We are searching data for your request:
Upon completion, a link will appear to access the found materials.
Üç asırlık köle ticareti sırasında kaç Afrikalı'nın Brezilya'ya getirildiğini bilmek zor.
Verileri daha doğru hale getirebilecek birçok kayıt kaybolmuş veya yok edilmiştir. Tahminler, 3.300.000 ila sekiz milyon arasında insanın Eusébio de Queiroz Yasası tarafından insan ticaretinin etkili bir şekilde kaldırıldığı 1650 yüzyılın ortalarından 1850'ye kadar köleliğe satılmak üzere Brezilya limanlarına indi.
Afrika kıtasını Brezilya'ya bağlayan dört ana köle gemi rotası Gine, Mina, Angola ve Mozambik rotalarıydı. Çoğu durumda, Afrikalı kabile şefleri, krallar veya sobas tarafından bu amaçla yapılan savaşlarda hapsedilen insan ticaretini yoğunlaştırdılar. Başta Portekizliler olmak üzere diğer Avrupa ve daha sonraki Brezilya ülkelerinden gelen tacirler, diğerleri arasında ateşli silahlar, kumaşlar, aynalar, cam eşyalar, demir, tütün ve brendi karşılığında esir elde ettiler. Gemiler, tipine bağlı olarak, bir seferde 300 ila 600 esir taşıdı. % 10 ila% 20'si yolculukta öldü.
Gine Rotası
16. yüzyılda, Üst Gine, Portekizli kaçakçılar tarafından köleleştirilecek Afrikalıları elde etmek için ana çekirdekti. Cape Verde'den, çoğunlukla Gine-Bissau, Senegal, Moritanya, Gambiya, Sierra Leone, Liberya ve Fildişi Sahili'nin bulunduğu bölgeden esir alınan gemiler vardı. Bu alanda balantalar, fulas, mandingas, manjacos, diolas, wolofes ve sereres gibi farklı halklar yaşadı.
Bu mahkumların Brezilya'daki varış yeri Kuzeydoğu ve Kuzey'di. Ancak Gine Yolu, Brezilya nüfusunun oluşumu üzerinde diğer yollardan daha az etkiye sahipti, çünkü Amerika'da emek ihtiyacı, kolonileşmenin ilk yüzyılında hala azdı.
Maden Rotası
São Jorge da Mina kalesi 1482 civarında Portekiz tarafından bölgedeki altın ticaretini korumak için günümüz Gana kıyısında inşa edilmiştir. 1632'de Hollandalılar tarafından ele alınmasına rağmen, on yedinci yüzyılda, köleleştirilmiş Afrikalıların Brezilya ve diğer ülkelere kaçakçılığı için büyük bir ticaret merkezi haline gelecektir.
Madene (veya Elmina) ve Gine Körfezi'nin diğer limanlarına giren Afrikalılar esas olarak axanti, fanti, yoruba, hauçá, ibô, fon, ewe-fon, bariba ve adjá gruplarından geliyordu. Gana'ya ek olarak, kültür geliştirmenin getirdiği artan emek talebini karşılamak için şimdiki Burkina Faso, Benin, Togo, Nijerya, güney Nijer, Çad, kuzey Kongo ve kuzey Gabon topraklarından getirildi. Brezilya ve Karayipler şeker kamışı. Maranhão'dan Rio de Janeiro'ya, özellikle Salvador'a, Brezilya limanları, 19. yüzyılın ilk yarısına kadar bu yolla tedarik edildi.
Angola Rotası
Bu rota Amerika'ya getirilen 10 milyon Afrikalı'nın yaklaşık yüzde 40'ını sağladı. Brezilya örneğinde, bugünkü Kongo ve Angola bölgelerinin kıyılarından ayrılan gemiler çoğunlukla Recife, Salvador ve Rio de Janeiro limanlarına gidiyordu. Orta Atlantik Afrika halkları, örneğin ovimbundos, bacongos, ambundos ve muxicongos, yaklaşık 450 dili bir araya getiren Bantu dil grubuna aitti.
Bu bölgeden Brezilya'ya giden trafik 16. yüzyılda başladı. Başlangıçta Portekiz ile Kongo Krallığı arasındaki ittifakla kutlandı. Ancak Köleli kralların tekelinden köleleşmiş Afrikalıları tedarik etmekten kaçmak için, Portekiz şimdi Angola'nın bugün olduğu en güneydeki bölgeye yoğunlaştı. Oradan sömürge döneminde Brezilya'ya, özellikle Rio de Janeiro aracılığıyla giren Afrikalıların çoğu geldi.
Mozambik Rotası
On dokuzuncu yüzyılın başlarında İngiltere, Portekiz'e köle ticaretini sonlandırması için baskı yapmaya başladı ve bu da iki ülke arasındaki 1810 antlaşmasına yol açtı. Atlantik'in çoğunda İngiliz kontrolünden kaçmak için, birçok insan taciri Doğu Afrika'dan daha önce keşfedilmemiş bir rotaya döndü. Gemiler ağırlıklı olarak Mozambik'teki Lourenço Marques (günümüz Maputo), Inhambane ve Quelimane limanlarından ayrıldı ve Rio de Janeiro'ya doğru yola çıktı.
Bu limanlarda yer alan Afrikalılar, Macuas, Swazis, Macondes ve Ngunis dahil olmak üzere çeşitli halklara aitti ve Brezilya'da "Mozambik" in genel adını aldı. On dokuzuncu yüzyıl Rio'daki Afrika nüfusunun% 18 ila% 27'si Mozambik'teydi. Bununla birlikte, hepsi Portekiz kolonisinden değil, komşu bölgelerden geldi - bugün Kenya, Tanzanya, Malavi, Zambiya, Zimbabve, Güney Afrika ve Madagaskar'ın olduğu yerler. Çoğunluk dil grubu Banto'ydu.