Rumeli
Osmanlı İmparatorluğu'nun Balkanlar'daki ülkelerine verilen genel isimdir. Eskiden Anadolu'ya Romalılar hakim olduğu için Türkler buraya Roma ülkesi anlamında «Diyar-ı Röm» derdi. Sonradan Türkiye'deki Yunanlılar'a da bundan bozma olarak «Rum» dendi. Aslında bu kelimenin de, Rumeli sözünün de Yunanlılıkla ilgisi yoktur. Daha sonraları Türkler, Balkanlar'daki topraklarına Rumeli dediler. Anadolu da, şimdiki gibi Anadolu diye anılmaya başlandı.
Türkler Edirne'nin fethinden sonra Rumeli'de gittikçe yayılmaya başladılar. Kanuni Sultan Süleyman zamanında Romanya, Bulgaristan, Macaristan, Arnavutluk ve Yunanistan Rumeli'nin sınırları İçinde kalıyordu. Bütün bu topraklar Rumeli Beylerbeyliği adı altında bir eyalet olarak idare edilirdi. Eyaletin yüzölçümü 370.000 km.2 idi. Osmanlılar'ın Rumeli'de toprak kayıpları 17. yüzyılın sonlarında başladı, 18. ve 19. yüzyıllarda hızla devam etti. Nihayet 1912'deki Balkan Savaşı'ndan sonra Rumeli'nin tamamı kaybedildi. Bugün Rumeli'nde elimizde kalan Doğu Trakya ile beraber Edirne'dir.
Osmanlı Türkleri, Avrupa’ya ayak bastıktan sonra, burada fethettikleri yerlere Rumeli adını verdiler. Halbuki bu isim evvelce bugünkü Anadolu için kullanılmış, hatta Orta Çağ Avrupa kaynaklarında Romanie şeklinde tercüme edilmiş iken bu son şekil, Rumeli’nin Anadolu’ya mütenazır olarak kullanılması gibi, Balkan yarımadasına tatbik olunmuş ve garp kaynaklarında “Peninsule romaine” tarzında da kullanılmıştır.
Yeni çağlardan itibaren, Avrupa harita ve kitaplarında bu yarımadaya “Turquie d'Europe” veya “Empire ottoman d'Europe” denildiği görülüyor ki, sonradan Türkçe neşriyatta, bu adlara muadil olmak üzere, “Avrupa-i Osmani” ve “Rumeli-i Şahane” tabirleri kullanılmıştır. 11. ve 12. yüzyıllarda, Bizans egemenliği altındaki Anadolu toprakları Diyar-ı Rum (Roma ülkesi, Rum ülkesi), Anadolu’da egemen olan Selçuklulara da Rum Selçukluları (Anadolu Selçukluları) denmiştir.