Ev ödevi, dünyadaki birçok çocuğun rutininin bir parçasıdır. Çoğu eğitim planında, belirli yaşlardan itibaren, bilginin etkili bir şekilde özümsenmesi için öğrencinin konuyla bireysel çalışmasının gerekli olduğu varsayılmıştır. Temel derslerde, ev ödevi bir rutin oluşturmanın yanı sıra daha geride kalan çocuklara yardımcı olmaya hizmet eder. Yaşlandıklarında, özellikle başlangıçta belirttiğimiz görevi yerine getirmeye başladıkları zamandır.
Erken sınıflarda, çocukların genellikle tüm veya çoğu ders için tek bir öğretmeni vardır. Bu öğretmen tam kontrole sahiptir ve eve hangi görevleri gönderdiğini bilir ve ihtiyaç duydukları zamanı aşağı yukarı tahmin edebilir. Yaşlandıklarında, konu başına neredeyse bir öğretmene sahip oldukları için mesele daha karmaşık hale gelir, böylece birinin verdiği komut genellikle diğeri tarafından göz ardı edilir. Bu belki de ödevin ortaya çıkabileceği ilk sorundur, öğretmenler arasındaki iletişim eksikliğinden dolayı birçok sorun vardır.
Birçoğu, eksik olmamaktansa kalmanın kendileri için daha iyi olduğunu düşünme eğilimindedir, bu yüzden birçoklarına bunu söylüyoruz ya da uygulama ne kadar büyük olursa o bilgi daha yerleşik hale gelecektir. Bunları soyut olarak düşünürsek geçerli olabilecek, ancak bunları ilgili ve kapsamlı bir şekilde ele aldığımızda sorunları ortaya çıkaran iki yasa: daha fazla konu, daha ders dışı dersler veya iyi bir temeli olmayan öğrenciler için ek bir zorluk olduğundan bahsediyoruz.
Ev ödevi evet, ev ödevi hayır
Son aylarda, en azından ilginç olan, ev ödevi ile ilgili bir tartışma yeniden ortaya çıktı. Bazı ebeveynler, çocuklarının her gün evde nasıl büyük miktarda işle karşılaştıklarını anlatan birkaç tanıklık yaptı. Görevler her zaman sınıfta gördükleri veya asimile ettikleri materyalin bir kısmını ima etmediğinden, programlarını büyük ölçüde koşullandıran ve ebeveynleri ikinci öğretmenlere dönüştüren bir şey.
Dünyadaki eğitim sistemlerini analiz edersek, tüm renklerin zevkine sahip olduğumuzu anlayacağız. Belki de Çin, Finlandiya ya da Kore ile karşılaştırıldığında diğer uçta en çok görev yanlısı ülkelerden biridir. Tamamen farklı kültürlerden bahsediyoruz, ancak Çin veya Finlandiya gibi eğitimde lider olan iki ülkenin bu kadar farklı kutuplarda olması bizi şaşırtmayı asla bırakmıyor.
Kültürümüzde çok ilginç bir şey olur. Bir babanın bu tür bir yazılı olmayan yasayı nasıl bozduğunu görmeseydi üzerinde düşünmeyeceği bir aksiyom. Olan şu ki, çoğu ebeveyn ev ödevine en büyük önceliği veriyor. Akrabaları görmeden, müzeleri ziyaret etmeden, konuşmalara katılmadan önce ev ödevleri var. Bir öğleden sonra ilki eksik olabilir, ancak ikincisi asla. Bu makalenin konusu olmadığından, bunu düşünmeyi okuyucuya bırakıyorum.
Onlara ev ödevlerinde nasıl yardımcı olunur?
Çoğu çocuğun ev ödevi olduğu gibi, çoğu ebeveyn de okul ödevlerinin tamamlandığının farkında olma eğilimindedir. Çocuk büyüdükçe azalan dikkat, bunun nasıl üstlenileceğini bildiği bir sorumluluk olduğunu sürekli gösterir.
Bu “farkında ol” da, ebeveynlerin çocuklarının yardıma ihtiyacı olduğunu veya bunu talep edenlerin küçükler olduğunu fark ettiği anlar vardır. Bu nedenle, şu soru ortaya çıkar: iyi niyet olmadan onlara nasıl yardım edebiliriz ki öğrenmelerini zayıflatır? Cevabı anlamamıza yardımcı olabilecek 5 yönerge bulduk.
İlk olarak, öncül görevin yükünü kendimiz taşımamaktır. Yani biz yardımcılarız: ipucu veren, cesaretlendiren, kaynak sağlayan, benzer bir problemi yapan ama ev ödevi yapanlar değil. Bu nedenle, onlarla oturmanız tavsiye edilmez. Asla başlangıçtan itibaren aralıklı yardım vermek çok daha iyidir. Düşünsenize baştan yaparsak çocuğa tek başına yapamayacağını düşündüğümüzü söylüyoruz.
İkinci kılavuz, birçok ebeveynin içine düştüğü cezbedici şeylerden başka birinden kaçınmakla ilgilidir: ev ödevi evde düzeltilmez. Bunu yaparsak, çocuğun bu eşit derecede önemli görevi sınıfta yapmayı öğrenmesine izin vermeyeceğiz. Öğretmenin çocuğun sahip olduğu düzey hakkında bir fikir edinmesine de izin vermeyeceğiz ve ona gönderdiği ödev düzeyini uyarlayamayacaktır.
Üçüncü kılavuz, çocuğun sakin olması ve içinde çok fazla dikkat dağınıklığının olmadığı bir alan sağlamakla ilgilidir. Hem başlamak hem de bitirmek için ve her zaman çocuk yemek yedikten veya atıştırdıktan sonra bir süre dinlendikten sonra bir program atamak da olumludur. Bu anlamda, öğleden sonra her zaman ev ödeviyle dolu bir zamandan daha fazlası olmalıdır.
Zaten ilkokulun son yıllarında bir gündemi yönetmesi çocuk için iyi olurdu. İçinde sınavları, ödevleri, önemli tarihleri ve neden olmasın, sizi heyecanlandıran her şeyi koyacaksınız. Onun için her şeye nasıl uyduğunu görün, çok olumlu bir pekiştirme olacak ve çabasını takdir etmek için çok iyi bir mazeretiniz olacak.
Modelin kaldırılması, görevlerin organizasyonu ile ilgilidir. En çok maliyeti olan göreve başlamamaya veya bitirmemeye çalışın. En iyisi, onu daha kolay olan veya çocuğun daha çok sevdiği iki kişinin ortasında tanıtmaktır. Bu şekilde, diğerleri tarafından cesaretiniz kırılmayacak ve yorgun olduğunuzda bununla yüzleşmeyeceksiniz.
Ödevi düzeltmemekten bahsetmeden önce, önerilen, bu düzeltmenin gerçekleştiğini ve çocuğun hataları anladığını kontrol etmektir. Ek olarak, bunları düzeltmenin yolunu gözden geçirmek, öğretmenin, örneğin problemleri çözmek için uygulamayı düşündüğü prosedürler hakkında bize daha fazla bilgi verecektir.
Bunu doğru yaparsak, yalnızca ev ödevleriyle çocuklarımızın özerkliğine zarar vermeyeceğiz, aynı zamanda değerlerini de ikiye katlamaya yardımcı olacağız. Aynı zamanda, ona rehberlik etmesine veya en doğrudan şefkat ifadelerine bakılmaksızın, birlikte zamanı paylaşma ve çocuğun önemsediğimizi hissetmesi için bir fırsat olacaktır.