Adana’nın içinde, Seyhan ırmağının batı kıyısındadır. Bizans İmparatoru Justinianus tarafından yaptırılmıştır (527-565). Kalenin hemen önünde, kale kapısıyla birleşen bir taş köprü vardır. Kale yapılırken, bu Taşköprü’nün ayaklarıyla temeli de yenilenmiştir. Doğudan batıya doğru uzanan kale, bir dörtgen biçimindeydi. Çevresi 300 metreyi buluyordu. Doğu yönünden akan Seyhan ırmağı kalenin gövdesini yalayıp geçerdi. Kalenin öbür üç yanı ise, içi su dolu hendeklerle Çevrilmişti. Surlarında yedi burç vardı. Bu surların üzerinde, biri Seyhan ırmağına, öbürü de güneye, şehrin içine doğru açılan iki demir kapı vardı. Ancak, kale çok küçük olduğundan, şehrin hemen bütün evleri kalenin dışında kalırdı. Şehrin her sokağının başına, kale kapısını andıran kapılar konmuştu. Geceleri bekçiler bu kapıları kapatırlardı. Böylece şehrin güvenliği sağlanmış olurdu. Şehir kalenin batısına düşerdi. Toplu bir halde kurulmuş, 8-9 bin evden ibaretti.
Sultan IV. Murat, Bağdat seferine giderken, Adana’ya uğramış, kale içinde Ramazanoğulları’nın yaptırmış olduğu sarayda ağırlanmıştı. O sıralarda bölgenin yönetimi Beylerbeyi Cafer Bey’in elinde bulunuyordu. Halk Cafer Bey’in yönetiminden hiç hoşnut değildi. Padişaha Cafer Bey’in zorbalıklarından yakındılar. Kimisi de, padişaha bağlılıklarını göstermek için, kendilerini kale burçlarından ırmağa attılar. Bunun üzerine, padişah Cafer Bey’i görevinden alarak, oradan uzaklaştırdı. Mısır’lı İbrahim Paşa, Adana’yı işgal ettiği sırada (1836), kale surlarını baştan başa yıktırdı. Bugün kaleden birkaç parça duvar yıkıntısından başka hiç bir şey kalmamıştır. Taşköprü yönündeki semte Kalekapısı,batıda Abidinpaşa Caddesi’nin bittiği noktaya da Tarsuskapısı denilir.
Adana dolaylarında kaleden başka, gene Bizans devrinden kalma birçok tarihî anıtlar, mimarlık eserleri-vardır. Bunların başında, Roma sitesinin kalıntıları gelir. Bu şehir yıkıntısından birçok yapı oldukça sağlam bir şekilde günümüze kadar gelmiştir. Bunlar, Roma mimarlık sanatı üzerine birçok bilgiler edinmemize yarayan belgeler arasında sayılabilir. Kesme blok taşlardan yapılmış olan bu mimarlık eserlerinin çoğu V – VI. yüzyıldan kalmadır.