"Türk Dostu" olarak tanınan Fransız yazarı (1850-1923). Genç bir deniz subayıyken savaş gemisiyle yaptığı yolculuklarda bir çok ülkeyi gördü. Japonya, Senegal ve Tonkin seferlerine katıldı. 1906'da gemi komutanı oldu. 1910'da ayrıldığı görevine Birinci Dünya Savaşı'nda yeniden döndü. "Nouveile Revue" adlı dergide yayınladığı yazılarıyla tanındı.
Bir çok kez İstanbul'a geldi ve bu kente derin bir tutkuyla bağlandı. Ondan sonra da her platformda Türklerin hararetli bir savunucusuna dönüştü. Ülkesi Çanakkale'de Türkler'e saldırırken, o Osmanlı Devleti'nin bu savaştaki haklılığını ifade eden yazılar yazdı.
Loti, İstanbul'a ikinci gelişinde Hasköy'de bir ev kiraladı ve burada yazdığı "Aziyade" adlı ilk romanında geçmişte yaşadığı büyük bir aşkı anlattı (1876). Bu romanda dönemin İstanbul'unun güzelliklerini ve Haliç'i büyük bir edebî yetkinlikle tasvir ettL Daha sonraki gelişinde Divanyolu'nda bir evde kaldı. Bu eve ve evin bulunduğu sokağa sonradan onun adı verildi. Ayrıca, kendisi nin sağlığında sıkça ziyaret edip nargile içtiği Eyüp sırtlarındaki turistik bir açık hava kahvehanesi de yıllardır onun adıyla hizmet vermektedir.
Loti, bir çok roman ve öykü yazdı. Olayların ilhamını genellikle kendi hayatından aldı.
Eserlerinin bazıları "Bir Sipahinin Romanı", "İzlanda Balıkçısı", "Madam Krizantem", "Sonbahar Japon İşleri", "Pekin'in Son Günleri", "Acıma ve Ölümün Kitabı" dır.