Bu makale hayatımdaki bazı olaylardan sonra ortaya çıktı ve "Military Review" adlı web sitesinde yayınlanan "Rus" el-el-dövüş hakkında bazı makaleler sayesinde. "Rusça" kelimesinden alıntılar için şimdiden özür dilerim, bu konuyla ilgili kendi kişisel fikrim var. hikayeler devletimizin yanı sıra kendi eğitim ve spor tecrübemize dayanarak (sadece değil). Bu makale yayınlanmazsa, bir reklam gibi göründüğü için kırılmayacağım.
Sık sık böyle bir soru duyuyorum, ya da bana iletiyorlarsa, kişisel olarak sormaya yetecek cesaretim yok: “Neden Seisinkan aikido'nun Rus aikido olduğunu?” Bu nedenle, geleneksel Rus yetiştiriciliğinin bu aptalları çağırmasına izin vermiyorum, bu yüzden onları çok yakın kişisel olarak nitelendireceğim. Sorudan soruya bir Yahudi olarak başlayalım. Japon gibi mi görünüyorum? Görünüşe göre orta boy, dar omuzlar, mavi gözler ve içimdeki sarı saçlı Tungus manjurlarının soyundan gelen temsilciye açıkça ihanet ediyor ve Kazakov ismi bana gerçek bir Amur samuray veriyor. Şey, Rus Uzakdoğu’da bende bulunan ilk yerleşimciler Eski İnananların kanları benim gerçek bir Japon olduğumu ve bu yüzden Japon aikidolarım olduğunu açıkça gösteriyor.
Aikido'nun harika bilenlerine, Morihei Ueshiba'nın herkesin kendi aikidosu olduğunu söylediğini hatırlatmama izin verin, yani Japonlar Japonlar, Brezilyalılar Brezilyalılar, Ruslar Ruslar, vb. Yalnız olmadığım ve çok fazla olduğumuz ve hepimizin Rusya vatandaşı olduğumuz için dojo'm ve okulum Rus. Tabii ki, federasyonlar ve resmi yazılardaki gizeme göre, “Rus” işlevselliği sadece “Tüm-Rus” bağlamında ilişkilidir, ancak onu hayal kırıklığına uğratırım - bu kelime bazen konumu ifade eder. Vladivostok'ta yaşarken, bunun Kanadalı bir okul olduğunu yazmam çok garip olurdu.
Brezilya jiu-jitsu (jujutsu), Okinawan veya Fransız karate, Vietnamlı wushu ve Küba boks okulu biliyoruz, ancak bir nedenden dolayı sadece Japonca aikidoya sahibiz. Bu açıklama olmasına rağmen. Eh, şimdi, görüşlerimi paylaşan herkes adına, sağlam bir konuma sahibim: Herhangi bir eğitmen, eğitimci, sensei, vb. - bu, her şeyden önce, öğretmen ve asıl görevi “alıcılara” öğretmek için çok değil, her şeyden önce öğrencileri eğitmek için çok fazla. Dövüş sanatları silâhbu sorumluluk demektir. Ahlaki olarak hazır olmayan bir kimsenin elinde vermeye imkânsızdır. Konunun bu tarafı.
İkinci taraf, Rusya Federasyonu vatandaşı olduğumuz ve öğretmenin görevi ülkemizin gelecekteki vatandaşını yetiştirmektir. Gelecekteki bir vatandaşı yabancı bir kültür ve zihniyet içinde eğitmek, yalnızca bir yetişkin olarak bir kişinin ülkesini vatanı olarak algılamamasına neden olur. Onun için, herkesle aynı. Fark nedir: Rusya, ABD, Japonya, Çin, Almanya? Anavatanın görevi nedir? Evet sen git! Japonya bana daha yakın! Anime, bilgisayarlar, kendo, nintendo vb. Oraya gideceğim.
Ama bu, sorunun yarısı! Yabancı bir kültürün kör taklidi beni etkiliyor. Bu taklit! Çünkü bu “öğretmenlerin”, koğuşlarına yerleştirmeye çalıştıkları kültür hakkında hiçbir fikri yok. Çok az istisna dışında, tarih hakkında, örneğin Japonya, ne din, ne de zihniyet, ne de diğer devletlerle ilişkilerinin tarihi hakkında hiçbir fikirleri yoktur. Hayır, elbette, "Samuraylar Kitabı" nı veya "Beş Yüzükler Kitabı" nı okudu, ama tüm bilgisinin bittiği yer burası. Bu tür insanlar kalıplaşmış ve karmaşık prizmalar aracılığıyla, öğrencilere bir suç dışında belirli bir kültürün anlaşılmasını sağlamak için çaba sarf edemediklerinde, bunlara çağrı yapılamaz.
Bir eğitmen olarak, disipline edilmesi, toplanması, konsantre olması benim için çok daha önemlidir, bu nedenle gelişmiş bir kamera anlayışı, sadece kendisiyle ilgili olmadığını düşündüğü herkese saygı gösterir. Bu bağlamda “Eğitim için teşekkür ediyoruz, Alexey Igorevich” deme yeteneği: “Domo arigato gozaimasit” demekten çok daha önemli. Aikido sadece bir eğitim aracıdır. Bu, Japonları doğru ruh içinde eğitmenin yollarından biridir. Kendine sor, neden Japon ruhu içinde bir Rus çocuğunu büyüttü? Kimi pişiriyorsun? Bir Japon otomobiline bindiğinizde kuralları, Japon dinini, Japon dilini vb. Öğrenemezsiniz. Sen sadece Rus kurallarına göre alır ve yersin.
Sejsinkan dojosunda (Seysinkan ryu Yoshinkan aikido, Aikido Seishinkan) bir öğretmenin yapması gerekeni yapıyoruz, aikidoyu bir araç olarak kullanıyoruz veya öğrencileri Rus kültürüne göre eğitmek için bir araç istiyorsanız. Şu anki eğilimin aksine, “sen” yerine “sen” demeyi öğrenen ve “merhaba” yerine “iyi günler” diyen bir çocuk, bir sonraki Kara Kuşaktan veya bir sonraki Rusya Vanity Fuarında alınan bir sonraki diplomattan çok daha pahalıdır.
Benim düşünceme göre, şimdi eğitim sisteminde neler olup bittiğinin ışığında, bu giderek daha fazla alakalı hale geliyor. Maalesef, modern dünyada yetişen ve geleneksel olarak Rusça'dan çok uzak değerleri olan genç bir eğitmen kuşağı şimdi öne çıkıyor. Modern “öğretmenler”, geleneği “gelişmelerini” ve “ilerlemelerini” önleyen ve bırakmalarını engelleyen bir balast olarak algılar, geleneğin her şeyden önce zihniyetimizin, kültürümüzün ve ulusal karakterimizin temeli olduğunu unutur. Bunu reddettiklerinde içgüdüsel olarak destek ararlar ve onu diğer kültürlerde bulurlar. Sonuç olarak, örneğin Amerikan, iyi ya da Japonca gibi her şeye hayran kalanların davranışlarına bakın. Gençlerin ve Vahabizm'in arzusunun daha katı bir nedeni olduğunu söyleyebilirim.
Ve son olarak, Japonlar Ruslardan daha iyi ya da daha kötü değil - kendi tarihleri, kültürleri, zihniyetleri ve ulusal karakterleri olan farklı bir insanlar. Sadece aikido uyguluyorum, çünkü Doğu’da, Batı’dan farklı olarak, askerler için net eğitim sistemleri oluşturmak için koşullar var, okullar (stiller, vb.) Diyoruz. Japon geleneğinden değil, kişisel olarak eğitim sisteminden etkilendim. Ve Japonlar Rus kültürünü öğrenmek için değil.
(Benimle fotoğrafta, gerçek "Rus olmayan" Belarus kökenli, Ukraynalılar için bir ipucu)