“Gemi, denizde çalışan yoksullarındı, onu kusurlu yapmak is- tedim, (çünkü) ilerilerinde, her gemiyi zorbalıkla ele geçiren bir kral vardı.” (Kehf Suresi, 79)
Taylorist ve Fordist kırbaçların çalışma yoğunluğu ile Cogagne tembellikleri arasında savrulan çalışma ahlakı felsefesi, işçi sınıfının ve onun politik örgütünün çözmesi, en azından üzerinde tartışması gereken önemli bir sorundur. Hangi koşullarda ve nasıl bir çalışma süresi ile, yaşamın yeniden üretilmesi gerekliliği arasında kurulması gereken optimal dengeler sosyalist ütopyanın temelini oluşturur.