Yumurtalık, Fallop Tüpü ve Periton Kanseri Tanısı
Bu bölüm, yumurtalık, fallop tüpü ve peritoneal kanseri teşhis etme seçenekleri sunmaktadır. Listelenen tüm testler her kişi için kullanılamaz. Doktorunuz bir tanı testi seçerken aşağıdaki faktörleri göz önüne alabilir:
- Şüphelenilen kanser türü
- İşaret ve semptomlar
- Yaşınız ve tıbbi durumunuz
- Daha önceki tıbbi testlerin sonuçları
Erken teşhis ve tedavi önemlidir. Bu genellikle yumurtalık, fallop tüpü veya peritoneal kanser için mümkün değildir. Kanserden şüphelenilinceye kadar etkili bir tarama yöntemi yoktur. Çoğu zaman, kadınlarda, tümör büyük olana veya hastalığın ilerleyen aşamalarına kadar herhangi bir belirtisi yoktur. Epitelyal yumurtalık kanserlerinin yaklaşık %70’i, hastalık ilerlemiş bir evreye gelene ve vücudun diğer bölgelerine, en çok karın içine yayılıncaya kadar bulunmaz.
Aşağıdaki testler yumurtalık, fallop tüpü ve periton kanseri teşhisi için kullanılabilir:
Karın-pelvik muayene: Genellikle ilk muayene karın-pelvik muayene olur. Doktor alışılmadık değişiklikleri kontrol etmek için uterus, vajina, yumurtalıklar, fallop tüpleri, mesane ve rektum kontrolü yapar. Bazı erken kanserler yayılmadan önce çok küçüktür ve pelvik muayene ile güvenilir şekilde hissedilip bulgulanamazlar. Genellikle pelvik muayene ile yapılan bir Pap testi, yumurtalık, fallop tüpü veya periton kanseri bulma veya teşhis koyma olasılığı düşüktür. Bununla birlikte, DNA testindeki araştırma ilerlemeleri servikste sıkışmış hücrelerin bir kadının üreme sistemindeki başka yerlerde kanseri gösteren değişiklikler için incelenmesine yardımcı olabilir. Bu bulgular deneysel olarak kabul edilmekle birlikte, bu kanser tiplerinin daha erken saptanması için umut verici yeni bir yöntemdir.
Transvajinal ultrason: Vajinaya ultrason çubuğu takılır ve yumurtalıklar ve rahme hedeflenir. Ultrason, sağlıklı dokular, kistler ve tümörler de dahil olmak üzere yumurtalıkların resmini oluşturmak için ses dalgalarını kullanır. Araştırmacılar, bu testin yumurtalık kanserinin erken teşhisinde yardımcı olup olmayacağını araştırıyorlar.
Kan testleri / CA-125 testi: CA-125 adlı bir maddeyi ölçen kan testi vardır, bu tümör işaretleyicidir. Bu işaretleyici, yumurtalık kanseri, fallop tüpü kanseri veya peritoneal kanserli kadınlarda daha yüksek seviyelerde bulunur. Endometriozis, pelvik inflamatuar hastalık ve uterin fibroid gibi koşullarla 50 yaşından küçük kadınlarda CA-125 seviyesi artabilir. Bu test, menopoza girmiş kadınlarda daha doğrudur. HE4 gibi diğer tümör belirteç testleri mevcuttur. Ancak bu belirteçlerin hiçbiri bu kanserlerin erken tespiti için etkili olduğu gösterilmemiştir.
Bilgisayarlı tomografi (BT) taraması: Tümörün boyutunu ölçmek için bir BT taraması kullanılabilir. BT taraması teknolojisi gelişmeye devam ederken, yaklaşık 5 milimetreden daha düşük tümörler veya anormallikleri görmek zordur.
Pozitron emisyon tomografisi (PET) veya PET-BT taraması: Bir PET taraması genellikle PET taraması olarak adlandırılan BT taramasıyla birleştirilir.
Alt gastrointestinal (GI) serileri: Bu, hastanın baryum enema aldıktan sonra kolon ve rektum röntgen taramasıdır. Bu organlarda bir tümörü veya olağandışı alanı tanımlamayı kolaylaştırır. Doktor kanserin kalın bağırsağı tıkadığından endişe duyarsa bu test kullanılabilir, ancak kontrastlı BT taraması bu koşullarda daha sık kullanılır.
Manyetik rezonans görüntüleme (MR): MR, tümörün boyutunu ölçmek için kullanılabilir. Daha net bir resim oluşturmak için taramadan önce kontrast maddesi adı verilen özel bir boya verilir. Bu boya bir hastanın damarına enjekte edilebilir veya yutulacak bir hap olarak verilebilir.
Parasentezis: Bu, kişinin karnında oluşan peritoneal sıvıyı kaldıran tıbbi bir prosedürdür. Bu sıvı birikimi asit olarak adlandırılabilir. Sıvının bir örneği, mikroskop altında kanser bulguları açısından incelenir.
Biyopsi: Mikroskopta incelenmek üzere az miktarda dokunun çıkarılmasıdır. Diğer testler kanserin var olduğunu önermekle birlikte, yalnızca biyopsi kesin bir teşhis koyabilir.
Yumurtalık, fallop tüpü ve periton kanseri biyopsileri genellikle ilk ameliyat sırasında yapılır. Ameliyat sırasında, doktorlar mümkün olduğu kadar çok tümörü çıkarabilir. Ameliyat bittikten sonra tümör numunesi patolog tarafından analiz edilir. Tanı kesin olmadığında veya ameliyatla başlangıçta kaldırılacak çok fazla tümör varsa bazen tek başına bir biyopsi yapılmaktadır. Genellikle kemoterapi ilk tedavi olarak planlandığında ve sonrasında ameliyat olası olduğunda yapılır.
Teşhis testleri yapıldıktan sonra, doktorunuz sizinle birlikte tüm sonuçları gözden geçirecektir. Yukarıda belirtildiği gibi, sonuçlar tamamlanmadan cerrahi ve lenf nodlarının incelenmesi gerekebilir. Teşhis kanser ise, bu test sonuçları doktorun kanseri tarif etmesine yardımcı olur. Buna evrelendirme denir.
İlginizi Çekebilir: