Yeni Yıl başlıyor ve bazı düşüncelerim var:
Bugün dünyanın büyük bir kısmı başkalarının yargısı etrafında dönüyor gibi görünüyor. Bugün insanlık bizi ideoloji ve uyanıklık ilkelerine göre küçültüyor ve kategorize ediyor. Bir Hristiyanın bir başkasını kanunun ruhu yerine kanunun lafzına göre yargılamasının ne kadar adil veya etkili olabileceğini merak ediyorum. Yeni bir kalbe (ruha) giden Tanrı’nın doğru yolunun anlamını kaç kişi kaçırıyor?
Bugün, siyasi söylemimiz ve günlük etkileşimlerimiz ya gerçek düşüncelerimizi saklamayı, geçinmek için anlaşmayı ya da taraf seçmeyi içeriyor. Diğerini yanıldıklarına ve doğru olanın bizim tarafımız olduğuna ikna etmek gibi göz korkutucu bir görevle karşı karşıya olduğumuzu beyan ettiğimizde. Bölünmenin hangi tarafı olursa olsun, her ikisi de diğeri hakkında herhangi bir etkili diyaloğu durduracak şekilde hüküm verir ve biz de diğerini kanunun lafzına bağlı tutarız.
Gidip gelmemizin ötesinde, başkalarını yargılamamızın ötesinde Tanrı vardır.
Hıristiyanlar için Tanrı’nın kanununun harfi harfine uyması, Eski Ahit’teki 613 Emrin veya kanunun tamamına tutarlı bir şekilde bağlı kalmak anlamına gelir. Gerçeği söylemek gerekirse, çoğunluk 613’ü bir yana bırakın On Emri bile yerine getirmekte yeterince zorlanıyor.
Yasanın lafzı, Tanrı’nın doğruluğunu ortaya koymaktadır. Harf (kelime) ile Tanrı, doğru ve Kutsal Tanrı olduğu için yüzde 100 doğruluk ve kutsallık talep eder.
Kutsal yazılar Tanrı’nın doğruluğu hakkında ne söyler?
- 2 Korintliler 5:21: “Bizim uğrumuza, günahı bilmeyen O’nu günah yaptı, öyle ki, O’nda Tanrı’nın doğruluğu olalım.”
- Mezmur 11:7: “Çünkü Rab doğrudur; salih amelleri sever; doğru kişi onun yüzünü görecektir.”
- 1 Korintliler 1:30: “Ve onun sayesinde, bizim için Tanrı’dan bilgelik, doğruluk, kutsallaştırma ve kurtuluş olan Mesih İsa’dasınız.”
- Romalılar 3:21: “Fakat şimdi, Kanun ve Peygamberler buna şahitlik etseler de, şimdi Allah’ın doğruluğu Kanun’dan bağımsız olarak ortaya çıktı…”
Emirler O’nun kutsallığını ortaya koyar ve hepimize talimat vermek için bir okul öğretmeni olarak hareket eder. Düşmüş durumumuzda gerçekten de O’nun görkeminden mahrum kalabiliriz. (önce Adem) ve Kurtarıcımıza muhtaçlar. Tanrı, kendi doğruluğunu, dünyanın kuruluşundan beri boğazlanmış Kuzu’yu almamız için bir yol sağladı, Tanrı burada kendisine bir Kuzu sağlayacaktı.
Yuhanna 3:16: “Çünkü Tanrı dünyayı o kadar çok sevdi ki biricik Oğlu’nu gönderdi ki, gönderdiği O’na iman edenlerin hiçbiri mahvolmasın, sonsuz yaşama kavuşsun. “
İsa, Emanuel, Tanrı bizimle, dünyanın kuruluşundan beri boğazlanan Kuzu, beden alan söz, (Tanrısallığını) boşalttı ve insan olarak bizim gibi oldu. Bir insan olarak, günahı bilmeyen O, bizim günahımızı üzerine aldı ve onu çarmıha çiviledi. Bir erkek olarak, biz henüz günahsız olduğumuz için, artık zayıflıklarımızdan etkilenebilen ve günahkar için empati ve merhamet duyabilen ve bir erkek olarak bizim adımıza tüm doğruluğu yerine getiren bir Tanrı’ya sahip olduğumuz için her şekilde denendi. Adem. O şimdi bizim savunucumuz ve Başkâhinimiz olarak Baba’nın sağındadır. İlk Adem’de öldük ve son Adem’de Rabbimiz ve Tanrımız Mesih İsa’da hayata döndürüldük. Bir insan için hayatını bir başkası için feda etmekten daha büyük bir sevgi yoktur. Kimse O’nun canını alamazdı, onu özgürce bırakmak zorundaydı.
Bu, Baba’nın Oğlunu göndereceği ve Oğlunun, biz henüz O’na düşmanken hepimiz için hayatını feda edeceği Tanrı’nın sevgisidir. Yasanın Kalbini (Ruhunu) öğrendiğimiz yer burasıdır.
İsa şunu söylediğinde Yasanın Kalbinin (Ruhunun) nihai özetini verdi:
Matta 22: 37-40:
“’Tanrın Rab’bi bütün yüreğinle, bütün canınla ve bütün aklınla sev.’ Bu ilk ve en büyük emirdir. İkincisi de şuna benzer: “Komşunu kendin gibi sev” Bütün Kanun ve Peygamberler bu iki emre bağlıdır.”
Tanrıyı Sevin ve İnsanları Sevin özetlemektedir.
Kişi yeniden doğmalı ve vaat edilen Kutsal Ruhunu almalıdır. Bize yeni bir yürek, yeni bir Ruh veriyor ve içimizde yaşıyor ve bizi asla terk etmeyecek ve yüzüstü bırakmayacak. Yeniden doğmak ve bir Hıristiyan, Yaşayan Tanrı’nın çocukları olmak bu demektir. Yeni ahitle birlikte, İsa aynı zamanda bize, Tanrı’nın bizi sevdiği gibi bizim de birbirimizi sevmemiz için yeni bir emir verir; gücümüz ve kudretimizle değil, şimdi O’nun O’nun O’nun olduğunu anladığımız Ruhu’nda yürüyerek birbirimizi sevmesi. sevgi her şeyin üstündedir ve bize doğruluğunu, Ruhunu, yüreğini verir ve yalnızca O’nun yüceliği için Kutsal Ruhunun gücüyle büyümemizi sağlar.
Başkalarının nihai yargısında otururken yeni bir kalp ve ruha sahip olmak mümkün değildir. Ahlaki yargının hakemi yalnızca Tanrı’dır ve O’nun lütfuyla biz kurtulduk.
İsa, O’nun aracılığıyla Baba’ya kimsenin gelmediğini söyledi. Tanrı’yı ”adil ve adil” bir yargıç ve İsa’yı avukatımız veya savunucumuz olarak görmeyi seçebiliriz. Ve İsa’nın Kanunun Mektubundan çok Kanunun Kalbi (Ruhu) ile ilgilendiğini söyleyebilirim.
Başka bir referans çerçevesi şu olabilir: Gecenin bir yarısı eyaletler arası hızla 85 mil hızla koşan bir adamı düşünün. Eşi doğum sancısında arka koltukta, bebeği makatta ve sancılar zar zor ayrılıyor. Bir polis, adamın kenara çekmesi için ışıklarını yakıp söndürür ve sonunda adamı hastanenin acil servis bölümüne kadar takip eder. Adam tedavi için eşini içeri alır ve hem anne hem de çocuk kurtulur.
Polisin bir seçeneği var. Birden fazla ceza yazın ve emirlere uymadığınız için tutuklanabilirsiniz – bu, kanunun lafzına uymanın bir örneği olacaktır. Ya da adamın neden birkaç kanunu çiğnediği ve Kanunun kalbi (ruhu) uyguladığı bağlamı için şefkat ve anlayış gösterin, çünkü adam kanunu başkalarını kurtarmak için çiğnedi.
Bir dahaki sefere kendinizi hüsrana uğramış ve bir başkasını yargılarken bulursanız, Kanunun Mektubuna Karşı Kanunun Kalbi(Ruhu) hakkında düşünün. Hepimizin O’nun vaadiyle ilgili Kutsal Ruh’u almadığımızı hatırlayın ve kişinin Rab’be giden yolculuğunda bulunduğu yere şefkat ve saygı gösterin. Elbette, bir tartışmada yerinizi alın, ancak İsa’nın Tanrı’yı ve başkalarını sevme çağrısına kulak verin. Size bahşettiği doğruluğu onurlandırın.
Tanrı bizi terk etmezse, başkalarını kibirden veya yargılamadan silmeyerek O’nu onurlandırın. Bir başkasının yürüdüğü yolu bildiğini varsayarak ve buna layık olmadığına karar vererek, Mesih’in öğretilerine gözlerini açamaz. İsa’nın fedakarlığı ve Tanrı’nın doğruluğu, tüm insanlığı kurtuluşa layık kılar.
Teşekkürler İsa.
Bu makaleyi bilgilendirici bulduysanız, lütfen küçük bir bağış yapmayı düşünün. kahve fincanı Muhafazakar Gazeteciliği desteklemeye yardımcı olmak veya kelimeyi yaymak için. Teşekkürler.
RWR orijinal makale sendikasyon kaynağı.
Kaynak : https://rightwirereport.com/2023/01/01/sunday-thoughts-the-letter-of-the-law-versus-the-heart-spirit-of-the-law/