"Hmm. Bunlar sadece illüzyon olsa da normal illüzyonlar değil. Herkes bunları görmezden gelemez." Chu Feng kafasını salladı ve buna daha fazla kafa yormadı. İlerlemeye devam etti.
Arkasındaki kalabalık olmadığı için daha rahat olan Chu Feng'in endişeleri de yok olmuştu. Artık Cennet Yolunda kendini daha özgür hissediyordu.
Chu Feng uzun bir süre yoluna devam etti . Önceki gibi bir testle karşılaşmadı ancak Cennet Yolunda bazı değişiklikler de olmuştu.
Artık sonsuz bir yıldızlı gece gibi değildi çünkü mavi ışık yayan cisimler gittikçe azalıyordu. İlerledikçe bu cisimlerin sayısı azalıyordu ve bir süre sonra tamamen bittiler.
Cennet Yol yine en baştaki gibi kapkaranlıktı. Sıradan biri olsa böylesine bir ortamda ne yöne gideceğini kestirmekte zorluk çekerdi. Ancak Chu Feng istisnai biriydi.
Cennetin Gözleri sayesinde Chu Feng nereye gitmesi gerektiğini çok iyi biliyordu. Ancak Chu Feng dümdüz gitmedi. Bunun yerine etrafına bakıyor, bir şeyler arıyordu. Burada olmasının en önemli sebebi Dövüş Sanatı Kutsal Topraklarına gitmek değil de doğum yerini bulmaktı.
O sırada Doğu Deniz Bölgesinde Cennet Yolu kapanmıştı artık.
Girişin kayboluşunu, denizin eski hâline dönüşünü izleyen Zi Ling, Su Rou, Su Mei, Jiang Wushang ve Zhang Tianyi'nin içlerine bir keder çökmüştü.
İzleyicilerin büyük bir çoğunluğu gitmişti, Qiu Canfeng'in başını çektiği Sakatlayan Gece Şeytanı Tarikatı da dahil. Yavaş yavaş deniz eski dinginliğine kavuşmuştu.
Artık kalabalığın sohbet ve kahkaha sesleri değil de rüzgârın şiddetli uğultusu yankılanıyordu dalgalarda. Gökyüzünde bir avuç insan kalmıştı.
Piaomiao Hanım, Qiushui Fuyan, Huangfu Haoyue, Taikou...
Azure Ejderha Kurucusu, Jiang Hanedanının atası, Chu ailesi...
Zi Ling, Su Rou, Su Mei, Zhang Tianyi, Jiang Wushang....
Zi Ling ve diğerlerine bakan Qiushui Fuyan ve diğerlerinin de için de bir burukluk vardı.
Neler hissettiklerini anlayabiliyorlardı. Zi Ling ve diğerleri Chu Feng'le çok yakınlardı, onun güvenliğiyle ilgili endişeli olmaları anlaşılır bir şeydi. Ne de olsa Cennet Yolu geçmesi kolay bir yer değildi.
Ama Chu Feng'in güvenliğiyle ilgili Qiushui Fuyan ve diğerleri nasıl endişelenmezdi? Aslında... Zi Ling ve diğerlerinin yüzlerindeki bu ifadenin sebebini gayet iyi biliyorlardı. Bunun sebebi Chu Feng'e Cennet Yolundaki yolculuğunda katılamamalarıydı.
"Zi Ling gitme vakti artık." Dedi Qiushui Fuyan bir süre sonra.
"Hmm. Kusura bakma Fuyan Abla, beklettik." Zi Ling ve diğerleri zoraki gülümsemelerle arkalarını döndü.
Herkesin kalbi buruktu ve Zi Ling ve diğerlerinin bu hâlini gördükçe daha da fena oluyorlardı.
"Merak etmeyin. Chu Feng'in Cennet Yolunu geçmesi işten bile değil. Eminim Dövüş Sanatı Kutsal Topraklarında da meşhur olacak," diye teselli etti Qiushui Fuyan.
"Biliyorum. Onu ilk gördüğümde benden çok daha zayıftı. Onu ciddiye bile almazdım." Diye tatlı tatlı gülümsedi Zi Ling. Chu Feng'le ilk karşılaştığı günü hatırlamıştı.
"Ancak buna rağmen yine de beni yenmişti. O zaman anladım ne kadar güçlü biri olduğunu."
"Yani gücünden şüphe duymuyorum. Doğu Deniz Bölgesine zorla ebeveynlerim tarafından getirildim belki ama yine de birgün beni geri getireceğini biliyordum. Ve getirdi de."
"Şimdi hâlâ inanıyorum ona. Ama..." Zi Ling'in yüzünde hâlâ gülümseme olsa da zar zor konuşuyordu.
"Ama hâlâ endişeleniyorsun değil mi?" Diye yaşlı ve sakin bir ses duyuldu Zi Ling'in arkasından.
"Efendim?" Qiushui Fuyan ve diğerlerinin yüz ifadesi hemen değişmişti. O sırada Zi Ling'in arkasında beliren kişi sıradan biri değildi; bu o yaşlı kör adamdı.
Ellerini arkasında kavuşturmuş duruyordu. Gözleri kapalıydı ama yine de Zi Ling'i görebiliyor gibiydi. Yetiştirmesi düşüktü ancak etrafına çok derin bir hissiyat yayıyordu.
"Ağlamayın küçük hanım. Belki de size yardım edebilirim," dedi yaşlı kör adam.
"Ne demek istiyorsunuz efendim?" Beşinin de gözü parlamıştı.
"Hepinizin yetiştirme hüneri oldukça iyi ama o Chu Feng denen çocuğa yetişmek istiyorsanız korkarım bunu hiç başaramayacaksınız. Kutsal Vücudu olan senin bile bu konuda bir şansı yok."
"Eğer böyle devam ederseniz Chu Feng'e ancak yük olursunuz. Size yardım edecektir ancak bunun tersinin gerçekleşeceğini düşünmeyin bile," dedi yaşlı kör adam Zi Ling'e.
Zi Ling ve diğerleri de bunun farkına varmıştı. Karşılarındaki adam bir uzmandı. Buna şüphe yoktu. Ayrıca söylediklerinin anlamı çok daha derindi.
Zi Ling ve diğerleri birbirlerine bakarak kafalarını salladı. Sonra da havada yarı diz çöktüler. Birlikte bu yaşlı kör adama saygılarını sunmuşlardı.
"Ben, Zi Ling --"
"Ben, Su Rou--"
"Ben, Su Mei--"
"Ben, Jiang Wushang--"
"Ben, Zhang Tianyi--"
"Sizin müridiniz olmaya talibiz."
"Haha, güzel, hemen anladınız." Diye güldü yaşlı adam. Sonra da kar beyazını sakalını okşadı ve "Eğer müridim olursanız tabii ki size bir şeyler öğretirim. Ancak müridim olmak kolay değildir."
"Efendim, bizi kabul ettiğiniz sürece hepimiz zorluklara göğüs germeye hazırız!" dedi Zi Ling ve diğerleri. Bu nadir elde edilen bir fırsattı. Böylesine bir şeyi kaçırmak istemiyorlardı.
Yaşlı kör adam yine gülümsedi ve sonra da "Öyle erkenden konuşmayın. Benim testlerim sıradan kişilerin başa çıkabileceği şeyler değildir öyle..."
Adamın yüzündeki gülümseme gittikçe büyüyordu.
Chu Feng, tabii ki Doğu Deniz Bölgesinde tüm bu olan bitenden bihaberdi. Cennet Yolunda yoluna devam ediyordu.
Zaman geçiyordu ve Chu Feng şimdiden bu sonu gelmeyen Cennet Yolunda günlerdir yol alıyordu.
Ve tanrılar azimli olanları asla eli boş bırakmazdı. Yavaş yavaş Chu Feng bu sonsuz gibi görünen Cennet Yolunun kenarını buluyordu.
Burası çok özel bir yerdi. Bir kaya gibi duruyordu bu kenar ama kaya da değildi. Çelik gibi duruyordu ama kesinlikle çelik değildi. Bir oluşum gibiydi ama oluşum değildi... Tarifi zor bir şeydi ama şüphesiz olan bir şey vardı; bu kenarı yok etmek imkânsızdı.
Ama bu kadar da sınırlı değildi. En şok edici şey Chu Feng'in bulduğu tüneldi.
Devasa bir tüneldi bu, çok derinlere gidiyordu. Kimse tünelin derinliklerinde ne olduğunu bilmiyordu ama Chu Feng'in içinden bir ses bu tünelin Dövüş Sanatı Kutsal Topraklarına çıkmadığını söylüyordu.
Chu Feng merakından içeri girdi. Ancak ne kadar ilerlerse şoku o kadar artıyordu. Tünelin iki tarafında binalar vardı ve tehlikeli bir aura yayılıyordu.
Sonunda Chu Feng'in önünde heybetli bir kapı belirdi. Kocaman bir kapıydı bu ve hiç de basit değildi. Bu kapıyı tarif etmek gerekirse; İmparator Mezardaki İmperiyal Kapıya çok benziyordu.
Chu Feng bunun farklı olduğunu biliyordu. Ancak yakınında olmasına rağmen neyin farklı olduğunu çözemiyordu.
Buraya geldikten sonra her şeyin insan yapımı olduğundan emin olmuştu. Burası birinin toprağı gibi duruyordu.