Simon Maisch / Unsplash
Dört kuşak iki ailenin kronikleşmesi, Felicity Volk Arzu Hatları Kuzey Kutup Dairesi'nde başlayan ve Yeni Güney Galler Mavi Dağları'nda sona eren coğrafi bir alanı kapsayan 20. yüzyıl Avustralya tarihinin simgelerine dayanmaktadır.
Arzu Hatları Avusturalya'nın zengin dokulu bir kutlamasıdır - manzarası, manzaraları, sesleri, mevsimleri - karakterlerinin iç yaşamlarına yakından odaklanır. Ölçeği destansı ama aynı zamanda okuyucuyu sonuna kadar tahmin eden bir aşk hikayesi.
Paddy O'Connor'ın yörüngesi, kumarbaz babasının onu (erkek kardeşi yerine) Londra'daki bir yetimhanenin sistematik zulmüne ve daha sonra Sydney'in batısındaki bir çiftlik okulunun ağır işçiliğine terk eden “şanslı parasının” çevirilmesiyle ayarlanır.
Bu dönen madeni para, karar verme için tekrarlayan bir umut oluşturur. Karar verememe; aciliyetler ve arzunun yol açması.
Arzu çizgileri, tasarımcılar tarafından değil, insan ayakları tarafından oluşturulan yollardır: insanlar istedikleri yolu yürürken çimlerin içine izlenen kir yolları, onlar için ortaya konulan yolun yolu değildir.
Şu anda başarılı bir mimar olan Paddy'nin yansıttığı gibi:
… Bir binanın etrafına patikaları nereye koyacağınıza karar verirken, pragmatik bir mimar ot ekecek ve çiğnenmiş izlerin nerede ortaya çıkacağını izleyecekti. Pragmatik bir mimar bunları döşeyecektir.
InnerSelf'ten En Son Haberleri Alın
Evie'nin Paddy ile büyükbabasının pazar duraklarındaki ilk buluşması, nüanslı stili lirik olarak tanımlayıcı ve nazikçe ironik arasında kolaylıkla hareket eden bir yazar tarafından denetlenen sıra dışı hassasiyet ve fiziksel dolaysızlık aşk sahneleri başlatır.
Bina ve dikim ve seyahat Paddy ve Evie'nin paralel hikayelerini bir araya getirerek toplantı ve ayrılma ve tekrar toplantı ritimlerini kurar.
Babanın gözünden
Paddy ve Evie'nin iç yaşamları, en erken çocukluktan, cinsel uyanışa, yaşlılıkta “yakınlaşmanın tatlılığına” ince bir şekilde ayrılmıştır.
Volk, yedi yaşındaki Paddy'nin, babasının annesine yönelik şiddet içeren istismarına karşı acı çektiğini gözlemliyor. Ayrılma ve kayıp ızdırabında “rüyasında kendisine gelen, yüzü keskin ve tanıdık gelen” Mammy'ye yazmaya devam ediyor. Her zaman birleşmelerini hayal ediyor. Ama çok geçmeden, seyrek cevapları durdu.
Paddy'nin yetimhaneden arkadaşları Rusty ve Fionnoula ile dövüştüğü bond, ölü bedenlerini kahverengi kendirle kaplı bir çiftlik kulübesinde keşfettiğinde şok edici bir şekilde kırıldı:
… Ağzından guttural sesler döküldü. Kulaklarına yabancıydı.
Tımar ve sadist cezalarını tam olarak anlamadan gören intihar anlaşmalarını engellemediği için kendisini suçlar:
Yanında yürüyecek ve onun önüne gömülecek, önündeki yolu hazırlayacaktı, böylece attığı her adımda uçuruma tekrar tekrar düşecekti.
Okuyucu Paddy'nin cesaret başarısızlıklarını anlar. Evie onu affetmeyi imkansız bulacaktır.
Bir çocuk olarak, lavanta labirentinin Edenik alanında, Evie onu tehdit eden bir aktivitede izleyen ve homurdanan bir adamın farkına varır:
bir dehşetle bilmiyordu ama sonsuza dek biliyormuş gibi görünüyordu […] o kadar çirkin bir gerçek de yalan olabilirdi; ona kelime vermemek en iyisidir.
Nazik bir Aborijin bahçıvan tarafından kurtarıldı ve yam papatyalarından biriyle sunuldu, hayatının botanik türlerinin bir koruyucusu olarak onaylandı.
Evie'nin bir koruma uzmanı olarak çalışmasının en yüksek noktası, Avustralya tohumlarını Global Tohum Kasası Norveçte. Tohumlarına yatırım yapmak, gezegenin hayatta kalması ve ekolojisi için umuttur; insanlara ve sevdiklerine umut ediyor.
Yaşayan umut
Volk'un romanı soruyor: kalıtım ve çevrenin tespitleriyle yaşamlarımız bizim için ne ölçüde düzenleniyor? Ne derece özgürlük talep edebiliriz? Ve benliğin bütünlüğü başkalarının ihtiyaçları ve hakları ile nasıl uzlaştırılabilir?
"Hala yalancı mısın?" Evie, romanın ilk cümlesi olarak yabancılaşmış sevgilisine kısa mesaj gönderir. Yetişkin dünyasında ve ulusun tarihinde yalan söylemenin endemik olduğunu öğrendi.
Paddy'ye olan sevgisine sadık kalarak, çocuklarının velayetini kaybetmek zorunda kalır. Ann ile mutlu ve sadık bir evlilik yalanını sürdürür; çocukları, reddedildiği istikrar ve güvenliğin tadını çıkarır.
Sonunda, Evie sabrının sonuna geldiğini fark eder. "Hala yalancı mısın?" yıllar ve yıllar boyunca yıldönümlerini göndermeye devam ediyor: umudunu sabit tutmasıyla ayakta tutan bir soru. Tesadüf, kararlılık ve kırılganlıkla arzuların sonunda onları bir araya getireceğini umuyoruz.
Yazar hakkında
Fahri Doçent Jennifer Gribble, Sydney Üniversitesi