Alex, kuskusuz birlikte çalisma ayricaligina eristigim büyük bir oyuncuydu. Maç okuma yetenegi olaganüstüydü, zeki ve teknikti, sahada olup bitenleri gözden kaçirmiyor ve topa akil almaz bir kolaylikla dokunuyordu. Onun futbolu klasik ve rafineydi.
Saha kenarindan, sonraki hamlelerini çogu zaman tahmin edemiyordum. Fakat o, öngörüsüyle yapilmasi gerekenleri digerlerinden önce düsünüyordu. Hiç kuskusuz, Brezilya futbolunun en büyük oyuncularindan biriydi. Fakat Dünya Kupasi'na katilma firsati verilmeyerek adaletsizlige maruz kaldi. Bence 2002'de Brezilya Milli Takimi'nda yer almaliydi.
Kendisi yildiz oldugu halde, sizi idollestiren biriyle çalismak pek kolay degildir, fakat sonuçta, onun ve kurdugu o güzel ailenin dostu olma hazzina eristim. Fenerbahçe'de onun gibi örnek bir profesyonelle çalismak isimi kolaylastirmisti. Takim için önemini gösterme niyetiyle zaman zaman, ondan çok sey talep ettim. Alex bir liderdi ve takimdan yana aldigi her tutum önemliydi. Daha fazla sorumluluk üstlenmesini hedefleyerek, onu kaptan yaptigimda, hemen sorumlulugu üstlendi ve takima liderlik yapti. Türkiye'de birlikte çok mutlu anlar yasadik.
Alex, tüm yasamini futbola adayarak elde ettigi parlak kariyerini kisa bir süre önce sonlandirdi, sira disi futbol yildizliginin, saha disindaki tavirlarinin yani sira bencillikten uzak tutumunun sekillendirdigi bir kisilige sahipti. Bütün bunlar onun futbolculugunu ve essiz kisiligini daha da belirginlestiriyordu.
Zico, Brezilya Milli Takimi'nda 10 numarali formayi giydi, üç Dünya Kupasi'nda (1978, 1982 ve 1986) oynadi; 2006-2007 ve 2007-2008 sezonlarinda Fenerbahçe'yi çalistirdi.