Buna göre gurur, içten kaynaklanır, bu yüzden kendi kendine dolaysızca aşırı saygı gösterilmesidir; buna karşılık kibir ise böyle bir saygıya dışarıdan, yani dolaylı bir biçimde ulaşma çabasıdır. Buna uygun olarak kibir geveze, gurur da suskun yapar.
Öyle adamlar vardır ki, haysiyet, şeref gibi kayıtlara aşina olmadıkları halde, gurur ve nahvetlerine(kibir, burnu büyüklük) dokunulur, acizleri yüzlerine çarpılırsa kendilerini kaybedecek kadar hiddetlenirler.
Gurur ve kibir kelimesi cok kere birbiriyle karıştırılsa da, gerçekte başka şeylerdir.Bir insan kibirli olmadan da gururlu olabilir.Gurur daha çok kendi nefsimize karşı duydugumuz saygıyla ilişkilidir, kibirse başkalarinın bize duymasını istediğimiz saygıyla ilgilidir.
Her ne kadar aynı anlamlı gibi kullanılsa da kibir ve gurur çok farklı şeylerdir. Bir insan kendini beğenmiş olmadan da gururlu olabilir. Gurur daha çok kendimiz hakkında ne düşündüğümüzle ilgili, kibirse başkalarının bizim hakkında ne düşündüğüyle.
“Gurur ve kibir kelimeleri çok kere birbirine karıştırılırsa da, gerçekte başka şeylerdir. Bir insan kibirli olmadan da gururlu olabilir. Gurur daha çok kendi nefsimize karşı duyduğumuz saygıyla ilgilidir; kibirse başkalarının bize duymasını istediğimiz saygıyla ilgilidir.”