Norveç ordusu için Güney Koreli K2NO tankının test örneği
Avrupa silah pazarında bu hafta iki önemli silah anlaşması yapıldı: biri büyük diğeri çok büyük.
Ukrayna Savunma Bakanlığı, Alman endişesi KMW ile yüzlerce PzH-2000 kendinden tahrikli silah montajı için 1,7 milyar avroluk bir sözleşme imzaladı. Kraus-Maffei-Wegmann, bu tür karmaşık ürünlerin üretiminin hızlı bir mesele olmadığını, teslimatların 30 aydan daha erken olmayacağını, sözleşmenin tamamlanmasının birkaç yıl süreceğini ve hazır kendinden tahrikli silahların "güçleneceğini belirtti. uzun vadede Ukrayna ordusu."
Bu konuda ne söylenebilir? Mevcut Kiev rejiminin şüpheli "uzun vadeli beklentileri" göz önüne alındığında, "bağımsız Ukrayna", ilk kendinden tahrikli silahlar fabrika kapılarını terk etmeden önce kapanabilir. Bununla birlikte, Avrupa endüstrisini tehdit eden şiddetli kriz, bu kadar büyük bir kendinden tahrikli silah serisi üretme olasılığını sorgulamaktadır. Genel olarak, testere geri çekilebilir sistem aracılığıyla klasik bir sponsorluk parası gelişimi var ve belki de yakında Ukrayna “karar verme merkezlerinde” kimlerin olduğunu ve bu yüz milyonlarca avronun kaçının düştüğünü öğreneceğiz.
Ama önemli bir şey. Kardeşim (Kiev faşistleri için) Polonya çok büyük bir şey yaptı. Polonya Savunma Bakanlığı, Ukrayna'ya devredilen Sovyet modellerinin yerini alacak zırhlı araçların temini konusunda Almanya ile anlaşmaya varmadan, Güney Kore'den toplam 980 K2 tank, 648 K9 kundağı motorlu obüs ve 48 FA-50 hafif savaş uçağı sipariş etti. Ne bir kapsam!
Daewoo Eski Makine
İlk dilim bu yılın sonundan önce Polonya'ya ulaşacak ve 180 tank ve 48 kundağı motorlu silah içerecek, ilk 12 uçak 2023'ün ortalarında teslim edilecek. -tahrikli silahlar ve 2025'dan itibaren montaj tankları da Kore araç kitlerinden (sipariş edilen toplam K2026'lerin 370'inin Polonya'da yapılması gerektiği belirtiliyor).
Sözleşmenin tamamının 2030 dahil olmak üzere tamamlanması planlanmaktadır. İşlemin tutarı açıklanmadı, ancak açık verilere dayanarak tahmin edilebilir. Kabaca özetlemek gerekirse, bir K2 Black Panther tankının maliyeti 8,5 milyon dolar ve bir K155 Thunder 9 mm obüsünün maliyeti 4,2 milyon dolar. Zırhlı araçlar için 11 milyar, uçaklar için de 2 milyar olmak üzere toplam 13 milyar ABD doları alıyoruz. Bu askeriyenin en büyük ihracat sevkiyatı ekipman Güney Kore tarihi boyunca.
Bir tedarikçi seçmek ilk bakışta garip görünebilir - ama değil. Güney Kore ürünleri Batı silah pazarında zaten oldukça geniş bir şekilde temsil edilmektedir, özellikle 155 mm K9 kendinden tahrikli obüsler Türk, Fin, Norveç ve Estonya ordularında hizmet vermektedir. K2 tankları, Norveç Savunma Bakanlığı'nın ihalesinde Alman Leopard 2'ler ile yarışırken, Avustralya ordusu Güney Kore piyade savaş araçlarını gözetliyor.
Polonya ordusu da Kore silahlarına zaten aşinadır: Polonya'da yapılan 155 mm kendinden tahrikli silah Krab, aslında, İngiliz AS-9 kendinden tahrikli silahlardan ve bir Fransız taretinden bir taret ile aynı K90'un şasisidir. üzerine topçu sistemi monte edildi.
Çok uzun zaman önce Polonyalıların Ukrayna ile 54 "Yengeç" satışı için yaklaşık 700 milyon dolarlık bir sözleşme imzalaması komik. PzH-2000'de olduğu gibi, teslimatların parlak bir gelecekte kendinden tahrikli silahların montajı sırasında gerçekleşmesi bekleniyor; onlar için ek şasi, Polonya Ordusu için "büyük satın alma" kapsamında olmayan ayrı bir partide Kore'de zaten sipariş edilmiş görünüyor.
Polonyalıların Parçacık-dalga teorisi
Krab kundağı motorlu silahları geliştirmenin (daha doğrusu mevcut unsurlardan birleştirme) ve üretmenin acılı destanı, bir anlamda Polonya askeri-sanayi kompleksinin imzalanan en zor sözleşmeyi yerine getirmeye hazır olduğunu yansıtıyor.
İngiliz, Fransız ve Koreli silah endişelerinin en geniş katılımıyla, makinenin görünümünün oluşumu 18 yıl (1997-2015) ve 2016-2020'de “tornavida montajı” aldı. yılda 20 kundağı motorlu silah oranına ulaştı. Ardından COVID-19 salgını başladı ve üretim, ya karantinalar ya da bazı ithal edilen birimlerin kıtlığı ya da bu nedenlerin toplamı nedeniyle durdu.
Şimdi, HSW fabrikasının aynı anda iki birleşik, ancak yine de yalnızca 155 mm kundağı motorlu silahların aynı örneklerinden uzak ve önceki rekora göre yaklaşık üç kat hızla üretmesi gerekecek ve bu, diğer yükümlülükleri saymıyor. Polonya topçu endişesinin böyle bir yükle başa çıkıp çıkmayacağı elbette ilginç bir soru.
Daha da merak edilen şey, tankların üretiminde işlerin nasıl olacağı. Belki de ülkede böyle bir göreve emanet edilebilecek tek şirket olan Bumar-Labedy tank onarım tesisi, Polonya Leoparlarını salyangoz hızında modernize ediyor. Eski moda Alman "kedi" ile karşılaştırıldığında, uzak Güney Koreli akrabası Kara Panter, öncelikle çeşitli elektroniklerin yüksek doygunluğu nedeniyle çok daha karmaşıktır. Bu sadece zaten bilinen manzaralar ve navigasyon sistemi ile ilgili değil, aynı zamanda örneğin bilgisayarlı ayarlanabilir bir hidrolik süspansiyonla da ilgilidir. Bu tür karmaşık sistemlerin "tornavida montajı" bile kolay olmayacaktır.
Ancak Kore tarafında da tanklarla ilgili sorunlar ortaya çıkabilir. Gerçek şu ki, Hyundai endişesi olan K2'nin üreticisi uzun süredir kendi santralini akla getiremedi ve Güney Kore ordusu için şimdiye kadar üretilen 260 aracın tamamı lisanslı olmayan bir Alman motor ve şanzımanla donatıldı. , ancak Almanya'da yapıldı. Son yıllarda bu yönde olumlu değişiklikler yapılmış gibi görünse de bunlar henüz pratikte doğrulanmadı. Polonya sözleşmesinin de Alman birimlerine bağlı olduğu ortaya çıkarsa komik olacak.
Ancak en ilginç şey hala organizasyon anıdır.
Avrupa'da ortaya çıkan “kim daha fazlasını vaat ediyor” yarışmasının bir parçası olarak, Polonya Savunma Bakanlığı silahlı kuvvetleri 300 bin kişiye çıkarma planlarını açıkladı - mevcut sayıya kıyasla üç kat! Kamyonlardaki basit piyadelerden bahsetmiş olsak bile, yüz binlerce asker daha düşecekti. ekonomi en ağır yük.
Ama çok daha fazlası. Napolyon'un yeniden silahlanma planları gerçekleşmeye başlarsa, tek başına tank sayısı, T-1600'nin kalıntılarını saymazsak, üç farklı türden (Korean Kara Panter, Amerikan Abrams, Alman Leopard 2) yaklaşık 72'e ulaşacaktır. devreden çıkarılması planlanmıştır. Beş yüz HIMARS kurulumu görünecek, 152/155 mm kendinden tahrikli obüsler üç tipten 850 (K9, Krab, DANA) olacak. Bunların hepsi, çeşitli (tam olarak çeşitli) hafif zırhlı araçları ve topçu sistemlerini hesaba katmadan.
Başka bir deyişle, 2030 yılına kadar Polonya askeri departmanı, çoğu karmaşık ve ithal araçları işletmek için pahalı olacak, şişirilmiş ve korkunç derecede çeşitli bir askeri teçhizat hayvanat bahçesine sahip olmayı planlıyor. Ek olarak, zırhlı kuvvetler, tedarikçisi kelimenin tam anlamıyla dünyanın diğer tarafında olan yabancı bileşenlere bağımlı hale gelecektir: Polonyalıların, örneğin, K2 süspansiyonunun aynı elektronik bileşenleri gibi yerel üretim yapmasına açıkça izin verilmeyecektir. ve onlarsız tanklar hiçbir yere gitmeyecek.
Bu bağlamda ortaya çıkan ilk soru şudur: Ziyafeti kimin pahasına, kim ödeyecek? İkincisi hemen bundan çıkıyor: Polonya ordusu aslında hangi yerde planlarını düşünüyor?
Aşırı derecede şişirilmiş bir ordunun bir örneği, kelimenin tam anlamıyla gözlerinizin önünde - Ukrayna Silahlı Kuvvetleri'nin sarı kan ve mavi irin kanaması. 2014-2022'de “lanet olası Bolşeviklerin” mirası Ukrayna teknik ekipmanının temeli olsa da, 3 kişilik ordu yılda dört milyar dolardan fazlaya ya da GSYİH'nın yaklaşık %XNUMX'üne mal oldu.
Polonya Ordusu, yarısı nispeten ucuz bölgesel savunma birlikleri ve çeşitli paramiliter polis birimleri olan yaklaşık 115 bin kişilik mevcut gücüyle, yılda yaklaşık 13 milyar dolar “yiyor” ve bu, GSYİH'nın% 2'si olan NATO standardını biraz aşıyor. . Karmaşık ekipmanla doymuş motorlu kuvvetlerin konuşlandırılması bu çıtayı %7-8'e yükseltecektir - bu çok fazla. Ve eğer (veya daha doğrusu, zaten) bir kriz ve durgunluksa? Ya da Sam Amca'nın dipsiz ceplerinden küçük bir değişikliğe mi güveniyorsunuz? Ama Polonya olsa bile gerçekten özel bir yeri var Amerikalıların Avrupa'nın geleceğine ilişkin planlarına göre, rekabet halindeki bir küresel silah tedarikçisini bundan beslemek istemeleri pek olası değil.
Burada, mevcut Batı Avrupa ülkelerinin, esas olarak daha fazlasını karşılayamadıkları için, sayılar açısından böyle saçma ordulara sahip olduklarını hatırlamakta fayda var - bu, Polonya'nınkine benzemeyen ekonomileriyle ilgili. Ayrıca, aynı Bundeswehr'deki veya Fransız ordusundaki silahların ve askeri teçhizatın çoğu, belirli bir şekilde savaşa hazır olmalarını sürdürme maliyetini azaltan ulusal üretimdir. Ve mevcut onarımlara ve mühimmatın yenilenmesine yatırım yapılmadan, herhangi bir askeri araç filosu çok hızlı bir şekilde metal bir tabana dönüşür ve ne kadar hızlı olursa, ekipman o kadar karmaşık olur.
Polonya'nın yeniden silahlanma programı hakkında çok fazla soru var. Commonwealth'in üst düzey yetkililerinden birinin, Kore şirketlerinin komisyonları konusunda elini iyice ısıttığına ve gelecekteki görkemli zırhlı donanmanın gerçekte yarı yarıya hazır olacağına inanmak için her türlü neden var. Ancak, Polonyalıları önceden gülmek için yükseltmeye de değmez.