İşler kendi yarısında beklendiği gibi gitti, oysa ezeli rakibi Roger Federer, Amerikalı James Blake'in ellerinde erken bir çıkışla yüzleşmek zorunda kaldı. Rafa, finale çıksaydı, ülkesi için bir Olimpiyat altın madalyası kazanacağından neredeyse emindi.
Potito Starace ilk turdaki rakibiydi ve solak İspanyol'un onu rahat geçmesi bekleniyordu. Ancak Starace, herkesi şaşırtan bir şekilde cesur bir mücadele vermeyi başardı ve maçı karar verene teslim etti. İspanyol rakibinin hizmetini kırma şansına sahipti, ancak ikisinden daha kararlı olan ikincisi sonunda galip geldi.
Bu başlangıç, herkesin altın madalyayı kazanmaya devam edip etmeyeceğinden şüphe duyması için yeterince sarsıcıydı. Normalde, geriye dönüp tarihe atıfta bulunulursa, en üst sıradaki oyuncuların Yaz Olimpiyatları'nda genel olarak iyi performans göstermediği çok açık olacaktır. Bu yüzden, mega etkinliğin sonunda Dünya 1 Numarası olmaya hazır olan Rafa'nın da, geçmişteki birçok oyuncu gibi sonunda bocalaması ihtimali vardı. Ama sanki hayatı tehlikedeymiş gibi her nokta için savaşan bir kişi hiçbir maçı önemsiz olarak görmez ve Rafa da böyle olmuştur.
Olimpiyat altın madalyasını kazanma kararlılığı, Avustralya'dan eski Dünya 1 Numaralı Lleyton Hewitt'e karşı oynadığı bir sonraki turda çok belirgindi. Aussie'yi 6-1 6-2 ile döverek rakibine hiçbir şans bırakmadan bunu tamamen tek taraflı bir iş haline getirdi. İçinde bulunduğu formla devam ederek Jürgen Melzer'i çeyrek finalde mağlup etti.
O zaman turnuvanın en zorlu mücadelesiyle yüzleşmek zorunda kaldı. Cincinnati'de kendisini yenen Sırp Novak Djokovic, yarı finalde yine rakibi oldu. Maç, mesafe ilerledikçe tenis sever seyircilerin beklentilerini karşıladı.
Nadal ilk seti 6-4 kazandı, ancak şu anki Dünya No.1 ikinci seti 6-1 cebe indirerek oyunu geri çekti. İkisi de o kadar iyi oynuyordu ki, yarışmayı kazanmak için birini seçmek zor görünüyordu. Ancak mental olarak rakibinden daha güçlü olan Rafael Nadal, son seti 6-3'lük skorla kazandı. O zaman Dünya No.2, bir maçın gerilim filminden sağ çıkmadan önce finale doğru sürünerek ilerledi.
Şilili Fernando Gonzalez, Rafael Nadal'ı daha önce sert kortlarda yenmişti, ancak altın madalya maçında kendinden daha emin ve daha donanımlı bir kişiye karşıydı. İlk set kısa sürede sona erdi ve İspanyollar galibiyeti 6-3'e getirdi. Bir sonraki set oldukça çekişmeli geçti ve skorlar 6-6'ydı. Tie-break'de Gonzalez, maçı tek sette bağlamak için birkaç şanstan fazla şansa sahipti, ancak bazı kötü vole ve zorunlu olmayan hatalar nedeniyle sonunda o seti kaybetti.
Genel olarak, eğer ilk iki seti Rafael Nadal kazanırsa, sonraki üç seti kimse alamaz. Bu yılki Fransa Açık'ta yarı finalistlerden biri olan Djokovic, onu daha iyi özetleyebilir. O zamanlar 22 yaşındaki King of Clay, setin büyük bir bölümünde Gonzalez'in bir köşeden diğerine koştuğu muhteşem bir tenis üretti. Aslında, maç böyle sona erdi, Şilili ikili kortta çok fazla gerindikten sonra gök gürültülü bir forehand geri dönmekte başarısız oldu.
Her zaman olduğu gibi, başka bir büyük turnuva galibiyeti elde eden Rafa, inanamayarak yüzünü kapattı ve birkaç saniyeliğine yere dümdüz uzandı. Altın madalya onundu ve 22 yaşında kazanmıştı. Genel olarak onun yılıydı, hiçbir yanılmıyordu. Toprakta Fransa Açık, çimde Wimbledon ve sert zeminde Olimpiyat altın madalyası – daha ne istenebilir ki?
Her şeyi yaptı ve bunu yaparken, Roger Federer'in 4.5 yıldır elinde tuttuğu sıralamaların zirvesinden tahttan indirdi. Arka arkaya iki Grand Slam ve Olimpiyat altın madalyası, tenis tutkunlarının daha önce toprak kort oyuncusu olarak damgalanan Rafael Nadal hakkındaki algısını gerçekten değiştirmişti. Bu, büyük şampiyon için unutulmaz bir yıldı.