Banyomda, kapının altındaki boşluğu tıkayan bir havluyla duruyorum. Geçici olarak bir yastığa bağırıyorum ve sonunda ciğerlerimin tepesine bir çığlık atacak güveni arttırıyorum.
Komşuların polisi aramamasını ummanın dışında çığlık atmanın tecrit stresini hafifletmenin faydası olup olmadığını bulmaya çalışıyorum. Hiç sadece bağırıp bir şeyler kırmak istediğin kadar sinirlendin mi? Artık bir çeşit alternatif terapi.
“Öfke
odaları"nın yükselişi sayesinde— insanların ev eşyalarını parçalamak için para ödeyebilecekleri özel alanlar — öfke nöbeti atmak hiç bu kadar kabul edilebilir olmamıştı.
Ve yaklaşık dörtte birimiz bir noktada akıl sağlığı sorunu yaşayacak ve stres ve kaygı oranlarının bu kadar yüksek olması göz önüne alındığında, bunun gibi alternatif terapilerin popülaritede artması şaşırtıcı değil. Kanye West bile bundan faydalanmaktan bahsetti ve The New York Times'a bir 'çığlık tedavisi' parçası onu bastırılmış duyguları serbest bırakmasına izin verdi.
Çığlık terapisi nedir?
Tam olarak düşündüğün şey: İçinde tutmaya çalışmaktansa acını, hayal kırıklığını ve öfkeni aktif olarak bağırıyorsun.
Bağırmanın terapötik faydaları olabileceği konsepti, 1970'lerde psikoterapist Arthur Janov tarafından popüler hale getirildi. John Lennon ve Yoko Ono.
Dr. Janov çığlık atmanın bizi çocukluk durumuna geri götürecek ilkel bir dürtü olduğuna inanıyordu. Orada bastırılmış travmaya tutunabiliriz. Sözde ilkel çığlık terapisine katılarak, onlara ses vererek bu bastırılan duyguları tekrar gözden geçirebilir ve serbest bırakabiliriz.
Son yıllarda, birçok psikolog terapinin etkinliğini sorguladı ve yaygın olarak kabul edilen bir psiko-sosyal müdahale biçimi olarak kabul edilmemektedir. Ancak bu tamamen işe yaramaz olduğu anlamına gelmez ve TCMB (bilişsel davranışsal terapi) gibi kanıta dayalı terapilerle birlikte uygulamanın faydaları olabilir.
Neden öfke ve öfke duygular olarak ihtiyacımız var?
Birmingham City Üniversitesi'nde psikoloji alanında kıdemli öğretim görevlisi Dr Rebecca Semmens-Wheeler, “İki terim arasında ayrım yapmamız gerektiğini düşünüyorum,” diyor. “Öfke temel bir insan duygusudur. Öfke ise öfkenin fiziksel saldırganlık veya şiddet yoluyla ifadesidir.”
Kızgın hissetmekten zevk almasak da bunun sağlıklı değişiklikler yapmamıza neden olabilecek çok yararlı bir duygu olduğunu söylüyor. “Öfke gerçekten motive edici bir duygu olabilir ve kan basıncındaki geçici, kısa süreli artışlar kötü bir şey değildir, çünkü savaş ya da uçuş tepkisini başlatmaya yardımcı olurlar” — algılanan zararlı bir olaya ya da hayatta kalmamıza yönelik tehdide yanıt olarak ortaya çıkar.
Esasen, refahımızı korumak için bunun gerekli bir duygu olduğuna inanıyor — ve modern dünyada aslanlar, kaplanlar ve ayılarla savaşmak için harekete geçmemize gerek kalmayabilirken, öfke duygusal sınırlarımızın aşıldığı zaman bizi uyarabilir.
Öfke odalarında veya çığlık kulüplerinde yer almanın potansiyel faydaları var mı?
Çığlık atmanın iyi hissettirdiğine şüphe yok. Her şey biraz fazla olduğunda iyi bir ağlamak gibi, çığlık seansım katartiktir ve sonradan kendimi rahatlatır.
Semmens-Wheeler ,
“Derby Üniversitesi'nden, insanlar fiziksel acı yaşadıklarında yüksek sesle bağırmanın acıyı hafifletmeye yardımcı olabileceğini ortaya koyan bazı araştırmalar var,” diyor Semmens-Wheeler, öfke odaları hakkında faydalarını destekleyecek yeterli bilimsel kanıt olmadığını da ekledi.
Ancak, bunun kısa süreli stres rahatlamasını sağlayabileceğini de sözlerine ekledi ve bazı insanlar çığlık atmanın dopamin gibi endorfinleri tetikleyip doğal bir yükseğe neden olabileceğine inanıyor.
“ Bence bu tür uygulamaların duygularını bastıran ve öfkeyi ifade etmek için mücadele eden insanlara en çok fayda sağlayacağını düşünüyorum.” diye ekliyor. “Duyguları ifade etmenin uzun vadede en sağlıklı yolu değil, ancak olumsuz sonuçların olmayacağı bir şekilde bu duyguları keşfetmeye davet edilmek, bazılarının güçlendiğini hissedebilir.”
Bu tür öfke yönetimi uygulamalarını uygulamanın dezavantajları olabilir mi?
Central Lancashire Üniversitesi psikoloji ve bilgisayar bilimleri başkan yardımcısı Dr Sarita Robinson, “Katarsis fikri çok popülerdir ve öfke odaları “buhardan kurtulma” fikriyle bağlantılıdır. “Sezgisel olarak öfkemizi serbest bırakmanın bir denge duygusu elde etmemize ve duygularımızı düzenlememize izin vermesi gerektiğini düşünüyoruz.
“ Ancak, bu alandaki araştırmalar karışık bulgular sağladı. Bazı durumlarda, olumsuz duyguları serbest bırakmak için agresif davranmak aslında bizi daha kötü hissettirebilir. Aslında, bir 'öfke odası' kullanarak, bir dahaki sefere stresli, kızgın ya da sinirli hissettiğinizde saldırgan olmak için kendinizi şımartmış olabilirsiniz.”
Semmens-Wheeler şunları ekliyor: “Bence tek seferlik bir şey olarak iyi ama öfkeyi yönetmeye yardımcı olmak için bir uygulama paketi olarak görülmeli, kendi içinde bir son değil. Öfke uygulamaya devam ederseniz, bu davranışları güçlendirir ve öfke ve saldırganlığı normalleştirmenin sağlıklı bir şey olduğunu düşünmüyorum.”
Bu nedenle — ampirik kanıt eksikliğinin yanı sıra, bir tedavi şekli olarak öfke odaları ya da çığlık terapisi yazmayacağını söylüyor.
En alt satırda mı? Çığlık atıp öfke nöbeti atmak tüm sorunlarınızı çözmez. Ama tek seferlik kötü bir sabah geçiriyorsanız ve biraz buhar üflerseniz, duşta hızlı bir bağırma seansının size bir zararı dokunmaz.