Bu çok ilginç bir araba. Aslında, sadece geçen yılın sonunda tartışılan Hollandalı Fokker G.1, orijinalliği ve çok yönlülüğü ile karşılaştırabilirdi. Ve eğer Fransa uçak yapımı için tüm planları uygulamasa, sadece en iyisini uygulamasaydı, ah, 1940'ta Luftwaffe için ne kadar zor olurdu ...
Ama sırayla gidelim.
Geçen yüzyılın otuzlu yıllarının ortası, çok az değişiklikle bir bombardıman uçağı, bir saldırı uçağı, bir ağır avcı ve bir keşif uçağı alabilen evrensel nitelikteki çift motorlu uçaklara sadece çılgınca bir ilgi ile işaretlendi.
Genel olarak, fikir oldukça yaratıcıydı, soru sadece uygulamadaydı. Bazıları başarılı oldu, bazıları başaramadı. Messerschmitt'ten Bf.110, Fokker'den G.1'e rakip değildi ve Bristol'den İngiliz Beaufighter uçmayı öğrenmeye yeni başlıyordu.
Fransa'daki ilginç bir girişim, önleme, eşlik etme ve tek motorlu avcıları lider olarak kullanmak için tasarlanmış, sabit, öne bakan bir top silahına sahip üç kişilik bir avcı için bir yarışma olarak adlandırılabilir.
Yarışma, kazanmak isteyen sekiz kişiyi bir araya getirdi. Ve sonuç olarak, çok umut verici makineler ortaya çıktı: Potet P.630, Anriot 220, Loire-Nieuport LN.20, Romano Ro.HO.
Pote savaşçısı bile üretime girdi ve kendini oldukça bir savaş aracı olarak gösterdi.
Ancak hiçbiri baş tasarımcı Georges Ricard'ın liderliğindeki Breguet ekibinin çalışmalarının ürünü ile kıyaslanamazdı.
Uçağın çok iyi olduğu ortaya çıktı, birçok uzman bundan genel olarak doğru olan Beaufighter'ın bir tür daha hafif öncülü olarak bahsetti.
Tasarım modernden daha fazlasıydı: konsol orta kanatlı tek kanatlı uçak. Yapıda mükemmel mukavemet sağlayan çok sayıda metal vardır. Gövde, kanatlar, kuyruk ünitesi - her şey metalden yapılmıştır.
Bir monokok tarafından yapılan uçak gövdesi üç mürettebatı barındırıyordu: pilot, navigatör ve topçu telsiz operatörü. Pilotun her iki tarafına iki adet 20 mm Hispano-Suiza topundan oluşan saldırı silahları yerleştirildi. Telsiz operatörü 7,5 mm MAC 1934 makineli tüfekle silahlandırıldı.
Santral olarak her biri 14 hp güç üreten iki adet 14 silindirli hava soğutmalı radyal motor "Hispano-Suiza" 02AB 03/680 kullanıldı. 3500 m yükseklikte.
Her biri 680 hp güç geliştirdi. 3500 m ve 650 hp'de kalkışta. Motorlar, pervaneleri çok kademeli olarak zıt yönlere çevirdi ve bu, kalkış ve taksi sırasında uçağın kontrolü üzerinde çok olumlu bir etkiye sahipti. Tekerlek destekleri, motor kaportalarının içine çekildi.
Prototipi oluşturma süreci çok yavaş ilerledi, ancak müşteri tasarımcıları çok fazla zorlamadı. Prototip Vg.690'ın yapımı 1935'te başladı ve uçağın resmi siparişi, prototip zaten güçlü ve ana motorları beklediğinde 1937'nin başlarında geldi.
Ama belki de en iyisi oldu.
Ancak, test araçları siparişleriyle eşzamanlı olarak, askeri departmandan beyler hazırlandı ve yarışmadaki tüm katılımcılara bir savaşçının sihirli bir şekilde bombardıman uçağına mı yoksa saldırı uçağına mı dönüşebileceği hakkında sorular sormaya başladılar.
Bazı tasarımcılar "bir dövüşçü istersen, alırsın" dediler ama Breguet bu olaylara hazırdı. Ve iki kişilik bir saldırı uçağı seçeneği, eğer işe yaramadıysa, en azından dikkate alınır.
Ancak, her şeyin oynatılması için işin başlangıcından bu yana çok fazla zaman geçti. Bu nedenle, ağır avcı uçağının varyantını değiştirmeden bırakmaya, Vg.690-01 olarak adlandırmaya ve iki koltuklu saldırı uçağı Vg.690-02'nin yapımına sıfırdan başlanmasına karar verildi.
Ancak sorun, beklemedikleri yerden geldi. Pote şirketinin beyin çocuğu olan P.630, ordu tarafından o kadar sevildi ki, Hispano-Suiza motorlarının mevcut tüm stoğu bu uçakların bir serisinin üretimine bağışlandı.
Breguet uçağı, motorların ikmal edilmesi için yaklaşık bir yıl bekledi. Ve sadece 23 Mart 1938'de Vg.690-01 ilk kez havaya çıktı.
Ama havaya uçtuğunda, Breguet'in Potet'i "açık bir avantajla" yendiği hemen anlaşıldı. Uçuş performansı, kontrol edilebilirlik, manevra kabiliyeti - Breguet ile her şey daha iyiydi. 14 Haziran 1938'de Breguet'in Bg.100AV691 olarak adlandırılan iki koltuklu saldırı uçağı-bombardıman uçağı varyantında 2 uçak siparişi alması şaşırtıcı değildir. Daha sonra bu sayı 204 adete çıkarıldı.
Anlaşmazlıklar ciddiydi, Hava Kuvvetleri liderliğindeki herkes Fransa'nın bu kadar çok saldırı uçağına ihtiyacı olduğuna inanmıyordu. Yine de üretim devam etti. Değişikliğin kendisi zor değildi, ana değişiklik, navigatörün kabini yerine 8 bomba için 50 kg'lık bir bomba bölmesinin yerleştirilmesiydi.
Ancak bir topun kaldırılması gerekiyordu. Böylece pilot, sancak tarafında, gövdenin önünde 20 mm'lik bir HS404 topuyla bırakıldı. İkinci top yerine, 1934 mm kalibreli iki MAS 7,5 makineli tüfek takıldı. Ve 7,5 mm'lik bir makineli tüfek daha eklediler, bu da eğik bir şekilde aşağı ve geri ateş etti. Ve radyo operatörünün arka yarım küresinin savunması için standart bir 7,5 mm makineli tüfek.
Bombaların normal yerleştirilmesi için, uçağın burnunu 0,3 m hafifçe artırmak gerekiyordu, bombalar yerleştirildi, ayrıca motor nasellerine iki tankın takılması sayesinde yakıt beslemesini 705'ten 986 litreye çıkarmak mümkün hale geldi.
Doğru, motorlarla ilgili sorunlar vardı. Hispano-Suiza 14AB motoru gerekli güce sahipti ve ayrıca küçük bir çapa sahipti. Bununla birlikte, bu motorun kaynağı, şirket tarafından belirtilenden önemli ölçüde daha düşük çıktı. Artı, güvenilirlik ortalamanın oldukça altındaydı.
Bu motorla yıpranan üretici "Hispano-Suiza" da su soğutmalı motorlara geçmeye karar verdi. Bu, su soğutmalı bir motorun dönüşümü çok zaman aldığı için Vg.691'in seri üretim olasılığını büyük ölçüde baltaladı. Bu nedenle, "Hispano-Suizu" nun "Gnome-Ron" hava soğutmalı 14M ile değiştirilmesine karar verildi.
"Gnome-Ron" 700 hp üretti. Kalkışta ve 660 hp. 4000 m. yükseklikte, ancak daha da küçük çapa ve sürüklemeye sahipti.
Böylece, "Hispano-Suiz" olan uçak, Bg.691 işaretini ve "Gnome-Ron" motorlu - Bg.693'ü aldı. Aksi takdirde, motorlar dışında uçaklar aynıydı. Daha sonraki Vg.693 serisindeki tek fark, motor yuvalarına geriye doğru ateş eden iki sabit makineli tüfek yerleştirilmesiydi.
Aynı zamanda, Vg.693 temelinde bir taktik keşif uçağı Vg.694 geliştirildi. Gözcü, onu bir saldırı uçağı olarak kullanma olasılığını korudu, ancak bunun için ciddi şekilde yeniden donatılması gerekiyordu. Keşif ekibi üç kişiden oluşuyordu, navigatörün yerine hava kameralı bir gözlemci yerleştirildi ve silahlanma, telsiz operatörü tarafından bir sabit makineli tüfek ve bir hareketli makineli tüfeğe indirildi.
"Breguet" Vg.691 ve 693 birliklerinde Ekim 1939'da birliklere girmeye başladı. Uçuş birimlerinde tavır belirsizdi, pilotlar uçağı beğendi ama teknik personel açıkça mutlu değildi. Temelde Hispano-Suiza motorlarının düşük güvenilirliği nedeniyle, şasi de eleştirilmiş olsa da.
Vg.693'ün ilk savaş kullanımı 12 Mayıs 1940'ta Tongeren yakınlarındaki Alman sütunlarında yapıldı. 11 Fg. 693, mekanize tümenin emirlerine saldırdı. Almanlar, Fransız saldırı uçağıyla sert bir şekilde karşılaştı, 7 arabadan 11'sini düşürdü ve geri kalanına zarar vererek biri biraz sonra düştü, ikincisi zorunlu iniş sırasında düştü ve havaalanına inen ikisinden biri tam anlamıyla bilmece olduğu için geri yüklenemedi.
Aynı bölgede görev yapan yedi uçaktan oluşan ikinci grubun sadece bir uçak kaybettiği söylenmelidir.
Genel olarak, Breguet saldırı uçağının başarısı, saldırının ne kadar ani olduğuna bağlıydı. Düşmana fark edilmeden yaklaşmak mümkün olsaydı, kayıplar küçüktü. Düşman uçaksavar topçularının uçakları fark etmek ve bir isyan organize etmek için zamanları olsaydı, Fransızlar kayıplara uğradı.
Çok hızlı bir şekilde aşağıdaki düzenlemeler geliştirildi: düşük seviyeli uçuşta hedefe yaklaştılar, ardından 900-1000 metreye çıktılar, daldılar, 300-400 metreye bomba attılar ve hedeften tekrar düşük seviyede uzaklaştılar.
İki haftalık savaş kullanımı için, saldırı uçağı "Breguet" Vg.693, 500 uçağın kaybedildiği 47'den fazla sorti gerçekleştirdi. Genel olarak, uçak tasarımının dayanıklı olmaktan çok daha fazlası olduğu kanıtlandı ve tasarımın zırh yükü olmamasına rağmen birden fazla mermi ve mermi isabetine dayanmayı mümkün kıldı.
Saldırı uçağı, uçaksavar ateşi nedeniyle ağır hasar görerek hava alanlarına döndü. Uçağı hızlı bir şekilde düzene sokmayı mümkün kılan makinenin basit ve bakımı kolay tasarımı çok yardımcı oldu. Örneğin, motoru değiştirmek yalnızca 1 saat 20 dakika sürdü.
Bu arada, motorlar hakkında. Yukarıda bahsedildiği gibi, "Gnome-Ron" 14M maksimum gücünü 4000 metre yükseklikte geliştirdi. Ve uçak 200 ila 1000 metre arasındaki rakımlarda kullanıldı. Aslında, saldırı uçaklarında motorların daha düşük irtifalı bir versiyonunu kullanmaya değerdi, ancak Fransız askeri departmanının yaklaşımı, Vg.693'ün kısa kariyeri boyunca buna pek uygun olmayan motorlarla savaşmasına neden oldu.
Breguet 690 serisinin üretimi, Alman birlikleri, uçağı monte etmek için doğrudan Villacoublay ve Bourget'e yaklaştığında durduruldu. Bu noktaya kadar Villacoublay, 274 ve 693 serilerinden 695 Breguet uçağı üretti ve Bourges'de Bg.30'ün 693 kopyası toplandı.
Fransa teslim olduğunda, fırtına askerlerinin kaderi üzücüydü. Üç uçak, mürettebatı tarafından Kuzey Afrika'ya kaçırıldı ve orada izleri kayboldu. Büyük olasılıkla, uygun şekilde tamir edilmemiş olan uçak bir havaalanında kaldı.
Diğer tüm "Breguet" Bg.693 ve 695, Vichy birliklerine transfer edildi. Ancak Fransa'nın boş kısmı Almanya tarafından işgal edildiğinde uçaklar Almanlar tarafından ele geçirildi.
Alman uzmanlar, testlerden sonra saldırı uçağına ilgi göstermedi ve onları İtalyan müttefiklerine teslim etti.
İtalyanlar tarafından 26 uçak eğitim aracı olarak kullanıldı. Böylece, aslında Fransız Hava Kuvvetleri'nin ilk gerçek saldırı uçağı haline gelen bu çok ilginç uçağın kaderi sona erdi.
LTH Br. 693
Kanat açıklığı, m: 15,37
Uzunluk, m: 9,67
Yükseklik, m: 3,19
Kanat alanı, м2: 29,20
Kütle, kg
- boş uçak: 3 010
- normal kalkış: 4 500
- maksimum kalkış: 4 900
Motor: 2 x Gnome-Rhone 14M-6/7 x 700 hp
Maksimum hız, km / s
- yükseklikte: 427
- yere yakın: 390
Seyir hızı, km / s: 400
Pratik menzil, km: 1 350
Tırmanış hızı, m / dak: 556
Pratik tavan, m: 8 400
Mürettebat, pr: 2
silahlanma:
- bir adet 20 mm Hispano-Suiza 404 topu
- iki adet 7,5 mm ön makineli tüfek Darne MAC1934
- arka kokpitte hareketli bir yuva üzerinde bir adet 7,5 mm Darne makineli tüfek;
- arka yarıküre aşağıdan ateş etmek için gövdenin altına eğik olarak monte edilmiş bir adet 7,5 mm sabit makineli tüfek;
- sonraki versiyonlarda, arka yarıküreye ateş etmek için motor nasellerinde sabit bir 7,5 mm makineli tüfek;
- 400 kg ağırlığa kadar bombalar (8 x 50 bomba)