Fabien Jauget Jauget itibaren Kodri, Maharashtra 431514, Hindistan
Yani, sadece bunu okuyorum. Bu yasal mı? Bir nevi yasal görünmüyor. Önce özgeçmişimi göndermem gerekiyormuş gibi. Ama sadece okuyacağım ve yaptığım da bu. Ayrıca, okuduğum değil, GoodReads'ta 320 sürüm? Haksız. ADALET! Bu bir tema. Bence. --- Aman Tanrım kitabı! Sen bittin! Birlikte ölebileceğimizi sanıyordum. Gerçekten 3.5 kitap kazandın, çünkü bu okumak için iyi bir şeydi. 12 yıldır okumamı engelleyen önyargıları bir kenara bırakmayı öğrendim. Örneğin, sembolizmin gözlerini çırpdığı neredeyse hiç deli prosaik rüyalar olmadan okumak oldukça kolaydır. (Sembolizmimi biraz daha nazikçe seviyorum.) Felsefi sonuçların ve kişisel tutumların birçoğu eve vurdu. İçinde birkaç önemli kadının olmasını sevdim, çünkü bunun bir erkek kitabı olacağını düşündüm. Kız kardeşi Dounia, en zeki karakter ve Sonia, en iyi sahnelerden bazılarına sahip olmasına rağmen, daha çok adam kitaplarında gösterilen idolleşmiş kadın türüdür. Şehrini (St.Petersburg) ziyaret etmenizi, ancak bir zaman makinesiyle hayal etmenizi sağlayan bir şehir kitabı. 19. yüzyıl Rusya'sında yaşadığım en iyi tarih dersi (yani, hiçim yoktu) ve biraz da öğrenmemi ilgilendiriyordu. Özellikle hayatımda hiç duymadığım ama çok büyük bir gerçek olan serflerin 1861'i serbest bırakmaları hakkında. Kitapta sadece iki veya üç kez bahsedildi, ancak bence bu ve ilgili sosyal değişikliklerin - belirli göçmen grupları ve ekonomik değişimler - 1866'da Dostoyevski'nin yazısının kritik bir parçası olduğu yönünde ipuçları var. gerçek sonuçların gerçek Sibirya'yı içerdiği ve gerçek insanların dipsiz bir şekilde dümensizce kurduğu gerçek bir yerdi ve hepsi bir roman için kastetti. Yine de yıldızları yuvarlıyorum, çünkü bazen çok fazla karışıklık vardı. Rodion'un güdülerinin açıklığa kavuşturulması ve bazen dokunmasını unuttum, ya da kitabın bu adam ve suçuyla ilgili olduğunu unuttuğunu hatırladım, unutma, unutma? Ve sık sık onun kasvetli kaya dibi belirtileri son derece ilişkili olsa da, diğer zamanlarda ben yardım edemedim, neşelen, emo Raskolnikov! Gerçekten de sonsuza kadar okuyacağımı düşündüm. Daha önce bitirilmesi için oldukça hazırdım ve son 50 sayfa Sisyphean'dı. Bundan sonra gerçekten çok kısa 10 kitap okuyacağım, bu yüzden tekrar üretken hissediyorum. Bu Bantam Classic baskısında, lisede Milwaukee yakınlarındaki ilk bölgesel Barnes & Noble'da aldığım bir kenar çubuğuna sahip olalım. Son on yıldır baktığım kapakla başlayacağım ve ciddi başlığına sahip bu ciddi kitabın uzaklaşmakta olan bir saç çizgisi ve yıpranmış yüzü olan yaşlı bir adamla ilgili olduğu sonucuna varacağım. Gerçek: Raskolnikov 23 yaşında ve henüz bir üniversite bitirmeyi başaramadı. Bu bakış açısından bir fark dünyası. Ayrıca arka kopya, "korkunç bir cinayet gizemi" ve "büyüleyici bir dedektif gerilim filmi" vaat ediyor. Ve nereden geldiğinizi anlıyorum, Bantam Classic, örneğin, "bir cinayet ve bir dedektif ile göz alıcı bir roman" dememelisiniz, ama belki de. İlk yarıyı okurken ciltler koptu ve aslında bir kitap bitirdiğimde ayrı düştüğünden hep hoşlanıyorum. Genellikle sadece onu kazanan kitaplarda olur ve kendini en unutulmaz sahneye açtı, bu yüzden teşekkür ederim.
Creepy, in a really good, Roald Dahl sort of way.