önce biraz yazı. akabinde güzel şarkıyı dinlersiniz. bir nevi beyin sıkışması, çok kalabalık ve gürültülü bir sokakta gerçekten alkollü halde yürürken arada paket taşlara takılmak.. yaklaşık olarak böyle bir sahne belirdi kafamda. hangi zamanlarda aşina oldum, ne oldu bilmiyorum. bunu sürekli dinleyen bir manyak mı vardı, nasıldı, hiçbir fikrim yok. tutsam, çocukluğumdan bile bir bölüm çıkarıcam şarkı için. neredeyse. amma taktım çocukluğa ha, kolaydı o sorumsuz zamanlar demi. (küfür savurma isteği..).
gidebileceğim bir oda yok diyor.