Bölüm 1189: En Güçlüler Arasındaki Savaş
Ertesi gün yapılacak olan savaşların listesine baktıklarında, herkes kalplerinde heyecanı hissetmeye başladı.
Kutsal Tanrı Grubu'nun ilk savaşında, tekrardan Tanrı'nın Çocukları arasında bir karşılaşma olacaktı. Ancak dünün aksine, bu sefer Doğu İlahi Bölgesi'nin Dört Tanrı Çocuğu'nun en güçlüleri Luo Changsheng ve Jun Xilei arasında bir savaştı.
Hiç kimse Jun Xilei'nin Luo Changsheng'e karşı kazanabileceğine inanmasa da, ikisi arasındaki savaş kesinlikle muhteşem olacaktı. En azından Jun Xilei, Kılıç Egemeni'nin bu neslin halefinin sahip olduğu gerçek gücü tam olarak gösterecekti.
İkinci savaşta iki kız kardeş, Shui Meiyin ve Shui Yingyue aslında birbirleriyle savaşacaktı.
Böyle bir durum Kutsal Tanrı Savaşı tarihinde ilk kez gerçekleşecekti.
Kaybedenler grubunun ilk savaşında, Meng Duanxi Chao Feng'e karşı savaşacaktı. İkisi denk olduğundan kesinlikle aralarındaki mücadele çok çekişmeli geçecekti. Sonunda hangisinin kazanırsa kazansın sürpriz olmazdı.
Ancak, aynı zamanda herkesi şaşkına döndüren Kar Şarkısı Diyarı'nın son savaşı olacaktı.
"..." Mu Bingyun gözlerini ışık ekranından aldı, ve hafifçe iç çekti. Tüm olasılıklardan en kötüsü olmuştu.
Ertesi gün Yun Che'nin rakibi aslında Lu Lengchuan olacaktı.
Doğu Bölgesinin Dört Tanrı Çocuğundan biri!
Doğu Bölgesinin Dört Tanrı Çocuğu, Doğu İlahi Bölgesinin kesinlikle yenilmezleriydi. Genç kuşağa ait olsalar da, aynı kuşağın diğer insanlarına kıyasla tamamen farklı bir alemde gibiydiler. Bu, Sunulmuş Tanrı Sahnesinde iyice kanıtlanmıştı.
Mu Bingyun, Yun Che'ye baktı. Yüzündeki ifade kıyaslanamaz derecede ciddiydi ve bakışları biraz kasvetli hale gelmişti... ayrıca hafifçe titrerken ellerinin sıkıca yumruk yaptığını fark etti.
Yun Che'nin Lu Lengchuan kadar güçlü birine karşı kazanma konusunda en ufak bir güveni olmadığını biliyordu.
Mu Bingyun'un dudakları hafifçe titredi. Bir şey söylemek için çalıştı ama bunu yapamadı. Yun Che gerçek gücünün sınırlarını biliyordu ve ertesi günkü savaşta kendisine güvenmekten başka yapacak bir şey yoktu.
“Görünüşe göre bu çocuk da yolculuğunun sonuna ulaştı.”
”Hayır, buraya kadar gelmesi zaten yeterli, " Brahma Tanrı İmparatoru yavaşça söyledi. "Yarın kaybedecek, ama en azından bu kralın görüşüne göre, bu Kaynak Tanrı Toplantısında en çok kazanan kişi o. O İlahi Öz Alemi'nde bulunan bir kaynak gelişimcisini yendi üstelik yalnızca İlahi Musibet Aleminde olmasına rağmen. Böyle bir yetenek göz önüne alındığında, yeteneğini kaybetmediği sürece, Ebedi Cennet Aleminde üç bin yıl boyunca kaynak gücünü ekledikten sonra bu Kutsal Tanrı Adayları arasında kim onun rakibi olabilir?”
Brahma Tanrı İmparatorunun sözlerini duyan, tüm Tanrı İmparatorlarının yüz ifadeleri değişti.
"Bu gerçekten doğru.” Tanrı İmparator Shitian ağzının köşesini kaldırdı. “En azından, bu çocuk her şeyi boş yere yapmadığımı hissettirdi. Hâlâ biraz deneyimsiz olması üzücü. Bir sonraki rakibi ile aynı yaşta olsa dahi Lu Lengchuan'ın ayakkabılarını bile taşımayı hak etmez.”
Yarışma sona erdiğinde, insanlar yerlerinden ayrılmaya başladı.
Yun Che çok yavaş bir hızda uçuyordu ve tek bir kelime bile söylemedi. Mu Bingyun onun yanında ona eşlik etti ve o da sessiz kaldı. Avluya yaklaştıklarında, Yun Che aniden durdu, ''Saray Ustası Bingyun, kafamı dağıtmak için dolaşmak istiyorum.”
“...Gidebilirsin.” Mu Bingyun ona hafifçe başını salladı.
Yun Che'nin ayrılışını izlerken Mu Bingyun üzgünce iç çekti.
Kaynak Tanrı Toplantısı katılımcıları arasında en düşük yetişim gücüne sahip olan kişi, şimdi ilk sekizin saflarına girmişti, doğal olarak tüm Doğu İlahi Bölgesi boyunca oldukça ünlü biri haline gelmişti. Bu birkaç gün Yun Che için bir rüya gibi olmuştu. Eğer başka biri şu anda onun bulunduğu konumda olsaydı hatta kral diyarlarının oğlu olsalar bile, en iyi sekiz Kutsal Tanrı Adayı arasında olmak onlar için bir ömür boyu bunun onurunu hissetmelerine yol açardı.
Bir ''Tanrı Çocuğu'na'' kaybetmek onlar için bir sorun teşkil etmezdi çünkü onlarla rekabet etmek dahi göklerin sunduğu tarifsiz bir şans olarak adlandırılabilirdi. Bunların yanı sıra geldikleri yerde çok büyük bir saygıya uğrayacakları aşikardı.
Ama Yun Che ... kimsenin hayal etmeye cesaret edemeyeceği bir amaç belirlemişti. Hiç kimsenin dayanamayacağı bir yükün altına girmişti. O sadece mücadele etmek istemiyordu o aynı zamanda Lu Lengchuan'a karşı kazanmak istiyordu!
Akşam yaklaşıyor gibi gökyüzü yavaş yavaş daha koyu hale geliyordu. Ebedi Cennet Alemi'nde, auranın bilgeliği, zihinlerde son derece saygı uyandıran büyük bir etki hissi içeriyordu. Bu nedenle, her yıldız aleminden gelen insanların bu yerde toplanmasına rağmen, hâlâ kıyaslanamaz bir şekilde sessizdi ve hiç kimse pervasızca herhangi bir kargaşa yaratmaya cesaret edemiyordu.
Yun Che rastgele bir yönde seyahat ederken endişe ile doluydu. Birden iki insan figürü görüş çizgisinde ortaya çıktı ve bunlardan biri Yun Che'nin figürünü durdurdu.
Bu kişinin uzun boylu ve geniş bir vücudu vardı, gözleri ciddi ve güçlü görünüyordu ve auraları bir dağ gibi derin ve güçlüydü.
Aslında bir sonraki savaşta rakibi ve aynı zamanda Tanrı Alemine girdikten sonra karşılaşacağı en güçlü kaynak gelişimcisiydi...
Lu Lengchuan!
Lu Lengchuan da onu görünce durdu.
"Oh? Bu Kar Şarkısı Diyarı'ndan ünlü Yun Che değil mi?”
Lu Lengchuan'ın yanından son derece rahatsız edici bir ses geldi. Yun Che sesin geldiği yöne doğru baktı ve bu kelimeleri söyleyen kişiyi hemen tanıdı. Bu kişi Huo Poyun'un Kutsal Tanrı Savaşı'nın ilk savaşındaki rakibiydi. Adı Lu Lengchuan ile aynı klandan olan Lu Chenyuan'dı.
Daha önce Yun Che ile tanışmamıştı, ancak sesi dikenli geliyordu ve bakışları giderek acımasızlaşıyordu. Bu şekilde davranmasının doğal bir nedeni vardı.
Gizlenen Gökyüzü Alemi'nde doğan bir cennetin sevilen oğlu olarak Lu Chenyuan, üst yıldız alemlerinden insanların önünde bile son derece güçlü bir üstünlük hissedecekti. Orta ve alt yıldız alemlerine tam bir küçümsemeyle bakacaktı.
Ancak ilk savaşında orta yıldız aleminden gelen Huo Poyun onu silip süpürmüştü. Sonuç olarak, kaybedenler grubuna düşmüştü. Daha sonra, ilk tur savaşında kaybetti. Huo Poyun savaşlarında şaşırtıcı bir performans sergileyerek ilerlemeye devam etti ve sonunda ilk on iki kişiye doğru ilerledi ... öte yandan o insanlar tarafından çok yakında unutulacak bir basamak taşı olarak kalmıştı.
Orta yıldız aleminden lan ve Huo Poyun ile dost olan Yun Che en üst sekiz sıralamasına bile yerleşmişti! Dahası, Lu Chenyuan'ın derinden saygı duyduğu Lu Lengchuan'a karşı savaşacaktı. Bu nedenle, Yun Che'yi gördüğü zaman yoğun kıskançlık hissi alevlendi. Alaylı bir ses ve güçlü küçümseyici bir tona sahipti, “Seni orta yıldız aleminden gelen çöp parçası, ölümüne hazırlan. Yarın Kardeş Lengchuan'la yüzleşeceksin!!”
Yun Che, "..."
Yun Che hâlâ herhangi bir şey yapmamıştı, ancak Lu Lengchuan sözlerini duyunca kaşlarını çatmıştı. Sağ kolu aniden hareket etti ve Lu Chenyuan'ın yüzüne tokat attı.
Lu Chenyuan sefil bir çığlık attı. Vücudu havada döndü ve garip soluk bir ağacın tepesine düştü.
Bu tokatın arkasında büyük bir anlam vardı. Lu Chenyuan'ın yüzünün sağ tarafı kan kırmızısına döndü ve elmacık kemiği dışarıya çıkmıştı. Yüzünü eliyle örttü ve vücudu titremeye başladı, çünkü şu anda buz gibi soğuk bir yüzü olan Lu Lengchuan'da çaresiz görünüyordu, "Kardeş... Lengchuan…”
''Chenyuan," Lu Lengchuan'a bakmadı ve biraz karanlık bir ifadeyle konuşuyordu. "Yun Che kesinlikle benim rakibim olma niteliklerine sahip. Zayıfların önünde kibirli ve kasıtlı olabilirsin ancak Yun Che'yi küçük düşürme hakkına sahip değilsin. Geldiğin yere geri dön ve eylemlerini düşün!”
Lu Chenyuan'ın vücudu sallandı. Korkuyla titrerken dedi ki, "Kardeş Lengchuan, ben... yanılmışım... ben…”
"Kaybol!" Lu Lengchuan'ın sesi aniden sertleşti.
"Evet... Evet.” Lu Chenyuan'ın yüzü soluklaştı. Ayrılırken Yun Che'ye bir bakış bile atmaya cesaret edemedi.
Yun Che, "..."
Lu Lengchuan birkaç adım ileri yürüdü. Özür dileyerek iç çekti "Kardeş Yun, klanımız yeterince disiplinli olmadı, bu da onu kibirli bir diktatöre dönüştürdü ve şimdi bizi aptal yerine koyuyor. Bununla birlikte bizi yanlış anlamamanı umuyorum.”
Lu Lengchuan yavaşça Yun Che'ye doğru yaklaştı. Gözlerinde güçlü ve korkutucu bir bakış olmasına rağmen, samimi görünüyorlardı.
''Kardeş Lu gerçekten garip,'' Yun Che tuhaf bir gülümseme ile söyledi.
''Hahaha," Lu Lengchuan güldü. "Önünde böyle çağrılmayı hak etmiyorum.”
"Açıkçası, başlangıçta seni hor gördüm. Bir gün Sunulmuş Tanrı Sahnesi'nde rakibim olacağını hiç düşünmemiştim.”
''Aynı şeyleri düşünüyormuşuz," Yun Che belirtti.
“Her ne kadar bana karşı kazanabileceğini düşünmüyor olsam da, seni kesinlikle hafife almayacağım.” Lu Lengchuan'ın bakışları bir kılıç kadar keskindi ve güçle parladı. "Belki de, bu dünyada seni hafife alabilecek kimse yoktur.”
“Bu nedenle, kendimi tutmadan, tam gücümle yüzleşeceğim. Gerçekten dikkatli olman gerek.”
''Ben de aynısını yapacağım." dedi.
Lu Lengchuan gitmeden önce hafifçe gülümsedi. Figürü hâlâ sarsılmaz ve yükselen bir varoluşa sahipti.
Yun Che'nin bakışları uzun bir süre aynı yerde sabit kaldı.
"Altın Karga Alevi'ni kullanmak zorundayım gibi görünüyor.” Yun Che elini kaldırdığı anda alev topu avucunun ortasında belirdi. “Şu anda, 'Gürleyen Cennet' durumunu en fazla yüz nefes zamanı için koruyabilirim. En güçlü durumumda olamadığım anda yenilgiyi kabul etmekten başka çarem kalmayacak.”
“Bu yüzden, her ne pahasına olursa olsun, yüz nefes zamanında Lu Lengchuan'ı yenmeliyim. Aksi takdirde...''
Lu Lengchuan'ın gücü göz önüne alındığında, onun gibi bir “Tanrı Çocuğunu” yenmenin ne kadar zor olacağını hayal etmek kolaydı ve yüz nefes zamanı oldukça kısaydı... dahası, onu daha da zor hale getiren şey, Lu Lengchuan'ın savunmasının çok güçlü olduğu gerçeğiydi.
Bu aynı zamanda Yun Che'nin savunmadan tamamen vazgeçmesi ve tüm gücünü saldırı odaklı kullanması gerektiğini gerektiriyordu. Ancak o zaman onun için hafif bir zafer şansı olurdu... Buz Ankası Tanrı Atama Kanunu, böyle bir durumda ona çok fazla yardım edemezdi çünkü bu durumda savunmadan ziyade tamamen saldırıya odaklanması lazımdı. En güçlü aleve ve imha gücüne sahip olan Altın Karga Alevi'ni kullanmak zorundaydı!
Yun Che avlusuna dönmedi ve bunun yerine Huo Rulie'yi aramak için Alev Tanrı Aleminin bölgesine gitti.
"Tarikat Ustası Huo, bu genç, bir şeye yardım istemek istiyor…”
Bu gün seyirci oturma alanı zaten tamamen insanlarla doluydu. Ayrıca Doğu İlahi Bölgesinin her yerinde şu anda bulunan yıldız tabletleri canlı olarak savaşları yayınlıyordu.
İlk savaş bu gün insanlar bunu düşünürken bile heyecanlanmalarına neden olan Tanrı Çocukları arasında olduğu içindi.
Doğu bölgesinin dört Tanrı çocuğu arasında Luo Changsheng en güçlüsüydü ve Lu Lengchuan en zayıfıydı. Jun Xilei ve Shui Meiyin birbirlerine karşı savaşmamıştı, hangisinin daha güçlü olduğunu söylemek zordu. Bu nedenle, Lu Wang ve Jun Xilei arasındaki savaş kesinlikle Doğu İlahi Bölgesinin genç nesil arasında iki güçlü arasındaki savaş olarak kabul edilebilirdi. Temelde bu bir erken finaldi.
Yun Che de erken gelmişti ve Sunulmuş Tanrı Sahnesi'ne sabit bir şekilde bakıyordu.
"Şimdi Kaybedenler Grubunun ikinci turunun ilk savaşı başlayacak. Kutsal Saçak Aleminden Luo Changsheng'e karşı Kılıç Egemeni Halefi Jun Xilei!"
Jun Wuming seyirci oturma alanı dışında duruyordu. Beyaz sakalı rüzgarın eşliğinde süzülüyordu.
''Lei'er, gitme zamanı," Jun Wuming yavaşça konuştu. "Sen ve o aynı nesilden ve muhtemelen hayatının en güçlü rakibi olacak. Bugün ikiniz arasındaki ilk savaş, bu yüzden ona karşı hayatında öğrendiğin her şeyi kullan. Başarı veya başarısızlıktan endişe etme!”
"Anlaşıldı, Usta. Öğrenci kesinlikle sizi hayal kırıklığına uğratmayacak.” Jun Xilei, Luo Changsheng ile savaşmak üzere olmasına rağmen yüzünde hiçbir korku yoktu.
Öte yandan, Luo Shangchen, Kutsal Saçak Alemi Alem Kralı, Luo Changsheng'in omzunu okşadı, "Changsheng, bu sadece Kutsal Tanrı Savaşının herhangi bir savaşı değil. Jun Xilei'yi yendikten sonra, Kutsal Tanrı Savaşı'nın zirvesine çıkacaksın.”
"Changsheng, Ustanın sözlerini hatırla. Onlara karşı kazanma olasılığından yüzde yüz emin olsan bile, rakiplerini asla hafife alma.” Kutsal Saçak Alem Kralı'nın yanında siyah giysili bir kişi vardı. Uzun saçları omuzlarına düşen muhteşem ve büyüleyici bir genç kadındı. Sesi yumuşaktı ve gözlerinde derin bir görünüm vardı, "Jun Wuming kılıç yolunun egemenidir, bu yüzden bir ustaya karşı kazanmak kesinlikle kolay değildir. Seçtiği halef, cennetin kutsamasını almış bir deha olmalı."
Kadın otuzunu aşmamış gibi görünüyordu. Yüzü su gibiydi ve zerafeti hissediliyordu. Ancak adı Tanrılar Alemi'nin herhangi bir bölgesine korku salmak için yeterliydi.
Luo Guxie!
Kutsal Saçak Alemi Kralı'nın küçük kız kardeşi ve Luo Changsheng'in hem halası hem de ustasıydı.
Aynı zamanda...
Kral Diyarı insanları hariç Doğu İlahi Bölgesinin en güçlüsüydü.
Varlığı Kutsal Saçak Alemi'nin "en güçlü yıldız alemi" ünvanını sarsılmaz yapmıştı.
Luo Changsheng ayağına gitti ve eğildi. "Baba, Usta, bu çocuk tavsiyelerinize kulak verecektir."
''Git.''
Luo Guxie hafifçe gülümsedi. Kolunu hafifçe salladı ve Luo Changsheng Sunulmuş Tanrı Sahnesi'ne doğru ilerledi. Sahneye indikten sonra, ondan uzak duran Jun Xilei ile karşılaştı.
Ne olursa olsun Luıo Changsheng hiçbir duygu emaresi göstermiyordu. Sadece otuz yaşındaydı ama yüz kuşaklık deneyime sahip gibi bakışları vardı.
Ancak Jun Xilei'nin yüzünde soğuk bir görünüm vardı. Özellikle parlak gözleri, başkalarının doğrudan onlara bakmaya cesaret edemeyeceği kadar netti.
“Başlayın!”
Saygıdeğer Qu Hui'nin emrinin ardından atmosfer ciddileşti.
"Bayan Jun, değerli ustanın kılıcı oldukça ağır olmalı bu nedenle senin için bir yük olacaktır. Sırtından çıkarman daha iyi olur." Luo Changsheng hemen savaş moduna girmedi ve rakibini uyardı.
Nerede olursa olsun Jun Xilei her zaman sırtında İsimsiz Kılıcı taşırdı. Şu anda rakbinin Luo Changshen olmasına rağmen hâlâ kılıcını taşıyordu.
"Bu seni ilgilendirmez!" Jun Xilei soğukça cevap verdi ve bundan sonra İsimsiz Kılıç'dan hafif bir ses geldi. O anda bir kılıç şeklindeki ışık arenada parladı ve cenneti ve yeryüzünü kararttı.
"Anlaşıldı." Luo Changsheng soluk bir gülümsemeyle başını salladı. "Sizden rehberlik istiyorum!”
Luo Changsheng'in Kutsal Yıldırım Kılıcı ve İlahi Rüzgar Savaş Baltası aynı anda ortaya çıktı ve ellerini yana doğru açtı. Çevrede açıkça hiçbir rüzgar ya da yıldırım yoktu, ancak rüzgarın ruhu sallayarak ıslık çalması ve yıldırımın çatlaması bir an için duyulur gibi oldu.