1997 Asya Mali Krizi, Güney Kore, Tayland, Malezya, Endonezya, Singapur, ve Filipinler. O zamanlar dünyadaki en etkileyici büyüme oranlarından bazılarını yayınladıktan sonra, sözde "kaplan ekonomileri" borsalarını gördüler ve para birimleri değerlerinin yaklaşık% 70'ini kaybetti.
Nedenler
Asya finansal krizi, ondan önceki ve sonraki birçok finansal kriz gibi, bir dizi varlık balonları. Bölgenin ihracat ekonomilerindeki büyüme, doğrudan yabancı yatırımBu da artan gayrimenkul değerlerine, daha cesur kurumsal harcamalara ve hatta büyük kamu altyapı projelerine yol açtı. Fonların çoğunu bankalardan yoğun borçlanma sağladı.
Hazır yatırımcılar ve kolay borç verme genellikle yatırım kalitesinin düşmesine neden olur ve kısa sürede bu ekonomilerde fazla kapasite gösterilmeye başlanır. ABD Federal Rezervi de enflasyonla mücadele etmek için bu süre zarfında faiz oranlarını yükseltmeye başladı. Bu da daha az cazip ihracata (para biriminin dolara sabitlenmiş olanlar için) ve daha az yabancı yatırım.
Devrilme noktası Taylandlı yatırımcıların, o ülkenin emlak piyasası değerlerindeki takdir oranının durduğunu ve fiyat seviyelerinin sürdürülemez olduğunu kavramasıydı. Bu, mülk geliştiricisi Somprasong Land'in temerrüdü ve 1997'nin Tayland'ın en büyük finans şirketi Finance One'ın iflası ile doğrulandı. Daha sonra,döviz tüccarları Tayland Bahtı'nın sabitleyicisine ABD dolarına saldırmaya başladı. Bu başarılı oldu ve para sonunda eritildi ve devalüe edildi.
Bu devalüasyonun ardından Malezya ringgiti, Endonezya rupisi ve Singapur doları gibi diğer Asya para birimleri keskin bir şekilde düştü. Bu devalüasyonlar yüksek enflasyona ve Güney Kore ve Japonya'ya kadar yayılan bir dizi soruna yol açtı.
Çözümler
Asya'daki mali kriz nihayetinde sorunlu Asya ekonomilerini dengelemek için gerekli kredileri sağlayan Uluslararası Para Fonu (IMF) tarafından çözüldü. 1997'nin sonlarında örgüt, ekonomilerin istikrarına yardımcı olmak için Tayland, Endonezya ve Güney Kore'ye kısa vadeli 110 milyar dolardan fazla kredi vermişti. Bu, IMF'nin şimdiye kadarki en büyük borcundan fazla.
Finansman karşılığında, IMF ülkelerin daha yüksek vergiler de dahil olmak üzere katı koşullara uymalarını istedi kamu harcamaları, devlet işletmelerinin özelleştirilmesi ve aşırı ısınmayı soğutmak için tasarlanmış yüksek faiz oranları ekonomiler. Diğer bazı kısıtlamalar, ülkelerin kaybolan işler için endişe duymadan likit olmayan finansal kurumları kapatmasını gerektiriyordu.
1999 yılına gelindiğinde, krizin etkilediği ülkelerin çoğunda toparlanma belirtileri görülmüş ve devam ettirilmiştir. gayri safi yurtiçi hasıla (GSYİH) büyümesi. Birçok ülke hisse senedi piyasalarını ve para birimi değerlemelerini 1997 öncesi dönemden önemli ölçüde düşürdü Ancak uygulanan çözümler Asya'nın güçlü bir yatırım olarak yeniden ortaya çıkmasına zemin hazırladı hedef.
Sonuç olarak
Asya'daki finansal kriz yatırımcılara birçok önemli ders ve paket sunum sunmaktadır:
- Devlet Harcamalarını İzle: Hükümet tarafından belirlenen kamu altyapı projelerine yapılan harcamalar ve özel sermayenin belirli sektörlere yönlendirilmesi krizden sorumlu olabilecek varlık balonlarına katkıda bulundu.
- Sabit Döviz Kurlarını Yeniden Değerlendirin: Sabit döviz kurları, bir para birimi sepeti kullanmaları dışında, büyük ölçüde ortadan kalkmıştır, çünkü gelecekteki bir krizi önlemek için birçok durumda esneklik gerekebilir.
- Varlık Kabarcıklarına Daima Dikkat Edin: Dünyadaki en son / en sıcak ekonomilerde varlık kabarcıklarını dikkatle izleyin. Çoğu zaman, bu kabarcıklar patlar, yatırımcıları hazırlıksız yakalar.
İçindesin! Üye olduğunuz için teşekkürler.
Bir hata oluştu. Lütfen tekrar deneyin.