İslam Dini ve İman Bölümü ile İman Forumundan İman İle İlgili Meseleler Hakkında Kısa Bilgi.
şefaat tepe
-
İman İle İlgili Meseleler
Reklam
Şefaat
Şefaatin Tarifi:
1) Şefaat: Dua anlamına gelir.
2) Şefaatin örfi manası: Başkalarına hayır istemektir.
3) Şefaatin şeri manası: Kıyamet günü Allahın şefaat için izin verdiği kimselerin kendilerine şefaat için izin verilen kimselere günahlarının bağışlanması ve cennete girme hususunda Allaha dua etmesidir.
Şefaatin Delilleri:
Allahu Teâlâ şöyle buyurdu: De ki: Şefaatin tamamı Allahındır. Zümer: 44
Onun izni olmadan kendisinin katında kim şefaat edebilir?.. Bakara: 255
...Ondan başka ne bir velileri ne de bir şefaatçileri yoktur... Enâm: 51
Göklerde nice melekler var ki, onların şefaati hiçbir fayda vermez. Ancak Allahın dilediği ve razı olduğu kimseye izin verdikten sonra olursa (bu müstesnadır). Necm: 26
Buhari ve Müslimin ittifakla rivayet ettiği hadiste Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) şöyle buyuruyor:
Sonra Allah tarafından: Başını kaldır ey Muhammed! Söyle, sözün dinlenir iste, sana verilir şefaat et, şefaatin kabul edilir denir. Ben bana öğrettiği birçok hamdlerle Rabbime hamd eder, sonra şefaat ederim...
Buhari: 7281, Müslim: 193/322
Kimler Şefaat Eder
Allah başta olmak üzere melekler, rasuller, nebiler ve müminler şefaat ederler.
1) Allahu Teâlânın Şefaati
Allahu Teâlâ şöyle buyuruyor: De ki: Şefaatin tamamı Allahındır. Zümer: 44
Amr bin Dinar, Cabiri Nebi (Sallallahu Aleyhi ve Sellem)den bu hadisi kulağıyla işittiğini söylerken dinlemiştir. Nebi (Sallallahu Aleyhi ve Sellem):
Muhakkak Allahu Teâlâ birçok insanları ateşten çıkarıp cennete girdirecektir buyuruyordu.
Müslim: 191/317, Humeydi: 1245, Tayalisi: 1703-1804, İbni Hibban: 7483, Ahmed: 3/381
Ebu Said el-Hûdri (Radiyallahu Anh)ın Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem)den rivayet ettiği hadiste şöyle zikredilmiştir:
...Sonra Allahu Teâlâ: Melekler şefaat ettiler, nebiler şefaat ettiler, müminler de şefaat ettiler, şefaat etmedik bir merhametlilerin en merhametlisi kaldı buyurur ve ateşten bir kabza iki kabza kabzalayıp Allah için hiçbir hayır işlememiş, ateşin içinde yanarak kömür haline gelmiş insanları çıkarır. Kendisine Hayat adı verilen bir suya getirir, onların üzerine o sudan döker...
Müslim: 183/302, İbni Huzeyme et-Tevhit: 201
2) Meleklerin Şefaati
Ebu Said el-Hûdri (Radiyallahu Anh)ın Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem)den rivayet ettiği hadiste şöyle zikredilmiştir:
Sonra Allahu Teâlâ: Melekler şefaat ettiler. buyurur.
Müslim: 183/302, İbni Huzeyme et-Tevhit: 201
3) Nebilerin Şefaati
Ebu Said el-Hûdri (Radiyallahu Anh)ın Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem)den rivayet ettiği hadiste şöyle zikredilmiştir:
...Sonra Allahu Teâlâ: Nebiler şefaat ettiler. buyurur.
Müslim: 183/302, İbni Huzeyme et-Tevhit: 201
4) Rasulullah Sallallahu Aleyhi ve Selleme Has Olan Şefaat
Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem)e has olan şefaat şefaati uzmâdır. Bu hususta Allahu Teâlâ şöyle buyuruyor:
...Böylece Rabbin seni Makamı Mahmuda ulaştıracaktır.
Makamı Mahmud: Büyük şefaat makamıdır.
İsra: 79
İbni Ömer (Radiyallahu Anh) şöyle dedi:
Kıyamet günü insanlar küme küme olup her ümmet kendi nebisinin arkasına düşerler ve:
−Ey falan bize şefaat et, ey falan bize şefaat et! derler. En sonunda şefaat dileği Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem)e erişip nihayet bulur. Bu şefaat vakıası Allahın, nebisi Muhammedi Makamı Mahmuda erdirdiği gün gerçekleşir.
Buhari: 4521-4522
a) Şefaatil-Uzmâ (Büyük Şefaat)
Bu hususta Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem)den şu hadisler rivayet edilmektedir. Enes (Radiyallahu Anh) şöyle dedi:
Nebi (Sallallahu Aleyhi ve Sellem):
Allah kıyamet gününde müminleri toplar. Onlar: İçinde bulunduğumuz bu durumumuzdan bizi kurtarması için Rabbimizden şefaat istesek derler. Müteakiben Âdeme gelirler ve:
−Ey Âdem! İnsanların sıkıntı da olduğunu görmüyor musun? Allah seni kendi eliyle yarattı, meleklerini sana secde ettirdi ve her şeyin ismini sana öğretti. Bulunduğumuz bu durumdan bizi kurtarması için Rabbin katında bizim için şefaatçi ol derler. Âdem:
−Ben buna ehil değilim der ve onlara işlemiş olduğu o ağaçtan yeme hatasını zikreder. Sonra: Fakat sizler Nuha gidin, çünkü o, Allahın yeryüzü ahalisine gönderdiği ilk rasuldür der. İnsanlar Nuha gelir ve ondan şefaat isterler. Nuh:
−Ben buna ehil değilim der ve işlediği bir hatayı zikreder. Sonra:
−Rahmânın halili olan İbrahime gidin der. İnsanlar İbrahime gelip ondan şefaat isterler. İbrahim de:
−Ben buna ehil değilim der ve onlara işlediği hataları zikreder. Sonra:
−Fakat siz Allahın kendisine Tevratı verdiği ve kendisiyle konuştuğu kulu Musaya gidin der. Onlar Musaya giderler. Musa da:
−Ben buna ehil değilim der ve bir hatasını zikreder. Sonra:
−Fakat sizler Allahın kulu, Rasulü, kelimesi ve ruhu olan İsaya gidin der. Onlar İsaya gelirler. İsa da:
−Ben buna ehil değilim der. Fakat siz geçmiş ve geri kalmış günahları bağışlanmış bir kul olan Muhammede gidin der. Bunun üzerine insanlar bana gelir. Ben de gider Rabbimin huzuruna izin isterim. Bana huzura girmem için izin verilir. Ben Rabbimi görünce hemen Onun için secdeye kapanırım. Allah beni bu hal üzere bırakmak istediği kadar bırakır. Sonra Allah tarafından bana:
−Ya Muhammed başını kaldır. Söyle, sözün dinlenir; iste, sana verilir; şefaat et, şefaatin kabul edilir denir. Ben, bana öğrettiği birçok hamdlerle Rabbime hamd ederim. Sonra şefaat ederim buyurdu.
Buhari: 7281, Müslim: 193/322
b) Rasulullah Sallallahu Aleyhi ve Sellemin, Cennete Giriş İçin Ümmetine Şefaat Etmesi
Enes bin Malik (Radiyallahu Anh)den Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) şöyle buyurdu:
Ben cennette şefaat edecek kimselerin ilkiyim...
Müslim: 196/300
Ebu Hureyre (Radiyallahu Anh)ın şefaatle ilgili uzun hadiste:
Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem):
Ya Muhammed, başını kaldır, iste isteğin sana verilecektir; şefaat et şefaatin kabul edilecektir denilir. Ben secdeden başımı kaldırır: Ya Rab ümmetim ya Rab ümmetim der şefaat dilerim. Bana:
−Ya Muhammed, ümmetinden üzerinde hesap ve sual olmayanları cennetin kapılarından sağ kapıdan cennete koy! Onlar cennetin bundan başka öbür kapılarında da insanlarla ortaktırlar buyurulacak dedi.
Buhari: 4513-4514, Müslim: 194/327
c) Rasulullah Sallallahu Aleyhi ve Sellemin Hesap Görmeden Cennete Gireceklere Şefaat Etmesi
Ebu Hureyre (Radiyallahu Anh) şöyle dedi:
Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem):
Ümmetimden bir zümre hesapsız cennete girer ki, onlar yetmiş bin kişidir. Onların yüzü ayın on dördü gibi parlar. Ukkaşe bin Mıhsan üzerinde bulunan çizgili elbiseyi kaldırarak:
−Ya Rasulallah, beni de onlardan kılması için Allaha dua et dedi. Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem):
−Ey Allahım, bunu da onlardan kıl diye dua etti...
Buhari: 5870-6542, Müslim: 216/369
d) Rasulullah Sallallahu Aleyhi ve Sellemin Büyük Günah Sahibi Müminler İçin Şefaati
Enes bin Malik (Radiyallahu Anh)den Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) şöyle buyurdu:
Şefaatim ümmetimden büyük günah sahibi kimseleredir.
Ebu Davud: 4739
Ebu Hureyre (Radiyallahu Anh) şöyle dedi:
Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem):
Her nebinin, kabul edilmiş bir duası vardır. Her nebi bu duasını kullandı. Bense duamı kıyamet gününde ümmetime şefaat etmek için sakladım. Ümmetimden Allaha hiçbir şeyi ortak koşmayan kimseler İnşallah bu şefaate nail olacaktır buyurdu.
Müslim: 199/338
Avf bin Malik el-Eşcei (Radiyallahu Anh)den Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem)in bazı seferlerinde onunla beraberdik dedi ve uzun bir hadis zikretti. O hadiste şöyle dedi:
Nebi (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) bize geldi:
Bu gece bana Rabbim tarafından bir melek geldi de şefaat etmemle, ümmetimin yarısının cennete girmesi arasında beni muhayyer kıldı. Ben şefaat etmemi seçtim buyurdu. Biz:
−Ya Rasulallah, bizi şefaat edeceğin kimselerden kıl dedik. Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem):
−Şüphesiz sizler şefaatime ehil kimselersiniz buyurdu. Sonra biz Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) ile beraber bir takım insanlarla karşılaştık. Nebi (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) onlara da:
−Bu gece bana Rabbim tarafından bir melek geldi de şefaat etmemle, ümmetimin yarısının cennete girmesi arasında beni muhayyer kıldı. Ben şefaat etmemi seçtim buyurdu. Onlar:
−Ya Rasulallah, bizi şefaat edeceğin kimselerden kıl dediler. Bunun üzerine Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem):
−Hazır olanları şahit tutuyorum. Benim Şefaatime ümmetimden Allaha hiçbir şeyi ortak yapmadan ölen kimseler nail olacaktır buyurdu.
İmam Acurri: 806, Tirmizi: 2558, İbni Mace: 4317, Tayalisi: 997, Abdurrezzak: 20865, Ahmed: 6/23-28
e) Azabı Kesinleşmiş Bazı Kişilere Azabın Hafiflemesi İçin Şefaat Etmesi
Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) amcası Ebu Talibe azabının hafiflemesi için şefaat edecektir. Abbas (Radiyallahu Anh) şöyle dedi:
−Ya Rasulallah, Ebu Talibe bir şeyle fayda sağladın mı? Şüphesiz o, seni daima muhafaza eder, senin için düşmanlarına karşı gazap ederdi. Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem):
−Evet, o, topuklarına kadar ateş havuzunun içindedir. Ben olmasaydım muhakkak o, ateşin en aşağı derekesinde olacaktı buyurdu.
Müslim: 209/357
5) Müminlerin İman Üzere Ölen Kimselere Şefaat Etmeleri
Ebu Said el-Hûdri (Radiyallahu Anh)ın şefaat ile ilgili rivayet ettiği uzun hadiste:
Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem):
...Müminler ateşten kurtulup emin olduklarında nefsimi elinde bulunduran zata yemin ederim ki, müminlerin ateşe giren kardeşleri hakkında Rableriyle mücadele etmesi birinizin dünyada iken kendi hakkı için arkadaşıyla mücadele etmesinden daha şiddetlidir. Müminler:
−Ey Rabbimiz! Kardeşlerimiz bizimle beraber namaz kılıyor, oruç tutuyor, hac ediyorlardı, sen onları ateşe girdirdin. Allah:
−Gidin onlardan bildiklerinizi oradan çıkarın buyurur. Müminlerse onların yanına gelir, onları yüzlerinden tanırlar. Ateş onların suretini yemez yüze ateş ulaşmaz. Ateş onlardan kiminin bacağına kadar isabet etmiştir, kiminin diz kapağına kadar isabet etmiştir. Oradan birçok beşeri çıkarırlar. Sonra:
−Ey Rabbimiz, emrettiğin kimseleri çıkardık derler. Sonra müminler döner tekrar konuşurlar. Allah da onlara:
−Gidin kalbinde bir dinar ağırlığınca iman olan kimseleri çıkarın buyurur. Birçok halkı çıkarırlar. Sonra:
−Ey Rabbimiz, emrettiğin kimselerden hiç kimseyi orada bırakmadık derler. Allahu Teâlâ:
−Dönün kimin kalbinde yarım dinar ağrılığınca iman bulursanız onu oradan çıkarın buyurur. Onlar birçok halkı oradan çıkarırlar. Sonra:
−Ey Rabbimiz, emrettiğin kimselerden hiç kimseyi orada bırakmadık derler. Bu durum Allahu Teâlânın:
−Gidin kalbinde zerre ağırlığınca iman bulunan kimseleri oradan çıkarın buyurması ve onlarında birçok halkı oradan çıkarmasına kadar devam eder. Ebu Said (Radiyallahu Anh):
−Kim bu hadise inanmazsa Allahu Teâlânın:
Şüphesiz Allah zerre kadar zulmetmez. Zerre miktarı bir iyilik olsa onu kat kat yapar ve kendi katından da büyük müKâfat verir. Nisâ: 40 ayetini okusun dedi, sonra hadisi anlatmaya devam etti:
Sonra müminler:
−Ey Rabbimiz, emrettiğin kimseleri çıkardık kendisinde hayır olan hiç kimseyi orada bırakmadık derler... buyurdu.
Müslim: 183/302
Mikdam bin Mağdi Kerib (Radiyallahu Anh) şöyle dedi:
Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem):
Allah indinde şehit için altı haslet vardır:
1-Dökülen ilk damla kanı ile günahları bağışlanır.
2-Cennetteki makamı kendisine gösterilir.
3-Kabir azabından korunur.
4-En büyük korkudan emin olur.
5-Kendisine iman hüllesi giydirilir.
6-Hurül-İyn ile evlendirilir ve akrabalarından yetmiş kişiye şefaatçiliği kabul edilir buyurdu.
İbni Mace: 2799, Tirmizi: 1663, Ahmed: 167330
6) Müminlerden Şehitlerin Şefaati
Nimran bin Utbe ez-Zimari şöyle tahdis etti: Biz yetim idik Ümmüd-Derdanın yanına girdik. Bize dedi ki:
−Size müjdeler olsun! Ben Ebud-Derdanın şöyle dediğini işittim: Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem):
Şehit kendi ehlinden yetmiş kimseye şefaat edecek buyurdu.
Ebu Davud: 2522
Şefaati İspat Hususunda İnsanlar Üç Kısma Ayrılmıştır
1) Müşrikler, hristiyanlar ve tasavvuf müntesiplerinden haddi aşan sapık bidatçılar, tazim ettikleri kimseleri Allah ile kendi aralarında vasıta ve şefaatçi edinirler, bunun için de bazı ibadet çeşitlerini onlara sarf ederler.
2) Hariciler ve Mutezile, günahkâr kimselere şefaat edilmesini inkâr ederler.
3) Ehli sünnet, iman üzere ölen kimselere şefaat olunacağını ikrar edip kabul etmektedirler.
Bu hususta İbni Teymiye şöyle demiştir:
Müslümanlar Nebi (Sallallahu Aleyhi ve Sellem)in kıyamet günü Allah kendine izin verdikten sonra hesabın başlaması için şefaat edeceği üzere icma etmiştir. Ehli sünnet şefaat konusunda sahabenin ittifak ettiği hususlarda hem fikirdir. İttifak edilen hususlardan bir tanesi de büyük günah sahibi kimselere Nebi (Sallallahu Aleyhi ve Sellem)in şefaat edeceğidir. Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem)in şefaati Mutezilenin zannettiği gibi sadece sevabın artması ve derecelerin yükselmesi için değildir. Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem)in birçok şefaati vardır bunlar yukarda zikredildi.
1) Müşriklerin Hristiyanların vb Şefaat Hususundaki İnançları
Müşrikler, hristiyanlar ve tasavvuf müntesiplerinden haddi aşan sapık bidatçıların şefaat hususunda ki akideleri sahih değildir. Çünkü onlar tazim ettikleri varlıkların Allah katındaki şefaatini dünyada insanlar arası bilinen hatır atma ameline dönüştürmektedirler. Oysa Allah katındaki şefaatle insanlar arasındaki şefaat arasında fark vardır. İnsanların yanındaki şefaatçi şefaat olunana bir aracı ile müracaat eder ve onu aracı yapar. Allah katındaki şefaat, insanların yanındaki şefaatin hilafına sadece Onun izninden sonra olur:
Allahın razı olup izin verdiğinden başkasına şefaat edemezler ve onlar, Onun korkusunda titrerler.
Enbiyâ: 28
İnsanların yanındaki şefaatçiler, şefaat talep edilen kimseye tesir etme güç ve imkânına sahip olabilirler. Allah katındaki şefaatçilerin Allaha tesir etme vb. bir imkânı yoktur.
2) Harici ve Mutezilenin Şefaat Hususundaki Görüşleri
Hariciler ve Mutezile ümmetin günahkârlarına şefaat edilmesini inkar edip bu hususta nakli ve akli deliller ileri sürmüştür.
Nakli delilleri: Allahu Teâlâ şöyle buyuruyor:
Öyle bir günden sakının ki, o gün hiç kimse, kimsenin cezasını çekmez; kimseden şefaat da kabul edilmez; kimseden fidye de alınmaz ve onlara hiçbir yardım yapılmaz.
Bakara: 48
Yaptığınız her harcamayı veya adadığınız her adağı Allah bilir. Zalimlerin hiç bir yardımcısı yoktur.
Bakara: 270
Onları yaklaşan güne karşı uyar. Zira yürekler, boğazlara dayanmıştır; yutkunur dururlar. Zalimlerin ne bir dostu ne de sözü dinlenir bir şefaatçileri yoktur.
Gafir: 18
Üzerine azap kelimesi (hükmü) kesinleşeni mi, sen ateşte bulunanı mı kurtaracaksın?
Zümer: 19
Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) şöyle buyurdu:
İnsanların arasını bozmak için söz taşıyan, devamlı içki içen, babasına ve annesine asi olan kimseler cennete giremez
Nesei: 8/284, Darimi: 2/112, Ahmed: 2/201, İbni Huzeyme: 237-237
İbni Münir Keşşafa yaptığı talikte şöyle demektedir:
Haricilerin şefaati inkârı, itaatkâr kimselere itaatleri için mükâfat, isyankâr kimselere de masiyetleri için ceza akıllarınca Allaha vaciptir demelerindendir.
Haricilerin şefaati inkârdaki bu halleri akıllarını her şeyin üzerinde tartışılmaz ölçü ve tek hâkim kabul etme sapıklığının neticesidir. Haricilerin bu görüşü mutezilenin her fırsatta övgüyle dile getirdiği sapık görüşlerinden biridir. Mutezile günahkârlara şefaat edileceğini inkâr edip onu da mezkûr ayetlerle delillendirirken, şefaati ispat eden ayet ve hadisleri görmezlikten geliyor veya onlara gözlerini tamamen kapatıyorlar. Özellikle Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem)in ümmetin büyük günah işleyenlerine yapacağı şefaati ret etmektedirler. Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem):
Şefaatim ümmetimden büyük günah sahibi kimseleredir. buyurduğu halde, Mutezilenin önde gelen sabıklarından Ebu Ali el-Cubai şöyle demektedir:
Nebi günah sahibi kimselere şefaat edemez, böyle bir şeyi yapması ona caiz değildir. Çünkü sevaba layık olmayan kimseye sevap vermek çirkin bir iştir. Onun müstahak olduğu şey devamlılık üzere ateşte kalmasıdır. Hal böyle olunca Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem)in şefaatiyle o kimse ateşten nasıl çıkar?
Şerhul-Usul: 688
Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem)in hadisinde görüldüğü gibi, büyük günah sahiplerine şefaat edilmesi anlatılıyor. Hadisi reddeden Cubai ise büyük günah sahibine sevap verileceğini ve bunun çirkin olduğunu söylüyor. Günahkâr bir kimsenin günahının bağışlanması ayrı şey şefaatle günahının sevaba çevrilmesi ayrı şeydir. Mutezilenin ayağının kayıp dalalet çukuruna düşmesinin sebebi, büyük günah sahibi kimselerin, ondan tevbe etmeden ölürse ebediyen ateşte olduğunu; diğer hususlardaki iman ve amellerinin ona fayda vermeyeceği iddia etmelerindendir.
Ehli sünnet ise hariciler ve mutezilenin tam tersine büyük günah sahibi kimseler tevbe etmeden ölürlerse, onların Allahın meşietinde olduğunu dilerse affedeceğine dilerse azap edeceğine inanmaktadırlar. Biraz önce zikredilen hadis ise Ehli sünnetin bu görüşüne açık bir delildir.
Mutezilenin şefaati reddederken delil olarak zikredip tutunduğu ayetler, kıyamet günü gerçekleşecek şefaati ispat eden ayetlerden ayrı ayetlerdir. Mutezile ise onlara karşı tam bir körlük içindedir. O ayetlerden bir kaç tanesini burada zikredelim: Allahu Teâlâ şöyle buyuruyor:
Onun izni olmadan kendisinin katında kim şefaat edebilir?.. Bakara: 255
Allahtan gayrı dua ettikleri şeyler, şefaat etmeye sahip değillerdir. Ancak bilerek hakka şahitlik edenler bundan müstesnadır. Zuhruf: 86
O gün Rahmânın izin verip sözünden hoşnut olduğu kimselerden başkasının şefaati fayda vermez.
Ta-Ha: 109
Bu ve benzeri şefaati ispat eden ayetler Kuranda çoktur. Onlardan bazısını şefaatin delilleri kısmında zikrettik.
Şefaati nefyeden ayetlere gelince, selefin onlardan anladığı Mutezilenin anladığının tam tersinedir. Bunun izahı şöyledir: Mezkur ayetlerde nefyedilen şefaat ile kastedilen müşrik ve Kâfirlerin umduğu kendilerini Allahın elim azabından kurtarıcı şefaattir. Onların bu zannını Allahu Teâlâ şöyle beyan ediyor:
Onlar Allahı bırakıp kendilerine ne zarar ne de fayda vermeyecek şeylere tapıyorlar ve: Bunlar Allah katında bizim şefaatçilerimizdir diyorlar.
Yûnus: 18
Bunlara Allahın sevip kendisinden şefaat etmek üzere razı olduğu hiç kimse şefaat etmeyecektir. Kendilerinin tazim edip şefaatini umduğu kimselerin şefaati de fayda vermeyecektir. Bu hususta Allahu Teâlâ şöyle buyuruyor:
Sizi şu yakıcı ateşe sürükleyen nedir? Dediler ki: Biz namaz kılanlardan olmadık. Yoksula da yedirmezdik. Boş şeylere dalanlarla beraber dalardık. Ceza gününü yalanlardık. İşte böyle iken ölüm bize gelip çattı. Artık onlara şefaatçilerin şefaati fayda vermez.
Müddessir: 42-48
Onlar ve azgınlar tepe takla cehenneme atılırlar. İblisin bütün askerleri de. Onlar orada (tazim ettikleri evliyalarıyla) çekişerek derler ki:
−Vallahi biz apaçık sapıklık içindeymişiz. Çünkü sizi Âlemlerin Rabbine denk tutuyorduk. Bizi o suçlulardan başkası saptırmadı. Şimdi artık bizim ne şefaatçilerimiz var. Ne de candan bir dostumuz.
Şuara: 94-101
Öte yandan Mutezilenin kullandığı:
Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem)in:
İnsanların arasını bozmak için söz taşıyan, devamlı içki içen, babasına ve annesine asi olan kimseler cennete giremez. vb. hadislere gelince Ehli sünnetin bu gibi hadislere bir kaç yönden izahı vardır.
Onlardan bir tanesini burada zikretmekte yarar görüyorum:
Bu gibilerinin cezası cennete girmemektir. Ancak Allahu Teâlâ kerem edip onları bağışlar ve cennetine kor. Çünkü Allah müslüman olarak ölen hiç kimseyi ateşte ebedi olarak bırakmayacaktır. Buna Allahın:
Allah kendisine ortak koşulmasını bağışlamaz, bundan başka her şeyi dilediğine bağışlar...
Nisâ: 116
Bir zaman gelir ki, Kâfirler keşke müslüman olsaydık diye arzu ederler.
Hicr: 2
Ayetlerinin tefsirinde anlatılan ifadeler şahitlik eder. İbni Cerir tefsirinde rivayet ettiğine göre, İbni Abbas ve Enes (Radiyallahu Anh) bu ayeti şöyle tefsir etmişlerdir:
Allah günah sahibi kimseleri müşriklerle beraber ateşte hapsedince, müşrikler müminlere: Dünyada iken Allaha ibadet etmeniz sizden hiç bir şeyi gidermedi derler. Bu söz Allahı kızdırır, akabinde rahmeti ve fazlı ile müminleri oradan çıkarır da cennete kor. İşte bu anda Kâfirler: ...Keşke müslüman olsaydık diye temenni ederler.
İbni Cerir: 14/3-4, İbni Kesir, 4/442-443, Tefsiri İbni Atiyye: 8/280
3) Ehli Sünnetin İspat Ettiği Şefaat
Ehli sünnetin ispat ettiği şefaate gelince onun şartları vardır:
a) Allahın şefaatçiye şefaat için izin verilmesi.
Onun izni olmadan kendisinin katında kim şefaat edebilir?
Bakara: 255
Onun izni olmadan hiç kimse şefaat edemez...
Yûnus: 3
b) Allahın şefaat olunacak kimseden razı olması.
Göklerde nice melekler var ki, onların şefaati hiçbir fayda vermez. Ancak Allahın dilediği ve razı olduğu kimseye izin verdikten sonra olursa (bu müstesnadır)
Necm: 26
Allahın razı olup izin verdiğinden başkasına şefaat edemezler ve onlar, Onun korkusunda titrerler.
Enbiyâ: 28
Şefaat Talebi İçin Allahtan Gayrına Dua Edilmez
Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem)den yahut başkalarından:
−Bana şefaat ya Rasulallah, bana şefaat et ey filanca, gibi ifadelerle şefaat talep edilmesi doğru değildir. Ancak bir kimse:
−Ey Allahım Rasulünü benim hakkımda şefaatçi et der dua ederse bu müstesnadır, bu caizdir. Bunun delili ise Osman bin Hanif (Radiyallahu Anh)ın rivayet ettiği hadiste şöyle demiştir:
Gözleri görmeyen bir adam Nebi (Sallallahu Aleyhi ve Sellem)e geldi ve:
−Bana şifa vermesi için Allaha dua et dedi. Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem):
−Dilersen dua ederim ama istersen sabret. Sabretmen senin için daha hayırlıdır buyurdu. Adam:
−Allaha dua et dedi. Osman bin Hanif (Radiyallahu Anh) dedi ki:
Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) ona abdest almasını, abdestini güzel yapmasını ve şöyle dua etmesini emretti:
−Ey Allahım! Onu benim hakkımda şefaatçi et!
Tirmizi: 3811, İbni Mace: 1385, Ahmed: 4/138
Paylaş
İman İle İlgili Meseleler Mumine Forum
-
Reklam
Hangi insanın imanının tam olduğunu bilmek mümkün değildir elbet bunu bir tek Allahu teala bilir. Biz bize emredilenlere uyarak iman noktasında düz bir çizgide durmaya çalışırız.