AA Spor Sohbetleri - Milli çekiççi Özkan Baltacı (1)
2016 Rio Olimpiyatları'na katılmayı az farkla kaçırınca misafir olarak olimpiyatlara götürülen milli çekiççi Özkan Baltacı, 2020 Tokyo Olimpiyatları'ndan madalyayla dönmek istediğini söyledi.
2016 Rio Olimpiyatları'na katılmayı az farkla kaçırınca misafir olarak olimpiyatlara götürülen milli çekiççi Özkan Baltacı, 2020 Tokyo Olimpiyatları'ndan madalyayla dönmek istediğini söyledi.
Çekiç atmada 12 yılı geride bırakan 26 yaşındaki Özkan'ın kariyerinde, 2011 dünya 18 yaş altı ikinciliği, 2014 Türkiye şampiyonluğu, 2017 Balkan şampiyonluğu, 2018 Avrupa Atmalar Kupası üçüncülüğü ve 2019 Dünya Üniversiteler Yaz Spor Oyunları şampiyonluğu bulunuyor.
Erkeklerde çok sayıda rekora sahip milli atlet Özkan Baltacı, Anadolu Ajansı (AA) Spor Sohbetleri'nin konuğu oldu.
Özkan Baltacı'nın sohbette, spor, kariyer ve hedeflerine ilişkin sorulara cevapları şöyle:
Atletizmde özellikle çekiç atmada genç yeteneklerden birisin. Özkan Baltacı atletizme nasıl başladı? Kimdir, kısaca tanıyabilir miyiz?
2008 yılında lisede beden eğitimi öğretmenim Recep Günay tarafından keşfedildim. Kendisi aynı zamanda Atletizm Milli Takımı'nda antrenör. Çekiç atmada o dönem büyük bir boşluk vardı. Fiziksel olarak uygundum. Recep Günay tarafından Ercan Erdin'e teslim edildim. Kendisi emekli başkomiserdi. Atletizm atmalar branşına, çekiç atmaya bu şekilde başladım.
Başladıktan sonra organizasyonlara katıldığında, şampiyonalara gittiğinde neler hissettin? Seni buralara neler taşıdı? Önemli başarıların var. 2020 Tokyo Olimpiyatları'na kota da aldın, Türkiye'yi temsil edeceksin. O yolculuk nasıl oldu senin için, neler hissettin? Çekiç atmak kolay değil. Hayatınla nasıl özdeşleştirdin?
İlk zamanlar sporu bırakmak istedim. Çünkü ciddi kas ağrıları çekmeye başladım. Hamlık ağrıları yaşamaya başladım. Ancak hocam yetenekli olduğumu ve devam etmem gerektiğini söyledi. Ben de kendisini dinledim ve pes etmedim. Beni zorla sahada tuttular. 6 ay sonra daha çok sevmeye başladım. Çekicin rotasyon dönüşlerini öğrendikçe daha çok sevmeye başladım. Spor hayatımın 9. ayının sonunda ilk Türkiye şampiyonasına katıldım. 16 yaş altında Türkiye üçüncüsü oldum. Bu derece benim motivasyonumu daha da artırmıştı. Daha sonra 2011'de yapılan Dünya Yıldızlar Şampiyonası'nda ikinci oldum. Avrupa Yıldızlar Şampiyonası'nda üçüncü oldum. Yıldızlar rekorunu tam 20 defa kırdım. Belki bu 20'den de fazladır. Yıldızlık dönemim bittiği andan itibaren de gençliğe geçerken radikal bir karar alıp, Ankara'ya gelmeye karar verdim.
Profesyonelleşme oldu mu bu arada?
Çok faydası oldu. Burada Erdal Eryıldırım hocamla başladım ve hala kendisiyle devam ediyorum. Genç, deneyimli bir hoca. Onunla yeni bir sayfa açtık. 18 yaşımdan sonra artık daha profesyonel çalışmaya başladım. Erdal hocam çok profesyonel bir antrenör. Eşref Apak'tan önceki rekortmen Fatih Eryıldırım'ın da aynı zamanda amcaoğlu ve eski antrenörü. Bu deneyimlerden faydalanmak adına 2011'den beri Ankara'da yaşıyorum. Bugün olimpiyat barajını geçtik. 2 defa Avrupa şampiyonu oldum. Dünya üniversiteler şampiyonlukları kazandım. Gençler Türkiye rekoru kırdım. Akdeniz Oyunları şampiyonlukları, Balkan şampiyonlukları kazandım. İslam Oyunları'nda ikincilik elde ettim. Yine buna benzer birçok kupa ve şampiyonluk kazandım.
Profesyonelleştikten sonraki süreçte milli takım kariyerinde çok derece elde ettin. Hayatına ne kattı ve nasıl bir fotoğraf çıkardı karşına? Keşken oldu mu?
Keşkem olduğunu zannetmiyorum. Geçmişimize baktığımızda çok bir keşkem yok. Buraya gelmek bana farklı bir boyut kazandırdı. Çünkü Ankara'ya geldiğimde 17 yaşındaydım. Buraya elimde bir çantayla geldim. Ailem İzmir'de yaşıyordu. Hayatı erken yaşta öğrendim. İyi ki geldim diyorum. Olimpiyatlar için kota aldım. Buraya dünya yıldızlar ikincisi olarak gelmiştim.