Bölüm 65: Yüzbaşı Yan
Çeviri: RassNt
"Ama ben bir şey yapmadım! Bekle beni, aşağı iniyorum!" Chen Ge pencereye yaslanarak aşağı bir göz attı. Gerçekten de Korku Evinin dışında büyük bir kalabalık vardı ve sayıları giderek artıyordu.
"Patron beni dinle, işler daha kötüye gitmeden teslim olmalısın bence."
"Ne teslim olması be! Sen bekle beni." Chen Ge telefonu kapattıktan sonra hemen elbisesini giydi, yüzünü yıkadı ve kapıya koştu. Ağır perdeleri kaldırdı ve dış kapıya doğru fırladı.
Chen Ge ortaya çıktığı anda gürültücü kalabalık sessizleşmeye başladı. Çevredeki ziyaretçiler Chen Ge'ye merakla baktı ve gözlerinde bir miktar hayal kırıklığı oluştu. Belli ki polis tarafından etrafı sarılan kişinin... daha az normal biri olmasını bekliyorlardı.
Chen Ge hayatında ilk defa bu kadar fazla gözün kendisini izlediğini hissetti. Utangaçlıkla büzüşmüş gibi göründü ama bir şeyler söylemesi gerektiğini hissetti. "Burada ne olduğunu anlatmak ister misiniz?"
"Sen Chen Ge misin?" Baştaki memur kollarında bir kutu taşıyordu. Hafiften boyu kısaydı ama gözleri keskin ve deliciydi, bebek yüzüyle garip bir tezat oluşturuyordu.
"Evet."
"Kimliğini görebilir miyim?"
Chen Ge uzun bir arayışın ardından kimlik kartını çıkardı. Bu süreçte önünde duran memuru sessizce inceledi. Memurun üstündeki üniforma Müfettiş Lee ve adamlarının giysisinden farklıydı.
"Tamam, işbirliğin için teşekkürler." Memur gülümsedi. Arkasındaki habercilere el salladı, elindeki kutuyu açtı ve resmi bir tonla konuşmaya başladı, "Ping An Apartmanları vakasında önemli kanıtlar sağladığı için, Jiujiang Kamu Güvenliği Belediye Dairesi olarak bu Üçüncü Seviye Kamu Güvenliği Onur Madalyası'nı Chen Ge'ye takdim ediyorum! Umarım Chen Ge bu onuru kabul eder ve toplumumuzun güvenliğini artırmada ve sürdürmede katkılarına devam eder!"
Bu bildiri Chen Ge'nin kafasını karıştırmıştı. Olaylar çok hızlı geliştiğinden yetişemiyordu. Kutu eline verildiğinde içindeki parlak madalyayı gördü ve yarı uyanık zihninde tek bir düşünce belirdi. Para ödülüm nerede?
Hafif kısa boylu memur Chen Ge'nin yanında durdu ve haberciler için onu takdim etti. Tüm bu olaylar on beş dakika sürdü. Kalabalık dağıldıktan ve haberciler ayrıldıktan sonra Chen Ge sessizce kısa boylu memurun yanına gitti. "Bayım, size nasıl hitap edeyim?"
"Adım Yan, bana Yüzbaşı Yan diyebilirsin. Batı Jiujiang'dan Yaşlı Lee ile sınıf arkadaşıydık. Hatta bana seninle ilgili birçok şey anlattı." Yüzbaşı Yan dost canlısı bir karaktere benziyordu. Gözleri Chen Ge'ye övgüyle bakıyordu. "Ping An Apartmanlarındaki olayı halletme yöntemin etkileyici. Bir katil tarafından takip edilirken tepkilerin ve gözlemleme yeteneklerin hem beni hem de yaşlı Lee'yi şaşırttı."
Chen Ge bunca övgünün ardından ödül parası konusunu açmaya utandı. "Tek yaptığım ormanlıkta deli gibi kaçmaktı. Polis olmasa vaka çözülemezdi. Hatta, eğer sizler olmasaydınız katilin son kurbanı ben olacaktım."
Karşılıklı övgülerin ardından Yüzbaşı Yan, Chen Ge'nin polis arabasının etrafında hala yüzsüzce dolandığını fark etti. Kendi kendine gülümsedi çünkü en sonunda Chen Ge'nin neden oraya geldiğini anlamıştı. "Xiao Chen, ödül paranı almak için ana şehrin bürosuna bizzat gitmen lazım. Vakanın geniş çaplı oluşu, ödülün onaylanmasını geciktirdi ama şimdi gidip alabilirsin. Umarım anlayışla karşılarsın."
"Tabii, tabii." Parayı nereden alacağını öğrenen Chen Ge'nin kalbi nihayet sakinleşmişti.
"Bugün buraya sana bizzat teşekkür etmek için geldim. Her çözülmemiş vaka polis memurlarının kalbine çöken ağır taşlara benzer ve bu kıdemliden çaylağa aktarılır. Dört yıl önce ben de bu vakada görevliydim, o yüzden kalbimdeki bu sorunu çözdüğün için teşekkür ederim." Yüzbaşı Yan samimiyetle gülümsedi. "Bu arada, Ping An Apartmanındaki kıdemli de seninle konuşmak istiyor. Kıdemli engelli, artık vücudunun alt kısmı tutmuyor ve konuşma becerisini büyük oranda kaybetmiş ama zihni hala diri. Kendisini kurtaranın ve ailesinin ölümünü aydınlatanın sen olduğunu biliyor. O da sana bizzat teşekkür etmek istiyor."
"Anladım." Chen Ge için bu vaka sadece siyah telefonun verdiği bir görevdi ama kurbanlar ve aileleri için kapanmayacak kadar anlamlıydı.
"Bir ara onu ziyaret etsen iyi olur. Kıdemli şu an hastanede. Belki duygusal olarak çok yükseldiği için belki de kendisini hayatta tutan soru cevaplandığı için... nedenini bilmiyorum ama şu an iyi değil."
Bunun ardından Yüzbaşı Yan arabaya bindi.
"Tamam, öğleden sonra onu ziyarete gideceğim." Chen Ge adamın üzerindeki özel üniformaya bakınca onun gösterdiğinden daha büyük sorumluluklar taşıdığını hissetti. Polis arabası ayrıldıktan sonra parkın çalışanları Chen Ge'nin etrafını sardı.
"Patron, yine televizyona mı çıkacaksın?"
"Fena değil, madalya bile aldın."
Chen Ge onları gönderdikten sonra kalabalığın içinde Xu Amcayı buldu ve konuşmak için onu bir köşeye çekti.
"Xu Amca, yeraltı otoparkını kiralama işi ne durumda? Para yakında gelecek!"
Yeraltı otoparkı lafı Xu Amcanın kaşlarını çatılmasına neden oldu. "Bu bütçe meselesi değil. Xiao Chen, oturup senin kendi kuyunu kazmanı izleyemem. Parkın ziyaretçi sayısı istikrarlı bir şekilde düşüyor ve herkes kaçmaya çalışıyor, bunu anlamıyor musun?"
"Dediğini anlıyorum ve ne yaptığımı biliyorum," Chen Ge kararlılıkla yanıt verdi. Korku Evi, anne babasının ortadan kayboluşunun anahtar noktası olabilirdi. Ancak Korku Evini genişletmeye devam ederek diğer dünya ile temas kurma becerisi ve şansı yakalayacaktı.
"Hala inatçısın." Xu Amca bir süre onu ikna etmeye çalıştı ama işe yaramadı. En sonunda sadece iç geçirmekle yetindi. "Gel benimle o halde. Polis geldiği için Bay Luo da buraya geldi. Bizzat onunla konuşabilirsin."
"Direktör Luo burada mı?" Chen Ge ailesinden bu adamın Yeni Yüzyıl Parkı'nın gerçek sahibi olduğunu birçok kez duymuştu.
"Ne düşünüyorsun? Polis parkın etrafına güvenlik kordonu kurdu, yönetimi bundan haberdan etmeyeceğini mi sanıyordun? Tam işbirliği için Direktör Luo birkaç gündür parkta kalıyordu." Xu Amca onu parkın kuzey kanadındaki bir binaya götürdü. Burası Dönme Dolaptan sonra parkın en yüksek ikinci yapısıydı. "Direktör Luo ile konuşurken ağzından çıkarları kulağın duysun. Ne kadar az konuşursan hata yapma riskin o kadar azalır, anladın mı?"
Chen Ge onu asansöre kadar takip etti ve en üst kata çıktılar. Bir ofis kapısının önünde gelince durdular. Kapı kilitli değildi. Xu Amca kapıyı tıklattı ve hemen ellili yaşlarında bir adam kapıdan dışarı çıktı.
Adam ortalama bir boya sahipti ve saçlarının yarısı beyazlamıştı. Duruşu kibardı ve elbisesi marka değildi ama temizdi, üzerinde en ufak bir kırışıklık yoktu.
Bay Luo bu mu? Resimdekinden farklı görünüyor. Chen Ge'nin karşısında duran adam sanki emekli bir öğretmene benziyordu.