Yeni bir araştırmaya göre, bir sohbet robotu, bir kişinin yeme bozukluğu geliştirme olasılığını azaltmaya yardımcı olabilir. Yeme bozukluğu riski yüksek olan kadınlar için araştırmacılar tarafından geliştirilen bir bot ile diyalog kurma vücut ağırlığı ve şekli ile ilgili endişelerin azalması – risklerine katkıda bulunan bir faktör.
Louis’deki Washington Üniversitesi Tıp Fakültesi’nde psikiyatri yardımcı doçenti olan çalışma yazarı Ellen Fitzsimmons-Craft, önceki araştırmaların dijital önleme programlarının bir insan moderatör tarafından yönlendirildiklerinde daha etkili olduğunu gösterdiğini söylüyor. Ancak zihinsel sağlık koşullarını önleyen programlar için Amerika Birleşik Devletleri’nde fon bulmak zor. Fitzsimmons-Craft, ekibin bir sohbet robotunun “otomatikleştirilmiş bir biçimde denetlemenin bazı yönlerini” sunan böyle bir programın daha ucuz, daha ölçeklenebilir bir versiyonu olabileceğini düşündü.
Ekip, genellikle bir web sitesi aracılığıyla sunulan ve bilgilendirici içerik, alıştırmalar ve günlük istemleri içeren StudentBodies yeme bozukluğu önleme programının bir sohbet robotu sürümünü geliştirdi. Katılımcılar, sohbet botunu metinler veya Facebook Messenger aracılığıyla kullanabilirler.
Çalışma, kadın katılımcıları çevrimiçi reklamlar, el ilanları ve kuruluşun web sitesindeki herkesin erişebileceği Ulusal Yeme Bozukluğu Derneği çevrimiçi yeme bozukluğu tarama testi aracılığıyla işe aldı. Aktif yeme bozukluğu olmayan ancak olumsuz vücut imajı veya kilolarıyla ilgili aşırı endişe gibi risk faktörleri olan kadınlar, rastgele olarak ya sohbet robotuyla etkileşime geçmek ya da bir bekleme listesinde yer almak üzere görevlendirildi. Chatbot, vücut imajı ve sağlıklı beslenme ile ilgili konular hakkında sekiz konuşma yaptı ve botu kullanan kadınlar her hafta iki konuşma yapmaya teşvik edildi.
Üç ve altı aylık check-in’lerde, chatbot ile konuşan kadınların kiloları ve vücut şekilleri – yeme bozukluğu geliştirmede önemli bir risk faktörü – hakkındaki bir ankette, bekleme listesindeki kadınlara göre daha büyük bir düşüş yaşadılar. Aralık ayında yayınlanan çalışma, Uluslararası Yeme Bozuklukları Dergisi, ayrıca chatbot grubundaki kadınların altı ayın sonunda klinik yeme bozukluğu geliştirme olasılığının bekleme listesi grubundaki kadınlara göre daha düşük olduğuna dair bazı göstergeler buldu. Fitzsimmons-Craft, “Bunu geniş çapta yaymanın yollarını bulmaya devam edebilirsek, bunun halk sağlığı üzerinde büyük bir etkisi olabilir” diyor.
Bu, tıbbi ortamlarda COVID-19 semptom taramasından tedaviye kadar her şeye yardımcı olmak için yaygın olarak kullanılsa da, sağlık hizmetlerinde sohbet robotlarının etkinliğini test eden ilk çalışmalardan biridir. Araştırma, kullanımlarının gerisinde kaldı, ancak sağlık hizmetlerinin bazı alanlarında oynayabilecekleri rolü vurgulayan büyüyen bir çalışma grubu var.
Fitzimmons-Craft, ekibinin geliştirdiği gibi sohbet robotlarının Ulusal Yeme Bozukluğu Derneği tarama testleri gibi şeylerle veya insanların yeme bozukluğu belirtileri göstermeye başlaması muhtemel olan kolejler gibi yerlerde entegre edilebileceğini düşünüyor. Chatbot, halihazırda klinik bir bozukluğu olan kişiler için tasarlanmamıştır, ancak risk faktörleri gösteren kişiler buna yönlendirilebilir.
Fitzimmons-Craft, yeme bozukluğu riski taşıyan kişileri web arama geçmişleri ve muhtemelen Facebook ve Instagram gibi platformlardaki davranışları aracılığıyla belirlemenin de mümkün olduğunu söylüyor. Bu platformlar, genç kızlar için vücut imajı sorunlarıyla bağlantılı, bu sonbaharda araştırma ve ihbarcı raporları gösterilmeye devam ediyor. Google veya Instagram gibi platformlarla ortaklık yapmak, birinin risk altında olduğunu gösteren davranışları işaretlemeye ve onları botla eşleştirmeye yardımcı olabilir. “Bence bu kesinlikle keşfetmeye değer” diyor. “Bu sorunlarla ilgili yardımdan yararlanabilecek kişileri belirlemek ve anında müdahale etmek için uygun.”
Fitzimmons-Craft, sohbet robotlarının önlemenin önemli olduğu diğer zihinsel sağlık sorunları türleri için de yararlı olabileceğini söylüyor. Herkes veya her konu için doğru olmayacaklar, ancak ucuz bir araçtır ve giriş engelleri düşüktür. Aktif bir bozukluğu olmayan kişiler yoğun bir program yapmak istemeyebilir ve ilgili önleme araçları için fon bulmak zor olabilir. Ancak risk altındaki grupların potansiyel bir sorundan uzaklaştırılarak hala fayda sağlayabileceğini söylüyor. “Gerçekten yardım istemeyen veya hatta belki de aktif olarak yardıma ihtiyacı olan biri için – bizim çalışmamızda insanlar yüksek riskliydi, klinik bir sorunları yoktu – bu tam da doğru olan şey olabilir.”