Mexico City’ye dönmenin hiç de iyi bir fikir olmadığını anlamak uzun sürmüyor. İkinci haftanın planlarını yapmaya çalışıyor, herkesin görmek istediği yerlere uğramak için yeterli zaman olmadığını görüyor, alternatif rotalar çıkarıyoruz.
Pazar sabahının erken saatlerinde havaalanına ulaşıyoruz. Artık kiralık arabanın deposunu doldurmak için benzinciye gidecek kadar bile o trafiğe çıkmak istemiyoruz.
Tamamı Meksikalı yolcularla dolu bir uçakta, sıradan bir yolculuktan sonra Cancun’a ulaşıyoruz. Havanın güzelliği, ve yukarıdan görünen Karaiblerin mavisi bizi kandıracak gibi olduysa da biz bir otobüs bulup San Cristobal’a doğru uzun bir yolculuğa çıkıyoruz.
17 saat süren yolculuktan sonra, yüksek dağların arasında, oldukça fakir görünüşlü küçük bir şehir olan San Cristobal de las Casas’a varıyoruz. Binalar diğer yerlerdekilere göre daha basit, kiliseler çok daha gösterişsiz. Ortalıkta bir çok gezgin göze çarpıyor. Kızlar, ertesi gün bizi çevre köylere götürecek bir tur şirketi ayarlamak için yanımızdan ayrılıyorlar. Uzun zaman sonra geri döndüklerinde, alışverişe takıldıklarını öğreniyoruz.
Meydanda beklerken, serin dağ havasıyla ciğerlerimizi doldurup, parlak akşam güneşinin altında, gelen geçen yerlileri izliyoruz. Yakınlardaki köylerden şehre çok sayıda yerli geliyor, meydanda dolaşırken çok renkli görüntüler oluşturuyorlar. Çocuklar başımızdan ayrılmıyor, küçük hediyelikler satmaya çalışıyorlar. Kadınlar, bebeklerini sırtlarına bağladıkları bezlere sararak yürüyorlar. San Cristobal, Meksika gezisinin en ilginç kısmı olmaya aday.