Bir acemiye karşı perakendeci bir gazete anlatabilir yollarından biri, kullandığı terminoloji ile. Örneğin, POS mu yoksa kasa mı diyorlar? Veya çalışma günlerini açıklamak için "zilden zile" gibi bir cümle kullanın. (Bu arada, açıktan kapanmaya çalıştıkları anlamına gelir.) Ancak en iyi yollardan biri, marjları tartışırken "kilit taş" terimini kullanmasıdır.
Marjlar% veya $ cinsinden ifade edilebilir ve perakendecinin satış sonucu elde ettiği para miktarını temsil eder. Ürünün ilk işaretlemesi veya IMU'su tarafından kontrol edilir. Markalama, ürünün maliyeti ile ne için sattığınız ya da piyasa fiyatı arasındaki farktır. Günümüzde perakende sektöründeki pek çok ürün "geri döndükten" daha düşük marjlara sahip olsa da, en iyi senaryo kilit taşı marjlarına sahip olabileceğiniz zamandır.
Temel olarak, keystone, malın toptan satış fiyatının iki katı kadar bir tutarda satması için fiyatlandırma yöntemini ifade eder - ürüne satıcıya ödediğiniz fiyat. Eğer bir kutu 50 dolara maloluysa, IMU fiyatını 100 dolara çıkarmak "kilitleme" olarak adlandırılır.
Bu strateji, kafanızda matematiği yapmak zorunda kaldığınız günlerde fantezi bilgisayarlar olmadan önce yaratılmıştı (eğer böyle bir şeyi hayal edebiliyorsanız). veya daha verimli olan teklifler. Şimdi,% 70 marj alabilirseniz, o zaman malları o seviyede işaretlersiniz. Bu yüzden, stratejinin keyfi olarak kolay matematik adına her şeyi kilit nokta haline getireceğini düşünmeyin.
Bugün, yoğun rekabet nedeniyle fiyatlandırma stratejilerimiz üzerinde baskı var. Her şeyi kilit taşı olarak işaretlemek harika olsa da, gerçek şu ki, caddenin karşısındaki mağaza 90 dolara satıyorsa, gerçek şu ki 100 dolara satamazsınız. Ancak, birçok perakendeci, çevrimiçi perakendecilerle fiyatlandırmasıyla rekabet etme tuzağına düşüyor ve bu bir hata.
Birçok yeni araştırma çalışması, müşterilerin bir tuğla ve harç dükkanında alışveriş yapmayı tercih ettiğini göstermiştir. Aslında, araştırmamda, birisinin bir mağazadan online olarak seçim yapmasının bir numaralı sebebinin fiyat değil, mağazadaki deneyim eksikliğinin olduğunu gördüm. Başka bir deyişle, bir müşterinin mağazadan ve çevrimiçi olarak edindiği deneyim aynıysa, o zaman herkes daha düşük fiyatı seçer - kendim dahil. Ancak mağazada deneyim olağanüstü ise, müşteriler mal için biraz daha fazla ödeme umursamıyorum.
Onun servisi için harika bir garsona bahşiş vermekle aynı şey.
Özellikle Millennials ve Gen Z müşterileri, mağazadaki bir deneyim için daha fazla para ödemek istediklerini belirtti. Pek çok perakendeci, düşük "fiyat savaşları" perakendeciliği yapmayı tercih eden kilit fiyatlandırma uygulamalarından vazgeçti, ancak bu yeni nesil müşteriler yapmamalısınız diyor.
Fiyatlandırma perakendeciler için zor bir şey. Çok yüksek ve lüks olarak algılanıyorsunuz. Çok düşük ve indirim / düşük kalite olarak algılanıyorsunuz. Kilittaşı her zaman müşteriler için kabul edilebilir bir işaret olmuştur. Sizi lüks grubun dışında tutar (lüks değilseniz) ve düşük fiyatlı adamların üstünde tutar.
Fiyatlandırma stratejiniz geleceği dikkate almalıdır. Bu sayede kaçınılmaz gerçeğe atıfta bulunarak, ürünün fiyatını hepsini satmak için işaretlemeniz gerekecek. Belirli bir öğenin her birini tam fiyatına satabildiğimiz için çok nadir bir durumdur. Çoğu zaman, ilk birkaç ürünü tam marjta satacaksınız, ancak onlardan kurtulmak için son çifti işaretlemeniz gerekecek. Ürünlere "aşık" olabiliriz ve işaretlemek istemeyiz, ancak rafta ne kadar uzun süre kalırsa, o kadar çok para size mal olur.
Yeni bir envanter almak için onu işaretlemek ve paranızı almak, sevginize bağlı kalmaktan daha iyidir. Ayrıca, indirim için ödeme yapmanıza yardımcı olacak satıcı işbirliği fonları olmalıdır.