Zheng, derin bir nefes aldı: Kapıya doğru ilerledi ve iterek kapıyı açtı. Hava aydınlık ve güneşliydi. Deponun önünde açık bir alan vardı. İlerideki evler deponun etrafını sarmıştı.
Zheng gökyüzüne baktı ve sonra Xuan'a döndü. ''Xuan, mevcut durumumuzu analiz et, yerimizi, Isla Sorna adasına nasıl gideceğimizi ve olası tehlikeleri bul.''
Xuan başını salladı: ''Adaya yakın bir sahil kentinde olmalıyız. Ama Isla Sorna adasının tam olarak nerede olduğunu bilmiyoruz. Ancak bunu internetten bulmak kolay olmalı. Yerini bulduktan sonra bir yat kiralayıp oraya gideceğiz. Ama bir şeyler ters gidiyor ve henüz ne olduğunu çözemedim. Belki de veri noktaları yeterli değildir. Hadi önce altınımızı paraya çevirebileceğimiz bir yer bulalım.''
Zheng sonra bunları diğerlerine söyledi. ''O zaman pozisyonlarımızı belirleyeceğim. Xuan, Kampa ve ben altınları bozdurmaya gideceğiz. Siz dördünüz burada depoda bekleyin. WangXia, bir sıkıntı olursa iletişim cihazıyla bizimle iletişime geçebilirsin. Ayrıca duruma göre davran.''
WangXia başını salladı. Sonra Gando konuştu: ''Sizinle gelebilir miyim? Beni Amerika'yı görmem için götürebilir misiniz? Barlara ve karaborsaya gideceğinizi biliyorum. Herhangi bir sıkıntı çıkarmayacağım. Sadece Amerikanın karanlık tarafını görmek istiyorum.''
Zheng merakla sordu: ''Böyle yerlerden korkmuyor musun? Kendimizi kavganın içinde bulabiliriz. Eğer öyle olursa seninle ilgilenmem pek mümkün olmayacak.''
Gando güldü. ''Ben kendi kararımdan son derece eminim. Sizin nasıl bir insan olduğunuzu bilmiyorum ama güçlüsünüz. Bu ikisi kesinlikle ordudaydı. Ancak senin onlardan daha güçlü olduğunu hissediyorum. Bu sadece bir sezgi.''
Zheng güldü ve depoya doğru ilerleyip konuştu: ''Sezgi mi? Güce karşı bir altıncı his mi? Genelde doğru çıkıyor değil mi?''
Gando onları peşlerinden takip etti. ''Altıncı his değil. Sadece bir sezgi. Araba sürdüğün zaman bazen sezgiler beceriden daha önemlidir. Bu sezgiler sayesinde daha birçok yetenekli insana karşı kazandım.''
Zheng'in aklına bir fikir geldi ve sordu: ''Ne tür araçlar sürebiliyorsun? Herhangi bir hava aracı sürebiliyor musun?''
Gando'nun suratı kızardı. ''Ben fakir bir öğrenciyim. Tüm bildiğim şeyler oyunlardan geliyor. Bunlar motosikletler, yarış arabaları, helikopterler olabilir. Ama başka bir şey yok.''
Zheng içini çekti. ''Büyük bir sorun değil. Tanrı'nın boyutuna girince eğitim odasında gerçek sürüş pratiği yapabilirsin. Xuan, Kampa sizin sürüş yeteneğiniz var mı?''
Kampa cevap verdi: ''Ben sadece topçuyum. Neden bir topçunun sürüş yeteneği olduğunu düşünüyorsun?''
Zheng geri mırıldandı: ''Bilmediğini itiraf et işte. Bundan çok gurur duyuyor gibisin. Peki ya Xuan? Mekanik alanlar hakkında herhangi bir düşüncen var mı?''
Xuan, Zheng sormadan önce düşünüyordu ve başını salladı. ''Eğer gerçekten sürüş için güçlü sezgileri varsa onun için uygun bir bilim-kurgu eşyası olabilir. Maliyeti pahalı ancak kademeleri atlarsa senin kadar güçlü olabilir. Mevcut duruma göre yüzde 70 eminim.''
''Ah?'' Hem Zheng hem de Kampa şaşırdı. Xuan'ın yüz ifadesi hala aynıydı. Ve Gando heyecanlanmıştı. Kendisini işaret etti ve konuştu: “Gerçekten mi? Senin kadar güçlü olabilir miyim gerçekten? Nedir bu? Tank mı yoksa helikopterler mi? Harika olacak.''
Xuan sakince konuştu: ''İmkansız. En azından film dünyalarına tank veya helikopter getiremeyiz. Işınlanma ışınının sabit bir çapı var. Ya da sadece kokpit kısmını getirebilirsin. Birkaç geliştirmeye baktım ve bir C kademe eşya, mikro robotik kostüm gördüm. Duran bir oyuncak ayı gibi görünüyor ancak senin pilotluk yapmanı sağlar. Yüksekliği yaklaşık 1.9 metre, bu yüzden içine oturabilir ve dünyalara girebilirsin. Aynı şeyin B kademe olanı ise Macross'dan VF-1. A kademesi ise orijinal Gundam.''
Gando çığlık atıyordu: ''Bu gerçek olamaz? Gundamlar Tanrı'nın boyutunda var mı? Benimle t*şşak mı geçiyorsun? Gundamların ne kadar güçlü olduğunu biliyor musun? Gundamlar ile savaşabilirsek her film kolay olur.''
Xuan onun sözünü kesti. ''İlk sorun onun enerji kaynağı. Bu robotların sınırlı miktarda enerjisi var. Enerjileri bitince onları Tanrı'nın boyutuna geri döndüremezsin ve sadece bir metal parçası olurlar. İkinci sorun ise silahlar. Robotlar sadece yakın mesafede savaşabilirler. Ancak düşmanla yakın mesafede olmak Star Wars gibi filmlerde tehlikelidir. Ayrıca hiçbir şey yapamayacağın filmler de var. Bunlar Garez ve Son Durak gibi filmler. Hala Gundamlar'ın yenilmez olduğunu düşünüyor musun?''
Zheng başını salladı: ''Tıpkı birkaç gün önce konuştuğumuz gibi, Başlangıç ve orta aşamalarda bilim-kurgu silahlarına belimizi bağlayabiliriz ancak sonunda sadece geliştirmelere ve yeteneklere bağlı kalacağız. Sadece robotlar ve bilim-kurgu silahlarıyla diğer takımlar karşısında aniden öldürülebilirsin. Örneğin ruh gücünü ele alalım. Lan'dan biraz daha güçlü birisi düşük zihinsel kapasitesi olan birini kontrol altına alabilir. Tıpkı Yaratıklar filmindeki Newbornlar gibi. Fiziksel güçleri beni kolayca öldürmek için yeterli ancak zihinsel kapasiteleri oldukça zayıf. O filmde bunun sayesinde hayatta kaldık. Aynı hissi bana Gundamlar da veriyor.''
Gando başını salladı ama yine de oldukça heyecanlıydı. ''Ne olursa olsun mobil şeyleri yönetmek benim hayalim. Umarım birgün bir mobil suit ile savaşabilirim. Haha! Gülme. Herkesin bir hayali vardır ve bu da benim hayalim. Ölmeden önce denemek istiyorum, bu sadece mikro robotik suit olsa bile.''
Diğer üç kişi daha fazla bir şey söylemedi. Ama Gando'ya karşı ufak umutları var gibi görünüyorlardı. Robotları yönetmek kulağa absürt gelebilirdi ama onların pahalı fiyatları düşünüldüğünde biraz daha iyi hissettiler. Her neyse Gando'nun gelişimi için biraz umutları vardı.
Aynı zamanda deponun etrafındaki açık alana yürüyüp sokaklara ulaştılar. Bulundukları yerin batısında bir köprü vardı ve o köprünün ilerisinde modern bir şehir vardı. Zheng köprüye olan mesafelerini hesapladı ve içini çekti: ''Acele edelim. Çabucak şehre ulaşalım. Altınımız var ama paramız yok ve bu çok saçma.''
Hepsi ileriye doğru koşmaya başladı. Gando'nun sürüş yeteneği vardı ama fiziği çok iyi değildi. Sadece birkaç dakika geçmişti ve nefes nefese kalmıştı. Kampa etrafına baktı ve ilerleyen bir araba gördü. Direkt arabanın önüne doğru koştu ve arabayı durdurdu. Arabanın içinden kel bir adam öfkeyle çıktı ve Kampa'nın vücudunu görür görmez sesini kesti.
''Naber kardeşim. Biraz para kazanmak ister misin? Bizi köprüye kadar götür, biz de sana altın verelim.''