"CAN" veya "MUHİP" denilen yeni mevlevi adayları 1001 günlük çile süresi içerisinde, Mevlevi dedelerinin nezaretinde 18 çeşit hizmetten geçirilirdi Bu hizmetlerden 2.cisi de "PAZARCILIK'tı.
Pazarcı, Mevlevi Dergâhlarında özellikle de mutfak İçin gerekil olan taze malzemeleri almak için, pazara alış verişe gönderilirdi. Pazarcı, kuşağına zincirle bağlı olarak sembolik bir maşa taşırdı. Bu maşaya "Pazarcı Maşası" denilirdi. Bu sembolik maşayı gören esnaf, pazarcıyı sohbete tutup oyalamaz, pazarcının işini çabucak bitirip geri dönmesini sağlarken, aynı zamanda "PAZARCI MAŞASI"nı gören esnaf, Dergâha satacağı malzemeyi de daha ucuza verirdi.