"Bir milleti yok etmek için önce onu yok etmelisin tarih. Hikaye yok - kök yok. Ve hayatın kökleri olmadan olmaz! "
GS Titov
GS Titov
Gelecekteki kozmonot Verkhnee Zhilino (Altay Bölgesi) köyünde doğdu 11 Eylül 1935 Annesi Alexandra Mikhailovna, bir ev tuttu ve babası Stepan Pavlovich, Komünist okulundan mezun oldu ve pedagojide "hasta" oldu, yerel olarak edebiyat ve Rusça öğretmeni oldu. okul. Ayrıca inanılmaz yetenekli olan şarkılar ve şiirler yazdı, resme düşkündü, dillerle ilgiliydi. Bir süre Titov Sr. Moskova Konservatuvarı'nda okudu ve keman, mandolin ve bayan oyunlarında ustalaştı. Ancak, zamanlar zordu ve bir müzik kurumundan mezun olmayan Stepan Pavlovich ailesine yardım etmek için eve döndü. Yerel sakinler ayrıca, Titov Sr.'nin köyün ilk bahçıvanı olduğunu söyledi - düzenli olarak fide, fide ve aşılanmış bitkiler dikti. Sevdiği Puşkin'in eserlerinin kahramanlarının onuruna çocuklarını (oğlu Herman hariç, kızı Zemfira'ya sahipti) verdi.
Bir zamanlar Stepan Pavlovich, oğluna müzik aleti çalmayı öğretmeye karar verdi. Efsaneye göre, küçük Hera babasının ısrarcı araç çağrısına tahammül etmedi ve ebeveyn düğümü akordeonunu en yakın havuza boğdu. Başarısından utanıyordu ve bir süre evlat kemanı inatla öğrenerek kendini rehabilite etmeye çalıştı. Ancak, “böyle seslerin oyun olarak adlandırılamadığını” belirten Stepan Pavlovich'in eleştirisi, başarısız müzisyenin zaten zayıf olan dürtülerine bir son verdi.
Savaş başladığında, Titov Sr. öne çıktı. Bu sırada, çocukları ile birlikte Alexandra Mihailovna, "Mayıs Sabahı" adlı güzel bir ismi olan bir toplulukta ebeveynlerine taşındı. Hera en sıradan bir çocuğu büyüdü - akranlarıyla birlikte genel okula gitti, babasını öne doğru takip etti, sahada ter attı. Onun için olağanüstü bir yetenek yoktu ve bu arada, kozmonot olmayı hayal etmedi. Belki de henüz böyle bir meslek olmadığı için. Kendisi bundan bahsetti: “Dürüst olmak gerekirse, pilot olmayı hayal etmedim. Uçak bile - posta "mısır" - sekizinci sınıfta ilk kez görüldü. Bu arada, annem amcam pilot olarak çalıştı. Ancak o zaman mesleği ile ilgilenmedim, fakat bize Aşgabat'tan getirdiği ağır portakallarla ”dedi. Herman, Mayıs sabahı komünündeki okulun ilk üç sınıfından, Polkovnikovo köyünde yedi yıllık bir okuldan, ailenin babanın savaştan dönmesinin ardından taşındığı ve Nalobikha köyündeki ortaokuldan mezun oldu. Okulda Herman teknolojiyle ilgileniyordu. Sırlarını açığa çıkaran ilk mekanizma eski film projeksiyon cihazıydı. Çocuk cihazın çalışma prensibini ayrıntılı olarak açıklayana kadar yerel projeksiyoncuya yapışıyordu. Çok geçmeden Herman kendisi zaten bir ülke kulübünde film çekiyordu. Sonra ev yapımı bir radyo alıcısı, bir okul radyo merkezinin organizasyonu ve hatta küçük bir elektrik santralinin inşası için uzun saatler harcandı.
Lisenin sonunda 1953'te Titov orduya alındı. Kendisine hizmet etmek istediği Barnaul askeri kayıt ve görevlendirme bürosunda sorulduğunda, tereddüt etmeyen genç adam havacılık. Daha sonra, Alman Stepanoviç bunu şöyle açıkladı: “Her şey çok basitti. Çok kötü yaşadık ve on yedi yaşında kıyafetlerimden sadece bir kayak elbisem vardı. Ve zaten bir “çift” idim, kızlar bana baktı ve utangaçtım - sağlıklı bir adamdı, ama giyecek hiçbir şey yoktu. Öğretmenimizin kocası köye geldiğinde - kravat, altın düğmeler, omuz askıları, parlak ayakkabılar. Ben de sordum: "Amca, bütün bunları nerede veriyorlar?" "Havacılıkta" dedi.
1955'te Alman Stepanovich, Kostanay'da bulunan 9. İlköğretim Askeri Havacılık Okulu'ndan ve 1957'te Novosibirsk'teki Stalingrad Askeri Havacılık Okulu'ndan onur ile mezun oldu. İlk yılda, Titov'un beceriksizliği yüzünden neredeyse tehdit altında olması ilginçti - eğitmenler uçma şeklini beğenmediler ve bağımsız ayrılmalarına izin verilmedi. Fakat uçuş komutanı onu gökyüzüne salıverdi ve Alman Stepanoviç daha fazla hizmet etmeye devam etti. Ve okuldan mezun olmadan üç ay önce, onu tekrar dışarı çıkarmak istediler, ama disiplin için bu kez - gelecekteki kozmonot AWOL’a gitti. “Askeri pilotun” nitelikleriyle ve açıklamasındaki bir kayıt ile: “Güvenle ve cesaretle uçar” diyen Titov, Leningrad Askeri Bölgesi Hava Kuvvetleri'nin muharebe birimlerine gönderildi.
1957'te, yirmi üç yaşındaki kıdemli teğmen teğmen Siversky köyünde görev yaptı. Bu zamanda, genç pilot gelecekteki eşi Tamara Cherkas ile bir araya geldi. Luhansk bölgesinden gelen ve Ukrayna lehçesi yüzünden tıp fakültesine girmeyen Tamara Vasilievna, garnizonun kantinde çalıştı. Gençler, Alman Stepanoviç'in meslektaşları ile birlikte baktığı Kültür Evi'nde danslarda tanıştılar. Titov şöyle dedi: “Memurlar Kulübü'ne tesadüfen geldim - hiç dans edemedim. Oradaki kızlardan birinde ayaklarının üzerinde durdum ve hepsi bitti - çok iş vardı ve onun görüşünü kaybettim. Uçuşlar arasında bir zamanlar bir şeyler atıştırmak için yaz kafeteryamıza gittim, baktım ve orada takılıyordu. Kız ruhumun içine daldı. Ve ben bir savaşçı olarak hedefi kaçırmadım. Bunu düşünecek vaktimiz yok, bu bombardıman uçakları daire içinde yürüyebiliyor ve nişan alabiliyor ... 58'te evlendik, Tamara'yla imzaladığımızda, babama evlenmek istediğime dair bir mektup yazdım. Bana cevap verdi: “Her şeyi anladım, sen zaten evlisin. Hangi seçimi bilmiyordun ama Titovs sadece bir kez evlendi. ” Düğünden sonraki ilk tatil eşiyle birlikte evde kaldı. Ve sadece bir yıl sonra, 59'ta bana Sibirya'da geldiler. ” Çift, kırk üç yıl birlikte yaşadılar ve tüm hayatı boyunca astronot, güzel karısını çok kıskandı. Daha sonra, Tamara Vasilyevna Star City'nin gerçek bir yıldızı oldu - bisikleti ve otomobili mükemmel sürdü, defileler düzenledi. Kruşçev ve Brejnev Kremlin'deki resepsiyonlarda kaçınılmaz olarak onu dans etmeye çağırdı. Sovyet kozmonotlarının Amerika Birleşik Devletleri'ne resmi ziyareti sırasında, Sovyet delegasyonunun liderleri Tamara Vasilyevna'nın Beyaz Saray'a girmesine izin vermedi - Robert Kennedy'yi sevmek Titov'un büyüleyici karısıyla çok ilgilendi.
1959 yıl geldi. İlk Sovyet uyduları yörüngelerde ortaya çıkmıştı, daha yakın zamanda bir fantezi gibi görünen “uzay” kelimesi gazetelerde daha sık ses çıkardı ve Tsiolkovsky'nin rüyalar çevresinde çalışan dev araştırma ve prodüksiyon ekipleri yakınlarda çalışıyordu. Şu anda, ilk kozmonot kolordu bir dizi başladı. Orada bilindiği gibi, jet uçaklarının en iyi pilotları seçildi. Astronot ekibi için aday pilotun seçilmesi istendiğinde, uzun bir süredir eşini nasıl bilgilendireceğini bilmiyordu. O zaman ilk kez anne olmaya hazırlanıyordu ve Alman Stepanovich ona yalnızca pilotları test etmek için alınabileceğini söyledi.
İlk adaylar, Moskova Merkez Havacılık Hastanesinde, başka hiç kimsenin görmediği aşırı yüklemeler nedeniyle kontrol edildi. Doktorların kendileri uzayda insanı neyin beklediğini bilmiyorlardı, bu yüzden çekler gerçek bir işkence oldu. Basınç odasındaki testler sırasında, yüksekliği 14 kilometreye kadar bir yükselişi simüle ederken, bazı deneyimli pilotlar bayıldı. Hastaneden Titov karısına çok detaylı ve sıkça yazdı. Olanları çevreleyen tüm gizlilik ile tüm mektuplarına ulaştı. Onlarda, özellikle pilot, “Gestapo'ya tekrar gidiyorum ... Şimdi güçlü biri olduğumu düşünüyorum çünkü inanılmaz yükler taşıyorum.” Üç bin başvuranın sadece yirmisi seçildi. Sağlık kurulunda binlerce güçlü adam ortadan kaldırıldı, komisyon tarafından yüzlerce kişi reddedildi, onlarca katılmayı reddetti, ancak Titov başarıyla seçildi.
Mart ayında, 1960 o ve eşi Moskova'ya taşındı. Seçilmiş yirmi aday, hızı zorlaştıran ve yükü arttıran, hızlandırılmış bir hızla uçmak için eğitildi. Fiziksel aşırı yüklenmelere psikolojik aşırı yükler eklemeye başladılar, çünkü bir kişinin kozmosun yalnızlık ve sessizlik testine nasıl dayanacağı belli değildi. İşaret Odasındaki insanlar dünyadan tamamen izole edildi - dışarıdan bilgi yok, koku yok, ses yok. Yaz aylarında, gruptan 1960 yalnızca altı kişi aldı - Valentin Varlamov, Pavel Popovich, Yuri Gagarin, Anatoly Kartashov, Andriyan Nikolayev ve Alman Titov. Hepsi birbirinden farklı karakter ve zevklere sahip çok farklı insanlardı ve yeni bir ortamda farklı girdiler - bazıları kolay, bazıları zordu. Alman Stepanoviç insanlarla hızlı bir şekilde bir araya geldi. Meslektaşları onu doğanın parlaklığı ve çok yönlülük nedeniyle sevdiler. Yetenekli bir pilot olan Edebiyat ve müziğe hayran kaldı, “Eugene Onegin” in bütün bölümlerini hatıra olarak okuyabilir, Lermontov ve Mayakovsky'nin şiirlerini okudu, iyi seslendirdi ve boyadı. Tasarım bürosundaki çalışmaları sırasında, bilim adamlarının kabul ettiği birkaç teknik teklifte bulundu.
Seçimden sonra ilk altı, hızlandırılmış bir hızla uçuşa hazırlanmaya başladı. Hem Sovyetler Birliği'nde hem de Amerika'da acele etti - herkes uzayda ilk olmak istedi. Sergey Korolev başkanlığındaki bir tasarımcı ekibi uçuş desteğinde çalıştı. Bunlar, aralarında Mitrofan Nedelin ve Dmitry Ustinov olan SSCB bakanları ve büyük savunma görevlileri tarafından desteklendi. Ekim ayının ortalarında, 1960 Bakanlar Konseyi ve CPSU Merkez Komitesinin "Aralık'ta 1960'ta bir adamla bir uzay aracı başlatılması ..." önerisinin kabulüne dair bir karar verdi.
O zamana kadar, birkaç “yedi” nin çoktan (P-7 füzeleri) çıkarıldığına, ancak tüm fırlatmaların başarılı olmadığına dikkat edilmelidir. Sadece 19 Ağustos 1960 ilk kez Strelka ve Belka köpeklerinden uzaydan sağ salim geri döndü. Uçuşa hazırlanmakta olan pilotlar derhal sırasının yaklaştığını anladılar, ancak Ağustos başarısından sonra bir dizi başarısız lansman başladı. Uzaya bir adam gönderme emrinin imzalanmasından on üç gün sonra, Ekim ayında 1960 füze menzili 41 sayısının altındaki alanda korkunç bir felaket yaşandı. Kıtalararası roket P-16'in ilk lansmanına hazırlanırken, birkaç düzine füzenin hayatını talep eden bir patlama ve korkunç bir yangın çıktı. Roket kuvvetlerinin baş komutanı Mitrofan Nedelin'in baş komutanı mareşali de kurtarılmadı. Uzay uçuşu için roket patlaması amaçlanmamıştı, ancak bu korkunç trajedinin yankısı uzay uçuşunun zamanını erteledi. Tüm sabırsızlığıyla bile, Nikita Sergeevich Kraliçeye, kendisinin belirttiği zamanda uzaya bir adam fırlatma emrini vermeye cesaret edemedi. Aralık ayında, Sergei Pavlovich G-7'yi test etmeye başladı, iki lansman gerçekleştirdi ve her ikisi de başarısız oldu. Sadece 1961'un başlangıcında, korkunç şanssızlık dönemi Yagel ve Korolev ile sona erdi. Şubat ayının başlarında, Yangelev'in stratejik P-16'i başarılı bir şekilde yola çıktı ve Mart ayının başında yirmi dakikalık bir uçuşun ardından uzayda, Chernushka köpeği canlandı ve zarar görmedi. Mart ayının sonunda, bir yıldız işareti ve yine - başarı ile bir deneme uçuşu yapıldı. SSCB Bilimler Akademisi Başkanlığı'nda yerli ve yabancı medyaya yönelik bir basın toplantısı düzenlendi; burada coşkuyla ve hayranlık içinde olan herkes Zvezdochka ve Chernushka'yı filme aldı, salonda Titov, Gagarin ve diğerlerinde bulunanları tamamen göz ardı etti. Uzayda ilk insanlı uçuşundan önce, sadece yarım ay kaldı, ancak birkaçı bunu biliyordu ...
Takip eden tüm olaylar en küçük detaya binlerce kez gösterilmekte ve açıklanmaktadır. Sadece ilk uçuş için başvuranın seçimi hakkında bilgi vermesi gerekir. Ana parametreler (fiziki veriler ve uçuşa hazır olma) Titov ve Gagarin eşit şartlarda idi. İlk kozmonotu seçen parti liderliği, anketlerini neredeyse mikroskop altında inceledi. Proleter orijinli önemli bir rol oynadı. Titov'un ilk önce uçması gereken bir efsane var, ancak bir yedek oldu çünkü Nikita Sergeyevich ismini beğenmedi. Kruşçev, “Maça Kızı” olarak adlandırılan şüpheli kahraman adına sahip bir kişinin, dönemin kişileşmesinin yanı sıra ülkenin sembolü olamayacağına inandı: “İnsanlar bizi anlayacak mı, gerçek bir Rus ismi olan bir erkek bulamadık mı?”. Kruşçev'in güvenilirliği, bu arada kimsenin onaylamadığı, ancak reddetmediği kararını verdi.
Tabii ki, baş tasarımcının kişisel sempatileri önemli bir rol oynadı. Tasarımcı Korolev’in meslektaşı Yevgeny Shpilnikov’un hikayesine göre: “Alman Stepanovich, bütün testleri ve testleri geçen iyi bir kız, cesur bir adam ve iyi bir arkadaştı. Bununla birlikte, ilk uçuş için, işlemlerin hassas bir şekilde yürütülmesi konumundan daha basit ve daha güvenilir bir karakter seçilmesi gerekiyordu. Eğitimde yer alan bazı psikologlar, sıfır yerçekimi koşullarındaki bir kişinin “delirebileceğinden” ve davranışlarında yetersiz kalmasından korkuyordu. Devlet Komisyonunun bütün üyeleri Titov için durdu, ancak Sergei Pavlovich Gagarin konusunda ısrar etti. Açıkçası, Titov, Jura'da olduğu gibi Korolev'e o kadar derinden açılmadı. Sanırım akıl bunu anlamıyor, sadece kalple. " Ayrıca, ilk kozmonotu seçerken, aile draması, Alman Stepanoviç için olumsuz bir rol oynadı - uçuşa hazırlanırken ilk çocuğu öldü. Çocuk bir kalp kusuru ile dünyaya geldi ve sadece yedi ay yaşadı.
Özellikle ilk Rus atom bombası testlerinin yanı sıra pek çok astronun lansmanını yapan ünlü sinematograf Vladimir Suvorov, Devlet Komisyonu toplantısının ilk lansmanından önce nasıl yapıldığını anlattı: . Bu sırada Titov başını aşağıya oturuyor. Herman anlaşılabilir - “ana” kozmonot gibi, uçuş öncesi tam eğitim almış, ancak iki gün sonra uzaya girecek, ancak yedek Dünyada kalacaktır… Durum, zayıf kalpli değil, psikolojik olarak yedek olması zor ... ”. Muzaffer uçuşun ardından Yuri Alekseevich'in kendisi, adı hala gizli olan kendi yedeğinden bahsetti: “... Odada bir kozmonot-iki benimle yaşadı. Tek bir programla vardık ve her şeyde ikiz kardeşler gibi görünüyorduk. Evet, biz kardeşdik - hayatımızı adadığımız tek bir hedefle bağlıydık ... O, benim gibi eğitildi, muhtemelen daha fazlasını yapabilirdi. Belki de ilk uçuşta gönderilmedi, bir saniye tasarruf etmek için, çok daha zor ... ". Bu, günlüğünde ilk kozmonotları şahsen seçen Uzay Hava Kuvvetleri Genel Komutan Yardımcısı Komutanı'nın sözleriyle doğrulanıyor: “Beni Alman Titov lehine karar vermekten alıkoyan tek şey, günlük uçuşta daha güçlü bir kozmonotun olması gereğidir”.
Gerçekten, o zamana kadar herkes zaten anladı - ikinci uçuş daha uzun ve sonuç olarak daha karmaşık olmak zorunda. Doktorlar, üç tur boyunca uzun süre uçmak istediklerini düşünüyorlardı. Doktorlar, SSCB Bilimler Akademisi Başkan Yardımcısı astronotlar, askeri, balistik, Gagarin ve Mstislav Keldysh tarafından desteklendi. Ancak başvuranın diplomatik dodge'u olmayan bir uçuş için kendisi: “Bir gün uçman gerek!” Dedi. Bu düşünce Sergey Pavlovich'in kendisi tarafından ifade edildi. Son söz, savunma teknolojisi konusundaki Bakanlar Kurulu Devlet Komitesi içindi. Toplantıda Korolyov, Gagarin köyünün nisan ayında olduğu gibi, Trans-Volga bölgelerine inmeyi mümkün kılan günlük uçuşun avantajlarını anlattı. Baş tasarımcısı şunları söyledi: “Arama gruplarının yerini değiştirmek gerekmeyecek, her şey çözülmüş. Ve en önemlisi, insan vücudunu sıfır yerçekimi altında günlerce gözlemlemek mümkündür ... Gemiyi acilen iade etmeniz gerekiyorsa, bu herhangi bir zamanda yapılabilir - uzay haberleşme gemileri tüm okyanuslarda görevde. ”
Dnepropetrovsk’taki roket fabrikasının eski müdürü Leonid Smirnov, Vostok-2’i başlatmak üzere devlet komisyonu başkanlığına atandı. Hemen güçlü bir faaliyet geliştirdi ve Alman Stepanoviç'in uçağının Ağustos başında olduğu konusunda ısrar etti. Bu bağlamda, acil bir durum olarak, uzmanları ve askeri test uzmanlarını yaz tatillerinden çekmeye, teçhizat ve kozmonotları çekmeye başladılar. O yaz dayanılmaz bir sıcaklık vardı, ama iş tam bir hızla geçti. İki numaralı kozmonotun eğitimi Gagarin ritüelini pratik olarak tekrarladı, ancak şu an Titov ana pilot oldu ve alt tarafı Andrian Nikolayev'di. O günlerde pek çok kişi Yuri Alekseevich'in fırlatma rampasında bulunmamasına şaşırdı, ancak fırlatma zamanından habersiz olan Gagarin gezegenin yeni bir turuna çıktı. Aslında, Vostok-2’in piyasaya sürülmesinin arifesinde, deneysel Korolev roketi patladı. Bu, uzaya yapılan uçuşlar için tasarlanmamıştı, ancak yine de, durumun tatsız olduğu ortaya çıktı ve uyarıldığı gibi roket teknolojisi telaşa tahammül edemedi. Bununla birlikte, Titov korkunç bir şey olmamış gibi davrandı. Yıllar sonra, Alman Stepanoviç şöyle diyecek: "Bunun bizde olmayacağına kesin olarak ikna oldum."
Ağustos 6 sabahı, Vostok-1961'in 2 komutanı, tüm üniformayı Leonid Smirnov'a uçuş programını gerçekleştirmeye hazır olduğunu ve buna karşılık olarak yanıt vermeye başladığını bildirdi. O Ağustos sabahı olan her şeyi hatırlayan Titov, “Ne hissettim? Çok, ama korku değil, çünkü ne için gittiğimi kesin olarak biliyordum ... Son saniyelerde, bir nedenden dolayı, Şef: “Uçuştan önce, astronot feat için gittiğini hissediyorsa, o zaman uçuşa hazır değil” dedi. Operasyonların sırası kafamda bir kasırga uçtu, gözlerim yüzlerce kez aletler ve yanan panellerin yazıtlarına baktı. Kontrol merkezine: “Uçmaya hazırım ...” dedi.
“Vostok-2” lansmanı, Alman Stepanovich'in yaşamındaki en önemli olay oldu. Uzayda bir gün, bir saat ve on bir dakika kaldı. Bu dört "birim", bilim insanlarına daha önce hiç bilmedikleri birçok yeni bilgi verdi. Alman Stepanovich ilk defa gemiyi manuel olarak iki kez yönlendirdi. İlk toprak adamı Dünya'da on yedi yörüngeyi yapan ve on yedi kozmik şafağın görüldüğü, öğle yemeği yediği, akşam yemeğini yediği ve sıfır yerçekimi ile uyuduğu görüldü. Bu arada, uçuş programına göre, Titov 18: 30 - 02: 00 - 02 - 30: XNUMX: XNUMX: XNUMX: XNUMX: XNUMX: XNUMX'a kadar uyudu. Vaktinde Alman Stepanovich temasa geçmediğinde, Uçuş Kontrol Merkezindeki en kötüsüne hazırlanmaya başladılar. Astronot şöyle dedi: “Habarovsk istasyonu beni aradı, ama ben temasa geçmedim, zaten birkaç saattir yayında değildim. Alıcı açılır açılmaz operatörün titreyen bir sesi duyuldu: “Kartal, Kartal! Nerdesin Alman Stepanovich de kozmosun ilk fotoğraf makinesi operatörü oldu. Onun çekiminden, popüler şarkının prototipi haline gelen, Porthole'daki Dünya'nın bilinen renk çerçevesidir.
Uçuş sırasında astronot beslenme ile ilgili ciddi problemler buldu. Alman Stepanovich kusmaya başladığında, Dünya'dan sağlık durumu hakkındaki sorusuna dürüstçe sordu: “Kötü”. Mide bulantısını durdurmak için doktorlar gözlerini kapatmasını tavsiye etti ve böylece vestibüler aparat stabilize edildi. Kozmonotun durumu uçuşun bitiminden önce tamamen normalize edildi. Bu aynı zamanda, her yörüngeden sonra Titov'un sesinin tınısıyla, gerçekte “Tamam!” Raporlarının gerçekte ne olduğunu değerlendirmeye çalışan psikologlar tarafından da belirtildi. Daha sonra, Titov'un vestibüler bozuklukları uzay tıbbına iyi bir hizmet sundu - bu “deney” den sonra astronot eğitim programı önemli bir düzeltmeye tabi tutuldu.
Asıl tehlike, orada olmanın yanı sıra, beklenmeyen bir yerdi. Yoğun atmosfere girdikten sonra Alman Stepanovich gemisi, o anda trenin hareket ettiği demiryolu yoluna paraşütle inmeye başladı. Daha saçma bir durum olduğunu düşünmek zor - uzayda yedi yüz üç bin kilometre uzağa uçmak ve inerken trene çarpmak. Neyse ki, Titov gemisi demiryolundan elli metre uzaklıktaki sürülmüş bir alana oturdu. İki numaralı kozmonot Gagarin'le aynı Saratov bölgesinde, Krasny Kut kasabasından uzak olmayan bir bölgeye indi.
Yoldaş Yury Alekseevich'in uçuşunu öğrendikten sonra seyahatine ara verdi ve Moskova'ya geri döndü. O zamanki başkent yeni bir kahramanı alkışladı - kentin binlerce vatandaşı büyük bir mitingin gerçekleştiği Vnukovo'dan Kızıl Meydan'a kadar kozmonotu memnuniyetle karşıladı. Ardından Kremlin'de astronot Yıldız Kahramanı ödülünü alarak şenlikli bir resepsiyon yapıldı. Yirmi beş yıl uzaya uçtuğu sırada Alman Stepanovich idi ve bu yaş rekoru henüz kırılmadı. Ziyafette, Titov'un eşleri, yüzlerce izleyicinin varlığına rağmen, birlikte bir yemek yemeyi başardı. Ardından, uçuştan sonra ilk kez yalnız bıraktıkları devlet dachalarına götürüldü.
Uzaydan geri dönen her hükümet Volga'ya kozmonotun sıra numarasına karşılık gelen özel bir numara verdi - Gagarin 01, Titov 02 ve benzeri. Herkese mobilyalı bir daire tahsis edildi ve sıradan bir pilotun maaşından birkaç kat daha yüksek maaş aldı. Uçuşun ardından Titov’un durumu çarpıcı biçimde değişti, sanatçılar ve sanatçılar arasında birçok arkadaşı ve tanıdığı vardı, genellikle özel toplantılara ve resepsiyonlara davet edildi. Test pilotu ve yazar Mark Gallay şunları yazdı: “... Dünya ölçeğinde muzaffer bir atmosferde doğal olarak ortaya çıkan kozmonotlara direnmekten çok basitti. Ve Titov başarısız olmadı ... Kendime karşı ahlaki zaferi uzaya uçmaya hazır olmaktan daha az görmeye meyilliyim. ” Bununla birlikte, itici bir adam olan Alman Stapanovich, abartılı eylemlere izin vermeye başladı. Mesela astronotlu Titov konvoyunun yapıldığı sırada Romanya'ya yaptığı ziyarette aniden arabadan atladı, beraberindeki kişiden bir motosiklet istedi, üzerine oturdu ve öne doğru gitti. O zaman, bu hareket benzeri görülmemiş bir cüretkarlık gibi görünüyordu.
Uçuştan bir yıl sonra Titovların en büyük kızı Tatyana doğdu. Ve iki yıl sonra, ikinci kız Galya doğdu. Alman Stepanoviç: “En büyüğü ben evdeyken doğdu ve en küçüğü Kongo'ya uçarken doğdu. Uçuştan önce, doktorlardan Tamara'yı hastaneye koymalarını istedi. Nasıl hissettin Sadece Kongo'ya uçtu, bir zenci bana yaklaştı ve şaka yaptı: “Tebrikler, kızınız cumhurbaşkanımızın onuruna (Alfons Masamba de Bar) Alfonsina onuruna doğdu”. Moskova'daki karısına döndü - ağlıyordu çünkü oğlunu bekliyordu. Sonra bu mucizeyi odaya getiriyorlar - kocaman siyah gözler, siyah saçlı ve bu tarafları bu gözlerle vuruyor. Ve kız sadece ikinci gün! Ukrayna şarkısını hatırladım: "Ah, Galino, oh, divchino ...". Sözde. "
1 Aralık 1961 Alman Stepanoviç vatanını ziyaret etti. Yerliler şöyle hatırladı: “Polkovnikovo'ya ulaştığında yoğun kar yağıyordu. Birçok insan toplandı, varış şerefine bir miting düzenledi. Herkes çok mutluydu - çünkü o bizim, köyümüzden! Artık böyle bir hayranlık ve mutluluk, böyle bir zevk yaşamadık ... Kozmonot hazırlamanın bir kopma duyduğumuzu duyduk, ancak Gagarin'in tek başına uçacağını düşündük, ama gerisini bırakmayacaklarını düşündük. Ve sonra izin! ” Alman Stepanovich, 1966 ile başlayarak, Su-7 ve MiG-21, Yak-25 Yak ve Yak-28, Su-9 ve Su-11 testlerinde yer aldı. Titov hala Gagarin ile arkadaş canlısıydı, genellikle denizde dinlenmek için aileleriyle birlikte seyahat ederdi. Yuri Alekseevich ile birlikte, 1968'un başında Hava Harp Okulu'ndan mezun oldu. Zhukovski'nin. Titov'un mükemmel bir şekilde savunduğu diploma çalışması, tek bir havacılık uçağının acil kurtarma sistemi (SAS) üzerindeydi. Titov son derece zor bir eğitim uçuşu sırasında Mart 27'ta 1968'i düşüren bir yoldaşın ölümünden kurtuldu. Dedi ki: “İtalya'da korkunç haberler duydum. Pompei'den ayrılırken ilk olarak yerel bir şoför tarafından bana söylendi. İnanmadım ve arkadaşlarım ve ben acilen konsolosluğumuzun bulunduğu Sorrento'ya gitmeye karar verdik. Zaten Sorrento'da bir televizyon programı gördük. Aynı gece Roma'ya döndüm ve saat dördü delegasyonumuzun başını “Moskova'ya uçabilir miyim?” Sözleriyle uyandırdım.
Gagarin’in ölümünden sonra, bir Cizvit siparişi belirdi - Titov bütün uçuşları yasakladı. Astronot için bu gerçek bir trajediydi. Eşine göre, "Gökyüzünde inversiyon izi gördüğünde, sadece ağladı." Daha sonra, Alman Stepanoviç sık sık uçmak zorunda kaldı, fakat sadece bir yolcu olarak. Uzun yıllar boyunca tek bağımsız uçuş olan Titov, Amerika’yı özel ziyareti sırasında ve hatta planör üzerinde yaptı. Aslında, iki numaralı astronot işsiz kaldı. Star City'de ve kozmonot kolorduda çeşitli liderlik pozisyonları sunmaya başladı, ancak Alman Stepanovich “düğün generali” olmadı. Genelkurmay Askeri Akademisi'nden mezun olduktan sonra. 1972'taki Voroshilov, uzay varlıkları Genel Müdürlüğü'nde görev aldı. 1979’te GUKOS’un ilk araştırma ve geliştirme şef yardımcısı oldu ve 1991’a kadar çalıştı. Buna ek olarak, özellikle ölçüm kompleksi deniz gemilerinin inşaatının başlatıcısıydı, Mareşal Nedelin gemisinin gelişiminde yer aldı.
Ayrıca, Titov'un askeri uzay aracı ve uzay araçlarının inşa edildiği Dneprovsky Roket ve Uzay Merkezi ile güçlü stratejik kıtalararası füzelerin yakın bir ilişkisi vardı. O zamanlar, Tselina-2'e özel olarak odaklanarak yeni nesil bir keşif uzay aracı doğdu. Geliştiriciler, tesisi denemek için yeni uzay gemisi Zenit ile birlikte devlet komisyonu başkanını seçme sorunuyla karşı karşıya kaldılar. Sadece sertifikalı bir mühendis, yetenekli bir lider ve mükemmel bir testçi olarak değil, aynı zamanda son derece dürüst ve cesur bir kişi olarak Alman Stepanovich'i tercih etti. Korgeneral Titov'un seçimi de uzun vadeli bir görüşe sahipti - Zenit, G-7'nin yerine gelecekteki insanlı uçuşlar için yaratıldı.
Zenith'in uçuş tasarım testleri sorunsuz gitmedi ve Titov'un inanılmaz bir sebat göstermesi gerekiyordu. Kozmonot seyahat için çok zaman harcıyor. Kendisi şöyle dedi: “Çocuklarımı neredeyse görmedim. Gitti - uyudular, geldi - uyudular. Tamara bir keresinde bana şöyle dedi: “Galina evleniyor gibi gözüküyor” - “Nasıl ve enstitü nasıl?” - “Evet, uzun zaman önce bitirdi” ... Tüm hizmet için her iki günde bir iş gezisinde olduğumu hesapladım ” . Devlet Komisyonunun ilk toplantısında Kozmonotez Günü'nde atandı, ancak teknik nedenlerden ötürü gerçekleşmedi. “Zenith” in ilk uçuşu ertesi gün yapıldı - 13 Nisan 1985. Roket ve uzay sektörünün eski baş tasarımcısı Vladimir Komanov şunları söyledi: “Zenith ilk piyasaya sürüldüğünde inanılmaz bir şey oldu - yük bölmesi takımı uçuşun acil durumunun sonlandırılmasıyla aynı zamana denk geldi. Binlerce milisaniyelik bir miktar, ancak bizi hayal kırıklığına uğrattılar - yörüngeye bir yük taşımaya karar verdik. Başarılı bir lansman için rapor verdiğimiz her yerde sevinir, sarılırız. Yakında hava savunma kuvvetlerinden bir talep geliyor: “Tasarım dışı bir yörüngede tanımlanamayan nesneleri gözlemliyoruz. Açıklama istiyoruz. Hava savunması Dışişleri Bakanlığı'nın isteğinden geldi: “Amerikalılar yörüngede ne tür parçalar soruyorlar?” Titov bir gün telemetri verdi. Ertesi gün her şey netleşti. Titov herkesi topladı, yere oturdu ve isimleriyle bir şeyler çağırdı. Sonunda şöyle dedi: “Devlet tarafından harcanan fonlar istendiğinde gelme zamanı. Birçoğu o kadar uzak olmayan yerlere, örneğin ben de dahil Magadan'a gidebilir. ” Salon nefesini tuttu ve Alman Stepanovich devam etti: “Yalnızca farklı oturacağımızı düşünün - Ben, Magadan'ın onursal bir vatandaşı olarak ...”. Durumun trajedisine rağmen, salondaki herkes gülerek patladı. Titov durumu etkisiz hale getirdi. "
Üçüncü uçuş aracına küçük bir uydu yerleştirildi ve eksik kütle “kum” ile değiştirildi. Fırlatma başarılı oldu, roket memurları şaka yapıyordu - kum ilk kez yörüngeye teslim edildi. Dördüncü lansman yeni bir skandala damgasını vurdu - tepede fuarın neden açılmadığını merak ediyorlardı ve enerji endüstrisi ikinci aşamayı yörüngeye çekmek için nereden geldi? Devlet Komisyonu başkanı Dneprovtsy'nin "yeniden tutulması" çabuk bir şekilde tahmin edildi - Güneyliler kurnazdı ve yeni taşıyıcılarının muazzam rezervleri vardı. En son lansmanlar Zenit’in on dört ton veya daha fazla ağırlığa sahip yükleri başarıyla başlattığını doğruladı. Her yeni fırlatma otoritesiyle Titov büyüdü. Astronot anında sorunun özünü kavradı, en karmaşık teknolojinin nüanslarını anladı, test ediciler ve geliştiriciler, genel ve şef, generaller ve akademisyenler ile eşit bir konuşma yaptı. Daha sonra, "Zenit" bir kaltak olmadan, bir aksamadan "uçtu". Onuncu lansmandan sonra, Devlet Komisyonu başkanı hükümete testlerin erken başlatılması ve devreye alınması için bir teklif sundu. 21. yüzyılın taşıyıcısının kurulmasına katkılarından dolayı Alman Stepanovich, 1988'ta Lenin Ödülü'nü kazandı.
Titov, ülkenin çöküşünü ve uzay programındaki "yeni" görüşlerin, liberallerin devlet bütçesine gereksiz bir yük olarak önerildiğini belirtti. Bir gecede, yüksek profesyonellerin ülke tarafından gerekli olmadığı ortaya çıktı ve Ekim ayında 1991 ünlü astronot emekli oldu ve kamu faaliyetlerinde bulundu. Daha sonra, çeşitli toplantıların Devlet Duma'sına seçildi. Perestroyka ile ilgili olarak, Titov şunları söyledi: “Belki de sistemin değişmesi gerekiyordu, ancak ülke ekonomisinin mahvolmaması gerekiyordu ... Yasalara uygun olarak yetiştirildik. Ve biz muhtemelen, çok güveniyorduk. Sovyetler Birliği dağılmaya başladığında, olağan ataletlere güvendiler. Bazı sloganlar ilan edildi, kararlar verildi ve bütün bunların yasalar çerçevesinde olduğunu düşündük. Baktılar, kaçırdılar! .. Kozmonotiğin ulusal ekonominin en önemli kolu olduğunu tekrarlamaktan bıkmadım. Eğer ekonomi kendi tarafındaysa, o zaman kozmonotikler de var. Ülkedeki genel bilim ve ekonomiden boşanamaz! Bilim Akademisi vardı, güçlü bilimsel, sektörel, bölüm enstitüleri mekan için çalıştı. Şimdi ne Sadece zavallı artıklar. Lermontov’u biraz değiştirerek: “Bu kuşağa bakmakta üzüldüm” dedim.
1991'ten 1992'e kadar olan süreçte Titov, Savunma Bakanlığı Uzay Birimlerinin ilk başkan yardımcısıydı. 1992'te Alman Stepanovich, Uluslararası Elektronik ve Kozmonotik Bilim ve Teknoloji Merkezi'nin başkanı oldu ve Rus Hava-Uzay Kompleksi Dönüşüm Merkezi'nin yönetim kurulu başkan yardımcısı 1993 ile 1995 ile çalıştı. Son olarak, 1999'te, Alman Stepanovich Kozmonotek Federasyonu başkanlığına seçildi. Geçen güne kadar, Alman Stepanoviç, yetmiş yedi yaşındayken ikinci bir uzay uçuşu yapan Amerikan kozmonot Glenn'in sonuçlarını yenmek için başka bir rekor kırma umuduyla yaşadı. Bunu yapmak için Titov en az yetmiş sekiz yaşına kadar yaşamak zorunda kaldı.
11 Eylül 2000 kozmonotunu altmış beş yıl boyunca kutladı ve dokuz gün sonra Alman Stepanovich gitti - kalp krizi geçirdi. Kuşkusuz, sürekli tıbbi gözetim ve kontrol altında olan eğitimli bir organizma için, zamansız bir ölümdü. Sadece bir açıklama var - depresyon ve sonuç olarak genel bir bozukluk. Efsanevi uzay araştırmacısı Novodevichy mezarlığına gömüldü.
Http://sib.fm ve http://secrethistory.su adresindeki malzemelere dayanarak.