4 Mayıs'ta 87 yaşında vefat eden Michael McClure, kim olduğu ve San Francisco'da 1950'lerin ne olduğu hakkında pek çok şeyi gözden kaçıran ve genellikle ona kısaca satan bir 'beat şairi' olarak anılıyor. Atılgan bir adam (bir şairin onu “kuşağının en yakışıklı şairi” olarak övdüğü için birisinin onu övmek istemediği bir okuma) ve hayatında şarkı yazarken çok ünlü bir figür Janis Joplin ve Bob Dylan ile takılmak, neredeyse istediği her şey olabilirdi. Kendisine sosyal medyada gördüğüm kişisel övgülerle ilgili çarpıcı olan şey, haber bize burada, neredeyse tüm yetişkin hayatını geçirdiği San Francisco Körfez Bölgesi'nde ulaşır ulaşmaz, onun nezaketini, sıcaklığını ve cömertliğini ne sıklıkla övdükleriydi. .
Ayrıca duyduğum en güzel okuma seslerinden birine sahipti, biraz dünyevi ve bilgili, ama aynı zamanda çoğu insanın yalnızca ses mühendisliği ve amplifikasyon yoluyla elde ettiği konuşmada konuştuğunda bile bir tür vibrato ile sıcak. Okumalarında, her kelimeye bir sonrakine geçmeden önce yankılanması için zaman verdi, ancak kelimelerin akışı da yoğunlukta arttı ve tonu değişti, böylece kelimeler olmasa bile ses anlatı oldu. 1990'larda ve 2000'lerde, Manzarek'in 2013'teki ölümüne kadar Doors'un arkasındaki klavyeci ve müzik zekası olan Ray Manzarek ile birlikte sahne aldı ve bu da onu rock yıldızı Jim Morrison'ın halefi yaptı.
Bu yüzden yaşlılığında ve gençliğinde bir zamanlar San Francisco hayvanat bahçesindeki aslan evinde şiir okudu ve aslanlar kükredi. Şiirleri ortalanmış kısa çizgilerden oluşuyordu, böylece her şiir, kükreyen ve hayvan sesleri için, ünlemler ve ünlem işaretleriyle, tüm büyük harflerle ve sesleri temsil eden sözcüklerle dolu, dübelli bir sütun gibi duruyordu. Belki bazıları bir müzik notasına eşdeğer, kelimelerden çok seslerle dolu olarak görülebilir. En daimi konusu, sonsuz ilham aldığı doğal dünyaydı: küçük ve ilkel olanlar, aslanlar ve kuşlar da dahil olmak üzere hayvanlar, doğal süreçler ve sistemler. Kitabında Et Bilimi Denemeleri , yassı solucanlar ve planaria - 'ilk yüksek canavarlar' - evrimin bir tür morfolojik devrim olduğunu düşünerek isyan üzerine bir denemeye başlıyor. Bir peyote gezisini anlatan ilk şiirlerinden birinde şöyle yazmıştı:
Zaman yok. Bir adam tarafından ziyaret edildim
tilki tanrısı kim
pençesinin tırnaklarının altında kir var
ininden taze.
Birbirimizi takdir ederek gülümsüyoruz.
McClure, 1954'te Mark Rothko ve Clifford Still ile soyut dışavurumcu resim çalışmayı umarak San Francisco'ya taşındı, ancak bunun yerine Robert Duncan ile şiir okumak için San Francisco Eyalet Üniversitesi'ne taşındı. Eşcinsel olmayan bir adam olarak o dönemde tam anlamıyla devrimci olan Duncan, şiirde San Francisco Rönesansı olarak adlandırılan şeyin bir parçasıydı; aralarında Jack Spicer, Helen Adam gibi gevşek bir şekilde ilişkilendirilmiş, üslup ve sosyal olarak asi şairlerden oluşan bir gruptu. Kenneth Rexroth, diğerlerinden daha yaşlı bir tür avunkular figür. Rexroth, bu ortamın en ünlü olayı neye başkanlık etti, 1955'teki Six Gallery okuması genellikle Allen Ginsberg’in ilk “Howl” okuması için hatırlandı.
Ama o gece diğer beş şair okuyor ve dönemin şairlerini “ritimlerden” başka şekillerde yapılandırabildiğiniz gibi, o anda diğer konuları da izleyebiliyorsunuz. Philip Whalen, Philip Lamantia, Gary Snyder ve McClure okudu ve son ikisi, yükselen batı kıyısı çevre bilincini her şey kadar önceden şekillendiren şiir okudu. Michael’ınkilerden biri haberlerde okuduğu katil balinaların katledilmesiyle ilgiliydi. Altı Galeri'yi kooperatif olarak yöneten sanatçıların çoğuyla arkadaştı ve etkinliği düzenleyen Ginsberg olsa da etkinliği başlatan oydu. 22 yaşındaydı ve ilk okumasıydı.
McClure maceracı görsel sanatçılar, şairler ve müzisyenlerden oluşan bir topluluğun parçası olmuştu. Doğaçlama caz özgürlüğü ve soyut dışavurumcu resim gibi, psikedelik uyuşturucular, ezoterik gelenekler ve yakın arkadaşlıkların yaratıcı ve başka türlü önemli olduğu bir ortamda, doğaçlama özgürlüğünün ve soyut dışavurumcu resmin büyük etkileri olduğu, disiplinler arası bir dönemdi. batı kıyısı isyancılar.
OH FORMLARI KIRIN VE YENİ ŞEYLER HİSSEDİN
İlk şiirlerinden biri olan 'Artaud için' nin ortasında bir dizeydi.
Bu genç ve dağınık deneyciler, genellikle dış mekanların olmaması nedeniyle etkinlik ve sergilerin yayınlanması ve üretilmesinden sorumluydu. McClure, minik el basını dergisi olan sanatçı ve etkileyici Wallace Berman'a yakındı. Ekme McClure’un ilk yayın yerlerinden biriydi ve daha sonra Wichita’daki lise günlerinden beri tanıdığı sanatçı ve film yapımcısı Bruce Conner ile birçok işbirliğinin sözlerini sağladı.
Yani şiir yazdı, icra etti, ama bir sanatçı arkadaşı olarak, rock and roll ile daha ezoterik ve avangart bir şey arasında bir köprü, psychedelics ile erken bir deneyci, pop kültüre avangart paeans yazarı figürler ve çevreye duyarlı bir yazar, bu hala nadir görülen bir şeyken, kültürü değiştiren ve onun içine akması için yeni kanallar bulan figürlerden biriydi. Batı kıyısında bir sanatçı olmak, birçok yönden marjinal olmaktı. o dönemde, ama marjdaki sanatçılar yeni merkezler, yeni varoluş yolları, yeni şarkılar ve vizyonlar icat ediyorlardı.
1950'lerin sonlarında, dört dairesinin tamamı sanatçılar ve şairler tarafından işgal edildiğinde 2322 Fillmore binasının bir sakini idi, aralarında anıtsal tablosu 'The Rose' olan ressam Jay DeFeo da dahil olmak üzere birkaç yıl içinde boyandı (ve o kadar büyüdü ki Bruce Conner'ın bir melez filme dönüştüğü dramatik bir olayda vinçle kaldırıldı, bu filmden bir tanesi McClure'un başlıca kaynağı olduğu ilk kitabımın kapağı oldu; McClure en az bir şiiri DeFeo'ya ayırdı). 1950'lerin sonlarında, boks spor salonundaki işinden arkadaşı Bruce Conner'ın çok sevdiği 'fare piçleri' ifadesini aldı ve kısaltması Ön-Raphaelite Kardeşliği hakkında bir şaka olan The Rat Bastard Protector Society'yi kurdu. ve İtalyan-Amerikan anarşist çöp toplama ajansı, Çöpçüler Koruyucu Derneği üzerine bir riff ve o küçük sanatçı çetesi ile bazı etkinliklere katıldı.
O bir Fare Piç, bir ritim, bir San Francisco Rönesans şair grubunun bir üyesi, bir psychedelic şair, bir kanun kaçağı motorcu arkadaşı, bir çevre vizyoneri, bir rock yıldızı, bir yazı öğretmeni, bir koca, bir baba olarak adlandırılabilir. ve ilk oyununda oyun yazarı olarak ünlü bir dönüş yaptı. Sakal (Jean Harlow ve Billy the Kid'in mavi kadife sonsuzlukta buluştuğu), sansürlendi, ancak Josephine the Mouse Şarkıcı bir Obie kazandı. Yıllar sonra, bu oyundan bahsetti, 'Yazılmasına neden olan şey - Los Angeles yolunda bir uçaktaydım ve bir kopyasına bakıyordum. Yüzük O günlerde bir boks dergisi olan dergi ve dergide çoğaltılan bir afişe, bir tür klasik 50'li ve 60'lı Amerikan boks posterine baktım ve o boks afişi, iki rakibi gösteriyordu, rakiplerin her birinin bir fotoğrafı. posterin yan tarafında ' Ali, Frazier'e Karşı - Big Fight - Madison Square Garden, ”vesaire - (a) bunun gibi çok büyük bir poster ve uçakta o postere bakarken, posterde Billy the Kid ve Jean Harlow'u gördüm ve Üzerinde Billy the Kid ve Jean Harlow olan yepyeni bir poster gördüm ve posterin metnini Canavar dilinde veya ses şiir yazmak için icat edilmiş bir dil olan Canavar dili olarak adlandırdığım bir dilde gördüm. ' Boks posterlerinin basılma şeklinden o kadar etkilenmişti ki, aynı yazıcıları oyun için poster ve birkaç şiir yayınlamak için kullandı, aynı yazı tiplerini, kağıt stoğunu ve dövmeleri anımsatan kırmızı ve mavilerdeki harika lekeli mürekkebi kullanarak. . Gizemli, avangart ve pop kültürünün bu karışımı kendi çevresinde yaygındı, ancak olasılıklar arasından kendi yolunu çizdi; o zamanlar, şimdi görülmesi zor olabilecek şekillerde isyancıydı.
Michael McClure, kültürün dönüştürülmesine yardımcı oldu. O bir kapı açıcısı ve bir köprü kurucusuydu. Önümüzdeki on yıllar içinde ne kadar iyi hatırlanacağından emin değilim, ancak bazılarının tek başına, herkesin görmesi için taşlı anıtlar olarak ayakta durduğunu ve bazılarının yeni hayatın geliştiği toprağa kompost olduğunu öğrendim ve bir öğretmen olarak şüpheliyim, birçokları için bir arkadaş ve o ikinci türden bir şair. Onu tanıdığım ve on yıllar boyunca onu defalarca okuduğum (ve kükreyip uzun uzun ezberlediğini) gördüğüm için kendimi şanslı hissediyorum.
*
Aşağıdakiler Michael McClure’dan İndigo ve Safran'ın Yeni ve Seçilmiş Şiirler
Nereden Şiir, 1959
Elektriğe dönmek istedim - ihtiyacım vardı
saf ateşe dönüşen bir katalizör.
Yalan söyledik
birbirlerine. Sözler
yalandır. İş ölümdür. Sözleşmeler
pislik - onları tutma eylemi
onları tutma arzusunu yok eder.
Seni affediyorum. Beni rahat bırak!
*
Nereden Hayalet Tantralar , 1964
BEN.
GOOOOOOR! GOOOOOOOOOOR!
GOOOOOOOOOR!
GRAHHH! GRAHH! GRAHH!
Grah gooooor! Ghahh! Graaarr! Greeeeer! Grayowhr!
Greeeeee
GRAHHRR! RAHHR! GRAGHHRR! RAHR!
RAHR! RAHHR! GRAHHHR! GAHHR! HRAHR!
ŞEKER OLMA AMA AŞK OL
şeker arıyor!
GAHHHHHHHH!
ROWRR!
GROOOOOOOOOOH!
________________________
Den alınan İndigo ve Safran'ın Yeni ve Seçilmiş Şiirler Michael McClure tarafından, izin alınarak kullanılmış ve University of California Press tarafından yayınlanmıştır.