Liderlik, örgütsel gereklilikleri ve kişinin kişisel çıkarlarını bir takım hedeflerin peşinde koşmak için tasarlanmış bir davranış biçimi olarak tanımlanabilir. Tüm yöneticilerin bazı liderlik sorumluluğu vardır. Eğer zaman izin veriyorsa, başarılı liderlik teknikleri ve uygulamaları geliştirilebilir. Liderlik, en karmaşık üç unsurdan oluşur.
→ Önde gelen kişi
→ Önde gelen insanlar
→ Durum (diğer bir deyişle, proje ortamı)
Proje yöneticileri genellikle liderlik stilleri nedeniyle seçilirler veya seçilmezler. Bir kişinin seçilememesinin en yaygın sebebi, teknik ve yönetsel proje işlevlerini dengeleme yetersizliğidir. Wilemon ve Cicero bu durumun dört özelliğini tanımlamışlardır.
→ Proje yöneticisinin teknik uzmanlığı ne kadar büyük olursa, kendini projenin teknik ayrıntılarına fazlasıyla yüklenme eğilimi artar.
→ Proje yöneticisinin teknik görev sorumluluğunu devretme zorluğu ne kadar büyükse, projenin teknik ayrıntılarına (becerisine bağlı olarak) aşırı derecede kendini zorlama ihtimali de o kadar yüksektir.
→ Proje yöneticisinin, projenin teknik ayrıntılarına olan ilgisi ne kadar büyük olursa, proje yöneticisinin rolünü teknik bir uzman olarak savunması da o kadar muhtemeldir.
→ Proje yöneticisinin teknik uzmanlığı ne kadar az olursa, teknik olmayan proje işlevlerini (yönetim işlevleri) aşırı derecede zorlayabilir.
Hangi liderlik tekniklerinin en iyi olduğunu belirlemek için çeşitli anketler yapılmıştır. Richard Hodgetts tarafından yapılan bir anketin sonuçları aşağıdadır:
→ İnsan ilişkileri odaklı liderlik teknikleri.
→ Proje yöneticisi, tüm ekip üyelerini, çabalarının önemli olduğunu ve programın sonucu üzerinde doğrudan etkisi olduğunu hissettirmelidir.
→ Proje yöneticisi, ekibin ne olacağı konusunda eğitilmelidir.
→ Proje üyelerine, randevu tanınması ve prestij verilmesi gerekir.
→ Ekip üyelerine, projede önemli bir rol oynadıklarını hissettirmek ve yaşatmak için inanmalarını sağlayın.
→ Üyeleri, şirket için iyi olanın onlar için iyi olacağına ikna et