Türk liderleri, Türk ordusunun kuzey Suriye ve Irak'taki eylemlerinin yerel Türkmenlerin çıkarlarını koruma kaygısından kaynaklandığını kuvvetle vurgulamaktadır. Suriye'nin Türkmen bölgelerinin bombalanması, Türkiye'nin Rusya'yı havacılık arifesinde ve bir Rus uçağına saldırıdan sonra. Türk milliyetçileri ülkenin Esad hükümeti tarafından ayrımcılığa uğrayan Suriyeli Türkmenleri savunması gerektiğini ve bugün Rus havacılığının ve Kürt güçlerinin saldırılarının kurbanı olabileceğini savunuyorlar. Aynı zamanda hükümet yanlısı ve milliyetçi Türk medyasının raporlarında Suriye ve Irak Türkmenlerinin sayısı defalarca artıyor ve Suriye'nin kuzeyindeki önemli bölgeler Türkmenlerin kompakt ikamet bölgesi ilan edildi. Suriye devletinin bölünmesi durumunda, bu toprakların Türkiye'ye muhtemel olarak dahil edilmesi mümkündür. Ortadoğu'da yaşayan Türkmenlerin kesin sayısı bilinmiyor. Bazı haberlere göre Irak'ta 600 ila 000-2 milyon Türkmen yaşıyor. Suriye'deki Türkmen nüfusunun kesin büyüklüğü bilinmemektedir. Çeşitli kaynaklar 3 bin ila üç milyon insanın verilerini çağırıyor. Tabii ki, resmi Suriye kaynakları Suriye'de sadece 200-100 bin Türkmen yaşadığını itiraf ederken, Türk milliyetçi yayınları Suriye'de yaklaşık iki ila üç milyon Türkmen bildirdi. Aynı zamanda, Türk makamları, Türkmen dilini konuşmasalar da, uzak Türk kökenine sahip Arapları veya Kürtleri içermektedir. Suriye'nin toplam nüfusu 200 milyon kişidir. Ülkenin Türkmen nüfusu toplamda 18 milyon olsaydı, o zaman büyük ve tanınmış bir siyasi güç olan Suriye Kürtlerinden daha fazla olurdu. Suriye'deki Kürtler ülkenin toplam nüfusunun% 3'ini oluşturuyor. Suriye'deki Türkmen nüfusunun büyüklüğü de artık siyasi spekülasyon konusu haline geliyor. Suriye ve Irak Türkmenleri kimler ve Ortadoğu'da nasıl ortaya çıktılar?
Türkmen Ortadoğu'da nasıl ortaya çıktı?
Orta Asya Türkmenleriyle, Suriyeli ve Iraklı "isimleri", Orta Asya Türkmenleriyle değil, İran'ın Azerbaycan kabileleriyle daha yakından ilgili olsalar da, akrabalardır. Her ikisi de, Türk halklarının aynı Oğuz şubesinden geliyor. Suriyeli ve Irak Türkmenleri tarafından konuşulan dil, yalnızca çok sayıda Arap borçlanması da dahil olmak üzere Azerbaycan'a çok yakın. Bu arada, Azerbaycan edebiyatı klasikleri Fizuli ve Nasimi Suriyeli ve Irak Türkmenleri yazarlarını düşünüyor ve yakın zamana kadar Nasimi'nin mezarı Halep'te bulunuyordu (Esad birliklerinin Rusya'da yasaklı İslam Devleti'nin oluşumlarıyla savaştığı sırada havaya uçurulmuştu). Suriyeli Türkmenler, Türkiye'nin sınır illerinde Türk lehçelerine daha yakın lehçeleri, Irak Türkmenleri ise, Azerbaycan'ın yanı sıra, Diyarbakır ve Urfa bölgelerinin Türk lehçelerine yakın lehçeleri de konuşuyor. Azerbaycan’da birçok yerel milliyetçi, Suriye ve Irak’ın Türk nüfusunu Azerbaycanlı olarak görüyor ve bu bağlamda, Azerbaycan’ın Suriye ve Irak Türkmen siyasi örgütlerine tam destek sağlaması yönünde liderliğini istiyor. Öte yandan, Suriye'deki Türkmen nüfusunun önemli bir kısmı güçlü bir Arap dilsel ve kültürel etkisine maruz kalmıştır, bu nedenle Türkmenlerin pek çok torunu şu anda Suriye Araplarından ayırt edilemez ve pratik olarak özel bir Türkmen kimliğine sahip değildir. Dilleri Arapça ve maddi kültür tamamen Arap komşularından ödünç alındı.
Orta Çağ'da "Türkmen" veya "Türkuman" etneti ortaya çıkmıştır. Oğuz göçebelerinin bu isimlendirmesinin ortaya çıkmasının sebebinin ne olduğu henüz net değil. En yaygın kullanılan türkçe türkçe "Türk" ve İranlı "erkekler" - "kişi" kelimesi birleşimidir. Rus F.A. Mikhailov'un “Transcaspian Bölgesi Yerlileri ve Yaşamları” adlı eserinde dile getirdiği bir başka versiyon ise, Oğuzların milliyetleri ile ilgili bir soruyu yanıtladığını “Türkman myan” - “Türkler”. Türkmenlerin bahsetmesi, ortaçağ alimleri Biruni, Kashgari, Marvazi eserlerinde yer almaktadır. Mezopotamya topraklarında Türkmenler, güney kolu Selçuklu devletini yaratan güney kolu olan Orta Türk kabilelerinin Orta Asya kabilelerinden göç sonucu ortaya çıktı. XI yüzyıldan beri. Oğuz Türkler çok önemli bir rol oynadı. hikayeler bölgesi. 1055’te Sultan Togrul-bey Bağdat’ı ele geçirdikten sonra, Türkmen kabilelerini Irak’ın kilit ticaret yollarına, özellikle Erbil ve Kerkük şehirlerine yerleştirmeye başladı. Günümüzde Irak'taki Türkmen kabilelerinin yerleşim bölgesi “Türkmeneli” olarak adlandırılmaktadır. 1375’te Kara-Koyunly’nin (Karaçam Türkmenleri) Türk kabileleri kendi devletlerini yarattı. 1468’te Kara-Koyunlu’nun toprakları yeni devlet Ak-Koyunlu’nun (beyaz koç Türkmenler) bir parçası oldu. Suriye ve Irak'ın modern Türkmen kabilelerinin doğrudan ataları kaar-koyunlu ve ak-koyunlu. Mezopotamya'daki Türkmen kabilelerinin yeni bir göç dalgası, Osmanlı İmparatorluğu'nun oluşumu ve güçlenmesi ile ilişkilendirildi.
Suriye'de Oğuz kabileleri Irak'ta olduğu gibi aynı anda ortaya çıktı. Selçuklu Türklerinin Gaznevidi Sultanlığı birlikleri ile çarpıştığı Dandanakan Savaşı’nda kazanılan zaferden sonra, Selçuklular Batı Asya’ya serbestçe koştu ve kısa süre sonra Suriye’deki Trablus, Şam, Lazkiye, Halep, Humus şehirlerini ele geçirdi. Böylece Oğuzlar, Suriye toprakları üzerinde kontrol sağladı. 1072’te, Sultan Melik Şah Kuzey Suriye’yi ele geçirdi ve sonrasında Yiva’nın Türk kabileleri, savaş, Bayat, Afşar, Baidilli, Düker ve Uçek, Şam ve Halep’e yerleştirildi. O zamandan beri, Türk kabileleri Suriye'nin yaşamında önemli bir rol oynamıştır. Türk göçebelerinin militanlığı ve örgütlenmesi göz önüne alındığında, bölgedeki hareketsiz nüfusu nispeten hızlı bir şekilde düşürdü. Aslında, bu zamandan itibaren, Türkler Mezopotamya üzerindeki yetkilerini savundular. Osmanlı İmparatorluğu'nun oluşumundan sonra, Sivas ve Kayseri'nin Küçük Asya bölgelerinden büyük Türk grupları Suriye'ye yerleştirildi. Osmanlılar, Suriyeli Türklere Suriye'den geçen ticaret ve hacı rotalarını koruma görevini verdi. Türklerin önemli bir kısmı Suriye şehirlerine yerleşti, Arap ortamında giderek yavaş yavaş özümseyip sıradan Sünni Araplara dönüştüler, sadece Türk kökenli. 1337’te, modern Suriye topraklarında bir Türkmen kabileleri devleti olan Dulcadirid beylik ortaya çıktı. Bu Bailik'in kökenleri, Oğuz aşiret grubu Bozok'un temsilcileriydi. Bu arada, Osmanlı İmparatorluğu'nun yaratıcısı olan Osmanlılar da aynı gruba aitti. Dulkadir-oğlu Zeiniddin Ahmed Karadj-Bey, Elbistan'da başkenti olan küçük bir mülkün (Beylik) kurucusu oldu. Daha sonra beyliğin merkezi Maraş'a devredildi. Bu politik oluşumun bileşimi Kayseri, Elazığ, Aytap, Malatya, Adıyaman'dır. Karaj-Bey periyodik olarak Ermenilerle savaştı, Halep'teki Memluk karşıtı ayaklanmayı destekledi. Haliç ayaklanmasının desteğine yanıt olarak, Karadj Bey, Memlükler tarafından devrildi ve Karay Bai'nin oğlu Halil Bey beylik'in yeni yöneticisi oldu. Daha sonra, Dulcadir malları Tamerlane'nin birlikleri tarafından harap edildi. Osmanlı Sultan Mehmed'in desteğini alan Karaj Bey'in torunu Muhammed Bey beylik üzerindeki gücünü yeniden kazandı. 1522’te Beylik toprakları Osmanlı İmparatorluğu’na eklenmiştir. Neredeyse aynı zamanda, Suriye'nin tamamı, Marge Dabik savaşında Osmanlı birlikleri 1516'ta Memlükleri mağlup ettikten sonra, Osmanlı devletinin bir parçası oldu. Dört yüzyıl boyunca, Osmanlı Türklerinin gücü Suriye'de kuruldu.
Mezopotamya'daki Osmanlı yönetimi sırasında bölgedeki Türk nüfusu giderek artmıştır. Buraya Orta Çağ'a yerleşen Türkmen kabilelerine ek olarak, Türk yetkililer ve askeri personel pahasına Suriye ve Irak Türklerinin nüfusu dolduruldu. Onlar ve onların soyundan gelenler şehirlere yerleşti, daha sonra çoğu Arap nüfusunun çevresindeki kütlede çözüldü, bu yardım Sünni İslam'ı da destekledi. Böylece, Mezopotamya'daki Türk sayısındaki artışa ek olarak, Türk şehir nüfusunun asimilasyonu aynı anda gerçekleşmiştir. Ancak kırsal kesimde, Türkmenler kendi kültürlerini ve ulusal kimliklerini korudular. Ortak isme rağmen, Suriye ve İran Türkmenlerinin kültürü, Orta Asya Türkmenlerinin kültürüyle çok az ortak noktaya sahiptir. Türkmenler, büyük ölçüde, Doğu Türkiye ve Batı İran’ın Türk nüfusuna yakındır. Suriye ve Irak Türkmenlerinin çoğu Sünni Müslümanlar. I. Dünya Savaşı’nda Osmanlı’nın yenilgisinden ve imparatorluğun çöküşünün başlamasından önce, Suriyeli ve Irak Türkmenleri önemli ayrıcalıklara sahiplerdi çünkü Osmanlı hükümetleri onları bölgedeki nüfuzlarının ana etkenleri ve aynı zamanda Suriye ve Irak’ın Arap nüfusu üzerinde baskı yapmanın bir aracı olarak görüyorlardı. Ancak, Osmanlı İmparatorluğu'nun çöküşünden sonra durum tamamen değişti. Türkmen nüfusu, büyük ölçüde İngilizler tarafından kontrol edilen Irak ile toprakları üzerinde Fransa tarafından kontrol edilen birkaç idari-bölge formasyonu oluşturan Suriye arasında bölünmüştür. Suriyeli ve Iraklı Türkmenlerin daha fazla yolu da bölündü, çok ortak yönleri olmasına rağmen - her şeyden önce, Türkmen nüfusu, tekil ulusun Arap olduğu ülkelerde, etnik kökene sahip olan ve varlığı onu kişiselleştiren Türkler ile oldukça az ilişkiliydi.
Saddam'dan önce, Saddam'ın altında ve Saddam'dan sonra Irak Türkmenleri
Türkiye Cumhuriyeti, 1923'te kurulduktan sonra, Irak Türkmenleri, topraklarında büyük bir Türk nüfusu bulunan Musul vilayetinin Türkiye'ye girişini aktif olarak savunmaya başladı. Ancak, bu değildi. Ancak, yirminci yüzyılın ortalarına kadar. Irak Türkmen nüfusunun durumu oldukça dayanılmaz kaldı. 1923 anayasası Türkmenleri Irak halklarından biri olarak tanıdı. Buna karşılık, Türkmenler, merkezi yetkililere karşı düzenli olarak isyan eden Kürtlerin aksine, Irak hükümetine sadakat gösterdi. Ve buna rağmen, Irak’ın bağımsız bir devlet olduğu 1932’ten bu yana yetkililerin, Türkmen nüfusuna karşı bir ayrımcılık politikasına karşı kendilerini yavaş yavaş yeniden yönlendirmeye başladıklarına rağmen. Ülkenin anayasasından, Türkmenlere Irak halklarından biri olarak yapılan atıflar ortadan kalktı. Her ne kadar 1957 tarafından Türkmenler, Irak nüfusunun% 10'ini oluşturdu. Kerkük'te, Türkmen nüfusu üstündeydi - burada, Türkmen toplam yerel nüfusun% 67'ini oluşturdu. Durum, monarşinin Irak'ta devirildiği 1958 devriminden sonra değişti. 1963’te, BAAS ülkede iktidara geldi - Arap milliyetçiliği açısından konuşan Arap Sosyalist Rönesans Partisi. Bundan sonra, Irak makamları, Türk ulusal hareketini bastırmak için bir strateji benimsemiş ve ülkenin Türk halkının asimilasyonu için savundu.
Irak liderliğine göre, Sünniliği uygulayan Türkmenler, Kürtlerden çok daha az gelişmiş bir kimlikleri olduğu için Arap nüfusunda problemsiz bir şekilde çözülebilirler. Iraklı Türkmenlerin Şiilik’e işaret eden kısmı için durumları daha konuşlandırılabilirdi. Diğer Irak Şiileri gibi onlar da Saddam Hüseyin rejiminin baskıcı ve ayrımcı politikalarına maruz kaldılar. Şii nüfusuna karşı, dini cinayetler de dahil olmak üzere çeşitli suçlar işlendi. Saddam Hüseyin’in döneminde birçok Iraklı Türkmen, olası misillemelerden kaçmak için ülkeden göç etmek zorunda kaldı. Rejim, 1990’teki ulusal politikayı serbestleştirmeye başladıktan ve Irak’a bir Arap ve Kürt devleti ilan ettikten sonra, Türkmenistan’ın durumu değişmedi - Irak makamları, Türkmenlerin tanınmasının ulusal kimliklerini artıracağından korktukları için ısrar ettiler. Türkiye'nin eli ve bölgedeki Türk çıkarları. Saddam Hüseyin, Türkmenleri Kuzey Irak'tan Suudi Arabistan sınırına - çöl topraklarına yerleştirmeyi planladı, çünkü Türkmenlerin Türkiye ile bir çatışma durumunda Irak topraklarında “beşinci sütun” olabileceğinden korkuyordu. Türkmen nüfusunun iç ayrımcılığı, özellikle devlet veya askerlik hizmetine girebilmek için, Türkmenlerin kendilerini Arap olarak tanımlamaları gerekiyordu. Irak Türkmenlerinin edebi dil olarak kullandığı Türkçe tamamen yasaklandı. Türkçe öğretiminin kapanmaya maruz kaldığı tüm okullar, elbette, Türk dili basınının yayınlanmasına son verdi. Araplar ve Kürtler, Türkmen nüfusunu sulandırmak ve Türkmen bölgelerinin Irak'tan Türkiye lehine reddetme olasılığını dışlamak için Türkmen nüfusunun kompakt ikamet alanlarına göç etti. Kerkük, Erbil ve Musul'da Türkmen aydınları bastırıldı.
Ancak, Saddam Hüseyin rejiminin yıkılmasından sonra, Irak Türkmanistanındaki durum düzelmedi. Türkmenlerin yaşadığı bölge Irak Kürdistanının bir parçası oldu. Doğal olarak, Kürtler, Irak Kürdistanı'nda Asurlular, Hristiyan Araplar, Ermeniler ve Yezidilerin güvende hissettiği bir ülke haline geldi. Ancak Türkmen nüfusu yine ayrımcı bir konumda. Bu anlaşılabilir bir şey - Osmanlı İmparatorluğu ve ardından Türkiye Cumhuriyeti, tarihsel olarak Kürt nüfusuna baskı yaptı. Modern Kürtler için Türkiye, ana rakiplerden biridir (İslam Devleti, şu anda Türkiye'den biraz destek alan ilk sıradadır). Irak Kürdistanı'ndaki Türkmen toplulukları Kürtlere Türk egemenliği zamanlarını hatırlatıyor ve bariz nedenlerden dolayı Irak Türkmenleri mevcut yaşam koşullarından memnun değiller. Dahası, Iraklı Türkmenler arasındaki muhalif ruh halleri, Türk halkının Irak Kürdistan politikasını etkilemenin bir aracı olarak görüldüğü komşu Türkiye tarafından aktif olarak desteklenmekte ve desteklenmektedir.
2006’e dönersek, Irak’ın cumhurbaşkanı seçilen Celal Talabani kenti, Irak’taki Türkmenlerin yaşadığı alanlar için özerklik sağlama ve anayasa konsolidasyonu gereğini belirtti. Ancak şimdiye kadar Irak Türkmenleri için özerklik sorunu çözülmedi. Şu anda, Irak Türkmenistan'daki en etkili siyasi güçler, Türk makamlarıyla işbirliği yapan Türk yanlısı Türkmen Cephesi ve Irak Kürdistanı makamlarıyla işbirliğine odaklanan Türkmen Halk Partisi'dir. Türkmenlerin Türk yanlısı kısmı, Irak'ta Türkmen özerkliğinin kademeli olarak oluşmasından yana ve Irak Kürdistanı'nın resmi politikasını eleştiriyor.
Irak’taki ABD’nin Irak Kürtlerine aktif destek verdiği ve Irak Kürdistanı’nın konumlarının kurulmasında ve güçlendirilmesinde önemli bir rol oynadığından ABD’li Türkmenler arasında Amerikan karşıtı düşünceler çok güçlü. Kürtlerden ve Amerikalılardan hoşlanmamak, Iraklı Türkmenleri İslam Devletinin dini köktencilerinin propaganda faaliyetleri için verimli bir yere dönüştürüyor. Iraklı birçok Türkmen, Saddam Hüseyin rejiminin yıkılmasından şimdiden pişmanlık duyuyor. Böylece Türkmen Dernekleri Federasyonu Başkanı Aydın Beyatly, Türk gazetecilerle yaptığı röportajda, “Irak Türkmenleri, monarşi sırasında, cumhuriyet sırasında ve Saddam rejimi altında zorluklar ve adaletsizliklerle karşı karşıya kaldı. Öldürüldük, sürüldük, asimile edilmeye çalıştık. 2003 yılında, Türkmenler "yeni bir çağda" inancıyla büyük umutlarla girdiler. Bu umutların gerçekleşmemesi üzücü. Saddam Hüseyin rejiminin şu anki durumdan çok daha iyi olduğunu fark ettiğinizde bir çağdayız ”(alıntı: http://www.turkist.org/2014/02/iraq-turkmen.html). 2007’e geri döndüğünde, Iraklı Türk Cephesi’nin lider temsilcisi Hüseyin Kerim Beyoğlu, suç oranı yüksek olduğu için başta Türkmen olmak üzere girişimciler, doktorlar, bilim adamları olmak üzere birçok önde gelen Türkmen’in Kerkük’ü terk etmeleri ve Suriye ve Türkiye’ye yerleşmeleri gerektiğinden şikayetçi oldu. Sonra Suriye'de Irak'tan daha sessizdi. Şimdi durum değişti.
İç savaş öncesi Suriyeli Türkmenler
Suriyeli Türkmenler hiçbir zaman Irak’taki Türkmenlerin sayısı kadar fazla olmamıştı, bu yüzden bir priori ülkenin siyasi yaşamında gözle görülür bir rol oynayamadı. Bununla birlikte, Türkiye, Şam'ı talep etmek için Suriye'deki Türkmen nüfusunun varlığını her zaman kullanmıştır. Irak Türkmenleri gibi, Suriyeli Türkmenler de Osmanlı İmparatorluğu'nun dağılmasından sonra bir kargaşa içindeydiler. Türkiye ve Türk dünyası ile gelişmiş kültürel ve ticari ilişkiler koptu. 1936’te, Suriye’de Türkmen dilinin yasaklanması, Türkçe yayınlanması ve ulusal düzeyde siyasi parti ve kamu kuruluşlarında bir araya gelmesi yasaklandı. Suriye'de iktidara gelen Arap milliyetçileri, Suriyeli Türkmenlerin ulusal bilincinin artırılmasının, Türkmenlerin yaşadığı ve Suriye-Türkiye sınırına komşu olan ülkenin kuzey bölgelerinde ayrılıkçı hareketin ortaya çıkmasını ve gelişmesini gerektireceğinden korkuyordu. Irak Türkmenleri gibi Suriye Türkmenleri de resmi düzeyde ulusal azınlık olarak tanınmıyorlardı. Suriye'de hüküm süren Suriye Arap Sosyalist Canlanma Partisi, Sünni dini ve komşu Arap gruplarına kültürel yakınlığı göz önüne alındığında Türkmen nüfusunu asimile etmeyi umuyordu. Türk yanlısı Türkmen örgütlerinin aktivistleri polis tacizine maruz kaldılar.
Ancak, genel olarak, Suriyeli Türkmenler aynı Suriyeli Kürtlerden çok daha sadıktı. Temel olarak, Türkmen nüfusu tarımda ve şehirlerde yapıldı - ayakkabı işinde. Halep'te shoemenler Türkmenleri “tuttu”. Esedov yönetiminde Türkmen nüfusunun, Irak Türkmenlerinin kaderiyle karşılaştırılabilecek bir tür zulme maruz kaldığı söylenemez. Suriye savunma bakanlarından biri bile, General Hassan el-Türkmenistan'ın adının da altını çizdiği gibi, aslında Suriye Türkmenleriydi. Çoğu Suriyeli Arap gibi, Suriyeli Türkmenler de Sünni Müslümanlar. Suriyeli Türkmenlerin önemli bir kısmı Arap çevresine asimile oldu. Kabile bölünmelerini büyük ölçüde koruyan Irak Türkmenlerinin aksine, Suriyeli Türkmenlerin aşiret bölünmesi neredeyse kaybedildi. Özellikle Türkmen nüfusunun “Araplaştırılması” sürecinin hızla devam ettiği şehirlerde. Bununla birlikte, Suriye'de ve komşu Türkiye'de yaşayan Begdili kabilesinin Türkmenleri, kabile kimliğini korudu. Suriye'deki diğer Türkmen kabilelerinin çoğundan, yalnızca ülkenin kuzeyindeki yerleşim yerlerinin adları kaldı. Bununla birlikte, Türk hükümeti ve kontrol ettiği medya, Suriye’deki bu milyonlarca Türkmen’in çektiği sıkıntıları konusunu etkin bir şekilde kullanarak Türkiye’nin bu ülkedeki gerçek çıkarlarından saptırmaya çalışıyor. Aynı zamanda, Türkmen nüfusunun asıl büyüklüğü abartılmakta ve gerçekte bu durumdan uzak olsa da, tüm Türkmenlerin Esad'a karşı olduğu vurgulanmaktadır.
Suriyeli Türkmenlerin Türk politika aracına dönüşümü
Aynı zamanda, Suriye'deki iç savaşın başlamasından sonra ülkedeki Türkmen nüfusunun durumunun ciddi şekilde kötüleştiği gerçeği inkar edilmemelidir. Bu, Türkmenlerin aynı anda birkaç güçlü muhalifin - "İslam Devleti" ve benzer gruplardan radikal köktendincilere, Kürt Ulusal Öz Savunma Dekolmanlarına ve Beşar Esad'ın hükümet birliklerine saldırı tehdidi altında olmasından kaynaklanıyordu. Türkiye, elbette, Suriye'deki Türkmen azınlığın gerçek durumuyla ilgili çok fazla endişe duymayan, ancak kendi siyasi ve ekonomik çıkarlarını korumakla ilgili olan Suriye Türkmenlerini himaye etmeye gönüllü oldu. Türkmen gruplamaları karşısında, Türk makamları, Suriye ve Türkiye sınırında Kürt Popüler Öz Savunma Dekolmanlarına karşı bir denge oluşturmak için çabalıyorlar. Aynı zamanda, Türkmen grupları “İslam Devleti” ile mal kaçakçılığı sağlama problemini çözmede yardımcı olmaktadır. Son olarak, Türkiye'nin Suriye'nin Türkmen bölgelerinde ayrılıkçı duyguların büyümesini başlatmak ve onları kompozisyonuna dahil etmek için “sinsi” sayıyor olması muhtemeldir. Orta Doğu ve Orta Asya Çalışmaları Merkezi'nin yöneticisi Rus uzman, Semyon Bagdasarov, "Vzglyad" gazetesiyle yaptığı röportajda, "Türkmenlerin Suriye ve Irak'ta yaşayan Oğuz Türk olduğunu vurguladı. Sırasıyla Türkler onları destekliyorlar ve sırayla Türk siyasetinin ardından hareket ediyorlar. Tarihsel olarak Ankara, kendisini bir Türkmenlerin savunucusu olarak konumlandırdı ve bir olay meydana geldiğinde sürekli olarak “çıkarlarını koruyor” ”(alıntı yapıldı: http://www.vz.ru/world/2015/11/26/ 780269.html).
Aslında, Suriyeli Türkmenler arasında ayrılıkçı bir duygu uyandırma çalışmaları 1990'larda başladı. Böylece, Türkiye'de 1994'ta, Türkmen Bayır-Budjaka'nın ortak yardım organizasyonu oluşturuldu. “Arap Baharı” nın başlamasıyla birlikte Türkmen ulusal örgütlerinin faaliyetleri sert bir şekilde yoğunlaştı. Böylece Türkiye'de, Ali Öztürkmenlerin önderliğinde “Suriye Türkmen hareketi” kuruldu. Hareket, sosyal ağların aktif kullanımı yoluyla yaratıldı ve Suriye şehirlerinin bireysel mahallelerini ele geçirmeye çağrılan Türkmen gençliğini pekiştirmeyi amaçlıyordu. O zamandan beri, Türkmen örgütleri Suriye Esad karşıtı muhalefetin tüm faaliyetlerine düzenli olarak katıldı. Bekir Atachan liderliğindeki Suriyeli Türkmen grubu, bir başka Türk yanlısı organizasyon oldu. Kasım ayında 2011, Suriye Türkmen hareketinin ve Suriye Türkmen grubunun birleşmesinin bir sonucu olarak, Suriye'de yaşayan uzun süredir Suriye'de yaşayan Yusuf Mollah liderliğinde Suriye Türkmen bloğu oluşturuldu. Yusuf Molla Bloğu, Türkiye ve Suriye'de birçok şube oluşturdu. Son olarak, Abudlkarim Aga ve Ziyad Hassan öncülüğünde oluşturulan Suriye Demokratik Türkmen Hareketi faaliyet gösteriyor. Hareket, Suriye'deki Türkmen okulları, gençleri, kadınları, öğrenci ve işçi Türkmenleri örgütleri tarafından Kuzey Suriye nüfusunu Türklileştirmek ve Türkmenlerin kendi ulusal kimliklerini güçlendirmek için aktif olarak oluşturulan Türkmen okulları tarafından kontrol ediliyor. Ancak bunlar siyasi örgütler ve ayrıca aktif olarak düşmanlıklara katılan Suriyeli Türkmen grupları da var. Bu nedenle, Ağustos ayında, 2015, Suriye Türkmenlerinin Mejlisleri'nin başkanı olan Abdurrahman Mustafa, resmen Mustafa'nın Esad hükümet güçlerini, Kürt milisleri ve birliklerini atfettiği olası düşmanlardan Türkmen nüfusunu korumaya muktedir olan Suriye topraklarında bir Türkmen ordusu kurma gereğini ilan etti. " İslam devleti Mustafa, Suriyeli Türkmen nüfusun işgal ettiği bölgelerde hem IG hem de Kürtleri etnik temizlik suçlamasıyla suçladı. Bu nedenle, Mustafa'ya göre, Kürt milislerin "İslam devletini" yenmeyi başardığı Tel-Abyad'da Kürtler, başta Türkmen milletinden olmak üzere yirmi bin nüfusu şehirden kaçmaya zorlayan bir tarama gerçekleştirdi. Humus'ta Türkmenler Beşşar Esad birlikleri tarafından sürüldü. Ayrılmak zorundaydım ve Rakka. Türkmenlerin küçük yerleşim yerlerinin diğer alanlarını terketmeye zorlanması muhtemeldir.
Türkmen ordusunun kurulması, Türk askeri istihbarat teşkilatı olan MIT'in kontrolü altında planlanmakta ve ordunun sayısı 5 bin kişide tanımlanmaktadır. Aynı zamanda, Suriye Türkmen örgütlerinin liderlerinin yalnızca bin astının lideri var. Önerilen ordunun dört bin kişilik kayıp çoğunluğunun, Türkiye'de yaşayan Türkmenler arasından toplanması ve Türk silahlı kuvvetlerinde görev yapması veya Türk eğitim kurumlarında okutulması planlanıyor. Dolayısıyla bu gerçek bile Suriye’nin Türkmen nüfusunun Türk resmi propagandasının söylediği kadar büyük olmadığını ve tüm Türkmenlerin kurulan silahlı birliklerin saflarına katılmaya hazır olmadığını gösteriyor. Büyük olasılıkla, bu oluşumlar, Türkmen milisleri olarak çıkacak özel kuvvetlerden Türk askeri personeli olarak, Türk Türkmenlerini (Türkiye'de en azından Suriyeli Türkmenlerle ilgili en az 500 binlerce Türkmen var) içerecektir.
Majlis’in lideri, yalnızca Ağustos 2015’te Türkmen ordusunun kurulması çağrısında bulunmasına rağmen, aslında Türkmen silahlı birlikleri, Özgür Suriye Ordusu’nun bir parçası olarak, Esad askerlerine ve Kürtlere karşı bağımsız olarak uzun süredir savaştı. Türk basında çıkan haberlere göre ve "İslam Devleti" nin oluşumuna karşı, gerçekte sonuncusunun etkinliği Türkiye için oldukça faydalı olsa da. Aslında, en azından Türkiye, bir Rus uçağına saldırdığında IG ile birlikte hareket etti. Türk kamu kuruluşlarının ve vakıflarının "İslam Devleti" ne sağladığı önemli yardımı ve "İslam Devleti" oluşumlarının militanlarının gerçekte nerede tedavi gördüklerini ve eğitim gördüklerini unutmamalıyız. Türkmen silahlı kuvvetleri, petrolün IG kontrollü bölgelerden Türkiye'ye taşınması ve transit geçişi için Suriye-Türkiye sınırının Türkiye bölümleri için stratejik açıdan önemli оружия, üniforma, Türkiye'den diğer mallar - "İslam Devleti" tarafından kontrol edilen bölgede. Bu nedenle, Türkiye'nin Türkmen nüfusu üzerinde kontrol sahibi olması ve Esad rejimine karşı onu çevirmesi çok önemlidir. Suriyeli Türkmenlerin, Türkiye'nin saldırgan dış politikasının gerçek rehinelerine dönüştüğü ortaya çıktı. Suriyeli Türkmenlerin ulusal duygularını oynayan Türkiye, onları Esad'ın hükümet güçleriyle kanlı bir çatışmaya bağladı. Şimdi Türkmenler topraklarında bombardıman ve bombardıman sırasında savaşmaktan ölüyorlar ve Ankara mevcut durumdan bazı siyasi temettüler ayırıyor. Doğal olarak, Ankara aktif olarak abartıyor ve Kürtlerin, ele geçirdikleri bölgelerde Türkmen nüfusunun soykırımını gerçekleştirdiklerini söylüyor. Aynı şekilde, Esad klanının Türkmenleri Lazkiye’den, en verimli toprakları ortak dindarlarına Suriye Alawite’ine vermek için tahliye ettiği vurgulandı. Elbette Suriye hükümeti, Türk medyasında yayınlanan bu bilgiyi reddediyor. Aslında, Erdoğan'ın elleriyle Suriye Türkmenleri, Türk hükümetinin Suriye'de terörist gruplarla silahlı çatışma içine giren Beşar Esad rejimi ve Rusya ile karşı karşıya gelmesinde kendi halkının desteğini almayı ümit ettiği “kutsal kurban” rolünü hazırladı.
- Suriye'deki Türkmenlerin yerleşim haritası (Türk medyasına göre)
Türkiye-Suriye sınırındaki olaylar, Türkiye'nin kendi içinde Kürt karşıtı siyasi baskıları haklı göstermede de önemli bir rol oynamaktadır. Cumhurbaşkanı Recep Erdoğan, ülkedeki Kürt muhalefetinin doğrudan bastırılması yolunu seçerek, "Kürt meselesini" barışçıl bir şekilde çözmek istemedi. Bu sayede, Türkiye'yi, Kürt nüfusunun yoğun olduğu bölgelerde, doğu ve güneydoğusundaki gerçek bir iç savaşa devam etmenin eşiğine getirdi. Aynı zamanda, Suriye Kürtlerine karşı mücadele, Kürtlerin, Türkiye'deki Kürtlerin ulusal kurtuluş hareketine karşı mücadelesiyle birleşik bir biçimde görülüyor. Etnik gerilimlerin bu tırmanışında, Türk devletinin Rus karşıtı veya Kürt karşıtı politikasını haklı çıkarmak için birkaç bin sivilin ölümünün gerekmesi durumunda, Türk cumhurbaşkanı Türkmenlerin "kabilelerini" feda etmeye hazır.
2011’e dönersek, Suriye’de iç savaşın başlamasıyla birlikte, Suriyeli Türkmenlerin arasından, Türkiye’nin aktif desteğiyle, Esad rejimi ile savaşa odaklanan silahlı gruplar oluşmaya başladı. 2012’te bu oluşumlar savaşa çoktan girdi. Bunların arasında, öncelikle, 10'a binlerce savaşçı atan Suriye Suriyeli Türkmen Tugayı da not edilmelidir. İkinci en büyük grup, 12 silahlı birimlerini içeren Jabal al-Turkman Tugayıdır. 2015'ta, “Jabal Al-Turkman” Tugayı adı verilen Tugay kuruldu. 2-I kıyı bölümü (bölüm, tabii ki kod adı). Bu ikinci oluşum Özgür Suriye Ordusu ile yakın çalışır. Aynı zamanda Suriye Türkmen gruplarının Al-Nusra Cephesi, Ahrar al-Şam örgütü ve Suriye El Kaide'nin yerel oluşumlarıyla bağlantıları hakkında da biliniyor. Türkmen hiziplerine askeri ve maddi yardımlar, ihtilafa olan ilgisini gizlemeyen Türkiye tarafından sağlanmaktadır. Türk medyasında, Suriye Türkmenlerinin kötü durumu hakkında ve ayrıca son aylarda, Türkmen Suriye'nin Rus havacılığının eylemlerinden nasıl zarar gördüğü konusunda bilgi veren ana distribütörleri de var. İddiaya göre, Suriyeli Türkmenlerin ve Türk yetkililerin çıkarlarına yönelik kaygılar, Rus karşıtı ve Suriye karşıtı politikalarında saklanıyor. Türkiye'den destek, çok sayıda Türk gönüllünün Türkmen radikal gruplarının bir parçası olarak bu çatışmaya katılım anlamına da geliyor. Öncelikle, Türk aşırı sağ örgütlerinden radikal milliyetçiler. Bunlardan biri, Rus pilot Teğmen Albay Oleg Peshkov'un cesaretsiz cinayetini emreden Alpaslan Çelik. Елиelik'in Türk şehirlerinden birinin eski belediye başkanının oğlu olduğu bilinmektedir. Tabii ki, o Türkmen değil, etnik bir Türk, bir Türk vatandaşı. Türkiye tarafından kontrol edilen Türkmen silahlı gruplarının saflarında bir çok milliyetçi var. Ancak, Türkmen oluşumları arasında Türk ordusunun kurmay subayları ve gerçek dil ve kültürel farklılıkların olmamasından dolayı Türkmen gibi davranan özel hizmetler de var. Aynı zamanda, tüm Suriyeli Türkmenlerin Türk otoritelerinin himayesi olduğu düşünülmemelidir. Bu nedenle, Sultan Selim Tugayı, Kobanistan bölgesinde faaliyet gösteriyor - Kürt Ulusal Öz Savunma Dekolmanları ile yakın ilişkiler içinde olan bir Türkmen silahlı grubu. Sultan Selim Tugayı'nın Kürt yanlısı pozisyonları, Kuzey Suriye'nin Türkmen nüfusunun belirli bir kısmının, uzun zamandır komşuları olan Kürtler gibi pek çok ülkenin çıkarları ile ilgili olarak kendi geleceğini düşündüğünü göstermektedir.
Doğal olarak, Türk makamları, Suriye’nin Türkmen azınlığının Kürtlerle yakınlaşmasına kategorik olarak karşı çıkıyor, çünkü bu durumda, Türklerin Kürtler tarafından Türklerin bastırılması propagandası resmi, Türk medyasında yayınlanmaktadır. Dahası, Kürtlerle ortak operasyonlara katılım, Türk menfaatlerinin, Türk çıkarlarını savunmak yerine, "İslam Devleti" nin ve diğer köktenci grupların birlikleriyle temas halinde olduğu anlamına geliyor. Bu arada, Ankara için asıl amaç Esad rejiminin devrilmesi ve bu konuda Suriyeli Türkmenlerin bu amacı gerçekleştirebileceğiniz bir araç olduğu düşünülüyor. Birkaç bin sivilin ölmesi önemli değil - asıl mesele siyasi hedeflere ulaşılacak olmasıdır. Rus Su-24 uçağına saldırıdan ve kaçmaya çalışan Rus pilotun vahşi cinayetinden sonra, Bayirbujak - cinayetin meydana geldiği alan, Rus Hava Kuvvetleri Kuvvetleri'nin uçağı tarafından bir "süpürme" yapıldığı bilinmektedir. Bölgede faaliyet gösteren terörist grupların, Rus havacılığının baskınları sırasında tahrip edildiği varsayılabilir. Bu canlandırma eylemlerini gerçekten kışkırtan Türkiye'nin, hem Türkmen hem de kendi oluşumlarından oluşan silahlı grupları Rusya'yı kışkırtmak için kullandığı belirtilmelidir. Suriyeli ve Iraklı Türkmenlerin gerçek çıkarları, esas olarak Ortadoğu'nun uzun süre acı çeken ülkesine barış ve istikrar getirilmesinden ibaret oldukları için, Türk hükümeti tarafından dikkate alınmıyor. Ancak, barış ve sükunetin, yalnızca Orta Doğu’da çatışmaları tetikleyen provokasyonlarıyla Türk makamlarının stratejik hedeflerine dahil edilmesi olası değildir.