İyimserlik koruyucudur - hepimiz, kendine güvenen insanların hırslarını gerçekleştirmede bir ayağı olduğunu biliyoruz ve 'yapana kadar taklit et' genellikle başarılı bir strateji olabilir. Ayrıca, iyi tarafından bakmak genellikle iyi hissettirir. Bilim adamları bile bize bunu söylüyor gerçekçilik, daha yüksek depresyon seviyeleri ile ilişkilidir .
Ama dürüst olalım: Bazen hepimiz pembe gözlük rutinini çok ileri götürebiliriz. Sadece işlerin iyi sonuçlanacağını ummak, bizi zor seçimler yapmaktan, başkaları hakkında en iyiye inanmanın sizi avantaja çevirebileceğine inanmaktan alıkoyuyor ve dünyaya gerçekten olduğu gibi bakmamak hem işinize hem de özel hayatınıza zarar verebilir.
Birçoğumuz hangi durumlarda at gözlüğü takmaktan suçluyuz? Bu soruya kitle kaynaklı harika cevaplar, kısa süre önce birisi merak ettiğinde soru-cevap sitesi Quora'da göründü. Kimsenin genellikle kabul etmek istemediği doğru bir şeyin örneği nedir? Bazı müdahale ekiplerinin öğütmesi gereken belirli eksenleri olsa da (örneğin, ABD uyuşturucu fiyatlarının dünyanın başka yerlerine göre çok daha yüksek olduğu doğru ve belki bir gama ışını patlaması dünyayı yok edebilir, ancak bunlar gerçekten yarın harekete geçebileceğiniz şeyler değil. ), çoğumuzun yararlanabileceği daha birçok sağlıklı gerçeklik kontrolü sundu:
1. Çoğu insan ne yaptığını bilmiyor.
Eh, en azından yalnız değilsin. Yazar Amit Banerjee'ye göre, pek çok insan kariyerlerinde ve kişisel yaşamlarında tökezliyor, bir sonraki ilişkilerine, işlerine ya da büyük yaşam değişikliklerine yalpalıyor. “Çoğumuz aslında hayatlarımızla ne yapacağımızı bilmiyoruz” diye yazıyor. 'Biz sadece bir şeyi çözüyoruz ve bir dereceye kadar yolda rol yapıyoruz.'
Mühendis Kris Rosvold bunu biraz farklı bir şekilde ifade ediyor: 'Biz, neredeyse hepimiz, 'yetişkin olma' numarası yapıyoruz.' Öğrenci Sri Teja bu zorlu gerçeğe olumlu bir dönüş yaparken: 'Övündüğünüz insanlar da en az onlar kadar gergin. sen.'
2. Önemli görünüyor.
adil mi? Hayır ama bilimsel olarak kanıtlanmıştır tekrar ve tekrar. Öğrenci Dania Faruqui, bu yüzden gerçeği inkar etmenin bir anlamı olmadığını öne sürüyor. En azından bu şekilde, bir kitabı kapağına göre yargılama eğiliminizi yönetebilir ve kendinizi nasıl sunduğunuz konusunda akıllı kararlar verebilirsiniz.
3. Hiçbir karar bir karar değildir.
Zor seçimler yapmak zordur, ancak onlardan kaçınamazsınız. Karar vermemek, diğer alternatifler kadar çok sonuca sahiptir. Geliştirici Taalai Djumabaev, insanlara verdiği yanıtta 'Her zaman karar vermek zorundasın' diye hatırlatıyor. 'Bir kararı ertelemek bile senin kararın. Pek çok insan tek bir seçeneği olana kadar bekler ve artık bir karar verebileceklerini düşünür, oysa bu karar çoktan verilmiştir.'
4. Tarih kitaplarında okuduğumuz çılgın insanlarla aynıyız.
Yatırımcı Chuck Gafvert, 'Herkes geçmişe bakar ve kusurlu insan inanç ve davranışlarını fark eder, ancak kimse gelecek nesillerin bizimle aynı şeyi yapacağını fark etmez' diyor. Kültür değişir, teknoloji ilerler, ancak entelektüel hatalar ve insan zayıflığı sabit kalır. Hatalarımızın tam içeriği kesinlikle farklı olacaktır, ancak bu neslin yaptığından emin olun. bir şey saçma.
Ya da buna başka bir açıdan bakın ve tarihin bazı aptal anlarını tekrarlamaktan güvende olduğumuzu varsaymanın kibir olduğunu göreceksiniz. 'Geçmişten gelen 'XYZ'nin bugün asla olamayacağını düşünün; bu 21. yüzyıl!'?' girişimci Dan Deceuster'a sorar. 'Yapabilir.' İnandığınız veya yaptığınız bir şeyin tarih tarafından gülünç görülebileceğinin farkında olun ve alçakgönüllü (ve uyanık) kalın.
5. Acı çekmek gerçek, sürekli ve rastgeledir.
Tamam, muhtemelen bunu entelektüel olarak biliyorsunuzdur, ancak akıl sağlığımız (ve ruh halimiz) için çoğumuz günlerimizin çoğunu, herhangi bir zamanda dünyada ne kadar acı çektiğini aktif olarak düşünmeden geçiriyoruz. Ve en kötü kısmı? Bu acı büyük ölçüde rastgele. Halkla ilişkiler uzmanı Peter Lenardon bize, 'Doğumlarımızın koşulları tamamen rastgele,' diye hatırlatıyor. 'Herkes sadece bir yerde bir bedende çevrimiçi olan bir bilinçtir. 'Kanada'da beyaz orta sınıf adamım var.' Başka birinin 'geneldeki küçük kızı' var.
Bu korkunç gerçekle yüzleşmenin amacı nedir? Kendi sorunlarınızı bir perspektife oturtabilir (hatta sizi dünyayı biraz daha iyi bir yer haline getirmek için motive edebilir). Kurucu Ishan Rana, “Büyük plandaki tek sorunun endişeleriniz olmayabileceğini aklınızda bulundurmalısınız” diyor. 'Milyonlarca insanın, çocuklarını sizin yatağınızda bir gece uyurken görmek için her şeyi yapacağının ya da az önce çöpe attığınız sebzeleri yiyebilmeyi dilediğinin farkına varmak bile gezegenimize dünyalar kadar iyilik yapar.'
Bu Quora sorusuna cevabınız ne olurdu?