Aykut Ertuğrul, Ahmet Altan'ın Son Oyun adlı romanını değerlendirirken şöyle diyor: "Altan’ın içinde bir filozof uyuyor ve o filozof her uyandığında roman nitelik olarak bir adım daha geriye gidiyor." Céline'in içinde uyuyan filozof uyandığında niye bir şey olmuyor, peki? Gecenin Sonuna Yolculuk boyunca Céline ile birlikte sayfa aşırı nöbet tutuyor o filozof, hiç uyumuyor. Dostoyevski Ebedi Koca romanında ‘Analiz’ yapar, hem de bu bölüm başlığını kullanarak. Romanda birden fazla filozof var, üstelik kuyrukları da birbirine değiyor. Ama Dostoyevski karışıklıktan, çelişkiden korkmuyor. Sonraki yıllarda, o filozofların Nietzsche adıyla, Freud adıyla ete kemiğe büründüğünü göreceğiz. Sorun, yazarın içinde uyuyan filozofta değil, içinde bir filozof uyuyan yazarda.
[2013]