargo alanına ve özellikle de kapıların hemen önüne monte edilen transaksa yönelik bu kutu gibi çıkıntılar, büyük bir takılma tehlikesi oluşturuyordu. Ek olarak, tahrik mili çalışırken aşırı derecede gürültülüydü. Vikipedi.
Yumuşak çelik gövdeli prototip Bobcat, statik görüntüleme için eksiksiz bir araca sahip olmak için yeterli bileşenle (ancak motorsuz) Kanada Kraliyet Zırhlı Kolordu Müzesi'ne gönderildi. Şimdi CFB Borden Askeri Müzesi ile korunmuştur. Diğer araçlar hurdaya ayrıldı. [41]
M113 Zırhlı Personel Taşıyıcı
R22eR, 4 CMBG ile görev yapan askerler tarafından işletilen M113. APC, bir Recoiless Rifle ve .50 kalibrelik bir HMG, SW of Wurzberg, Almanya, Ekim 1975 ile donanmıştır. (Library and Archives Canada Photo, MIKAN No. 4692424)
M113, tamamen izlenen bir zırhlı personel taşıyıcıdır. M113, aracı önceki araçlardan çok daha hafif yapan yeni alüminyum zırhı tanıttı; bu zırh, mürettebatı ve yolcuları hafif silah ateşine karşı korumak için yeterince kalındı, ancak aracın havadan taşınabilir ve orta derecede amfibi olması için yeterince hafifti. M113'ün çok yönlülüğü, dünya çapında ve Kanada hizmetinde yaşayan çok çeşitli uyarlamalar üretti. Bugüne kadar, dünya çapında 50'den fazla ülke tarafından her türden 80.000'den fazla M113'ün üretildiği ve kullanıldığı tahmin ediliyor ve bu da onu tüm zamanların en yaygın kullanılan zırhlı savaş araçlarından biri haline getiriyor.
10,5 tonluk M113, 5083 uçak kalitesinde alüminyum alaşımdan yapılmıştır ve bu, daha fazla kalınlık yapısal sertliğe izin verdiği için hafif azaltılmış ağırlıkta çelikle aynı gücün bir kısmını verir. Ağırlığı, araca güç sağlamak için nispeten küçük bir motorun, Allison tx100-1 3 vitesli otomatik şanzımana sahip 6V53 Detroit 2 zamanlı altı silindirli dizel motorun kullanılmasına ve aracın arazide büyük bir yük taşımasına ve sabit ve döner kanatlı uçaklarla taşınacaktır. M113, yüzdürme perdelerini açmadan yüzebilir ve paletleriyle suda itilir.
Kanada Kuvvetleri, 1960'ların ortasından 1990'lara kadar satın alınan 1.143 M113'ü satın aldı. Çoğunlukla beyan edilen fazlalık olan 289, çeşitli konfigürasyonlara yükseltilecek ve 2020'ye kadar korunacaktır. Wikipedia.
M113A2 MTV-E (Mobil Taktik Araç Mühendisi) Önde büyük bir pulluk bıçağı, arka sürücü tarafında hidrolik tahrikli bir burgu ve burgunun karşısındaki hidrolik aletlerle kullanım için hidrolik hortumlarla donatılmış askeri mühendislik versiyonu.
M113A2 MTV-E, Kanada Savaş Müzesi, Ottawa, Ontario. (Yazar Fotoğrafı)
Tüple fırlatılan optik güdümlü tanksavar (TOW), zırh altında (TUA) versiyonu, 5 Kanada Tümen Destek Üssü Gagetown, New Brunswick, ca 1998. (Yazar Fotoğrafı)
M548 Kargo Gemisi, New Brunswick Askeri Tarih Müzesi, 5 Kanada Tümeni Destek Üssü Gagetown, New Brunswick. (Yazar Fotoğrafı)
M548, arka kargo yatağı ile donatılmış zırhsız bir kargo taşıyıcısıdır.
M577 Komutanlığı, New Brunswick Askeri Tarih Müzesi, 5 Kanada Tümeni Destek Üssü Gagetown, New Brunswick. (Yazar Fotoğrafı)
M577 Komuta Yeri varyantı ile, arka birlik bölmesinin üzerindeki çatı daha yüksektir. Araç ayrıca ek radyolar ve bir jeneratör de taşıyor.
M579A, vinçle donatılmış bir montaj ve onarım aracıdır.
M806 onarım ve kurtarma aracı, bir dahili vinç ve arka gövdeye monte edilmiş iki toprak çapa ile donatılmıştır.
M113 Lynx Komuta ve Keşif Aracı
M113 C & R Lynx, "Radley-Waters", Zırh Okulu, Savaş Eğitim Merkezi, 5 Kanada Tümeni Destek Üssü Brunswick. (Yazar Fotoğrafı)
M113 C & R Lynx keşif aracı (M113 Komuta ve Keşif Aracı), Hollanda ve Kanada silahlı kuvvetleri tarafından kullanılan, Amerika Birleşik Devletleri yapımı bir paletli zırhlı savaş aracıdır.
Lynx, 1963 yılında M113 zırhlı personel taşıyıcı üreticisi FMC Corp. tarafından özel bir girişim olarak inşa edilen daha küçük bir komuta ve keşif aracıdır. Lynx, alüminyum zırh da dahil olmak üzere M113A1 bileşenlerini kullanır, ancak her iki tarafta yalnızca dört yol tekerleği ve motor ön yerine arkaya monte edilmiştir. Lynx, Hollanda ve Kanada (resmen Lynx olarak adlandırıldığı) tarafından keşif rolünde kullanıldı.
Lynx amfibiktir, suda izlerinden hareket eder. Yüzmeden önce, ön tarafa bir trim kanatçık dikilir, sintine pompaları çalıştırılır ve hava giriş ve egzozuna kapaklar monte edilir. Uygulamada, ekipler kapakları kapatacak ve yüksek hızda sığ nehirlerden geçecektir.
Kanada Kuvvetleri, 1968'den itibaren Ferret zırhlı aracının yerine 174 aracı kabul etti. Vaşaklar, zırhlı bir alayın (D Sqn) keşif filosuna verildi. Filo, her biri yedi Lynx ile donatılmış üç birlikten oluşuyordu - üç iki araçlı devriye ve birlik liderinin aracı (Milis zırhlı keşif birimleri, Jeep'ler veya Iltis 1/4 tonluk 4×4 kamyonlarla görev için eğitildi. bir piyade taburunun muharebe destek şirketinin müfrezesi.
M113 C & R Lynx, Sherbrooke Cephaneliği, Sherbrooke, Quebec. (Yazar Fotoğrafı)
Kanada Lynx'inde, mürettebat komutanının kubbesi sağ ortada ve gözlemci kapağı sol arkada bulunur. Komutan, elle hareket ettirilen M26 ağır makineli tüfek kupolasını aracın içinden çalıştırır, ancak ambar kapağı açıkken yeniden doldurur. Arkaya bakan gözlemci telsizi çalıştırır ve iğneye monteli 7,62 mm makineli tüfeği ateşler. Kanada Lynx 1993'te hizmetten çekildi ve 1996'nın sonunda 203 Coyote sekiz tekerlekli keşif aracıyla değiştirildi. Wikipedia.
M24 Chaffee Hafif Tank
M24 Chaffee Hafif Tank, Kanada Savaş Müzesi, Ottawa, Ontario. (Yazar Fotoğrafı)
M24 Chaffee Hafif Tank, Base Borden Askeri Müzesi, CFB Borden, Ontario. (Yazar Fotoğrafı)
Hafif Tank M24 Chaffee, İkinci Dünya Savaşı sırasında ve Kore Savaşı dahil olmak üzere savaş sonrası çatışmalarda ve Birinci Çinhindi Savaşı'nda Fransızlarla ve Cezayir'deki savaşta kullanılan bir Amerikan hafif tankıydı. İngiliz hizmetinde, Amerika Birleşik Devletleri silahlı kuvvetlerinde tank kullanımının geliştirilmesine yardımcı olan Birleşik Devletler Ordusu Generali Adna R. Chaffee, Jr.'dan sonra Chaffee hizmet adı verildi.
Savaş deneyimi, Hafif Tank M3/M5'in birçok eksikliğini gösterdi, bunların en önemlisi zayıf silahlardı. Başlangıçta bir yedek olarak görülen T7 tasarımı vasat bir Orta Tank M7'ye dönüştü ve sonunda Mart 1943'te reddedildi. ancak 75 mm'lik bir silahla donanmış.
Nisan 1943'te Ordnance Corps, General Motors'un Cadillac bölümü ile birlikte Hafif Tank T24 olarak adlandırılan yeni proje üzerinde çalışmaya başladı. Aracın ağırlığını 20 tonun altında tutmak için her türlü çaba gösterildi. Zırh hafif tutuldu, eğimli kaplama sadece 25 mm kalınlığındaydı (ancak dikeyden 60 derece eğimli). B-25H Mitchell bombardıman uçağında kullanılan silahın bir türevi olan yeni bir hafif 75 mm top geliştirildi. Silah, M3 ile aynı balistik özelliklere sahipti, ancak ince duvarlı bir namlu ve farklı geri tepme mekanizması kullandı. Tasarım ayrıca daha geniş (16 inç) paletlere ve burulma çubuğu süspansiyonuna sahipti. Nispeten düşük bir siluete ve üç kişilik bir tarete sahipti.
15 Ekim 1943'te ilk pilot araç teslim edildi ve 1944'te Hafif Tank M24 adı altında üretime başlandı. Nisan ayından itibaren Cadillac'ta ve Temmuz ayından itibaren Massey-Harris'te iki tesiste üretildi. Ağustos 1945'te üretim durdurulduğunda, 4.731 M24 montaj hatlarını terk etmişti. Bazıları İngiliz kuvvetlerine verildi.
M24, Aralık 1944'te yaygın olarak kullanılmaya başlandı, ancak cephe muharebe birimlerine ulaşmada yavaş kaldılar. Savaşın sonunda, birçok zırhlı tümen hala esas olarak M5 ile donatılmıştı. Bazı zırhlı tümenler, savaş bitene kadar ilk M24'lerini alamadılar.
Düşmanlıkların sona ermesinden önce onları alan zırhlı birliklerden gelen raporlar genellikle olumluydu. Mürettebat, geliştirilmiş arazi performansını ve güvenilirliğini beğendi, ancak en çok, 37-mm'ye göre büyük bir gelişme olarak 75-mm ana topu takdir ettiler. M24, Alman tanklarıyla savaşma zorluğuna uygun değildi, ancak daha büyük silah, en azından mürettebatına gerektiğinde savaşma şansı verdi. M24'ün hafif zırhı, onu neredeyse tüm Alman tanklarına, tanksavar silahlarına ve elle tutulan tanksavar silahlarına karşı savunmasız hale getirdi. M24'ün Avrupa'daki savaşı kazanmaya katkısı önemsizdi, çünkü çok azı zırhlı tümenlerin yıpranmış M5'lerini değiştirmek için çok geç geldi.
Kore Savaşı'nda M24'ler, Kuzey Kore T-34-85'leriyle savaşan ilk ABD tanklarıydı. M24, bu çok daha iyi silahlanmış ve zırhlı orta tanklara karşı başarısız oldu. M24'ler savaşta daha sonra keşif rollerinde daha başarılı oldular.
Diğer başarılı İkinci Dünya Savaşı tasarımları gibi, M24 de dünya çapında birçok orduya tedarik edildi ve ABD Ordusunda M41 Walker Bulldog tarafından değiştirildikten çok sonra yerel çatışmalarda kullanıldı. Fransa, M24'lerini Çinhindi'nde piyade destek görevlerinde kullandı ve iyi sonuçlar aldı. Dien Bien Phu Savaşı'nda on M24 kullandılar. Aralık 1953'te on demonte Chaffee, garnizona ateş desteği sağlamak için hava yoluyla nakledildi. Viet Minh kuvvetleri Mayıs 1954'te kampı fethetmeden önce takip eden uzun kuşatmada yaklaşık 15.000 top mermisi ateşlediler. Fransa ayrıca M24'ü Cezayir'de konuşlandırdı. M24'ün en son görev yaptığı 1971 Hint-Pakistan Savaşı'nda, Bangladeş'te konuşlanmış 66 Pakistanlı Chaffe'nin Hint Ordusu T-55'leri, PT-76'ları ve tanksavar ekipleri için kolay av olduğu biliniyor. Hem İran hem de Irak, İran-Irak Savaşı'ndan önce M24'lere sahip olsa da, bu çatışmada kullanımlarına dair bir rapor yok. Vikipedi.
Centurion Ana Muharebe Tankı
Centurion, B Coy, RCD, 3 Mechized Commando, Ekim 1973, Neustift, Almanya. (Kütüphane ve Arşivler Kanada Fotoğrafı, MIKAN No. 4694259)
Centurion Ana Muharebe Tankı, New Brunswick Askeri Tarih Müzesi, 5 Kanada Tümeni Destek Üssü Gagetown, New Brunswick. (Yazar Fotoğrafı)
Centurion Ana Muharebe Tankı, 1 Kanada Tümen Karargahı, CFB Kingston, Ontario. (Yazar Fotoğrafı)
Centurion, İkinci Dünya Savaşı sonrası dönemin başlıca İngiliz ana muharebe tankıydı ve uzun yıllar boyunca yükseltmelerle başarılı bir tank tasarımıydı. Şasi ayrıca birkaç başka rol için de uyarlandı. Centurion'un üretimi Ocak 1945'te başladı ve Avrupa'daki savaşın Mayıs 1945'te sona ermesinden kısa bir süre sonra altı prototip Belçika'ya geldi. Centurion, diğer batı tanklarından daha fazla savaşta hizmet etti.
Centurion tankları Almanya'da tatbikatta, 1964. (Library and Archives Canada Photo, MIKAN No. 42357)
İlk olarak 1950'de Kore Savaşı'nda BM güçlerini desteklemek için İngiliz kuvvetleriyle savaşa girdi. Centurion daha sonra 1965 ve 1971 Hint-Pakistan savaşlarında görev yaptı ve ABD tarafından sağlanan Pakistan M47'leriyle başarılı bir şekilde savaştı. Vietnam'da Kraliyet Avustralya Zırhlı Kolordusu ile birlikte görev yaptı. 1967, 1973 ve 1975 ve 1982 Lübnan işgalleri sırasında Centurions kullanan İsrail'e satıldı. APC olarak değiştirilen Centurionlar Gazze, Batı Şeria ve Lübnan sınırında kullanıldı. Güney Afrika, Centurion'larını Angola'da kullandı. Ürdün Kraliyet Kara Kuvvetleri 1973'te Golan Tepeleri'nde Centurion tanklarını kullandı. 274 Centurion Ana Muharebe Tankı Mk 3 tanklarının ilki 1952 ve 1953 yılları arasında Kanada Ordusuna teslim edildi. Kanadalı Centurionların eğitimi zamanında tamamlanmamıştı. bkz. Korece hizmet, ancak ilk 21'i Mart 1952'de Almanya'daki Kanada Kraliyet Ejderhalarına teslim edildi. 1954'te Dokuz Centurion Zırhlı Kurtarma Aracı (ARV) ve 1966'da dört zırhlı araç köprü katmanı (AVBL) satın alındı. [42]
Centurion tankları Almanya'da tatbikatta, 1964. (Library and Archives Canada Photo, MIKAN No. 4235690)
Dünyanın dört bir yanındaki orduları donatarak en yaygın kullanılan tank tasarımlarından biri haline geldi ve bazıları 1990'lara kadar hala hizmetteydi. 2006 İsrail-Lübnan çatışması gibi yakın bir zamanda İsrail Savunma Kuvvetleri, zırhlı personel taşıyıcıları ve savaş mühendislik araçları olarak büyük ölçüde değiştirilmiş Centurion'ları kullandı. Vikipedi.
Centurion tankları Almanya'da tatbikatta, 1964. (Library and Archives Canada Photo, MIKAN No. 4235689)
1943'te Tank Tasarım Departmanından, Genelkurmay ataması A41 altında ağır bir Kruvazör Tankı için yeni bir tasarım üretmesi istendi. Geçmişte A serisinde bir dizi oldukça marjinal tasarımdan sonra ve Alman 88 mm topunun oluşturduğu tehdidi akılda tutarak, Savaş Ofisi tasarım gereksinimlerinin büyük bir revizyonunu talep etti, özellikle: artan dayanıklılık ve güvenilirlik, maksimum 40 ton ağırlık ve Alman 88 mm topundan doğrudan bir vuruşa dayanma yeteneği.
Tank Tasarımı, Comet'te kullanılan uzun mesafeli 5 tekerlekli süspansiyonu, altıncı bir tekerlek ve ikinci ve üçüncü tekerlekler arasında genişletilmiş bir boşluk ekleyerek genişleterek yanıt verdi. Dahili dikey yay bobinlerine sahip Christie süspansiyonu, harici yatay yaylara sahip bir Horstmann süspansiyonu ile değiştirildi. Gövde kaynaklı eğimli zırhla yeniden tasarlandı ve oldukça saygın 17 librelik ana silahı ve 20 mm Polsten topunu monte eden kısmen döküm bir taret içeriyordu. Rolls-Royce Merlin'in bir versiyonu olan Rover yapımı Rolls-Royce Meteor motoruyla, yeni tasarım mükemmel performansa sahip olacaktı.
Program başladıktan kısa bir süre sonra, 88 mm'lik toplara dayanma şartının izin verilen ağırlık dahilinde karşılanmasının imkansız olacağı anlaşıldı. Orijinal spesifikasyon, A41'in 40 tonluk bir yükle sınırlı olan mevcut Mark I ve Mark II nakliye römorklarında taşınabilmesi için ayarlanmıştı. Savaş Bakanlığı, harika görünen bir tasarımı engellemektense yeni römorklar inşa etmenin daha akıllıca olacağına karar verdi. Orijinal 40 tonluk tasarımın prototipleri tamamlanmadan önce bile, daha ağır bir versiyonun tasarımı devam ediyordu. Yeni versiyon, en ağır piyade tanklarına eşit zırh taşıyordu ve arazi performansı, ilk Kruvazör Tanklarından bile üstündü. A41, "her şeyi yapabilen" ilk İngiliz tankıydı ve yeni "evrensel tank" adını aldı.
Centurion tankları Almanya'da tatbikatta, 1964. (Library and Archives Canada Photo, MIKAN No. 4235688)
Orijinal 40 tonluk tasarımın prototipleri olan Centurion Mark I'in ön cephesinde 76 mm zırh vardı, o zamanlar 101 mm'lik Churchill Piyade Tankı gibi mevcut piyade tankı tasarımlarından daha inceydi, ancak kaplama levhası daha inceydi. oldukça eğimli ve dolayısıyla zırhın etkili kalınlığı çok yüksekti - Alman Panther tankı ve Sovyet T-34 gibi diğer etkili tasarımlar tarafından paylaşılan bir tasarım özelliği. Taret, 152-mm'de son derece iyi bir zırha sahipti. Tank ayrıca son derece hareketliydi ve çoğu testte Comet'ten kolayca daha iyi performans gösterdi. 118 mm kalınlığında yeni bir eğime ve 38 mm'den 51 mm'ye yükseltilmiş yan ve arka zırha sahip, zırhlı Centurion Mark II kısa süre sonra geldi. Mk II, üretim hatlarında yerini aldığında sadece bir avuç Mk Is üretildi. Tam üretim, Kasım 1945'te Leyland'daki üretim hatları, Leeds ve Woolwich'teki Kraliyet Mühimmat Fabrikaları ve Elswick'teki Vickers ile 800 adetlik bir siparişle başladı. Tank, Aralık 1946'da 5. Kraliyet Tank Alayı ile hizmete girdi.
Centurion tankı, RCD, Almanya, 1960'lar. (Kütüphane ve Arşivler Kanada Fotoğrafı, MIKAN No. 4234065)
Centurion'un piyasaya sürülmesinden kısa bir süre sonra Royal Ordnance, son derece güçlü 20 librelik (84 mm) tank topu üzerindeki çalışmalarını tamamladı. Bu noktada 20-mm Polsten'in kullanışlılığı sorgulanmıştı, bu yüzden tamamen döküm kuleli bir Besa makineli tüfekle değiştirildi. Yeni Centurion Mark III ayrıca silah için tam otomatik bir stabilizasyon sistemine sahipti ve hareket halindeyken isabetli bir şekilde ateş etmesini sağlayarak savaş alanı performansını önemli ölçüde artırdı. Mk 3'ün üretimi 1948'de başladı. Mk 3, Mk 1 ve Mk 2'den çok daha güçlüydü ki, yeni Mk 3'ler gelir gelmez eski tasarımlar hizmetten kaldırıldı ve daha sonra eski tanklar ya Mk 1'e dönüştürüldü. REME kullanımı için veya Mk 3 standartlarına yükseltilmiş Centurion ARV Mark 1 zırhlı kurtarma aracı. Mk 3 ile sunulan iyileştirmeler, motorun daha güçlü bir versiyonunu ve yeni bir nişangah ve top dengeleyiciyi içeriyordu.
Centurion tankı, Zırh eğitimi. (Kütüphane ve Arşivler Kanada Fotoğrafı, MIKAN No. 42342260)
20 librelik top, Kraliyet Mühimmat Fabrikaları artık ünlü 105 mm L7 topunu piyasaya sürmeden önce yalnızca kısa bir süre kullanıldı. Centurion'un Mark 5/2'den sonraki tüm varyantları L7'yi kullandı. Toplam 24 varyant ve alt varyant üretildi. Mk 7 için tasarım çalışmaları 1953'te tamamlandı ve kısa bir süre sonra üretime başlandı. Vikipedi.
Centurion tankı tatbikatta, Camp Gagetown, 1963 yazı. (Library and Archives Canada Photo, MIKAN No. 4235424)
Centurion tankı, Kanada Kraliyet Ejderhaları son atış, Lahr, Almanya, 21 Haziran 1977. (Kütüphane ve Arşivler Kanada Fotoğrafı, MIKAN No. 4728208)
Centurions, Kanada Kraliyet Ejderhalarının son geçit törenini Almanya'nın Lahr kentinde düzenlediği 2 Haziran 1977'ye kadar Kanada hizmetinde kaldı. Leopard MBT yeterli sayıda gelmeye başlayana kadar 1979 gibi geç bir tarihte resmi olarak emekli olduktan sonra Kanada'da bir avuç asker kaldı. Birçoğu CFB Gagetown (28) CFB Petawawa (8) ve CFB Suffield (11) menzillerinde zorlu hedeflere dönüştürüldü. Birkaçı iç mekanlarda eğitim yardımcıları olarak kullanıldı ve bir dizi Mk 5 çeşidi Müzelerde veya kapı muhafızları olarak sergileniyor. [43]
Centurion AVBL, New Brunswick Askeri Tarih Müzesi, 5 Kanada Tümeni Destek Üssü Gagetown, New Brunswick. (Yazar Fotoğrafı)
Centurion, 165 mm yıkım topu Zırhlı Araç Kraliyet Mühendisleri (AVRE), Zırhlı Araç Köprü Döşeme (AVBL) ve Zırhlı Kurtarma Aracı (ARV) içeren mühendislik çeşitleri de dahil olmak üzere bir dizi özel ekipmanın temeli olarak kullanıldı. Kore Savaşı'ndan (1950-1953) Vietnam Savaşı'na (1961-1972) kadar İngiliz ve Avustralya orduları için bir muharebe tankı olarak hizmet veren ve tüm zamanların en uzun süre hizmet veren tasarımlarından biridir. Ocak - Şubat 1991'de Çöl Fırtınası Operasyonu.
Centurion ARV, CFR 54-81334, New Brunswick Askeri Tarih Müzesi, 5 Kanada Tümeni Destek Üssü Gagetown, New Brunswick. (Yazar Fotoğrafı)
Centurion Mk 5, eş eksenli Browning makineli tüfeklere ve komutanın kubbe yuvalarına, eğimli cam üzerindeki istif kutusuna sahipti. 1946 ve 1962 yılları arasında Centurion tankının on üç temel işaretinden oluşan yaklaşık 4.423 Centurion üretildi. Kanada'da kullanılan Centurion'ların yerini Leopard C1 aldı. Tankların çoğu İsrail'e satıldı ve bu da onları dizele dönüştürdü. Bazıları hala varyant olarak kullanılmaktadır. Vikipedi.
Leopard C1 Ana Muharebe Tankı
Leopard C-1 tankı, Royal Sword egzersizi sırasında bir Fransız amfibi köprüsünde Mainz nehrini geçiyor. Ekim 1987. (Library and Archives Canada Photo, MIKAN No. 4730771)
Leopard C1 Ana Muharebe Tankı, Fall Ex, Eylül 1977, Almanya. (Kütüphane ve Arşivler Kanada Fotoğrafı, MIKAN No. 4728086)
Leopard C1 Ana Muharebe Tankı, Base Borden Askeri Müzesi, CFB Borden, Ontario. (Yazar Fotoğrafı)
Leopard (ya da Leopard C1) Almanya'da tasarlanıp üretilen ve ilk olarak 1965 yılında hizmete giren bir ana muharebe tankıdır. HEAT savaş başlıklarının sınırlı değerde geleneksel ağır zırhlar ürettiğinin düşünüldüğü bir çağda geliştirilen Leopard, ateş gücüne formda odaklandı. İngiliz L7 105-mm topunun Alman yapımı versiyonu ve dönemin diğer tasarımlarıyla karşılaştırılamayacak şekilde geliştirilmiş arazi performansı.
Tasarım 1950'lerde Almanya ve Fransa arasında ortak bir proje olarak başladı, ancak ortaklık sona erdi ve nihai tasarım Bundeswehr tarafından sipariş edildi, üretim 1965'te başladı. 4.744'ü muharebe tankı ve 4.744'ü muharebe tankı olmak üzere toplam 6.485 Leopard tankı inşa edildi. 1741, seksen prototip ve seri öncesi araçlar hariç, faydalı ve uçaksavar varyantlarıydı.
Leopard hızla Avrupa kuvvetlerinin bir standardı haline geldi ve sonunda dünya çapında bir düzineden fazla ülkede ana muharebe tankı olarak hizmet etti. 1990'dan beri Leopard 1, çoğu orduda kademeli olarak ikincil rollere düşürüldü. Alman Ordusunda, Leopard 1 MBT'ler 2003 yılında aşamalı olarak kaldırılırken, Leopard 1'den türetilmiş araçlar hala yaygın olarak kullanılmaktadır. Leopard 2 MBT'ler MBT rolünü devraldı. Leopar gövdeleri çok çeşitli rollerde yeniden kullanılmıştır.
Kanada, 1978-79'da Kara Kuvvetleri için 127 Leopard C1 tankı (lazer mesafe buluculu Leopard 1A3'e eşdeğer) satın aldı ve 114'ü hizmete girdi. Bu tankların çoğu Soğuk Savaş sırasında Almanya'da konuşlandırıldı ve birkaçı eğitim için New Brunswick CFB Gagetown'da tutuldu.
Tamirden önce Leoparların zırhını artırma olasılıklarını araştırırken, yakından incelemede kule zırhı 1,5" + taret duvarı dökümü 0,75" çelik, "göbek" zırhı yakl. 2.25” + dökme çerçeve çeliği 0.75” çelik, etek kaplama basamakları (raylar) 1” kauçuktu - çelik değil, ancak tamir sırasında eteğin ön yarısına ek zırh uygulandı - ancak sadece küçük bir avuç C1 tam bir zırh aldı tamir etmek. Onarım ayrıca termal gece görüş ekipmanı eklemeyi de içeriyordu, beş veya altı Leopard C1 tankı, Alman firması IBD Deisenroth Engineering tarafından yapılan son derece kalın bir MEXAS aplike zırh kiti uygulandı. Leopard C1A1 olarak adlandırılan bu tanklar, 1999 yılında Kosova'daki KFOR görevinde Lord Strathcona'nın Atı (Kraliyet Kanadalıları) ile birlikte görev yaptı. Daha sonra Leopard C2 ile aynı nişangahlar ve ateş kontrol sistemi ile yükseltildiler.
Leopard C2, 1 Kanada Tümen Karargahı, CFB Kingston, Ontario. (Yazar Fotoğrafı)
2000 yılından başlayarak, hizmette olan 114 Leopard C1 tankı, 139 milyon CAD maliyetle C2 standardına yükseltildi. Alman Savunma Bakanlığı'ndan satın alınan fazladan 123 Leopard 1A5 tankının taretleri mevcut gövdelere yerleştirildi (dokuz taret yedek parça ve eğitim için ayrıldı) ve Alman tank gövdeleri yükseltme yüklenicisine geri satıldı. Leopard C2 ayrıca termal nişangahlar ve EMES 18 atış kontrol sistemi ile donatılmıştır. Aynı anda on sekiz Leopard Mürettebat Gunnery Trainer satın alındı.
Kanada ayrıca, orijinal Leopard C1 ile satın alınan Leopard 1 tabanlı Beaver Bridgelayer ve Taurus Zırhlı Kurtarma Aracını ve 1990 yılında hizmete giren dozer bıçağı ve ekskavatör kepçesine sahip Badger Zırhlı Mühendis Aracını da işletmektedir.
Kanada Leopard tanklarının bir kısmı 2000'li yıllarda, onları sekiz tekerlekli Mobil Silah Sistemi ile değiştirme beklentisiyle hizmet dışı bırakıldı, ancak bu planlar askıya alındı. Eskiyen tanklardan 23'ü Kuzey Amerika'daki şirketlere satıldı, 4'ü Müzelere konuldu veya anıt olarak kullanıldı (ikisi Bovington Tank Müzesi'nde) ve 21'i menzillerde sert hedefler olarak kullanıldı. Kanada Ordusu web sitesi listesi, 66 Leopard C2'nin hizmette kaldığını gösteriyor.
Kanada Leopard C2 tankı, Kırgızistan'daki Manas Hava Üssü'nden Afganistan'daki Kandahar Hava Üssü'ne 7 Ekim 2006'da nakliye için "McChord'un Ruhu" adlı USAF Boeing C-17 Globemaster III'e sürüldü. (Usta Çavuş Mitch Gettle, USAF Fotoğrafı)
Canadian Leopard C2, LdSH, Kandahar, Afganistan, 3 Aralık 2006. (Merhaba Fotoğraf)
Kanada, 2006 sonbaharında Afganistan'a ilave zırhlı on beş Leopard C2 tankı, iki kurtarma aracı ve iki mühendislik aracıyla donatılmış bir Lord Strathcona'nın Atı (Kraliyet Kanadalıları) filosu gönderdi. Zırhlı filo, Kanada'nın İl İmar Ekiplerini ve daha hafif araçlarla donatılmış diğer organizasyonları destekleyerek konvoy koruması sağlamayı amaçlıyor. İlk tanklar Ekim 2006'nın ortalarında Kandahar'a ulaştı. 2 Aralık 2006'da Kandahar'da konuşlanmış Leoparlar, Kore Savaşı'ndan bu yana ilk kez bir Kanada zırhlı filosunun tankları aktif bir savaş bölgesine gönderip ateşlediğini işaret ederek sahaya girdi. Taliban roket saldırısına yanıt olarak ertesi gün ilk kez savaşta silahlar.
Leopard C2'nin Afganistan'daki performansının ilk değerlendirmesinin ardından Kanada, Leopard 2 tanklarına yatırım yapmaya karar verdi. Yeterli klimanın olmamasının (Afganistan'ın kavurucu sıcağında gerekli olan) tank mürettebatının savaşma kabiliyetini düşürdüğü belirlendi. Ordu daha sonra bu faktörü küçümsedi ve Leopard 2'ye yükseltmenin nedenleri olarak artan zırh koruması ve ana silah silahını gösterdi. Gordon O'Connor, 12 Nisan 2007 Perşembe günü durumu netleştirdi.
Leopard 2A6 Ana Muharebe Tankı, Savaş Eğitim Merkezi (CTC) Zırh Okulu, 5 Kanada Tümeni Destek Üssü Gagetown, New Brunswick. (Yazar Fotoğrafı)
Afganistan'daki acil ihtiyaçları karşılamak için, Bundeswehr'in Leopard 2A6 stokunun yirmi tanesi 2A6M standardına yükseltildi ve Alman hükümeti tarafından ücretsiz olarak Kanada'ya ödünç verildi. Aynı anda iki adet Leopard 2 Büffel Zırhlı Kurtarma Aracı alındı. Bu araçlar Almanya'dan Afganistan'a sevk edildi ve ilki 16 Ağustos 2007'de geldi.
Uzun vadede Kanada, ödünç alınan Leopard 2 tanklarını, savaş hizmeti için 40 Leopard 2A6M, eğitim için 40 Leopard 2A4 ve Zırhlı Kurtarma Araçları gibi 20 destek aracı dahil olmak üzere Hollanda'dan 100 fazla araç satın alarak değiştirmeyi planlıyor. Köprü Katmanları ve Zırhlı Mühendis araçlar.
Eski Leopard C2 tanklarının 2015 yılına kadar tamamen demode olacağı düşünülüyor, ancak bunlar için özel planlar henüz açıklanmadı. Afganistan'daki Kanada Kuvvetleri ile konuşlandırılana kadar Leopard 1 C2 hiç aktif savaş görmemişti. Vikipedi.
Beaver AVLB, Kanada Askeri Mühendis Müzesi, 5 Kanada Tümeni Destek Üssü Gagetown, New Brunswick. (Yazar Fotoğrafı)
Beaver, bir Leopard Tankın şasisi üzerine inşa edilmiş, zırhlı, tam paletli bir araçtır. Savaş alanındaki doğal ve insan yapımı engelleri aşmak için kullanılabilen, son derece hareketli, hızla konuşlandırılabilir bir saldırı köprüsüdür. Aracın 22 metre uzunluğundaki köprüsü, akarsular ve tank karşıtı hendekler üzerinden 60 tona kadar ağırlığa sahip araçları destekleyebilir.
Beaver, V-10, ikiz süper şarjlı, 830 HP, çok yakıtlı bir motorla çalışır. Nükleer, biyolojik ve kimyasal ajanlara karşı koruma sağlayan bir NBCD sistemi ile donatılmıştır. Ayrıca sekiz adet duman/HE bombası boşaltıcı ile donatılmıştır. [44]
Badger zırhlı mühendislik aracı, mekanize muharebe kuvvetlerine mühendis desteği sağlamak üzere tasarlanmıştır. Dozerleme, sökme, kazma, vinçle kaldırma, çengelleme, kaynaklama, kesme, vinçle kaldırma ve çekme dahil olmak üzere savaş alanı koşullarında çok çeşitli görevleri yerine getirebilmektedir. CF, her biri 2 ila 4 personelden oluşan bir ekip tarafından işletilen dokuz hizmete sahiptir.
Badger AEV, maksimum 8 km/s dozlama hızı ile saatte 270 metreküp dozlama kapasitesine sahiptir. Dozer bıçağı, geri giderken kullanılan iki adet kesici diş ile donatılmıştır. Araç ayrıca 1,5 metre genişliğinde bir kepçe ile donatıldığında saatte 140 metreküpe kadar kazma kapasitesine sahiptir. Ayrıca 0,6 metreküp kapasiteli 0,8 metre genişliğinde daha küçük bir kova ile donatılabilir.
AEV, maksimum 7,8 ton kaldırma kapasitesiyle vinç modunda çalışabilir. Ekskavatör koluna, büyük nesneleri almak için iki kıskaç dişi takılabilir. Badger ayrıca bir elektrikli kaynak ve kesme ünitesi ve bir CAPSTAN vinci ile donatılmıştır. Vinç 35 ton çekme kapasitesine ve 90 metre kablo uzunluğuna sahiptir.
Badger, sınıf 60 Track Way'i (taşınabilir yol bölümleri) ve ayrıca fascine (tanksavar hendeklerini doldurmak için kullanılan büyük bir boru demeti, bir geçiş alanı oluşturmak için) taşıma ve yerleştirme yeteneğine sahiptir. 60 sınıfı Track Way, dozer bıçağı üzerinde taşınır ve vinç tarafından açılır. Fascine arka güvertede taşınır ve kıskaç dişleri olan ekskavatör kolu kullanılarak yerleştirilir.
AEV, V-10, ikiz süper şarjlı, 830 beygir gücünde, çok yakıtlı bir motorla çalışır. Nükleer, biyolojik ve kimyasal ajanlara karşı koruma sağlayan bir NBCD sistemi ile donatılmıştır. Ayrıca sekiz adet duman/HE bombası fırlatıcı ile donatılmıştır. [45]
Taurus Zırhlı Kurtarma Aracı (ARV), 4 CMBG, Ex belirli Sentinel, Almanya, Şubat 1979. (Library and Archives Canada Photo, MIKAN No. 4886180)
Taurus, savaş sırasında veya mayın hasarlı ve ayrıca arızalı zırhlı araçları savaş sırasında onarmak veya daha kapsamlı onarımlar için onları tehlike bölgesinin dışına çekmek için kullanılan bir zırhlı kurtarma aracıdır (ARV). Taurus ARV, bir Leopard ana muharebe tankının (MBT) şasisi üzerine inşa edilmiştir. ARV'ler genellikle, tankları kurtarmak için kullanılan bir tank tabanlı ARV kullanılırken, APC tabanlı bir APC'leri kurtarır, ancak çok fazla çekme gücüne sahip değildir. daha ağır tank Vikipedi.
Leopard 2A4 Ana Muharebe Tankı
Leopard 2A4, C Tp, RCD, 5 Kanada Bölümü Destek Üssü Gagetown, New Brunswick, 6 Ekim 2016. (Yazar Fotoğrafı)
Leopard 2, 1970'lerin başında Krauss-Maffei tarafından geliştirilen ve ilk kez 1979'da hizmete giren bir Alman ana muharebe tankıdır (Kampfpanzer). Leopard 2, Alman Ordusunun ana muharebe tankı olarak önceki Leopard 1'in yerini almıştır. Çeşitli versiyonlar, Almanya'nın ve diğer on iki Avrupa ülkesinin silahlı kuvvetlerinde ve ayrıca birkaç Avrupa dışı ulusta hizmet vermiştir. 3.480'den fazla Leopard 2 üretildi. Leopard 2, ilk olarak Kosova'da Alman Ordusu ile savaş gördü ve ayrıca Danimarka ve Kanada ISAF güçleriyle Afganistan'da eylem gördü.
Tankın iki ana geliştirme grubu vardır; Leopard 2A4'e kadar dikey yüzlü taret zırhına sahip orijinal modeller ve "geliştirilmiş" parti, yani Leopard 2A5 ve açılı ok şeklinde taret aplike zırhına sahip daha yeni versiyonlar bir dizi başka iyileştirme ile. Tüm modellerde lazer mesafe buluculu dijital atış kontrol sistemleri, tamamen stabilize edilmiş bir ana tabanca ve koaksiyel makineli tüfek ve gelişmiş gece görüşü ve nişan alma ekipmanı bulunur (ilk araçlarda düşük ışık seviyeli bir TV sistemi kullanıldı veya LLLTV termal görüntüleme daha sonra tanıtıldı). Tank, engebeli arazide hareket ederken hareketli hedeflere nişan alma yeteneğine sahiptir.
Kanada Kuvvetleri, 2007'de Hollanda'dan 100 Leopard 2A4 tankı satın aldı. Kanada'nın Afganistan'daki konuşlandırılmasını desteklemek için 2007 yılının ortalarından itibaren Almanya'dan yirmi Leopard 2A6M ödünç alındı ve ilk tank 2 Ağustos 2007'de KMW tarafından yükseltildikten sonra teslim edildi. 16 Ağustos 2007'de Afganistan'da. Afganistan'daki Kanada konuşlandırmasında kullanılmak üzere Alman Bundeswehr'den iki Bergepanzer 3 Büffel satın alındı veya ödünç verildi. Yedek parça için Almanya'dan on beş Leopard 2A4 tankı daha satın alındı. Korumalı özel araçlara dönüştürülmek üzere 2011 yılında İsviçre'den 12 adet fazla Pz 87 satın alındı. Kanada, tamamı 13 ila 18 AEV, 12 ARV ve 15 Lojistik Destek Aracı tarafından desteklenen 42 adet 2A4 ile 40 savaş tankı (20 2A4M CAN ve 20 2A6M CAN) konuşlandırabilecek. Vikipedi.
AVGP (Zırhlı Araç Genel Amaçlı), 1977'de Kanada ordusu tarafından sipariş edilen üç zırhlı savaş aracı serisidir. Üç araç Cougar, Grizzly ve Husky'dir. Bu araçlar, İsviçre MOWAG Piranha I'in altı tekerlekli versiyonuna dayanıyordu. Eskiden, sekiz tekerlekli Bison gibi amfibi kullanım için pervaneleri ve trim kanatları vardı. Son iyileştirmeler, artık kullanılmadığı ve servis pahalı olduğu için deniz tahrik sistemini kaldırmıştır.
Kanada Silahlı Kuvvetleri'nin LAV III'ü, Birleşik Devletler Deniz Piyadeleri'nin LAV-25'i ve ABD Ordusu'nun Stryker'ı Piranha ailesinin diğer çeşitleridir.
AVGP varyantları, 1970'lerde Kanada hizmetine sunuldu. Yalnızca Kanada'da kullanılmak üzere tasarlanmışlardır, UNPROFOR ve Somali misyonu da dahil olmak üzere birçok Birleşmiş Milletler misyonu için hizmete sokulmuştur. Bir Grizzly 1990'ların sonlarında Hırvat güçleri tarafından ele geçirildi. Vikipedi.
(Yazar Fotoğrafı)
AVGP Cougar , New Brunswick Askeri Tarih Müzesi, 5 Kanada Destek Üssü Gagetown, New Brunswick . (Yazar Fotoğrafı)
Cougar, Birleşmiş Milletler görevlerinde bir tank eğitmeni ve ateş destek aracı olarak kullanılır, Cougar üç kişilik bir ekip tarafından yönetilir. Bir İngiliz Scorpion keşif aracının (76 mm ana top) kulesiyle donatılmıştır.
AVGP Boz
(Yazar Fotoğrafı)
AVGP Grizzly , Piyade Okulu, 5 Kanada Destek Üssü Gagetown, New Brunswick . (Yazar Fotoğrafı)
Grizzly, üç kişilik bir mürettebata sahip bir Zırhlı Personel Taşıyıcıdır (APC). Grizzly, bir piyade bölümünü taşımak için tasarlanmıştır. Bir .50 ca HMG ve 7.62 mm makineli tüfek ile donanmış bir Cadillac-Gage 1 metrelik taret monte eder.
AVGP Husky ARV
(Yazar Fotoğrafı)
AVGP Husky, New Brunswick Askeri Tarih Müzesi, 5 Kanada Destek Üssü Gagetown, New Brunswick .
Husky, iki kişilik bir ekiple çalışan bir Zırhlı Kurtarma Aracıdır (ARV). Husky, diğer iki araç için mekanik destek sağlamak üzere tasarlanmıştır.
Cougar, yalnızca Kanada'da bir keşif aracı olarak eğitim için kullanılır. Grizzly artık ön hat hizmetinde değil, Komuta Merkezi ve Mobil Onarım Ekibi Aracı gibi destek araçlarına dönüştürülecek. Husky hala orijinal rolünde hizmet vermektedir. Araçların çoğunda deniz tahrik sistemleri kaldırıldı.
Haziran 2005'te Kanada hükümeti, Darfur bölgesindeki Afrikalı barış güçlerine 105 AVGP (100 Grizzly ve 5 Husky) ödünç vermeyi planladığını duyurdu. AVGP, bu düşük yoğunluklu çatışmada faydalı olacak kadar modern kabul edildi. Kanada hükümeti, bu araçların bakımı için sivil müteahhitler ayarlamayı planladı. Araçlar ABD'de üretilen veya lisanslı bazı parçalar içerdiğinden, araçların ödünç verilmesi için ABD'den izin alınması gerekecekti. Başlangıçta araçlar Cadillac-Gage kuleleri olmadan sevk edilecekti.
Araçlar Senegal'e 2005 yazının sonlarında ulaştı. Sudan hükümeti, barış güçlerinin araçları Sudan'da kullanmasına izin vermeden önce çeşitli güvenceler istedi. 18 Kasım 2005'te araçlar, kuleleri ile beyaz üniformalı olarak Sudan'a gelmeye başladı.
Sudan'da barışı koruma hizmeti için araç kredisi başlangıçta bir yıl içindi. Ancak kredi uzatıldı ve Afrika Birliği'nden Birleşmiş Milletler'e devredildi. Uluslararası Af Örgütü'ne göre, ödünç verilen araçları kullanan askerler, uygun şekilde eğitilemeyecek kadar kısa bir süre Sudan'da görev yaptı ve deneyimli hale geldi.
Araçlardan biri roketatarlı el bombası ile imha edildi. İkinci bir araç, daha ağır silahlı, ancak zırhsız bir teknik araca çarptığında hasar gördü.
Mayıs 2007'de, Edmonton Polis Teşkilatı, Kanada Kuvvetleri'nden silahsızlandırılmış bir Grizzly bağışını kabul etti.
2008'de Uruguay Ordusu, Kanada Ordusu'ndan 44 Cougar satın aldı (ihtiyaç fazlası). Şilili MOWAG-Piranha üreticisi FAMAE tarafından taret olmadan yeniden inşa edildiler, çünkü BM'nin Kongo Cumhuriyeti'nde (MONUC) konuşlandırılması ve yurt içinde zırhlı personel taşıyıcıları olarak görev yapacaklar.
2009'da Uruguay, Darfur'daki AMIS/UNAMID misyonuyla ödünç aldıkları 98 Grizzly ve 5 Husky'yi satın aldı.
Mart 2010'da, Kanada Kuvvetleri Acil Müdahale Ekibi tarafından kullanılmak üzere British Colombia bölgesi Royal Canadian Mounted Police'e 2 silahsız Cougar AVGP'si bağışladı. ERT taarruz ekiplerini, zırhsız araçlarla taşımanın güvenli olmayacağı tehlikeli alanlara taşımak için yeniden donatıldılar.
(Kanada Kuvvetleri Kara Kuvvetleri Komutanlığı) ve Kanada Kraliyet Atlı Polisi - TAV 2 varyantı (ERT görevleri için modifiye edilmiş Cougars) olarak bunlar Kanada Kuvvetleri tarafından Mart 2010'da BC RCMP'ye ücretsiz olarak verildi.
Afrika Birliği (AMIS görevi) - 100 (savaşta -1 kayıp) Grizzlys, 5 Huskys.
Uruguay - taretleri kaldırılmış 44 yenilenmiş Cougar. Doğrudan Sudan'daki AMIS/UNAMID misyonundan verilen 98 Grizzly ve 5 Husky. Vikipedi.
Bison Zırhlı Personel Taşıyıcı
Bison Zırhlı Personel Taşıyıcı, 5 Kanada Tümeni Destek Üssü Gagetown, New Brunswick, 24 Kasım 2016. (Yazar Fotoğrafı)
Bison, 8x8 MOWAG Piranha II platformuna dayalı bir zırhlı personel taşıyıcıdır ve Londra, Ontario'da General Motors Diesel Division (şimdi General Dynamics Land Systems Canada) tarafından üretilmiştir. Öncelikle Kanada Ordusu Yedek Gücü tarafından işletilirler, ancak Düzenli Kuvvet tarafından da kabul edilmiştir.
Basit bir Piranha II ile başlayarak, Bison tasarım süreci sadece 7 gün sürdü. Bison, tavanın yüksekliğini yükselterek, taret halkasını çıkararak, sürücünün arkasına bir komutan kupolası yerleştirerek ve göreve özel ekipmanı hızlı bir şekilde değiştirmek için kargo/yolcu bölmesine bir ray montaj sistemi ekleyerek temel Piranha II'den farklıdır. Sürücü, mürettebat bölmesinin sol ön tarafında oturuyor. Komutan, kendi kapağına ve monte edilmiş makineli tüfeğe erişimi olan doğrudan sürücünün arkasında hafifçe yükseltilmiş bir konuma sahiptir. Motor, mürettebat bölmesinin sağındadır.
Kanada Kuvvetleri 2002 ve 2008 yılları arasında Bison'u yükseltmeye başladı. Yükseltmeler arasında iyileştirilmiş motor gücü, yeni burulma çubukları, ek zırh için bağlantı parçaları, klima ve NBC savunması için VRS solunum sistemi yer alıyor.
Bison'un raya montaj sistemi, herhangi bir büyük değişiklik olmaksızın çeşitli rollere uyarlanabilmesini sağlar. Kanada Kuvvetleri tarafından kullanılan 199 Bison, zırhlı personel taşıyıcıları (orijinal konfigürasyon - bu rolde çoğunlukla LAV III ile değiştirilmiştir), 81 mm havan taşıyıcıları, ambulanslar (32), Mobil Onarım Ekibi (MRT) araçları olarak kullanılmak üzere uyarlanmıştır. (32), Zırhlı Kurtarma Araçları (ARV) (32), Elektronik Harp (EW) araçları (25) ve Nükleer, Biyolojik ve Kimyasal (NBC) Keşif araçları (4). Vikipedi.
Coyote Keşif Aracı
Coyote Keşif Aracı, 5 Kanada Tümeni Destek Üssü Gagetown, New Brunswick. (Yazar Fotoğrafı)
Coyote Keşif Aracı, General Dynamics Land Systems Canada tarafından Kanada Kuvvetleri için keşif rolünde kullanılmak üzere inşa edilmiş hafif zırhlı bir savaş aracıdır. Sekiz tekerlekli tasarımı, İsviçre MOWAG Piranha 8x8'in lisanslı bir versiyonudur. 1996'dan beri hizmette olan Coyote, yine Piranha'dan geliştirilen altı tekerlekli Kanada AVGP'sinin sonraki neslidir. Bison APC, USMC LAV-25 ve Avustralya ASLAV ile benzer bir aileden ve benzer nesildendir.
Çakallar, 25 mm'lik bir M242 Bushmaster zincirli tabanca ve iki adet 7,62 mm'lik C6 genel amaçlı makineli tüfek monte eder. Makineli tüfeklerden biri ana topa eş eksenli olarak, diğeri ise mürettebat komutanının ambarının önüne pimli olarak monte edilmiştir. Ana silah, nişancı/mürettebat komutanı tarafından seçilebilen, ayrı silah etkilerine izin veren çift mühimmat beslemesi ile donatılmıştır; standart yük, bir AP sabot mermi kuşağı ve bir HE-T patlayıcı/parçalanma mermi kuşağıdır. Ana tabanca ve koaks makineli tüfek 2 eksenli stabilizedir. Taret bir lazer telemetre ile donatılmıştır, ancak gündüz, termal ve görüntü yoğunlaştırma manzaralarında çok katlı retiküller kullanılarak topçu tarafından manuel olarak balistik bilgisayar yükseltme ve kurşun düzeltmeleri uygulanmaz. Taret ayrıca duman ve parçalanma bombalarıyla yüklenebilen el bombası fırlatıcılarla donatılmıştır.
Coyote, 275 beygir gücü geliştiren Detroit Diesel 6V53T motordan güç alıyor ve saatte 120 kilometre hıza ulaşabiliyor. Çakalın maksimum yol menzili 660 kilometredir. Coyote, Bison ve AVGP'de başlangıçta kullanılandan daha büyük bir tekerlek kullanır (bu araçlara daha sonra bu tekerlek eklenmiştir). Daha sonraki LAV-III araç ailesiyle karşılaştırıldığında, Coyote fiziksel olarak daha küçüktür, daha küçük tekerlekler ve lastikler kullanır, "yuvarlak" değil "keskin" bir burun profiline sahiptir ve daha küçük, oval bir sürücü bölmesine sahiptir. LAV-III gibi, Coyote daha fazla koruma için ek seramik cıvatalı zırh panelleri ile donatılabilir. Coyote, bir Hercules C-130 nakliye uçağında taşınabilir, ancak önce taretlerinin çıkarılması gerekir.
Çakalların üç çeşidi vardır: Komuta, Direk ve Uzak. Mast ve Remote varyantları, radar, video ve kızılötesi gözetim gece görüş cihazları dahil olmak üzere gelişmiş bir elektronik gözetim ekipmanı paketine sahiptir. Direk varyantı, gözetleme takımını kapağın arkasından çıkarmak için genişletilebilen 10 m'lik bir teleskopik direğe monte edilmiş bu ekipmana sahiptir. Coyote'nin uzak varyantı, mürettebatın 200 m'lik bir kablo makarası kullanarak uzaktan konuşlandırabileceği iki kısa tripod üzerine monte edilmiş gözetim paketine sahiptir.
Türetildiği USMC LAV-25'ten farklı olarak Coyote, bir amfibi tahrik sistemi ile donatılmamıştı. Deniz tahrikli pervanelerin normalde monte edileceği alanlar, harici yakıt tankları ile değiştirildi ve trim kanadı silindi.
İlk satın alındığında, Coyote hem Düzenli Kuvvet hem de Yedek Kuvvet ile hizmet vermek üzere belirlenmişti, Direk çeşitleri Düzenli birimlere ve Uzaktan Kumandalar Yedeklere ayrılmıştı.Araçların teslim alınmasından kısa bir süre sonra, ancak Yedek birimlere atanmadan önce, tüm Çakallar Düzenli Kuvvet'e yeniden atandı.
Coyote'un Kanada Kuvvetleri'nde tanıtılmasından bu yana, bu araç ulusal çıkarlara hizmet etti ve aynı zamanda denizaşırı ülkelere de hizmet etti. Coyote, Birleşmiş Milletler misyonu sırasında Bosna-Hersek ve Kosova'da görev yaptı. Çakallardan oluşan bir görev grubu, 28. G8 zirvesini güvence altına almak için “Grizzly Operasyonu” sırasında Kananaskis'e konuşlandırıldı. Coyote keşif aracı şu anda Afganistan'da hizmet veriyor ve 36. G8 zirvesini ve G-20 Toronto zirvesini savunmak için Kanada'da görev yaptı. Vikipedi.
(Yazar Fotoğrafı)
LAV III, 2 RCR, 5 Kanada Tümeni Destek Üssü Gagetown, New Brunswick, 2 Mayıs 2011.
LAV III hafif zırhlı araç (LAV), General Dynamics Land Systems tarafından üretildi ve 1999'da hizmete girdi. İsviçre MOWAG Piranha IIIH 8x8'e dayanıyor. Kanada'da geliştirildi ve Kanada Ordusu ve Yeni Zelanda Ordusunun birincil mekanize piyade aracıdır. Amerika Birleşik Devletleri Ordusu, Stryker adlı daha hafif silahlı bir LAV III türevi kullanıyor.
Temmuz 1991'e kadar, Kanada Kuvvetleri, 1960'lar ve 1970'ler dönemi zırhlı personel taşıyıcılarından oluşan yaşlanan filolarını değiştirme ihtiyacını belirlemişti. Sonuç olarak, görevdeki Muhafazakar hükümet tarafından Çok Amaçlı Savaş Aracı (MRCV) Projesi için 2,8 milyar dolar ayrıldı. MRCV projesinin görevi, M113 zırhlı personel taşıyıcı, Lynx keşif aracı, Grizzly zırhlı personel taşıyıcı ve Bison zırhlı personel taşıyıcının yerini alacak ortak bir şasiye dayalı bir dizi araç sağlamaktı. Ancak proje, uygun görülmedi ve Mart 1992'de iptal edildi.
1994 yılına gelindiğinde Liberal Parti hükümete döndükten sonra ordunun hâlâ yeni araçlara ihtiyacı vardı. Sonuç olarak ordu, MRCV Projesi'nin bazı bölümlerini uyarlayacak ve maliyetleri dağıtmak için aşamalı olarak uygulanacak Hafif Zırhlı Araç Projesi'ne girişti. Ayrıca, Bison'ları değiştirme gereksinimi de kaldırıldı. Projenin ilk aşaması, Lynx'in yerini alacak Coyote Keşif Aracının seçilmesini gördü. 16 Ağustos 1995'te, Londra, Ontario'daki General Motors Diesel Division'ın (daha sonra GM Defense olarak yeniden adlandırıldı ve daha sonra General Dynamics Land Systems tarafından satın alındı) Grizzly'nin yerini alacak LAV III'ü üretme sözleşmesinin verildiği açıklandı. M113 zırhlı personel taşıyıcılarının büyük bir kısmı. LAV III, Coyote (aynı yerde üretildi) ile kullanılan taret ve silah sistemini ve MOWAG'ın Piranha ailesinin "Kanadalı" ve yerel olarak inşa edilecek en son, en ağır versiyonunu içerecekti.
350 beygir güç üreten Caterpillar 3126 dizel motordan güç alan LAV III, saatte 100 kilometre hıza ulaşabiliyor. Araç, 8x8 sürüş ile donatılmıştır ve ayrıca arazi de dahil olmak üzere farklı arazilere uyum sağlamasına olanak tanıyan merkezi bir lastik şişirme sistemi ile donatılmıştır. LAV III, modern bir kilitlenme önleyici fren sistemi (ABS) ve bir çekiş kontrol sistemi (TCS) ile donatılmıştır. LAV'ın önceki sürümlerinden farklı olarak, LAV III'ün amfibi yetenekleri yoktur.
LAV III, diğer tekerlekli askeri araçların çoğunun karşılaştığı aynı endişelerle karşı karşıya. Tüm tekerlekli zırhlı araçlar gibi, LAV III'ün zemin basıncı, benzer bir ağırlığa sahip paletli bir araçtan doğal olarak daha yüksektir. Bu, paletli bir araca kıyasla lastiklerin zeminle temas halinde daha az yüzey alanına sahip olacağı gerçeğinin bir sonucudur. Daha yüksek zemin basıncı, çamur, kar ve kum gibi yumuşak zemine batma olasılığının artmasıyla sonuçlanır ve bu da aracın sıkışmasına neden olur. Paletli araçlar tarafından sunulan daha düşük zemin basıncı ve iyileştirilmiş çekiş, eğimleri, hendekleri ve diğer engelleri yönetme konusunda onlara LAV III gibi araçlara göre bir avantaj sağlar.
LAV III, lastiklerinin havasını hafifçe indirerek bu etkileri bir şekilde telafi edebilir, yani zeminle temas eden yüzey alanı artar ve zemin basıncı hafifçe düşer. Bununla birlikte, tekerlekler paletli araçlara göre, hem araç hem de yol altyapısı için daha az bakım, daha iyi gizlilik için daha sessiz hareket, iyi arazi üzerinde daha yüksek hız ve mayınlara ve el yapımı patlayıcı cihazlara karşı koruma için daha yüksek yerden yükseklik dahil olmak üzere çeşitli avantajlar sunar.
LAV III'ün kulesi, araca, aracın başlangıçta tasarlandığından daha yüksek bir ağırlık merkezi sağlar. Bu, aracın engebeli arazide devrilme olasılığının daha yüksek olduğu endişelerine yol açtı. Kaydedilmiş birkaç devrilme olmasına rağmen (yaklaşık 12), en yaygın nedenin dengesiz arazi olduğu, özellikle yol kenarlarının beklenmedik bir şekilde aracın altında dağılması olduğu tespit edildi. LAV III'ün ağırlık dengesi, sürücü eğitimi sırasında dikkate alınır ve devrilme olasılığını büyük ölçüde azaltır.
7.62x51-mm NATO'ya karşı çok yönlü koruma sağlayan Standardizasyon Anlaşması STANAG 4569 seviye III'ü kapsayan LAV III'ün temel zırhı. 500 metreden 14,5x114 mm Ağır kalibreli mermilere karşı koruma sağlayan seramik aplike zırh (MEXAS) eklenebilir. Aralık 2008'de Kanada Hükümeti, LAV III tekerlekli zırhlı personel taşıyıcıları için eklenti zırh kitleri, modülleri ve yedek parçaları sağlamak üzere EODC Engineering, Developing and Licensing Inc.'e 81,5 milyon C$ değerinde sözleşme verdi. Bu zırh kiti, Doğaçlama Patlayıcı Cihaz (IED), Patlayıcı Şekilde Delici (EFP) ve 30 mm kalibreli zırh delici mermilere karşı daha fazla koruma sağlamayı amaçlamaktadır. LAV III, şekillendirilmiş yüklere karşı koruma sağlayan kafes zırhı ile de donatılabilir. LAV III, bir GID-3 kimyasal dedektörü ve AN/VDR 2 radyasyon dedektörü sistemleriyle birlikte bir nükleer, biyolojik, kimyasal (NBC) filtreleme sistemi ile donatılmıştır. LAV III, radar ve IR imzalarını en aza indirmek için çok düşük ve çok kompakt bir yapı üretecek şekilde tasarlanmıştır. LAV III ayrıca termal görüntülemeye (TIS), görüntü yoğunlaştırıcıya ve kızılötesi kameraya (IR) karşı geçici koruma sağlamak için ısı emici filtreler kullanır.
Afganistan'daki Kanada kayıplarının çoğu, bir LAV III'teki devriye sırasında meydana geldi. Bu, LAV III'ün harekat alanında en yaygın olarak kullanılan Kanada zırhlı personel taşıyıcısı olması ve kullanım ile bir mayın veya el yapımı patlayıcı cihazla karşılaşma olasılığı arasındaki normal bir ilişkiyi temsil etmesi gerçeğiyle açıklanabilir. LAV III, Afganistan'da kullanılan diğer piyade gemilerinin çoğuyla karşılaştırılabilir veya daha iyi koruma sağlar. Afganistan'daki deneyimlerin bir sonucu olarak korumayı iyileştirme çabası içinde, gelecekteki LAV III yükseltmeleri muhtemelen iyileştirilmiş mayın ve IED korumasını içerecektir.
LAV III, M242 Bushmaster 25 mm kalibreli zincir tabanca ve eş eksenli 7,62 mm makineli tüfekle donatılmış iki kişilik bir taret ile donatılmıştır. Taretin üstüne bir tane daha 5,56 mm veya 7,62 mm makineli tüfek yerleştirildi. LAV-III ayrıca taretin her iki yanına yerleştirilmiş dört fırlatıcıdan oluşan iki kümede sekiz adet 76 mm el bombasına sahiptir. El bombası fırlatıcıları, duman bombaları için tasarlanmıştır.
LAV III, gündüz optik, Termal Görüntüleme Sistemi (TIS) ve III. Nesil Görüntü Yoğunlaştırma (II) ile donatılmıştır. LAV III, navigasyon ve hedef konum görevlerinde onlara yardımcı olmak için bir Taktik Navigasyon Sistemi (TacNav) ile donatılmıştır. LAV III, yolcular için savaş alanının gerçek zamanlı görüntülerini sağlayan, aracın harici kameralarına doğrudan bağlı bir LCD monitör ile donatılmıştır.
Temmuz 2009'da Kanada Ulusal Savunma Bakanlığı, Ordunun zırhlı araçlarını geliştirmek, değiştirmek ve onarmak için 5 milyar dolar harcanacağını açıkladı. Harcamanın bir kısmı, Afganistan'daki operasyonlardan kaynaklanan aşınma ve yıpranma nedeniyle hasarlı LAV III'leri değiştirmek ve onarmak için kullanılacaktır. Ordunun hafif zırhlı araçlarının yüzde 33'ü hizmet dışı kaldı. Ayrıca, LAV III'ler, geliştirilmiş koruma ve otomotiv bileşenleri ile yükseltilecektir.
Açıklanan 5 milyar doların yaklaşık %20'si LAV III modellerini yükseltmek için kullanılacak. Yükseltme, LAV III'ün ömrünü 2035'e uzatacak. Kalan 4 milyar dolar, “yeni bir kara muharebe araçları ailesi” için harcanacak. Milli Savunma Bakanlığı, Leopard 2'ye eşlik edecek ve LAV-III'ü savaşa devam ettirecek bir araç satın almayı düşünüyor. CV90, Puma (IFV) ve Véhicule blindé de battle d'infanterie bu rol için en olası adaylar. 30'a kadar opsiyonlu 108'lik bir sözleşme inceleniyor. Vikipedi.
651 LAV III, Birleşmiş Milletler Etiyopya ve Eritre (UNMEE), Kosova (UNMIK), Bosna-Hersek (UNMIBH), Haiti (UNMIH) ve Savaşta Kanada Kuvvetleri ile yurtiçinde ve yurtdışında hizmet vermiştir. Afganistan'da Kabil Çok Uluslu Tugayı ile ve Kandahar'da Uluslararası Güvenlik Yardım Gücü (ISAF) ile. Vikipedi.
LAV III varyantları:
Zırh Altında TOW (TUA) - Tanksavar amaçları için standart LAV III kulesi TOW Under Armor fırlatıcı ile değiştirildi.
Piyade Tümeni Taşıyıcı (ISC) - Nanuk Uzaktan Kumandalı Silah İstasyonu ile donatılmış fazla LAV TUA gövdeleri.
Gözlem Sonrası Araç (OPV) - Bir İleri Gözlem Görevlisi (FOO) tarafından kullanılmak üzere donatılmış standart LAV III.
Komuta Merkezi Aracı (CPV) - Komuta görevleri için donatılmış standart LAV III.
mühendis LAV (ELAV) - Dozer bıçağı ve diğer mühendislik ekipmanları ile donatılmış LAV III.
RG-31 Nyala Zırhlı Devriye Aracı
(Yazar Fotoğrafı)
RG-31 Nyala APV, 5 Kanada Tümeni Destek Üssü Gagetown, New Brunswick.
RG-31 Zırhlı Devriye Aracı (APV), 4x4 tekerlekli çok amaçlı mayın korumalı zırhlı personel taşıyıcı ve devriye aracıdır. Güney Afrika'da Land Systems OMC tarafından üretilmiştir, Mamba APC'ye dayanmaktadır. Nyala, karmaşık kentsel ve dağlık arazilerde devriye, komuta ve irtibat ve keşif görevlerini yürütürken birlikler için yüksek düzeyde koruma sağlamak üzere tasarlanmıştır. Kanada, Protector M151 Uzak Silah İstasyonları ile donatılmış 75 X RG-31 Mk 3'e sahiptir.
RG-31, mükemmel küçük silahlar ve mayın patlaması koruması sağlayan, Güney Afrika mayın korumalı araçlara özgü, V şeklinde tamamen çelik kaynaklı monokok zırhlı bir gövdeden ve yüksek süspansiyondan yapılmıştır. Araç, aynı anda patlayan iki TM-57 tanksavar mayına eşdeğer bir patlamaya dayanacak şekilde tasarlanmıştır. Araç, modele bağlı olarak sürücü dahil 8 veya 10 kişilik bir mürettebatı barındırıyor. Sökme, büyük bir arka kapı ve iki ön kapı ile sağlanır.
RG-31, BM'nin ve diğer barışı koruma ve güvenlik güçlerinin çok amaçlı tercih ettiği araç haline geldi. Kara mayın tehdidine karşı personelini korumak için agresif olmayan bir görünüme sahip bir araca ihtiyaç duyan sivil toplum kuruluşlarının beğenisini kazanıyor. Vikipedi.
2015-2017 arasındaki yakın gelecekte, Kanada Ordusu, ana muharebe tankına muharebeye eşlik etmek ve Kara Kuvvetleri Komutanlığının muharebe yeteneklerini artırmak için tasarlanan 138 yakın muharebe aracını içeren yeni bir muharebe araçları ailesi alacak. Kara Kuvvetleri Komutanlığı ayrıca, sonunda RG-31 Nyala ve Coyote Keşif Aracının yerini alacak yeni bir taktik zırhlı devriye aracı ailesi alacak.
Sökülen askerler, komuta yürütmeyi, hedef tespitini ve durumsal farkındalığı geliştirmek için uzun zamandır beklenen Entegre Asker Sistemi ile donatılacak. Kara Kuvvetleri Komutanlığı, özellikle mayın tarlaları ve yol kenarındaki bombalar ve el yapımı patlayıcı cihazlar boyunca birliklerin ve diğer araçların yollarını temizlemek için tasarlanmış yeni bir mühendislik araçları ailesi alacak. Bu yeni araç ailesi, sonunda yaşlanan AEV Badger, ARV Taurus ve AVLB Beaver filosunun yerini alacak. Vikipedi.