Günümüz kapitalist toplumu, hemen göze çarpmayan sayısız yoksulluk ve baskı vakasını kendi içinde gizlemektedir. En iyi zamanlarda, yoksul kasaba halkının, zanaatkarların, işçilerin, çalışanların ve küçük memurların dağınık aileleri inanılmaz zorluklar içinde yaşarlar ve her iki ucu da zar zor bir araya getirirler. Bu tür ailelerde milyonlarca kadın, umutsuz günlük çabalar pahasına ve kendi emekleri dışında her şeyden “tasarruf” pahasına, ailelerini kuruşlarla beslemeye ve giydirmeye çalışan “ev köleleri” olarak yaşıyorlar.
Kapitalistlerin, bir kırıntı ekmek uğruna, kendileri ve aileleri için “biraz fazladan kazanmak” için korkunç derecede düşük bir ücrete hazır olan, evde işçi olarak en çok isteyerek çalıştırdıkları bu kadınlardır. Bütün ülkelerin kapitalistleri de (eski köle sahipleri ve ortaçağ feodal beyleri gibi) kendileri için en “makul” bir fiyata herhangi bir sayıda cariyeyi bu kadınlar arasından işe alırlar. Ve fuhuşla ilgili hiçbir “ahlaki öfke” (100 vakadan 99’unda ikiyüzlü) bu kadın eti ticaretine karşı hiçbir şey yapamaz; ücretli kölelik var olduğu sürece, kaçınılmaz olarak fuhuş da var olacaktır. İnsan toplumlarının tarihi boyunca tüm ezilen ve sömürülen sınıflar her zaman ezenlere, önce ücretsiz emeklerini, birincisi, ödenmemiş emekleri ve, sonra da kadınlarını “efendiler ” olarak cariye olarak “karşılık” olarak teslim etmeye zorlanmışlardır.
Kölelik, feodalizm ve kapitalizm bu açıdan özdeştir. Değişen yalnızca sömürünün biçimidir; sömürünün kendisi kalır.
Medeniyetin merkezi ve “dünyanın başkenti” Paris’te “evde sömürülen kadınların” yapıtlarından oluşan bir sergi açıldı.
Her sergide, evde çalışan kadının bunu yapmak için ne kadar aldığını ve bu temelde günde ve saatte ne kadar kazanabileceğini gösteren küçük bir etiket vardı.
Ve ne buluyoruz? Evde çalışan bir kadın 1,25 franktan, yani 50 kopekten fazla kazanamazken, işlerin büyük çoğunluğundaki kazançlar çok daha azdır. Abajur alın. Maaş düzine başına 4 kopek. Veya kağıt torbalar: saatte altı kopek kazançla binde 15 kopek. İşte kurdeleli küçük oyuncaklar vs.: Saatte 2,5 kopek. Yapay çiçekler: saatte iki veya üç kopek. Bayan ve bay iç çamaşırları: saatte iki ila altı kopek. Ve böylece, sonu olmadan…
İşçi derneklerimiz ve sendikalarımız da bu türden bir “sergi” düzenlemelidir. Ancak bu sergi burjuvazinin sergilerinden elde edilen muazzam kârları getirmeyecek.
Proleter kadınların yoksulluğunun ve sefaletinin sergilenmesi farklı bir fayda sağlayacaktır: hem erkek hem de kadın ücretli kölelerin durumlarını anlamalarına, geriye dönüp “yaşamlarına” bakmalarına, bu daimi yoksulluk boyunduruğundan kurtulmanın koşullarını düşünmelerine yardımcı olacaktır. Bu serginin getireceği bakış açısı yoksulluk, fuhuş ve mülk sahibine karşı her türlü her türlü öfkenin bu bitmeyen boyunduruğundan kurtulmanın koşullarını düşünmenin yolunu açacaktır.
Lenin
Written: Written on April 27 (May 10), 1913
Published: Published on May 5, 1913 in Pravda No. 102. Printed from the Pravda text.
Source:Lenin Collected Works, Progress Publishers, 1971, Moscow, Volume 36, pages 230-231.