1962'de dünyanın en kalabalık iki ülkesi savaşa girdi. Çin-Hint Savaşı yaklaşık 2.000 can aldı ve Karakoram Dağları'nın sert arazisinde, 4.270 metre (14.000 fit) deniz seviyesinden oynandı.
Savaşın Arka Planı
Hindistan ile Çin arasındaki 1962 savaşının ana nedeni, iki ülke arasındaki Aksai Chin dağlarında tartışmalı sınırdı. Hindistan, Portekiz’den biraz daha büyük olan bölgenin Hindistan’ın Keşmir’de kontrol ettiği bölgelere ait olduğunu iddia etti. Çin, Sincan’ın bir parçası olduğunu söyledi.
Anlaşmazlıkların kökleri, Hindistan'daki İngiliz Raj'ın ve Qing Çin'in geleneksel sınırın, nerede olursa olsun, kendi sınırlarının arasında kalmasına izin vermesine izin vermesiyle 19. yüzyılın ortalarına kadar uzanıyor. 1846'dan itibaren, yalnızca Karakoram Geçidi ve Pangong Gölü'nün yakınındaki kesitler açıkça ortaya kondu; Sınırın geri kalanı resmi olarak sınırlandırılmadı.
1865 yılında Hindistan'daki İngiliz Araştırması, sınırın Keşmir'deki Aksai Çenesinin yaklaşık 1 / 3'ünü içeren Johnson Hattı'na yerleştirdi. Pekin, o zamanlar artık Sincan'ın kontrolünü elinde bulundurmadığı için, bu sınırlamalar konusunda Çinlilerle görüşmedi. Bununla birlikte, Çin 1878'de Sincan'ı yeniden ele geçirdi. Yavaş yavaş ileriye doğru bastılar ve 1892'de Karakoram Geçidi'nde sınır belirteçleri kurdular ve Sincan'ın bir parçası olarak Aksai Chin'i işaretlediler.
İngilizler bir kez daha 1899'da, Karakoram Dağları boyunca toprağı bölen ve Hindistan'a daha büyük bir parça turta veren Macartney-Macdonald Hattı olarak bilinen yeni bir sınır önerdi. Çin, Tarim Nehri su havzasını alırken, Britanya Hindistan tüm Indus Nehri havzalarını kontrol ederdi. İngiltere öneriyi ve haritayı Pekin'e gönderdiğinde, Çinliler cevap vermedi. Her iki taraf da şimdilik bu çizgiyi anlaşıldığı gibi kabul etti.
İngiltere ve Çin, birbirinden farklı çizgileri birbirlerinin yerine kullandı ve bölge çoğunlukla ıssız olduğu ve yalnızca mevsimlik bir ticaret yolu olarak hizmet ettiği için hiçbir ülke özellikle kaygılanmadı. Çin'in, 1911'de Çin İç Savaşı'nı başlatan Son İmparatorun yıkılışı ve Qing Hanedanlığı'nın sona ermesiyle ilgili daha acil endişeleri vardı. Britanya yakında yakında başa çıkacağım I. Dünya Savaşı'na kavuşacaktı. 1947'de Hindistan bağımsızlığını kazandığında ve alt kıtanın haritaları Bölüm'de yeniden çizildiğinde, Aksai Chin konusu çözülmeden kaldı. Bu arada, Çin’in iç savaşı, Mao Zedong ve Komünistler 1949’da hüküm sürene kadar iki yıl daha devam edecek.
1947’de Pakistan’ın yaratılması, Çin’in 1950’de işgal edilmesi ve Tibet’in eklenmesi ve Çin’in, Sincan’ı ve Tibet’i Hindistan’ın iddia ettiği topraklar ile birbirine bağlaması için bir yol inşa edilmesi sorunu çözdü. 1959'da, Tibet'in manevi ve siyasi lideri Dalai Lama, başka bir Çinli işgali karşısında sürgüne kaçınca, ilişkiler çok nadirdi. Hindistan Başbakanı Jawaharlal Nehru isteksizce Hindistan'daki Dalai Lama sığınağını Mao’ya kızdırdı.
Çin-Hindistan Savaşı
1959'dan itibaren sınır çatışmaları tartışmalı hat boyunca patlak verdi. 1961'de Nehru, Hindistan'ın sınırlarını aşmaya çalıştığı ve Çin pozisyonlarının kuzeyinde devriyeleri tedarik hattından kesmek için devriyeler yapmaya çalıştığı İleri Politika'yı kurdu. Çin, nazikçe cevap verdi, her iki taraf da doğrudan karşı karşıya gelmeden diğerini kuşatmak istedi.
1962 yaz ve sonbaharında Aksai Çene'de artan sayıda sınır vakası görülmüştür. Bir Haziran çatışmada yirmiden fazla Çin askeri öldü. Temmuz ayında Hindistan, birliklerine sadece kendini savunma amacıyla değil Çinlileri de geri itmeleri için ateş etti. Ekim ayına kadar, Zhou Enlai, Yeni Delhi'de Nehru'ya Çin'in savaş istemediğini şahsen temin etse bile, Çin Halk Kurtuluş Ordusu (PLA) sınırda toplanıyordu. İlk ağır savaş 10 Ekim 1962'de, 25 Hintli birliği ve 33 Çinli askeri öldüren bir çatışmada gerçekleşti.
20 Ekim'de, PLA, Kızılderilileri Aksai Chin'den çıkarmak isteyen iki yönlü bir saldırı başlattı. İki gün içinde Çin tüm bölgeyi ele geçirmişti. Çin PLA’sının ana gücü 24 Ekim’e kadar kontrol hattının 16 kilometre güneyindeydi. Zhou Enlai, üç haftalık ateşkes sırasında Nehru’ya barış önerisi yollarken, Çin’e pozisyonlarını tutmalarını emretti.
Çin’in önerisi, iki tarafın da mevcut konumlarından yirmi kilometre uzaklaşması ve geri çekilmesiydi. Nehru, Çin birliklerinin bunun yerine orijinal konumlarına geri çekilmeleri gerektiğine cevap verdi ve daha geniş bir tampon bölge için çağrıda bulundu. 14 Kasım 1962'de, savaş Walong'taki Çin pozisyonuna karşı bir Hint saldırısı ile başladı.
Yüzlerce ölüm ve Amerikan yerlileri adına müdahale eden bir Amerikan tehdidinin ardından, iki taraf 19 Kasım'da resmi bir ateşkes ilan etti. Çin, “şu anki konumlarından kaçak McMahon Çizgisi'nin kuzeyine çekileceklerini” söyledi. Ancak, dağlardaki yalıtılmış birlikler birkaç gün boyunca ateşkes olayını duymadı ve ek yangınla mücadele etti.
Savaş sadece bir ay sürdü, ancak 1.383 Hint birliğini ve 722 Çin birliğini öldürdü. İlave 1.047 Kızılderili ve 1,697 Çinli yaralandı ve yaklaşık 4 bin Hint askeri ele geçirildi. Zayiatların çoğu, düşman ateşinden ziyade, 14.000 feet'teki sert şartlardan kaynaklandı. Her iki taraftaki yüzlerce yaralı, yoldaşları onlar için tıbbi yardım almadan önce maruz kalmadan öldü.
Sonunda Çin, Aksai Chin bölgesinin gerçek kontrolünü elinde tuttu. Başbakan Nehru, Çin saldırganlığı karşısında pasifizmi ve Çin saldırısından önce hazırlık yapmamasından dolayı evde yuvarlak bir şekilde eleştirildi.