Savaşın son gecesi
Mermi, askeri bir general, Devlet Duma milletvekili, "Orduyu, Savunma Sanayisini ve Bilimi Destekleme" (DPA) Lev Yakovlevich Rokhlin'in yarattığı All-Rus hareketinin yaratıcısını kısalttı. Görünüşe göre, orduda ve vatandaşları arasında muazzam bir prestije sahip olan general hala hayatta olsaydı, gerçekleşebilecek önemli olayların arifesinde ayrıldı.
1998 yılı geçti. Boris Yeltsin saltanatı ve ona yakın liberaller. Ücretlerin ödenmemesi aylarca süren, ekonominin sürekli çöküşü, halkın toplam fakirliği. O zamana kadar liberal Rus karşıtı hükümetten nefret eden ama acı çeken insanlar.
Ancak, herkes hoşgörülü değil. Bundan kısa bir süre önce, Moskova'daki Beyaz Saray yakınında madencilerin grevleri ve protesto eylemleri yapıldı. Birkaç politikacı grevcileri cesaretlendirmek, desteklemek ve nazik bir söz söylemek için geldi. Ve Rokhlin geldi. Birkaçından biri. Belki de bundan sonra Kremlin’in sakinleri için gerçek bir tehlike olduğu belli oldu. Onun arkasında sadece halk desteği değil, ordu da var. Ve ordu şaka yapmıyor.
Daha sonra Rusya Devlet Başkanı Boris Yeltsin, generalin cinayetinden kısa bir süre önce yüksek sesle şu cümleyi söyledi: “Rokhlins’i süpüreceğiz!” Dedi. Kesin olarak, 1993’teki Yüksek Karar’ın “cehenneme dağılması gerektiğini” söylediği kararıyla kesti. Ve aslında, sadece dağınık değil, emirlerinde “kanlı bir Ekim” düzenlenmiştir. Yeltsin, halkın yaşamını iyileştirmek için verdiği sözleri yerine getiriyordu ve yaşam standardı düşerse, rayların üzerine yatın. Ancak, siyasi muhalifleri bir şekilde veya başka bir şekilde ortadan kaldırma ihtiyacı söz konusu olduğunda, sözlerinin ustasıydı. Ve bu cümle, Rokhlin’in EBN’ye gönüllü olarak istifa etmesine olan itirazına cevaben seslendi.
Öyleyse, ancak tembeller bunun için çağrı yapmadı, ancak sadece Lev Yakovleviç'in durumu büyük ölçüde değiştirecek gerçek gücü, gerçek yetkisi vardı.
Ardından Rokhlin’in Orduyu Destekleme Hareketi’nin lideri olan Devlet Duma Milletvekili Viktor Ilyukhin (daha sonra belirsiz koşullar altında ölen kişi), Rokhlin’in en yakın çalışanlarına ne söylediği hakkında konuşacak. Yeltsin'in istifasını talep edecek kitlesel bir mitingin gerçekleşmesi bekleniyordu. Bu şartlar altında parlamento görevden alınma kararı alacak. EBN'nin ayrılmayı kabul etmeyeceği açıktı. Zorla yanıt vereceği bir tehlike vardı (Yeltsin'in Anayasa'yı ihlal edebildiği ve orduyu halka karşı kullanabildiği gerçeği, yılın 1993 olayları tarafından gösterildi). “Orduyu destekleyen hareket” ve Rohlin bizzat olası bir katliamın önlenmesi görevini kişisel olarak üstlendi.
Nitekim, işçilerin kitlesel gösterileri sonbaharda veya hatta Ağustos 1998'ta gerçekleşebildi. Hatırlarsak, o zaman “fakir” bir halkın yaşam standardı üzerinde çok güçlü bir etkisi olan “varsayılan” ilan edildi (ve memnun olmayanlar sadece nüfusun en fakir kesimleri arasında değildi).
Lev Rokhlin'in ölümünden sonra, maalesef, yetkisi protestocuların katliamını durdurabilecek hiç kimse yoktu. Kitle toplantısı için çağrı yapacak kimse yoktu. Sosyal protesto “yarık” olarak adlandırılan şeydi. Orduyu destekleyen hareket, savaşta ünlü generalin yerini alacak yeni bir lider bulamadı.
Lev Yakovlevich'in yaşamındaki ana kilometre taşlarını hatırlayın. 6 Haziran 1947, Aralsk'ta (Kazakistan) doğdu. Babası - II. Dünya Savaşı gazisi. Gelecekteki general 8 ay olduğunda, babası tutuklandı ve anne onu tek elle ve iki çocuğunu daha büyüttü. 1970'te Rokhlin, Taşkent Yüksek Tüm Silah Komutanlığı Okulu'ndan onur derecesiyle mezun oldu. Almanya'da Sovyet birlikleri grubunda görev yaptı. Bundan sonra, Frunze Askeri Akademisi'nden mezun oldu ve ardından Kuzey Kutbu'na gönderildi. 1982’te, kader onu Afganistan’da sıcak bir bölgeye fırlattı. Orada yaralandı.
1993'te Lev Yakovlevich, Genelkurmay Askeri Akademisi'nden mezun oldu. Sonra başka bir “sıcak noktaya” - Çeçenistan'a gitti. Grozni'nin birçok bölgesini ve Dzhokhar Dudayev sarayını ele geçirme nezaretinde bulundu. Bunun için ona Rusya Kahramanının ünvanını vermek istediler. Buna göre Rokhlin, Çeçenya’daki savaşın “Rusya’nın ihtişamı değil, talihsizliği” olduğu için ahlaki sebeplerden dolayı böyle bir ödül kabul edemediğini söyledi.
Yılın 1995 parlamento seçimlerinde, Yeltsin hükümetinin Başbakanı Viktor Chernomyrdin başkanlığındaki “Evimiz Rusya” hareketinden aday olarak yer aldı. Duma'ya geçtikten sonra Rokhlin, Duma Savunma Komitesi başkanlığına seçildi. Ancak general kısa bir süre sonra hükümetin gidişatına aktif bir anlaşmazlık yaşamaya başladı ve hizipten ayrıldı. “Orduyu, savunma endüstrisini ve askeri bilimi destekleyen hareketi” yarattı. Yanında, Vladislav Achalov, Vladimir Kryuchkov ve Igor Rodionov gibi ünlü insanlar girdi.
O andan itibaren Rokhlin’in Yeltsin sistemine muhalefet başladı. İlk olarak, general Savunma Komitesi başkanlık görevinden kaldırıldı. Ve sonra hepsi, yılın 3 Temmuz 1998 trajedisinde, Moskova bölgesi, Klokovo, Naro-Fominsky semtindeki bir kulübede sona erdi.
Rokhlin cinayetinde, gözaltı merkezinden, mahkemelerden ve koloni'nden geçen karısı Tamara'yı suçlamaya çalıştı. Bir aile kavgası üzerine yazılmış, iddiaya göre o gece eşleri arasında çıktı. Ancak çok az insan bu sürüme inandı. Özellikle birçoğu ormandaki üç yanmış cesedin aynı daçtan uzakta olmadığı gerçeğinden endişe duyuyordu. Muhtemelen, bunlar cinayetin failleriydi.
Bununla birlikte, Tamara Rokhlin daha sonra kocasının cinayetinin gardiyanlar Lev Yakovlevich tarafından işlenebileceği bir versiyonunu ortaya koydu. Bunu, ADP'nin siyasi faaliyetleri için toplanan evde para toplandığı için yaptılar.
Yeltsin’in eski silah arkadaşlarından biri olan Mikhail Poltoranin, 2010’in kitabında, Rokhlin’i fiziksel olarak tasfiye etme kararının, Yeltsin, Voloshin, Yumashev ve Dyachenko ...
Öyle ya da böyle, ama 20 yıllarından sonra, General Lev Rokhlin cinayeti, karanlıkla kaplı bir gizem olarak kaldı. Ve sadece her yıl Temmuz ayında Troekurovsky mezarlığında mezardaki mütevazı anıtın 3'lileri çiçek taşıyor ...
Abone olun ve en son haberler ve günün en önemli olaylarından haberdar olun.