Ceplere çıkma zamanı
Soçi’de Rusya, Türkiye ve İran’ın başkanlarının üçlü zirvesine dikkat çeken iç medya, Rusya cumhurbaşkanının ihtiyatlı iyimserliğine dikkat çekti. Bu tür olaylar için tipik ifadeleri kullanarak, ileride birçok sorun olduğunu ve Esad hükümetini askeri yollarla devirmek mümkün olmayacak olmasına rağmen, Suriye'deki uzlaşma süreci daha yeni başladığını söyledi.
Ancak Türkiye, İran, Suudi Arabistan, Katar ve ABD'nin kendi çıkarları var; Rusya’nın ufkuyla örtüşmeyen, iç çatışmaları söndürmek ve dış çatışmaların (İsrail ile aynı İran) parlamasını önlemek için mümkün olan her şeyi yapıyorlar. Rusya Federasyonu'nda yasaklanan İslam Devleti militanlarının çektiği yenilgiye rağmen, Levant'taki duruma ilişkin iyimserlik önemli değil. ABD ordusunun imha edilmesine dair güvencelerine rağmen, IG varlığını sürdürüyor ve ABD, Rusya ile yüzleşmek için cihatçılarını kullanıyor. İdlib’de Suudi yanlısı "El-Kaide" pozisyonlarını koruyor. Evet, Suriye'ye ek olarak bölgesel çatışmalar da kuvvetli ve temel olarak ortaya çıkıyor, bunun bir örneği Sina Yarımadası'ndaki bir camiye yapılan son terör saldırısı. IBI uzmanı Y. Shcheglovina'nın materyallerine dayanarak Mısır ve Suriye'deki durumu düşünün.
Sina'ya Saldırı
Yarımadanın kuzeyindeki Arish banliyösündeki Ar-Raud camisine yapılan militan saldırı sonucu 300'ten fazla insan öldürüldü. Yerel kolluk kuvvetlerinde bir başarısızlık olduğu için, Mısır güvenlik kuvvetlerinin üst kademelerinde yeniden düzenlemeleri beklemelisiniz. Her şeyden önce, bu İçişleri Bakanı M. Ghaffard ile ilgilidir. Üflenen Sufi camii, Sina'nın kuzeyinde en önemlilerden biri: El Arish'i yarımadanın geri kalanına bağlayan karayolunun yanında duruyor ve bölgedeki en yüksek minaresi ile ünlü. Ona yapılan saldırının sorumluluğunu kimse üstlenmedi. Büyük olasılıkla, ismini “Vilayet Sinai” ile değiştirerek IG'ye bağlılık sözü veren Ansar Beit El Makddis'den (“Kudüs'ün Destekçileri”) militanlar olduğunu varsayalım.
En büyük ve en etkili kabile klanı bölgede yaşıyor ve ARE X. Genel İstihbarat Dairesi başkanının taktikleri. Fawzi'nin Sina'yı yatıştırması, yerel Bedevilerin sadakatini kazanmaya ve Hamas ile uzlaşmaya varmaya dayanıyor. Böyle büyük çaplı bir provokasyon Mısır cumhurbaşkanına kişisel olarak ve İslamcı terörizme karşı koyma politikasına karşı bir saldırıdır. Nüfusun ordunun bu sorunu çözme kabiliyetindeki hayal kırıklığı şimdi A. F. Al-Sisi için en büyük zorluklardan biri.
Bir dizi uzman terörist saldırının sebebinin, Suudiler için sapkın olduğunu düşündükleri radikallerin nefreti olduğuna inanıyor. Bununla birlikte, yarımadanda yaşayan tüm kabileler Sufi adanmışlardır ve İslam Devleti militanları çoğunlukla yereldir (aralarında birçok Filistinli vardır). Nüfusun İslam'ın Sufi yönüne olan bağlılığı, Selefi cihadistlerin Kuzey Kafkasya'da (Çeçenistan dahil) ve Yemen'de olduğu gibi orada destekçi edinmelerini asla engellemedi. “Vilayeta Sinai” nin doğası milliyetçidir ve yalnızca Seleizm olarak gizlenir. Bu esasen Mısırlı Müslüman Kardeşler'in silahlı bir kanadı.
Terörist saldırının olası sebepleri ikidir. Birincisi, bu, Sina'nın kuzeyindeki Bedevi klanlarının gözünü korkutma eylemidir. Bu, AİR ARE X. Fawzi'nin aşiret sadakatini fethetme taktikleri bölgede çalışmaya başladığını gösteriyor. Bu aynı zamanda şeyhlerin destekçileri tarafından IG destekçileri tarafından yerel kabilelerin kaçırılıp öldürülmesini de açıklar. Ek olarak, böyle bir rezonans eylemi, askeri bir operasyonun başlamasına ve ilave kuvvetlerin Sina'ya devredilmesine neden oldu. IG, Iraklı güvenlik görevlilerinin Libya-Mısır sınırındaki müttefikleri üzerindeki baskılarını zayıflattı, diğer taraftan IG'nin taraftarları bir ordu devriyesine saldırdı ve onları yok etti.
Böylece, Sina'daki İslamcılara bir zaman vermek ve onlara karşı çıkan güvenlik güçlerinin kuvvetlerini uzatmak için Mısır'a karşı “ikinci cephe” açıldı. Neyse ki, IG'nin her iki segmentinde bir sponsor ve koordinasyon organı var - Katar. Doha saldırıların arkasında ve sanatçılar sadece bir araç. Büyük çaplı saldırılar, finansal yatırımlar gerektiriyor ve gerçekleşen her şey, Katar’dan gelen paranın, muhtemelen Arap Quartet’in Doha ablukalarına yanıt olarak verdikleri anlamına geliyor.
İlgi çeken yerler
Al-Raud camisine yapılan terörist saldırının ardından Sina'nın başlıca bedevi kabilelerinin yaşlıları, Mısır ordusunun teröristlerle mücadelede etkin bir şekilde desteklenmesi için geleneksel klan sınırlarına uymamaya karar verdi. Bu en büyük Sina kabilesinin en yetkili şeyhlerinden Tarabin M. ad-Dalih tarafından belirtildi. Yarımadanın ana klanları olan Tarabin ve Sawarka'nın da dahil olduğu bir toplantıda Şeyhler, Bedevi birliklerinin teröristlere yönelik operasyonları sırasında kabileler arasındaki toprak kısıtlamalarının dikkate alınmayacağını kabul etti.
Vladimir Putin, İran ve Türkiye’nin liderleri Hasan Rouhani ve Recep Erdoğan’la Suriye’de bir anlaşmayı tartıştı
Bu durumda, kuzeybatıda, Akdeniz kıyısında yaşayan en önemli kabileler - Sawarka ve Rumayalat. Onlar ve onların klan bölümleri (a'ilat) El-Arish, Şeyh Zuweid ve Rafah'ı kontrol ediyor. Batıda Masaid, Bayadiyya ve Dawagkhra vardır. Orta Sina, toprakları İsrail ve Batı Şeria'ya ulaşan Tiyah, Akhayavat ve Azazma'da yaşamaktadır. Güneyde, Tuvar Konfederasyonu egemendir. Alyak, avlad, dedi ve müzikten oluşuyor. Şarm El-Şeyh'te, iç dağlarda ve Darab'da yaşıyorlar. Tarabin Nuweiba ve kuzey bölgelerinde yaşamaktadır. Toprakları kısmen İsrail’de.
Yaklaşık üçü aşiret kabiliyetine sahip 10, yarısı sadece üçü turizm endüstrisi ile bağlantılı olan yaşar. Bunlardan biri - Jabalia (dağ), St. Katharina Manastırı'nı kontrol ediyor. İslam'a dönüştürülen Wallachia'dan gelmişler, Hıristiyanlar için bu kutsal yeri korumak ve Sina'daki merkezi otoritelerin varlığını düzeltmek için yani “yabancı” olan Türkler tarafından yarımadana yerleştirildiler. Eroin ve uyuşturucu kaçakçılığı üretimine aktif olarak katılan manastırın etrafındaki birkaç düzine haşhaş tarlasını kontrol ediyorlar.
Arisha ilçesinde terörist saldırı, Gazze Şeridi'nden 30 kilometre uzakta sembolik. Gazze'ye olan stratejik yakınlığın yanı sıra, yarımadanın kuzeyinde, birkaç ocak ve iki çimento fabrikasının bulunduğu tek sanayi bölgesidir. Aynı zamanda, orada çalışanların çoğu (Şarm El-Şeyh'teki tüm turizm işletmeleri ve otellerde olduğu gibi), Nil Nehri'nden geliyor, çoğunlukla eski Cumhurbaşkanı H. Mübarek'in doğum yeri olan bölgeden geliyor. Sina'nın güneyinde, turizm alanında, otellerin, kafelerin ve seyahat şirketlerinin çoğu merkezi Mısır yerlilerinin elindedir. Kayıt dışı sektör, merkezi veya yerel hükümete vergi ödememektedir.
Ayrı ayrı "Boşnak El-Arish". Osmanlı döneminde, Bosnalı garnizon kalede duruyordu ve askerlerin torunları hala oldukça belirgin bir topluluğu temsil ediyorlardı. Bunlara "Sina Avrupalıları" denir. Fiziksel olarak, çevre popülasyondan farklıdırlar. "Boşnaklar" açık tenli, açık saçlı ve mavi gözlü - "Afrikalılar" ın aksine - koyu tenli, siyah kıvırcık saçlı.
Orduya ve Mısırlı güvenlik görevlilerine İslamcıları yok etmek için yardım eden bir türbin ve sa-bar birliği için “başvuru” dikkat çekicidir. Bu kabilelerin Filistinli kökleri var ve Hamas'la yakından ilişkili. Bölgedeki bir camiye yapılan saldırının Hamas'ın etkisi altında tarabin klanlarının neden olduğu, yerel “Vilayet Sinai” ile ittifaktan uzaklaşmaya başlaması mantıklı. Yakın zamana kadar, squark tarafsız kaldı ve şimdi bu engel aşıldı. Bedevilere yönelik terörist saldırı (henüz hiç kimse mağdurları Orta Mısırlı ve yerel çalışanlardan "yabancı" işçilere bölme bakış açısıyla analiz etmemiş olsa da) Kahire'ye geldi.
Tarabin kabileleri (çoğu kısım) ve tüm yer altı kaçakçılığı, uyuşturucu kaçakçılığını ve Afrika'dan kaçak göçmenlerin İsrail'e ve BDT ve Doğu Avrupa ülkelerinden "canlı malları" kontrol ediyor. Ayrıca Mısır ile Gazze Şeridi arasında açılan tünelleri de kontrol ediyorlar. Başlıca işleri uyuşturucu, kaçakçılık ve insan ticaretidir. silahyasadışı göçmenlerin Afrika'dan ve fahişelerden geçişi. İsrail sınır muhafızları veya Mısır güvenlik görevlileri tarafından tehdit edildiğinde, çoğu zaman hem mültecileri hem de fahişeleri öldürüyorlar. Bu ahlak meselesidir. Her iki kabile de İran ve Katar'dan Gazze Şeridi'ne ve Sina'ya silah transferine sadece Sudan'a değil, aynı zamanda Libya'dan deniz yoluyla da bağlı. Bu şekilde, bir dizi verilere göre, bir Rus uçağının havaya uçurduğu Sina'ya bir IED verildi. Bu aşiret grupları Vilayet Sinai ile olan ittifaktan ayrılırsa, bütün maddi ve teknik destek kanallarını kaybeder.
Er-Raud’daki terörist saldırı mahallinde bulunan İD bayrakları, gerçekleşen olayın İslamcıların işi olmadığı, ahırı kovmakla ilgilenen kuvvetler olduğu yönündeki şüpheleri ortaya koyuyor. IG saldırısı kârsızdı. "Vilayet Sinai", IG'nin her zaman destekçisi olarak, patlamanın sorumluluğuna ilişkin açıklamalarda bulunmadı. Sawarka, tarabin ve rumayalat'ta (bu bölgede yaşayan kabilesi, konumu hakkında hala sessiz olan) suç işlerine alternatif bulunmuyor, turizm işine katılmıyorlar. Bu grupların hükümetle bir ittifakı, ancak Kahire’nin Mısır hükümetinin konumuna aykırı bir biçimde çabalarını sürdürmeden işlerini yürütmesi koşuluyla mümkündür.
Burada, “Vilayeta Sinai” nin tasfiyesi karşılığında, Hamas, kabileler, Kahire ve Tahran arasında silahlar da dahil olmak üzere mevcut kaçakçılık kanallarının korunması konusunda “büyük bir anlaşma” ile uğraşıyoruz. İranlılar ve Hamas, bununla ilgileniyorlar, çünkü Katar'dan silah sağlama ve bu faaliyet alanını kendi çıkarları doğrultusunda tekel haline getirme ihtimalini yok ediyorlar. Bütün bunlar, Sina'daki durumun gelişimi için seçenekler için çok fazla alan bırakıyor.
İslamcıların Suriye köprüsü
Suriye'deki IG'nin gerçek durumunu, medyanın kamuoyuna sunulanlardan biraz farklı olduğunu düşünün. Fırat’ta Bu Kemal’den Mayadin’e kadar bölgedeki son temizlik çok uzak. Nehrin batı yakasında bulunan Mayadin'in hemen yakınında, İslamcıların en az üç tane kapsamlı “cepleri” var. Nehir boyunca, doğu yakasında (Mayadin'den Bu Kemal'e) sürekli bir IS kontrol hattı ile birleşirler. Batı yakasındaki “cepler” Fırat Nehri boyunca uzanıyor ve İslamcıların tek bir kontrol bölgesine yaklaşıyor.
Fiilen, IG, Fırat'ın Bou Kemal'den Mayadin'e kadar her iki banka boyunca akışını kontrol eder. Suriye'nin derinliklerinde, Palmyra yönünde cihatçılar, güneyden Bou Kemal'e kadar dar bir koridordan geçen hükümet güçlerine saldırma ihtimaliyle geniş bir bölgeyi kontrol ediyor. Bir yanından Irak sınırı, diğer taraftan - IG'nin sürekli bir destekçisi grubu. Bir daha projeksiyon ile bu bölge, IS askerlerinin bu yöne atılması için potansiyel bir tehdit teşkil eden Mayadin'i sarkıyor. Ancak, Bou Kemal yönünde.
Fırat'ın doğu yakası, aksine, İslamcılar tarafından kontrol ediliyor. Şerit, Irak sınırındaki Fırat'ın birkaç yüz kilometre doğusunda uzanıyor. Dolayısıyla, IG tarafından kontrol edilen iki geniş alan vardır. Dahası, Rus Hava Kuvvetleri Kuvvetlerinin desteğiyle hükümet güçlerinin saldırısı batı yakasında sona eriyor ve onlar doğu yakasına gönderilmeyecek. Bunun istisnası, ABD ile ilişkilerde en ciddi krize neden olan Deir ez-Zor'un karşısındaki “cep” idi. tarih Suriye sivil çatışması. Aynı zamanda, eski kentin dörtte birini elinde tutan Deir ez-Zor'daki igilov garnizonunun kaderi belirsiz.
Eğer IG, Mayadin ve Bu-Kemal arasındaki Fırat bölgesindeki konumunu kontrol etmeye devam ederse, yenilgisinden söz etmek erkendir. Her iki bankadan Fırat'ın temizliği belirleyici bir andır, çünkü igilovtsy, yerel Sünni kabilelerle müzakerelerde gelecekteki ilerlemeyi belirleyecek olan nehir lojistik ve sulama sistemleri üzerindeki kontrolünü kaybeder. Suriye'deki dağılımı ve su üzerindeki kontrolü Fırat'ın doğusundaki petrol sahalarının kontrolü ile orantılıdır. Dahası, petrol alanları havadan tahrip olabilir ve Fırat - hayır.
Bütün bunlar Fırat'ın doğu yakasında, Mayadin ve Bou Kemal arasındaki Irak sınırına kadar bir operasyon ihtiyacını ortaya koyuyor. Doğu yakasında böyle bir köprü kurucusu oluşturmak, Amerikalılar'ın Fırat'ın doğusundaki Suriye ve Irak arasındaki sınırdaki IG'nin savaş potansiyelini korumak için sorumluluk alanlarındaki öngörülen eylemlerini belirler ve tahmin eder. Sınırda böyle bir “cep” bulunması, ABD’nin Suriye’nin kuzeyindeki varlığını “İD’e karşı mücadele çerçevesinde” haklı göstermesini ve İslam’ın Bu Kemal’e saldırılarının muhtemel bir tekrarı olan Moskova ve Şam’a karşı kozunu tutmasını sağlıyor.
Ek olarak, Irak sınırının “İslam Devleti” güçleri tarafından düşman İranlılar tarafından kontrolü, bir dereceye kadar İran'dan Irak ve Suriye'den Lübnan'a “Şii yay” kurma çabalarını caydırma sorununu da çözmektedir. Suriye'nin güneyinde, İsrail ve Ürdün sınırlarının birleştiği noktada büyük bir IK bölgesi bulunuyor ve bu sorunun da çözülmesi gerekiyor. Bu nedenle, bu yapının en iyi zamanları geçmiş ve ana askeri potansiyeli tahrip olmuş olsa da, İD'in yenilgiye uğramasını beklemek gerekiyor.
Soçi'de Kürt sorunu
Başkanların Soçi toplantısında tökezleyen blok Kürt meselesiydi. Ankara, yaklaşmakta olan DC temsilcilerinin ulusal diyaloğu kongresinde bağımsız bir heyet olarak varlığına karşı çıkıyor. Sürecin geri kalanı ikna etmeyi başardı. Aynı zamanda, Suriye cumhurbaşkanı, Erdoğan’ın Kürt meselesinde pozisyonunu biliyordu ve Kürtlerin yaklaşmakta olan kongrede ve gelecekte bağımsız bir delegasyon olarak katılımıyla, gelecek günlerde Astana’da Türkler tarafından engelleneceği için herhangi bir şey vaat edebildi. B. Esad’ın Sochi’ye istişareler için davet etmesi, Moskova’nın Ankara ve Erdoğan’ı rahatsız eden Suriye cumhurbaşkanlığı görevine aday göstermediğini belirtti.
Aynı zamanda, Riyad Şam'la istişarelerde bir sesle konuşmak için muhalefeti birleştirerek kendi oyununa başladı. Bunun için, “uzlaşmaz”, muhalefetteki Yüksek Müzakere Komitesi (VKP) R. Hicab ile birlikte görevden alındı. Riyad'daki Suriye muhalefet toplantısına katılanlar, genişletilmiş yeni bir CPSU üyeliği konusunda anlaştılar. Ulusal Muhalefet ve Devrimci Kuvvetler Koalisyonu 10 üyelerini (NKORS), Ulusal Koordinasyon Komitesinin altı görevlisini (NCC - iç muhalefet grubunun önde gelen grubu), “Moskova” ve “Kahire” platformlarından dört delege, 10 ve dernekleri içerecek .
Suriye muhalefetinin ana gruplarının katılımıyla yapılan Riyad-2 konferansı, Şam ile Cenevre formatındaki BM nezaretinde doğrudan görüşmelerin başlatılmasını isteyen bir tebliği kabul etti. Belgenin ana hükümleri arasında Suriye Cumhurbaşkanı B. Esad'ın ayrılması talebi ve İran'ın Suriye ihtilafındaki rolünün eleştirilmesi yer alıyor. 140 hakkında delegeler Er-Riad toplantısında yer aldı: NKRS'den 22, 21 silahlı gruplar tarafından temsil edildi, 14 - NCC, 10 - Kahire platformu, 70 katılımcılarının bağımsız statüleri var. Yani KSA, himayesinde, tek alternatif güç olarak Cenevre formatındaki konumuyla ortak bir muhalefet bloğu yaratmaya çalışıyor.
Müzakereler iki şart altında Riyad’dan yapılıyor: Esad’ın ayrılması ve İranlıların Suriye’den çekilmesi. Bu bağlamda, Cenevre'deki ilerleme unutulabilir, ancak Rus çabalarına alternatif bir blok oluşturuldu. Rusya Federasyonu Dışişleri Bakanlığına, Riyad'ın himayesinde, muhalefetin genel bir delegasyonunu oluşturma girişimlerini onayladıklarını açıkladıklarında neye rehberlik ettiği açık değil. Muhalefetin alternatif tek bir bloğunun oluşması ve Suriye'nin gelecekteki siyasi düzenlemesinde tek güç olarak tanıtılması Moskova'nın çıkarlarını karşılamıyor. Neyse ki, Şam Suriye topraklarını tam olarak kontrol etmiyor. Ülkenin kuzeyi - Kürtler ve Türk yanlısı gruplar. Fırat'ın batı batısında, Palmyra'ya doğru uzanan büyük bir “cep” ve güneyde daha küçük bir İslamcı kalesi var. Ayrıca dört adet küçültme bölgesi. Bu bölgelerde Şam kontrolü yoktur. Gerçekte, Suriye rejimi, ülkenin yüzde 50'inden 70'ini kontrol ediyor.
Rusya’nın Suriye’deki başarılarını, serbest kalan alanlardaki varlığını kaydederek ve belirli kabileler ve gruplarla birlikte tarakların kurulmasını aktive ederek pekiştirmek makul olacaktır. Küresel projeler başarı getirmeyecek, uzlaşma sürecine “zeminde” başlamak gerekiyor. Konfederasyon ve kabile grupları için barışçıl bir hayat kurmanın kararlı süreçleri oraya gittiğinde kongreler hakkında konuşmak mümkün olacaktır. Kürtlerin müzakere formatlarına katılımını tartışmayı bırakmalıyız. DS ile temaslar var ve bu yeterli. Moskova, Türklere Afrin konusunda imtiyaz vermedi. Kürtler, Washington ve Ankara ilişkilerinde can sıkıcı bir faktör olmaya devam etmeli ve ABD'nin ülkenin kuzeyindeki Sünni kabilelerle karşılıklı anlayış kurmaya çalışmasında bir sorun haline gelmeli.
Amerikalılar Suriye'de alternatif bir Şam hali yaratmaya başlıyor. Çok sayıda Rakka mahallesinin (El-Mishlab, El-Jazra ve El-Tayar) güvenlik kontrolü, Rakka İç Güvenlik Güçlerinin (SADB) birimlerine devredildi. SARS, şehir meclisi tarafından atanan yerel milislerden ve saha komutanlarından oluşur. Birçoğu IG'de savaştı. Demokratik bir Suriye kuvvetlerinin diğer sektörler üzerinde kontrol sahibi olacağı varsayılmaktadır. Bu, Şam'dan bağımsız bir Sünni yerleşim bölgesi Fırat'ın doğusundaki yaratılışı ifade eder. Moskova Suriye bölünmesinin böyle bir türünü kabul ederse - bu bir tanesidir. Olmazsa, Kürtler ve Sünni kabileleri arasındaki çatışmaları teşvik etmek gerekir, zira ABD’nin Fırat’ın doğusundaki yatıştırması onun batısındaki savaşın yeniden başlatılması anlamına geliyor.
- Yazar:
- Eugene Satanovskiy
- Orijinal Kaynak:
- https://vpk-news.ru/articles/40128