Bir grup bilim insanı, Dünya’nın derinliklerinde, geçmişte Dünya’ya çarparak Ay’ın oluşumuna sebep olan bir gezegenin izlerini bulabileceğimizi iddia ediyor. Bu araştırma, Dr. Quin Yuan ve ekibi tarafından yürütüldü ve sonuçları Nature dergisinde yayınlandı.
Sismik dalgaların yayılma hızları, bulundukları ortamın yoğunluğuna bağlı olarak değişir. Daha yoğun ortamlarda, sismik dalgalar daha yavaş hareket eder. 1980’lerde, yerkürenin derinliklerinde, ana karalar büyüklüğünde iki bölge keşfedildi. Bu bölgeler, biri Afrika’nın altında, diğeri Pasifik Okyanusu’nun altında yer alıyor ve demir bakımından daha zengin oldukları için çevrelerine göre daha yoğun oldukları düşünülüyor.
California Teknoloji Enstitüsü’nden bir araştırma ekibi, uzak geçmişte Dünya’ya çarpan demir bakımından zengin bir gezegenin bu bölgelerin (LLVP’ler) oluşumuna yol açtığını iddia ediyor. Çarpışmanın etkisiyle parçalanmış olan gezegenin kalıntılarının bir kısmının Dünya tarafından emildiği ve bu süreçle LLVP’lerin oluştuğu öne sürülüyor.
Bu iddia, Ay’ın nasıl oluştuğuna dair başka bir soruyu da yanıtlıyor. Ay’ın oluşumuyla ilgili teorilerden biri, uzak geçmişte Dünya’ya Mars büyüklüğünde bir gezegenin çarptığını öne sürüyor. Bu teoriye göre, Theia adı verilen bu gezegen çarpmanın etkisiyle parçalandı. Gezegenden kalan parçalar, Dünya’dan kopan parçalarla birlikte zaman içinde Ay’ı oluşturdu.
Eğer bu teori doğruysa, Theia’dan kalan parçaların izlerini Ay dışında başka yerlerde de bulmayı bekleriz. Ancak bugüne kadar Theia’nın kalıntıları olabilecek herhangi bir şey keşfedilemedi. Eğer LLVP’lerin kaynağı Dünya’ya çarpan bir gezegense, bu gezegen Theia olabilir. Bilindiği gibi, Ay da Dünya’ya kıyasla demir bakımından daha zengindir.
Araştırmacılar, öne sürdükleri hipotezi bilgisayar simülasyonlarıyla test etti. Sonuçlar, Dünya’ya çarpan bir gezegenin kalıntılarının hem LLVP’leri oluşturabileceğini hem de Ay’ın oluşumuna katkıda bulunabileceğini gösteriyor.
Yeni hipotezle ilgili akla gelen sorulardan biri, Theia’dan kalan parçaların neden o sıralarda oluşum süreci devam eden Dünya’ya karışmayıp topaklar halinde kaldığıdır. Yapılan bilgisayar simülasyonları bu soruya da bir cevap veriyor. Hesaplamalara göre, çarpışma sırasında Dünya’ya aktarılan enerjinin büyük kısmı mantonun üst yarısında kaldı. Bu durum, mantonun alt kısımlarının, çarpışmanın etkisiyle tamamen sıvılaşmasını engelledi. Böylece, Theia’nın kalıntılarının topaklar halinde yerkürenin içinde kalması mümkün oldu.