Görünüşte umutsuz, sonsuz bir görevden geçtiğinizde, Doktor Doctor Who milyarlarca yıl boyunca bir kalede sıkıştığı zamanı hatırlayın . Kendimi dün gece Onikinci Doktor bölümü “Cennet Gönderildi” havasında buldum, Peter Capaldi'nin garip, değişen kale hapishanesinin doğasını çözmeye çalışırken etkileyici, neredeyse tamamen solo bir performansa sahip bir bölüm.
Bir önceki bölümde Clara'nın ölümünden sonra, Doktor kendini bu kayıpla uğraşmaya zorlarken, aynı zamanda garip, yalnız tahminiyle uğraşır. Sevilen birinin yokluğunda iki kat izolasyon hissi ve kayıptaki duygu derinliğini gerçekten takdir edebilen herkesin yokluğu ile keder için uygun bir hikaye.
Elbette performansın çoğu monologdur, ancak bazılarında Doktor Clara ile zihninde konuşuyormuş gibi yapar. Kimsenin doğumunu veya ölümünü nasıl hatırlamadığını, bölüm boyunca yaptığı diğer birçok yorum gibi, yerin gizemi ortaya çıktığında başka bir önem kazanacak bir yorumdan bahsediyor.
Kederli yaşamakla ilgili bir hikaye , Doktor görevinin ne kadar zor olduğunu keşfederken living ilgili bir hikaye haline gelir . Onu delirtmemesi, kesinlikle onun gücünün bir kanıtıdır. Bölümün sonunda, sürekli olarak aynı soruşturmayı tekrar tekrar gerçekleştirmesi, aynı itirafları tekrar tekrar yapması gerektiğinden, komploda kilit bir noktaya rağmen hapishanede geçirdiği her zamanı hatırladığını iddia ediyor çünkü hatırlamıyor. Sonunda anıların bir anda geri gelip gelmediğini merak ediyorum, ki bu kafaya bir top mermisi gibi mi olmalı yoksa beyninin biriktirdikleri bir kısmını mı keşfetti.
Doktorun, eski benliğe çok benzeyen yeni bir benlik yaratmak için geçmiş bir benliğin enerjisini harcamak zorunda olduğu fikrini seviyorum ve bu süreçten geçmenin ince, biriken bir zorlamaya neden olduğunu düşünüyorum. Bir geleceğe yer açmak için ölmek zorunda olan geçmiş hakkındaki modern konuşmada, gerçekten gerekli olup olmadığını, değişimin acı verici olduğunu ve derin, hesaplanamaz bir kayıpla birlikte geldiğini gösteren bir hikaye görmek güzel. Doktor bir noktada neden sadece dinlenemeyeceğini, bunu bir kez kaybettiğini merak ediyor. Başarısını daha takdire şayan bu şekilde hissettiği için onu zorlukla suçlayabilirim.