Klaus bey komşusu Martin bey hakkında kötü bir dedikodu yaymıştı. Çoğu zaman olduğu gibi, yayılan kötü sözler Martin bey’e de ulaşmıştı. Martin bey, komşusunu yanına çağırıp, ondan hesap vermesini istedi.
Klaus bey çok mahcup oldu ve özür diledi. Martin bey, neden kabul etmeyeyim diye, komşusunun özürünü kabul etti. Ancak her kötülüğün bir bedeli olmalıdır. Martin bey ona bir görev vermek istedi. Klaus bey, üzgün haliyle yaptığını düzeltmek için her şeyi yapmaya hazır olduğunu söyledi.
Bunun üzerine Martin bey yatak odasına gitti ve büyük bir yastıkla geri döndü.
‘İlk olarak, şimdi bu yastıkla evinize dönün. Evine vardığınızda, yastığın ortasına bir delik açın. Buraya dönerken, yastığın içinde ki tüylerden her adımda birini sağa birini sola atın,’ dedi, Martin bey.
Klaus bey ona söylenenleri yaptı. Martin bey’ in evine geri döndüğünde, ona epey boşalmış olan yastığı geri verdi. Klaus bey şimdi ne yapmasını istediğini sordu.
’Şimdi geri dönün ve sağa sola attığınız tüyleri tekrar toplayın ve bana geri getirin,’ dedi Martin bey.
Klaus bey ‘ Ben bunu nasıl yapabilirim? Tüylerin hepsi çoktan sağa sola savrulmuş, ben onları tekrar nereden bulayım ? ‘ diye isyan etti.
Martin bey ciddi bir yüz ifadesiyle:
‘ Gördünüz mü? Bir dedikodu yayıldığı zaman, aynen sizin sağa sola savurduğunuz tüyler rüzgar gibi yayılır. Biz de o kötü sözlerin nereye gittiklerini bilemeyiz. Öyleyse bir dedikodu nasıl geri alınabilir ki ? ‘
‘ Ateş ve kılıçlar, dedikodu yapan dilin gücüyle karşılaştırıldığında imha etme mekanizmaları olarak hafif kalır. ‘ - Richard Steel -
Sevgiyle kalın..