Grigory Zinoviev olarak tarihe geçen Gersh-Ovsey Radomyslsky, süt çiftliği sahibinin varlıklı bir Yahudi ailesinde doğdu. Evde eğitim gördü, ancak çocukken bir öğretmen olarak çalışmak yeterliydi. Zaten gençliğinden devrimci çevrelere girmişti, 1901'de RSDLP'nin bir üyesi oldu. Novorossia'da işçi grevlerini organize eden gizli polisi görünce bir kez yurt dışına kaçtı. Bern’de Vladimir Lenin’le tanıştı ve kısa sürede liderine en yakın kişilerden biri oldu. RSDLP II Kongresinde Zinovyev Lenin'i destekledi ve Bolşeviklere katıldı. Kısa sürede memleketine döndü, ancak 1904'te kalp rahatsızlığından dolayı ülkeyi tekrar terk etti. Zinovyev Bern Üniversitesi'ne bile girdi, ancak ilk Rus devrimine katılmak için okulu bırakmak zorunda kaldı.
1908 yılında Zinovyev
1905'ten beri, St. Petersburg Bolşeviklerinin aktif bir aktivisti olan Zinoviev kısa süre sonra RSDLP'nin Petersburg Komitesi üyeliğine seçildi ve Lenin'le iletişimi sürdürmeye devam etti ve yavaş yavaş onun sırdaşı oldu. Zinovyev Bolşevik çevrelerinde giderek daha fazla ağırlık kazanıyor - Kronstadt'ta sermaye işçileri ve denizciler arasında kampanyalar yapıyor, öğrenciler için ders veriyor ve popüler Bolshevik dergisi Vpered'i düzenliyor. Leon Troçki, Zinovyev'i yetenekli bir konuşmacı olarak nitelendirdi: “O dönemin ajitasyonunda, olağanüstü bir güç konuşmacısı olan Zinovyev büyük bir yer tuttu. Yüksek tenor sesi ilk başta şaşırdı ve sonra kendine özgü bir müzikalite ile rüşvet verdi. Zinovyev doğuştan bir ajitatördü ... Muhalifler Zinoviev'i Bolşevikler arasında en büyük demagog olarak adlandırdı ... Parti toplantılarında nasıl ikna edileceğini, fetheteceğini, büyüleneceğini biliyordu. ”
1908'de Çarın gizli polisi onu tekrar tutukladı ve Zinovyev hapse yollandı. Ancak buradaki hastalık yine devrimci tarafından ağırlaştırılıyor ve üç ay hapis cezasının ardından avukatı yalnızca Zinovyev'in serbest bırakılmasını değil, aynı zamanda yurtdışına seyahat etmeyi de istiyor. Orada, Cenevre'de nihayet Lenin'e yaklaştı. Paris'teki Tüm Rusya Partisi Konferansında yoldaşının fikirlerini tanıtıyor ve Menşevikleri sert bir şekilde eleştiriyor. Rusya ve yurtdışındaki parti örgütleriyle yapılan yazışmaların çoğu Zinoviev'den geçti. Lenin makalelerini düzenler, ortaklaşa bir makale koleksiyonu, Marksizm ve Tasfiyecilik, konuşmalar ve konuşmalar yazar. Zinovyev, Lenin'in çalışmaları hakkındaki düzenlemelerini ve yorumlarını isteyerek kabul etti, ancak yakınlıkları liderin tüm ilkelerini takip etmekten çok korkmuyordu. Lenin'e itiraz etmeye cesaret eden birkaç kişiden biriydi ve 1915'te genellikle Lenin’in “kendi kaderini tayin etme sorunu” konusundaki tezini eleştirmekte Nikolai Bukharin ile birlikte kaldı. Ancak, parti yoldaşlarının ilişkilerinde yaşanan geçici soğutma ortak çalışmaları üzerinde hiçbir etkiye sahip değildi ve kısa sürede her şey normale döndü.
Şubat Devrimi, Lenin gibi Zinovyev'i Galiçya'da buldu. 3 Nisan 1917, Zinovyev, Lenin ile mühürlü bir vagonda Rusya'ya geldi. Temmuz olaylarından sonra, Geçici Hükümet zulmünden kaçan Spill Gölü'ndeki bir kulübeye saklandılar. Zinovyev hızlı bir şekilde parti merdivenini havaya uçurdu ve Lenin'den hemen sonra Kurucu Meclis listesinde ikinci oldu. Ancak, Ekim ayında, diğer üyelerin görüşleri farklılaştı. Zinovyev, yine Lenin'e karşı konuştu ve silahlı bir ayaklanma ve Geçici Hükümet öncülünün devrilmesi için önerisini çağırdı. Ancak asıl hata, hükümete Bolşeviklerin planlarını gerçekte açıkladıkları Menşevik “Novaya Zhizn” deki Lev Kamenev ile olan performansıydı. Lenin şöyle yazdı: “Kamenev ve Zinovyev, Rodzianko ve Kerensky'ye partilerinin Merkez Komitesinin silahlı bir ayaklanma kararını verdiler.” Kısa süre sonra yine parti saflarında bir yarık yaşandı. 25 Ekim olaylarının ardından, Rusya'nın Demiryolları İcra Komitesi (Vikzhel), çeşitli partilerin üyelerinden homojen bir sosyalist hükümet kurma talebinde bulundu, ancak devrimci liderler Lenin ve Troçki'nin katılımı olmadan. Kamenev ve Zinovyev ve yoldaşları, herkesi karşı devrime karşı mücadele için birleştirme fikrini destekledi. Ancak Lenin ve Troçki, isyankar sendika ile belirtilen müzakereleri durdurmayı başardı. 4 Kasım'da, Zinovyev ve diğer birçok Bolşevik Merkez Komitesinden çekildiklerini açıkladılar, buna karşılık Lenin onlara “firar” dedi.
Şaşırtıcı bir şekilde, Vikzhel ile olan bu yüksek sesli hikaye bile, Zinovyev'in parti kaderini büyük ölçüde etkilememişti. Doğru, Troçki ondan hoşlanmadı, ancak bu Zinovyev'in politikaya geri dönmesini engellemedi. Aralık 1917'de Petrograd Sovyeti'nin başkanı oldu. İç Savaş sırasında Yudenich'in beyaz ordusunun saldırısı sırasında kentin savunmasını yönetti, ancak Troçki Zinovyev'i vasat bir askeri lider olarak tanıdı. Petrograd başkanı olarak yetkisi sayesinde Zinovyev, başkenti Moskova'ya devretme niyetinde yine Lenin'e karşı konuştu. Ancak Brest Peace Zinoviev'in imzalanması sıcak destek verdi ve lider konumunu tekrar kazandı. Mart 1918'de Merkez Komitesine geri döndü, bir yıl sonra Politbüro üyesi seçildi ve Zinovyev Komintern İcra Kurulu Başkanı'na kendisine özel bir güven işareti olarak atandı. 1926 yılına kadar bu görevde kaldı ve Stalin ile çatışma sonucu bıraktı. “Komintern Lideri” aynı zamanda Petrograd aydınlarına ve “Üçüncü Grishka’nın (Otrepiev ve Rasputin’den sonra)” olarak adlandırıldığı eski asalete karşı “Kızıl Terör” ü aktif olarak destekledi. Şair Nikolai Gumilyov da dahil olmak üzere “Tagantsev komplounda” katılımcıların infazını onaylayan Zinovyev idi. Daha sonra, davanın tamamen üretildiği ilan edildi.
Lenin ve Buharin ile Zinovyev
Politbüro üyesi olarak Zinovyev, liderin ölümünden sonra bile Lenin’in fikirlerini hevesle destekledi. Ayrıca “cellat” ın politik gelişiminde kilit bir rol oynamıştır. Kamenev’e 1922’de, RCP’nin Merkez Komitesi Genel Sekreteri’ne atanması için Joseph Stalin’i görevlendirmesi Zinoviev’di (B.). Troçki'ye karşı çıkan, siyasi çıkarları çakışırken tanınmış “troika Kamenev-Zinoviev-Stalin” çerçevesinde aktif olarak işbirliği yaptı. Ancak, 1925'te Zinovyev, Stalin grubuna ve parti çoğunluğuna karşı konuştu. Troçki ile birlik, Zinovyev'i bütün görevlerden mahrum etti, Politbüro ve Merkez Komite'den çıkarıldı, partiden atıldı ve kovuldu.
Genel olarak, Zinovyev partiye pek düşkün değildi, ancak Lenin’in lehine olduğu için bir zamanlar dikkate almak zorunda kaldılar. Çağdaşlar şöyle hatırladı: “Zinovyev özel saygı çağrısı yapmadı, iç çevresinden insanlar ondan hoşlanmadı. O hırslı, kurnaz, kaba ve insanlarla ilgisizdi ... ”. “Nedenini söylemek zor, ama parti içindeki Zinovyev'den hoşlanmıyorlar. Dezavantajları var, her zaman halkının klanıyla birlikte yaşamın yararlarından zevk almayı seviyor; o bir korkak; o bir meraklı. ” Olabildiği gibi, 1928'de Zinovyev bir kez daha tövbe etti ve affedildi. Partiye geri döndü, liderlik pozisyonu almasına izin verilmedi, ancak Kazan Üniversitesinden rehberlik aldı. Ancak Stalin, ihaneti unutmadı. Sadece 4 yıl içinde, Zinovyev yine partiden “kovuldu”. Ardından Kostanay'da 4 yıl sürgün süren cezanın tutuklanması ve cezalandırılması ardından Ancak 1933'te kader yine keskin bir dönüşe geçer ve Politbüro Zinovyev'i partiye geri kazandırdı. Sonra parti kongresinde Stalin'e tövbe ve şükran ile konuşuyor. Zinovyev aktif olarak edebiyatla uğraşıyor, Bolşevik dergisinin yayın kurulu üyeliğini yürütüyor, hatta ZhZL serisi için K. Liebknecht'in biyografisini yazıyor.
Ancak Aralık 1934'te, bu kez en son partiden yeni bir tutuklama ve kovulma var. Zinovyev, Moskova Merkez davasında 10 yıl hapis cezasına çarptırıldı. Hapishane kayıtlarında Stalin'e: “Ruhumda, arzu yanıyor: Sana artık bir düşman olmadığımı kanıtlamak için. Bunu kanıtlamak için yerine getirmem gerekmiyor ... Uzun süredir sana ve diğer Politbüro üyelerine gazetelerdeki portrelere bakıp düşündüğüm noktaya bakıyorum: canım, ruhumun içine bak, görmedim mi Düşmanınız artık yok, sizin ruhunuz ve bedeniniz, her şeyi anladım, affetmek, küçümseme kazanmak için her şeyi yapmaya hazır olduğumu. ” Ancak Bolşevik'in kaderi önceden belirlendi. 24 Ağustos 1936'da ölüm cezasına çarptırıldı. Silahlı Kuvvetler Askeri Kolejleri binasında idam edilmeden önce Zinoviev'in öylesine korktuğunu, aşağılanmasına merhamet için yalvardığını ve botlarını uygulayıcılarına öptüğünü söylüyorlar. 26 Ağustos’ta, NKVD başkanı Yagoda, Yezhov’un yardımcısı ve Stalin'in gardiyanı Pauker’in başkanlığına idam katıldı. Kamenev ve Zinovyev'i öldüren kurşunlar daha sonra Yagoda yakınlarında yapılan bir aramada bulundu. Yezhov onları kendisi için aldı, ancak tutuklanmasından sonra kurşunlar ele geçirildi. Zinovyev, 1988 yılında SSCB Yüksek Mahkemesi genel kurulunca rehabilite edildi.