İnsanlar küçük yaşlarından itibaren hep birilerine güvenerek yaşamak isterler. Her şeylerini güvence altına almak zorunda hissederler kendilerini.
Çünkü insanın nefsinde her an başına kötü bir şey gelme korkusu hakimdir. Ölene kadar da insan bu hisle boğuşur durur.
Ya en yakınındaki insanın sırtından vuracağından şüphe eder, ya malını kaybedeceğinden korku duyar, ya hastalanıp öleceği korkusunu yaşar. Ama nefis dünya hayatındaki imtihanın bir gereği olarak sürekli güvensizlik, tedirginlik, endişe hisleriyle doludur.