Ne kadar "Rakibi ciddiye alın" diye uyarsanız da bu maçlarda büyük takımlarının konsantrasyonunu üst seviyeye taşımak imkansız. Üstelik bir de hafta sonunda Fenerbahçe maçı varsa, akılların orada olması kaçınılmaz.
Hâl böyle olunca maç, "Gençlerin kendini göstereceği bir fırsat" olmaktan öteye geçmiyor. Bu yüzden olsa gerek Darıca karşısında da onlardan başka kendini gösteren yoktu.
Fatih Aksoy, Muhammed Enes Durmuş ve Sedat Şahintürk'un iyi niyetli ve yüksek mücadele arzularına 'Ağabeyler' de 'Dostlar alışverişte görsün' babında katıldı.
Özellikle Sedat'ı beğendim. Bu maçlarda Şenol Hoca ona tecrübe kazanma şansı verirse başı sıkıştığında devreye sokabilir. Üstelik Beşiktaş bu mevkilerde sakatlıklar yüzünden sıkıntı çekiyor.
Tolga kalede yine güven vermedi. İlk yarıda biri ofsayt olan karşı karşıya iki pozisyonda çok başarılıydı. Ama yan toplarda yine çuvalladı. İki yan toptan birini savunma uzaklaştırdı, diğeri gol oldu. Tolga'nın bu git-gellerini görünce, Fabri'nin 'Çalım atma' şımarıklığını da anlamak kolaylaşıyor.
Aynı şey Olcay için de geçerli. İlk 11'i kaybettikten sonra Darıca'ya karşı sahaya sürülünce, "Adım yedekler listesinden artık silinmeyecek" umutsuzluğunda ve bezginliğinde. Onun için sosyal medyada, "Olcay hakkında konuşmayacağım, çünkü ölülerin arkasından konuşulmaz" yorumu yapan bir Beşiktaş taraftarı olayı çok güzel özetliyordu.
Bu maçları genç oyuncuları kazanmak için değerlendirmek lazım. Sahadaki tabloya bakıyorsunuz Darıca, Beşiktaş'tan daha genç. Darıca'nın sahaya çıkan ilk 11'inin yaş ortalaması 25.18, Beşiktaş'ınki 25.54. Darıca'nın 1.5 milyon euroluk takım değerine karşılık, Beşiktaş'ın ilk 11 değeri 36 milyon euro. Yani hem değerli hem tecrübeli hem de fiyakalı. Ama sahadaki oyuna bakıyorsunuz 'Denk kuvvetlerin mücadelesi'nde tek fark yaratan Kerim Frei