Ramayana Destanı
11. Bölüm
Rama'nın Sita'yı Arayışı
Mariça'yı öldüren Rama geri dönerken uzaktan Lakşmana'nın geldiğini gördü.
İçinde büyük kuşku belirdi. Lakşmana yanına gelince ona şöyle dedi öfkeyle:
"Benim emrime karşı çıkmakla iyi etmedin, Sita'yı yalnız bırakmamalıydın!".
Bunun üzerine Lakşmana, Sita'nın kendisine söylediklerini Rama'ya anlattı.
Rama:
"Aklını kullanman gerekirdi. İçimden bir ses Sita'nın şu anda kulübede
olmadığını söylüyor."
dedi.
İki kardeş, üzgün ve endişeli bir şekilde kulübeye yöneldiler. Uzaktan
Sita'ya seslendiler ama hiç cevap alamadılar. Kulübeye vardıklarında Sita'nın
olmadığını gördüler. Rama:
"Gidip arayalım! Sita'yı biri mi kaçırdı acaba, yoksa bir yerlerde çiçek
mi topluyor?"
dedi. İki kardeş, her yerde onu aradılar. Her ağaca, her kayaya, her canlıya
sordular. Ancak Sita'nın yerini kimse bilmiyordu. Sonra güneşe sordular, havaya
yalvardılar, dört bir yanda onu aradılar. Sita'nın rakşasalar tarafından
öldürülmüş olabileceği geldi akıllarına, öylece çılgına döndüler. Rama haykırdı,
eğer Sita'sını geri vermezlerse tanrıları bile yok edeceğini söyledi. Havayı
oklarıyla dolduracak, rüzgarın yönünü değiştirecek, güneş ışınlarım yok edecek,
dünyayı karanlığa boğacak, ağaçları kökünden koparacak, göllerin suyunu çekip,
okyanusu kurutacaktı. Pançavati'nin ceylanları, güzel Godavari nehrinin
kıyısındaki kederli Rama'ya çok acıdılar.
Lakşmana, Rama'yı teselli etmeye çalıştı ve Sita'yı aramayı önerdi. İki
kardeş, dağları ve mağaraları tek tek aradılar. Bu şekilde güneye kadar
gittiler. Derken yolda kırılmış bir zırh ile parçalanmış bir yay gördüler. Orada
bir kavganın olduğunu düşündüler. Biraz daha ileride birden bire Catayus'u
farkettiler: Akbaba, kana bulanmıştı. Catayus, Rama'yı gördü.
Ağzından kan gelen Catayus, güçlükle konuştu:
"Tanrıçanı arıyorsun, onu Lanka kralı kaçırdı. Beni kan içinde bırakan da
işte odur. Güneye doğru gitmeye devam et!"
dedi ve ruhu göğe yükseldi. Rama, okunu ve yayını yere attı, akbabayı
kucağına aldı, onun için ağladı. Lakşmana'ya:
"Bak, bu kuş bile bizim için hayatını verdi. O bir azizdi, babamızın
arkadaşıydı. Ormandan odun getir. Onu törenle yakalım."
Rama ile Lakşmana, Catayus'u törenle yaktıktan sonra sık bir ormana girdiler.
Yollarını Kadambha adında çok kötü bir ruh kesti. Bu rakşasamnın ağzı karnına
gömülüydü, eline geçirdiği her tür canlıyı midesine indirirdi. Çok güçlü kolları
olan bu kötü ruh, işlediği bir günahtan dolayı lanetlenmişti. Kadambha eleriyle
iki kardeşi de yakaladı, kişneyerek konuştu:
"Tanrılar bugün bana karnımı doyurmam için yemek verdiler. Uzun zamandır
açtım!"
Rama ve Lakşmana, kılıçlarını çektiler, Rama rakşasanın sağ kolunu, Lakşmana
da sol kolunu bir hamlede kesip attılar. Kadambha acı içinde yere yuvarlandı ve
lanet yok oldu. Kadambha bu korkusuz kahramanları tanımak istedi. Rama ona
kendisiyle ilgili her şeyi anlattı. Kadambha Rama'yla karşılaşınca kendisine
yapılan büyüden kurtulmuştu. Minnettarlığını göstermek için onlara yardım etmeye
karar verdi. Şöyle dedi:
"Sita'yla ilgili hiçbir şey bilmiyorum. Ancak size bir yol gösterebilirim.
Buradan güneye doğru gidince Rişyamukha adında bir dağa rastlayacaksınız. Orada
Sugriva adında bir maymun danışmanlarıyla birlikte yaşamaktadır. Onu mutlaka
bulun. Ancak onun yardımı sayesinde Sita'nın yerini bulabilirsiniz. İlk önce
Pampa adında bir göle varacaksınız. Gölün kenarında aziz Matanga'nın
müritlerinin yaşadıkları inziva yerleri vardır. Şapril adındaki müritle görüşün.
Şimdi hemen yola çıkın ve gidip maymunların efendisi Sugriva'yla dost olun!"
İki yiğit savaşçı uzun bir yolculuktan sonra Şapril'in inziva yerine vardı.
Şapril Rama'nın ayaklarına kapandı. Onlara dinlenmeleri için yer gösterdi.
Yemeleri için tatlı meyveler, lezzetli bitki kökleri ikram etti. Sonra:
"Kutsal Matanga bana sizin birgün mutlaka Çitrakuta'dan buraya
geleceğinizi söylemişti."
dedi. Rama ve Lakşmana Şapril'in sunduğu yiyecekleri bitirdikten sonra Rama
Sita'nın nerede olduğunu sordu. Şapril:
"Sugriva'yla arkadaşlık kurun. Sita'yı bulmanıza mutlaka yardım
edecektir."
dedi ve Rama'nın da iznini alıp gözden kayboldu. Şapril'le tanışan Rama'nın
kalbi huzurla doldu, umutsuzlukları yok oldu.
Bu sayfa hakkında yorum ekle:
|Bu sayfa hakkındaki yorumlar:|
|Yorumu gönderen: ismim yok, 20.09.2016, 18:01 (UTC):|
Sonucta ramanin içi huzurla doldu..ve bende rahatladim..bir an ici huzurlA dolmuycak zannettim ve cok korktum.