Araştırmacılar, Harry Potter rüyalarımızı darmadağın ediyor. Yeni yapılan bir çalışma görünmezlik aygıtlarının etkinliğinin temel bir limiti olduğunu ortaya koyuyor: Fizik.
Modern teknolojiye rağmen, farklı dalga boylarını içeren nesneleri (insan vücudu gibi) gizlemek henüz mümkün değildir.
Soru şu; “İnsan ölçekli nesneleri görnmez hale getirebilen bir pasif görünmezlik pelerini yapabilir miyiz?” Bu da şunu ortaya çıkarıyor; dayanıklı bir materyal ile bir nesneyi gözlemci için ve gelişigüzel gelen bir dalga için saklamanın ve onu orada yokmuş gibi göstermenin oldukça zorlayıcı sınırlılıkları vardır.
Pasif materyaller; dış bir güç kaynağından enerji almadan ışığı absorbe edebilen ya da bükebilen metamateryaller gibidir. Araştırmacılar, 2006 yılından beri görünmezlik özelliklerine sahip metamateryalleri test ediyorlardı ancak şimdiye kadar işlevsel bir aygıt geliştirilebilmiş değil.
Sorun şu ki; nesne büyüdükçe onu görünmez kılmak da zorlaşır. Çünkü görünmezlik maddeleri, nesneyi, radyo dalgalarından daha kısa boylardaki görünür ışık dalgalarından gizleyebilmeyi gerektirir. Diğer bir deyişle; insanlar görünmez hale getirilmek açısından oldukça büyük nesnelerdir.
Öte yandan, belirli bir elektromanyetik dalga boyu (örneğin; görünür ışık ya da radyo dalgaları gibi) için küçük nesneleri gizleyebilen görünmezlik pelerinleri oluşturmak mümkündür. Ve dalga boyu küçüldükçe, gizlemek daha da kolaylaşır.
Eylül 2015’te, araştırmacılar görünür ışık için ultra ince görünmez örtü geliştirdiklerini duyurmuşlardı. Söz konusu bu örtü, ışığın belirli dalga boylarını manipüle ederek nesneyi görünmez hale getirebiliyordu. Kasım 2015’te ise elektromanyetik ışınım, yani ışık için olmasa da, manyetik alan için bir görünmezlik pelerini üretildiği duyurulmuştu. (Bkz. Manyetik Görünmezlik Pelerini Tasarlandı)
İyi tarafından bakarsak, insan için görünmezlik pelerini yapmak imkansızken araştırmacılar limitleri aşmanın farklı yollarını arıyorlar.
Araştırmacılar, bu limitler için aktif ve lineer olmayan görünmezlik teknikleri araştırmayı sürdürüyorlar. Yani, nesnelerin görünmesini zorlaştıracak ya da görünür ışığın bütün dalga boylarını yeterince engelleyebilecek daha esnek amaçlara odaklanmış durumdalar. Bu da aslında ışığın tamamen yansımasını azaltmadan biraz daha transparanlık kazandıran optik hileleri ya da kamuflaj tekniklerini içeriyor.
Araştırma ekibinden Andrea Alù; aktif görünmezlik pelerinleriyle dahi olsa, Einstein’ın Görelilik Teorisi’nin, görünmezliğin nihai performansına dair temel sınırlılıklar getirdiğini söylüyor. Ancak aktif ve lineer olmayan metamateryaller gibi yeni konsept ve dizaynlarla, görünmezlik ve transparanlık arayışında ilerlemelerde bulunmak mümkün. Umarız gelecekteki araştırmalar her şeyi daha berrak bir hale getirebilir.
Kaynak ve İleri Okuma:
– Monticone, F., Alù, A. “Invisibility exposed: physical bounds on passive cloaking.” Optica. Vol.3, Issue 7, pp. 718-724 (2016) doi: 10.1364/OPTICA.3.000718
– “Researchers Determine Fundamental Limits of Invisibility Cloaks.” UTNews. http://news.utexas.edu/2016/07/05/fundamental-limits-on-invisibility-cloaks (Reached on 2016, July 7)
– Fano, R. M. “Theoretical Limitations on the Broadband Matching of Arbitrary Impedances.” TECHNICAL REPORT NO. 41 January 2, 1948. http://dspace.mit.edu/bitstream/handle/1721.1/5007/RLE-TR-041-08407050.pdf
Yorum yapabilmek için giriş yapmalısınız.