Nancy Davidson, New York’ta ağırlıklı olarak heykel ve enstalasyon alanında çalışan disiplinler arası bir sanatçıdır. Chicago’da büyüdü ve Northeastern Illinois Üniversitesi’nden lisans, Chicago’daki Illinois Üniversitesi’nden BFA ve Chicago Sanat Enstitüsü’nden MFA aldı. Davidson, 1975’te yüksek lisansını tamamladıktan sonra, 1979’da New York’a taşınmadan önce Chicago’da profesyonel kariyerine başladı. Davison, ilk başta resim ve çizim üzerine çalışırken, en çok dişileştirilmiş bedeni araştıran heykeltraşlık çalışmalarıyla tanındı.Çalışmalrı Philadelphia’daki Institute of Contemporary Art, Washington, D.C.’deki Corcoran Gallery dahil ülke çapında çok sayıda galeride sergilendi. Davidson, 1984-2008 yılları arasında Purchase College SUNY’de profesör olarak görev aldı. Seksenlerin ortalarından sonlarına doğru, kadınlaşmış bedene tiyatro bağlamında bir dizi heykelsi araştırma başlattı. Sanatçı daha sonra bu dönemden sonraki çalışmalarını “hala minimal formlarla ilgileniyordum, ancak izleyiciyle daha fazla iletişime ihtiyaç duymaya başladım” diyerek özetledi.
Krannert Sanat Müzesi’nde yarattığınız şişirilmiş heykelde antik ve moderni nasıl birleştirdiniz?
Hive, Krannert Müzesi’nin klasik bir cam kutulu revak eki olan Kinkead Pavilion’da kuruldu. Aydınlatılmış sütunlarla geceleri pavyonu dışarıdan görmek, aklımda hemen portikoyu tutan dev tanrıçaların görüntüsünü uyandırdı. Bir Mısır tapınağının post-modern versiyonu olan portiko, şişirilmiş heykellerim için mükemmel bir yer. İkiz 18’in geçici anıtları, komik olarak bol, erotik vücut biçimleriyle güçlendirilmiş bir alan yaratarak pavyonun klasik cinsiyetlendirilmiş mimarisini bozmaktadır. Burada hem tanrıça hem de bakire yeni melez yaratıklar yaratmak için antik nesnelerin ikonik unsurları birleştirildi; Efesli Artemis’in gövdesi, Akropolis’teki Bakireler Sundurmasındaki karyatidlerden esinlenerek, heykelin tepesinden zemine ulaşan geniş bir kızlık örgüsü ile arı kovanı benzeri bir form birleştirilmiştir. Bu anıtlar artık kalıcı değil, hava ile doludurlar, nefes alırlar, ışık yayarlar, ışık ve sesle iletişim halindedirler.
Cephe etkisine ek olarak iç mekanda kullanıcı üzerinde nasıl bir etki hedeflediniz?
İç mekan, içeriden aydınlatılan ve örgülü sütunlarla desteklenen yüksek kadın formlarıyla dolu. Nefes alma sesleri ve bazen rahatsız edici sesler enstalasyon boyunca yankılanıyor. Sergi için multidisipliner bir sanatçı olan Lakshmi Ramgopal’ın ses düzeni görevlendirildi. Ses kompozisyonu, kadınsı ve dişileştirilmiş kimlik spektrumundan birkaç vokalistin nefesini kaydetmekten oluşuyor. Heykelin üfleyicileri ve pavyonun havalandırma sistemi tarafından yapılan mekanik sesler, Ramgopal’ı nefes almak için vantilatör kullanan bir kişi gibi tıbbi bir bağlamda nefes almayı düşünmeye yöneltti. Heykellerin içinden gelen ışık gün içinde ince bir şekilde titreşir ve gün kararırken yavaş yavaş daha görünür hale gelmektedir.
Sanat eserinizin nasıl eski bir müzenin parçası haline geldiğini sormak istiyorum, mekan bağlamında bu bütünleşmeyi nasıl sağladınız?
Hive’ın kurulduğu Kinkead Pavilion, Mies van der Rohe tarzında 1961’de tamamlanan orijinal binaya ek olarak 1988 yılında inşa edildi. Post-modern bir yapı olan revak, antik portiklere ve müzeye bir tapınak olarak atıfta bulunur. Farklı mimari tarzların bu kültürel karışımı, antik ve modernin kaynaşması hakkında bir diyalog kurar. Hive, anıtlar hakkında bir konuşma başlatıyor. Geleneksel ölçeği ve anıtların mimaride yerleştirilmesini kullanan Hive’ın devasa şişirilmiş geçici bedenleri, kalıcı anıt geleneğini sürdürme ihtiyacını sorguluyor. Hive, portikonun mimari işlevini bir geçiş alanı olarak kullanarak, özel ve kamusal arasında müzakere ederek, alana özgü bir enstalasyon ve kamusal bir sanat eseri olarak çalışmaktadır.
Enstalasyonun malzeme ve renk paleti seçimi hakkında bilgi verir misiniz?
Alacakaranlıkta Akropolis’teki Bakirelerin Sundurmasının fotoğrafı, portikonun içinde ve dışında renkli aydınlatma seçimime ilham verdi. Sınır zamanı, gündüz ve gece arasındaki zaman, ‘olan’ ile ‘bir sonraki’ arasındaki zamandır. Kavramsal olarak bu geçiş alanı, bir eşik veya geçiş alanı olarak portiko kavramının altını çiziyor. Heykeller naylon kumaştan yapıldı ve sürekli şişirme için üfleyicileri var. Eski heykellerin çoğunun orijinal olarak canlı bir şekilde boyanmış olduğu gerçeğini yansıtan birkaç kırmızı kumaş tonuyla kaplanmıştır. İçeriden aydınlatılan ışık programı 7/24 çalışır, ancak en çok gün batımından sabaha kadar fark edilir. Kardeş heykeller, “Üçüncü Bir Türün Yakın Karşılaşmaları” nda tasvir edilen sinyallerden esinlenerek, Mors kodu gibi renk sinyallerini ileri geri gönderir.
Serginizi ‘Kovan’ olarak tanımlamanızın nedenini açıklar mısınız?
Bir faaliyet merkezi, ortak bir yapı ve bir biçim olarak kovanın yapısı sosyal bir yapıdır. Efes Artemis sitesini incelerken, doğurganlık sembolizminin arı ile olan ilişkisini örten önemini anlamaya başladım. Elbisesi klasik bir şekilde arılarla süslenmiştir. Artemis, genellikle bir topluluğun ve kadın gücünün sembolü olarak arı kovanı ile ilişkilendirilir. Enerjinin merkezi olarak kovanın biçimi, yenileyici güç, konuşma ve topluluk için mükemmel bir metafordur.
Açılış Resepsiyonu, 20 Ocak 2020
Fotoğraf: Della Perrone / Krannert Sanat Müzesi, Illinois Üniversitesi
Röportaj: Özlem Kan