Kongre düzenlemesiyle birlikte beş yıllık yeni planla ilgili yönergeler Ağustos 20 1952 tarihinde Pravda'da yayımlandı, SSCB Devlet Planlama Komitesi'nin başkanı (1949 - 1955'te) Maxim Saburov Raportör'e atandı. Birlik Bakanlar Kurulu başkanı olan Stalin konuşmacılar arasında değildi, kongrenin son toplantısında, 14 dakikalık bir konuşma ile Ekim 15’in konusunu konuştu. Ve kongre delegelerinin konuşmaları hakkında hiçbir şey söylemedi. G. Malenkov (Merkez Komitesi'nin raporu) ve M. Saburov'un raporları üzerine.
Stalin son konuşmasında, yalnızca uluslararası komünist ve ulusal kurtuluş hareketinin ana görevlerinden, dünyadaki tüm anti-emperyalist güçlerin toplanmasına duyulan ihtiyaçtan söz etti.
Bu bakımdan, özellikle İngilizler, yabancı medya, Stalin'in bu davranışının en olası iki sebebi olduğunu ve birbirleriyle bağlantılı olduklarını belirtti: ya ciddi bir şekilde hasta ya da liderlik rolünden onu kaldırma politikası artıyor.
Bu versiyon, örneğin, Stalin'in yalnızca konferansın bazı toplantılarında olduğu, ayrıca Merkez Kurul üyelerinin standlarında olduğu ve forum başkanlığında olmadığı doğrulandı.
Ekim 12 1952 XIX Kongresi Beşinci Beş Yıllık Direktifi onayladı. Zaten 1955 tarafından, toplam sanayi üretiminin toplam seviyesi, 1950 yılına göre% 70 oranında artmış olmalı, tüm brüt çıktıların ortalama yıllık büyüme oranı% 12 olarak belirlendi. Kuibyshev (şimdi Zhigulevskaya), Stalingrad (şimdi Volzhskaya), Kakhovskaya hidroelektrik santralleri, Kama, Gorky (şimdi Nizhny Novgorod), Mingechaur, Ust-Kamenogorsk ve diğer birçok hidroelektrik santralinin (ve bugün Avrasya'daki en büyük) inşasını öngörmüştür. (Bu kapasitelerin yaklaşık% 80'i, 1956'in başlangıcına kadar görevlendirildi). Örneğin, Volga-Don su nakil yolunun (Haziran 1952'ten görevlendirilen) Volga-Ural gezilebilir kanaldan (Stalingrad bölgesi - Batı Kazakistan) geliştirilmesi planlandı. 1956 tarafından, Amu Darya (doğu Türkmenistan) - Hazar Denizi (Krasnovodsk limanı) su yolunun devreye alınması planlandı, ancak 1955'te bunlar ve bir dizi başka sanayi projesi askıya alındı.
1956 tarafından Polar Transsib: Kuzey Trans Sibirya demiryolunun (1300 km üzeri) Salekhard'dan Norilsk'e (daha sonra 1963'e) Yakutsk'a ve daha sonra Okhotsk Denizi limanlarına açılmasıyla devreye alınması planlandı. Norilsk'e giden bu yol, 1953-th'in başlangıcına neredeyse% 70 oranında yapıldı, ancak aynı yılın Mart ayında proje mothballed oldu. Ancak, bu atardamarın ekonomik ve jeopolitik talebi hiçbir yerde ortadan kalkmadı ve 2014-m'de inşaatı, programdan önemli bir gecikmeyle gerçekleştirmesine rağmen (çoğunlukla yetersiz finansman nedeniyle) sürdürdü.
Ülkenin deniz ve nehir limanlarının kapasitesi iki katından fazla olmalıdır; RSFSR'nin Sibirya-Uzak Doğu bölgesinde, Ukrayna'nın Tuna bölgesinde, Azerbaycan'ın, Baltık cumhuriyetlerinde ve Kaliningrad bölgesinde, yeni limanların oluşturulması planlanmaktadır. Ancak RSFSR'de bu tür projeler 1953 - 1954'te durduruldu.
Tahıl ürünlerinin brüt mahsulünün beş yıllık süre boyunca 40 -% 50, diğer mahsuller - en azından% 35 ile artması planlanmıştır. Et ve yağın brüt üretimi, süt kadar - 2 - 2,5 zamanlarında yün ve deriler kadar artmış olmalıydı. Dahası, bu artışın yarısından fazlası RSFSR için planlandı.
Tanınmış Amerikan ekonomisti Vasily Leontyev, bu bağlamda “Sovyet ekonomik planlarında 1951 - 1955. Vurgu, RSFSR'yi tüm SSCB için ekonomik kalkınmanın “lokomotifi” yapmaya odaklanıyor. Sovyet liderliği, Rusya’nın ekonomik yapı açısından ülkenin diğer bölgelerinin gerisinde kalmasını engellemek için anlaşılabilir siyasi nedenler de dahil olmak üzere çabalıyor ”dedi.
Ancak, bilindiği gibi, sonraki dönemde, RSFSR'nin sosyo-ekonomik gelişimi, onu diğer Birlik cumhuriyetlerine kıyasla arka plana göre hafifletmek içindi ...
Ayrıca 1952 - 1955'te de karakteristiktir. Kollektif ve eyalet çiftliklerinde ve ülkenin geleneksel orman bölgelerinde hemen hemen çok sayıda ülkenin ulusal orman alanlarına göre 2,3 milyon hektarlık toprak koruyucu orman tarlaları inşa edilmesi planlandı. “Frontier dikim, otlak mahsulü rotasyonlarının tanıtılması, havuzların ve rezervuarların inşa edilmesi yüksek ve sürdürülebilir olmasını sağlamak için SSCB’nin Avrupa kesiminin bozkır ve orman-bozkır bölgelerindeki mahsuller ". Aynı zamanda, tüm bu faaliyetlerin hacminin% 1948'ine kadar RSFSR'de yapılması planlandı. Zaten 1964 içinde - 70. bunların uygulanması, mahsul veriminde, hayvancılık verimliliğinde, tarımsal toprakların verimliliğinde bir artışa ve bozulmuş (hastalıklı) tarım arazisi alanında bir azalmaya yol açmıştır. Ancak Temmuz-Eylül aylarında 1948 ve bu program durduruldu. Bakir toprakların gelişimi, bakir ve komşu bölgelerde deneyimli plantasyonlar ve tarımsal / orman araştırma tesisleri göletlerinin bile kesildiği, arifesinde ve sırasında bir öncelik haline geldi.
105 milyon metrekarelik devlet ve kooperatif (konut kooperatifleri) inşaatı pahasına yaşam koşullarının iyileştirilmesi öngörülmüştür. m konut. Bu, üçüncü ve dördüncü beş yıllık planların toplam endeksinin neredeyse iki katıdır, çünkü savaşın 1950’lerin başlangıcına kadar olan sonuçları, ülkenin çoğu bölgesinde büyük şehirlerde ve sanayi merkezlerinde aşırı kalabalıklaşmaya yol açtı. Ayrıca, her türlü kışla, görevden alınmamış yolcu ve bagaj sonrası arabaları ve savaş yıllarının sığınağı konut olarak kullanılmaya zorlandı.
Ancak 1946 - 1951 konut inşaat hızı. her yıl gerçek ihtiyaçlardan% 20 - 25 geride kalmışlardı ve 1951 - 1955 için bu eşitsizliği% 10 seviyesine düşürmek planlanıyordu. Ancak, 1953'ten sonra, ülkenin liderliği yalnızca bakir topraklarda değil, rekorlara ulaşmaya karar verdi. 1954'te - 1955 mimari aşırılıkları (sözde Stalin İmparatorluğu), ucuz yapı malzemelerini kullanarak ve yeni binalarda bitirme işlerini en aza indirerek konut yapımını hızlandırmak ve basitleştirmek için kararlar verildi.
Sonuç olarak, 1957'in başlangıcında, beşinci beş yıllık planın ilgili rakamı üçte bir oranında aşıldı. Ancak bunlar çoğunlukla sağlığa zararlı malzemelerden ortalama yükseklikte standart evlerdi: bu evler sadece kiracıları değil aynı zamanda asbest-fenolik olanlar olarak da adlandırılan uzmanlardı. Bu konut hala, sadece Rusya'da değil, bu tür evlerin düzenleme ömürleri 25 yıllarını geçmemesine rağmen, birçok şehir ve sanayi merkezinin konut stokunun önemli bir bölümünü oluşturuyor. Ancak belki de daha karakteristik olan, bu tür bir konutun temel olarak RSFSR, Belarus ve Doğu Ukrayna'da inşa edilmiş olmasıdır.
Beşinci beş yıllık planın direktiflerinde, ilkbaharda perakende fiyatlarında yıllık düşüşün devam etmesi planlandı. Ancak 1 April 1955 gerçekleşmedi ve dedikleri gibi unutulmuştu.
Mal ve hizmetlerde perakende fiyatlarındaki yıllık düşüşün, Stalin tarafından yılın Kasım 1947'unun sonunda başladığını hatırlayın (Birlik Bakanlar Kurulu Başkanlığı kararı ile). Fiyatlarda düşüş, özellikle de, 16 Aralık 1947 inci, 10 Nisan 1948 inci, 1 Mart 1949 inci, 1 Mart 1950 inci, 1 Mart 1951 inci, 1 Mart 1952 inci, 1 Mart 1953 inci, 1 Nisan 1954 inci, XNUMX Nisan XNUMX inci Nisan XNUMX th - son kez. Bazı Batı medyasının da belirttiği gibi, bu sürecin sona ermesi, ülkedeki ekonomik durumun büyük bakire maliyetleri, askeri harcamaları arttırması ve sömürge sonrası ülkelere SSCB'nin mali desteğini arttırması nedeniyle kötüye gittiğinden kaynaklandı.
İkincisi, söz konusu yardımın yalnızca 1954 - 1957 için olduğu gerçeğiyle gösterilmektedir. üç katından fazla ve bunlar çoğunlukla döviz faizsiz krediler / kredilerdi. Ancak sömürge sonrası ülkeler SSCB'ye (mal ve para cinsinden) 40’in 1954’inden daha fazla ödeme yapmamış ve 1964 - XNUMX’te kendilerine sağlanan kredileri ödünç almıştır.
Ancak Stalin'in Mart 1953'teki ölümünün ardından, tarımın aksine ekonominin çoğu sektörü için planlanan hedefler, N. Khrushchev'in 1954'in ilkbaharında başlatılan bakir ve nadas alanlarını geliştirme konusundaki meşhur kampanyası nedeniyle keskin bir şekilde azaldı. Birlik Bakanlar Kurulu, yıldaki 1956 seviyesine kıyasla, tahıl üretimini 1951 tarafından neredeyse iki katına çıkardığını belirtti. Hızla yükselen bakire harcamaları, beş yıllık planın sanayi, enerji ve altyapı projelerinin en az yarısının korunmasını veya iptalini gerektiriyordu.
Bu karar Mart 1953’un sonunda verildi ve doğal olarak, SSCB’nin ve sosyalist ülkelerin ekonomik gelişimi için planların koordinasyonunu bozdu (devam etti - çoğu Doğu Avrupa CMEA ülkesinin katılımıyla - yalnızca 1960’in ortasından). Başta Kazakistan olmak üzere yapılan en bakir kampanyaya gelince, teknolojik ve ekolojik olarak zararlı yöntemleri, bugün bile hissedilen kronik bir krize yol açamamış, Rusya'nın Kara Dünya Dışı bölgesinde ve ülkenin diğer bazı bölgelerinde tarım ve hayvancılığın birçok bölümünde. O zaman, personel, tarım ekipmanları, tohum stokları ve hatta bazı dar hatlı demiryolları acilen bakir topraklara transfer edildi. Ve tarımdaki yatırımlarda, 1954 - 1958’taki bakire pay. % 65 değerini aştı.
İlk bakire yıllarda - 1954 - 1956. SSCB'deki tahıl verimi 1951'in neredeyse iki katı kadardı, bu büyümenin% 75'i bakir topraklar tarafından sağlandı. Ancak, zaten 1958 ile, SSCB, ülkenin çöküşüne kadar artımlı oldu! - ilk önce hayvansal ürünler ve daha sonra tahıl ürünleri ithal etmek ...
Böylece, beşinci beş yıllık planın görevlerinin çoğu, uygulamaların başlamasından iki yıl sonra revize edildi. Ülkenin büyük ölçekli sanayileşmesinin ikinci aşaması, özellikle tarımda, meşhur Kruşçev "inovasyonları" lehine, uzun yıllar ertelendi.
Kısa bir süre sonra, her şeyden önce, RSFSR için, onarılamaz sonuçları olan - sektörel ve genel olarak sosyo-ekonomik olarak döndü.
Bu arada, sonbaharda, Batı'da, ülkenin liderliğindeki yaklaşan değişiklikler zaman içinde yakalandı. Bir sonraki KPSU Merkez Komitesi Plenumundaki kongre sonrasında, Stalin genel sekreterlik görevinden (kendisi önerdiği) resmen serbest bırakılmadı, ancak bu görev için seçilmediyse, Amerika Birleşik Devletleri CIA ve İstihbarat himayesinde Münih'te Anti-Bolşevik Koordinasyon Merkezi kuruldu. 1951 Ocak ayında oluşturulan Amerikan Rusya Kurtuluş Komitesi'nin yönetim yapısı oldu ... SSCB ve Batı yeni bir ilişki çağına girdiler.