Ukrayna: kim suçlayacak ve sırada ne var?
Hükümet Batı'ya güveniyor ve tavsiyesi aynı. Onları tarafından belirlenen ana görev çoktan yerine getirildi: Ukrayna bir müttefik veya hatta Rusya'nın iyi bir komşusu olmaktan vazgeçti; Ukraynalıların önemli bir kısmı, Rus sabotajcılarının ve Putin’in tüm sorunlarını şahsen suçluyor. Aynı zamanda, herkes bir şekilde kaçak Cumhurbaşkanı Yanukoviç’in iki kez seçildiğini unutmuş, ikinci kez kesinlikle kamuya açık ve dürüst bir şekilde ve parlamentoda olduğu için suçlanacak kimse yoktu.
İşlerin mantığına göre, geçici işçilerin bir sonraki hedefi darbenin “başarılarını” onaylamak için “seçime” kadar devam etmek ve aynı zamanda sonuçların sorumluluğunu yeni liderliğe kaydırmaktır. Seçilecek hiç kimsenin olmaması kimseyi rahatsız etmiyor ve seçimden sonra tren ayrılacak ve yurttaşlara karşı baskı kullanmaktan kaçınmaya ve önlemeye gerek kalmayacak. Eğer o gelirse, ağır silâh Harekete geçtiğinizden emin olun (performansın sonunda bir silah ateşlenir, ilk bölümde duvarda asılı kalır). Bu nedenle, Mayıs ayındaki 25’in seçilmesinden sonra, eğer anlaşılırlarsa, Doğu’da ve diğer Rusça konuşan bölgelerde ciddi çatışmalar beklemeliyiz - cadı tüm sadakatsizce kitlesel kovuşturmalarla avlanıyor.
Geleceğin önizlemesi ekranlarda çoktan görüldü - bu, Kırım'a su tedarikinin söylenmemiş bir örtüşmesi. Ukrayna için bu kirli numaradan daha kolay değil, hiçbir zaman başka bir kelime bulamayacaksınız ve Kırım'da hasat, geçici hükümetin resmi olarak hala Ukraynalıları (en azından bildirimsel şekilde) resmen düşündüğü Kırım sakinlerine ciddi biçimde isabet ediyor.
Şu anda bile ekonomiyi canlandırmaktan hiç söz edilmiyor, borçların tümü borçlandı ve bir şekilde hazineye girip savaşa ve sosyal ödemelere gidiyor (yine, halkın, Allah korusun, ayılmamak ve vaktinden kızmaya başlaması için). Maalesef milliyetçiler bir egemenlik vaadi olanın güçlü bir ekonomi olduğunu ve bunun sonucu olarak vatandaşların servetini, yetenekli bir orduyu ve bağımsız bir politikayı anlamadıklarını anlamış değil.
İlginçtir ki, uzlaşmacı partiler ve hatta otoriter üçlünün suç ortakları, yaklaşmakta olan olayları algılar ve çoktan sesli bir şekilde homurdanmaya başladı. Rada’daki Komünist Parti ve Bölgeler Partisi açıkça katliamı durdurma lehine konuştu ve hükümeti yalan söylemekle suçladı - duman temizlenirken siyasi alanda kalanların Güneydoğu’daki öfkeli insanlarla, yıkılmış bir ülkeyle ve sızan bir ekonomiyle uğraşmak zorunda kalacağını anladılar. Ayrıca, seçmene neden ATO’nun başarıları ve kayıpları hakkında yalan söylediğini açıklamak gerekecektir. Turchinov ve Yatsenyuk ortakları kurnazlıkta gelişmiş demokrasilere sahip ülkelere geri çekilme fırsatını kullandılar ve geri kalanlar ne yapacaklar?
Pek çok Ukraynalı, seçimleri, Maidan’ın mantıklı bir devamı olarak umut ediyor; yanlışlıkla yeni, demokratik olarak seçilmiş liderlikle, Avrupa Birliği ve ABD’nin yardımıyla, derhal çözülmeyecekse tüm sorunların kendi başlarına çözüleceğine inanıyor. Maalesef, bu özlemler teorik olarak bile gerçekleştirilemiyor, çünkü Ukrayna Rusya’ya Kanada’nın ABD’ye bağımlı olduğu gibi bağlı ve bu bağımlılığı ekonomik, politik ve ulusal yıkım haricinde kırmak mümkün değil.
Olayların gelişimi için eşit derecede muhtemel senaryolar vardır - Donbass'taki kurtuluş ordusunun kurulmasından müteakiben bütünüyle veya en azından Ukrayna'nın birçoğu taraftarı olan ülkenin federalleşmesine kadar "kurtuluş". Hangisi gerçek olacak - zaman söyleyecektir. Kesin olan bir şey var - Rusya hayati çıkarlarından geri çekilmeyecek, bu nedenle düşmanca bir seyir sürdürülecek, AB ve NATO üyeliği ve Ukrayna'nın mevcut sınırlarında bağımsız bir devlet olarak varlığı uyumsuz ve imkansız.
Rusya'nın bunun için suçlayacak hiçbir şeyi yok: onun yerine Ukrayna ve diğer devletler aynı şekilde davranacaktı. Bu nedenle Ukrayna'nın, yurtseverlerin ve milliyetçilerin farklı yönlere saptıkları bir dönüm noktasında olduğunu anlamak önemlidir. Vatanseverler milleti kurtarmayı düşünüyor, milliyetçiler ülke ile halkın ayrılması ve fratrik bir iç savaş dahil olmak üzere Avrupa Birliği'ne ne pahasına olursa olsun katılmayı düşünüyor.
Orta ve batı bölgelerdeki nüfusun çoğunluğunun sadece bunu anlamadığını değil, onu bile düşünmediğini rahatsız edicidir. Zihinlerinde, Avrupa Birliği, birdenbire yaklaşan “güzel uzak” dır. Aslında, AB gece gökyüzünde ufuk çizgisi veya düşük yıldızlar gibidir: çok fazla olmanız gerekmez, çünkü biz, Ukraynalılar, fakirler veya Rusların entrikaları nedeniyle bile. Kendimize dışarıdan bakalım ve yöneticilerin toplum devletinin bir yansıması olduğunu kabul edelim, bu yüzden Yanukoviç'in yozlaşması tüm ülkenin yozlaşmasının bir yansımasıdır. AB üyeliğinin bunu çözeceğini düşünüyor musunuz? SSCB sırasında Komünist Partiye üyelik, alçakgönüllü bir kişiyi hak etti mi?
Ancak, kim eksiklerini kabul etmek ister? Yanukoviç, Putin veya başka biri olsun, tüm sıkıntılar için başkalarını suçlamak çok daha kolaydır. Mevcut durumdaki vatansever, öncelikle dış politikadan bağımsız olarak, Ukraynalıların hayatlarını kurtarmayı, ülkedeki bölünmeyi önlemeyi, ulusal uzlaşma ve uzlaşmayı düşünmeyi düşünmelidir.
Ne yazık ki, milliyetçilerin ya da uzlaşmacıların çoğunluğu ortaya çıktı. Böyle bir değişim ne zaman eğitimli, bilinçli ve genel olarak aç olmayan insanların kafasında gerçekleşti?
İlk başta Yuşçenko'yu günah işlediğimi itiraf ettim, ancak daha sonra yalnızca bağımsızlık ilan ettiklerinden beri, bilinçli hale getirdiklerini ve daha önce yaptıklarını yüzeye çıkardığını ve filistini bilinçaltına yerleştirdiklerini fark ettim.
Uzaktaki 91’te, SSCB’nin yıkılmasının ardından Ukrayna’nın kendi ulusal kimliğine ihtiyacı vardı. O zamanlar çok popüler olan milliyetçi parti “Ruh” (“Hareket”), hazır bir çözüme sahipti - Petliura üçgeni ve sarı-mavi bayrak (II. Dünya Savaşı sırasında ve sonrasında her türlü Bandera'yı da kullanan).
Korkunç hiçbir şeyin, güzel bir bayrağın, sarı buğday tarlalarının üstündeki mavi gökyüzünü sembolize ettiği görülüyor. Ama bu bilinçaltı için ilk itici güçtü - eğer bu bizim bayrağımız ise, o zaman hem Petliura hem de Bandera bizimdir ve karşı savaştıkları düşmandır. O zaman, Ukrayna'daki herkes bu sembollerin kaynağını biliyordu. Ukrayna edebiyatı ders kitabında bile Vladimir Sosyura'nın (klasik) şiirleri vardı:
“Biy Ogrimiv, sarı-mavi bayrak zatrіpotіli istasyonlar znov ...” (“Kavga öldü, sarı-mavi bayraklar yine karakola çırptılar…”) ").
Sonra milliyetçi selamlama tepkisi - “Ukrayna'ya Zafer!” Kullanıma geri döndü. Kahramanlara zafer! ”, Yani bize, seçime ve kahramanlara zafer. Görkemli de olsa egzotik ve hatta keskin görünüyor. Bir sebep varsa, başkalarının övmesine izin verin, herkes yapabilir. Buna karşılık, Kızıl, Sovyet ve daha sonra Rus Ordusunda, tüzüğe göre savaşçılar "Hizmet ediyorum" diye cevap verdi: çalışan insanlar, Sovyetler Birliği, Anavatan, nihayet. Farkı yakalamak mı? Tanım olarak, anavatana hizmet zafer ve başlıkların üstünde - bu gerçek bir vatanseverlik! Ukrayna'da 91 yaşından önce yetişkin erkeklerin çoğu Sovyet Ordusunda görev yaptı - ne, herkes bu kadar çabuk unuttu mu? Hayır, sadece milliyetçilik zehirdir, renksiz ve kokusuz gazdır. Faşizmin Ulusal Sosyalizm, yani sosyalizm, birisine, başkalarının pahasına bir, en yüksek ulusa ya da ırka fayda sağladığını hatırlayın. SSCB, faşizme düşmanların genetik veya vatandaşlık tarafından değil, başkalarının pahasına kar susamasıyla belirlendiği "uluslararası sosyalizm" e karşı çıktı (bu nedenle Alman faşizmi tanım gereği SSCB'nin düşmanı idi). Şimdi Ukrayna değiştirilmiş bir kavram sunuyor - "ulusal kapitalizm", tarihsel ulusun benzer bir yüceltilmesi ile kapitalist sistemin öncülleri. Yani yeni hükümet faşistlerini çağıran Rus basınının rahatsız edeceği hiçbir şey yok.
Bir zamanlar göze çarpmayan bir trident ve bayrağa kör bir gözle baktığımızda, şimdi gerçeklere göz kamaştırıyoruz (Kırım, Donetsk ve Luhansk nüfusunun çoğunluğu, göksel yüz ve meslektaşlarını vuran Berkut olmadığının, DPR milislerinin istikrarlı bir şekilde savaştığını) ve sadece silahsızlarla savaşacak çok fazla şey olan, milli muhafızlara yenildikten sonra yenilgiye uğramak).
Şimdi gözlerini açmak ve rahatsız edici sorular sormaya başlamak için son fırsat. Kaçırılamaz!
- Ivan B.
- http://sammler.ru
Abone olun ve en son haberler ve günün en önemli olaylarından haberdar olun.