Büyücüler, diktatörler, reklamverenler ve bilim adamları bunu biliyor. Bu mümkün insanlar olmadan onları etkilemek bile. “Astarlama” olarak bilinen teknik, uyarıcıyı ilk etapta hatırlayamasalar bile, bir kişinin daha sonraki davranışları üzerinde etkisi olan bir uyarıcı (bir kelime, görüntü veya ses) eklemeyi içerir.
Örneğin, çalışmalar bir mağazada çalınan müzik türünü önerdi etkileyebilir Alman veya Fransız şarabı satın aldı ve daha vatansever Daha önce ülkelerinin bayraklarını göstermişlerse. Bununla birlikte, bu sonuçların bazıları iyi bir şekilde çoğaltılmamıştır.
Birçok akademisyen ve reklamveren, bu tür bir prime etme olduğunu iddia ediyor “bilinçsiz” veya “bilinçaltı” dır. Yine de, bu iddia çoğu zaman katı bir destekten yoksun. Bilinç, dikkat kavramı için zayıf bir şekilde kontrol edilebilir veya karıştırılabilir. İnsanlar, kullanıma hazırlamak için kullanılan müzik türlerine veya kelimelere çok kısa bir süre dikkat etmiş olabilir veya tutumları veya eylemleri ölçülmeden önce görüntülere doğrudan bakmış olabilirler (hatırlayamadıklarını iddia etseler bile).
Ancak şimdi, Doğu Londra Üniversitesi dahil kurumlardan bilişsel sinirbilimciler, nihayet, nesnelerin imajlarının, başka bir şeye dikkat ettiğimizde, beyin aktivitesini ölçerek bizi bile asallaştırabileceğini göstermiştir.
Deneyler
içinde ilk çalışmainsanlar art arda iki tanıdık nesnenin (örneğin bir araba veya bir köpek) resimlerini göstermişlerdi - biri sağda diğeri de ekranın sol tarafında. Gözlemcilerin dikkati rastgele olarak bu iki konumdan birine yönlendirildi: bir katılımcıyı o bölgeye bakmak için ekranın bir tarafına kısa bir kare bir kare çarptı. Nesneler daha sonra hem katılımcının baktığı bölgede hem de görmezden geldikleri bölgede, bir saniyenin bir kısmı için - görmezden gelinen nesneyi bilinçli olarak algılayamayacak kadar kısa bir süre boyunca gösterildi.
Ancak, elektro-ensefalografi (EEG) ölçümlerini kullanarak, araştırmacılar yoksayılan nesnelerin tekrarlanmasının beyin aktivitesini etkilediğini gözlemledi. Gördükten sonra 150-250 milisaniye hakkında, katılımcılar görüntünün işlenmesi nedeniyle beyin aktivitesinde bir artış gösterdi. Faaliyetin genellikle görsel ortamda bir nesnenin olduğu yerde işlem yapmakla ilgilenen ve aynı zamanda vizyonla ilgili eylemler hazırlamakla ilgili olan geçici-parietal bölgede gerçekleştiğini biliyoruz. Beyninizin kulaklarınızın hemen arkasındaki ve üzerindeki alanıdır.
Sebastian023 / wikimedia, CC BY-SA
InnerSelf'ten En Son Haberleri Alın
Sadece insanların beyin aktiviteleri değil aynı zamanda davranışları da göz ardı edilen nesnelerden etkilenmiştir: insanlar daha önce gösterilen, ancak yeni bir nesneyle karşılaştırıldığında görmezden gelinen bir nesneye cevap vermede daha hızlıydı (bir düğmeye basarak).
Benzer bir çalışma Frontiers'de yayınlanan, bu sonuçları doğruladı. Bu çalışma, hem göz ardı edilen hem de katılan nesneler için priming incelemesini araştırdı. Daha önce olduğu gibi, görev basitçe ekranda görülen bir nesneyi isimlendirmek yerine adlandırmaktı. Nesne kısa bir süre parladı ve sadece bir tanesine katıldı. Tekrarlanan nesnenin yeni bir nesneye kıyasla daha hızlı algılanıp algılanmayacağına ilgi duyduk. Yine, priming daha önce görülen bir cismin hem katılımsız hem de katılımsız görüntüleri için daha hızlı tepkilerle sonuçlandı ve buna beyin aktivitesindeki değişiklikler eşlik etti.
Bu nedenle, iki farklı laboratuvarın sonuçları, göz ardı edilen nesnelerin otomatik olarak algılandığını, yani dikkat çekmeden ve bilinçli bir farkındalık göstermediğini göstermektedir. İlginçtir ki, bu yalnızca nesnelerin ilk kez tanıdık veya ortak görünümlerde gösterilmesi durumudur.
Nesneler, “bölünmüş” (yanları değiştiren iki yarıya kesilmiş) gibi biraz yeni bir şekilde gösteriliyorsa, otomatik doldurma gerçekleşmez. Eğer bir kişi böyle bir nesneye dikkat etmezse ve tekrar gösterilirse, gözlemci daha önce hiç görmemiş gibi.
Bölünmüş nesnelerin tanınması her zaman daha zor olduğu için değil: insanlar bölünmüş nesnenin konumuna katılmışsa, nesnelerin bu yeni görüntüleri için (daha sonra sağlam bir sürüm olarak tekrarlanır) astarlama etkileri göstermişlerdir. Bir nesnenin parçalarını birbirine bağlamak için dikkat tutkal gibi davranıyor ve daha sonra hafızada o nesne için beynin depolanan modelini çalıştırıyor gibi. Sadece göz ardı edilen nesnelerin algı ve performansı etkilemek için tanıdık bir biçimde veya görünümde görülmesi gerekir.
Bu sonuçlar insan beyninin çevreden daha fazla bilgi topladığını göstermektedir daha önce düşündüğümden. Görsel işlemede dikkat teorileri, genellikle gözetimsiz bilginin hiç işlenmediğini varsaymaktadır.
Görmezden gelinen görsel bilgilerin beyin tarafından kolayca algılanabilmesi ve tanınabilmesi gerçeği, katılımcılar görmezden gelse bile, günlük görsel bilgilerden (reklam mesajları gibi) daha önce düşünülenden daha kolay etkilenebileceğimiz anlamına gelir. Bu, TV’de ürün yerleşimlerine izin vermek gibi - düzenlemelerin yeniden düşünülmesi gerekebileceği anlamına gelebilir.
Sonuçlar, tanı ve tedavi açısından, nesnenin tanınmasında yer alan beyin alanlarına zarar veren kişiler için de önemlidir. Örneğin, insanlar nesneleri normal görünümlerde tanıyabilir ancak bölünmüş görünümlerde tanımayabilirler. Nöropsikolog bunu kontrol ederse, beyinde hasarın nerede meydana geldiğini belirleyebilirler.
Yazar hakkında
Volker Thoma, Biliş ve Sinirbilimde Okuyucu, Doğu Londra Üniversitesi
İlgili Kitaplar:
{AmazonWS: searchindex = Kitaplar; anahtar kelimeler = 161628384X; maxResults = 3}