Bir zamanlar, üç inek bir ormanın yakınındaki yeşil ve taze bir arazide yaşıyordu: beyaz inek, siyah inek ve kırmızımsı kahverengi bir inek. İnekler birbirlerine karşı nazikti. Birlikte çayırda otlanıp birbirlerine yakın uyurlardı.
Bir gün, kırmızımsı kahverengi bir aslan, ormandan başka bir ormana doğru yürüyüşe çıkmıştı. Acıkmıştı ve bir av arıyordu. İnekler dikkatini çekti ve buna sevindi, ama onlara saldıramadı çünkü beraberlerdi. Böylece aslan bir kayalığın arkasına oturdu ve inekler birbirinden ayrılana kadar sabırla bekledi.
Ancak, inekler çok akıllı oldukları için birbirlerinden ayrılmıyordu. Birlikte oldukları zaman avcıların onlara saldıramayacağını biliyorlardı. Aslan iki ya da üç gün boyunca yakındaki pusuda yattı. Ama inekler birlikte kalmaya devam etti ve birbirinden ayrılmadılar. Aslan sabırsızlandı. Bir plan düşündü. İneklere doğru ilerledi, onları karşıladı ve “Nasılsınız dostlarım? İyi misiniz? Son zamanlarda meşguldüm, bu yüzden sizi ziyaret edemedim. Bugün sizi ziyaret etmek aklımdan geçti” dedi.
Kırmızımsı kahverengi inek, “Efendim, gelmeniz bizi gerçekten mutlu etti ve meramızı aydınlattı” dedi.
Hem beyaz hem de siyah inek, kırmızımsı-kahverengi ineğin söylediklerinden rahatsız oldu ve birbirlerine şöyle dediler: “Kırmızımsı-kahverengi inek neden aslanın söylediğine inanıyor?
Aslanların başka hayvanları sadece onları avlamak için aradıklarını bilmiyor mu? ”
Günler geçtikçe, kırmızımsı kahverengi inek aslana daha fazla bağlandı. Siyah inek ve beyaz ineğe, aslanla dost olmaları için tavsiyede bulundu, ancak çabaları boşa çıktı.
Bir gün, aslan kırmızımsı kahverengi ineğe şöyle dedi: “Bedenimizin renginin koyu olduğunu ve beyaz ineğin vücudunun renginin açık olduğunu biliyorsunuz. Ayrıca açık renklerin koyu rengin karşıtı olduğunu da biliyorsunuz. Beyaz ineği yediğimde çok iyi olacak, böylece artık aramızda hiçbir fark olmayacak ve birlikte iyi yaşayabileceğiz. ”
Kırmızımsı-kahverengi inek, aslanın argümanını kabul etti ve onu meşgul etmek için siyah inekle konuşmaya başladı, böylece aslan beyaz ineği yiyebilirdi. Beyaz inek yalnız bırakıldı ve öldürüldü, siyah ve kırmızımsı kahverengi inekler ise bu sırada konuşmakla meşguldü.
Aslanın beyaz ineği yemesinin ardından iki ya da üç gün geçti. Yine acıktı. Kırmızımsı kahverengi ineği yanına çağırdı. İnek şöyle yanıtladı: “Evet efendim!”
Aslan şöyle dedi: “Vücudumun rengi ve senin vücudunun rengi kırmızımsı-kahverengi ve siyah, rengimizle birlikte gitmez. Siyah ineği yersem çok iyi olacak, böylece bu ormanda hepimiz aynı renkte olacağız. ”Kırmızımsı kahverengi inek bu iddiayı kabul etti ve siyah inekten uzaklaştı.
Aslan bu defa siyah ineği yakaladı ve yedi. Kırmızımsı kahverengi inek ise ne olup bittiğini anlamadığı için neşeyle doluydu. Gezdi ve kendisine “aslanın rengine sahip olan sadece benim” dedi.
Birkaç gün sonra, aslan tekrar acıktı. Kükredi ve şöyle dedi: “Hey kırmızı-kahverengi inek! Neredesin? ”Kırmızımsı kahverengi inek korkuyla hareket etti ve “ Evet efendim! ”Dedi.
Aslan dedi ki: “Bugün senin sıran. Kendini hazırla, seni yiyeceğim. ”
Büyük bir korku duyan kırmızımsı kahverengi inek, “Neden efendim, ben senin arkadaşınım. Yapmamı istediğin şeyi yaptım. Hala neden beni yemek istiyorsun? ”
Aslan kükredi ve şöyle dedi: “Hiç arkadaşım yok. Bir aslanın bir inekle arkadaşlık kurması nasıl mümkün olabilir? ”
Kırmızımsı kahverengi inek ne kadar yalvarırsa yalvarsın, aslan sözlerini kabul etmedi. Sonunda inek “Aslan, lütfen beni yemeden önce üç kez ağlamama izin verin” dedi.
Aslan dedi ki, “Tamam. Hızlı hızlı!”
Sonunda aslan kırmızımsı kahverengi ineği de yedi. Sonra kendisine şöyle dedi: “Bu ormandaki işimi bitirdim. Şimdi diğer ormanlara gitmeliyim.”
Birlik olmadan herhangi bir grup kolayca tahrip olacaktır.
Üç İnekler Masalını okudunuz mu? Eğer Üç İnekler Masalını beğendiyeseniz bir önce ki Gururlu Kırmızı Gül Masalı da okuyabilirsiniz.