| Bu makale taslak halindedir.


| Bu madde, PoetikharsWiki standartlarına uygun değildir ve bu nedenle düzenlenmesi gerekmektedir.|
Maddeyi Vikipedi standartlarına uygun biçimde düzenleyip, geliştirerek PoetikharsWiki'ye katkıda bulunabilirsiniz.
Andre Breton'un 1928'de yayımlanan tür-dışı kitabı.
Kitap Hakkında Edit
“ Nadja, Breton'un ve sürrealizmin ilk gençlik ürünlerinden biridir. Bu kitabı, yazınsal türlerden (roman, öykü, anı...) birine sokmak güçtür. Gerçi bu kitaba adını veren kişi ve anlatılan olaylar, düşsel bir kurgu değil, Breton'un tanıdığı, bir süre birlikte olduğu kişinin ve Breton'un yaşadığı olaylardır. Ama gene de bu kitap bir anı kitabı değidlir. (Breton hiçbir zaman anılarını kaleme almamıştır.) Bir roman kurgusu ile de karşı karşıya değiliz. (Breton hiçbir zaman bir roman yazmadığı gibi, romanı yaratıcı yazınsal bir eylem olarak da görmez.) 20. Yüzyıl yazınının kendine özgü, tür-dışı bir metnidir Nadja. Sürrealizmin yalnızca sanatsal bir kuram olmadığını, yaşamın bir parçası olduğunu duyurmak istemektedir bu kitabıyla Breton. Günlük yaşamın içinde gerçeği aşan insanların, durumların varolduğunu belgelemek ister. Yaşam, rastlantılardan oluşur. Ama derinine indiğinizde bu rastlantıların kendi aralarında bir anlamı vardır. Düş, düşün, her sanrının, her sayıklamanın, günlük yaşamda bir karşılığı vardır. Yalnız yaşanmış olanlardan değil yaşanacak olanlardan da kaynaklanabilir bunlar. Nadja, genç Breton'un sokakta karşılaştığı, bir mıknatıs gibi onu kendisine çeken kadın, sanki sürrealizmin kendisidir. Doğaüstü güçlere inanan Breton, Nadja'nın çekim alanına girer ve ona "Gizemin karşısında Taştan adam, anla beni" der. Sonra ekler: "Kömür topaklarıyla dolu bir deliğin karanlığında bir sarkaç gibi sallanan bu terazi de neyin nesi?
Ferit Edgü'nün kitaba yazdığı önsözden
”
(Nadja, Andre Breton, Çev. İsmail Yerguz, Mitos Yayınları, 1. Baskı, Ekim 1992, İstanbul, s.6-7)
Alıntılar Edit
|“||"Bu alanda görüp geçirmem, hissetmem, denemem için bana verili olanın, tümel bir hesabını çıkarmam beklenmesin benden. Ben burada, benden gelecek hiçbir girişimin karşılığı olmaksızın, zaman zaman başımdan geçmiş olanı, buna kuşku duyulmayacak yollardan gelen, nesnesi olduğum, taraf olduğum, özel gözde kalma ve gözden düşme ölçüsünü bana vereni, belli bir gayret sarfetmeden anımsamakla yetineceğim; anlatacaklarım önceden saptanmış bir düzen olmaksızın ve su üstünde kalmış olanı su üstüde bırakan, aklıma geldiği gibi yazmaya dayanan bir üslupla anlatacağım.||”|


–Nadja, s.21
|“||"Bir kitaba benzer bir şey hazırlamaya vakti olan ve işin sonuna geldiğinde, bu şeyin akıbetinin ne olacağıyla ilgilenmenin ya da bu şeyin kendisine ne gibi bir akıbet getireceğiyle ilgilenmenin yolunu bulan her insana (bir söyleyiş biçimi bu) gıptayla bakıyorum. Hiç kuşku yok ki, o insan o yolda giderken, bundan vazgeçmesi için en azından bir gerçek fırsat çıkmasın önüne! Aldırmazdı bile ve bize bunun nedeninin açıklama onurunu verebileceği umut edilebilirdi. Uzun soluklu bir işe girişmeye eğilimimle, hayatın, sevdiğim ve bana kendisini sunan hayatın gözünden düşeceğime fazlasıyla eminim: Soluğu kesercesine yaşanan hayatın...||”|


–Nadja, s.132