Richard A. Bitzinger tarafından
yorum
Dünyanın en büyük silah alıcılarından bazıları Asya’da. Stockholm Uluslararası Barış Araştırmaları Enstitüsü (SIPRI), Asya’nın (Hindistan alt kıtası ve Okyanusya dahil) son birkaç on yıldır dünyanın en büyük silah pazarı olarak kaldığını doğrulamaktadır.
Rapora göre, Asya, 2017-2021 dönemi için tüm uluslararası silah transferlerinin çoğulluğunu (yüzde 43), Orta Doğu’yu (dünyanın diğer büyük silah pazarı) yüzde 32’yi ve Afrika’yı (yüzde 5,8) geride bıraktı. Amerika (yüzde 5.5).
SIPRI’ye göre, 2017-2021 döneminde en büyük on silah ithalatçısından altısı bölgedeydi: Hindistan, Çin, Avustralya, Pakistan, Güney Kore ve Japonya. Aslında, Hindistan tek başına yüzde 11’ini oluşturuyordu. tüm Bu dönemde silah transferleri, son birkaç yıldır (ve Suudi Arabistan’ın hemen önünde) dünyanın en büyük silah alıcısı olarak konumunu koruyor.
Bu silah alımları, bölgedeki askeri harcamalarda devam eden artış eğilimi ile sağlandı. Yine SIPRI’ye göre, 2021’de Asya ve Okyanusya’daki savunma harcamaları, 2020’ye göre yüzde 3,5 arttı ve on yıl öncesine göre yüzde 59 daha fazla arttı. Açıkçası, yeni silahlar için bol miktarda para var.
Bütün bunlar, Amerika Birleşik Devletleri, Rusya, Çin, İsrail ve önde gelen Batı Avrupa silah üreticileri de dahil olmak üzere dünyanın önde gelen silah ihracatçıları için iyi haber. Hindistan, Rusya, ABD ve İsrail’den silah satın aldı. Güney Kore ve Japonya, ABD askeri sistemlerinin başlıca alıcılarıydı. Almanya Singapur’a denizaltı sattı ve Güney Kore Endonezya’ya savaş uçağı sattı. Aşağı yukarı açık bir pazardı ve herkesin satışları kapatması için fırsatlar vardı.
Bu eğilimler değişiyor olabilir ve dünyanın en büyük silah ihracatçılarından ikisi olan Rusya ve Çin için bu iyi bir haber değil. Amerika Birleşik Devletleri, sırayla, faydalar elde edebilir.
Rusya’yı al. Ukrayna’yı işgal etmeden önce Rusya, Asya’ya en büyük silah ihracatçılarından biriydi. Aslında, Güneydoğu Asya’nın önde gelen silah tedarikçisiydi ve 2000 ile 2021 yılları arasında 10.9 milyar dolar transfer ederek Amerika Birleşik Devletleri’ni (8,4 milyar dolar) geride bıraktı. Özellikle Malezya ve Endonezya’ya Sukhoi jetleri ve Vietnam’a denizaltı sattı.
Pek çok ülke Moskova ile silah anlaşmalarını iptal ettiğinden, tüm bunlar şimdi tehlikede. Örneğin, hem Hindistan hem de Filipinler planlanan Rus helikopterleri alımını iptal ederken, Endonezya ve Malezya daha fazla Rus savaş uçağı almaya karar verdi.
Rus silah satışları savaştan önce zaten düşüşteydi. Rus silah transferleri 2012 ile 2016 ve 2017 ile 2021 arasında yüzde 26 düştü ve küresel silah ihracat pazarındaki payı yüzde 24’ten yüzde 19’a düştü.
Geleneksel olarak, özellikle Hindistan ve Vietnam olmak üzere Rus ekipmanının büyük alıcıları son zamanlarda Moskova’dan alımlarını azalttı. Aynı zamanda bu ülkeler silah tedarikçilerini çeşitlendirmeye başladılar; Hindistan ve Endonezya ABD’den alımlarını artırırken, Vietnam İsrail’den alım yapıyor.
Yaptırımların (Rus bankalarının uluslararası elektronik fon transferleri için bir sistem olan SWIFT’den ihraç edilmesi gibi), Rus silahlarının savaş alanında düşük performansı ve Moskova’dan silah satın alma konusundaki genel yükün bir kombinasyonu, Rus silahlarına ciddi kısıtlamalar getirecektir. uzun süredir satışta. Rusya, Asya’daki üstün konumunu asla geri kazanamayabilir.
Aynı zamanda, Çin muhtemelen Rusya’nın gönülsüz gidişinin geride bıraktığı boşluğu doldurmakta zorlanacak. Pekin, Güneydoğu Asya’ya gemisavar füzeleri, topçu sistemleri ve Endonezya’ya çoklu roketatarlar ve Malezya’ya Çin savaş gemileri ve uçaksavar füzeleri gibi satışlarda bazı başarılar elde etti.
Bununla birlikte, Rusya’nın Asya’daki önde gelen silah alıcıları -Hindistan ve Vietnam- Pekin ile olan düşmanca ilişkileri göz önüne alındığında, Çin silahlarını satın almayı düşünmeleri pek olası değil. Malezya veya Endonezya gibi ülkelerin, savaş uçakları gibi gelişmiş silah sistemleri için Amerika Birleşik Devletleri veya Batı Avrupa’ya yönelme olasılığı daha yüksektir.
Üstelik Çin henüz güvenilir bir silah tedarikçisi olduğunu kanıtlamış değil. 2017’de Tayland, üç Çin denizaltısı için Pekin ile 1 milyar dolarlık bir anlaşma imzaladı, ancak bu satış, Almanya’nın denizaltılara gidecek dizel motorları ihraç etmeyi reddetmesi nedeniyle ertelendi. Thais sonunda düşük kaliteli Çin dizellerini kabul edebilir, ancak bu satış, Thais’in ağzında gelecekteki satın alımlarla ilgili kötü bir tat bırakabilir.
Çin, Asya’ya yapılan silah transferlerinden elde ettiği gelirin büyük bir kısmı için muhtemelen sadece bir avuç ülkeye – özellikle de Çin’in tüm silah ihracatının neredeyse yarısını oluşturan Pakistan’a – bağımlı olmaya devam edecek.
Asya silah piyasası büyük bir dönüşümün eşiğinde. Rusya’nın kendi açtığı yaralar, diğer silah üreticisi devletlerin doldurmak için süpürebileceği bir boşluk bıraktı. Özellikle Güneydoğu ve Güney Asya’da, Batı Avrupa savunma firmaları, İsrailli silah üreticileri ve hatta Güney Kore ve Türkiye gibi silah ihracatçısı özentiler, malları için yeni pazarlar bulabilirler.
Amerika Birleşik Devletleri özellikle yararlanabilir. Ukrayna’daki savaş, Javelin tanksavar mühimmatı, Stinger hava savunma füzesi ve HIMARS çoklu roketatar gibi silah sistemlerinin etkinliğini göstermiştir. Bu tür silahların ihracatı hızla artabilir. Rusya’nın büyük ölçüde yoldan çekildiği ve Çin’in boşluğu dolduramadığı daha açık bir Asya silah pazarı, Amerika’nın kaybedeceği şey olacaktır.