Faaliyet Tabanlı Maliyetleme ve Geleneksel Maliyetleme arasındadır
Bir ürünle ilgili maliyetler doğrudan maliyetler ve dolaylı maliyetler olarak sınıflandırılabilir. Doğrudan maliyet, ürünle tanımlanabilen maliyettir, dolaylı maliyetler bir maliyet nesnesinden doğrudan sorumlu değildir. Malların maliyeti, ücretler ve maaşlar gibi doğrudan iş gücü maliyeti doğrudan maliyetlerin örnekleridir. İdari maliyetler ve amortisman dolaylı maliyet örneklerinden bazılarıdır. Bir ürünün toplam maliyetini belirlemek, o ürünün satış fiyatını belirlemek için çok önemlidir. Maliyetlerin yanlış veya yanlış tahsisi, maliyetin altında olan bir satış fiyatını belirlemeye yol açabilir. Sonra şirketin kârlılığı şüpheli hale gelir. Bazen, yanlış bir şekilde maliyetlerin belirlenmesi, ürünün maliyetten çok daha fazla fiyatlandırılmasına neden olabilir, bu durumda pazar payı kaybına neden olabilir. Bir ürünün toplam maliyeti dolaylı maliyetlerin dağılımı ile değişir. Doğrudan maliyetler, doğrudan tanımlanabilecekleri için sorun teşkil etmiyor.
Geleneksel Maliyetleme
Geleneksel maliyetlendirme sisteminde, dolaylı maliyetlerin tahsisi, emek saati, makine saati gibi bazı ortak tahsisat esaslarına dayanarak yapılır. Bu yöntemin en büyük dezavantajı, tüm dolaylı maliyetleri bir araya getirip, tahsisat bazlarını departmanlara ayırdığıdır. Çoğu durumda bu ayırma yöntemi, farklı aşamalardaki tüm ürünlerin dolaylı maliyetlerini bir araya getirdiği için mantıklı değil. Geleneksel yöntemde önce genel giderleri ayrı bölümlere ayırır ve maliyetleri ürünlere ayırır. Özellikle modern dünyada geleneksel yöntem, tüm departmanları kullanmadan tek bir şirketin çok sayıda farklı ürün ürettiği için uygulanabilirliğini kaybeder. Böylece maliyet uzmanları, mevcut geleneksel maliyetleme yöntemini güçlendiren yeni bir konsept çağrısı etkinliği tabanlı maliyetleme (ABC) geliştirdi.
Faaliyet Tabanlı Maliyetleme
Faaliyet tabanlı maliyetleme (ABC), bireysel faaliyetleri temel maliyet nesneleri olarak tanımlayan bir maliyet yaklaşımı olarak tanımlanabilir. Bu yöntemde, önce bireysel etkinliklerin maliyeti atanır ve daha sonra bu maliyet, nihai maliyet nesnelerine maliyet atamanın temeli olarak kullanılır. Bu, etkinliğe dayalı maliyetleme yöntemidir, öncelikle her etkinliğe başkan atar, ardından bu maliyeti tek tek ürün veya hizmete yeniden ayırır. Satınalma siparişi sayısı, inceleme sayısı, üretim dizayn sayısı, genel giderleri ayırmada kullanılan maliyet sürücülerinin bir kısmıdır.
Etkinlik Tabanlı Maliyetleme ve Geleneksel Maliyetleme arasındaki fark nedir?
Etkinliğe dayalı maliyetleme kavramı geleneksel maliyetleme yönteminden geliştirilmiş olmasına rağmen, her ikisinde de bazı farklar var.
- Geleneksel sistemde, genel giderler için birkaç tahsis üssü kullanılırken, ABC sistemi tahsis olarak birçok sürücüyü kullanmaktadır.
- Geleneksel yöntem öncelikle genel giderleri bireysel departmanlara, diğer taraftan aktivitelere dayalı maliyetleme, her etkinliğe önce başları atar.
- Etkinliğe dayalı maliyetleme daha teknik ve zaman alıcı olsa da, geleneksel yöntem veya sistem basittir.
- Etkinliğe dayalı maliyetleme, maliyet kesimlerinin geleneksel sistemden nereden yapılabileceğinin daha doğru bir göstergesi verebilir; Bu, faaliyete dayalı maliyetleme, geleneksel sisteme göre daha titiz veya doğru karar vermeyi kolaylaştırır.