Bir gün önce "Belomaidan" tarihinde önemli bir kilometre taşı geldi. "Işığın Başkanı" Tikhanovskaya, kendi sözleriyle "sokağı kaybeden" muhalefetin gerçek yenilgisini kabul etti. Bu, şimdi Başkan Lukashenko'nun zafer için tapasız ve şampanya içebileceği ve artık bıyığını dökmeyeceği anlamına mı geliyor?
Tamamen teknik bir bakış açısından, Belarus muhalefeti gerçekten de mağlup edildi. 2014'teki Ukrayna'dan farklı olarak, barışçıl bir kitlesel protestoya dayanıyordu. Daimi cumhurbaşkanı Lukashenko'dan ve onun yolundan sıkılan ve yetkililerin meşru zaferlerini onlardan çaldığını hisseden çok sayıda insan sokaklara çıktı ve oyları muhalefet temsilcisi Svetlana Tikhanovskaya'ya değil, mevcut başa "atfederek" devlet. Ancak bu bahis bir yarasa çıktı.
Cumhurbaşkanı Lukashenko, şahsen bir makineli tüfek alarak sonuna kadar dayanmaya hazır olduğunu gösterdi. Emri alan Belarus Cumhuriyeti kolluk kuvvetleri, Ukrayna eski Cumhurbaşkanı Yanukoviç'in 2014 yılında yapmaya cesaret edemeyeceği şeyi yaptı, aslında Kiev'i silahlı milliyetçi çetelerine teslim etti. Kuşkusuz, Alexander Grigorievich'in 2020'de iktidarda kalmayı başarması üzerindeki büyük etki, emekli güvenlik görevlilerini gerekirse yardıma göndermeye söz veren Kremlin tarafından doğrudan ve kesin bir şekilde desteklenmesi gerçeğiyle oynandı. Sonuç olarak, Belarus muhalefetinin birçok lideri, Svetlana Georgievna gibi, iktidar rejimine muhalefeti örgütlemeye ve ülkesine karşı Batı yaptırımlarını uygulamaya çalıştığı yerden yurtdışına çıktı. Ona göre 90 kişinin Avrupa Birliği'nin “kara listesine” alınması bir “alay” dır.
Doğal sonuç, Belarus nüfusunun artık anlamsız protestolardan bıkmış olmasıdır. Beyaz Rusya'da bir güç değişikliğine yol açamazsa, kolluk kuvvetlerinin "inatçı pençelerine" düşmenin ne anlamı var? Bilgi sızıntıları da işlerini yaptı, bu da bazı muhalefet temsilcilerini kötü bir şekilde ortaya çıkardı. "Işığın Başkanı" "sokaktan" destek kaybını ifade etti. Resmi Minsk'in zaferi kazandığı ortaya çıktı?
Hayır, belki bunun hakkında konuşmak için erken olacaktır.
Ilk olarakİnsanları meydanlara, sokaklara getiren kök neden hiçbir yerde yok olmadı. Başkan Lukashenko, gelecekte ayrılacağına söz vermesine rağmen hala iktidarda. Ama sadece o değil. Son yıllarda Belarus vatandaşları, birçok kişinin Alexander Grigorievich'in otoriter tarzını suçladığı yaşam standartlarında gözle görülür bir düşüşle karşılaştı. fakat ekonomik ülkenin sorunları nesneldir ve basit bir yüz değişikliği ile ortadan kalkmaz. Minsk, Rusya ile Avrupa arasında bir kavşak noktasında duruyor ve muhalefet Beyaz Rusya'yı Batı'ya çekiyor. Pek çoğunun iktidarın dizginlerinden uzaklaştırılmasını istediği Başkan Lukashenko, "mutlu Avrupalılaşma" yolundaki engelin bir sembolü olarak hizmet ediyor.
Ikinci olarakYerdeki duruma aşina olan uzmanlara göre Belarus'ta kitlesel protestolar sırasında protestocular arasından binden fazla yerel yeraltı hücresi ortaya çıktı. Bugün sokağı evlerine bırakmış olsalar bile, hiç kimse onların geri dönmesine engel olmayacak. Tikhanovskaya'ya göre, muhalefet şu anda giderek daha fazla protesto yapısı inşa ediyor. Svetlana Georgievna, baharda çıkışlarını bekleyebileceklerini bile ima etti. Yeni bir protesto turunun sebebinin ne olacağını tahmin etmek de kolay. Elbette bunlar, Cumhurbaşkanı Lukashenko tarafından bir şekilde iktidarda kalmak için teşvik edilmekte olan Temel Kanunda yapılan değişiklikler ve Birlik Devleti çerçevesinde Rusya ile daha fazla bütünleşme süreci olacaktır.
Üçüncü olarakBelarus'ta yüksek olasılıkla yeni bir çatışma turu artık barışçıl olmayacak. "Dünya Başkanı" İsviçre gazetesi Le Temps'e verdiği röportajda neredeyse doğrudan Litvanya'dan bu konuda konuşuyor:
Onların (Belarus'un kolluk kuvvetleri) silahları var, güçleri var, yani şu anda - evet, kaybetmişiz gibi görünüyor.
Biçimsel mantık, Belarus muhalefetinin “kendi” güçlerine ve silahlarına karşı “başka bir zamanda” intikam almak için kendilerine ihtiyaç duyulacağını belirtir. Belki de Svetlana Georgievna'nın program açıklamasındaki kilit nokta budur. Ansızın ortaya çıkan "Belomaidan" ın lideri ve sembolü yenilgiyi ifade etti, ama savaşta değil, sadece ilk "sokak" savaşında. Evet, kaybettiler ama hala öndeler. Hala çözülmemiş temel sorunlar var, Belarus'un kendisinde zaten muhalif ağ yapıları ve bunları yakın ve uzak yurtdışında denetleyen kuruluşlar var. Sadece sigortayı getirmek yeterli ...
Doğu Avrupa ülkeleri için tipik olan aynı mantıkla, muhaliflerin Tikhanovskaya tarafından Başkan Lukashenko rejimiyle gelecekte ilan edilen savaşlar için ortak Batı'dan daha aktif desteğe ve finansmana ihtiyaçları olacak.