Çevirmen: Dnightshade
Acı verici!
Ne kadar acı verici!
Başım çok acıyor!
Uğultularla dolu şatafatlı ve göz kamaştırıcı hayal alemi bir anda paramparça oldu. Derin bir uykuda olan Zhou Mingrui, sanki bir sopayla acımasızca kafasına vurulmuş gibi anormal bir ağrı hissediyordu. Hayır, bu daha çok şakaklarını delip, dönerek içeri giren keskin bir nesne gibiydi!
Ah... Uyku sersemi Zhou Mingrui arkasını dönmeye, yukarı bakmaya ve oturmaya çalıştı ancak sanki bedeninin kontrolünü kaybetmiş gibi uzuvlarını hareket ettiremiyordu.
Görünüşe göre hala uyanmış değilim. Hala bir rüyadayım... Kim bilir belki de bir sonraki sahnede çoktan uyandığımı düşüneceğim ancak aslında hala uyuyor olacağım.
Benzer karşılaşmalara aşina olmayan Zhou Mingrui, karanlık ve karışıklık tarafından kendisine vurulan prangalardan kaçmak için elinden geleni yapmaya çalıştı.
Ancak hala dalgınlık halindeyken, tüm eylem çabaları geçici bir sis kadar uhreviydi. Düşüncelerini kontrol etmekte ve gözlemlemekte zorlanıyordu. Ne kadar denerse denesin, zihnine sürekli rastgele düşünceler geldiğinden odaklanamıyordu.
Neden gecenin bir yarısı aniden bu kadar acı verici bir baş ağrım olsun ki?
Ve gerçekten acı verici!
Beyin kanaması gibi bir şey olabilir mi?
Siktir, bana genç öleceğimi mi söylüyorsun?
Uyanmam lazım! Şimdi!
Ha? Neden önceki kadar acımıyor artık? Fakat neden hala kör bir bıçak beynimi deliyormuş gibi hissediyorum...
Görünüşe göre uyumak imkansız olacak. Yarın işe nasıl gideceğim?
Neden hala işi düşünüyorum ki? Bu gerçek bir baş ağrısı. Elbette izin almak zorundayım! Müdürümün dırdırı için endişelenmeme gerek yok!
Hey, böyle söyleyince o kadar da kötü görünmüyor. Hehe, kendime biraz zaman ayırabilirim!
Zhou Mingrui bir sancı dalgasına daha maruz kaldı, sonunda sırtını hareket ettirip gözlerini açana kadar yavaş yavaş tinsel bir güç biriktiriyordu. Sonunda dalgınlık halinden kurtuldu.
Görüşü önce bulanıktı, sonra soluk, kızıl bir renk görmeye başladı. Tek görebildiği, karşısındaki kocaman ahşap çalışma masasıydı. Masanın tam ortasında işlenmemiş, sarı sayfalı ve açık bir defter duruyordu. Başlık tuhaf, derin ve siyah harflerle yazılmıştı, göz alıcıydı.
Defterin solunda özenle düzenlenmiş bir yığın kitap vardı, sekiz tane kadar. Sağlarındaki duvar, duvar lambalarına bağlı grimsi beyaz borularla doluydu.
Lamba klasik Batı tarzdaydı. Bir yetişkinin başının yarısı kadar büyüklükteydi ve iç katmanı saydam bir camdan, dışı ise siyah metalle ızgaralanmıştı.
Lambanın alt çaprazında, soluk kırmızı bir parıltıyla örtülü siyah bir mürekkep şişesi vardı. Kabartmalı yüzeyi bulanık bir melek deseni oluşturuyordu.
Mürekkep şişesinin önünde ve defterin sağında, tamamen dairesel bir gövdeye sahip koyu renkli bir kalem vardı. Ucu hafif bir parıltıya sahipti ve pirinç bir tabancanın yanında duruyordu.
Bir silah mı? Bir tabanca? Zhou Mingrui afallamıştı. Karşısında duran şeyler ona yabancıydı. Burası onun odasına hiç de benzemiyordu!
Şaşkınlığının ve kafa karışıklığının arasında masanın, defterin, mürekkep şişesinin ve tabancanın, pencereden parlayan ışık nedeniyle kırmızı bir 'tül' tabakasıyla kaplandığını fark etti.
Bilinçsizce bakışlarını biraz yukarı doğru kaydırdı.
Havada, 'siyah kadife perde' fonun üzerinde, kızıl bir ay sessizce parlıyordu.
Bu... Zhou Mingrui aniden ayağa kalkarken açıklanamaz bir dehşete kapılmıştı. Ancak daha tam doğrulamamışken beyni yeniden zonkladı. Bu, geçici olarak gücünü kaybedip kontrolsüzce düşmesine neden oldu. Kalçaları ağır bir şekilde iri ahşap sandalyeye çarptı.
Pa!
Biraz acımıştı. Zhou Mingrui destek alarak yeniden ayağa kalktı. İçinde bulunduğu ortamı algılamaya başlarken arkasını döndü.
Oda çok büyük değildi, her tarafında kahverengi bir kapı vardı. Karşı duvarın yakınında alçak, ahşap bir yatak vardı.
Yatak ile sol kapının arasında bir dolap vardı. Dolabın iki kapısı da ardına kadar açıktı ve altında beş çekmece vardı.
Dolabın yanında, bir insan boyundaki duvarın üzerinde aynı grimsi beyaz boru vardı. Ancak bu, birkaç noktasından dişliler ve yuvalar olarak tuhaf, mekanik bir alete bağlıydı.
Odanın sağ köşesinde, masanın yakınında, kömür ocağına benzeyen nesneler, çorba kaseleri, demir kaplar ve diğer mutfak eşyaları vardı.
Sağ kapının karşısında, üzerinde iki çatlak olan bir ayna vardı. Altı ahşaptan yapılmıştı ve desenleri sade ve basitti.
Zhou Mingrui bakışlarını kaydırdı ve aynada kendisini fark etti.
Siyah saç, kahverengi gözler, keten bir gömlek, ince yapılı, ortalama görünümlü silüeti ve oldukça derin bir anahat...
Bu... Zhou Mingrui çaresiz ve kafası karışık bir şekilde ihtimalleri düşünürken ani bir şekilde nefes aldı.
Antik Avrupa tarzı tabanca ve Dünya'daki aydan farklı görünen kızıl ay tek bir şeyi ifade edebilirdi!
B-ben, ruh göçü yapmış olabilir miyim? Zhou Mingrui hafifçe ağzını açtı.
İnternet romanları okuyarak ve sık sık böyle şeyleri hayal ederek büyümüştü. Ancak şu anda, kendini böyle bir durumda bulunca bunu kabul etmekte zorlanmıştı.
Muhtemelen bir fanteziyi sevmek bu anlama geliyordu? Zhou Mingrui, durumunu tersine çevirmek için çabalarken bir dakika içinde çoktan kendini lanetlemişti.
Düşüncelerini netleştiren o zonklama ve baş ağrısı olmasa kesinlikle rüya gördüğünden şüphelenirdi.
Sakinleş, sakinleş, sakinleş... Zhou Mingrui, birkaç derin nefes aldıktan sonra paniklemeyi bırakmak için elinden geleni yaptı.
O anda zihni ve bedeni sakinleşirken, yavaş yavaş bir şeyler hatırlamaya başladı!
Klein Moretti, Kuzey Kıtası'nın Loen Krallığı'ndaki, Awwa Ülkesi'nin Tigen Şehri'nden bir vatandaş. Kendisi aynı zamanda Khoy Üniversitesi'nin Tarih Bölümü'nden yeni mezun olmuştu...
Babası, Güney Kıtası sömürge çatışması sırasında kendini feda etmiş olan bir İmparatorluk Ordusu çavuşuydu. Yas ödeneği, Klein'in özel bir dil okulunda okumasına olanak sağlamış ve üniversiteye kabulünün temelini atmıştı.
Annesi Evernight Tanrıçası'na büyük bir inançla bağlıydı. Klein'in Khoy Üniversitesi'ne giriş sınavlarını geçtiği yıl vefat etmişti.
Klein'ın bir de ağabeyi ve küçük kız kardeşi vardı. Birlikte iki odalı bir dairede kalıyorlardı...
Aileleri varlıklı değildi ve hatta durumları yoksul olarak tasvir edilebilirdi. Şu anda aile yalnızca, bir ithalat ihracat şirketinde katip olarak çalışan büyük kardeş tarafından destekleniyordu...
Klein, bir tarih mezunu olarak antik Feysac dilini (Kuzey Kıtası'ndaki tüm dillerin kökeni sayılır) ve sıkça antik mozolelerde ve kurban ve dua ritüelleriyle alakalı metinlerde ortaya çıkan Hermes dilini çok iyi biliyordu...
Hermes dili mi? Zonklayan şakaklarını ovmak için elini uzatırken, Zhou Mingrui'nin kafası karışmıştı. Bakışlarını masadaki açık kitaba kaydırdı. Yeşil sayfadaki metnin tuhaftan yabancıya, sonra da tanıdık bir şeye dönüştüğünü fark etti. Daha sonra okunabilir bir şeye dönüşmüştü.
Bu, Hermes dilinde yazılmış bir metindi!
Koyu mürekkep ile şunlar yazılmıştı:
''Herkes ölecek, ben dahil.''
Tıss! Zhou Mingrui açıklanamaz bir dehşete kapıldı. Kitaptan ve üzerindeki metinden uzaklaşmak için içgüdüsel olarak geriye doğru yaslandı.
Güçsüzlüğü nedeniyle neredeyse düşüyordu ancak elini uzatıp masanın kenarına tutunmayı başardı. Çevredeki havanın, sanki içinde mırıltılar yankılanıyormuşçasına çalkantılı olduğunu hissetti. Bu his, gençken yaşlılar tarafından anlatılan korku hikayelerini dinlemeye benziyordu.
Her şeyin bir illüzyon olduğunu düşünerek başını iki yana salladı. Zhou Mingrui dengesini buldu ve nefes almaya çalışırken deftere bakmayı bıraktı.
Bu sefer bakışları, parıldayan pirinç tabancanın üzerinde durmuştu. Aniden aklına bir soru geldi.
Klein'in ailesinin durumunu göz önüne alırsak, bir tabanca almaya nasıl paraları olabilirdi?
Zhou Mingrui kaşlarını çattı.
Derin düşüncelere dalmışken aniden masanın kenarındaki kırmızı el izini fark etti. Rengi ay ışığından daha derin ve 'tül'den daha kalındı.
Bu kanlı bir el iziydi!
''Kanlı bir el izi mi?'' Zhou Mingrui bilinçsizce masanın kenarını tutan sağ elini çevirdi. Bakınca avucunun ve parmaklarının kanla kaplı olduğunu gördü.
Aynı zamanda, başındaki zonklama da devam ediyordu. Biraz hafiflemiş olmasına rağmen durmamıştı.
Başımı mı yardım?
Zhou Mingrui dönüp çatlaklı aynaya doğru ilerledi.
Birkaç adım sonra karşısında siyah saçlı, orta yapılı ve kahverengi gözlü bir figür belirdi. Bu kişinin belirgin bir bilge havası vardı
Bu, şimdiki ben miyim? Klein Moretti?
Zhou Mingrui anlık bir şaşkınlık yaşadı. Gece ışığı yetersiz olduğundan net bir şekilde göremiyordu. Aynayla arasında bir parmak boşluk kalana kadar ilerledi.
Kızıl, tül benzeri ay ışığından faydalanarak başını çevirip alnının kenarını inceledi.
Aynada net bir yansıma ortaya çıktı. Şakaklarında, çevresinde yanık izleri olan garip bir yara vardı. Yaranın çevresinde kan lekesi vardı ve içinde, yavaşça kıvranan grimsi beyaz bir sıvı vardı.