Özdemir Erdoğan’ın 1977 yılında çıkardığı 45’likte yer alan meşhur şarkısı radyolarda sık sık çalınırdı eskiden:
Paranın ne önemi var? / Mühim olan insanlık!
Denizde balık, havada talih kuşu / Acıkan bir midenin huzursuzluğu / Giderek dikleşiyor hayat yokuşu
Ağlarda çırpınan balık / Kafeste talih kuşu / Çıktıkça dikleşiyor hayat yokuşu
Çiçek nasıl açar? / Dalında kuşlar niçin öter? / Her günün sabahında / Bir çocuk nasıl büyür?
Özdemir Erdoğan’ın neredeyse yarım asır önce sorduğu soruyu, yeniden derinleşen iktisadi krizimizin ortasından cevaplamaya çalışalım: Bir çocuk nasıl büyür?
Bir çocuk -hayat şartları ne kadar ağırlaşırsa ağırlaşsın- büyümek için mühim olanın “para” değil “insanlık” olduğunu kimden ve nasıl öğrenir?
İnsanın aklına tabiatıyla ilk önce aileler, anne babalar geliyor.
Acı hakikatle yüzleşelim: Çıktıkça dikleşen hayat yokuşunda pusulasını kaybetmiş, ekserisi artık adaletten ziyade adaletsizliklerden pay talep eden ebeveynlerin çocuklarına, mühim olanın “insanlık” olduğunu öğretmeleri maalesef pek muhtemel görünmüyor.