Domuzun iskeletini inceledikten sonra, domuzların, yaralanmaların gelişmesindeki problemleri her zaman farkedebilir ve ilk yardım sağlayabilirsiniz. Domuzların yapısı hakkında bilgi domuzlara daha iyi bakmanıza yardımcı olacaktır. Onların güçlü ve zayıf yönlerini öğrenebilecek, çocukları tehlikelerden nasıl koruyacaklarını ve domuz çiftliğinde “sağlık seviyesini” geliştirebileceksiniz. Sonuç olarak, bu bilgi ekonomideki verimliliği arttırmanın ve sonuç olarak karlardaki artışın anahtarı olacaktır.
Fizyolojinin ana bölümleri
Domuzlarda, anatomi (canlı organizmaların yapısını inceleyen bilim) iskelet yapısında 4 kısım tanımlar:
- baş ağrısı;
- boyun;
- bacak;
- Trunkal.
Bu alandaki araştırmalar sayesinde çiftçiler, yerli domuzların vücudunun cihazı hakkında bilgi aldı ve üreme amacıyla kullanabildiler.
En büyük bölüm bagajdır. Başlığa göre, domuz karkasının bu bölümünü içerir. Sternum, omur ve kaburga içerir. Boyun servikal omur ve juguler oluğu oluşur. Baş bölge beyin ve yüz bölümlerine ayrılmıştır. Ekstremite gelince, onlar ön (göğüs) ve arka (pelvik) ayrılmıştır.
İlginç bir gerçek, domuz yavrularının anatomik özelliklerinden bazılarının, bilim adamlarının tıbbi deneyler için domuz kullanmasına izin veren insan vücuduna benzer olmasıdır. "Domuzların Anatomisi" yazısındaki tüm detaylar. Yabani ve evcil domuz yavrularının aynı yapıya sahip olmaları da önemlidir, bu yüzden onları ayrı ayrı düşünmeyeceğiz.
Genel merkez hakkında genel bilgi
Bir domuzun kafatası, büyüklüğü, büyük ağırlığı ile karakterize edilir, ancak en önemlisi, cinse bağlı olarak, domuzların başının farklı bir şekle sahip olmasıdır. Toplamda, domuz yavruları, yüzleri 12'ye (eşleştirilmiş) ve yüzlerine ait 7 (eşleşmemiş) - beyin kısmına ait 19 kemik oluşturur.
Kafayı oluşturan kemikler lamelli bir yapıya sahiptir. Bunlardan bazıları pariyetal, temporal, frontal, maksiller, kesici, palatin, pterygoid, lakrimal, nazal, zigomatik, dorsal ve burun kabukluları olarak yansıtılır. Ancak oksipital, kama şeklinde, mezhtemennaya, kafes, vomer, hyoid ve hortum - eşleşmemiş kemiklere aittir.
Kafatasının asıl görevi beynin yanı sıra görme, işitme, hareket ve koku koordinasyon sistemlerini korumaktır. Domuz yavrularının erken yaşlarında, kemiklerin eklemlerinin açıkça görülebilmesi, ancak yıllar içinde hepsinin birbirleriyle daha da güçlendiği ve sınırların pratik olarak görünmez hale geldiği dikkat çekicidir.
Büyüyen domuzlar ayrıca başın oranlarında da gösterilir: Domuz yavrularında beyin kısmı yüz kısmından daha büyüktür, yetişkin domuzlarda ise yüz kısmı beyin kısmı üzerinde baskındır.
Kemik iliği bölümünün oluşumu
Oksipital bölgede, baş omurlara tutturulduğu için üçgen şeklinde büyük bir deliktir. Juguler süreçler ondan ayrılır ve ölçeklerin oluştuğu üst kısımda oksipital tepe sabitlenir. Kama şeklindeki muşta, gözler ve burun bölgesindeki oksipital ile birleşerek bu bölgeleri oluşturur.
Geçici kemikler oksipital bölgeye bağlanır. 4 parçadan oluşur: taş, davul, pullu ve mastoid. Taşlık kesit alanında dış, orta ve gizli kulağın kısımları bulunur. Parietal ve interstisyel plakalar çok yoğun ve dayanıklıdır. Erken yaştaki domuz yavrularında, bir dikiş ile ayrılırlar, ancak daha sonra plakalar daha güçlü bir bağla bağlanır.
Parietal, nazal, lakrimal, palatal, kama şeklindeki, temporal ve kafes plakaların kemikleri frontal lobda büyür. Etmoid kemiği, buruna bitişiktir ve ön ve kama şeklindeki plakalar, her iki tarafında da ayrışır. Domuz büyüdükçe, kafatası güçlenir, ancak bebeklerde zayıf bir şekilde korunur.
Kemik ve yüz bölümünün oluşumu
Domuzun namlu, burun, kesici, maksiller, mandibular ve palatinden, kemiklerden oluşur ve ayrıca lakrimal, elmacık, pterygoid, hipoglossal, hortumlu plaka ve vomer içerir. Domuz yavrularının başının yapısı, hortum oluşumu nedeniyle diğer hayvanlardan önemli ölçüde farklıdır. Kesicilerin kemikleri üzerinde bulunur ve stigmayı tamamlar. İnsizyon plakaları buruna bağlanır ve böylece "yamaları" oluşturur.
Maksiller kemik, burun ve ağız alanlarını birbirine bağlar. İkincisinin oluşumu, ana çiğneme kasının sabitlendiği alt çeneyi tamamlar. Alt çenenin dalları arasında enine plakalar, büyük ve küçük boynuzlar ve dilli bir daldan oluşan hyoid kemik bulunur.
Üst çene, elmacık kemiğine ve yırtılma kemiklerine bitişiktir ve güçlü bir bağlantı oluşturur. Farinks ve yayın birleşme bölgesinde, yatay ve dikey tipte palatal plakalar bulunur. Dikey formasyonlar gökyüzünü ve vomerin bağlandığı pterygoid kemiği birbirine bağlar. Bütün bunlar domuz yavrularının çenelerini ve kafalarının kemik yüzlerini oluşturur.
Eğitim denge organı
Ekin işitilmesi son derece akut. Bu organın özel yapısı sayesinde insana erişilemeyen sesleri algılar. İşitsel sistem dış, orta ve gizli kulaktan oluşur. Dış kısmı kemik içermez, ancak kıkırdaklı dokular ve cilt kıvrımlarından oluşur.
Orta kulağın yapısı en zorudur. Bir zincire tutturulmuş işitsel kemikler ve kayalık bir kemiğe gizlenmiş timpanik bir boşluk ile temsil edilir. Orta ve gizli kulak arasında yaklaşık 0.1 mm kalınlığında bir bariyer - kulak zarı - septum bulunur. İşitsel kanalı oluşturan kemik zinciri, malleus, incus, stapes ve lentiküler kemikleri içerir. Hepsi bağ ve eklemlerle bağlanır.
İç kulak temporal kemikte bulunur. İki labirentten oluşur: kemik ve zar, perilymph ile doldurulmuş. Uzayda oryantasyon kaybına ve işitme kaybına katkıda bulunduğundan, en tehlikeli olanlardan biri olan denge işitsel sistemine zarar verilmesi.
Çene Kemik Oluşumu
Domuz yavrularındaki dişlerin yapısı, yiyecek toplama ve öğütme ihtiyacı ile belirlenir. Bu nedenle yüzeyleri topaklıdır, bu da katı yiyeceklerin ezilmesine ve daha küçük parçalara sürtünmesine izin verir.
Domuz çeneleri çeneler (üstte ve altta 6), köpekler, premolarlar (premolarlar) ve azı dişlerinden (azı dişleri) oluşur. Çenenin oluşumu yaşamın 20. gününden itibaren başlar ve 3 yılda biter.
Domuz yavruları sütlü kesiciler ile doğarlar. 20 günlükken ilk kancalara sahipler. 10 gün sonra, ilk kalıcı diş domuzlarda patlar. Tüm bebek dişleri sadece 90. günde görünür ve beşinci ayda kalıcı premolar büyür.
1 yıllık ömrünün sonunda, domuzlar tüm süt dişlerini kaybeder ve azı dişleri yerlerinde büyür.
Piglet çenesinin yenilenmesi bir ila iki ay içinde gerçekleşir. Aynı şekilde, azı dişleri 1,5 yıl görünür. Ancak, yalnızca 6 ay sonra çiğneme tepeleri gözle görülür şekilde silinir ve bir yıl sonra kancalar kısalır. Bu durumda, köpekler sadece büyüklüğünü arttırır ve üç yıl kadar 4-5 cm'ye ulaşırlar.
Omurga cihazı
İskelet (destekleyici) kemiklerin oluşturduğu iskelete omurga denir. Çeşitli fonksiyonları yerine getirir: koruyucu - organları korur ve çerçeve - kabakulak tüm vücudunun ana yükünü oluşturur. Bu sistemi oluşturan omurlar iki gruba ayrılır. İlk destekleyici, ikinci kanal. Omurilik kanal omurgasında bulunur.
Omurga, 52-55 omurları birleştiren 5 parçadan oluşur. Servikal bölge 7 çukur içermektedir. Göğüs 14-16, bel ise 6-7, sakralda 4, kaudalde ise 20 ila 22 omur arasındadır. Kaburgalar merkez kemikten uzağa doğru hareket eder (14, daha az sıklıkla 16 çift). Birlikte, kalp ve akciğerlerin bulunduğu göğsü oluştururlar.
Kaburgalar her zaman kemerli bir şeklin eşleşmiş kemikleridir. Omurgaya hareketli bir eklemle birleştirilirler ve her iki yanında bulunurlar. Üst çiftler daha az hareketlidir ve omurganın dibine doğru, ona bağlanan kaburgaların hareketliliği artar. Domuzlarda vertebraların temel özelliği büyük ve kısa olmalarıdır.
Periferik iskelet cihazı
Periferik iskelet, bir domuzcuğun bacaklarıdır. Eşleşmiş pektoral ve pelvik kısımlardan oluşur. Bu fraksiyonun fonksiyonu sezgisel olarak anlaşılabilir - uzayda hareket.
Meraklı, kısa bacaklarına rağmen domuzların karada çok iyi hareket etmemeleri, aynı zamanda suda da iyi hareket etmeleridir.
Ön uzuvlar, omurgaya, birinci kaburga çiftleri bölgesindeki çerçeveye bağlı omuz bıçakları vasıtasıyla tutturulur. Domuzların bacakları humer, önkol, radyal, ulnar, karpal, metakarpal kemikler ve parmakların falanjlarından oluşur. Uzuvları, ikisi yere değen 4 parmakla tamamlanır.
Pelvik veya posterior, solungaç ekstremitesi iliak, kasık, siyatik, femur, tibial, peroneal, plyusny, artı kemikler ile parmakların patella ve falankslarını oluşturur. Arka bacakların arka ayakları öne benzemektedir.
Toynak cihazı
Piglet'in toynağı, üçüncü ve dördüncü parmakların üçüncü falanksıdır. Kemikleri yere temas ettiğinde yaralanmaya karşı korumaya yarar.
Fizyoloji açısından pençe, bölgeye bağlı olarak yapı ve yapı bakımından farklılık gösteren azgın bir cilt tarafından oluşur.
Toplamda 4 toynak ayırt edilir: jant, jant, duvar ve taban. Sınır, saçı domuzların ayaklarındaki ayıran bir deri şeridi olarak adlandırılır. Ayrıca, corolla bulunur - geniş bir minder, toynağın yarısı büyüklüğünde. Corolla, toynak duvarına boru şeklindeki bir boynuz vasıtasıyla bağlanır.
"Duvar" ın kendisi periosteum içine büyür ve pençe kemiğini tamamen kaplar. Duvarın alt kısmında, pençenin oluşumunu tamamlayan içbükey bir levha gibi şekillendirilmiş bir taban vardır. Domuz yavrularının bu kısmının yapısına özel dikkat gösterilmelidir, çünkü taban veya tırnak duvarı hasar görürse, kabakulakların hareket etmelerini zorlaştıran acı çeker. Bu konuda daha fazla bilgi için "Domuz toynağının yapısı" makalesini okuyun.
Domuzun iskelet yapısı hakkında öğrendiğiniz yazıdan repost kayıtları yaparak bu bilgiyi arkadaşlarınızla paylaşabilirsiniz.
Yorumlarda görüşünüzü dile getirin ve meslektaşlarınıza tavsiyelerde bulunun, pratik deneyimlerinizi paylaşın.