Eren 8 aylıktı. Bir gün Fenerbahçe’de oturuyoruz arkadaşlarımızla, bir kadın çıktı binadan ve birden yanımıza geldi, “Sünnet oldu mu?” diye sordu. “Hayır” dedim, “Sünnet ettirmeyin ya da en azından Sünnet kitabını okuyun, çok araştırarak, bu konu üzerinde çok düşünerek yazdım kitabımı” dedi ve gitti. “Sünnet ettirmeyin” gibi bir söylemi gereksiz bulsam da, hele de yoldan geçen birinin söylemesini saçma da karşılasam, asıl ilginç olan, tam da o sıralarda bu konunun çok fazla kafamı kurcalıyor olmasıydı.
“Bir işaret mi acaba?” demeden geçemedim. Kitabı hala okumadım ama internetten, adını sormaya fırsatım olmayan kişiye baktım: Nil Gün!
Sonra, yine internette, çocuk cerrahı olan bir profesörün, (Şu an yazıyı bulamıyorum) sünnet hakkındaki yazısını okudum. Sünnetin gereksiz bir müdehale olduğundan, sünnet olan çocuklarda enfeksiyon kapma riskinin, olmayanlarda hastalık oluşma riskinden daha fazla olduğunu söylüyordu.
Diğer araştırmalarımda ise, eğer yenidoğan sünneti olmadıysa, 7 yaşına, yani cinsel kimliğinin oturduğu yaşa kadar beklenmesi gerekliliğinin, çocuğun psikolojisi için elzem olduğunu, olası bir travmayı önleyeceğini de okudum.
Öte yandan, o zamanki doktorumuz Hülya Sonugür, görümceme, “Yenidoğan zamanında da çocuk acıyı hisseder, acı aynıdır!” demişti. Yenidoğan zamanında yapılan sünnetin daha az acı verici olacağı düşüncesine karşı bir söylemi vardı.
Burada ise, Sünnet kitabını okuyan onca insanın yorumu var!
Çocukların doktoru Prof. Barbaros Ilıkkan ise,
– Sünnet tıbben gerekli değil; sünnet olmamanın veya olmamanın hiçbir sakıncası yok; sosyo-kültürel nedenlerle yapılan bir uıygulama
– 2-6 yaş arası psikiyatristlerin önermediği bir müdehale.
–Çocuğun onayını almadan sünnetin hak olup olmadığı tartışılabilir bir konu; tabii ki doğru arguman; 6 yaşından sonra, fikrini alarak yaptırma kararı verebilirsiniz; ayrıca 6 yaşından sonra her yaşta yapılabilir.
– Çocuk mutlaka sünnet olacaksa, yenidoğan dönemi bence en uygun dönem.
– Sünnet operasyonu ile sünnetsizlik arasındaki risk farkları konusunda, ikisini de destekleyen çalışmalar var; ama aralarında belirgin fark yok.
– İlla sünnet yaptırmak isteyen aileler için, 2 yaşından önce ve mümkün olduğu kadar erken yaptırmalarını öneriyorum. Aksi takdirde farkındalığı artınca çocuk için sünnete kadar olan dönem psikolojik olarak oldukça travmatik olabiliyor.
diyor.
Şimdi gelelim benim düşünceme
1- Ben, insanın kusurlu yaratıldığını düşünmediğim gibi, buna inanmıyorum da. Bu nedenle sünneti, herhangi bir sağlık sorunu yoksa ve var olan sağlık sorunu, başka tedavilerle şifalanabilecekse, gereksiz buluyorum.
2- Küçük bir çocuğa, onun henüz müdehale edemeyeceği bir kararı dikte etmek, onun yetişkin olmasını beklemeden, kendi bedeniyle ilgili kararı verebilecek yaşa gelmeden, aile kararıyla SAĞLIKLI vücuduna müdehale etmenin, çocuğa çok büyük saygısızlık olduğunu düşünüyorum.
3- Çocuklarım için, 7 yaş değil, 18 yaşına gelene kadar bekleyebilmek, bu konuda Yasin’le de aynı fikirde olabilmek istiyorum.
4- Bir de şunu düşünüyorum, bana yapılmasından hiç ama hiç hoşlanmayacağım bir şeyi, neden çocuğuma yaptırayım?
Aslında herhangi bir kafa karışıklığım yok.
Sünnet ile ilgili düzenlenen kutlamalar ise, apayrı bir yazının konusu.