Gemma Kochis namı diğer "Missus Mojo" namı diğer "Keto Somm"
Muhtemelen Bay ve Bayan Mojo'nun hikayesini biliyorsunuzdur. 2015 yılında Dorian ve ben ketojenik diyetle tanıştık. Uzun lafın kısası, Mister Mojo 4 ayda 47 kilo verdi ve bu gerçekten hayatımızı değiştirdi. Hikayem pek de çekici değil.
Keto başlangıçta benim için kolay değildi, çoğunlukla zihinsel bir oyundu. Dorian'ın ketonları tipik olarak 1.5 civarındaydı, benimki ise 0.3 idi. Kilo verdi, ben çıldırdım. Zaman aldı - diyet açısından benim için neyin işe yarayıp neyin yaramadığını anlamak için sürekli olarak glikoz ve ketonlarımı test ettim. İyi haber şu ki, sonunda yaklaşık 30 pound kaybettim, dramatik bir şekilde değil, ama bir yıl boyunca. Ama hepsi bu kadar değil ve hikayemin bir kısmının oradaki diğer insanlarla rezonansa girebileceğini anlamaya başladım.
Metabolik sağlık bilgilerimle ve sonunda bunların şarap yolculuğumla nasıl iç içe geçtiğiyle başlayayım.
Bu yüzden anneannem obezite ve demanstan muzdaripti ama aslında ölümünden hemen önce bacakları kesilerek tip 2 Diyabet komplikasyonlarından öldü. Annemde Alzheimer ve yüksek tansiyon vardı ve sonunda kalbi tükendi. Babam akciğer kanserinden öldü. Kardeşim prostat kanseri. Sonra ben varım - Ben bir DES kızıyım, yani annem hamilelik sırasında düşük yapmayı önlemek için DES (yapay bir östrojen, dietilstilbestrol) aldı (ben doğmadan önce güverteyi istiflemek gibi), bu da çeşitli üreme sağlığı sorunlarına yol açtı. İki hafta erken doğdum ve beni şişmanlatmak için yüksek karbonhidratlı bir formül verildi, bunu yaptı - ve sonra biraz. Fazla kilolu bir çocuk olarak güçlüydüm ve "iri kemikliydim", ancak krup, zatürre, sık bronşit, alerji ve kurdeşen gibi pek çok rahatsızlığa yakalanmıştım.
Annem buhranın bir çocuğuydu ve II. Dünya Savaşı'ndan sonra 50'lerin yeniliklerini coşkuyla kucakladı. İyi bir aşçıydı, ancak paketlenmiş, işlenmiş, dondurulmuş ve hızlı yiyeceklerin rahatlığını aradı ve bunları modern harikalara eşitledi. Margarin için tereyağı, yağsız süt için krema ve diyet soda için çaydan vazgeçti. Ve sonra 70'ler geldi. Beslenme kitapları okudu, doğal sağlıklı gıda mağazalarından alışveriş yaptı ve bol miktarda vitamin aldı.
Standart Amerikan Beslenme İlkeleri'nin bir ürünü olduğumu gerçekten söyleyebilirim. Annem karbonhidrat ve lifi kutlarken yağ ve kırmızı eti çıkararak piramidi kucakladı. Sakarin, siklamatlar ve kırmızı boya #3 kokteyli ile sütten kesildim.
Günlerce oruç tutardım, sadece diyet Dr.Pepper, meyve nektarları, portakal suyu ve belki biraz su içerdim, ancak oldukça sıkıcı buldum. Sürekli diyet yaptım. İlk diyetim aslında 6 yaşındayken annemin Barbie yemek kovasından Fritoları çıkardığı zamandı. O gün kapağı açtığımda, üzüldüğümü, tamamen yoksun ve sevilmediğimi hatırlıyorum.
O zamandan beri, az yağlı (tabii ki), hostes diyeti, yemek çubuğu diyeti (her şeyi yemek çubuklarıyla yemek zorunda kaldım), lahana çorbası diyeti, Scarsdale diyeti, South Beach diyeti dahil olmak üzere güneş altında her diyeti denemiş olmalıyım. , SlimFast ve yeterince komik, kalıcı sonuçları olan tek şey - Atkins diyeti. 13 yaşındayken 40 kilo verdim ve yaklaşık altı ay boyunca sakladım. Ketonlarımı doktorun ofisinde test ettirmek için haftalık olarak gittim ve işe yarıyordu. Hayatımda ilk defa şişman değildim. Maalesef, uzun sürmedi - tüm arkadaşlarım Mickey D's'e gittiği için patates kızartması, hamburger, milkshake ve sıcak elmalı turtalar yedikleri için kaçırdığımı hissettim. Ben çöktüm ve böylece yo-yo başladı… 20 lbs arttı, 10 düştü; yukarı 5, aşağı 5; yukarı 20, aşağı 10, yukarı 10, 10 yukarı daha vb. Üniversitede 175 lb'ye kadar ateş ettim. bir erkek arkadaştan ayrıldıktan sonra.
İşin garibi, kilom ne olursa olsun, hala o 175 kiloluk kızla özdeşleşiyorum. Eklerseniz muhtemelen 300 pound'a yakın kaybettim, ama her zaman geri kazandım.
Her gün egzersiz yaptım, ağırlıkları kaldırdım, spin dersi aldım, kişisel bir antrenörüm vardı ve kaslıydım, ama yine de fazladan 30 kilo taşıyarak kaybedemedim. 49 yaşında kısmi bir kalça protezi geçirdim çünkü kalça eklemim kemikte kemikti - vücudum iltihaplandı ve eklemlerim karmakarışıktı. İki yıl sonra meme kanseri teşhisi kondu. Kafam çok karışmıştı, kanserden önce çok sağlıklı olduğumu düşündüm (değil!), Bu bana nasıl olabilir? Metabolik bölgem karmakarışıktı.
Dört yıl sonra, Dorian ve ben ketojenik diyete giden yolu bulduk. Başlangıçta benim için kolay olmadı. Çok çalışıyordum ve sonra, kazara öğün atlamaya başladım. Ve aç değildim. Ketonlarımın yükseldiğini ve glikozumun düştüğünü fark ettim. Kendimi harika hissettim! Bu “kazara” aralıklı oruç tutma (IF) benim için ketozisi başlatan şeydi. Bu güne kadar, stabilize etmek ve yolda kalmak için rutin olarak IF kullanıyorum.
Dorian ve ben sonunda ortak bir oluk bulduk ve ketojenik yaşam tarzı bizim için bir araya geldi. Harika yemekler yiyorduk ve mahrum hissetmiyorduk - aslında harika hissettik. Peki bu sefer fark neydi? Oldukça basit. Bu bir Diyet değildi, bir yaşam tarzı haline gelmişti - tam, dengeli, canlı bir yaşam tarzı - ve gelişiyorduk!
Peki bahsettiğim bu şarap yolculuğuna ne dersiniz? New York'ta yemeğe ve şaraba olan sevgimizi, harika restoranların ve karşılayabileceğimiz harika şarapların tadını çıkararak pekiştirmiştik. Sonra şarap endüstrisinde çalışmak için Napa Vadisi'ne gittik. İkimiz de şarap imalathanelerinde Konukseverlik Direktörü olarak çalışmaya başladık. Inglenook'ta geçirdiğim 14 yıl boyunca, Usta Sommelier Larry Stone ve şu anda Inglenook'ta Şarap Üretimi Direktörü ve başladığı Bordeaux'daki Chateau Margaux'da Genel Müdür olan Philippe Bascaules altında çalışacak kadar şanslıydım. Birinin isteyebileceği en harika şarap eğitimini aldım, bu da şaraba karşı sonsuz bir takdirle sonuçlandı. Harika bir şarap garsonu ve şarap eğitmeni ekibiyle çalışmaktan onur duydum. Her hafta işten önce şarabın tadına bakmak için buluşurduk. Büyümeyi, hasat etmeyi, yapmayı öğrendim ve şarap tadımı. Yaşadım ve şarap içtim.
Keto yaşam tarzını bulduğumda sommelier sertifikam için çalışma sürecindeydim. Tamam, düşündüm, bu nasıl çalışacak?
Tüm keto olayında zor zamanlar geçirdiğim için, vücudumda neler olup bittiğini gerçekten anlamak için iki ay boyunca şaraptan vazgeçmeye karar verdim - bu arada Napa Vadisi'nde yapılacak en kolay şey değil. Ama yaptım ve öğrendiklerim önemliydi. Glikoz ve ketonlarımı dikkatlice test ederek, hangi yiyeceklerin beni etkilediğini anladım ve yaşam tarzımı geliştirebildim.
Şarapları yavaşça tekrar tanıtmaya başladım ve sık sık test ettim, bazı şarapların beni ketozdan attığını buldum, ancak diğer şaraplarla rahatça ketozda kalabildim. Yağa adapte oluyordum ve bunların hepsinin şaraptaki şeker ve alkol seviyeleriyle ilgili olduğunu öğrenmeye başladım.
Dengeyi bulabildim. Kör bir tadımda, duyusal bir ızgaradan geçerek şarabın ne olduğuna inandığınızı anlarsınız. Yeni şarapları denediğimde de aynı şeyi yaptım - şekeri, alkolü, asitliği ve dengeli olup olmadığını anlamak için şarabın yapısını inceledim. Daha da önemlisi, şaraptan hoşlandım mı? Sonra test ederdim… tipik olarak ertesi sabah, glikozumun en yüksek ve ketonlarımın en düşük olacağı zaman. Orta derecede glikoz ile ketozis olsaydım, şarabı bir kazanan olarak görürdüm.
Sommelier sertifikam için çalışmak, hayatımın en zorlu ve ödüllendirici deneyimlerinden biriydi. Geçtiğimde, teori, kör tatma ve hizmet için en yüksek sınav puanına sahip adaya verilen bir onur olan Walter Clore Bursu ile ödüllendirilmekten heyecan duydum. Bulut dokuzdaydım.
Ama bunun nasıl işleyeceğinden hala emin değildim. İlerlerken, sadece içmek için düşük alkollü şarapları seçmek benim için yeterli değildi. Dorian ve ben iyi, dengeli şaraplar istiyorduk. İlginç bulduğum şey, keto yaşam tarzına ne kadar yerleşirsem, metabolik sınırlarımı o kadar çok ölçebildim ve yaşam tarzımıza uyan şarapları seçebildim. O zamanlar iş için yoğun bir şekilde seyahat ediyorduk. Aşina olmadığımız bir bölgede (veya ülkede) yeni bir restoranı ziyaret ettiğimizde, önce şarap listesine bakardım. Kulağa basit geliyor, ancak çoğunlukla, dikkatlice bir araya getirilmiş bir şarap listesi olsaydı, yemeklerin de iyi olacağını gördüm. Şimdiye kadar işe yaradı ve henüz şarap içmek, iyi yemek yemek ve ketozda kalmakla ilgili bir sorunumuz yok.
Yani, bu benim hikayem. Söyleyebileceğim en önemli şey keto'nun diyet olmadığıdır. Keto bir yaşam tarzıdır ve başarılı olması için onu kucaklamalı ve size neşe getiren şeyi bulmalısınız. Bunu yaparsanız, basitleşir ve gelişirsiniz.
Ve şarap size neşe veriyorsa, yaşam tarzınıza da uyabilecek şarapları bulmanıza yardım etmek için buradayım!
Göz atın şarap tavsiyeleri blogumuzda!