Bununla birlikte, 30'lu yıllarda yerli motosiklet endüstrisi dinamik olarak gelişiyordu ve Sovyet mühendisleri bir dizi ilginç model önerdi. Bu özellikle Izhevsk fabrikası için geçerliydi. Burada toplanan yaratıcı çekirdek, o döneme ait iyi özelliklere sahip geniş bir model yelpazesi sunabildi.
IZH-12 fabrikasının ilk dört zamanlı motosikleti. Fotoğraf: youtube.com
30'lu yıllardan kalma birkaç IZh modelinin ülke çapında dolaşmasının ardından deneyim kazanan ve cihazlarının tasarımındaki zayıf noktaları ortadan kaldırmayı başaran tasarımcılar, daha yüksek bir kalite seviyesine ulaştı. İlk olarak, o günlerde dört zamanlı motorların tercih edildiği bu alandaki küresel ve Avrupa eğilimini dikkate aldılar. İkincisi, teknik olarak yeni ürünün çok olgun olduğu ortaya çıktı ve dedikleri gibi, onu Avrupalı \uXNUMXb\uXNUMXbmeslektaşlar anlamında "komşulara" göstermek utanç verici değildi.
Büyük beklentilere sahip bir motosiklet
Şaşırtıcı bir şekilde, bu motosiklet seksen yılı aşkın bir süre sonra bile şimdi bile açık bir anakronizm gibi görünmüyor. Fabrika tasarımcılarının o dönemin sektördeki tüm ileri trendleri dikkate alarak görünümü üzerinde çok çalıştıkları açıktır. Yeni Izhevsk motosikletinin temelini oluşturan L-8'in belgelerini paylaşan Leningradlı meslektaşlarımızı belirtmekte fayda var.
Sovyet IZH-12, 1940 yılında sorumlu yoldaşlara prototip olarak gösterildi. Uzmanlardan kesin onay aldı ve üretime yeşil ışık yaktı. Seri üretimin 1941 yazının ortasında başlaması gerekiyordu.
O zamanlar çok iyi özelliklere ve mükemmel tasarıma sahip olsa bile sivil bir motosiklet için artık zamanın olmadığını hepimiz çok iyi anlıyoruz. Ancak önceki dönemde fabrika işçileri de boş durmadı. Yukarıdan gelen olumlu geri bildirimlerden ilham alarak, tek tek kopyaları metodik bir şekilde bir araya getirdiler.
Bu aynı zamanda tasarımı tamamlamak için de gerekliydi ve elbette bir şekilde zamanın ilerisine geçmek ve tesisin herkesin favorisini hızlı bir şekilde üretime sokmak istedim. Böylece, Haziran 1941'e kadar 49 IZH-12 kopyası, Izhevsk girişiminin montaj hattından çıkmayı başardı.
Büyük ve güçlü far IZH-12. Fotoğraf: youtube.com
Bu süre boyunca mühendisler ve test uzmanları, seri üretime geçen motosikletin mümkün olduğunca az tasarım zayıflığına sahip olması ve yeni sahiplerini sorunsuz çalışmayla memnun etmesi için çok çalıştı. Ne yazık ki, her şey öyle gelişti ki, bu elliden az, bir zamanlar yaratılan başarılı modelin tek hatırlatıcısı olarak kaldı.
Motosikletin tasarımı ve teknik tarafı
Siyah kromla kaplanmış ve oldukça acımasız bir tasarıma sahip olan işletmenin Udmurtia'daki ilk dört zamanlı motoru çok etkileyici görünüyordu. Yerli mühendisler özellikle ön kısmının yapısında başarılı oldu. Ekipman, oldukça zor bir motosikletin hem düşük hızlarda hem de maksimum hızlarda sorunsuz çalışmasına olanak tanıyan konforlu bir direksiyon simidi aldı.
Ayrıca sürücünün tüm kontrol cihazlarına tamamen erişebilmesi, dikkatinin yoldan dağılmadan motosiklet üzerinde sakin bir şekilde hareket etmesine olanak tanıyordu. Ayrıca bu unsurlar 40'lı yılların başı için oldukça güzel ve modernden de öte görünüyordu. İşletmenin tüm çalışanları, bu modelin seri üretimine başlanmasının, Izhevsk Motor Fabrikası'nın tüm Birlik prestijini kesinlikle artıracağından emindi.
IZH-12 farındaki ölçüm cihazı. Fotoğraf: youtube.com
Gururun ana nedenlerinden biri motosikletin güç ünitesiydi. Bu sadece bir yenilik değil, aynı zamanda işletme için teknik bir atılım haline geldi. Görünüşe göre artık Sovyet motosiklet endüstrisinin geleceğini tam olarak bu (dört zamanlı) tasarımlar belirleyecekti. Doğru, gerçekte her şey biraz farklı çıktı. IZH-12 motorunun temel özellikleri şunlardır:
✅ tek silindirli, dört zamanlı
✅hava soğutma sistemli
✅ çalışma hacmi - 348 metreküp. santimetre
✅ güç - 13,5 litre. İle birlikte
Tüm bu göstergelerin çok değerli olduğu söylenebilir. Sovyet konu uzmanları, küresel düzeyde bile oldukça iyi göründüklerini itiraf etti. Aynı şey modelin sürüş özellikleri için de söylenebilir. Ayrıca yan römorkla çalıştırılabilmesini de mümkün kıldılar. IZH-12 ile ilgili temel veriler şunlardır:
✅ yerden yükseklik - 125 mm
✅ maksimum hız - 105 km / s
✅ yakıt tüketimi - 6 l / 100 km
✅ motosikletin boş ağırlığı – 150 kg
Doğru, bazı kaynaklar daha yüksek bir kütleyi (185 kg) gösteriyor. Bu, ölçümünün bazı özelliklerinden kaynaklanabilir. Ya da belki cihazın farklı versiyonları vardı. Sonuçta hatırlatayım, hiç üretime geçmemiş bir motosikletten bahsediyoruz. Ve bireysel kopyaların üretilmesi her zaman her türlü varyasyon olasılığını içerir.
350 cc'lik IZH-12 motor. Fotoğraf: youtube.com
Tasarımın geri kalan unsurlarına dikkat ederseniz motosikletin (o dönemin geleneğine göre) tek kişilik olarak yapıldığını belirtmekte fayda var. Sürücü için bisiklet tipi bir koltuk tasarlandı. Kaba deriden yapılmış, yaylı bir tabana ve büyük bir sürücünün bile rahatlığı için yeterli parametrelere sahipti.
Tesisin sonraki modellerinde yolcu koltuğunun yerleştirildiği yerde kompakt bir demir sandık vardı. Genel olarak tasarımcılar motosikletin ön kısmında oldukça fazla çalışma yaparken arka kısım firmanın önceki modellerinden pek farklı değildi. Bazı tasarım öğelerinin nasıl düzenlendiği aşağıda açıklanmıştır:
✅ arka fren pedalı - sol
✅ vites değiştirme anahtarı - sağ
✅ dökme demir motor silindiri – dikey, hafif eğimli
Silindir kafası alüminyumdan yapılmıştır. Gaz dağıtım mekanizmasının tahriki içinde bulunur. Mühendisler bir üst valf sistemi kullandı ve yüksek hacimli bir yağ karteri üç vitesli bir şanzımanla eşleştirildi. Motosikletin tasarımında ilk kez sadece ayak kaydırmak değil, aynı zamanda birçok Sovyet motosikletçinin aşina olduğu manyeto da ortaya çıktı. Bu arada sık sık şikayete neden olan tek unsur kontrol noktasıydı.
Bugün dört zamanlı motosiklet motorlarının iki zamanlı rakiplerine göre çok daha ekonomik görünmesine alışmış durumdayız. Bazen bu, ilkinin ana avantajı olarak gösterilmektedir. Görünüşe göre 40'lı yılların başında her şey tamamen farklı görünüyordu. Bir motosiklet bir litre yakıtla 16 kilometreden biraz daha fazla yol kat edebiliyorsa, sürüş moduna bağlı olarak dolu bir depo 2/2,5 saatten fazla sürüş için yeterli değildi.
IZH-12'nin hayatta kalan anısı
Yeni ürün neredeyse bir yıllık test sürecinde gerekli tüm testleri başarıyla geçti. Üretim tesisi çalışanları, yakında seri olarak piyasaya sürülmeye özenle hazırlanıyorlardı. Gerekli tüm teknik koşullar ve üretim kaynakları, IZH-12 motosikletlerinin seri üretimine her an başlanmasını mümkün kıldı. Ancak 40'lı yılların ilk yarısındaki trajik olaylar, gelecek vaat eden modele son verdi.
Büyük ve güzel gaz tankı. Fotoğraf: youtube.com
Bugün, cihazın yalnızca birkaç kopyası hayatta kaldı ve bu, uzmanlaşmış Sovyet bölgesinin gelişimini tamamen değiştirebilir. Hepsi meraklılar ve müze personeli tarafından özenle korunuyor. Bunlardan birinin Moskova Politeknik Enstitüsü'nde, diğerinin ise Izhevsk Motosiklet Müzesi'nde olduğu biliniyor. IZH-12 aynı zamanda ülkenin en büyük özel kurumlarından biri olan Victor Zadorozhny Teknoloji Müzesi'nin de sergisidir. Burada sayısı neredeyse bin parçaya ulaşan diğer ekipman örnekleriyle birlikte sergileniyor.