Critical Mass, 17 Mart 2015 NBCC ödülünü kazananların duyurulmasına kadar geçen günlerde, otuz finalist. Bugün, NBCC yönetim kurulu üyesi Gregg Barrios şiir finalisti Ada Limón'un Parlak Ölü Şeyler (Milkweed Sürümleri).
Ada Limón's Parlak Ölü Şeyler
Ada Limón’un dördüncü ve en başarılı şiir kitabı, şiirsel icatlar için bir gezi turudur.
Parlak Ölü Şeyler ev ve kendini gerçekleştirme arayışıdır. Dünyadaki yerimizi bulmak için bu sonsuz arayış. İncelenen bir yaşamın iç ve dış yaşamına yapılan bir çapraz ülke gezisidir. Limon, iyi aşınmış, yırtılmış, sigarayla yanmış keşif ve çıkmaz yol haritası sağlar.
Koleksiyon, 'Bir Kız Gibi Nasıl Zafer Yapılır' şiiriyle açılıyor: 'Bayan atları en çok seviyorum / nasıl bu kadar kolay görünsünler.' Sonra 'Onların kadın olmasını seviyorum / ... sanki bu tehlikeli hayvan da benim bir parçam.' Bu tanıma şu beyana yol açar: 'Gömleğimi kaldırıp görmek / devasa dayak deha makinesini / düşünen, hayır, o biliyor / önce gelecek.'
Kadınların güçlendirilmesine yönelik bu övgü, durumu artırıyor. Doğal olarak, post zamanı yaklaştıkça, bahislerimizi kazanmak için safkanlara yatırırız. Bununla birlikte Limón, ilk metaforik kalp pompalama anını alır ve Alice gibi, Kentucky'ye inen pastoral bir tavşan deliğine dalar.
Whoa! Hinterland'daki Ada - bir zamanlar bekar olan şehirli kızının erkek arkadaşıyla ev işlerini kurduğu yer: 'Bir eve gitmek ne demek? Biz bir ben ? '
Çayıra bak, neredeyse onları görebilirsin.
nesiller bluegrass ve samanda çözüldü.
Denemek ve harika olmak istiyorum. Bir saatliğine bile.
İyimserliği kısa ömürlü: 'Sonsuza kadar bulaşıkları yıkadığımı / yıkadığımı hissettiğim sadece aylardı.' Ve bir pişmanlık sancısı: “Dairemde, orada başka bir kadın yaşıyordu. / Brooklyn'de, her şeyin temiz ve saklandığı şarküterinin yanında. '
Şehirde, geniş açık alanlara taşınmayı düşünüyor - 've bazen daha fazla gökyüzü görmek ne kadar güzel olurdu.' Ancak kırsal ütopyası, kurgudan daha garip bir şey olana kadar beklediğinden daha ürkütücüdür. Toprakla barışır, ilham alır, üvey annesi için yas tutmasına izin verir, kendi Latin kimliğini, aşk hayatını sorgular ve yaratmanın, yazmanın zor işini yapmak için aşağı iner.
Menzili ve uğultulu olanı söyle
onlara buraya gelmediğini söyle
yaygara koparmak, kırmak, hırlamak veya
...
onlara buraya gelmediğini söyle
gece havasını bozmak ve kriz atmak,
sonra karanlıkta inin ve yapın.
'Bir Meksika Lokantasında Beni Ne Kadar Üzdüğünü Hatırlıyorum' şiiri, artık ölmüş üvey annesiyle olan huzursuz ilişkisinin derinliklerine iniyor.
Kassın
Kemikten kestim ve hala kemiği
hatırlar, hala istiyor (çok, istiyor)
geri et, gerçek şey
sadece ona karşı gelmek için, keşke
tartışmak ve kavga etmek, sadece kaçırmak için
çözülebilir bir yokluk.
'The Riveter' da ailesi üvey annenin ölümüne hazırlanır.
Bir eylem planımız vardı.
Bu olduğunda bunu yapıyoruz.
Bu olduğunda bunu yaparız.
Ama ne unuttum
bu bizim planımız mıydı
onunki değil, ölmekte olanı değil
bu onlar için bir plandı
kimde hala var Sonraki .
'Küllerin Etrafına Atıldıktan Sonra' da ölümün her canlıyı beklediğinin acısı ve idrakı geliyor.
Bittikten sonra yapamam
hayatıma geri dön Anlıyorsun değil mi? Ben aynı değildim. ben
Kendimi az çok sevip sevmediğimi anlayamadım. Daha sonra, ne zamana kadar değildi
Onun yanına taşındım ve bizim düzensiz kusurumuzun dışında durdum
içimde dolaşan şeyi hatırladığım çim: ben beau-
tiful. Ben aşk doluyum Ölüyorum.
Ve sonra, düşündükten sonra - 'Kıyamet Ülkesinde.'
Dün gece bir keseli sıçanı öldürdük
yolun ortası.
...
Ama bu dün geceydi. Bu sabah
mutfakta güneş canlanıyor.
Bize benzin istasyonunda kahve almaya gittin
ve her yerde çok fazla hayat var.
Limón’un dili, kesintisiz bir manzara içinde kristal akıntıları gibi alçalır ve akar. Şair yas tutar, kutlar ve her şeyden önce zor sorular sorar. Bu süreçte, bedenlerimizin yenilmez olmaya bağlanmadığını anlıyoruz; hayatta kalmanın genellikle mutluluk arayışından daha önemli olduğu ve hepimizin bir son kullanma tarihi olduğu. Ama yine de yükseliyoruz. Yararlı olmak için. Uçup giden hayatın kırılgan armağanını yerine getirmek için.
Son şiir olan 'Koşullu' da Limón açılış şiirine, kazanacağı kesin olan hanım atın kazanmadığı bitiş çizgisine geri dönüyor.
Yarının asla gelmediğini söyle
Ayın buzlu bir çukura dönüştüğünü söyle
Asla göremeyeceğimizi söyle: parlak
gelecek, serseri bir yıldız gibi sıkışmış, asla
yaklaşıyor, asla göz kamaştırmıyor.
...
Söyle, Önemli değil . Söyle, Olurdu
yeter . Hâlâ bunu isteyeceğini söyle: biz yaşıyoruz,
tam burada, şanslı hissediyorum.
Duraklamalar ve sessizlikler, noktalama işaretleri ve aralarla ince işlenmiş bu şiirler sohbeti yansıtıyor. Bakarken şefkatle konuşan durgunluk anları var ve içinde olan her şeyi - bizim dünyamızı kuşatıyor. Şiirlerinde bir ata, çukur boğaya, kopmuş bir yılana ya da bataklıkta bir otu biçimlendirmek için sihirli bir güç var. Eşsiz tarzı, ona tüm canlıların katıksız kişileştirilmesine yaşam için tutkulu bir arzu verir. Bir de Poe benzeri bir nitelik var - ürkütücü, hüzünlü ve karanlık bir güzel. Limón, hala gelişmekte olan bu 21 için orijinal, şiirsel bir ses.styüzyıl.
Şiirleri, bir zamanlar hayatta olan 'parlak ölü şeylerdir': masumiyet ve deneyim kitabındaki sıkıştırılmış çiçekler - hatırlanan, günümüzün güzel kalıntıları.
buraya bak, inkar etmeyeceğim: oradaydım
barın banyo aynasında durmak,
Adımı biriymişim gibi söyleyerek