Ekmek bağışlayanı hatırlayın ve ibret alın olayı nedir?
Ekmek bağışlayanı hatırlayın ve ibret alın olayı nedir?
Bir adamın yedi gün boyunca işlediği günahın, yetmiş yıl ibadetinden ağır geldiği, ancak bir ekmeğin onun kurtulmasına neden olduğu şeklinde bir olay duydum. Bu olay "Ekmek bağışlayanı hatırlayın ve ibret alın" şeklinde geçiyormuş.
Bu olayın aslı nedir, kaynağı var mı?
tarafından Cu, 12/01/2018 - 16:44 tarihinde gönderildi
Değerli kardeşimiz,
Konuyla ilgili bir rivayet şöyledir:
Ebu Musa el-Eşari, (r.a), ölüm anı yaklaştığında oğullarına öğüt vererek:
“Ekmek bağışlayan adamı hatırlayın!” dedi ve şunları anlattı:
“Bir manastıra çekilerek, hayatını ibadetle geçiren bir adam vardı. Yetmiş sene inzivasını sürdüren bu adam, bir gün dışarı çıktı. Yolda şeytan kadın gibi görünerek onu aldattı. Adam onunla beraber yedi gün kaldı.
Sonra, adam yaptığı hatanın farkına vardı, hakikati gördü ve yaptığına çok pişman oldu. Tövbekâr olarak yollara düştü. Her adımında namaz kılıyor, secde ediyor, Allah’tan af diliyordu. Gece olunca bir eve sığındı. İçeride on iki fakir insan yaşıyordu. Acziyet duygusuyla kendini onların arasına attı.
O bölgede oturan bir rahip her gece bu fakirlere birer tane ekmek gönderirdi. Her zaman olduğu gibi o akşam da hizmetçi ekmekleri getirdi ve herkese birer tane verdi. Fakirlerden sandığı için, tövbekâr adamın önünden geçerken ona da bir ekmek uzattı. (On iki kişi olduklarından, tövbekâr ekmeklerden birini alınca, fakirlerden biri ekmeksiz kalmıştı.) Bu sırada kendisine ekmek verilmeyen adam rahibe:
“Sana ne oluyor?! Niçin bana ekmeğimi vermedin?” dedi. Rahip:
“Sana ekmek vermediğimi mi sanıyorsun? Git oradakilere bir sor bakalım, aranızda iki tane ekmek verdiğim kimse oldu mu?” dedi. Oradakiler:
”Hayır! Hiçbirimiz iki ekmek almadık!” dediler. Râhip:
“Benim seni ekmekten mahrum ettiğimi mi sanıyorsun? Vallahi sana bu gece ekmek yok!” diye çıkıştı.
O anda tövbekâr adam, eline verilen ekmeği, ekmek almayan adama uzattı. Sabah olduğunda tövbekâr ölü olarak bulundu.
Tövbekârın yetmiş senelik ibadetiyle yedi gecelik günahı tartıldı. Yedi gece ağır geldi. Günahları ağır basmıştı. Sonra yedi gecenin karşısına bir ekmek kondu. Bu kez ekmek ağır geldi. Tövbekârın son anlarında bağışladığı ekmek onu kurtarmıştı.”
Ebu Masa sözlerini şöyle tamamladı:
“Oğullarım! Ekmek bağışlayanı hatırlayın ve ibret alın.” (Ebû Nuaym, Hilye, I, 263)
Aynı olay, biraz farklı ifadelerle, daha kısa olarak, bir rahibin bir kadınla günah işlemesi şeklinde de rivayet edilir. (bk. İbnu Ebi Şeybe, Musannef, no: 34211)
Bu rivayet Ebu Musa el-Eşari’ye ait bir sözdür. Peygamber Efendimizin sözü değildir.
Ayrıca rivayetin sıhhati konusunda bir bilgi bulamadık. İsrailiyat olma ihtimali güçlüdür.
Eğer rivayet sahih ise, bunu şöyle anlamak uygun olur:
Yetmiş yıllık ibadet, yedi günlük günaha göre hafif gelmişti. Ancak bu yetmiş yıllık ibadetin yanına günahtan sonraki tövbeleri, kıldığı namazları, yaptığı secdeleri ve özellikle verdiği ekmeğin sevabı da eklenince, günah tarafı hafif kalmış, sevap tarafı ağır basmıştır.
Allah’ın rızası bazen çok basit görülen bir amelde olabilir. Zaman gelir, küçük bir ekmek, az bir su çok büyük manalar ifade edebilir.
İlave bilgi için tıklayınız:
Selam ve dua ile...
Sorularla İslamiyet
- O kadar nimet varken neden İslamiyette ekmek çok önemlidir?
- Dini ehil olanlar üstlendi mi din için kaygılanma, anlamında bir hadis var mı?
- Doksan dokuz adamı öldüren bir katilin tövbesinden bahseden hadisi açıklar mısınız?
- Namaz kılmayı terk ettim; tekrar nasıl başlayabilirim? Namazlarımı aksatmadan kılmam için neler tavsiye edersiniz?
- Mezhepler Dosyası- Üçüncü Bölüm
- Ramazan ayının cuma günleri hakkında hadis var mıdır?
- İnsanın işlediği büyük veya küçük günahlarının sürekli aklına gelmesinin sebebi nedir?
- Namaz ve diğer ibadetlerini aksatan çocuğa baskı uygulanır mı? Çocuklarımız büyüdü, bizi irademize bırak diyorlar. Namazlarını aksatarak kılıyorlar; ihtar ettiğim zaman da hoşlanmıyorlar. Acaba bundan sonra karışmamak mı gerekiyor?..
- BEDİR GAZVESİ (BEDİR SAVAŞI)
- Allah, kurban kanı ile evlerin kapısını işaretle demiş mi?