Sosyal İletişim Bozukluğu, 2013 yılında Amerika Psikiyatri Birliği tarafından tanımlanarak hayatımıza girmiştir. Yeni bir tanımlamaya ihtiyaç duyulmasının en önemli sebebi; otizm teşhisi alan bazı çocukların oldukça zayıf iletişim yetenekleri olmasına rağmen, otizmin başlıca diğer belirtilerini (örneğin; kısıtlı ilgi alanı sahipliği ya da tekrarlayıcı davranış rutinleri) göstermemeleridir.
Nöro-gelişimsel olduğu düşünülen bu bozukluğa sahip kişiler, sıradan sözel ve sözel olmayan iletişim yollarını kullanmakta oldukça zorluk çekerler. Basit bir selamlaşma bile, oldukça zorlayıcı olabilir. Bu durum, ne o kişilerin kaba olmasından ne de görgü kurallarını bilmemelerinden kaynaklanır. Nedenleri henüz tam bilinmese de, sosyal iletişim bozukluğu olan bireyler dili sosyal ortamlarda uygun şekilde kullanmakta oldukça zorluk çekerler. Beş yaşına kadar çocuğun belirli ölçülerde dil ve konuşma becerilerini kazanması gerektiği düşünüldüğünden, bu teşhisin konulabilmesi için genellikle 5 yaşına kadar beklenmektedir. Ancak belirtilerin daha erken yaşlarda ortaya çıktığı unutulmamalıdır.