Duyarlılık kazandıktan sonra karşılaştığı herkes kendisi tarafından büyülenmişti. Dev İblis Klanı'nın atası bile büyülenmişti. Nihayetinde ondan kurtulmayı başarsa da asla ona kötü bir şey yapamamıştı ve bu yüzden ata, onu mühürlemekle yetinmişti.
Mühürlendikten sonra Dev İblis Klanı'nın atasından kaçmanın bir yolunu arıyordu. Bir gün Xu Liguo ile tanıştı. Kolayca Xu Liguo'yu büyüledi ve sonunda kendisini kurtararak iyi iş çıkardı.
Ancak çıktığında böyle bir adamın orada olacağı hiç aklına gelmezdi. Hem ona karşı tüm cazibesi etkisizdi hem de ona verdiği acıya dayanabiliyordu.
“Bedenindeki etki alanının olayı ne?” Wang Lin yaşam deneyimi ve ruh mühürleme tekniğini yetiştirmesi sayesinde onun cazibesinden etkilenmemişti.
500 yıllık yetişiminde Wang Lin hiç bir kadınla birlikte olmamıştı, bu yüzden kalbi Dev İblis Klanı'nın atasınınkinden çok daha kararlıydı.
Ayrıca ruh mühürleme tekniği Ruh Arıtma Tarikatı'ndaki en saygın teknikti. Bir milyar ruhlu ruh bayrağını kontrol etmenin yanı sıra diğer bir kullanımı da ruhunun bir şey tarafından etkilenmesini imkansız kılmasıydı.
Bu sayede bir milyar ruhlu ruh bayrağını kontrol edip geri tepmeden acı çekmiyordu.
Kadın dehşet içinde Wang Lin'e baktı. Daha fazla alanını kullanmaya cesaret edemeyerek konuştu, “Nasıl olduğunu bilmiyorum. Uyandığımda alan oradaydı.”
Wang Lin biraz düşündü. Bu kadının yetişim seviyesi yalnızca Çekirdek Oluşturma aşamasındaydı ancak etki alanı Li Yuanfeng gibi birini etkileyecek kadar güçlüydü. Bu işleri çok garipleştiriyordu.
'Bu kadın, güçlü bir kıdemlinin has ruhunun bir kısmı ayrıldığında oluşmuş olmalı. Ortaya çıkan sonuç bu ruh parçasıydı. Bu neden böyle güçlü bir alanı olduğunu açıklar. Bu alan cazibe veya şehvetle alakalı olmalı.' Wang Lin'in gözleri parladı. Eli kadına bir kısıtlama yerleştirmek için mühür oluşturdu ve sonra kadını ruh bayrağının içine koydu.
Xu Liguo hemen bir gülümseme takındı ve dikkatle konuştu, “Efendim, şey... Başka bir şey yoksa ben gidiyorum.” Sonra semavi kılıca geri döndü ve dışarı çıkmaya cesaret edemedi.
Wang Lin bunu çok komik buldu ve Xu Liguo ile daha fazla uğraşmadı. Çantasına vurarak pagodanın dışarı uçmasını ve yanında büyümesini sağladı.
Zhou Yi'nin alanı anında yayıldı ve 50 kilometre içindeki her şeyi kuşattı.
Pagodanın ortaya çıktığı an Zhou Ru hızla dışarı koştu. Wang Lin'i gördükten sonra hemen somurttu ve konuştu, “Kötü amca, sen kötü bir amcasın! Seni artık sevmiyorum!”
Küçük Beyaz başı eğik bir şekilde Zhou Ru'nun yanına gitti ve yanına uzandı. Kürkle kaplı olduğundan fark etmesi zor olsa da çok aç olduğunu söylemek yanlış olmazdı.
'Ben bir şeytani kaplanım ama aylarca meyve yemek zorunda kaldım. Üstüne üstlük doyana kadar yiyemedim de, günde bir meyve yedim. Et kokusu bile alamadım. Halime bak...' Küçük Beyaz acınası bir hırıltı ve neredeyse gözlerinden yaşlar akacaktı.
Zhou Ru'yu yemek istediği bir sürü an oldu ancak bunu yapsaydı Wang Lin'in ona yapacakları aklına gelip durdu ve bu yüzden bu fikirden vazgeçti.
Daha da önemlisi zaman geçtikçe Zhou Ru'nun içinde yavaş yavaş büyüyen korkunç gücü hissedebilir hale gelmişti. Hatta onu yemeye başlamadan önce bu veledin onu yemesinden endişeleniyordu.
“Kötü amca, Küçük Beyaz'ın ne kadar zayıf olduğuna bak. Aylarca meyve yemek zorunda kaldık!” Wang Lin'e memnuniyetsizlik dolu gözlerle baktı. Küçük Beyaz'ın yanı sıra kendisi de çok zayıflamıştı.
Wang Lin burnunu ovuşturdu. Bu meseleyi gerçekten unutmuştu. Sonuçta 400 yıldır yemek yemeye gerek duymuyordu bu yüzden Zhou Ru'nun yemeğe ihtiyacı olduğunu unutmuştu.
Neyse ki Zhou Ru'yu pagodaya gönderdiğinde ona atıştırmalık olarak bir sürü ruh meyvesi vermişti. Ayrıca pagodanın içindeki semavi ruhsal enerji çok yoğundu, biri direkt emmediği sürece kişinin yemek yemesine gerek kalmamasını sağlardı.
Wang Lin'in alnı terle kaplıydı. Ruh Dönüşümü'ndeki yaşlı canavarlarla karşılaştığında bile böyle mahcup olmuş hissetmemişti. Zhou Ru'nun sözlerini duyduktan sonra yalnızca acı acı gülümseyebildi.
“Iıı... Bu amcanın suçu. Sonraki sefere kesinlikle unutmayacağım!” Wang Lin çabucak söz verdi.
Zhou Ru gözlerini devirdi ve somurttu. “Amcanın sözlerine güvenilmez. Geçen sefer bana büyük bir kaplan sözü vermiştin ve bu asla gerçekleşmedi. Bu sefer sana inanmayacağım.”
Wang Lin yamuk bir gülümseme takındı. “Tamam küçük Zhou Ru, amcan seni büyük bir kaplan yakalamaya götürecek. Burada şeytani hayvanlar olmalı.”
Zhou Ru çocuk olduğundan bunu duyduğunda hemen gülümsedi ve ellerini kavuşturdu. “Amca bu sefer sözünü tutmalı. Hadi hemen gidelim!”
Wang Lin, Zhou Ru'nun başını okşarken nazik bir görünüm sergiledi ve gülümsedi. “Gidelim.”
Zhou Ru çabucak başını salladı. Biraz düşündü ve sonra konuştu, “Amca, nedenini bilmiyorum ama her gün rüya görüyorum. Rüyalarımda yanında senin olduğun bir abla görüyorum. O abla çok tanıdık geldi. Çok garip.”
Wang Lin'in kalbi titredi. Başını eğdi ve Zhou Ru'ya baktı. Bir süre sonra iç çekti ve gökyüzüne baktı. 'Wan Er, yalnızca altı yıl daha ve sonra uyanabilirsin...'
Zhou Ru Wang Lin'e baktı ve sonra gözlerinde hafif ve fark edilemez bir korku izi belirdi.
Zhou Ru fısıldadı, “Amca, küçük Ru Er bir canavar...”
Küçük Beyaz yanda uzanıyordu. Bunu duyduğunda çabucak başını salladı ve düşündü, 'Gerçekten de küçük bir canavarsın. Başka türlü nasıl benim gibi bir şeytani kaplan senin tarafından zorbalık görürdü? Dağdan ayrılmaya ve tüm dişi kaplanlarımı geride bırakmaya zorlandım... Zavallı ben.'
Wang Lin şaşırdı. Aşağıya baktı ve fısıldarken Zhou Ru'nın başını okşadı, “Küçük Ru Er, sorun ne?”
Ağlamaya başladığında Zhou Ru'nun gözlerinden yaşlar düştü. “Küçük Ru Er canavar. Amca, küçük Ru Er canavarın teki. Aslında yaklaşık bir yıl önce içimde küçük bir insan hissettim. Amca, korkuyorum!”
Wang Lin Zhou Ru'ya baktı. Sonunda konuşmaya başlamadan önce uzun bir süre dili tutuldu, “Küçük Ru Er canavar değil.”
Zhou Ru Wang Lin'in kucağına atladı. Wang Lin'in kıyafetlerine tutundu ve konuştu, “Amca, bedenimdeki küçük kişi... Rüyamdaki abla gibi hissediyorum. Rüyamdaki abla o küçük insan. Amca, Küçük Ru Er korkuyor. Onu çıkarabilir misin...” Küçük eli sanki bırakırsa Wang Lin kaybolacakmış gibi onun kıyafetlerini sıkıca kavradı. Korkmuştu... Ve kendini güvende hissetmesinin tek yolu da buydu.
Wang Lin'in bedeni titredi. O an kendisine yıldırım çarpmış gibi hissetti.
"Neden böyle oldu...” Wang Lin gözleri karmaşık duygularla doluyken kendi kendine fısıldadı.
O zaman Li Muwan'nın Oluşan Ruh'u Wang Lin tarafından hamile kadına yerleştirilmişti. Bu bir tür sahiplenmeydi ancak bebeğin daha ruhu yoktu ve sadece et kütlesiydi.
Prensip olarak Li Muwan Zhou Ru'ydu ve Zhou Ru Li Muwan'dı, yani neden Zhou Ru'nun Li Muwan'ı reddetme durumu gerçekleşiyordu?
'Yoksa Li Muwan'ın Oluşan Ruh'u hamile kadının karnına girdiğinde bebek çoktan kendi ruhunu geliştirmiş miydi?..' Wang Lin'in bedeni titredi. O zaman göklerin elçisiyle dövüştüğünden yakından bakamamıştı.
'Bu doğruysa Li Muwan'ın Oluşan Ruhu yavaş yavaş Zhou Ru'nun ruhunu yutacak ve uyandığında bedenin sahibi olarak tamamen Zhou Ru'nun yerini alacak.' Wang Lin'in gözleri karmaşayla doldu.
Zhou Ru başını kaldırdı. Fısıldarken gözleri yaşla doldu, “Amca, küçük Ru Er korkuyor. Onu hemen dışarı çıkarabilir misin, lütfen?”
'Yanlış mı yaptım...' Wang Lin Zhou Ru'ya baktı. Kalbinde acı hissetti.
"Küçük Ru Er, korkma. Sadece içindeki küçük kişinin ablan olduğunu farz et. Endişelenme.” Wang Lin Zhou Ru'yu izlerken gülümsedi. Gülümsemesi karmaşık duygularla doluydu.
“Gerçekten mi? Amcam bana yalan söylemiyor, değil mi?” Zhou Ru'nun büyük gözleri saflık, temizlik ve masumluk sergiledi. Ek olarak Wang Lin Zhou Ru'nun gözlerinde derin bir sevgi ve güven duygusu görebildi.
“Gerçekten...” Wang Lin'in kalbindeki acı arttı. Wang Lin yapması gereken seçimi biliyordu ancak hayatta bazen bir hayatı seçmek diğerinden vazgeçmek anlamına geliyordu.
'Neden böyle...' Wang Lin'in gözleri acıyla doldu.
Zhou Ru küçük olsa da çok duygusal biriydi. Küçük başını Wang Lin'in göğsüne gömmeden önce ona bakarak konuştu, “Amca, kötü hissetme. Amca kötü hissettiğinde ben de kötü hissediyorum. Bu konuyu bir daha açmayacağım. Amca bunun bir sorun olmadığını söylüyorsa bir sorun değildir. Amca, beni büyük kaplan yakalamaya götürmeyecek miydin?”
Wang Lin Zhou Ru'ya baktı. Gözlerinin kenarlarındaki yaşları silerken başını salladı ve konuştu, “Amca seni büyük kaplan yakalamaya götürecek!”
Sonra Zhou Ru'ya sarıldı ve havaya uçtu.
Zhou Ru gülümsedi ama bu gülümseme Wang Lin'in gözlerinde adeta sessiz bir ağlayış gibiydi.
“Amca, Küçük Beyaz'ı getir. Hıh, Küçük Beyaz yaramazlık yapıp duruyordu. Amca bana büyük kaplan yakaladığında bakalım Küçük Beyaz yaramazlık yapmaya devam edecek mi. Devam ederse büyük kaplana Küçük Beyaz'ı ısırmasını söylerim.”
Acınası bir feryat çıkardığında Küçük Beyaz'ın bedeni titredi ve düşündü, 'Ben bir şeytani kaplanım...' Düşünmeyi bitiremeden Wang Lin tarafından yakalandı ve onlarla birlikte ortadan kayboldu.
Uçarlarken Zhou Ru'nun gözleri hala Wang Lin'deydi. Gözyaşlarını tuttu ve içinden düşündü, 'Amca, küçük Ru Er çoktan 13 yaşına bastı. Şimdiden anladığım şeyler var. Büyükbaba Tie Yan'dan farklısın. Bana baktığında bana değil de içimdeki küçük kişiye bakıyorsun. Büyükbaba Tie Yan farklıydı. Onun baktığı bendim...'
'Beni o kötü yetişimciden kurtardığında bunu benim için değil de içimdeki ablam için yaptığını biliyorum...'
'Rüyalarımda gördüğüm abla çok güzel ama büyüdüğümde daha da güzel olacağıma inanıyorum. Bu yüzden amca, beni bırakma...'