Malzemenin ilk bölümünde “Rusya ″ farkedilmedi ″ füze karşıtı savunmayı nasıl kullandı” Rus uzun menzilli uyarı istasyonlarının ve füze atışlarının başlatıldığı yerdeki tuhaflıklar hakkında bilgi verdi. Muhtemelen, resmi olarak ilan edilen işlevlerin yanı sıra, biraz daha fazlasını yaptıklarını öğrendik. "A" derken, "B" demelisin. Bu kadar çok konuşulan, ne hakkında çok az şey biliniyor bu işlevler?
Hemen rezervasyon yapacağım, aşağıda yazılacak olan tek şey, yazarın az bulunan bilgilere ve sağduyuna dayanan, gelecek vaat eden bir Rus füze savunma sisteminin olası inşası konusundaki ücretsiz tartışması. Konuyla ilgili herhangi bir içeriğe sahip değil ve bu nedenle, gerçek ile olan bütün tesadüfler, yazarın hasta hayal gücünün rastgele kalıplarıdır. Bu malzemede pratik olarak hiçbir performans özelliği, isim ve fotoğraf olmayacak. Yazar olası füze savunması kavramını ele almaya çalışacaktır.
Bir görevi parçalara bölme
Herhangi bir mühendislik problemi en uygun çözümü bulmak için ortaya çıkar. Yani, maliyet / verimlilik kriteri ön planda tutulmalıdır. Ülkeyi mahvedebilir ve aşılmaz bir füze savunması kurabilirsiniz, ama aynı zamanda koruyacak hiçbir şey kalmayacak. Bunun anlaşılabilir olduğunu düşünüyorum. Bu nedenle, füze savunma görevlerinin birçok süper yenilikçi çözümü her zaman haklı olmaktan uzaktır.
Mesela, Amerikan manisinin bazı şeylerde kalıcılığı beni hep şaşırttı. Göze çarpmayan uçan ütüler veya Rus füzelerinin yörüngesinin ilk bölümünü avlayan süper hassas savaş başlıkları gibi. Bir mühendislik şaheseri (hayır, gerçekten) ve aptallık. Ancak konuşma şu an onlarla ilgili değil ...
Başlamak için, Rus ABM'sinin karşı karşıya olduğu görev aralığını belirlemek gerekir. Başlıca görevin asıl görevin, ülkenin temel stratejik noktalarını, zayıflamasını en üst düzeye çıkarmak için nükleer / nükleer olmayan bir grevden korumak olduğu açık. Ve onun için asıl "müşterinin" esas olarak toprak bileşeninden oluşan ülkenin nükleer kalkanı olacağı açıktır. Düşmandan gelen ilk saldırının asıl amacı o. Onsuz, her şey kolay av olacak, ama daha sonra.
Bugün, seyir ve balistik füzelerin yardımı ile onlara bir saldırı mümkün. Gelecekte ve hipersonik atmosferik füzeler. Bunlarla ilgili bilginin yetersizliği göz önüne alındığında, ikincisine dokunmayacağız, ancak bugün varolan tehditlere değiniyoruz.
Bu nedenle, bugün Rusya'nın füze savunma sisteminin ele alması gereken iki tür tehdit vardır: seyir füzeleri (KR) ve balistik füzeler (BR). Bu tür silahların her ikisi de hem silahsızlanma hem de genel grev yapmak için kullanılabilir.
Kırgızistan Cumhuriyeti tehdidini önlemek veya en aza indirmek için, yalnızca aktif savaş yöntemleri (füze savunmasının kendisi) değil, aynı zamanda pasif olanlar da kullanılıyor.
Avrasya haritasına bakalım.
Bildiğimiz gibi, Rus nükleer stratejik potansiyelinin ana kısmı bir şeritte: ya Moskova bölgesinde (geniş anlamda - Vypolzovo, Yoshkar-Ola, Teikovo, Kozelsk kelimesiyle) ya da Rusya'nın güney sınırındaki Saratov bölgesinden Irkutsk'a kadar dar bir şeritte. Bu düzenleme tesadüfi değildir.
Halen hizmette olan ABD silahlı kuvvetlerinin menzili (BGM-109 "Tomahawk", AGM-86B), 3 000 km'den daha azdır. Aynı zamanda hepsinde hava ya da deniz temeli vardır. Haritaya bakarsak, Rusya stratejik nükleer kuvvetlerinin “Moskova Bölgesi” üsleri dışındaki tüm nesnelerin CD’lerin kendilerine yönelik grevlere ulaşamayacağının ötesinde olduğunu göreceğiz.
Rusya'nın Avrupa kısmı, askeri hava savunma / füze savunma sistemleri tarafından oldukça güvenli bir şekilde engelleniyor. Her durumda, Kırgız Cumhuriyeti’nin kendilerine saldırması ancak iki yönde mümkün: Kara ve Baltık Denizi’nin sularından.
Menzil sınırında, Kuzey veya Akdeniz denizlerinin üslerinden bazılarını alabilirsiniz. Ancak, roketin rotası düz dursa, ok gibi, bu da araya girmeyi çok daha kolaylaştırır.
Bu nedenle Kara ve Baltık Denizi sularında bulunan Kırgızistan Cumhuriyeti'ne ait herhangi bir gemi, RF Silahlı Kuvvetleri'nin gözetiminde ve merkezden birkaç dakika içinde imha edilmek zorunda kalacak.
Bu yüzden her zaman “tanışıyorlar” ve eğitim saldırıları yapıyorlar.
Doğal olarak, Rusya Federasyonu bölgesinde KR'ye saldırmak için kullanılabilecek başka hedefler var. Ve her şeyden önce, bunlar ileriye itilen füze savunma sistemlerinin kendisidir. Bu arada, onları yalnızca korunan nesnelerden olabildiğince uzağa götürmek değil, aynı zamanda mümkünse, düşmanın füzesiyle savaşı deniz yoluyla devretmek de çok önemlidir.
Gerçek şu ki, deniz üzerindeki atmosferik hedeflerin ele geçirilmesi çok daha kolaydır. Örneğin, ihracat sürümü 450 km olan yeni Rus radarı "Ayçiçeği", deniz üssünü ve füze savunma sistemlerinin bu bölgelere yayılma noktalarını güvenli bir şekilde kaplayabilir. Özellikle alçaktan uçan hedefler üzerinde çalışmak üzere tasarlanmıştır. Elbette aynı yetenekler hava savunma / füze savunma sistemi C-500'in “kulakları ve gözleri” olacak olan “Mars” radarında olacak.
Yani, ilk sonuç. Rusya’nın füze savunma sistemi etkinliğini önemli ölçüde artırıyor ve aynı zamanda sınırlara getirilmesi durumunda tehditleri azaltıyor ve bunu kullanmamak aptalca:
- kuzeyde - Novaya Zemlya, Franz Josef Bölgesi, Severnaya Zemlya, Novosibirsk Adaları;
- doğuda - yaklaşık. Wrangel, Chukotka, Komutan Adaları, Kuriles;
- batıda - Kaliningrad bölgesi, Kırım, Beyaz Rusya.
Şimdilik Güney yalnız kalsın. Onun hakkında biraz sonra.
Bu nedenle, yalnızca füze savunma sisteminin düğümlerinin konumu sayesinde Rusya, bileşenleri üzerindeki yükü önemli ölçüde azaltabilir.
İlk füze savunması hattı
Şimdi balistik hedefleri ilgilendiren CD ile ilgilendik. Amerika Birleşik Devletleri'nde iki tür füze var: karasal ICBM “Minuteman-3” ve deniz tabanlı ICBM “Trident-2”. Önleyici nükleer grev durumunda deniz bileşeninin kullanımının spesifikliği göz önüne alındığında, aynı anda bir grevin uygulanabileceği SSBN sayısı, 5-6'ten daha fazla değildir.
Basitçe, üs aynı anda normalden daha fazla hareket ederse, teknelerin sayısı ve darbelerini yalnızca kesin olarak belirlenmiş noktalardan verebiliyorlarsa, bu durum Rusya’ya hazırlıklı olma konusunda bir numara olacak. Teorik olarak, üslerinden bir grev de mümkündür, ancak düzinelerce füzenin yeniden programlanması da keşiften kaçmayacak ve düşmanın sonuna kadar kaçınması gerektiğinin bir işareti haline gelecektir (dolaylı delillerle, bu maddede ayrıntılı olarak konuşmanın anlamı yoktur).
Böylece, bunlar orta Atlantik bölgesinden 2-3 tekne ve Pasifik bölgesinden 2-3 tekne olabilir. Hint Okyanusu'ndan gelen seçenek de dışlanamaz, ancak o zaman bu bölgedeki teknelerin artan dağıtım süresi nedeniyle grev kuvvetlerinin sayısı azalacak (ve hatırladığımız gibi, düşmanı korkutmamak için, kampanyadaki tekne sayısı 5-6'ten daha fazla olamaz). Ancak olası tüm seçenekleri göz önünde bulunduracağız. Her tekne, 24 Trident 2 füzesi içerir, bu da her teknenin en fazla 240 savaş başlığına sahip olabileceği anlamına gelir.
Trident-2 füzesinin özel özelliğini dikkate almak gerekir. Tüm savaş başlıkları sırayla yetiştirilir. Yani, eğer 10 ise, o zaman oldukça fazla zaman alacaktır (bir savaş başlığı için 300 km'den daha fazla bir dakika boyunca uçacak ve tüm dolguyu boşamak için en az 5-7 dakika alacaktır). Ancak bölünmüş olsalar bile, savaş başlıkları oldukça iyi uçuyor ve uzayda başarılı bir nükleer patlama ile yok edilebiliyor.
Aynı zamanda, karayollarında Atlantik'ten grev yapmak da mümkündür: Orta Atlantik'ten hızlanma, Fas-İspanya bölgesindeki savaş başlıklarının ayrılması ve daha fazla Kırım'da.
Pasifik'ten vurulduğunda: merkezi bölgeden başlama ve hızlanma, Japonya'nın doğusundaki bölgedeki savaş başlıklarının bölünmesi ve Vladivostok - Sakhalin veya Manzhuria ile devam edilmesi.
Amerika Birleşik Devletleri'nden vurulduğunda: Amerika Birleşik Devletleri ve Kanada toprakları üzerinde hızlanma, kutup başlarında ve ötesi bölgedeki savaş başlıklarının ayrılması.
Genel olarak, ilginç bir resim ortaya çıkıyor. Denizde ilk füze savunma kademesini yaratırsanız: Bir nokta Cebelitarık'ın batısındaki alan, ikincisi Japonya'nın doğusundaki alandır, o zaman savaş başlığının önemli bir bölümünü ayrılmadan veya ayrılma anında ele geçirmeyi deneyebilirsiniz. Burada 1000-1500 km füzesini temel alan, uzaydan tek bir uzay sistemi tarafından kontrol edilen etkili bir füze savunma sistemi. Bu durumda, gemide güçlü bir radar bulunmalıdır.
Ve Lider'in atom muhripleri inşa etme planlarını nasıl hatırlayamazsınız ... Öyle olacağı konusunda ısrar etmiyorum, ama düşüncenin kendisi kafama giriyor. Genel olarak, yedi üniteden oluşan bir atom muhribinin inşası için açıklanan planlar (sadece bu tür rakamlar dile getiriliyor) için gereksiz görünüyor filo Rusya Ancak eğer ülkenin füze savunma sisteminin bir parçasıysa, her şey yerine geçer.
Elbette, yok edilebilir, ancak aynı zamanda ABD’den anlamsız bir şekilde uzaklaşan bir darbe yaratacak bir saldırı sinyali de olacak.
Kuzeyde işler biraz daha karmaşık. "Minuteman-3", boyutlarına bakılmaksızın, müdahale görevini zorlaştıran bireysel savaş başlıklarına sahiptir. Ancak öte yandan, füze savunmasının doygunluğuyla ilgili herhangi bir sınırlama yoktur - kara geminin güvertesinden biraz daha büyük bir alana sahiptir.
Bir şey daha. Nükleer bir patlamayla yörüngenin ilk atalet kısmı olan ve başlayan füzelerdeki bir grevin, binlerce kilometre uzaklıktaki radarları üzerinde önemli bir etkisi yoktur.
İkinci nokta, MS'in neden nükleer olması gerektiğidir. Maliyet, etkinlik. Kinetik: bir roket - bir hedef. Ancak, sonuç garanti olmaktan uzaktır. Dürüst olmak gerekirse, bazen savaş başlıklarının bölünmesinden önce Rus füzelerini yakalayabileceklerine inanan Amerikalıların saflığına hayret ediyorum.
ABD, yörüngenin orta kısmındaki çalışma koşullarında bile, eski SCAD'lerin kinetik baş kısmı ile, GBI füzelerinin yardımı ile 50 / 50'in başarısını elde etti.
Ancak bu, yalnızca tek bir uzay sistemi (CEN) izleme roketi fırlatma ve yörüngelerinin tam olarak kullanılmasıyla mümkün olacaktır. İlk uydu çoktan başlatıldı. Gerisi 2018'un sonuna kadar vaat ediyor.
Ancak Tanrı, 2020 yılının sonuna kadar yönetmeyi yasakladı. İlki altı ay önce başlatıldı ve ikincisi mevcut ise iyi. Toplam ihtiyaç on. Uydunun üretim süresi - Eğer öyleyse, 1,5 yılı.
Hangi roketler ilk kademe olabilir? Bu, muhtemelen C-500 kompleksinin uzun menzilli füze füze savunma sistemi veya A-235 "Nudol" kompleksinin adıdır. Bana görünmesine rağmen, sonunda aynı roket olacak.
Çünkü gerekli özellikler aynı.
Bu füzelerin özellikleri, savaş başlığını fırlatmadan 7-10 dakikadan daha fazla sürmeyecek alana getirmek için roketin kozmik hızlara (3-5 km / s) hızla hızlanmasına izin vermelidir. Anladığımız gibi, bir nükleer savaş başlığı operasyonu sırasında özel bir hassasiyet gerekli değildir.
Rusya'nın coğrafi özellikleri dikkate alındığında, birinin değil, Rusya füze savunma sisteminin ilk kademesinin birkaç sınırının mümkün olduğu anlaşılmalıdır. Kuzeyde - ada ve ardından Murmansk-Arkhangelsk-Vorkuta hattı boyunca kıtanın sahilleri. C-500 kompleksinin çok yönlülüğü göz önüne alındığında, ikinci sınır aynı zamanda uzaktaki radarların ve önemli savunma tesislerinin diğer sınıfların füzelerinin kapatılması görevlerini de çözecektir. Ülkenin doğusundaki Vladivostok-Sakhalin-Kamçatka hattı boyunca benzer bir ikinci cephenin yerleştirilmesi mantıklı olacaktır.
Batı'da, bir seçenek olarak, Kaliningrad-Brest-Crimea sınırını düşünebilirsiniz. Ancak zaten derinlerde bulunuyor gibi görünüyor, bu da etkinliğinin daha kötü olacağı anlamına geliyor.
Genel olarak, tüm yönlerden, Rusya'nın füze savunma sistemi için batı en kötüsüdür. Çok fazla tehdit ve uygunsuz savunma hatları.
Güneyde, en güvenli, bir yandan yön. Beklenmeyen bir saldırı yalnızca bir SSBN'de mümkündür, ancak diğer yandan, Hint Okyanusunda güvenilir üslere sahip olmadan, ilk savunma hattını korumak son derece zor olacaktır. Donanmanın yardımı ile yönü güvenli bir şekilde engellemek için iki (Arap Denizi ve Bengal Körfezi) grubuna sahip olmanız gerekir. Ancak Arap Denizi'nde en az bir tane. Bu, denizde en az 3-4 grubunun tutulması gerektiği anlamına gelir. Ve bir veya iki - üslerden çok uzakta.
İkinci kademeli füze savunması
İkinci kademe, 1000 km'den daha kısa bir mesafeden yıkım nesnesine kırmayı başaran savaş başlıklarının darbesini aldı.
Uçuşun her zaman, Voronej-DM radarı tarafından izlenirler. Neden? Gerçek şu ki, bugün her bir istasyon, yüzlerce savaş başlığı yörüngesini 1-2 km kadar bir doğrulukla hesaplayabilir. Açıkça, bırakma noktası önemli bir nesneden uzaksa, bu MS'in manevrayı tamamlaması ve savaş rotasına uzanması ya da yoldan sapması (füze savunmasının ilk kademesi tarafından vurulması ya da teknik bir arıza meydana gelmesi) ve dolayısıyla potansiyel olarak zararsız olması muhtemeldir. .
Bu arada, 2014 yılında Donbas'ta harika şeyler oluyordu. Ukrayna Silahlı Kuvvetlerinin sıkça "teröristler" (Ukrayna’daki terörle mücadele operasyonları gibi özellikleri) yönünde oldukça sıkça izin verdiği OTR "Point", stratejik olarak önemli bir nesneye bile girmedi. Nesneden uzaksa, o zaman düştüler, ama asla nesnenin içine girmediler. Diyorum ki, mucizeler ve sadece.
Savaş başlığı yalnızca uzayda, yörüngesini doğru bir şekilde hesaplayabildiğinde manevra yapabilir. Atmosferin üst katmanlarına girmiş ve içlerinde ısınmış olsalar bile, konumunuzu izlemek ve dolayısıyla tam anlamıyla manevra yapmak çok zor olacaktır. Hayır, bu yapılabilir, ancak bu ekipmanın hacmi ve ağırlığı savaş başlığının yerine geçecek ve böyle bir savaş başlığına kimin ihtiyacı var?
Ayrıca füze savunma sisteminin yörüngesinin orta kısmında, özel algoritmalar kullanarak, özel olarak sahte hedefleri hesaplamaya ve füze karşıtı komplekslerin "görüş alanından" çıkarmaya çalışırlar. Gördüğümüz gibi, füze savunma görevinin bu kısmı, düşmanın askeri birliklerinin yenilgisinden daha az önemli değil. Bu yüzden çok dikkat çekiyor.
Radar işlem algoritmaları sürekli geliştirilmekte, değişiklik yapılmakta, üzerinde tez savunulmakta, ödüller ve unvanlar alınmaktadır. Genel olarak, hayat devam ediyor.
Bu nedenle, hedef ikinci kademeli sorumluluk alanına girdiğinde, kesin olarak sınırlı ve çok inceltilmiş savaş başlığı her bir nesneye düşmelidir. Moskova için bile, azami birkaç düzine hedef olmalı.
Küçük bir hesaplama. Aynı zamanda, ilk dalga maksimum 1 900 savaş başlığına sahip olabilir (6 * 24 * 10 + 450). Aynı anda başlamamaları gerektiği göz önüne alındığında, bu durumda ilk kademe mümkün olduğunca verimli bir şekilde çalışacak ve “başarıya dayanacak” bir şey olmayacak, daha sonra bu sayının yarısından fazla olmayacak.
İlk dalga savaş başlıklarının en az yarısının atılımı, düşman için kesin bir başarı olacaktır. Yani, gerçek zamanlı maksimum 400-500 ikinci kademeye düşebilir. Silahsızlanma grevi için, Rusya'daki hedef sayısı en az 30-40. Hedef başına ortalama 10-15 adet. Bu sırada Moskova füze savunma sistemi, 50-60 ikinci kademe yakalayıcılardan oluşacak, artı neredeyse üçte biri kadar olacak. Ayrıca C-500 piller etrafa yerleştirilmiştir. Moskova için fazla endişelenemezsin. Ama çevre üzerinde ne olacak? Kabaca konuşursak, çözülecek görevlerin çok işlevli olduğu dikkate alındığında, alan başına bir C-500 alayı, sürekli mücadele hazırlığında 16 ikinci kademeli füze karşıtı füze verecek.
Sekiz PU'nun iki bölümü. Bunlardan, uzun menzilli füze savunma sistemleri için en az dört fırlatıcı. Toplam 16 roket.
Özellikle önemli alanlar, ateş gücünü artıran çok sayıda bölünmenin arkasına saklanır.
Bu bölgedeki savaş başlıklarının manevralarının neredeyse imkansız olduğu göz önüne alındığında, bu, hem kinetik savaş başlığı hem de yüksek patlayıcı parçalanma yönelimi eylemini kullanmak için mantıklı geliyor (işte yerine koyamayacağım uzmanlar için bir soru). Buradaki nükleer savaş başlıkları, uzun bir süre boyunca onu kör edecek olan radara parlama verecek ve bu yüzden muhtemelen olmayacak.
Üçüncü kademe - Bunlar, 100 km'ye kadar olan ve 30 km'den daha yüksek olmayan bir rakımda çalışan roketlerdir. Bu tür Gazel anti-balistik füzelerin atmosferik olarak ele alınması iyi gelişmiştir ve pek çok eski Sovyet füze karşıtı füze biriminin yeniden başlatıldığına bakılırsa, yükseltilmiş versiyonunun en azından üçüncü Moskova füze savunma sınırı olacağı ve belki de ideolojisi C sistemlerinde de kullanılacağına karar verilmiştir. Yakın dövüş için 500 (ama şimdilik bunun hakkında konuşmak için çok erken).
Burada, sadece kinetik etki prensibinin işe yarayacağı muhtemeldir (direkt vuruş). Mars radarının uzaklığı ve doğruluğu, düşmüş olan savaş başlıklarına çarpma ihtimalini yakalayabilmeyi sağlayacaktır.
Genel olarak, yeni Rus füze savunma sisteminin tüm bileşenleri mücadele görevindeyken, topraklarında bir nükleer saldırı olasılığı keskin bir şekilde düşecektir. Bunu anlayarak, Rusya Federasyonu'nun en muhtemel muhalifleri sadece konuşlandırılmalarına her türlü müdahalede bulunmakla kalmayıp, yaratmaya da çalışıyorlar ”silâh Geleceğin "- hipersonik uzun menzilli atmosferik füzeler. Şimdiye kadar başarısız. Yarattıklarında, o zaman yaratılan Rus füze savunma sisteminin bu görevi çözme kabiliyetinden bahsetmeye değecektir. Ordunun kendilerinin dediği gibi, bunun kavramsal olanakları tükeniyor.