Varyag kayıt defterini bir kez daha alıntılayalım:
“12 h. 5 m. Adadan geçtikten sonra, Yo-dol-mi, ön dişlinin patladığı ve zırhlı kabine geçitten geçen başka bir merminin parçalarıyla birlikte direksiyon dişlilerinin geçtiği bir kruvazör tüpü tarafından kesildi: Kruvazör komutanı başından yaralandı, her iki taraftaki karargah ve her iki taraftaki davulcu öldürüldü, direksiyon simidinde duran kıdemli çavuş Snigirev arkadan ağır şekilde yaralandı ve komutan Quartermaster Chibisov'un kolunda hafifçe yaralandı. Kruvazörün kontrolü direksiyon bölmesine aktarıldı. Şimşek şimşekleri ile, yeke bölümüne verilen emirler, takip eden tüm zamanların kruvazör parkuru tarafından neden düzeltilmesi gerektiğini duymakta zorlandı. Kruvazör de güçlü bir akımda olan iyi dinlemedi. ”
Bu satırları okuduktan sonra, kruvazörün ciddi şekilde hasar gördüğüne dair açık bir his vardır, ancak henüz olağanüstü bir şey olmadı - her durumda, gemi kazasını neyin tehdit ettiği, yaklaşık olarak herhangi bir yakınlaşma hakkında. Phalmido (Yodolmi) konuşması değil. Evet, hasar son derece nahoş, evet, kruvazörün yönetimi zorlaştı, evet, kumandan devam etti, ancak gemi hâlâ kontrolünü kaybetmedi ve hasarı ve kaybı oldukça makul kaldı. Aşağıdaki girişi veya daha doğrusu ilk paragrafını okuduk:
“12 h. 15 m. Bir süre boyunca ateş alanını bırakmak, direksiyon dişlisini sabitlemek ve farklı yerlerde meydana gelen yangınları söndürmek için, kruvazör direksiyon simidini dinlemediğinden arabaları sağa döndürmeye başladılar. Adanın yakınlığı göz önüne alındığında, "Yo-dol-mi" tam bir geri verdi. "
Yani, bu şekilde ortaya çıkıyor - ilk başta direksiyonu durduran bir darbe oldu, ama kruvazör 10 bir dakika sürdü ve savaştı. Ancak, sonuç olarak, V.F. Rudnev, onları ortadan kaldırmak için ateşin altından geçici olarak dışarı çıkmaya karar verdi - ve o zaman, zaten çok kötü bir şekilde hasar görmüş ve dümene kötü bir şekilde itaat ettiğinde Varyag, sırtını kapatmak zorunda kalmıştı. Her şey yolunda gider, yukarıda belirtilen girişin ikinci paragrafını okuyun:
"Kruvazör, direksiyon dişlisinin 15-20 dolu konumuna yakın soldan direksiyonda durdurulduğu sırada adayla ilgili dezavantajı belirledi."
İfade, söylemeliyim ki anahtar. Birincisi, çarpışma anında geminin sağa döndüğünü ve bunun 12.05'te, yani VF'den 10 dakika önce gerçekleştiğini takip eder. Rudnev bir süre savaştan ayrılmaya karar verdi. Bununla birlikte, burada, okuyucunun makul bir sorusu olabilir - direksiyon “soldan direksiyon” konumunda sıkışmışsa, kruvazör sola dönmüş olmalı, sağa değil! Öyleyse Fr.’ya göre “rahatsız bir konumda” nasıl olabilir? Sancak tarafında "Varyag" bulunan Phalmido (Yodolmi)? Cevap, bir meslekten olmayan kişi için yeterince şaşırtıcı olabilir. Bugün "sol direksiyon" emriyle direksiyon simidi sola dönecek ve gemi sola dönecek. Ancak, geçen yüzyılın 20'lerine kadar, bu şekilde işe yaramadı - “sol dümen” in emriyle onu sağa çevirmek gerekiyordu, bu yüzden gemi doğru bir dönüş yaptı! Söylemek neden bu kadar zor, belki de cevap, yelkenli gemilerin bazı özelliklerinde aranmalıdır, ancak gerçek, Varyag kayıt defterine girişin, Yodolmi adası kruvazörünün geçtiği anda sağa döndüğünü ve Düşman ateş bölgesini terk etme kararı, "Varyag" komutanı 10 dakika sonra aldı.
İkincisi, saatin kayıt defterine göre, “Varyag” ın direksiyonun üzerinde öldürüldükten hemen sonra “dezavantajlı” olduğu ortaya çıktı, yani 12.05'ta. Ve bu dezavantajda kaldı, en azından 12.15'e kadar, hatta daha da sonra, kruvazörün hangi zamanda döndüğü tam olarak belirsiz olduğu için tamamen belirsizdi.
Girişin üçüncü paragrafı az çok açıktır:
"Düşmana olan uzaklık 28-30 kablosuna düştü, ateşi arttı ve etki arttı."
Ancak burada dördüncü yine bizi spekülasyona çeker:
“Bu zaman zarfında, büyük çaplı bir mermi liman tarafını su altında vurdu; büyük deliğe su döküldü ve 3-th stoker bölmesi hızla su ile dolmaya başladı, bu da ateş seviyesine yaklaşıyordu. Kömür delikleri su ile dolduruldu. Üst düzey teknelere sahip kıdemli subay bir sıva getirdi, her zaman su pompalandı, seviye düşmeye başladı, ancak yine de kruvazör liman tarafında yuvarlanmaya devam etti. ”
Asıl soru, kayıt defterinin ilk önce 12.15'ten sonra meydana gelen olayları tanımlaması, ardından direksiyon dişlilerinin hasar gördüğünde zamanda 12.05'e geri dönmesi ve itfaiyecinin taşmasına neden olan isabetin tam olarak ne zaman hasar gördüğünün anlaşılması kesinlikle imkansız.
Şimdi "Koreli" savaş gemisinin kayıt defterini görelim. Çok daha özlü:
“İlk atıştan sonraki yarım saat içinde Varyag'ın birkaç delik aldığı ve direksiyon simidine zarar verdiği açıktı. Varyag'daki 12.15'in yakınında, iki eşzamanlı ateş, filodaki güçlendirilmiş ateşle ateşlendi. Sonra Varyag ile Japon gemilerinin çekimleri altında baskın yaptık. ”
Özünde, buradan alınacak çok az yararlı bilgi var: belki de, sadece Koreyts komutanının görüşüne göre baskının sırasının 12.15'tan hemen sonra gerçekleştiğini, 12.05'tan sonra değil, Varyag'ın Fr. Yodolmi sağa döndü ve bunun yanında, Varyag'ın direksiyon simidindeki hasar, 12.15'tan önce bile vagonda göze çarpıyordu.
Şimdi komutanların raporlarına dönüyoruz. Ne yazık ki, V.F. Genelkurmay Başkanı ve daha sonra, Deniz Kuvvetleri Bakanlığı Müdürü Rudnev, kruvazörün saatin saatine ek bir şey içermiyor. Bu raporların ikisinde de V.F. Rudnev, kayıt defterinde söylenenleri tekrar eder, ancak biraz kısaltılmış bir biçimde. Bu yüzden, direksiyon simidine zarar veren ve Fr. Yodolmi, ancak ne zaman gerçekleştiğini belirtmiyor (12.05). Bu vuruşun, yalnızca dönme derecesinden bahsetmek yerine, direksiyon simidini "sol direksiyon" konumunda sıkıştığını söyler. Her iki raporda da V.F. Rudnev, "Varyag" ın, adanın göreceli olarak dezavantajında olduğunu, direksiyon donanımının zarar görmesinden hemen sonra ortaya çıktığını ve savaştan ayrılma kararının daha sonra alındığını söyledi. Ancak, raporlara dayanarak, tam olarak isabetin ne zaman alındığını, bu da stoğun taşmasına neden olan - savaş alanından ayrılma kararından önce veya ondan sonra anlaşılması imkansızdır.
Koreyts komutanının raporu (V.F. Rudnev'e hitap etti, çünkü Rus “filo” nun başıydı), aksine, kapıcı oturum defterinden çok daha bilgilendirici:
“Yodolmi Adası'nı geçtikten sonra, sinyalinizi“ sağa doğru rotayı değiştirdiğini ”gördüm ve düşman için sizinle aynı fikirde olmaktan kaçındım ve ayrıca direksiyon simidinde hasar gördüğünüzü farz ettim,“ uçağa binme hakkını ”koyun ve rotayı küçük düşürdüm - 270 dolu akışını açıkladı . Bunca zamandır, iki uzun 8-dm ve 6-dm ateşini desteklemeden durmaksızın. retrorad tabancaları; 9 pound'dan üç atış yapıldı. Silahlar, ancak, büyük boşluklar için, onların ateşi durdu. Günün 12.15 saatlerinde, Varyag rütbesinin 1 kruvazörünün hareketini takiben, bir baskına dönüştü ... ”.
Senden dikkat etmeni istiyorum - tüm programlarda mürettebatın “biniş hakkı” olmasına rağmen “Koreli” sağa değil sola dönüyor.
Bu nedenle, 2 rütbe GP'sinin kaptanının raporunu okumak Belyaev, Varyag’ın, kayığın sağındaki sırasının, Chemulpo’nun baskınına geri dönüş sinyali olarak yorumlanmadığını görüyoruz - 180 derecelerine dönmek yerine, Koreliler 270 derecelerine dönüyor. Bu, tesadüfen, deniz savaşlarını analiz ederken yalnızca planların yönlendirilmesinin ne kadar tehlikeli olduğuna bir başka örnektir. Örneğin, aynı V. Kataev'in planını alarak, 270 dolu üzerinde herhangi bir geri dönüş göremeyiz. - aslında, V. Kataev'e göre, “Koreli”, 180 derecesini aldı ve sonra panayola gitti. Ve böyle bir şemaya bakarak, gerçekten de “Koreli” nin sağa döndüğünü, artık savaşa devam etmeyi düşünmediğini, ancak geri çekilmek üzere olduğunu düşünebilirsiniz.
Aslında, G.P.’nin raporuna göre. Belyaev böyle yaptı - vapurda kruvazörün “sağa giden rotasını değiştiriyor” sinyalini gördüler ve onu takip etmek zorunda kaldılar, ancak “Varyag” hareketini gözlemleyerek, sadece 80-90 derecelerini sağa çevirmek yerine fark ettiler. Neredeyse 180 dolu adada ada yönünde dönmeye başladı, bu yüzden kruvazörün direksiyon sistemiyle ilgili bir sorun olduğunu düşündüler. Buna göre, Korey'in sağa döndürülmesinin bir anlamı yoktu - gerçekten Varyağ ve Japon gemileri arasında duracak ve kruvazörü Chemulpo taşlarının üzerinden takip etmek tamamen aptalca olurdu. Bu nedenle, G.P. Belev “Varyag” emrini yerine getirdi ve amiral gemisi tarafından kendisine verilen rotayı belirledi - ama sağdan değil, soldan omuza.
Mavi noktalı çizgi, yazara göre, Varyag'ın döneceği, kırmızı katı çizginin, komutanın raporuna dayanarak, gerçek Koreli manevra programı olduğu, Varyag'ın hasarla başa çıkması durumunda kırmızı noktalı çizgi Kore'nin kursu olduğu ve atılım rotasına geri döndü.
Alt satırda şöyle - 12.05 "Varyag" vuruldu, sonra bir süre kontrol kaybetti. Kısa bir süre sonra ve bu görünüşte, "Varyağ" olduğunda sağa dönüp yerine devam edin. Bunun yerine Yodolmi adaya doğru döndü, Korey yavaşladı ve sola döndü, ancak fairway'e gitmedi, ancak bir dolaşım yaptı, sonunda Varyag'ın başlangıçta döneceği Yodolmi boyunca ilerleyen rotayı bıraktı. Böylece, G.P. Belyaev savaşı hiç bırakmadı ama VF verdi. Rudnev, bir buluşma dönemine geri dönme, eğer mümkünse, veya farklı bir manevra yapma zamanı, başka bir emir verir. VF 12.05'tan 12.15'a kadar olan dönemde Rudnev, Fr. Yodolmi (belki de hala bir taşla yüzleşse de), ve sonra savaş alanından ayrılmaya karar verir - ve ancak o zaman, fairway yönünde sırasını farkeden “Koreli” onu takip eder.
Dolayısıyla, VF raporlarına göre yeniden inşa ettiğimiz bu savaş bölümünün tamamen çelişkili olmayan bir resmimiz var. Vali ve Deniz Bakanlığı Başkanı Rudnev, "Koreets" Vsevolod Fedorovich Rudnev savaş gemisinin komutanının raporu ve her iki geminin kayıt defteri. Onlardan şu izler:
1. kruvazör, dümeni "adaya göre dezavantajlı bir konuma" sokmadı;
2. Savaştan çekilme kararı, direksiyon simidinin kruvazöre zarar verdiği ve bununla bağlantılı olmadığı zamandan çok daha önce yapıldı;
3. Stokerin su basmasına neden olan "Varyag" a ciddi hasar verilmesi savaş alanından ayrılma kararı ile ilgili değildir.
Fakat gerçek şu ki, yukarıdaki belgelere ek olarak, G.P. Belyaev'in Viceroy'a derlediği 5 Şubat 1904 ve bu bölümün açıklaması farklı görünüyor. İşte G.P. Belyaev, 12.05'teki Varyag'a olanları, sadece Japonların ateşini ve gemilerinin hareketlerini anlatan hiçbir şey söylemez, ancak daha sonra şunları belirtir:
“Günün 12.15'inde, Varyağ'da yoğun düşman ateşi altında iki eşzamanlı yangın çıktı. Bu zamanda, düşmanın ateşi en yüksek gerilime ulaştı ve mermi uçuşları menzili önemli ölçüde azaldı ve çoktan teknenin yakınında yırtıldılar. Yaklaşık 12.15 saat. göze çarpan bir lurcheye sahip olan Varyag'ın “P” yi yükselttiği ve azalmış bir seyirle sağa dönmeye başladığı gün, rotayı sola doğru değiştirdim ve düşmana göre “Varyag” ile uyumdan kaçınarak kursu indirdi ve 270 dolu halindeki dolaşımı tarif ettim. . sola "Varyag" baskın gittiğinde, onu takip ederek, tam hız vererek ... ".
Genel olarak konuşursak, ilk bakışta, rapor Koreytsa'daki Varyag direksiyon simidine hiçbir zarar gelmediğini, Varyag'ın sağa döndüğünü fark etmiyor (VF Rudnev'in raporuna göre, bu Fr. Yodolmi!), Başlangıçta, fuara geri dönme amacı ile, stokerin taşmasına neden olan kritik hasarla, dönüşten önce gerçekleşti ve tabii ki V.F.'nin sebeplerinden biriydi. Rudnev savaş alanından çekildi.
Başka bir deyişle, G.P.'nin görüşüne göre, düzgün bir oksimoron ortaya çıkıyor. Belyaev ve V.F. Rudnev, Ocak 27 g'nin 1904 savaşının sonuçlarını "mümkün olan en iyi şekilde" sunmayı kabul etti. Öyle olduğunu varsayalım. Ancak böyle bir aldatmacada, Vicar’ın raporları belki de kilit belgelerdi: Uzak Doğu’daki “Tanrı’dan sonra ilk” ilk izlenimini oluşturmak zorunda kalanlardı ve İmparatorluk Majesteleri EI’nın Vicar’ı nasıldı? Alekseev, kendisine bağlı St. Petersburg'a bağlı olan Chemulpo'daki savaşın koşullarını dikkate alacak.
Bu durumda, her iki raporda da, savaş olaylarını iç çelişkiler ve diğer kaplamalar olmadan aynı biçimde sunmalıydı. Dahası - mantıksal olarak düşünmek, eğer savaşın tanımındaki bir şey Vicar'a şaşkınlığa neden olabilirse, bunlar “Varyag” ın savaştan ayrılma girişimini yarıda kesmesinin sebepleridir. Ve sonra, belirli bir "sözleşmeden" şüphelenirsek, V.F. Rudnev ve G.P. Belyaev, herhangi bir tutarsızlıktan kaçınarak maksimum özen göstermeliydi. Bu arada, en önemli noktanın - savaş alanından çekilmenin - "Varyağ" ve "Koreyets" komutanları tarafından tamamen farklı şekillerde tanımlandığını görüyoruz.
Aslında, şemalarla çevrelenmişsek ve nasıl düşünmemiz gerektiğine inanıyorsak, V.F. Rudneva ve G.P. Belyaev Vicar içermez. Günlük defterinden “Varyag” hareket desenine bakarsanız, geminin üç kez sağa dönüş olarak nitelendirilebilecek şeyi yaptığını göreceğiz.
№1 - harekete geçtikten sonra sağa dönün. Yodolmi.
№2 - doğrudan yaklaşık olarak çevirin. Yodolmi.
№3 - “Varyag” ın arkasından dönüp taşlardan uzağa taşındıktan sonra sağa dönün, o. Yodolmi.
Bu yüzden, №1 dönüşü bize uymuyor - kruvazör düşmana sancak yoluna girmeden önce ve hiçbir şekilde sol tarafa hasar alamadı, merminin yuvarlanmasına neden oldu. 3 dönüşü de uymuyor, zaten 12.15'te bir yerde gerçekleşti ve Koreliler çok daha önce sola döndüler - aynı rapora göre, Rus gemileri arasındaki mesafe 1-1,5 kablosu ve Koreliler geri çekildiyse 12.15'te kaldı, o zaman zaten Fr. Elbette olmayan Japon filosuna doğru Yodolmi. Böylece, Varyag adaya girdiğinde No. XXUMX'i çevirmekten bahsediyoruz. O zaman her şey az çok şekilleniyor - kruvazör "P" yi yükseltti, sağa dönmeye çalıştı, ama bunun yerine 2'a doğru yöneldi, bu tersine çevirme sırasında itfaiyecinin su basmasına neden olan isabet ve "Koreyets" bunu gördü "Varyag »Adaya gider, sola döner ve dolaşımda bulunur. Ve sonra, Varyag geri döndü ve ondan sonra, panayola döndüğünde, vapur onun peşinden gitti.
Bu nedenle, dışa açık çelişkili raporlar aslında çakışmaktadır. Ancak, eğer bu raporlar V.F.’nin bir komplo sonucu olsaydı açıktır. Rudneva ve G.P. Belyaev, tamamen farklı bir şekilde yazılmış olacaktı, böylece metinler en ufak bir çelişki ipucuna sahip olmayacaktı. Rus gemilerinin komutanlarının Vicar'a raporlarının analizi, aksine, diğerinin ne ve nasıl yazacağını hesaba katmadan, herkesin bağımsız olarak yazdıklarını kanıtlar - ve aynı GP gibi görünüyor Belyaev raporunda söylediklerine çok fazla önem vermedi. Ve bu, bu yazının yazarının görüşüne göre, Rus subaylarının katliam versiyonuna karşı tanıklık ediyor.
Raporlar hakkında yapılan konuşma sonucunda, şunu not etmek isterim. Varyg hakkında bir dizi makalenin tartışılması sırasında, Japon kayıpları sorusu defalarca gündeme getirildi. Kulağa şöyle geliyor: “Eh, aslında, savaştan hemen sonra, VF Rudnev, Japon kayıplarına dair söylentilerle yanlış anlaşılabilir. Ancak neden 27'in başında yayınlanan Chemulpo 1904 Ocak 1907'taki “Varyag Muharebesi” adlı anılarında, savaşın uzun sürdüğü ve Japonların gerçek kayıplarının bilindiği için aynı kayıplarda ısrar etti? ” .
Ve gerçekten - Vsevolod Fedorovich'in anılarını okuduktan sonra, anılarında başlangıçta belirtilen Japon kayıplarının yalnızca azalmadığını, yeni renklerle oynamaya başladığını görüyoruz. Başlangıçta V.F. Rudnev, Naniwa ve Asama kruvazörlerinin hasar gördüğünü ve iskelede onarılmaları gerektiğine dikkat çekti ve Asam'da kıç köprüsü tahrip edildi ve kıç 203-mm kulesi muhtemelen hasar gördü. Ayrıca, iki gemi battı: destroyer savaş sırasında doğrudan battı ve ciddi hasar gören Takachiho, 200'te yaralanan Sasebo'ya giden yol boyunca battı. Ayrıca, Japonlar savaş sırasında öldürülen 30'i gömmek için A-san koyuna getirildi.
Anılarında, “Nanivu”, “Chiyoda” nın yerini aldı, ancak “Asam” da, kruvazör komutanı köprü patlamasında öldü. Bu nedenle, kayıplar sorunu oldukça meşru görünüyor.
Tüm bunlar doğrudur, ama ... anlamaya çalışalım - Rusya bu savaşta denizdeki Japon kayıpları hakkında ne biliyordu? Kabul edelim - bu yazı dizisinin yazarı bu konuyu sonuna kadar “çözemedi” ve uzmanlardan gelen makul yorumlardan memnun olacak.
VF olabilir 1906'ten Rudnev, ya da daha önce resmi Japon tarihçisinin verilerini okudun mu? "37-38'teki denizdeki düşmanlıkların tanımı. Meiji (1904-1905'te), 1909-1910'te yayınlandı ve mevcut makale döngüsünün yazarının bildiği kadarıyla, bu kaynağın 1906'te de dahil olmadığı ilk Rusça dil yayınıydı. Mikado oğullarının dilinde. Bu yüzden, Japonların memurluğu ortadan kalkar ve kesinlikle konuşursak, içinde belirtilen her şeye inanmak için özel bir sebep yoktur. Önyargılı olabilmeleri için iç değerlendirmelerden bahsetmeyeceğiz, ancak Alman amiral Meurer 1925’ta şunları yazdı:
“Savaşın Japon açıklaması önyargılı ve yalnızca büyük çekincelerle kullanılabiliyor. Gizli operasyon planları ve hatalar dikkatlice örtülüyor. Eğer istersen tarih büyük bir öğretmendi, koşulsuz doğruluk işareti altında elde edilebilirdi. Tüm tarihsel araştırmaların bu temel ilkesine karşı, Japon resmi çalışmaları art arda günah işledi ”(“ Umrissen'deki Seekriegsgeschihte, ”Ed. Koehler. Berlin, 1925.).
Resmi Rus tarih yazımı “Rus-Japon Savaşı 1904-1905” yazan Tarihsel Komisyonun, Japonca'nın zarar ve kayıpların tam olarak bulunmadığından şüphe duyduğuna dikkat çekildi, bu yüzden orada bile konunun tam olarak açıklanmadığı belirtildi. Tarih komisyonunun çalışması şöyle diyor:
“... savaşın birçok tanığının raporuna göre - Fransız, İngiliz ve İtalyan subaylar - ateşçimiz, savaş sırasında batan Japon avcısını boğdu ve kıçtaki" Asama "kruvazöründe sert bir patlama meydana geldi. "Korece" ile savaş). Ayrıca, kruvazör "Assam" ve "Chiyoda" savaşından kısa bir süre sonra iskeleye gitti. Japon filosundaki yaralıların sayısı bilinmiyor, ancak 30 insanları da dahil olmak üzere öldürülenler Japonlar tarafından A-San Körfezi'ne getirildi. ”
Yukarıdaki metindeki dipnot, Japon resmi verilerine göre, Japonların gemilerde herhangi bir ölüm ya da yaralı olmadığını göstermektedir. Dolayısıyla, 1912’te bile, tarihsel komisyon üyelerinin bu konudaki son noktayı belirleyemediğini görüyoruz. Aslında, Vsevolod Fyodorovich tarafından imzalanan tüm kayıplar listesinden, sadece bu kruvazörün ölmediği, ancak daha fazla savaştığı biliniyor olduğu için Takachiho'yu kaldırdılar.
Ve bu arada, nereden? Çok basit. Bir yandan, elbette, Takachiho defalarca Rus gemilerinde, örneğin Vladivostok dekolmanının aynı kruvazörlerinde görülüyordu.
Ama ... bu bir şeyi kanıtladı mı? 28 Temmuz 1904 savaşında, zırhlı kruvazör “Asama” nın çeşitli Rus gemilerinde “Tokiwa”, “Iwate” ve “Yakumo” tipi kruvazör olarak tanımlandığını hatırlayın. Askold'da atılım sırasında “Asama” ile savaştıklarına inanıyorlardı (büyük olasılıkla “Yakumo” idi), Novik'te ise “Izumo” ile savaştıklarını düşünüyorlardı. Bu nedenle, "Takachiho" nun Kore Boğazı ve Tsushima'daki savaş sırasında Rus gemilerinden gözlemlendiği gerçeği, gerçekte orada olduğunun kesinlikle reddedilmez bir kanıtı değildir. Lütfen beni doğru anlayın: bugün, elbette, Takachiho'nun bu savaşlarda kesinlikle yer aldığını biliyoruz, ancak burada VF Rudnev, daha sonraları "Takachiho" nun gördüğü hakkında birilerinin sözlerini duysa bile, yine de bundan tam olarak emin olamadı.
Takachiho'nun Varyag ile savaşın ardından boğulmadığına dair kesin olarak reddedilmeyen kanıtlar, yalnızca bu Japon gemisinin denizcileri tarafından kurtarılan zırhlı kruvazör Rurik’in memurlarının ve denizcilerin ifadesinin ardından ortaya çıktı. Bu gerçekten bir durum - eğer sen üzerindeysen gemiyi diğer biriyle karıştırmak zordur. Bununla birlikte, tutsak olan Rurik mahkumların raporlarının Vsevolod Fedorovich tarafından biliniyor olduğuna dair kanıt yok. Üstelik - görünüşe göre, anılarını yazarken, kesinlikle onlardan haberi yoktu!
Kuşkusuz, Japonlarla olan çatışmaların her biri hakkında, en azından Rus gemilerinin komutanları tarafından, ancak çoğu zaman diğer memurlar tarafından çok sayıda rapor yazıldı. Ancak, bu belgelerin iki özelliğini not etmek istiyorum.
İlk olarak, Rus subaylarının raporları filo hiç kimse tarafından düzenlenmemişti - resmi bir sırdı. Ve on dört ciltli "1904-1905 Rus-Japon Savaşı'nın kitaplarına bakarsak. Filo eylemleri. Belgeler ”i seçtikten sonra ilk sayfalarında okuduk:
Başka bir deyişle, 1907-1914'te bile, bu belgeler yayınlandığında, sadece filo memurlarına yönelikti ve emekli VF'nin olduğu bir gerçek değil. Rudnev genellikle onlara erişebiliyordu. Ancak o bile olsa 1906'taki anılarını yazarken onları kullanamazdı.
İlginç olan, Vsevolod Fyodorovich'in bir zaman makinesi olsa bile, o zaman yayınlanan belgeler bile Takachiho durumunda ona yardımcı olamayacağıdır. Gerçek şu ki, garip bir şekilde, hem denizdeki savaşın Rus resmi tarihi hem de bunun için yayınlanan belgelerin Vladivostok kruvazörünün çıkarılması eylemleri hakkında neredeyse hiçbir bilgi içermemesi. Örneğin, K.P.'nin gemileri arasında gerçekleşen savaşı anlatan "Belgeler" te. Kore Boğazı'ndaki Jessen ve H. Kamimura, yalnızca Vicar G. P tarafından verilen rapordan haberdar olabiliriz. Jessen ("Takachiho" den bahsedilir, ancak daha önce söylediğimiz gibi, gemi komutanları Japonların muhalif güçlerini tanımlamakta yanlıştı) ve "Rurik" in "Takachiho" ile savaştığını söyleyen Teğmen K. Ivanov'un raporunu da yazdı. Ancak, ne yazık ki, Rus denizcilerin bir bölümünü kurtaran gemi olmadığı ve bu, Takachiho’nun Ocak 27’in 1904 savaşından sonra ölmediğinin tek kanıtı olacağı belirtilmedi.
Başka bir deyişle, mümkün olan en büyük olasılıkla, anılarını yazdığı sırada, V.F. Rudnev, "Varyag" ve "Koreliler" ile savaşta Japon gemilerinin kayıpları hakkında güvenilir bir bilgiye sahip değildi.
Bunlar, Vsevolod Fedorovich'in subay kolordu içinde “dönmeye” devam etmesi ve Japonların esaretinden dönen denizcilerle şahsen konuşması halinde ortaya çıkabilir. Fakat gerçek şu ki, Vsevolod Fyodorovich istifa ettiğinde Rusya'ya geri dönüyorlardı, böylece onlarla artık hizmetlerinde kesişemiyordu.
Ve ayrıca ... Bazı nedenlerden dolayı, hiç kimse V.F. Rudnev'in anılarını Japonların gerçek kayıpları hakkında yazdığı sırada (bu yazı dizisinin yazarına göre mükemmel olamazdı), o zaman bunları yayınlamaması istenebilirdi.
Vl üçlemesinden satırları hatırlayın. 1 Pacific filosunda görev yapan ve daha sonra 2 TOE ve Tsushima savaşı kampanyasına katılan bir Rus deniz subayı olan Semenov:
“Madagaskar’da Rozhestvensky’yi gözaltına alarak toplumu aldatan üçüncü şahısların (Madagaskar’da Rozhestvensky’yi gözaltına alarak, gönderilebilecek gemilerin efsanevi“ savaş faktörlerini ”sayarak belgelerini kanıtladığım (ve düşünmeye cesaret edeceğim) bazı makaleler yazdım. İkinci filonun gücünü artırmak için, Rusya'nın önünde bir suç işlediler! .. Bu soruyu bitirdikten sonra, takip eden makalelerde okurlara savaşın kendisinin ve bundan önceki koşulların gerçek bir tanımını vermeleri için söz verdim, ama sonra ... donanma bakanına çağrıldı Bana kategorik bir emir veren Hiralu Birilev: yetkililerin sansürü olmadan, geçmiş savaş hakkında hiçbir şey yazmamak. Aynı zamanda, böyle bir yasağın, etrafta dolaşmanın kolay olduğunu, “sözlerimle yazacak” kukla bir yazar bulduğunu, ancak bakanın tamamen (benim söylemeyi kabul edersem) sözüme güvendiğini belirtti. Bir sebep olarak, bizden haksızlığa uğrayan bütün talihsizlik ayrıntılarını araştırmak için özel bir komisyonun atandığı belirtildi (Komisyon iki yıldan fazla bir süredir çalışıyordu. Çalışmalarının sonuçları henüz yayınlanmadı, ancak üyelerin yalnızca kabul etmeyen insanlar olduğu sonucuna varıldı.) Geçmişte savaşa fiili katılımın (ve sadece komut verilen, hatta lineer filosunun gemilerinde yelken açmamış olduğu bir durum vardı) - sonuç kolayca tahmin edilebilir) ve bireylerin erken performansları uygun olmazdı. karakter vb. d hizmet doğruluğu ve bakış açısından kabul edilemez kamuoyu etkilemek için çalışır.".
Doğru, başka bir soru ortaya çıkıyor - neden V.F. Rudnev, Japon kayıpları ("Asama" komutanının ölümü) hakkında yeni detaylar vardı? Burada, ne yazık ki, bir şeyi ispatlamak ya da ispat etmek mümkün değil. Belki de, elbette, Vsevolod Fyodorovich, tanınmış “Onlar için ne yazık, düşman!” Rehberliğinde, bu kayıpları basitçe hayal ettim. Ancak aynı başarı ile, anılarına daha sonra okuduğu bazı bilgileri de ekleyebilir (Deniz Koleksiyonunun, Asamu'yu Chemulpinsky savaşından boğmayı başarabilen Fransız bir gazeteden aldığını hatırlayın!). Veya böyle bir seçenek varsayabilirsin - ki V.F. Rudnevu, en başından beri Yashiro Rokuro'nun ölümünün “farkındaydı”, ancak resmi raporda yer almadı, örneğin bu bilgiyi sorgulanabilir olarak buldu ve sonra Fransız gazetelerinde bir yerde “onay” gördü? -ve onu anılarına koy.
Ve bu makalenin son sorusu. “Harika!” Okur, “1906'te, 1907'in başlangıcında, Vsevolod Fedorovich'in Japonların gerçek kayıplarını bilmediğini varsayalım. Ancak neden gerekli bilgiler ortaya çıktığında bunu daha sonra açıklayacak sivil vicdanına sahip değildi? ”
Tek sorun, Rus-Japon savaşındaki yerel malzemelerin açık basında oldukça geç ortaya çıkmasıdır. Örneğin, savaşın başlangıcına adanmış ve Varyag savaşının açıklamasını da içeren (yukarıda zaten bahsettiğimiz) resmi tarihin hacmi 1912'ta yayınlandı. V.F. Rudnev'in raporlarını içeren belgelerin toplanması yayınlandı. Genel basın için değil, filo memurları tarafından iç kullanım için sadece bir yıl önce. Aynı zamanda, yukarıdakilerin hiçbiri "Varyağ" komutanının ve anılarının raporunda belirtilen zararlara güvenilir bir şekilde karşı çıkma içermiyordu. Ve şu anda Vsevolod Fyodorovich'in emekli olduğundan ve ailesiyle Alexinsky bölgesindeki Myshenka köyündeki mülkünde yaşadığından beri hatırlamalıyız. VF Rudnev, yılın Temmuz 7 1913'inde öldü - bu görünüşte, bu zamana kadar sağlığına ciddi bir şekilde zarar verildi. O zamanlar artık Rus-Japon savaşına adanmış yayınları takip etme fırsatına ya da isteğine sahip olmadığı varsayılabilir.
Devam edecek ...