Biraz sonra bir minibüs otobüsü keser ve durdurur. Arka kapı açılır ve kel kafalı hareketli bir adam, Petrov’u otobüsten inmesi ve arka tarafında bir tabut bulunan ve yoğun bir şekilde güllerle süslenmiş minibüste kendisine katılması için çağırır. Petrov içeri girdiğinde bu pek de uygun olmayan cenaze arabasının gösterişli aydınlatma sistemini gösterdi. Ev sahibi İgor, onu ziyarete götürmek istiyor. Neresi?
Peki, soru bu. Dört yıldızlı incelememi genel bir kitleye yönelik yüksek övgü olarak algılamazsanız, açıklığa kavuşturmam gerekiyor. Bu çok Rus filmi tamamen hayal ürünü ve lineer değil, bu da takip etmesi zor. Deneyim, her şeyden çok etkileşimli bir yapboz gibidir, eğer böyle bir şeyi hayal edebiliyorsanız ve sonunda tüm parçaların nihayet yerine yerleştirilip yerleştirilmediğinden emin olmayacaksınız.
Okuduğum filmin bir özetinde Petrov bir oto tamircisi olarak tanımlanıyor. Bir diğerinde, bir çizgi roman sanatçısı olarak. Filmin gerçekliğine inanıyorum, ikincisi o, ama insanların neden kafasının karıştığını anlayabiliyorum. Bu, halüsinasyonlu bir griptir, bunun kapsamını sonuna kadar tam olarak takdir edemeyebilirsiniz, bu şaşırtıcı aktörlerin her birinin, Devletlerdeki tüm bilinmeyen niceliklerin, bu dalgalı, genişleyen evrende birden fazla rol oynadığını gördüğünüzde.
Petrov (Semyon Serzin) kendi iç dünyasında dolaşırken, ayrı yaşadığı karısı Petrova (Chulpan Khamatova) kendi sonsuz stresini yaşıyor. Kütüphaneci olarak çalışırken, Şiir Gecesi’nin geç saatlerine kadar kalmak zorundadır ve katılımcılardan biri sigortayı attığında, Petrova’nın gözleri, Ray Milland’ın “X: The Man with X-Ray Eyes”ın sonundaki gibi kararır ve Petrova’nın gözleri kararır. suçluyu kanlı bir şekilde alt etmesine izin veren süper güçler geliştirir. Bu arada, oğullarının çok ciddi bir ateşi var ve bu onları büyük endişeye sevk ediyor. Ama oğul Yılbaşı Dansına gitmeye kararlıdır ve Petrov onu getirmeye kararlıdır. 1.37 karede Petrov, Yeni Yıl Dansı ile ilgili kendi deneyimini ve sarışın örgülü bir peruk takan bir Snow Maiden’ı canlandıran genç kadının ateşli elini nasıl tuttuğunu ve ona ne kadar sıcak olduğunu söylediğini hatırlıyor. kar kızlık eli buz gibi.
Filmin son üçte birlik bölümünde, format güzel bir geniş ekran siyah beyaza geçerek, günümüzde Petrova’nın eski bir iş arkadaşının ördüğü modelin aynısından bir kazak giyen genç bir aktrisin hikayesini anlatıyor. Hikayesi aşk, istenmeyen hamilelik ve Yeni Yıl Dansında Kar Bakire’yi canlandırmaya zorlanmasıdır.
Ayrıca kanlı destekli intihar, bastırılmış edebi hırs, yüceltilmiş ve yüceltilmemiş eşcinsellik, kundakçılık ve çok fazla içki var. Hepsi, artık herhangi bir ülkeden filmlerde nadiren görülen vicdan ve ustalıkla sahnelendi ve çekildi. Bu gerçekten de bir fantazmagoridir ve belki de aşırı yüktür. Saygın eleştirmen Todd McCarthy, onu izleme deneyimini “boğazınızda sıkışan ve artık dayanamayacak hale gelene kadar üzerinizde yığılan bir sürü çöpün olması” ile karşılaştırdı. Sanırım buna bakmanın bir yolu bu. Çöp kültürel döküntüdür, hafızadır, nostaljidir, umutsuzluktur, hiçbir zaman işlemeyen ve asla çalışmayacak bir sistemdir. Buradaki karakterlerin “almak” söz konusu olduğunda gerçekten bir seçeneği yok. Filmin finalinde, hala hasta ama sonunda yalnız olan Petrov, devam etmeyi seçiyor.
Şimdi seçkin sinemalarda oynuyor.
Kaynak : https://www.rogerebert.com/reviews/petrovs-flu-movie-review-2022