Huzeyme b. Sabit’in oğlu Amare Cemel ve Sıffın savaşlarına katılmıştı. Ancak bu savaşta tarafsız kalmıştı. O, sürekli şöyle diyordu: “Bu savaşta Ammar Yasir şehit düşene kadar elime kılıç almayacağım, Ammar’ın şehadetiyle hangi grubun hak olduğu anlaşılacak ve hüccet tamamlanacaktır. Zira Peygamber’den (Sallallahu Aleyhi ve Alihi ve Sellem) Ammar’ın zalim, azgın ve sapık bir grup tarafından şehit edileceğini duydum.”
Huzeyme, Ammar’ın şehadetinen sonra şöyle dedi: “Şimdi hakkı ve batılı çok iyi tanıdım.” Huzeyme kılıcını eline alarak savaş meydanına gitti, büyük bir cesaret örneği gösterdi ve kahramanca çarpışarak yüce şehadet derecesine ulaştı.
————–
“İmam Ali’nin Ashabı” kitabından alıntıdır
Yazar: Kerim Uçar