Bilinen ilk sürüngenler Karbonifer döneminde yaklaşık 312 milyon yıl önce ortaya çıkmış olup gelişmiş reptiliomorph tetrapodlardan evrimleşerek kuru topraklarda hayata uyarlanmıştır. Sürüngenler, bugünkü kaplumbağaları, timsahları, yılanları, amfizbiyenileri, kertenkele ve soyu tükenmiş yakınlarını içeren, Reptilia sınıfındaki tetrapod (dört uzantılı omurgalı) hayvanlardır. Canlı sürüngenlere ilaveten, artık yok olmuş birçok grup vardır, sürüngenler, soğuk kanlılık biçimini sergiler böylece vücut sıcaklığını sabit tutmanın sınırlı fizyolojik araçlarına ve çoğunlukla harici ısı kaynaklarına güvenirler. Sürüngen biyokimyası, kuşlar ve memelilerden daha az kararlı bir çekirdek sıcaklığa sahip olduğundan, sıcakkanlı hayvanlardan daha fazla sıcaklıkta verimliliği koruyabilen enzimlere ihtiyaç duyar. Optimum vücut ısısı aralığı türe göre değişir ancak genellikle sıcak kanlı hayvanların sıcaklığının altındadır; Modern olmayan kuş sürüngenleri, Antarktika haricinde her kıtada yaşar. Sürüngenler tetrapod omurgalılardır, dört eklemli ya da yılan gibi yaratıklar dört ayaklı atadan türemiştir. Amfibiyenlerden farklı olarak, sürüngenlerin larva evresi yoktur. Fetüs annede gelişir, yumurta kabuğundan ziyade plasentada bulunur. Amniyotlar olarak, sürüngen yumurtaları, onları kuru toprakta üremeye uyarlayan korunma ve taşıma için membranlarla çevrilidir. Vivipar türlerin çoğu, yavrularına başlangıç bakımı sağlayan memelilere benzer çeşitli plasenta formları yoluyla fetüslerini besler.
Kaplumbağaların yerleşimi tarihsel olarak oldukça değişkendir. Klasik olarak, kaplumbağalar ilkel anapsid sürüngenleri ile ilişkili olarak düşünülmüştür. Çalışmalar genellikle kaplumbağaları, timsahlar, dinozorlar ve kuşları içeren grup olan archosaur'lara kardeşlik olarak yerleştiriyor. Hayvan aktifken sıklıkla karşılaşılırken, düşük bazal metabolizma, hayvan inaktif olduğunda vücut sıcaklığını hızla düşürür. Bütün hayvanlarda olduğu gibi, sürüngen kasları hareketi de ısı üretir. Büyük sürüngenlerde, deri kaplumbağalar gibi, düşük yüzey-hacim oranı, metabolik olarak üretilen bu ısının, sıcak kanlı bir metabolizma olmamasına rağmen hayvanları çevrelerinden daha sıcak tutmasına olanak tanır. Bir timsah, aynı ağırlığa sahip bir aslan için gerekli yiyeceklerin onda beşinden bir fazlasına ihtiyaç duyar ve yemeden yarım yıl yaşayabilir. Düşük gıda gereksinimleri ve uyarlanabilir metabolizmalar, net kalorinin bulunabilirliği büyük gövdeli memeliler ve kuşları korumak için çok düşük olan bölgelerdeki sürüngenlerin hayvan yaşamına egemen olmalarına izin verir. Çoğu mevcut sürüngen, etlik ve bekleme besleme stratejisine sahip etçillerdir; Sürüngenlerin ekolojisi nedeniyle soğukkanlı olup olmadıkları açık değildir.
Sürüngen beslemeye karar verdiyseniz, bir sürüngenin bakımında en önemli şeylerden biri de çevredeki nemi kontrol etmektir. Sürüngenler, karanlık nem yaratabilecekleri çevrede yaşamalılar. Çok kuru bir çevrede yaşayan bir yılan veya kertenkele ciddi sağlık sorunları geliştirebilir ve hatta ölebilir. Öte yandan, çok fazla nem, mantar ve bakteri ile ilgili sorunlara yol açabilir.