"Merhaba, bir kişilik masanız var mı?" Birkaç müşteriyi oturttuktan sonra hostesin hostes standına ne zaman döndüğünü sordum.
"Merhaba, rezervasyon yapılmadıysa barımız var," diye cevapladı hostes, kulağının arkasından gelen başka bir hostes ile konuşmamızı böldü. Tabii ki yoğun hafta sonlarından biriydi.
Mahallede dolaşmak, havlamada daha yüksek puanlar veren bazı popüler restoranları keşfetmek ve denemek. Rastgele seçtiğim bu İtalyan restoranında tek kişilik koltuk bekliyordum. Ayrıca daha önce havanın gece düştüğünde yağmur yağacağını bildirdiğini gördüğümde başımın üstünde bir çatı istedim. Akşam yemeği zamanı yağacak ve benim şemsiyem yoktu.
Hostes, içeride oturmak için beklemenin iki saat süreceğini ve herhangi bir rezervasyon yapmadan sadece dışarıda koltuklar olduğunu söyledi. Yanımdan geçen yoğun kalabalığın restorana girip çıktığını hissederek, dışarıdaki kapalı verandanın altına oturmaya karar verdim. Yağmur yağmaya başladığında sokağa çıkmamak için.
Hostes beni dışarıdaki masaya gösterdiğinde çiselemeye başladı, gönülsüzce, “Bir sonraki grup çıkınca sizi içeri almaya çalışacağım” dedi.
Göz ardı edilmek, genellikle yaşımdan çok daha genç görünen küçük yapılı bekar bir kadın olarak yaşayacağım bir olasılık. - Bazen de şımarık.
Açıkçası, Amerikalı değilim, İspanyol değilim, Fransız değilim ve İtalyan değilim. Avrupa'nın kuzeyi, güneyi veya batısı ile kan bağı yok. Kesinlikle farklı hissettim, özellikle aynı hostesin daha sonra gelip benimle birlikte bekleyen iki kişiyi karşıma aldığını görünce onları restorana yönlendirdi. Verandanın dışında oturan tek kişi bendim.
Rüzgâr biraz daha şiddetlendi, üzerime yağmur damlaları geldi ve masanın her tarafına, içme suyuyla dolu bardağa çiseliyordu. Daha iyi bir barınağa götürülmeyi bekleyen kayıp bir çocuk gibi görünüyordum. Umutsuzca kuru toprak arayışıma rastladım, bana su ikram eden garson, “Hala arkadaşını mı bekliyorsun?” diye sordu.
Garip bir andı, “Hayır, sadece ben” diye beklenmedik soruya cevap verdim. “Bayan bana içeride bir masa alacağını söyledi, bu yüzden burada bekliyorum”, masa müsait olduğunda restorana alınmayı bekliyor.
Garson, cevabıma şaşırarak, "Özür dilerim, birini beklediğinizi sanıyordum," diye özür diledi.
Muhtemelen orada olmak istemediğimi yeni öğrenmiştir, “Haydi, sana içeri bir masa alalım, şiddetli yağmur başlayacak. Yalnız olduğunu bilmiyordum, sana bir masa bulayım, hemen dönerim.”
Yaklaşık üç dakika sonra yağmur şiddetlenmişti ve elinde şemsiyeyle aceleyle geri geldi, "Beni takip et, ben hallederim." Onu yakından takip ettim.
Beni tamamen dolu bir restorana yönlendirerek, "Masamı kim aldı?" iddia etti, odayı tarayarak sinirlendi, "Size bir masam var, biri aldı!" Bana kendinden emin bir şekilde döndü, "Eğer sorun olmazsa, sana başka bir masa ayarlayacağım. Seninle ilgileneceğim, güven bana. Şu köşede oturmanın bir sakıncası var mı?"
Odanın köşesi, mutfağın giriş yolunun hemen dışındaki restoranın en işlek köşesi olan servis alanıydı.
“Elbette, hiçbir şey umurumda değil,” İçeride bir masa olması beni memnun etti.
Profesyonelce beni duvarın kenarına doğru yürüttü, "Lütfen burada bekleyin." Odanın diğer tarafından fazladan sandalyeyi almaya gitti, duvara doğru salladı ve yere koydu. Bir beyefendi gibi eliyle açık koltuğu işaret etti, "Masanızı kuracağım, lütfen oturun."
Durumdan biraz utandım. Restorandaki müşterilerden ayrı ayrı durduğumu gözlemleyerek, üzerimde olan o bakışlardan kaçınmaya çalışarak oturdum. Tek başıma, halkıyla birlikte olan herkesle karşı karşıya, köşede oturmak için cezalandırılıyormuşum gibi.
Garson, katlanmış sağlam masayla geri döndü ve bacaklarının sesini duyuracak şekilde önümde yere sıkıca koydu. Daha sonra masa örtüsünü aldı, İspanyol boğa güreşini yönetiyormuş gibi tatlı bir şekilde açtı, Corrida de Toros - koyu kırmızı masa örtüsü - masanın üzerinde yüzer gibi çevirdi ve düzgünce yerleştirmek için hafifçe çekti.
Ona utangaç, sıcak kalpli bir gülümseme gönderdim, "Bana bu masayı aldığın için çok teşekkür ederim." Konumu önemsemediğimi umuyordu.
Restorandaki insanlar şaşkındı ve çalışanların yemek bekleme istasyonu ve mutfak eşyaları almak için kullandıkları dolapların yanındaki alana oturtulduğumda neler olduğunu fark ettiler.
Daha önceki hostes hiçbir yerde görülmedi. Hepsinin gözleri de benim yönüme çevrildi. Rahatsız edici ortama özellikle verandanın dışından olanlara uyum sağlayarak, doğanın kendi yoluna gitmesine izin verdim.
Bu, böyle durumlarda ilk reddedilişim değildi .Hakkımda — Vinee T
Dışarıda kedi ve köpeklerin yağdığını gördüğümde, şimdi içeride olduğum için mutluydum. Gönül rahatlığıyla, garsonun sunduğu menüyü aldım ve bana aynı şekilde hizmet ettiği herkes gibi ama çok daha saygılı bir şekilde hizmet etti.
Bana verdiği hizmetle restorandaki tüm ambiyansı kurtardı ve ruh halimi daha iyi hale getirdi.
"Sen en nazik insansın. Görüyorum ki çok iyi bir kalbe sahipsin…”, restoranın dışından içine tüm duruma karşı tavrım beni aydınlattı. utanarak gülümsedim.
Evdeki diğer garsonların ve sunucuların çoğuna seslendi.
Bazıları, söyleyebilecekleri her harekette bana hizmet etmek için özellikle bana geliyorlardı, bana gecenin en iyi deneyimini sunuyorlardı, rahat olduğumdan ve iyi vakit geçirdiğimden emin oluyorlardı. Tabağıma, çatal-bıçak takımıma yardım eden ve bardağımı dolduran iki kişi bana iltifat etti ve iyi biri olduğumu ve iyi bir kişiliğe sahip olduğumu düşündüler.
Masada benimle ilgilenen altı kişi varken, varlığımı kabul ederken, bir ünlü gibi hissettim .
Evin konuşmasıydım ve ünlü bir şekilde. Garsonlar ve garsonlar, ana yemeğimden sonra masamın etrafında toplandı, içimizde küçük bir kargaşa ve kendi aralarında küçük bir tartışma, beni bir insan olarak ne kadar sevdiklerini açıkça belirtti ve takdirimi dile getirdim ve ilgilendikleri için onlara minnetle teşekkür ettim. ben. Bu, patronların kim olduğumu merak etmesine neden oldu, bu sefer bana olan ilgileri tamamen farklı bir perspektifteydi, ilgiliydi, artık tuhaf değil.
İlk tanıştığım hostes, oturduğumu söylemek için masama hiç gelmedi. Birkaç kez masamın yanından geçtiğinde ya da göz teması kurduğumuz doğrudan görüş alanımdan masaya servis yaptığında ya da ona gülümsediğimi bildirmek için ona gülümsediğimde bana bir kez bile gülümsemedi. onun tarafından rahatsız değil. Beni tamamen görmezden geldi, bu yüzden reddedildi.
Reddedilmeleri bazen yutmak zordur. İnsanlığınızın onları sizden beklemedikleri şekillerde aydınlatmasına izin verin. - Kutlanacak.
PS … bilirsiniz, masamda kayıtlı masa numarası yok.
~Sarmaşık THayata Yazmak ~Vinee T
Bir kadın olarak genellikle ilişkiye girmekte tereddüt ederim; Kendimi onlarda kaybetmemek için hep mücadele ettim. Biriyle fazla paylaşma dürtüsüyle savaşmalıyım, beni sağlam kılmak için birinin beni görmesi gerektiği fikrine direnmeliyim.
Bu makalenin bir okumasını dinleyin: ❖ Tüm yaşamları boyunca çok önemli bir şey hakkında yanlış yönlendirilmiş kahramanlar hakkında hikayeler nesillerdir kültürümüzde ortaya çıkıyor ve bu güne kadar gişede izleyicileri memnun etmeye devam ediyor. Yoksul gerçekten bir prensti.
26 Temmuz'da Kilise, Meryem Ana'nın ebeveynleri olan Aziz Joachim ve Anne'yi inançları ve azimleri için anıyor. İşte ailemin hikayesi - hayatlarını sadelik içinde yaşayan ve bize yedi çocuğuna yaşam boyu eğitim veren basit bir çift.
Bu blogda, İngilizce'ye yaklaşımımı nasıl ve neden değiştirmeye karar verdiğimi ve yaptığım bazı etkinliklerden para kazanarak bir yıldan kısa bir sürede fakir bir B1'den başlayarak B2 seviyesine nasıl geldiğimi tartışacağım. İçindekiler Okulda örnek bir öğrenci olmasam da İngilizce öğrenmek her zaman kültürel geçmişime eklemek istediğim bir şeydi.
"Bozulma" terimi, nedensel mekanizma bilinmediğinde kullanılır ve bireyin altta yatan bilişinde ve nörobiyolojisinde bir işlev bozukluğunu ima eder. 1952'de, DSM 1, klinik kullanım için zihinsel bozuklukları kategorize eden APA Adlandırma ve İstatistik Komitesi tarafından yayınlandı.
Uranüs ve Neptün arasındaki bir alana doğru uzayda 3/4 g serin bir hızla seyrederek birkaç haftadır yanıyorduk. Dawson Trawler'daki bilim adamlarının Yggdrasil portalı dediği bir şey.