Nisan ayında “Hiç Video Oyunu Yazdınız mı?” diye soran bir haber bülteni gönderdim. ve Wes coşkulu bir "evet!" ile yanıt verdi. Bugün sizinle Wes'in röportajını paylaşmaktan mutluluk duyuyorum. Zevk almak!
Ben Wes Locher'ım, tabii ki! Çok fazla kar yağan ve tüm yiyeceklerin bej olduğu, uykulu orta batı kasabası Wooster, Ohio'dan yazıyorum.
Yazma kariyerim boyunca bir sürü farklı endüstri ve mecrada çalışacak kadar şanslıydım.
İnternette satış metin yazarlığı yapmaya başladım ve ardından küçük bir kasaba gazetesinde dört yıl gazetecilik yaptım. Şeylerin daha yaratıcı yönlerini keşfetmeye hevesli olarak, birkaç kurgusal olmayan kitap yazdım ve yayınladım (Wired, VentureBeat ve TED Talks podcast Far Fung gibi teknoloji sitelerinde yer aldı) ve sonra çizgi romanlara geçtim, beş grafik roman, bir sürü yayınladım. tek sayılı hikayeler ve çeşitli antolojiler için sayısız kısa.
Ana akım çizgi romanlara hevesle girmeye çalışırken, editörlerle yapılan her konuşma reddedilmeyle sonuçlandı. İntikam almak için bir video oyun şirketinde yazarlık pozisyonuna başvurdum ve işi aldım. Çizgi romandaki herkes bana “Hayır, üzgünüm” derken, video oyunu endüstrisi “Haydi, büyük bir parti ve burada olduğunuza çok sevindik!” diyordu.
Son beş yıldır hayatımı video oyunları yazarak kazandım. Bu ne kadar çılgınca? Yani, cidden… bunu kim yapabilir?
Yine de kendimi bir kutuya koymayı sevmiyorum. Aklıma gelen çeşitli fikirlerin peşinden koşmak için kendime alan veriyorum. İster çok önemsediğim bir konu hakkında ciddi bir kurgusal olmayan kitap olarak, isterse de saçma, abartılı abartılı aksiyonu olan bir çizgi roman olarak ortaya çıksın, benim için sorun yok.
Kabul etmek gerekir ki, farklı tarzlarda ve ortamlarda çalışmak kendi markasını oluşturmayı zorlaştırır, ancak kim aynı tür şeyleri tekrar tekrar yazmak ister?
Bir şey olursa, bu çeşitli proje türlerini takip etme konumunda olduğum için şanslıyım ve bunu dünya için değiştirmezdim. Yaratıcı ağacımın farklı dalları için birden fazla çıkışa sahip olmak güzel. “Yaratıcı ağaç”ın gerçek bir şey olduğunu düşünmüyorum. Bunu uydurduğumdan oldukça eminim. Aslında, biri bunu her söylediğinde çeyreklik isterim.
Evimin ana katında boş bir yatak odasında yazardım ama Covid-19 salgını sırasında bodrumda fazladan bir odayı ofis haline getirdim. Yeni halılar koydum, duvarları boyadım ve elimde olmasını sevdiğim tüm çanları, ıslıkları ve bibloları doldurdum.
Harika bir alan olduğu ortaya çıktı ve fazlasıyla büyük bir masaya, neredeyse kapasiteye kadar doldurulmuş bir kitaplık duvarına ve bir okuma koltuğuna (geçmiş ofis enkarnasyonlarında hiç yer bulamadığım bir şey) ev sahipliği yapıyor. Bu alan, üst katta çalışan karımı rahatsız etmememi sağlıyor ve hatta arada bir kediler gelip beni ziyaret ediyor. Pencereden dışarı bakmayı ve komşunun bahçesinde koşan çeşitli yaratıkları izlemeyi severler. Çoğu zaman, sincaplara saldırırlar ve yüzlerini yüksek sesle pencere camına vururlar. Zeki kediler olduklarını asla söylemedim .
Ortamdan bağımsız olarak çalışmalarımın çoğu fiziksel defterlerde doğuyor. New York'tan Baron Fig adlı bir şirket var ve Confidant adlı ciltli bir defter yapan ve benim yaratıcı sürecim ve iş akışım için mükemmel olan bir şirket var (Bir yazar arkadaşınız varsa, ona bir tane hediye edin ya da belki kendinizi şımartın. Ya da bana davranın. , hatta.). Üzerinde çalıştığım her proje için profesyonel ya da kişisel ayrı bir defterim var. Düşüncelerimi ayırabilmek güzel ve genellikle bir günde farklı projeler arasında gidip geliyorum.
Ara sıra kısa kurgunun ilk taslaklarını el yazısıyla yazacağım, ancak genellikle fiziksel sayfa, bir Word veya Google belgesine taşınmadan önce notlar, hatırlatıcılar, karakter çerezleri ve beyin fırtınası için bir ev görevi görür. Oradan, ete kemiğe bürünmek, eşyaları hareket ettirmek, nit toplama, yeniden yazma ve ek taslaklar için MacBook'a geçti. Video oyunu çalışmamda, şu anki işim için neredeyse her şey özel bir araçla yapılıyor, bu nedenle internet bağlantısı bir zorunluluktur, aynı zamanda korkunç bir dikkat dağıtıcı olsa da.
Sabah erken kalkmayı seven bir çocuğum var, bu yüzden güçlü bir fincan kahvenin ardından AM, zihnimin en taze olduğu zamandır. Gün geçtikçe, yanıtlanacak daha çok e-posta, alana sorulacak sorular var ve telefonum dikkatimi çekerken her türlü bipleme ve hata vermeye devam ediyor. Sabah sessizdir ve en iyi şekilde günün en yaratıcı görevlerine odaklanılarak geçirilir.
Video oyunları dünyasında her şey bir üretim hattındadır, bu yüzden her sabah o gün için ihtiyaçların ne olduğuna bakarım ve buna göre öncelik veririm. Tabii ki, bu plan genellikle yeni engeller ortaya çıktıkça veya takvime toplantılar eklendikçe oldukça hızlı bir şekilde pencereden dışarı çıkıyor, ancak gün için bir yol haritasına sahip olmak çalışma saatlerinde gezinmeyi kolaylaştırıyor.
Aslında, bunun video oyunu yazımı hakkındaki bir efsaneyi ortadan kaldırmak için harika bir fırsat olduğunu düşünüyorum. Oyun yazarları, tüm günlerini klavye başında sözcüklerini kullanarak geniş dünyalar, esprili diyaloglar ve üç boyutlu karakterler yaratmak için harcamazlar. Beni yanlış anlamayın… bunlardan bir sürü var, ancak aynı zamanda oyuncunun gördüğü herhangi bir metinden de sorumluyuz; bu, menüler veya öğreticiler gibi birçok heyecan verici şeyi veya bir kişiyi yazmaya teşvik eden metinleri içerebilir. oyun içinde satın alın. Genellikle tam olarak seksi olmayan elektronik tablolarda çalışıyoruz. Oyun yazarları, sosyal medya tanıtım yazıları, iş ilanı metni, web sitesi metni ve daha fazlası gibi konularda yardımcı olması için etiketlenebilir. Artı, günün sonunda, oyun hikayeye hizmet etmekten çok hikaye oyuna hizmet eder. Her şeyden önce,bir video oyunu—oyuncu ajansının ön planda olduğu etkileşimli bir ortam—olmalıdır.eğlenceli , bu yüzden tasarım ve mekanik her zaman yazabileceğimiz aptalca diyaloglardan daha önemlidir.
Teknik son tarihler günlük işim için yaptığım yazıları yönettiğinden - sanat, tasarım veya mühendislik departmanı boru hatlarını geciktirmemek için kelimeler ve cümleler yazmam gerekiyor - kendimi katı son tarihler veya kelimelerle eyerlemiyorum tutku projelerim için hedefler. İster kısa öykü ister roman olsun, kurgu yazıyorsam, 1.500-2.000 kelime başarılı bir oturumdur. Bir çizgi roman yazıyorsam, günde 3-5 senaryo sayfası bir kazançtır. Sayfaya bir şey vurduğu sürece, asla kötü bir gün değildir. Ertesi sabah silinse veya yeniden yazılsa bile.
Okumak istediğim şeyleri yazıyorum. Ve görünüşe göre benim zevklerim oldukça garip.
Dürüst olmam gerekirse, kurgu çalışmalarım biraz saçma… Buna “saçmalık” diyebilirsiniz, yeterince kullanmadığımızı düşündüğüm bir kelime. Yazdığım şeyler komedi yönüne sahip olma eğilimindedir. İnsanlar kendilerini güldüren diğer insanları, filmleri veya kitapları hatırlar. Gülmeyi severim. Aslında, hiç kimsenin “Ah, gülmekten kesinlikle nefret ediyorum” dediğini duymazsınız. Sanırım okuduğum şeylerde biraz gerçeklerden kaçmayı seviyorum. Dünyada çok fazla kötülük var. Eğlencemi hafif tutmayı tercih ederim.
Ben eğer Artı, dur yazma, başkası isimden alacaktır.
Yazarlık bloğu almadığımı söylersem, bu beni iddialı mı gösterir?
Biliyor musun? umurumda değil.
Yazar blokajı almıyorum.
Bu bir zamanlar yapmadığım anlamına gelmiyor ama hayatımın bu aşamasında romanlar, kısa öyküler, çizgi romanlar ve video oyunları hakkında ne yapacağımı bildiğimden daha fazla fikrim var.
Bir fikir tıklanmıyorsa veya çalışmıyorsa veya zorunlu hissediyorsa, zihinsel bir tatil için her zaman başvurabileceğiniz başka bir fikir vardır. Kısa bir hikaye fikri üzerinde 10 dakika çalışsam bile, genellikle bilinçaltıma diğer şeyi yakalaması için zaman verir ve vitesleri başka bir şey üzerinde biraz yağladıktan sonra geri dönebilirim.
Yazar tıkanmasıyla mücadele eden yazarlar için, kariyerimde çok işime yarayan bazı ipuçları ve püf noktalarım var.
Erken dur
Yazmaya başladığımda bile, ancak benzin deposunun tükenmeye başladığını hissedebiliyorum, daha sonra ne olacağını bilmeden kendimi durmaya zorlayacağım. Bir dahaki sefere oturduğumda, yeni bir fikir bulmam gerekmiyor, sadece daha önce üzerinde çalıştığım düşünceleri bitirmem gerekiyor. Genellikle, o parça üzerinde çalışmak için bir dahaki sefere oturduğumda, beynim bir sonraki nereye gideceğini çoktan anladı ve beni, insanlığın bildiği en kötü duygu gibi, yanıp sönen bir imlece bakmanın acısını ve ıstırabını kurtardı. .
Kas çalışmak
çalışmıyorum. Ama bir şey ben edenler öğrendikleri yapmak iş out daha bunu yapmak, daha güçlü olsun olmasıdır. Bana göre, yaratıcılık farklı değil. Oturup ilham perisinin bana vurmasını beklemiyorum, onu her sabah tekmelemelerini ve çığlık atmalarını yanıma sürüklüyorum. Bazen kahvesini içmedi. Bazen akşamdan kalma ve işe yaramaz oluyor, ama o orada ve ben o gün beraberinde getirdiği enerjiyi kullanıyorum.
Yaptığım profesyonel yazı çalışmalarının neredeyse tamamı son teslim tarihine dayalıydı. Metin yazarlığının haftalık teslim tarihleri vardı. Gazeteciliğin günlük süreleri vardı. Video oyunlarının bazen saatlik teslim tarihleri vardır. Bu dünyalarda, ben gelene kadar sabırsızlanıyordu keçe yazılı gibi, sadece yazma gerekiyordu. Sayfaya bir şey koymak zorunda kaldım. Bu da beni yazar tıkanmasının üstesinden gelmek için üçüncü ipucuma getiriyor…
Mükemmelliği unut
Son teslim tarihlerine göre yazmak bana çok önemli bir ders verdi: İlk taslağın korkunç olabilir . Arada bir kendinize korkunç bir şekilde yazmaya izin vermelisiniz. Kendinden mükemmellik bekleyen bir yazar, ancak korku felci ve tıkanıklık ile sonuçlanacaktır. O boktan ilk taslağa sahip olmak için kendinize izin verin ve ona taze gözlerle baktığınızda, yazar beyniniz neyin yanlış olduğunu görecek ve bir şeyleri düzeltecektir.
Yazmanın zıttı yaşamaktır, değil mi? Çalışmadığım zamanlarda dışarı çıkıp biraz yaşamayı seviyorum. Kabul etmek gerekir ki, başımıza sarkan bir pandemi ve günlük olarak başkalarıyla etkileşim kurma biçimimizi değiştiren sosyal mesafe kurallarıyla bu zor oldu.
Ancak, bodrumda, bilgisayarımın önünde çok fazla zaman geçirdiğim için, sadece dışarı çıkmanın zihinsel sağlığım üzerinde çok olumlu bir etkisi var. Güneş ışığı harika bir şey, bu yüzden ilkbahar, yaz ve sonbahar aylarında her gün bir büyü için dışarı çıkmaya çalışıyorum. Kışın? Unut gitsin. Dışarı çıkmam için bana para ödeyemezdin.
Bu yazının yazıldığı sırada kızım bir bebek ve bir şeyleri keşfetmeye bayılıyor. Dünyayı onun gözünden görmek aydınlatıcı bir deneyim oldu. Yani, çocuğun sopa ya da taşla patlaması var. Hayal gücü sınır tanımıyor. Ben de (umarım) onun benden öğrendiği kadar ben de ondan öğreniyorum.
Ayrıca kitap okumaktan ve video oyunları oynamaktan zevk alıyorum. Bu şeyler eskisi kadar sık olmuyor, ama hepsini aynı şekilde yapmayı seviyorum. Bazen komodinin üzerindeki kitap yığınını asla okuyamayacağımı düşünüyorum. Ama sonra, hepimiz böyle hissetmiyor muyuz?
Şimdi Yaz , Justin Cox tarafından oluşturulan haftalık bir röportaj dizisidir . Daha fazla yazma tavsiyesi için aç mısın? Justin'in haber bülteni Eat Your Words'e bugün kaydolun!
Mizah yazısı göndermek için çok çeşitli yerler vardır ve bir go-to-yayın listesine sahip olmak, yazınızı orada yayınlama konusunda topun yuvarlanmasını sağlamanıza yardımcı olabilir. Diğer tüm yazı gönderilerinde olduğu gibi, göndermeden önce yayınladıkları mizah türü hakkında bir fikir edinmek için bu yayınları ve gönderim yönergelerini okumak için biraz zaman harcamalısınız.
Medium'da popüler bir mizah yayını olan The Belladonna'nın komedyen ve editörü olarak, birçok öfkeli mizah eseri okuyup yazıyorum. Ama her müthiş hiciv parçası için, başarısız olan en az 4-5 deneme okudum.
Avusturya Veri Koruma Kurumu (DPA) (22 Aralık 2021) Google Analytics kullanımının GDPR'yi ihlal ettiğine karar verdi. Karar, diğer AB hükümetleri tarafından inceleniyor.
VEGAN | BİTKİ BAZLI | YAĞSIZ | WFPB Tay restoranlarında taze böreklerle birlikte aldığınız fıstıklı sosu biliyor musunuz? Bu sos bir güveç haline getirilseydi, bu olurdu. Çok iyi! Bu güveç tatlı, tuzlu (veya umami) ve baharatlı (isteğe bağlı) mükemmel bir karışımdır.
Bu, psikedeliklerle ilgili 5 Bölümlük "kaba rehberin" 5. Kısmıdır. Konuyla ilgili anlayışınızı çeşitli alt konularda derinleştirmek istiyorsanız bu diziyi okuyun.
Yemek yemek için ellerimizi kullanmanın uygunsuz olduğuna inanmak için yanlış bir şekilde eğitildik. Bana inanmıyor musun? Peki bu sefer kanıtlayacak bilime sahibiz! Çoğumuz ellerini kullanan birinin yeme davranışları hakkında varsayımlarda bulunmaktan suçluyuz.
'Big Brother' yıldızı Claire Rehfuss, hayranlarını spoiler hesaplarına güvenmemeleri konusunda uyarıyor.
Kody Brown, iki karısı Meri Brown ve Christine Brown'ı arkadaş bölgelendirdi. İki eşin reddedilmeyi nasıl ele aldığı tamamen farklıydı.
Kristen Stewart bir keresinde 'Pamuk Prenses' rol arkadaşı Chris Hemsworth'a sert bir yumruk attı ve bu, oyuncunun geleceğini görmediği bir saldırıydı.
GQ Magazine ile yaptığı bir röportajda BTS'den Jin, BTS ve Coldplay'in şarkısı 'My Universe'nin bir bölümünün 'son bölümü yapmadığını' açıkladı.
Her hafta güncellenen mini bulmacamız, en sevdiğimiz HowStuffWorks okumalarımızı zeki ipuçlarıyla birleştiriyor!
Doğru deterjanı seçme konusunda endişelenmenize gerek kalmadan çamaşır yıkamak yeterince kötü. Peki en iyisi hangisi? Yoksa önemli mi?
Kentucky kırsalındaki Fugates ve Combs aileleri, genetik piyangoyu kaybettiler ve her ikisi de, evlenirken tenlerinin mavi görünmesine neden olan nadir bir çekinik özelliği paylaştılar. Bunun nedeni neydi? Ve ailelere ne oldu?
İki babasız erkek civciv, California akbabasını yok olmaktan kurtarmak için bir programda yetiştiriliyor. Böyle 'bakire' doğumlar nasıl mümkün olabilir?
Vanderpump Rules yıldızı Katie Maloney-Schwartz, Perşembe günü Instagram'da yaptığı dürüst ve içten bir gönderiyle kendini sevme yolculuğunda kaydettiği ilerlemeyi anlattı.
Jessica Alba, kendisini ve çocuklarını Dolly ve Lucy adlı iki köpekle sarılıp oynarken gösteren keyifli bir videoyu Instagram hesabından paylaştı.
Geçen hafta sonu bir Porto Riko tatili sırasında nişanlanan Megan Fox ve Makineli Tüfek Kelly'den bir kaynak, "İlk görüşte aşk durumuydu" diyor.
Polise göre Devonne Marsh'ın kimliği belirlenemeyen kız arkadaşını çakmak gazıyla kaplayarak alevleri tutuşturduğu iddia edildi.