ALEXANDER RASPLETIN 25 Ağustos 1908'te, Yaroslavl Bölgesi, Rybinsk kasabasında tüccar oğul Andrei Alexandrovich Raspletin ve eşi Maria Ivanovna'nın ailesinde doğdu. Hala genç bir adam, okulda, radyoya ilgi duymaya başladı. Aralık ayında, Rybinsk'teki radyo amatörlerinin genel toplantısı 1925'te gerçekleşti, sonra orada 35 insanlar vardı ve öğrenci Raspletin örgüt bürosuna getirildi. 1926'ten 1929'e kadar, Rybinsk'teki Radyo Topluluğu Dostlarının kısa dalga bölümünün başkanlığını yaptı.
1926'te okuldan mezun olduktan sonra, Raspletin ilk önce basit bir işçi, daha sonra bir elektrik teknisyeni, bir radyo tamircisi olduğu bir depoda çalışmaya başladı. 1930’te Leningrad’a taşındıktan sonra Comintern fabrikasında radyo teknisyeni olarak çalışmaya devam etti, daha sonra mühendis olarak çalıştığı Merkez Radyo Laboratuvarı’na geçti.
Aynı zamanda, Leningrad Elektroteknik Koleji'nde, 1932'te, radyo mühendisliği derecesinde Leningrad Elektroteknik Enstitüsü'nde okudu. Bağımsız bilimsel etkinliği 1933 ile başlar. Televizyon grubunun başkanı - kıdemli mühendis görevine atandı. Nisan ayında, 1936, enstitüden mezun olduktan sonra, Raspletin, araştırma enstitüsü-9'e kıdemli bir mühendis olarak geçti ve yakında laboratuvarın başına geçti.
Raspletin'in “Television Receiver” adlı makalesi, 1938 dergisinde “Alçak Akım Elektrik Endüstrisinin İzvestisi” dergisinde yayımlandı. Bu makalede, Leningradsky ve Moskova'dan program almaya yönelik öncülüğünde ilk kez televizyon tipi NII-9 televizyon laboratuvarının geliştirdiği endüstriyel tipte bir televizyon alıcısı modelinin tasarımları ve tasarımları hakkında kısa bir açıklama yapıldı. televizyon merkezleri.
Raspletin'in bu dönemdeki araştırma çalışmaları, “dünyanın en büyük inşaatı” olan Moskova'daki Sovyetler Sarayı için televizyon ekipmanı yaratılmasına katılımıyla da bağlantılı. Projeye göre, sabit sinema tesislerinin tasarlandığı bir dizi salonun, 10 - 15 metrekareye kadar olan ekranlarda görüntü sağlanmasına olanak tanıyan özel projeksiyonlu televizyon alıcılarıyla donatılması gerektiği varsayılmıştır. I.M. Zavgorodnev, P.Kh. Blumenthal, B.M. Friedman, N.P. Kuznetsov, E.E. Friedberg ve N.I. Organ, 12 metrekarelik bir ekran alanına sahip bir alıcı geliştirdi.
1940'te, 5 TV tasarımlarının sunulduğu 32 yazışma radyo sergisinde yer aldı. Onun tarafından tasarlanan alıcı ilk ödülü kazandı. Hem Leningradsky (240 hatlar) hem de Moskova (343 hatlar) telferiklerini alma imkanı için tasarlanmıştır, ayrıca basit bir yeniden işlemenin ardından, 441 hattındaki yeni tanım standardı hakkında bir sinyal alabilmiştir.
Xnumx Yılında Raspletin havadan keşif için televizyon tesisatı kullanımı konusunda çalışmaya başladı ve televizyonu askeri işlerde kullanma olasılıkları ile ilgilendi. Haziran ayındaki 1941'te, Raspletin laboratuvarı Leningrad'da bu işi yapmak için bırakıldı, ancak kentin ablukalarının başlamasıyla birlikte hepsi kısıtlandı ve laboratuar personeli cepheye yönelik radyo istasyonları üretmeye başladı.
Ocak ayının sonunda 1942, kuşatılmış Leningrad'dan Krasnoyarsk'a boşaltıldı. Bu şehrin radyo fabrikasında, Raspletin birkaç ay boyunca kıdemli bir mühendis olarak çalıştı ve Eylül ayında 1942, All-Union Elektroteknik Enstitüsü Tasarım Bürosunda çalışmak üzere Moskova'ya atandı.
Bu enstitünün tasarım bürosunun televizyon grubunda "savaşçıları hedefe yönlendirmek için entegre bir tesisin geliştirilmesi" savaşçı karargahının emriyle çalışmalar gerçekleştirildi. havacılık Ülkenin hava savunması. Bu grubun Kasım 1942'de TsNII-108'e devredilmesiyle Seleznev'in laboratuvarında çalışmalara devam edildi. Alıcı ekipman kompleksi, laboratuvarın başı olan Raspletin gözetiminde oluşturuldu. Bu sistemin testleri 1942-1943'te gerçekleştirildi. Daha sonra ekipman, geçitlerde havacılık sağlamak için tekrar tekrar kullanıldı.
TsNII-108’te, Alexander Andreevich radyolojik konumlarla ilgilendi. Yedi yıllık çalışma boyunca (1943 - 1950 yıl), liderliğinde ve doğrudan katılımıyla beşten fazla ana araştırma projesi yürütülmüştür. Bu tür çalışmalardan biri radar SNAR-1. Bu çalışma için 1951 yılında Devlet Ödülü'ne layık görüldü.
1947’te Raspletin “Tek tüplü testere dişi jeneratörü hesaplaması” konulu doktora tezini savundu. Savaş öncesi yıllarda bu konuyu ilk kez ele aldı. Eylül ayında, 1949, Alexander Andreevich, Merkez Araştırma Enstitüsü-108'in uzmanlık alanı "radyo mühendisliği" alanında kıdemli bir araştırmacı olarak onaylandı.
TÜM SONRAKİ Alexander Andreevich'in çalışma dönemi KB-1 (şu anda Devlet Tasarım Bürosu Almaz-Antey) ile bağlantılıdır. Ağustos ayında, 1950 Raspletin, Berkut sisteminin (C-1) radar bölümünün başı olarak oluşturulması için çalışmak üzere KB-25'e transfer edildi, ancak kısa süre önce gerçek ve sonra resmi olarak sistemin baş tasarımcısı oldu. Çalışma batıl modda yapıldı. Zaten Nisan ayında, 1953, testler sırasında, ilk kez başarılı bir hedef analog ateşleme gerçekleştirdi - Tu-4 hedef uçağı.
Mayıs ayında 1955, C-25 sistemi hizmete girdi. C-25 ZRS'nin temelinde, ilk Sovyet uçaksavar güdümlü füze sistemi, 1950-ler'in ortasında, Moskova ve Moskova sanayi bölgesinin çok katlı bir bölgesel uçaksavar füzesi savunması oluşturuldu. C-25 sisteminin yaşam döngüsü 30 yıldan daha fazlaydı ve gerekli mücadele etkinliğini korumak için birden fazla güncellemeye maruz kaldı.
Dünya pratiğinde ilk kez oluşturulan, çok işlevli ve çok kanallı bir radar, yalnızca 20 derece sektöründe 60'a uçağın algılanmasını ve otomatik olarak izlenmesini sağlamakla kalmadı, aynı zamanda uçağın 20 füzelerine eşzamanlı olarak hedeflenmesini sağladı. Fırlatmadan sonra otomatik olarak füzelerin yakalanması. Büyük bir düşman saldırısı ile (1.000 makinelerine kadar), tüm 56 kompleksi gerekliydi.
Temmuz ayında, 1955, Alexander Andreevich hava savunma ve özel tasarım bürosu başkanı olarak şirketin baş tasarımcı olarak atandı. 1956'te Raspletin'e, yeni teknolojinin örneklerinin oluşturulmasında liderlik ve katılım için Sosyalist Çalışma Kahramanı unvanı verildi ve Kasım ayında, yapılan çalışmanın toplamı üzerine bir tezi savunmadan 1956, Teknik Bilimler Doktoru bölümünde onaylandı.
Ekim ayında, yılın 1954'i, C-25 sistemindeki devam eden çalışmaya paralel olarak, KB-1, toprak-nesne savunması oluşturmak için pozisyonlara sınırlı bir yerleştirme süresi (çöküş) ile taşınabilir uçaksavar güdümlü füze silahlarının geliştirilmesine başladı. Böyle bir silah uçaksavar füzesi sistemi C-75 idi.
S-75 ortogonal düzlemlerde doğrusal alan taraması sağlama prensibi dahil olmak üzere, benzersiz C-25'ta ortaya konan prensipler temelinde geliştirilmiştir. Bununla birlikte, hava savunma sisteminin tasarımı sırasında, birçok bilimsel ve teknik yenilik bulundu ve uygulandı. Aralık ayında, 1957 sistemi kabul edildi. Ve 1958’te Aleksandr Andreyevich Raspletin C-75 hava savunma sistemini oluşturmada liderlik ve katılım için Lenin Ödülü’ne layık görüldü ve aynı yıl SSCB Bilimler Akademisi'ne üye olarak seçildi.
Biraz önce, Mayıs 1957’te C-1 hava savunma sisteminin geliştirilmesi KB-125’te başladı. Kompleksin oluşturulması, bir hava saldırısının bir parçası olarak düşük rakımlarda (1 km'den daha az) çalışabilen potansiyel bir düşman uçağının ortaya çıkmasından kaynaklandı. Sistem haziran 1961’ta hizmete girdi.
Eylül ayında, 1957, Raspletin, SKB'nin başkanı ve girişimin baş tasarımcısı olarak atandı.
Xnumxs sonunda NATO ülkelerinin hava saldırısı araçlarının bileşiminde, önemli değişiklikler var Ortaya çıkan durum, büyük mesafedeki hava hedeflerinin uzun mesafelerde ve stratosferdeki yüksek hızlı hedeflerin yenilmesini sağlayan uçaksavar güdümlü füze silahlarının yaratılmasına yol açan yeterli bir tepki gerektirdi. Büyük bölgelerin hava savunmasını sağlamak için uzun menzilli bir sistem de gerekliydi.
Taşınan bu sınıfın ilk sistemi, Haziran 200’te geliştirilmesi planlanan ZRS C-1958’ti. İlk defa yaratıldığında:
- SAM (radar hedef aydınlatması ve yarı aktif hedefleme füze kafaları) için radar tesislerinin inşa edilmesi ve donanımları için gereklilikler, hız ve mesafedeki hedef ve çözünürlük özelliklerinin yüksek hassasiyetli ölçümleri ve açısal koordinatlarının bir kombinasyonunu sağlamak;
- Bir roketin bir hedef üzerinde yarı aktif şekilde hedeflenmesi prensibi, bir roketin araç üstü donanımında, başlangıçtan buluşma noktasına kadar bir uçuş kontrol sisteminin kullanılmasına dayanarak uygulanır;
- Hem yoğun örtünün gürültüsü şartlarında hem de çeşitli tiplerde aktif girişimin direktörleri için yüksek ateşleme verimi sağlamak için özel gürültü koruma yöntemleri uygulandı.
Sistem Şubat 1967’te kabul edildi.
Hava savunma konusuna ek olarak, diğer alanlarda KB-1’te de çalışmalar yapıldı. Bunlardan biri, nesneleri tek balistik füzelerin saldırısından korumak için “Azak” sisteminin geliştirilmesidir (Haziran ayında başlatılmıştır).
Mükemmel bilimsel bilgi, karmaşık teknik problemleri çözmede yaratıcı cesaret ve mükemmel organizasyon becerileri Raspletin, şirketin genel tasarımcısı ve sorumlu yöneticisi olmasına izin verdi. Ocak ayında görevine atandı 1961. Genel Tasarımcı, hayatının sonuna kadar kaldı. 1964’te Alexander Andreevich, SSCB Bilimler Akademisi’ne üye olarak seçildi.
Ani ölümünden kısa bir süre önce (Mart 8'in 1967'i), Alexander Andreevich, yeni nesil C-300'in birleşik çok kanallı sistemi üzerinde çalışmaya başlama girişiminde bulundu. Bu sistem önceden yaratılmış numunelerin yerine geçmesi planlandı. Hem yüksek hem düşük ve çok yüksek irtifalarda kitlesel olarak kullanılan her tür seyir füzesi dahil tüm modern ve gelecek vaat eden aerodinamik hedeflerin imhasını sağlaması gerekiyordu. Böyle bir sistem ölümünden sonra kuruldu.
BELLEK Akademisyen A.A.’dan sonra kendi ana girişiminin takımı tarafından geliştirilen sistem ve komplekslerde yaşamıyor. 2001 yılı ile Raspletina. Akademisyen Raspletin adını alan altın bir madalya olan SSCB Bilimler Akademisi, Sovyet bilim insanlarına üç yılda bir radyo kontrol sistemleri alanında olağanüstü çalışmalar için ödül verdi. 1994’ten bu yana, Rusya Bilimler Akademisi her üç yılda bir Bilimler Akademisi Akademi Ödülünü aldı. Raspletina, otomatik kontrol radyo mühendisliği sistemlerinin oluşturulması alanında en iyi başarılar için.
1967’te, adı Moskova’daki radyo teknik okuluna verildi (şimdi, akademisyen A. Raspletin, 60 yıldönümü 29’i yılın Mart 2012’inde kutlayan Moskova radyo kolejiydi). Moskova ve Rybinsk'teki sokaklar Raspletin adını taşıyor.
Rybinsk Devlet Tarih Arşivi ve Sanat Müzesi-Koruma Alanı'nın fonları, şehirdeki Raspletin yaşamı ile ilgili malzemeleri dikkatlice saklar. 2003'ten bu yana, Rybinsk, bir bilim insanının anısına düzenlenen yıllık şehir radyosu şehir yarışmalarına ev sahipliği yapmaktadır (2007'ten, VHF'deki Yaroslavl Bölgesi Radyo İletişim Kupası'ndan, Akademisyen A.A. Raspletin anısına).
Raspletin ismi ayın uzak tarafındaki krater olarak adlandırılır.
Almaz-Antey Devlet Tasarım Bürosu topraklarına bronz bir Akademisyen Kitapçığı büstü yerleştirilmiş ve merkezi binanın cephesinde bir anıt plaket yerleştirilmiştir. Aralık ayında, 2002, girişimi ve fonları, yaşamı ve faaliyetleriyle ilgili materyallerin bulunduğu teşebbüs müzesinde çalışmaya başladı.
Alexander Andreyevich El Yazısı gerçekten eşsiz bir insan ve Rusya'da bilimin gelişmesine ve devletin savunma kapasitesinin sağlanmasına ve güçlendirilmesine olan katkısının hala tam olarak takdir edilemediği görülüyor. Bu henüz yapılmamıştır.