“Her iki hükümetin de protestoculara karşı şiddet kullandığı Bahreyn veya Suudi Arabistan hükümetini devirmek istemiyoruz, çünkü onlar kuklalarımız ve Bahreyn'de geniş bir deniz üssümüz var. Suriye'yi Libya'da ve Esad'da Kaddafi'yi devirmek istiyoruz, çünkü Çin ve Rusya'yı Akdeniz'den kovmak istiyoruz. ”
Yani - çok açık bir şekilde - Başkan Ronald Reagan döneminde ABD Hazine Sekreteri olarak görev yapan Cumhuriyetçi Paul Craig Roberts, Libya ve Suriye'deki "kendiliğinden" "halk" konuşmalarının gerçek geçmişini açıkladı. Artık, artık hiçbir resmi görevle bağlı değil ve Roberts, Amerikalı diplomatların yaptığı gibi, Presstv (“InosMI.ru” un çevirisi), “aptalı oynamama” ya röportaj yaparken karar verdi.
“Çin, doğu Libya'da büyük enerji yatırımları yaptı ve Angola ve Nijerya ile birlikte enerji ihtiyaçları konusunda buna güveniyor. Bu, ABD’nin Çin’e Çin’e gelen kaynakları reddetme girişimi, Washington ve Londra’nın 30’lardaki Çin’e kaynakları reddetmesi gibi ”, emekli bir siyasetçi gerçeği keser.
“Suriye'deki protestolara ilgi nedir?” - Roberts'a devam ediyor. - Ve WikiLeaks sitesi, Amerikalıların protestoların arkasında olduğunu gösteriyor. Bununla ilgileniyoruz, çünkü Rusların kendilerine Akdeniz'de varlıklarını sağlayan bir deniz üssü var. Görüyorsunuz, Washington Libya'ya müdahale etti ve Suriye'ye müdahale etmek için gittikçe daha fazla çaba sarf ediyor çünkü Ruslar ve Çinlilerden kurtulmak istiyoruz. ”
“Ama Suudiler hakkında hiçbir şey söylemiyoruz,” diyor Roberts, “Protestoculara nasıl davrandıklarını veya Bahreyn'deki protestoculara karşı kullanılan şiddetle ilgili bir şeyi” söylüyor.
“Libya'ya yapılan bir saldırının nihai amacının petrol faktörü olduğunu söylemek ister misin?” Diye soruyor Muhabir.
“Bu sadece petrol değil, Çin’in Afrika’ya girişiyle ilgili ve Çin’in enerji ihtiyaçları için malzeme sağladığı. Belki Uluslararası Para Fonu'nun “Amerikan döneminin” bittiğini ve Çin ekonomisinin beş yıl içinde Çin ekonomisini Amerikan ekonomisini geçeceğini ve daha sonra ABD'nin dünyanın en büyük ikinci ekonomisi haline geleceğini belirten bir rapor yayınladığını biliyorsunuzdur. Washington, Çin’in kaynak bulmasını engellemek ve Çin ekonomisinin gelişimini yavaşlatmak için üstün askeri ve stratejik yeteneklerini kullanmak için bloğu kullanmaya çalışıyor.
Bu, Libya'nın doğusundaki CIA aktivitesinin temel nedeni ve protestoların neden diğer Arap ülkelerinde olduğu gibi başkentte değil, doğuda da protestoların silahlı olmasının sebebi. ”
Libya'nın diplomatik izolasyonu, bu askeri müdahalenin tek nedeni değildi, “Asıl sebep Çin'i Libya'dan kovmak, yani olan şey bu. Kampanya başlamadan önce, 30 000 Çince vardı, ardından 29 000 boşaltıldı.
Ayrıca, ABD’nin Afrika’daki Birleşik Devletler Silahlı Kuvvetleri Komutanlığı’na katılmayı reddetmesi de Gadhafi’nin çaresizliğidir. 2008'te çalışmaya başladı ve Çin’in Afrika’ya girişinde Amerikan’ın tepkisi oldu; ABD buna askeri bir cevap verdi ve Kaddafi katılmayı reddetti, bunun bir emperyalizm eylemi ve bir kıta satın alma girişimi olduğunu söyledi.
Üçüncü sebep, Libya'daki Kaddafi'nin Akdeniz kıyılarının önemli bir bölümünü kontrol etmesi. ”
“Suriye ile aynı” diyor Roberts. “Bu iki ülkenin Akdeniz'deki Amerikan hegemonyasının önünde durduğunu düşünüyorum ve Amerikalılar kesinlikle etkili Rus filosunun orada bulunmasını istemiyor, Çin'in de Afrika'dan enerji kaynakları çekmesini istemiyorlar.
Washington, Tunus ve Mısır'da patlak veren isyanlardan habersiz kaldı, ancak hızlı bir şekilde Arap'ın kullanabileceğini ve arkasına gizlenebileceklerini anladı; Rusya ve Çin'i doğrudan yüzleşmeye başvurmadan kovma arzusu, böylece Libya ve Suriye'de protestolar düzenlendi.
CIA’nın Doğu Libya’daki ihtilafı bir süredir iltihapladığını kesin olarak biliyoruz, bu bilinen bir gerçek. Telgrafların WikiLeaks'te yayınlanması, Amerikalıların Suriye'deki huzursuzluğu arttırmaya karıştığını kanıtlıyor. ”
Aynı zamanda Roberts, “Mısır, Bahreyn, Tunus veya Suudi Arabistan'da huzursuzluk yaratmadık. Muhtemelen Yemen'deki protestolardan biz sorumluyuz, çünkü insansız hava araçları kullanıyor ve bazı kabile unsurlarına saldırıyoruz. ”
“Öyleyse” emekli siyasetçi, “Aradaki fark, Amerikalıların Suriye ve Libya'daki işlerine el koydukları, organize gösteriler yaptıkları, para verdikleri vb. Her zaman satın alınabilecek veya vaat edilebilecek memnun olmayan insanlar var. ”
Görüşme bitmek üzereyken, Roberts bir başka önemli konu daha ortaya koydu: Çin ve Rusya tarafından böyle bir ABD politikası için olası misilleme yanlış hesaplanması. “Bir şey eklemek istiyorum” diyor Roberts. “Muhtemelen en büyük risk ve göz ardı edilen risk Çin'in tutumu” dedi. Çinli şirketler bu müdahale sonucunda yüz milyonlarca dolar kaybediyor. Orada büyük 50 yatırımları var, her şey tuvalete düşüyor ve Çin müdahaleyi açıkça onlara karşı bir eylem olarak görüyor. Yanılsamaları yok, New York Times veya Washington Post'u okumuyorlar ve bütün bu saçmalıklara inanmıyorlar. Sadece Amerika’nın Çin’e karşı eylemlerini görüyorlar. ”
“Amerika Çin'i atmak ve bu yatırımları Amerikan şirketleriyle değiştirmek istiyor mu?” Muhabir açıklayıcı bir soru soruyor.
“Bu şekilde” diyor Roberts. “Rusların Suriye'deki olayların kendilerine ve üslerine yönelik olduğunu anlamaya başladığını da düşünüyorum.” Aslında iki büyük ülkeyle çarpışmaya başladık: ekonomisi muhtemelen Amerikan olandan daha iyi olan Çin, çünkü Çin’in işleri var; ve sınırsız bir nükleer cephaneye sahip olan Rusya ile birlikte. Çok güçlü ülkeler üzerinde ve çok kızarık bir şekilde baskı yapmaya başladık. Aceleci ve tehlikeli davranıyoruz.
Rusya ve Çin, Amerikalıların rasyonel bir şekilde muamele edemedikleri ve bir şekilde onları bastırmaya ve onlara zarar vermeye kararlı oldukları sonucuna varır ulaşmaz, sonuç her türlü tırmanış olabilir. Bu gerçek bir tehlike ve büyük bir savaşla karşı karşıya kalabiliriz. ”
Yukarıdaki pasajda, Roberts’ın Rus zekasıyla ilgili düşüncesi özellikle dokunaklıdır - bu Ruslar bile Suriye’deki olayların kendilerine yönelik olduğunu anlamaya başlıyor. Ve emekli bir Amerikan siyasetçi, maalesef, büyük ölçüde haklıdır - en iyi Rus liderliğinin konumu anlamına gelirse. Sonuçta, başlangıçta - Batı Güvenlik Konseyi'nden Libya'ya karşı bir operasyon yapılmasını istediğinde - BM Güvenlik Konseyi kararını engellemedi. Ve operasyon Birleşmiş Milletler'in yetkisinin ötesine geçtikten sonra (ve bu arada, en başından beri oldu), Rus liderliği Batı’yı azar azar kınamaya başladı - buna değil, kabul ettik. Acı dersi iyi görünüyordu - Moskova bu hafta BM Güvenlik Konseyi'nde Suriye karşıtı bir kararın alınmasını engelledi.
Eh, Libya ile tren zaten gitti. Birleşmiş Milletler Güvenlik Konseyi’nin daimi bir üyesi olarak Rusya, Suriye sorununu çözerken bu hafta olduğu gibi Libya’daki bir kararı kolayca engelleyebilir. Ama yapmadı. Ve şimdi, Paul Craig Roberts’ın açık bir şekilde tanımladığı sonuçlara değiniyor.
Çin ve Rusya’yı Akdeniz’den kovmak istiyoruz
Ctrl Keşfet
Fark oshЫBKU Metni vurgulayın ve tuşuna basın. Ctrl + Enter