Dış alan kullanımı ve askeri birçok yönüyle karakterize - bir istisna değildir. Tek bir uydu görüntüsü, hava fotoğrafçılığı sırasında çekilen bin resme eşit genel bilgi içerebilir. Buna göre, uzay silahları görüş hattında karasal silahlardan çok daha geniş bir alanda kullanılabilir. Aynı zamanda, uzay keşif için daha büyük fırsatlar açılıyor.
Dünyaya yakın alanın (KP) daha fazla görünürlüğü, dünya yüzeyinin, hava sahasının ve dış mekanın tüm alanlarının neredeyse gerçek zamanlı olarak izlenmesini sağlar. Bu, dünyadaki durumdaki herhangi bir değişikliğe anında yanıt vermeyi mümkün kılar. Amerikalı uzmanlara göre, hazırlık döneminde, uzay keşif sistemlerinin potansiyel bir düşman hakkında yüzde 90'a kadar bilgi edinmeyi mümkün kılması şans eseri değildir.
Uzayda bulunan konumsal radyo vericileri, dünyanın yarısı görünür alandadır. Bu özellik KP, hem yarım küre üzerindeki herhangi bir alıcı araç arasında, hem sabit hem de mobil olarak sürekli iletişim sağlamanıza olanak tanır.
Radyo yayını yapan istasyonların uzay gruplaması tüm dünyayı kapsıyor. Bu KP özelliği, düşman cisimlerinin hareketlerini kontrol etmenizi ve dünyadaki müttefik kuvvetlerin hareketlerini koordine etmenizi sağlar.
Uzaydan gelen görsel ve optik gözlemler, denetlenebilirlik özelliği olarak adlandırılır: gemi tarafındaki alt, 70 metreye kadar derinlikte ve raftaki nesnelerin görünür olduğu alandan 200 metreye kadar olan resimlerde görülür. Bu, düşman kaynaklarının mevcudiyetini ve hareketini kontrol etmenizi sağlar ve havadan keşiflere karşı etkili, maskeleme araçlarını kullanmaz hale getirir.
Gözlemden eyleme
Uzman tahminlerine göre, uzay etki sistemleri, 8 - 15 dakika içinde, sabit bir yörüngeden Dünya’nın yüzeyindeki cisim nesnelerine kadar hareket ettirilebilir. Bu, Rusya'nın Orta bölgesinin Kuzey Atlantik bölgesinden gelen denizaltı fırlatma balistik füzelerinin uçuş süresiyle karşılaştırılabilir.
Bugün hava ve uzay savaşı arasındaki çizgi bulanıklaşıyor. Bu nedenle, örneğin, insansız bir havacılık uçağı Boing X37B (ABD) farklı amaçlar için kullanılabilir: gözlem, uyduları başlatma ve çarpma.
Gözlemler açısından, Dünya'ya yakın alan, bilgilerin toplanması ve iletilmesi için en uygun koşulları yaratır. Bu, uzaya yerleştirilmiş bilgi depolama sistemlerinin etkin bir şekilde kullanılmasını mümkün kılar. Karasal bilgi kaynaklarının kopyalarının alana aktarılması, yeryüzündeki depolamaya kıyasla güvenliklerini arttırır.
Dünya'ya yakın alanın dünya dışılığı, barış zamanında ve düşmanlıkların yürütülmesi sırasında çeşitli devletlerin toprakları üzerinde uçmamıza izin veriyor. Neredeyse her uzay aracı herhangi bir çatışmanın olduğu bölgenin üzerinde olabilir ve içinde kullanılabilir. Bir uzay aracı grubunun varlığında, dünyanın her yerinde sürekli olarak izleyebilirler.
Dünyaya yakın alanda (GST), her zamanki gibi çarpıcı bir faktör kullanmak mümkün değildir. оружияşok dalgası gibi. Aynı zamanda, atmosferin 200 - 250 kilometre yüksekliğindeki pratik yokluğu, GFC'de savaş lazeri, ışın, elektromanyetik ve diğer silah türlerinin kullanılması için uygun koşullar yaratır.
Bunu göz önünde bulundurarak, ABD, geçen yüzyılın 90'lerinin ortası gibi erken bir zamanda, çeşitli amaçlardaki uzay nesnelerinin imhası dahil olmak üzere 10'in etrafındaki kimyasal lazerlerle donatılmış 10 çevresinde özel uzay istasyonlarını XNUMX'in etrafına özel uzay istasyonları yerleştirmeyi planlıyordu.
Askeri amaçlar için kullanılan uzay aracı (SC), siviller gibi, aşağıdaki kriterlere göre sınıflandırılabilir:
Savaş uzay aracının özel özellikleri - işlevsel bir amaç. Üç uzay aracı grubunu ayırt etmeyi sağlar:
Şu anda, karmaşık yörünge takımyıldızı, türlerin uzay aracını ve radyo-elektronik keşif, iletişim, navigasyon, topogeodetik ve meteorolojik desteği içermektedir.
SOI’dan PRO’ya
50 - ABD ve SSCB'nin 60'leri, silah sistemlerini geliştirerek, uzay dahil, tüm doğal alanlarda nükleer silah testleri yaptılar.
Nükleer testlerin açık basın listelerinde yayınlanan resmi yetkililere göre, 1958 - 1962'te yapılan beş Amerikan nükleer testi ve 1961 - 1962'te dört Sovyet, kozmik nükleer patlamalar olarak sınıflandırıldı.
ABD Savunma Bakanı Robert McNamara, 1963’te, kıta Amerika’nın büyük bir bölümünde roket saldırılarına karşı koruma sağlaması beklenen Sentinel programında (sentinel - sentinel) çalışmaya başladığını duyurdu. Füze savunma sisteminin (PRO), yüksek irtifa önleyicileri LIM-49A Spartan ve anti-füze engellemesi Sprint ile ilişkili PAR ve MAR radarlarının yanı sıra bilgisayar sistemlerinin oluşturduğu iki kademeli olacağı varsayılmıştır.
26 Mayıs 1972, ABD ve SSCB, füze savunma sistemlerinin sınırlandırılması konusunda Antlaşma imzaladı (3 Ekim 1972'te yürürlüğe girdi). Taraflar, füze savunma sistemlerini iki komplekse (150'ten daha fazla olmayan füze rampaları ile 100 kilometreden fazla olmayan bir yarıçapa sahip) sınırlama sözü verdi: başkentin çevresinde ve stratejik nükleer füze madenlerinin bir bölgesinde. Anlaşma, uzay, hava, deniz veya mobil yere dayalı füze savunma sistemlerinin sistemlerini veya bileşenlerini oluşturmamak ve dağıtmamak zorunda kaldı.
23 Mart 1983, ABD Başkanı Ronald Reagan, kıtalararası balistik füzelere (ICBM'ler) (Anti-Balistik Füze - ABM) karşı ek önlemler incelemeyi amaçlayan araştırma çalışmalarının başladığını duyurdu. Bu önlemlerin uygulanması (önleyicilerin uzaya yayılması, vb.) ABD topraklarının tamamının ICBM'lerden korunmasını sağlamaktı. Programa Stratejik Savunma Girişimi (SDI) (Stratejik Savunma Girişimi - SDI) adı verilir. Amerika Birleşik Devletleri'ni balistik füze saldırılarına karşı korumak için yer ve uzay sistemlerinin kullanılmasını öngördü ve resmen "karşılıklı güvenceli imha" (Karşılıklı Garantili İmha - MAD) doktrininden ayrılma anlamına geliyordu.
1991'te, Başkan George W. Bush, sınırlı sayıda füzeye müdahale edecek bir füze savunma modernizasyonu programı için yeni bir konsept ortaya koydu. Bu noktadan itibaren ABD'nin girişimleri, ABM Antlaşmasını atlayarak ulusal bir füze savunma sistemi (NMD) yaratmaya başladı.
1993’te, Bill Clinton yönetimi programın adını Füze Savunması (NMD) bölge sistemine (Ulusal Füze Savunması) değiştirdi.
Geliştirilmekte olan ABD füze savunma sistemi, bir kontrol merkezi, erken uyarı istasyonları ve roket fırlatmalarını izleyen uyduları, önleyici rehberlik istasyonlarını, düşman balistik füzelerini imha etmek için antimissilleri uzaya fırlatmak için araçlar fırlatmayı içeriyor.
2001’te, George W. Bush, füze savunma sisteminin topraklarını sadece ABD’yi değil, aynı zamanda müttefikleri ve dost ülkeleri de koruyacağını, sistem elemanlarının kendi topraklarına yerleştirilmesini hariç tutacağını açıkladı. Bu listedeki ilki arasında İngiltere idi. Başta Polonya olmak üzere birçok Doğu Avrupa ülkesi resmen füze savunma sisteminin unsurlarını topraklarına füze karşıtı da dahil olmak üzere kullanma arzusunu dile getirdi.
Programa katılmak
2009’te ABD askeri alan programının bütçesi 26,5 milyar dolardı (Rusya’nın bütçesi yalnızca 21,5 milyar dolar). Aşağıdaki kuruluşlar şu anda bu programa katılıyor.
ABD Silahlı Kuvvetleri Stratejik Komutanlığı (Amerika Birleşik Devletleri Stratejik Komutanlığı - USSTRATCOM), ABD Savunma Bakanlığı’nın 1992’te bulunan ve Hava Kuvvetlerinin kaldırılan stratejik emrinin yerine konması için yapılan tek bir savaş komutanlığıdır. Stratejik nükleer kuvvetleri, füze savunma kuvvetlerini ve uzay kuvvetlerini birleştirir.
Stratejik emir, stratejik yönetim silahlarının planlanması ve stratejik silah kullanımıyla mücadele yönetiminin merkezileştirilmesini güçlendirmek, onları dünyadaki askeri-stratejik durumun çeşitli koşullarında yönetme esnekliğini artırmak ve stratejik üçlünün bileşenleri arasındaki etkileşimi artırmak için oluşturulmuştur.
Springfield, Va merkezli, Ulusal Jeo-Zeka-İstihbarat Ajansı (NGA), Savunma Bakanlığı'nın savaş destek ajansı ve istihbarat topluluğunun bir üyesi. NGA, ulusal uydu bilgi istihbaratı sistemlerinin yanı sıra ticari uydular ve diğer kaynaklardan gelen görüntüleri kullanır. Bu organizasyon içerisinde karar vermeyi desteklemek için mekansal modeller ve haritalar geliştiriyorlar. Temel amacı küresel dünya olaylarının, doğal afetlerin ve askeri eylemlerin mekansal bir analizidir.
Federal İletişim Komisyonu (FCC), DoD uyduları için yörünge görevlerini lisanslamak ve düzenlemek için politikaları, kuralları, prosedürleri ve standartları kontrol eder.
Ulusal İstihbarat Ajansı (Ulusal Keşif Ofisi - NRO) Amerika Birleşik Devletleri'nde istihbarat uyduları tasarlar, kurar ve işletir. NRO'nun misyonu keşif ve istihbarat faaliyetleri için benzersiz yenilikçi sistemler geliştirmek ve işletmektir. 2010’te NRO, 50 yıldönümünü kutladı.
Uzay ve füze savunma kuvvetleri (Ordu Uzay ve Füze Savunma Komutanlığı - SMDC), küresel mekânsal savaş ve savunma kavramına dayanmaktadır.
Füze Savunma Ajansı (MDA), Amerika Birleşik Devletleri, konuşlandırılmış kuvvetlerini ve müttefiklerini, uçuşun her aşaması boyunca tüm düşman balistik füze sahalarındaki müttefikleri korumak için entegre çok seviyeli anti-füze savunma sistemleri geliştirmekte ve test etmektedir. MDA, Dünya yüzeyine ve Dünyaya yakın alanın küresel kapsamını sağlamak için uyduları ve yer izleme istasyonlarını kullanır.
Çölde ve sadece
20. yüzyılın sonundaki savaşların ve silahlı çatışmaların analizi, uzay teknolojisinin askeri çatışma görevlerini çözmedeki artan rolünü göstermektedir. Özellikle, 1990 - 1991'ta “Çölde Kalkan” ve “Çöl Fırtınası”, 1998'ta “Çölde Tilki”, Yugoslavya'da “Müttefik Kuvvet”, 2003'ta “Irak'a Özgürlük” gibi işlemler, Uzay bilgi medya güçlerinin eylemlerinin desteklenmesi ile mücadelede lider rolü göstermek.
Askeri operasyonlar sırasında askeri alan bilgi sistemleri (istihbarat, iletişim, navigasyon, topogeodezik ve meteorolojik destek) kapsamlı ve etkili bir şekilde kullanılmıştır.
Özellikle, 1991 yılındaki Körfez bölgesinde, 86 uzay aracının yörünge grubu koalisyon kuvvetleri (29 - istihbarat, 2 - füze uyarısı, 36 - navigasyon, 17 - iletişim ve 2 - meteorolojik destek) tarafından dahil edildi. Bu arada, ABD Savunma Bakanlığı daha sonra “Çevreye Gücü” sloganıyla hareket etti - böylece Müttefik kuvvetleri II. Dünya Savaşı'nda Kuzey Afrika'da Almanya'ya karşı savaşmak için kullandılar.
1991'te önemli bir rol ABD uzay keşif varlıkları tarafından oynadı. Elde edilen bilgiler operasyonların her aşamasında kullanılmıştır. Amerikalı uzmanlara göre, hazırlık dönemi boyunca, uzay sistemleri potansiyel bir düşmanla ilgili bilgilerin yüzde 90'ine kadar sağladı. Savaş bölgesinde, verilerin alınması ve işlenmesi için bölgesel kompleksin yanı sıra, bilgisayarlarla donatılmış tüketici alıcı terminaller konuşlandırıldı. Alınan bilgileri halihazırda mevcut olanlarla karşılaştırdılar ve birkaç dakika içinde güncellenen verileri ekranda gösterdiler.
Uzay iletişim sistemleri, taburun (tabur) dahil tüm kontrol birimleri, ayrı bir stratejik bombardıman, keşif uçağı, Havadan Uyarı İkaz Kontrol Sistemi (AWACS) ve bir savaş gemisi tarafından kullanıldı. Uluslararası uydu haberleşme sistemi Intelsat (Intelsat) kanalları da kullanıldı. Toplamda, savaş bölgesinde 500'ten fazla alıcı istasyon konuşlandırıldı.
Savaş destek sistemindeki önemli bir yer uzay meteoroloji sistemi tarafından işgal edildi. Yeryüzünün yüzeyinin yaklaşık 600 metre çözünürlüğe sahip görüntülerini elde etmeyi mümkün kıldı ve askeri çatışma alanı için kısa ve orta vadeli tahminler için atmosferin durumunu incelemeyi mümkün kıldı. Hava raporlarına göre, planlanan uçuş masaları derlendi ve ayarlandı havacılık. Buna ek olarak, Irak'ın kimyasal ve biyolojik silahlar kullanması durumunda yerdeki etkilenen alanları hızlı bir şekilde belirlemek için meteorolojik uydulardan gelen verilerin kullanılması planlandı.
Çokuluslu kuvvet, NAVSTAR uzay sistemi tarafından yaratılan navigasyon alanını yaygın olarak kullandı. Sinyalleri sayesinde uçağın gece hedeflere olan yaklaşımının doğruluğu arttırılmış, havacılık ve seyir füzelerinin uçuş yolu düzeltilmiştir. Ataletsel navigasyon sistemi ile birlikte kullanılması, hedefe yaklaşırken hem yükseklikte hem de rotada manevra yapmayı mümkün kılmıştır. Füzeler, 15 metre seviyesindeki koordinatlarda hatalarla verilen bir noktaya kadar çıktılar, ardından hedefleme kafası kullanılarak kesin hedefleme yapıldı.
Yüzde yüz için evren
1999’te Balkanlar’daki “Müttefik Kuvvet” operasyonu sırasında Amerika Birleşik Devletleri ilk defa düşmanlıkların operasyonel olarak hazırlanmasını ve yürütülmesini sağlamak için neredeyse tüm askeri uzay sistemlerini kullandı. Hem stratejik hem de taktiksel görevlerin çözümünde kullanıldılar ve operasyonun başarısında önemli bir rol oynadılar. Ticari uzay araçları da yer durumunun keşfi, hava saldırısından sonra hedeflerin ek keşfi, bunların doğruluğunun değerlendirilmesi, silah sistemlerine hedef tayinlerinin verilmesi ve uydu haberleşmesi ve navigasyon bilgileri ile birliklerin sağlanması için aktif olarak kullanılmıştır.
Toplamda NATO, 120 haberleşme uyduları, 36 keşif, 35 navigasyon ve çöl fırtınası ve çöl tilkisi kullanımının neredeyse iki katı büyüklüğündeki 27 meteorolojik dahil olmak üzere, Yugoslavya'ya karşı kampanyada çeşitli amaçlar için 19 uydularını kullandı. "Orta Doğu’da.
Genel olarak, yabancı kaynaklara göre, ABD uzay kuvvetlerinin askeri operasyonların (Irak, Bosna ve Yugoslavya'daki silahlı çatışmalarda ve yerel savaşlarda) etkinliğini arttırmasına katkısı şudur: istihbarat - yüzde 60, iletişim - yüzde 65, navigasyon - yüzde 40 ve Gelecekte, integral 70 - yüzde 90 olarak tahmin edilmektedir.
Bu nedenle, ABD ve NATO güçlerinin 20. yüzyılın sonlarında silahlı çatışmalardaki savaş operasyonları deneyimlerinin analizi aşağıdaki sonuçlara yol açmaktadır:
Igor Barmin, Teknik Bilimler Doktoru, Profesör, Rusya Bilimler Akademisi Sorumlu Üyesi, Rusya Kozmonotetik Akademisi Başkanı. E. K. Tsiolkovsky, Genel Tasarımcı, FSUE “TsENKI”
Victor Savinykh, Teknik Bilimler Doktoru, Profesör, Rus Bilimler Akademisi Sorumlu Üyesi, Rus Kozmonotik Akademisi Akademisyeni E. K. Tsiolkovsky, MIIGAiK Başkanı
Victor Tsvetkov, Teknik Bilimler Doktoru, Profesör, Rusya Kozmonotek Akademisi Akademisyeni E. K. Tsiolkovsky, MIIGAiK Rektörü Danışmanı
Rusya Kozmonotluk Akademisi'nin önde gelen uzmanlarından Victor Shirt E. K. Tsiolkovsky
Victor Savinykh, Teknik Bilimler Doktoru, Profesör, Rus Bilimler Akademisi Sorumlu Üyesi, Rus Kozmonotik Akademisi Akademisyeni E. K. Tsiolkovsky, MIIGAiK Başkanı
Victor Tsvetkov, Teknik Bilimler Doktoru, Profesör, Rusya Kozmonotek Akademisi Akademisyeni E. K. Tsiolkovsky, MIIGAiK Rektörü Danışmanı
Rusya Kozmonotluk Akademisi'nin önde gelen uzmanlarından Victor Shirt E. K. Tsiolkovsky