Hüseyin Hilmi Işık efendi'nin rahmetullahi teala aleyh, sohbetlerinden bazı bölümler:
-283-
Sabahtan birkaç kişi giderler, hazırlık yaparlardı. Rahmetli terzi Mustafa efendi, Mustafa kaptan, Cevat bey erken giderlerdi. Daha sabahdan balık kebabı yaparlardı, kızartma yaparlardı, masaları kurarlardı, sofraları hazırlarlardı. Biz de Efendi hazretleri ile beraber öğleden sonra gelirdik ki sofralar kurulmuş, her şey hazır. Yemekler yenirdi, çok tatlı sohbetler olurdu orada. Çaycı da Hâlid beydi, Allah rahmet eylesin. Biz öğleden sonra Efendi hazretleri ile Vapurla giderdik. Vapurun üst katında arka tarafına otururduk. Mübârek vapurda bile ders verirdi bana. Hiç unutmam. Geçen gün evde bir kâğıd gördüm. Baktım ki, vapurda yazdığım kâğıdlardan biri... Kunut duâsı. "İnnâ nesteînüke..". 1929 senesinde, vapurda yazmışım onu. Efendi hazretleri bana onun ma'nâsını anlatmış, ben de kâğıda yazmışım. Kunut duâsını vapurda öğretdi bana mübârek. Vapur çok kalabalık olurdu. Galata köprüsünden sütlüceye kadar, kimse ile konuşmazdı, hep bana anlatırdı. Anlatır, anlatır, ben de yazardım. Birkaç dâne defterim var böyle. Hep Efendi'nin buyurduklarını yazmışım. Fırsat bulunca size o defterleri okuyayım inşallah. Elhamdülillah, ne büyük ni'met, ne büyük se'âdet bir Evliyâyı tanımak. Onları sevmek, en büyük dünyâ se'âdetidir. Elhamdülillah ki, seviyoruz onları. Görmek şart değil ki, Onlar dünyânın bir ucunda bulunsalar yine haberdar olurlar.