“Proletaryanın bu devrimdeki görevleriyle ilgili”, “Nisan Tezleri” olarak bilinen “Leninist” makalesi, Pravda gazetesinde yayımlandı ve kelimenin tam anlamıyla “havaya uçtu” devrimci Petrograd. Bolşeviklerin liderine, rakip sosyalist partilere ve Petro-Sovyet’e karşı savaştı, “Tezler” “çılgın delilik” olarak adlandırıldı ve Lenin’in kendisi bariz anarşizmle suçlandı. RSDLP'nin (b) ana yayını olan Pravda'da bile, makale bir editoryal yorum olarak değil, onaylanmış bir taraf belgesi veya eylem kılavuzu olarak değil, kişisel bir imzayla kişisel bir bakış açısı olarak yayınlandı. Bugün inanması zor, ancak Bolşevikler bile liderlerinin politika hükümlerini desteklemedi. Ateşli devrimciler Muranov, Stalin ve Kamenev liderliğindeki Pravda bile.
Bununla birlikte, Ekim 1917’e kadar, çok az kişi, açık bir vicdanla, yalnızca altı ay önce Lenin’e bırakılmış olan metnin özelliklerini tekrarlayabilirdi.
Bolşeviklerin bölünmesi
Yıldönümü öncesi yıla adanmış olan “Devrim Soruları” döngüsünün önceki yayınlarında, durumun Şubat sosyalist partilerinin (her şeyden önce, Menşevikler ve Sosyalist-Devrimcilerden sonra) Marksizm'in hükümlerini dogal olarak izleyen ve devrimciliği burjuva olarak yorumlamasının ardından ne kadar zor ve belirsiz olduğunu defalarca not ettik . Sonuç olarak, iktidarın dizginleri jüriydi burjuva Geçici Hükümeti'ne devredildi, ancak işçi ve askerlerin devrimci kitlelerine dayanan aynı sosyalist Petrograd Sovyeti'nin gerçekte hiçbir gücü yoktu. Mart ayına kadar ülkenin siyasi yaşamında bugün “ikili iktidar” adı verilen belli bir statüko kuruldu.
Gerçekleştirilen olaylar, Şubat ayında yasal olarak tamamen yer değiştiren Bolşevik Partiyi etkilememiş ancak etkilememekte, bu sebeple halkın özgürlüğü için savaşçıların hakaretlerini tam anlamıyla almış ve beklenmedik bir şekilde kendilerini siyasi sürecin ana akımında bulmuştur. Genel olarak, bu herhangi bir parti için ciddi bir sınavdır: Her zaman siyasi bir sürece dahil olma, parti hedeflerini unutarak, derhal devrimin meyvelerinden yararlanın, dümende olmasa da, hükümetin başında durun. RSDLP (b) durumunda, gerçek liderlik eksikliği nedeniyle durum ağırlaştı. Lenin yurtdışındaydı, ana parti lider kadroları sürgündeydi, RSDLP Rus Bürosu (B) yenildi, yerel örgütler merkezle ve birbirleriyle temaslarını kaybetti.
Resmen, 1916 tarafından, Rus Bürosu, yine de, devrimci, yeraltı çalışanı, siyasi göçmen (Fransa ve Almanya'daki fabrikalarda çalıştı, Fransa'da dilleri mükemmel bir şekilde ustalaştığı), St. Petersburg'un en iyi satıcılarından Alexander Shlyapnikov tarafından restore edildi. politikacı değil. Partinin Şubat ayındaki devrime karşı tutumunu belirlemek zorunda kalan Shlyapnikov oldu. RSDLP Manifestosunda formüle edildi (b) "Tüm Rusya vatandaşlarına": "Fabrika ve fabrika işçilerinin yanı sıra isyan birliklerinin temsilcileri, isyancı devrimci halkın ve ordunun koruması altında oluşturulması gereken Geçici Devrimci Hükümete hemen temsilcilerini seçmelidir." Ardından Shlyapnikov bu kursu güvenle takip etti - devrimden sonra yeniden yaratılan Pravda gazetesinin ilk yedi sayısında, Duma'dan çıkan burjuva Geçici Hükümeti mahkum etti ve Sovyetlerin demokratik bir cumhuriyet oluşturması gerektiği düşünülüyordu.
Devrimci girdapta bulunan Bolşeviklerin, zayıf liderlikleriyle, yaratmakta olan diğer sosyalist partilerin çok daha yetkili ve saygın temsilcileri tarafından kuşatıldığı anlaşılmalıdır. tarih. Sonuç olarak, Mart ayında, RSDLP'nin (B) Petrograd Komitesi, Geçici Hükümeti kınayan Rus Bürosunun kararını desteklemeyi reddetti ve desteğin belirlenmiş emirler için ifade edildiği kendi belgesini kabul etti. Böylece, RSDLP'de (b) ikili güç ortaya çıktı.
Sürgünden dönen “eski” Bolşevikler, Parti Merkez Komitesi, Stalin, Kamenev ve Muranov üyeleri ek karışıklık getirdiler. Pravda’nın editoryal politikasındaki liderliği altında, sessiz bir ideolojik karışıklık yaşandı, gazete, Petrograd Sovyeti’nin sosyalist partilerine uzanan dostluk elini kolayca çıkarabilecek materyaller yayınlamaya başladı. Aynı zamanda, burjuva Geçici Hükümeti ile ilgili olarak daha önce alınan pozisyon revize edildi, sadece sosyalistlerin onu kontrol etmeleri gerektiğine dair bir şey söylendi. Eğer Shlyapnikov Petrograd Sovyeti'nin bir düşmanı olduysa, “eski” Bolşevikler açıkça uzlaşmaya gitti ve yeni siyasi sistemde yer almak için acele ettiler.
Lenin herkesi hayal kırıklığına uğratıyor
Nisan ayında, 1917, Lenin sürgünden Petrograd'a döndü. Finlandiya İstasyonunda Bolşeviklerin lideri ciddi bir toplantı için hazırlandı. İmparatorluk bekleme odasında Petrograd Sovyeti liderleri tarafından karşılandı. Menshevik Chkheidze hoş bir konuşma yaptı: “Petersburg Yolcu İşçileri ve Askerler Vekilleri adına Lenin Yoldaşı ve tüm devrim, sizi Rusya'ya selamlıyoruz. Devrimci demokrasinin asıl görevinin, devrimimizi hem içeriden hem de içeriden içerideki tüm işgallere karşı savunmak olduğuna inanıyoruz. Bu amaçla ayrılmanın değil, bütün demokrasinin saflarını birleştirmenin gerekli olduğuna inanıyoruz. Bu hedefleri bizimle takip edeceğinizi umuyoruz. ”
Delegeler müttefikleri memnuniyetle karşıladılar, daha önceki bütün farklılıkların başarılı burjuva devrimi gerçeğiyle çözüldüğünü umdular. Son günlerdeki Pravda'nın tonu bunun için her türlü sebebi verdi. Delegasyondan uzaklaşan Lenin, pencereden meydanda toplanan kalabalığa verilen bir cevap kelimesini ele aldı: “Sevgili yoldaşlar, askerler, denizciler ve işçiler! Kişisel protesto ordusunun öncüsü olarak sizi selamlayan muzaffer Rus devrimini memnuniyetle karşıladığım için mutluyum… Yırtıcı emperyalist savaş, tüm Avrupa’da bir iç savaşın başlangıcıdır. silâh kapitalist sömürücülerine karşı ... Dünya sosyalist devriminin şafağı çoktan başladı ... Almanya'da her şey tüm hızıyla devam ediyor ... Şimdi değil - yarın, tüm Avrupa emperyalizminin çöküşü her gün patlayabilir. Sizin tarafınızdan gerçekleştirilen Rus devrimi bunun için bir temel attı ve yeni bir çağ açtı. Yaşasın dünya sosyalist devrimi! ”
Anahtar Kelimeler: Vladimir Lenin, Joseph Stalin, Rusya tarihi, SSCB tarihi, anıtlar, Şubat devrimi, devrim sorunları
Lenin'in konuşması, Petrograd Sovyeti'nin temsilcileri üzerinde şok edici bir izlenim bıraktı. Karşı karşıya kaldıkları sorunlar hakkında bir açıklama yoktu, gördükleri gibi iktidar sorununa değinilmedi, sosyalist güçlerin olası birleşmesinin bir ipucu yoktu. Lenin, kendi görüşüne göre, Avrupa’da olgunlaşan önkoşulları, burjuva devrimi ve içindeki yeri açısından düşündüğü, sosyalist bir devrimden bahsetti. “Devrimimizin tüm“ bağlamı ”Lenin’le Thomas hakkında konuştu ve kapalı arabasının penceresinden kimseye sormadan, kimseyi dinlemeden, kimseyi dinlemeden Yeremu’yu bulanıklaştırdı” diyor İcra Komitesi’nin delegasyonu Menshevik Sukhanov.
Aynı günün akşamında, ilk kez, Kshesinskaya konağında bulunan Bolşevikler, Lenin, Nisan Tezi ile parti üyelerinin önünde ilk kez konuştu. Troçki şöyle hatırladı: “Lenin'in tezleri kendi adına ve yalnızca kendi adına yayınlandı. Partinin merkezi onları şaşkınlıkla yumuşatan düşmanlıkla karşılaştı. Kimse - ne örgüt, ne grup, ne de şahıs - imzasını kendilerine vermedi. ”
Bolşevikler ve All-Rus İşçi Sovyetleri Konferansı ve Asker Vekilleri Konferansı delegesi olan Menşeviklerin ortak toplantısında tezler daha keskin bir şekilde karşılandı. Toplantı neredeyse birleştirici bir kongre olarak tasarlandı, Lenin’in konuşması tüm hazır plan planlarını ihlal etti. Tauride Sarayı'nın salonunda toplananlar şoktaydılar. Konsey Yürütme Komitesi üyesi olan Menshevik Bogdanov öfkeyle bağırdı: “Sonuçta bu saçmalık, bu bir deli için saçmalık! Bu saçmalığı alkışlamak ayıp, kendini utandırıyorsun! Marksistler! ”
Petrograd Sovyeti'nin İcra Kurulu üyesi olan Menşevik Tsereteli, Bolşevik liderini RSDLP'yi bölme girişiminin yeni bir suçlamasıyla suçlamak için Lenin'e itiraz etmeye gönüllü oldu. Bolşevikler de dahil olmak üzere meclisin büyük bir çoğunluğu tarafından desteklendi. Sonraki konuşmalarda, Lenin'in tezlerinin tartışmasız anarşizm olduğu söylendi. Buna karşılık, yerini alan Bolşevik Steklov, şunları söyledi: “Lenin'in konuşması, Rus devriminin kendisinin geçtiğini kanıtlayan bazı soyut yapılardan oluşuyor. Lenin, Rusya’daki ilişkilere aşina olduktan sonra, bütün yapılarını terk edecektir. ”
Sukhanov şöyle hatırladı: “Gerçek, hizip Bolşevikler, Lenin’in“ soyutluğunu ”yorumlamak için en azından özel arka plan tartışmalarında tereddüt etmediler. Ve bir kimse, Lenin’in konuşmasının yaratmadığı ya da derinleştirmediği, hatta aksine, Bolşevikler ile Menşevikler arasında Leninist konumuyla ilgili hiçbir anlaşmazlık olamayacağı için bile kendisini ifade etti.
Duyulmamış devrim
Lenin ne ağladı demişti? Burjuvazinin iktidara gelmesinin “proletaryanın yetersiz bilinçliliği ve örgütlenmesi” nedeniyle mümkün olduğunu söyledi. Ancak bu eksiklik giderilebilir: "Rusya'daki mevcut anın özelliği, burjuvaziye güç veren devrimin ilk aşamasından, proletaryanın ellerine ve köylülüğün en fakir tabakalarına güç vermesi gereken ikinci aşamasına geçiş."
Lenin’e göre “Geçici Hükümete destek yok”, imkânsız olduğu için imkansız, “kapitalistlerin hükümeti bu emperyalist olmaktan çıkıyor”. Lenin’e göre, İşçilerin Milletvekilleri Konseyi’nin bir devrimci hükümetin mümkün olan tek şekli olduğunu “kitlelere açıklamak” gerekliydi. “Parlamenter bir cumhuriyet değil,” dedi. “S. R. D.’den bir geri dönüş, bir adım geriye gidecekti, fakat ülke genelinde, yukarıdan aşağıya işçiler, tarım ve köylü milletvekilleri Sovyetleri cumhuriyeti” dedi.
Bolşeviklerin lideri, Marksizme rağmen, devrimin burjuva doğasını reddetti, yavaş yavaş oluşum oluşumunu reddetti, devrimci Sosyal Konsey tarafından yapılan her şeyi reddetti, o zamana kadar Petrograd Sovyeti devrimci Sosyal Konsey tarafından yapılan her şeyi görmezden geldi. burjuva Avrupa devletlerinin parlamento cumhuriyetlerinin modeli üzerine. Sovyetlerin gücünü istedi!
O dönemde devrimci sosyalistlerin kendileri Sovyetleri bir yandan sektörel öz-örgütlenme (fabrikaların Sovyetleri, endüstriler - örneğin demiryolu taşımacılığı, daha geniş biçimde - işçi Sovyetleri, köylülerin Sovyetleri) - algıladı ve anarko-sendikalizmin yerini aldı. Öte yandan, bir oklocracy tezahürü olarak ve bu durumda Lenin saf anarşizmin konumuna yükseldi. Her durumda, Petrosoviet'in çoğunluğunun görüşüne göre, bu tezlerin Marksizmle hiçbir ortak yanı yoktu ve açık saçma sapanlıklar vardı.
Diğer bir soru da, Rusya’nın Şubat devriminden sonraki bütün siyasi durumunun açıkça yanıltıcı olabileceği yönündedir. Petrosoviet'in kusursuz bir şekilde inşa etmeye çalıştığı güç sistemi Marksist dogmaya uyuyordu, ama açıkçası ne olup bittiğinin doğasına aykırıydı. Burjuvazi, devrimci kitlelere öncülük etmedi, iktidara bile acele etmedi. İşçiler arasında, askerler, köylülüğün ezici çoğunluğu, sosyalist fikirler hüküm sürdü. Son olarak, Sovyetler, Çarlık'ın kendini örgütleme ve yönetme sistemine alternatif olarak, 1905 Devrimi döneminde doğup güçlendi. Ve Şubat ayından sonra Rusya’da kitlesel olarak canlandı.
1917, 1429 İşçi Sovyetleri, Askerler ve Köylüler 'Milletvekilleri Meclisleri, Asker Milletvekilleri Konseyi 33, ülkede faaliyet gösteren 455 Köylü Milletvekilleri Sovyetleri. İl, ilçe, volvo vardı. Köylü milletvekilleri Sovyetleri, ön tarafta, Sovyetlerin görevleri, alaycı, bölücü, kolordu, ordu, cephe hattı ve diğer asker komiteleri tarafından yerine getirildi. Kendi kendine oluşturulmuş yapısı ve hiyerarşisi ile aşağıdan çıkan gerçek bir sistemdi. Onu fark etmemek, sadece kendi ideolojik yapılarına dolanmak mümkündü.
Lenin'in “Nisan Tezleri” Marksizm'den pek ayrılmadı, ancak sosyalist meslektaşlarını bu sıkıntıya itti. Bununla birlikte, Sovyetlerin gücünün II. Tüm Rusya Sovyetler Kongresi Kongresi'ni ilan ettiği Ekim Devrimi'ne kadar sorunu çözmek için Petro-Sovyet yolu yoktu.