Hopkins Sınıfı Muhripler
Hopkins sınıfı muhripler, daha büyük Bainbridge sınıfı içinde bir alt gruptu ve standart Bainbridge sınıfı gemilerden farklı bir ön düzene ve ana silahlara sahipti.
1898'de Kongre, on altı torpido botu destroyerinin yapımına izin verdi. Bunlardan on üçü, birkaç alt sınıfa bölünmüş olan Bainbridge sınıfında gruplandırıldı.
Temel Bainbridge sınıfı gemiler, yükseltilmiş bir baş kasara güvertesine ve iki grupta dört huniye sahipti. Köprünün tepesinde bir adet 3 inçlik tabanca ve arka huninin arkasındaki yükseltilmiş bir platformda bir tane taşıdılar. Bir torpido kovanı, huni grupları arasında, diğeri ise geminin arkasında taşındı.
Hopkins sınıfı gemiler Harlan ve Hollingsworth tarafından inşa edildi. Yükseltilmiş baş güverte yerine, ön tarafta bir kaplumbağa güvertesi vardı. Başın tepesi bu nedenle Bainbridge sınıfı gemilerdekinden daha alçaktı ve köprü yapısına yuvarlak bir kaporta ile bağlandı. Bu tasarım, yükseltilmiş baş kasara tasarımı kadar başarılı değildi.
İki Hopkins sınıfı gemi, diğer gemilerde kullanılan daha kısa 3in/25'lik silahlar yerine 3in/50'lik silahlarla donatılmış olmalarına rağmen, başlangıçta temel Bainbridge tasarımına benzer silahlar taşıyorlardı. Hizmet kariyerleri boyunca, her birine toplam dört tüp olmak üzere iki adet ikiz 18 inç torpido kovanı verildi.
Hopkins sınıfı gemiler, Birinci Dünya Savaşı'ndan önceki dönemi ABD iç sularında faaliyet göstererek geçirdiler. Her ikisi de, Amerikan savaş filosu tarafından dünyanın çevresini dolaşan 'Büyük Beyaz Filo'nun yolculuğunun ilk aşamasında yer aldı. ABD'nin Birinci Dünya Savaşı'na girmesinden sonra Panama Kanalı Bölgesini korumak için kullanıldılar, ardından Alman denizaltılarına karşı operasyon yapmak için doğu kıyısına taşındılar. Savaşın sona ermesinden sonra ABD Donanması, kömürle çalışan tüm muhriplerini hurdaya çıkardı.
Deplasman (standart)
408t
Yer değiştirme (yüklü)
Yer değiştirme
248ft 8in
En yüksek hız
29kts
Motor
4 Thornycroft kazan
Menzil
Uzunluk
248ft 8in
Genişlik
24ft 6in
silahlar
İki adet 3in/50 tabanca
Mürettebat tamamlayıcısı
73
Sınıftaki Gemiler
USS Hopkins (GG-6)
Birinci Dünya Savaşı Üzerine Kitaplar |Konu Dizini: Birinci Dünya Savaşı
Johns Hopkins Kimdi?
Johns Hopkins, 19 Mayıs 1795'te doğdu. Dostlar Derneği'nin (Quakers) bir üyesi olarak yetiştirilen Johns Hopkins, dürüst bir adam, bir hataya karşı cömert, biraz inatçı ve pazarlık konusunda sert biri olarak biliniyordu. Kendisini bir bakkal yardımcısından milyoner bir bankacıya dönüştürdü ve Viktorya dönemi Baltimore'un en büyük hayırseveri oldu.
Daha önce kabul edilen hesaplar, Johns Hopkins'i babası 1800'lerin başında ailenin köleleştirilmiş insanlarını serbest bırakan erken bir kölelik karşıtı olarak tasvir ediyor, ancak yakın zamanda keşfedilen kayıtlar, Johns Hopkins'in en azından 1800'lerin ortalarına kadar köleleştirilmiş insanları evinde tuttuğuna dair güçlü kanıtlar sunuyor. Üniversitenin bu tarihle ilgili araştırması hakkında daha fazla bilgi Hopkins Retrospective web sitesinde mevcuttur.
Johns Hopkins Kimdi?
Bakkaldan hayırsevere kadar Johns Hopkins adında bir adam servetini kullanarak cinsiyet, yaş veya ırktan bağımsız olarak herkese bakım sağlayacak bir hastane kurmak için bir plan hazırladı.
Tıbbi İnovasyonun Tarihi
Johns Hopkins, ameliyat sırasında lastik eldiven kullanan ilk kişi ve böbrek diyalizi ve kardiyopulmoner resüsitasyon geliştiren ilk kişi de dahil olmak üzere başarıları arasında birçok "ilk" sayar.
Johns Hopkins Tarihinde Kadınların Rolü
Johns Hopkins'in ilk tıp fakültesi dersinden günümüze kadar, kadınlar John Hopkins Medicine'in ayrılmaz bir parçası haline geldiler.
Hopkins Sınıfı Muhripler - Tarih
İkinci Dünya Savaşı'nın daha görkemli trajedilerinden biri, 1940'ta Fransa'nın düşmesinden sonra - Almanya'ya teslim olması - Fransız filosunun kaderiydi. Fransızlar, Akdeniz'de de Faşist İtalya'ya meydan okumak için güzel ve devrimci gemiler inşa etmişti. Atlantik'te ve tüm dünyada Kraliyet Donanması'na yardımcı olarak.
Le Fantasque süper muhripleri bunu somutlaştırdı. Tercih edilen 2-1-2 tekli montaj konfigürasyonu haline gelecek olan beş adet ağır 5.5" top taşıyorlardı. (Fransızlar, süper ateşleme yuvalarını üst yapılarının tam kenarına yerleştirdiler ve çok tehlikeli görünüyorlar. Kullanımda, atış hızları Beklenenden hayal kırıklığı yaratacak kadar azdı.) 21,7" büyük torpido kovanlarından on tanesine sahiptiler - her iki tarafta üçlü montaj ve daha arkada merkeze monte edilmiş dörtlü montaj. Ve inanılmaz derecede yüksek bir maksimum hızları vardı: Whitley'e (İkinci Dünya Savaşı Destroyers) göre Le Terrible, denemeler sırasında 45 knot(!) hıza ulaştı ve gemiler, yalnızca orta düzeyde yakıt tüketimi ile uzun süreler boyunca 40 knot'un üzerinde yol alabildiler.
Bu gemilerin kaderi Fransa'nın kaderiydi. Le Terrible, 1940'ta, Churchill'in emriyle Kraliyet Donanması "hareketsizleştirildiğinde" - sakat kaldığında ve eski Bretagne zırhlısı durumunda havaya uçtuğunda Mers el Kebir'deydi. katledildi mi? -- oradaki Fransız filosu. (Anlaşılır bir şekilde İngilizler, Fransız filosunun kendilerinin Kanallar arası işgalini desteklemek için kullanılmaması konusunda çaresizdiler. Fransa'yı tarafsız kılan Vichy anlaşması, İngilizlerin bu gün harekete geçmesi ve özel anlayışlar sayesinde, değildi.)
L'Indomtable, 27 Kasım 42'de (Almanya, Vichy Fransa'yı işgal ettiğinde) Fransa'nın en iyi gemilerinin çoğuyla birlikte Toulon'da suya düştü, ancak sınıfın geri kalanı, arka torpido kovanlarının çıkarılması ve eklenmesiyle de olsa Müttefiklere katıldı. Müttefik 40 mm ve 20 mm uçaksavar silahları.
İşte ONI 200'den (1950) savaş sonrası konfigürasyonundaki sınıf:
Ve işte 1940 konfigürasyonundaki sınıf. ya da ONI 200 çizimini değiştirebileceğim kadar yakın:
Hitler'in treni, adını Amerika'dan alan yuvarlanan bir kaleydi.
Yayınlandı 29 Nisan 2020 15:46:31
Hitler, garip bir şekilde, Amerika'ya birçok yönden takıntılı görünüyordu. Henry Ford'a ve Amerikan sanayileşmesine hayrandı. Amerikan filmlerini ve Mickey Mouse çizgi filmlerini severdi. Ve belki de en tuhafı, Hitler'in algı ve propaganda takıntısı olan bir adam için, yuvarlanan tren kalesine rakip ülkenin adını vererek ona '8220Amerika' adını verdi.
Hitler'in ünlü bir Mercedes'ten SSS'ye kadar birkaç ikonik ulaşım aracı vardı. Horst Wessel yelkenli gemi, ancak karargah treni savaş sırasında en ünlülerden biriydi. Nazi askerleri, kimsenin onu beklemediğinden emin olmak için trenin önündeki yollar boyunca yürürdü ve Hitler'in treninin 30 dakika önünde veya arkasında çalışan birden fazla yem treni vardı.
Ve her tren bir canavardı. Hitler'in, yukarıdaki belgesele göre, toplantılar için bir arabasının yanı sıra, banyo ve lavabosu için yeri olan, altın kaplama musluklarla tamamlanmış bir yaşayan arabası vardı. Ayrıca hava ve kara saldırılarına karşı savunma için bir iletişim aracı ve birden fazla araba vardı. 200'e kadar lider, personel ve asker barındırabilir.
Hitler, trenini açarak bir örnek oluşturdu ve diğer Nazi liderleri, komuta vagonları ve savunmaları ile tamamlanmış kendi üst düzey trenlerini satın almaya başladılar. Hepsinin ayrı isimleri vardı, ancak gelecekteki bir Müttefik gücü için yalnızca Hitler'in adı verildi. Ama bu Amerikan ulusuna ya da halkına saygıdan değildi. Hitler, Batılı yerleşimciler tarafından Yerli Amerikalıların yok edilmesi için trene isim vermişti.
Hitler, İkinci Dünya Savaşı sırasında kişisel treninde bir toplantı yapar.
Bu trenleri hareket halinde tutmak, motorların düzenli olarak değiştirilmesini gerektiriyordu. Ne de olsa Hitler, alçaktayken trene odun ve su yüklenirken topuklarını bir tren platformunda soğutmaya bırakılamazdı. Bunun yerine, tren bir istasyona çekilecek ve demiryolu işçileri, neredeyse boş olan motoru hızla tam yakıtlı arabalarla değiştirecekti. Führer, saatler yerine dakikalar içinde yoluna dönebilirdi.
Ve bu takaslar günde birden çok kez gerekliydi. Kısmen Amerika'nın bazı arabalarının üzerindeki tüm zırhların devasa ağırlığı sayesinde, yaklaşık her 30 mil'de bir trenin yakıtı azalıyordu.
Tabii Amerika savaşa müttefiklerin yanında girdiğinde trenin adının değiştirilmesi gerekiyordu. Adı Amerika'dan “Brandenburg” olarak değişti ve Hitler, treni öncelikli olarak güvenli ulaşım olarak kullanmak yerine toplantılar için kullanımını azalttı. Trende yapılan toplantılar yerine sığınaklarda yapıldı.
Müttefikler 1942'den 1944'e kadar toprakları geri almaya başladığında, trenlerin kendilerine sığınaklar vardı. Polonya'da hala iyi durumda olan bir tanesi, güneydoğu Polonya'da çimenler ve ağaçlarla çevrili devasa bir beton sığınak. Bu sığınaklara öncelikle trenleri hava saldırılarına karşı korumak için ihtiyaç duyuldu.
Ne de olsa Müttefikler, depremlerin etkilerini taklit eden bombalar kullanarak yapıların beton temellerini çatlatarak alt kalemleri parçalamak için araçlar geliştirdiler. Bir treni yok etmek nispeten kolaydır, zırhlı bir motoru veya rayları bile yok etmek için sadece birkaç şanslı bomba vuruşu yeterlidir.
Güvenlik nedenleriyle, mürettebatın, tedarik evraklarından programlara kadar her şeyi desteklemek için üretilen evrakların çoğunu imha etmesi gerekiyordu. Ve trenin kendisi Mayıs 1945'te kısmen yok edildi. Trenin hayatta kalan bileşenleri savaştan sonra sivil kullanıma geçti.
Biz Kudretliyiz hakkında daha fazla bilgi
Beğendiğimiz daha fazla bağlantı
GÜÇLÜ KÜLTÜR
ABD Donanması En Yeni Muhrip USS Delbert D. Black
USS Delbert D. Black, ABD Donanması'ndaki en yeni muhrip ve 26 Eylül 2020'de resmen hizmete başladı. Bir tersane çarpışmasında hasar gördükten sonra bir yıldan fazla onarım gerektirdi.
USS Delbert D. Black, ABD Donanması'ndaki 68'inci Arleigh-Burke sınıfı muhriptir ve bu yıl hizmete giren ilk gemidir. Tören, COVID-19 endişeleri nedeniyle küçük ve özeldi.
Gemi, bu rütbeye sahip ilk kişi olan Donanma Delbert D. Black'in Master Chief Astsubay olarak adlandırılmıştır. Ingalls Shipbuilding tarafından inşa edilen bu sınıftaki 32. gemidir. Black, kıdemli bir askere alınmış lider olarak adlandırılan ilk ABD deniz gemisidir.Donanma Baş Astsubay Delbert D. Black.
Black'in ana limanı Jacksonville, Florida'daki Mayport Deniz Üssü'nde olacak.
Black'in dul eşi Ima Black, geminin sponsorudur. “Gemimizi yönetip onu hayata döndürmek” için ilk emri verdi. Ima, II. Dünya Savaşı sırasında DALGALAR'da (Gönüllü Acil Servise Kabul Edilen Kadınlar) kıdemli bir denizcidir.
USS Delbert D. Black, komutanı Komutan Matthew McKenna tarafından Amiral William K. Lescher'e hazır olarak rapor edildi.
Ima Black, Delbert D. Black'in dul eşi. Resim Mthoma37 CC BY-SA 4.0
MCPON Black, Deniz Operasyonları Şefi ve Deniz Personel Şefi'ne danışman olarak hareket eden rolü üstlenen ilk kişiydi. MCPON, kayıtlı personel ve ailelerini ilgilendiren konularda yardımcı olur. MPCON, kayıtlı personel için en yüksek rütbedir ve kayıtlı rehberlik, liderlik ve politika konusunda en yüksek Donanma konseylerine danışman olarak hizmet eder.
Black, 7 Aralık 1941'de Japonlar saldırdığında Pearl Harbor'daki USS Maryland gemisindeydi. Pearl Harbor, Filipinler, Washington, DC, Japonya, Tennessee ve Virginia'daki ABD Donanması Tören Muhafızlarında hizmet vermeye devam etti.
Black, Üstün Hizmet Madalyası alan ilk asker oldu. Ayrıca Donanma Birimi Takdiri, Donanma İyi Davranışı (7 yıldız), Amerikan Savunması (1 yıldız), Amerikan Seferi, Asya Pasifik (8 yıldız), II. Dünya Savaşı Zaferi, Çin Servisi, Donanma Meslek, Ulusal Savunma (1 yıldız) aldı. , Kore Servisi, Vietnam Servisi (3 yıldız), Antarktika Servisi, Birleşmiş Milletler, Filipin Kurtuluşu (2 yıldız), Filipin PUC, Cihazlı Vietnam Kampanyası ve Vietnam Cumhuriyeti Silahlı Kuvvetleri Fazilet Birimi Alıntısı (Gallantry Cross).
USS Black, kabul denemelerini tamamladıktan sonra Mart 2019'da bir kazaya karıştı. Bir ağır yük gemisi bir mavnaya çarptı ve bu da Siyah'a çarptı. Muhrip su aldı ve kabul denemelerini yeniden tamamlamadan önce yaklaşık bir yıl onarım gerektirdi.
Mürettebat USS Delbert D. Black, Port Canaveral'daki özel görevlendirme töreninde.
Devreye alma töreninde, MCPON Black, artan deniz ücreti, aile destek programları, genişletilmiş üniforma rehberliği ve tüm denizciler ve subaylar için yaşam kalitesini etkileyen diğer konular için savaşan biri olarak hatırlandı.
Daha önce, Donanmaya giren en son muhrip Paul Ignatius'tu. Ingalls'ın yapım aşamasında olan dört muhripi daha var ve kısa süre önce beşincisi için bir sözleşme aldı.
MCPON Black, 30 yıl hizmet verdikten sonra 1971'de ABD Donanması'ndan emekli oldu. 5 Mart 2000'de vefat etti. Virginia'daki Arlington Ulusal Mezarlığı'na defnedildi.
ABD Donanmasının Arleigh Burke sınıfı Muhripleri: Şimdi Durdurulamaz mı?
Amerikan savaş gemilerini hareket halinde tutmak ve zaman alan bürokrasiyi azaltmak için sanal yazılım yükseltmelerinin hızlı bir şekilde teslim edilmesi gerekiyor.
ABD Donanması muhripleri, Arleigh Burke sınıfı DDG-51 muhriplerinde yapılan bir dizi donanım ve yazılım güncellemesi sayesinde artık düşman denizaltılarını avlamak ve yok etmek için daha donanımlı olacak.
Yazılıma sanal bir yükseltme eklemeyi de içeren çabanın odak noktası USS William P. Lawrence, sadece gemiye yeni savaş kapasiteleri getirmeyi değil, aynı zamanda zamanlamayı da hedefliyor, yani bir gemi yükseltmesini gerçekleştirmek için gereken süreyi büyük ölçüde azaltmayı amaçlayan girişim. Konsept, yüksek kaliteyi sağlarken hantal ve potansiyel olarak bürokratik modernizasyon prosedürlerinden kaçınmaktır. Deniz Deniz Sistemleri Komutanlığı'ndan gelen ilginç bir rapora göre, başarının ana itici gücü, sanal veya yazılım odaklı yükseltmeler yoluyla bir denizaltı karşıtı savaş geliştirme sürecini hızlandırmak ve böylece daha uzun donanım değişiklikleri ihtiyacını ortadan kaldırmaktır.
"Bu, Donanmanın gemileri en yeni ve en iyi yazılımlarla daha sık yükseltmesine olanak sağlayacak. Bu konsept kanıtı gösterimi, yükseltme maliyetlerini önemli ölçüde azaltarak, gövde kesme gereksinimini ortadan kaldırarak, donanım değişikliklerini en aza indirerek ve bu savaş sistemlerini modernize etme süresini altı ila dokuz aylık tersane sürelerinden birkaç haftaya indiriyor." Yönetici ve Donanma Kaptanı Jill Cesari, bir Donanma raporunda söyledi.
Önemli silahlar ve savaş sistemi performansı geliştirmeleri getiren sanallaştırılmış bir yükseltme, muharebe operasyonlarının bilgisayara bağımlı olduğu artan ölçüde göz önüne alındığında, daha geniş Donanma gemisi modernizasyon süreci boyunca artması muhtemel bir şeydir. Bu bağlamda, silah menzili, hedefleme doğruluğu ve hatta patlayıcı etkiler gibi temel faktörler, sanal olarak yönlendirilen yazılım yükseltmeleriyle değiştirilebilir, uyarlanabilir, geliştirilebilir ve modernize edilebilir.
Örneğin, Donanmanın SM-6 füzesi, önemli yazılım güncellemeleriyle geliştirilmiş, muhrip ateşlemeli bir önleme füzesidir. Silahın daha yeni varyantları, bir "ikili mod" arayıcı sayesinde gerçek zamanlı olarak hareketli hedeflere uyum sağlamak için rotayı daha tam olarak "uçuşta" değiştirebilir. Yazılım yükseltmeleriyle mümkün kılınan çift modlu arayıcı, füzenin kendisinin, rehberlik için gemi tabanlı bir aydınlatıcıya güvenmeye gerek kalmadan bir ileri radar "ping" göndermesini sağlar. Füze temelde aynıdır, ancak savaş işlevselliği sanal yükseltmeler sayesinde tamamen yenilenmiştir. Benzer şeyler Tomahawk füzesi için de geçerlidir, çünkü daha yeni bir deniz varyantı, kısmen gelişmiş radyo verimi ve veri bağlantısı bağlantısı sağlayan yazılım yükseltmeleri yoluyla mümkün hale getirildi, füzenin rotasını ayarlamasını sağlayan türünün ilk örneği bir teknik yetenek getiren yenilikler denizde hareketli hedefleri yok etmek için uçuşta. Yine bir başka örnekte, Donanmanın SM-3IIA füze varyantı sadece daha büyük ve daha büyük hedeflere karşı daha etkili olmakla kalmıyor, aynı zamanda daha yeni yazılım uygulamalarıyla geliştirilmiştir.
Kris Osborn, National Interest'in savunma editörüdür. Osborn daha önce Pentagon'da Ordu Müsteşar Yardımcılığı Ofisi'nde Yüksek Nitelikli Uzman olarak görev yapmıştı - Satın Alma, Lojistik ve Amp Teknolojisi. Osborn ayrıca ulusal TV ağlarında sunucu ve canlı yayın askeri uzmanı olarak çalıştı. Fox News, MSNBC, The Military Channel ve The History Channel'da konuk askeri uzman olarak yer aldı. Ayrıca Columbia Üniversitesi'nden Karşılaştırmalı Edebiyat alanında yüksek lisans derecesine sahiptir.
Ortaçağ DünyasıAS.100.102 (02)
- Kredi: 3.00
- Seviye: Alt Düzey Lisans
- Günler/Saatler: MW 10:00 - 10:50, F 10:00 - 10:50
- Eğitmen: Spiegel, Gabrielle M
- Oda: Hackerman B 17 Gilman 77
- Durum: Açık
- Koltuklar Mevcuttur: 6/12
- PostaEtiketleri: HIST-AVRUPA
Sera 113
Hopkins Sınıfı Muhripler - Tarih
TARİHİ FİLOYU KORUMAK
Tin Can Sailors'ın misyonunun önemli bir kısmı Tarihi Filo'yu desteklemektir.
1992'den beri Tin Can Sailors, ABD muhrip müzesi gemilerine 2 milyon doların üzerinde hibe sağladı. Bu gemileri desteklemeye devam etmek için bir hayır kampanyası başlattık.
Kampanya Hedefleri: Bu Yıl ve Gelecek Yıllar
Kampanya Yamaları
|2010||2011||2012||2013||2014||2015|
|2016||2017|
USS ÇOCUK (DD-661)
Fletcher Sınıfı, Baton Rouge, Louisiana'da demirli
USS LAFFEY (GG-724)
Sumner Class, Güney Karolina'daki Patriots Point'te demirli
USS JOSEPH P. KENNEDY, JR. (DD-850)
Gearing Sınıfı, Battleship Cove, Massachusetts'te demirli
Gemi, İkinci Dünya Savaşı sona ererken denize indirildi ve Kore'de iki Savaş Yıldızı kazandı, çatışmanın kritik bir döneminde saldırı gemilerini taradı. Uzak ve Orta Doğu, Avrupa ve ABD'deki yaşamları ve kıyıları korumanın yanı sıra 1972'deki son yolculuğuna kadar kapsamlı bir eğitim gemisi olarak hizmet etti.
USS TURNER JOY (DD-951)
Forrest Sherman Sınıfı, Bremerton, Washington'da demirli
USS ORLECK (DD-886)
Dişli Sınıfı, Lake Charles, Louisiana'da demirli
USS EDSON (DD-946)
Forrest Sherman (Hull) Sınıfı, Bay City, Michigan'da demirli
USS Zumwalt Muhripleri Hakkında Bildiğimiz Her Şey
Son hafızanın en iddialı savaş gemisi sınıflarından biri olan USS Zumwalt-sınıf güdümlü füze muhripleri de en gelişmişleridir. Üç muhrip&mdashZumwalt, Monsor, ve Johnson— gizliliği, gelişmiş sensörleri, devrim niteliğindeki bir tahrik sistemini ve dronları ve helikopterleri denizlere hükmedebilecek ölümcül bir platformda çalıştırma becerisini bir araya getiriyor.
Maliyet, silahlanma ve amaç açısından tartışmalı olan Zumwaltşimdi ABD Donanması tarafından deniz suikastçılarına dönüştürülmekte ve gizli kalırken düşman gemilerini öldürmektedir. İşte onlar hakkında bildiğimiz her şey.
Kökenleri Zumwalt-Sınıf Muhripleri
hikayesi Zumwalt-sınıf güdümlü füze muhriplerinin geçmişi 1990'ların başına kadar gider. On yıl önce, dört İkinci Dünya Savaşı-vintage IowaDeniz Piyadeleri amfibi çıkarmalarını büyük topları ile desteklemek olan -sınıfı zırhlılar yeniden aktif hale getirildi ve görevlerine geri döndüler. Büyük, işletmesi pahalı ve yoğun insan gücü gerektiren bu gemiler, Soğuk Savaş sona erdiğinde doğrama bloğundaki ilk gemiler arasındaydı.
Deniz Piyadeleri, ateş gücü kaybından yakındı, bu da Mk 45 5 inçlik topları güdümlü füze kruvazörlerine ve muhriplere monte edilmiş olarak filodaki deniz istilalarını desteklemek için mevcut olan tek silahlar olarak bıraktı. Sayısız ve hızlı ateş etmelerine rağmen, Mk 45 toplarının menzili sınırlıydı ve bir Iowa zırhlısının dokuz adet 16 inçlik topunun patlayıcı ateş gücüne yaklaşamadı. Deniz Piyadeleri, bir şekilde veya biçimde, güçlü bir donanma silah ateşi yeteneğinin geri dönmesini savundu.
Büyük silah lobisi, Donanma'nın terörle mücadele çağında savaşlar ve isyanlarla ilgili olma fırsatını gördüğü 11 Eylül 2001 saldırılarından sonra çekiş kazandı. Uzun menzilli bir silah, terörist üslerini, eğitim kamplarını ve denizin çok açıklarındaki kitle imha silahlarını vurabilirken, aynı zamanda sahile vuran Deniz Piyadeleri için koruma ateşi sağlayabilir.
Zumwaltlar Nasıl İnşa Edildi?
Donanma ve endüstri, yeteneği gerçeğe dönüştürmek için yeni bir savaş gemisi ve silah üzerinde çalışmaya başladı. Gemi, yeni bir topçu mermisi olan Uzun Menzilli Kara Saldırı Mermisi (LRLAP) ateşleyen bir çift 155 milimetrelik Gelişmiş Silah Sistemi (AGS), hızlı ateşlenen altı inçlik toplar etrafında inşa edilecekti.
Balistik bir yörüngede mermi atan geleneksel silahların aksine, mermiler hedeflerine &ldquoyürüyüp&rdquo kadar küçük ayarlamalar yaparak, 50.000$'lık LRLAP mermisi, 83 deniz miline kadar olan mesafelerde ilk tur vuruşlarını gerçekleştirebilecek. 6 inçlik mermiler, 16 inçlik bir zırhlı mermisi ile aynı gücü sağlamasa da, LRLAP her seferinde hedefi vuracaktı. Gelişmiş Top Sistemi ayrıca, mermilerinin yörüngesini, birkaçının aynı anda çarpma bölgesine inebilmesi için ayarlayarak, dakikada 10 mermiye kadar ateş edebiliyordu.
Bu arada, Donanma geminin geri kalanını tasarlamaya başladı. NS Arleigh BurkeHizmetin muhrip filosunun belkemiğini oluşturan -sınıfı muhripler, radar izi azaltma tekniklerini kullanan ilk gemilerdi. NS Zumwalt-sınıfı gemiler ise sıfırdan mümkün olan en küçük radar dönüşünü sağlayacak şekilde inşa edilecektir.
Pruvanın su hattına doğru aşağı doğru açı yaptığı geleneksel gemi gövdelerinden farklı olarak, yeni muhripler, suya doğru dışa doğru açılı bir sözde tumblehome pruva ile tasarlanacaktı. İki Gelişmiş Silah Sistemi, 31,5 fit uzunluğundaki namlularını ateşleme anına kadar gizleyecek şekilde tasarlandı ve taretleri baş kasarasında iki metalik topak haline getirdi.
Köprü, direk, radarlar, antenler ve diğer elektronikler dahil olmak üzere geminin üst yapısı, tek bir dev yamuk kuleye yerleştirildi ve yüzlerce yüzey ve faset sadece altı pürüzsüz, düz yüzeye indirildi. Sonuç olarak, 610 fit uzunluğundaki savaş gemilerinin küçük bir balıkçı teknesinin radar imzasına sahip olduğu bildiriliyor.
Zumwaltlar Güçlerini Nasıl Elde Ederler?
Muhripler ayrıca yenilikçi bir güç sistemi ile inşa edildi. Entegre Güç Sistemi (IPS), Boeing 777 geniş gövdeli jet hattına güç sağlayan motorun açık deniz türevleri olan iki Rolls-Royce MT-30 ana türbin jeneratörü tarafından sağlanır. Her biri 34,5 megavat güç sağlar. Gemiler ayrıca her biri 3,9 megavat sağlayabilen iki adet Rolls Royce RR4500 yardımcı türbin jeneratörü ile donatılmıştır.
Toplamda, IPS 50.700 Amerikan evine güç sağlamak için yeterli olan 78 megawatt'a kadar elektrik sağlıyor. Gemi şu anda silahları, sensörleri, tahrik sistemini, gemi çapındaki bilgisayar sistemini ve yaşam destek sistemlerini çalıştırmak için güç kullanıyor. Enerji yoğun elektromanyetik raylı silahlara ve gelecekteki tamirlerde eklenen lazer sistemlerine güç sağlamak için yeterli miktarda meyve suyu var.
iken Zumwaltkara saldırısı görevi için tasarlandılar, standart muhrip özellikleriyle tamamlandılar. Gemiler, her biri SM-2, SM-6 ve Evolved Sea Sparrow hava savunma füzeleri, ASROC anti-denizaltı roketleri ve LRASM gemisavar füzelerini depolayabilen bir silo olan 80 Mark 57 dikey fırlatma sistemi ile donatılmıştır.
Zırhlı füze siloları, tek bir füze şarjörü ile dağılarak gemiyi feci bir patlamadan korurken, aynı zamanda geminin derin iç kısmını hasardan korur. Bu arada silolar, Donanmanın geminin görevine uyum sağlamak için füzeleri karıştırmasına ve eşleştirmesine izin vererek, ona gelen uçaklara ve füzelere karşı ekstra koruma ve seyir füzeleri ile 1.000 mil iç karadaki hedefleri vurma ve hatta denizaltıları batırma yeteneği sağlıyor.
Geminin sensörleri, ona okyanus yüzeyinin hem üstünde hem de altında savaş alanına hakim bir görüş sağlıyor. AN/SPY-3 Çok Fonksiyonlu Radar, 200 mile kadar rapor edilen menzile sahip, x-bandı, faz dizilimli bir radardır. Gemi ayrıca denizaltıları ve torpidoları taramak için yaya monte edilmiş bir sonar ile donatılmıştır. Geri çekilebilir bir kablo ile geminin arkasından sürüklenen çekilen bir sonar dizisi, geminin tahrik sisteminin ürettiği gürültüden arındırılmış olarak arka yarım küredeki su altı tehditlerini dinler.
Geminin etkileyici ekipman setini tamamlayan, insansız hava araçlarına, küçük uçaklara ve küçük teknelere karşı yakın savunma için iki adet Mark 46 30 milimetre hızlı ateş silahı. Muhripler, MH-60R Seahawk helikopterleri ve MQ-8C Fire Scout dronları için hangar ve güverte alanına sahiptir. Gelişmiş hasar kontrol sistemleri, geminin belirli bölümlerinde yangınları söndürmek için telerobotik yangın memelerini içerir. Gemi, her biri 18 fit uzunluğundaki iki nikel alüminyum bronz pervane tarafından suda hareket ettirilir ve bu pervaneler gemiyi 33 knot'un biraz üzerinde bir hıza çıkarabilir.
Zumwalt Programının Düşüşü
Yıllarca süren tasarım müzakerelerine rağmen, gemiler bazı büyük problemlerle sonuçlandı. Donanma başlangıçta 32 inşa etmeyi planladı Zumwalt-sınıfı muhripler, herhangi bir zamanda birkaçının denizde olmasını garanti edecek güçlü bir sayı. Ancak gecikmeler ve artan geliştirme maliyetleri, Donanmayı bu sayıyı yedi gemiye, daha sonra sadece üç gemiye indirmeye zorladı: karaağaç Zumwalt, Michael Monsoor, ve Lyndon B. Johnson. NS Zumwalt program var bugüne kadar 23 milyar dolara mal oldu. Her geminin her biri ortalama 7,8 milyar dolara veya bir uçak gemisinin maliyetinin yarısına mal oluyor.
Bu arada, gemi sayısındaki keskin düşüş, yeni Gelişmiş Silah Sistemini önemli ölçüde etkiledi. Başlangıçta her birinin 50.000 dolar olduğu tahmin edilen LRLAP mermisinin maliyeti, Donanmanın satın alacağı mermi sayısını aşağı yönlü revize etmesiyle birlikte 800.000 dolara fırladı. Neredeyse milyon dolarlık bir top mermisi Pentagon standartlarına göre bile karşılanamazdı ve Donanma daha ucuz alternatifler aradığını açıkladı. Şu an itibariyle, silahların ateş edecek mermileri yok.
Bu sorunların sonucu, beş yıl geciken ve belirtilen uzak kara hedeflerini vurma görevini yerine getiremeyen üç savaş gemisinden oluşan bir filodur. Bu arada, Deniz Piyadeleri, birleşik bir hava/deniz saldırısından önce düşman savunmasını yumuşatmak için ihtiyaç duydukları donanma ateşi desteğine sahip değiller. İşleri daha da kötüleştirmek için, Çin Donanmasının yükselişi tartışmalı bir şekilde anti-yüzey misyonunu & mdash gerçekten düşman gemilerini batırma misyonunu denizde büyük silahlara sahip olmaktan daha önemli hale getirdi. NS Zumwalt muhriplerin gerçekleşmesi o kadar uzun sürdü ki beyaz filler olma riskini aldılar.
Donanmanın Yeni Gemi Katilleri
Bu yılın başlarında görev değişikliğini açıklayan Deniz Kuvvetleri'nde bu eleştiri kaybolmadı. Zumwalts. Muhripler artık Tomahawk kara saldırı seyir füzesinin en son versiyonu olan Maritime Strike Tomahawk'ı (MST) taşıyacak. MST, eski Tomahawk'ların yeniden sertifikalandırılmasını ve yeni yetenekler eklemek için dönüştürme kitlerinin kullanılmasını içerir, buna 1.000 poundluk yüksek parçalanma patlamalı yüksek patlayıcı savaş başlığıyla hareket eden gemilere saldırma yeteneği de dahildir. MST yapacak Zumwalt1.000 mile kadar karada ve denizde hedefleri vurabilen etkili gemi katilleri.
Donanma, yeni füzelere ek olarak, yeni füzeleri de donatmayı planlıyor. Zumwaltşimdiye kadar denize indirilen en güçlü lazerlere sahip. Çin&rsquos gibi gemileri batıracak kadar güçlü olmasa da 055 güdümlü füze kruvazörü yazın, 150 kilovatlık bir lazer, küçük saldırı botlarına, insansız hava araçlarına ve denizden kaymayan gemisavar füzelerine karşı kullanılabilir.
Gemi tabanlı silahların ve füzelerin aksine, bir lazeri ateşlemek için gereken elektrik gücü, atış başına dolar civarındadır ve bu da onları ateş etmeyi ucuz hale getirir. Diğer silahlar, mühimmat depolamak için gemide fiziksel alan gerektirse de, lazerler için &ldquoammo&rdquo arzı yalnızca gemideki elektrik gücü ve türbinleri çalıştıran yakıtla sınırlıdır.
tarihi Zumwalt güdümlü füze avcıları sınıfı çalkantılı bir sınıftı. Bir zamanlar büyük bir kara saldırısı muhrip sınıfı olarak düşünüldüğünde, çok daha küçük bir avcı-öldürücü muhrip sınıfına dönüştüler. Demiryolu tabancaları ve lazerler gibi geleceğin silahları, yeni gemilere çarpıcı yeni yetenekler ekleyerek onları dünyanın en tehlikeli savaş gemilerinden biri haline getirebilir. Bunlar izlemeye tahammül eden üç kişi.