

Chironun (bundan böyle Kayron olarak geçecektir) Centaurlarla (bundan böyle
Santor olarak gececektir) olan ilişkisi, farklı kaynaklarda farklı şekillerde
anlatılmaktadır. Kimine göre Kayron, Santorların atası, bazen Baş
Rahibi, bazen de onların yöneticisidir. Kimine göre ise Santorlarla olan
ilişkisi sadece onlarla beraber cümbüşler düzenlemesinden ibarettir.
Santorların
orijinalleri de farklı şekillerde anlatılmaktadır. Güvenilir iki yaklaşıma
göre Santorlar ya Apollo ve Stilbe'nin oğlu olan Santorus (Centaurus) dan ya
da Ixion ve Nephelenin oğlundan türemişlerdir. Santorların
karakterleri inanılmaz derecede kural tanımayan, şehvet ve alkol düşkünü,
içgüdüsel hareket eden olarak tanımlanmaktadır.
En
çok itibar gören hikayede Kayronun, Saturn (Kronos) ve peri Philyranın oğlu
olduğu yazılmaktadır. Saturn henüz bebek olan oğlu Zeusu ararken
Philyraya rastlamış. Aslında bir peri olan Philyra, Saturnden kacmak için
kendisini kısrağa çevirmiş. Fakat Satürn Philyrayı kandırmak için At
kılığına girerek Onunla beraber olmayı başarmış. Sonuç olarak
Philyra Kayronu doğurmuş: Belden aşağısı at, kafası, kolları ve belden
yukarısı insan olan bir Santor.
Philyra
Onu görünce o kadar iğrenmiş ki, tanrılara kendisini olduğundan başka
bir şeye çevirmeleri için yalvarmış. Tanrılar da Onu Ihlamur ağacına
çevirmiş. Böylece Kayron annesi ve babası tarafından terkedilmiş olarak
Apolla tarafından bulunup, büyütülmüştür.
Bu
anlamda Apollo Kayronun üvey babasıdır.
Buraya
kadar olan hikayede bile Kayron hakkında önemli psikolojik anlamlar görülebilir.
Kayron annesi tarafından reddedilmiştir ve babasını hiç tanımamıştır. O
anne ve babası hayvan kılığındayken dünyaya gelmiştir. Yani tamamen içgüdüsel
bir birliktelikten meydana gelmiştir. Kayronun yaşamında hiç bir zaman
babasıyla bir uzlaşma görülmüyor. Annesi Philyra ise kendi içgüdülerinin
bir ürünü olan Kayronu reddetmiş ve sonsuza dek kendisini bir ağaca
hapsetmeyi tercih etmiştir.
Reddedilen
veya bastırılan içgüdülerin açtığı yaralar bir gün karşımıza
kendini yeni şekliyle ifade eden bir dengesizlik olarak çıkabilir. Bu
fiziksel veya zihinsel bir hastalık olabilir. Kayron doğum haritasında kimi
zaman bu şekilde görülür.
Yunan
mitolojisinde Kayronun üvey babası ve öğretmeni Apollo'dur. Müzik,
kehanet, şiir ve iyileştirme yeteneğinin Tanrısı bir üvey baba. Güzellik,
akıl ve adalet de Apollonun işiydi. O hiç bir zaman kinci değildi ve
insanoğlunu günahlarından arındırırdı. Aynı zamanda vahşi hayvanlara
ve salgın hastalıklara karşı ilahi bir koruyucuydu. Yani Apollonun ifade
ettiği arketip, içgüdüsel bir birlikteliğin ürünü olan Kayronun
ifadesine tam bir tezat oluşturuyordu.
Kayron
Apollonun bakımıyla hayatta kalabilmiştir, ancak sonsuza dek yaralı
olarak yaşayacaktır. Çünkü kendi içinde bir bölünmüşlük vardır. İçgüdüsel
olarak kendisini aşağılık ve reddedilmiş hissetmekle beraber yetiştiriliş
tarzıyla Apollonun fikirlerinin ve öğretilerinin içgüdüselliğe karşı
uyum, düzen ve yaratıcılık içinde uzlaştıran olmuştur.
Kayron
akıllı ve deneyimli biri olmuştu. Aynı zamanda kahin, doktor, öğretmen ve
müzisyen olmuştu. Krallar oğullarını eğitmesi için Kayrona gönderiyorlardı.
Pek çok Yunan kahramanının öğretmeni Kayron'dur. Bu öğrencilerden bazıları
Jason, Achilles, Herkül ve Asclepius'tur. Kayron onlara herşeyi öğretmişti.
Binicilik, okçuluk, avcılık, savaş ve eczacılık sanatı ( ev yapımı
bitkisel ilaçlar), ahlak kuralları, müzik, dini ritüeller ve doğa
bilimlerinin başlangıcını öğretiyordu.
Kayronun
fiziksel olarak yaralanmasını anlatan en bilinen hikaye şöyledir. Herkül
Santorlar tarafından bir akşam yemeğine çağrılmıştı. Yemekte kavga çıktı.
Herkül zehirli oklarını fırlatmaya başladı. Gürültüden rahatsız olan
Kayron, neler olup bittiğine bakmak isterken, kazara Herkülün oklarından
biri bacağının üst kısmına (veya kasığına) isabet etti.
Başka
kaynaklara göre ise yaralı bir Santor Kayronun mağarasına sığınmış.
Onu kurtarmak isterken Kayron kazara kendini yaralamıştır. Veya Kayron,
Lapithlerle Santorların arasında çıkan bir mücadelede yaralanmıştır.
Sarhoş Santorlar Lapith gelinine tecavüze kalkışınca çıkan kavgada Kayron
yaralanmıştır.
Kayronun
yaralanmasının hikayesi farklı şekillerde anlatılsa da her koşulda
Santorlar ya Herküle karşı ya da Lapithlere karşıydı. Buradaki mücadelede
Santorlar Kayronun alt yarısını, reddedilen hayvansal parçasını,
Lapithler ve Herkül ise üst kısmını, insan tarafını temsil etmekteydi. Bu
yara yüzyıllar boyunca insanoğlunun içgüdüsel tarafını bastırması
ve bu yönde kendine zulmetmesi nedeniyle bir miras haline gelmiştir.
Günümüz
modern dünyası bu mirası taşımaktadır.
Herkül
başarı ve motivasyonun ve mükemmelliğin sembolüdür. Bu maskülen prensip
Batı kültüründe son bir kaç yüzyıldır baskın bir şekilde görülmektedir.
Ego oluşumu için şart olan pozitif (güç, dayanıklılık ve bireysel
kimlik) özelliklerinin yanı sıra negatif (kaba, yıkıcı, baskıcı, içgüdüleri
ve feminen arketipleri değersizleştiren) özellikleri insanların acı çekmesine
rağmen kahramanlığa fazla prim veren yanlarını belirginleştirmektedir.
Kayron,
kahramanlık prensibine zıtlıklar taşıyan bir serüveni anlatmaktadır.
Onun hayatı Apollo tarafından kurtarılmıştı. Pek çok yeteneğini
Apollodan öğrenmişti. Daha sonra bu yeteneklerini öğrencilerine öğretti.
Onlar birer kahraman oldular ve içlerinden biri Kayronu yaraladı. Doğum
haritasında Kayronun olduğu yer genellikle bizim kendimiz için değil de başkaları
için iyi yapabileceğimiz şeyleri anlatır. Bazı özelliklerimiz başkaları
tarafından gayet iyi farkedildiği halde kendimiz göremeyiz. Genelllikle
bunlar kendi kendimizi büyütebilmemiz
ve iyileşebilmemiz için acil olarak ihtiyacımız olan şeylerdir.
Kayron,
yarasından dolayı çok acı çekmekteydi. Ancak kendini iyileştiremediği
gibi ölümsüz olduğu için ölerek bile bu acıyı dindirme seçeneği yoktu.
Kendi acısını dindirmek için uğraştıkça başkalarını iyileştirmekte
daha başarılı oldu. Kayronun bu davranışı sürekli tekrar edilen, ancak
çözümsüz gözüken davranışları andırıyor. Saplantılı tekrar edilen
davranışlar gibi.
İçgüdüsel
aklımızı dinlemeyi bıraktığımızda, içgüdülerimizle bağlantıyı
kesdiğimizde haklı geçinen üst yanımız her zaman içimizdeki dengesizliği
sabırsızca bir felsefeye otutturmak için çabalayacak, hatta başkalarını
da buna ikna edecektir. Haritada Kayron neredeyse bu alanda ele geçirilme ve hükmedilme
tehlikemiz vardır. Bir fikir tarafından, bir amaç uğruna ele geçirilebilirsiniz.
Delicesine, saplantılı bir şekilde bu uğurda davranarak aslında yaranızı
ölümsüzleştirmeye çalışır ve çevrenizdeki herkesi de bunun dogruluğuna
inandırırsınız Aslında tüm yaptığınız çaresizce içinizdeki acıya
direnmektir. Bu durumda Kayronun hikayesinde olduğu gibi yaramızı ve
yaralanabileceğimizi kabul etmeye ihtiyacımız vardır. İyileşebilmenin ön
koşulu kabul etmektir. Aynı zamanda ruhumuzun yol göstericiliğini
engellemememiz gerektiğini, bazen ulaşılması zor olan iyileşmelerin
ruhumuzun aklıyla bize ulaştığını hep hatırlayın.
Kayronun
cezasından azledilmesinde en önemli rol Prometheusundur. Belki bu hikaye
kendi yaralarımızı iyileştirme konusunda bize de örnek olabilir.
Zeus
kendisiyle alay ettiği için ve sonra da tanrıların ateşini çaldığı için
Prometheusu bir kayaya bağlamıştı. Her gün kocaman bir kuş ciğerini
gagalayarak işkence yapıyordu. Zeus Prometheusu ancak bir ölümsüz yerini
alırsa ve ölümsüzlüğünden vaz geçerse azad edeceğini açıkladı.
Herkül
Kayronun durumunu Zeusa açıkladı ve Zeusdan Kayronu kabul etmesini
rica etti.
(Yarayı
ancak sebebi iyileştirebilir) burada bir kez daha Kayronun kendi adına
hareket etmediğini de görüyoruz. Kayron Prometheus un yerini alır ve zaman
içinde doğal olarak ölür. Dokuz gün sonra Zeus Onu ( ölümsüz yapar)
Santorların takım yıldızı yaparak ölümsüz kılar.
Yeni
konumuza geçmeden önce geçen yazıyla (Kayronla ) ilgili Barış İlhanın
bir yorumuyla konuya biraz daha açıklık getirmek istiyorum.
Kayron,
mitolojik hikayesi içinde acısını dindirememiş ve sonunda dayanamayıp ölümü
seçmiş birisi olarak görüldüğünde, tüm olay dindirilemeyen bir acı,
yani sonsuza dek sürecek bir yetersizlik ve ızdırap olarak düşünülüyor .
Ancak Barış Hanım bunun sonsuza dek sürecek bir acı olması fikrini paylaşmadığını
belirtiyor ve şöyle devam ediyor Kayronun durumu sonsuza kadar sürecek
bir kader gibi algılanıyor. Esasında bir insanın yaşadığı acı o
konudaki (hangi burçtaysa ve hangi
evdeyse) gölgeleri nedeniyle yaşadığı acıdır. Bu gölgeleri öldürmeyi göze
almadıkça yaşadıkları bir acı olarak kalmaya devam eder. Oysa bu durum
sonsuza kadar sürecek bir kader değildir. Şöyle düşünelim, her hangi bir
konuda gerçekleşmesi çok zor olan bir özleminiz olduğunu düşünün ve siz
bu özlemi dönüştürmeyi öğrendiğinizde sizi üzecek hicbir sey kalmaz.
Aslında bu bakış açısı mitolojik hikaye ile de örtüşüyor. Hikayede
'yarayı iyileştiren sebebidir' konusu vurgulanıyordu. Sen öyle istedigin
icin (gölge yanlarını beslemeye devam ettiğin için) acı çekiyorsun. Ama eğer
o isteğinin köküne inersen ve onu dönüştürürsen (öldürürsen) iyileşirsin.
Barış Hanıma göre burada ölecek olan istek teması değil, senin beceremediğin veya hep özlediğin şey"dir. Mesala eğer
Kayron doğum
haritasında Venüs'le kare yapıyorsa senin zaten kendini sevmekle ilgili
problemin var. Bu kare senin kendini hırpalamaktan, hata bulmaktan, sürekli
sevmemek için yaptığın her şeyden kurtulman gerektiği anlamına gelir. Sen
bunu yapmadıkça acı çekersin. Yani eskisi
gibi davranmaya devam edersen acı çekmeye ve iyileşmeyi reddetmeye mahkumsun.
Ama sen bunu değiştirmeye karar verip , yeter artık ben neysem neyim kendimi
seveceğim. Bana kendim sahip çıkmazsam kim sahip çıkabilir diye düşünüp,
hep kendinin yanında yer almaya başlarsan zaman içinde sana zarar veren yönün
ölecek. Bunu bırakmak sana başlangıçta zor gelecek çünkü senin için iyi
olmasa bile sen kendine acımak ve kendinde kusur bulmakla bir denge kurmuşsun.
Şimdi bu yanını değiştirmek, alıştığın dengeyi bırakmak sana bir ölüm
gibi gelebilir.
Bu
yorumun ışığında belki kendi Kayronunuzun size ne demeye çalıştığını
daha rahat anlarsınız diye düşünüyorum. Kayronun bulunduğu yerin anlamı
size öldürmeniz gereken gölge
yanlarınızı göstermek olabilir. Böylece siz de kendi içinizdeki ölümsüzlüğü
ve özgürlüğü açığa çıkarmış olursunuz.
Hazırlayan:
Meltem Ersoy
Kaynaklar
:
Melanie
Reinhart, Chiron
& the Healing Journey
Ariel
Guttmann and Kenneth
Johnson,
Mythic Astrology
Liz
Greene, Mythic
Astrology
www.stariq.com
Arşiv makaleleri