Müzik şişer. Suç laboratuvar teknisyenlerini canlandıran aktörler etkileyici görünümlü bir bilgisayar etrafında toplanıyor. Bir parmak izi girdiler ve anında, tam tanımlayıcı ayrıntılarla birlikte kötü adamın resmini çekerler. Ve sonra bir reklamcılığa giderler.
Bu, olay örgüsünü hareket ettirmek için sık sık kullanılan teknoloji dozlarını kullanan son nesil TV suçları dizisi tarafından sunulan gerçek. Tahmin edilebilir bir şekilde, gerçeklik televizyondan farklıdır.
FBI Laboratuvarı'nın Latent Print Support Unit'in şefi Michael Wieners, “En büyük fark, TV'de genellikle kişinin bir resmi ile ortaya çıkan tek bir eşleşme bulmasıdır” dedi. WordsSideKick.com.
Wieners, "Sistemin gerçekte ne yaptığı, en olası eşleşmelerin listesini sunuyor." Dedi. “Her zaman bir örnek olmalı, o zaman gerçekten bir eşleşme olduğunu belirlemek için, örnek baskı ile yan yana, ekranda baskıya bakar.”
Bunu yapmak, örneğin cildin elastikiyeti tipik olarak iki görüntüyü üst üste koyamayacağınız anlamına geldiği taktirde, saklanan dosya ile numunenin üstüste binmesiyle ilgili basit bir mesele değildir. Teknisyenler neleri arayacağını bilmeli ve neye bakacağını bilmeliler, 18 aylık yoğun bir eğitim aldılar, diye açıklıyor Wieners.
Diğer büyük fark, TV şovlarının, operatörlerin tipik olarak parmak izlerini bilgisayarlarına girmesini betimlemesidir. Gerçekte, görüntü, kir ve dijital gürültü gibi bir parmak izi olmayan her şeyi çıkarmak için teknisyenler tarafından dikkatle düzenlenmelidir. Yapmamak, sürecin doğruluğunu yüzde 30 oranında azaltacağı konusunda uyardı.
TV şovları tipik olarak anlık sonuçları gösterirken, FBI'ın 53 milyon dosyadan (Entegre Otomatik Parmak İzi Tanımlama Sistemi veya IAEFS) veritabanına bir baskı yapması iki saate yaklaştı.
Tam karşı kısmi
Veri tabanı, parmak izlerinin tam setlerini temsil eder. Suçlular genellikle yalnızca kısmi baskılar bırakırlar, ancak sistemin beş ayrı ayırt edici noktayı içerecek kadar büyük olduğu sürece kısmi bir baskının üstesinden gelebilir.
Ancak, baskılar sistemde olsa bile, her zaman kanıt baskısı ile eşleştirilemez, çünkü dosyadaki parmak izinin, kanıt baskısıyla eşleşecek kısmı bulanık veya lekeli olabilir.
Laboratuvar tarafından alınan vakaların yaklaşık yüzde 26'sının tanımlanabilir parmak izlerini içerdiğini söyledi. Bunlar genellikle, araştırmacılar suç mahallinde bulunan tüm baskıları sunacağı için, birden fazla parmak izi seti içerir.
Müfettişlerden, olay yerine meşru erişim hakkına sahip olan herkesin “eleme baskılarını” sunmaları istenir. Herkesin izleri kimlik tespiti için sisteme sunulur.
Gözenekli vs gözeneksiz
Wieners, parmak izi delilinin işlenme şeklinin, baskıların, gözenekli (bez veya kağıt gibi) veya gözeneksiz (metal gibi cam gibi) bir yüzey üzerinde olmasına bağlı olduğunu açıkladı.
Gözenekli malzeme, parmak izi ter ve yağ ile etkileşime girecek ve görünür hale getirecek kimyasallar ile tedavi edilir, açıkladı.
Gözeneksiz malzeme genellikle, birkaç damgalı ısıtılmış süper yapıştırıcı içeren bir bölmeye konur, buradaki dumanlar parmak izleriyle tepkimeye girer, sertleşir ve görünür hale getirir. Wiener, bu basit sürecin 1980'lerin başlarında Japonya'da kaza ile keşfedildiğini belirtti. Ancak araştırmacılar, baskıları siyah tozla toz haline getirmek ve daha sonra bunları açık bir bantla kaldırmak için eski yöntemleri kullanmaya devam ediyorlar.