Ama 50 bin bir buçuk milyar farklı sayı seviyeleridir. Yani bir varsayılan kaçınılmazdır. Finans dünyasındaki mucizeler öylece gerçekleşmez.
Yunan makamları sözde "resmi tatilleri" çoktan başlattılar. Ülkedeki bankaların çoğu, ATM'lerden para çekme için günlük düşük bir limitle - günde 60 € 'dan fazla olmamak üzere bir hafta boyunca kapalı. Aynı zamanda, Yunanlılar son iki hafta içinde hesaplarından yaklaşık 8 milyar avro çekti.
5 Temmuz'da Yunanistan, Yunan borç krizini çözmek için alacaklıların "troykasının" önerilerine Yunanlıların "evet" veya "hayır" demeleri gereken bir referanduma ev sahipliği yapacak. Yunanistan'ın dış borcu 240 milyar Euro, ülke bu borcu ödeyemiyor, çünkü ilk önce Yunanistan'da herhangi bir bütçe fazlasını tüketen büyük bir faiz ödemesi gerekiyor ve ülke ekonomisi büyümiyor ve bütçe fazlasını artırma ihtimali yok.
Yunanistan, küresel mali krizin patlak verdiği 2008 yılında temerrüde düştü. O zaman bile, Yunan ekonomisi ülkenin devasa borçlarını karşılayamadı. Avrupa Birliği, IMF ile birlikte bir temerrüdün olmasını önlemek için Yunanistan'a bir "yardım" programı sundu.
Bu program, Yunanistan'ın eski kredileri ödemek için en yüksek faiz oranlarından daha fazla kredi almayacağı gerçeğinden oluşuyordu. Gelecekte yeni kredileri ödeyebilmek için, Yunanistan'ın ekonomik büyümeye katkıda bulunacak reformlar gerçekleştirmesi ve sosyal harcamaları önemli ölçüde azaltması gerekiyor ki bu, toplamda Yunanistan'ın tüm kredileri ödemek için gerekli tutarları biriktirmesine izin vermiş olmalıydı.
Ancak tüm bunların pratikte tamamen gerçekleştirilemez olduğu ortaya çıktı. Yunan ekonomisi büyümüyor ve hiçbir miktar nakit akışı buna katkıda bulunmuyor, kemer sıkma önlemleri yalnızca iş aramak için diğer ülkelere giden nüfusu küstürüyor, geçimlik tarımla uğraşmaya veya "gölge ekonomide" çalışıyor.
Zaten 2010 yılında, Yunanistan tekrar temerrüde düştü ve 2008'dekiyle aynı yöntemler kullanılarak "troika" tarafından yeniden "kurtarıldı". Şimdi Yunanistan, ülkenin euro bölgesinden çıkmasına neden olabilecek temerrüt tehdidiyle tekrar karşı karşıya.
Uluslararası kredi verenler, 7.06 referandumundan önce bile Yunanistan'a uzatma vermeyi reddettiler ve sözde "mali yardımı" uzatmadılar. Yalnızca eski kredilere hizmet verecek olan bir sonraki kredinin verilmesi için zorunlu ve katı bir koşul, yamyamlık sosyal reformlar olmalıydı. Diğer şeylerin yanı sıra, devlet çalışanlarının maaşlarını, emekli maaşlarını ve diğer sosyal yardımları önemli ölçüde düşürmeleri gerekiyordu.
IMF Genel Müdürü Christine Lagarde, fona kredi katkısında Yunanistan'a erteleme izni verme olasılığını kategorik olarak dışladı. Orada, IMF'de iyiler ...
Yunanistan'ın temerrüdünün, alacaklıların tam olarak amaçladığı şey olduğu izlenimi edinilebilir. Dünya mali sermayesi, hiç tereddüt etmeden, mali kancaya düşme ihtiyatsızlığına sahip halklara ve ülkelere ültimatomlar sunar ve onlar bunu zaten açıkça kabul etmişlerdir.
Görünüşe göre Yunanistan'ın temerrüdü zaten kaçınılmaz. Bu, Yunanistan'ın Euro bölgesini terk etmesine neden olabilir ve bu da küresel ekonominin tamamı üzerinde çok iyi bir etkiye sahip olmayacaktır.
Bununla birlikte, uzun vadede, bir temerrüt sağlıklı olabilir: Yunanistan'ı en azından bir süreliğine ezici bir borç boyunduruğundan kurtarabilir.
Modern örnekler hikayeler var. Meksika, Arjantin, Brezilya, Rusya. Bu arada, aynı 1998'de Ukrayna da iflasını ilan etti.
İronik bir şekilde, Brezilya ve Rusya, 1990 ve 1998'de temerrütlerinden açıkça kurtuldu. Örneğin Arjantin hakkında söylenemez. Arjantin her zaman temerrüt öncesi bir durumda yaşıyor.
Ama Yunanistan'a dönelim. Açıklanan referandumda vatandaşların nasıl oy kullanacağını tahmin etmek kolay. Ve alacaklılar ya paralarına süresiz olarak veda etmek zorunda kalacaklar ya da yine de karşılıklı olarak yararlı bir çözüm bulacaklar. Açıkça gelmeye çalışmadıkları.
Ve sonra Yunanistan en iyi günleri beklemeyebilir.
Bu arada, Ukrayna için de aynı şey söylenebilir. Ama orada her şey daha basit. Oradaki insanlar hiçbir şeye karar vermiyor.