İddiaya göre, Rus toprakları seyrek olarak Baykal'dan Pasifik'e kadar kalabalık olduğunda, bu tür yerlere veya geniş Pasifik sahillerine ihtiyacımız yok. Ülkede (9 984 670 sq. Km) topraklarında yalnızca Rusya'ya ikinci olmasına rağmen, yalnızca 34 568 211 içinde yaşadığına rağmen Kanada için böyle bir iddiada bulunmadığına dikkat edin. Ve bu ülkenin resmi sloganı “Denizden denize” dır. Ama asıl şey bu bile değil, aslında hiçbir şeyin cennetteki elimize düştüğü gerçeği. Öncülerin eşsiz cesareti ve kahramanlığı pahasına Pasifik'ten geçtik.
XVII. Yüzyılın 30-40-XI’sinde, Ruslar Yakutsk’tan, sadece güney ve kuzeye değil (Lena’nın yukarısına ve aşağılarına) değil, aynı zamanda doğrudan doğuya doğru, kısmen belirsiz söylentilerden etkilenen “yeni topraklar” arayışına girdiler. Doğu "Sıcak Deniz" dir. Mayıs'ta Kazak ataman Dmitry Epifanovich Kopylov, partiyi İvan Yuryevich Moskvitin liderliğindeki 1639’te “deniz-okeyan” 30’e götürmek için yeniden düzenledi.
Yakutsk'tan Okhotsk Denizi'ne uzanan dağlarda en kısa yolunu bulan ilk kişi onlardı; gelecekte Semyon Dezhnev'in, Kolyma'nın ağzından deniz yoluyla Pasifik Okyanusu'na sürekli gitmesine izin verdiler.
Sekiz gün Moskvitin dekolmanı, Aldan boyunca Maya ağzına indi. Dahası, yaklaşık 200 kilometre boyunca Kazaklar Mayıs boyunca düz dipli bir tahta üzerinde yürüdüler - burada küreklerde ya da kutuplardalardı ve çizginin olduğu yerde, Yudoma nehrinin ağzını geçtiler ve başörtülerine geçmeye devam ettiler. Yolculuktan altı hafta sonra, rehberler soldaki Maya nehrine akan küçük ve sığ nehir Nyudy'nin ağzını gösterdiler. Moskvitin'in resmi cevabı olan “Nehirleri Boyamak…”, Mai'nin tüm büyük kolları Yudomu dahil olmak üzere listelenmiştir: ikincisi “… Podvoloshnaya Nehri Nyudma” (Nude).
Burada Kazaklar küçük bir platoyu terk etti, muhtemelen yoğun yağış nedeniyle iki uçak inşa etti ve altı gün içinde nehrin kaynağına yükseldi. Moskvitin ve uyduları, açtıkları Dzhugdzhur sırtından kısa ve kolay bir geçişle açtıkları, günlerini hafifçe geçtiler ve Lena sisteminin nehirlerini “deniz-okian'a” akan nehirlerden ayırdılar.
Nehrin üst kesimlerinde, kuzeye büyük bir döngü yaparak, Kovan (Okhotsk Havzası) denizine “düşmeden” önce, yeni bir uçak inşa ettiler ve sekiz gün içinde rehberlerin şüphesiz onları uyardığı şelaleye indik. Burada yine gemiden ayrılmak zorunda kaldım; Kazaklar sol yakasındaki tehlikeli bölgeye dolaştılar ve bir kano botu, 20-30 insanlarını içeren bir taşıma botu inşa ettiler. Kazaklar "Lama'ya gittiler, odun, ot ve kökle beslendiler, ama Lama'da nehirler boyunca çokça balık tutabilir ve dolu olabilirsin."
Beş gün sonra, Ağustos 1639’te Moskvitin önce Lamu Denizi’ne girdi (daha sonra Okhotsk adını aldı). Mai'nin ağzından "deniz-okiyan" a kadar tamamen bilinmeyen bir alanda, dekolman durmakla iki aydan biraz daha fazla sürdü. Böylece Asya'nın doğusundaki Ruslar Pasifik Okyanusu'nun kuzeybatı kısmına - Okhotsk Denizi'ne ulaştı. Lamut'un (Evens) Evenk'a kibarca yaşadığı Hive'da, Moskvitin kışlık bir kulübe kurdular. Yerlilerden kuzeydeki nispeten yoğun nüfuslu bir nehir hakkında bilgi edindi ve ilkbahara kadar ertelemeden, bir Cossacks (1 insanı) grubundaki bir nehir gemisinde, Tanrının En Kutsal Annesinin Şefaatı gününde 20 Ekim'i (eski stil) gönderdi. Üç gün sonra, Av olarak adlandırılan bu nehre (Rusça, yani nehir olan yeniden tanımlanmış “akat” sözcüğü) ulaştı. Böylece başladı tarih Pasifik'te Rus nakliyesi. Okhota'nın ağzından, daha doğuda denizden geçen bir Moskvitin'in çıkarılması, birkaç küçük nehrin ağzını keşfetti, Okhotsk Denizi'nin kuzey kıyılarının 500 kilometreden daha fazlasını inceledi ve Taui Körfezi'ni keşfetti. Kovanın dışındaki “Nehirlerdeki Tablolarda ...” listelenmiştir (isimler biraz bozuktur), Urak, Okhota, Kukhtuy, Ulbeya, Yin ve Taui nehirleri. Küçük bir gemide yapılan zam, bir deniz aracı inşa etme ihtiyacını gösterdi - Koch.
Hem Moskvitin'in kendisi hem de Yakut Cossack Nekhoroshko Ivanovich Kolobov, görevinden ayrılmasından dolayı Ocak 1646'te, özellikle Dezhnev için diğer öncüler için en önemli belgeler olan yürüyüşlerine ilişkin “skays” yılını sundu. Aynı gün, Ivan Moskvitin’in yelken açtığı zamanlarda, Pokrov’da, yalnızca 1648’te, Semyon Dezhnev ve yoldaşlarının, Avrasya’nın kuzeydoğu sınırını yuvarlayarak Arktik Okyanusu’ndan Pasifik’e tarihte ilk kez geçmeleri önemlidir. Gerçekten, Tanrı'nın Annesinin koruması olmadan hiçbir yerde! Veya dedikleri gibi: "Tanrı olmadan eşik değil."
Ivan Yuryevich Moskvitin'in ne zaman ve nerede doğduğunu tam olarak bilmiyorsak, Semyon Ivanovich Dezhnev, Veliky Ustyug'da 1605 etrafında ortaya çıktı. 1638'ten önceki hayatı hakkında hiçbir şey bilinmiyor. O zaman, Pomeranya ve Vologda bölgesinden göçmenler Sibirya'nın gelişiminde aktif rol aldı. Dezhnev önce Tobolsk'ta, sonra Yenisisk'te görev yaptı ve oradan Yakutsk hapishanesine taşındı.
Semyon İvanoviç Dezhnev'in Yakut yaşam dönemi, eski Rus destanlarının dev kahramanlarının özelliklerine benzeyen sürekli bir özellik zinciridir.
1639'te - 1640 Dezhnev, Yakut Prens Sahey'in teslim edilmesine öncülük ediyor. 1641’te, Bay Semyon İvanoviç, 15’teki her şeyin ayrılmasıyla, insan “barışçıl olmayan” yerlilerin üstün güçlerinin saldırılarını başarılı bir şekilde iterek, Yana nehrinde haraç topluyor. 1642'te, Dezhnev şehri İndigirka Nehri'nden Arktik Okyanusu'na indi ve burada Kolyma Adaları'nı kurdu. 1645'te Ostrozhes, 500 Yukagir savaşçılarını kuşattı (bu kenarlar için muazzam güç). 18 Kazaklar ile Dezhnev kuşatmayı başarıyla kaldı.
Yakutsk'taki 20'in üzerindeki yıllar boyunca, Dezhnev bir kez 9'in yaralanmasına neden oldu. Ancak yalnızca başarılı bir şekilde mücadele etmedi, yeni topraklar ve denizler keşfetmedi, haraç ve görevler topladı. Semyon İvanoviç olağanüstü bir Ortodoks misyoneriydi. Kazak “buz gezileri” nin yaşandığı sert koşullara rağmen, bastırılmış Sibirya kabileleri, haçtan geçmek zorunda değildi. Çar Mikhail Fyodorovich ve oğlu Alexei Mikhailovich Moskova'dan Sibirya komutanlarına katı emirler gönderdi: boyun eğmiş yerlilerle şefkatle ilgilenmek, avlanamayan hastalardan yasak istememek ve vaftiz edilmek isteyen bir kişi varsa, hizmete götürülmek ve kendilerine egemen olmak maaş.
Ancak Kazak müfrezelerindeki rahipler her zaman çok uzak olduğundan, vaizlerin rolü, ya da şimdi söyledikleri gibi, kateşistler, kampanyalarında olgunlaşan şefler tarafından ele geçirildi - ve başarıyla başa çıktı!
Hristiyan kanonlarına izin verilen bir papazın olmadığı bilinen şahısları şahsen vaftiz ettiler.
Bu nedenle, Tanrı'nın öncülere başarı sağladığı açıktır. 1646'te Mezen'den Isai Ignatiev kenti, yeni bir Sibirya gemisinin temelini attı - değerli mors kemiğinin çıkarılması ya da daha sonra “balık dişi” (morsun dev bir balık olarak kabul edilen aborijinler) olarak adlandırıldığı gibi. 1647'te, Semyon İvanoviç Dezhnev'i içeren “balık dişi” için Kolyma Nehri'nin ağzından Arktik Okyanusu'na ikinci bir grup sanayici gönderildi. Görev, ganimetten görev almak ve yabancılara yol boyunca "açıklamak" için görev verdi. Bu parti kısa sürede Nizhne-Kolymsk'e geri döndü, yolda inanılmaz buz birikintileriyle karşılaştı, ancak 1648'te Kholmogorets Fyodor Alekseev, Dezhnev'in katıldığı 90 insan sayısına yeni bir sefer düzenledi.
365 denize yıllar önce girdi, 30 Haziran 1648 g., Yedi kochah ve doğuya gitti. Long Boğazı'nda bir fırtınada iki koma buzun üzerinde patladı. Hayatta kalan beş gemi, günümüzde Bering olarak bilinen Avrasya ve Amerika kıtaları arasındaki boğaza doğuya ve sonra güneye doğru hareket etmeye devam etti. Muhtemelen, Alekseev ve Dezhnev Ağustos ayında girdi. Ancak Dezhnev Bolşoy Kamennaya Burnu (muhtemelen Chukotka Burnu) olarak adlandırılan pelerin, seferin ilerlemesini geciktiren başka bir Koch çöktü ve Eylül ayı sonlarında, bir nedeniyle kıyıya demirleyen demirleyen gemilerin, dekolte saldırılarına saldırdığı sırada çöktü. Onlarla mücadelede Fyodor Alekseev yaralandı ve Semyon Dezhnev tek şef kaldı.
Bundan sonra büyük coğrafi keşif gerçekleşti.
En Kutsal Theotokos'un Şefaat Günü'nde kaçınılmaz Çukçi kıyılarından, eski tarzdaki Ekim 1, Dezhnev ve yoldaşları, tarihte ilk kez Dezniev adını taşıyan, baştan aşağıya, Okyanus'tan Pasifik Okyanusu'ndan geçen pelerin olan Dezhnev ve arkadaşları.
Gezginler bir fırtına gelene kadar sahil boyunca güneye daha da yelken açtılar. Koçi'yi denizin üzerinden taşıdı, onları parçaladı ve Dezhnev'i Anadyr Nehri'nin ağzına yakın bir yere attı.
Böylece, ilk kez, 80, Vitus Bering'den yıllar önce, Semyon İvanoviç Dezhnev ve ortakları, Amerika'yı Asya'dan ayıran boğazı geçti. Navigator D. Bu boğaza Bering adını veren Cook, elbette Dezhnev'in başarısı hakkında hiçbir şey bilmiyordu. Ek olarak, Bering, bilindiği gibi, tüm boğazı geçmeyi başaramamış, ancak Dezhnev boğazı tüm uzunluğu boyunca kuzeyden güneye geçerken, kendisini yalnızca güney kesiminde yüzmekle sınırlandırmak zorunda kalmıştır. Bering'in keşif gezisi gerçek deniz gemilerinde ve Dezhnev'de - düşük taslaklı 20 metre uzunluğundaki tek direkli antrenörlerde!
Daha az dikkat çeken şey, Dezhnev'in bu durumda hayatta kalmayı başarmasıydı. Kazadan sonra kendisini bulduğu yerler tamamen vahşi ve yaşam için uygun değildi. “Ve hepimiz dağa gittik [Koryak Yaylası. - AV], kendi yolumuzu bilmiyoruz, soğuk ve açlar, çıplak ve yalınayaklar ... ”- Dezhnev daha sonra yazdı. 24, sefer sırasında hayatta kalan üyelerle Semyon İvanoviç on hafta boyunca Anadyr Nehri'nin ağzına yürüdü, burada başka bir 9 öldü. Burada kışı geçirdi ve 1649 yazında, yeni inşa edilen teknelerde, nehrin talihsizlikler ve kayıplardan dolayı yorgunluğa rağmen, “hizmet etme” alışkanlığına göre haraç toplamayı unutmadığı ilk yerli yerleşim yerlerine tırmandı. Burada, Anadyr Nehri'nin ortasına, daha sonra Anadyr kalesi olarak adlandırılan bir kış kulübe düzenlenmiştir. 1550’te Nizhne-Kolymsk’ten Dezhnev’e kara kuvvetlendirmeleri ile geldi. Anadyr cezaevinde Semyon İvanoviç, 10 yıl yaşadı. İlk önce Anadyr Nehri kıyılarını araştırdılar ve haritalandırdılar.
1653'te, Dezhnev şehri kuru yolla Yakutsk'a, 289 kanişlerinde topladığı “balık dişinin” bir parçasını gönderdi. 1659’te, Semyon İvanoviç ekibi Anadyr Bar ve servis görevlilerine devretti, ancak Çarın kararnamesi uyarınca bir Kazak şefi olarak “döndüğü” Yakutsk’a döndüğünde 1662’ten önce bile ilde kaldı. Yakutsk Dezhnev, hükümdarın hazinesiyle birlikte, görünüşte 1664'in ortasına ulaştığı Moskova'ya gönderildi, Dezhnev, o zaman için büyük miktarda para getirdi, 17340 ruble gümüş, ve Çar Alexei Mikhailovich, 19 yıllık hizmetine üçüncü bir maaşını verdi 126 gümüş ve üçte ikisi - bez bağlar. Yeterli değil mi Ancak Dezhnev memnun oldu. Şimdi tam tersi olan tabloyu devlet ile Sibirya'nın servetini aradığı devletler arasındaki gelir dağılımında görüyoruz. Ancak, oligarkların yeterli olmadığını söylüyorlar.
1665’te, Dezhnev Yakutsk’a geri döndü ve yine egemen hazinesiyle Moskova’ya gönderilmeden önce 1670’e kadar orada hizmet etti. 1671'ta Moskova'ya gitti ve burada görünüşe göre hastalandı, çünkü geri dönmedi ve 1673'in başlangıcında Tanrı'ya ruhunu verdi.
Semyon İvanoviç Dezhnev ve İvan Yuryeviç Moskvitin gibi insanlar, büyük nitelikleri ve işçiliği ile bize tükenmez altın ve elmas, petrol ve doğal gaz yataklarının keşfedildiği toprakları verdiler.
Sibirya derinliklerinin bu armağanları olmasaydı, Gorbachev ve Yeltsin sanayi ve tarımı yıktıklarında, 1991'tan sonra nasıl hayatta kalırdık? Ve şimdi eğer Sibirya petrolü ve gazı olmasaydı nasıl yaşayabilirdik? Silahların ihracı nedeniyle yılda 10 milyar doları aşmayacak mı? Ve aslanın “siyah” ve “mavi altının” yurtdışındaki satışından elde ettiği gelir hazineye değil, Rusya Federasyonu’nda zaten fakir olan, zengin bankalara göre daha zayıftır.
Ve sürpriz yapan bir şey daha var. Birkaç yıl önce yaşadığımız zor koşulları bilen kıskanç ve aşağılık Batı’nın, Rusya’nın “haksız yere” böylesine büyük bir enerji kaynağına sahip olduğunu ve yetkililerin buna nasıl yanıt verdiğini “her şeyi almanın ve paylaşmanın” gerekli olduğunu açıkladığında ? Profesör Preobrazhensky Sharikov'dan çok daha çekingen bir şekilde söylemeliyim. Mazeret veriyorlarsa, egemenlikten bahsediyorlar. Ve neden oligarklar sessiz, Batı'dan böyle ifadeler duyuyorlar? Sonuçta, petrol ve gaz ihracatından elde edilen kar kişisel gelirleri midir?
Oligarşler sessizdir, çünkü anayasaya ait makaleyi hatırlamalarının sakıncalıdır, “Rusya topraklarında, ilgili topraklarda yaşayan halkların yaşam ve faaliyetlerinin temeli olarak kullanılan toprak ve diğer doğal kaynaklar kullanılmakta ve korunmaktadır”.
Hayır, ülkenin toprakları ve toprakları halkların yaşam ve faaliyetlerinin temeli olduğunda, burada sadece egemenlik hakkında konuşmamalıyız! Lihtenştayn'ın da egemenliği var ve en zengin alt topraklarımıza sahip olma hakkı için, Semen Dezhnev, Fyodor Alekseev, Dmitry Kopylov, Ivan Moskvitin, Nekhoroshko Kolobov ve daha pek çok kişi gibi Rusya'nın en iyi insanlarının yaşamı gibi büyük özellikler, fedakarlık, mahrumiyet, kan var. diğerleri ise, şair Pavel Vasilyev'in "gözü olan erkekler doğuya döndü" dediği herkes.