1 Kasım 2010 Pazartesi
Bir yol hikayesi, serbest bölge.Kudüste başlayan bir yolculuğun hikayesi. İlk sahne Natelie Portman'ın muhteşem oyunculuğuyla başlıyor.İbranice bir çocuk şarkısı duyuluyor ve bir de hıçkıra hıçkıra ağlayan kadın. Araba camına vuran yağmur, ağlamaktan nefes alamayan bir kadın.Nefes almak için pencereyi açıyor, yağmur yağıyor, kadın ağlıyor...Sonra İbranice dualar çalınıyor kulağımıza sonra bir can sesi sonra bir ezan... Kadın ağlıyor...Tekerleme devam ediyor, şarkı devam ediyor "Zalimin mazlum ile, celladın kurban ile dönüp duruduğu bu dehşet çemberi ne kadar daha sürecek?...Uysal bir kuzuydum, vahşi bir kurt oldum... Bugün ise neyim bilmiyorum... Ta içine dokunan hıçkırıklar ve bir şarkı.Biri İsrailli, biri Filistinli, biri Amerikalı üç farklı yaşlarda kadının hayatları aynı yolda, aynı arabada kesişiyor ve hikaye aslında bundan sonra başlıyor. Hiçbir yerde 3kadın, kendini hiçbir yerde hisseden üç kadın.Bir ara şu söz beynimde şimşekler çaktırıyor."Eğer iki ırk birbirlerinin dillerini bu kadar iyi anlayabilseydi Filistin ve İsrail bu durumda olmazdı". Filmin sonu da kendisi kadar gerçek bitiyor, temsil ettigi şeyler kadar.
Sonunu söylememeli ama:) Değişik bir film hele ki doğuya ilginiz varsa tavsiye ederim .