Ahmet Ümit'in Aşk Köpekliktir kitabını okuyorum.Kitaptaki bir öyküde bir robot olan Cuma anlamlandıramadığı aşkı şu sözcüklerle eleştiriyor:
"Zaten bütün yaşamınızı bir tek insana bağlamanızı,o size güldüğünde mutlu olmanızı,sizi görmezden geldiğinde kahrolmanızı da anlayabilmiş değilim."
Cuma sonunda anlıyor mu bilmiyorum ama bu cümle üzerine ben hala aşık olduğumu anladım.