Tekrar hoşgeldiniz. Bu Matta 10'ün exegetical analizimizin 24. bölümü.
Bu noktaya kadar, geçtiğimiz iki yüzyıl boyunca milyonlarca samimi ve güvenen Hıristiyan inancına büyük zarar veren tüm sahte öğretileri ve sahte peygamberlik yorumları kesmek için çok zaman harcadık. Rabbimizin bilgeliğini, savaşlar veya depremler gibi ortak olayların geleceğinin belirtileri olarak yorumlamanın tuzakları hakkında bizi uyardığında görmeye başladık. Öğrencilere, geçmeleri için somut işaretler vererek Kudüs'ün yok edilmesinden nasıl kaçış yaptığını gördük. Ancak ele almadığımız bir şey bizi kişisel olarak en çok etkileyen şeydir: varlığı; Kral olarak dönüşü. İsa Mesih ne zaman yeryüzüne hükmetmeye ve tüm insan ırkını Tanrı'nın ailesine uzlaştırmaya geri dönecek?
İsa, insan doğasının hepimizin içinde bu sorunun cevabını bilmek için bir endişe yaratacağını biliyordu. Ayrıca, yalan söyleyen vicdansız erkekler tarafından bizi yanıltmamızı ne kadar savunmasız kılacağını biliyordu. Şimdi bile oyunda bu geç, Yehova'nın Şahitleri gibi köktendinci Hıristiyanlar, koronavirüs pandemisinin İsa'nın görünmek üzere olduğunun bir işareti olduğunu düşünüyorlar. İsa'nın uyarı sözlerini okuyorlar, ama bir şekilde onları söylediklerinin tam tersine çeviriyorlar.
İsa da bizi defalarca sahte peygamberlere ve sahte meshedilmiş avlara düşme konusunda uyardı. Uyarıları dikkate almak üzere olduğumuz ayetlere devam ediyor, ama onları okumadan önce küçük bir düşünce deneyi yapmak istiyorum.
Kentin günün en büyük askeri gücü, Roma'nın neredeyse yenilmez ordusu ile çevrili olduğu MS 66'da Kudüs'te bir Hıristiyan olmanın nasıl bir şey olduğunu hayal edebiliyor musunuz? Şimdi kendinizi oraya koyun. Şehrin duvarlarından, Romalıların tıpkı İsa'nın söylediği gibi kaçmasını önlemek için sivri uçlu bir çit inşa ettiğini görebilirsiniz. Romalıların işgalinden önce yakılacak tapınak kapısını hazırlamak için Tortuga kalkan oluşumlarını oluşturduğunu gördüğünüzde, İsa'nın kutsal yerde duran iğrenç şey hakkındaki sözlerini hatırlarsınız. Her şey önceden anlatıldığı gibi gerçekleşiyor, ancak kaçış imkansız görünüyor. İnsanlar söndü ve sadece teslim olmaktan çok bahsediliyor, ama bu Rabbin sözlerini yerine getirmeyecek.
Aklınız karışıklık içinde. İsa bu işaretleri gördüğünde kaçmanı söyledi, ama nasıl? Şimdi kaçış imkansız gibi görünüyor. O gece yatağa gidiyorsun, ama tam uyuyorsun. Ailenizi nasıl kurtaracağınız konusunda endişe duyuyorsunuz.
Sabah, mucizevi bir şey oldu. Romalıların gittiği sözleri geliyor. Açıkça görülmeyecek şekilde, tüm Roma ordusu çadırlarını katladı ve kaçtı. Yahudi askeri kuvvetleri sıcak arayış içinde. Bu büyük bir zafer! Güçlü Roma ordusu kuyruğa sıkıştı ve kaçtı. Herkes İsrail Tanrısının bir mucize gerçekleştirdiğini söylüyor. Ama sen, bir Hristiyan olarak aksini biliyorsun. Yine de, gerçekten bu kadar acele etmekten mi kaçınman gerekiyor? İsa, eşyalarınızı geri almak için geri dönmek için değil, gecikmeden şehirden çıkmak için dedi. Yine de atalarınızın evi, işiniz, göz önünde bulundurmanız gereken birçok eşya var. Sonra inanılmaz akrabalarınız var.
Mesih'in geldiği hakkında çok fazla konuşma var. Şimdi İsrail Krallığı restore edilecek. Hıristiyan kardeşlerinizin bazıları bile bunun hakkında konuşuyor. Eğer Mesih gerçekten gelmişse, o zaman neden şimdi kaçıyorsunuz?
Bekler misin yoksa gidiyor musun? Bu önemsiz bir karar değil. Bu bir ölüm kalım seçimidir. Sonra İsa'nın sözleri zihninize geri döner.
“O zaman birisi SİZE derse, 'Bak! İşte Mesih, 'ya da' Orada! ' buna inanma. Çünkü sahte Mesihler ve sahte peygamberler ortaya çıkacak ve mümkünse seçilmiş olanları bile yanıltmak için büyük işaretler ve harikalar verecektir. Bak! Seni uyarmıştım. Dolayısıyla insanlar SİZE derlerse, 'Bak! O vahşi doğada, 'dışarı çıkma; 'Bak! İç odalardaydı, 'buna inanmayın. Çünkü şimşek doğu kısımlarından çıkıp batı kısımlarına parlarsa, insanın Oğlu'nun varlığı da olacaktır. ” (Matta 24: 23-27 Yeni Dünya Çevirisi)
Ve böylece, bu kelimeler kulaklarınıza çınlıyor, ailenizi topluyorsunuz ve dağlara kaçıyorsunuz. Sen kurtardın.
Kendim gibi, bize Mesih'in görünmez bir şekilde geldiğini söyleyen erkekleri dinleyen birçok kişi için konuşurken, sanki gizli bir odada ya da vahşi doğada meraklı gözlerden uzakta, aldatmanın ne kadar güçlü olduğunu ve nasıl olduğunu kanıtlayabilirim Tanrı'nın gizli tutmayı seçtiği şeyleri bilme arzumuzu avlar. Başkalarını kontrol etmek ve sömürmek isteyen koyun giysilerindeki kurtlar için bizi kolay hedefler haline getirir.
İsa bize belirsiz terimlerle söylemiyor: “İnanma!” Bu Rabbimiz'in bir önerisi değildir. Bu bir kraliyet emri ve itaat etmemeliyiz.
Sonra, varlığının başladığından nasıl emin olacağımızla ilgili tüm kesinlikleri ortadan kaldırır. Tekrar okuyalım.
“Şimşek, doğu kısımlarından çıkıp batı kısımlarına parlar gibi, insanın Oğlu'nun varlığı da olacaktır.” (Mt 24: 23-27 KB)
Akşamları evde olduğumu, TV izlediğinde, aydınlatma yanıp söndüğünde hatırlıyorum. Kör bahisler çizilse bile, ışık o kadar parlaktı ki içeri sızdı. Gök gürültüsünü duymadan önce dışarıda bir fırtına olduğunu biliyordum.
İsa neden bu illüstrasyonu kullandı? Şunu düşünün: Bize kimsenin - HERKESİN - İsa'nın varlığını bildiğini iddia ederek - inanmamamızı söylemişti. Sonra bize aydınlatıcı resmi veriyor. Dışarıda duruyorsanız (diyelim ki bir parkın içindeyseniz) gökyüzünde bir aydınlatma cıvatası yanıp söndüğünde ve yanınızdaki adam size bir dürtü verir ve “Hey, ne olduğunu biliyor musunuz? Aydınlatma az önce parladı. ” Muhtemelen ona bakar ve “Ne salak bir şey. Kör olduğumu düşünüyor mu? ”
İsa bize varlığından bahsetmek için kimseye ihtiyacınız olmayacağını söylüyor çünkü bunu kendiniz görebileceksiniz. Aydınlatma tamamen mezhepsel değildir. Sadece inananlara değil, inanmayanlara da görünmez; bilginlere, ama değiştirilmemişlere; bilge olanlara, aptallara değil. Herkes onu görür ve ne olduğunu bilir.
Şimdi, uyarısı özellikle Roma kuşatması sırasında yaşayan Yahudi öğrencilerine yönelik olsa da, bununla ilgili bir zamanaşımı var mı? Tabii ki değil. Varlığının gökyüzünde yanıp sönen yıldırım gibi görüneceğini söyledi. Onu gördün mü? Varlığını gören var mı? Hayır? Sonra uyarı hala geçerlidir.
Bu serinin bir önceki videosundaki varlığı hakkında ne öğrendiğimizi hatırlayın. İsa 3 yıl boyunca Mesih olarak mevcuttu, ancak “varlığı” başlamamıştı. Kelimenin İngilizce'de eksik olan Yunanca bir anlamı var. Yunanca kelime parousia ve Matta 24 bağlamında, yeni ve fetih gücünün sahneye girişi anlamına gelir. İsa geldi (Yunanca, Eleusis) ve Mesih olarak öldürüldü. Ama geri döndüğünde, onun varlığı olacaktır (Yunanca, parousia) düşmanlarının şahit olacağı; fetheden Kralın girişi.
Mesih'in varlığı, 1914'te herkesin görmesi için gökyüzünde parlamadı ya da ilk yüzyılda görülmedi. Ancak bunun yanında Kutsal Yazılar'ın ifadesine sahibiz.
“Ve uykuya dalmış olanlarla ilgili olarak cahil, kardeşler olmanızı istemiyorum, İsa'nın öldüğüne ve tekrar yükseldiğine inanırsak, aynı zamanda umut vermeyen geri kalanlar için de üzülmeyebilirsiniz. İsa aracılığıyla uyuyacak, beraberinde getirecektir, bunun için Rab'bin sözünde, yaşayan - Rab'bin huzurunda kalan - biz bu uykudan önce olmayabilir, çünkü Rab'bin kendisi, bir haykırışta, bir baş habercinin sesiyle ve Tanrı'nın kozunda, gökten inecek ve önce Mesih'teki ölüler yükselecek, sonra yaşayan, üzerinde kalan, onlarla birlikte Rab'le havada buluşmak için bulutlara yakalanmayın ve böylece daima Rab'bin yanında olacağız… ”(1 Selanikliler 4: 13-17 Young Literal Translation)
İsa'nın huzurunda ilk diriliş gerçekleşir. Sadece sadık diriliş değil, aynı zamanda yaşayanlar da dönüştürülecek ve Rab'le buluşmaya götürülecektir. (Bunu bir önceki videoda tanımlamak için “rapture” kelimesini kullandım, ancak bir uyarı izleyicisi bu terimin, herkesin cennete gittiği fikriyle ilişkilendirdiği ilgiyi çekti. Bu nedenle, olası olumsuz veya yanıltıcı çağrışımlardan kaçınmak için, buna “dönüşüm” diyecektir.)
Pavlus ayrıca Korintliler'e yazarken bunu ifade eder:
"Bak! Sana kutsal bir sırrı söylüyorum: Hepimiz ölümde uykuya dalmayacağız, ama hepimiz, bir an önce, son trompet sırasında göz açıp kapayıncaya kadar değişeceğiz. Trompet çalacak ve ölüler bozulmayacak, biz değişeceğiz. ” (1 Korintliler 15:51, 52 KB)
Şimdi, Mesih'in varlığı MÖ 70'te gerçekleşmiş olsaydı, bizi dünyanın üçte birinin Hıristiyan olduğunu iddia ettiği noktaya getiren vaazları yerine getirmek için yeryüzünde hiçbir Hıristiyan kalmazdı. Benzer şekilde, Mesih'in varlığı, Şahitlerin iddia ettiği gibi, 1914'te gerçekleşmişse ve ölümde uykuya uğramış olan meshedilmiş olan 1919'da yeniden dirilmişse, yine Şahitlerin iddia ettiği gibi, o zaman bugün Örgüt'te hala meshedilmiş olma durumu nedir? Hepsi 1919'da göz açıp kapayıncaya kadar değişmiş olmalıydı.
Gerçekten de 70 CE veya 1914 ya da tarihin başka bir tarihinden bahsediyor olsak da, çok sayıda insanın aniden ortadan kalkması tarihe damgasını vuracaktı. Böyle bir olayın yokluğunda ve Mesih'in kral olarak gökyüzüne doğru yanıp sönmeye ışık tutmaya benzer bir şekilde tezahür ettiğine dair herhangi bir raporun yokluğunda, henüz geri dönmediğini güvenle söyleyebiliriz.
Şüphe devam ederse, Mesih'in huzurunda ne yapacağından bahseden Kutsal Kitabı düşünün:
“Şimdi gelecek ile ilgili [parousia - Rabbimiz İsa Mesih'in “varlığı”] ve O'na karşı toplandığımızdan, sizden kardeşlerimizden, Rab'bin Günü'nün bizden gibi görünen herhangi bir ruh veya mesaj veya mektuptan kolayca rahatsız edilmemelerini veya endişelenmemelerini istiyoruz. çoktan geldi. Kimsenin sizi hiçbir şekilde aldatmasına izin vermeyin, çünkü isyan meydana gelene ve kanunsuzluk adamı - yıkımın oğlu - ortaya çıkana kadar gelmeyecektir. Kendisine, sözde her ibadet veya ibadet nesnesinin üzerinde karşı çıkacak ve yüceltecektir. Böylece kendisini Tanrı olarak ilan ederek kendisini Tanrı tapınağında oturacak. ” (2 Selanikliler 2: 1-5 BSB)
7. ayetten devam etmek:
“Kanunsuzluğun gizemi zaten iş başında, ama şimdi onu kısıtlayan kişi yoldan çekilinceye kadar devam edecek. Ve sonra Rab İsa'nın ağzının nefesi ile öldüreceği ve gelişinin ihtişamıyla yok edeceği kanunsuz olan ortaya çıkacaktır [parousia - “Varlığı”].”
"Gelen [parousia - Kanunsuz olanın “varlığı” na, Şeytan'ın, her türlü güç, işaret ve sahte harikasıyla ve yok olanlara karşı yöneltilen her kötü aldatmacayla birlikte eşlik edecek, çünkü gerçeğin sevgisini reddettiler. onları kurtaracaktı. Bu nedenle Tanrı, gerçeğe inanmayan ve kötülükten memnun olan herkesin yargılanması için yalana inanmaları için onlara güçlü bir yanılsama gönderecektir. ” (2 Selanikliler 2: 7-12 BSB)
Bu kanunsuz olanın hala eylemde olduğundan ve çok iyi işlediğinden şüphe olabilir mi, çok teşekkür ederim. Yoksa sahte din ve mürted Hıristiyanlık gününü geçirdi mi? Henüz değil, öyle görünüyor. Sahte doğrulukla gizlenen bakanlar hâlâ çok sorumlu. İsa henüz bu kanunsuz olanı “öldürmek ve imha etmek” için yargılamamıştır.
Ve şimdi Matta 24: 29-31'in sorunlu geçişine geliyoruz. Şöyle yazıyor:
“O günlerin sıkıntılarından hemen sonra, güneş karartılacak ve ay ışığını vermeyecek ve yıldızlar gökten düşecek ve göklerin güçleri sarsılacak. Sonra insanın Oğlu işareti cennette görünecek ve yeryüzündeki tüm kabileler keder içinde dövülecek ve insanın Oğlu'nun cennetin bulutlarına güç ve büyük şan ile geldiğini görecekler. Ve meleklerini harika bir trompet sesiyle gönderecek ve seçtiklerini dört rüzgardan, göklerin bir ucundan diğer uçlarına kadar toplayacaklar. ” (Matta 24: 29-31 KB)
Neden buna sorunlu bir geçit diyorum?
Mesih'in varlığı hakkında konuşuyor gibi görünüyor, değil mi? Cennette görünen İnsanın Oğlu'nun izine sahipsin. Dünyadaki herkes, mümin ve inanmayanlar bunu görür. Sonra İsa'nın kendisi belirir.
Gökyüzünde aydınlatıcı bir etkinlik gibi geldiğini kabul edeceğinizi düşünüyorum. Bir trompet çalıyorsunuz ve sonra seçilenler toplanıyor. Pavlus'un Selanikliler ve Korintliler'e sözlerini, İsa'nın sözlerine paralel olarak okuduk. Peki sorun ne? İsa gelecekteki olayları anlatıyor, değil mi?
Sorun şu ki, tüm bu şeylerin “o günlerin sıkıntısından hemen sonra…” olduğunu söylüyor.
Doğal olarak İsa, MS 66'da kısa kesilen sıkıntıya atıfta bulunduğunu varsayacaktır. Eğer öyleyse, o zaman gelecekteki varlığı hakkında konuşamaz, çünkü yaşayan Hıristiyanların dönüşümünün henüz gerçekleşmediği ve tüm insanlar tarafından tanıklık edilen İsa'nın kral gücünün asla bir tezahürü olmadığı sonucuna vardık. kanunsuz olanın yok olmasına yol açacak toprak.
Gerçekten de alaycılar hâlâ “Bu vaat edilen varlığı nerede? Neden atalarımızın ölümüne kadar uykuya daldıkları günden beri, her şey yaratılışın başlangıcındaki gibi devam ediyor. ” (2. Petrus 3: 4)
Matta 24: 29-31'in İsa'nın varlığından bahsettiğine inanıyorum. “Bu sıkıntıdan hemen sonra” ifadesinin kullanımı için makul bir açıklama olduğuna inanıyorum. Bununla birlikte, içine girmeden önce, madalyonun diğer tarafını, Pretistler tarafından sunulan görüşü dikkate almak adil olacaktır. <6. bölüme bağlantı ekleyin (YouTube Kartı)>
(Bu bilgi için “Akılcı Ses” e özel teşekkürler.)
29. ayet ile başlayacağız:
“Ama o günlerin sıkıntılarından hemen sonra güneş karartılacak ve ay ona ışık vermeyecek ve yıldızlar gökten düşecek ve göklerin güçleri sarsılacak.” (Matta 24:29 Darby Tercüme)
Benzer benzetmeler Babil'e şiirsel olarak kehanet ederken Tanrı tarafından Yeşaya aracılığıyla kullanılmıştır.
Cennetin yıldızları ve takımyıldızları için
ışık vermezler.
Yükselen güneş kararacak,
ve ay ışığını vermeyecek.
(İşaya 13: 10)
İsa, Kudüs'ü yok etmek için aynı metaforu uyguluyor muydu? Belki de, henüz herhangi bir sonuca varamayalım, çünkü bu metafor gelecekteki bir mevcudiyete de uyar, bu yüzden sadece Kudüs için geçerli olabileceğini varsaymak kesin değildir.
Matta'daki bir sonraki ayet şöyle diyor:
“Ve sonra gökteki insanın Oğlu'nun işareti görünecektir; ve sonra toprak ağıtlarının tüm kabileleri, onlar insanoğlunun cennetin bulutlarına güç ve büyük şan ile geldiğini görecekler. ” (Matta 24:30 Darby)
İşaya 19: 1'de şöyle bir ilginç paralellik daha var:
“Mısır'ın yükü. Yehova hızlı bir bulutun üstünde gider ve Mısır'a kuyrukluyor; ve Mısır'ın putları onun huzurunda taşınır ve Mısır'ın kalbi onun ortasında erir. ” (Darby)
Bu yüzden, bulutların içine giren metafor, fetheden bir kralın gelişini ve / veya bir yargı zamanını gösterir. Bu Kudüs'te olanlara sembolik olarak sığabilir. Bu, aslında “cennetteki İnsanın Oğlu'nun işaretini” gördüklerini ve daha sonra onu kelimenin tam anlamıyla “güç ve büyük şan ile cennet bulutlarına geldiğini” gördükleri anlamına gelmez. Kudüs ve Judea'daki Yahudiler kıyametlerinin Roma'nın eliyle değil, Tanrı'nın eliyle olduğunu mu algıladılar?
Bazıları İsa'nın duruşmasındaki dinsel liderlere Matta 24: 30'un birinci yüzyıl başvurusuna destek olarak söylediklerine işaret ediyor. Onlara şöyle dedi: “Hepinize söylüyorum, bundan sonra İktidarın sağ elinde oturan ve cennet bulutlarına gelen İnsan Oğlunu göreceksiniz.” (Matta 26:64 BSB)
Ancak, “gelecekte bir nokta olarak İnsan Oğlunu göreceksin…” demedi, daha sonra “bundan böyle” demedi. O andan itibaren İsa'nın Gücün sağ elinde oturduğunu ve cennetin bulutlarına geleceğini gösteren işaretler olacaktı. Bu işaretler MS 70'te değil, Kutsal ve En Kutsal'ı ayıran perde Tanrı'nın eliyle ikiye bölündüğünde ve karanlık toprağı kapladığında ve bir deprem ülkeyi sarstığında. İşaretler de durmadı. Yakında topraklarda dolaşan, İsa'nın gerçekleştirdiği iyileştirici işaretleri gerçekleştiren ve Mesih'i dirilterek vaaz eden birçok meshedilmiş insan vardı.
Kehanetin herhangi bir unsuru birden fazla uygulamaya sahip gibi görünse de, tüm ayetleri bir bütün olarak gördüğümüzde, farklı bir resim ortaya çıkıyor mu?
Örneğin, üçüncü ayete bakarak şöyle okuyoruz:
“Ve meleklerini müthiş bir trompet sesi ile gönderecek ve seçimlerini dört rüzgardan, göklerin [bir] uçtan [diğer] uçlarına kadar bir araya getirecekler.” (Matta 24:31 Darby)
Mezmur 98'in ayet 31'in görüntülerinin uygulanmasını açıkladığı öne sürülmüştür. Bu Mezmur'da Yehova'nın dürüst yargısına trompet patlamaları, elleri çırpınan nehirler ve sevinçle şarkı söyleyen dağlar eşlik ettiğini görüyoruz. Trompet çağrılarının İsrail halkını bir araya getirmek için kullanıldığı için, 31. ayette trompet kullanımının, Roma'nın geri çekilmesinden sonra seçilen Kudüs'ten çıkarılmasını ima ettiği de öne sürülmüştür.
Diğerleri, melekler tarafından seçilenlerin bir araya gelmesinin, o zamandan günümüze kadar Hristiyanların iç içe geçmesiyle konuştuğunu öne sürüyor.
Dolayısıyla, Matta 24: 29-31'in Kudüs'ün yıkımı sırasında yerine getirildiğine inanmak istiyorsanız veya o andan itibaren takip etmeniz gereken bir yol var gibi görünüyor.
Bununla birlikte, kehaneti bir bütün olarak ve Hıristiyan Yazıları bağlamında yüzlerce yıl Hıristiyanlık öncesi zamanlara ve yazılara geri dönmek yerine incelemek bizi daha tatmin edici ve uyumlu bir sonuca götürecektir.
Hadi bir daha bakalım.
Açılış ifadesi, tüm bu olayların o günlerin sıkıntısından hemen sonra gerçekleştiğini söylüyor. Hangi günler? Bunun Kudüs'e çivilediğini düşünebilirsiniz, çünkü İsa şehri 21. ayette etkileyen büyük bir sıkıntıdan bahsediyor. Ancak, iki sıkıntıdan bahsettiği gerçeğini gözden kaçırıyoruz. 9. ayette okuyoruz:
“O zaman insanlar sizi sıkıntıya teslim edecek ve sizi öldürecekler ve benim adımdan dolayı tüm uluslar tarafından nefret edilecektir.” (Matta 24: 9)
Bu sıkıntı Yahudilerle sınırlı kalmadı, tüm uluslara yayıldı. Günümüze kadar devam ediyor. Bu dizinin 8. bölümünde, Vahiy 7:14'ün büyük sıkıntısını sadece Armageddon'dan önceki son bir olay olarak değil, devam eden olarak değerlendirmenin bir nedeni olduğunu gördük. Böylece, İsa'nın Matta 24:29'da Tanrı'nın tüm sadık hizmetkarlarına zamanla büyük sıkıntıdan bahsettiğini düşünürsek, o sıkıntı tamamlandığında Matta 24:29 olayları başlar. Bu yerine getirmeyi geleceğimize getirir. Böyle bir pozisyon Luke'daki paralel hesaba uyuyor.
“Ayrıca, güneşte, ayda ve yıldızlarda ve dünyada işaretler olacak ulusların kederi denizin kükremesi ve ajitasyonu nedeniyle çıkış yolunu bilmemek. İnsanlar, yeryüzüne gelen şeylerin korkusu ve beklentisinden dolayı soluklaşacak, çünkü göklerin güçleri sarsılacak. Ve sonra insanın Oğlu'nun güç ve büyük bir ihtişamla bir bulutta geldiğini görecekler. ” (Luka 21: 25-27)
MÖ 66'dan 70'e kadar olan şey dünya uluslarına acı vermedi, sadece İsrail'e acı verdi. Luke'un açıklaması, birinci yüzyılın doyumu ile dolmuyor gibi görünüyor.
Matta 24: 3'te, öğrencilerin üç bölümlü bir soru sorduğunu görüyoruz. Bu noktada, İsa'nın bu üç bölümden ikisine nasıl cevap verdiğini öğrendik:
Bölüm 1: “Bütün bunlar ne zaman olacak?” Bu, tapınakta vaaz verdiği son gününde kentin ve bahsettiği tapınağın yıkılmasıyla ilgilidir.
2. Bölüm şuydu: “Çağın sonunun işareti ne olacak?” Ya da Yeni Dünya Çevirisi'nin söylediği gibi “şeylerin sisteminin sonucu”. Bu “Tanrı'nın Krallığı onlardan alındığında ve meyvelerini üreten bir ulusa verildiğinde” gerçekleşti. (Matta 21:43) Gerçekleşen nihai kanıt, Yahudi ulusunun tamamen ortadan kaldırılmasıydı. Tanrı'nın seçtiği insanlar olsaydı, şehrin ve tapınağın tamamen yok olmasına asla izin vermezdi. Kudüs bugüne kadar tartışmalı bir şehir.
Düşüncemizden eksik olan, sorunun üçüncü kısmına verdiği cevaptır. “Varlığınızın işareti ne olacak?”
Matta 24: 29-31'deki sözleri birinci yüzyılda yerine getirildiyse, İsa sorunun üçüncü unsuruna cevap vermeden bizi terk etmiş olacaktı. Bu onun için alışılmadık bir durum olurdu. En azından bize, “Buna cevap veremem” derdi. Örneğin, bir keresinde, “Sana söyleyecek çok şeyim var, ama şimdi onlara dayanamazsın” dedi. (Yuhanna 16:12) Başka bir durumda, Zeytin Dağı hakkındaki sorularına benzer şekilde, ona doğrudan “Şu anda İsrail Krallığını geri mi yükleyeceksiniz?” Diye sordular. Soruyu görmezden gelmedi ve cevapsız bırakmadı. Bunun yerine, onlara cevabın bilmelerine izin verilmeyen bir şey olduğunu belirtti.
Dolayısıyla, “Varlığınızın işareti ne olacak?” Sorusunu cevapsız bırakması pek olası görünmüyor. En azından bize cevabı bilmemize izin vermediğini söylerdi.
Tüm bunların ötesinde, varlığı hakkında yanlış hikayeler tarafından alınmama uyarısının yan yana gelmesi söz konusudur. 15-22. Ayetlerden öğrencilerine hayatlarından nasıl kaçacakları konusunda talimatlar verir. Sonra 23-28 arasında varlığı hakkında hikayeler tarafından yanıltılmaktan nasıl kaçınacağını detaylandırır. Onlara varlığını söyleyerek gökyüzündeki aydınlatma gibi herkese kolayca ayırt edilebileceği sonucuna varıyor. Sonra bu kriterlere tam olarak uyan olayları anlatıyor. Sonuçta, İsa'nın cennet bulutlarıyla birlikte gelmesi, doğudan batıya yanıp sönen ve gökyüzünü aydınlatan bir aydınlatma cıvatası kadar kolay anlaşılabilirdi.
Sonunda Vahiy 1: 7, “Bak! Bulutlarla geliyor ve her göz onu görecek… ”Bu Matta 24:30 ile eşleşiyor:“… insanın Bulutların üzerine geldiğini görecekler… ”. Vahiy Yeruşalim'in yıkılmasından yıllar sonra yazıldığından, bu da gelecekteki bir gerçekleştirmeye işaret ediyor.
Şimdi, son ayete geçtiğimizde:
“Ve meleklerini yüksek bir trompet çağrısı ile gönderecek ve seçimlerini göklerin bir ucundan diğer ucuna dört rüzgardan toplayacaklar.” (Matta 24:31 BSB)
“Ve sonra melekleri gönderecek ve seçtiklerini dört rüzgardan, dünyanın ekstremitesinden cennetin ekstremitesine bir araya getirecek.” (Markos 13:27 KB)
MS 66'da Kudüs'te meydana gelen son derece yerelleşmiş göçle “dünyanın ekstremitesinden cennetin ekstremitesine” nasıl uyum sağlayabildiğini görmek zor
Şimdi şu ayetler ile bunlar arasındaki komüniteye bakalım:
"Bak! SİZE kutsal bir sırrı söylüyorum: Hepimiz [ölümde] uykuya dalmamalıyız, ama hepimiz, bir anda, son trompet sırasında, bir gözün pırıltısında değişeceğiz. İçin trompet çalacakve ölüler yozlaştırılacak ve biz değiştirileceğiz. ” (1 Korintliler 15:51, 52 KB)
“… Rab'bin kendisi, bir komuta çağrısı, bir başmelek sesiyle ve Tanrı'nın trompetve Mesih'le birlik halinde ölenler önce yükselecek. Daha sonra hayatta kalanlar, onlarla birlikte havada Rab'le buluşmak için bulutlara yakalanacağız; ve böylece daima Rab'bin yanında olacağız. ” (1 Selanikliler 4:16, 17)
Bütün bu ayetler bir trompet sondajını içerir ve hepsi seçilmiş olanların diriliş veya Rab'bin huzurunda meydana gelen dönüşümde toplanmasından söz eder.
Daha sonra, Matta'nın 32 ila 35. ayetlerinde İsa, öğrencilerine Kudüs'ün önceden imha edilmesinin sınırlı bir zaman dilimi içinde olacağı ve öngörülebilir olacağına dair güvence verir. Daha sonra 36-44. Ayetlerde onlara varlığıyla ilgili aksini söyler. Öngörülmeyecek ve yerine getirilmesi için belirlenmiş bir zaman dilimi yoktur. Çalışmakta olan iki erkeğin 40. ayetinde konuştuğunda, biri alınacak, diğeri bırakılacak, sonra yine çalışan, biri alınan ve öteki soldaki 41. ayette, Kudüs'ten kaçıştan bahsedemiyordu. Bu Hristiyanlar aniden alınmadılar, ama kendi anlaşmaları için şehri terk ettiler ve isteyen herkes onlarla birlikte kalabilirdi. Bununla birlikte, arkadaşı eşlik ederken alınma fikri, bir gözün parıltısında aniden insanların yeni bir şeye dönüştürülmesi kavramına uymaktadır.
Özetle, sanırım İsa “o günlerin sıkıntısından hemen sonra” dediğinde, şimdi ve benim bile katlandığımız büyük sıkıntıdan bahsediyor. Bu sıkıntı, Mesih'in varlığıyla ilgili olaylar geçmeye başladığında sona erecektir.
Matta 24: 29-31'in Kudüs'ün yok edilmesi değil Mesih'in varlığı hakkında konuştuğuna inanıyorum.
Ancak, benimle aynı fikirde olmayabilir ve sorun değil. Bu, uygulaması hakkında kesinlikle emin olamadığımız İncil pasajlarından biridir. Gerçekten önemli mi? Eğer bir şekilde düşünürsem ve başka bir şekilde düşünüyorum, kurtuluşumuz engellenecek mi? Görüyorsunuz, İsa'nın Yahudi öğrencilerine şehirden kaçma konusunda verdiği talimatların aksine, kurtuluşumuz belirli bir zamanda belirli bir işarete dayalı bir eylem izlemeye değil, hayatımızın her günü devam eden itaatimize bağlı. Sonra, Rab gece hırsız gibi göründüğünde, bizi kurtarmaya özen gösterir. Zamanı geldiğinde Rab bizi alacaktır.
Hallelujah!