Tabasco'nun dansları ve tipik dansları yaklaşık 3500 yıl önce, bölgenin ilk sakinlerinin gelenekleri olan Olmecler ve Mayalar gibi kökenlerine sahiptir. Tabasco'da bu kabilelerin gelenekleri hala geçerlidir.
Fetih sırasında Katolik misyonerler dahil
Bu Karayip dansları, davulcular tarafından oynanan flüt ve davul topluluklarının ritmine göre yapılır.
Her ne kadar mevcut ritimlerin binlerce yıl önceki orijinal sese sahip olma ihtimalleri düşük olsa da, yine de Aborijin kültürünün geçerli bir temsilidir.
Tabasco'nun gelenek ve görenekleri de ilginizi çekebilir.
Tabasco'nun 5 tipik dansı
1- Eski dansın dansı
Bu dans eski ve saygındır. Yerliler tanrılarına şükretmek için kullandılar ve ölülerinin huzurunu istediler.
Eski dansın dansı misyonerler tarafından değiştirildi, böylece Katolik azizlere haraç oldu.
Antik çağda, dansçıların bakire genç erkekler olması gerekiyordu ve ekim sezonunun başında idam edildi.
Bu saygıdeğer bir dans, kutlama değil. Dans ederken, müzik dışında mutlak bir sessizlik korunur.
Ayin, 2 veya 4 dansçının, azizlerin sunaklarının önünde yer almasıyla başlar. Uzun saçlı yaşlı erkeklerin özelliklerini andıran tahta maskelerde giyinirler. Sol elinde bir fan ve sağında bir çıngırak taşırlar.
Dansçılar parçaların sesini açarken, çıngırak sesi önünden geçerken azizlere doğru seslenir ve hayrandır.
Bu dansın müziğini yapan birkaç oğul var. Bu sesler, içinde bulundukları ritüelin aşamasını belirten seslerdir. Aslında gece boyunca dans ediyordu.
2- Atın ve devin dansı
Bu, İspanyol misyonerlerin evangelizasyon girişimlerinden dolayı en çok tadilattan geçen danslardan biri.
Halen orjinal dansın izleri neredeyse hiç yok. Bir ritüelist danstan öte, tarz olarak teatraldir ve Apostle Santiago'ya saygı ile yürütülür.
Santiago'yu yorumlamaktan sorumlu kişi, beyaz bir at gibi davranan bir bebek sürüyor ve diğer dansçılara eşlik ediyor.
Birlikte komşular tarafından hazırlanan teklifleri önceden toplar ve kiliseye götürür, girişte bırakırlar.
Ritüel, La Asunción Meryem Ana sunağına tekliflerin verilmesiyle sona erer, Santiago ve dansçılar ise tapınağın etrafını dolaşır.
3- Blanquitosun Dansı
Yerliler bu dansı, tanrılarına şükran bir ritüel olarak dans ettiler, aynı zamanda mevsim için bol miktarda hasat talebinde bulundular. Hintliler kendilerini siyah lekelerle beyaza boyayan jaguarlar olarak gizlediler.
Kolonizasyon sırasında, dans José Pérez adında siyah bir adam tarafından kabul edildi. Bu köle ona, beyaz sömürgecilere karşı sembolik bir intikam biçimine dönüşerek bir istifa verdi.
José Pérez'in sürümü hala korunan versiyonudur.
4- Sardalya avcılığının dansı
Eski geleneklerde bu, meyveyi kutsamak için balık avından hemen önce yapılan bir ayindir.
Sardalyaların bol olduğu Cueva de Azufre'de Villa Luz'da yer almaktadır. Hristiyanlaşma sırasında Oruç sırasında kutlanacak şekilde değiştirildi.
Gerçekleşmesi için balıkçılar mağara girişine "eski" veya "uşak" tarafından yönlendirilir.
Bunu aldığınızda kılavuz ortada olacak şekilde daire şeklinde düzenlenirler. Dizlerinin üstüne batan yaşlı adam, mağaradaki yaşlı adama bol balık avı için soran bir dua gerçekleştirir. Duadan hemen sonra dans başlar.
Dans sırasında mağaraya çiçekler ve hediyeler atılır. Teklifler arasında yem görevi gören bir hazırlık başlatıldı.
Bu hazırlık balıkları uyuşturur ve bu şekilde balık avı kolaylaştırılır. Elde edilen balık avı, yiyecekleri kutsaması için verenlere teşekkür etmek ve onurlandırmak için hazırlanan yahnilerle yenir.
5- Davut ve Goliath Dansı
Bu, ayinsel kökenleri Hıristiyanlık nedeniyle neredeyse tamamen ortadan kalkmış olan danslardan bir diğeridir.
Misyonerler, David ile Goliath arasındaki yüzleşmenin incilik öyküsünü anlatan üç perdelik bir oyunda tanrılara armağan olarak özel bir dansı dönüştürdüler.
Ana karakterler arasındaki diyalogları içeren tiyatro performansı. Temel olarak, her ikisinin de amaçlarının üstünlüğünü savundukları konuşulan bir savaştır.