İsrail'in Kuruluşu 1947
1947 yılında, Birleşmiş Milletler bir tavsiyede bulundu. Bu tavsiyeye göre Filistin Özel Komitesi (UNSCOP) Filistin topraklarını batısında bir Yahudi devleti, bir Arap devleti ve Kudüs'ü çevreleyen BM kontrolü altındaki bir bölge (Coprus separatum) olarak üçe ayırıyordu. Bu toprakların taksim planı, 29 Kasım 1947’de, 181 Sayılı Birleşmiş Milletler Genel Kurul Kararı ile kabul edildi. Oy kullanan ülkeler 33 lehte, 13 aleyhte ve 10 çekimser oy ile taksim planını kabul ettiler. Oylama sonucunun duyulmasıyla birlikte, Yahudilerin çoğunlukta olduğu yerleşim yerlerinde ve caddelerde kutlandı.
Arap ülkeleri ve Filistinli Araplar BM kararını kabul etmediler ve burada 3 değil 1 devlet kurulmasını ve göç yoluyla Filistin'e gelen Yahudilerin bu topraklardan çıkarılmasını istediler. 14 Mayıs 1948 tarihinde, İngiltere'nin manda hakimiyetinin sona ermesiyle, Ben-Gurion'un liderliğindeki Yahudi Ajansı İsrail Devletinin kuruluşunu ilan etti. Bu açıklamanın hemen ardından yedi Arap ülkesi İsrail'e savaş açtı ve Arap Ülkelerinin orduları İsrail'i istila etti. Savaş yüzünden yaklaşık 710.000 ile 715.000 arasında Filistinli Arap yaşadıkları topraklardan ayrılmak zorunda kaldı. Arap ülkelerinde bulunan yaklaşık 850.000 Yahudi de Arap ülkelerinden büyük çoğunlukla İsrail'e göç etmek zorunda kaldı.
İsrail Devleti'nin kuruluşundan bu yana geçen süre zarfında, Dünya Siyonist Örgütü genellikle Yahudilerin İsrail'e göç etmeye teşvik edilmesi ve yardımcı olunmasına kendini adanmış bir örgüt olarak görev yapmıştır. Bu kuruluş, diğer ülkelerde İsrail'e siyasi destek sağlamış fakat İsrail'in iç siyasetinde ve siyasi dinamiklerinde etkisi az olmuştur.
Dünya Siyonist Örgütü Hareketinin 1948 yılından günümüze kadar kaydettiği önemli başarılar arasında, göç eden Yahudilere lojistik destek sağlanması ve en önemlisi, Sovyetler Birliği'ni terk etme ve dinlerini özgür bir şekilde uygulama hakkı konusundaki mücadelelerinde Sovyet Yahudilerine yardım edilmesi de vardır.