Başkan Obama’nın Özgürlük Adası’nın ziyareti ABD’de birçok rakiple gerçekleşti ve başka bir zamanda gerçekleşmesi zordu. Ancak bugün, mevcut Beyaz Saray sahibinin kaybedecek hiçbir şeyi yok - notu düşüyor ve görevde fazla zaman kalmadı. içinde bırakarak tarih Açıkçası Barack Obama, en azından Küba gibi önemli bir ülke ile ilişkilerin restorasyonunu nihai varlığa yazmak için birincil ikili ilişkiler kurma hedefini belirledi.
Küba'nın liderliği Amerika Birleşik Devletleri'nden birkaç basit şeyle ilgileniyor: Ticaret ve teknolojik ambargoyu, yatırımı ve sonunda Guantanamo meselesini kaldırmak. Bu sorunları çözmek kolay değildir. Her iki taraf da sert ideolojik tutumlarla esir tutulur. Amerikalıların prensibi: “Bize ihtiyacımız olan her şeyi veriyorsunuz ve buna karşılık olarak size bir şey vereceğiz, ama yalnızca bize ne yararı olacak. Ve hemen değil. Kübalılar bunu kabul edemezler. İlk olarak, koşulsuz olarak halka teslim olmakla birlikte, mevcut hükümetin uzun süredir devrilmiş olan Batista rejiminden nasıl farklılaştığını açıklamak zor olacaktır. İkincisi, Küba'nın şu anki liderliği Amerikalıların talepleri altında tamamen eğilse bile, Washington Özgürlük Adasında kendi müşteri rejiminin oluşturulmasıyla birlikte bir güç değişikliği için çaba göstermeye devam edecektir. Bu yüzden Havana, neredeyse kesinlikle Devletlerin tüm şartlarını kabul etmeyecek ve bunlar da birçok yaptırımı destekleyecektir.
Partileri ve Guantanamo sorununu keskin bir şekilde ayırır. Washington bölgedeki yerini korumakla yakından ilgileniyor. Aksine Havana, üssü tamamen kaldırmak için değilse, en azından Küba topraklarındaki tesislerinin süresini sınırlandırıyor. Guantanamo bugün, statüsü modern uluslararası yasalarla değil, uzun süredir işgal sömürge antlaşmaları ile düzenlenen benzersiz bir bölge olmaya devam ediyor. "Sürekli kira" olarak adlandırılan 1903 yılından beri faaliyet göstermektedir ve ABD ordusu bu araziyi kullanma hakkından vazgeçmek istememektedir, çünkü Guantanamo'nun kontrolü, Güney Florida'daki benzer eylemlerden çok daha etkili bir şekilde tüm Karayip bölgelerine güç vermenizi sağlar. Amerika Birleşik Devletleri'nde, tüccarlarının düzenlediği dayakları unutmadılar filo Karayip krizinin hatırladığı gibi Alman denizaltıları kendi kıyılarında, bu nedenle "iç devre" nin güvenliğine karşı saygılı bir tutum var. Savaş sonrası dönemde büyük ölçüde zayıflamış olan eski sömürgeci güçlerin bile hala Karayipler'de mülkleri olduğunu unutmamalıyız. Bu bölgeler İngiltere, Fransa ve Hollanda'yı içerir. Çin, Nikaragua'daki kendi transokean kanalına yönelik planlar yapmakla kalmayıp aynı Küba'da aktif olarak mevcut olan bölgeye de aktif olarak bakıyor. Bu anlamda, Amerikan kuruluşunun Porto Riko'dan sonra Karayipler'de batmayan ikinci uçak gemisini alma arzusu anlaşılabilir.
Haritada Guantanamo üssü.
Ayrıca, Guantanamo, ikili statüsü nedeniyle istisnai bir değere sahiptir. Bir yandan, Amerikan egemenliğinin sürdüğü ABD’nin dünya dışı mülkiyeti. Öte yandan, Guantanamo, örneğin işkencenin yasak olduğu Amerika Birleşik Devletleri topraklarına ait değildir. Bu kararsızlık, Başkan Obama'nın 2009 yılında uygun emri vermesine rağmen, şu ana kadar kapalı olmayan ünlü İslamcı cezaevinin oluşturulmasında rol oynadı.
Diğer şeylerin yanı sıra, Küba yalnızca jeopolitik anlamda değil, aynı zamanda Amerika ekonomisi için son derece önemli olan ve serbest kalan birkaç pazardan biri olarak önemlidir. Özellikle tüketici ürünleri pazarını ilgilendirir.
Ancak, ABD'nin Küba'ya ihtiyacı olup olmadığı hala büyük bir sorudur. Hayır, adalılar elbette Amerikan yatırımlarından vazgeçmeyecek ve aşağıdaki gibi Haber, Amerikan firmaları yavaş yavaş adaya dönmeye başlıyor. Bu kaçınılmaz bir süreç. Genel olarak, Raul Castro'nun iktidara geldiği andan itibaren değişiklikler kaçınılmazdı, bu da hem Küba vatandaşlarının hem de yabancı turistlerin önemli ölçüde yasaklarını kaldırdı. Ancak Havana'nın bundan sonra ve Amerikan yanlısı güçlerin siyasi tavizlerine karar vermesi pek olası değildir. Orada kimse başka bir “renk devrimi” istemez.
Ziyareti özetleyerek, Amerikalıların dünyaya sınırlı başarıları olarak sunulabilecekleri başardıklarını söyleyebiliriz. Daha sonra, Obama'nın güvenli bir şekilde ayrıldığı, yeni lideri Mauricio Macri'nin ABD ile ittifakını desteklediği Arjantin'e bıraktı.