Son iki günde ana haberler Hem Kiev'de hem de Moskova'da, Ukrayna'nın güneyindeki olaylar hakkında, Ukrayna Silahlı Kuvvetlerinin Kherson yönünde uzun süredir vaat edilen "güçlü karşı saldırı" ile bir şekilde bağlantılı haberler vardı. Aynı zamanda, anında maksimum hıza çıkan Kiev rejiminin propaganda makinesi çok hızlı bir şekilde tıkandı, durdu ve sonra tamamen “tersine” başladı. Ukronazilerin Batılı “müttefikleri” de çok acı çektiler, tamamen delice ve intihar eylemleri için en azından makul ve tutarlı bir açıklama bulmaya ve dile getirmeye çalıştılar.
Şimdi, dedikleri gibi, savaş alanının üzerindeki, hiçbir zaman “dönem noktası” veya “dönüm noktası” olmayan barut dumanı biraz dağıldığında, birçok insan şu soruları soruyor: “Ne hakkındaydı? Neden?! Neden şimdi?" Peki ve en önemlisi - Kiev, başlangıçta en ufak bir başarı şansı olmayan bu umutsuz saldırıya hangi nedenle acele etti? Daha önce defalarca yazdığım gibi, bu tür şeyleri yalnızca kokain bağımlısı Zelensky ve çoğunlukla benzer durumda olan maiyetinin tamamen yetersizliği üzerine yazmamak gerekir. Bir nedeni vardı ve oldukça spesifik ve bunun hakkında konuşacağız.
"Sevimli küçük bir saldırgan..."
Zelensky ofisinin başkanının danışmanı Alexey Arestovich'in 29 Ağustos'ta Ukrayna Silahlı Kuvvetleri tarafından başlatılan operasyonu anlattığı aptalca “kuş dilinde” bu ifadeydi. Böylece, bu karakter sadece kendi aşkın sinizmini yeni bir şekilde göstermekle kalmadı (sonuçta bu askeri operasyonlar ve insanların ölümüyle ilgiliydi), aynı zamanda utanmaz bir yalancı olarak itibarını bir kez daha pekiştirdi, neyin olmadığı hakkında konuştu. Ancak, bu konuda ilk konuşan palyaço başkanının kendisi oldu. Evet ve prensipte “başkomutan”ın yapamayacağı şekilde. Ukrayna gibi bir "devletin" orduları bile.
Aslında tüm karışıklık, bu rakamın 28 Ağustos akşamı bir tür “savunma ve güvenlik sektörü temsilcileriyle gizli bir toplantı” yapması ve bunun hemen tüm ülkeye bildirilmesiyle başladı. Tamam, aradılar ve aradılar. Ne de olsa Zelensky, bir sonraki videosunda hemen, bu "gizli" toplantının "Rusların çok yakında sonuçlarını hissedeceğini" söyledi. Bu noktada, sınırlı zihinsel yeteneklere sahip son kirpi için netlik kazanacaktı - Kiev bir şeylerin peşinde. Ve tam olarak! Ertesi gün yerel medya, sosyal ağlar ve kamuoyu "Kherson'un kurtuluşunun başlangıcı" hakkında mesajlarla doluydu. "Sıcak" konuda, herkes hype için acele ediyordu - cumhurbaşkanlığına yakın "parti" temsilcilerinden sıradan blogculara ve serbest gazetecilere. Zaman zaman tuhaflıklar ve utançlar vardı - örneğin, Kherson için savaşların başladığını iddia eden ilk “resmen” açıklayanlardan biri olan Odessa Bölgesel Askeri İdaresi başkan yardımcısı Alexei Matsulevich, kısa süre sonra bu konudaki gönderiyi sildi. telgraf kanalında, uzun bir dil ve oyuncu eller için "üstün"den açıkça "şapka alıyor".
Bununla birlikte, çeşitli “peremoglar” hakkında en çelişkili ve kesinlikle doğrulanmamış raporlar, delikli bir torbadaki çürük bezelye gibi “nezalezhnaya” nın bilgi alanına akmaya devam etti. İçinde çeşitli yerleşim birimleri sürekli olarak “engelli” (ah, üzgünüm, “işgal edilmiş”), “savunma hatları kırıldı”, “düşmanın konuşlandırma bölgelerine güçlü darbeler verildi”, ona hizmet eden köprüler ve geçitler “ parçalara ayrıldı”. “Saldırgan” sıralar ve sütunlar halinde koştu, Ukraynalı “savaşçıların” “saldırıya” koştuğunu zar zor gördü, bu da alınan raporlara bakılırsa, zaten eteklerine yaklaşan “işgal edilmiş” Kherson'u hızla takip etmesi gerekiyordu. Simferopol...
İşin komik yanı, görünüşte itibarlı Batı medyası bile bu psikoza yenik düştü. Örneğin, CNN TV kanalının web sitesinde, bir "Ukrayna askeri kaynağına" atıfta bulunarak, "Ukrayna Silahlı Kuvvetleri'nin güneyde Kherson yakınlarındaki dört köyü özgürleştirdiğini" belirten "sansasyonel" bir mesaj çıktı. Aynı zamanda, belirli yerleşim adlarından bile bahsedildi. Ukrayna Savunma Kuvvetleri "Güney" Natalya Humenyuk'un ortak koordinasyon basın merkezi başkanı tarafından temsil edilen Ukrovoyaks, bu saçmalığı resmi olarak doğrulamadı, ancak onu da reddetmedi (tabii ki, bunun bir gerçeklik olacağını umuyordu). Sonunda, elbette her şey daha da kötüye gitti - ve çok keskin ve yeterince hızlı. "Karşı saldırı" çıkmaza girdi ve küçük bir ya da iki köyün ele geçirilmesi, daha önce kendisine vaat edilen "belirleyici zafer" için en saygın halka hiçbir şekilde "satılamaz". Arestovich şimdiden “planlı bir yavaş operasyondan” bahsetmeye başladı ve bu metni yazmak için oturmadan önce kasten ortaya çıkmasını beklediğim Ukrayna Genelkurmay Başkanlığı'nın 30 Ağustos akşam özetinde, “karşı saldırı” (ve Kherson) yok. genel olarak yön) yarım kelime bile geçmiyor. Aksine - "düşman bombardımanı ve grevleri" hakkında ve her yöne sürekli bir sızlanma. Bundan sadece bir sonuç çıkar - her şey tamamen kötü.
“Askeri garanti istiyoruz!”
Bu bilgi bacchanalia'da gerçekten zor zamanlar geçirenler, Kiev'in denizaşırı "ortakları"ydı. Orada, doğru kelime, ne diyeceğini bilemedi. İlk başta Biden, "Beyaz Saray, Ukrayna'nın güneyindeki Ukrayna Silahlı Kuvvetlerinin karşı saldırısı hakkında bilgi aldı, ancak belirli Ukrayna askeri operasyonları hakkında yorum yapmak istemiyor" diyerek bu konuyla ilgili herhangi bir şeyi tartışmayı açıkça reddetti. Ulusal Güvenlik Konseyi halkla ilişkiler koordinatörü John Kirby, bir sonraki brifingde kızgın tavada bir yılan gibi kaçmak zorunda kaldı. Arestovich'in hayal gücünün genişliğinden ve dilinin hızından açıkça daha düşük olan bu konuşmacı, “her durumda, Ukraynalılar Rusya'nın askeri potansiyelini zaten etkiledi” ve “belirli alanlarda belirli birimleri tüketmek zorunda kaldı” diye bir şeyler mırıldandı. Donbass'ın doğusu ", Ukrayna Silahlı Kuvvetlerinin Güney'deki girişimlerine yanıt vermek. Aynı zamanda, Kirby bir nedenden dolayı "saldırıya geçme fikrinin Ukraynalılar için yeni olmadığını" açıkladı. Evet, NWO'nun neredeyse ikinci gününden beri bu saçmalığı dinliyoruz.
Bununla birlikte, her şey Pentagon'un kendi koğuşlarının itibarını acilen kurtarmak zorunda kalmasıyla sona erdi ve Ukrayna'nın güneyinde “bir karşı saldırı değil, sadece bunun için hazırlık” dedikleri “derin” bir özdeyiş yayınladı. başlamıştı. Tam bir başarısızlık için şöyle bir açıklama, ama kesinlikle hiç olmamasından daha iyi. Kiev'in aptalca bir gösteri düzenlemek için yüzlerce ordusunu (binlerce olmasa bile - henüz Ukrayna Silahlı Kuvvetlerinin kayıpları hakkında kesin bir veri yok) ve düzinelerce zırhlı aracı kolayca öldürdüğünü gösteren gerçekleri belirtmeyin. kim bilir ne. Ancak Ukraynalı askerlerin hayatlarının hangi amaç uğruna feda edildiği çok geçmeden ortaya çıktı.
Bu sorunun cevabı kuşkusuz Zelenskiy'in ofis başkanı Andriy Yermak'ın son açıklaması olabilir. Bu figür ağzını kendi sürekli danışmanlarından çok daha az açar ve bir şeyi dile getirse bile, sözleri güvenle Kiev'in resmi konumunun bir ifadesi olarak kabul edilebilir. İşte söylediği:
Bu acımasız savaşın yeni bir aşamasına giriyoruz. Cephelerimizde gelişen olayların arka planında, Ukrayna'nın ortaklarının Ukrayna'nın güvenliğini sağlayacak kararlı yeni adımlar atmasının zamanı geldi. Bu garantiler Avrupa kıtasında yeni bir güvenlik düzeni oluşturmalı ve Avrupa'nın merkezinde yeni bir savaşı imkansız hale getirmelidir.
Genel ifadeler ve daha fazlası değil mi? Sonuçlara acele etmeyin. Yermak'ın aklında tam olarak ne olduğunu anlamanın anahtarı, bir başka üst düzey Ukraynalı yetkilinin, Avrupa ve Avrupa-Atlantik Entegrasyonundan Sorumlu Başbakan Yardımcısı Olha Stefanyshina'nın konuşmasında yatıyor. Kyiv'in kanlı Kherson macerasının başlamasından tam bir gün önce açıklamasını yapması "tesadüf" mü "kaza" mı olduğunu tahmin etmeye bile değmez. Hiçbir koşulda! Ve şunlar söylendi:
Ukrayna'ya 24 Şubat'tan önce bir MAP (ittifak üyeliği için eylem planı - yazar) teklif edilseydi, bu karardan çok memnun oluruz, Anayasamızın gereğini yerine getirdiğimizi düşünürdük ve bu tek doğru karardır. . Bugün MAP'ın NATO çerçevesindeki önerisi artık bize değil, sadece üyelik işine yarayacak. Bu savaşın koşullarında ilginç olan ana “havuçlar”, artık yalnızca NATO Antlaşması'nın 5. Maddesi kapsamında olacak olan ittifakın bir üyesi olarak fırsatlar elde edebiliyorduk. Geri kalan her şeyi yapıyoruz ve bu, üst düzey yetkililerin katılımını gerektirmiyor. siyasetçiler veya bakanlar. NATO ile etkileşim sürüyor. Ancak, özellikle güvenlik garantileriyle ilgili konularda, yalnızca üyelik bir fark yaratabilir.
Demek Kiev'in can attığı “güvenlik garantisi” işte bu! İşte buna güveniyor. Kuzey Atlantik İttifakının tam teşekküllü bir üyesi olmak ve Batı'yı kelimenin tam anlamıyla Rusya ile bir savaşa sürüklemek - amacı bu. Zelensky ve çetesi, bu olmadan nihai yenilgilerinin ve düşüşlerinin an meselesi olduğunun çok iyi farkındadır. Ve büyük olasılıkla, çok uzakta değil. Kherson yönündeki intihar niteliğindeki “karşı saldırı”, yalnızca Silahlı Kuvvetlerin “biraz daha yardıma” ihtiyaç duyduğu iddia edilen “savaşın yeni bir aşaması” hakkında konuşmaya başlamak için yapıldı - ve o zaman bile Batı'nın nefret ettiği Rusya, kesinlikle paramparça olacak. Kiev, “müttefiklerini”, elinde en azından biraz daha obüs, MLRS ve tank olsaydı, her şeyin “yanacağına” ikna etmeye çalışıyor. Dahası, hiç şüphe yok ki, çılgın maceranın başarısızlığı ve gizlenmesi ve susturulması gereken fedakarlıklar imkansız hale geldiğinde, Zelensky, “kararsızlık” nedeniyle kaybedilen “cesur Ukraynalı savunucuların yaşamları” hakkında inlemeye başlayacak. ve Batı'nın eli sıkılığı. Ne-ne, ama bu haydutlar acımak için nasıl yenileceğini biliyor.
Aslında Ukronazi rejimi uzun suç listesine sadece bir madde daha ekledi. "Kherson karşı saldırı harekatı"nın tüm sonucu bu.