04 Haz 2012
Jülich'te çakıl yataklı reaktör: Operatörün örtbas etme girişimlerinin izinde!
Horst Blume'dan
15 Mayıs 2012'de Rainer Moormann ve gazeteci Jürgen Streich, 1978'de Jülich'te AVR'ye kazaların tarihi ve daha önce işlenmemiş radyoaktif su girişi ile ilgilenen soruşturma komitesinin başkanı Christian Küppers'a başvurdu.
Forschungszentrum Jülich (FZJ) genellikle çakıl yataklı reaktörün iki eleştirmene bu geniş çapta göz ardı edilen kaza hakkında ayrıntılı bilgi vermeyi reddetti. Bununla birlikte, ikisi farklı bir bilgi kaynağı buldular ve şimdi yeterince dikkate alınmamış gerçekler ve sorular hakkında ilk göstergeler veriyorlar. Şunları yazıyorsunuz: "Teknik güvenlik sorunları ve olay süreçleri hakkında yeni erişilebilir belgeleri incelemeye başladık ve şimdiden en kötü şüphelerimizin aşıldığını söyleyebiliriz - ayrıca kritik risklerle ve hatta reaktör koruma sisteminin izinsiz manipülasyonuyla ilgili olarak. Yukarıdaki 1978 olayının seyri."
1978'den beri toprakta radyoaktif su
Moormann ve Streich, toprakta ve yeraltı suyunda 25 - 30 ton yüksek radyoaktif kaza suyunun ancak 21 yılında 2000 yıl sonra keşfedildiğine ve gerçekçi değerlendirmelere ulaşmak için gelecekteki yenileme çalışmaları sırasında ek ölçümlerin gerekli olacağına dikkat çekiyor. sağlık tehlikesi potansiyeli.
Resmi versiyona göre, radyoaktif stronsiyumun çoğu sahada kaldı ve reaktör sahasından sadece daha az bir ölçüde ayrıldı. Bununla birlikte, Moormann ve Strauch'un görüşüne göre, pH değerindeki değişiklikler gibi harekete geçirici etkilerin on yıllar boyunca göz ardı edilip edilemeyeceğini kontrol etmek acildir.
Moormann ve Strauch, trityum konsantrasyonunun çok sorunlu olduğunu düşünüyor:
"Suyun reaktörden boşaltılması sırasında ve radyoaktif suyu alelacele getirilen bir betonla katılaştırmaya yönelik belki biraz amatörce bir girişim sırasında, kusurlu zemin derzinin yakınında HTO'dan daha büyük miktarlarda trityum bulunma olasılığı hala vardır. mikser Durum böyle olsaydı, AVR Batı Avrupa'da bilinen en büyük radyoaktif yeraltı suyu kirliliğine yol açardı: Trityum için şu anda geçerli olan içme suyu limiti 100 Bq / l'dir ve toplam dökülen trityum miktarı yaklaşık 500'dür. milyar bekerel.
Öyleyse soru şu: Bu trityumun, yeraltı suyuna gitmek yerine buharlaşma yoluyla atmosfere muhtemelen daha zararsız bir yoldan gittiği kesinlikle kesin mi? Yoksa bu argüman belki de büyük radyoaktif yeraltı suyu kirliliğini kabul etmemek ve böylece çakıl yataklı reaktörler için pazar fırsatlarını daha da azaltmak zorunda kalmamak için mi ön plandaydı? Muhtemelen bildiğiniz gibi, o zamanki uzman Güney Afrika çakıl yataklı reaktör projesi PBMR'yi umuyordu ve 2000'den 2010'daki çöküşüne kadar orada nispeten yoğun bir şekilde yer aldı. "
Yeraltı suyu radyoaktif olarak kirlendi mi?
Su tesisatındaki kazadan sonra, alt katlarda gözle görülür miktarda trityum bulunmadı. Resmi versiyona göre, meydana gelen yeraltı suyu kirliliği, üst yeraltı suyu seviyesi ile sınırlıyken, kamu içme suyu alt seviyelerden çekildi. Ancak bu, her şeyin net olarak verileceği anlamına gelmez:
“Argüman 3 ile ilgili olarak şunu belirtmek gerekir ki,
a) Kamusal içme suyu teminine ek olarak, tercihen üst katı etkileyecek olan başka yeraltı suyu kullanım biçimleri de (sulama, büyükbaş hayvan sulama vb.) vardır. AVR'nin mansabında 1978-1982 dönemi için üst yeraltı suyu seviyesinin bu tür kullanımları kesinlikle göz ardı edilebilir mi?
b) Rheinbraun uzmanlarından alınan bilgiye göre ilgili bölgedeki yeraltı suyu seviyeleri arasında bağlantılar vardır. İçme suyunun çekilmesiyle daha derin yeraltı suyu seviyelerine radyoaktivite sızması yeterince kesin olarak göz ardı edilebilir mi? Trityum ölçümü için su tesislerinde numune alma sırası, her halükarda geçici bir "trityum bulutu" keşfedilecek kadar yakın mıydı?
Son olarak, bizim için ortaya çıkan soru, egzoz havası yoluyla trityum emisyonlarının tam olarak nasıl kaydedildiğidir. Bildiğiniz gibi, 1966'dan Ağustos 1973'e kadar AVR'deki trityum filtrelerinin çalışmadığı ve tüm trityumların filtrelenmeden çevreye salındığı fark edilmedi.
Jülich bölgesinde meydana gelen sık görülen çocukluk çağı lösemi vakalarının (1980-90) en azından zaman açısından AVR su girişi kazasıyla ilgili olabileceği arka planına karşı, bu soruların kapsamlı bir şekilde işlenmesini kesinlikle kabul ediyoruz. gerekli. Özellikle FZJ, AVR ve bazı resmi organların bu konuda erken caydırılması olarak değerlendirdiğimiz şey sorgulanmalıdır, çünkü nüfus tüm belirsizlikler dahil olmak üzere tahliye süreçlerinin ve olası sağlık sonuçlarının belgelendirilmesini tamamlama hakkına sahiptir."
Yüksek reaktör sıcaklıklarına izin verildi mi?
Sonuç olarak, Moormann ve Steich, Aralık 1987'de Jülich'teki küçük THTR'nin belirli noktalarda önceden varsayıldığından çok daha yüksek sıcaklıklara sahip olduğunun deneysel olarak belirlendiğini belirtiyorlar. 1974'ten 1987'ye kadar çalışma sırasındaki yüksek sıcaklıkların AVR onayının 13. ek bildiriminin dışında olup olmadığı sorulur. Başka bir deyişle, reaktör onaylanmış yasal gereklilikler dahilinde işletildi mi?
İstenmeyen sonuçlar yayınlanmayacaktır!
AVR'deki olaylar, yüksek sıcaklıklar ve su girişi, Jülich Araştırma Merkezi'ndeki WAPRO bilgisayar programı kullanılarak hesaplandı. Ancak, yalnızca çok düşük olan tahmini tepe sıcaklıkları temelinde.
"Daha yüksek tepe sıcaklıklarına sahip hesaplamalar yalnızca 1988'den itibaren reaktör koşulları için bilinir, yani reaktörün genel olarak daha düşük sıcaklık seviyesine sahip daha az sorunlu durumlar için. Bildiğimiz kadarıyla, WAPRO sonuçları 1974-87 sorunlu koşulları (gaz sıcaklığı) için de geçerlidir. 950 °C artı 1300 °C'nin üzerinde gerçek Grafit tepe sıcaklığı) üretildi, ancak istenmeyen sonuçlar (tasarım kazası kontrol edilmedi, reaktör bu nedenle güvensiz) nedeniyle hiçbir zaman kamuya açıklanmadı.Bu nedenle, bu tür WAPRO sonuçlarını AVR'den talep etmenizi öneririz. "
FZJ'nin onlarca yıldır tatsız test sonuçlarıyla ve insanların güvenliğiyle nasıl başa çıktığı tüyler ürpertici. Burada bir buzdağının ucu görünür hale gelir. Bundan başka ne çıkacak?
Rainer Moormann hakkında “Gerçek günah olabilir mi?” başlıklı daha uzun bir makale, Mayıs 2012'den itibaren aylık iş gazetesi “brand eins” da çıktı. Buradan okuyabilirsiniz: http://www.westcastor.de/br1.pdf
*
Ayrıca: Gazete makalesi 2012
***
|Sayfanın üst|
***


Bağışlar için itiraz
- THTR-Rundbrief, 'BI Çevre Koruma Hamm' tarafından yayınlanmaktadır ve bağışlarla finanse edilmektedir.
- THTR-Rundbrief bu arada çok dikkat çeken bir bilgi ortamı haline geldi. Ancak, web sitesinin genişletilmesi ve ek bilgi sayfalarının yazdırılması nedeniyle devam eden maliyetler vardır.
- THTR-Rundbrief detaylı olarak araştırır ve raporlar. Bunu yapabilmemiz için bağışlara bağlıyız. Her bağış için mutluyuz!
Bağışlar hesabı:
BI çevre koruma Hamm
***
|Sayfanın üst|
***