Rusya'da, doğru ve objektifin yeniden yaratılması için çalışmalar sürdürülmektedir. hikayeler Birinci Dünya Savaşı. Bu karmaşık çok taraflı faaliyetin önemli bir yönü, Rusya Federasyonu Savunma Bakanlığı himayesinde, mevcut durumdan mümkün olduğunca hazırlanacak olan altı ciltlik eşsiz bir bilimsel çalışmanın yaratılmasıydı. Rusya Federasyonu I sınıfı sınıfının asıl devlet danışmanı olan emeğin bilimsel amiri, rezervin ana generali, tarih ve hukuk bilimleri doktoru, profesör V.A. Zolotarev.
- Sovyet tarihçiliğinde, Rusya’nın Birinci Dünya Savaşı’na katılımı, ilgi alanlarına uygun değil, gereksizdi. Bu görüş şimdi yaygındır. Rus İmparatorluğu'nun silahlı çatışmadan mümkün olduğu kadar uzak kalabileceği ve kalması gerektiğini ve inatla çıkardığı siyasi ve ekonomik faydaları (ABD’nin yaptığı gibi) söylüyorlar. Böyle bir olay dönüşümü mümkün mü?
- Yirminci yüzyılın başında, Rusya en büyük Avrupa gücüydü ve bireysel devletlerin güdülerinden ve politikalarından bağımsız olarak Avrupa'da hiçbir savaş atlayamadı. Belki de, belli bir noktaya kadar, Alman saldırganlığını engellemeye katılmaktan kaçınabilirdi, ancak bunun sonuçları kesinlikle daha da kötü olurdu. 1914’te Alman birlikleri Paris’in duvarlarına yaklaştı ve Doğu Prusya’daki bir Rus saldırısı tarafından durduruldu. Saldırganlar iki cephede savaş halindeydiler. Ve bu statüko 1917'un sonlarına kadar devam etti, yani Rusya'nın savaşa katılımı, İtilaftaki müttefikleri için faydalı oldu. Ancak Rusya, Fransa ve İngiltere ile bir ittifaktan da faydalandı: Alman birliklerinin iki tiyatroya bölünmesi, askeri malzeme temini vb. Aksine, Rusya'nın 1914 savaşına katılmaması Schlieffen Planının uygulanmasına yol açabilir: Fransa ve İngiliz birliklerinin yenilgisi, ve sonra Rusya'ya karşı düşmanlıkların transferi. Sonuçta, Almanya ve Avusturya-Macaristan'ın ülkemize olan toprak iddiaları iyi bilinmektedir.
- Rusya bu savaşta hangi değerleri savundu? Hangi kazanımlar (bariz jeopolitik dışında) içindeki zaferden kaynaklanabilir? Bu konuyla ilgili bilimsel dolaşımda yeni belgeler ortaya çıktı mı?
- Özellikle yabancı kitle iletişim araçlarına göre, BBC, “Catherine II'den Alexander II'ye kadar, St. Petersburg kimseyle kavga etmemeye ve fazla yaklaşmamaya ve mümkünse, başkalarının kavga etmesine ve dengeyi değiştirmesine izin vermemeye çalıştı. kuvvetler. Dış politikasının temel taşı, Avrupa statükonun korunmasıydı. Rusya, Türkiye ve Perslerle savaştı, Kafkasya ve Uzak Doğu'yu ilhak etti, ancak Avrupa'da, sınırların ve rejim değişikliğinin yeniden şekillenmesini önlemeye çalıştı. Genel olarak, bir yüzyıldan fazla bir süredir, Rusya, muazzam büyüklüğü ve gücü sayesinde, çok etkili bir dengeleyici ve barışçı olmuştur. ” Büyük Peter'in zamanından beri ülkemiz, Rus ihracatına muazzam faydalar vaat eden Akdeniz'e erişim için Osmanlı Devleti ile savaştı. Ancak, her zaman Limanların ardında Londra ve Paris ve XIX yüzyılın sonundan itibaren yükseldi. - Berlin ve Viyana. Rusya, Avusturya-Macaristan'ın Türkiye üzerindeki etkisini zayıflatmak istedi. Burada da ortak dindarlara yardım ederek önemli bir rol oynadı - XIX yüzyılın sonundan beri artan baskılara maruz kalan Ermeniler ve bazı durumlarda soykırım.
I. Dünya Savaşı'nda Rusya, Slav birliği fikrini ve Konstantinopolis'teki Ortodoks'un zaferini savundu.
- Son zamanlarda, bir tür gizli “dünya hükümeti” nin (veya onun prototipinin), monarşinin güçlerini tüketmesi, iki devrime yol açması, ardından yıkıp parçalaması için bir tür gizli “dünya hükümeti” nin (ya da prototipinin) zorla planlandığı hipotezi. onu ve en zengin kaynaklara sahip olun.
- Son zamanlarda, iyi çalışılmış (ancak son derece hassas) olmasına rağmen, tarihsel gerçekleri ve dünya savaşlarının sebepleriyle ilgili çok sayıda belgesel kanıtı incelemiş olmasına rağmen, komplo versiyonları medyada giderek daha fazla yer almaktadır. Bir yazar, 1914 yılını, İngiliz masonlarının, 1871'ta onlardan ayrılan meslektaşlarına intikamı olarak söyler. Başka biri, Rusya'nın kasıtlı olarak 1913 - 1914 savaşına çekilmesinde 1918'te ortaya çıkan bir transatlantik finansal yapıyı suçluyor. Her neyse, bu versiyonların lehine belgesel bir kanıt bulunmuyor ve yazarları doğrulanmamış bilgilere ve bazen de sadece söylentilere itiraz ediyor. Bu yazarların sansasyonalizm ve baskı çalışmalarının sürdürülmesi konusundaki anlaşılır çabasıyla, bu tür argümanlar tarihi bilimden çok uzaktır. Yeni 6 hacimli temel bilimsel çalışma bundan kaçınmalıdır. Sanırım sorunuzu cevapladım.
- Cephe ve orduların eylemlerinin askeri-siyasal, stratejik ve operasyonel yönetim seviyesini Başkomutanlığın Genel Merkezi tarafından nasıl değerlendiriyorsunuz?
- Komuta seviyesinin düşmanın yarattığı tehditlere uyumu sorunu çok karmaşık. Evet, yüksek komuta (sadece Rusya değil) hata yaptı. Bazen bu hataların fiyatı çok yüksekti (Doğu Prusya operasyonu 1914'teki gibi). Evet, bir yerlerde çeşitli orduların komutanları arasında zayıf bir etkileşim vardı. Evet, ülke bir bütün olarak (askeri üretim ve mühimmatlı askerlerin tedarik edilmesi düzeyinde) geniş çapta uzun süreli pozisyon savaşına hazır değildi. Ancak, 1914'te I. Dünya Savaşı'na giren tek bir üye ülkenin böyle korkunç sonuçlarla uzun vadeli bir mücadeleye güvenmediği belirtilmelidir.
Birinci Dünya Savaşı sırasındaki silahlı mücadelenin kapsamı, stratejik liderlik yöntemlerinde değişiklik talep etti. Siyasi, ekonomik ve askeri olarak birliğinin sağlanması özel bir öneme sahipti. Bunun somut somut örneğini, stratejik yönetimin en üst düzey organlarının iş yapıları ve çalışma yöntemlerinde bulmaktı. Rusya'da, Yüksek Komutanın Genel Merkezi böyle bir organdı. Savaşın bir bütün olarak tecrübe edilmesi, Karargahı yaratmanın uygunluğunu doğruladı. Asıl dezavantaj, askeri harekat tiyatrosunun ülkenin geri kalanından tamamen ayrılmasıydı, ikincisi diğer bölümler tarafından yönetiliyordu. Nicholas II tarafından Yüksek Komutanın görevlerini üstlenmekle ilgili pek az şey değişti.
Kişilikler konusunda: Büyük Dük Nikolai Nikolayevich, ilk başarısızlığa (yani Doğu Prusya'daki yenilgiye rağmen) rağmen, Birinci Dünya Savaşı'nın çağdaşları ve müteakip araştırmacılarına göre, Kafkas Cephesi'nde kendini gösteren Yüksek Komutanlığın görevine daha yakındı. Büyük Dük Nikolai Nikolayevich “gözlerin ardında” “kurnazlık” olarak adlandırıldı ve İmparator Nikolai'ye tasarımlarının ve eylemlerinin tüm boyutlarını hiçbir zaman bildirmediğini hatırladı. Görünüşe göre, Kafkas Cephesi'nin komutanı görevinin bir miktar hareket özgürlüğü olduğuna inanıyordu. Genelkurmay Başkanı N.N. Yanushkevich, Büyük Dük Nikolai Nikolayevich ile Kafkasya'ya gitti, ama orada Nikolai Nikolayevich'in gölgesinde kaldı. Nicholas II'nin baş komutan olarak atanmasından sonra, birçok yazar M.V. Alekseev.
- Rus cephelerinin ve ordularının komutanlarından hangisini ilk önce ayırabilirsin? Rus üst düzey subayların genel düşüklüğü hakkındaki görüş hatalı ve ideolojik olarak tanıtılmamış mı?
- Stavka ön ordusunun operasyonel-stratejik yönetim sistemi, çeşitli stratejik alanlarda savaş operasyonlarını yürütmek için en etkili sistemdi. Ancak, Rus ordusunun cepheleri komutanları arasında maalesef, savaşın değişen doğasına tam olarak karşılık gelen hiçbir komutan yoktu. Nee N.V. Ruzsky, N.I. İvanov ya da YaG. Zhilinsky ya da A.A. Brusilov (1916'in sonunda Güney-Batı Cephesi'ne komuta - 1917'in başlangıcı) daha yüksek bir komuta seviyesine yükselemedi. A.A. Kersnovskaya cephede "saçma kurulması tarafından oluşturulan Stratejik anarşi" "onların derebeyi ile, baş komutanları bile yetenekli komutanlar bu akılsız organizmaların başının varlığında, iyi yol açmayacağını ..." cepheleri "rakamlar Mançuları ve hatta daha düşük Mançurya seviyesini ... Son derece kötü bir seçim başlı cephelerin baş komutanları orduların komutanlarının çalışmalarını felç etti. ”
Genel olarak, subay kolordu, en üst düzey hariç, oldukça iyi hazırlanmış. Birinci Dünya Savaşı’nın arifesinde, Savaş Bakanlığı Yüksek Beyan Komisyonu, listedeki isimlerin çoğu önünde, Nicholas II’nin listedeki isimlerin önünde, Rus ordusunun bir çok askeri liderini ateşe vermeyi önerdi: “Evet, ama onlar iyi insanlar. Bırakın! "
Ayrıca ana katılımcı ülkelerin ordularındaki üst düzey komutanların çok düşük seviyesine dikkat etmek de önemlidir (P. Hindenburg, H. Moltke, Jr., J. French). Buradaki önemli bir faktör, görünüşe göre, mahkeme entrikaları ve devlet başkanlarının kişisel ilgileriydi.
Aynı zamanda, A.A.A'yı not almamak mümkün değil. Brusilov (zekice yerine getirilmiş, cephenin komutanı olan 1917’ta, o, ne yazık ki, birliklerin kontrolünü kaybetti), N.N. Yudenich, A.V. Kolçak, A.I. Denikin, L.G. Kornilov. Genel olarak, Rus ordusu komutanları, bize göre, Birinci Dünya Savaşı'nın gerçeklerine karşılık geldi. Bir diğer sorun ise birliklerin maddi desteği. Ayrıca az gelişmiş bir ulaşım altyapısına sahipti (Rus cephesinin uzunluğu 1600 km ve Fransız cephesi 700-900 km idi) ve savunma sanayinin zayıf gelişmesi, Rusya'nın müttefiklerimiz tarafından büyük ölçüde mühimmat tedarikine bağlı olduğunu belirtti. Ancak bu teslimatlar (en zorlu onaylardan geçti), operasyon salonundan limanların uzaklığı (her şeyden önce Arkhangelsk) ve Rus demiryollarının zayıf üretim kapasitesi nedeniyle her zaman cepheye ulaşmadı.
- İşiniz, askeri-politik ittifaklar içindeki ve hepsinden önemlisi, İtilaf Bloku'ndaki ilişkiyi değerlendirecek mi? Müttefiklerimizin –İngiltere ve Fransa- Rusya’ya “son Rus askerine kadar” Avusturya-Alman bloğuyla savaşmaya hazır olmaları için kendi bencil çıkarlarını takip eden çifte bir politika izledikleri fikrini paylaşıyor musunuz?
- Yirminci yüzyılın sonraki savaşlarında da gösterildiği gibi, blok içi etkileşimin etkileşimi çok önemlidir. Çalışmalarımızda, müttefiklerimizin savaş sonrası Rusya ve çıkarlarıyla ilgili amaçlarının dengeli bir şekilde değerlendirilmesine çalışacağız ve ayrıca ulusal tarihçiliğimizde ilk defa sadece İtilafta değil, aynı zamanda Üçlü İttifakta da müttefiklerin etkileşiminin biçimlerini, yöntemlerini ve etkinliğini değerlendireceğiz. Ayrıca, Londra ve Paris’in ülkemize jeopolitik yükümlülüklerini yerine getirme isteklerinin eleştirel bir analizine tabi tutulacaktır. İkincisi, Londra ve Paris’in yakın tarihte tasfiye edilmiş dış politika yazışmalarının yanı sıra sakinlerinin Rusya’daki faaliyetlerinin bir analizi ile değerlendirilebilir. Bu bağlamda ülkelerinde arşiv malzemelerine güvenecek yabancı tarihçileri çekmeyi planlıyoruz. Yabancı ve yerli arşivlerden elde edilen verilerin karşılaştırılması, gerçeğe ulaşmamıza yardımcı olacağına inanıyorum.
- Bolşeviklerin ve müttefiklerinin hain pozisyonu hakkında dürüst ve ayrıntılı bir hikayenin belki de sol görüşlere bağlı kalarak, halkın çalışma alanından oldukça geniş bir halkayı sürdürebileceğinden korkuyor musunuz?
- Cevabıma eski İçişleri Bakanı P. Durnovo'dan Şubat 1914’un Nikolay II’ine yapılan bir nottan alıntı yaparak başlamak isterim: “Rusya, elbette ki, halk kitlelerinin bilinçsiz bir sosyalizm ilkelerine şüphesiz hakaret ettikleri sosyal karışıklık için elverişli bir zemin olarak sunuluyor. ... Bir Rus ortak, bir köylü ve bir işçi, hem gereksiz hem de anlaşılmaz olan siyasal hakları aramıyor. Köylü, özgür topraklarını özgürce vermeyi hayal ediyor, işçi - ona, üreticinin tüm sermayesini ve kazancını aktarıyor ve bunun ötesinde, arzuları devam etmiyor. Ve sadece devlet yetkilileri bu yönde ajitasyona izin verilmezse, bu sloganları geniş bir kitleye atmaktır - Rusya şüphesiz ki, önceden unutulmaz 1905 - kargaşalık dönemlerinde yaşadığı anarşi - 1906 - Almanya'nın savaşı için son derece elverişli koşullar yaratacaktır. böyle bir ajitasyon. Daha önce de belirtildiği gibi, bu savaş bizim için büyük zorluklarla dolu ve Berlin’e zafer yürüyüşü olamaz. Kaçınılmaz ve askeri aksilikler, umarım kısmi olanlar, sarf malzemelerimizdeki eksikliklerden biri veya birkaçı da kaçınılmaz olacaktır. Toplumumuzun istisnai gerginliği ile, bu koşullara abartılı bir önem verilecek ve bu toplumun muhalefetiyle her şey hükümetin suçluluğuna girecek. ”
Gördüğümüz gibi, kraliyet gücünün bazı temsilcileri gelecekteki sorunların farkındaydı. Asıl zorluk, modern Ukrayna için olduğu gibi, bu enfeksiyonu baskılayacak makamların belirlenmesinde oldu. Nesnel olarak konuşursak, cephedeki fermantasyon yalnızca sol partilerin faaliyetlerinden kaynaklanmıyordu. Sorunu kronolojik olarak düşünürsek, o zaman devletin ve ordunun çöküşünün sorumluluğu merkezci partilerden (her şeyden önce Kadetler) kaldırılmamalıdır. Arkadaki savaşçı devlet eleştirileriydi ve “arka tarafta bıçak” haline geldi. Benim düşünceme göre, ana "devrime tıklama", P.N. Milyukova 1 (14 Kasım) 1916 g. Alman gazetesindeki bir makaleye dayanan "Aptallık veya ihanet". Bunun, savaşan başka bir ülkede böyle olmadığını vurgulamak isterim. Tüm milletvekilleri (Almanya, Avusturya-Macaristan, İngiltere veya Fransa olsun) örgü entrikalarından ziyade yüksek güç etrafında birleşti ve insanları iktidara karşı kışkırtmadı. Her durumda, o zamanın liberalleri hakkında yazan çağdaşların görüşleriyle aynı fikirde olamaz: “Bu unsurların kendisi çok zayıf, çok dağınık ve doğrudan konuşmalıyız, zaferleri kırılgan olduğu kadar kısa olacaktı. En güçlü ve en aktif olanı, geri kalanını yöneten Cadet Partisi; ancak eğer yazılı programlar anlamında değil, varlığının gündelik özellikleri ve oluşumunun tutarlı seyri anlamında bakarsanız, o zaman bu partinin sadece zayıflığı ile güçlü olduğunu kabul etmek zorunda kalacaksınız. ”
Dolayısıyla eleştirinin iki taraftan da beklenmesi gerekiyor. Bir kimse bu yargılamaların bilimsel tartışma ve yapıcı eleştiri niteliğinde olacağını ümit edebilir.
- Müttefiklerin eylemleri de dahil olmak üzere, Dünya Savaşı'nın bütün faaliyetlerinden bahsetmek niyetinde misiniz, yoksa sadece en önemlilerinden mi? Operasyonlar kronolojik sırayla veya başka bir prensipte, örneğin ülkeye göre mi vurgulanacak?
- 1568 günlerinde, Birinci Dünya Savaşı'nın cephesinde şiddetli savaşlar yapıldı. Birçoğunun stratejik hedefleri vardı ve çok büyük çapta gerçekleştirildi. Ülkemizde bu savaşın haksız yere unutulduğunu düşünerek, onlara göstermemek imkansızdır. Temel prensip kronolojik olacaktır. Doğal olarak, Fransız ve Rus cephelerinde, diğer kıtalarda ve denizlerdeki mücadeleye gereken özen gösterilecektir.
- Bu savaşın deneyiminden ve bugün için hazırlığınızdan hangi özel dersleri çıkarabilirsiniz? Çalışmanızın sayfalarında bu dersler hakkında konuşmayı hiç faydalı buluyor musunuz?
-Bu savaş, yanlışlıkla Birinci Dünya Savaşı olarak adlandırılmamıştı. Zaten Rus-Japon savaşı, büyük güçlerin çelişkili çıkarlarının, sıklıkla resmi müttefik yükümlülüklerine karşı gelebileceğini gösterdi. Bu nedenle, herhangi birinin silahlı çatışması “herkese karşı bir savaş” haline gelmekle tehdit ediyor. Bugün, yirminci yüzyılın başlarında olduğu gibi, yerel silahlı çatışmaların küresel bir dünya savaşına tırmanması tehlikesi var. Bu açıdan Birinci Dünya Savaşı deneyiminin incelenmesi paha biçilemez.
- Ülkemizdeki hangi bilimsel ekipler editörlerinizle işbirliği yapıyor?
- Rusya Bilimler Akademisi'nden (evrensel ve Rus tarihi enstitüleri, Slav çalışmaları), askeri eğitim araştırma merkezlerinin temsilcilerinden (Genelkurmay Askeri Akademisi ve Ortak Akademisi Askeri Tarih Araştırma Enstitüsü) ve Moskova ve St. Petersburg temsilcilerinden oluşan geniş bir tarihçi grubu üniversiteler, Volga Devlet Sosyal-İnsani Akademisi ve bir dizi "güvenlik kurumu" (FSB, SVR, Acil Durumlar Bakanlığı).
- Yabancı ortakları işe çekiyor musunuz, öyleyse kime?
- Çalışmamıza katılmak için yabancı bilim adamlarının ilgisini çekme çalışmaları devam etmektedir. Şimdiye kadar, Sırbistan'dan meslektaşlarımızla ilgili müzakereler devam ediyor.
- Binayı kim finanse ediyor?
- Projenin finansmanı, Rusya Savunma Bakanı kararı ile belirlenmiş düzende gerçekleştirilir.
- Altı cildin yayınını ne zaman bitirmeyi ve ilk cildin ne zaman basılmasını beklemeyi planlıyorsunuz?
- İlk cildin 2014 yazında yayınlanması - Büyük Savaş'ın başındaki 100 yıldönümünde ve sonuncusu, 2017'in sonunda ise altıncı sırada yayınlanması planlanmaktadır. Aynı zamanda, yazar ekibinin konumunu bir kez daha belirtmek istiyorum: 1919'in Versailles huzuru, II. Dünya Savaşı ile sonuçlanan birçok çelişkiyi ortaya koyarken, kan dökülmesini sonlandıran Compiegne ormanında bir anlaşma yapıldı. Elbette, işin son hacminde, 1917 - 1919'in tüm uluslararası anlaşmaları (hem barış anlaşmaları hem de Milletler Cemiyeti Statüsü) dikkate alınacaktır.