YAZI BOYUTU
Çevirmen : Fantastica
Editör : Fantastica
*******************
Haven odasını değiştirmedi.
Ona odamı başka bir yere taşıyacağımı söylediğimde İmparatorun en iyi yerde kalması konusunda ısrar etti.
Akşam benden haberi olmayacak birinin de en iyi yerde kalmasını istemediğimden onu nasıl ikna edeceğimi bulmalıyım.
Stendell'in yerli halkın temsilcisinin geldiğini duyduğumda Verdi ve Haven'ın valizleri birlikte açmalarını izliyordum.
Konferans odasına indiğimde korkmuş üç kişi dizlerinin üzerine çöktü. Üç kişiden biri, kaleye girerken karşılayan kalabalığın önünde gördüğüm yüzdü.
Onların gözünü korkutmamak için alçak sesle konuştum.
"Korkmayın. Sizi buraya çağırdım çünkü sadece bir şey sormak istiyorum. "
Üçü rahat bir nefes alıp başlarını salladılar.
“Grypton'ın mülkleri sömürüsünün çok fazla olduğunu duydum. Yerli halkın hayatlarında herhangi bir zorluk var mı? "
Temsilcilerden en yaşlısı temkinli bir şekilde cevap verdi.
"Komutan yiyecek dağıttı, bu yüzden herkes bir şekilde direniyor."
Yanımda duran Haven'a baktım.
Karşılama kalabalığı yoğundu, yani Haven bunu yaptığı için miydi?
Neyse ki Seven Hills'in askeri durumu oldukça iyiydi. Bu sonbaharda hasat yaptık ve Haven ve Edwin çok hızlı ilerliyorlardı.
10 günlük askeri malzeme gönderilseydi hedef bölgeye beş günden daha kısa sürede ulaşacaktı. Bu nedenle, tedarik hızını ayarlama talebi bile vardı. Geri kalan ordunun Zilton halkının kalbini kazanması daha iyi olamazdı.
Bu yöntemi hiç düşünmemiştim, bu yüzden bu Seven Hills'in şansı gibiydi.
Sevgiyle gülümsedim, temsilciler ayrıldıktan sonra Haven'ın poposunu okşamam gerektiğini düşündüm.
"Bu çok şanslı. Bu bölgedeki ana ürünler deri ve pamuktu, bu yüzden üstünüz ciddi şekilde mahvolmuş olmalı. İlkbaharda savaş bitebilir ve yeniden iş yapabilirsiniz, bu yüzden biraz neşelenin. "
Savaşta bu kadar deri ve pamuk kullanıldığını bilmiyordum.
Demir zırhla ağır bir şekilde silahlanamayan sıradan askerlerin muharebe kıyafetleri deri giysiydi.
Sonbaharda pamuk ve deri hasadı yapmak, bütün kış deri ürünleri ve pamuklu kumaşlar yapmak, baharda ticaret yapmak bu bölgede bir geçim kaynağıydı. Tüm malzemeler alınmış olsa bile, yine de artıkları olması gerekir.
Onları hayal kırıklığına uğramamaları ve gelecek yıla hazırlanmaları için cesaretlendirdim ancak üç temsilci gözlerini çevirdiler ve bolca terlediler.
"Sorun nedir?"
Tepkileri garip olduğu için sordum ve yaşlı adam alnını yere bastırdı.
"Majesteleri. Bildiğiniz gibi, Grypton zaten mallarımızın çoğunu aldı. Bir sürü genç de öldü. Lütfen bize karşı saygılı olun. "
"Evet tabi ki. Zor olan başka bir şey var mı? "
"Bizden geriye kalanları alırsanız, bir yıl boyunca aç kalacağız."
"Neden bahsediyorsun?"
"… Deri ve pamuğumuzu istemiyor musunuz?"
"Tekrar iş yapmana izin vereceğimi söylediğimde garip şeyler söylüyorsun. Deri ve pamuk Seven Hills'te yaygındır. "
Temsilciler ancak o zaman başlarını kaldırdılar.
Gözlerimiz bir araya geldiğinde, şaşırdılar ve başlarını tekrar eğdiler. Daha sonra kalan mallarına gerçekten ihtiyacım olup olmadığını sordular.
Grypton adamlarının onlara yaptığını yapmayacağımı söylediğim gibi, birbirlerine sarıldılar ve gözyaşı döktüler.
Halkın kalbini kazanmak, kendi çıkarları doğrultusunda siyasi hükümler veren soylulardan daha zordu.
Hem Grypton hem de Seven Hills ülkelerine girip savaştığından beri bize karşı bir kızgınlık olacağından endişeliydim, ama çok zorlanmadan kalplerini kazandım.
Sonunda, `` Yaşasın Seven Hills '' diye bağıran temsilcileri gönderdikten sonra, Haven'la birlikte odama döndüm.
Seçkin nişanlımın poposunu yavaşça okşamayı düşünen benden farklı olarak, Kuzey Müttefik kuvvetlerinin Komutanı meşguldü.
Haven beni odama yönlendirdi ve hemen ayrıldı. Ara vermeden bir strateji toplantısına katılması gerektiğini söyledi.
Ve akşam yemeğinde de gelmedi.
Durum o kadar kötü ki, aynı yerde olmamıza rağmen birlikte yemek bile yiyemiyoruz?
Masamda oturdum, Dehart Dükalığına dönmeden önce mümkün olduğunca onunla vakit geçirmek isteyen sabırsız kalbimi sakinleştirmeye çalıştım.
Çevredeki alan tamamen sakin olsa bile, Grypton birliklerinin konuşlandırıldığı Jerin'den iki gün uzaktayız.
İmparator olarak keşif gezim gizliydi ama yakında Stendell'e normalden farklı büyüklükte bir tedarik biriminin geldiğini öğreneceklerdi.
Komutan Haven, kaleyi boşalttıktan sonra benden başka kimle buluşabilir?
Jerin'deki Grypton Ordusu burada olduğumu anlayacaktır. Ve sıradan savaşlarda, İmparator'un yaşamı ve ölümü genellikle zaferin veya yenilginin işaretidir.
Grypton bilmiyor olabilir, ancak iki serseri Seven Hills'in her iki ordusunun da komutanları olduğu için durum daha da bu şekildeydi.
Haven ve komutanlar, Grypton'un ordularını hareket ettirebileceği konusunda endişeliydi. Bu yüzden onların yükünü hafifletmek için bir an önce geri dönmem gerekiyor.
Dehart Dükalığından ayrıldığımda, sadece Zilton'un soylularıyla tanışmayı ve hemen dönmeyi düşündüm.
Stendell'e gelme amacımı çoktan başardım, bu yüzden ayrılmak doğru olurdu. Ama ne zaman Haven'ın yüzünü görsem sürekli açgözlüydüm.
Kontrol edemediğim belgeleri koydum ve üstüne düştüm.
"Majesteleri? Bir yeriniz rahatsız mı?”
Janice arkamda bir eskort şövalyesi gibi durdu, Ah hayır bekle, o gerçekten benim eskort şövalyem. Oturması için bir sandalye getirmeme rağmen gözleri önde dik duran Janice yanıma gelip sordu.
Sesini endişeyle doldururken başımı kaldırdım.
"Hayır, Janice. İyiyim."
"Lütfen bana biraz bile rahatsız olup olmadığınızı söyleyin. Gerçekten iyi misiniz?”
“Ben iyiyim. Sadece düşünmem gereken bir sürü şey var.”
"Yorgunsanız, yarın belgeleri gözden geçirin ve dinlenin.”
"Hayır, belgeler değil…”
Belgelerin sorun olmadığını söylemek istedim. Ama evrak yığını gözüme çarptığında konuşmayı bıraktım.
Evet, bu da bir sorundu.
Dehart Dükalığından gelen bir sürü rapor vardı, ikisi de Philland'da bulunan Caleb ve Cecil tarafından gönderildi ve Senges'teki İmparatorluk Ordusuyla ilgili başka bir belge yığınına vardı.
Keşif sırasında düzgün çalışamadım bu yüzden sonunda yığıldılar.
Yığılmış belgelerin kalınlığını gözlerimle ölçtüğümde başım döndü ve aniden aklımda iyi bir fikir ortaya çıktı.
Bu işin bitmesinin en az üç veya dört gün süreceği bahanesiyle bir süre buraya yerleşeyim mi?
Bu benim fikrimdi.
Ama bunu düşündüğüm anda tekrar masama düştüm.
Hiç de iyi bir fikir değildi. Burada ne kadar uzun zaman geçirirsem, o kadar çok iş birikirdi. Masum müfettişler sadece gidip gelmekten zarar görecekti.
Şu anda yapacak çok işim var ve burada bulunmamın yardım etmekten ziyade tehlikeli olduğunu bilerek böyle saçma şeyler düşündüğüme inanamıyorum.
Bütün gece ayakta kalırsam dahi bu kadar işin yarın sabaha kadar tamamlanamayacağını söylesem yalan olur.
Peki benim sorunum ne? Ben de mi delirdim?
"Belgeler sorun mu?”
“Sanırım öyle.”
"Size yardım edeyim mi ? Yoksa annemi mi çağırıyım? Yardımcı olabilir.”
Onun beklenmedik sözleri beni şaşırttı.
Bana yardım edeceğini mi söyledi?
Çalışmasına izin verirsem eskort olmayı bırakacağını söyleyen Janice mi?
"Çok mu yorgun görünüyorum? “
“Evet.”
"Yani bana yardım mı edeceksin?”
“Evet.”
"Janice, çok naziksin.”
Janice biraz şaşırdı ve olmadığını mırıldandı. Eskiden evcilleşmemiş bir kedi gibiydi ama şimdi elini önce uzatabiliyordu.
Janice'in nezaketi gerçekten dokunaklıydı ve böyle saçma düşüncelerim olduğu için kendimi acınası hissettim.
"Teşekkür ederim, Janice. Ama bu benim işim ve bunu kendim yapabilirim. Sadece başka bir şey düşünüyorum, bu yüzden endişelenme. "
"Bir cevabım olmayabilir ama dinlemeye hazırım."
“Bu ne demek?”
"Annem dedi ki, kafanı boşaltmak için düşüncelerinizi dışarı çıkarmalıymışız. Sakıncası yoksa dinlerim.”
Korkarım ki bu acınası düşüncelerin ağzımdan çıkmasına izin versem bile başım sakinleşmeyecekti ama Janice'in iyiliğini reddettiğim için üzüldüm.
Bu çocuk için ilk defa bu kadar özenliydi ben de oturmasını işaret ettim ve hikayeyi dolambaçlı bir şekilde gündeme getirdim.
"Yapmamam gereken bir şey var ama yapmak istedim, bu yüzden nasıl yapacağımı düşünüyordum."
"Yapmamanız gereken bir şey mi?”
Janice inledi ve küçük bir sesle kendine sordu. Burnunu kaşıdığını ve başını salladığını izlerken daha da acıklı hissettim.
"Majestelerinin yapamayacağı bir şey mi var ?“
“Var. Hayır, çok şey var.”
“Nasıl olur? Majesteleri İmparator.”
"İmparatorsan aceleci davranamazsın, Janice.”
İmparatoru yakalayan ve onu öbür dünyaya götüren Edwin hakkında konuşurken çok güldüm ve Janice aniden yüz ifadesini değiştirdi.
"Sizi koruyacağım. Majesteleri ne isterseniz yapabilirsiniz.”
Janice, Edwin veya Haven'ın genellikle söylediklerini cidden söyledi ve ben kahkahalara boğuldum. Ben uzun süre kıkırdamaya devam ederken bana baktı.
Duygularını incitmiş olsam bile sessizce kahkahalarımın bitmesini bekledi.
Janice düşüncelerimi duymak istediğini ve onları içtenlikle dinlediğini söyledi. Görünüşü o kadar tatlıydı ki daha da güldüm.
Gülmekten zar zor kurtulduktan sonra, bunu son kez düşündüm ve başımı salladım.
"Gerçekten takdir ediyorum, ama hayır teşekkürler. Benim için değerli birini tehlikeye atabilir.”
"Değerli biri mi? Dük Dehart'tan mı bahsediyorsunuz? Kendisi de tehlikeli biri, bu yüzden Majestelerinin endişelenmesine gerek yok. "
"Çok mütevazı değil misin?"
“Ama bu gerçek.”
Janice kararlıydı. Hemde kararlılığından dolayı fikrini değiştiremeyeceğim noktaya kadar.
Belki de buraya geldiğinde Haven'a sormalıyım.
Sanırım bana gitmememi söylerdi.
Durum buysa, savaşı kazanamayacağımızı varsayalım, böylece biraz daha birlikte kalabiliriz. Daha uzun kalırsam dikkatini dağıtabilirim, bu yüzden burada o kadar uzun kalmayacağım.
Birkaç gün daha kalmak sorun olur mu?
Garipti. Bir ayı aşkın süredir ayrı olduğumuzda iyiydim, ama birden bire, neden ondan uzaklaşmak istemiyorum?
***************
Çev.Notu:Sözde bu Arc'ın savaş arc'ı olması gerekiyordu.:))
Bölümü değiştirmek için My Younger Brother Forces My Flower Path 63 manga simgelerine tıklayabilirsiniz. Klavyede ok tuşları ile bölümler arası geçiş yapabilirsiniz.