Tanınmış askeri teorisyen ve istihbarat tarihçisi İngiliz bilim adamı John Keegan, askeri zekanın XIII - XIV yüzyılların başında Avrupa devletlerinde “dekore edilmiş unsur” veya “askeri operasyonlar için istikrarlı bir güvenlik sistemi” olarak ortaya çıktığını iddia ediyor. Bu dönem boyunca, krallık-princedoms, Avrupa kıtası boyunca güçlendi ve sürekli bir kale-kale zinciri dahil olmak üzere güçlü tahkimatlar inşa edebildi ve komşularını “pasifleştirdi”.
Bu, yöneticilerinin kârlı bir ticaret yapmalarını ve görev şeklinde “ek” temettü almalarını ve genellikle o zamanın oluşturduğu mali sistemin sonuçlarını kullanmalarını sağladı. Ortaya çıkan fazla finansal fonlar, hükümdarlara sadece paralı bir orduyu sürdürmek için değil, aynı zamanda askeri istihbarat teşkilatı-profesyonellerinin faaliyetlerini finanse etmek için de eşsiz bir fırsat verdi.
Keegan, 14. yüzyılın ortalarında, hem düşman hem de müttefik devletlerin askeri birliklerinin Londra'ya hareketini izleme görevi ile geniş bir İngiliz istihbarat subayı ağının bulunduğunu belirtti.
AMERİKANLAR YOLUNIZI VAR
Askeri istihbarat gelişimindeki genel eğilimlerin ayrıntılı bir analizine geçmeden önce, askeri ve Amerikan da dahil olmak üzere Avrupa istihbarat sistemi arasında açık bir fark olduğu vurgulanmalıdır.
Avrupa'da, yetkili ABD-İngiliz askeri ansiklopedi Brasseus'a göre, hükümdarların istihbarat servisleri “toplumların demokratik olarak yeniden yapılandırılmasından” sonra bile temelde değişmeden kaldı. Amerika Birleşik Devletleri'nde, 1861 - 1865 İç Savaşı'nın başlamasından önce hiç istihbarat sistemi yoktu ve bittikten sonra, bütün istihbarat faaliyetleri neredeyse kesildi ve Birinci Dünya Savaşı'nın başlamasından önce Washington, askeri alanda istihbarat gelişimine ciddi bir önem vermedi.
Sonuç olarak, savaşın başlaması ile birlikte ABD Silahlı Kuvvetlerinin tipleri neredeyse sıfırdan kendi istihbarat servislerini oluşturmak zorunda kaldı. Ancak savaştan sonra, askeri istihbarat aslında yeniden kaldırıldı. Üstelik Amerikalı meraklıların ellerinde radyo istihbaratlarını geliştirme girişimleri 1929’te Savaş Sekreteri Henry Stimson tarafından zorlukla durduruldu: “Beyler başkasının yazışmalarını okumuyor!” Şimdiye kadar göreceli başarı ile yaptığı küre.
ÜRÜN OLARAK SEKRETLER
Ortaya çıkan fazlalık devletlerin fonlarının doğrudan, güncel, veri toplama yöntemlerini doğrudan belirlediği dikkat çekmektedir. “Sırlar İçinde Ticaret” başlıklı analitik çalışmasında tanınmış İngiliz istihbarat tarihçisi Mark Hyuband, doğrudan zekanın ortaya çıkması, sırların ticareti ve sırların satılmasıyla eşzamanlı olarak ortaya çıktığını ve istihbarat servislerinin kendisinin bu sırların satıldığı önemsiz pazarlara dönüştüğünü belirtir.
Avucunun, “her şey satılıktır, her şey satın alınır!” Sloganı altında yaşamın her alanında ilişkilerini ilk kez kapitalize eden ilk Avrupalıların İngilizlere ait olamayacağı söylenir. Zaten 19. yüzyılın başlarında, Britanya İmparatorluğu'nun eşi görülmemiş şekilde genişleyen coğrafi ve siyasi sınırları, bu tür istihbarat toplama yöntemi için dünyanın tüm istihbarat servisleri için küresel modayı belirledi. Aynı zamanda, İngiliz özel servislerinin liderleri çalışanlarına alaycı bir şekilde talimat verdi: ilk önce insanları sırlara ayrılmaya neyin motive ettiğini ve ardından makul bir fiyat teklif ettiğini anlayın. Belki de, bazılarının bunu yaparak çok yetenekli bir şey yaptıklarını, ancak çoğunun hala “madeni para için sır sakladığını” düşündüğü sonucuna vardı.
ZAMANLAYICI - BAŞARI FAKTÖRÜ
Gizli bilgi edinin - kendi içinde son derece zor ve aynı zamanda pahalıdır. Ancak bu bilgiler, geç madencilik veya geç teslim olmaları durumunda hiçbir değeri temsil etmez. Uzmanlar, İspanya'daki seferi ordusuyla birlikte olan ve "kova" ile gecikmeli istihbarat alan İngiliz komutanı Wellington'ın "kovaları" gecikmeli olarak "buğdayı samandan ayırmak için" zamanı olmadığında bir örnek veriyor.
Belki de bu sebepten ötürü, o dönemde, operasyonel-taktik değil, savaş alanında gerekli olan, fakat istihbaratın analitik olarak işlenmiş bilgilere dönüştüğü, stratejik, genel olarak askeri-politik istihbarat tercih ettiği, genel olarak savaşın planlarıyla ilgili olduğu, rekabet görüşlerinin olduğu Muhtemel askeri harekatlar, stratejik grev alanları, vb. için potansiyel düşmanın kampındaki hizipler. Aynı zamanda, askeri eylemlerin belirli yöntemleri ve biçimleri etkilenmedi, ancak önemli bir gecikmeyle sunulan bilgiler aslında silahlı çatışmaların nüanslarını etkilemedi.
Keegan, bu nedenle, 10'ta Alman cephesine atılan Fransız süvari bölümlerinin 1914'inin, Alman birliklerinin Fransız topraklarına kitlesel işgalini engellemek için açıkça yetersiz ve tamamen kabul edilemez olduğunu vurguluyor. Bu arada, Fransız istihbarat servisi de aynı alanda 1940’te başka bir başarısızlıkla karşı karşıya kaldı.
Tüm bunlardan, gerçek zamanlı istihbarat toplamanın, her şeyden önce, komutanın, karadan ve denizden ve havadan ve modern koşullarda düşmanın hareketinden çok daha hızlı olan iletişimlere erişimi olduğu sonucuna varılabilir. uzayda. Sürpriz olgusu her zaman bununla ilişkilendirilmiştir. Orta çağ Avrupa'sında, saldırının ani olması oldukça yaygındı (istihbaratın zayıflığı nedeniyle), o zamandan sonraki yıllarda, askeri sanat olgusu, saldırgan için belirleyici olmaya devam etse de, zafere ulaşmak çok zor oldu.
KALKINMA ARASINDAKİ KIRMA
Ondokuzuncu ve yirminci yüzyılın dönüşü, teknik devrimin elde ettiği devasa kullanım nedeniyle, özel hizmetlerin, özellikle askeri istihbaratın faaliyetlerinde benzeri görülmemiş bir atılımla işaretlendi. Belki de istihbarat gelişimi üzerindeki en büyük etki, arifedeki birliklere giriş ve Birinci Dünya Savaşı sırasında, çeşitli radyo ekipmanlarının, radarların ve akustik, fotoğraf ekipmanlarının vs. yaratılmasıyla sonuçlanan teknik alanlarda yapılan araştırmaların somut sonuçlarıydı. Tüm bu yenilikler savaşlar arası dönemdeydi. Dünyadaki en askeri devletlerin askeri istihbarat birimleri ve kitlelerinin sağladığı birimler.
Askerlerin keşifinde efsanevi dönüşümler, havacılıkBu, neredeyse anında düşmanlıkların doğrudan yürütülmesi için orijinal bir araç olarak ve benzersiz bir mobil zeka aracı olarak kullanılmaya başlandı. İlk olarak, özel olarak eğitilmiş pilotlar görsel gözlem gerçekleştirdiler ve inişten sonra sonuçlarını rapor ettiler ve biraz sonra, uçaklar fotoğraf ve film ekipmanları (ve sonra radyo iletişimi) ile donatılmaya başladı ve o andan itibaren, o zamanlar gelişmiş ülkelerin askeri havacılığında özel keşif birimleri ortaya çıktı. ve sonra hava kuvvetinin parçaları. II. Dünya Savaşı'nın arifesinde ve sırasında, hava keşifleri birliklerin muharebe desteğinde önemli bir unsur haline geldi. Ancak teknolojinin gelişimi bazen analistlere ayak uydurmaz. Savaştan hemen sonra, 1943'te Peenemuende'de V-1 ve V-2'yi kullanan Alman tesislerinin çok sayıda hava fotoğrafını çeken İngilizlerin ilk önce bu Hitler’in süper silahını tanımlayamadıkları biliniyordu. diğer zeka türlerine yardımcı olur.
50'te ve özellikle 60'te, uçaktan ve sonradan uydulardan (uzay zekası) çekilmiş bir fotoğraf olmadan, geleneksel savaş operasyonları çerçevesinde tek bir olay değil, zekayı başka bir zaman elde etmek için özel operasyonlardan bahsetmiyorum. ve en önemlisi, nispeten güvenli ve hızlı bir şekilde zor görünüyordu. Aşağıdaki gerçek, İngiliz uzman John Hughes-Wilson'ın analitik çalışmasında verilen komut bilgisine ilgi duyulan bilgiyi elde etme yönteminin popülaritesini göstermektedir.
Vietnam Savaşı sırasında, Amerikalılar, bu konuda benzeri görülmemiş sayıda özel eğitimli analisti çekmelerine rağmen, havadan ve uzaydan kullanamadıkları çok sayıda fotoğraf kutusu biriktirdiler. Havadan ve uzaydan görsel ve daha sonra radyo keşiflerinin gittikçe artan önemi, ABD'de yüksek güçlü özel askeri yapı topluluklarının yaratılmasına yol açtı - Ulusal Havacılık ve Uzay İstihbarat Ajansı (1960) ve Ulusal Mekansal İstihbarat Ajansı (1996).
XX - XXI. Yüzyılın başlarında, insansız hava araçları (İHA) havadan gözlemlemek için kullanılmaya başlandı ve “izcilerin hayali” aslında saatlerce savaş alanını izleyerek gerçekleşti. 2000'li yılların ortalarında ABD Savunma Bakanı olan Robert Gates, İHA'dan gerçek zamanlı olarak Irak'taki Amerikan grubunun karargahından gerçek zamanlı olarak iletilen çatışmaların "resmini" izlediğini memnuniyetle hatırlıyor. Bu cihazların birliklere devredilmesi, operatörler, yöneticileri ve bu şekilde elde edilen bilgileri okuyabilen analistler için eğitim sisteminin acil bir şekilde yeniden düzenlenmesini gerektiriyordu.
TELEGRAP’TAN RADYO’ya
XNUMX. yüzyılın başında telgraf bayrağı kodunun icat edilmesiyle, deniz komutanlarına istihbarat alışverişi yapma ve on kilometre uzakta planlanan eylemlere hazırlanma fırsatı verildi. Ancak kablosuz telgrafın XNUMX. yüzyılın başlarındaki buluşla gerçekten kontrol etmek mümkün oldu filoları uzun mesafelerde.
XIX yüzyılın ortasındaki elektrik telgrafının icadını ve bunun yerini XX yüzyılın başlarında telsiz telefon iletişimi ve telsizle değiştirmeyi içeren ara dönemde, gerçek zamanlı olarak gerçek zamanlı olarak alınan ve iletilen zeka, savaşta zafer kazanmada önemli bir faktör haline geldi.
Ancak, zaten Birinci Dünya Savaşı sırasında, yoğun kablolama ve hava bombardımanı koşullarında, hangi kablo hatlarının sürekli olarak kırıldığını ve telsiz teçhizatının ön planda kullanmak için çok zahmetli olduğu, bu tür istihbarat mesajlarını iletme yöntemlerinin pratik önemi, onlar için önemli bir süre tarafından yüklendi. Alandaki kod çözme (düşmanın haberleşmesinin deşifre edilmesinden bahsetmiyorum) önemli ölçüde sarsıldı.
Deniz kuvvetlerinde, resim biraz farklı şekillendi, biri daha olumlu diyebilirdi. Savaş gemilerindeki güçlü elektrik akımı kaynaklarının sürekli kullanılabilirliği nedeniyle, radyo iletişimi, istihbarat mesajlarını iletmenin yanı sıra kuvvetleri ve araçları kontrol etmenin ana ve güvenilir aracı olmuştur.
"NARROW" YERLER
Ancak, telsiz telgrafı, zamanın önde gelen devletlerinin en yüksek istihbarat çevrelerinde hemen hemen gerçekleştiği gibi, kendi dezavantajlarına sahiptir. Telsiz müdahalesini kullanan düşman, mesajların ana alıcısı kadar iyi bilgilendirilecektir. Mesajları havadan uzun mesafelerde göndermenin tek güvenli yolu kodlamadır. Ancak bu, tüm veri iletim sisteminin radikal bir şekilde yeniden yapılandırılmasına ve savaşta kritik istihbarat bilgilerinin verilmesinde ciddi bir gecikmeye yol açtı. Ordu ve Hava Kuvvetleri'nde yakın dövüş dinamikleri, zaman sınırlı olduğunda, telsiz telefondan başka bir iletişim türü yoktu. Ancak aynı zamanda, herhangi bir müzakere şifrelemesi ve özellikle de istihbarat mesajlarının iletilmesi tamamen dışlandı, çünkü bu amaçla sadece pilot kabininde değil, hatta birimlerin ve oluşumların merkezinde bile ekipman bulundurmak mümkün değildi.
Teknik ilerleme sonunda, mevcut çıkmazdan çıkma yol açtı. 20. yüzyılın ilk on yılında, başta İngiliz ve Alman olmak üzere Batı istihbarat servisleri, alandaki istihbarat verilerinin aktarılmasını sağlamak için yalnızca güçlü şifreler yaratabildiler ve şifreleme ekipmanlarının boyutlarını en aza indiremedi, aynı zamanda mekanik ve daha sonra kullanımı kolay, elektrikle ilgili siyasi yazışmaların çözülmesi için elektrikli makineler yaptılar. ve düşmanın askeri liderliği.
KRİPOGRAFİ TRİUMFASI
Kesinlikle bir dönüm noktası olayı hikayeler askeri istihbarat, telsiz haberleşmesi tarafından iletilen şifreli mesajlar da dahil olmak üzere şifrelerin açılışında önemli bir ilerleme oldu. Polonya-İngiliz kriptograflarının geçen yüzyılın 30'teki başarısı, görünüşte kırılmaz görünen Alman Enigma şifreleme makinesine girmeye ve İngilizlere İkinci Dünya Savaşı Özel İletişim Bölümü (SPS) sırasında İngiliz liderliğine bilgi vermeyi ön plana çıkaran organizasyonlara özel ilgi gösterilmesini hak ediyor. Alman liderliğinin savaş cepheleri ve tiyatroları hakkındaki planları.
Daha önceki yıllarda olduğu gibi, zaman faktörü bu istihbarat servisinin çalışmalarının yararları için kilit bir faktör ve kriterdi. ATP'nin başlatıcılarından biri olan ve Alman şifrelerini açmak için özel olarak geliştirilmiş bir Operasyon Ultra başkanı olan Frederick Winterbotham, "Hitler'in radyogramlarının yayınlarından bir saat sonra ... Churchill'e geldi." Bu süre zarfında İngilizler yalnızca düşmanın şifreli yazışmalarına müdahale etmekle kalmayıp, aynı zamanda mesajların içeriğini niteliksel olarak çevirmeyi ve hatta notlarını açıklamayı başardı.
Ancak, bu yüksek derecede entelektüel çalışmanın sonuçları, aynı yüksek koruma veya gizlilik derecesiyle sağlanmadığı takdirde değersizdir. Aksi takdirde, şifrelerini kırmayı öğrenmiş olan rakip, yalnızca onları öncü faktörü ortadan kaldıran ve yeni anahtarlar açmak için zaman ve çaba harcamakla kalmayıp aynı zamanda tüm girişimin başarısızlığı ile dolu olan, yeni makine şifrelerinin yaratılmasında ve temelde yeni şifrelemenin yol açtığı bir sıklıkla değiştirecektir. makineleri.
Winterbotham, Ultra Operasyonunun uygulanmasıyla elde edilen ve uzun süre İngiliz ve ardından Amerikan askeri liderlerine sağlanan bilgilerin kaynağı konusunda kesin gizliliğin, “istihbarat hakkında çok ayrıntılı bilgi” konusundaki şüpheciliğe ve hatta açıkça güvensizliğe neden olduğu birçok örnek vermektedir. Ancak, sonunda, Anglo-Saxons’un askeri liderlerinden bazıları Ultra Operasyonunun sonuçlarına çok güvendiler ve diğer bilgi kaynaklarını açıkça ihmal etmeye başladılar. İngiliz askeri teşkilatının "yükselen yıldızı" alan mareşal Bernard Montgomery, genel olarak, "Ultra" hattındaki istihbarat bilgilerinin paralel olarak Churchill ve Eisenhower'a getirilmesinden duyduğu memnuniyetsizliği ifade etmeye başladı. Bu iddiaya göre liderlik ve halkın gözünde “komutan görücüsünün yetenekleri” nde azaldı; bu, Batı tarihçilerinin Montgomery'yi İkinci Dünya Savaşı'nın en seçkin komutanları listesine dahil etmesini engellemedi.
Öte yandan, şifresinin açılışı hakkında bilgi sahibi olan bir rakip bunu, planları ve niyetleri hakkında “bir rakibi ince bir şekilde yanlış anlamak” için kullanabilir. İngiliz Başbakanı Churchill'in Sovyetler Birliği'nin yaklaşmakta olan Alman işgali hakkında (bu bilginin kaynağına atıfta bulunmadan) “zorla” bildirilen çok ihtiyatlı ve hatta şüpheli Stalin, Moskova’nın “yüksek bahisli oyuna” zamansız bir şekilde katılması amacıyla “rafine taşınma hareketi” uyarısını makul olarak dikkate aldı ". Ne savaşçılar ne de ne İngilizler ne de Amerikalılar, Hitler karşıtı koalisyondaki Doğu müttefiklerini, Nazi Almanya'sının siyasi ve askeri liderliğinin Ultra planları Operasyonları sayesinde, dikkate değer ve kendileri için bilinen hiçbir şey hakkında hiçbir zaman bilgilendirmediler.
YAYLI DEĞİL
Genel halk tarafından daha az tanınması, aynı zamanda düşmanın planlarını açığa vurma konusundaki çığır açan bir gerçek, Dünya'nın diğer yarım küresinde gerçekleşti. Japon şifrelerini kıran ve resmi olarak ABD hükümetine ve askeri liderliğe Tokyo'nun niyetleri hakkında en önemli bilgileri veren, II. Dünya Savaşı arifesinde, aynı zamanda, aynı zamanda II. Dünya Savaşı arifesinde, Amerikan kriptograflarının kara kuvvetlerinden (ordu) ve Deniz Kuvvetlerinden elde ettiği başarılardan bahsediyoruz. Amerikalıların başarısı, Japon şifrelerinin Alman müttefiklerine göre daha az dirençli olması gerçeği ile biraz seviyeli. Bu arada, İngiliz istihbarat tarihçisi John Hughes-Wilson, bunu yalnızca şifrelerini değil, aynı zamanda Japonları da Avrupalıların idare edemeyecekleri kadar zor kabul eden “samurayların kendine güveni” ile açıklıyor. Amerikan komutanlığının bu kadar “elverişli” koşullarda neden Pearl Harbor’a yapılan saldırıyı önemsizce kaçırdığı bir sır olarak kalıyor.
Ancak Japon kriptografları dedikleri gibi, piçlerle dikilmediler. Savaştan sonra, İngiliz Hughes-Wilson, 1941’te Japonların Churchill’le Londra’daki askeri ofis arasındaki gizli yazışmaları Singapur’daki İngiliz kuvvetlerinin şefi ile okuduğunu söyledi. Buna karşılık, savaşın başlangıcında bile, Almanlar İngiliz denizcilik kuralları rehberlerine sahip olmayı ve ustalıkla ustalıkla kullanmalarını sağladılar; ikincisi çok geç saatlerde tahmin ettiği İngiliz savaşlık yazışmalarını ve savaş sonrası on yıl boyunca susturmaya çalıştıkları çirkin gerçeğini ele geçirmek için ustaca kullandılar.
ANTİDOTU?
Amerikan askeri istihbarat tarihçisi Jonathan House, çoğu askeri liderin araya girmeyi zorlaştırdığı iddia edilen bir telsiz bağlantıyı kullanmayı tercih ettiklerini, birliklerinin ağırlaştırıcı sonuçlarıyla şifresini çözmekten kaçınmak için vurguladı. Ama burada bir "panzehir" vardı. Fransız Direniş savaşçılarının Wehrmacht'ın telefon hatlarına bağlanmayı ve Batılı müttefikleri Alman işgal kuvvetlerinin faaliyetlerinin planlarıyla ilgili bilgi vermeyi çok daha fazla sağladıkları gerçeğini dile getiriyor.
Ve 50-e yıllarında, istihbarat servislerinin düşmanın kablolu iletişimine bağlanması, söyledikleri gibi, büyük çapta yapıldı. Tanıtım, Amerikalılar tarafından Berlin’deki 1954’te İngilizlerle birlikte yürütülen “Altın” operasyonu idi; bu sırada Almanya’daki Sovyet Kuvvetleri Grubu’nun merkezini Moskova’ya bağlayan yer altı telefon kablosuyla bağlantı kuruldu. Bununla birlikte, bu fikir, İngiliz istihbaratına tanıtılan Sovyet "süper ajan" George Blake'in yardımıyla çok hızlı bir şekilde ortaya çıktı.
Bir başka örnek: Golan Tepeleri'ndeki “siper savaşı” sırasındaki 70'lerde, İsrailli istihbarat memurları, ateşkes hattından bir kablo çekmeyi ve Tel Aviv’e izin veren Suriyeli birliklerin 5 ve 7 piyade bölümlerini bağlayan telefon hatlarına bağlamayı başardı Rakiplerinin planlarının farkında olun. Ancak, bu, İsrail’in aynı Golan Tepeleri’nde Ekim 1973’taki pozisyonlarına Arapların “ani” saldırısının önlenmesinin garantisi değildi.
KÜRESEL LİSTESİ
Kriptografların savaş yıllarındaki başarıları ve aynı dönemde ortaya çıkan bilgisayarların öncüleri ve daha sonra büyük miktarlarda veri biriktirme ve işleme kapasitesine sahip tam teşekküllü güçlü bilgisayarlar, Washington ve Londra'yı herkesi ve her şeyi toplam olarak ele alma fikrine yönlendirdi. Ve 40’in sona ermesiyle, ABD’nin, 1952’te, dünya çapında, askeri istihbarat topluluğu olan Ulusal Güvenlik Ajansı (UNB) tarafından oluşturulan yeni yapının kontrolüne resmen devredilen, dünya çapında tam olarak oluşturulmuş bir radyo ve radyo istihbarat ağı vardı.
Amerikalılar ve İngilizler (Hükümet İletişim Merkezi - DSP tarafından temsil edildi), Echelon adı verilen elektronik mesajları ele geçirmek için tamamen geliştirilmiş bir küresel sistem çerçevesinde sorumluluk alanlarının dağıtılması konusunda hızlı bir şekilde anlaştı. Sistem oldukça başarılı bir şekilde çalıştı ve işlem için yılda milyonlarca mesaj topladı, sonra analiz edildi. Ve burada tam anlamıyla tonlarca bilgiyi işlemek için yeterli sayıda analist bulunmamasından dolayı zorluklar ortaya çıkmaya başladı. Bu bağlamda, Batılı askeri tarihçiler, istihbaratın teknik bileşeni geliştikçe, sürekli artan miktarlarda bilgi ile bunun makul bir zaman diliminde işlenmesinin imkansızlığı arasında da anlaşılmaz bir çelişki ortaya çıktığını vurgulamaktadır.
KIBEREPOHA
Söz konusu İngiliz istihbarat uzmanı John Hughes-Wilson, internetin ve bir tarayıcının on yıl öncesinin arkasına karşı, bugün çok popüler faks makinelerinin umutsuzca modası geçmiş göründüğüne işaret ediyor. “İnternetin hızla yayılması ve bilgisayarlardan ve cep telefonlarından gelen kısa mesajlar,” diye devam ediyor Hughes-Wilson, “UNB ve DSP gibi istihbarat servislerinin büyük zorluklarla karşı karşıya olduğu anlamına geliyor.”
Ancak, özel hizmetler uzmanları, bu teknolojinin yarattığı zorlukları çözmek için modern bilgisayar teknolojisini uygulayarak mevcut durumun bir yolunu buldu. Özellikle, yükseltilmiş Echelon sistemi programları dinlemeye çalışmaz: sadece duyduğu her şeyi kaydeder. Ardından, en karmaşık bilgisayar programları materyali tarar, istihbarat için ilgi çekici anahtar kelimeler arar: “terörist”, “El Kaide”, “nükleer” vb. Sadece bu anahtar kelimeleri içeren mesajlar, önce bir saniye sonra bir üçüncü elektronik tarama ile kontrol edilir. Ve bundan sonra, yeterli sayıda bilgisayar karşılaştırması yapılmışsa, istihbarat analizcisi tarafından doğrulanması için gerekli sinyal seçilir.
Çağımızda, tüm insanlığı birleştiren sözde bilgisayar telekomünikasyon ağları çağında, Anglo-Saxons, teknolojik devrimin başarılarını kendi ulusal çıkarlarına hizmet etmemek için fırsatlarını kullanamadı. ABD istihbarat memuru Edward Snowden'in son açıklamalarına göre, yurtdışında PRISM programının geliştirilmesinin gerçekleri, UNB'nin Microsoft, Google, Facebook, Apple vb. Gibi telekomünikasyon devlerinin müşterileri tarafından iletilen herhangi bir bilgiyi alması sayesinde, dünya hakkında kamuya açık hale geliyor. hemen hemen tüm gelişmiş Internet kullanıcılarının faaliyetlerini kontrol etmek için yeterli. Elbette, teknik ilerleme durmayacak ve zamanla yeni teknolojiler istihbarat görevlileri için yeni görevler belirleyecektir.
AJAN YOK YOK
Bilgi alanındaki devrime ve sonuç olarak, yaşamın tüm alanlarına yeni teknolojilerin kitlesel girmesine rağmen, istihbaratın karşılaştığı sorunların özü prensip olarak değişmedi. Hughes-Wilson, teknik olarak ne kadar pahalı ve teknik açıdan gelişmiş yeniliklerin istihbarat içine sokulduğuna bakılmaksızın, yalnızca düşmanın ne olduğu ve nerede olduğu hakkında bilgi alma olasılığının bulunduğunu, ancak her zaman gerçek niyetleri hakkında güvenilir bir bilgi eksikliği olacağının altını çiziyor. Bu sadece “düşman kampında bulunan bir ajan” tarafından sağlanabilir.
Mesela, Amerikalılar, 1990’in Irak’ın askeri potansiyeli hakkında ayrıntılı bilgi sahibi olmasına rağmen, diktatörün etrafında kendi halklarının bulunmamasından dolayı Saddam Hüseyin’in ABD’ye “sıkıntı” zinciri gerektiren Kuveyt’in işgalini sipariş etme kararını hesaplayamadılar. bu güne kadar da kesilmemiştir.
Her zaman acenta alımı, istihbarat alanında en yüksek başarı olarak kabul edildi. Ve her zaman iş için bir ya da başka bir konuyu çekmek için motivasyonlar politik-ideolojik ya da ticari veya önemsizden taviz veren kanıtlar ve daha sonra düşmanın üzerine çalışacak konunun eğilimi idi. Az ya da çok anlaşılabilir bir motivasyon problemini bir kenara bırakmak, acentanın çalışmasıyla ilgili diğer bazı hususları üzerinde durmamıza izin verin.
Örneğin, bazı Batılı analistler, haklı olarak, müdahale ekipmanının ve ona hizmet eden personelin etkinliğinin, yakalanan telsiz mesajlarının sayısıyla tahmin edilebileceğine inanıyor: daha - daha etkili. Ancak, işin ve buna bağlı olarak, aracının ve onun önderliğinde yer alan ağın, düşman silahların miktarı veya kalitesi hakkında çok fazla gerçek veri beklememeleri beklenir (karşı tarafın liderliğinin niyetlerini açarak olduğu gibi, bu, diğer, daha az maliyetli ve hatta yasal yollarla oldukça güvenilir bir şekilde elde edilebilir). . Yukarıda belirtilen uzman Hughes-Wilson, istihbarat ajansının ölçülmesi ve uygulanması zor olduğuna kesinlikle inanmaktadır.
İngiliz özel hizmetler alanında uzman olan John Keegan, istihbarat istihbaratının uygulanmasındaki ana sorunlara göre iki görüşe dikkat çekiyor: birincisi, Merkezi bilgilendirmek için "gecikme" faktörü ve ikincisi, Merkezi doğru olduğu konusunda ikna etmenin fiziksel yetersizliği aktarılan bilgilerin doğruluğu hakkında şüpheler doğdu. Temsilci tarafından önemli bilgilerin ilgili makamlara getirilmesindeki gecikme ilke olarak bir güçlüktür, ancak iletişim araçlarında devrim niteliğindeki değişiklikleri göz önünde bulundurarak resmi olarak kabul edilebilir. Kesin olarak, riskli bir sürecin Merkeze bilgi verilmesi ile zorlamak olmasına rağmen, çoğu zaman değerli ajanların başarısızlıklarının ana nedeni (önemsiz ihanetin yanı sıra) olur.
Yukarıda belirtildiği gibi, kişinin kendi rakibinin liderinin yakın çevresinde bulunmaması, istihbarat servisinin önemli bir dezavantajıdır. Ancak, böyle değerli bir ajanın varlığı, ülkesinin liderliğinin güvenini almaktan vazgeçtiğinde faydasız olabilir.
Genellikle, istihbarat tarihi ile ilgili Batılı araştırmalarda, Üçüncü Reich’in sırlarına emsalsiz erişimi olan, ancak Sovyet liderliğinin, özellikle de Stalin’in mutlak güveninden zevk almadığı iddia edilen Sovyet askeri istihbarat subayı Richard Sorge’a bir örnek verilmiştir. Yakın tarihin bir örneği, belki de Mısır'daki üst düzey menajere duyduğu güven eksikliğinden dolayı İsrail liderliğinin, planlanan Arapların Sina ve Golan Tepeleri'ne yönelik saldırılarının zamanlaması hakkında bilgisi konusunda şüpheci olduğu varsayımına sahip olabilir. 1973 yılında.
Temsilcinin çalışmalarındaki büyük bir dezavantajı “24 saat açık” güvenlik açığıdır ve yalnızca Merkez ile elektronik cihazlar aracılığıyla iletişim kurarken değil, bir önbellek kullanmaya çalıştığında, bir masum yazışma içine bir mikro-uç yerleştirir, bir kurye ile ve yüzlerce riskli durumla karşılaşır. Bununla birlikte, neredeyse tüm Batılı istihbarat uzmanları oybirliğiyle şunları beyan ediyor: en eskileri olmadan оружия - düşmanın kampındaki ajanlar - öngörülebilir bir gelecekte olmaz!
Zeka gelişiminin kilometre taşları
- Yazar:
- Sergey Pechurov
- Orijinal Kaynak:
- http://nvo.ng.ru/spforces/2014-11-28/1_espionage.html
Ctrl Keşfet
Fark oshЫBKU Metni vurgulayın ve tuşuna basın. Ctrl + Enter