Birisi bongos oynamaktan bahsederken, muhtemelen şaşkın şiirini bu küçük davullarla süsleyen beatnik bir şair düşünüyor olabilirsiniz. Bu görüntü biraz saçmalık gibi görünse de, doğaçlamanın ve vurgulamanın bir aracı olarak bongoların rolü çok uzak değildir.
Boğazlar Küba'dan geliyor ve 1800'lü yılların ortalarında nun Son Stili müziğinde yerini almışlardı. Son , Küba'nın doğusundaki Afrika ve İspanyol müziğinin organik bir şekilde birleştirilmesidir. Bongolar aslında Son müzikte kullanılan tek davuldu ve yumuşak sesleri ve yüksek sesi nedeniyle yalnızca şarkıların giriş ve bölümlerinde oynandı. Şarkıların daha gürültülü bölümlerinde, bongocero (Küba'daki bongo çalarının ismi) geleneksel olarak kampana adı verilen bir kovbele çevirdi.
Bugün bongolar (bkz. Şekil 1) Latin davulların en tanınmışlarından biridir ve seslerini tüm müzik stillerinde bulabilirsiniz.
Şekil 1: Bongo davulları Küba'dan geliyor.
Bongo çalma pozisyonu
Bongolar, bir birim olarak bağlı ve oynatılan küçük davul çiftidir. Geleneksel olarak boğazları bacaklar arasında tuttunuz, sol taraftaki küçük davul ile. Şekil 2 uygun tutma tekniğini göstermektedir.
Şekil 2: Bongolar için geleneksel oyun tekniği.
bongocero, olarak dört temel konturu kullanırsınız:
- Açık ton: Avucunuzun sivri kısmıyla davulun kenarına vurun ve parmaklarınızın başından çıkmasına izin verin . Parmaklarınızı davulun ortasından yaklaşık 4 inç içerde hareket ettirerek deney yapın ve sesin nasıl değiştiğini görün. Zil sesleri olmadan zengin ve berrak bir ses (net bir ses tonuyla giren can sıkıcı zil sesleri) istersiniz.
- Tokmak: Baskınıza renk katan bir vurgu (yüksek sesle) notu oluşturmak için başınıza vururken parmaklarınızı biraz hafifçe kavrayın. Eliniz davul ile temas ettikten sonra, parmaklarınızı rahatlatın ve baştan dönmelerine izin verin. Attırma vuruşu, açık ton vuruşundan daha yüksek bir pitch ile "pop" bir ses çıkarır.
- Topuk ucu hareketi: Elinizi başınıza yaslayın ve avucunuzun topukundan parmaklarınızın ucuna kadar sallayın. Bu vuruşu oynarken daima elini başın yanında tutmayı unutma.
- Temel sesi kapatılmış ton: Tamburu açık ton modasına getirin, ancak parmaklarınızı vurduktan sonra başın üzerinde durmasına izin verin. Ellerinizi rahat tutun ve onları zorlukla hareket ettirin. Gerçekten sessiz bir tonla duyduğunuz tek şey, parmaklarınızın başına karşı hafif bir dokunuş olmasıdır.
Geleneksel olarak sol eliniz topuk sallarken, çoğu modern oyuncu bunun yerine sesini kapatır.
Ritimleri anlama
Martillo, olarak da adlandırılan Son bongo ritmi, doğaçlamalı bir niteliğe sahiptir. Geleneksel oyuncular bu ritmi denemenin temeli olarak kullandılar. Çok fazla değil, çünkü bu ritimle oluşturulan temel 1, 2 darbe şarkının genel hissi için önemlidir. Martillo'yu bir Son grubunda oynayacaksanız, temel 1, 2 nabzından çok uzaklaşamazsınız ya da birkaç pis görünüm elde edersiniz. Şekil 3, Martillo'yu ve ritim üzerine birkaç varyasyonu göstermektedir.
Martillo ve bazı değişiklikler. Şekil 9: Şekil 3: Birkaç bongo ritmi: Martillo ve bazı değişiklikler.
Şekil 3'teki temel Martillo iki adet el deseni (el desenleri ritmin altına Rs ve Ls yazılmıştır) içermektedir. Biri geleneksel topuklanma deseni, diğeri ise temel susturulmuş sesi gösterir. Hangi deseni tercih ettiğinize karar vermek için ikisini de deneyin. Varyasyonlar sadece seste sönük duruşları gösterir, ancak isterseniz yerine topuk ucuyla harekete geçebilirsiniz.
Şekil 3'teki ilk ritim iki basamaklı bir modeldir. Birinci ve ikinci (her ikisi de sağ elinizle oynanır) küçük davul kenarında aksanlı bir tokat sesi çalar. İki vuruşun "ve" üzerinde, sağ eliniz daha büyük tambur üzerinde açık bir ses çıkarır. Bu ritimde, sol eliniz ritimin bir hareket hissi vermek için yumuşak ve sessiz tonlar çalar. İkinci ve üçüncü ritimler dört basamaklı varyasyonlardır.
Martillo'yu bir Son grubunda çalmak için fazla çağrınız olmayabilir, ancak bu ritim ve varyasyonları güncel müzik için de geçerlidir. Şekil 3'teki tüm ritimler, çoğu pop müzik durumuna uyabilir.
Çağdaş müzikte, bongolar genellikle konga davullarının yanında duran bir standa monte edilirler ve ana konga vuruşunun aksanı olarak ve tek başına çalınırlar. Yüksek ses aralıklarından dolayı, bongolar, özellikle senkoplu yendi (en düşük paha biçilenden ziyade bir puanı "e" ve "a" vurgulayan bir ritim) (1 veya 2) oynatırken en iyi sonucu verirler; Yalnızım. Martillo ya da varyasyonlarından birini deneyin ve daha sol aksan ekleyin. Bunu yapmak ritminize senkronize bir his verir. Çağdaş müzik için, bir zamanlar sağ el vurgularını ortadan kaldırabilirsiniz.