Ermenistan Gümrük Birliği'ne entegrasyon kursu zaten ilk sonuçları veriyor. Yıl sonunda, Rus gaz süper devi Gazprom ArmRosgazprom ile CJSC ile yılın 2018’ine kadar Ermenistan’a “mavi” yakıt temini için bir sözleşme imzaladı. Açıklığa kavuşturmak için: ArmRosgazprom CJSC hisselerinin% 80'i doğrudan Gazprom'a,% 20 ise Ermenistan Cumhuriyeti Hükümeti'ne aittir.
Toplam arz 12,5 milyar metreküp olmalıdır. Aynı zamanda, sözleşme, yukarıdaki anlaşmayı imzaladıktan sonra Ermenistan için fiyat politikası değiştiğinden, önümüzdeki beş yıl boyunca Ermenistan'ın 1 milyar dolar tasarruf etmesine izin veriyor. Eğer 2014’in başlamasından önce, bu Kafkas devleti için gaz fiyatı bin metreküp başına yaklaşık 270 dolar olsaydı, o zaman yeni anlaşmalar altında fiyat aynı hacim için 189 dolara düşürülür. Örneğin: Belarus, yılın başından beri 175 dolar fiyatına Rus gazı alıyor. Başka bir deyişle, Ermeni tüketicileri için gaz fiyatı (veya daha doğrusu ArmRosgazprom için, yani “girişteki”) Gümrük Birliği içindeki fiyattan biraz farklıdır. 14 metreküp gazı için 1000 dolar cinsinden yapılan ekstra ücret, nakliye hesaplamasından kaynaklanmaktadır (Beyaz Rusya'ya gaz getirmek Ermenistan'dan biraz daha kolaydır).
Ancak, bir nedenden ötürü, Ermeni liderliği ve Rus gazı için böyle bir fiyat yüksek görünüyordu. Kelimenin tam anlamıyla, bu yılın başında, Ermenistan İran’dan gelebilecek olası doğalgaz arzı hakkında görüşmelerde bulunmaya karar verdi. Aynı zamanda, Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanı Armen Movsisyan’a göre, bu tür müzakerelerin odağı, cumhuriyete bin metreküp başına 189 dolardan daha düşük bir fiyata (yani, Rus fiyatından daha düşük bir fiyata) İran’ın olası doğal gaz arzı üzerinde olacak.
Bir yandan, bu hareketin kendisi oldukça haklı görünüyor: daha ucuz olduğu yeri arıyorlar. Ancak diğer yandan, yaklaşmakta olan müzakerelerin hala belirli bir şüphesi var. Ne de olsa, Erivan ve Tahran'ın hemfikir olduklarını kabul edersek (bu, onların söylediği gibi, Tanrı aşkına - sadece Ermeni makamlarının başarısıyla mutlu olacağız), Gazprom ile yılın 2018'inde halihazırda imzalanan gaz tedarik sözleşmesiyle ne yapacağız. Sonuçta, tüketiciler daha somut tasarruflar elde etmek için anlaşmaları yeniden müzakere etmeye özendirileceklerdir.
Ancak Bakan Movsisyan, bu tür müzakerelerin Rusya ile yapılan anlaşmalara aykırı olmadığını ve Gazprom’un diğer tedarikçilerle müzakere sürecini yürütmek için ileriye dönük olduğunu iddia ettiğini ileri sürüyor.
Bu bağlamda şu soru ortaya çıkıyor: neden büyük bir pazarda ev sahibi gibi hissetmeye alışkın olan Gazprom, yeni seçenekleri aramak için bir sözleşme bulduktan hemen sonra Erivan'a izin veriyor? Aslında, bu sorunun cevabı yüzeyde yatıyor. Ermenistan ve İran’ın, İran’ın “mavi” yakıt temini konusunda müzakerelere ilk defa girmesi söz konusu değil. Ve her seferinde, resmi Erivan için yapılan bu müzakereler, yapıcı olmayan bir biçimde hafifçe koymak için sona erdi. Ermeni ve İran taraflarının nispeten yakın zamandaki müzakereleri sırasında Tahran, gaz piyasasındaki mevcut durumla ve mevcut altyapı yapılandırmasıyla birlikte, gaz fiyatının başlangıç noktası yalnızca 400 dolarına karşılık gelirse, resmi Erivan ile bir sözleşmenin imzalanmaya hazır olduğunu belirtti. Düşük fiyat İran kategorik olarak tatmin edici değil. Bin metreküp başına 400 dolarındaki fiyat Ermeni tarafına uygun mu? - Resmi Erivan için ve 189 dolarlarının fiyatının yüksek göründüğünü göz önünde bulundurarak garip bir soru.
Bu nedenle Gazprom, Movsisyan’ın Ermenistan’a yeni gaz sağlama yollarını aramasına izin vermek için “cömert” oldu. Açıkçası, Gazprom yönetimi, bir ülkenin (tek bir şirketin değil) Ermenistan'a 189 metreküpler için 1000 dolardan daha düşük bir fiyata ve bu nedenle "nezaketinden" daha düşük bir fiyata gaz satmayacağının farkındadır. yeni (daha ucuz) tedarikçiler için arayın.
Ancak Ermeni tarafı, İranlı tedarikçileri gaz fiyatlarını düşürmeye ikna etme umudunu yitirmiyor. İki kat daha fazla düşüş için ne tür bonuslar (örneğin, 170 $ yerine 400), İran'ın Ermeni liderliğine söz verebileceğini düşünmek zor. Bu tür ikramiyelerden biri, yıllardır ekonomik verimlilikten bahseden Ermenistan-İran demiryolu inşaatı ve işletimi için öncelikli hak olabilir. Ancak bu durumda bile, bugün Ermenistan’ın, Rus Demiryolları’nın bir iştiraki olan SCR’nin (Güney Kafkasya Demiryolları) gelecekteki demiryolunun ana operatörü seçilmesi nedeniyle İran’a bir şey sunması pek mümkün değildir. Demiryolu inşa etme maliyetinin ilk tahmini yaklaşık 3 milyar dolar civarındadır ve ana yatırımcı, “Rias” adıyla ilginç bir şekilde Birleşik Arap Emirlikleri'nden bir şirkettir. İnşaat sırasında Çinli şirketler katılmaya hazır. İran tarafı sadece örgütsel konular tartışmasında yer aldı. Bu durumda Ermenistan’ın İran’a karşılık verecek bir şeyi olmadığı ortaya çıktı, çünkü bugün Ermeni demiryolları aslında Rus devlet şirketinin yönetimine devredildi.
Sadece bir sonuç var: Bugün Ermeni ekonomisinin tüm sektörleri, Rusya ile yakın temasta bulunmaya “bağlı”. Bu arada, Ermenistan'ın güvenliği de. Bu temaslar koparsa, o zaman bölgede geri dönüşü olmayan süreçler başlayabilir ve Ermeni yetkilileri bunun farkındadır.
Bu bakımdan, Ermenistan'ın CU ile entegrasyonu seçmesi ve gelecekte Avrasya Ekonomik Birliği'ne giriş yapması, ülkenin daha da gelişmesinin bariz bir bileşeni gibi görünüyor. Bugün Ermeni liderliği için başka entegrasyon yollarını aramak basitçe uygun değildir ve genel olarak Ermeni ekonomisini (ve hatta daha fazla güvenlik) desteklemek isteyen pek çok insan yoktur. Bugün, Ermeni muhalefeti Ermenistan'ın “Avrupa geleceği” seçtiğini söyleyebilir, ancak Avrupa'nın Ermenistan'ı bir bütün çözülmemiş sorun yığınıyla birlikte seçip seçmemesi artı kendi sorunlarının cevabı açık bir sorudur. Avrupa Birliği için Ermenistan'ın öncelikli çıkarlarının ötesinde bir ülke olduğu görülüyor: “Ermeni Bağımsızlık Partisi” ne aktif sponsorluk yok, Yerevan meydanlarında denizaşırı misafirlerin ateşli konuşmaları yok - her şey oldukça sakin. Batı, Ermenistan’daki Rus konumlarının (hem ekonomik hem de politik) çok güçlü olduğu gerçeğinden istifa etti. Bu, birinden şiddetle hoşlanmayan biri olabilir, ancak yine de, tutulan bir gerçek.