Geri 2009, 20 yıldönümünün akşamı, Liverpool belediye binasındaki Hillsborough ailelerine elimden gelen her şeyi yapacağıma söz verdim onları destekle. On iki yıl sonra yasal çizginin sonuna geldik. Ancak bir savaş daha kaldı ve bunların en büyüğü: İngiliz adaletinin kök ve dal reformu.
Aileler ’32 – adalet için verilen yıllık mücadele, hukuk sistemimizin bozulduğuna dair herkesin ihtiyaç duyabileceği tüm kanıtları bize sağlıyor. Yaslı ailelere yönelik acımasız, yeniden travmatize etme şeklinin yanı sıra, yasadışı ölümler ve örtbas etme 96 için herhangi bir gerçek hesap verebilirlik sağlamada kapsamlı bir şekilde başarısız oldu. İkincisi, trajediden günler sonra gazetelere brifing verilen yanlış, suçu değiştiren bir anlatı şeklini aldı, Taylor soruşturması ve ilk soruşturma boyunca Güney Yorkshire polisi tarafından sürdürüldü ve sadece geçen hafta BBC’ye dahil olan kıdemli bir QC tarafından tekrarlandı.
Hillsborough münferit bir vaka değildir. Daha ziyade, soruşturma ve takip eden ceza davalarında aileler için ne yazık ki hala ortak bir deneyim olan şeyin en yüksek profilli örneğidir.
Bir oğlunun veya kızının kaybına üzülen insanlar hala kendilerini mahkeme salonlarında buluyorlar, kederden çiğ ve sadece yasal temsiliyetle, topraklardaki en yüksek maaşlı QC’lere karşı, her zaman gerçeği ortaya çıkarmaya değil, itibarı korumaya çalışan kamu kurumları tarafından işe alındı. Geçen haftaki kararla ilgili endişe verici olan şey, gelecekte bunu yapmalarını daha da kolaylaştırabileceğidir.
Hükümet soruşturmalarının bir kamu yargı yolu olmadığı hükmü – ve bu, Gerçekte, kamu görevlileri kendilerine sunulan kanıtlardan yasal olarak sorumlu tutulamazlar – kanıtları saklamak veya değiştirmek isteyenler için tehlikeli bir yeşil ışık yakma riski. Ayrıca, soruşturmalarda kamu görevlilerine karşı “açık sözlü olma yükümlülüğü” bulunmadığı açıklığa kavuşturularak, adaletin terazisi yetkililer lehine daha da ileri götürülmüştür.
Ancak büyük ironi şu şekildedir: bu, Hillsborough hukuk dramasının son perdesi, davayı “Hillsborough yasası” için her şeyden daha kesin bir şekilde yaptı.
İkinci soruşturma
‘da sona erdikten sonra , Kamu Otoritesi (Hesap Verebilirlik) tasarısını meclise sundum. İki temel önerisi var: yaslı aileler için yasal finansman eşitliği ve kamu görevlilerine karşı dürüstlük görevi.
Adaletin işe yaraması için mahkeme salonlarının eşit şartlar altında olması gerekir. Margaret Aspinall’ın oğlu James’e ilişkin cezai yaralanmalar tazminat programından aldığı çeki ailelerin yasal fonuna katkı payını ödemek için nasıl nakde çevirmesi gerektiğinden bahsettiğini duymayı asla unutmayacağım. Ve o zaman bile yeterli değildi ve geri kalanını ailesinden ödünç almak zorunda kaldı. İlk soruşturmada, Güney Yorkshire polisi ve diğer kamu kurumlarını temsil edenlerin sayısından büyük ölçüde daha fazla olan tek bir avukat için ödeme yapılmasına yardımcı oldu;
Kısmi ya da yanlış anlatıların koşulları baştan bu şekilde belirlenir – ve neden, ışıkta geçen haftanın kararında, tasarının artık yasallaştırılması esastır. Ancak, ikinci soruşturmadan bu yana iki davada gördüklerime dayanarak, üç başka önlem daha ekleyeceğim.
Birincisi, soruşturmaları takip eden ceza yargılamalarının,
2016 soruşturması, İngiliz hukuk tarihinde bir jüri tarafından duyulan en uzun davaydı ve kesin olarak Liverpool taraftarlarının olanlardan dolayı suçlanmamalıydı. Bu nedenle, maç komutanının Preston’daki bir sonraki duruşmasında, soruşturmada kapsamlı bir şekilde çürütülmüş olmasına rağmen, geç, sarhoş ve biletsiz olmanın reddedilen hakaretlerinin mahkemede bir kez daha inandırıcı delil olarak sunulması benim için büyük bir şok oldu.
Sanıkların sandıkta oturması gerekmemesi de beni şaşırttı. Sormalısınız: Liverpool veya Manchester’ın daha zorlu bölgelerinde yargılanan gençlere aynı muamele sunulacak mı? Şüpheliyim. Mahkemede, statüsüne bakılmaksızın herkes için bir kural olmalı ve bu nedenle iskelenin kullanımı kanunla açıklığa kavuşturulmalıdır.
Son olarak, Kraliyet Savcılık Servisi’nde büyük bir reforma ihtiyacımız var. Ceza davalarında yaslı ailelerin bağımsız bir yasal temsillerinin olmaması doğru olabilir mi? Kabul ederlerse, bu son duruşmada karara itiraz edileceğinden eminim.
Tüm partilerin milletvekillerini bu genişletilmiş Hillsborough yasasını geçirmeye çağırıyorum. Lütfen, Hillsborough ailelerine, en azından gelecekte başkalarının yaptıklarını yaşamayacağını bilme rahatlığını verin. “Seviye atlamak” çağımızın tanımlayıcı teması olacaksa, şimdi İngiliz adalet terazisine genişletilmelidir.
Andy Burnham Büyük Manchester belediye başkanıdır