ABD eyaleti -U.S. state
|Belirtmek, bildirmek|
|Kategori||federe devlet|
|Konum||Amerika Birleşik Devletleri|
|Numara||50|
|popülasyonlar||En küçük: Wyoming , 576.851


En büyük: California , 39.538,223
|Alanlar||En küçük: Rhode Island , 1.545 mil kare (4.000 km 2 )


En büyük: Alaska , 665.384 mil kare (1.723.340 km 2 )
|Devlet|
|alt bölümler|
Amerika Birleşik Devletleri'nde eyalet , şu anda 50 tane olan kurucu bir siyasi varlıktır . Siyasi bir birlik içinde birbirine bağlı olan her eyalet, egemenliğini federal hükümetle paylaştığı ayrı ve tanımlanmış bir coğrafi bölge üzerinde hükümet yargı yetkisine sahiptir . Bu ortak egemenlik nedeniyle, Amerikalılar hem federal cumhuriyetin hem de ikamet ettikleri devletin vatandaşıdır . Eyalet vatandaşlığı ve ikamet esnektir ve eyaletler arasında geçiş yapmak için hükümet onayı gerekmez, belirli tür mahkeme kararlarıyla sınırlandırılan kişiler hariç ( şartlı tahliye edilen hükümlüler ve boşanmış eşlerin velayeti paylaşan çocukları gibi ).
Eyalet hükümetlerine , bireysel anayasaları aracılığıyla (her bir eyaletin) halkı tarafından yetki verilir . Hepsi cumhuriyet ilkelerine dayanır ve her biri, her biri ayrı ve bağımsız yetkilere sahip üç şubeden oluşan bir hükümet sağlar : yürütme , yasama ve yargı . Devletler, bazı yerel yönetim otoritelerine atanabilecek, ancak egemen olmayan ilçelere veya ilçe eşdeğerlerine bölünmüştür . İlçe veya ilçe eşdeğeri yapı eyaletten eyalete büyük ölçüde değişir ve eyaletler ayrıca başka yerel yönetimler oluşturur .
Devletler, ABD topraklarının aksine , Birleşik Devletler Anayasası kapsamında birçok yetki ve hakka sahiptir . Devletler ve vatandaşları , Senato ve Temsilciler Meclisi'nden oluşan iki meclisli bir yasama organı olan Birleşik Devletler Kongresi'nde temsil edilir . Her eyalet ayrıca , Birleşik Devletler başkanını doğrudan seçen seçim kurulunda oy kullanmak üzere (o eyaletteki toplam temsilci ve senatör sayısına eşit) bir seçmen seçme hakkına sahiptir . Ek olarak, her eyalet anayasa değişikliklerini onaylama fırsatına sahiptir ve Kongre'nin onayı ile iki veya daha fazla eyalet birbiriyle eyaletler arası sözleşmelere girebilir . Her devletin polis gücü de tanınır.
Tarihsel olarak, yerel, eyalet ve federal seçimlere ek olarak, yerel kolluk kuvvetleri , halk eğitimi , halk sağlığı , eyalet içi ticaret düzenlemesi ve yerel ulaşım ve altyapı görevleri, genel olarak öncelikli olarak eyalet sorumlulukları olarak kabul edildi, ancak bunların hepsi şu anda var. önemli federal fon ve düzenleme de. Zamanla Anayasa değiştirilmiş, hükümlerinin yorumlanması ve uygulanması değişmiştir. Genel eğilim, federal hükümetin bir zamanlar olduğundan çok daha büyük bir rol oynamasıyla, merkezileşme ve birleşme yönünde olmuştur. Eyaletlerin federal hükümete ve bireylerin haklarına ilişkin yetkilerinin ve egemenliğinin kapsamı ve doğası ile ilgili olarak eyaletlerin hakları konusunda devam eden bir tartışma vardır .
Anayasa, Kongreye yeni devletleri Birliğe kabul etme yetkisi veriyor. Amerika Birleşik Devletleri'nin 1776'da On Üç Koloni tarafından kurulmasından bu yana , eyaletlerin sayısı orijinal 13'ten 50'ye genişledi. Her yeni eyalet, mevcut eyaletlerle eşit olarak kabul edildi. Anayasa, devletlerin Birlikten ayrılma yetkisine sahip olup olmadığı konusunu açıkça tartışmasa da , İç Savaştan kısa bir süre sonra, Teksas v. White davasında ABD Yüksek Mahkemesi , bir devletin bunu tek taraflı olarak yapamayacağına karar verdi.
Amerika Birleşik Devletleri Devletleri
50 ABD eyaleti, alfabetik sırayla, her eyaletin bayrağıyla birlikte:
Arka plan
13 orijinal devlet, Temmuz 1776'da Amerikan Bağımsızlık Savaşı (1775-1783) sırasında, On Üç Koloni'nin halefleri olarak , Lee Kararını kabul ettikten ve Amerika Birleşik Devletleri Bağımsızlık Bildirgesi'ni imzaladıktan sonra ortaya çıktı . Bu olaylardan önce her eyalet bir İngiliz kolonisiydi ; daha sonra her biri , ilk ABD anayasası olan Konfederasyon Maddelerini onayladıktan sonra, 1777 ve 1781 yılları arasında ilk Eyaletler Birliği'ne katıldı . Ayrıca bu dönemde, yeni bağımsız devletler , dünyanın en eski yazılı anayasaları arasında kendi bireysel devlet anayasalarını geliştirdiler. Ayrıntılı olarak farklı olmalarına rağmen, bu eyalet anayasaları Amerikan anayasal düzeninde önemli olacak özellikleri paylaştılar: biçim olarak cumhuriyetçiydiler ve gücü üç kol arasında ayırdılar, çoğu iki meclisli yasama organlarına sahipti ve bir haklar bildirisi veya bir haklar bildirgesi içeriyordu. Daha sonra, 1787'den 1790'a kadar, eyaletlerin her biri , Amerika Birleşik Devletleri Anayasası'nda yeni bir federal hükümet çerçevesini de onayladı . Eyaletlerle ilgili olarak, ABD Anayasası federalizm kavramlarını detaylandırdı .
hükümetler
|Bu makale bir serinin parçasıdır|
Amerika Birleşik Devletleri'nin siyasi bölünmeleri
|İlk seviye|


|İkinci seviye|


|Üçüncü seviye|


|dördüncü seviye|
|Diğer alanlar|


Amerika Birleşik Devletleri portalı
ABD anayasa hukuku uyarınca, 50 ayrı eyalet ve bir bütün olarak Birleşik Devletler, her biri egemen yargı yetkisine sahiptir. Eyaletler ülkenin idari bölümleri değildir ; Amerika Birleşik Devletleri Anayasasında yapılan Onuncu Değişiklik , federal hükümete devredilmemiş tüm hükümet yetkilerini eyaletlere veya insanlara saklı tutar.
Sonuç olarak, 50 eyaletin her biri, kendi hükümetini, halkı tarafından uygun görülen herhangi bir şekilde (ABD Anayasası ve Kongre tarafından uygulanan Cumhuriyet Garantisi tarafından belirlenen geniş parametreler dahilinde) düzenleme ve hükümetin tüm yetkilerini kullanma hakkını saklı tutar. Anayasa ile federal hükümete devredilmiştir. Bir eyalet, federal hükümetin aksine, sayılamayan polis gücüne sahiptir; bu, halkının refahı için genel olarak gerekli tüm yasaları yapma hakkıdır. Sonuç olarak, çeşitli devletlerin hükümetleri birçok benzer özelliği paylaşırken, genellikle biçim ve öz bakımından büyük farklılıklar gösterir. Hiçbir iki eyalet hükümeti birbirinin aynısı değildir.
anayasalar
Her devletin hükümeti, kendi anayasasına göre yapılandırılmıştır. Bu belgelerin çoğu, federal muadillerinden daha ayrıntılı ve ayrıntılıdır. Örneğin Alabama Anayasası , ABD Anayasası'nın 40 katından fazla olan 310.296 kelime içerir. Uygulamada, her eyalet üç dallı bir hükümet çerçevesi benimsemiştir: yürütme, yasama ve yargı (bunu yapmak hiçbir zaman gerekli olmamasına rağmen).
Amerikan tarihinin başlarında, dört eyalet hükümeti, ilk anayasalarında kendilerini eyaletler yerine İngiliz Milletler Topluluğu olarak tanımlamayı seçerek diğerlerinden farklılaştı : Virginia , 1776; Pensilvanya , 1777'de; Massachusetts , 1780'de; ve Kentucky , 1792. Sonuç olarak, bu dördü diğer eyaletler gibi eyaletler olsa da, terim anayasasında yer aldığı için her biri resmi olarak bir topluluktur. En yüksek gücün insanlara verildiği bir devleti ifade eden Commonwealth terimi , ilk olarak Virginia'da , Parlamento'nun Oliver Cromwell'in II. Charles ve II . Charles'ın saltanatları arasındaki 1649-60 dönemi olan Fetret Dönemi'nde kullanıldı . Lord Protector , İngiltere Topluluğu olarak bilinen cumhuriyetçi bir hükümet kurdu . Virginia, 1660'ta yeniden bir kraliyet kolonisi oldu ve kelime, tam başlıktan çıkarıldı; 1776'da yeniden sunulana kadar kullanılmadı.
Yönetici
Her eyalette, baş yönetici, hem devlet başkanı hem de hükümet başkanı olarak görev yapan vali olarak adlandırılır . Tüm valiler doğrudan seçimle seçilir . Vali, eyalet yasama organı tarafından kabul edilen yasa tasarılarını onaylayabilir veya veto edebilir , ayrıca genellikle kendi siyasi partileri tarafından desteklenen yasa tasarılarının kabulü için tavsiyede bulunabilir ve çalışabilir. 44 eyalette, valilerin satır öğesi veto yetkisi vardır. Çoğu eyalette çoğul bir yürütme vardır, yani eyalette yürütme organından sorumlu tek hükümet yetkilisi vali değildir . Bu eyaletlerde, yürütme gücü, vali yardımcısı , başsavcı , denetçi , devlet sekreteri ve diğerleri gibi halk tarafından validen bağımsız olarak seçilen diğer yetkililer arasında dağıtılır .
19 eyaletin anayasası, vatandaşların seçilmiş bir kamu görevlisini görev süreleri sona ermeden geri çağırma seçimi yoluyla görevden almalarına ve değiştirmelerine izin vermektedir . Her eyalet geri çağırma seçimleri için kendi prosedürlerini takip eder ve genel seçimlerden sonra ne sıklıkta ve ne kadar kısa sürede yapılabileceğine ilişkin kendi kısıtlamalarını belirler . Tüm eyaletlerde, yasama organları, yetkilerini ciddi şekilde kötüye kullanan valiler de dahil olmak üzere eyalet yürütme organı yetkililerini görevden alabilir. Bunu yapma süreci, görevden alma (belirli suçlamaların getirilmesi) ve yasa koyucuların jüri görevi gördüğü bir yargılamayı içerir.
yasama
Eyalet yasama organlarının birincil sorumlulukları, eyalet yasalarını ve kamu politikasının yönetimi için uygun parayı yürürlüğe koymaktır. Tüm eyaletlerde, vali bir yasa tasarısını (veya bir kısmının bir kısmını) veto ederse, yasama organı vetoyu geçersiz kılarsa (tasarı yeniden geçer), çoğu eyalette her mecliste üçte iki oyu gerektiren yasa yine de yasa haline gelebilir . 50 eyaletten 49'unda yasama organı iki meclisten oluşur: bir alt meclis (çeşitli olarak Temsilciler Meclisi, Eyalet Meclisi, Genel Meclis veya Delegeler Meclisi olarak adlandırılır) ve tüm eyaletlerde Senato olarak adlandırılan daha küçük bir üst meclis. Bunun istisnası, yalnızca tek bir meclise sahip olan tek kamaralı Nebraska Yasama Meclisidir . Çoğu eyalette yarı zamanlı bir yasama organı vardır (geleneksel olarak vatandaş yasama organı olarak adlandırılır ). On eyalet yasama organı tam zamanlı olarak kabul edilir ; bu organlar diğerlerinden daha çok ABD Kongresi'ne benzer.
Her eyaletin yasama organının üyeleri doğrudan seçimle seçilir. Baker - Carr (1962) ve Reynolds - Sims (1964) davalarında, ABD Yüksek Mahkemesi, tüm eyaletlerin yasama organlarını her vatandaşa aynı derecede temsil ( tek kişi, bir oy standardı). Uygulamada, çoğu eyalet , her biri yaklaşık olarak aynı nüfusa sahip olan tek üyeli bölgelerden yasa koyucu seçer. Maryland ve Vermont gibi bazı eyaletler, eyaleti tek ve çok üyeli bölgelere ayırır. Bu durumda, çok üyeli ilçeler orantılı olarak daha büyük nüfusa sahip olmalıdır, örneğin, iki temsilci seçen bir ilçe, sadece bir temsilci seçen bir ilçenin yaklaşık iki katı nüfusa sahip olmalıdır. Ülke genelinde kullanılan oylama sistemleri şunlardır: tek üyeli ilçelerde ilk-sonrası ve çok üyeli ilçelerde birden fazla devredilemez oy .
2013 yılında, 50 eyalet yasama organında toplam 7.383 yasa koyucu vardı. Yıllık 0 dolardan (New Mexico) 90.526 dolara (Kaliforniya) kazandılar. Çeşitli harcırah ve kilometre tazminatı vardı.
yargı
Devletler ayrıca kendi yargı sistemlerini federal yargıdan farklı şekilde düzenleyebilirler, yeter ki vatandaşlarının federal anayasal haklarını usulüne uygun yargılama hakkını korusunlar . Çoğunda, genellikle Bölge Mahkemesi , Yüksek Mahkeme veya Devre Mahkemesi olarak adlandırılan deneme düzeyinde bir mahkeme, genellikle Temyiz Mahkemesi (veya Temyiz Mahkemesi) olarak adlandırılan birinci düzey bir temyiz mahkemesi ve bir Yüksek Mahkeme bulunur . Bununla birlikte, Oklahoma ve Teksas, cezai temyiz için ayrı en yüksek mahkemelere sahiptir. New York Eyaletinde, ilk derece mahkemesi Yüksek Mahkeme olarak adlandırılır; itirazlar önce Yargıtay'ın Temyiz Bölümüne, oradan da Temyiz Mahkemesine gider.
Eyalet mahkemesi sistemleri, sınırlı yargı yetkisine sahip mahkemeler olan federal mahkemelerin aksine, geniş, genel ve genel yargı yetkisine sahiptir. Amerika Birleşik Devletleri'ndeki ceza ve hukuk davalarının ezici çoğunluğu eyalet mahkemelerinde görülür. Her yıl, eyalet mahkemelerinde yaklaşık 30 milyon yeni dava açılıyor ve tüm eyalet mahkemelerindeki toplam yargıç sayısı yaklaşık 30.000'dir - karşılaştırma için, yaklaşık 1.700 yargıcın bulunduğu federal mahkemelerde her yıl 1 milyon yeni dava açılmaktadır.
Çoğu eyalet, hukuk sisteminin büyük bir bölümünü Fransız medeni hukukundan alan eski bir Fransız kolonisi olan Louisiana hariç, hukuk sistemlerini İngiliz ortak hukukuna (önemli yerli değişiklikler ve belirli medeni hukuk yeniliklerinin dahil edilmesiyle) dayandırır .
Sadece birkaç eyalet, eyalet mahkemelerindeki yargıçların ömür boyu hizmet vermesini tercih ediyor. Çoğu eyalette, eyaletteki en yüksek mahkemenin yargıçları da dahil olmak üzere yargıçlar, sınırlı sayıda yıl için seçilir veya atanır ve genellikle yeniden seçilme veya yeniden atanma için uygundur.
Üniter sistemler olarak devletler
Tüm eyaletler üniter hükümetlerdir , federasyonlar veya yerel yönetimler topluluğu değildir . İçlerindeki yerel yönetimler, eyalet yasaları tarafından oluşturulur ve bu yasalar sayesinde var olur ve her eyaletteki yerel yönetimler, o eyaletin merkezi otoritesine tabidir. Eyalet hükümetleri genellikle bazı yetkileri yerel birimlere devreder ve politika kararlarını uygulama için onlara yönlendirir. Birkaç eyalette, yerel yönetim birimlerine çeşitli konularda bir dereceye kadar iç yönetime izin verilir. Dillon Kuralı olarak adlandırılan, devletin yerel yönetimler üzerindeki üstünlüğüne ilişkin hakim hukuk teorisi ,
Bir belediye şirketi aşağıdaki yetkilere sahiptir ve kullanabilir, başka yetkilere sahip değildir: Birincisi, açık kelimelerle verilenler; ikincisi, zımnen veya zorunlu olarak açıkça verilen yetkilere bağlı olanlar; üçüncüsü, şirketin beyan edilen amaçları ve amaçları için kesinlikle gerekli olanlar - sadece uygun değil, aynı zamanda vazgeçilmez; dördüncüsü, gücün varlığına ilişkin herhangi bir adil şüphe, mahkemeler tarafından şirket aleyhine - yetkilerin varlığına karşı - çözülür.
Her eyalet, yerel yönetimlere hangi yetkileri vereceğini kendisi belirler. Genel olarak, yerel yargı yetkilerine dört kategoride yetki verilebilir:
- Yapısal – hükümet biçimini seçme, tüzük ve tüzük revizyonlarını yürürlüğe koyma yetkisi,
- İşlevsel – yerel özyönetimi geniş veya sınırlı bir şekilde uygulama yetkisi,
- Mali - gelir kaynaklarını belirleme, vergi oranlarını belirleme, fon ödünç alma ve diğer ilgili mali faaliyetleri belirleme yetkisi,
- Personel – istihdam kurallarını, ücret oranlarını, istihdam koşullarını ve toplu sözleşmeyi belirleme yetkisi.
ilişkiler
devletler arasında
1789'dan beri Kongre tarafından Birliğe kabul edilen her eyalet, ona her bakımdan orijinal eyaletlerle eşit bir temelde girmiştir. Antebellum döneminde devletlerin hak savunuculuğunun artmasıyla , Yüksek Mahkeme, Lessee of Pollard v. Hagan (1845) davasında, Anayasa'nın eşitlik temelinde yeni devletlerin kabul edilmesini zorunlu kıldığını iddia etti. Kongre'nin onayı ile eyaletler , iki veya daha fazla eyalet arasında eyaletler arası anlaşmalar, anlaşmalar yapabilirler. Kompaktlar, ulaşım altyapısı veya su hakları gibi paylaşılan bir kaynağı yönetmek için sıklıkla kullanılır.
Anayasa'nın devletler arasındaki ilişkiyi ana hatlarıyla belirleyen IV. Maddesi uyarınca , her devletin , genellikle çoğu sözleşmenin ve ceza hükmünün tanınmasını içerdiği kabul edilen, birbirlerinin yasama organlarının ve mahkemelerinin eylemlerine tam inanç ve kredi vermesi gerekir, ve 1865'ten önce kölelik durumu. İade Maddesi uyarınca , bir devlet , diğer devlet talep ederse, başka bir eyalette "ihanet, ağır suç veya diğer suçlardan" kaçan orada bulunan kişileri iade etmelidir . Bir eyaletin hukukçuları tarafından başka bir eyalette olduğu varsayılan bir suçlunun sıcak takibi ve tutuklanması ilkesine genellikle bir eyalet tarafından izin verilir.
Tam inanç ve kredi beklentisinin istisnaları vardır, mesleki ruhsatlandırma ve evlilikler gibi bazı yasal düzenlemeler eyalete özgü olabilir ve yakın zamana kadar mahkemeler eyaletlerin diğer eyaletlerden bu tür düzenlemeleri yerine getirmelerini gerekli görmemiştir. Bununla birlikte, bu tür yasal eylemler, ortak nezaket uygulamasına göre genellikle devletten devlete tanınır . Ayrıcalıklar ve Dokunulmazlıklar Maddesi uyarınca, Devletlerin diğer devletlerin vatandaşlarına temel hakları konusunda ayrımcılık yapmaları yasaktır .
Federal hükümet ile
IV. Madde uyarınca, her devlete, yönetilenlerin rızası gibi cumhuriyet ilkelerine dayanan bir yönetim şekli garanti edilir . Bu garanti, uzun zamandır vatandaşların hükümete karşı hakları konusundaki tartışmaların ön saflarında yer almaktadır. Devletlerin ayrıca işgale karşı ve eyalet yasama organının (ya da yasama organı toplanamıyorsa yürütme organının) başvurusu üzerine aile içi şiddete karşı koruma garantisi vardır. Bu hüküm, 1967 Detroit isyanı sırasında tartışıldı, ancak başvurulmadı.
Üstünlük Maddesi ( Madde VI, Madde 2 ) Anayasanın , ona göre yapılan federal kanunların ve onun yetkisi altında yapılan anlaşmaların ülkenin en yüksek kanununu oluşturduğunu belirler. Eyalet mahkemelerinin en yüksek yasaya bağlı olduğunu ; federal ve eyalet hukuku arasında ihtilaf olması durumunda, federal hukuk uygulanmalıdır. Eyalet anayasaları bile federal yasalara tabidir.
Devletlerin hakları , esas olarak Onuncu Değişikliğe atıfta bulunularak anlaşılır . Anayasa, bazı yetkileri ulusal hükümete devreder ve eyaletlere bazı yetkileri yasaklar. Onuncu Değişiklik, diğer tüm yetkileri eyaletlere veya insanlara karşı saklı tutar. ABD Kongresi'nin yetkileri, örneğin , savaş ilan etme yetkisi gibi, Madde I, Bölüm 8'de sıralanmıştır . Madde I, Bölüm 10'da bu tür diğer yetkiler arasında sayılan, devletlere yasaklanan bir yetki, antlaşma yapmaktır .
Kongre'nin saydığım I. Maddesi arasında ticareti düzenleme yetkisi de bulunmaktadır. 20. yüzyılın başlarından bu yana, Yüksek Mahkeme'nin bu " Ticaret Maddesi "ni yorumlaması, zamanla, daha önce tamamen eyaletlerin meseleleri olarak kabul edilen yetkiler pahasına, federal gücün kapsamını büyük ölçüde genişletti. Birleşik Devletler Cambridge Ekonomi Tarihi , "Genel olarak, özellikle 1880'lerin ortalarından sonra, Mahkeme Ticaret Maddesini artan federal güç lehine yorumladı" diyor. 1941'de, ABD - Darby davasında Yüksek Mahkeme , 1938 tarihli Adil Çalışma Standartları Yasasını onayladı ve Kongre'nin Ticaret Maddesi uyarınca istihdam koşullarını düzenleme yetkisine sahip olduğunu belirtti. Daha sonra, bir yıl sonra, Wickard - Filburn davasında , Mahkeme, ticaret maddesi altındaki federal yetkinin doğası gereği yerel gibi görünebilecek, ancak gerçekte tüm ulusal ekonomiyi ve gerçekte tüm ulusal ekonomiyi etkileyen faaliyetleri kapsadığını kabul ederek ekonomiyi düzenlemek için federal yetkiyi genişletti. bu nedenle ulusal bir endişedir. Örneğin, Kongre eyalet hatları arasındaki demiryolu trafiğini düzenleyebilir, ancak eyalet içi trafiğin eyaletler arası ticareti hala etkilediği gerçeğine dayanarak, yalnızca bir eyalet içindeki demiryolu trafiğini de düzenleyebilir. Hukuk profesörü David F. Forte, bu tür kararlarla, "Mahkeme ticaret yetkisini genel bir düzenleyici güce eşdeğer hale getirdi ve Çerçevecilerin sınırlı ve devredilmiş yetkilerden oluşan orijinal yapısını bozdu" diyor. Daha sonra Kongre , 1964 tarihli Sivil Haklar Yasası gibi sosyal reformların yanı sıra federal ceza yasasını genişletmek için Ticaret Maddesini başlattı . Yalnızca son birkaç on yıl içinde, ABD v. Lopez (1995) ve ABD v. Morrison (2000) davalarında verilen kararlarla Mahkeme, Kongre'nin Ticaret Maddesi yetkisini sınırlamaya çalıştı.
Kongrede sayılan diğer bir güç, vergilendirme ve harcama gücüdür . Bunun bir örneği, Eyaletler Arası Otoyol Sistemini içeren karayolları için federal yardım sistemidir . Sistem, federal hükümet tarafından zorunlu kılınır ve büyük ölçüde finanse edilir ve eyaletlerin çıkarlarına hizmet eder. Kongre, federal otoyol fonlarını kesmekle tehdit ederek , eyalet yasama organlarına çeşitli yasaları geçirmeleri için baskı yapabildi. Bir örnek, Ulusal Asgari İçme Yaşı Yasası tarafından getirilen, her eyalet tarafından çıkarılan 21'lik ülke çapında yasal içme yaşıdır . Bazıları bunun eyaletlerin haklarını ihlal ettiğine itiraz etse de, Yüksek Mahkeme, South Dakota v. Dole 483 U.S. 203 (1987) davasında Anayasa'nın Harcama Maddesinin izin verilen bir kullanımı olarak uygulamayı onayladı .
ABD Kongresi'ni kuran Anayasa'nın I. Maddesinde belirtildiği gibi, her eyalet Senato'da (nüfus büyüklüğüne bakılmaksızın) iki senatör tarafından temsil edilir ve her birinin Meclis'te en az bir temsilcisi garanti edilir. Hem senatörler hem de temsilciler , çeşitli eyaletlerde doğrudan halk seçimlerinde seçilir . (1913'ten önce, senatörler eyalet yasama organları tarafından seçilirdi.) Şu anda, üçte biri her iki yılda bir seçilerek, toplamda altı yıllık dönemler için seçilen 100 senatör var. Temsilciler, genel olarak veya tek üyeli bölgelerden iki yıllığına (kademeli değil) seçilir. Meclisin büyüklüğü - şu anda oy kullanan 435 üye - federal tüzük tarafından belirlenir . Meclis'teki sandalyeler eyaletler arasında en son anayasal olarak zorunlu on yıllık nüfus sayımına göre dağıtılır . Bu ilçelerin sınırları eyaletler tarafından ayrı ayrı yeniden bölgelendirme adı verilen bir süreçle belirlenir ve her eyalette tüm ilçelerin yaklaşık olarak eşit nüfusa sahip olması gerekir.
Her eyaletteki vatandaşlar ve Columbia Bölgesi'ndekiler dolaylı olarak başkanı ve başkan yardımcısını seçerler . Cumhurbaşkanlığı seçimlerinde oy kullanırken cumhurbaşkanlığı seçmenlerine oy veriyorlar , daha sonra 12. değişiklikte belirtilen prosedürleri kullanarak başkan ve başkan yardımcısını seçiyorlar. 2020'deki en son cumhurbaşkanlığı seçimleri için 538 seçmen vardı ; seçmen oylarının tahsisi 2010 nüfus sayımına dayanıyordu . Her eyalet, o eyaletten toplam temsilci ve senatör sayısına eşit sayıda seçmen hakkına sahiptir; Columbia Bölgesi'nin üç seçmene hakkı vardır.
Anayasa, federal yetkililerin seçimi için parametreler belirlerken, federal değil eyalet hukuku, ön seçimler, seçmenlerin uygunluğu (temel anayasal tanımın ötesinde), her eyaletin seçim kurulunun işleyişi dahil olmak üzere ABD'deki seçimlerin çoğu yönünü düzenler. yanı sıra eyalet ve yerel seçimlerin yürütülmesi. Tüm seçimler (federal, eyalet ve yerel) tek tek eyaletler tarafından yönetilir ve bazı oylama kuralları ve prosedürleri bunlar arasında farklılık gösterebilir.
Anayasa'nın V. Maddesi , ABD Anayasasını değiştirme sürecinde devletlerin kilit bir rol oynadığını belirtmektedir. Değişiklikler, hem Meclis'te hem de Senato'da üçte iki oyla Kongre tarafından veya eyalet yasama organlarının üçte ikisi tarafından çağrılan bir anayasal sözleşmeyle önerilebilir. Anayasa'nın bir parçası olmak için, bir değişikliğin ya eyaletlerin dörtte üçünün yasama meclisleri tarafından ya da eyaletlerin dörtte üçünde eyaletlerin sözleşmeleri onayladığı Kongre tarafından belirlendiği şekilde onaylanması gerekir . Her eyaletteki oylama (önerilen bir değişikliği onaylama veya reddetme), bir eyaletin nüfusuna veya Birlik'teki süresine bakılmaksızın eşit ağırlık taşır.
diğer ülkelerle
ABD devletleri, diğer bir Devletin iç işlerine karışmama ilkesine göre, her Devletin kendi toprakları ve iç işleri üzerinde, tüm dış güçleri dışlamak üzere egemenliğine sahip olduğunu söyleyen uluslararası hukukta Westphalian anlamda egemen değildir. Devlet (ne kadar büyük veya küçük olursa olsun) uluslararası hukukta eşittir. Ek olarak, 50 ABD eyaleti, uluslararası yasal egemenliğe sahip değildir; bu, örneğin Fransa , Almanya veya Birleşik Krallık gibi diğer egemen Devletler tarafından tanınmadıkları anlamına gelir . Federal hükümet uluslararası ilişkilerden sorumludur , ancak eyalet ve yerel yönetim liderleri ara sıra diğer ülkelere seyahat eder ve ekonomik ve kültürel ilişkiler kurar.
Birliğe kabul
IV. Madde ayrıca Kongre'ye Birliğe yeni devletleri kabul etme yetkisi verir. 1776'da Amerika Birleşik Devletleri'nin kurulmasından bu yana, eyaletlerin sayısı orijinal 13'ten 50'ye genişledi. Her yeni eyalet, mevcut eyaletlerle eşit olarak kabul edildi. IV. Madde ayrıca, hem etkilenen eyaletlerin hem de Kongre'nin rızası olmadan mevcut eyaletlerin bazı bölümlerinden yeni eyaletlerin oluşturulmasını yasaklar. Bu ihtar, hâlâ Batılı arazi talepleri olan (Gürcistan, Kuzey Karolina ve Virginia dahil) Doğu eyaletlerine, batı eyaletlerinin eyalet haline gelip gelemeyeceğini veto etme hakkı vermek için tasarlandı ve bir teklif geldiğinde, o zamandan beri aynı işlevi görüyor . Mevcut bir devleti veya devletleri, içindeki bir bölgenin başka bir devlete katılabilmesi veya yeni bir devlet yaratabilmesi için Kongre'nin önüne gelmesi için bölmek .
Orijinal 13'ten sonra Birliğe kabul edilen devletlerin çoğu, Madde IV, Bölüm 3, Madde 2 uyarınca Kongre tarafından kurulan ve genel yetkisine uygun olarak yönetilen organize bir bölgeden oluşturuldu . Bu sürecin ana hatları , Anayasanın onaylanmasından önce gelen Kuzeybatı Yönetmeliği (1787) tarafından oluşturulmuştur. Bazı durumlarda, bütün bir bölge bir devlet haline gelmiştir; diğerlerinde bir bölgenin bir kısmı vardır.
Bir bölgenin insanları federal hükümete eyalet olma isteklerini bildirdiğinde, Kongre, o bölgenin halkına Birliğe kabul yolunda bir adım olarak bir eyalet anayasası yazmak için bir anayasal sözleşme düzenleme yetkisi veren bir etkinleştirme yasası çıkarabilir. Her yasa, anayasalarının onaylanması ve devlet görevlilerinin seçilmesinin ardından bölgenin bir devlet olarak kabul edileceği mekanizmayı detaylandırıyor. Bir etkinleştirme eyleminin kullanılması geleneksel bir tarihi uygulama olmasına rağmen, bazı bölgeler etkinleştirme eylemi olmadan Kongreye sunulmak üzere anayasalar hazırladı ve daha sonra kabul edildi. Bu anayasayı kabul ettikten ve Kongre'nin ek şartlarını yerine getirdikten sonra, Kongre o bölgeyi her zaman bir eyalet olarak kabul etti.
Orijinal 13'e ek olarak, sonraki altı eyalet, Birliğe kabul edilmeden önce hiçbir zaman federal hükümetin organize bir bölgesi veya birinin parçası olmadı. Üçü zaten var olan bir devletten yola çıktı, ikisi egemen devlet olduktan sonra Birliğe girdi ve biri örgütlenmemiş topraklardan kuruldu :
- Kaliforniya, 1850, Guadalupe Hidalgo Antlaşması hükümleri uyarınca 1848'de Meksika tarafından Amerika Birleşik Devletleri'ne devredilen topraklardan .
- Kentucky, 1792, Virginia'dan (Kentucky Bölgesi: Fayette , Jefferson ve Lincoln ilçeleri)
- Maine, 1820, Massachusetts'ten ( Maine Bölgesi )
- Teksas, 1845, daha önce Teksas Cumhuriyeti
- Vermont, 1791, daha önce Vermont Cumhuriyeti ( New Hampshire Hibeleri olarak da bilinir ve New York tarafından talep edilir)
- Batı Virjinya, 1863, İç Savaş sırasında Virginia'dan (Trans - Allegheny bölgesi ilçeleri)
Kongre, nüfusu devlet olma arzusunu ifade eden bölgelerde bile devletleri kabul etme yükümlülüğü altında değildir. Bu milletin tarihi boyunca birçok kez böyle olmuştur. Bir örnekte, Salt Lake City'deki Mormon öncüleri 1849'da Deseret eyaletini kurmaya çalıştılar. İki yıldan biraz fazla bir süre varlığını sürdürdü ve Birleşik Devletler Kongresi tarafından hiçbir zaman onaylanmadı . Bir diğerinde, Hindistan Bölgesi'ndeki Beş Uygar Kabile'nin (Cherokee, Chickasaw, Choctaw, Creek ve Seminole) liderleri , topraklarının kontrolünü elinde tutmanın bir yolu olarak 1905'te Sequoyah eyaletini kurmayı önerdiler . Önerilen anayasa sonuçta ABD Kongresi'nde başarısız oldu. Bunun yerine, Hindistan Bölgesi ve Oklahoma Bölgesi , 1907'de yeni Oklahoma eyaletine dahil edildi. İlk örnek, ulus hala Konfederasyon Maddeleri altında faaliyet gösterirken gerçekleşti. Franklin Eyaleti , Amerikan Devrimi'nin sona ermesinden kısa bir süre sonra, birkaç yıl boyunca varlığını sürdürdü, ancak sonunda Kuzey Carolina'nın bölge üzerindeki egemenlik iddiasını tanıyan Konfederasyon Kongresi tarafından asla tanınmadı . Franklin'i içeren bölge daha sonra Güneybatı Bölgesi'nin ve nihayetinde Tennessee eyaletinin bir parçası oldu.
Ek olarak, birçok devletin Birliğe girişi, ayırt edici karmaşık faktörler nedeniyle ertelendi. Bunların arasında, 1835'te eyalet olmak için Kongre'ye dilekçe veren Michigan Bölgesi , komşu Ohio eyaletiyle olan bir sınır anlaşmazlığı nedeniyle 1837'ye kadar Birliğe kabul edilmedi . Teksas Cumhuriyeti, 1837'de Amerika Birleşik Devletleri'ne ilhak talebinde bulundu, ancak Meksika ile olası bir çatışma korkusu, Teksas'ın kabul edilmesini dokuz yıl erteledi. Kansas Bölgesi Eyaleti , kölelik karşıtı ve kölelik yanlısı grupları içeren bir dizi iç şiddetli çatışma nedeniyle birkaç yıl (1854–61) ertelendi . Batı Virginia'nın devlet olma teklifi de kölelik yüzünden ertelendi ve kademeli bir kaldırma planını kabul etmeyi kabul ettiğinde karara bağlandı.
Olası yeni durumlar
Porto Riko
Bağımsız bir ABD bölgesi olan Porto Riko , anayasasının İngilizce versiyonunda kendisini " Porto Riko Topluluğu " ve İspanyolca versiyonunda "Estado Libre Asociado" (kelimenin tam anlamıyla, Associated Free State) olarak ifade eder. Tüm ABD topraklarında olduğu gibi, sakinleri Amerika Birleşik Devletleri Kongresi'nde tam temsile sahip değildir. Porto Riko'nun ABD Temsilciler Meclisi'nde Yerleşik Komiser , Birliğin Durumu ile ilgili Tüm Meclis Komitesinde sınırlı oy haklarına sahip bir delege şeklinde sınırlı temsili vardır , ancak bunun dışında oy hakkı yoktur.
6 Kasım 2012'de devlet olma, bağımsızlık veya ilişkili bir bölge için (mevcut durumdan farklı) yeni bir seçenek hakkında bağlayıcı olmayan bir referandum yapıldı. Seçmenlerin yüzde altmış biri (%61) eyalet olma seçeneğini tercih ederken, üçte biri oy pusulaları boş gönderildi.
11 Aralık 2012 tarihinde, Porto Riko Yasama Meclisi , Başkan ve Amerika Birleşik Devletleri Kongresi'nden, 6 Kasım 2012'de yapılan Porto Riko halkının mevcut biçimini sona erdirmek için yapılan referanduma yanıt vermesini talep eden eşzamanlı bir kararı kabul etti . toprak statüsü ve Porto Riko'yu bir devlet olarak kabul etme sürecini başlatmak.
Seçmenlerin yüzde 97'sinin devlet olmayı seçtiği 11 Haziran 2017'de başka bir statü referandumu yapıldı. Seçmenlerin yalnızca %23'ü sandığa gittiğinden, katılım düşüktü ve hem toprak statüsünün devam etmesi hem de bağımsızlığın savunucuları seçmenleri boykot etmeye çağırdı.
27 Haziran 2018'de HR 6246 Yasası, 6 Kasım 2012'de düzenlenen plebisitlerde ifade edildiği gibi Porto Riko'da ikamet eden Amerika Birleşik Devletleri vatandaşlarının demokratik iradesine yanıt vermek ve bunlara uymak amacıyla ABD Meclisi'nde tanıtıldı. , ve 11 Haziran 2017, Porto Riko topraklarının Birlik devleti olarak kabulü için şartları belirleyerek. Yasanın ABD Temsilciler Meclisi'ndeki Cumhuriyetçiler ve Demokratlar arasında 37 orijinal destekçisi var.
3 Kasım 2020'de Porto Riko başka bir referandum düzenledi . Bağlayıcı olmayan referandumda Porto Rikolular eyalet olma lehinde oy kullandı. Ayrıca devlet yanlısı bir vali olan Pedro Pierluisi'ye oy verdiler .
Washington DC
Kurucu Babaların niyeti , Birleşik Devletler başkentinin mevcut herhangi bir devlete iyilik yapmamak için tarafsız bir bölgede olması gerektiğiydi; Sonuç olarak, Columbia Bölgesi, 1800 yılında hükümetin merkezi olarak hizmet etmek üzere kuruldu . Eyalet olmadığı için, bölgenin Senato'da temsili yoktur ve Meclis'te oy hakkı olmayan bir delegesi vardır; bağımsız seçilmiş bir hükümeti de yoktur. Ayrıca, 1961'de 23. Değişikliğin onaylanmasından önce , ilçe vatandaşları cumhurbaşkanlığı seçimlerinde oy kullanma hakkına sahip değildi.
Bölge sakinlerinin güçlü çoğunluğu, bu yargı yetkisi için bir şekilde devletliği destekler - ya tüm bölge için ya da yerleşim bölgesi için eyaletlik, geri kalanı federal yargı yetkisi altında kalır . Kasım 2016'da Washington DC sakinleri , seçmenlerin %86'sının Washington DC'de eyalet olma özelliğini desteklediği bir eyalet referandumunda oy kullandı. Eyalet statüsünün elde edilmesi için Kongre tarafından onaylanması gerekiyor.
Diğerleri
Diğer olası yeni eyaletler , her ikisi de Birleşik Devletler'in tüzel kişiliği olmayan organize bölgeleri olan Guam ve ABD Virjin Adaları'dır . Ayrıca, Kuzey Mariana Adaları Topluluğu ve örgütlenmemiş, tüzel kişiliği olmayan bir bölge olan Amerikan Samoası devlet olmayı isteyebilir.
Birlik'ten ayrılma
Anayasa, bir devletin Birlikten ayrılıp ayrılamayacağı konusunda sessizdir . Selefi, Konfederasyon Maddeleri , Amerika Birleşik Devletleri'nin " kalıcı olacağını" belirtti . Tek tek devletlerin tek taraflı ayrılma hakkına sahip olup olmadığı sorusu, tarihinin başlarından itibaren ulusların siyasi söyleminin hararetle tartışılan bir özelliğiydi ve Amerikan İç Savaşı'na kadar zor ve bölücü bir konu olarak kaldı . 1860 ve 1861'de, 11 güney eyaletinin her biri Amerika Birleşik Devletleri'nden ayrıldığını ilan etti ve Amerika Konfedere Devletleri'ni (CSA) oluşturmak için birleşti. Konfederasyon güçlerinin 1865'te Birlik orduları tarafından yenilgiye uğratılmasının ardından, bu devletler, takip eden Yeniden Yapılanma döneminde Birliğe geri getirildi . Federal hükümet, CSA'nın egemenliğini veya ayrılan devletler tarafından kabul edilen ayrılma kararlarının geçerliliğini hiçbir zaman tanımadı.
Savaşın ardından, Amerika Birleşik Devletleri Yüksek Mahkemesi, Texas v. White (1869) davasında, eyaletlerin ayrılma hakkına sahip olmadığına ve herhangi bir ayrılma eyleminin yasal olarak geçersiz olduğuna karar verdi. Anayasanın "daha mükemmel bir birlik oluşturmayı" amaçladığını belirten ve Birleşik Devletler halkından fiilen tek bir siyasi organ olarak ve Konfederasyon Maddelerinin dilinden bahseden Anayasanın Önsözüne dayanarak Yüksek Mahkeme, devletlerin ayrılma hakkının bulunmadığını savundu. Bununla birlikte, mahkemenin aynı kararda bu tür değişikliklerin "devrim yoluyla veya Devletlerin rızasıyla" meydana gelme olasılığına atıfta bulunması, esasen bu kararın, hiçbir devletin Birlikten tek taraflı olarak ayrılmaya karar verme hakkına sahip olmadığı anlamına gelir.
Devletlerin isimlerinin kökenleri
50 eyalet isimlerini çok çeşitli dillerden almıştır. Yirmi dört eyalet adı, Kızılderili dillerinden gelmektedir . Bunlardan sekizi Algonquian dillerinden , yedisi Siouan dillerinden , üçü Iroquoian dillerinden , biri Uto-Aztek dillerinden ve beşi diğer yerli dillerden. Hawaii'nin adı Polinezya Hawaii dilinden türetilmiştir .
Kalan isimlerden 22'si Avrupa dillerinden. Yedi tanesi Latince'den (çoğunlukla Latinize edilmiş İngilizce isimler) ve geri kalanı İngilizce, İspanyolca ve Fransızca'dan. On bir eyalet, yedisi kraliyet ve bir tanesi Amerika Birleşik Devletleri Başkanı'nın adını taşıyan dahil olmak üzere, bireysel kişilerin adını almıştır . Altı eyalet adının kökeni bilinmiyor veya tartışmalı. Adlarını Yerli halklar için kullanılan isimlerden alan eyaletlerin birçoğu "s"nin çoğul ekini korumuştur.
Coğrafya
Sınırlar
13 orijinal devletin sınırları büyük ölçüde sömürge tüzükleri tarafından belirlendi . Eyaletler 1780'ler ve 1790'lar boyunca batıdaki toprak iddialarını Federal hükümete devrettikçe batı sınırları daha sonra değiştirildi. Orijinal 13'ün sınırlarının ötesindeki birçok eyalet sınırı, bölgeler oluşturduğu, onları böldüğü ve zamanla içlerinde eyaletler oluşturduğu için Kongre tarafından belirlendi. Bölgesel ve yeni eyalet hatları genellikle çeşitli coğrafi özellikleri ( nehirler veya sıradağ zirveleri gibi) takip etti ve yerleşim veya ulaşım modellerinden etkilendi. Çeşitli zamanlarda, daha önce diğer ülkeler ( İngiliz Kuzey Amerikası , Yeni Fransa , İspanyol Florida dahil Yeni İspanya ve Rus Amerikası ) tarafından kontrol edilen topraklarla olan ulusal sınırlar , ABD eyaletlerinin sınırları olarak kurumsallaştı. Batı'da, enlem ve boylamı izleyen nispeten keyfi düz çizgiler, Mississippi Nehri'nin batısındaki yerleşimlerin seyrek olması nedeniyle genellikle hakimdir.
Bir kez kurulduktan sonra, eyalet sınırlarının çoğu, birkaç istisna dışında, genel olarak istikrarlı olmuştur. Sadece iki eyalet, Missouri ( Platte Satın Alma ) ve Nevada, eyalet olduktan sonra kayda değer bir şekilde büyüdü. Orijinal eyaletlerin birçoğu, birkaç yıllık bir süre boyunca, Kuzeybatı Bölgesi, Güneybatı Bölgesi ve Mississippi Bölgesi olan Federal hükümete toprak verdi . 1791'de Maryland ve Virginia , Columbia Bölgesi'ni oluşturmak için araziyi devretti (Virginia'nın payı 1847'de iade edildi). 1850'de Teksas, federal hükümete büyük bir toprak parçası bıraktı. Ek olarak, Massachusetts ve Virginia (iki durumda), her seferinde yeni bir devlet oluşturmak için toprak kaybettiler.
İyileştirilmiş araştırmalar, belirsiz veya tartışmalı sınır tanımlarının çözümü veya idari kolaylık veya diğer amaçlar için karşılıklı olarak üzerinde anlaşmaya varılan küçük sınır ayarlamaları nedeniyle yıllar içinde eyalet sınırlarında çok sayıda başka küçük düzenleme yapılmıştır. Bazen, Kongre veya ABD Yüksek Mahkemesi eyalet sınırındaki anlaşmazlıkları çözmek zorunda kaldı. Dikkate değer bir örnek, New Jersey'nin 1998'de New York'tan Ellis Adası'nın yaklaşık %90'ını kazandığı New Jersey - New York davasıdır.
Bir bölge Kongre tarafından Birliğin bir eyaleti olarak kabul edildiğinde, eyalet, o eyaletin ve Kongrenin yargı yetkisiyle ilgili her türlü değişikliği kabul etmelidir. Bunun tek olası ihlali, Virginia yasama organının Amerikan İç Savaşı'nın başlangıcında Virginia'nın Amerika Birleşik Devletleri'nden ayrıldığını ilan etmesi ve federal hükümet tarafından tanınan yeni kurulan alternatif bir Virginia yasama organının Batı Virginia'nın ayrılmasını kabul etmesiyle meydana geldi. Virginia.
Bölgesel gruplama
Devletler bölgelere göre gruplandırılabilir; birçok varyasyon ve olası gruplama vardır. Birçoğu federal hükümet tarafından yasa veya yönetmeliklerde tanımlanmıştır. Örneğin, Amerika Birleşik Devletleri Sayım Bürosu, dokuz bölümle dört istatistiksel bölge tanımlar. Sayım Bürosu bölge tanımı ( Kuzeydoğu , Ortabatı , Güney ve Batı ) "veri toplama ve analiz için yaygın olarak kullanılır" ve en yaygın olarak kullanılan sınıflandırma sistemidir. Diğer çok eyaletli bölgeler gayri resmidir ve eyalet sınırları yerine coğrafya veya kültürel yakınlık ile tanımlanır.
Ayrıca bakınız
Referanslar
daha fazla okuma
- Stein, Mark, Devletler Şekillerini Nasıl Aldılar , New York : Smithsonian Books/Collins, 2008. ISBN 978-0-06-143138-8
Dış bağlantılar
- UCB Kütüphanelerinden Tüm Devletler Hakkında Bilgiler GovPubs
- Kongre Kütüphanesinden Eyalet Kaynak Kılavuzları,
- Alanları, popülasyonları, yoğunlukları ve daha fazlasını içeren tablolar (nüfus sırasına göre)
- Alanlar, popülasyonlar, yoğunluklar ve daha fazlasını içeren tablolar (alfabetik)
- USA.gov'da Eyalet ve Bölgesel Hükümetler
- StateMaster – ABD eyaletleri için istatistiksel veritabanı
- 50states.com – Eyaletler ve Başkentler