Benfica, Porto, Sporting, bunlar Portekiz’in “büyük üç”, bu her zaman hem ülke içinde hem de yurtdışında görülmüşlerdir. Belenenses göre olsa da, Portekiz’in” büyük ” dört vardır, başlıkların sayısında kaotik bir fark olmasına rağmen onlar ve “büyük üç” her kazandı. Her durumda, OS Azuis do Restelo (Restelo’dan Blues) kesinlikle Portekiz’in en tarihi kulüplerinden biri ve şampiyonluğu kazanan sadece beş kişiden biri.
Clube de Futebol Os Belenenses Belém, Lizbon bir nehir bölgesinde (dolayısıyla adı, “Belenenses”, “Belém olanlar”) 1919 yılında kurulmuştur.
Kulüp, ilk haftalarını/aylarını, yarım yıldan fazla sürmeyeceklerinden korkarak muazzam mali sorunlarla karşı karşıya kaldı. Neredeyse bir yüzyıl sonra, hala Portekiz’in ilk beşine yükseldiler. Aslında, Belenenses’in haklı olarak “büyük dört ” ten biri olarak kabul edildiği bir zaman vardı. 20’li ve 30’lu yıllarda, Portekiz’in Ulusal şampiyonluğunu ve Taça de Portugal olarak adlandırılan kupa yarışmasını kazanmadan önce,” Campeonato de Portugal ” ülkenin en büyük takımlarıyla tanıştı.
Bugünkü Taça de Portugal’a benzer şekilde (başlığında “şampiyonluk” kelimesini içermesine rağmen), yarışmanın 1922’de açılış sezonu vardı. Önümüzdeki 15 yıl içinde, belenenses, Benfica ve Porto’dan daha az olan Sporting (üç) kadar şampiyonluk kazandı ve kupayı kaldırmadan son üç kez daha ulaştı.
Belenenses, 40’lı yıllarda eşit derecede başarılı oldu ve 1942’de yeni kurulan Taça de Portugal’ı kazandı, üç kez daha finale ulaştı ve en önemlisi, 1946’da ilk ve son şampiyonluk unvanını kazandı.
Bir yıl sonra, Aralık 1947’de Real Madrid, yeni inşa edilen Nuevo Estadio Chamartín’i, bugün Estadio Santiago Bernabéu olarak bildiğimiz belenenses’ten başka hiçbir şeyi davet etmediği gerçeği, kulübün ne kadar saygın olduğunu anlatıyor.
1960’da mütevazı kupa koleksiyonlarına başka bir Taça de Portugal eklediler. Şampiyonada ikinciden daha yüksek bitirmek için başarısız, takım kendi tarihinin ilk kez küme var 1982 yılında en düşük noktasına ulaştı.
İkinci kategoride iki sezondan sonra, belenenses sadece ülkenin en iyi takımları arasında geri dönmedi, aynı zamanda herkese altın günlerini hatırlattı, 1986’da kupa finaline ulaştı, 1989’da kupayı kazandı ve potugal’ın Süper Kupası kısa bir süre sonra, o zamandan beri son unvanı.
Belenenses futboldan çok daha fazlası, çeşitli sektörlere sahipler, neredeyse tüm kazanan başlıklar düzenli olarak, ama” futebol ” Portekiz’deki en popüler spor.
Vítor Godinho, kariyerinin en büyük bölümünü 1962’den 1977’ye kadar Belenenses’te geçirdi ve sadece şampiyonada 272 görünüşe sahip oldu. Takımın formasını herkesten daha çok giydi.
Güvenilir veriler bulunabilirse, kulübün en golcü unvanına sahip olmalıdır. Kesin olan şu ki, bugünkü takımın bir üyesi olan Miguel Rosa, hem şampiyonada hem de kupada toplam 41 gol attı, daha da geliştireceğinden emin olduğu bir sayı, çünkü sadece 28, muhtemelen kariyerinin en iyi noktasında.
Belenenses her zaman yetenek üreten bir kulüp olmuştur, Fransa’da 2016 Euro kazanan Portekiz ekibi Eliseu, üyesi profesyonel kariyerine başladı nerede (bu bir örnektir, ama her zaman imkansız en umut verici oyuncular, bu nedenle şimdiye kadar diğer kulüplerde görülen (100 gol) sayılara ulaştı bir golcü özellikle, üzerinde tutmak için buldular.
Belenenses, Benfica veya Sporting gibi süper modern, devasa ve fütüristik bir stadyuma sahip değil, ancak Lizbon’daki ve Portekiz’in tamamındaki az sayıda mekan, estádio do Restelo’daki ziyaretçilere sunulan manzaralarla eşleşebilir.
1956 yılında açılan stadyum, Tagus Nehri’nin 800 metreden daha kuzeyinde, bir tepede hafifçe yukarı doğru yer almaktadır. Güney ucunun standları olmadığı gerçeği, hayranların nehrin manzarasının keyfini çıkarabileceği anlamına geliyor, şehrin diğer büyük takımlarının muhteşem stadyumlarının eksik olduğu bir” bonus”.