Paul Signac
|Paul Signac|


Georges Seurat tarafından yapılmış portresi (1890)
|Genel bilgiler|
|Doğum adı||Paul Victor Jules Signac|
|Doğum||
11 Kasım 1863|
Paris, Fransa
|Ölüm||
15 Ağustos 1935 (71 yaşında)|
Paris, Fransa
|Uyruk||Fransız|
|Alanı||Resim|
|Katıldığı akımlar||Empresyonizm, Post-empresyonizm, Noktacılık|
Yaşamı[değiştir | kaynağı değiştir]
Signac, 11 Kasım 1863'te Paris'te Jules ve Heloise Signac çiftinin tek çocuğu olarak doğdu. Babası varlıklı bir eyer yapımcısıydı. 16 yaşında babasını kaybeden Signac, mimarlık eğitimini yarıda bırakarak resim kariyerine başladı. Hayatı boyunca Avrupa kıyılarını gezecek ve pek çok manzara resmi çizecekti.
1880-84 arasında yaptığı ilk resimlerinde Claude Monet ve Armand Guillaumin gibi empresyonist ressamların etkileri görülüyordu. 1884'te Paris'te Georges Seurat ile tanıştı. Seurat'nın sistematik çalışma metodundan ve renk bilgisinden çok etkilendi. Seurat'nın etkisiyle, empresyonizme özgü kısa fırça darbelerini bıraktı ve yan yana konmuş pek çok ufak renk noktasıyla resim yapmaya başladı. Bu noktalar az sayıda temel renkten seçiliyordu, ama bilinçli olarak seçilen ve yan yana getirilen temel renk noktalarıyla her tür ara renk oluşturulabiliyordu. Signac böylece puantilist stili benimsemiş oldu.
Her yaz Paris'ten ayrılıp çok sevdiği Güney Fransa kıyılarına resim yapmaya gidiyordu. 1889'da Arles'a gitti ve arkadaşı Vincent van Gogh'u ziyaret etti. 1890'da bir İtalya gezisine çıkarak Cenova, Floransa ve Napoli'yi gezdi. 1891'de Seurat'nın ölümü üzerine neo-empresyonistlerin lideri oldu. 1892'de ressam dostu Camille Pissarro'nun bir akrabası olan Berthe Roblès ile evlendi. Signac çiftinin 1893'te San Tropez'de satın aldığı ev, Signac ve pek çok ressam dostu için sevilen bir tatil ve çalışma mekânı olacaktı.
1890'larda, ufak bir yelkenli gemiyle uzak kıyılara gitmeye başladı. Kuzeyde Hollanda kıyılarına, güneyde ise İstanbul'a kadar geldi. Gittiği her limandan, çabukça çizilmiş renkli suluboya resimleriyle dönüyor, stüdyosunda bu resimleri puantilist yöntem ile büyük kanvaslara aktarıyordu. 1900'dan itibaren stilini değiştirdi ve ufak renk noktaları yerine nispeten büyük karelerden oluşan mozaik resimler yapmaya başladı.
1908 yılında, kurulmasında aktif rol oynadığı Paris Bağımsız Sanatçılar Topluluğu'nun başkanı oldu. Ölene kadar sürdürdüğü bu görevi sırasında, fovizm ve kübizm gibi tartışmalı avangart akımları destekledi, Henri Matisse ve André Derain gibi genç sanatçılara hem destek, hem ilham kaynağı oldu. (Matisse'den bir tablo satın alan ilk kişi Signac'tır.)
Signac resimde değişik teknikler denemekten hoşlanıyordu. Suluboya ve yağlıboya resimlerinin yanı sıra pek çok oyma baskı ve taş baskı eseri vardır. Ayrıca puantilist stili mürekkepli kalemle de denemiştir. Sanat teorisi üzerine pek çok yazı yazmıştır. 1899 tarihli Eugène Delacroix'dan Neo-Empresyonizme adlı kitabı ve Johan Barthold Jongkind üzerine yazdığı 1927 tarihli kitap bunlardan bazılarıdır.
Signac, 15 Ağustos 1935'te Paris'te septisemiden öldü. Naaşı yakıldıktan sonra Père-Lachaise mezarlığına gömüldü.
eserleri[değiştir | kaynağı değiştir]
Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]
|Wikimedia Commons'ta Paul Signac ile ilgili medyaları bulabilirsiniz.|