Bugün bir düğmeyi çevirmekle karanlıklar aydınlığa dönüşebiliyorsa bunu ampulü icat eden Thomas Alva Edison'a borçluyuz.
1847 yılında Amerikanın Ohio eyaletinin Milan kasabasında dünyaya gelen Edison olmasaydı, belki de insanoğlu daha uzun yıllar elektriğin nimetinden mahrum kalacaktı.
Edison yalnız ampulü icat etmekle kalmamış,bugün kullandığımız bir çok şeyin de yaratıcısı olmuştur. Fonografı icat etmemiş olsaydı belki gramofonda yapılmıyacaktı.Kineskopu yapmasaydı, insanoğlu sinema'yı çok uzun yıllar sonra gerçekleştirebilecekti.
Edison'un icat ettiği veya geliştirdiği şeyler sayılamayacak kadar çoktur. İşte bu yüzden dünya onu "Mucitlerin Kralı" adı ile anar.
Fakat hiç şüphe yokki,icatlarının en önemlisi gecemizi gündüze çeviren ampuldür.
Edison'dan önce de pek çok mucit elektrik enerjisini ışığa çevirmeye çalışmıştı. Örneğin ark lambası icat edilmişti.Ancak,bunun günlük hayata uygulanması sözkonusu değildi .Edison bu çalışmaları izliyor, fakat üzerinde uğraşmakta olduğu diğer şeylerden vakit ayırıp bu işin üzerine eğilemiyordu. Bu durum 1878 yılına kadar devam etti.
1878yılında Edison,fonografı yapıp yeni bir başarı kazandıktan sonra,yıllardan beri ilk defa dinlenmeye karar verdi. Prf. Barker'in davetini kabul ederek Ansania şehrine gitti. Burada ilk Amerikan dinomo'sunun imalatçısı, William Wallace'in yaptığı yeni bir elektrik lambasının denemesi gerçekleştirilecekti.
Deney günü Edison,tahta bir çerçeve ile, hareket eden iki koldan ibaret bu ilkel cihazın çalışmasını dikkatle inceledi. Bu cihazın pratikte hiç bir işe yaramayacağından emindi .Yanındaki Prf. Barker'e:
-Zannederim ben bunun daha iyisini yaparım,dedi.
Edison her işi bırakıp elektrik enerjisinden günlük hayatta kullanılabilecek verimli bir ışık kaynağı elde etmeye karar vermişti.
Tatilini uzatmadan laboratuvarlarının bulunduğu "Menlo Park" a döndü. O sıra Edison'un laboratuvarlarında 40-50 teknisyen çalışıyordu. Hemen, hepsinin ellerindeki işleri bıraktırdı ve bütün kadrosu ile işe koyuldu. O Wallace gibi elektrik enerjisini bir tek yüzey üstünde toplamayı düşünmüyordu. Edison'un hedefi havagazı lambalarının yerini alabilecek bir ışık elde etmekti.
İlk çalışmalardan sonra bunun havası alınmış bir cam tüp içinde akkor hale getirilmiş bir cisim olabileceğini bulmuştu. Fakat bu madde ne olabilirdi. İşte bütün sorun buydu.
Elli teknisyen, ellerine geçen veya akla gelebilecek ne varsa hepsini ince tel haline getirip, havası alınmış cam tüpler içine koyarak deniyorlardı. Günler aylar geçiyor fakat kopmadan uzun süre akkor halde kalabilecek maddeyi bulamıyorlardı. Bu arada Edison bir dostunun sakalından kopardığı kılı bile akkor hale getirmeye çalışmış,fakat netice alamamıştı.
İşe başlayalı aradan bir yıl geçmiş,fakat Edison henüz başarıya ulaşamamıştı. 1879 kasımında Edison bir gece masasının başında oturmuş dalgın dalgın düşünüyordu. Bir ara gözü ceketinin kopuk düğmesindeki ipliğe takıldı. Herşeyi, denemiş, ama ipliği denemek aklına gelmemişti. Hemen yerinden fırladı ve yüzlerce makara iplik aldırarak denemeye başladı. Tireler önce küçük parçalara bölünüyor, sonra potaların içinde 4-5 saat ısıtılarak kömür haline getiriliyordu. Yüzlerce denemeden sonra kömür haline gelen bir ipliği havası boşaltılmış ampulün içine yerleştirmeyi başardı. Beş dakika sonra ampule cereyan verilmiş ve etrafa tatlı, sarımsı bir ışık yayılmıştı. Laboratuvarlardaki 50 teknisyen bu ışığın etrafında Edison'u yeni başarısından dolayı kutluyorlardı.
Edison ise henüz işin başında olduğu düşüncesindeydi. İpliğin yerine başka ve daha çok dayanabilecek birşey koymayı düşünüyordu. Onu da başardı,
4 Eylül 1882 de New York'un bir mahallesindeki 900 binaya tam on dört bin ampul takılmıştı. Herkes merakla neticeyi bekliyordu. Nihayet şalter indirildi ve Dünya ilk defa elektrik ışığının nimetine kavuştu