Hiç unutmam yıllar önce pazar günleri, televizyon kanallarımızın TRT'den ibaret olduğu dönemlerde, Cenk Koray'ın sunduğu 'Pazardan Pazara' programı vardı. Tek kanallı ve mecburiyet yıllarıydı. Alternatifin pek fazla olmadığı dönemlerdi.
Mecburiyet dememe bakmayın öyle. O mecburiyet yıllarında dahi bize hayatımızda alternatifler olabileceğini hatırlatan, severek ve beğenerek izlediğimiz programlar da yayınlanırdı elbet.
Erkan Yolaç'ın sunduğu bölümü hatırlayın. 'Pazardan Pazara' programında. Bilenler hatırladı bile. Tabiki 'Evet Hayır Yarışması' Erkan Yolaç, her pazar olduğu gibi koşarak ve tüm neşesiyle "sevgili seyirciler sevgili konuklar bendeniz Erkan Yolaç" diyerek sahneye giriş yapar ve ardından Türkiye'nin en değerli müzisyenlerinden olarak tabir ettiği ve 'Bizim Orkestra' adını verdiği orkestrasını tanıtır, alkış ister, sonrasında ise 'Evet Hayır Yarışma'sının kurallarından hızlıca bahsederek yarışmacılar arasından istekli olanlar ile yarışırdı. Belki de oynardı demek daha doğru olur. Çünkü Erkan Yolaç oynar, yarışmacılar birbirleriyle yarışırdı. Televizyon başındaki ve stüdyodaki izleyiciler ise bütün bu yarışma boyunca eğlenir ve büyük zevk alırdı.
Her hafta 'Pazardan Pazara' programının müdavimleri olduğu gibi Erkan Yolaç'ın 'Evet Hayır Yarışması'na has müdavimler olurdu. Neden mi? Tabi ki... 'Evet' demenin de 'Hayır' demenin de hattâ 'Hiçbiri'ni dememenin de bizi mutlu edebileceğini hatırlattığı için.
Yarışmacı seçilir, Mehter Marşı eşliğinde sahneye çağrılır ve yarışma başlardı. Yarışmacı kendisine sorulan sorulara 'Evet' de dese 'Hayır' da dese yarışmayı kaybetmiş olur ve İzmir Marşı eşliğinde yerine uğurlanır, hem biz izleyenler hem de Erkan Yolaç havalara sıçrayarak bu işe çok sevinirdi. Yarışmada 'Evet' ya da 'Hayır' dememeyi başarana ise küçük bir ödül verilir ardından yine İzmir Marşı eşliğinde yerine uğurlanırdı.
Yıllar geçti geldik yine bir 'Evet-Hayır'a. Yine günler pazarı gösterince sahneye çağrılacağız ve bizden 'Evet' ya da 'Hayır' dememiz beklenecek. Keşke yarışmada olduğu gibi netice ne olursa olsun hepimiz neşeyle ve elele bitirsek bu süreci. Hiç kimse kimseye düşmanca bakmasa, bizi biz yapan, hepimizi aynı anda gururlandırıp göğsümüzü kabartan marşlarla gelip marşlarla sonuçlandırabilsek bu süreci.
Unutmayalım ki 'Evet' de 'Hayır' da bizim.
Bana sorarsanız biz bu yarışmada 'Evetçi' de olsak 'Hayırcı' da olsak, ne olursak olalım, biz hepimiz Erkan Yolaç olmayı başarmalıyız, kazanan olmalıyız.
Kaybetsek bile sonrasında önemli olan yarışmaktı diyebilmeliyiz. Herkesi kucaklamalı, Erkan Yolaç gibi olmalı ve 'Evetçi'yi de 'Hayırcı' da sevgiyle ve saygıyla, bizden bilip alkışlatmalıyız. İzmir Marşı ile tempo tutmalıyız.
Son bir hatırlatma. Bakmayın siz hiçbirini dememeyi başaranların ödül aldığına. Onlar da bizim, onlar da bizden. Biz yine de Erkan Yolaç olalım, bu hayatta alternatiflerin olduğunu hatırlatalım ve takdir edelim. 'Evet', 'Hayır' veya 'Hiçbiri'.
Hepsi biziz ve hepsi bizim...