Albay Vasily Masyuk: Gerçekten benimle miydi
Yerine katılma
Emekli Albay Vasily Kirillovich Masyuk. 24 Haziran 1992'den Aralık 1995'e kadar, Tacikistan'daki Rusya Federasyonu Sınır Birlikleri Grubunun 117. Moskova sınır müfrezesine komuta etti.
Şu anda Vasily Kirillovich Uzak Doğu'da yaşıyor ve yakın zamanda bir anı kitabı yazmayı bitirdi. Torunlarına söyleyecek bir şeyi var, hayatındaki her şey şüphesiz ilgi çekici.
Vasily Kirillovich, anılarının bölümlerinden birini 13 Temmuz 1993'te sınırın Tacik-Afgan bölümünün 12. sınır karakolunda düşmanlıklara ayırdı.
Anıları, geçen yüzyılın 90'lı yıllarının o sıcak Tacik yazının olaylarının acı gerçeğidir.
Şimdi, Afganistan'daki olaylar mutlak bir öngörülemezliğe dönüştüğünde, Vasily Kirillovich'in gerçek anıları özel bir önem kazandı. Ve her okuyucu, kendisini yazarın sunduğu metne kaptırarak buna ikna edilebilir.
insanları kaybetmeye hakkım yoktu
Rus sınır muhafızlarına yönelik silahlı eyleme, toplam sayısı 14 ila 200 kişi olan 250 mücahit grubu katıldı (havan - 2, geri tepmesiz silahlar - 4, RS kurulumları - 5-6, RPG'ler - 30'a kadar, makineli tüfekler - 10-12). Afgan mücahitlerinin ve silahlı Tacik muhalefetinin militanlarının doğrudan liderliği, Kori Hamidullo ve o zamanlar az bilinen Hattab tarafından gerçekleştirildi.
12. karakol bölgesindeki sınır bölümündeki düşmanlıklar döneminde, 10 radyo muhabiri havada çalıştı. Gelen verilerin analizi ve Mücahidlerin eylemlerinin taktikleri, silahlı eylemin temel amacının birim personelinin imhası ve 11. ve 12. karakol sektörlerinde bir köprübaşı oluşturulması olduğunu doğruladı.
Köprübaşı, Kulyab yönünde daha geniş çaplı bir saldırı ve “Sürgündeki Tacikistan Cumhuriyeti Hükümeti” planlarının uygulanması için gerekliydi. Her şey, Rusya Federasyonu Savunma Bakanlığı'na bağlı Rus askeri birliğinin ve Rus sınır muhafızlarının bu ülkeden çekilme sürecini hızlandırmayı amaçlıyordu.
Bu, yakın gelecekte Tacikistan Cumhuriyeti'ndeki meşru hükümetin devrilmesine izin verecektir. Sınırdaki bir dizi benzer eylem, kuşkusuz Rusya Federasyonu'ndaki halk arasında da siyasi yankı uyandıracaktır.
Saldırı sırasında, karakolda 48 kişi vardı: memurlar - 2, askerler - 2, askerler ve çavuşlar - 41'i, 3'ü Motorlu Tüfek Bölümünün 201. motorlu tüfek bölümünün tüfek alayından askerdi.
4 Temmuz günü saat 00:13'te, güçlü noktanın güneydoğu eteklerinde bulunan bir sınır müfrezesi, düşmanın karakola geçişini keşfetti. Mevcut duruma göre, personel "Savaş için" emriyle yetiştirildi.
Kuvvetli nokta sınırını savaşçılar tarafından işgal edildiği sırada, RS, RPG ve tüfekten üzerlerine ağır ateş açıldı. оружия... Takip eden savaş sırasında, bir piyade savaş aracı bir el bombası fırlatıcısından devrildi, bir SPG-9 hasar gördü, karakolun başı Teğmen Mikhail Mayboroda ciddi şekilde yaralandı ve birkaç sınır muhafızı öldü ve yaralandı. Mücahidler de önemli kayıplar verdi.
Değirmen alanından 4'inci şube konumunda sabah saat 05:5'te 26'ya kadar "ruh" çıktı. Karakol aynı anda roketler, RPG'ler ve grup silahlarıyla ateşlendi. Konut binalarının ve kale mevzilerinin yoğun bombardımanı sonucu kışla ve diğer karakol binaları ateşe verildi.
7. karakoldan sabah 40: 13'ta, emrimdeki Moskova sınır müfrezesinin bir rezervi, çatışma bölgesinden ayrıldı: müfrezeden 105 kişi, Tacikistan Ulusal Güvenlik Komitesi'nden 12 kişi (bundan sonra KNB olarak anılacaktır). ), bir T-72 tankı ve KNB'den bir BMP, 149. motorlu tüfek bölümünün MSP'sinin 201. motorlu tüfek alayından iki piyade savaş aracı.
Sabah 9:25'te, mürettebatlı 120 mm'lik bir havan, yoldaki bir çatala teslim edildi ve hemen roketler tarafından ateşlendi. Mühendislerimiz, yoğun ve yoğun makineli tüfek ateşi nedeniyle yolda hemen imha edemedikleri mayınlar buldular.
Uygulamaya rağmen uçak füze ve bomba saldırıları (8:00 - 11:30), Mücahidler sınır müfrezesinin rezervine yoğun bir şekilde ateş etti. Karakol çevresindeki hakim tepeleri işgal eden Mücahidler, ateşleriyle yolu açma ve 12. karakola yaklaşma fırsatı vermedi.
Ondan önce karakoldan 600 metre uzaktaki bir buğday tarlası alanına ve Sarı Gora köyünün önündeki üst platoya helikopterlerle iki kez iniş denemesi yapmıştım. Seçilen bölgelere giren helikopterlerin yoğun tüfek-makineli tüfek ve el bombası fırlatıcı bombardımanı nedeniyle hiçbiri başarılı olmadı.
İnsanları ve helikopterleri kaybetmeye hakkım yoktu. Bu nedenle, o sırada tek doğru kararı verdim - üç grup halinde bir savaşla dağ silsilesinden geçmek.
Savaşanlar bilir
Gruplardan biri dikkat dağıtıcıydı ve tüm düşman ateşini ele geçirdi, diğer ikisi ise araziyi kullanarak, sağ ve sol kanatlardan pusuları yıkarak ilerledi. Mücahidler ve militanlarla beş saatlik sürekli ateş teması için, tek bir askeri kaybetmeden tüm komuta yüksekliklerini ele geçirmeyi ve eyerlemeyi başardık.
Ekipmanı sadece bir nedenden dolayı göndermedim: komuta içgüdüsü uyardı: mayınlar ve kara mayınları vardı. Bir savaş durumunda kişi kendini düşmanın yerine koyabilmeli ve savaş seçeneklerini oynayabilmelidir. Savaşanlar mayın savaşının ne olduğunu ve sonuçlarının ne olduğunu ve mayınların ve kara mayınlarının düşmanlıkların gidişatı ve sonucu üzerinde ne sıklıkla moral bozucu bir etkisi olduğunu bilirler.
Daha sonra, olup bitenlerin tüm mantığı ve gerçekleri kararımın doğruluğunu teyit etti. Yonca tarlasının ve yolun üç bölümü mayınlar ve kara mayınlarıyla tıka basa doluydu ve Turg Tepesi'nin tepesinden geri tepmesiz silahlardan sürekli ateş ediliyordu. İnsanları ölüme atmaya hakkım yoktu. Haydutlar helikopterlerin ateşi tarafından bastırılıncaya ve "ruhların" ayrı direniş merkezleri - havanlardan ve "Şilköy" den, ilerlemek uygun değildi.
Savaşa öncülük eden sınır müfrezesinin rezervine yardımcı olmak için, 149. MRD'nin 201 MRP'sinden bir destek ekibi (tank - 1, BMP - 2, zırhlı personel taşıyıcı - 1, "Shilka" (ZSU-23-4) - 1) operasyonel kontrolüm altına girdi. Zırhlı grubun kıdemlisi, eğitim çalışmaları için alayın komutan yardımcısı Sergei Fedorovich Marchenko'ydu. Üç ekip helikopterlerle Duşanbe'den Kulyab'a nakledildi tanklar, üç BMP ekibi, üç 2S1 ekibi (kendinden tahrikli topçu bineği).
Rezerv ve destek müfrezesinin koordineli eylemlerinin bir sonucu olarak, 14:30'a kadar Mücahidler mevcut silahlardan ateş edilerek bastırıldı.
Emrimde, 12. karakolun hayatta kalan savaşçıları - karakol başkan yardımcısı Teğmen Andrey Merzlikin komutasındaki 23'i yaralanan 11 kişi, yedek ateş ve "Shilka" rezervine gitti. sınır müfrezesi.
Mücadele devam etti ve 17:45'e kadar aktif bir aşamaya sahipti. Havacılık, havan ve tank ateşinin desteğiyle, müfrezenin rezervi ve motorlu tüfekleri savaşta ilerledi. Hareket yolunda, kazıcı grup üç kara mayını, iki tanksavar mayını ve beş anti personel mayını buldu ve imha etti.
18:30'a kadar, sınır müfrezesinin rezervi ve 149. MRR'nin zırhlı grubu Sarı-gor köyünü işgal etti. Daha sonra düşman ateşi altında ilerleyerek 20:10'da 12. karakolu kurtarıp işgal ettik.
telafisi mümkün olmayan kayıplar
Savaşta, 22 sınır muhafızı ve 149. MRD'nin 201. MRP'sinin BMP ekibinden üç asker daha öldürüldü.
Sınır karakolunun topraklarında ve çevresinde, 35 mücahit cesedi, 15 makineli tüfek, 2 RPG, 3 makineli tüfek, 20 roket, hafif silahlar için mühimmat bulundu.
Aynı zamanda, kazıcılarımız on anti-personel mayını ve üç kara mayını etkisiz hale getirdi.
Mücahidler ve silahlı Tacik muhalefetinin militanları geri püskürtüldü ve kordondan atıldı. Kaferkash ve Pyanj nehirlerinin birleştiği noktada ve 1417'de "Onur Kurulu" alanında küçük dağınık haydut grupları yok edildi. Mücahidlerin ve militanların düşmanlıkların gidişatını değiştirmeye yönelik tüm girişimleri ve inisiyatifi kendi ellerine almaları bastırıldı.
Çaresizlik içinde iniş yapan helikopterlerimizi imha etmeye çalıştılar. Ama burada da açıkça yanlış hesapladılar. Tüm pusuları, havacılık ve topçu RBU tarafından derhal keşfedildi ve bastırıldı.
Daha sonra aldığımız istihbarat verilerine göre, militanlar 70'e yakın kişiyi kaybetmiş, çok sayıda Afgan aşiret mensubunun cesetlerini komşu topraklara taşımışlar.
Diğer karakollarda da sessiz değildi.
Buna başka ne eklenebilir. Gerçek şu ki, militanlar defalarca karakollara saldırma ve ortadan kaldırma girişimleri yaptı. Bu tür girişimler, 16'te 1993. karakola, 1 ve 1992'te 1993. karakola ve 11'den 1992'e kadar olan tüm süre boyunca 1994. karakola karşı yapıldı.
11'i sürekli bombardımana maruz kaldı ve yakalanmaya çalıştı. 1994 yılında, dört ay boyunca, 11. karakol konumu ve sitenin erişilemezliği nedeniyle pratikte bir kuşatma halindeydi ve düşman orada kayıplardan başka bir şey almadı. 1992-1995 dönemi için Bu karakolların sınır muhafızları arasında geri dönüşü olmayan kayıplar altı kişi ve 27 kişi yaralandı, ancak düşman hedeflerine ulaşamadı.
12. karakoldaki çatışmaların ardından Moskova'dan Rusya Federasyonu Başsavcılığı'ndan bir grup müfettiş geldi. 12. karakol personelinin ölümüne yol açan koşulları ve koşulları doğrulamak için Rusya Devlet Başkanı Boris Yeltsin adına çalıştılar.
Bu süre zarfında, 10. MRP'nin motorlu tüfek taburunun bir parçası olarak bir destek müfrezesinin katılımıyla Zvezda sınır operasyonunun yürütülmesiyle sonuçlanan 11. ve 149. sınır karakollarının sektöründe aktif düşmanlıklar devam ediyordu. 201. MRD'nin. Ancak bir buçuk hafta sonra müfettişler beni iyice sorgulayabildiler ve ben tüm açıklamaları yazılı olarak verdim.
Tanıdığım sonuçlar, bu zor durumda, personel sıkıntısı ile, 117. sınır müfrezesinin RBS'sini organize etmede uygun kararlar aldığımı ve ayrıca personelin ölümünü önlemek için tüm kapsamlı olasılıkların alındığını doğruladı. askerlik görevlerini yerine getirmek.
Bu sonuçlar, Rusya Federasyonu Devlet Güvenlik Bakanlığı, Ordu Genel Sekreteri V.P.'ye bildirildi. Moskova sınır muhafız müfrezesine şahsen gelen ve ilk etapta tüm yetkililerin ve benimkilerin raporlarını dinleyen Barannikov.
Benimle kişisel görüşmesi 1 saat 20 dakika sürdü. "Raflarda" olarak adlandırılan durumun ve savaşın tüm detaylarının bir analizi yapıldı. Dört saatlik bir toplantıdan sonra, karargahın önündeki ara sokakta onunla yürüyüşe çıktım. Yalnızdık ve bu yürüyüşü özel olarak organize ettiği açıktı. Birkaç soruyu bir kez daha netleştirmek, sonraki eylemler için planın ana hatlarını çizmek ve beni aslında bir savaş görevi ayarlamak istedi.
İşte sözleri:
Bu bir değerlendirmeydi, yaşanan tüm kederin ve hepimizin başına gelen talihsizliğin anlaşılmasıydı. Duyduğum en önemli şey ve bu bana, gezinin sonuçlarının bizzat Rusya Devlet Başkanı Boris Yeltsin'e bildirildiği ve sınırın Tacik-Afgan bölümünü güçlendirmek için tüm kapsamlı önlemlerin alındığı konusunda güven verdi. Sözünü tuttu.
Her şeyi anlatamazsın. Yaşıyorum ve bazen kendime "Gerçekten hepsi benimle miydi?" Sorusunu soruyorum. Gelecekte, mümkün olanın sınırlarının ötesinde ve yaşam riski altında olan birçok şey vardı.
13 Temmuz 1993'te, 12. Moskova sınır müfrezesinin 117. sınır karakolunda şunlar öldü:
1. Kıdemli Teğmen Mihail Viktorovich Mayboroda
2. Kıdemli Çavuş Sergey Vladimirovich Sych
3. Çavuş Vladimir Fedorovich Elizarov
4. Çavuş Yuri Vladimirovich Kologreev
5. Çavuş Sergei Aleksandroviç Sushchenko
6. Er Andrey Viktorovich Chashchin
7. Er Sergei Aleksandrovich Kolotygin
8. Er Andrey Anatolyevich Verevkin
9. Er Dmitry Leonidovich Nikonov
10. Er Mikhail Gennadievich Kulikov
11. Er Alexander Vladimirovich Petrochenko
12. Er Igor Viktorovich Filkin
13. Özel Sergei Nikolaevich Borin
14. Er Leonid Vladimirovich Ulybin
15. Er Nazir Gasratovich Umarov
16. Er Rabadan Magomedovich Magomayev
17. Özel asker Alexey Konstantinovich Mukhin
18. Er Makhmadullo Sadirovich Dzhumaev
19. Er Asletdin Samsotdinovich Khairutdinov
20. Er Timur Abdukadyrovich Saidulloev
21. Er Azamatjon Nazirkhonovich Kerimov
22. Er Saibjon Rakhmatzhanovich Uraimov
23. Çavuş Airat Kusyunbayev
24. 149. MRD'nin 201. MRP'sinin BMP'sinden Özel Nikolay Nikolashkin Mürettebatı
25. Er Razif Halitov
13 Temmuz 1993'te askeri görevin yerine getirilmesinde gösterilen cesaret ve cesaret için Rusya Federasyonu Başkanı'nın kararnamesi ile aşağıdakiler ödüllendirildi:
1. Özel Sergei Nikolaevich Borin - Rusya Federasyonu Kahramanı (ölümünden sonra)
2. Çavuş Vladimir Fedorovich Elizarov - Rusya Federasyonu Kahramanı (ölümünden sonra)
3. Teğmen Andrey Viktorovich Merzlikin - Rusya Federasyonu Kahramanı
4. Çavuş Sergei Alexandrovich Sushchenko - Rusya Federasyonu Kahramanı (ölümünden sonra)
5. Çavuş Sergei Alexandrovich Evlanov - Rusya Federasyonu Kahramanı
6. Özel Igor Viktorovich Filkin - Rusya Federasyonu Kahramanı (ölümünden sonra)
Kişisel Cesaret Emri:
1. Astsubay Çavuş Daniyar Sigitovich Aminets
2. Er Viktor Yurievich Barbashov
3. Başçavuş Vladimir Nikolaevich Vasilenko
4. Er Andrey Anatolyevich Verevkin (ölümünden sonra)
5. Er Makhmadullo Sadirovich Dzhumaev (ölümünden sonra)
6. Er Mirbako Sharifovich Dokolonov
7. Er Azamatjon Nazirkhanovich Kerimov (ölümünden sonra)
8. Er Nikolai Vladimirovich Karnaev
9. Çavuş Yuri Vladimirovich Kologreev (ölümünden sonra)
10. Er Sergei Aleksandrovich Kolotygin (ölümünden sonra)
11. Kıdemli Teğmen Igor Gennadievich Kondrasikhin
12. Er Mikhail Gennadievich Kulikov (ölümünden sonra)
13. Er Rabadan Magomedovich Magomayev (ölümünden sonra)
14. Kıdemli Teğmen Mihail Viktorovich Mayboroda (ölümünden sonra)
15. Başçavuş Anatoly Viktorovich Merzlikin
16. Er Alexey Konstantinovich Alexey Mukhin (ölümünden sonra)
17. Er Dmitry Leonidovich Nikonov (ölümünden sonra)
18. Özel Sergei Aleksandroviç Pankin
19. Er Alexander Vladimirovich Petrochenko (ölümünden sonra)
20. Başçavuş Dmitry Vladimirovich Ponomarev
21. Yarbay Nikolay Efimovich Reva
22. Er Timur Abdukodyrovich Saidulloev (ölümünden sonra)
23. Özel Sergei Aleksandroviç Simonov
24. Kıdemli Çavuş Sergey Vladimirovich Sych (ölümünden sonra)
25. Er Leonid Vladimirovich Ulybin (ölümünden sonra)
26. Er Nazir Gasratovich Umarov (ölümünden sonra)
27. Er Saibjon Rakhmatjonovich Uraimov (ölümünden sonra)
28. Er Asletdin Samsotdinovich Khairutdinov (ölümünden sonra)
29. Er Andrey Viktorovich Chashchin (ölümünden sonra)
"Cesaret İçin" Madalyası:
1. Er Shermukhamad Radjabovich Azizov
2. Er Azam Gulomoviç Aminov
3. Astsubay Çavuş Rishat Kharisovich Akhunov
4. Er Lutfollo Sanginboyevich Boboev
5. Özel Saidullokhodzha Nuriloyevich Bobokhodzhaev
6. Er Khurshed Sakharovich Valiev
7. Er Abdukhabib Hayboyeviç Dekhkanov
8. Er Alizhon Ganievich Nurov
9. Er Farkhod Beknazarovich Odinaev
10. Er Nikolai Mihayloviç Pukhov
11. Er Dzhurabek Saidhodievich Rakhimov
12. Er Fayzullohon Makhmadkhudzhaevich Saidulloev
13. Er Khabibullo Alikulovich Khaitmatov
14. Er Aslombek Avazovich Khamroev
15. Er İlhomjon Khalmurzaevich Khudayberdiev
16. Er Roman Viktorovich Chigarev
17. Er Azimbay Gafurovich Shugurov
Rusya Federasyonu sınır birliklerinin komutanının emriyle, 12. Moskova sınır müfrezesinin 117. sınır karakoluna 25 Kahramanın adı verildi.
yerine epilogue
Albay Vasily Masyuk'un anılarını yayınlamak için münhasır hak verdiği Voennoye Obozreniye, gereken süre içinde kendi bölümlerini yayınlamayı planlıyor.
- Valentin Malyutin, Alexey Podymov tarafından hazırlanmıştır.
- Yazarın arşivinden ve Rusya Federasyonu Sınır Birlikleri Müzesi'nin fonlarından
Abone olun ve en son haberler ve günün en önemli olaylarından haberdar olun.