Yaşına göre ilginç bir akademisyen ve onun iyi topuklu, parti seven erkek kardeşi, ölümün ötesinde bir yaşam bulmak için eski bir haritayı kullanmak için alaycı bir dünyanın tuzu adamıyla bir araya geldi. Bu, Stephen Sommers’ın 1999 tarihli Mumya’nın temel konusu ve aynı zamanda Jaume Collet-Serra’nın 2021 Orman Gezisi’nin de temel konusu. Mumya, türü süper kahramanlar devralmadan önceki son harika macera filmlerinden biriydi ve Jungle Cruise bu kıvılcımı yeniden yakalamak için can atıyor. Şaşırtıcı bir şekilde, bu konuda oldukça etkilidir.
Her zaman işe yaramaz. Dwayne Johnson ve Emily Blunt, Brendan Fraser ve Rachel Weisz ile aynı türden bir kimyaya sahip değiller ve CGI genellikle nahoş bir şekilde titrek ve karikatürize. Ancak macera filmleri gerçeklerden kaçma amaçlıdır ve Jungle Cruise bu bölümü mükemmel bir şekilde tamamlar. 1916’da geçen Blunt, babasının ayak izlerini takip eden ve Amazon’da tıbbı değiştirebilecek (ve tamamen cinsiyetçi kaşif toplumunu ortaya çıkarabilecek) sihirli bir çiçek için avlanan bir kaşif ve araştırmacı olan Lily Houghton’u canlandırıyor. Jack Whitehall, Amazon’a seyahat etmektense gölgede serin bir cin tonik içmeyi gerçekten tercih eden, ancak bunu kız kardeşi için yapacak olan erkek kardeşi MacGregor’dur.
Tehlikeli hayvanlar, piranalar, hayaletler, Alman denizaltıları ve hatta gizemli bir kabile gibi, karşılaşmalarını beklediğiniz her şeyle yüzleşerek Amazon’da seyahat ederler. (Biraz daha fazlası.) Korkunç bir şeyle karşı karşıyalar. Image: Disney
Kesinlikle bozmak istemediğim bazı saçma sapan olaylar dışında, Mumya, Indiana Jones ve King Solomon’s Mine çizgisinde geçen, son derece basit bir macera filmi. Afrika Kraliçesi ve evet, gerçekten, Aguirre, Tanrı’nın Gazabı gibi başka filmlerin de esintileri var. Petek ve çamurdan yapılmış canavarlarla savaşırlar ve güvenilir kötü adam Jesse Plemons tarafından oynanan nefis tuhaf bir Alman asilinden kaçınmaya çalışırlar. Ve tüm bu süre boyunca, Mumya’nın sahip olduğu kıvılcımı yakalamak için laboratuarda üretilmiş bir şeyi izliyormuşsunuz gibi geliyor, ancak laboratuarda üzerinde çalışan herkesin yazarken birkaç sağlıklı kokain de yapması dışında.
Bu film hiperkinetiktir, aksiyon setinden aksiyon setine neşeyle hareket eder ve her birinin içine girer.
Karakterleri, düzenli olarak içine atladıkları tehlike karşısında şaşkına dönmüşlerdir, ancak tam da biraz fazla süper kahraman olduklarını düşündüğünüzde, Blunt bir “çekiş” ile bazı tahıl çuvallarına dalacaktır veya Johnson, sallanırken inişi kesinlikle kaçıracaktır. ağaçlar iple. Gösterişten uzak CGI dikkati dağıtsa bile, Johnson ve Blunt kayda değer çekicilikleri ile her şeyi yoluna koymak için oradalar.
Ve kimyaları, belki diğerleri kadar heyecan verici olmasa da Romantik yol açar, rahat bir yıpranmış öğeye sahiptir. The African Queen’deki Humphrey Bogart ve Katharine Hepburn gibi, romantik bir partnerden çok bir arkadaş arayan yaşlı karakterleri oynuyorlar. Aksiyon seti parçaları arasında nehirde tembelce yüzerken, görünüşlerini takas ettikleri sıklıkta diken ticareti yaparlar. Jack Whitehall’ın MacGregor’u, romantik közlerin yanmasına izin vermek için ne zaman uzak duracağını ve arsayı tekrar rayına oturtmak ya da biraz hafiflik sağlamak için ne zaman devreye gireceğini biliyor. Kız kardeşiyle seyahat etmeyi ve gey olduğu ve asla evlenmeyi planlamadığı için evden kaçmayı sevdiğini itiraf ettiği Frank Wolff’la gönülden kalp atıyor olsa da.
Bu çok eğlenceli bir grup, ancak Jack Whitehall çok komik bir rahatlama.Gerçekte gey yok, arka planda gey yok, gey ve ölü yok. MacGregor, genellikle queer olarak kodlanan türden bir karakter ve Jungle Cruise’da, onun dışarı çıkıp söylemesine izin veriyorlar – şahsen ben, 1916 Brezilya’da ormanda dolaşıyor olsaydım, etrafta dolaşmasaydım bile yeni tanıştığım insanlara kendimi tanıtıyorum. Bu, Disney’in bir kontrol listesinden bir şeyi kontrol etmesi gibi bir an, özellikle de MacGregor’un cinselliğinin arsa üzerinde kesinlikle hiçbir ilgisi olmadığı için. On yıllarca Disney’in karakterleri dolapta tutmasından veya cinselliklerini tamamen alt metin olarak tutmasından sonra, bir karakterin ortaya çıkması ve açıkça ortaya çıkması güzel. Umarım bir sonraki queer karakter, dolaptan çıkarken bu kadar ciddi olmak zorunda kalmaz ve cinsellikleri daha doğal bir şekilde ortaya çıkar.
Yine de film bize bir gey karakter ve olay örgüsünü (ve tekneyi ve birden fazla aksiyon sahnesini) yöneten “modern” bir kadın kahramanla birlikte, Jungle Cruise’un son derece modası geçmiş hissettiği bir alan var. Çevresine ve içinde yaşayan yerli insanlara nasıl davrandığı budur. Filmin gevşek bir şekilde dayandığı tema parkı yolculuğu, ırkçı olduğu biliniyordu ve Disney onu filmden önce yeniledi.
Filmde, Trader Sam, Meksikalı aktris Veronica Falcón tarafından canlandırılıyor ve gerçekte istediğini elde etmek için insanların kendisi ve kabilesi hakkında önyargılı fikirlerine güveniyor. Karakterin daha az ırkçı bir versiyonunu yeniden tasarlamak için içten bir girişim ama her zaman doğru yere oturmaz.
Yer ve insanları hala “egzotik” ve “bilinmeyen” olarak kabul ediliyor. Onlar daha az insan, gezinilecek daha çok arsa noktası. Jungle Cruise gibi bir macera filminin parçası olan diğer sömürgeci unsurlardan bazıları doğrudan ele alınmaktadır. Ölümsüzlük için Amazon madenciliği yapmak isteyen birçok karakter var ve film bu davranışı kesin olarak mahkum ediyor. Whitehall’ın karakterinde olduğu gibi, film yapımcılarının “kayıp dünya” macera hikayelerine özgü ırkçı unsurlarla ilgili olarak doğru şeyi yapmak istedikleri duygusu var. Ancak bir altın yıldız kazanmak yerine, onları ödüllendirebileceğimiz en iyi şey, üzerinde “denediniz” yazan sarı bir yıldızdır.
Filmin çalışmasını sağlayan şey denemektir. Tüm filmde, Disney tarafından üretilen bazı unsurları aşan gerçek bir ciddiyet var. Saçma olabilir ve yanlış yönlendirilebilir, ancak Jungle Cruise aynı zamanda çok eğlencelidir.