Cam, evde kullanılan çok yönlü bir malzemedir, ancak sıcaklıktaki ani değişikliklerden önemli ölçüde etkilenebilir. Cam, kum, soda ve kireç karışımının yüksek sıcaklıkta bir araya getirilmesiyle üretilir. Elde edilen sıvı cam daha sonra üflenir, preslenir veya istenen şekle getirilir. Sıvı cam kolayca manipüle edilebilir ve soğudukça istenen şekle katılaşır.
Cam sağlam bir malzeme olmasına rağmen darbe hasarına, dış ve iç basınçlara ve termal şoka karşı hassastır. Camdaki herhangi bir kusur, gücünü önemli ölçüde azaltır ve arızayı başlatabilir. Kusurlar arasında kusurlar, görünür işaretler veya camın içine yabancı madde dahil olabilir.
Termal şok direnci, hızlı ve önemli bir sıcaklık değişimine dayanma yeteneğidir. Bu, laboratuarda bir ürünün fırında ısıtılması ve ardından soğuk suya daldırılmasıyla değerlendirilir. EUROLAB, BS EN 1183: 1997 yöntem B'yi kullanır ve test numunesi hayatta kalırsa, prosedür başarısızlık oluşana kadar (cam çatlakları veya kırılmalar) tekrarlanır. Test her tekrarlandığında, daha yüksek bir sıcaklık farkı oluşturmak için fırın sıcaklığı 10 ° C artırılır. Öğenin termal şok direnci, ürünün hasar göstermeden hayatta kaldığı en yüksek test sıcaklığı olarak kaydedilir.
Alternatif olarak, standardın A yöntemi, ürünü soğuk suya daldırmadan önce bir su banyosunda ısıtmayı içerir. Bu yöntem, termal değişime daha duyarlı olan öğeler için kullanılır. Ancak test, maksimum 90ºC farkla sınırlıdır.
Bu test, kullanımdaki bir 'en kötü durum senaryosunu' simüle eder. Örneğin, bir cam pişirme kabı sıcak bir fırından çıkarılır, yemek servisi yapılır ve daha sonra, henüz sıcakken ıslatılması için soğuk suya daldırılır.
Bu test, genellikle kullanım sırasında ısıtılmayan cam eşyaların genel üretim kalitesini değerlendirmek için de yararlıdır. Bu, başarısızlığa yol açabilecek tüm kusurları vurgular. İdeal olarak, ürünün olası performansının tam bir resmini elde etmek için tavlama değerlendirme testi ile birlikte kullanılır.
Çok az cam arızası yalnızca darbe veya termal şoktan kaynaklanır. Arızalar genellikle bunların bir kombinasyonu ve camın yapısında önemli bir kusur bulunması nedeniyle meydana gelir. Cam eşyalarda yaygın olarak görülen kusurlar arasında 'tohumlar', 'taşlar', 'kordonlar' ve yüzey süreksizlikleri bulunur.
"Tohumlar", camın yapısındaki gaz kabarcıklarıdır. Küresel olabilirler veya eliptik bir şekle uzatılmış olabilirler. Tohumlar tamamen cam yapının içinde tutulabilir veya bir yüzeyde açılarak, genellikle blister olarak adlandırılan bir çukur oluşturabilir.
"Taşlar", çözülmemiş toplu malzeme veya bir kirletici olabilecek katı kusurlardır. Kirleticiler, imalat sırasında fırın tavanından cama düşebilir ve erimiş yapısına batabilir. Bu parçacıklar, camın ana gövdesine göre farklı termal genleşme özelliklerine sahip olabilir ve bu nedenle test öğesinin sıcaklığı değiştirildiğinde gerilimler yaratabilir. Aşırı durumlarda, bu iç stres, eşyanın kendiliğinden kırılmasına neden olabilir.
'Kordonlar', ana gövdeden farklı bir kompozisyona sahip görünür cam çizgilerdir. Bunlar camın içinde veya yüzeyinde görünür. Erimiş malzemenin yetersiz karıştırılması veya fırında bir kimyasal reaksiyon kordonlara neden olabilir. Yine, bu faylar ana cam öğeye göre farklı genişleme özelliklerine sahip olabilir. Genellikle kabloları görmek zordur - aslında, EUROLAB bunların varlığını algılamak için bir polarimetre kullanır. Bir polarimetre, bir ışık kaynağına karşı dikey olarak hizalanmış, polarize iki mercekten oluşur. Beyaz bir ışık kaynağı kullanıldığında, herhangi bir stres renkli saçaklar olarak görünecek ve bu da onları tanımlamayı kolaylaştıracaktır.
Yüzey süreksizlikleri arasında yongalar, çizikler ve çürükler bulunur. Çizikler, keskin bir nesnenin neden olduğu ince çizgi hasarlarıdır. Bazen 'balık gözü' olarak adlandırılan çürükler, cam yüzeyinde darbe hasarının neden olduğu dairesel izlerdir.
Yüzey düzensizliklerinin şekli, genellikle bitmiş ürün üzerindeki genel etkiyi belirleyecektir. Çürük gibi pürüzsüz şekilli bir kusurun etkisi çok az olabilirken, derin bir çizik gibi çok keskin şekilli bir kusur, gerilim yüzey süreksizliği noktasında yoğunlaştığı için önemli ölçüde zayıflamaya neden olabilir.
EUROLAB, test öğesinin ve olası performansının ayrıntılı bir resmini sağlamak için bir tavlama değerlendirmesi ile birlikte termal şok direnci testleri yapmayı tercih eder. Polarimetre aracılığıyla test numunesinin incelenmesi sırasında herhangi bir kusur not edilir. Termal şok direnci testinden sonra, arızanın bu kusurlarda mı yoksa yakınında mı meydana geldiğini tespit ederiz.
EUROLAB, genellikle BS EN 1183: 1997 - 'Gıda maddeleriyle temas eden malzemeler ve eşyalar' uyarınca termal şok direnci testlerini gerçekleştirir, çünkü tüm cam eşya türlerine uygulanabilir.