Her zaman üretken olduğumu söylemeyi çok isterim. Günlük normal işimi bitirdikten sonra, bir bisiklete atlıyorum ve bilgilendirici sesli kitapları dinlerken 40 ila 60 dakika pedal çeviriyorum. Ve bitirdikten sonra, Almanca öğrenmek için biraz zaman ayırıyorum. Her şeyin üstesinden gelmek için, Medium hakkında bir makale yazıyorum ve yayınlıyorum - bana en az beş haneli gelir getiren bir yan koşuşturma.
Bazı günler tam olarak benim günüm gibi görünüyor, eksi beş basamaklı bit; hala devam eden bir çalışma.
Daha gerçekçi bir sürüm, gevşemek için akşam yemeği sırasında bir sitcom'un 1 veya 2 bölümünü içerir. Akşam yemeğimin ısınmasını beklerken, Almanca öğrenmek için 15 ila 20 dakika ayırıyorum. Genellikle 60 ila 90 dakika, bazen daha fazla süren bir yazma süresi vardır. Eğitim, listemdeki bir sonraki şey, genellikle bir sesli kitap dinlemeyle birlikte. Ve eğer şanslıysam ve bu görevlerde hızlı olursam, yatmadan önce bir veya iki saat video oyunu bile alabilirim.
Bu listenin, her zaman saat 17: 00'de olmamakla birlikte, her zaman saat 17: 00'de olmamakla birlikte, gece yarısı yatmak arasında kaldığım 7 saatin sadece 3 saatini kapsadığını söylemek isterseniz, işleri dahil etmelisiniz, haberleri takip etmelisiniz. , kedilere tapınma ve kocamla aile zamanı.
Yalan söyleyemem, bu planlı aktiviteler arasında video oyunları benim favorim. Kendimi suçlu hissetmediysem, bilgisayarımı başlatmak listemde yapılacak ilk şey olurdu. Ama biliyorum ve tek olmadığımı biliyorum.
Kişisel gelişim hareketi bize hayatımızın her anını kendimizi geliştirip mükemmelleştirerek geçirmemiz gerektiğini söylüyor. Aldığımız her faaliyetin daha büyük bir hedef göz önünde bulundurularak seçilmesi gerektiğini. Fiziksel aktivite zindeliğimizi ve sağlığımızı geliştirmelidir. Okuduğumuz kitaplar bize öğretmeli ve bizi insan olarak geliştirmeli. Yürüyüşe çıkarsak, zihinsel kapasitemizi artırmak ve daha üretken olmak için güç toplamaktır.
Üretken olmak esastır. Hareketsiz durup öğrenmemenin geriye doğru gitmeye eşit olduğu bir dünyada bu bir zorunluluktur. Eğer modası geçmiş olmak istemiyorsanız, boş zamanınızı öğrenmeye ve becerilerinizi geliştirmeye veya geliştirmeye ayırmalısınız.
Ama tüm çalışmak ve oynamak Jack'i sıkıcı bir çocuk yapar.
İyileştirme ve geliştirme zaman ve enerji gerektirir. Ve devam etmek istediğimizi ve yine de yan uğraşlarımızdan ve karlı hobilerimizden zevk aldığımızı varsayalım. Bu durumda, mutlaka üretken olmayan, ancak bize neşe veren ve kendimizi bir anlığına bile olsa gerçeklikten ayırmamıza izin veren şeylere yer açmalıyız.
Video oyunları oynamak, değersiz kitaplar okumak veya Netflix'i tıkmak gibi bu tür etkinliklerde kendinizi kaybetmekte zorluk çekmezsiniz. Anahtar, başka bir şey yapmanız gerektiğini hissetmeden onları şımartmak için zaman ayırmaktır.
Benim için böyle zamanlar hafta sonları. Sabah ve öğleden sonra, tüm üretken faaliyetlerimi tamamlamaya odaklanıyorum. İşim bittikten sonra, öğleden sonra erken saatlerde video oyunları oynamaya başlıyorum ve genellikle yatma vakti gelene kadar durmam.
Bu zamanı daha iyi geçirebilir miyim? Kesinlikle! Bu şekilde harcadığım için kendimi suçlu hissediyor muyum? Bir bit değil! Hafta sonları, genellikle hafta boyunca bir saatten fazla oyun oynamak için tek şansım. Yapıyorum çünkü seviyorum. Harika bir oyunum varsa, 12 saat kesintisiz oynayabilirim. Her şey başarısız olduğunda rahatlamamı sağlıyor.
Bu nedenle, ne kadar üretken olursanız olun veya olmak isteseniz de, suçlu zevklerinize de zaman ayırdığınızdan emin olun. Sonuçta, her yaşamın neşesinin bize somut faydalar sağlamasına gerek yoktur. Bazıları sadece bu, sevinçler.
Az önce In Fitness And In Health'den başka bir gönderiyi okudunuz: daha mutlu ve sağlıklı yaşamlar için bilgi, ders ve önerileri paylaşmaya adanmış bir sağlık ve fitness topluluğu.
Bültenimize katılmak ve bunun gibi daha fazla hikaye almak istiyorsanız, buraya dokunun .
Doğası gereği, spor bizi rekabet etmeye zorlamak için tasarlanmıştır. Rekabetçi sporcular olarak, diğer sporculara karşı sürekli rekabet etme baskısına kapılmak kolaydır, ancak ya dış rekabete odaklanmak yerine, odak noktanızı iç rekabete kaydırsaydınız? Bu, başkalarını yenmeye çalışmak yerine kendinizle rekabet etmek ve kendi performansınızı geliştirmek için çabalamak anlamına gelir.
Maxwell Maltz tarafından yazılan Psikosibernetik, zihnin nasıl çalıştığının temellerini araştırıyor. Kitap şunu vurguluyor: Maltz'a göre başarısızlıklarımızın ve hayal kırıklıklarımızın temelinde kendi kendimizi sınırlayan olumsuz inançlarımız vardır ve olumsuz inançlarımızı değiştirebiliriz.
Geçenlerde, bir dizi Yeni Yıl kararını belirlemeden önce neden hepimizin 2020'nin ne kadar zorlu olduğunu ve motivasyonsuz ve isteksiz hissetmenin sorun olmadığını kabul etmek için bir dakikanızı ayırmamız gerektiğine dair bir makale yazdım. Ama o parçayı yazdıktan sonra, kendime ikinci bir soru sormaya başladım… Belki 2021 için belirli hedefler yazmak yerine, kendim için kapsamlı bir manifesto yazsam daha iyi olur? Hedefler her zaman çok özeldir, belki çok özeldir.
Tatil sezonu sona erdiğinden, diğerleri gibi ben de kendimi 4 Ocak'ta işe geri dönerken buldum.
🤔 Bugünün ipucu: Daha üretken olmak için kendinize bir okuyucu veya dinleyici olup olmadığınızı sorun. Üretkenliğe ve başarıya giden yeni bir yolu nasıl açabileceğinizi anlamak, şu sorunun cevabını anladığınızda başlayabilir: Tercih ettiğiniz bilgi toplama ve işleme modu nedir? Başka bir deyişle, bir kitap okumayı ve bir konu hakkındaki nüansları yavaşça özümsemeyi mi tercih edersiniz? Yoksa birisinin konuşmasını, sesinden ve yüz ifadelerinden ipuçları alarak dinlemeyi mi tercih edersiniz? Niklas Göke'nin Forge'da yazdığı gibi: “Bu iki kategoriden hangisine girersek girelim, temel gücümüzden yararlanmak başarımız için çok önemlidir.
Hafta sonu bir arkadaşıma yetişmesi için telefon ettim. Bu yıl tatillerin farklı olmasına rağmen, işlerin şemasında iyi gittiğini söyledi.