Uzaklarda bir köyde, kocası, çocuğu doğmadan ölmüş, tek başına yasayan hamile bir kadın, kendisine arkadaş olması açısından dağda yaralı olarak bulduğu bir gelinciği evinde beslemeye baslar.
Gelincik kadının yanından bir an bile ayrılmaz. Her ne kadar evcil bir hayvan olmasa da, oldukça uysallaşır. Bir kaç ay sonra kadının çocuğu doğar. Kadın tek başına tüm zorluklara göğüs germek ve yavrusuna bakmak zorundadır.
Günler geçer ve kadın bir gün bir kaç dakikalığına da olsa evden ayrılmak ve yavrusunu evde bırakmak zorunda kalır...
Gelincikle bebek evde yalnız kalmışlardır. Aradan biraz zaman geçer ve anne eve gelir. Gelinciği ağzı kanlar içinde görür.
Anne çıldırmışçasına gelinciğe saldırır ve oracıkta öldürür hayvanı.
Tam o sırada içerdeki odadan bir bebek sesi duyulur. Anne odaya yönelir... Ve odada beşiği, beşiğin içindeki bebeği ve bebeğin yanında duran parçalanmış bir yılanı görür.
Bir anlık öfkeyle, bebeğini öldürdüğünü zannettiği için, acımadan öldürdüğü gelincik, beşikteki bebeği sokmak üzere olan yılanı parçalayarak bebeğin hayatını kurtarmıştır…
Bir anlık öfke, ön yargılarla birleşince elde kalan tek şey : Bir ömür vicdan azabı….
Alıntıdır.
Similar topics
Bu forumun müsaadesi var:Bu forumdaki mesajlara cevap veremezsiniz