onikomikoz
Onikomikoz, insan tırnak plakalarını etkileyen mantar enfeksiyonudur. Hastalığın etken maddesi patojeniktir ve fırsatçı mantarlardır. Onikomikoz terimi 1854'te ortaya çıkmıştı, ancak Rusya'daki hastalık ilk önce P.I tarafından belirtildi. Matschersky, 1861'de tezinde. Günümüzde hastalığın patogenezi hızla artıyor ve bu da onların gelişimini etkileyen faktörlerin sayısal olarak artmasıyla açıklanıyor.
Çivilerin onikomikozu, ayaklardaki mikoz gibi insanın ortak bir mikotik hastalığıdır. Onikomikoz insidansının gücüne göre, mükemmel iklim koşullarına sahip ülkelerde farklılık gösterir. Örneğin, İspanya'da onikomikoz, nüfusun% 1.7'sinde (erkeklerin% 0.8'i, kadınların% 1.8'i) ve 800 kişiyi inceleyen Finlandiya'da,% 8.4'ünde (kadınların% 4.3'ü ve kadınların% 13'ü) erkeklerde), Rusya'da bu hastalığın% 5'inde teşhis konur. Genellikle bir doktora dönüş sebebi, tırnak plakalarından memnuniyetsizlik, yani aktif yaşam kalitesini etkileyen görünümleri.
Onikomikoz nedenleri
Tırnak plaklarına ciddi hasar veren 50 çeşit koşullu patojenik ve patojen mantar vardır. Bununla birlikte, dermatofitlerin baskın konumu. Onların sayısı% 90'a ulaştı. Bunlara antropofilik dermatomisetler dahildir: Tr. Tonandalılar, Tr. mentagrophytes, Tr. Mentagrophytes, Epidermophyton floccosum, Trichophyton rubrum, Tr. violaceum yanı sıra zoofilik Tr. verrucosum'un. Nadir durumlarda, çivi plakasının Microsporum mantarları ile enfekte edilmesi mümkündür.
Onikomikozun bir sonraki nedeni maya benzeri mantarlar (Malassezia, Candida) olabilir. Candida cinsinin mantarları, aynı zamanda, oda temizliği ile uğraşan kadınların elinde onikomikozun ortak bir nedenidir.
Onikomikoz ile enfeksiyon kaynağı öncelikli olarak hastadır, ayrıca patojenlerle enfekte nesnelerdir. Her insanın ömür boyu sürekli olarak onikomikoz mantarlarıyla temasa girdiği ancak hastalığın hiç gelişmediği saptanmıştır.
Tırnak onikomikozu ile enfeksiyon, hamam, saunalar ve yüzme havuzları ziyaretleri sırasında mümkündür. Tehlikeler, tezgahlar, ızgaralar, yollar, halılar ve patates mantarlarının cilt skalaları ile kaplıdır. Genellikle çivilerin onikomikozunun transferi aile içi olarak yapılır ve bu durumda enfeksiyon konusu yaygın terlik, keseler, havlu ve banyodur. Ölçekler enfekte cilt taraması sırasında düşme özelliğine sahiptir.
Çivilerin onikomikozu da diğer faktörler tarafından tahrik edilir. Ekstremitelere yetersiz kan tedariki, diyabet , HIV, bağışıklık yetersizliği durumları gibi.
Çocuklarda görülen onikomikoz seyrek olarak bulunur ve genellikle eşlik eden hastalıklardan kaynaklanır. Tırnak plağının büyümesiyle hızlanan hız nedeniyle, çocuklarda onikomikoz insidansı çok düşüktür.
Çocuklarda görülen onikomikoz aşağıdaki özelliklere sahiptir: çivilerin yüzeyi pürüzlü bir yüzeye sahipken, çivinin konfigürasyonu korunur ve plakanın lezyonu distal kenar boşluğunda daha sık görülür ve subungual hiperkeratoz da nadiren görülür. Terbinafin, çocuklarda onikomikoz tedavisinde kullanım için onaylanmıştır.
Down sendromlu çocukların yanı sıra, HIV bulaşmış çocuk grubunda daha yüksek morbidite.
Yaşlılar genellikle endokrin değişiklikler, cildin fizyolojik özellikleri ve eklentileri ile ilişkili olduğu için hastalığa yakalanma eğilimi gösterirler. Onikomikozun patogenezi yaşlıların vasküler patolojisine ve ilgili hastalıklara sahiptir: Raynaud sendromu , venöz yetmezlik, Lenfostaz, Şeker Şekeri, travma, genel zayıflık, derinin maserasyonu, Hiperhidroz.
Ayağın Onikomikozu genellikle bir aile enfeksiyonudur. Hastalığın giderek yaygınlaşması tıbbi bakımın reddedilmesi ile açıklanır ve sonuçta onikomikoz hastaları yıllardır muzdarip olur.
Onikomikoz semptomları
Dışarıda, onikomikoz gevşetme, kalınlaşma ve kırılgan tırnak ile kendini gösterir. Bu durumda, etkilenen çiviler donuklaşır, deforme olur, sararır, kalınlaşır ve daha da parçalanır. Yıllar boyunca mantar lezyonu, sadece kozmetik problemleri değil aynı zamanda ayakkabı seçimi ile ilgili problemleri de yaratarak ağır bir karakter alır. Hastalar yürüme, ağrı ve hareket kısıtlı olduğunda rahatsızlık hissederler. Bununla birlikte benlik saygısı düşer, yaşam kalitesi azalır.
Onikomikozun teşhisi, çalışmanın mikolojik değerlendirmesinden ve belirli bir klinik tablo varlığından oluşur. Aşağıdaki temel ölçütler kaydedilmiştir: beyaz-sarı ve turuncu-kahverengi şeritler veya lekeler. Sekonder kriterler: subungual hiperkeratozis, onikoliz, tırnak plağının kalınlaşması.
Etkilenen çivinin kalınlığını hesaba katarak onikomikoz sınıflandırması vardır. AM Arievich, onikomikozun tiplerini belirledi: İlk normotropik, ikinci hipertrofik ve üçüncü atrofik.
Normotrofik tip, çivinin kalınlığını ve konfigürasyonunun korunması, yalnızca şeffaflığın renk değişiklikleri ile karakterizedir.
Hipertrofik tip, subungual hiperkeratozun kalınlaşması nedeniyle tırnak plakasının kalınlaşması ile işaretlenmiştir.
Atrofik tip tırnak plağının inceltilmesiyle karakterizedir.
Modern yabancı sınıflamada, aşağıdaki onikomikozlar ayırt edilir: yüzeysel beyaz, bir sonraki tip distal subungual onikomikoz, daha sonra proksimal subungual onikomikoz izlenir ve nihai tipli distrofik onikomikoztur.
Onikomikoz tedavisi
Onikomikozun tedavisi, antifungal ilaç enfekte olmuş tırnağa direkt uygulandığı zaman lokal olarak mümkündür ve ilacın oral yoldan uygulandığı sistemik tırnak plağına nüfuz eder.
Dermatofitlerin neden olduğu hastalıklarda genel antimikotik ilaçlar reçete edilir. Hangi Orjinal, Griseofulvin, Nizoral, Lamizil taşıyabilir.
Onikomikoz maya benzeri nedenlerle ve aynı zamanda kalıp mantarlarıyla sonuçlanırsa, yukarıda tarif edildiği gibi tedavi de uygulanır (Griseofulvin hariç, bu ilaç önerilmez).
Reçeteleme şeması:
- Nizoral, durumun iyileşene ve şeffaf tırnak plakalarının büyümesine kadar 4 ay boyunca 200 mg'lık günlük dozu.
- Lamisil, günlük normal 250 mg, 3 ay sürmekte ve sonuç yokluğunda uzunluğu en fazla 6 aydır.
- Orungal, günde 2 ila 6 ay süren 100 mg standarttır.
Onikomikoz, immünostimülatör ajanlar, adaptogenler, anjiyoprotektörler, vitaminler, adaptojenler içeren patojenetik ajanlarla tedavi edilir.
Tırnak onikomikozunun antimikotiklerle tedavisi mutlaka iki aşamadan oluşan harici terapi ile birlikte yapılmalıdır.
Birincisi: Enfekte çiviyi veya parçasını gerektiğinde (cerrahi veya konservatif olarak) çıkarmak.
İkinci: tırnak yatağının yanı sıra büyüyen bir tırnak plağı tedavisi dahildir. Bunu yapmak için önümüzdeki beş gün boyunca günde iki defa Andrassian sıvısı tırnak yatağına uygulanır.
Andriasyan'ın sıvısı (gliserin - 20.0, asetik asit% 40 - 40.0 ve ayrıca etil alkol - 50.0). Önümüzdeki beş gün, sıvı, bileşimi (salisilik asit 10.0, laktik asit 10.0, kolodiyon 50.0, resorsinol 2.5) içeren günde iki kez iki kez uygulanır.
Altıncı gün% 5 salisilik merhem içeren bir bandaj içerir. Yedinci gün orta derecede sıcak bir soda banyosudur ve temizlendikten sonra. Ardından, tırnak nihayet olgunlaştırılıncaya kadar tedavi tekrarlanır.
Çoğu durumda çivileme onikomikozu tedavisi ile ilgili hastaların yorumları genellikle lokal tedavinin küçük olduğunu söylüyor. Ve etki, tırnağın 1/3 enfeksiyonu ile birlikte yüzeyel beyazla birlikte distal-lateral form ile başarılır.
Onikomikozu tedavi etmek için başka ne var?
Tırnakların onikomikoz ile tedavisi, dimexide ile% 20'lik salisilik-benzoik asit çözeltisi gibi bir yöntemle etkili bir şekilde gerçekleştirilir. Bu alet çiviye günde iki kez olmak üzere her seferinde bir damla uygulanır ve her zaman temizlendikten sonra uygulanır.
Onikomikozdan ilaçlar çeşitli fungisidal merhemler (Kanesten,% 5 Salisilik Merhem, Liniment, Miconazole, Griseofulvin, Lac Batrafen, Grimexal, Mikospor Merhemi, Nizoral, Lac luceril, Travogen, Lamizil vb.) Içerir.
Terbinafin veya Terbinox da, onikomikoz tedavisinde bugüne kadar ilgili hale gelmiştir. İyi bir mantar önleyici etkisi vardır ve çalışmalar, ilacın popülasyonun tüm kesimleri tarafından iyi tolere edildiğini göstermiştir.
İyileşmeyi değerlendiren ölçütler şunlardır: Klinik belirtilerin ortadan kalkması, ayrıca tırnak plakalarının tam büyümesi ve mantarların zorunlu negatif üçlü analizleri. Bu testler tedavinin bitiminden sonra ve iki ayda bir yapılır. Her üç ayda bir takip bakımının yapılması da önemlidir. Mantarın ortamdaki inanılmaz canlılığını ve mantar önleyici ilaçların bir parçası olan maddelere karşı bağışıklığın gelişmesini hatırlamak önemlidir. Bu nedenle, eğer mantar iyileşmezse, tedavide tekrarlanan enfeksiyon ile, eylemleri için ayırıcı bir mekanizmaya sahip diğer ilaçları kullanın.