İlgilendiğiniz konuları belirleyip o konularla ilgili ansiklopedi içeriğini araştırın.
Holokost esnasındaki kişisel deneyimler hakkında daha ayrıntılı bilgi için Kimlik Kartlarının içeriğini araştırın.
Daha derinlemesine keşfedin: Tüm Tanıklıklara Gözatın
Holokost’u araştırıyor musunuz? Müze, Holokost’u araştırırken gözönüne almak isteyebileceğiniz bazı konuları belirlemiştir.
:
Hitler, Almanya şansölyesi olduktan sonra, kabinesini olağanüstü hâl ilan etmeye ve birçok bireysel özgürlüğü kaldırmaya ikna etmiştir. Burada, polis bir araçta silah araması yapıyor. Berlin, Almanya, 27 Şubat 1933.
Fırtına Birlikleri’nin (SA) üyeleri Brandenburg kapısından geçiyor. Berlin, Almanya, 8 Nisan 1933.
Edward, Yahudi bir ailenin çocuğu olarak Hamburg’da dünyaya geldi. 1935’te Nürnberg Yasaları, Yahudi olan ve olmayan Almanlar arasında evlenmeyi ve cinsel ilişkiye girmeyi yasakladı. O zamanlar Edward yirmili yaşların ortalarındaydı. Yahudi olmayan bir kadınla arkadaşlık ettiği için tutuklandı. Mükerrer suçlu olarak sınıflandırıldığı için daha sonra Berlin yakınlarındaki Sachsenhausen toplama kampına gönderildi. İnşaat projelerinde ağır işçi olarak çalıştırıldı. Tutuklanmasından kısa bir süre önce evlendi ve eşi Almanya’dan başka bir yere göç etmeleri için gerekli işlemleri yaptı. Eylül 1938’de gözaltından salıverilen Edward Almanya’dan ayrıldı. Hollanda’nın Amsterdam şehrindeki akrabalarıyla yaşadı. Ardından Amerika Birleşik Devletleri’ne göç etti.
Hans, Almanya’nın kuzey batısındaki bir kasabada Yahudi bir ailede doğdu. Hans'ın babası Berlin’de bir orta dereceli okula tarih öğretmeni olarak atanınca aile buraya taşındı. Hans üniversiteden mezun olduktan sonra evlendi ve karısı Margaret ile birlikte Berlin’de bir daireye taşındı. 1920’de çocukları Wolfgang doğdu. Hans bir tuhafiye şirketinin dış temsilcisi olarak çalışıyordu.
1933–39: Naziler birkaç hafta önce seçimleri kazandığında benim gibi sosyalist partinin etkin üyesi olan insanlar için korkmaya başladım. Ve haklı çıktım. Hemen birisi kapımızın altından şu uyarı notunu atmıştı: Naziler sosyalistleri topluyordu. Sosyal Demokrat Parti’nin yerel bölge amiri olarak ben de onların listesindeyim. Alelacele ayrılıp başka bir semtte, sahte bir adla başka bir kiracıdan oda kiralamaya çalışacağız.
1940–44: Almanya’dan kaçalı neredeyse 10 yıl oldu. İkinci eşim Lucie ile Paris’te yaşıyorduk. Ancak iş ortağımla aramda anlaşmazlık çıkınca buraya Nice şehrine taşınmaya karar verdik. Şehir, Fransa’daki Yahudiler için bir sığınak gibi. Çünkü bu bölgeyi işgal eden İtalyanlar, bizi kendi hâlimize bırakıyor. Lucie ile birlikte ödünç kitap veren bir kütüphane işletiyoruz. Bazen İspanya’ya, oradan da Amerika Birleşik Devletleri’ne gitmeyi düşünsek bile yine de Fransa’da kendimizi güvende hissediyoruz.
Eylül 1943’te Alman birlikleri Nice’i işgal etti. Altı ay sonra, Hans ve Lucie Paris dışındaki Drancy üzerinden Auschwitz’e sürüldü ve vardıklarında gaz verilerek öldürüldü.
Heinz, Alman üniversite şehri Göttingen’de bir Yahudi ailesinin üç çocuğundan en küçüğüydü. Babasının, Heinz'ın büyükbabası tarafından kurulduktan sonra ailede kalmış olan bir keten fabrikası vardı. Göttingen’in Yahudi nüfusu azdı ve tek bir sinagog vardı. Heinz şehirdeki devlet okuluna gidiyordu.
1933–39: 1933’te Naziler Almanya’da iktidara geldi. Bir yıl sonra fabrikamız elimizden alındı. Üç SA evimize geldi. Subaylardan biri silahını masaya koyarak sakin bir şekilde babama, "Bir hafta içinde burayı terk etmezseniz, sizi ve eşyalarınızı pencereden aşağı atarız" dedi. Bir ay içinde Hamburg’a taşındık. Nazi kararnameleri yüzünden okula gidemiyordum. Bu yüzden birkaç işte çalışıyordum. Ayrıca Naziler tarafından zorunlu işçi olarak da alındım.
1940–44: 1941’de ailemle birlikte, Yahudi olduğumuz için devlet düşmanı olarak sürüldüğümüzü belirten bir belge imzalamak zorunda bırakıldık. Doğuda çalışacağımız söylendi. Çoğumuz bunun çok da kötü olmadığını ve yakında eve döneceğimizi düşünüyorduk. Bir trene bindirildik ve dört gün sonra Sovyetler Birliği’ndeki Minsk’e vardık. Trenden inerken, muhafızların Sovyet savaş esirleriyle dolu açık sığır vagonlarına ekmek somunları attığını gördüm. Aç insanlar ekmek için birbiriyle mücadele ederken, Alman muhafızlar onlara ateş etti. O zaman, asla geri dönmeyeceğimizi anladım.
Heinz 1943’e kadar Minsk gettosunda kaldı. Sonraki iki yıl içinde 11 Nazi kampına gönderildi. Minsk gettosundaki on binlerce kişi arasında hayatta kalan az sayıda insandan biriydi.
Anna, ailesi tarafından sevgiyle Aennchen olarak anılırdı. Dindar olmayan Alman-Yahudi ebeveynlerin kızıydı. Babası, küçükken vefat etti. Anna, Bruchsal kasabasında yoksul annesi tarafından yetiştirildi. 1905'te Anna kendinden yaşça büyük, varlıklı bir beyefendiyle evlendi. Eşinin şube müdürü olarak çalıştığı, sosyetik Düsseldorf şehrine taşındı. 1933'te iki yetişkin oğulları vardı.
1933–39: Pfeffer ailesinin konforlu yaşantısı, Naziler başa geçince bozuldu. Naziler, Anna'nın erkek kardeşini tutuklayıp daha sonra onu öldürüleceği toplama kampına sürdüler. Anna'nın Hollandalı bir kadınla evli olan en büyük oğlu, Hollanda'ya göç etti. 1938'in Kasım ayında gerçekleşen kıyımdan sonra eşi işini kaybetti ve Pfeffer ailesi de Hollanda'ya göç etti. Hollanda'da en büyük oğulları ve gelinleriyle buluştular.
1940–44: Anna'nın eşi vefat etti. Anna zamanını Amsterdam'da torunlarıyla geçiriyordu. Mayıs 1940’ta Almanlar, Hollanda’yı işgal etti. Yahudilerin kendilerini kaydettirmeleri emredildi ve hakları kısıtlandı. Diğer Yahudiler gibi Anna da tüm varlılarını kaybetti. Bir yıl Yahudi olduğunu belirten sarı bir rozet taktıktan sonra ailesinden koparılıp Westerbork Yahudi aktarım kampına alındı. Dört ay sonra Çekoslovakya'daki Theresienstadt gettosuna sürüldü.
9 Ekim 1944'te Anna, Theresienstadt'tan iki gün sonra gazla öldürüleceği Auschwitz'e sürüldü. 58 yaşındaydı.