Satürn Gezegen Sisteminin Yeni Kronolojisi
Satürn’ün uyduları için yeni bir kronoloji Gezegen Bilimi Enstitüsü Yardımcı Araştırma Bilimcisi Samuel W. Bell tarafından geliştirildi.
“Relative Crater Scaling” kitabının yazarı Bell, “Ay veya Mars’taki yüzeyleri tarihleyen çoğu çalışma, kaç tane çarpma kraterinin oluştuğunu saymaya ve kraterleşme oranını bilmeye dayanıyor, ancak Satürn’ün uydularında kraterleşme oranını bilmiyoruz” dedi.
Satürn’ün Büyük Uyduları Arasında: Düzlem Merkezli Kraterleşme ve Titan’ın Yüzey Yaşının Etkileri ” Journal of Geophysical Research: Planets’de yer alıyor.
“Satürn sisteminin önceki kronolojileri, Satürn’ün uydularındaki kraterlerin neredeyse tamamının Güneş’in etrafında dönen nesnelerden geldiğini varsayıyordu.”
Bell, “Eğer etkiler yalnızca Güneş’in yörüngesindeki nesnelerden gelseydi, bağıl kraterleşme oranı, uydular Satürn’e ne kadar yakınsa çok daha yüksek olurdu. Bununla birlikte, Mimas, Tethys, Dione, Rhea ve Iapetus’un en eski yüzeylerinin krater yoğunluklarının hepsi nispeten benzer, ”dedi.
“Her bir aydaki en eski yüzeylerin yaşlarının, geniş ölçüde benzer krater yoğunlukları üretmek için gereken kesin miktarlarla değişmesi çok büyük bir tesadüf olurdu.
Sonuç olarak, çarpanların aslında Satürn’ün yörüngesindeki nesnelerden, mevcut teknolojiyle tespit edilemeyecek kadar küçük olan ayçıklardan gelme olasılığı çok daha yüksek görünüyor.
Bell, “Bu yeni kronolojinin birçok önemli sonucu var” dedi. Örneğin, tüm çarpanların Güneş’in etrafında döndüğü varsayımı altında, herhangi bir ayın 4 milyar yaşından küçük olma olasılığı dışlanıyor.
Bununla birlikte, Satürn’ün yörüngesinde dönen çarpanlar ile, gelgit yörünge evriminin astrometrik gözlemlerinden ileri sürüldüğü gibi, uydular daha genç olabilir.
Bell, “Güneş’in yörüngesinde dönen çarpıcıların varsayımı, Titan yüzeyinin muhtemelen en az 4 milyar yaşında olduğu sonucuna varıyor, ancak Titan aktif hava koşullarının net kanıtlarını gösteriyor” dedi.
Yeni kronoloji ile Titan oldukça genç olabilir ve bu da göller, nehir yatakları, kum tepeleri ve dağların gözlemleriyle çok daha tutarlı.
Bell, “Yeni kronoloji ile, yaptığımız ve ayların yaşları ve üzerlerindeki özellikler hakkında bilmediğimiz şeyleri çok daha doğru bir şekilde ölçebiliriz” dedi.
“Satürn sisteminin büyük ölçekli tarihi hala birçok gizemi gizliyor, ancak odaklanmaya başlıyor.”
Referans: “Satürn’ün Büyük Uyduları Arasında Göreceli Krater Ölçeklemesi: Düzlem Merkezli Kraterleşme ve Titan’ın Yüzey Yaşı İçin Çıkarımlar”, Samuel W. Bell, 26 Mayıs 2020, Jeofizik Araştırma Dergisi: Gezegenler.
Bell’in araştırması, Brown Üniversitesi Hesaplama ve Görselleştirme Merkezi’nde ve Gezegen Bilimleri Enstitüsü’nde çalışırken yapıldı.