Anonim bir 17. Yüzyıl alegorik resminin yazılı olması Nosce te Ipsum (Kendini tanı). Nezaket Stockloster Kalesi, Norveç / Wikimedia
Hepimiz Delphi'deki Apollo Tapınağı'na yazılan en ünlü antik tavsiye parçasını biliyoruz: Kendini tanı. Bu güçlü ve yıldırıcı tavsiye. Eğer ciddiye alırsanız, yalnızca kendinizle değil, genel olarak insanla ilgili tüm yanlış anlamalarınızı zorlamaya başlayacaksınız. Gerçekte kim olduğunuzu ve kim olmanız gerektiğini derin bir şekilde düşünmeye başlayacaksınız. Hayatı değiştirecek kararlar almaya, (haklıysanız) sizi doğanızla ve koşullarınızla uyumlu hale getirmeye karar vermeye veya (eğer yanlışysanız) hayatınızı büyük bir hataya dönüştürmeye başlayabilirsiniz. Bu emirden tüm felsefenin en yüksek emri olduğuna şüphe duyulmamalıdır: onu dini bir yasa gibi takip edin ve - ya da böyle bir şekilde - çok iyi bir filozof olacaksınız.
Fakat bu güçlü komut aslında bazı 147’lerden sadece biri apophthegmata (bilgeliğin özlü sözleri) Delphi'deki bir taş anıtın üzerine yazılmıştır. Daha az bilinen bu makbuzların nereden geldiği belli değil. Eski derleyici Stobaeus onları Yedi Bilge'ye bağladı - Solon ve Thales gibi BCE'nin altıncı yüzyılın bilge adamları - ama belki de bütün halk bilgeliğinin (sopa ve taşlar, zaman içinde dikilenler) aynı puslu şekilde üretildiler. etc) üretilir ve daha sonra bilgelik arayanların faydası için taş gibi ayarlanır - bizim gibi.
Bu makbuzlardan bazıları bizim için tam anlamıyla yeni başlayanlardır. Karını yönet ve Oracles hayranım onsuz güvenle yapabildiklerimiz. Çok gizli tut ve Asil rotalardan başla sadece şaşırtıcı. Ancak günlerimizde gezinirken aklımızda tutmamızın iyi olacağı birçok Delphic bilgelik makalesi var.
Karakterin egzersiz asaleti. Asalet, bugünlerde moda olan bir terim değildir, ancak tekrar kullanmaya başlamayı düşünmeliyiz. Herhangi bir iddialılık veya eski burjuva değerleri birliğini bir kenara koyun. Kendinize sorun: asil olmanın ya da yüksek yola çıkmanın ya da daha büyük bilgeliği izlemenin anlamı nedir? Soru, bizi daha iyi insanlar yapmamız için gerekenler hakkında düşünmeye zorlar. Bizi daha iyi yapan şey kesinlikle belli olmayabilir. Belki de ilk bağışlayan biz olmalıyız, ya da başkasının kazandığı kazanç uğruna bir zararı kabul etmeliyiz, yoksa konuşmanın zarar vereceği zaman sessiz kalmalıyız. Ancak sadece “daha iyi” nin ne anlama geldiğini ifade etmeye çalışmak alıştırması kendisinin değerli bir çabasıdır. Her gün kendinize şunu sormak: 'Asil olmak nedir?' ve 'Karakterimi nasıl asil yapabilirim?' hayatınızı daha ilginç ve daha değerli hale getirmek için bağlı.
Mümkün şeyler için dua edin. Hayır, ben dua için bir savunucu değilim. Ancak, ona derin bir umut ifadesi olarak biraz ağırlık vermeye hazırım. Dikkatimizi çeken haberlerin büyük çoğunluğu sinizm ve ümitsizliği teşvik ediyor, çünkü neyin doğru gittiği veya geçmişin hangi kötülüklerinin üstesinden geldiğiyle ilgili hikayeler okuyucuları cezbetmiyor. Ve elbette, çaresizliğin bir sürü gerçek nedeni var. Ancak umutsuzluğun kendisi, kendi kendini gerçekleştiren bir kehanet olma eğilimindedir: Umuttan vazgeçmek, bizi umutsuz koşullarda topraklara düşürür. Öte yandan, yeni çözümler ve yeni olasılıklar için gözlerimizi açık tuttuğumuzda ve gerçekleşebilecekleri en küçük umudumda bile kendimize izin veriyoruz, onların daha büyük bir olasılıkları olacak. İsteyen şeylerin gerçekleşebileceğini aptalca bir iddiada bulunmuyorum - sadece yoğun bir mahallede bile bir park yeri bulmanızın daha muhtemel olduğunu öne sürüyorum. Kendimize biraz derin ve iyimser bir ümit vermek, bu olasılıkları zihinlerimizde canlı tutar ve - kim bilir? - bir fırsat ortaya çıkarsa, onları akılda tutmak, onları gerçekleştirmeme yardımcı olabilir.
Kimseye bakma. Bu açık görünüyor: ne de olsa, birine bakmak hiç iyi bir fikir değil mi? Öte yandan, günde kaç kez bunu yaparken buluyorsunuz? İnsanlar çok çılgınca salak, çok kalpsiz ya da inanılmaz derecede saf olabilirler. (Diğer insanlar demek istiyorum.) Ama birinin nerede ve nasıl yanlış gittiğini tanımlamak için bir şey ve onlara bakmak için başka bir şey. Hatayı kişiden ayırmak ve kişiyi hala bir nezaket ölçüsünde tutarken hatayı eleştirmek zihin için bazı ek kısıtlamalar gerektirir. Bu kısıtlamayı uygularsam, diğer kişiyi yollarının hatası olarak gösterilebilecek biri olarak görebilir ve sonra onları daha akıllı bir hedef olarak görmekten ziyade daha iyi bir duruma yönlendirebilirim. (Ve elbette, benim yolumun hatasını gösteren kişi olduğumu söyleyebilir!)
Fİçimizde, yaşamlarımızın yaşları boyunca yönlendirmemize yardımcı olacak dört adet maksimum küme var. İlk ikisi: Çocukken iyi davranılmalı, ve Bir gençlik olarak disiplinli olmak. Bu makbuzlar, gençlerin kendilerine yönlendirilemez, çünkü onlara nasıl itaat edeceklerini bulamadılar. Ancak ebeveynler için iyi bir tavsiyedir: küçüklerinize kendileri gibi davranmayı öğretin ve büyüklerinize kendi kendine disiplini öğretin. Kıç ebeveyni olmak hiç eğlenceli değil ve eğer paramız yeterse, çocuklarımızın istediklerini elde etmelerinin cazibesine kapılmak çok kolay. Ama biz, her yaştan şımarık veletlerden öfke nöbeti tohumları ekerek onlara iyilik yapmıyoruz. Kalabalık bir restorana veya sinemaya giden herkes bu antik ebeveynlik tavsiyesine gönülden destek verecek.
InnerSelf'ten En Son Haberleri Alın
Bu kümedeki diğer iki maksimum: Orta yaş itibariyle, ve Yaşlı bir adamın mantıklı olması gibi. “Orta yaş” ve daha yaşlı olanlarımız için, hayatımızın en aktif kısımlarında adaletle (ya da asaletle) hareket etmenin faydalarını görebiliriz. Ama bu bizim için belirlenen olağan beklenti değil. Doğru, olgun olmamız, saygı duymamız ve ekonomik olarak çözmemiz bekleniyor. Ancak adalet, ahlaki ve politik yükümlülükleri taşır ve karar alma yeteneğimizin başkaları tarafından da güvenebileceği beklentisi. Ve, orta yaşın ötesine ilerlerken, belki de sürekli gençlikten sonra açlık çekenleri - sınırlarını göz önünde bulundurarak, daha mantıklı davranmayı, - zamanımızın pazarlanma plolarına direnmede bilgeliği (ve rahatlamayı!) Görebiliriz. o yaş üzerimize gelir.
Listedeki maksimum sayıların büyük çoğunluğunun bugün hala bize hizmet edebileceği gerçeği daha fazla düşünmeye değer. Geçtiğimiz 25 yüzyılda hayatımızın çok değiştiğini inkar etmek yok. Ancak, önceliklerini örgütleme, arkadaşlıkları ve sosyal bağları geliştirme, aileleri önemseme ve duygularını ölçme ihtiyacı - bunlar insan yaşamının temelinde felsefi gerekliliklerdir ve değişmemiştir. Bu özdeyişleri yansıtarak ve hayatlarımızı nasıl değiştirebileceklerini düşünerek, rehberlik için antik adaçayı açanlarla aklımızda bir akrabalık oluşturur ve akıllıca yaşama çabasını paylaşırız.
Yazar hakkında
Charlie Huenemann, Utah State Üniversitesi'nde felsefe profesörü. Felsefe tarihi üzerine çeşitli kitapların ve denemelerin yanı sıra, bazı eğlenceli şeylerin yazarıdır. Oyunu Nasıl Oynarsınız: Bir Filozof Minecraft Oynuyor (2014). Bu fikir, Templeton Din Vakfı'ndan Aeon'a verilen bir hibe ile mümkün oldu. Bu yayında belirtilen görüşler yazara aittir ve mutlaka Templeton Din Vakfı'nın görüşlerini yansıtmaz.
Bu makale, ilk yayınlanmıştır sonsuzluk ve Creative Commons altında yayınlandı.
Bu Yazarın Kitapları
{amazonWS: searchindex = Kitaplar; anahtar kelimeler = Charlie Huenemann; maxresults = 3}