Sözlü Tarih
Sözlü Tarih (oral history) Çocuklukları, gençlikleri ve yetişkinliklerinde^ olaylar, tutumlar ve yaptıklarına dair geçmişe dönük veriler sunan yaşlı insanlarla yapılan »görüşmelere (büyük ölçüde) dayalı bir tarihyazımı yaklaşımı.Bu yaklaşım aslında, görüşmeli »anket araştırması yönteminin sosyolojiden »toplumsal tarihe ya da geniş ölçekli »yaşam öykülerine aktarılmasının bir yansımasıdır. Uluslararası düzeyde örgütlenmiş bir Sözlü Tarih Derneği, bu derneğe ait bir dergi (Oral History) ile birtakım ulusal sözlü tarih »veri arşivleri vardır. Sözlü tarihle ilgili standart metin, Paul Thompson’ın The Voice of the Pasf\d\r (1978).Thompson’ın Our Common History (1982) adlı eserindeki makaleler de bu alanın tipik örnekleridir.Sözlü tarih yöntemiyle ele alınabilecek zaman dilimleri ve konular gözle görülür biçimde sınırlıdır ve tipik biçimde, aile yaşamı, toplumsal yapı ile toplumsal ilişkiler, piyasa sektöründe istihdam, informel ekonomide çalışma, boş zaman faaliyetleri, belli başlı kamusal olayların algılanışı ve tutumlarla değerlerin geç yaşta yeniden kurgulanışını kapsar. Stephen Humphries çocuk suçluluğunu ele aldığı son derece ilginç çalışması Hooligans or Rebels? An Oral History of Working-Class Childhood and Youth, 1889-1939’da, dezavantajlı durumdaki çocukların hooliganhğa, şiddete, gençlik çetelerine ve okulda sınıf isyanlarına yönelmesinin uzun bir tarihi olduğuna dikkat çekip, çağdaş toplumlarda yakın zamanlarda gerçekleşen toplumsal değişimlerin bir ürünü olmadığını göstermiştir.Sözlü tarih görüşmeleri, ulusal anket araştırmalarına,yerel cemaat araştırmalarına ve değişen ev içi istihdam modelleri gibi belirli toplumsal fenomenlerin örnekolay incelemelerine kabaca eşdeğer bir yöntem olarak değerlendirilebilir.