1.Nükleer Reaktör: Uranyum atomunun fizyona uğradığı ve yüksek ısının elde edildiği, nükleer santralin en önemli kısmıdır.
2.Basınç Kabı: Yakıtların tümünü barındıran ve buhar üretmek için kullanılan, yüksek basınçtaki soğutma suyunu içinde tutan kısımdır. Kalınlığı 20-25 cm kadardır.
3.Koruma Kabı: Basınç kabı, buhar üreteçleri gibi tüm reaktör parçalarını koruyan kaptır. İç kısmı 2 cm kalınlığında çelik bir zırh ve onun dışında 2 ile 5 m kalınlığında bir beton kabuktan oluşur.
4.Kondanser: Türbinde kullandıktan sonra çıkan buharı, yoğunlaştırarak suya dönüştürür. Kondanserden çıkan su, pompa yardımıyla soğutma kulesine gönderilir.
5.Atık Toplama Sistemi: Nükleer santrallerin en önemli işlev gören sistemlerinden biridir. Radyoaktif madde içeren atıklar (katı, sıvı, gaz), ayrı ayrı işleme tabi tutulur. En önemlisi katı atıklardır. Katı atıklar öncelikle cam kaplar içine alınır ve tuz madenlerinde saklanır.
6.Moderatör: Parçalanma sonucu ortaya çıkan hızlı nötronları yavaşlatan maddedir. Bu madde, grafit, hafif su veya ağır sudur (H2O-D2O ve sıvı sodyum). Nötronlar yavaşlatılarak diğer çekirdeklerle etkileşime girmesi sağlanır. Moderatör aynı zamanda soğutucu görevi de yapar.
7.Ölçü, Kontrol ve Koruma Sistemi: Santralin tüm ünitelerini izleyen ve kontrol eden sistemdir. Herhangi bir arıza derhal görülebilir.
8.Buhar türbini: Buharın kinetik enerjisinin mekanik enerjiye dönüştürüldüğü kısımdır.
10.Şalt Saha: Nükleer enerjiden yararlanılarak elde edilen elektrik enerjisinin, alıcılara iletilmek üzere yükseltildiği, ilgili koruma ve kontrol sistemlerinin bulunduğu merkezdir.