Ancak benim annem ölmüştü. Onunla ilgili her şey- ruhu, benliği, kişiliği, onu o yapan her şey- o öldüğü gün karanlığa gömülmüştü. O gök yüzünde süzülmüyordu. Ya da cennette Tanrıyla birlikte değildi. O rüzgarda savrulan bir toz zerresiydi; hepimiz gibi. En azından ben onun tamamen gittiğini düşünmeyi tercih ediyordum. Gökyüzünden beni seyrediyor olsa kim bilir hakkımda neler düşünürdü.