Oysa dün akşam, bu sabahki huzursuzluğum henüz yapışmamışken yakama, deniz otobüsünden çıkmış bakına bakına giderken, gökyüzünde yeni ayı görmüştüm.
Üstümde altın var mı, diye arandım. Nafile! Gümüş vardı. Gökte yeni ay gördüğünüzde üzerinizdeki altın nesneye dokunup dilek tutarsanız, olurmuş dileğiniz.
Aslına bakarsanız, dilek tutmaya bahane aranıyor sanki, her vesileyle dilek tutulabilir bu durumda.
Sonra aydan biraz yukarıda -kaç kademdir, gökyüzü bilginleri söylerler- parlak bir yıldız gördüm.
Gökyüzünde parlayan herşeye yıldız deyip kestirip atıyoruz ya, bu parlayan bir gezegen olmalıydı; pırıl pırıl yanmaktaydı.
Eve gidince baktım, Venüs'müş.
Hatta, iki gün önce kafamı kaldırıp baksaymışım gökyüzüne -neden her akşam bakmıyorum ki, zaten?- o ikisini birbirine iyice yakın bir halde görecekmişim.
Hani, şu Türk bayrağının nasıl öyle ayla yıldız olduğu ve renginin neden kırmızı olduğu efsanesi var ya, oradaki gibi.
Neyse, gördüğüm de güzeldi.
Ne yazık! Bu akşam hava bulutlu, baksam da göremeyeceğim.
Bakın burada yazıyor.
Venüs, Ocak ayı boyunca Güneş battıktan sonraki 3 saat boyunca gökyüzünde akşam yıldızı olarak izlenebilecek.
Yukardaki fotoğraf şuradan.
.