Bir çok ünlü sanatçı geldi geçti bu gezegenden; sesleriyle, müzikleriyle büyülediler insanlığı. Hepsi bize aitlerdi, insanlığın ürünüydüler, içimizden çıkmışlardı. Bowie'yi farklı kılan noktaysa tam olarak buradaydı, o buralardan değildi, olamazdı. Farklı bir yerden gelmişti, Mars'tan belki, kim bilir? Ama bu o kadar da önemli değildi; buralardan değildi, evet, ama bizden biriydi. Bizden biri olmayı başarmıştı. Tüm insanlık oturmuş minik gezegenimiz ve üzerinde yaşadığımız önemsiz ama güzel hislerimiz hakkında şarkılar söylerken; o gelmiş ve ufkumuzu genişletmiş, pencereden dışarıya bakmamızı söylemişti. Herkesten farklı bir yerdeydi, herkesten daha bir özeldi. Gezegenimizin evrendeki temsilcisiydi Bowie; müziğiyle, tarzıyla, sözleriyle, duruşuyla. Ölmenin yakışmayacağı nadir insanlardandı. Bir çok rock yıldızı "Baba" olarak anılırken, o asla bir "Baba" olmamıştı; her zaman evin yaramaz çocuğu olarak kalmıştı.
Bowie bir yıldızdı, yıldızlara yakışır şekilde kayıp gitti gökyüzümüzden. 50 yıla yakın bir süre izleterek kendini. Bugünse gösteri bitti; geride yıldızlara bakan bir pencere ile yer aldığımız bu acımasız hayata ait yüzlerce soundtrack bırakarak.