merdiven şiirinin açıklaması merdiven şiiri açıklama Şiirde sular, ağaçlar, kuşlar kısaca bütün tabiat akşam vakti bambaşka görünmektedir. Şair gerçek dünyayı değil, bu dünyanın kendinde uyandırdığı izlenimi şiirleştirir. Şiirin geneline hüzün ağırlıklı bir akşam hâkimdir. Şair “merdiven” sembolüyle insan ömrünü anlatmak istemiştir şiirde. Çıkılan basamaklar arkada kalan yıllardır. Şiirde ömrün son devresi anlatılmaktadır. Bunu “ağaç, ağlamak, güneşin gruba meyletmesi, akşam vakti ve sararmış yapraklar”dan anlıyoruz. İnsanın, hayatının son dönemlerindeki fiziki görünümündeki değişimler şairin ifadesinde, şeklinde belirmektedir. Bu da şaire hüzün vermektedir. Bu hüzün dizelerinde kendini hissettirmektedir. Bu şiirde de sembolist özellikler ağır basar. Şair şiirde duygularını açıkça belirtmeyerek, birtakım sembollerle kendi şiir anlayışını da yansıtır; çünkü onun şiir anlayışına göre şiir anlamdan çok, musikiye yakın olmalıdır. Ayrıca bunu yaparken söz sanatlarından da yararlanır. “Merdiven” sözcüğüyle istiare yapılmıştır. Bu sözcükle “hayat yolu, yani insan ömrü” anlatılmak istenmiştir. “Sular mı yandı? Neden tunca benziyor mermer?” derken tecahül-i ariften yararlanmış; dizesinde gülün akşam güneşiyle aldığı rengi, kan rengine benzetmiştir Gülün daldaki duruşu ve renginin de kanayan yaraya benzetilmesi şiirdeki ahengin sağlanmasında önemli rol oynamaktadır. Sanatçı, söz sanatlarından ve sembollerden yararlanarak yoruma açık bir şiir yazmıştır.