-
-
dönemin meksika'sını, siyasi iklimini, göçmenleri, gelir adaletsizliğini ve ilk aşkın heyecanını yeni yetme bir çocuğun gözlerinden olabildiğince içten ve yalın bir dille anlatan j. e. pacheco romanı.
"... bu diğer boleroyu duyduğumda, şarkının sözleri dikkatimi çekti. “ cennet veya gökyüzü ne kadar yüksek olursa olsun/ okyanuslar ne kadar derin…”
alvaro obregon bulvarı’na baktım ve kendi kendime, işte tam da bu anın anısını hep aklımda tutacağım çünkü bu andan itibaren hiçbir şey eskisi gibi olmayacak, dedim. bu günden sonraki her şey benim tarih öncesi zamanıma ait olacak. bu anı hep saklayacağım çünkü mariana’ya aşık oldum. peki şimdi ne olacak? hiçbir şey olmayacak. hiçbir şey olamaz ki. peki ben ne yapacağım? okulumu değiştirip jim’i ve mariana’yı bir daha görmeyecek miyim? kendi yaşımda bir kız mı arayacağım? ama benim yaşımdaki kimse kız aramaz ki. benim yaşımdaki birinin yapabileceği tek şey gizlice, sessizce aşık olmak, tıpkı benim mariana’ya aşık oluşum gibi. her şeyin kaybolduğunu ve hiçbir umut olmadığını bile bile aşık olmak. "