Her ulus kendi tarzında eşsizdir. Bu milliyet çok ilginç, ama hiçbir şekilde yaygın olarak inandığı kadar parlak değil.
İrlandalılar dost canlısı insanlardır. İrlandalıların son gömleği memnuniyetle vereceğine inanılıyor. Ama çoğu zaman paylaşmamayı tercih ederler, çünkü dava açmayı tercih ederler. Özellikle sık sık, miras nedeniyle ailelerde dava açılır. Genel olarak, İrlanda halkı dost canlısıdır, ancak çoğu kim olduğunuza, nerede olduğunuza ve ne yaptığınıza bağlıdır. İrlanda "bin selamın ülkesi" olarak adlandırılır, ancak birinin sadece kötü bir şöhret kazanması gerekir ve resim dramatik bir şekilde değişecektir.
Tüm İrlanda halkı dindardır. Kriz zamanı geldiğinde veya tehlike tehdit ettiğinde, herhangi bir İrlandalı, hatta bir ateist bile tüm azizleri yardım çağrısında bulunacaktır. Ancak bu derin dindarlık anlamına gelmez, aksine doğuştan doğuştan gelen bir reflekstir. İrlanda vatandaşlarının% 90'ının Roma Katoliği olduğuna inanılıyor. Aslında, bunların sadece% 30'u hiç kiliseye gitmiştir. Birçoğumuz gibi, düştüklerinde veya yerlerinden ayrıldıklarında Rabbin isminden bahsediyorlar.
İrlandalı şarkı söyleyemez. İrlanda şarkıcılarıyla gurur duyabilir. Ronan Keating, Chris de Burgh ve Daniel O'Donnell'in isimlerini hatırlamak için yeterli. Ve ana müzikal ihracat ürünü U2 grubudur. Bununla birlikte, herhangi bir İrlandalı'nın herhangi bir zamanda asi bir ulusal şarkı söyleyebileceğini varsaymamak gerekir. Ancak, yerel balladların akşamları aydınlatabileceğini belirtmek gerekir. İrlandalılar aşk, kar ve yumuşak ışık hakkında şarkı söyleyerek dinleyicileri ağlatır. Bu müzik aşkı ulusal ruhun bir parçasıdır.
İrlandalılar uzlaştırılamaz. 1981'de IRA'nın lideri Bobby Sands, açlık grevinin sonucu olarak öldü. Bu, tüm dünya topluluğunun dikkatini İngiltere ve Kuzey İrlanda arasındaki ilişkiler sorununa çekti. Londra'yı kızdırmak için İrlanda hükümeti, İngiliz büyükelçiliğinin bulunduğu sokağın adını değiştirmeye bile karar verdi. Churchill Bulvarı'nın Bobby Sands Caddesi olarak yeniden adlandırılmasına karar verildi. Sonra İngiliz büyükelçiliği adresini değiştirmek zorunda kaldı. Şimdi tüm basılı materyaller yan sokağa ve eve gönderildi. Böylece büyükelçilik isyancı adını kullanmayı reddedebildi. Ve "boykot" terimi, Kaptan James Boykot adından türetilen İrlanda kökenli bir terimdir. Bu ülkenin sakinleri gerçekten ilkeli bir tutuma ve adalet için mücadele ruhuna sahipler.
Tüm İrlandalılar çilli kızıllar. Bu milliyetteki tüm insanların kızıl saçlı olması yaygın bir klişedir. Ancak siyah saçlı erkeklerin yanı sıra birçok doğal sarışın var. İrlandalıların kahverengi veya mavi gözleri görmesi nadir değildir. Zamanımızda, ülke çok kültürlü hale geldi, sadece% 9'u doğal olarak kırmızı.
Tüm İrlanda halkı kavgadır. İrlandalıların o kadar tutkulu olduğuna inanıyorlar ki savaşmak için bir neden arıyorlar. Ancak halka açık yerlerde isyan edenler onaylanmaz, sadece bir aptal olarak kabul edilir. Ve böyle bir tanınma elde ettikten sonra, “damgalamayı” yaşam boyu tutma riski vardır.
Tüm İrlandalılar ayyaştır. Anahtar sözcük şöyle diyor: "Tanrı tüm dünyayı İrlandalıların yönetiminden korumak için viski icat etti." İstatistiklere göre, burada diğer Avrupa ülkelerinden daha fazla alkol içilmiyor. Efsane, İrlandalıların içmekten aldıkları zevki gizlememeleri nedeniyle ortaya çıktı. Dublin'de 100 kişi başına bir pub var. Ve kamuya sarhoş görünmek burada bile bir suç olarak kabul edilir. Yerliler neşeli olmak için hiç sarhoş olmak zorunda değiller. Şirket, alkolden ziyade iletişim nedeniyle daha fazla gürültü yapıyor olabilir.
İrlandalılar harika hikaye anlatıcıları ve hikaye anlatıcılarıdır. Dinleyicileri ilginç hikayelerle memnun edecek olanlar var, ama diğerleri yapamıyor. İlginçtir, Amanda McKittrick (1869-1939) İrlanda'da doğdu. İngiliz edebi uzmanları onu tarihteki en kötü yazar olarak nitelendirdi. Birçok romanın dikkatini çeken kendi roman serilerini yayınladı. Kadın, eleştirmenlerin saldırılarına rağmen yeteneğine inanıyordu. Onlara eşek başlı keneler ve bozuk yengeçler, hademe yetenekleri olan insanlar dedi. Ve bugün onu hatırlıyoruz, eleştirmenlerini değil.
Tüm İrlanda halkı aptal. İngilizler yüzyıllardır adalılarını alay ediyor. Özellikle meşhur Edmund Spencer, şiirlerinde İrlandalılara saldırmak için çok yer ayırdı. Komşuların çok daha eğitimli İngilizlerden uzak olduğunu savundu. Unutmayın, dünyaya James Joyce'u (Shakespeare'in gerçek varisi olarak kabul edilir) ve diğer önde gelen şairlere ve yazarlara veren İrlanda olduğunu unutmayın.
İrlandalılar haklı. Yerliler kolayca parlayabilir, ancak aynı hızla uzaklaşırlar. İrlandalılar geçmiş hatalarınızı hatırlarsa, bu bir şaka olacaktır. Hayatı kendine mizah ve ironik olarak davranmak gelenekseldir, bu yüzden rahatsız edilmemelisin. Şaka terimi "İrlandalı Alzheimer" bile var. İrlandalıların bazen akrabalarının doğum günlerini bazen "unutmak", onları tebrik etmek istemediğini ifade eder. Ama bu sadece bir şaka.
Tüm İrlanda halkı yeşili sever. Bu açıklamanın ardından İspanyolların kırmızı hayranları olduğunu söyleyebiliriz, Hollandalılar ise turuncu sever. İrlandalılar ana tatilleri için yeşil olan her şeyi giyiyorlarsa, bu diğer zamanlarda renklerle ilgili genel bir saplantı anlamına gelmez. İnsanların halka açık etkinlikler için yeşil eşarp ve şapka seçtikleri gelenekler var. "Ulusal" renge duyulan sevgi burada biter. Ve üzerinde yeşil bir şey olmayanlarla hala iletişim kuracaklar.
İrlandalı insanlar İrlandaca konuşur. İrlanda dili gerçekten ulusal dildir, ancak adanın batısında sadece birkaç tenha yerde konuşulur. İrlandalıların çoğu İngilizce konuşur.
İrlandalılar İrlanda'da yaşıyor. İrlanda'nın kendisi bu uyruktan yaklaşık 4 milyon insana ev sahipliği yapıyor. Ancak tüm dünyada İrlanda kökenli insanlar var. 36 milyona kadar çoğunun Amerika Birleşik Devletleri'nde olduğuna inanılıyor. Kanada, Avustralya, Arjantin ve Meksika'da bulunurlar. Ve tüm bu insanlar ulusal bayramlarını neşeyle kutluyorlar - Aziz Patrick Günü. Ve büyük yeniden yerleşimin nedeni, adadaki insanların zayıf patates hasadı nedeniyle toplu halde öldüğü "Büyük Kıtlık" idi. Sonra birçok fakir insan Amerika Birleşik Devletleri'ne göç etmeye karar verdi. Şu anda dünyada "kan yoluyla" İrlandalı olan yaklaşık 80 milyon insan var.
Kont Drakula'nın İrlanda kökenli. Şaşırtıcı bir şekilde, bu doğrudur. Kült kitabını yaratan yazar Bram Stoker hiç Doğu Avrupa'ya gitmedi. Dublin'de doğdu ve İrlanda'da büyüdü. Burada, insan kanında içen gizemli yaratıklar hakkında birçok yerel efsane duydu. Tarihçilere göre vampirlerin kralı olan lider Abhartach hakkında çok özel bir hikaye var.