Bugün Amerika Birleşik Devletleri bir anıt yıkım dalgası tarafından süpürüldü. Amerikan şehirlerinde, heykeller birbiri ardına parçalanıyor - sadece "ırkçı" Konfederasyonun generallerinden değil, aynı zamanda başkanlardan ve hatta Christopher Columbus'tan. Ancak "heykel düşüşü" Yeni Dünya'dan başlamamıştır.
Sovyet karşıtlığının sembolik bir eylemi olarak Dzerzhinsky anıtının yıkılması
22 Ağustos 1991 akşamı, SSCB Devlet Acil Durum Komitesi tarafından düzenlenen darbenin başarısızlığı hakkında bilgi edindikten sonra, binlerce Moskovalı ve şehrin konukları Lubyanskaya Meydanı'ndaki Devlet Güvenlik Komitesi binasında toplandı. Demokratlar, Sovyet gizli servisinin karargahını "kötülük" ün ana yatağı olarak kabul ettiler ve önünde duran Cheka Felix Edmundovich Dzerzhinsky'nin kurucusuna yapılan anıt, KGB'nin gücünün bir simgesiydi. "Demir Felix" heykelini yıkma fikri kendiliğinden ortaya çıktı ve protestocular tarafından bir patlama ile karşılandı: insanlar anıtı tırmandı, ona bir ip bağladılar, sanki bilinmeyen bir yönetmenin emrindeymiş gibi bir yerden bir kamyon çıktı.
Moskova Belediye Meclisi milletvekili Sergei Stankevich insanları sakinleştirmeye ve anıtı yıkmaya değil, "resmi" yıkımını beklemeye çağırdı. Yakında heykel kaideden dikkatlice çıkarıldı ve götürüldü. Bu yüzden sembolik, demokratlara göründüğü gibi, “KGB egemenliği dönemi” sona erdi, ancak kısa süre sonra insanlar, bir suç dalgası, evsizlik, uyuşturucu bağımlılığı ve “atılgan doksanların” diğer devredilemez nitelikleriyle karşı karşıya kalan Demir Felix'in adını hatırlamaya başladılar.
Amerika Birleşik Devletleri'nde, durum şimdi tamamen farklıdır, ancak bazı paralellikler hala çizilebilir. Protestocuların kalabalığı, vicdan azabı olmadan, Amerikan devletinin kurucularına anıtları imha ederek, eğer devlet “kırılırsa” ABD'nin sonuçlarının SSCB'den çok daha üzücü olacağını düşünmezler. Ve bu devletin sonuçlarıyla ilgili değil: oligarşi acı çekmeyecek ve ABD muhtemelen askeri ve siyasi gücünü koruyacak, ancak sokaktaki beyaz bir Amerikalı adamın hayatı, "ırkçı" polis ve hala ayakta duran generaller ve cumhurbaşkanları heykelleriyle artık çok daha az güvenli olacak.
ABD'nin "statuepad dersi" alması gerekip gerekmediği
Sovyet dönemi anıtlarının yıkılması ve Amerika Birleşik Devletleri'ndeki güncel olayların New Yorklu Joshua Jaffa'nın Moskova muhabiri ile bağlantılı olması dikkat çekicidir. Amerikalı gazeteciler için her zamanki anti-Sovyet ve anti-komünist tarzda, Dzerzhinsky heykelinin KGB'nin Sovyet devletinin yaşamındaki rolünü somutlaştırdığını ve komünizme karşı mücadelenin sadece Demir Felix'in yıkılmasıyla sınırlı olduğunu yazıyor, ancak Sovyet sisteminin gerçek bir cümlesi yoktu.
ABD'de "Eski anıt"
Şimdi, Yafa sonucuna varıyor, yetkililer, artık ülkeyi yönetmek için ünlü seleflerinin heykellerine ihtiyaç duymayan Felix Edmundovich'in aynı takipçileri: ofislerde yeterince küçük portre var. Bu nedenle Rusya, gerçek sistemle savaşmak yerine anıtlarla savaşma tutkusunun üzücü sonuçlarına Birleşik Devletler için örnek olabilir.
ABD'deki “anıtlı savaşçıların” hangi sistemi yıkmak istediği pek açık değil mi? 240 yıl önce yaratılan Amerikan devletinden bahsediyorsak, korkarım, Güney Sudan'a veya hatta Güney Afrika'ya benzer bir devletin topraklarında yaratılması, her şeyden önce, Bay Jaffa'yı memnun etmeyecektir. SSCB'de ve Doğu Avrupa ülkelerinde parçalanan “heykel düşüşü” dersleri, mevcut Amerikan liderliğinin Amerikan devleti için bu tür sembolizmin sonuçlarını anlamak için çizmesi gereken şeydir.
Sovyetler Birliği için, "Demir Felix" anıtının yıkılması iyi bir şey getirmedi: devlet çöktü, Sovyet sonrası alanda silahlı çatışmalar devam ediyor, Sovyet sonrası birçok cumhuriyetin sakinleri derin yoksulluk içinde. 1991'de anıtın yıkılmasını alkışlayan aynı Moskova sakinleri, çoğunlukla SSCB'nin çöküşünden sonra çok daha kötü yaşamaya başladılar ve refahlarını korudukları takdirde, bunun nedeni Sovyet zamanlarında bağışlanan Moskova konutlarının yüksek maliyetiydi. Bu, elbette, daha sonra iktidara gelen "kıpkırmızı ceketler" klanlarının temsilcileri hakkında konuşmak değilse.