Pazar Scorsese.
“Bir problemle nasıl başa çıkacağımı bilmediğim süreçte zamanlar vardı. Sonra telefonu alıp, benzer bir durumda ne yapacağını bana öneren babamı arardım. Süper kahramanımı kötüye kullanmamaya çalışsam da, Batman'i aramak için telefona sahip olmak gibiydi! " binmek Pazar Cameron-Scorsese babası gibi açıklamak kırlangıç, efsanevi yazarı Taksi Şoförü, Masumiyet yaşı ve kumarhane, onun yönetmenliğe girişinde ona yardımcı oldu Neredeyse ParisEn son Tribeca Film Festivali'nde sunuldu (2017'de sona erdi). Gazeteci, yazar ve senarist Julia Cameron'un (babasının beş eşinin ikincisi) kızı Domenica, oyuncu ve tiyatro yönetmeni ve kısa filmleri. Ve ilk “uzun” luğu için başarısız olan ve ebeveynlerinin evine geri dönmeye zorlanan bir bankacı (Wally Marzano-Lesnevich, aynı zamanda senaryo yazarı tarafından oynanan) öyküsünü seçti, böylece mortgage krizinin sahip olduğu etkiyi yaşadı. sevdiklerinize.
«Fikir beni çekti çünkü Chicago'da yaşadığım yerde benzer olaylara karışan arkadaşları ve akrabaları gördüm; ama aynı zamanda, bağımsız filmlerin finanse edildiği yer olan film endüstrisinde kriz yayıldığından da. Bu yüzden yıllar boyunca çalıştığım ve ilk kez (Richard Nelson tarafından editör olarak New England'dan edildim) edebilmek istediğim film durdu. Elimizi kaybetmeyi umuyorsam bile ".
Bu çıkmazı nasıl aştın?
Ebeveynlerimi yaşam modelleri olarak sunma armağımı, bu başarısızlık konusunda kişisel bir şey olmadığını anlamam için bana yardımcı oldu, ama bu herkesin başına gelebilir. Babamın bile maddi sıkıntıları vardı. Bu yüzden her şeyi perspektifte gördüm ve kendime söylediğim gibi yapmam gerektiğini söyledim: kendimi geliştirmesem bile bir projeye ilgi duymayı tercih etmek.
Senaryoya müdahale etmek, aile ilişkilerini geliştirmek doğru mu?
Evet, çünkü finansal problemlerle ilgili bir hikaye de çok soğuk olabilir; bunun yerine ısınmalı ve krizin insanlara ve ilişkilere olan etkilerini göstermeliydim. Her zaman bu dinamiklere ilgi duydum, çünkü ailemin benim için büyük bir değeri var. Gerçekten de Neredeyse Paris aile meselesi oldu …
Hangi anlamda?
Annem asıl danışmanımdı: Ona filmi düşündüğünü ona sormak için bitirdim. Kocam (Tony Frenzel, bir pr şirketinde çalışıyor, ed), kızımıza bakmamamıza ek olarak, manşetleri, amcalarımı ve kuzenimi şarkılara yardım etti ve ben de bir aktris olarak rol aldım ablam Francesca (16 yıl, Helen Morris kızı, ed) benzersiz bir mizah anlayışı olan.
Böyle hantal bir baba ile yönetmenlik yapmak zor mu?
11 yaşında eyleme başladım ve 40 yaşında olacağım. Bu kez kendimi geliştirmek ve sorularımı ve babamın dikkatini yönetmek için kullandım. Ama ben de söylediğim noktaya geldim: belki de Martin Scorsese'nin kızı olduğum gerçeğine bakılmaksızın benim işim fark edilecektir.
Baban bu yıllarda sana nasıl yardım etti?
Tiyatroda, yaşamak için yeterli para almayan ve bağımsız filmleri bağımsız bir filme dönüştürebilen rolleri kabul etmeme izin verdim. Seçimlerimi ve zaferlerimi ve mağlubiyetimi almak için beni hep serbest bıraktı.
Her zaman onun ayak izlerini takip edeceğini biliyor muydun?
Sonsuza kadar Respiro sinema. Dört yaşındayken annem tarafından çekilen kısa filmlerde oynadım. Ve şanslı olduğum zaman, babamla sette bütün bir gün geçirebilirim: Çalışması gerektiğini biliyordum, bu yüzden gürültü yapamadım, ama sinemanın büyüsünü görmek beni çok etkiledi.
Ünlü aktörler onu etkiledi mi?
Çocukken evime gidenlerin şöhretini hiç bilmiyordum: Sadece babamla çalıştıklarını biliyordum ve bazıları beni seviyordu, nefret ettiğim diğerlerini. Bir yetişkin olarak anne-babamın ne yaptığını anladım: işbirlikçilerine katılmak harikaydı çünkü Robert De Niro gibi en iyi öğrenmeyi başardım. Thelma Schoonmaker'la (Scorsese, ed'in tarihsel editörü) çok zaman geçirdim, benim için bu bir ailedir. Babam kendini bu kadar çok insanla sardı: bazıları sadece iş ortağıydı, diğerleri düğünlere ve cenaze törenlerine geldi.
Ve matematik yaptığı zaman babasının şöhreti ile?
O gittiğinde İsa'nın son günahı (1988, ed), birçok hoşlanmadığı bir film.
Filmleri, diğer şeylerin yanı sıra, şiddet ve yetişkin temalarıyla doluydu. Birini ne zaman görebileceğini hatırlıyor musun?
Belki 5 ya da 6 yaşındaydım: Toro Scatenato'nun televizyonda olduğu ve bir sahneye çıktığı için, yatmadan önce onu izlememe izin verdim. Çok geçmeden, babamın müdahalesi olmadan, bir gece için Dış zaman, Para rengi ve Kral'ı görebildim. Bu iyi adamlar geldiğinde beni bir kenara çekti ve onu anlamak için üç filmimi geri almam gerektiğini söyledi: Ortalama Sokaklar, Taksi Şoförü ve Raging Bull.
Peki o ne düşündü?
Şok oldum (güler) ve ona söyledim: bunlar senin filmlerin!