

ŞAHNAME-İ EBÜ MANSÜRİNİN MUKADDİMESİ
Şâhnâme-i Ebû Mansûrî’nin Mukaddimesi: Görmüş ol¬duğu¬muz gibi, Ebû Mansûr Muhammed b. Abdullah el-Mi’merî, Ebû Mansûr b. Abdulmelik’in veziri olup onun tarafından Farsça nesirle bir şâhnâme yazmak üzere Horâsân bilgilerini toplamakla görevlendiril¬mişti. Şâhnâme işi sona er¬dikten sonra o, “Şâhnâme’nin eski mukad¬dimesi” diye bilinen bir mukaddime yazıp ona ekledi (346/957). Şu anda onun örneği Şâhnâme’nin kimi eski nüshalarında yer alıp eli¬mizde mevcuttur. Adı geçen bu Ebû Mansûr el-Mi’merî, Şâhnâme’nin mukad¬dimesinde de zik¬redildiği üzere, Sâsânîler dönemi komutanlarından birinin torunu ve Tus asil¬za¬delerindendi. Ondan geriye kalmış olan bu nesir, Ebû’l-Mueyyed’e ait olan kı¬ta¬dan sonra ve belki de kendisinden söz etmemiz ge¬reken ‘Acâyibu’l-Buldân ki¬ta¬bından, Hanefî Fıkhı kita¬bından ve buna benzer Farsça nesir eserlerinden daha eskidir. Bu Mu-kaddime’de Arapça kelimelere çok az rastlanır. Yazılış tarzı çok sade ve tabiidir. Bundan Derî farsçanın en tabii örneği olarak yararlanmak mümkündür.