Cyclone-hırpalanmış Myanmar ve depremden etkilenen güneybatı Çin'deki korkunç durumlar ve birçok insanın rahatlama sunması, insan doğasıyla çok ilgili. Avcı-toplayıcı atalarımız muhtemelen yaptı ve insan olmayan primatlar bunu yaptı.
Bilim adamlarına göre, başkalarına yardım etmek, kriz durumlarında her şeyi bırakmak zor.
Michigan Üniversitesi Halk Sağlığı Okulu'nda Daniel Kruger, “İnsanlar gerçekten kısa süreli bir yaşam veya ölüm meselesi olan bu kriz durumlarında gerçekten yanıt veriyorlar” dedi. Avcı-toplayıcı atalarımıza geri dönme motivasyonu, dedi. İnsan olmayan bazı primatların da, bir kriz sırasında akrabalarına ve hatta insanlara yardım etmek için adım attığı görülmüştür.
Myanmar, 100.000'i aşması beklense de, yaklaşık 78.000 ölüm oranıyla ve şiddetli bir şekilde etkilenen 2,5 milyona yakın insanın ölümüyle sonuçlanan akut bir durumdur. Cyclone Nargis'in 2 Mayıs'ta vurulmasından bu yana büyük yardım çalışmaları başlamıştı. Çin'de, milyonlarca dolar, 34.000'den fazla kişinin öldüğü ve 4.8 milyonun son deprem ve artçı şoktan evsiz bırakıldığı Sichuan Eyaletine döküldü.
Bazı faktörler, kısa vadeli doğaları, kalp dizilerimizde yer alan yaygın görüntüler ve yardım maliyetlerine göre yüksek faydaları da dahil olmak üzere diğer insani zorluklardan farklı akut felaketler yapmaktadır.
Ama ihtiyacımız olan herkese yardım etmiyoruz ve bazı insanlar bile başka yöne bakıyor. Myanmar hükümeti, birçok yardım uzmanının kendi yardımcısına yardımcı olmaktan çok daha az şey yapmaları, hatta yardım gönderilerini engellemekle suçlanmasıyla ünlü bir örnektir.
Sonunda, “bir numaraya” bakmak, yardım etmeyi tercih etmemizin altında yatan sebep olabilir ya da bir bilim insanının başkalarına yardım etmemesini tercih edebilir.
Duygusal görüntüler
Dünyanın dört bir yanındaki ülkeler ve yardım kuruluşları, Myanmar'ın toparlanmasına yardım etmek için gönüllülere ve finansmana katkıda bulundular. En yakın tarihli Birleşmiş Milletler tahminleri toplam taahhütleri 80 milyar dolara, başka bir 50 $ artı milyon dolarlık bir taahhüt vermiştir. Para ve çabalar vermeye karar veren bireylere kaymaktadır.
Emory Üniversitesi psikologu ve Yerkes Primate Center adlı pratisyen hekim olan Frans de Waal, “Bence, mağdurları görerek, durumun kendisini hayal ederek, temel tanımlama ve empatiyi görerek yardımın başladığını düşünüyorum” diyor. Araştırma.
Şöyle ekledi: "Eğer imgeler olmasaydı, insan tepki sistemimizi asmak için bir şey yapmadı, duygusal olarak yüklü görüntülere yönelmiş miyiz diye yardım etmeye istekli olacağımızdan şüpheliyim."
Araştırmalar, başkalarına yardım etmenin, para ya da zaman kazandırarak, bir insanı iyi hissettirdiğini göstermiştir.
Arkansas Üniversitesi'nde psikoloji profesörü olan David Schroeder, “Felaketler ya da acil durumlar meydana geldiğinde, insanlar çeşitli nedenlerden dolayı yardım etmek için motive olurlar, çoğunlukla kurbanlar için kötü hissederler” dedi. “Yaşadıkları o olumsuz duyguyla başa çıkabilmek için, bunu hafifletmenin bir yolu, o insanın bu kötü durumdan kurtulmasına yardım etmektir.”
Maliyetler ve faydalar
Yardım kararımız, evrimsel tarihimize kök salmış ve duygularla yönlendirilmiş olmasına rağmen, bilinçli olmasa da, bir maliyet ve fayda tartımı gerçekleşir.
Kruger, Myanmar söz konusu olduğunda, "bu tür bir kritik durum ve biraz yardım yaşam ve ölüm arasındaki fark anlamına gelebilir" dedi. WordsSideKick.com. "İnsanlar akut bir ihtiyaç içindeydiler ve onlara yardım etme gücüne sahip biri bunu yapmak için motive olur."
Myanmar ve Çin'deki durumlar, insanlık dışı eylemlerin sürdüğü Darfur gibi bir yerin aksine, akuttur.
Kruger, “Darfur'da birkaç ay boyunca Çin'deki depremde öldüğünden daha fazla insan ölüyor” diyor Kruger, “Ama aynı zamanda halkın büyük kesimleri arasında bir motivasyon görmüyorsun. "
Darfur'da herhangi bir fark yaratmak için, bir kişinin çok vergilendirme, fiziksel ve parasal olarak çok uzun vadeli bir taahhütte bulunması gerektiğini söyledi.
Kruger, ihtiyaç sahibi olanların yakın akraba veya arkadaş olup olmadıklarını da hesaba katıyor. 150 kişilik gruplar halinde avlanan avcı-toplayıcı atalarımız için "grupta", yakın ilişkileri olmayan bireyleri içeriyordu.
Kruger, "Toplumdaki herkesle çalışma ilişkileri olmasa bile," dedi. “Eğer bir çeşit büyük tehdit varsa, toplumdaki diğer insanların yaşamlarını kurtarmaya yardım etmek mantıklı olacaktır, çünkü aksi halde yok olursunuz” dedi.
Neden yardım etmiyoruz?
Myanmar'daki askeri cuntanın uyguladığı ağır kısıtlamalar, haberlere ve U.N. basın açıklamalarına göre, buradaki yardım çalışmalarını zorlaştırdı.
Kruger, "Bu askeri diktatörlüğünüz var ve hak ettikleri çıkarlar kendilerini iktidarda tutuyor," diyen Kruger, "başka bir şey pahasına" dedi.
Yakın tarihli Associated Press makalesinde, Dünya Vizyon-Avustralya yardım ajansının başkanı Tim Costello, “Yangon [Rangoon] etrafında bir çember çizildi ve göçmenler orada hapsedildi. 3 inçlik bir borudan, 30 inçlik bir borudan değil. "
Bazı uzmanlar, cuntaların insanlara pahasına Myanmar'a yabancı girişi engellemelerine rağmen, farklı "insan doğası" kuralları altında faaliyet göstermediklerini söylüyor.
Schroeder, "Cuntaya göre, aynı motifler onları tahrik ediyor" dedi. Schroeder, telefon görüşmesinde yaptığı konuşmada, "Onlar benim için en iyi olan şey hakkında endişeleniyorlar." Diyen Cüneyt, telefon görüşmelerinde yaptığı konuşmada, cunta için yardım etmenin ya da tüm kaynaklarının paylaşılmasının bedelini kurtarmanın yararlarından daha ağır basabileceğini söyledi.
Empatinin gücü bile sınırları vardır.
De Waal, "Empati, bize yakın olanlarla serbestçe kullandığımız bir kapasitedir, ancak rakip çıkarlar olduğunda ortadan kalkabilir." Dedi. "Örneğin, yardım kuruluşlarına yardım etmek kişinin gücünü zayıflatırsa (askeri diktatörlükte olduğu gibi), empati bastırılabilir veya hiç ortaya çıkmayabilir."