Genel bilgi
Perikardit (kalpteki su) etkilenen bir iltihaptır perikardparietal ve visseral broşürlerden oluşur. Belirli bir etiyolojik faktörün etkisi altında, perikardiyal yapraklara fibröz hasar veya perikardın kendisinde eksüda birikmesi meydana gelir. Bu değişikliklerin sonucu olarak, miyokardın fizyolojik yetenekleri bozulmuştur.
Normal, normal durumda, perikard az miktarda sıvı içerir. Plazmanın ultrafiltratı nedeniyle, kalbin her bir kasılmasından sonra tabakalar arasındaki sürtünme azalır.
Hastalık ilerledikçe, kalpteki su (perikardiyal kese içinde) artar, bileşimi değişir, kalp üzerindeki basınç yükselir, yapışıklıklar oluşur. Karakteristik semptomlar ve klinik devam eden patolojik değişikliklerin arka planına karşı görünür. Daha ileri durumlarda, kalp yetmezliğiBu nedenle hastalığın bir uzman tarafından zamanında ve yetkin bir tedaviye ihtiyacı vardır.
Patogenez
Perikard, hayati bir organı çevreleyen perikardiyal bir kesedir. Plazma ultrafiltrat miktarı azdır - sadece 5-30 ml, ancak son derece önemli bir işlev görür - perikardiyal yaprakların sürtünmesini azaltır. Perikardiyal sıvının hacmindeki bir artışla, bileşimindeki bir değişiklikle tüm kalp sisteminin çalışması bozulur.
Perikardit gelişim mekanizması:
- eksüdatif perikardit, perikardiyal torbanın içine büyük miktarda sıvının terlenmesi sonucu oluşur;
- yavaş yavaş, kalbin kasılmasını olumsuz yönde etkileyen perikardiyal boşlukta basınç yükselir;
- diyastolik fonksiyonun ihlali, diyastol döneminde kalbin gevşemesi ile ilgili problemlerden kaynaklanır;
- kalp çarpıntısı, ilk başta hastanın herhangi bir özel değişiklik hissetmemesini sağlayan birincil telafi edici mekanizmadır;
- Uzun süreli yeterli tedavi eksikliği ile kalp yetmezliği gelişir.
Hastalığın olumlu seyri ve az miktarda eksüda olması durumunda, perikardiyal keseden efüzyon bağımsız olarak çözülür. Protein kapanımları, gelecekte yapışmalar oluşturabilen perikardiyal yapraklar üzerinde kalır. Bu tür kapanımlar arttıkça, kardiyovasküler sistem daha da bozulur.
İlerlemiş olgularda, perikardiyal torbadaki sıvı hacmi yüksek hızda arttığında, tehlikeli bir durum ortaya çıkar - kalp tamponadı. Bu durumda kardiyak aktivite, diyastolde kalp kasının kuvvetli şekilde sıkışması nedeniyle durur ve bu da miyokardın tamamen düzeltilmesine izin vermez.
Sınıflandırma
İki perikardit sınıflandırması vardır: klinik ve etiyolojik. Son bir teşhis sonucu formüle etmenize ve hastanın tedavi ve tedavisinin diğer taktiklerini belirlemenize izin verir.
Gogin'e (1979) göre etiyolojik sınıflandırma.
Enfeksiyöz Perikardit alt bölümlere ayrılmıştır:
- viral;
- bakteriyel;
- romatizma;
- Verem;
- riketsiya;
- maya;
- protozoanın neden olduğu.
Aseptik Perikardit travmatik, alerjik ve etiyolojik faktörlerin etkisi altında gelişir. Sunulan perikardit, metabolik ve metabolik bozukluklar, hipovitaminoz C, malign neoplazmalar, enfarktüs sonrası durumlar, hemorajik diyatez ve bağ dokusu hastalıkları ile ilişkili olabilir.
İdiyopatik perikardit. Bu grup hastalığın tanımsız tüm biçimlerini içerir.
Volynsky Z.M.'ye göre klinik sınıflandırma:
- Akut perikardit. Hastalık kalbin tamponadı olan veya olmayan kuru, eksüdatif olarak ilerler. Eksüdatif formu pasifleştirici; kolesterol; hemorajik; pürülan; seröz lifli
- Kronik perikardit Hastalığın bu şekli kalbin fonksiyonel bozuklukları ile birlikte kireçli oluşumların birikmesi ile ("zırhlı kalp") efüzyonlu konstriktif perikardit şeklinde ortaya çıkabilir. Yapışkan ve asemptomatik kronik perikarditin ayırt edilmesi de gelenekseldir.
Modern sınıflandırma perikarditleri şu şekilde ayırır:
- kuru;
- eksüdatif;
- konstriktif;
- Keskin.
Akut perikardit
Akut perikardit oluşumunun birçok nedeni vardır, ancak, en sık iltihap miyokard enfarktüsü, devam eden enfeksiyöz ve viral süreçler ile gelişir böbrek yetmezliği, alerjiler, romatoid artrit.
Klinik tablo ve etyolojik faktörler çok değişken olduğu için hastalığın teşhisi bazı zorluklara neden olmaktadır. Akut perikardit hızlı bir şekilde gelişir, patolojik süreç akuttur, bu nedenle kalbin tamponadı olan zorlu bir komplikasyon gelişimini önlemek son derece önemlidir. Çok miktarda sıvı birikirse, delinmeye başlarlar - perikardiyosentez. Tedavi sendromiktir, gerekirse perikard içine sokulabilir. glükokortikosteroidlerdir.
Kuru perikardit
O da denir fibrinöz perikardit. Hastalık, fibrinojenin perikardiyal boşluğa girmesine izin veren vasküler duvarın geçirgenliğindeki değişikliklerden dolayı gelişir.
fibrinojen çökeltilebilir. Bu durumda, fibrin, perikardiyal yapraklar üzerinde birikir ve kardiyovasküler sistemin çalışmasını olumsuz yönde etkileyen enflamatuar bir infiltrat oluşur.
Zamanında tanı ve yeterli terapi ile kuru perikardit olumlu bir seyir izlemektedir. Uygun tedavinin yokluğunda fibrinöz perikardit eksudatif perikardit ile komplikedir. Kursu çok daha karmaşık ve hastanın gelecekteki sağlığı için belirli bir tehlike oluşturuyor.
Konstriktif perikardit
Diğer isimler - sıkıştırıcı, yapışkan perikardit. Kronik enflamatuar sürecin bir sonucu olarak, komisyonlar ve perikard kalınlaşır ve üzerinde büyük izler ve kalsifikasyonlar oluşur. Bütün bunlar kalp-damar sisteminin bozulmasına neden olur, miyokard ciddi şekilde hasar görür. Yapıştırıcı perikardit daha sık görülür aşağılık, üremipürülan enflamatuar süreçler, kalp travması, ciddi enfeksiyonlar.
Konstriktif perikardit, klinik seyri boyunca, ağır ödemle karakterize olan kalp yetmezliğine çok benzer assit. Hasta olağan fiziksel aktiviteyi gerçekleştiremiyor çünkü kalp normal kasılma yeteneğini kaybeder. Konstriktif perikardit ameliyat gerektirir, çünkü Konservatif tedavi, perikardın yapısındaki belirgin değişikliklerden dolayı istenen etkiyi vermez.
Perikardiyal efüzyon
Aynı zamanda eksüdatif perikardit de denir. Bu form, çeşitli hastalıkların arka planına karşı gelişir:
- alerji;
- enfeksiyon;
- virüstür.
İle bir bağlantı TB, romatizmastafilokok ve streptokok enfeksiyonları. Perikardiyal kesede kan, irin veya transuda belirlenir. Basınç altında, perikardiyal yapraklar gerilir, kalp üzerindeki basınç artar, miyokard kasılması kaybolur.
Hastalığın klinik tablosu doğrudan biriken eksüdanın hacmine bağlıdır. Çoğu zaman, hastalar doğada paroksismal olan şiddetli zayıflıktan şikayet ederler. Perikarddaki atık sıvının varlığı asemptomatik olabilir veya inceleme sırasında tesadüfen tesadüfen tespit edilebilir (karın boşluğunun ultrasonu, ekokardiyografi, göğüs organlarının R grafiği).
Eksudatif perikardit, kalbin sıkışmasıyla kendini göstermeye başlar. Eksudatif perikardit, kalp tamponadı geliştirme riski nedeniyle zamanında ve yetkin bir tedavi gerektirir.
Nedenleri
Perikarditin gelişmesinin birçok nedeni vardır. Bazı nedenler bulaşıcı bir etkiden kaynaklanır, diğerleri ise perikardın yapraklarının iltihaplanmalarının etkisi altında olan bağımsız somatik patolojilerdir. Çoğu zaman, kalp aktivitesinin ihlali ve diğer organların çalışmaları perikarditle sonuçlanır.
Perikardit belirtileri
Spesifik klinik bulgular perikardit için karakteristik değildir, çünkü En sık diğer hastalıkların bir komplikasyonudur. Hafif bir seyirde, perikardit belirtileri altta yatan hastalığın belirtileri olarak maskelenebilir ve şiddetli bir seyirde kalp yetmezliği belirtileri belirgindir.
Şiddetli perikarditte şikayetler ve semptomlar:
- kalpte ağrı;
- kalpte bir kesinti hissi;
- minimal fiziksel aktivite ile nefes darlığı;
- kan tükürme;
- vücut ısısında artış;
- taşikardi atakları;
- balgamsız kuru öksürük;
- Şiddetli zayıflık
Karaciğerdeki artışla birlikte, hastalar doğru hipokondriyumda bir rahatsızlık ve ağırlık hissi yaşarlar. Karın çevresinde bir değişiklik ile assit şüphesi olabilir. Belirli bir hasta grubunda, uzun ve kronik bir patoloji ile ilişkili olan kilo kaybı görülür.
Başlangıçta, nefes darlığı sadece belirgin fiziksel aktivite ile ortaya çıkabilir, hastalığın ilerlemesi ile birlikte nefes darlığı hastayı sakin bir durumda rahatsız etmeye başlar. Klinik tablo patolojik sürecin aktivitesine bağlıdır. Tarihler, perikarditin klinik şekli ile belirlenir. Akut süreç 6 hafta veya daha uzun sürer ve kronik süreç en az 2 ay sürer.
Testler ve teşhis
Hastalığın teşhisi, bir kerede çeşitli araştırma yöntemlerini içerir. Her şeyden önce, objektif bir inceleme gerçekleştirilir, ardından gerekli enstrümantal tanı yöntemlerinin tayfı belirlenir.
Görsel bir inceleme sırasında, hepatomegali, siyanozalt ekstremite şişmesi. Daha ileri vakalarda, boyunda, damarlarda şişlik görülür. Perküsyon sırasında kalbin sınırları artar ve apikal dürtü değiştirilir. Bazı durumlarda, dikkate değer taşikardidoğada telafi edici olan. Oskültasyon sırasında, sürtünme sesi duyulur. Kalp tonları genellikle boğulur.
Kardiyovasküler sistem patolojisi olan tüm hastalara ilk önce elektrokardiyogram verilir. EKG'de perikardit ile karakteristik özellikler:
- QRS karmaşık voltajı azaltılmış;
- diş P genişletilmiş;
- ST segmenti ark tipinde yukarı doğru kaydırılır;
- EKG'nin göğüs damarlarında, T dalgası pozitif ve sivri olarak tanımlanır.
Ayrıca yapılan Ekokardiyografi. Muayene perikart boşluğunda efüzyonda hafif bir artış olduğunu gösterir. Gerekirse, dopplerografi ile ekokardiyografi yapılır. İnceleme sırasında, güvenilir bir tamponad belirtisi teşhis edilebilir - inspirasyon sırasında sol ventrikülün diyastolik hacminde azalma.
Göğüs röntgeni Kalbin boyutunu, göğsündeki konumunu değerlendirmenize olanak sağlar. Hastalığın ilk evrelerinde, radyografide karakteristik bir belirti yoktur, daha ileri durumlarda, kalp filmde “su şişesi” gibi görünebilir.
Perikardiyal ponksiyon teşhis ve tedavi amacıyla gerçekleştirilir. Ponksiyon biyokimyasal, sitolojik, bakteriyolojik ve immünolojik analizlere izin verir.
Ek olarak, vücutta iltihaplı bir sürecin varlığını tespit eden laboratuar testleri yapılır. Çok zayıf özgüllüğü nedeniyle, bu tür analizler yalnızca hastanın durumunun dinamik değerlendirmesi için yapılır.
Perikardit tedavisi
Hastalık için tedavi seçiminde önemli önemi klinik şeklidir. Perikardit tedavisi, gelişimine katkıda bulunan etyolojik faktöre bağlıdır. Tüm kriterler göz önünde bulundurularak uygun tedavi seçilir:
- Akut perikardit. Yatak istirahati ve etiyotropik ilaç kullanımı belirtilmiştir.
- Kronik perikarditHastanın iyiliğine bağlı olarak etkinliği belirlenir. Tuzsuz bir diyete uyum ve yoğun fiziksel aktivitenin sınırlandırılması gösterilmiştir.
- Kuru komplike olmayan perikardit. Semptomatik tedavi önerilir. Şiddetli ağrı ile, analjezikler reçete edilir. Metabolizmayı iyileştiren ilaçlarla iyi bir etki verilir; perikardiyal efüzyon. Aynı tedavi kuru formda olduğu gibi yapılır. Ek olarak, hemodinamik olarak önemli parametrelerin kontrolü gereklidir.
- İkincil perikardit. Tedavi, perikardın ikincil iltihabına neden olan altta yatan hastalığın ortadan kaldırılmasını amaçlamaktadır (sistemik lupus eritematozalerjik reaksiyon romatoid ateş). Genellikle öngörülen hormonlar, glukokortikosteroidler.
- Konstriktif perikardit. Bu durumda, sadece cerrahi tedavi endikedir. Perikardektomi yapılır ve perikardiyal yaprakların adezyonları çıkarılır.
Perikardiyal ponksiyon, artan miktarda eksüda belirtildiği takdirde, herhangi bir perikardit şeklinde yapılabilir. Manipülasyon ultrason gözetimi altında yapılır.
Tıp
Akut perikardit ilaçlarından steroidal olmayan antienflamatuar ilaçlar amaçlarına göre ilk sırada yer almaktadır. Tercih verilir ibuprofençünkü koroner kan akış sistemini olumlu yönde etkiler, nadiren yan etkilere neden olur, çok çeşitli terapötik dozajlara sahiptir.
Tedavi 300-800 mg'lik tek bir dozla başlar ve ilaç her 6-8 saatte bir reçete edilir. Terapi, perikardiyal kesenin yayılması tamamen yok olana kadar birkaç gün ve bazen haftalarca uygulanır. Ibuprofen ile değiştirilebilir diklofenak ve aspirin hastalarda koroner kalp hastalığı.
Tavsiye edilmez indometazin Yaşlı insanlar koroner kan akışını azaltabilir ve komplikasyonlara neden olabilir. NSAID grubundan ilaçların sindirim sisteminin mukoza duvarları üzerindeki olumsuz etkisini göz önüne almak önemlidir. Bu nedenle, proton pompası inhibitörleri ek olarak reçete edilir (Omez, Nolpaza, Ultop), gelişmeyi engelleyen peptik ülser.
NSAID'lerle tedavinin etkinliği 1-2 hafta sonra değerlendirilir. 2 haftadan daha geç olmamakla birlikte, soru, NSAID'lerin analogu ile değiştirilmesi veya benzer bir başka eylem grubunun bir ilacı ile ilgili olabilir. NSAID tedavisi, perikardiyal kesede fazla sıvı birikimi belirtilerinin ortadan kalkmasından sonra en az 1 hafta daha sürdürülür. Belki ilacın atanması kolşisin monoterapi olarak günde iki kez 0,5 mg dozunda veya NSAID'lere ek olarak (nüksün tedavisi ve önlenmesi). İlaç iyi tolere edilir ve belirgin yan etkilere neden olmaz. NSAID'lere karşı hoşgörüsüzlük ile kolşisin birinci basamak bir ilaçtır.
Kortikosteroid ilaçlar, üremi, otoimmün süreçler (enfarktüs sonrası sendromu) ve bağ dokusu hastalıkları arka planına karşı geliştirilen perikardit için reçete edilir. Randevuya başvurmamak için prednisolonEn kısa sürede tedaviye başlamanız önerilir. kolşisin veya ibuprofen.
Prosedürler ve işlemler
Bazı araştırmacılar, belirli prosedürlere, manipülasyona ve işlemlere duyulan ihtiyacı belirlemek için belirli teşhis algoritmalarının kullanılmasını önermektedir.
İlk aşamada, 1 hafta içinde perikardit belirtilerinin yokluğunda (ekokardiyografi, laboratuar testleri, R-grafiğinin sonuçlarına göre), romatoid faktör ve anti-DNA antikorlarının seviyesinin belirlenmesi önerilir. Ek olarak, patojeni tanımlamak için 3 katlı bir mikrobiyolojik inceleme yapılır. tüberküloz - Mycobacterium tuberculosis. Torakosentez endikasyonu plevral efüzyonun varlığıdır.
İkinci aşamada yürütme gösteriliyor perikardiyosentez- efüzyonun toplanması için perikardiyal boşluğun delinmesi. Polimeraz zincir reaksiyonu, tüberkülozun nedensel ajanını tanımlamak için kullanılır.
Üçüncü aşamada, perikardiyal drenaj ve perikardiyal / endokardiyal biyopsidaha fazla morfolojik çalışma için, boyama (tüberkülozun etken maddesinin belirlenmesi). Biyopsi endikasyonu perikardiyosentezin yetersizliği, 3 haftadan uzun bir süredir hastalığın süresi ve net olmayan bir teşhis, kalp tamponadı nüksüdür.
Hayati belirtilere göre kalp tamponadı ile perikardiyosentez yapılır. Prosedür ayrıca, büyük hacimli bir efüzyon tahliyesi (EchoCG'nin sonuçlarına göre eko-negatif alanda 20 mm'den fazla bir artış) için de yapılır. Manipülasyon tanı amaçlı da yapılabilir. Perikardiyosentez, antikoagülanların kullanımı olan trombositopenide kontrendikedir (Warfarin, Pradaxa, Elikvis, Xarelto), aort diseksiyonu.
Çocuklarda perikardit
Bebekler, sıklıkla geniş bir stafilokok enfeksiyonu tanısı koyup doğrularken perikardit geliştirir. Hastalık akut eksüdatif plörezi şeklinde ilerler. Büyük çocuklarda, hastalık ile ilişkili olabilir romatizmaviral enfeksiyonlar veya romatoid artrit. Sıklıkla, perikardit ile tiroid bezindeki bozukluklar, kalp tümörü, otoaktif süreçler, kan hastalıkları arasında açık bir bağlantı gözlenir. C vitamini eksikliği.
Hastalığın klinik belirtisi erişkinlerde olduğu gibidir, ancak bebeklerde bulaşıcı veya viral patoloji belirtilerinin baskın etkisine bağlı olarak semptomları perikardit ile ilişkilendirmek hemen zordur. Bebeklerde ekokardiyografi şeklinde modern tanı türleri sayesinde perikarddan küçük bir efüzyon bile tespit edilebilir. Daha büyük çocuklar kardiyovasküler sistemin durumunu bir kardiyovizör aracılığıyla değerlendirir.
Sonuçlar ve Komplikasyonlar
En korkunç komplikasyon kardiyak tamponadıdır ve eksüdatif perikardit arka planında gelişir. Dolaşım yetersizliği, alt ekstremitelerden veya karaciğerden gelen damarların sıkışmasından kaynaklanan konstriktif perikardit ile gözlenir. Yanlış klinik görülebilir. siroz veya kalbin sağ ventrikülünün yetersizliği.
Doğru tedavi yokluğunda uzun süreli perikardit ve az miktarda sıvı bile olsa birikebilir. myopericarditis. Yapışma işleminin ilerleyişine yol açabilir mediyastinit, perikardit.
Görünüm
Kalbin çalışmasını neredeyse tamamen restore etmek, yalnızca zamanında ve doğru seçilmiş tedavi taktikleriyle mümkündür. Putrid ve cüruflu perikardit, dikkatli ilaç seçimi gerektirir; aksi halde hastanın yaşamı için bir tehdit oluşur. En önemli şey kardiyak tamponadı önlemek, böylece kardiyovasküler sistemin kapanma riski yoktur.
Birincil önleme yoktur, ancak ikincil perikarditin tekrarının önlenmesine yardımcı olacaktır. Klinik gözetim bir kardiyolog ve romatolog tarafından gereklidir. Doğru beslenmeye uyması, fiziksel aşırı yüklenmeden kaçınması önerilir. Gerekirse, kontrol EKG'si ve ekokardiyografi yapılır.
Kaynakların listesi
- Gilyarevsky S.R. "Perikardiyal hastalıkların teşhisi ve tedavisi", M., 2004
- Gurevich M.A. "Sistematikleşme, perikarditin konservatif tedavisi, teşhisi," Meme kanserinin düzenli sorunları Sayı 9/05/31
- Kochmasheva V.V., Belikov E.S., Dergunova M.A.
- "Konstriktif perikarditin morfolojik resmi" 2010