Los Angeles'a uçmak için oturdum ve çökmeden önce bile, benden koridorda oturan kadının üzgün göründüğünü fark ettim. Önündeki koltuğa baktı, gözleri hüzünle parladı ve gözlerine ve burnuna tekrar tekrar dayattığı buruşuk bir kleenex'i kavradı. Ya ağlamayı yeni bitirmişti ya da başlamak üzereydi. Belki ikisi de.
Ona sarılmak istedim.
Koridor, yolcuları yerlerine oturtma konusunda boşalttı ve üzüntüsünün çektiği kadına tekrar baktım. Ona taze bir doku vermeyi ya da iyi olup olmadığını sormayı düşündüm, öyle olmadığını bilmeme rağmen. Yalnız olmadığını bilmesini sağlayan herhangi bir şey.
Ama uçaklarda saydığımdan daha fazla defa ağladım, herhangi bir sebepten dolayı (genellikle film) ve isteyeceğim en son şey birinin gözyaşlarım boyunca benimle konuşmaya çalışmasıydı. O zaman ona biraz yer vermenin en iyisi olduğuna karar verdim, o yüzden hiçbir şey söylemedim.
Ne yapacağımı tartışırken uçuş görevlilerinden biri - kalın sarı örgülü ve kocaman bir gülümsemeyle parlak gözlü bir Afrikalı-Amerikalı kadın - kadını gördü ve ona doğru yürüdü. Acı içinde birini gördü ve içgüdüsel olarak yanıt verdi.
"Tatlım, sorun ne?" en azından onbeş yaşında kıdemli olan kadına sordu.
Kadın tereddüt etti, gözleri iyice büyüdü. "Babam geçen hafta öldü" diye cevapladı boğuldu. Cenazesine giderken ya da giderken olduğunu tahmin ettim.
Uçuş görevlisi eğildi, kadının elini tuttu, gözlerinin içine baktı, ve "Orada bulundum tatlım. Orada oldum" dedi. Kollarını açtı ve kadın onlara doğru eğildi, sonra gözyaşları serbestçe düştü. Uçuş görevlisi ona tutuldu ve orada birkaç saniye kaldılar, ortak bir babalarını kaybetme deneyimleriyle birbirine bağlanan iki yabancı. İki insan sadece görmekle kalmaz, birbirlerini de hisseder.
InnerSelf'ten En Son Haberleri Alın
Uçuş görevlisi kadını kucaklamadan serbest bıraktı ancak iki elini sıkıca tuttu. “Her zaman seni kontrol edeceğim, ama bir şeye ihtiyacın olursa konuş, tamam mı?”
Kadın başını salladı.
Uçuş görevlisi "Herhangi bir şey, ciddiyim" dedi.
"Teşekkürler canım," diye cevapladı kadın.
Uçuş görevlisi kalkışa hazırlanmak için uçağın önüne yürüdü ve ağlayan kadın gözlerini kapattı ve başını hafifçe aşağı doğru eğdi. Duadaki gibi.
Sempati ve Empati Arasındaki Fark
Sempati ile empati arasında, "Özür dilerim" ile "Orada bulundum" arasında büyük bir fark var. Bu sempati kötü değil. Sadece empati, sempatinin basitçe yapamayacağı bir bağlantıya davet ediyor. Sempati, "Senin için üzülüyorum" diyor. empati ise "ben senim" ilan eder.
Sempati, bir başkasının talihsizliği için uzak mesafeden şefkat bulmamızı teşvik eder. Empati, başkasıyla ilişki kurmak için kendi acımızı tekrar ziyaret etmemizi ister. Sempati şefkatimizi gerektirir. Empati, kırılganlığımızı gerektirir.
Uçuş görevlisi, kadının kaybında yalnız olmadığını açıkça ortaya koydu. “Ben orada oldum tatlım”, “çok üzgünüm tatlım” ın yaratmış olabileceği ayrılıkları kaldırdı. Ağlayan kadının kederi için acı çekmekten çok anlaşıldığını sanıyorum. Aradaki fark derindi.
Empati Yardımcı Olur
Başkalarının yaşadıklarınızla ilgili olabileceğini bilmenin son derece yardımcı olduğu durumları düşünün. Acımasız bir bölünmeden sonra, kalbi kırılmayan birinin, bize atmamızı söylemediğini istemiyoruz. Kırık bir kalbin kederini ve devam etmek için harcayabileceği zamanı bilen bir arkadaşınıza soyunmak istiyoruz.
Eğer yürümeye başlayan çocuğunuz tarafından çıldırmış bir ebeveynseniz, beklediğiniz arkadaşlarınızı rahatsız etmek için arayamazsınız, gerçekten zorlandığınız başka arkadaşlarınız varken, yaşadıklarınızı gerçekten yaşarlar. Duyulmak rahatlatıcıdır; anlaşılması güçlendirici.
Empatik Bağlantıya Özlem
İnsanlar sadece bağlantı için çok uzun sürmezler; empatik bağlantıyı özlüyoruz.
Zor bir dönemden geçen birisiyle ilişki kurabildiğimizde, mücadelesiyle empati kurabildiğimiz zaman, ona bildirerek ona hizmet ediyoruz. Yıllar boyunca binlerce insanla ana babamın cinayeti hakkında konuştum, neredeyse her zaman bir şok reaksiyonu ve ardından sempati duydum. Acılarımı almak için ruhlarını satacak yakın arkadaşların kollarına ağladım. Şefkatleri ve sevgileri bana derinden dokunmuştu, elbette ve çözebildiğim çok sevdiklerim için minnettarım.
Fakat gençken ebeveynlerini kaybeden diğerleriyle karşılaştığımda, tamamen farklı bir şey oluyor. Anneleri ve babası olmadan hayatlarının çoğunu yaşamanın nasıl bir şey olduğunu bilen ya da sevdiği birini öldürmenin acısını bilenler. Orada olan başkaları. Paylaşılan deneyimlerimizde birbirimize, empatinin kendine has ilahi - rahatlığını sunabiliriz. Bireysel mücadelelerimizde birbirimizi daha az yalnız hissetmemize yardımcı oluyoruz.
Empati Ayrılıkları Ortadan Kaldırır
Empati ayrılığı ortadan kaldırır. Bağlantıyı güçlendirir. İnsan olmanın konusu bu - hepimiz birbirimiziz. Başka bir durumla tamamen aynı durumla ilişki kuramıyorsak bile, yine de empati kurmak için çaba gösterebiliriz. Muhtemelen orada olmanın bir versiyonunu yaşadık.
Ne de olsa, gönül yarası gönül yarasıdır. Öfke öfkedir. Keder kederdir. Hepimiz sevinçle keder arasındaki yolu yürüdük, yol boyunca her duyguda durduk.
Empati, kendimizi birbirimizle paylaşmaya istekli olmamıza, savunmasız olmaya ve acımız hakkında konuşmaya istekli olmamızı, böylece başkalarının kendileri hakkında konuşma özgürlüğünü hissetmelerini ister.
Empati Hediye Vermek, Almak Ve Almak
Facebook topluluğumda en çok sevdiğim şeylerden biri, birbirimizin deneyimleriyle empati kurmaya istekli olduğumuz. İnsanlar depresyon, bağımlılık, kronik ağrı, keder, endişe veya başka bir şey hakkında mesaj gönderdiğinde, diğerleri yalnız olmadıklarını açıkça ifade eden yorumlarla yanıt verir. Onlar da oradaydı.
Mesele, bir başkasının deneyimini kaçırmak ya da kendi mücadelelerimizden vazgeçmek değil, başkalarının hissettiği gibi hissetmek için mutant olmadıklarını bilmelerini sağlayacak şekilde cevap vermektir. Muhtemelen, çoğumuz yaşadıklarını ya da çok benzer bir şeyi yaşadık.
Sağlıklı Bağlantılar Empati Çağrısı
Sadece çılgın gezegenimizi düşün. Dünyamızda gördüğümüz kopuklukların çoğu, insanlar arasında var olan bölünme ve öfkenin çoğu, daha bilinçli bir girişimle - hepimiz tarafından - daha empatik olmak için hafifletilebilir.
Birbirimizin deneyimini düşünmek için zaman ayırmadan, herkesin ne kadar yanlış olduğu ve ne kadar haklı olduğumuz konusunda birbirimizi yargılıyor ve haykırıyoruz.
Birbirimizin yerine geçmenin nasıl bir şey olduğunu hayal etmeyi bıraksak dünyamız ne kadar huzurlu olurdu? Ya da zaten sahip olduğumuzda bunu onaylarsak?
Yargılama veya bir insanın seçimleriyle aynı fikirde olmak zorunda kalmadan ve yaşadıklarını deneyimlemeye gerek kalmadan empati kurmayı her zaman seçebiliriz. "Ben orada oldum" veya orada olmanın nasıl bir şey olduğunu hayal etmek için elimizden gelenin en iyisini yaptığımızı söyleyebiliriz.
Empati Pratik Alır
Empati bilinçli bir seçenektir ve tüm bilinçli seçimler gibi pratik gerektirir, Ne kadar çok yaparsak, o kadar iyi oluruz - empati, sadece sempati yerine, bizim gitgide yanıtımızdır.
Bir dahaki sefere sempati duymaya katıldığın zaman, bakalım empati kurma fırsatı var mı. Cesaretini çağır, o kişinin elini tut, gözlerine bak ve orada olduğunu bil. Bunlar insanları değiştiren, sevgiyi besleyen, bize kardeşlerimiz olduğumuzu hatırlatan bağlantı türleri.
Sonuçta, biz vardır Bütün erkek ve kız kardeşlerim. Ve bir şekilde, hepimiz oradaydık, tatlım.
telif hakkı ©Scott Stabile tarafından 2017.
Yeni Dünya Kütüphanesi izniyle basılmıştır.
www.newworldlibrary.com.
Makale Kaynağı
Büyük Aşk: Geniş Açık Bir Kalp ile Yaşamanın Gücü
Yazan Scott Stabile
Kendini tam olarak sevmeye adadığın zaman ne olur? Sonsuz iyilik, bunu çok fazla kötülüğü yenerek öğrenen Scott Stabile’de ısrar ediyor. Scott, derinlemesine deneyimlerin yanı sıra günlük mücadeleleri ve zaferleri, evrensel olarak uygulanabilir, canlandırıcı ve komik bir şekilde komik olan şekillerle ilişkilendirir. Utançtan susturma, başarısızlıktan sonra geri tepme ya da korkulara rağmen ilerlemek olsun, Scott, okuyucuları hem kendilerini hem de başkalarını sürekli olarak sevmeye geri döndüren sert kazanılan görüşleri paylaşıyor.
Yazar Hakkında
Scott Stabile yazarı Big Love. İlham verici yayınları ve videoları, neredeyse 360K Facebook hayranları ve sayımı da dahil olmak üzere, çok büyük ve özverili bir sosyal medyayı çekti. Düzenli bir katkı Huffington PostMichigan'da yaşıyor ve dünya çapında kişisel güçlendirme atölyeleri düzenliyor. Onu çevrimiçi ziyaret edin www.scottstabile.com
Bu Yazar Kitaplar:
{amazonWS: searchindex = Kitaplar; anahtar kelimeler = Scott Stabile; maxresults = 3}