Burada insanlar zulüm çemberini kırabilmek geriye kalanlara bir parça soluk aldırmak için seve seve ölüme gittiler. Yirmi kişi bir sigarayı paylaştılar. Açlıktan bir deri bir kemik kalmışken, bir kaşık yemeği birbirlerine ikram ettiler. Bir yatağı birkaç kişi paylaştılar. Çıplak beton üzerinde soğuktan donmamak için sırt sırta verip, birbirlerine sokularak ısındılar. Yalnızca farklı ve dışardayken birbirleriyle kıyasıya çekişmiş politik örgütlerden insanlarla değil aynı örgütten, politik çizgiden insanlarla da, böylesine amansız koşullarda günlük yaşamda uyum sağlamak gibi güç bir işi öğrenip becerdiler. Umudu ve sevgiyi korumayı, besleyip büyütmeyi başardılar. İnsanın yaratıcı gücü bu koşullarda bile ölmedi, alttan alta taşın altından güneşe uzanan ot gibi, fırsat bulduğu her alanda filizlendi. Hayal gücü işledi. Bu cehennemi koşullarda Hügo'nun "93"ü üzerinde ateşli tartışmalara giriştik. Kimimiz "Guernica" ile ilk kez tanıştık. Yürek ve kafa, pırıltılarını, öğrenme şevkini burada da yitirmedi. İşte, en olmadık anda, biri diğerine fısıltıyla soruyor: ''Pencere sözcüğünün önüne "le" mi yoksa ''la" mı gelir?" Biri, satrançtaki hamle için konuşuyor: "Bu kasparof çıkışı oldu".
5 Nolu, bir ulusun bir tarihsel döneminin öyküsüdür.