

Türkçenin kültür dili olarak gelişmesi 500 yıl İstanbulda gerçekleştiği için, en doğru en güzel Türkçe İstanbul Türkçesidir diye düşünür çoğumuz. Bu, elbette tartışılabilir. Adana ağzı da güzel, Trabzon şivesi de hoş, Konya aksanı da latif denilebilir. Hem bazılarının "Anadolu Türkçesi" dediğini 60 milyon Türk konuşuyor ama, başka ülkelerdeki 60 milyon Türk, değişik bir Türkçe kullanıyor. Bizim dilimiz ne kadar doğru ise Azerilerin, Tatarların, Özbeklerin, Yakutların, Uygurların, Kıbrıslıların Türkçe'si de o kadar doğrudur. Hatta Orta Asyadaki soydaşlarımızın bir çoğu, ilk Türkçeye, otantik Türkçeye bizden çok daha sadık.
Bu tartışmanın sonu yoktur. Anlamı da yoktur. Her şiveyi her ağzı aynı derecede doğru ve güzel diye kabul etmek gerekir.
Biz bunca yüzyıl, kültür yaşantımızı İstanbul Türkçesiyle yoğurduğumuza göre, büyük bir yatırım yapmışız demektir. Bundan sonrada, en yaygın dil çabamız İstanbul Türkçesi olmalıdır. Elbette başka şiveler, yerel ağızlar sürecektir. Sürsün de. Çünkü şiveler bir dile çeşni ve zenginlik getirir. Kimsenin kendi şivesinden utanç duyması gerekmez. Kimsenin de İstanbul Türkçesi konuşmakla övünmesi doğru değildir.
Bana kusursuz, eksiksiz bir dil ver, sana büyük bir ulus yaratayım.(Leibniz)