Bir fincan (acı) kahvenin kırk yıl hatırı vardır.
İyilikler, dostlukların başlangıcıdır. Ne kadar küçük olursa olsun her iyilikle bir gönül fethedilir. Hiçbir iyilik unutulmaz, zamanı geldiğinde ödenmek durumundadır. Elbette iyilikler karşılık bekleyerek yapılmaz. Ama iyilik gören, bir gün bu borcunu ödemek ister. Kendisine iyilik yapan kişinin daima hatırını sayar, onu iyilik ve güzelliklerle yad eder. Bir fincan acı kahve de olsa her iyilik ebedi bir dostluktur.
İyilik gördüğü kişiye, karşı sorumluluk hisseden âlicenap insanların durumunu anlatmak için söylenir.