Kaynak: transgendertrend.com
Erişim tarihi: 15.06.2023
Ben gelişim psikolojisi alanında çalışan bir araştırmacıyım ve küçük çocukların sembolleri nasıl öğrendikleri ve dünya hakkında nasıl düşündükleri ile ilgileniyorum. Araştırmalarımın çoğu çocukların kelime öğrenmesi üzerine ama çocukların cinsiyeti ve stereotipleri nasıl öğrendiğiyle de çok ilgileniyorum.
Twitter'ı çok okurum ve çocukların biyolojik cinsiyetlerinden farklı bir "cinsiyete" sahip olduklarını çok küçükken, 3-4 yaşlarındayken iddia ettiklerine dair oldukça fazla tweete rastladım. Örneğin, çocuklarının trans olduğunu düşünen ailelere tavsiyelerde bulunan (ve sadece EVET çocuğunuz transtır diyen) ve okullara “eğitimlere’’ giden LGBT aktivisti lobi grubu Mermaids tarafından atılan aşağıdaki tweet, Washington Üniversitesi'ndeki psikologlar tarafından yapılan bir çalışmadan alıntı yapıyor. Tweet'te şunlar yazıyor:
"3 yaşındaki trans çocuklar cinsiyet kimliklerini anlıyor.
Yeni bir çalışmaya göre, transgender çocuklar kim oldukları konusunda sağlam bir kavrayışa sahip."
Peki, bu tür çalışmalar ve alıntılar “toplumsal cinsiyet”, “cinsiyet” ve “kimlik” derken tam olarak ne demek istiyor? Psikologlar çocukların gelişen cinsiyet bilgileri hakkında ne buldular?
Bu araştırma çok uzun zamandır devam ediyor. Bahsedeceğim tüm çalışmalar gerçekten sağlamdır, çok kez tekrarlanmıştır, bu da birçok araştırmacının aynı şeyi tekrar tekrar bulduğu anlamına gelir. Çocuk düşüncesinin bazı ilgili yönlerini 1920'lerden veya daha öncesinden beri biliyoruz ve bu alandaki temel, eski çalışmalardan bazıları 1960'lardan kalma. Bu bir saman alevi değil.
Bunun anlamı aynı zamanda terminolojinin değişmiş olmasıdır. Bu araştırma alanı ilk başladığında, herkes çocukların biyolojik cinsiyet bilgisinden bahsettiklerini biliyordu ve bu açıktı. “Cinsiyet kimliği” ve “cinsiyet sabitliği” terimleri, çocukların kız mı erkek mi oldukları ve kendilerinin veya başkalarının cinsiyet değiştirip değiştirmeyecekleri konusundaki bilgilerini ifade etmek için kullanıldı. 1990'larda herkes "cinsiyet" kelimesinden rahatsız olmaya başladı ve "toplumsal cinsiyet" kelimesini bir maske olarak kullanmaya başladı. Ancak araştırmacılar, yine de bir çocuğun biyolojik cinsiyet bilgisini kastediyordu.
Terminolojideki bu değişikliği aşağıdaki grafikte görebilirsiniz.
"Toplumsal cinsiyet kimliği" terimi son birkaç on yılda istikrarlı bir artış gördü, ancak "cinsiyet kimliği" ilk başta biraz yükselirken, bu terimin 1980'lerdeki düşüşü ortada. Yani araştırmacılar, çocukların cinsiyet bilgisinden bahsettiğimizde bunun değişemeyeceği konusunda netler. 2003 tarihli bir yazıdan güzel bir alıntı:
"Kategorik cinsiyet, fiziksel görünümdeki (örn. saç modeli, kıyafet veya makyaj) ve davranıştaki (örn. karşı cinsle oynama davranışı) değişikliklerden bağımsız olarak (kendisi ve başkaları tarafından) korunan, insanların temel, değişmez bir niteliğidir." (Trautner ve diğerleri, 2003, International Journal of Behavioral Development'tan)
Bununla birlikte, çocukların kendilerinin kız mı erkek mi olduklarını ve hem kendilerinin hem de başkalarının cinsiyet değiştiremeyeceğini anlaması biraz zaman alır. Kendilerinin kim olduklarını öğrenmeleri daha önce gerçekleşir ve fiziksel görünüm ve klişeler üzerine yapılmış tüm araştırmalara dayanır.
Genelleme yapmak bir bebek ya da çocuk için çok faydalı bir beceridir. Eğer genelleme yapamasalardı, gördükleri yeni bir kedinin aslında önceki gördüğü kedilerle aynı tür olduğunu ya da yeni bir elmanın da bir önceki gibi yenilebilir olduğunu ya da yeni bir arabanın da önceki gördüğü gibi bir yerlere gidebileceğini asla anlayamazlardı. Çocuklar çok küçük yaşlarda dünyada kadın ve erkeklerin var olduğunu anlayabilirler. Bunu genel şema içinde anlamaları onlar için muhtemelen oldukça yararlıdır.
Yani kreşteki tüm kızların pembe giydiğini ve uzun saçlı olduğunu gördüklerinde, ‘’kızlar böyledir’’ diye düşünürler. Ayrıca, insanların söylediklerinden, ebeveynlerinin onları nasıl giydirdiklerinden, onlara hangi oyuncakların verildiğinden ve onlara benzeyen diğer çocukların hangi oyuncakları kullandıklarından (aynı kıyafetler, aynı saçlar), hangi cinsiyette olduklarına bağlı olarak nelerden hoşlanmaları ve neler yapmaları gerektiğini anlarlar.
Dolayısıyla, kızların uzun saçlı, erkeklerin kısa saçlı olduğu fikrinden yola çıkarak, bir çocuğun görünüş değiştiğinde cinsiyetin de değiştiğini düşünmesi yaşına göre mükemmel bir gösterge. Yaklaşık 7 yaşına kadar (evet, 7 - bazı çocuklarda daha büyüktür) çocuklar bir şeyin görünüşü değiştiğinde altında yatan gerçekliğin de değiştiğini düşünürler. Bu sadece cinsiyet için değil, hemen hemen her şey için geçerlidir.
Aşağıdaki resim çocukların anlamalarını kontrol etmek için kullanabileceğimiz türden şeyleri gösteriyor. Çocuklara bu oyuncaklardan birini - pastel boyaya benzeyen bir mum veya kaleme benzeyen bir muzu - gösterip ne olduğunu soralım. "Bu bir muz!" diyeceklerdir. Muz gibi mi görünüyor? Evet! Gerçekten bir muz mu? Evet!
Ta ki bunun aslında bir kalem olduğunu fark edene kadar. O zaman da kaleme benzediğini ve gerçekten bir kalem olduğunu ve genellikle de her zaman bir kalem olduğunu düşündüklerini söyleyeceklerdir. Çocukları, köpek maskesi takmış bir kedinin gerçekten köpek olduğuna ve her zaman gerçekten köpek olduğuna da ikna edebilirsiniz.
Çocuklar yaklaşık 6 ya da 7 yaşına geldiklerinde, nesnelerin görünüşlerini değiştirdiklerinde gerçek özlerini değiştirmediklerini daha iyi anlamaya başlarlar, ancak hala insanların görünüşlerini değiştirdiklerinde cinsiyetlerini değiştirdiklerini düşünürler - bu cinsiyet sabitliği olarak bilinir. Ancak aynı zamanda, 4, 5, 6 ve hatta 7 yaşındaki çocuklar, insanların cinsel organlarının (ve cinsel organlar küçük çocuklar için daha belirgin olsa da genel olarak biyolojinin) onları erkek veya kız yapan şey olduğunu ANLAMAZLAR. Araştırmacılar, erkekler ve kadınlar arasındaki biyolojik farklılıklar hakkında daha erken bilgi sahibi olmanın, çocukların daha küçük yaşlarda insanların cinsiyet değiştiremeyeceğini anlamalarına yardımcı olduğunu düşünüyor.
Ancak bu tam bir cevap değil. Bazı çocuklar erkeklerin penisleri ve kadınların vajinaları olduğunu anlayabilir, ancak yine de köpek maskesi takan bir kedinin köpek olduğunu düşünüyorlarsa, kıyafet değiştirmenin bir kızı erkek yaptığını düşünebilirler. Başka bir deyişle, cinsiyet sabitliği konusunda olgun bir anlayışa ulaşmak için, biyolojik olarak bir erkek ve bir kızı neyin oluşturduğunu anlamanız ve ayrıca bir şeyin altında yatan özün görünüşüne bağlı olmadığını anlamanız gerekir.
Şimdi günümüze ve transgender gündemine geliyoruz. Çocukların elbette kendi tercihleri ve etkileri vardır ve ebeveynlerinin kendi cinsiyetleri için "doğru" olmadığını düşündükleri bir şey olsa bile yapmaktan hoşlandıkları şeyi yapmaktan hoşlanırlar. Buna kişilik denir. Dolayısıyla, çocuklar erkek çocukların arabalardan hoşlanmaları, kot pantolon giymeleri ve kısa saçlı olmaları "gerektiğini" fark etseler bile, eğer erkekseler aslında bunu yapmak istemeyebilirler. Çocuklar nelerden hoşlandıklarını bilirler. Toplum ve dünya onlara sevdikleri şeylerin erkeklerin sevdiği şeyler olduğunu söylediğinde - ama onlara kız oldukları kelimelerle söylendiğinde - bunu basit bir şekilde göryorlar. Kısa saçlı olmanın kendilerini erkek yaptığını biliyorlar. Arabalarla oynamanın onları erkek yaptığını da biliyorlar. Yani çok basit! Kısa saçlıysa ve arabaları seviyorsa sonuna kadar erkektir!
Transgender anlatısının "3 yaşındaki trans çocuklar cinsiyet kimliklerini anlıyor" iddiasıyla göz ardı ettiği gerçek işte budur: Çocukların küçük yaşlarındaki dünya tahayyülünde, cinsiyet değiştirmek tamamen mümkündür.