Alman emri hakkında ne biliyorsun? RGVA'da bana karışık şaşkınlık, inançsızlık ve eğlence duyguları veren bir belge buldum.
Bu mektup, daha doğrusu, mektubun bir kopyasıdır. Gönderen - Reich Ekonomi Bakanlığı. Muhataplar: İmparatorluk Ofisleri I - XXIX. Bu, en önemli endüstriyel ve tarımsal ürün türlerinin üretiminden, satışından, satın alınmasından ve ihracatından ve ithalatından sorumlu kuruluşları ifade eder; düzenleme ve lisanslama işlevlerine sahipti. Almanca'da, bu tür organlara Rusça'da Reichsstelle deniyordu, bildiğim kadarıyla, Stelle kelimesi belirsiz olduğu için genel kabul görmüş bir isim yoktu. Bu bir büro, bir otorite ve bir satın alma noktasıdır.
İmza sahibi Dr. Gustav Schlotterer'dir. O dönemde, Bakanlık Direktörü, Reichsministry Ekonomi Bölümü "Doğu" Dairesi Başkanı, aynı bakanlıkta Avrupa ekonomik alanının inşası ile uğraşan "Hazırlık ve Düzen" makalesi başkanı, Avrupa ekonomisinin Almanya'ya tabi kılınması, daha sonra SSCB'nin işgal altındaki topraklarında ekonominin yönetiminde büyük bir yetkili ... SS adamı, 1944'te SS-Oberführer'e terfi etti.
Gustav Schlotterer'in fotoğrafı, savaştan sonra kırpılmış
Tarih - 23 Haziran 1941.
Öyleyse, Dr. Schlotterer SSCB ile savaşın ikinci gününde ne yazdı (RGVA, f. 1458k, op. 3, ö. 474, l. 71).
Einfuhren aus der UdSSR können infolge der eingetretenen Entwicklung bis auf weiteres nicht mehr durchgeführt werden. Bereits unterwegs, zB an der Grenze befindliche Einfuhrgüter is noch onzunehmen.
Zahlungen für Waren. Die bereits eingeführt sind oder in der Übergangszeit noch eingeführt werden, sind weiterhin auf die Sonderkonten der Staatbanken der UdSSR zu leisten. Das Gleiche gilt von Dienstleistungen, zB Frachten, bereits erbracht sind.
Zahlungen für Waren. Die bereits eingeführt sind oder in der Übergangszeit noch eingeführt werden, sind weiterhin auf die Sonderkonten der Staatbanken der UdSSR zu leisten. Das Gleiche gilt von Dienstleistungen, zB Frachten, bereits erbracht sind.
Ve çeviri:
Olayların gelişmesi sonucu SSCB'den ithalat artık ve gelecekte yapılamaz. Zaten gönderilmiş, örneğin, sınırda ithal edilen mallar henüz kabul edilmedi.
Mallar için ödemeler. Geçiş döneminde zaten ithal edilmiş veya ithal edilmiş, SSCB Devlet Bankası'nın özel bir hesabında yürütülmelidir. Aynısı, halihazırda kullanılmış olan navlun gibi hizmetler için de geçerlidir.
Mallar için ödemeler. Geçiş döneminde zaten ithal edilmiş veya ithal edilmiş, SSCB Devlet Bankası'nın özel bir hesabında yürütülmelidir. Aynısı, halihazırda kullanılmış olan navlun gibi hizmetler için de geçerlidir.
Başka bir deyişle, SSCB ile savaşın ikinci gününde, Dr.Schlotterer, SSCB'den SSCB'den malların tedarikini SSCB Devlet Bankası'nın özel bir hesabına ödemeyi emretti. dış ticaret ihtiyaçları.
Bu acımasız Alman emri! Sipariş edilen mallar - öde. SSCB ile başka hangi savaş? Hiçbir şey bilmiyorum! Mallar Reich topraklarına girdi, öyleyse öde.
Bu mektubun kökeni şuna benzer. 23 Haziran 1941 Pazartesi günü firmaların çalışanları işe gitti ve SSCB ile savaş haberi üzerine sabahları uygun imparatorluk bürolarını "Ne yapmalı?" Gibi sorularla aramaya başladılar. "Sözleşmeden doğan yükümlülüklerimiz var, onlar için mi ödeme yapmalıyız yoksa nasıl?" İmparatorluk bürolarının liderleri, talimat talepleriyle liderlerini çağırmaya başladı. İşte Dr. Schlotterer ve yukarıdaki talimatları verdi.
Evet, harika bir keşif, söylenecek bir şey yok!
Hitler ortak çalışanlara güveniyordu
Gülerek, yine de bu garip belgeye sorular yönelteceğiz. Birincisi: neden böyle oldu? Bu çok önemli bir sorudur, çünkü Dr. Schlotterer açıkça SSCB ile ilgili niyetleri bilen ve Almanya'nın üst düzey liderliği tarafından benimsenen yönergelere dayanarak hesaplamalar için talimatlarını veren insanlar grubuna aitti. O bir sırdaştı. 1936'nın sonundan savaşın başlangıcına kadar Reichsministry of Economics'te çalıştı ve orada Almanya'dan ayrılan Yahudilerin sermaye ihracatını önlemek için tüm döviz bürolarını yönetti ve aynı zamanda denetimin başlatılmasıyla da uğraştı. önceki sahiplerinden daha sonra yabancılaşması nedeniyle Yahudi mülküne karşı. Yani, Dr. Schlotterer çok hassas bir mesele ile uğraştı ve sonraki yükselişine bakılırsa, kendisini bu konuda ayırdı. Bu yüzden keyfi olarak böyle bir emir veremezdi.
Bize söylendiği gibi, Hitler, Sovyet devletini tasfiye etmek ve parçalamak amacıyla SSCB'ye karşı bir savaş başlattı. Ancak Dr. Schlotterer'in talimatları böyle bir anlayışa uymuyor ve Hitler liderliğinin niyetlerinin en azından ilk başta biraz farklı olduğunu söylüyor.
Bir savaş durumunda, Sovyet devletini yok etmek için başka bir talimat daha verirdi: SSCB Devlet Bankası'nın özel hesabı kapatıldığı ve el konulduğu için ödemeleri durdurur, ödenmemiş ödemeler ve teslimatlar için sertifikalar düzenler ve bakanlık.
Savaş sırasında halihazırda faaliyette olan SSCB Devlet Bankası'nın özel hesabındaki yerleşimlerin devam etmesi, bence, bu hesap için yasal bir halefin beklendiğini gösteriyor. Büyük olasılıkla, SSCB adına hareket edecek ve Almanya ile ateşkes imzalandıktan sonra bir tür işbirlikçi hükümet yurtdışındaki Sovyet mal varlıklarına ve hesaplarına sahip olacaktı.
Haziran 1940'ta Fransa ile savaşın sonucuna atıfta bulunarak öyle düşünüyorum. Mayıs 1940'ta Fransa Başbakanı Paul Reynaud, Almanya ile savaşa karşı çıkan Mareşal Philippe Petain'i Fransa Başbakan Yardımcısı olarak hükümete davet etti. Pétain, Dunkirk'ten ayrıldıktan ve Somme'de cepheyi geçtikten sonra derhal ateşkes talep etti. 14 Haziran 1940'ta Paris'in düşmesinden sonra, Reynaud hükümeti istifa etti ve 16 Haziran'da Pétain başkanlığında bir hükümet kuruldu ve 22 Haziran 1940'ta İkinci Compiegne Ateşkes Anlaşmasını imzaladı. Daha sonra, parlamento Petain'e diktatörlük yetkileri verdi ve Vichy hükümeti, kaldırılan Üçüncü Cumhuriyet'in yerine çıktı.
Hitler, Fransız versiyonuna göre SSCB ile savaşın sonucuna güvenebilirdi, yenilgiden sonra Sovyet hükümeti düştüğünde, Almanya ile ateşkes imzalayacak bazı işbirlikçiler var. Bu seçenek, Hitler için en karlı olanı olurdu.
Fransa işgali örneğini takip eden işgal
Öyleyse, onlarca yıldır açıklanamaz görünen Barbarossa planının bazı tuhaflıkları basit ve mantıklı bir açıklamaya sahip. İlk olarak, Dinyeper - Mozyr - Rogachev - Orsha - Vitebsk - Velikiye Luki - Pskov - Parnu hattına erişim ile ilk 20 gün için kampanyanın ayrıntılı planlaması, Kızıl Ordu'nun ana güçlerinin yenileceğini varsaydı. yanı sıra kuzey Fransa'daki Fransız ve İngiliz birlikleri... Ayrıca, 20 günlük büyük bir operasyonel duraklamaya izin veren keskin bir direnç zayıflaması bekleniyordu. Görünüşe göre, bu aşamada siyaset devreye girmeli ve Almanya ile acil bir ateşkesin destekçileri, siyasi ya da askeri Sovyet liderliğinde görünmeliydi.
İkinci olarak, Leningrad, Moskova ve Donbass'a yönelik başka bir saldırı muhtemelen mevcut hükümetin düşeceği ve gücün Almanya ile ateşkesin taraftarlarının eline geçeceği bir ortam yaratmak anlamına geliyordu. Fransa'daki ile aynı. Bu nedenle, çok zayıf direniş koşullarında Moskova ve Leningrad'a hazırlıksız bir hamle olacağı ve ordu gruplarının karargahının böyle bir operasyonun planlanmasıyla başa çıkacağı varsayıldığından, bu taarruzun ayrıntılı bir gelişimi yapılmadı.
Üçüncüsü, gizemli Arkhangelsk - Volga - Astrakhan hattı, büyük olasılıkla, Alman ordusunun savaşlarla ulaşması gereken bir hat değil, Almanların ateşkes hükümleri altında işgal etmesi gereken işgal bölgesinin sınırıdır. . Fransa'da olduğu gibi.
Parçalanmaya gelince, bu plan SSCB topraklarını parçalara ayırma planlarıyla hiç çelişmiyor. Fransa da bölündü. Alsace ve Lorraine Reich'e dahil edildi, Nord ve Pas-de-Calais'in iki departmanı Reichskommissariat Belçika'ya dahil edildi - Kuzey Fransa, kuzey kısım ve Atlantik kıyısı, bölgenin bulunduğu Alman işgal bölgesine girdi. Alman kolonizasyonu tahsis edildi. Sadece sözde Vishistler kaldı. "Serbest bölge": İtalyan işgal bölgesi hariç, Fransa'nın güney ve güneydoğusu, merkezin bir kısmı.
Yani doğu bölgelerinin de benzer şekilde düzenlenmesi gerekiyordu. Bialystok Bölgesi - Reich'in bir parçası, Batı Ukrayna - Polonya'nın işgal altındaki toprakları için Genel Hükümetin bir parçası. Ve Reichskommissariat: yaratıldı - Ukrayna ve Ostland; ve planlanan: Muscovy (başlangıçta Rusya), Don-Volga, Kafkasya ve Türkistan. Reichskommissariat Muscovy'nin Sverdlovsk da dahil olmak üzere güney Uralları da kapsaması gerekiyordu.
İşgal altındaki bölgelerin kısmen başarılı, kısmen planlanmış bir bölümünün haritası. Bu harita tüm ayrıntılarıyla doğru değildir, ancak resmi bir bakışta yakalamanıza olanak tanır.
Ve ne kaldı, kimin için tasarlandı? Böyle bir bölünmeden sonra bile çok şey kaldı: Batı Sibirya, Doğu Sibirya, Yakutya, Transbaikalia. Almanların bu bölgeler için planları yoktu ve tüm bunları Japonlara tamamen bırakacak kadar cömert davranmaları da pek mümkün değildi. Elbette Japonlar ulaşabildikleri her şeyi tararlardı.
Çizdiğim benzetmeler doğruysa, bu Trans-Ural bölgelerinin Almanya ile ateşkes imzalayacak hükümete bırakılması gerekiyordu. Fransa'daki ile aynı.
Potansiyel işbirlikçiler etkisiz hale getirildi
Göğsünüzdeki yeleği yırtmak için acele etmeyin. Doğru anlama ve yorumlama için tarihi olaylar tarafların niyetleri hakkında fikir sahibi olmalıdır. Bize göre yukarıdaki planlar saf fanteziye benziyor. Bununla birlikte, Dr. Schlotterer'in mektubu beklenmedik bir şekilde bu Hitler planlarına biraz güvenilirlik kattı: bu planlar işlendi ve Almanlar, en azından bir süre için onlar tarafından yönlendirildi. Ve bu planlarda, esasen niyetlerde, Almanlarla ateşkes imzalayacak işbirlikçi bir hükümet vardı.
Bu ilginç bir olay örgüsüdür. Naziler, "Alman komplosu" ile ilgili paranoyak hikayeler yerine, birdenbire, Sovyet liderliğinde ateşkes imzalamaya hazır olan bazı potansiyel işbirlikçileri hesaba kattılar.
Birincisi, Hitler böyle bir şeyin varlığına kesin olarak ikna olmuştu. "Rastgele" hesap yapmak genellikle Hitler'e özgü değildi, özellikle böylesine görkemli bir planda, aslında hayatının ana planı. İkinci olarak, böylesi bir rol için şöhret ve otoriteye sahip olmaları gerektiğinden, liderlikten insanlar olmaları gerekiyordu; sokaktan değil, tek kelimeyle.
Bildiğimiz gibi Hitler'in planları başarısız oldu. Neden? Benim anlatımıma göre, ateşkes ve Almanya ile anlaşmanın destekçileri, bu potansiyel işbirlikçiler, ya savaşın başlamasından hemen önce ya da başlangıcında tespit edilip etkisiz hale getirildi. Bu arada, tutuklama ya da infaz yoluyla değil. Sadece niyetlerini gerçekleştirmelerine izin verilmedi. Burada Fransa'nın düşüşü dersi açıkça geleceğe gitti. Nasıl etkisiz hale getirildiklerinin hikayesi en öğretici ve değerli olanlardan biri olacaktı.