Böylece, Fransa’nın büyük Han Munke (1253) büyükelçiliğinin bir üyesi olan Fransisken rahip Guillaume de Rubruk, Kutsal Kral Louis’e şunları yazdı: “Majestelerine Karakurum şehri hakkında bilgi verin… İçinde çeşitli ulusların 12 tapınakları, 2 camileri Muhammed’in yasasını ve kentin kenarındaki Hıristiyan kilisesini ilan et. "
Batu Ortodoks Kilisesi ve Juchi Ulus'un (Altınordu) takip eden yöneticileri çok olumlu muamele gördü. 1261'te, Kiev Büyükşehir Kirill'i, Vladimir Alexander Nevsky Büyük Dükünün isteği üzerine ve Han Berke'nin izniyle, Sarai-Batu'da, Saray diocese, Altınordu'nun başkentinde kuruldu. Sarai'nin ilk piskoposu, Pereyaslav Diocese'yi de yöneten St. Mitrofan'dı.
Sarai piskoposunun en derin araştırmacılarından biri, çalışmaları bu sayfada ışık tutan tarihçi ve Ortodoks yayıncısı Vladimir Makhnach. hikayeler Rusya ve Rus Ortodoks Kilisesi. Bu olaylarla ilgili vizyonu aşağıdaki gibidir.
ORTODOKS Horde'un başkenti Sarai, üç yüzyıl sonra Krutitsy'ye (şimdi Moskova'nın Tagansky bölgesi - Ed.) Devredilen piskos, 1261 yılında kuruldu. Birçok yazar, yeni bir bölüm kurmanın en çok sayıda nedenini belirtir. İlk olarak, 1250'lerde Horde'daki Rusların sayısı arttı. Halen, Rus prensleri tarafından kendi semtleri, tüccarları ve çeşitli elçilikleriyle Han'ın evine sık sık ziyaret edildi. Prensler Sarayda görevlileriyle görev yaptı. Bu Rusların birçoğu ümitsiz ya da değil, Horde'da yıllar geçirdi.
İkincisi, bu zamana kadar Horde iktidarı, Rus halkının geri kalanına kıyasla ayrıcalıklı bir konumda olan din adamlarıyla tam olarak ilişki kurmuştu ve muhtemelen Rus din adamlarının engin yeni bölgedeki etkilerini güçlendirme arzusuna karşı çıkmadı.
Üçüncüsü, Horde topraklarında, özellikle Don boyunca, kemirgenler yaşıyordu - Hazarların soyundan gelenler ve Don Kazaklarının ataları.
Dördüncüsü, khan'ın gücü, Sarade Piskoposuna, Horde'un Bizans ile olan ilişkilerinde özel bir önem verdi. Mikhail Paleolog’un Haçlıları Konstantinopolis’ten kurtarıp Ortodoks başkentini yeniden canlandırmasıyla, 1261’in yılındaki minberin kuruluşunun tesadüf etmesi pek tesadüf değildi. Sarai'nin ikinci piskoposu Theognostos'un, 1279'taki “Yunanlılardan, büyükşehirden bir çırpıcı tarafından patriğe, Çar Mengutemer'i de Yunan Paleolog'un kralı'na gönderdiği” olarak bilinen bir kronik sertifika belgesi bilinmektedir.
Görünüşe göre, Rus prensleri ve yüksek din adamları, Sarai piskoposundan merkezdeki durum hakkında, Han’ın buna veya Rus prenslerinin davranışına ilişkin bilgiler aldılar. Piskopos bir dereceye kadar bu ilişkiyi etkileyebilir.
Sorunun tüm bilgisiyle, tarihçiler, öncelikle Horde Saray bölümünün, Evrensel Ortodoks Kilisesi için değil, Bizans İmparatorluğu için değil, Ruslar için ne faydası olduğu ile ilgilendiğinde garip bir durum dikkat çekicidir. Sonunda, bir piskopos kuran Horde değildi!
DAHA FAZLASI Rus din adamlarının Horde'daki etkilerini arttırma isteklerinin en ciddi nedeni: On üçüncü yüzyıldan itibaren sürekli olarak Doğu üzerindeki baskıyı artıran Roma Katolikliğine karşı mücadele. Roma’da Rusya’da Horde hükümetinin kurulmasıyla birlikte, Rusların arasında Horde’un yardımıyla ve Horde’ın kendileri arasında, belki de bizimkilerin yardımıyla papazlığın yayılmasının mümkün olduğu düşünülüyordu. Amaç, bozkır sakinlerini Selçuklu Türklerine, Nicene (Bizans İmparatorluğu) ve Alman İmparatoru Frederick II Hohenstaufen'e karşı mücadeleye çekmek için de takip edildi.
Bu baskı misyonerlerin yardımıyla gerçekleştirildi, çoğunlukla papaları mesaj veren Fransiskanlı ve Dominicanlar, XIII ve XIV yüzyıllarında Rusya'ya ve Horde'a gönderildi. Bunlar, John Plano Karpini, Guillaume Rubruck, Julian olarak, ziyaret ettikleri ülkeler hakkındaki en ilginç ifadeleri borçluyuz, ancak eğitim amaçlı olarak gönderilmediler.
Raporları bazen kendi misyonerlik başarılarını açıklarken bile yanlıştı. Bu yüzden, 1235’daki Macar Dominik rahibi Julian, büyük Laudameria prensi (Vladimir-Suzdal beyliği dedi - Ed. .
Papa X IUMX boğasında bile, Gregory Gregory IX’ın Rusya’ya giden tüm Dominicans’a hoşgörü verdiğini, onları rahiplerin kundaklama ve cinayet gibi günahlarını bağışladığını unutmamak ilginç; Onlara bu günahların kendiliğinden bırakılma hakkı verildi. 13. yüzyıldan başlayan bir çok mesajda papalar Rus prenslerine "kendi aldatmacalarını" yani Ortodoksiyi reddetmeleri çağrısında bulundu.
Jeopolitik XIII. Yüzyıldaki durum, Rusya tarihinin en zoru idi. Rusya kendisini Moğol ordularının işgalinden koruyamadı. En önemli şehirlerden bazıları yıkıldı, bozkır yürüyüşlerinin korkusu, tüccar kervanlarının hareketini imkansız hale getirdi. 12. yüzyılda, Büyük Dinyeper transit yolu “Varanglılardan Yunanlılara” kurudu. Buna ek olarak, batı sınırı düşmancaydı ve hayatta kalan Kuzey-Batı kentleri - Novgorod, Pskov, Polotsk, Smolensk - Baltık Denizi'ndeki ticaretini Rusya pazarını kaybederek yeniden canlandırmaya çalıştı.
Ticaretin gerilemesi, kısır bir döngü oluşturan zanaat ve tersi yönde düşüşü teşvik etti. Sosyo-psikolojik şokun etkisi altında düzenin çöküşü canavardı: 60 hakkında kimsenin harap etmediği en zengin Novgorod yıllarca taş yapıya yol açmadı.
Büyük Şizmin (1054'teki kilise bölünmesiyle Hristiyanlığın Batı ve Roma Ortodoks Kilisesi'ne bölünmesine yol açan - Doğu'da Konstantinopolis'in merkeziyle bölünmesine yol açtı. - Ed.) Batı, Konstantinopolis'teki yıkımdan sonra tamamen yabancılaştı. İslam'ın altı asır saldırısından kurtulan Bizans İmparatorluğu, haçlıların hain darbeleri altına düştü. Rusya ve Karadeniz arasında "pisleri" yerine "Torks, Berendeys, Polovtsy - bir Horde vardı. Kültürel izolasyon ve ekonomik gerileme, şehirlerin ve şehir manastırlarının etkisinin kaybına neden oldu.
Sadece Kilise, Rus halkının kalesi olarak kaldı. Moğollar tarafından dokunulmamış bir kilise, "cehennemin kapıları bile" üstesinden gelemez. "
DİN KÜLTÜRELİ Hoşgörü Moğol çağdaşları hayrete düşürdü. Han'ın etiketleri, din adamlarını her türlü haraçtan, han lehine olan tüm yükümlülüklerden muaf tuttu. “Bu mektup rahiplerden ve Chernetlerden görülüyor ve duyulmuyor, ne haraç ne de istedikleri herhangi bir şey, ne de Başkâtları, prensleri, prensleri, popluzhniki'yi, gelenekleri ve Yen'i özür dilemek ve ölmek için almak” (Mengu-Timur 1267 etiketinden) .
Etiketler toprakları, suları, bahçeleri, bahçeleri, din adamlarına ait fabrikaları korur. Kilise evleri ayakta durmaktan muaftır. Kiliselere hakaret etmek için inanç küfürleri, kilise mülklerinin (kitapların vb.) İmha edilmesi ölüm cezasına dayanıyordu. Yılın Taydul 1347 etiketi, kilisenin tüm bu ayrıcalıklarını desteklemek için doğrudan Rus prenslerine hitap ediyor.
İlk şoktan kurtulan Rus topraklarının direnebileceğini belirtmek uygun görünüyor. 110'te binlerce savaşçı, tarihçilerin on üçüncü yüzyıldaki birleşik prensliklerin gücünü tahmin ediyor. Bu açıkça Batuyev Ulus'un kuvvetlerinden daha fazla. Ancak Rusya Batı'da savaştı. Polonyalılar, Macarlar, İsveçliler ve eşsiz derecede daha tehlikeli bir Teutonic Order - bunlar taviz vermeyen düşmanlardır.
Mükemmel analiz L.N. Gumilyov, Rusya’nın, abartma ve feodalizasyon pahasına papalıkla bir ittifak pahasına kazanabileceğinden kuşku duymuyor. Prens Daniel Galitsky'nin sonunda ödemeyi reddettiği fiyata, Prens Alexander Nevsky ve Metropolitan Kirill'in kararlı bir şekilde reddettiği.
Dahası, Horde ve Büyük Han'ın karargahındaki konumu olağanüstü istikrarsızlıkla ayırt edildi ve hatta Rus etkisine yol açtı. Kampanya sırasında Batu, kuzenleri, büyük Han Ogedei'nin oğlu Guyuk ve büyük Yasy koruyucusu Chagatai'nin oğlu Buri ile birlikte düştü.
L.N., “Babalar Batu’nun tarafını tuttu ve utanmaz oğullarını utançla cezalandırdılar” dedi. Gumilev, ancak Udegei 1241'te öldüğünde ve güç Guyuk'un annesinin eline geçtiğinde, Khansha Turakina, Guyuk ve Buri'nin ekipleri geri çağrıldı - ve fakir Baty, merkezi hükümetle aşırı gergin ilişkilere sahip olan dört bin sadık savaşçıya sahip olan devasa bir ülkenin hükümdarı oldu. Ele geçirilen bölgelerin zorla alıkonulması sorunu yoktu. Moğolistan'a dönüş, aşağı yukarı acımasız bir ölüm anlamına geliyordu. Ve burada aptal ve uzak görüşlü bir adam olan Batu, özellikle Rus prensleri Yaroslav Vsevolodich ve oğlu Alexander'la konularıyla flört etme politikasına başladı. Toprakları haraç değildi. ”
Ancak Guyuk iyi değildi. Moğol gazileri, büyükbabasının arkadaşları ve Tolui’nin çocuklarıyla ilgili Nestorians’a karşı çıktı. Her ne kadar 1246'te Guyuk büyük bir han ilan edildiyse de, gerçek bir desteği yoktu. Guyuk, düşmanı Baty'nin fethedilen ülkelerin Ortodoks nüfusu arasında olduğu yerde bulmaya çalıştı. “Şam (Suriye), Rum (Bizans), Yaban Arıları ve Rusya'dan rahipler” i davet etti ve bu halklar için kabul edilebilecek bir program ilan etti.
MİSYON Plano Carpini resmen Büyük Han’a Roma Katolikliği’ni kabul etme önerisini iletti. Moğolistan iktidarıyla ilgili olarak, bu aşamadaki bu planlar umutsuzdu: Han Guyuk’un Papa IV. Masum’a yazdığı mektup kalmaya devam etti; “Bundan, doğru olanı bilmelisin,” dedi Guillah Rubruk, Fransız Kralı 1253'taki kralı ““ aralarında çok büyük olan Ruslar sayesinde, aralarında güçlenen bu görüş nedeniyle inançtan çok uzak olduklarını ”söyledi.
1248'in başlangıcında Guyuk aniden öldü ya da zehirlendi. Güçlerin üstünlüğünü kazanan Baty, Nestorian partinin lideri Tolu'nun oğlunu tahtına emanet etmiş ve Guyuk destekçileri 1251 yılında idam edilmiştir.
Referans. Nestorianism, geleneksel olarak Konstantinopolis Başpiskoposu (428 - 431) Nestorius'e atfedilen ve 431'daki Ephesian (Üçüncü Ekümenik) Konseyi'nde sapkınlık olarak mahkum edilen bir öğretidir. Aslında, Nestorianism Nestorius'tan çok önce, Antakya ilahiyat okulunun bir öğretisi olarak ortaya çıkmıştı.
Rusya'nın fethinden sonra, Batu ve Batu'nun tahtın varisi ile olan tartışmaları, Altınordu'daki Rus meseleleri Guyuk (1241), Batu'nun oğlu Sartak tarafından yönetildi. Sartak'ın Hristiyan sempatileri yaygın olarak biliniyordu ve tabii ki Nesto ayinine göre vaftiz edildiğine dair kanıtlar bile var. Ancak, Sartak Roma Katoliklerini ve Ortodoksları desteklemedi, sadece arkadaşı ve erkek kardeşi Alexander Yaroslavich için bir istisna yaptı.
Bu durum, 1256'ta Sartak'ın ölümüne kadar devam etti, daha sonra Han Berke (Han Batu'nun küçük kardeşi - Ed.) İslam'a dönüştü, ancak 1261'taki Sarai'deki Ortodoks Kilisesi'nin bir diokosunu kurmaya çalıştı ve Perslerle savaşa dayanarak Ortodoks lehine çalıştı. Nesniyanlık patronları İlkhanlar (Hulaguid devletinin hükümdarları İlkhan ünvanını giydiler, bu hanedanın kurucusu Mongke'nin küçük kardeşi Hulagu idi. - Ed.)
Bu andan itibaren, Nestoçi sorunu Ruslar için önemsiz hale geliyor ve Ortodoks karşı misyonu öncelikli olarak Latinlere yönelik.
HARİKAAncak, tüm tarihçiler Sarai'de bir bölüm kurmak için başka bir neden fark etmeyi reddettiği için, bizce en önemlisi Horde halkı arasında geniş bir görevin örgütlenmesidir.
NM Karamzin, Saray'da bir bölüm kurma fikrini Alexander Nevsky, Metropolitan Macarius (Bulgakov) ve E.E. Golubinsky - Büyükşehir Kirill. Her ikisi de, hiç şüphesiz, Polovtsian tehdidinin çok sayıda Polovtsy'nin vaftizuyla sonuçlandığını biliyordu. Gerçekler biliniyor: Polovtsian Khan Amurat, 1132'taki Ryazan'da, Aydar - 1168'taki Kiev'de, Bastia'da - 1223'ta, Ruslarla Moğollara karşı ittifak içine giren vaftiz edildi; Ortodoks Polovtsy'inden, Didgor Savaşı'ndaki Oluşturucu Kral David'in birliklerinin bütün bir kanadından oluşuyordu (Gürcistan krallığı ve Selçuklu ordusu askerleri arasında 1121'ta. - Ed.); Macaristan'a göç eden Polonyalılar Ortodoks idi. Moğol istilasının kendisinin Rusya’nın Polovtsyalı arkadaşlar için ayağa kalktığını hatırlatması gerekir.
Alexander Nevsky hakkında sonsuz miktarda yazı yazıldı, ama belki de haksız yere - büyük Moskova Azizleri'nin aydınlık görüntüleriyle bizden korunan Büyükşehir Kirill hakkında. Bu arada, bu efendi 1243'ten 1280 yıllarına kadar önceliğe sahip bir bölümü işgal etti, yani hiç olmadığı kadar uzun. Üç yeni diyopsi açtı: Kholmskaya - 1250 yılında, Sarai - 1261 yılında ve Tverskaya - yaklaşık 1271 yılında.
Prens Alexander Nevsky ve Daniel Galitsky, Alexander Nevsky ve kardeşi Andrey arasında anlaşmaya varılan Büyükşehir Kirill'di. O yılın Vladimir Yerel Konseyi 1274'ini topladı. Son Prens Alexander yolculuğunu harcadı ve tabutunun üzerinde ölümsüz hale gelen kelimeleri şöyle söyledi: “Suzdal'ın güneşi çoktan battı.”