Orta enlemlerde sert soğuk ve karlı kışlarla ilişkilendirilen Arktik deniz buzunun erimesidir.
İklim değişikliği her zaman açık değildir. Son araştırmalarımız, modern iklim yorumlarının aşırı basitleştirildiğini ve aşırı basitleştirildiğini gösteriyor. İklim değişikliğinin etkileri hakkında kapsamlı açıklamalar yapmaktan sakınmalıyız.
Norveç Arktik Üniversitesi’nde Arktik Gaz Hidratları, Çevre ve İklim Araştırma Merkezi’nde Profesör olan Alun Hubbard, yaptığı çalışmada, tartışmalı bir iklim paradoksunu keşfetti: Arktik deniz buzu örtüsünde% 50’lik bir azalma, açık su buharlaşmasını ve kışın buharlaşmasını artırdı: şimdi bunlar Güney Avrupa’da aşırı kar yağışlarını körüklüyor.
Yeni çalışma, Kuzey Kutbu deniz buzundaki uzun vadeli azalmanın, aynı yılın Şubat ayındaki en yoğun kar yağışıyla doğrudan bağlantılı olduğunu ve bunun da 1 milyar sterlinlik bir kayba neden olduğunu gösterdi.
Araştırmacılar, Kuzey Kutbu’ndan güneye gelen atmosferik buharın benzersiz bir jeokimyasal imza taşıdığını keşfetti: kaynağı, Barents Denizi’nin sıcak, açık yüzeyi, Arktik Okyanusu’nun Norveç, Rusya ve Svalbard arasındaki kısmı. 1970 yılında yoğun bir kar yağışı sırasında, yoğunlaşan suyun% 88’i Barents Denizi’nden geldi.
Bilim adamları, deniz buzunun okyanusa erişimi etkili bir şekilde engellediği, suyun buharlaşmadığı ve bu nedenle büyük kış yağışlarının azaldığı sonucuna vardı. Yazarlar, mantığa aykırı gelebilir, ancak doğa karmaşıktır.
Bu haber İngilizce dilinden Türkçe diline bilgisayar marifeti ile çevrilmiştir. Olası anlam bozukluklarında bu Kaynak adresidnen ingilizce metine ulaşabilirsiniz.