Dahili yanma motoru nasıl çalışır?
Çok karmaşık bir yapıya sahipmiş gibi görünen bu motor aslında şu kısımlardan oluşur: yanma hücresi, piston, bağlantı çubuğu, metal ve boşaltma sübapları, karbüratör, ateşleme tıpası ve mil sistemi,
Pistonun yanma hücresindeki aşağı yukarı hareketleri, bağlantı çubuğu aracılığıyla mil sistemine ve tekerlekleri döndüren diğer bölümlere aktarılır.
Otomobilin batarya sisteminde üretilen elektriğin harekete getirdiği piston, yanma hücresinde yukarıya doğru hareket edince, metal sübap açılarak, karbüratörden çıkan hava ve petrol gazı karışımını alır. Piston başı, bu karışımı patlayıcı hale getirene dek sıkıştırır. Bu aşamada, ateşleme tıpasının bir elektrik kıvılcımı çıkararak, gaz karışımının tutuşmasına yol açar. Böylece oluşan patlama, pistonu yeniden aşağıya indirerek, tekerlekleri döndüren mil sisteminin harekete geçmesini sağlar.
Piston yeniden yanma hücresine dönünce, boşaltma sübapları açılır ve yanmış gazlar dışarı atılır.
Bu işlemin tümü, indüksiyon, tazyik, yanma ve ihraç olmak üzere dört temel devre içerir ve dakikada binlerce kez yinelenir.
Dahili yanma motoru nasıl yağlanıp, serin tutulur?
Makinelerin önemli parçaları her zaman için makine yağı ile yağlanmalıdır. Bu şekilde onların sürtünme sonucu yıpranmaları önlenebilir. Makine yağı, temelde ham petrolden yapılmakla birlikte, içinde, çürüme ve paslanmayı azaltıcı başka maddeler de vardır.
Motorlu araçların motorunun altında bulunan yağ deposu, araç çalışırken motora yağ pompalanmasını sağlar.
Dahili yanma motorlarının, elden geldiğince serin tutulması da önemlidir. Bu, ya hava, ya da su ile gerçekleştirilir. Hava ile soğutma, bir silindirin soğutma kollarına ve bu amaçla yapılmış diğer bölümlere basınçlı hava verilerek sağlanır. Su ile soğutma yönteminde ise, su pompası görevi de gören bir pervane ve radyatörden, motora sürekli su pompalanır.
Kış aylarında silindirin zarar görmesini veya motorun donmasını önlemek için motor ceketine antifriz sıvılar konulur.
İlk otomobil nasıl yapıldı?
Bir at veya başka bir hayvan tarafından çekilmeden ve görünen bir gücün yardımı olmaksızın gittiği için “kendiliğinden hareket eden” adını alan otomobilin üretimi, ilk kez Fransız Nicholas Joseph Cugnot tarafından denendi.
Ağır savaş toplarının taşınması amacıyla yapılan bu araç, Watt’ın keşfettiği buhar makinesinin, taşıta uygulanması ile gerçekleştirildi. Büyük ve ağır bir üç tekerlikli velosipet olan taşıtın 1769’da yapılan denemesinde, içinde dört kişi olduğu halde, saatte beş kilometre hızla, yirmi dakika gittiği belirtiliyor.
Motorlu bir araçta diferansiyel dişlisi nasıl çalışır?
Bir köşeyi dönen veya virajı alan aracın iç tekerlekleri, dıştakilere oranla daha kısa yol aldığından, daha yavaş gitmek zorundadır. Tekerleklerin bu dönüşüm hızı farkı, diferansiyel dişlisi ile sağlanır.
Diferansiyel, çoğunlukla arka tekerlekler arasında bulunan bir mil ve bunun üzerindeki, dişli çarklar içeren kovanın oluşturduğu bir sistemdir. Motorlu aracın vites sistemine bağlı büyük dişli çarkların bir parçası olan küçük dişli çarklar, bu kovanın içindeki çark sistemini harekete geçirirler. Böylece, köşeyi dönmekte olan araba yeniden düzelene dek, tekerleklerin hızı ayarlanmış olur.