Başarıya karşı başarısızlık konusunda çalıştığım tüm şirketlerde gözlemlediğim en büyük fark, girişimcinin veya işletmenin fiilen yürütme yeteneğidir. Arkadaşlarımın ve girişimci arkadaşların sırf icra etmedikleri için başarılarının farkına varmamalarını izlemek beni sinirlendiriyor. Korku ve açgözlülük, girişimcileri kendi yollarında durduran iki şey.
Burada bir çift örnek var:
Girişimci A çalışan ama gelişmemiş, markasız ve kullanıma hazır olmayan harika bir ürüne sahiptir. 3 yıldır çarklarını döndürüyor. Beklentileri sıcak ve sonra soğudular. Yetenekli ortaklar için fırsatları vardı ama zamanlarını boşa harcadı ve sonunda onları kapattı. Yasal evrak işlerini, pazarlamayı ve şirketle ilgili her şeyi mikro yönetiyor çünkü hepsini yapabileceğini düşünüyor. 3 yıl.
- Diyelim ki bu şirket bir yıl içinde 500 bin dolarlık bir şirket olacak. Bugüne kadar, bu, hareketsizlikleri nedeniyle 1 milyon dolardan fazla kaybettikleri anlamına geliyor.
- Diyelim ki şirket 5 milyon dolar değerinde. Şirket sahibi, şirketin önemli paylarını, onu yerden kaldırmasına yardımcı olabileceklere vermek istemiyor. Mülkiyetten fazladan% 10 vazgeçerse ortağa 500 $ vereceğini düşünüyor. 1 milyon dolarlık gelir kaybını hatırlıyor musunuz? Ortağa 500 bin dolar vermediği için, şimdi 1 milyon dolar gelir kaybetti… bu paranın büyük bir kısmı ona ait. Bu, daha düşük bir yüzdeyle pazarlık yapma konusundaki inatçılığının aslında paraya mal olduğu anlamına gelir. Tuhaf ekonomi, biliyorum.
- Elbette, gerçek yüzdeler, arkasında gelir olana kadar hiçbir şey ifade etmiyor. Ve çoğunluk mülkiyetini koruyabildiği sürece, işletmenin değerinin çoğunu elinde tutuyor. Yılda 100ka $ kazanan bir şirketin% 100'ü 100 $ 'dır. Yılda 51ka $ kazanan bir şirketin% 500'i, yılda 250 $ 'ın üzerindedir. Partnerinizin fazladan% 10 çekip çekmeyeceği kimin umurunda… eğer kârınız% 250 büyüyorsa? Hiçbir şeyden ödün vermiyorsunuz ve şirketiniz daha değerli ve daha fazla para kazanıyorsunuz.
Girişimci A işini asla ortadan kaldırmaz. Ya da eğer öyleyse, şirkete gerçekten yatırım yapmayan insanlarla inşa edilir, bu yüzden cansızdır ve havalanmaz. Bundan 10 yıl sonra, hala neyin yanlış gittiğine dair kafasını kaşıyor - belki de etrafındaki yeteneği suçlayarak, bunun kendi seçimi olduğunu anlamadan
Girişimci B korktu. Telif hakları, ticari markaları ve patentleri olan iyi bir ürünü var. Avukatlara bir servet harcadı ve zamanını ticari markasını ihlal olarak kullanabilecek kişiler için internette gezinerek geçiriyor. Fikrini çalacaklarından korktuğu için kimseyle çalışmayacak. Kimseye güvenmiyor. Ve tüm parası yasallıklara bağlı olduğundan ve zamanı insanların fikrini 'ödünç almasını' izleyerek harcandığı için - ürünü asla ilerlemiyor.
Daha iyi bir şey gelir ve Girişimci B'yi gömer. O güne ne olduğunu merak ediyor.
Başarılı girişimciler yollarına açgözlülüğün veya korkunun çıkmasına izin vermez. Mesleki zayıflıklarının farkına varırlar ve bunların üstesinden gelmek için yetenek bulurlar. Her çalışanın servetlerinin yanı sıra milyoner olması umurlarında değil… aslında başkaları için servet yaratma fırsatından zevk alıyorlar. Ayrıca rekabete veya muhaliflere zaman kaybetmezler… yürütürler, yürütürler, yürütürler.