Şu anda, Üçüncü Reich'in kimyasal silahlarının gömülü olduğu yerlerde, genetik anormallikleri olan balıklar çoktan ortaya çıkmıştı. Bunun ilk raporları, Danimarka ve Almanya'dan bilim adamlarının alarmı çaldığı yıllar önce 15-20'te görünmeye başladı. Baltık bölgesi ülkelerinden biyologlar daha önce balıklarda ve kuşlarda mutasyonlarla karşılaşmışlardır. Bilim adamları kimyasal silahların gömüldüğü bölgelerde yüzen balıkların Baltık'ın diğer bölgelerinden daha fazla hastalığa sahip olduğunu söylüyor. Ayrıca genetik bozukluklarla da teşhis edilirler. Uzmanlara göre, bu değişiklikler doğrudan hardal gazı hardal gazı etkisiyle doğrudan ilişkili, mühimmat savaştan sonra deniz tabanına gömüldü.
Polonya Bilim Akademisi Okyanusoloji Enstitüsü'nden bir doktor olan Jacek Beldowski'ye göre, bilim adamlarının bu konudaki çalışmalarını koordine eden en büyük kimyasal silah deposu, mühimmatın neredeyse 1500 meydanında dağıldığı Gotland depresyonunda bulunuyor. km. Baltık Denizi'nin Polonya kesiminde Slupsk Rynn ve Gdansk Depresyonunda kimyasal silahların varlığını doğrulamak da mümkündü. Mühimmatın bir kısmı zaten korozyona uğradı.
Beldovsky'ye göre bu yerlerde balık avı yapılması önerilmiyor ve denizin dibinde balık avlamak yasaktır. Bir kişi için en büyük tehlike hasta balığın kullanılmasıdır. Baltık Denizi hardal gazında, yani hardal gazında su basmış kimyasalların% 80'inin olduğu bildirilmektedir. Neyse ki, Baltık Denizi'nin sularındaki sıcaklık donuyor ve aşınmış cephanelikten kaynaklanan kirlilik sadece birkaç metreye ulaşıyor. Kimyasal olarak tehlikeli maddelerin geri kalanı arsenik bazlı bileşiklerdir ve bazı yerlerde ölümcül gaz sürüsünü bulabilirsiniz.
Eski kuşağın şu anda yaşayan çok tehlikeli bir miras bıraktığını kabul etmek zorundayız - Baltık Denizi'ndeki Müttefik kuvvetlerin yanı sıra Kattegat ve Skagerrak Boğazlarında su basmış Wehrmacht'ın kimyasal silahları. Bu batık kimyasal silah, Kuzey, Batı ve Doğu Avrupa halkları için ciddi bir çevresel tehlike oluşturmaktadır. Ayrıca, Moskova, Washington ve Londra'daki Almanlardan uzun süre boyunca ele geçirilen kimyasal silahların taşması ile ilgili tüm bilgiler dikkatlice gizlendi.
Faşist Almanya Potsdam Konferansı'nda teslim olduktan sonra, Hitler karşıtı koalisyon ülkeleri Alman kimyasal silahlarının mevcut tüm stoklarını imha etmeye karar verdiler. O zamana kadar, Wehrmacht'ın kimyasal birlikleri mayınlar, mermiler ve havacılık çeşitli kalibrelerin bombalarının yanı sıra zehirli duman, kimyasal kara mayınları ve hatta el bombalarının damaları. Buna ek olarak, Wehrmacht, kalıcı toksik maddelerin yardımıyla bölgenin hızlı bir şekilde kirlenmesinin uygulanması için özel makinelerle donatılmıştır. Alman askeri cephaneliklerinde hardal gazı, fosgen, difosgen, adamit ve lewisite ile donatılmış büyük kimyasal mühimmat stokları stoklandı. Buna ek olarak, İkinci Dünya Savaşı sırasında Alman endüstrisi önemli miktarda sarin ve sürü yetiştirebildi. Savaşın sonunda, soman'ın serbest bırakılması da düzenlendi.
Batı Almanya’daki kimyasal silahların topraklarında bulunan yayınlanmış bilgilere göre, İngiliz ve Amerikan işgal kuvvetleri, Batı Avrupa’nın kıyı sularını 4-x bölgelerinde sular altında bıraktı: Skagerrak’ta İsveç limanı Lyusekil’in yakınında, Norveç’in derin sularında Arendal’ın yakınında, ana kara ve Danimarka’nın Fyn Skagen, Danimarka'nın en kuzey noktası. Toplamda, 6 302 civarında tonlarca çeşitli toksik ajan, deniz tabanındaki 875 alanlarına veya toplam toksik madde tedarikinin yaklaşık 1 / 5 kısmına gömüldü. Ayrıca, Atlantik topraklarında ve İngiliz Kanalı'nın batısındaki tanımlanamayan yerlerde en az 120 bin ton çeşitli kimyasal silah sular altında kaldı ve en az 25 bin ton kimyasal silah SSCB'ye ihraç edildi.
Sovyet arşivleri, Sovyet işgal bölgesi bölgesindeki kimyasal cephaneliklerde tam olarak ne bulundukları ve Baltık Denizi'ne su basmasıyla ilgili yeterince ayrıntılı bilgiler içeriyor:
- 408565 topçu mermileri, 75 ile 150-mm arasında hardal gazıyla donatılmıştır;
- 14258 250-kg ve difenilkloroarsin, kloroasetofen ve arsin yağı ile yüklenen 500-kg hava bombaları ve ayrıca adamzit ile donatılmış 50-kg bombalar;
- 71469 250-hardal gazı ile doldurulmuş hava bombaları;
- 34592 - 20 kg arasında hardal gazı ile donatılmış 50 kimyasal bombardıman uçakları;
- 10420 baca 100-mm kimyasal madenleri;
- 8429 ton difenilkloroarsin ve adamzit bulunan 1030 varil;
- 7860 gaz kutuları, Nazilerin 300 ölüm kamplarında gaz odalarındaki insanların toplu imhası için yaygın olarak kullandığı Zyklon-B kutularını;
- 1004 ton hardal gazı içeren 1506 işlem tankları;
- Siyanarin, siyanür tuzu, axelarsin ve klorarsin içeren çeşitli toksik maddeler içeren 169 ton proses tankı.
Çevreye olan en büyük tehlikenin çoğu sonunda en sonunda zehirli jöle pıhtıları şeklinde olacak hardal gazı ile temsil edildiğine dikkat çekmek önemlidir. Lewisite gibi hardal da oldukça iyi hidrolize olur, su ile birleştirildiğinde, özelliklerini yıllarca koruyacak toksik maddeler oluşturur. Lissisitin özellikleri hardal gazına benzer, ancak lewisit arsenik-organik bir maddedir, bu nedenle neredeyse olası dönüşümünün tüm ürünleri çevre için tehlikelidir.
Bu çevresel problemin ön analizi, selden sonra yaklaşık 60 yıllarında ilk kez önemli miktarda hardal gazı emisyonunun oluşması gerektiğini göstermektedir, bu nedenle, Avrupa kıyı sularının zehirlenmesi, 21. yüzyılın ilk on yılı ortasında başlamalı ve on yıllarca sürmelidir. Polonyalı bilim adamlarının yaptığı çalışmalar bunu doğruladı.
Rusya Bilimler Akademisi'nin danışmanı olan Rus çevre bilimcisi Alexei Yablokov, Baltık'ın altındaki kimyasal silahlarla ilgili son olayları yorumladı. Rus uzmana göre, Baltık Denizi'ndeki kimyasal silahlar iki şekilde sular altında kaldı. Müttefikler, mühimmatla dolu dev yüklü mavnalarla kimyasal silahlar yakıyorlardı. Bu tür mezarlar Baltık Denizi'nin batı kesiminde ve boğazlarda çeşitli yerlerde bulunur. Sovyetler Birliği, 50'e kadar binlerce ton ele geçirilmiş kimyasal silahı sular altında tuttu, denizciler oldukça basit bir şekilde su bastı: denizciler mermileri ve bombaları denize düştü. Diğer bir deyişle, kimyasal mühimmat atılması büyük alanlarda gerçekleşti. Şimdi dibe uzanıyorlar ve sadece paslanıyorlar, onlarla ne yapacakları şu ana kadar belli değil.
Bu konuda, bugün bir görüş yok. Daha önce, Kaliningrad'a birkaç bilimsel keşif gezisi düzenlendi ve St. Petersburg'da da bilimsel konferanslar düzenlendi. Uzman, Baltık Denizi'nin dibine dağılmış kabukları ve bombaların kalın bir silt tabakası ile kaplandığını ve onları yüzeye çıkarmanın çok tehlikeli olacağını belirtti. Ona göre, Nord Stream doğal gaz boru hattı Baltık Denizi'nin dibine döşendiğinde, önemli miktarda kimyasal mermi bulunmamıştır. Rusya'dan Almanya'ya kadar olan doğal gaz boru hattı, son zamanlarda Polonyalı bilim adamları tarafından araştırılanlara yakın yerlerde gerçekleştirildi. Alexei Yablokov'a göre, şu anda hiçbir şey yapılması gerekmiyor. Kamplarda, daha önce de olduğu gibi, buralarda balık avlamanın ve trol etmenin mümkün olmadığını belirtmek gerekir.
Bununla birlikte, tüm uzmanlar, Polonya'dan uzmanlar tarafından yayınlanan sonuçlarla aynı fikirde değildir. Özellikle, 15'in binlerce ton kimyasalın Baltık'ın dibinde bulunması, belirli bir soruya maruz kalıyor. Rusya Askeri Sanayi Komisyonu başkanlığı altında Uzman Konseyine üye olan Viktor Murakhovsky, bunun zehirli maddelerin ağırlığı hakkında değil, cephanenin ağırlığı ile ilgili olduğuna inanıyor. Buna rağmen, bu mühimmatta birkaç bin ton toksik madde var. Tehlike, bomba ve kabukların metal kabukları, özellikle deniz suyunda olmak üzere, korozyona maruz kalmasıdır. Bu nedenle, kimyasal bileşiklerin gerçek bir sızıntı olasılığı vardır. Bu durumda, tüm bu mühimmatın imhasıyla ilgili ciddi bir sorun var. Çok fazla mermi, bomba ve mayınla derinlemesine çalışmanın sadece çok tehlikeli değil aynı zamanda çok pahalı olduğu herkes için açık olduğu için.
Uzmana göre, bazı durumlarda en alttan kimyasal silah atma yöntemlerini kullanmak daha güvenilir ve daha ucuz olacak. Örneğin, zehirli maddelerin Baltık sularına girmesini önlemek için beton veya köpük gibi çeşitli kimyasal bileşiklerle mühimmat dökerseniz. Aynı zamanda, bu sorunun Baltık kıyılarında bulunan tüm ilgili ülkeler tarafından ortaklaşa çözülmesi gerekmektedir. Bu sorunun çözümünde kilit bir rol Rusya'ya verilmelidir, çünkü yalnızca ülkemiz SSCB'nin Alman kimyasal silahlarının gömülmesini tam olarak nerede düzenlediği konusunda tam bilgi sahibidir.
Rus uzmanlara göre, ülkemiz lehine olan argüman, kimyasal silahların imha edilme yıllarında, kimyasal silahların imha edilmesinde gerekli tecrübeye sahip bir nesil bilim insanı, mühendis ve işçi oluşturduğumuz gerçeğidir. Aynı zamanda, mühimmatın imhası için teknolojilerin hazırlanması ve değerlendirilmesinde yabancı uzmanlarla işbirliği yapmak da oldukça mümkündür.
Bilgi kaynakları:
-http: //rus.ruvr.ru/2013_09_16/Podvodnoe-kladbishhe-himoruzhija-otravljaet-Baltiku-FOTO-AUDIO-8539
-http: //www.arms.ru/xim/sovrem7.htm
-http: //novosti-n.mk.ua/ukraine/read/52368.html
-http: //thebalticsea.narod.ru/ecology.htm