Travmayı ortaya dökmek: Aşırı paylaşımda bulunmanın etkisi
Travmayı ortaya dökmek, bir kişinin travma hikayesini, etkisini düşünmeden veya başka bir kişiyi kontrol etmek için paylaştığında gerçekleşir.
Çoğu zaman travmayı ortaya dökmek, dinleyicinin konuşmayı reddetmesine yer bırakmaz.
Travmayı ortaya dökmek, paylaşımcıya bir rahatlama veya memnuniyet duygusu getirebilirken alıcı tarafta olanlar şunları hissedebilir:
- Tükenmişlik
- Düşük mod
- Engellenmişlik
- Öfke
- Kullanılmışlık
Travmayı ortaya dökmek ile yardım için paylaşımda bulunmanın farkı
Travmayı ortaya dökmek ile desteğe ulaşma ve yapıcı kırılganlık arasındaki çizgi genellikle bulanıktır.
Bilinçli veya sosyal olarak endişeli olmak, “toksik bir insan” olarak algılanmaktan endişe duymak, ihtiyaçlarınızı eksik paylaşmanıza ve başkalarıyla bağlantı eksikliğine yol açabilir.
Öte yandan, aşırı paylaşım ise bir travma tepkisi ya da destek için hazır olduğunuza dair bir işaret olabilir.
Travmayı ortaya dökmek ne değildir?
- Başkalarını eğitmek veya travmanın etkileri hakkında farkındalık yaratmak.
- Sevdiklerinden destek istemek.
- Bir yakınlık veya kırılganlık alanını paylaşmak
Travmayı ortaya dökme belirtileri nelerdir?
- Aynı hikâyeyi tekrar tekrar paylaşmak veya grafik ayrıntıları paylaşmak.
- Günlük konuşmalarda sürekli olarak geçmiş travmalardan bahsetmek.
- Paylaşılan travmanın dinleyicisi hakkında fazla bir şey bilmemek.
- Dinlemeye daha mecbur hissedebilecek insanları kasıtlı olarak seçmek.
- Sosyal medyada ayrıntılı travma hesaplarını genel bir kitleye yayınlamak.
Karmaşık travma veya travma sonrası stres bozukluğu (TSSB) ile yaşıyorsanız, travmayı boşaltma veya aşırı paylaşım, doğal bir travma tepkisi ve başa çıkma mekanizması olabilir.
Travmatik deneyimlerimi paylaşmayı bırakmam gerekir mi?
Travma hakkında konuşmanın kendisi zararlı bir davranış değildir. Aslında, gerekli olabilir. Bununla birlikte, travmatik deneyimler hakkında paylaşmanın iyileşmeye yardımcı olup olmadığını ve ilgili herkes için güvenli olup olmadığını değerlendirirken paylaşılan ortam kilit önem taşımaktadır.
İlk başta, travmayı paylaşmanın (paylaşılan ortam ve kişi göz önüne alınarak) size gerçekten hizmet edip etmediğini yeniden değerlendirmek yardımcı olabilir.
Bu süreçteki ilk adım olarak kendinize şunları sorabilirsiniz:
- Paylaşımım başkalarını nasıl etkiliyor?
- Bu hikâyeyi neden paylaşıyorum? Bu kişiyle karşılıklı güven ilişkim olduğu için mi yoksa o an iyi hissettirdiği için mi?
- Diğer kişiye paylaşma şansı verdim mi?
- Diğer kişiye bu konuşmadan çıkma şansı verdim mi?
- Bu konuda rahat görünüyorlar mı?
- Geçmişte bu konu hakkında ne hissettiklerini bana söylediler mi?
Travmayla ilgili paylaşımlarınızı yeniden gözden geçirme zamanının geldiğine karar verirseniz, şunları göz önünde bulundurun:
- Farkındalık geliştirmek. Aşırı paylaşıma neden olan duygular veya tetikleyiciler nelerdir? Eğer travmayı ortaya dökme davranışı hoş olmayan başka duyguları maskeliyorsa, üzüntü, öfke veya kafa karışıklığı gibi travmayı ortaya dökmeyi tetikleyen duygular üzerinde çalışmak, travmadan kurtulma dürtüsünü azaltmaya yardımcı olabilir.
- İletişim. Bazı durumlarda kendinizi açmak için mükemmel bir fırsat gibi hissedebilirsiniz, ancak karşınızdakiyle aynı fikirde olmanın en iyi yolu bunu sormaktır. Örneğin; “Evet demek için baskı yok, ama bu bana kişisel ve yoğun bir şeyi hatırlatıyor. Paylaşsam sorun olur mu?”
- Sınırları netleştirmek. Net sınırlar oluşturmak ve uygulamak, kendi duygusal sağlığınızı korumayı ve başkalarının sınırlarına saygı duymayı öğrenmenin harika bir yoludur.
- Travma bağlamlı terapiler. Bazı terapi biçimleri yeniden travmatize edici olabilir. Ancak diğerleri- göz hareketi duyarsızlaştırma ve yeniden işleme (EMDR) gibi – insanların işlenmemiş travmayı yönetmelerine yardımcı olmak için özel olarak tasarlanmıştır. Travma terapisi, paylaşmak için güvenli ve destekleyici bir alan haline gelebilir.
Terapinin rolü
Travmatik deneyimleriniz hakkında paylaşıma yanıt olarak aşağıdakileri duyabilirsiniz:
- “Bununla başa çıkmaya yetkin olmayan insanlarla travma hakkında konuşmamalısın.”
- “Bu konuda gerçekten bir terapist görmelisin”
Bu tepkilerde doğruluk payı olsa da travmayı paylaşan kişide küçük düşmüşlük hissi yaratabilir. Terapi aynı zamanda herkese uyan tek bir çözüm değildir ve herkesin terapiye erişimi olmayabilir.
Bir terapistle konuşmak, yıllardır tanıdığınız sevdiğiniz biriyle paylaşmaktan farklıdır. En iyi arkadaşınız muhtemelen travma terapisi sağlamak için eğitim almamış olsa da sunabilecekleri duygusal destek (duygusal olarak mevcutsa) iyileşme sürecine de yardımcı olabilir.
Burada kilit nokta, ele alınması zor olabilecek veya başka biri için tetiklenebilecek konular hakkında konuşurken karşılıklı rızanın onaylanmasıdır.
Sonuç
- Travmayı ortaya dökme, travmatik deneyimlerin bu bilgiyi almaya hazır veya istekli olmayan kişilerle sürekli olarak aşırı paylaşılması anlamına gelir.
- Travma hassas bir konudur. Bazı konuşmalar yakınlık ve şifa getirirken, diğerleri daha fazla travma doğurabilir.
- Travmayı gündeme getirmenin uygun olup olmadığı her zaman net değildir. Ancak kendini tanımayı artırmak, başkalarına empatiyle yaklaşmak ve iletişiminizde dikkatli olmak, bu konunun belirsizliğini çözmeye yardımcı olabilir.
- Başınıza gelenler hakkında konuşmanız gerektiğini düşünüyorsanız, destek ve rehberlik almaya hazır olabilirsiniz. Bir ruh sağlığı uzmanıyla konuşmak yardımcı olabilir.
KAYNAK:
– Trauma Dumping: Why Considering the Impact of Oversharing Matters. PsychCentral.