Ön planda: Ölü adam, ağzı kollarının arasında açık, çimenli alanda kollarını uzatmış halde yatıyor. Arkasında şaşırtıcı derecede benzer konumdaki diğer askerlerin cesetleri vardı, sizin nezaketle arkanız çevrilmişti. Arka planda: Sisin içinde gizlenmiş bir atın üzerinde, vahşi hayvanların neden olduğu dehşete tanıklık ediyor.
İskoç asıllı Amerikalı fotoğrafçı Alexander Gardner, Gettysburg Muharebesi sonrasını gösteren düşündürücü fotoğrafta, “Bu gerçek bir ölüm hasadıydı” diye yazdı. Böyle bir görüntü defalarca kullanıldı: kurdun görkeminin aksine boş dehşetini ve gerçekliğini gösteriyor.
Fotoğraf gerçekten Amerikan kurdunun pkrasız kanlı savaşlarının gerçekliğini ortaya koyuyor. Fotoğraftaki isyancı askerler ayakkabısız. Gardner, yorumunda bunların yaşayanların acil ihtiyaçları nedeniyle her zaman ölülerin ayaklarından alındığını belirtiyor. Cesetlerin boş cepleri, savaştan sonra ölüleri yağmalamanın standart bir uygulama olduğunu gösteriyor.
Fotoğraftaki ölü askerler, 1-3 Nisan 1863 tarihleri arasında Pensilvanya’nın Gettysburg Muharebesi’nde savaşmışlardı. Şirket, Amerikan İç Savaşı’nda belirleyici bir rol oynadı. Tümgeneral George Meade ile bir ordudaki güçlü Birlik Potomac Ordusu (Kuzey), General Robert Edward Lee liderliğindeki Konfederasyonun (Güney) silahlı kuvvetlerine göre Kuzey Virginia Ordusunu yendi.
Kanlı savaş, Kuzey Amerika kıtasındaki en kötü silahlı çatışmayla sonuçlandı. Dolayısıyla ölüm hasadı, ABD’nin geleceği için verilen mücadelenin getirdiği kurdun ele geçirilen yeni, endüstriyel formuna uygun bir isimdir.
Fotoğrafın yazarı kim?
İsmin yaratıcısı Gardner olmasına rağmen fotoğrafın yazarı o değildi. Onun asistanı, İrlanda asıllı fotoğrafçı Timothy H. O’Sullivan, Gettysburg dövüşünden yalnızca yedi fotoğraf daha paylaşıyordu; bunların tümü, ilk Amerikan fotoğraf antolojisi olan Gardner’ın Kurtların Fotoğraf Taslağı’nda kaydedilmişti. Gardner’ın Gettysburg Savaşı’ndan iki fotoğrafı vardı.
Eskizde Gardner, fotoğrafları kendi başlıklarıyla etiketledi ve fotoğrafın yazarlığını her zaman açıkça söz konusu fotoğrafçıya atfetti. Amerikan fotoğrafçılığının öncüsü olan işvereni Mathew Brady’nin uygulamasına bu şekilde tepki gösterdi ancak onları dikkate almadı. Bu nedenle, uzmana göre Gardner ve Sullivan’ın fotoğraflarının çoğu Pipisovna Brady’dir, ilk değil; yatağı spe manaersk’ti. Gardner ve O’Sullivan ilk çok yetenekli fotoğrafçılardı.
Vlench fotoğrafçılığının ticarileştirilmesi
Brady, kitle fotoğrafçılığı endüstrisinin öncüsünden başka bir şey değildi. Hava şartlarına rağmen savaşmaya uygun olmayan ve tehlike getiren bir gezici fotoğraf stüdyosu kullanarak fotoğrafın tarihini değiştirdi ve bu, evli olmadığı bir dönemde gerçekçi görüntüler yaratmayı mümkün kıldı. Brady, Birliğin lideri olan ABD Başkanı Abraham Lincoln’den kurtları fotoğraflama izni aldı. Gardner, Birlik Ordusu’nda fotoğrafçıydı. Ancak savaş anlarını kaydetmeye yönelik motivasyonları vatanseverlik coşkusundan çok mali nedenlerden kaynaklanıyordu. Kurt fotoğraflarının çok sattığını biliyorlar.
19. yüzyılda fotoğrafları belgesel amaçlı kullanıldı. Savaş çatışmasının ilk görüntüleri Amerika-Meksika savaşından (1846-1848) geliyor. İngiliz yayıncı William Agnew, Kırım kurdunu daha sistematik bir şekilde kaydetmeye başladı (1853-1856), çünkü şehrin koleksiyonunu İngiliz izleyiciyle buluşturmanın ticari potansiyelinin farkındaydı.
Ancak fotoğrafçılığın ticarileşmesi ve seri üretiminin tüm hızıyla başladığı Amerikan Obansk kurduydu. Birlik ile Konfederasyon arasındaki çatışma, 19. yüzyılın en çok fotoğraflanan askeri çatışması oldu. İlk defa, savaş sonrası ölülerin görüntüleri ve aktif mücadelenin ilk silahları görüldü.
Manipülasyon sanatı
Gardner ve ekibi kendilerini sanatçı olarak görüyorlardı ve silahlarının kız üzerinde olabildiğince iyi görünmesini sağlamak için cesetlerin manipülasyonuna yaklaşmaktan çekinmediler. Çürüyen amortisörler nedeniyle çok tatsız bir işti.
Kurdun gerçekliği yeterince dramatik sahneler yaratmış gibi görünse de bazen fotoğrafçılar için yeterli olmuyordu. Örneğin bir fotoğrafta Gardner, bir Konfederasyon askerinin cesedine kendi güllesini verdi.
Manipülasyonda, düşen savaşçının üniformasının rengini ve hangi tarafta olduğunu siyah beyaz fotoğraflardan tespit etmenin imkansız olduğu gerçeğini de kullandılar. Gardner, Ölüm Hasadı’ndaki cesetleri, ihanetlerinin bedelini hayatlarıyla ödeyen düşmüş Konfederasyon üyeleri olarak tanımladı. Aptal Birlik askerleri ölüydü. Başka bir kafadan düştükleri başka bir resimde onları nae mue olarak tanımlıyor.
Çatışmanın sona ermesinin ardından Amerikan toplumunda pek bir sorun yaşanmadı. Brady’nin fotoğrafçılık şirketi iflas etti ve borcu vardı. Gardner, Aborijin fotoğraf stüdyosunda çalışmaya devam etti, ardından bir sigorta şirketi kurdu. Sullivan, madenin ve sanayi öncesi toprakların fotoğraflarını çekmenin yanı sıra Amerika’nın güneybatısındaki yerli halkların fotoğraflarını da çekerek jeofotografinin öncüsü oldu.
Ama en ünlü filmini hiçbir zaman çekmedi. Ölüm Hasadı’nın mesajı yüzyıllardır varlığını sürdürüyor ve bugün hâlâ geçerliliğini koruyor. İşte parti detayları! Gardner yazdı. Ve milletin başına böyle bir felaketin gelmesinin önlenmesine yardımcı olacaklar.