2023 Yazar: Darleen Leonard | [email protected]. Son düzenleme: 2023-11-27 07:09
Harley Earl, Amerikan otomotiv endüstrisinin tarihinin en önemli üç rakamından biri olarak kabul edilir (Henry Ford ve GM başkanı Alfred Sloan diğer ikisi). Yine de araba meraklıları dışında, birkaç kişi onu duydu.
HOLLYWOOD KID
1925'te General Motors Corporation, LaSalle adında bir araba üretmeye başlamak için planlar yaptı. Cadillac bayileri tarafından satılacaktı, ama en az pahalı olan Cadillac'dan biraz daha düşük bir fiyata satılacaktı. Cadillac'ın genel müdürü Larry Fisher, birisinin tasarımı için birini arıyordu ve erkeğini Los Angeles'taki Cadillac satıcısının özel mağazasında çalışıyordu: Atlı araçlar inşa etmeye başlayan bir Hollywood teknik direktörünün oğlu Harley Earl - aktif koçlar - 1908'de otomobil gövdelerine geçmeden önce.
Earl, 30'lu yılların başında, zengin Hollywood film yıldızları için bir tür otomobil üretmek için bir ün kazandı. Örneğin, kovboy yıldızı Tom Mix'in arabası, Mix'in “TM” logosuna sahip olan yıldızlarla boyandı ve çatıda bir deri eyer vardı. Komedyen Fatty Arbuckle için yaptığı araba, çok daha sakin ve zarifken, yeni Ford Model T'nin 300 dolardan daha ucuza satıldığı bir zamanda Arbuckle'a 28.000 dolar gibi inanılmaz bir maliyete mal oldu.
HIZLI VE KİRLİ
Fisher'ı Harley Earl hakkında çok etkilemiş olan şey, yıldızlar için o kadar çok şey yapmamıştı ki, onları tasarlama yöntemiydi: Son ürünü yapmadan önce, Earl modelleme kilini kullanarak araçlarının tam boyutlu modellerini yaptı. Sac veya ahşapla çalışmanın aksine, diğer koç inşaatçılarının ortak tekniği, kilin daha hızlı ve daha kolay çalışması. Eğer Earl, kapının şeklinden memnun olmasaydı, örneğin, ahşaptan yeni bir tane çıkarmak veya sacdan bir eliyle çarpmak yerine saatler geçirmek yerine, tek yapması gereken, birazcık eklemek oldu. daha fazla kil veya biraz kazımak, istediği gibi bir görünüm elde edinceye kadar süreci gerektiği kadar tekrarlamak. Clay'in kullanım kolaylığı, Earl'ün tasarımlarında çok iddialı ve yaratıcı olmasını sağladı ve en önemlisi, arabayı bir araya getirilmiş mekanik bir parça değil, tek, entegre bir birim olarak düşünmesini sağladı.
GÖRMEK İÇİN BİR ŞEY
Fisher ve patronu GM başkanı Alfred Sloan, Earl'ün dört tasarımından etkilendi ve hepsini 1927 model yılı için üretime emretti. Bu 1927 LaSalles, bir stilist olarak bilinecek olan tarafından tasarlanan ilk yüksek hacimli, seri üretilen otomobillerdi, arabanın nasıl yürüdüğüne dair yaptığı gibi, otomobilin nasıl göründüğüne çok fazla önem veren biriydi.
Unutmayın, otomotiv endüstrisi 1927'de sadece birkaç on yıl önceydi ve tüm zamanlarını sanatın ilerlemesini otomobillerin güvenilir, uygun fiyatlı olduğu ve yüz binlerce insanın kitlesel olarak üretilebileceği noktaya götürmüştü. kalite kaybı yok. Bütün bunları mümkün kılan mühendisler, otomobillerin neye benzediğini merak ediyorlardı: Alıcılar, diğer her şeyin üzerinde iyi görünen bir araba isterlerse, bu, özel koç inşaatçılarının yaptığı şeydi. Cadillac, bu şirketlere hala pek çok bitmemiş araba sattı: şasi, motor, güç aktarma organı, tekerlekler, radyatör vb., Ama vücut yok - ve koç inşaat firmaları, ellerinde güzel, lüks otomobilleri işlerken istedikleri kadar zaman harcayabilir.
Bu 1927 LaSalles aslında özel arabalardı - onlar dışarı çıkması gereken Cadillacların çoğunu dışladılar. Onların uzun, düşük ışıklı görünüşü mü? İki tonlu boya işleri miydi, hala sadece koyu mavi veya siyah renkte olan kitlesel üretilen otomobillerde duyulmamışlardı. Bunu yapan “Uçan Kanat” çamurlukları mıydı? O LaSalles otomobilden çok uçtu, bu yüzden GM başkanı Alfred Sloan'ı etkiledi ve GM'nin tasarım çalışmalarını kendi bünyesine katmak için tamamen yeni bir bölüm olan Sanat ve Renk Bölümü yarattı ve onu çalıştırmak için Harley Earl'u California'dan çıkardı.
Amerikan otomobil endüstrisi bir daha asla aynı olmayacaktı.
MIDEAST WEST'E YANIYOR
Harley Earl, 1920'lerin sonunda Detroit'e geldiğinde, otomobil tasarımına ilişkin fikirlerinin geçerli olacağına dair bir garanti yoktu. General Motors'un başkanı Alfred Sloan'ın desteğini aldı, ancak otomotiv endüstrisi hala, bir arabanın nasıl göründüğünün ne kadar önemli olduğu konusuna açık bir şekilde düşman olan mühendisler tarafından yönetiliyordu. Bu mühendisler, saçma sapan çocuklar ve çok muhafazakardı; Bir tasarımcı dedektif gibi giyindiklerini ve nadiren şapkalarını bile çıkardıklarını söyledi. Hollywood'dan Harley Earl, bronz renkli takım elbise ve mor gömleklerle süet ayakkabılar giyerek şehre yuvarlandığında, üzerine bir eyerle tasarladığı otomobille ilgili iplikler Çatıda mühendisler onu “güzel çocuk” ve “pantywaist” olarak reddettiler ve muhtemelen çok uzun sürmeyeceğini düşündüler.
Üstelik, arabaların bakışındaki sorun neydi? Onlara belirli bir sert, faydacı güzellik, bir çekiç veya elektrikli bir matkapla otomotiv eşdeğeri vardı. Arabaları güzelleştirmek, bu mühendislere bir av tüfeği üzerinde makyaj yapmak kadar mantıklı.
CESUR YENİ DÜNYA
Fakat otomobil endüstrisi değişiyor ve hızla değişiyordu. Geçen yirmi yılın büyük bir bölümünde otomobil üreticileri çoğu arabalarını daha önce sahip olmadıkları insanlara satmıştı. Henry Ford, Amerikalıların ilk otomobillerini satmak için savaşı kazanmıştı; Dev fabrikaları, rakiplerinden herhangi birinden daha hızlı, daha ucuz ve daha büyük miktarlarda üretebiliyordu. 1923'e gelindiğinde, Model T, ABD otomobil pazarında yüzde 57'lik bir paya sahipti. Dünyadaki tüm otomobillerin yarısı Fords'tı.
Ancak o zamana kadar, Amerika Birleşik Devletleri'nde bir araba isteyen herkesten biri vardı. Artık otomobil üreticileri için hile, müşterilere halihazırda sahip oldukları ve daha fazla paraya mal olan yenileriyle zaten sahip oldukları arabaların yerini almayı planlıyordu. Ve otomobil şirketleri onları eski arabaya takmadan çok önce yapmaları gerekiyordu, çünkü eğer bir şirket yeni bir araba satmadan önce eski aracın ölmesini beklemek zorunda kaldıysa, kalmak için yeterli araba satmazdı. işte.
GEÇMİŞTE YAŞAMAK
Amerikalılara ikinci arabalarını satmak için yapılan yarışta, Henry Ford kendi en büyük düşmanıydı. Ford, Model T'de düzeltildi ve haklı olarak onun en büyük yaratımı olarak kabul edildi. Ancak 19 yıl boyunca şirket tarafından satılan ve o dönemde şirket tarafından satılan tek otomobil - orijinal tasarımda önemli ölçüde yükseltme veya iyileştirme yapmayı reddetti. Hızölçerler, gaz göstergeleri, amortisörler, hidrolik frenler, direksiyon kolonu yerine döşeme tahtasında hızlandırıcılar ve el kranklarının yerine elektrikli marşlar gibi yenilikler “anlamsız” olarak reddetti. Ford, bu gelişmeleri yıldan yıla gerçekleştirdi ve sık sık onları öne sürmeye cesaret edebilecek yetenekli yöneticileri kovdu. (Bu yöneticilerin çoğu GM tarafından kapatıldı.) Ford'un nihayetinde Model T tasarımına yeni bir şey kattığı birkaç durumda, rakip otomobillerde standart bir ekipman haline gelmesinden çok uzun bir süre sonraydı.
Henry Ford ayağını frenin üzerinde tutarken, GM'den Alfred Sloan gaz pedalına gaz pedalına devam etti. Otomobil tasarımlarını sürekli güncellemeye ek olarak Sloan, otomobilleri için ödeme yapmanın yeni yollarını keşfetti. Ford'un her zaman nakit olarak ve tam olarak ödenmekte ısrar ettiği durumlarda (bankalar henüz araba kredisi sunmamıştı), Sloan GM Motorları satın alımını finanse etmek için General Motors Acceptance Corporation'ı (GMAC) yarattı. GM'nin Ford'u otomobilin gerçek fiyatına uydurması imkansız olsa da, GMAC finansmanı aslında GM araçlarını birçok alıcı için daha uygun hale getirdi. 1924'te, GM'nin ticaret kabul eden ilk şirket olduğu, GM otomobil alımlarının üçte biri GMAC tarafından finanse edildi.
Sloan, GM otomobillerinin kalitesini artırmaya odaklanan tüm vurgu için, yeni teknolojinin gelişmesinin çok pahalı olduğunu, yıllarca piyasaya sürülmesini ve sık sık dışarı fırlamadığını anladı. Fakat sürekli iyileştirme yanılsamasını sürdürmek istiyordu, bu yüzden 1920'lerin ortalarında otomobil endüstrisinin ilk “yıllık model değişimi” ni tanıttı. O zamandan itibaren, bir otomobilin mekanik bileşenleri bir yıldan diğerine aynı kaldığında bile Aracın görünüşü her yıl değişiyor, eğer sadece ince yöntemlerle olursa, halkı ilgilendiriyor.
YENİ NEDEN OLDU… TEKRAR
Yıllık model değişimi tüketiciler üzerinde başka bir etkiye sahip olacaktır: Bu, onların mevcut arabalarıyla bir yıldan bir süredir artan bir şekilde memnuniyetsiz hale gelmelerine neden olacak, “planlı bir mola” olarak adlandırılan bir kavram. (Earl buna “dinamik eskime” adını vermeyi tercih etti).”) Herhangi bir şansla, planlanan eskimişlik, araba sahiplerini, birkaç saat önce, eski zamanlarında eski püskü ve düzensiz arabalarla ticaret yapmak için araba satıcısına sürükleyecekti.
GM'nin beş bölümü (Chevrolet, Oakland (daha sonradan Pontiac olarak adlandırıldı), Oldsmobile, Buick ve Cadillac) tarafından satılan tüm otomobillerde yıllık stil değişiklikleri yapmak, çok sayıda tasarımcıya ihtiyaç duyuyordu. Bu yüzden Sloan, GM'in kendi in-house Sanatını kurmaya karar verdi. ve Renk Bölümü. Eski okulun muhafazakâr giyimli mühendisleri bunu duymak istememiş olabilir, ancak Harley Earl gibi süet ayakkabılar, yüksek sesle kıyafetler ve mor gömlekler gibi adamlar burada kalıyordu … ve yakında çekimleri yapacaklardı.
TEKERLEKLERİN KORUNMASI
Eğer bugün “modern” bir araba olduğunu düşündüğümüz şeyin evriminden sorumlu bir kişi varsa, bugün modern bir araç olarak düşündüğümüze benzemeye başlayan bir kişi, Harley Earl. 1927'de GM'ye ulaştığı zaman, kitlesel üretilen arabalar hala bir çeşit fırlamış gibi gözüküyordu, çünkü böyle yapıldılar: Kısmen monte edilmiş arabalar hızla hareket eden bir montaj hattı boyunca yuvarlandı ve otomobil işçileri birbiri ardına bir bileşeni birbirine bağlamak için yarıştılar. - motor bittiğinde, çamurluklarda ve çerçeve üzerinde çalışan bir tahta, çamurluklardaki farlar ve benzerleri, otomobil bitene kadar. Otomobilin gövdesi tam olarak, yolcu kabininin arkasına bağlı bir vapur gövdesinden biraz daha fazlasıydı.
Earl, bir arabanın tek, birleşik bir bütün gibi görünmesi gerektiğini düşündü, sadece birbirine bağlanmış bir parça parça değil, aynı zamanda GM otomobillerinde vizyonunu vermeye başladı. Tek tek, antika otomobillerin ayırt edici özellikleri düşmeye başladı: Boxy şekilleri ve keskin köşeleri, Earl'ün aerodinamik cisimlerinin kıvrımlarına ve akıcı, akıcı hatlarına yol açtı.Farlar ve çamurluklar üstyapıya entegre edildi ve gövde de öyle oldu - bundan sonra sadece bir isim olurdu. Ve yedek lastik artık arkaya vidalanmayacak veya çalışan tahtalardan birinin üzerine monte edilmeyecekti (Earl bunlardan da kurtuldu); Bagajın içinde gizlenmiş olurdu.
DÜŞÜK RIDERS
Earl, en başından beri amacının, arabaları daha az ve daha uzun yapmak olduğunu açıklamaktan hoşlanıyordu; eğer başka bir nedenden ötürü, dikdörtgen şekillerin, göze çarpmaya başladığında ortak olan kısa, sıradan arabalardan daha hoş olduğunu düşündüğünden başka bir nedenden ötürü değildi. 1927 LaSalle ile olduğu gibi, Earl, üzerinde çalıştığı otomobillerin dingil mesafesini (ön ve arka tekerlekler arasındaki mesafe) uzatmaya başladı. Bu, yolcu bölmesini alçaltmak için aralarında yeterli boşluk yarattı, böylece yolcuların önü ve arka tekerlekler arasında az ya da çok az yere beşik atıldı, bu da insanların at-and-vagon günlerinden beri baskın olduğu yerdi. Aracın daha güzel görünmesine ek olarak, yolcu bölmesini daha yumuşak bir sürüş için indiriyor.
NEDEN BİR KAVRAM
Harley Earl'un otomobillere getirdiği değişimler, özellikle otomobilleri icadından bu yana otomobillerde çok az değişiklik görülen otomobil satın alan bir halk için baş döndürücü oldu. Ancak Earl, değişimlerini aşamalı olarak tanıtmak için dikkatliydi, bir sene içinde müşterilerin ayarlayabileceğini düşündüğünden daha fazlasını yapmıyordu. Potansiyel alıcıları yabancılaştırmadan ne kadar uzaklaşabileceğine dair mükemmel bir sezgiye sahipti ve otomobil endüstrisinin ilk konsept otomobillerini üreterek kendi tasarımlarını halkla önizlemesine alıp gitmiş olup olmadığını test ederek kararını ince ayarlamıştı. çok uzak.
HIDEOUT
Earl, çizim masasında çok fazla zaman geçirmedi; bunun yerine, GM'in her bölümü ve Art & Color Division'ı oluşturan 12 özel stüdyo için bir tane olmak üzere 17 farklı tasarım stüdyosu ağını yönetiyordu. (Earl 1937'de Stil Bölümü olarak değiştirdi.) Düşüncesini gizli bir ofiste yaptı, “Kuluçkahane” diye adlandırdı, pencereleri kararttı, telefon yok ve kapıdaki sahte bir isim yoktu, böylece kimse onu rahatsız edemezdi. Orada. Otomobilleri için genel stratejik vizyonuyla geldi ve daha sonra fikirlerini hayata geçirmek için farklı tasarım stüdyolarıyla çalıştı. Diğer insanların çalışmalarının mükemmel bir eleştirisi (her zaman onunla çalışmak için en kolay adamı yapmadı), o, onun altında çalışan tasarımcılar hayallerini hayata geçirene kadar, onları tıpkı hayal ettiği gibi itti ve prodüksiyon yaptı, vaaz etti ve övdü..
Bu süreçte, Earl hemen hemen her Chevrolet, Oakland (1932 yılında Pontiac olarak değiştirildi), Oldsmobile, Buick ve 1928 ile 1959 yılları arasında tasarlanan Cadillac'ın tasarımını denetledi. 1949 Cadillac Coupe de Ville, Cadillac'ın çatı destek ayağı içermeyen ilk ayağı olmayan hardtop'u sürücünün görüşünü engellemek için ön kapıların arkasında. İlk sarma camlarıyla 1953 Cadillac Eldorado ve Oldsmobile Fiesta. Başarılı Ford Ranchero'ya tepki olarak üretilen General Motors’un kombine sedan ve pikap kamyonu 1959 Chevy El Camino. Tüm bu GM arabaları ve diğer tüm diğerleri de Harley Earl'un her birini tasarladı.
RÜYA MAKİNALARI
Hollywood'un gerçek bir oğlu olan Earl, arabalarını eğlence parçaları olarak düşündü. İnsanların bunlara bakarak zevk almasını istedi ve onları bir hayal olmak için sürmek istedi. “Bir araba tasarlamaya çalışıyorum, böylece her içeri girdiğinizde, bu bir rahatlamadır - bir süre için küçük bir tatile sahipsiniz” diyor.
Büyük ölçüde Earl'ün etkisine teşekkürler, Amerikan otomobili artık sadece bir ulaşım aracı değildi. Her zamankinden daha fazla, bir durum sembolü ve bir arzu nesnesi haline geldi. İnsanlar onlara ihtiyaç duydukları için araba almamışlardı; Onları satın aldıkları için satın aldılar çünkü bir sonraki modelde işlem yapana kadar süren bir his (ki onlar da kesinlikle sahip olmalılar).
BAY. DETROIT, MR. DÜNYA
Earl, 1959 modelinin gelişimini denetledikten sonra 1927'den, 1958'de emekli olana kadar 30 yıl boyunca GM için çalıştı. Rüya arabanız o dönemde GM tarafından yapılmışsa - 1957 Chevy Bel Air, belki de - bunun için Earl'e teşekkür borçlusunuz. Rüya arabanız aynı çağdan geliyorsa, ancak Ford ya da Chrysler, hatta MG ya da Citroën tarafından inşa edilmişse, bunun için ona teşekkür etmesini isteyebilirsiniz çünkü tasarımları o kadar başarılı oldu ki, dünyadaki neredeyse her otomobil şirketi kendi yöntemlerini benimsedi. Hollywood film yıldızları için hala otomobil yaparken öncülük ettiği kil maketlerine kadar. Diğer otomobil üreticileri tarafından üretilen en iyi görünümlü otomobillerin çoğu, GM'den uzaklaşan Earl eğitimli stilistler tarafından tasarlandı.
Bu tasarımcıların birçoğu, akıl hocalarının başarısını tekrarlayabildi ve GM’nin muazzam karları olmadan, Kaiser-Frazer, Hudson ve Nash gibi küçük Amerikan otomobil şirketlerinin birkaçı, yıllık model değişikliklerinin hızına ayak uydurabilirdi. Ya diğer mücadele şirketleri ile birleştiler ya da altına girdiler. GM’nin son yıllarda yaşadığı problemler göz önüne alındığında, 1960’lı yılların başında ABD’de satılan tüm otomobillerin yarısından fazlasının GM tarafından yapıldığını ve Ford ve Chrysler'in geri kalanını ellerinden aldığını unutmamak gerekir. O günlerde, GM’nin en büyük korkusu federal hükümet tarafından tekel olarak parçalanıyordu - bu anlamda şirket aslında kendi iyiliği için çok fazla araba satıyordu.
ÇOK KÜÇÜK ÇOK GEÇ
Earl'ün saatinde, GM arabaları gittikçe daha büyük, daha da ağır, daha da ağır, hiç krom-ve daha sonra da kariyerinin sonuna doğru ilerlemiş olsa bile, görünüşe göre daha büyük, daha uzun ve daha ağır olmanın sınırlarının olduğunu fark etmeye başladı. 1951'de bir spor otomobil yarışına çıktıktan sonra, Earl, sürücülerin otomobilleri için GM'nin, şirketin ilk kez iki koltuklu spor otomobilini (1953 Corvette) inşa etme konusundaki konuşmasından duyduğu coşkuyla çok etkiledi. O yıl yapılan çoğu GM otomobilinden daha küçük.
1950'lerin sonlarında, hikaye giderse, Earl yardım edemedi, ancak otoparktaki ofisinden yürüdüğü genç tasarımcıların çoğunun daha az araba sürdüğünü fark ettiler - elbette birçok Corvettes, ama aynı zamanda Porsches, VW alıcılarına en çekici özelliği olan Triumphs, Fiats, MGs ve hatta Volkswagen Beetles, Detroit tarafından satılan otomobiller gibi bir şey olmadıklarıydı. Küçük otomobillerin gelecekte büyük bir rol oynaması muhtemeldi, diye düşündü, Earl ve emekliliğe yaklaşırken GM'yi daha küçük arabalar yapmaya yönlendirdi, böylece bu küçük ithalatçıların hayranları da aralarından seçim yapabileceği bir dizi yerli araca sahip olacaktı.
YOLUN SONU
GM, Earl'ün tavsiyesini görmezden gelmek için ağır bir bedel ödedi (ve ödemeye devam ediyor) ve Japon otomobil üreticileriyle rekabet edebilmek için zamanla küçük otomobil ticaretine geçmiyordu. Ama belki de Harley Earl'un bir tasarımcı olarak gösterdiği zaferin en kalıcı ifadesi, şirketten ayrıldıktan sonra 50 yıldan uzun bir süre (1969'da 75 yaşında bir felçten öldü) otomobillerinin hala yüksek Amerikan otomobil tasarımı. GM, 50 yılını, alıcılarının Earl döneminde tasarlanan arabalarla ilgili olarak yepyeni Saturns, Chevys, Pontiacs, Buicks ve Cadillacs ile aynı şekilde hissetmelerini sağlayan başka bir tasarımcı arıyor. Ve henüz bir tane bulamadılar.
Önerilen:
Leonardo da Vinci'yi düşündüğünüzde, muhtemelen onun sanat eserini düşünürsünüz, örneğin, “Mona Lisa ” adı verilen bir resim. ”Ama beynini her zaman geçiyordu ve resimden çok daha fazlası vardı! Sanatçı, heykeltıraş, matematikçi, mucit, yazar, mimardı ve bu sadece başlangıç.
ilginç Leonardo da Vinci'yi düşündüğünüzde, muhtemelen onun sanat eserini düşünürsünüz, örneğin, "Mona Lisa " adı verilen bir resim. ”Ama beynini her zaman geçiyordu ve resimden çok daha fazlası vardı! Sanatçı, heykeltıraş, matematikçi, mucit, yazar, mimardı ve bu sadece başlangıç.
1980'de Amerika, Soğuk Savaş hala çok sıcaktı, Ronald Reagan Başkan seçildi ve ABD'nin Olimpiyat hokey takımı “Buzda Mucize” olarak adlandırılan SSCB'yi şok edici bir şekilde üzdü. Oh, ve yeni cumhurbaşkanı Irak, Saddam Hüseyin'e Detroit şehrine bir anahtar verildi. Bu nasıl geçti?
Bugün, Şükran Günü'nde oynayan Detroit Lions geleneğinin nasıl başladığını öğrendim. 1934'te, radyo yöneticisi G.A. Richards Portsmouth'u satın aldı, Ohio Spartans NFL takımı, onları Detroit'e taşıdı ve onları Lions olarak değiştirdi. Ne yazık ki onun için, Detroit'teki hiç kimse Lions'ı izlemek için pek umurunda değildi. Tüm oyunlarını kazanmasına rağmen, Şükran Günü'nü bitirmeden önce