-
necip fazıl'ın kitabından uyarlama film. zamanında bunun piyesini de oynamışlar. ben de orta okul yıllarımda izlemiştim, aradan bi 15 yıl geçtikten sonra bi daha izledim. o dönemde bende ilginç bi etki bırakmıştı ağır felsefe içermesi, idam durumları falan dikkatimi celp etmiş olabilir.
--spoiler--
en sevdiğim kısım kendinin yargılandığı sıradaki merhamet yangını konulu tirattı.
ben diyorum ki, her fert baş ucuna suçlu benim, herkes suçsuz! levhasını asmalıdır.
ben diyorum ki, yegane kurtuluşumuz herkesin herkesi affetmesindedir. daha ötesi kanunların sorumluluğuna girer. ama görüyorum ki anlatamıyorum. hissediyorum ama anlatamıyorum.
çocuk, ağlayabilseydiniz anlayabilirdiniz. dedi. ağladıkça anlıyorum, ağladıkça anlıyorum. artık bütün mantık hesaplarımı kaybettim. hem de öylesine kaybettim ki amerika'da bir cinayet işlense de dünya çapında bir ses sorsa katil kim; benim diye haykırabilirim.
soğuk kış geceleri, köprü altında yatan çıplakların vebali benim boynumda, gömleğimin yakasında. isterse çağrıma adli tıp baksın, fakat bir hastaneye girsem de kan kanseri çeken hastalar görsem, acaba onları bu hale ben mi getirdim diye düşünüyorum. ben ne yaptım? uykuda, baygınlıkta, annemin karnında, babamın kanında hangi cinayeti işledim? hangi mukaddesi kirlettim ki kendimi gelmiş gelecek bütün fenalıkların tek sorumlusu biliyorum?
dışımda ne arıyorlar? içime doğru suçluyum ben. bir de kalkmış, belki, kendimden birine, ondan öbürüne geçer, bir merhamet yangını çıkar, bütün ülkeyi sarar diye, tımarhanelik bir hayalin peşine düşmüş gidiyorum.
--spoiler--
-
!---- spoiler ----!
hayır reis bey. siz ağlayamazsınız.
ağlayabilseydiniz, anlayabilirdiniz.
buz çölünde ilerliyorsunuz.
"merhamet" kaldırılmış sizin kalbinizden.
!---- spoiler ----!
mahkumun ölmeden önceki direnişleri.