Onu gördüğümde, Xie acıma istemeden uzandı ve ona dokunmak istedi. “Bu nedir?”
Huacheng hafifçe yan yattı, elinden kaçındı ve avcunu tutamağa aldı. “Hiçbir şey. Görmezden gelme” dedi.
Lanetin lanetli bıçağı olan Cennetsel Ölümsüzlerin Laneti Laneti avucunda dövüldü ve daha da sarsıldı. Bu sırada, teşekkür edin ve psişik dizideki rüzgar mektubunu dinleyin: “Huacheng neden Xianjing’deki bin mili kullanabilir?! Bu kapı nasıl açılabilir?!”
Öğretmen Qingxuan: “Nanyang Generali! Ben, ben, ben! Muhtemelen nasıl açılacağını biliyorum. Prens Edward’ın resmi konutuna gitmeden önce çiçek şehrini yedim. Bu çok acı. Önce iki zar atıyorsun ve kapıya at, sonra kapıyı aç. Bir dene.”
Merhametiniz için teşekkür ederim, az önce salonda yanlışlıkla iki zar mı atıyor? O ve öğretmen Qing Xuan, ejderha mağaralarının önünde hala canlı ve vahşi ejderhalar ve vahşi vahşi, gerçekten kapıyı açarlarsa, kaç kriz bilmiyorum, meşgul: “ve yaşa! Yapma! Dikkatli ol. !”
Ancak sesi medyum dizisine geçmedi. Korkarım ki Xianjing’de manayı yenilemek için zaman yok. Artık mana tükendi ve sadece duyulabilir. Söylenemez. Ve söylenebilse bile, muhtemelen çok geç. Rüzgar mektubu, öğretmen Qing Xuan’ın söylediğine göre yapılmış gibi görünüyor, ama o ne biliyordu? Bir sonraki an yüzünden, Fengxin psişik düzeni bozdu ve dağıldı. Heyecanlanınca utanır. Eğer o bir insansa, özellikle rahatsız olacaktır. Net uğruna tekrar etmeyecek. Tanrılar ve yetkililer bu konuya çok dikkat edebilirler ve “General, ne yapıyorsun!” Diye sormakla meşguller.
Sevginin sesi geldi ve son derece şaşkındı: “Bu nerede?” Görünüşe göre o da rüzgar mektubuyla kapıdan girmiş. Shi Qingxuan: “Dikkatlisin! Puanların farklı olduğu yerler farklı. Kaç zar attın?”
Hayran: “Dörtünü kaybetti!”
Rüzgâr ve horlama sayesinde tespit edilmesi son derece güç bir panik ve korku izi vardı ve çok tehlikeli bir durumla karşılaştıklarından endişe duyuyorlardı. Sesi psişik diziye geçememiş ama bu büyünün ustasının önünde olduğunu hatırlamış ve başka bir şey bekleyememiş. Sordu: “Sanlang, akrep dört noktadan sonra kapıyı açtıktan sonra ne açtı?”
Huacheng Yolu: “Rastgele. Zarı atan kişi en korkunç yeri ve kapının açıldığı yeri hisseder.”
Ses sadece düştü, sadece soğuk duyguları dinliyor: “Atmak için acele etmene izin ver, kadın banyosu yap! Bana ver!”
“Kadın banyosu”nu duyunca, yüzünü kapattığı için teşekkür etti.
Fengxin eskiden kadınlara karşı saygılıydı. Bir hayvan seli gibidir. Onun için kadınlar hamamı gerçekten de dünyanın en korkunç yeri. Kaplan Mağarası’ndan daha anlaşılmaz. Akreple başarılı bir karşılaşma gibi geldi ve rahat bir nefes aldığı için ona teşekkür etti. Ancak bir an için ikisi yeniden çığlık atmaya başladılar. Shi Qingxuan tünele çöktü: “İki general, bu sefer ne görüyorsunuz?”
Orada cevap yoktu, sanki ikisi de suya batmış gibi garip bir “咕咚咕咚” sesi vardı. Herkes nefes aldı ve iç çekti, yarım bir iç çekti ve rüzgar mektubu, sanki suyu kırmışlar gibi aniden birkaç ağız dolusu çarptı, bir şey tükürdü ve bağırdı: “Kara Bataklık Dev Timsahı!”
Meğer iki adamın ön ayağı vahşi doğaya düşüp buharı tüten kadın hamamından kaçmış ve empati bunu kaybetmiş ve arka ayak bataklığa adım atmış. Çamur bir anda belden geçmemişti ve ağızdan boğuldu. Kuvvet dışarı fırladıktan sonra, son derece uzun olan düzinelerce timsah grubu vardı. Bu timsah şeritleri 1,2 metreden daha uzun ve tüm yıl boyunca insanları yiyorlar. Hepsi ellerini ve bacaklarını inşa ettiler ve boğuldular. İki kişi iğrenç. Timsah suçlar, vurur dövüşür, rüzgarın mektubuna dayanamaz otantik: “Geliyorum akrebi bana ver! Kaybolmadın!”
Aşk duyguları asla yenilgiyi kabul etmeye istekli değil, beyaz bir ışık yakarak şunları söyledi: “Timsah iyidir, timsahın dişisi banyoda yaralanmıştır, kim bilir başka bir şey atacaksın. Onu bana ver!”
Fengxin sinirlendi: “Kahretsin, onu sana şimdi vermedim mi?! Akrep mi?!”
İkisi, tanrıların hala psişik diziyle bağlantılı olduğunu tamamen unutmuştu. Karşı tarafın kötü şansından hiç hoşlanmayanlar pinponla boğuşmaya başlamışlar ve akrep nereye gideceğini bilememiş. Rahipler onları psişik dizide dinlediler ve canlı karşılaşmayı izlediler. Heyecanı görmek için çok büyük değildi. Harika ve harikaydı. İki general sonunda derilerini parçaladılar ve güldüler ve deliliğe katlandılar ve hatta bazıları kendi tapınağında bir taht attı ve neşelendirmek ve neşelendirmek için olay yerine gitmemekten nefret ediyordu.
Rüzgar ve şans duyguları pek iyi görünmese de Valkyrie’nin saygısı olsalar da, bu vahşi doğa onlara sadece biraz sıkıntı katacak, böylece takip edemeyecekler, bu büyük bir kriz değil. Xie yazık, yalnızca daha erken pes edeceklerini ve ondan daha erken kurtulacaklarını umuyor. Aynı zamanda çok puan kaybettikleri için mutlu olacaklar. Canavarları dışarı atmadılar. Kaybettiklerinde çiçek şehri atıp yürüdüler ve “Az önce attığım akrep. İki nokta var. İki puan attığın sürece seni görmek mümkün mü?”
Yeni bitirdim, hemen bu sorunun kulağa biraz garip geldiğini fark ettim, çiçek şehrini gerçekten görmek istiyor gibi görünüyor, mikro duygu uygun değil. Huacheng, “Hayır” dedi.
Xie merhamet rahat bir nefes aldı, yanağını ovuşturdu ve şöyle dedi: “Ah, öyle olmadı. O zaman yanlış anladım.”
Huacheng onun önüne geçti ve “Beni görmek istiyorsan, ne zaman atarsan fırlat beni görebilirsin” dedi.
Sözleri işittiğinde, boğazında bir hareket olduğu için teşekkür etti ve söylemeyi bile unuttu.
Çiğnemek için zamanı yoktu. Birkaç anlamı var. Psişik dizilimdeki bir kişinin “Geliyorum!” diye bağırdığını duydum.
Adam bu cümleyi söyledikten kısa bir süre sonra, gökyüzünde göz kamaştırıcı beyaz bir ışık, dünyayı sarsan altın bir taş çatlağı, çiçek şehri ve iki insanın acıması bloke oldu.
Beyaz ışık yavaş yavaş soğuduğunda ve yavaş yavaş kaybolduğunda, Xie Li sonunda onu gördü. Bu gökten geldi ve önlerinde bir kılıçtı.
Kılıç ince ve narindi ve eğik olarak yere saplanmıştı ve kılıç hâlâ titriyordu. Kılıç siyah bir yeşimden dövülmüş gibi, derin ve pürüzsüz, pürüzsüz ve muzaffer. Birisi yakınsa, kılıca net bir şekilde yansıyabilir. Kılıcın çoğundan yalnızca kılıç kalbinin ince gümüşü geçer.
Kılıcın adı “kalp” olarak adlandırılır.
Kılıcın önüne bir figür düştü ve “Bu senin kılıcın” dedi.
Fang Xinguo’nun ölümünden sonra kılıcı Yongan Prensi tarafından bırakıldı. Bu kalp kılıcını fırlatan ve ikisinin yolunu kesen Lang Qianqiu’dur.
Görünüşe göre rüzgar ve aşk başarısız oldu, ancak Lang Qianqiu doğru noktaları başarıyla attı. Bu onun şansı mı yoksa ona teşekkür etme talihsizliği mi gerçekten bilmiyorum. Söylenebilecek tek şey, bu ikisinin Prens Edward ile aynı olmasına rağmen, Lang Qianqiu’nun şansının ona teşekkür etmekten her zaman çok daha iyi olduğudur.
Huacheng’in eli kolu bağlı ve yüzün rengi değişmiyor. Sadece şekil biraz hareket ediyor. Hareket ettiğinde, Xie Pity onu durdurmak için hemen elini kaldırdı ve fısıldadı: “Geliyorum.”
Vadinin ortasında, Lang Qianqiu yoldaydı, epesini elinde sürükleyerek şöyle dedi: “Sadece dışarı çıkıp seninle savaşmak istiyorum. Sonuç ne olursa olsun, seni öldürsem bile, yapacağım. asla bir şey ödemene ihtiyacım yok. imparatordan özgüven istemene ihtiyacım yok. kılıç ustalığımı öğretiyorsun, beni kazanamayabilirsin, neden benimle dövüşmek istemiyorsun?”
Söylememe gerek yok ama kesinlikle elinden geleni yapacağını da biliyorum. Ancak, elinden geleni yaparsa, bununla ciddi bir şekilde ilgilenmek zorunda kalacak. Bunu yaparsanız, hiçbir sonuç görmek istediğiniz gibi olmayacaktır. Ama onunla savaşmazsa asla pes etmeyecektir.
Uzun bir süre nezaketiniz için teşekkür ederim ve “Tamam” dedi.
Birkaç adım attı, kılıca gitti, onu kayadan çıkardı ve fısıldadı: “İşte aradığın bu.”
Birkaç yüz yıl sonra, Fangxin nihayet ustanın ellerine geri döndü.
Yazık üzerine alçak bir uğultu sesi çıkardı. Çok uzak olmayan bir yerde, Huacheng’in şafağı da duyulamayan kılıçlar tarafından sersemletildi.
Uzun kılıç elinde, salladığı için ona teşekkür ediyor, kılıcın ucu yere yaslanmış, soğuk ve samimi: “Bu savaş, sonuçları ne olursa olsun, pişman olmamalısın.”
Lang Qianqiu yüksek sesle şöyle dedi: “Asla pişman olma!”
Kafa derisi patlamış gibiydi, epenin kabzasını iki eliyle tutuyor, nefesine odaklanıyor, nefesini tutuyor ve gözleri siyah derili kılıcın ön yüzüne sabitlenmiş ve umursamaya cesaret edemiyordu.
Çıtayı salladığınız, acele ettiğiniz için teşekkür ederiz. Lang Qianqiu’nun gözleri yoğunlaştı ve buluşacaktı. Birdenbire uzuvları sertçe sarsıldı, sanki bir şeye bağlıymış gibi, ağır bir şekilde yere düştü.
Aşağıya baktı ve gerçekten beş çiçekle bağlı olduğunu gördü. Ne zaman bilmem, beyaz beyaz bir akrep, zehirli bir yılan gibi vücudunun etrafında sayısız tur attı!
Lang Qianqiu, Shaomeng Fangxin ulusal bölümünde kılıç ustalığını öğretti ve ulusal öğretmene derin bir hayranlık duydu. Altın ziyafet nehre aksa da hayranlık azalmadı. Karşı tarafın tüm eylemlerine tek düşünceyle bakıp, fark etmemiş, aslında bir gün vardır ve hayaletler uzun süre arkasında oyalanmış, o anda tam olarak saldırdığı anda çığlıklar atmıştır. Böyle ayıp bir şey nasıl olabilir? ? ?
Kötülük muvaffak olursa, şükür ve gerginliğin ifadesinin ve ruh halinin bir anda gevşediğini görmek.
Aniden kalbini kaybetti ve uzun bir nefes aldı ve “İyi sigorta, iyi sigorta” dedi.
Lang Qianqiu yerde yatıyor ve mücadele ediyor. Kim bilir bu kötü bir şey, uğraştıkça daha da sıkılaşıyor. Öfkelendi: “Ulusal tümen, ne yapıyorsun! Bırakın gideyim, bırakın savaşayım!”
Alnındaki ter için teşekkürler, “Ölü bir savaş vermeye karar verdik. Şimdi seni saran benim sihirli silahlarımdan biri. Kaybettin.”
“…” Lang Qianqiu, “Bu nasıl sayılabilir? Ölü bir savaşa karar vermek gerektiğini söyledim. Elbette, ölü bir savaşa karar vermek için kılıç kullanmak gerekir! Bir adam kılıç kullanır mı? , beyaz bir sinsi saldırının ne faydası var?
Kılıcın yüz askerin atası olduğunu gerçekten hissetti ve fazla düşünmedi ama sesi ak büyüye karşı ayrımcılık yapan bir erkek rahip gibi geldi. Ama teşekkür etme, erkek gibi olma, kadın elbisesini giydi ve ben ağzımı açmak istemiyorum. Bu kimin umurunda olurdu?
Yanında dua edip: “Bu önceden düşünmediğin bir şey. Kılıç kullanman gerektiğini söylemedin. İzin ver bir delik açayım. Kimi arıyorsun?”
Birden ciddi ciddi dedi ki: “Evet ben gizli saldırı, peki ya gizli saldırı, anladım; evet, ben kötüyüm, kötüyüm, nasıl kazanırım. Rakibiniz ben değil de başkasıysa, zaten kazanmışsınızdır.” ölü.”
Huacheng ikisinden uzakta durmadı, sessizce gülümsedi ve kollarıyla etrafına baktı. Lang Qianqiu şok olmuştu.
Bu kişi Yong’an Guoguo’nun bir öğretmeniyken, öğretileri her zaman parlak ve dürüsttü, ileriye gidiyordu ve tamamen dışarı çıkıyordu. Bunu düşünemezdi. Bir gün gerçekten de eski hocanın ağzından duyacaktı. Gizli saldırı, peki ya gizli saldırı, anladım; evet cimriyim, ne cimri kazandım.” Bu tür sözler, bütün insan birer birer duyabilir.
Ona teşekkür ettikten sonra ayağa kalktı ve “Bunu kendin düşünelim. Bir dahaki sefere bunu başkalarının yaptığı gibi yapma” dedi.