Büyüyen mahsuller, ticari bir mülk kapsamında "kapsamlı mülk" olarak nitelendirilmez veya çiftlik politikası. Sonuç olarak, büyüyen bitkileri sigortalamak isteyen çiftçiler, ürün sigortası satın almalıdır.
İki temel mahsul poliçesi vardır: çoklu tehlike mahsul sigortası ve mahsul-dolu sigortası. Federal hükümet tarafından desteklenen bir program aracılığıyla çoklu tehlike sigortası sunulmaktadır. Mahsul-dolu sigortası özel şahıslar tarafından satılmaktadır. sigortacılar ve devlet destekli değildir.
Federal Mahsul Sigortası Programı
Federal Mahsul Sigortası Programı (FCIP), federal hükümet ve sigortacılar arasındaki bir kamu-özel ortaklığıdır. FCIP, Risk Yönetim Ajansı tarafından işletilir ve yönetilir. USDA.
Tarih
Federal Mahsul Sigortası Programı, 1938'de Federal Mahsul Sigortası Yasası'nın kabul edilmesiyle oluşturuldu. Program, yüksek maliyetler ve çiftçilerin düşük katılımı nedeniyle onlarca yıldır zayıfladı. 1980'lerde programı genişleten ve daha uygun maliyetli hale getiren bir yasa çıkarıldı. Yine de, 1990'larda mahsul programı elden geçirilene ve sübvansiyon seviyeleri artırılana kadar katılım düşük kaldı. 2000'li yıllardaki ek mevzuat, çiftçilere sunulan sigorta ürünleri yelpazesini genişletti.
Günümüzde birçok çiftçi ürün sigortası satın almaktadır. USDA'ya göre, ABD ekin alanlarının yaklaşık yüzde 83'ü federal program kapsamında sigortalıdır. 2017'de FCIP birden fazla sigortalı oldu 311 milyon dönüm tarım arazisi. Katılımcı sigortacılar 1,1 milyondan fazla ürün sigortası poliçesi düzenledi.
Nasıl çalışır
Çoklu tehlike mahsul sigortası poliçeleri tarafından satılmaktadır. 15 sigortacı federal programa katılmayı kabul eden ve Federal Konsey tarafından onaylanan USDA. Sigortacılar poliçeleri şu şekilde dağıtır: bağımsız ajanlar Prim toplarlar, poliçe düzenlerler ve alacakları öderler. Mahsul kayıpları genellikle çiftçinin hak talebinde bulunduğu tarihten itibaren 30 gün içinde ödenir.
Federal hükümet bir reasürans şirketi gibi hareket eder, yani sigorta şirketlerini sigortalar. Bir sigortacının hasar ödemeleri, tahsil ettiği primi aşarsa, devlet zarara ortak olur. Tersi de doğrudur. Sigortacı, zararda ödediğinden daha fazla prim tahsil ederse, devlet kazançtan pay alır.
Federal Mahsul Sigortası Programı, Federal Mahsul Sigortası Corp. tarafından denetlenmektedir. (FCIC), federal hükümete ait bir şirket. FCIC, mahsul politikalarında kullanılan dili ve alınan oranları belirler. Ayrıca, katılan sigorta şirketlerine idari giderleri için sübvansiyon sağlar.
Hangi Mahsuller Kapsanır?
Yalnızca belirli ürünler çoklu tehlike sigortası kapsamındadır (program her ürünü kapsamaz). Risk Yönetim Ajansı, her ilçede hangi mahsullerin sigortalanacağına karar verir. Bu kararı, ilçedeki teminat talebine ve kayıp riskine göre yıllık olarak verir.
Federal program kapsamında en sık sigortalanan ürünler şunları içerir:
- Mısır
- Pamuk
- soya fasulyesi
- Buğday
Daha az yaygın olarak üretilen ürünler de önemli büyüme alanlarında sigortalanabilir olabilir. Örnekler:
- kuru bezelye
- Yaban mersini
- Narenciye
- Kabaklar
- Ceviz
Belirli bir mahsulün kapsamı mevcut değilse, çiftçiler Risk Yönetim Ajansından programı kendi ilçelerine o mahsulü dahil edecek şekilde genişletmesini isteyebilir.
Teminat Türleri
Çoklu Tehlike poliçesi, kuraklık, donma, hastalık ve diğer doğal sebeplerden kaynaklanan mahsul verimi kaybını kapsar. Bir poliçe satın almak isteyen çiftçiler bunu yapmalıdır önce ekinlerini ekerler. Federal program aracılığıyla satın alınan ürün politikaları genellikle verime veya gelire dayalıdır.
Verime dayalı bir politika, çiftçinin "olağan" (tarihsel) verimine göre bir verim kaybı yaşaması durumunda bir ödeme sağlar. Temel (felaket) teminatı, kayıplar normal verimin yüzde 50'sini aşarsa bir ödeme sağlar. Çiftçi, mahsulün tahmini piyasa fiyatının yüzde 55'ini alıyor. Afet teminatı için prim alınmaz, ancak çiftçi idari bir ücret ödemek zorundadır. Daha yüksek kapsam seviyeleri mevcuttur, ancak çiftçi primin bir kısmını ödemek zorundadır (kalanını devlet öder).
Çoğu çiftçi bir gelire dayalı politika tek bir mahsulü kapsayan (tüm çiftlik geliri kapsamı da mevcuttur).
Bu tür bir politika, bir çiftçiyi verimdeki düşüşten, hasat fiyatındaki düşüşten veya her ikisinden kaynaklanan mahsul geliri kaybına karşı korur. Kuraklık, aşırı nem, dolu, rüzgar, don, böcek ve hastalık gibi doğal sebeplerden kaynaklanan verim kayıplarını kapsar. Ayrıca, hasat fiyatı öngörülen fiyattan farklı olduğunda ortaya çıkan gelir kayıplarını da kapsar.
Çiftçi, gelire dayalı bir poliçe satın alırken, ortalama verimin yüzdesi olarak ifade edilen bir kapsam düzeyi seçer. Bu yüzde tipik olarak yüzde 50 ila yüzde 75'tir ancak yüzde 85'e kadar çıkabilir.
Bir çiftçi, federal program kapsamında olmayan bir üründe bir kayıp yaşarsa, çiftçi için başvurabilir. mahsul afet yardımı. Program, düşük verim, envanter kaybı veya doğal afetler nedeniyle ekim yapılamamasından kaynaklanan kayıplar için mali yardım sağlar.
Ekin-Dolu Sigortası
Mahsul dolu sigortası özel sigortacılardan temin edilebilir ve federal programın bir parçası değildir. Büyüme mevsimi boyunca herhangi bir zamanda satın alınabilir. Ekin dolu poliçelerinin çoğu, dolu dışındaki diğer tehlikeleri de kapsar. Bunlar ateş ve şimşek, rüzgar ve vandalizm ve kötü niyetli yaramazlık. Poliçeler yeniden dikim masraflarını da karşılayabilir.
Sigortacılar, çeşitli kapsam seviyeleri ve bir dizi muafiyet sunabilir. Bazıları, ekinlerin federal program kapsamında sigortalanmayan kısmını kapsayan tamamlayıcı poliçeler sunar. Dolu kapsamı, çiftçileri federal kapsamın uygulanacağı eşiğin altına düşen ürün kayıplarına karşı koruyabilir.