Sözde renk devrimlerinin zamanından bu yana biraz zaman geçti. Hepsi başarısızlıkla sonuçlandı: Mikhail Saakashvili, kendi eski yoldaşlarından ötürü utanç içinde bıraktı, Kurmanbek Bakiyev zorla kaçtı ve sadece Viktor Yuşçenko şanslıydı - yüzünü kurtarma şansı bile vardı, ama bu fırsatı kullanmadı. Bunun bir daha olmayacak gibiydi. Ve aniden - bir nüks ve hatta bazı. Batı’nın Ukrayna’daki son olaylara müdahalesi o kadar açık ve kaba idi ki, sadece kör göremedi. Ukrayna senaryosundaki sivil huzursuzluğun şimdi Sovyet sonrası cumhuriyetler için yeni bir tehdit haline geldiği ortaya çıktı. Bu mücadeleye ne karşı çıkmalı?
"Renk teknolojisi" nin özü
Aslında, politik muhalefetin düşmanın çıkarlarına kullanımı eski ve kanıtlanmış bir yöntemdir. Akışı Soğuk Savaş sırasında Afrika ve Orta Doğu'da gerçekleşti, Afganistan'daki Mücahidlerin silahlarını veya Angola'daki UNITA ve FNLA gruplarını hatırlamak yeterli.
Fakat zamanlar değişiyor ve modern devletlerin iç işlerine büyük müdahaleler yerine, “yumuşak”, neredeyse kansız seçenekler uygulanıyor - Çekoslovakya çizgileri boyunca uyuşan renk devrimleri. Aslında, bu tür devrimlere doğru bir şekilde devrim denmiyor, çünkü keskin bir istikrarsızlaşma ve dış politikadaki bir değişiklik dışında, devrimci bir değişiklik meydana gelmiyor. Ve renk artışlarının amacı, sosyal, ekonomik ya da politik ilişkilerin devrimci bir dönüşümü değil, CSTO'nun son toplantısında olduğu gibi, bu örgütün genel sekreteri Nikolay Bordyuzha'nın devletin dağıldığını doğru bir şekilde belirtti.
Renk artışları, bölünme ve fetih politikasının uygulanmasında kullanılan araçlardan biridir. Avrupa ve ABD, terimlerini ayrık halklara kolayca dikte edebilir. Batılı siyasetçilerin favori yöntemleri - insanlar arasındaki düşmanlığı ekmek ve meyvelerini biçmek.
Renkli bir darbe nedir? Son ifadesinde Nikolai Bordyuzha, bu tür müdahalenin iyi bir tanımını verdi. Her şeyden önce, Batı sivil toplum kuruluşları ve medya, mağdurun ülkesinde liberal ideolojinin teşviki ile ilgili uzun hazırlık çalışmaları yürütüyorlar. Kural olarak, bu tür çalışmaların özellikle güç yapıları zayıf olan ülkelerde etkili olduğu ortaya çıkmaktadır.
İşgalcilerin temel desteği - gençlik ve muhalefet partileri. Ancak grev ve ayaklanmaların başlatılması darbenin ana unsuru değil. Mümkünse, provokatörler bir yerde kanlı bir kurban bulmaya çalışacaklar ve ne yazık ki çıkacak tarih ölümü, sağlanan rezonans daha büyük. Belki kurban hiç olmayacak. Ancak trajik hikaye görünmeli!
Ancak son söz Batı'ya aittir. İnsan hakları savunucuları toplanıp provokatörlerin ısındığı bir kalabalık tarafından tekrarlanacakları zaman, Washington, Brüksel ve Batı başkentleri “devrimcileri” birleşik bir cephede destekleyecektir. Ve sözlerle değil, işlerde de elçilerini kurban ülkeye göndererek uluslararası vakıfların asil bağışlarını “demokrasinin kurulmasına” gönderiyorlar.
Sonuç olarak, devlet krizin derinliklerine giriyor ve kendisini iç savaşın eşiğinde buluyor, durumu istikrara kavuşturmak için uluslararası kontrol gerekiyor. Burası, devleti kendileri için hevesle ezip başka bir yarı-koloniye dönüştüren Batılı siyasi “barışçıların” ortaya çıktığı yer.
"Devrimin ihracı" nasıl durdurulur?
Renk artışları teknolojisine ne karşı çıkabiliriz? Her şeyden önce, Batı'nın temel ilkesini hatırlamalıyız - böl ve yönet. Bu, yalnızca ulusal düzeyde değil aynı zamanda uluslararası düzeyde de uyum göstermemiz gerektiği anlamına geliyor.
Renk darbesi müdahaledir. Buna göre, kargaşa içindeki bir devlet de müdahalecilere direnmek için dış destek almalı. Maalesef darbelerin düzenleyicileri taviz vermiyor ve hedeflerinden geri çekilmiyorlar, bu nedenle baskın cumhuriyette bir iç savaş başlatmaya bile hazırlar. Bu nedenle, mağdur olan ülkenin, siyasi durumun yanı sıra, acil durumlarda, askeri yardım sağlanacağı durumlarda ideal seçenek.
Zaten etkili bir kalkan olma yeteneğine sahip uluslararası bir yapımız var. Bu CSTO ile ilgili.
Bu örgüt, doğrudan askeri işgalden terörist saldırılara kadar farklı nitelikteki tehditleri tutuklamak için mükemmeldir. Şimdi Rusya için temel sorun bilgi güvenliğidir; çünkü Batı medya ve STK'ların beynini yıkamaktadır. Bu nedenle, ulusal güvenlik alanında bilgi teknolojisinin tanıtımına dikkat edilmelidir.
Uygulamada gösterildiği gibi, renkli darbelerin ihracı mümkündür, bu nedenle BDT ülkeleri darbeye karşı birlikte hareket etmelidir. Gül Devrimi'nin kahramanı Saakashvili, bir nedenden ötürü, bir nedenden ötürü 2010’te Ukrayna’ya güçlü Gürcü adamları gönderdi. Cumhurbaşkanlığı seçiminden hemen önce. Ve şimdi Rus ekstra sistemik muhalefet ile omuz omuza Bağımsızlık omuz üzerinde duruyor. Bu, Batı'nın bütün bir “renk devrimcileri” Enternasyonalini kurmayı başardığı anlamına gelmiyor mu?
CSTO bu sözde uluslararası karşı koyabilir. Toplu Güvenlik Antlaşması Örgütü aracılığıyla, BDT ülkelerinin güvenlik hizmetleri arasında bir diyalog kurulabilir. Hiç kimsenin müdahaleye karşı bağışıklığı olmadığı için, deneyim alışverişi çok faydalı olacaktır.
CSTO üyesi ülkeler, Ukrayna'daki son olaylar ışığında, Sovyet sonrası alanın batıdaki işgalinin sorununu tartışmak için ortak bir toplantı yaptılar. Tartışma sonucunda, yabancı STK'lardan ve medyadan gelen tehdidi etkisiz hale getirmek için tasarlanmış propaganda araçları geliştirilmesine karar verildi. Ek olarak, CSTO üyeleri Rusya'yı BDT devletlerinin iç politik yaşamını daha kararlı bir şekilde etkilemeye çağırdı.
Gelecekte, bu kararlar, Batılı müdahalecilere etkili bir direnç sağlayabilen uluslararası yapıların Toplu Güvenlik Antlaşması Örgütü çerçevesinde oluşturulması için temel oluşturacaktır. Ek olarak, Rusya, dış politika doktrinini değiştirerek, Sovyet sonrası alandaki çabalarını yoğunlaştıracak. Komşu ülkelerde meydana gelen olayları görmezden gelmemeliyiz, aksi takdirde ciddiye alınmayacağız.
CSTO üye ülkelerinden zaten desteğimiz var. Bir sonraki şabat vakasında, anayasal düzenin savunulması için ayağa kalkacak ve Batı'nın mağdur ülkesine gerekli siyasi ve insani yardımları sağlayacak şekilde Batı işgalcilere karşı birleşik bir cephe olarak hareket edecekler. Dış desteğe sahip, devrimci veba ile kapsanan devlet, müdahalecilerin eteklerinde yenilmez.
Karşılıklı yardım, Rus dış politikasının temeli olmalıdır. Rusya, Kazakistan, Belarus, Ermenistan, Kırgızistan ve Tacikistan - CSTO üyeleri - Ukrayna'ya katılmalı. İkincisi, Sovyet sonrası alanda en savunmasız ülkelerden biri, bu yüzden hizalı olmayan statüde, hayatta kalma şansı yok. Anlaşıldı, şimşek bir yerde iki kez atıyor. Bu, Ukrayna’nın siyasi liderliği için bir işaret olmalıdır: Ülkede üçüncü bir Maidan olmamasına dikkat etmenin zamanı geldi. Ukrayna'nın istikrara ihtiyacı var! Ve CSTO bu istikrarı sağlayabilecek en yapıdır.