Hıristiyan Cemaatinin yeniden kurulmasından bahsettiğimizde, yeni bir din kurmaktan bahsetmiyoruz. Tam tersine. Birinci yüzyılda var olan ibadet biçimine geri dönmekten bahsediyoruz - günümüzde ve çağda büyük ölçüde bilinmeyen bir biçim. Katolik Kilisesi gibi ultra büyüklerden bazı köktendinci mezheplerin bir defaya mahsus yerel şubelerine kadar dünya çapında binlerce Hristiyan mezhebi ve mezhebi var. Ancak hepsinin ortak göründüğü bir şey, cemaate liderlik eden ve belirli bir cemaatle birlikte kalmak istiyorlarsa hepsinin uyması gereken bir dizi kuralı ve teolojik bir çerçeveyi uygulayan birinin olmasıdır. Tabii ki, tamamen mezhep dışı gruplar var. Onları ne yönetiyor? Bir grubun kendisini mezhepsel olmayan olarak adlandırması, Hristiyanlığı neredeyse başlangıcından beri takip eden temel sorundan bağımsız olduğu anlamına gelmez: sürüyü devralan ve sonunda sürüye kendilerininmiş gibi davranan erkeklerin eğilimi. Peki ya diğer uca giden ve her türlü inanç ve davranışı hoş gören gruplar? Bir tür "her şey gider" ibadet biçimidir.
Hıristiyan yolu, Ferisi'nin katı kuralları ile özgürlükçünün ahlaksız ahlaksızlığı arasında yürüyen bir ılımlılık yoludur. Bu kolay bir yol değildir, çünkü kurallar üzerine değil, ilkeler üzerine inşa edilmiştir ve ilkeler zordur çünkü kendimiz adına düşünmemizi ve eylemlerimiz için sorumluluk almamızı gerektirirler. Kurallar çok daha kolay, değil mi? Yapmanız gereken tek şey, kendi kendini atayan bir liderin size söylediklerini takip etmektir. Sorumluluk alır. Bu elbette bir tuzaktır. Nihayetinde, hepimiz Tanrı'nın yargı koltuğunun önünde duracağız ve davranışlarımıza cevap vereceğiz. "Sadece emirleri uyguluyordum" bahanesi o zaman kesmeyecek.
Pavlus'un Efesliler'i yapmaya çağırdığı gibi (Efesliler 4:13), Mesih'in doluluğuna ait bir boyut ölçüsüne ulaşacaksak, o zaman aklımızı ve yüreğimizi uygulamaya başlamalıyız.
Bu videoları yayınlarken, zaman zaman ortaya çıkan ve bazı kararlar almamızı gerektiren bazı genel durumları seçmeyi planlıyoruz. Herhangi bir kural koymayacağım çünkü bu benim küstahça olur ve insan yönetimine giden yolda ilk adım olur. Lideriniz hiçbir erkek olmamalı; sadece Mesih. Onun kuralı, eğitimli bir Hristiyan vicdanıyla birleştiğinde bize doğru yolda rehberlik eden belirlediği ilkelere dayanmaktadır.
Örneğin, siyasi seçimlerde oy vermeyi merak edebiliriz; veya belirli tatilleri kutlayıp kutlayamayacağımızı; Noel veya Cadılar Bayramı gibi, birinin doğum gününü veya Anneler Günü'nü anabilir miyiz; ya da bu modern dünyada şerefli bir evliliği oluşturan şey.
Sonuncusuyla başlayalım ve diğerlerini gelecekteki videolarda ele alacağız. Yine, kurallar aramıyoruz, Tanrı'nın onayını almak için Mukaddes Kitap ilkelerini nasıl uygulayacağız.
İbranilerin yazarı şu öğüdü verdi: "Evlilik herkes arasında onurlu olsun ve evlilik yatağı kirletilmesin, çünkü Tanrı cinsel ahlaksız insanları ve zina yapanları yargılayacaktır." (İbraniler 13: 4)
Şimdi bu oldukça basit görünebilir, ama ya çocuklu evli bir çift cemaatinizle ilişki kurmaya başlarsa ve bir süre sonra 10 yıldır birlikte olduklarını öğrendiyseniz, ancak evliliklerini devlet önünde asla yasallaştırmadıysanız? Onları onurlu bir evlilik içinde sayar mısınız, yoksa onları zalim olarak mı etiketlersiniz?
Jim Penton'dan, bu konuyla ilgili, Rabbimizi memnun edecek bir karar vermek için hangi ilkeleri uygulayacağımızı belirlememize yardımcı olacak bazı araştırmaları paylaşmasını istedim. Jim, bunun hakkında konuşmak ister misin?
Yehova'nın Şahitlerinde ve toplumunda ne kadar rahatsız edici olduğunu bildiğim için, evlilik konusu çok karmaşık bir konudur. Rutherford'un 1929 Yüksek Kuvvetler doktrini uyarınca, Şahitlerin laik hukuka çok az ilgi gösterdiğine dikkat edin. Yasak sırasında Toronto ve Brooklyn arasında çok sayıda Şahit romanı dolaşıyordu ve ayrıca rızaya dayalı evliliklere giren Şahitler genellikle örgüte çok sadık olarak görülüyordu. Bununla birlikte, 1952'de Nathan Knorr, 1929'de, evliliklerini laik devletin bir temsilcisi tarafından resmileştirilmeden önce cinsel ilişkiye giren herhangi bir çiftin, bunun XNUMX doktrinine aykırı olmasına rağmen, kardeşlikten çıkarılacağına karar verdi. orta altmışlı.
Bununla birlikte, Topluluğun bir istisna yaptığını belirtmeliyim. Bunu 1952'de yaptılar. Bir JW çifti, belirli bir dini organizasyon tarafından yasal evliliği gerektiren bir ülkede yaşıyorsa, o zaman JW çifti yerel cemaatlerinden önce evleneceklerini basitçe ilan edebilirdi. Daha sonra, ancak daha sonra, yasa değiştirildiğinde, medeni bir evlilik cüzdanı almaları gerekiyordu.
Ama evlilik sorununa daha geniş bir şekilde bakalım. Birincisi ve en önemlisi, eski İsrail'de tüm evlilikler, çiftin yerel bir tören gibi bir şey yapıp eve gidip evliliklerini cinsel olarak tamamlamasıydı. Ancak bu, Katolik Kilisesi altında orta çağda değişti. Kutsal düzen altında evlilik, bir rahip tarafından kutsal emirlerle kutsanması gereken bir kutsallık haline geldi. Fakat Reform gerçekleştiğinde her şey yeniden değişti; laik hükümetler evlilikleri yasallaştırma işini devraldı; ilki mülkiyet haklarını korumak ve ikincisi çocukları piçlikten korumak.
Tabii ki, İngiltere ve kolonilerinin birçoğundaki evlilik on dokuzuncu yüzyıla kadar İngiltere Kilisesi tarafından kontrol ediliyordu. Örneğin, büyük dedemden ikisi, gelinin Baptist olmasına rağmen Yukarı Kanada'da Toronto'daki Anglikan Katedrali'nde evlenmek zorunda kaldı. Kanada'daki 1867 Konfederasyonundan sonra bile, her eyaletin çeşitli kiliseler ve dini kuruluşlara evlenme hakkı verme yetkisi vardı, diğerleri ise vermiyordu. Yehova'nın Şahitlerinin II.Dünya Savaşı'ndan sonra yalnızca birkaç eyalette ve çok daha sonra Quebec'te evliliklerini kutsallaştırmalarına izin verildi. Bu yüzden, bir çocuk olarak, Amerika Birleşik Devletleri'nde evlenmek için kaç Yehova Şahidi çiftinin çok uzak mesafeler katetmek zorunda kaldığını hatırlıyorum. Buhran ve II.Dünya Savaşı sırasında bu, özellikle Şahitler neredeyse dört yıldır tamamen yasaklanmışken, genellikle imkansızdı. Bu nedenle, çoğu basitçe bir araya geldi ve Cemiyet buna aldırmadı.
Evlilik yasaları çeşitli yerlerde büyük ölçüde farklı olmuştur. Örneğin, İskoçya'da çiftler, bir tanık veya tanık önünde yemin ederek uzun süre evlenebilirler. Bu yüzden İngiliz çiftler nesiller boyunca sınırı İskoçya'ya geçti. Çoğu zaman evlilik yaşları da çok düşüktü. Anneannem ve büyükannem, 1884'te batı Kanada'dan Montana'ya kadar pek çok mil izleyerek medeni bir evlilikle evlendiler. Yirmili yaşlarının başındaydı, o on üç buçuk yaşındaydı. İlginç bir şekilde, babasının imzası, evliliklerine rıza gösterdiğini gösterir. Bu nedenle, çeşitli yerlerde evlilik çok çok çeşitlidir.
Eski İsrail'de, devlet nezdinde kayıt olma zorunluluğu yoktu. Yusuf'un Meryem ile evlendiği sırada durum buydu. Aslında, nişanlanma eylemi evlilikle eş anlamlıdır, ancak bu, yasal bir eylem değil, taraflar arasında karşılıklı bir sözleşmedir. Böylece, Yusuf Meryem'in hamile olduğunu öğrendiğinde, “onu halka açık bir gösteri yapmak istemediği” için gizlice boşanmaya karar verdi. Bu, ancak nişan / evlilik sözleşmeleri o noktaya kadar gizli tutulursa mümkün olabilirdi. Halka açık olsaydı, boşanmayı gizli tutmanın bir yolu olamazdı. Eğer onu gizlice boşarsa - Yahudilerin bir erkeğin yapmasına izin verdiği bir şey - bir zina yerine zinacı olarak değerlendirilirdi. İlki, Joseph'in şüphesiz İsrailli bir kardeş olduğunu varsaydığı çocuğun babasıyla evlenmesini istedi, ikincisi ise ölümle cezalandırıldı. Mesele şu ki, tüm bunlar devletin müdahalesi olmadan gerçekleşti.
Cemaati temiz, zina edenlerden ve zinalardan uzak tutmak istiyoruz. Ancak, bu tür bir davranışı neler oluşturur? Açıkça bir fahişe tutan bir adam ahlaksız faaliyetlerde bulunur. Sıradan seks yapan iki kişi de açıkça zina, biri evli ise zina yapmaktadır. Peki ya Yusuf ve Meryem gibi evlenmek için Tanrı'nın önünde söz veren ve sonra hayatlarını bu sözle uyumlu olarak yaşayan birine ne olacak?
Durumu karmaşıklaştıralım. Ya söz konusu çift, genel hukuk evliliğinin yasal olarak tanınmadığı bir ülke veya ilde bunu yaparsa? Açıktır ki, mülkiyet haklarını koruyan kanun kapsamındaki korumalardan yararlanamazlar; ancak yasal hükümlerden yararlanmamak, yasayı ihlal etmekle aynı şey değildir.
Soru şudur: Onları zinacılar olarak yargılayabilir miyiz veya onları cemaatimizde Tanrı'nın önünde evli bir çift olarak kabul edebilir miyiz?
Elçilerin İşleri 5:29 bize erkeklerden çok Tanrı'ya itaat etmemizi söyler. Romalılar 13: 1-5 bize üst makamlara itaat etmemizi ve onlara karşı durmamamızı söyler. Açıktır ki, Tanrı'nın önünde yapılan bir yemin yasal bir sözleşmeden daha fazla geçerliliğe sahiptir. ki herhangi bir dünyevi hükümetten önce yapılmıştır. Bugün var olan tüm dünyevi hükümetler ölecek, ancak Tanrı sonsuza kadar dayanacaktır. Öyleyse soru şu oluyor: Hükümet, birlikte yaşayan iki kişinin evlenmesini mi gerektiriyor yoksa isteğe bağlı mı? Yasal olarak evlenmek, gerçekte toprak hukukunun ihlaline neden olur mu?
1960'larda Amerikalı karımı Kanada'ya getirmem uzun zaman aldı ve küçük oğlum da 1980'lerde Amerikalı karısını Kanada'ya getirirken aynı sorunu yaşadı. Her durumda, göçmenlik sürecine başlamadan önce eyaletlerde yasal olarak evliydik, bu artık ABD yasalarına aykırıdır. Rab'bin önünde evlenmiş olsaydık, ancak sivil makamlar önünde olmasaydık, toprak kanunlarına uygun olurduk ve göç sürecini büyük ölçüde kolaylaştırırdık ve ardından o zamanlar bir gereklilik olan Kanada'da yasal olarak evlenebilirdik Yehova'nın Şahidi olduğumuz için Nathan Knorr kurallarına tabi.
Bütün bunların amacı, bir zamanlar Yehova'nın Şahitleri Teşkilatı tarafından iman etmeyi öğrettiğimiz gibi, katı ve katı kuralların olmadığını göstermektir. Bunun yerine, her durumu Kutsal Yazılarda belirtilen ilkelerin rehberlik ettiği koşullar temelinde değerlendirmeliyiz; bunların en önemlisi sevgi ilkesidir.