İsmet Paşa, Mudanya Mütarekesini imzalarken, diplomasi alanında da ilk önemli başarısını elde etmiş oluyordu. Bundan sonra İsmet Paşa, Türkiye'nin bağımsızlığını onaylayacak olan Lozan Konferansında Türkiye'yi temsil edecek ve yaşamının en parlak sınavlarından birini verecektir. Şevket Süreyya'nın vurguladığı gibi, "yakın tarihimizde bir başka müdahalesi olmasaydı bile İsmet Paşa, yalnız Lozan'daki mihnetleri, direnişleri ile, unutulması mümkün olmayacak bir yer işgal edebilirdi."
Mudanya Mütarekesinden sonra İngiltere, Fransa ve İtalya asıl barış görüşmelerinin 13 Kasım 1922'de İsviçre'nin Lozan kentinde yapılmasını kararlaştırmışlar ve "Doğu'da savaşa son verecek bir antlaşma" yapılması için TBMM hükümeti yanında İstanbul'un da temsilciler göndermelerini istemişlerdi. Ankara'nın yanında İstanbul'un da görüşmelere çağrılması, müttefiklerin iki tarafı karşı karşıya getirmek taktiğinden başka bir şey değildi. Bu taktik ters tepti ve Büyük Britanya hükümeti Lozan'a İstanbul hükümetini de çağırmakla, farkında olmadan saltanatın sonunu hazırladı. Son sadrazam Tevfik Paşa'nın Lozan'da toplanacak konferansa birlikte gidilmesi önerisine Mustafa Kemal Paşa'nın yanıtı sert ve kesin oldu: "...sulh konferansında Türkiye Devleti yalnız ve ancak Türkiye Büyük Millet Meclisi Hükümeti tarafından temsil olunur..."
Milli mücadeleyi boğmak için bütün Anadolu'yu kasıp kavuran ayaklanmalar çıkartan, ulusal kurtuluş savaşının önderlerini idama mahkûm eden bir saltanatın şimdi, kazanılan büyük zafere ortak çıkması büyük bir cesaret örneği idi. Sadrazam daha da ileri giderek, Türkiye Büyük Millet Meclisince belirlenecek bir zatın özel bir yönergeyle hemen İstanbul'a gönderilmesini istiyordu. Bu, saltanat ve hilafetçilerin büyük zaferden sonra, hiçbir şeyin değişmeden devam edeceğine olan inançlarının ilginç bir göstergesidir.