Kültürü İnceleyelim – Kültürel Çeviri – Kültür Nasıl Aktarılır? – Çeviri Kültürü Korur Mu? – Tercüme Yaptırma – Tercüme Yaptırma Fiyatları
Tymoczko (2010) da aynı şekilde vaka incelemesi seçimini eleştirmektedir çünkü aktarılabilir bilgi eksikliği vardır, çünkü tüm devletlerin vatandaşlığın kazanılması için belirli grup kimliklerinin susturulması veya asimile edilmesi gerekliliği söz konusu değildir. Burada, başka yerlerde olduğu gibi, kültürel çevirinin kendi başına konuştuğu durumu adlandırması beklenir. Pym, “On Empiricism and Bad Philosophy in Translation Studies” (2010) başlıklı bir parçada – ki bu, yazarın konumu hakkında biraz fikir vermelidir. Pym, Buden ve Nowotny’nin metninin bir kopyasının, yayınlanmadan önce yorum için kendisine gönderildiğini ortaya koymaktadır:
Yorum yapmayı reddettim çünkü dürüst olmak gerekirse, metnin ne hakkında olduğu hakkında hiçbir fikrim yoktu. Şimdi sekizden az yanıtla birlikte yayınlandığını gördüğüme göre, pek utanmıyorum, ankete katılanların çoğu sadece kendi fikirlerinden bahsediyor, belki de ‘kültürel çeviri’ hakkındaki utanç verici kafa karışıklığından kaçınmanın kibar bir yolu olarak. Şimdi asla parçayı defalarca dikkatlice okumadım ve korkarım hala ‘kültürel çevirinin’ ne olduğu konusunda net bir fikrim yok. Metnin getirdiği sorun bu mu?
Conway’in (2012) kültürel çevirinin ‘dağınık’ kuramsallaştırması olarak tanımladığı durumda, artık hararetli bir tartışmadan başka bir şey olmadığını söylemek abartı olmaz. Kültürel çevirinin eleştirmenleri, yetersiz bir şekilde geliştirilmiş ve bazen zayıf bir şekilde ifade edilmiş bir paradigmanın kanıtı olarak örneklerin, ayrımların veya tanımların eksikliğini işaret etmekte haklıdır.
Eleştirmenler, akademisyenler kültürel çeviri hakkında yazdıklarında belirsizlikten, kesinlik ve açıklık eksikliğinden bahsederler. Kültürel çeviri hakkındaki kuramlaştırma, içinde yaşadığımız yolu daha iyi anlamamıza ve analiz etmemize yardımcı olabilecek ilgili, spesifik ve aktarılabilir bilgi ile sonuçlanacaksa, başka bir deyişle, söylemsel tavada bir flaştan daha fazlasıysa, o zaman bir Okurları kültürel çevirinin sadece var olduğuna değil, aynı zamanda yeni, ilginç ve somut yollarla tanımlanabileceğine, kanıtlanabileceğine ve örneklenebileceğine ikna etme konusunda daha iyi bir iştir.
Bu, kültürel çevirinin ne olduğu, nerede uygulanabileceği, anlamamıza ne yardımcı olabileceği ve belki de daha da önemlisi, sınırlarının ne olduğu konusunda çok net olmamızı gerektirir. Küreselleşmiş, birbirine bağlı bir dünyada insanlık durumunun zorluklarıyla konuştuğunu iddia eden herhangi bir akademik teoriden daha azını talep etmemeliyiz.
Dünya kültürleri Nelerdir
Dünyada kaç farklı kültür vardır
Dünya kültürleri pdf
Dünya Kültür Bölgeleri
Kültür Nedir
Kültürler
Kültür isimleri
Ülkelerin kültürleri ve gelenekleri
Bu, girişimlerde bulunulmadığı anlamına gelmez. Hem Routledge Encyclopedia of Translation Studies (2009) hem de Handbook of Translation Studies (2012) kültürel çeviri üzerine girişler taşıyor ve Pym (2009) ve Conway (2012) tarafından yapılan son müdahaleler, baş döndürücü bir dizi mevcut katkıları kataloglamaya çalıştı.
Sturge’nin Routledge Encyclopedia’da gözlemlediği gibi, bu terim birçok farklı şekilde ve çeşitli koşullarda kullanılmaktadır. Bunlardan bazılarında, ‘çeviri’ paradigmasının (‘kaynak’ ve ‘hedef’ diller ve kültürler sağduyulu ve karşılıklı olarak tutarlı kategoriler olarak var olduğu) kavramsallaştırmalarına meydan okuyan bir metafor, diğerlerinde ise kültürlerarası arabuluculuk ve edebi çevirinin kalbindeki temsildir.
Bu bağlamda kültürel çeviri, kendi başına bir çeviri stratejisi değil, ‘daha çok, dil grupları arasındaki ideolojik trafikteki bileşenler olarak ortaya çıkışlarına ve etkilerine odaklanan çevirilere yönelik bir perspektiftir.
Terimin en geniş kullanımlarında, kültürel çevirinin kültürel ve dilbilimsel monadlar arasındaki diller arası anlam transferini değil, bizzat kültür dokusunun dönüşümünü işaret ettiğini yazıyor.
Pym’in kendi anketinde belirttiği gibi, bu dilbilimsel olmayan, dilbilgisel olmayan anlamdaki kültürel çeviri, metinsel karşılığından farklıdır, çünkü çevrilecek sabit bir kaynak ve çevirinin yönlendirildiği net bir hedef kitle varsaymaz. Bu nedenle, temelde, kültürel çeviri terimi içinde atıfta bulunulan ‘çeviri’ kategorisi, dilbilimsel veya kültürel üretimden başka bir şeyi ve bunun yerine farklı kültürel gruplar arasındaki daha genel iletişim sürecini ifade eder.
Kültür taşıyıcıları olarak, bu anlamda, kültürel çeviri bizim yaptığımız bir şeydir. Bu tür bir perspektifin ürettiği ‘sık sık karışık fikir koleksiyonu’ karşısında, Conway’in araştırması, mevcut katkıları ‘kültür’ ve ‘farklı yollara göre sınıflandırarak’ arazinin ilk haritasını ‘sağlamaya çalışır. çeviri ‘kullanılmaktadır.
Bu, akademisyenlerin kültürel çevirinin anlamları arasında zorunlu olarak tasvir etmemelerine rağmen, terimin çağrışımlarının büyük ölçüde iki kamptan birine düştüğünü gösteren kavramsal bir harita oluşturmasını sağlar: çeviriyi bir yeniden yazma biçimi olarak görenler (antropolojik, sembolik veya kültürel topluluk) ve onu bir ‘aktarım’ biçimi olarak görenler (burada yabancı yorumsal ufukların, eserlerin, metinlerin ve insanların yeni bir yere taşınmasıdır.
Dört anketin tümü, şimdiye kadar geliştirildiği şekliyle kültürel çeviri literatürünün geniş sınırlarını takip etme konusunda iyi bir iş çıkarmaktadır. Üç temel nedenden ötürü böyle bir alıştırmayı yeniden yapmak niyetinde değilim. Birincisi, her anket, kültürel çevirinin sahip olduğu muazzam popülariteye rağmen, kavramın paradoksal olarak kötü tanımlanmaya devam ettiğini açıkça ortaya koymaktadır.
Mevcut çabalar, en yararlı şekilde, kavramın bir bütün olarak evrimine katkıda bulunacak şekilde test edilebilecek, tartışılabilecek, ilgilenilebilecek ve geliştirilebilecek derinlemesine bir tanımın üretilmesine yönlendirilmelidir.
İkincisi, her anket, çeviriyi en geniş metaforik anlayışıyla teşvik etme çabasında, iletişimsel zorlukları çözmekle görevli olanların diller arası uygulamalarının çevirmenlerin sonunda marjinalleşmesine neden olacağı korkusuna açık bir şekilde atıfta bulunur.
Bu nedenle, kültürel çevirinin ayrı bir kavram olarak ilgisini dile getirmeye ve diller arası çeviriye göre konumunu ana hatlarıyla belirtmeye acil bir ihtiyaç vardır. Üçüncüsü ve belki de en önemlisi, Esad ve Bhabha’nın çalışmalarında özetlendiği gibi, kültürel çevirinin yalnızca iki geniş kavramsallaştırmasına güvenerek, anketlerin kendisi, bir bütün olarak kültürel çeviri literatüründe yansıtılan aşırı basitleştirilmiş bir epistemoloji olarak kalanları dolaşıma sokmaya devam ediyor.
Elbette, bir bakış açısıyla, anketlerin kendileri, literatürde zaten mevcut olan Asad ve Bhabha’ya orantısız bir güveni yansıtıyor. Ancak teorimizi sınırlamamaya dikkat etmeliyiz.
Rorty ile, temelde farklı bakış açılarını birleştirmeye çalışmak yerine, bu kitapta ilerlettiğim kültürel çevirinin tanımı, Esad ve Bhabha’nın ötesine bakarak epistemolojik ufkumuzu genişletmeyi ve bunun yerine kendisini Ricoeur’un hermenötik anlayışına dayanan sağlam bir metodolojik platformda konumlandırmayı amaçlıyor.