EVRENSEL KURTARMA TAKVİMİ TAPINAĞI
12th yüzyıl: Batı Liu Köyü (Xi Liu Cun Si 西刘村寺) için bir tapınak, daha sonraki Evrensel Kurtarma Tapınağı'nın bulunduğu yerde, şimdi Pekin olan yerde kuruldu.
14th yüzyıl: Tapınağın adı Bao'en Hongji (报恩洪济) Tapınağı olarak değiştirildi. Yüzyılın sonunda, bölgedeki askeri çatışmalar sırasında tahrip edildi.
1466: İmparatorluk himayesinin yardımıyla, Bao'en Hongji tapınağının kalıntılarının bulunduğu yerde bir tapınak yeniden inşa edildi. İmparator tapınağa “Evrensel Kurtarmanın Yayılan Merhamet Tapınağı” adını verdi.
1678: Tapınakta beyaz mermer bir koordinasyon platformu inşa edildi.
1912: Ülkenin ilk modern devleti olan Çin Cumhuriyeti'nin başkanı Sun Yatsen tapınakta konuştu.
1931: Tapınak, milleti korumak ve kollamak için yapılan bir tören sırasında çıkan bir yangında kül oldu.
1935: Tapınak, Ming hanedanı tarzında yeniden inşa edildi ve imparatorluk himayesini ilk aldığı zamana kadar uzandı.
1953: Polis ve askeri kullanımlara düştükten ve Çin İç Savaşı'ndan zarar gördükten sonra, tapınak yeni Komünist hükümetin himayesinde yeniden açıldı ve Çin Budist Derneği'nin (Zhongguo Fojiao Xiehui 中国佛教协会; BAC) merkezini yaptı. , devlet onaylı bir kurum. Tapınak, diğer Asya ülkelerinden gelen Budistleri ziyaret eden heyetlere ev sahipliği yapmada önemli bir diplomatik işlev oynadı. Ancak tekrar halka açılmadı.
1966: Büyük Proleter Kültür Devrimi'nin başlamasıyla, tapınak herhangi bir resmi işlevi yerine getirmeyi bıraktı ve BAC kapatıldı. Çin'in eski “feodal” kültürünün tüm kalıntılarını yok etmekle suçlanan Kızıl Muhafız çeteleri tapınağa saldırdı, ancak çoğunlukla yara almadan kurtuldu.
1972: Başbakan Zhou Enlai, tapınağın restorasyonunu ve BAC'nin rehabilitasyonunu emretti.
1980: BAC, Kültür Devrimi'nden bu yana ilk kez tapınakta yeniden toplandı ve tapınak, dini ve resmi işlevlerine yeniden başladı.
1980'ler (Geç): Kısıtlamaların kademeli olarak azaltılmasının ardından, tapınak normal gündüz saatlerinde halka açıldı ve Çin Halk Cumhuriyeti tarihinde ilk kez adanma ritüeli faaliyetleri yeniden başladı.
1990'lar (Orta): Lay Budizm büyümeye başladı ve tapınağın en kuzeyindeki tapınağın dış avlusu, amatör amatör vaizler ve popüler Budist edebiyatının paylaşılması ve tartışılması dahil olmak üzere canlı bir kamusal dini sahneye ev sahipliği yaptı. Tapınak rahipleri ayrıca, sıradan insanları ve diğer ilgili ziyaretçileri Budist öğretileri konusunda eğitmek için haftada iki kez ücretsiz bir “kutsal yazılar konferansı” (jiangjing ke 讲经课) sınıfı kurdular.
2006: Evrensel Kurtarma Tapınağı, Kültürel Kalıntıların korunması için kilit bir yer olarak seçildi.
2008: Tapınak, Wenchuan depreminde harap olan Gansu eyaletindeki bir ilkokulun yeniden inşası için 900,000 RMB (150,000 ABD Doları) üzerinde bağışta bulundu.
2010'lar (Orta): Tapınak yetkilileri, popüler bir dini ve sivil alan olarak işlev görmeyen dış avluda paylaşılan kamusal söylemler ve materyaller üzerinde daha fazla kontrol sahibi oldu.
2018: Kültürel Eserlerin korunması çerçevesinde tapınakta kapsamlı yenileme çalışmaları yapıldı.
KURUCU / GRUP TARİHİ
Şu anda Pekin olan bölgede inşa edilen orijinal West Liu Köyü tapınağı hakkında çok az şey biliniyor. On beşinci yüzyılda inşa edilen daha sonraki Evrensel Kurtarma Tapınağı, yaklaşık yüz yıl önce yıkılan önceki tapınağın kalıntılarını keşfeden ve yeniden inşa etme sözü veren Shanxi eyaletinden bir grup çalışkan keşişin çabasıydı. Bu yeniden inşa için destek, sonunda Ming hanedanı imparatoru Xianzong'a tapınağa adını vermesi için başarılı bir istekte bulunan Liao Ping (廖屏) adlı bir imparatorluk sarayı yöneticisinden geldi.
Tapınak, Mahayana Budizminin sekiz merkezi okulundan biri olan Lü Zong okulunun soyunda önemli bir rol oynadı. Lü Zong okulu, manastır kurallarının (Vinaya) izlenmesine önem verir (Li ve Bjork 2020:93). Daha sonra, tapınak yeni manastırların koordinasyonu için önemli bir yer haline geldi.
Yerleşik tapınak keşişlerinin sayısı, yangınlar veya tapınağın laik kullanımlar için tahsis edilmesinin ardından manastır ikametgahının tamamen terk edildiği dönemlerle tarih boyunca değişmiştir. Kültür Devrimi sonrası dönemde, on beş ila yirmi beş keşiş genellikle tapınağın gerçek yerinde ikamet etmekteydi ve BAC'ın diğer kıdemli manastır liderleri ara sıra tapınağın en kuzey kısmında ikamet etmekteydi.
Doktrinleri / İNANÇLAR
Tapınağın uygulayıcıları, kuzeydoğu Hindistan'daki Sákya krallığında muhtemelen MÖ beşinci ila dördüncü yüzyıllar arasında yaşamış bir prens olan Siddhartha Gautama'nın öğretilerini takip ediyor. Budist yazıtlarına göre, Siddhartha bir feragat ve öğretmen olarak gezici bir hayat yaşamak için prens ve olası kral statüsünden vazgeçti. Takipçileri, dünyevi ıstırap döngüsünden nihai uyanışa ve kurtuluşa ulaştığına, onu “Buda” ya da aydınlanmış biri haline getirdiğine inanıyorlardı. Siddhartha, örneğini takip etmek isteyen kadın ve erkeklerden oluşan dünyanın en eski manastır düzenini kurdu. Budizm'in diğer takipçileri arasında Buda'nın öğretilerini uygulayan ancak manastır düzenine katılmayan toplum içinde kalan sıradan insanlar (veya meslekten olmayan uygulayıcılar) bulunur. Meslekten olmayan uygulayıcılar, sonraki yaşamlarında manastır olarak yeniden doğmak için yeterli liyakat kazanma umuduyla onlara yiyecek, giyecek ve barınak sağlayarak genellikle manastırların patronları olarak hizmet ettiler. Modern zamanlarda, meslekten olmayan kişiler, manastırların destekçileri olarak rolleri önemini korusa da, mevcut yaşamlarında manevi kazanımla giderek daha fazla ilgilenmeye başlamışlardır.
Çoğu Han Çin tapınağı gibi, Evrensel Kurtarma Tapınağı da Doğu Asya ülkelerinde yaygın olarak bulunan Budist öğretilerinin üç “araçından” biri olan Mahayana Budizmine (Çince Dacheng Fojiao 大乘佛教) aittir. Mahayana Budizmi, diğer tüm canlı varlıkları acı çekmekten kurtarana kadar nihai uyanışa ulaşmamaya yemin eden bodhisattvaların idealine dayanır.
Evrensel Kurtarma Tapınağı'na gelenlerin hepsi Budist dini yolunu izlemiyor. Günümüz de dahil olmak üzere tarihi boyunca birçok kez, tapınak aynı zamanda ibadet edenlerin eğildiği ve zaman zaman tapınağın her yerindeki Buda ve bodhisattva görüntülerinin önünde onlara büyülü tanrılar gibi davrandığı bir adanmışlık ibadeti yeri olarak işlev görmüştür. güçler. Bu tapınanların çoğu, sağlık, uzun ömür, maddi refah ve diğer birçok dünyevi kaygının nimetlerini arar. Ortodoks Budizm, kişinin şimdiki eylemlerinin, gelecekteki yeniden doğuşu da dahil olmak üzere gelecekteki sonuçları tamamen belirlediği inancına dayanmasına rağmen, çoğu Budist ülkede, meslekten olmayan kişilerin ve ibadet edenlerin, ölen sevdikleri için ritüelleri yerine getirirken manastırlardan yardım istemesi uzun zamandır bir gelenek olmuştur. sevdiklerinin uygun bir yeniden doğuşa güvenli bir şekilde ilerlemelerini sağlamak için. Çin bunun bir istisnası değildir ve Evrensel Kurtarma Tapınağı'ndaki keşişler, bir kişinin “ruhunun” gelecekteki yeniden doğuşuna (chaodu 超度) doğru bir şekilde kurtuluşu için zaman zaman ritüeller düzenler. Bununla birlikte, Evrensel Kurtarma Tapınağı Çin Budist Derneği'nin ana tapınağı olduğundan, tapınak keşişleri ortodoksiyi korumayı önemli buluyorlar ve kurtuluş ritüeli gibi hizmet başına ücret ritüellerinin başka yerlerindeki Budist tapınaklarından daha az örnek görülüyor. Çin.
RITUALS / UYGULAMALAR
Yeni manastırların atanması, koordinasyon platformu erken Qing hanedanlığında inşa edildiğinden beri Evrensel Kurtarma Tapınağı'nın önemli bir işlevi olmuştur. Buna ek olarak, son yıllarda, bir seferde birkaç yüz katılımcı ile yılda iki kez laik dönüştürme törenleri görüldü. [Sağdaki resim] Bunlara ek olarak, tapınak keşişleri, haftalık Dharma Meclislerinde (fahui 法会) sıradan kişilere ve diğer ziyaretçilere Sutraların İlahisi olarak bilinen bir ayin ritüelinde liderlik eder (songjing 诵经; Ayrıca bkz., Gildow 2014). Dharma İbadetleri kameri ayın birinci, sekizinci, on beşinci ve yirmi üçüncü günlerinde yapılır. Yıl boyunca çeşitli zamanlarda, ek ritüeller ve bazen bir vaaz ile özel meclisler yapılır. Bunların en dikkate değer olanı Buda'nın doğum gününün kutlanmasıdır (yufo jie 浴佛节); bodhisattva Guanyin'in doğum günü, din değiştirme günü ve aydınlanma günü; ve “aç hayaletler” (veya denilebilir ki, iblisler [gui 鬼]) olarak yeniden doğanların Dharma'yı bir şefkat eylemi olarak beslediği ve vaaz ettiği Yulanpen günü (genellikle popüler olarak Aç Hayalet Festivali olarak bilinir). Buda'nın doğum günü sırasında, sıradan kişiler, genellikle bir yıldan fazla bir süre boyunca sıraya girerler. Bir saat, olacağı büyük öğretmene bir kutsama ve saygı ifadesi olarak bebek Buda'nın küçük bir heykelinin üzerine su dökmek. [Sağdaki resim] Yulanpen gününde, keşişler, Alevli Ağızların Beslenmesi (fang yankou 放焰口) olarak bilinen uzun bir gece ritüelinde meslekten olmayan kişilere liderlik eder, çünkü karmik bir ceza olarak hayaletlerin yeniden doğduğuna inanılır. boğazlarında, ağızlarına giren tüm yiyecekleri midelerini beslemeden önce eriten alev dilleri ile; ayin sırasında, keşişler, Dharma'nın gücü sayesinde, bu talihsizliği atlatabilir, bu da ritüeli hayaletlerin beslenebildiği tek zaman haline getirir. Ayrıca cehennemde geçirdikleri süreyi kısaltabilecek olan Dharma'nın vaazını da duyarlar. Sıradan kişiler, ritüelin gerçekleştiği Yuantong Salonu'nun iç duvarına tapınak gönüllülerinin yapıştırdığı tabletleri satın alabilir. Tabletlerde, sponsorların ölen sevdiklerinin isimleri yazılıdır ve aç hayaletler olarak yeniden doğarlarsa, ataların isimlerinin Salon'a çağrılmasını ve böylece beslenmelerini ve vaaz vermelerini sağlar.
Bu periyodik Dharma Meclislerine ek olarak, tapınak keşişleri sabah ibadetlerini toplarlar (zaoke 早课) ve her gün başlayan ve biten akşam ibadetleri (wanke 晚课). Sabah ibadetleri her sabah 4:45'te, akşam ibadetleri ise öğleden sonra 3:45'te yapılır. Özellikle akşamları ibadetlere az sayıda sıradan insan da katılır.
Adanmışlar tipik olarak tapınağın merkezi ekseni boyunca ritüel bir tavafını tamamlarlar. En güneydeki kapıdan girerek, dış avludan geçerek gelecekteki Buddha Maitreya'ya (Mile Pusa 弥勒菩萨) ve bodhisattva Skanda'ya (Weituo pusa 韦驮菩萨) adaklar sundukları Tianwang 天王Hall'a ilerlerler. Daha sonra iç avluya ve tapınağın en büyük Mahavira Salonuna (Daxiong Baodian 大雄宝殿) girerler ve burada Üç Diyarın Budalarına (Sanshi Fo 三世佛) – Kaśyapa Buddha (Shijiaye Fo 是迦叶佛), Shakyamuni Buddha (Shijiamouni) adaklarını sunarlar. Fo 释迦牟尼佛) ve Batı Mutluluk Cenneti, Amitabha'ya (Amituofo 阿弥陀佛) başkanlık eden Buda. Son olarak, halka açılan en kuzeydeki avluya ilerlerler ve burada imajı Yuantong Salonu'nda bulunan şefkatin bodhisattva'sı Guanyin 观音'e adak sunarlar.
Tapınağın açılması, yavaş yavaş Pekin sakinleri için din ve Budizm'in ne hakkında olduğunu keşfetmeyi ümit eden önemli bir yer haline gelmesine yol açtı. Giriş ücretinin olmaması, tapınağın tarihsel açıdan önemli bir tapınak olarak ün kazanması ve tapınağın dış avlusunun büyük ölçüde kullanılmayan geniş açık alanı, burayı Budist öğretilerinin ve bunların çağdaş sorunlarla olan ilişkisinin tartışılması için ideal bir alan haline getirdi. 1990'lardan başlayarak, çok çeşitli ücretsiz Budist temalı edebiyat ve daha sonra kaset ve video kayıtları anakara Çin'de kullanıma sunuldu. Bu multimedya malzemeleri içerik olarak değişiyordu. En bol olanı, popüler Budist yazıtlarının reprodüksiyonlarıydı. Sonsuz Yaşam Sutrası (Wu Liang Shou Jing 无量寿经), Batı Mutluluk Cenneti'ni ve okuyucuları bodhisattva yolunda eğitmek için bir dizi mesel kullanan Lotus Sutra'yı (Fahua Jing 法华经), evrensel kurtuluş olasılığı. tüm duyarlı varlıklar ve Buda'nın sonsuz yaşamları. Diğer popüler metinler ahlak kitaplarıydı (şanşu 善书), doğru etik eylemi ve hem iyi hem de kötü eylemlerin karmik sonuçlarını öğreten eğlenceli hikayeler içeriyor. Bu ahlak kitaplarından bazıları, Çin'in geçmişinden popüler ahlak kitaplarının kopyalarıydı. Liyakat ve Demerit Defterleri (Gongguoge 功过格); ancak diğerleri, çağdaş manastırlar veya meslekten olmayan kişiler tarafından yazılmıştır ve karmik derslerle günümüz deneyimleriyle ilgilidir. Budist öğretilerine yönelik temel tanıtımlar, özellikle de Avustralya merkezli popüler bir Çinli Budist keşiş olan Usta Jingkong 净空 tarafından yazılanlar da çok okundu. Ayrıca, onları okuyanlara şifa, uzun ömür ve pozitif karma vaat eden taumaturjik metinler de bulunabilir. Ünlü keşişlerin ve sıradan insanların Budist öğretilerini günlük yaşamla ilişkilendiren vaazları içeren kitaplar, ses ve video kayıtları da yaygındı (Ayrıca bkz., Fisher 2011).
Evrensel Kurtarma Tapınağı, Mao sonrası erken dönemde Pekin'de halka açılan birkaç aktif Budist tapınağından biri olduğu için, bu multimedya materyallerinin dağıtımı için önemli bir yer haline geldi ve bağışçıya değer kazandırdı. Materyallere ilgi duyanlar, bazen tapınağın geniş dış avlusunda meslekten olmayan uygulayıcılarla tartışmak için kaldılar. Bu meslekten olmayan kişilerden bazıları, materyalleri okuyup inceleyerek kendi kendini uzman ilan eden kişiler oldular ve onun çalışmalarından yararlanacaklar;;;; içeriklerinde doğaçlama vaazlar. [Sağdaki resim] Bu meslekten olmayan öğretmenlerin heyecanlı, yükseltilmiş bir sesle bir kitleye hitap etmeye başladıklarını duyan çevredeki diğer dinleyiciler, daha önce tanıdık olmayan bir din hakkında öğrenebilecekleri her şeyi öğrenmeye hevesli olarak dolaşacaktı. Bu “vaizlerin” çoğu rolü yalnızca bir veya iki kez üstlendi; ancak diğerleri düzenli bir takipçi kitlesi geliştirdiler ve hatta Budist öğretilerine ilişkin kendi yorumlarını yazıp dağıttılar (Ayrıca bkz., Fisher 2014). Vaiz çevreleri ve tartışma gruplarına ek olarak, avluda sutralar söyleyen ve ilahiler söyleyen gruplar 2010'ların başlarında yaygınlaşmaya başladı.
Vaiz çevreleri ve tartışma grupları olgusunun, tapınağın geçmişinde öncülleri olmuş olabilir. Tapınağın resmi tarihleri tahmin edilebileceği gibi yapılarına, kültürel hazinelerine, manastırlarının uygulamalarına veya ünlü ziyaretçilerine odaklanır. Bununla birlikte, yirminci yüzyılın başlarında tapınak ziyaretçilerine vaaz veren keşişlerin ve en az bir meslekten olmayan kişinin bazı kayıtları vardır (Pratt 1928: 36, Xu 2003: 28). Kuşkusuz, şimdi olduğu gibi, o zaman da ziyaretçiler, tapınağın önemli tarihi ve Dharma hakkında rehberlik almayı umdukları önemli manastır öğretmenlerinin ikametgahı olarak ünlerinden etkilenmişlerdi. Ancak tapınağa vardıklarında, bu seçkin öğretmenlerle bir dinleyici kitlesi edinmenin çoğu zaman mümkün olmadığını gördüler ve bu nedenle kendi yorumlarını sunan meslekten olmayan diğer kişiler çekici bir alternatif haline geldi. Bununla birlikte, tapınak avlusunda yaratılan Budist kamusal alanının 1990'larda ve 2000'lerde en canlı hali olması da muhtemeldir: Kültür Devrimi sırasında Budist kutsal metinleri yok edildi ve Budizm'in halka açık öğretimi ve pratiği neredeyse tamamen ortadan kaldırıldı. kentsel alanlar. Pekin sakinleri, Budizm ve diğer dinleri temelde yanlış ve zararlı olarak gören ateist materyalist bir dünya görüşünde bir nesil boyunca sosyalleşmişti. Ancak 1980'lerden itibaren dini uygulamalar üzerindeki kısıtlamalar hafifletildiğinden, birçok insan mirasının bu eksik parçasını merak etti ve Evrensel Kurtarma Tapınağı'nın dış avlusu gibi mekanlarda bulabilecekleri her türlü bilgiyi elde etmeye hevesliydi. Ayrıca, yirminci yüzyılın sonlarında ve yirmi birinci yüzyılın başlarında, birçok Çin vatandaşı, özellikle Kültür Devrimi sırasında genç yetişkinler olan nesil, yaşamlarında akut bir anlam kaybı yaşadı. Pek çoğu, dış avludaki gruplarda iyi temsil edilen, yüzyılın başında orta yaşlı bir nesil olan Kızıl Muhafızlar olarak seferber edilmişti. Kültür Devrimi'nin ideolojik coşkusuyla ve küresel sosyalizmi inşa ettikleri inancıyla harekete geçen bu nesil, 1970'lerin sonlarında Mao sonrası devlet vitesleri daha pragmatik bir yönetişim yaklaşımına geçirdiğinde terk edilmiş hissetti. Evrensel şefkat, eşitlikçilik ve günlük etik eylemlerin önemine yaptığı vurguyla Budizm, bazıları için bu boşluğu dolduran bir anlam kaynağı sağladı.
Kamusal bir dini alan olarak popülaritesinin zirvesinde, avlu herhangi bir zamanda 300 yüz kadar katılımcı ve beş aktif vaiz çevresini içeriyordu. Katılımcılar sabah 9 gibi erken bir tarihte gelirdi ve bazıları tapınak 4:30 veya 5:2010'de kapanana kadar kalırdı ve çoğunluğu Sutraların İlahisinin bitiminden sonraki ilk birkaç saat için hazır bulunurdu. Ancak XNUMX'ların başında bu fenomen azalmaya başladı ve o on yılın sonunda neredeyse yok oldu (Bkz. Aşağıdaki Sorunlar/Tartışmalar).
Tapınağın yeniden açılmasından bu yana, keşişler ayrıca, temelde her yıl birkaç hafta olmak üzere iki dönem için haftada iki kez “kutsal yazılar üzerine ders” dersi vererek Budizm'in sıradan insanlara yeniden tanıtılmasında aktif bir rol üstlendiler. Batı takviminde haftanın çeşitli günlerine denk gelen ve normal bir haftalık çalışma programında sıradan kişilerin katılmasını zorlaştıran Dharma Meclislerinin aksine, kutsal kitap dersleri Cumartesi ve Pazar sabahları düzenlenerek daha geniş bir kitlenin erişimine açık hale gelir. katılımcıların. Sınıflar, öğretim yöntemleri önemli ölçüde farklılık gösteren çeşitli keşişler tarafından verilmektedir: bazıları sadece ders verirken diğerleri dinleyicilerini dahil etmeye çalışır. Her sınıf veya ders döneminin konusu da değişir; farklı dönemler ve hatta farklı sınıflar mutlaka birbirinin üzerine inşa edilmeyebilir. Etnografik araştırmam, Çin'in başka yerlerindeki tapınaklardaki kutsal yazı derslerinde olduğu gibi, katılımcıların motivasyonunun değiştiğini gösteriyor. Bazıları, kendi uygulamalarına yardımcı olmak için Budist doktrininin ayrıntılı bir şekilde anlaşılmasıyla ilgileniyor; diğerleri ise, vaazların içeriğini bilişsel düzeyde tam olarak anlamasalar bile, sadece vaazları dinlemekle liyakat ve manevi ilerleme elde edeceklerine inanırlar.
Tapınak aynı zamanda, Qing hanedanlığı döneminde, tapınak keşişlerinin savaş alanında terk edilmiş cesetleri toplayarak ve onlar için cenaze törenleri yaparak tehlikeyi göze aldığı on dokuzuncu yüzyılın başlarına kadar uzanan hayırsever sosyal yardım çalışmalarına dahil olmuştur (Naquin 2000:650). Erken Cumhuriyet döneminde (yirminci yüzyılın başlarında), hem devlet içindeki hem de Budist çevrelerdeki reformcular tarafından teşvik edilen Budistler, hayır işleriyle uğraşmaya başladılar. Evrensel Kurtarma Tapınağı bir okula ev sahipliği yaptı ve muhtaçlara yemek sağladı (Xu 2003:27; Humphreys 1948:106). Çağdaş dönemde, tapınak 2008 Sichuan depreminde yıkılan bir ilkokulun restorasyonu için fon sağladı. Ülkenin imtiyazsız bölgelerinde eğitim sağlayan devlet tarafından işletilen hayır kurumu Project Hope (Xiwang Gongcheng 希望工程) için bir bağış kutusu, ana Mahavira Salonu'nun dışında duruyor. Bununla birlikte, günümüzdeki tapınak, hayır işleriyle, Çin'deki kendi vakıflarını işleten diğer birçok Budist tapınağından daha az ilgilenmektedir.
ORGANİZASYON / LİDERLİK
Komünist Çin'de Budist olanlar da dahil olmak üzere dini mekanların liderliği oldukça karmaşıktır (örneğin bkz. Ashiwa ve Wank 2006; Huang 2019; Nichols 2020). Dini görüntülerin, ibadet uygulamalarının ve hatta yerleşik din adamlarının varlığına rağmen, tüm tapınaklar hükümet tarafından yetkilendirilmiş dini yerler olarak mevcut değildir. Çin Budist Derneği'nin merkezi olan Evrensel Kurtarma Tapınağı, resmi olarak kayıtlı bir dini sitedir, ancak aynı zamanda korunan bir kültürel kalıntı alanıdır. Dini bir yer olarak bile, kendi yerleşik keşişleri ile kendi başına bir uygulama tapınağı olarak ve BAC içindeki kıdemli manastırların ikametgahı ve ayrıca Dernek ofislerinin genel merkezi olarak ikili bir işlev görür. Tapınağın günlük işleyişi büyük ölçüde yerleşik manastırlara düşerken, altyapı ve hatta personelle ilgili önemli kararlar bir dizi hükümet ve Birlik organı tarafından alınmaktadır.
Tapınak, başrahip (zhuchi 主持) tarafından yönetiliyor. Bir diğer önemli rol, tapınağın dış dünyayla olan ilişkisinden sorumlu olan Misafir Vali (zhike 知客) tarafından doldurulur. Diğer manastırların belirli ritüel, idari ve bakım görevleri vardır (Bkz. Welch 1967). Çağdaş Çin'deki tüm Budist tapınaklarında olduğu gibi, sıradan insanlar da günlük operasyonlarda önemli bir rol oynamaktadır. Bu kısmen, rahiplerin sayısının giderek artması ve özellikle Dharma Meclisleri sırasında tapınağın her hafta aldığı çok sayıda ziyaretçi ile ilgili olarak nispeten az sayıda keşiş olmasından kaynaklanmaktadır. Tapınak, her hafta yetmiş kadar gönüllü gönüllüyü resmi çalışma programlarına yerleştirir. Görevleri arasında yemek pişirme, temizlik, onarım ve bakım, Dharma Meclisleri sırasında tütsü kaplarını yönetmek ve özellikle büyük ritüel etkinlikler sırasında ziyaretçileri koordine etmek ve kontrol etmek yer alır. Bu gönüllü faaliyetler “Dharma'yı korumak” (hufa 护法) olarak bilinir. Özellikle çoğunluğu oluşturan yaşlı, emekli gönüllüler için bir liyakat kaynağı ve topluluk oluşturma fırsatı olarak meslekten olmayanlar için çekicidirler. Çeşitli zamanlarda, tapınak ayrıca büyük Dharma Meclislerinin ritüel faaliyetlere ve kalabalık kontrolüne yardımcı olması için genellikle lise veya üniversite çağındaki öğrencilerden oluşan genç gönüllüleri koordine etti. Bu genç gönüllülerin faaliyetleri (laik terim yigong 义工 ile anılır), 1980'lerden sonra doğan nesil tarafından sivil gönüllülüğe yönelik yeni bir eğilimin parçasıdır. Her zaman sıradan olmayan Yigong gönüllüleri, Budist soteriyolojisinde liyakat kazanma fırsatından çok, yeni şeyler deneme ve yeni insanlarla tanışma arzusuyla motive olurlar.
Ek olarak, tapınağın güvenlik görevlileri ve bakım işçileri de dahil olmak üzere küçük bir ücretli tapınak çalışanı kadrosu vardır.
SORUNLAR / ZORLUKLAR
Tarihsel olarak, Çin'deki Budist tapınakları, dünyevi toplumun talepleri ile dini inziva yerleri olarak işlevleri arasında mücadele etmiştir. Vazgeçme fikri, Budizm'in doğduğu yer olan Hindistan'da Çin'den daha kolay kabul edilir. Halk Çin dini aile etrafında toplanmıştır ve Budizm her zaman bu aile merkezli dindarlık modeli için potansiyel olarak yıkıcı bir güç olmuştur. Budizm, Çin'deki uzun tarihi boyunca birçok kez zulme maruz kaldı ve Kültür Devrimi sadece en yeni örnek. Bununla birlikte, Budist uygulayıcılar ayrıca sıradan tapanlar için ritüeller gerçekleştirerek, buda ve bodhisattvaların Çin panteonuna dahil edilmesini kabul ederek ve Alevli Ağızları Besleme gibi ritüeller aracılığıyla atalara saygı gibi derinden sevilen Çin değerlerini benimseyerek Çin toplumuna adapte oldular. Modern Evrensel Kurtarma Tapınağı, bir yandan manastır inziva yeri, bazen yoğun bir şehir içinde şaşırtıcı derecede sessiz ve sakin ve diğer yandan popüler dini uygulamalar için bir alan olan bu gerilimleri yansıtır. Çin Budist Derneği'nin merkezi olarak önemli idari işlevi, Çin Budizminin dine hala şüpheyle bakan bir ateist devlete karşı sorumlu ve duyarlı olması ihtiyacını yansıtıyor.
Bugün Çin'de çok az sayıda keşiş, Budist tapınaklarının hiçbir kamusal işlevi olmayan manastır inziva yerleri olarak tutulmasında ısrar edecek ve birçoğu (çoğu olmasa da) meslekten olmayanlara ve genel halka ulaşmaya dahil oldu. Ancak, her zaman istediklerini elde edemeseler de, manastırların ve diğer tapınak yöneticilerinin çizilmesini istedikleri çizgiler vardır. Son yıllarda, Evrensel Kurtarma Tapınağı'nda, bunların çoğu, tapınağın dış avlusundaki vaiz çevrelerinin ve tartışma gruplarının faaliyetleriyle ilgiliydi.
2000'lerin başında tapınakta yaptığım en uzun etnografik araştırma döneminde, tapınak keşişleri, onların uzun süredir meslekten olmayan öğrencileri ve zaman zaman Cemiyetteki liderler, vaiz çevrelerinin ve tartışma gruplarının, özellikle de düzenlemeye tabi olmayanların faaliyetleriyle ilgili endişelerini dile getirdiler. avluda multimedya malzemelerinin dağıtımı. Tapınağın bu liderleri, anlaşılır bir şekilde, kendilerinin ve hiçbir dini referansı olmayan amatör vaizlerin değil, Ortodoks Budist öğretilerinin ne olduğunu söyleme hakkına ve sorumluluğuna sahip olduklarını hissettiler. Hem dini hem de siyasi nedenlerden dolayı, tapınak yetkilileri, halkın “gerçek” Budist öğretilerini halk dini inançlarından ayırt etmeyi öğrenmesinden veya daha da önemlisi, birçok Budist'i kendine mal eden Falun Gong manevi hareketininkiler gibi yasaklanmış öğretilerden özellikle endişe duyuyorlardı. semboller ve kavramlar. Yine de 2000'li yılların başlarında, tapınak yetkilileri avlu gruplarını tam olarak kontrol edecek bir düzenleyici aygıttan yoksundu: tapınakta birkaç yıldır bir başrahip bulunmayan bir liderlik boşluğu ve dışarıdaki hükümet yetkililerinin ilgisizliği vardı. tapınak.
2000'li yılların ortalarında, yeni bir başrahip atanmasıyla birlikte, avluda, dağıtılan tüm dini malzemelerin önce tapınağın misafir ofisi tarafından onaylanması gerektiği konusunda halkı uyaran ve halka açık yetkisiz vaazlara karşı kaşlarını çatan sürekli tabelalar dikildi. Ancak birkaç yıl boyunca bu tür işaretler büyük ölçüde göz ardı edildi ve vaiz çevreleri ve tartışma gruplarının faaliyetleri eskisi gibi devam etti. Bununla birlikte, 2010'ların başında, tapınak alanın kontrolünü ele geçirmek için daha aktif bir şekilde çalıştı: oraya çok sayıda araba park etti ve Budist temalı malları satmak için tezgahlar kurmaya başladı. [Sağdaki resim] Avlunun artan kullanımı daha fazla tıkanıklık yarattı. Katıldığım büyük bir Dharma Toplantısı sırasında, genç yigong gönüllülerinden biri, iç avluya tek girişi kapatan bir vaiz çemberini dağıttı ve bu, gönüllü ile vaiz arasında bir bağırış maçına neden oldu. Uzun yıllardır Budist öğretilerini tek başına inceleyen ve her hafta ilgili dinleyicilere bilgisini özgürce vaaz eden vaiz için, Budizm hakkında muhtemelen çok az şey bilen bir genç tarafından rahatsız edilmek son derece küçük düşürücüydü. Ancak gönüllü, vaizin haklı yetkisini gasp etmeye çalıştığı tapınak keşişleri tarafından düzenlenen ritüel faaliyetler arasında insanların sorunsuz bir şekilde hareket etmelerini sağlama sorumluluğunun kendisine verildiğine inanıyordu.
2010'ların ortalarında, Xi Jinping'in başkanlığında, tapınak liderleri kendi alanlarını kontrol etmek için dış yetkililerden daha fazla destek aldı ve vaizleri programlanmamış vaazlarını durdurmaya zorlamada daha proaktif hale geldi. Budist temalı yayınların ve multimedya malzemelerinin dağıtımını, sivil gönüllüler tarafından denetlenen iç avludaki bir masaya sınırladılar.
Buna rağmen, Evrensel Kurtarma Tapınağı, aktif bir ritüel programı, kutsal kitap derslerinin devamı ve okuması ve görüntülemesi için çok çeşitli ücretsiz Budist materyallerinin sürekli mevcudiyeti ile keşişler ve meslekten olmayanlar için canlı bir dini alan olmaya devam ediyor. [Sağdaki resim] Vaiz olmayan vaizler vaaz vermeye devam edemezken, bazıları takipçilerini başka yerlere götürdü; diğerleri ritüel faaliyetlere katılmak için tapınakta kalır. Uzun zamandır uygulayıcılar, daha ihtiyatlı da olsa, hala onların tavsiyelerini almakta ve başkalarını da bunu yapmaya yönlendirmektedir. Birçok uygulayıcı, özellikle yaşlılar, iç ve dış avluda sosyalleşmek, Budist kutsal yazılarını tartışmak ve yaz aylarında sıcaktan biraz rahatlamak için toplanmaya devam ediyor. Genel olarak, Evrensel Kurtarma Tapınağı, dünyanın en laik şehirlerinden birinde bile Budizm'in cazibesinin azmini gösteren bir gösteridir.
GÖRÜNTÜLER
Resim #1: Evrensel Kurtarma Tapınağı'nda sıradan bir dönüşüm töreni.
Resim #2: Evrensel Kurtarma Tapınağı'nda Buda'nın doğum gününün kutlanması.
Resim #3: Evrensel Kurtarma Tapınağı'nda doğaçlama bir vaaz.
Resim #4: Evrensel Kurtarma Tapınağı'nda Budist temalı malları satmak için kurulan tezgahlar.
Resim #5: Bir liyakat eylemi olarak sıradan insanlar tarafından sağlanan okumak ve görüntülemek için ücretsiz Budist materyalleri.
REFERANSLAR
Ashiwa, Yoshiko ve David L. Wank. 2006. “Yeniden Canlanan Bir Budist Tapınağının Politikası: Güneydoğu Çin'de Devlet, Dernek ve Din.” Asya Araştırmaları Dergisi 65: 337-60.
Fischer, Gareth. 2014. Yoldaşlardan Bodhisattvalara: Çağdaş Çin'de Lay Budist Uygulamasının Ahlaki Boyutları. Honolulu: Hawai`i Üniversitesi Yayınları.
Fischer, Gareth. 2011. “Ahlak Metinleri ve Çin'de Lay Budizmin Yeniden Büyümesi.” kişi 53-80 içinde Çağdaş Çin'de Din: Gelenek ve Yenilik, Adam Yuet Chau tarafından düzenlendi. New York: Routledge.
Gildow, Douglas M. 2014. “Çin Budist Ritüel Alanı: Bugün PRC Manastırlarında Ortak Halk Ritüelleri.” Çin Budist Araştırmaları Dergisi 27: 59-127.
Huang Weishan. 2019. “Kentsel Yeniden Yapılanma ve Tapınak Ajansı – Jing'an Tapınağına İlişkin Bir Vaka Çalışması.” kişi 251-70 içinde Mao'dan Sonra Budizm: Müzakereler, Süreklilikler ve Yeniden Buluşlar, Ji Zhe, Gareth Fisher ve André Laliberté tarafından düzenlendi. Honolulu: Hawaii Üniversitesi Yayınları.
Humphreys, Noel. 1948. Tokyo üzerinden. New York: Hutchison ve Co.
Li Yao ve Madelyn Bjork. 2020. “Guangji Tapınağı.” kişi 92-105 içinde Pekin Dinleri, You Bin ve Timothy Knepper tarafından düzenlendi. New York: Bloomsbury Academic Press.
Nakin, Susan. 2000. Pekin: Tapınaklar ve Şehir Hayatı, 1400-1900. Berkeley: California Üniversitesi Basını.
Nichols, Brian J. 2020. “Çin'deki Budist Manastırlarında Din Turizmini Sorgulamak.” kişi 183-205 içinde Asya'da Budist Turizm, Courtney Bruntz ve Brooke Schedneck tarafından düzenlendi. Honolulu: Hawaii Üniversitesi Yayınları.
Pratt, James Bissett. 1928. Budizm Hac Yolculuğu ve Bir Budist Hac Yolculuğu. New York: Macmillan Basını.
Merhaba, Holmes. 1967. Çin Budizmi Uygulaması, 1900-1950. Cambridge: Harvard Üniversitesi Yayınları.
Xu Wei徐威. 2003. guangji si 广济寺. Pekin: Huawen Chubanshe.
Yayın tarihi:
9/18/2021