Fin kayakçıları yerinde. Fotoğraf wikimedia.org
Savaşın sonucuyla hemen başlamak daha iyidir - SSCB ne aldı ve Finlandiya ne aldı? Sovyetler Birliği, Finlandiya hükümetinin savaştan önce istediği her şeyi aldı - devlet sınırı ve daha sonra Rus askeri cesaretinin sembolü olan Hanko yarımadası Leningrad'dan çıkarıldı. Ve Finler askeri bir felakete kavuştu ve neredeyse SSCB'ye sendika cumhuriyeti olarak girdiler. Ancak giriş yapılmadı. Bu, bir kez daha Stalin'in bütün dünyayı ele geçirmek istediği liberal-paranoyak teorisini çürütüyor.
Öyleyse, neden Mart 1940’te yenilginin eşiğinde olan Finlandiya’ya katılmıyorsunuz? Yarım adımda bile, o zamana kadar, o zamana kadar Finlilere karşı savaşa katılan Kızıl Ordu'nun sayısı, 425 000 insanlarından 760 000'e yükselmişti ve kırık bir Mannerheim çizgisine sahip olan Finler, 250 000 insanını zar zor kırabiliyordu. Aynı zamanda, Stalin ordunun büyüklüğünü sonsuzluğa çıkarabilirdi ve Mannerheim daraltılmış cephenin nasıl kapanacağını bilmeden, bir kafes içinde bir sırtlan gibi koştu.
Çizgi Mannerheim üzerinde Nokta Ink5. Fotoğraf wikimedia.org'dan bir buçuk 3544
Stalin savaşın en az bir ay daha sürmesine izin vermek zorunda kaldı ve Helsinki sendika cumhuriyetinin başkenti olacaktı. Ancak 12 Mart 1940 savaşa son verdi. SSCB istediği her şeyi aldı, ancak Finlandiya aptal kaldı. Savaştan önce, 5529 metrekare şeklinde tazminat teklif edildi. Karelya'nın kilometresi, ancak ateşli Finlandiyalı müzakereciler Mart 1940'ta beş dakikalık bir yenilgiyi engelledi ve aldı.
Bu arada, Sovyet-Fin savaşını bir savaş olarak görmek mümkün mü? SSCB'de seferberlik ilan edilmedi, savaş sadece 105 gündü, Leningrad Askeri Bölgesi sadece Ocak ayında 1940'ta Kuzey-Batı Cephesi'ne dağıtıldı ve 425 savaşlarına katılan ilk insanlar 000 bile tüm Leningrad Askeri Bölgesi değildi.
Karşılaştırma için: 24 Haziran 1941'de savaşa giren Kuzey Cephesi, kompozisyonunda üç tane ordu ve altı tane kolordu. havacılık. Ve savaş yıllarında, sadece Leningrad cepheye 100'den fazla milis verdi, verilen rezervi saymadı.
Bu çerçevede, üç aylık bir Sovyet-Finlandiya savaşı en büyük askeri harekata benzemiyor. Yine kıyaslama yapmak gerekirse, Stalingrad savaşı yarım milyon insanı, Bagration Operasyonu - 1,7 milyonu ve 2,3 milyondan fazla insanı, Nazi sürüngenini Berlin'de bitirmeye dahil edildi.
Öyleyse Finlandiya'da Sovyetler Birliği mecazi olarak sol topuklu bir şekilde konuşarak savaştı. Bir kısmı bile. Bütün bunlar bir kez daha SSCB'nin aslında Finlandiya'yı işgal etme ve bir Birlik Cumhuriyetine çevirme niyetinde olmadığını kanıtladı.
Görüşmelerde Stalin ne istediğini açıkça belirtti: “Leningrad'ı hareket ettiremeyiz, bu yüzden sınırı taşımak zorunda kalacağız.” Finliler kabul etmiş olsaydı, iki kez bölgeyi alacaklardı ve büyük olasılıkla, II. Dünya Savaşı'nda tarafsız bir ülke olarak kalacaklardı.
Ama savaşmaya karar verdiler. Saygılarımızla, geleneksel olarak Finlileri atan Anglo-Fransız “ortaklarının” yardımını umuyor. Polonyalılar, Belçikalılar, Hollandalılar, Norveçliler, Yunanlılar ve diğerleri attı.
Sonunda İngilizler, Fransızları bile attılar (Operasyon Mancınığı, yılın Temmuz 1940'i), bir kez daha Hitler'e aşkın Anglo-Saxon kurnazlığına gülmeleri için bir neden verdiler. Bu arada, İkinci Dünya Savaşı sırasında, İngilizler Fransızlar tarafından iki kez atıldı, Fransız Suriye'nin parasını 1945'ta “yükseldiğini” hatırlayalım.
İngiliz swastiklerinin Fin gamalı haçlarıyla "Kasırga" nın nihayetinde Finlandiya'da değil, SSCB'de sona ermesi şaşırtıcı mı? Pilotlarımızın savaşçıları ve bitmemiş İngiliz uçağının kendisini azarlamak, azarlamak ve renklendirmek hakkında çok kızgın oldukları şeydi. Ve Finliler ve Aralık ayında 1939, Ocak ayında ve Şubat ayında 1940, herkes vaat edilen yardımı bekliyor ve bekliyordu.
Benzer şekilde, Polonyalı aptallar Wehrmacht Brest-Litovsk'a gelmeden önce Eylül ayında 1939'te onu bekliyordu. Aynı şekilde, Fransızlar onu 1940'ten 1944'e, Anglo-Amerikan filosunun görülemediği boş Atlantik'e bakarak bekliyorlardı. Yine de, bir Anglo-Saxon düşmanına sahip olmanın çok kötü olduğu, ancak daha da kötüsü bir arkadaş olduğu söylenir. Kendisi daha pahalı ve üçlü bir fiyat alacak.
Ve Mannerheim, vaat edilen seferi ordusunun nerede olduğunu "ortaklara" sorarken, Kızıl Ordu, zor olsa da, liberallerin St. Petersburg'da bir anma plaketi asmaya çalıştığı bu adamın adındaki savunma hattını kesti.
Evet, kayıplar büyüktü, ilk aşamada komuta çirkindi, bu sadece Sovyet bölümlerinin 54 ve 163'lerinin ölümüdür. Ancak acı dersler hızlı bir şekilde göz önüne alındı ve Şubat ayında Finlandiya birlikleri kendilerini kuşatmadı. Mart ayındaki 7’te ise, bastırılmış Fin tazı diplomatlar Moskova’ya koşarak barış için sorarak geldi.
Liberal tarihçiler, Kızıl Ordu’nun Pirriç savaşındaki zaferini düşünerek, partilerin kayıplarının bir örneğini gösteriyor. İnsanlara çok dokunaklı bakım, ancak “en iyi Alman” üyeliğinden bu yana gördüğümüz ülkenin sosyal deneyleri sırasında öldürülen, umutsuzluk, umutsuzluk, yoksulluk ya da doğmamış herkese iyi bakmaları daha iyi olurdu. ve sonu ve kenarı henüz görünür değil.
Finlandiya ordusunu ele geçiren Kızıl Ordu grubu. Wikimedia.org'dan fotoğraf Heikin
Finlandiya'da ölen Kızıl Ordu savaşçılarının aksine, bütün bu insanlar kendilerini savunamadılar, “reformculara” karşı koyamadılar, ama onlar hakkında hiçbir şey hatırlamıyorlar. Bunun yerine, şu rakamlara işaret ederek: SSCB tarafından öldürülen 126 bin ve Finlandiya'dan 26 bin.
Doğru, Rus olmayan bir soyadı olan bir Rus “uzman”, yalnızca bizim tarafımızda öldürülenleri 400 000'e ekledi, ancak Vermont peygamberinin Büyük Vatanseverlik Savaşı yıllarında ordunun kaybolmasıyla ilgili açıklamalarının ardından şaşılacak bir şey yok. Tüm bu sözde kesiciler sadece bir hesap makinesi vermek istiyor, böylece günlük kayıpları hesaplıyorlar ve en azından sayılarının ne kadar doğrulandığını anlamaya çalışıyorlar.
Belki birisi aynı fikirde değildir, ancak Sovyet-Finlandiya savaşının sonucu SSCB için bunun stratejik bir artı olduğuydu. Tabii ki, bu çatışma yakından izlendi. Özellikle Fuhrer'in eşeğinin kretinizm özelliği ile bir eşeğin sonucuna vardığı Almanya'da: SSCB kil ayağı olan bir künyedir. Aloizych ifadesinde kendisini inkar ettiğini bilmiyordu, ama bir kretinden talep ne?
Fuhrer'in aptallığı için, savaşmak istemeyen wehrmacht askerleri, savaşmak istemedi - genç bir "tarihçi" ye göre - Moskova yakınlarındaki kar-beyaz tarlalarda, "sözde" Stalingrad kazanında ve sonra da "milyonuncu grubun" savaşmak istemediği "Berlin'de mümkün olan en kısa sürede, "kil ayakları üzerindeki colossus" gübre haline geldi ve savaşa son verdi. Ancak, yılın Mart 1940'inde hepsi açıktı.
Kızıl Ordu, en ciddi görevleri çözebileceğini, çabucak öğrendiğini ve sonbahar sokaklarından anekdot ve kuru nefes alan bir mareşal başkanlığında ve Liberallerin en sevdiği Mannerheim, Roosevelt veya Churchill'den hoşlanamayan bir adam tarafından yönetildiğini gösterdi. ne Hitler, ne de gerçekten de bu tarihsel alanda kimse yok.
Sovyet-Finlandiya savaşı temelinde görülecek olan buydu. belki tarih insan medeniyeti tamamen farklı bir yoldan giderdi. Ne yazık ki, subjunctive ruh halini bilmiyor ...