Mother!
Mother!
imdb:70
2017
* Yılın bağımsız filmi
* Sinema tarihinin en önemli metaforik - simgesel anlatım filmlerinden biri.
2012 yılında Holly Motors - 2014 yılında Frank bu filme bu bağlamda en yakın filmler.
* Bergman'da Tarkovsky'de parça parça pek çok simgesel anlatım var...
Örneğin Bergman'ın Yaban Çiçekleri filminde yaban çiçekleri İsveç halkını simgeliyormuş... BKNZ... Fakat bu filmin tamamı metafor ya da simgesel bir anlatım diyebilirim.
* Kitap kulübünde Gabriel Garcia Marquez'in meşhur "Yüzyıllık Yalnızlık" eserini irdelerken hepimiz romanın kendimize ait hoşumuza giden yanlarını anlatmıştık. Daha sonra bir dost: "Arkadaşlar kitap tam bir metafor... Burada peygamberler tarihinin bir özeti söz konusu" demişti.
Bir çok çeviri yapmış yabancı kaynaklardan kitabı araştırmış. Verdiği örnekler sayesinde kitabı çok daha iyi anlamıştık. Bu film de böyle...
- Eksi Sözlükte filme dair güzel tespitler var -
- Eksi- Sözlükte filmin metaforlarını okuduktan sonra ya da beraber izlerseniz belki sürprizi kaçar ama etkileyiciği kesinlikle azalmaz...
Filmin OyuncularıBaba (Tanrı): Javier Bardem
Kutsal Ruh - Tabiat Ana - Tanrının Özü: Jennifer Lawrence
Oğul (peygamber): Doğan Bebek
Adem: Ed Harris
Havva: Michelle Pfeiffer
Kabil : Büyük Oğul
Habil : Küçük Oğul
Ev: Dünya
Misafirler: İnsanoğlu
* 3 katlı bir kır evinde geçiyor. Üst katta adamın (tanrının) odası var. Elmasa benzer bir taş
göreceksiniz. Film onunla başlıyor ve o sevgiyi temsil ediyor. (Elmas - Yasak Elma olma ihtimali yüksek: Hristiyanlıkta yasak elma sadece sevgiyi değil bilgiyi de temsil ediyor. Yasak elmayı yemeden önce Adem ile Havva cinselliklerinin farkında değil. Bu nedenle filmde doğa ana, yasak elma kırıldıktan sonra Adem ile Havva'yı sevişirken görüyor...
* Filmdeki ıskalanabilecek metaforlardan biri de:
"Adem kusarken annenin tuvalete gelince ademdeki yarayı görmesi. O yara muhtemelen kaburganın alındığı kısım. o kaburgadan da havva yaratılmış."
* Doğa Ana da aynı anda evi "kalbini" dinler. Kalp, her çatışmada kararır.
Bu ara Doğa Ana Tanrı'ya ilişki yaşamadıklarına dair serzenişte bulunur... Tanrı Doğa ana ile ilişkiye girer ve bir bebek dünyaya gelir...
- Bebeği ister insanoğlu ( bebek burada masumiyet ve isa demek) ve tanrı kendi eliyle onlara verir. annenin o anda yanında bir şeftali ve üzüm var arta kalan açtır gecelerdir çünkü. yediği yer de girilmesi yasak olan "cennet" odasıdır. ( eski yunanca'da şeftaliye de eriğe de elmaya da hepsine "elma" denir. hatta bazı kaynaklar ademle havva'nın elma değil şeftali yediği için kovulduğunu söyler - Üzüm ise cenneti temsil eden meyvedir...
- Neyse bebek insanların elinde canice ölür. burada incil'e atıf var: ("böylece oğlumu haşladık ve yedik. ertesi gün ona dedim ki, oğlunuzu verin onu yiyelim, o da oğlunu sakladı." ) ve anne yani doğa en sert tepkisini verir ve alttaki kazanı ateşler. ( çakmağın üzerinde yanılmıyorsam balık figürü vardı. balık isa'nın çağı demek. tam da isa'yı yediklerinde o çakmakla evi havaya uçurur ) herkes yok olur. sadece kendisi ve eşi kalır. eşinde en ufak zarar yoktur ama kendisi "yanmış" ama yok olmamıştır. insanların kendini yok oluşa götürdüğü sahnedir. tüketim çılgınlığı, küresel ısınma, tanrı adına savaşlar ve sömürünün sonu budur filme göre.
- Sonra adam "yeniden deneyeceğim- ne verdiysek yetmiyor" diyor ( yani bu insan evladı aç gözü aç. egosu kibrini doyurmaya yetmiyor hiçbir şey. diyor. sağlam kalan tek şey "sevgidir" ( sevgi burada doğa anadır. karşılıksız verir ona zarar versen de ) tanrı doğa anayı, yani karısını, anneyi öldürerek içinden o kırılan sevgi elmasının yenisini çıkarır.
- Yeniden başlar.. anne uyanır yeniden yatağından. ( bu da daha önce kıyamet 6 kere koptu diyen mitolojiye ve kutsal kitaplara atıftır. sümer mitoloji ve hikayelerinde benzerleri çoktur )