14 Nisan 1908'de Washington DC'den Bayan Adah Pratt ve Philadelphia, PA'dan Bay Benjamin Franklin Hoover evlendi. Bir Philadelphia düğünü olan olayın kendisi dikkate değer değildi. Binlerce çift bunu daha önce yapmıştı. Olağanüstü kılan, Adah'ın erkekleri hayatlarından çıkaran bir kadın dini grubun, Kutsal Kız Kardeşler'in üyesi olmasıydı. Adah Pratt, yüzü kızaran BF Hoover'ı sevmeye, onurlandırmaya ve beslemeye yemin ettiğinde, başka bir vaadi paramparça etti: ona bir erkekle yaşamanın günah olduğunu öğreten bir kardeşlik yemini ve bir erkeğin sahip olmasına izin vermek için Tanrı'nın tasarımının sapkınlığı. onların üzerindeki güç.
Bu tek meydan okuma eylemiyle Adah Pratt, neredeyse otuz yıldır arkadaşı olan kız kardeşlerle bağlarını kopardı. Bir mürted, bir günahkar oldu, bakir bedenini bir adamın ahlaksız arzularına boyun eğdirdi.
Kısacası, bir eş oldu.
Adah'ın kaçtığı örgüt - aynı zamanda Kutsal Kardeşlik olarak da bilinen Women's Commonwealth - Martha McWhirter adlı Teksaslı bir vizyonerin beyniydi. 1870'lerin sonlarında Martha, kocası ve dört çocuğu Teksas'ın küçük Belton kasabasına taşındı. Kasabayı derinden tatminsiz buldu ve günlük tozlu bir varoluşun monotonluğunu hafifletmek için Martha bir kadın Mukaddes Kitap çalışma grubu kurdu. Benzer düşünen anneler ve kızları, kutsal kitabı incelemek ve Hristiyanlığın öğretileri üzerine kafa yormak için bir araya geldiler.
Hristiyan çalışmalarının on dokuzuncu yüzyıl Teksas toplumunun ataerkil görüşlerini pekiştirmesi beklense de, kadınlar metinde farklı bir mesaj buldular. Kurtuluş aramaya cesaretlendiler.
Para bölücü bir mesele haline geldi. Hanımlar, aileden elde edilen paranın nasıl kullanıldığı konusunda hanehalkının erkek reisinin neden son söze sahip olduğunu merak etti. Bir kadın neden kocasından bir harçlık, "ruh haline göre küçümseme verilecek veya hiç verilmeyecek" fonlar için yalvarmalı?
Martha McWhirter, kocasının hazine üzerindeki sıkı kontrolü karşısında özellikle sinirlendi. Bir gün yeni bir çift terlik almak istedi. Eski çifti eskimişti, parçalanıyordu ve ayakları ağrıyordu. Yine de, cimri eşinden 1.50 dolarlık fiyatı almanın bir mücadele olacağını biliyordu. Denenmiş ve gerçek ikna yöntemleri uyguladı ve onu yumuşatmak için ona harika bir akşam yemeği hazırladı. Yemek yeterli değildi. İsteği sunduğunda kocası itiraz etti.
Sonraki günlerde talebini birkaç kez tekrarladı. Kocası bu kadar pahalı bir lüksü düşünmeyi reddetti. Sonunda Martha adama ateşlendi. Ona, o andan itibaren evin bakımına herhangi bir fon katkısı yapmaması gerektiğini söyledi. Kıyafet satın almak ve çocuklara bakmak için gereken parayı yaratacaktı. Ayrı fonları olacaktı, ancak kazandığı para üzerinde tam kontrole sahip olacaktı.
Kocası, onun katkısı olmadan hayatta kalamayacağını açıklayarak ona güldü. Denemeye karar verdi.
Ertesi gün, kadınların Mukaddes Kitap tetkikinde Martha diğer kız kardeşlere yaşadığı sorunları anlattı. Sempatiktiler; her biri kendi evlerinde benzer mali sıkıntılar yaşamıştı. Erkek adaletsizliğinden öfkelenen kadınlar, o zamandan itibaren kendi tarlalarını hasat edeceklerini ve kocalarının mali efendiliğinden kurtulacaklarını taahhüt ettiler.
İlk başta, Belton'un adamları olayı bir şaka olarak değerlendirdiler. Kadınlar tüylerini kızgın tavuklar gibi şişirmişlerdi, ama birkaç hafta dünyada kendi yollarını bulmaya çalışmak onları yatıştırırdı.
Yanıldılar. Kadınlar bağımsızlık kazanmaya kararlıydı. Çiftlik ürünlerini satmaya başladılar - yumurtalar, tereyağı ve bahçelerinden sebzeler. Bu geliri bir araya getirdiler ve Belton'da otele dönüştürdükleri büyük bir ev satın aldılar. Kısa süre sonra, kuruluşlarının kentin önde gelen konaklama yeri oldu ve kadınların kocalarını bırakıp birlikte yaşamalarına izin verecek kadar gelir elde ettiler. Adamları ayaklarındaki toz gibi salladılar.
On sekiz ay sonra, karısına 1,50 dolar vermeyi inatla reddetmesi hareketi tetikleyen terk edilmiş Bay McWhirter, karısını boşadı. Kadınlarının geri dönmeyeceğini anlayan diğer kocalar da aynısını yaptı. Kadınlar, Belton Oteli'ni erkek boyunduruğundan kurtararak başarılı oldular. Waco'da lüks Kraliyet Oteli olan başka bir otel satın aldılar ve bunu on beş yıl boyunca başarıyla işlettiler. Ortak kasalarına para döküldü ve yirminci yüzyılın başlarında, komün 200-300.000 dolar değerinde varlıkları elinde tutuyordu. Bu hatırı sayılır bir servetti ve kız kardeşlerin Eylül 1898'de taşınacakları Washington DC'de büyük bir ev satın almalarına izin verdi.
Ağabeyler, komünün en genç üyelerini eğitti; çocukların ev dışında okula gitmelerine izin vermediler. Müfredattaki en önemli konulardan biri yemek pişirme idi; tüm kız kardeşlerin birinci sınıf aşçılar olduğu söylendi ve işletme maliyetlerini karşılamak için Washington DC'de unlu mamuller sattılar.
Belton'un adamları, aileleri parçaladıkları için kız kardeşliğe hâlâ kin beslerken ve muhtemelen bu kadar görkemli bir şekilde başarılı olurken, kozmopolit Washington'un tepkisi karışıktı. Kadın muhabirler kız kardeşliği hakkında hayranlıkla yazarken, erkek muhabirleri onları sık sık “erkekten nefret eden” olarak etiketledi. Göre Washington Times, “neredeyse tüm üyelerinin bir başarısızlık onların sosyal eşitlikten eril bir hayvanla ortadan kaldırmak için karar verdik devlet vakfetmiş bulunamadı sahip evli olmuştur, ama.”
Kardeşliğin gelecek vizyonunda erkeklerin yeri yoktu. “Örgüt için o değil, asla olmadı ve olmayacak. O sıfırdır. O olmasaydı, Cennet Bahçesi'nde sorun çıkmazdı. Elmayı yiyen o değil miydi? " Kız kardeşlerin erkeklerle herhangi bir teması yasaktı ve doğal olarak, küçümsenen cinsiyetlerden biriyle evlenecek kadar aptal bir kız, evinden atılacaktı.
Erkeklere yönelik sert emir, tüm genç kadınları caydırmadı ve Adah Pratt, cinsel ticaretin yasadışı çekişmesini hisseden ilk kız kardeşliği üyesi değildi. Birlikte büyüdüğü kızlardan beşi bağları koparmayı, kardeşliği terk etmeyi ve evlenmeyi seçmişti. Bir muhabire, "İngiliz Milletler Topluluğu'ndaki herkes gibi ben de onları kötü düşündüm" dedi.
Belki de Hoover ile tanışmasaydı topluluktan asla ayrılmayacaktı. Genç adam bir Washington DC otelinde çalışıyordu. Sade kız üzerinde epey bir etki bıraktı. Onu aklımdan çıkaramadım, dedi. Kendimi onu her zaman görebilmeyi dileyerek buldum. Doğru olmadığını biliyordum; en azından öyle olmadığını düşündüm. "
İlk karşılaşma gizli görüşmelere yol açtı. Daha sonra onunla şehir merkezinde tekrar karşılaştım ve ondan sonra da birkaç kez.
Görünüşe göre genç kadında büyüyen duyguların farkında olmayan Hoover, daha iyi bir iş aramak için Chicago'ya taşınmaya karar verdi. Adah'tan kendisine yazmasını istedi. O kabul etti.
Chicago işe yaramayınca, Hoover Doğu Yakası'na döndü ve Philadelphia'da bir iş buldu. Adah, Hoover'ın yakın olduğunu öğrendi. Onu gördüğüme delirmiştim, dedi. "Ve annemin hoşnutsuzluk korkusunu riske atmaya karar verdim." Philadelphia'ya gitti ve Hoover'ı avladı.
Neden Adah, dedi onu görünce. Benimle evlenmek için buraya mı geldin?
"Bunun hakkında çok düşündüğümü bilmiyorum," diye yanıtladı. Sadece seni tekrar görmek zorunda olduğumu hissettim.
"Pekala, benimle evlenir misin," diye bastırdı Hoover.
Genç kadın bir an düşündü, sonuçlarını düşündü ve sonra "İstekliyim" dedi.
Dördüncü Baptist Kilisesi'nin bakanı Dr. JB Pidge onlarla ertesi Cumartesi gecesi evlendi. Düğün ehliyetindeki mürekkep kuruyunca, Adah Pratt annesine eylemini açıklayan bir mektup yazdı. Kutsal Kız Kardeşler'den bağışlanma umudu çok azdı, ama belki de bir annenin kalbi, çirkin bir kızıyla barışmak için genişleyecekti.
Ülke çapında Adah'ın hikayesini parlatan gazeteler, bir uzlaşma yaşanıp yaşanmadığını bildirmeyi başaramadı. Muhtemelen önemli değildi. Adah 1908'de gruptan ayrıldığında, kardeşlik yavaş bir düşüşe geçmişti. Erkek olmadan ölen veya kaçan üyelerin yerini alacak yeni çocuklar üretemezdi. Martha McWhirter 1904'te öldü ve yaşlanan yoldaşları ona katıldıkça, Kutsal Kardeşlik tarihin kayıtlarında kayboldu.
Kaynaklar: Chicago Tribune, 15 Nisan 1908; Minneapolis Star Tribune, 21 Ağustos 1904; St. Louis Globe-Democrat, 11 Mart 1900; Washington Times, 18 Eylül 1904.
İsa - o gerçek bir insandı, değil mi? Dönemin çağdaşlarının çoğu ihtiyatlı olma eğilimindeyken ve muhtemelen yaptığı konusunda hemfikir olsa da, kanıtlarda büyük boşluklar var. Aslında, varlığına dair bu kadar az doğrudan kanıt olmasına şaşırdım.
Bu kapitalist dev içinde kaybolmak o kadar kolay ki, bir yapılacaklar listesinden başka bir şey olmayan bu hayatta teması kaybetmek o kadar kolay ki Hayat oyunları o kadar ilgi çekici ki Hayattaki uğraşlar o kadar iyi tanımlanmış ki merak ediyorum , neden bu cennetsel dürtüye dokunulmadan hayatlarımızdan geçmek zorundayız ? Çünkü gerçekten ayaklarımızı yerden kesen bu sihirden neden etkilenmemek zorundayız ki, bu muhteşem büyünün neredeyse hepimizi etkilediği bir dünyada neden yaşayamıyoruz! Maslow'un ihtiyaçlar hiyerarşisinden veya tüm hissettiklerimizde öznellikten alıntı yapılabilir Ama bunu bir süreliğine unutalım ve biraz daha düşünelim Doğduk ve bize bir senaryo verildi. ebeveynler ve ebeveynleri, insan kabilesinin kökenine gidene kadar, ancak kökleri, herhangi bir insanın tasarladığı ilk düşünceden gelir. Senaryo, doğanın oyunlarının özü etrafında döner ve döner. İnsan ihtiyaçları karşılandığında, sadece oynamaya meyilli olduğumuz söylendi! Ama bizi temelinde tam bir BS olan endişe döngülerine ve sarmallarına iten hangi hikayeyi kendimize anlattık!
Angular uygulamanızın bazı bölümlerinin neden hala yavaş olduğunu merak ediyor musunuz? Bu makale, uygulama performansınızı nasıl artırabileceğinizi size gösterecek. Angular uygulamalarınızı gecikmeli ve yavaş buluyor ancak bunları nasıl geliştireceğiniz konusunda hiçbir fikriniz yok mu? Uygulamanızın performansını artırmanın yaklaşık 5 yolunu öğrenmek için doğrudan bu makaleye dalalım.
Yaz sonu ve sonbahar nostaljik mevsimlerdir. Sokak lambaları ışıklarını yağmurlu sokaklara saçıyor ve ayakların altındaki yapraklar - alacakaranlığın gölgelerinde soluk kırmızı-turuncu - geçmiş günlerin bir hatırlatıcısı.
Bu makalenin bir okumasını dinleyin: ❖ Tüm yaşamları boyunca çok önemli bir şey hakkında yanlış yönlendirilmiş kahramanlar hakkında hikayeler nesillerdir kültürümüzde ortaya çıkıyor ve bu güne kadar gişede izleyicileri memnun etmeye devam ediyor. Yoksul gerçekten bir prensti.
Jesenko ve benim 20 yıllık evlilik yolculuğumuza nasıl başladığımıza dair başlangıç hikayemizi pek kimse bilmiyor. Bazılarının, ilk dairemizi birlikte doldurmak için yeterince para kazanmamanın çok erken zamanlarıyla ilgili olabileceğinden eminim.