Kahramanca şiirle ilgili destansı şiir, birçok eski ve modern toplumda ortak olan bir anlatı sanat biçimidir. Bazı geleneksel çevrelerde, destansı şiir terimi Yunan şair Homer'in eserleriyle sınırlıdır İlyada ve Odyssey ve bazen kindarca, Roma şair Virgil'in Aeneid. Bununla birlikte, "barbar epik şiirlerini" toplayan Yunan filozofu Aristoteles ile başlayarak, diğer akademisyenler benzer şekilde yapılandırılmış şiir biçimlerinin diğer birçok kültürde meydana geldiğini kabul ettiler.
İle ilgili iki form anlatı şiiri çok zekice bozucu varlıkların, hem insan hem de tanrı benzeri aktivitelerini rapor eden “hileli masallardır”; ve kahramanların sınıf, krallar ve benzerlerini yönettiği "kahramanlık destanları". Destansı şiirde kahraman olağanüstü ve aynı zamanda sıradan bir insandır ve kusurlu olmasına rağmen her zaman cesur ve cesurdur.
Destansı Şiirin Özellikleri
Yunan destansı şiir geleneğinin özellikleri köklüdür ve aşağıda özetlenmiştir. Bu özelliklerin neredeyse tamamı Yunan veya Roma dünyasının dışındaki toplumlardan destansı şiirde bulunabilir.
içerik destansı bir şiirin her zaman kahramanların görkemli eylemlerini içerir (Klea andron sadece bu tür şeyleri değil, İlyada sığır baskınlarını da içeriyordu.
Kahraman Hakkında Her Şey
Her zaman bir temel vardır kültür bir kahraman olmak her zaman en iyi kişi olmaktır (ya da esas olarak o), başta fiziksel olmak üzere ve savaşta sergilenen diğerlerinin ötesinde üstün olabilir. Yunan destansı hikayelerinde akıl, sağduyudur, asla taktiksel hileler veya stratejik parseller yoktur, bunun yerine kahraman büyük bir cesaret nedeniyle başarılı olur ve cesur adam asla geri çekilmez.
Homeros'un en büyük şiirleri "kahramanlar devri", Thebes ve Troy'da savaşan erkekler hakkında (a. 1275–1175), Homer Illiad ve Odyssey'yi yazmadan yaklaşık 400 yıl önce meydana gelen olaylar. Diğer kültürlerin destansı şiirleri de benzer şekilde uzak bir tarihi / efsanevi geçmişi içerir.
kahramanların güçleri destan şiirinin insan temeli vardır: kahramanlar büyük ölçekte atılan normal insanlardır ve tanrılar her yerde olmasına rağmen, sadece kahramanı desteklemek veya bazı durumlarda engellemek için hareket ederler. Masal bir inanılan tarihsellikyani anlatıcının şiir tanrıçaları Muses'in ağızlığı olduğu varsayılır, tarih ve fantezi arasında net bir çizgi yoktur.
Ekran Okuyucusu ve İşlev
Masallar bir nazikçe kompozisyon: tekrarlanan konvansiyonlar ve ifadeler ile genellikle formüler yapıdadır. Destansı şiir gerçekleştirilen, ozan ya şiir söyler ya da söyler ve ona sahneleri canlandıran başkaları eşlik eder. Yunan ve Latin destansı şiirinde, sayaç kesinlikle daktiloksal bir çaptır; ve normal varsayım destansı şiirin uzun, saatlerce hatta günler sürüyor.
Anlatıcı her ikisine de sahiptir tarafsızlık ve formalite, seyirci tarafından üçüncü kişi ve geçmiş zamanda konuşan saf bir anlatıcı olarak görülür. Böylece şair geçmişin koruyucusudur. Yunan toplumunda şairler, festivallerde, cenaze törenleri veya düğünler gibi geçit törenleri veya diğer törenlerde sahne alan gezici gezilerdi.
Şiirin Sosyal fonksiyon, bir kitleyi memnun etmek veya eğlendirmek için. Hem ciddi hem de ahlaki bir tonda ama vaaz vermiyor.
Destansı Şiir Örnekleri
- Mezopotamya: Gılgamış Destanı
- Yunanca: İlyada, Odyssey
- Roma: Aeneid
- Hindistan: Loriki, Bhagavad Gita, Mahabharata, Ramayana
- Almanca: Nibelung'un Yüzüğü, Roland
- Ostyak: Altın Kahramanın Şarkısı
- Khirghiz: Semetey
- ingilizce: Beowulf, Kayıp Cennet
- Ainu: Pon-ya-un-be, Kutune Shirka
- Gürcistan: Panter'deki Şövalye
- Doğu Afrika: Bahima Övgü Şiirleri
- Mali: Sundiata
- Uganda: Runyankore
Kaynak:
Hatto AT, editör. 1980. Kahramanlık ve Destansı Şiir Gelenekleri. Londra: Modern Beşeri Bilimler Araştırmaları Derneği.