Ah Woody Allen Ah
İzlediğinde insana "ne güzel oyuncular, daha da mühimi prodüksiyonlar var, vay arkadaş" dedirten filmdir. Adam Picasso'yu, Salvador Dali'yi, Scott Fitzgerald'ı, Hemingway'i ve daha nicesini aynı filmde karakter olarak kullanıyor, hepsi de "aha bu kesin o, bu kadarı da olmaz" dedirtecek kalitede.
Başroldeki Owen Wilson 2007'de Kate Hudson'dan ayrılınca intihara teşebbüs etti, ölmedi. İyi ki de ölmedi, bu sayede 2011'de onu o kırılgan kişiliğine bu kadar uyan şahane filmde görebildik.
Güzeller güzeli Marion Cotillard, atanmayı bekleyen (belki atanmış da olabilir o ara) Loki, Maykıl Şiin abimiz, zamanın Fransa cumhurbaşkanı Sarkozy'nin eşi Carla Bruni, Piyanist Adrien Brody, felan filan, sırf kadroyu karakterleri saysak zaten sayfayı doldururuz.
Kabaca konu nostalji üzerine. Yaşadığı zamandan memnun olmamak. Woody Allen Avrupa üçlemesinin Paris ayağında Fransız sinemasının kaynaklarını dibine kadar kullanmış. Fransız kültürünün ve Paris şehrinin güzelliklerini de. Sonuçta müziğiyle olsun, görüntü yönetmenliğiyle olsun, on numero beş yıldız bir çalışma olmuş. Vicky Cristina Barcelona'dan da To Rome With Love'dan da daha iyi bir film bence.
Owen Wilson son sözüm sana. İntihar falan, hele ki Kate Hudson denen ibişella için olacak şey değil. Akıllı ol, güllerin içinden koşarak koşarak böyle filmlerle gel bize.