İnternet Arkeologları Kayıp Web Sayfalarını Yeniden Oluşturuyor
İnternet kayboluyor. Ve onunla birlikte kayıtlı tarihimizin önemli bir parçası da gidiyor. Bu blogun geçen yıl incelediği ve Twitter gibi sosyal medya platformlarında paylaşılan bağlantıların kaybolma oranını ölçen bir çalışmanın sonucu buydu.
Sonuç, bu verilerin bir yıl içinde yüzde 11, iki yıl içinde yüzde 27 oranında kaybolduğuydu.
Bugün, bu çalışmanın arkasındaki araştırmacılar, her şeyin kaybolmadığını ortaya koyuyor. Virginia, Norfolk'taki Old Dominion Üniversitesi'nden Hany SalahEldeen ve Michael Nelson, silinen materyali yeniden oluşturmanın bir yolunu buldular ve bunun oldukça iyi çalıştığını söylüyorlar.
İlk olarak, biraz arka plan. Bu adamlar çalışmalarına 2011'deki Mısır devrimindeki 18 günlük ayaklanma sırasında yayınlanan binlerce tweet'i, blog yazısını ve diğer kaynakları inceleyerek başladılar. Bu kaynakların önemli olduğunu söylüyorlar, çünkü onlar tarihi bir tarihin değerli bir kaydını sağlıyorlar. Etkinlik.
Ancak, bu gönderilerin bazılarının ve web'deki diğerlerinin de kaybolduğunu keşfettiler ve kaybolma hızlarını ölçmeye başladılar. Bu nedenle yukarıda verilen sayılar.
Yeni çalışma, bu eksik gönderileri ve kaynakları, en azından kısmen, web'de geride bıraktıkları ipuçlarından yeniden yapılandırma girişimleridir.
SalahEldeen ve Nelson daha önceki sonuçları doğrulamaya çalışarak başladılar ve bu bir sürpriz yarattı. Daha önce kayıp olduğu bildirilen kaynakların birçoğunun tekrar kullanılabilir hale gelmesiyle ilginç bir olay meydana geldi.
Bu, orijinal kaybolmanın, daha sonra geri yüklenen bozulan bir etki alanı veya arşivin ya da askıya alınıp daha sonra yeniden etkinleştirilen bir kullanıcı hesabının sonucu olması durumunda mümkündür.
Dolayısıyla SalahEldeen ve Nelson, yeniden dirilen bu materyali, artık orijinal siber komşuluğunda olmasa bile bulmanın nasıl mümkün olabileceğini merak ettiler. Paylaşılan kaynakların çoğunun retweetler, hashtag'ler, yorumlar vb. gibi web'de başka yerlerde iz bıraktığına dikkat çekiyorlar.
SalahEldeen ve Nelson'ın ortaya çıkardığı fikir, web'de kalan izleri arayarak kayıp bir kaynağı yeniden oluşturmaya çalışmaktı. Bunun için Twitter arama motoru Topsy'yi kullandılar, bu da eksik bir kaynağın adresini girmelerine ve ona atıfta bulunan tweet'leri döndürmelerine izin verdi. Bu, kaynağın tweet imzasıdır.
Daha sonra bu imzada en sık kullanılan beş terimi çıkarırlar ve bunları Google'da bir arama sorgusu olarak kullanırlar. Sonuç, kayıp kaynak için olası ikamelerin bir listesidir.
Önemli bir soru, elbette, yedek adayların orijinal kaynakla ne kadar yakından eşleştiğidir. Bunu test etmek için SalahEldeen ve Nelson, kaybolmayan kaynaklar için aynı süreci gerçekleştirdi ve ardından yedek adayları orijinallerle karşılaştırdı. Değiştirilenlerin, zamanın yaklaşık %40'ında orijinal kaynağa %70 metinsel benzerliğe sahip olduğunu söylüyorlar.
Elbette mükemmel değil ama hiç yoktan iyidir. Ve belki zaman verildiğinde daha iyisini yapmak mümkün olacaktır.
İlginç olan, bu sürecin, tarihsel bir web sayfasını meydana geldiği bağlamdan yeniden yapılandıran bir tür internet arkeolojisi olmasıdır. Bu büyüleyici yeni bir disiplin.
Gerçek dünyada, arkeologlar ve antropologlar, doğal tarihi bu şekilde yeniden inşa etme konusunda oldukça yetenekli hale geldiler. Örneğin tek bir dişin keşfinden ve analizinden çıkarılabilecek sonuçlar gerçekten şaşırtıcıdır.
İnternet arkeologlarının bu kadar yetenekli olamamaları için hiçbir neden yok.
Referans: arxiv.org/abs/1309.2648 : Devrimimi Diriltmek: Kaybolan Web'e Bağlam Getirmede Social Link Komşuluğunu Kullanmaksaklamak