Dün dostumuz Ahmet Öngün bir internet mesajı gönderdi ve aşağıda özetlediğim hayat hikayesini okuma fırsatı elime geçti.
Apple'ın herşeyi olan Steve Jobs 24 Şubat 1955'te doğmuştu ve 5 Eylül 2011 tarihinde de öldü. Hayatı iniş çıkışlarla dolu olan bu vizyoner girişimci ve mucit 14 Temmuz 2005 tarihinde Stanford Üniversitesi'nin mezuniyet töreninde konuşmaya çağrıldığında hayatı ve hayatını anlatan aşağıdaki konuşmayı yaptı.
Jobs'un biyolojik annesi İsviçre ve Alman kökenli Joanne, genç ve evlenmemiş ve parasız bir kişi olarak pek bakamayacağı çocuğunu başkalarına evlat olarak verecekti ama eğitimli insanlara vermek istiyordu. Jobs'un babası Abdulfettah Jandali adlı Suriye'li Müslüman bir göçmendi (biyolojik babası sonra Nevada Üniversitesi'nde siyaset bilimi profesörü olmuştu ). Bir avukat ve eşi doğacak bebeğe talipti ama onlar kız bebek istiyorlardı, bebek erkek doğunca başka bir aile onu evlat edindi. Yeni annesi üniversiteden ayrılmış biri idi, yeni babası da liseyi bitirmemişti. Biyolojik anne ikna edildi ve Jobs'u gariban işçi ailesine evlat vernmeye razı oldu, ama onu üniversiteye göndereceklerine dair de söz aldı.
Jobs 17 yaşında pahalı bir okul olan Reed College'a yazıldı. Gariban işçi ailesinin tüm birikimi onu okula göndermeye harcanıyordu. Jobs dersleri beğenmediği için bir dönem sonra okulu bıraktı ama kendi seçtiği bazı dersleri hariçten almaya devam etti. Yurt vardı ama, o yurt parası veremiyordu, arkadaşlarının odasında yerde yatıyordu. Boş içecek şişelerini bulup depozitolarını toplayarak geçiniyordu. Aldığı ve sonra bilgisayarlarda uyguladığı ders konularından biri kaligrafi idi. Kaligrafi dersi almanın hayatta faydası olacağı pek düşünülmez ama, bu ders ilk Macintosh bilgisayarı yaptıklarında çok işine yaramıştı. Jobs ayrıca Hindistan'a gidip Budist olmuştu ve kafası tıraşlı gezip Hint giysileriyle dolaşmaya başlamıştı.
Hep, 'Bazı şeylerin önemini ileriye değil, ancak dönüp geriye baktığınız zaman görebiliyorsunuz!' dermiş. Jobs zaman geçtikçe hayatta talihli olduğunu, çünkü sevdiği işleri yapmaya hayatının çok erken bir yaşında başladığını düşünmeye başladı. Bu sevdiğini yapmanın başarısının temel sırrı olduğunu vurguluyor.
Apple'ı beraber kurduğu Wozniak ile 20 yaşında iken babasının garajında işe giriştiler ve sonunda 10 yıl içinde yani 30 yaşında 2 milyar dolar değerinde ve 400 kişi çalıştıran bir şiket haline getirdiler. 30 yaşında ve ilk ticari olarak başarılı Apple II serisini üretmelerinden bir yıl sonra, şirketi yönetmek için profesyonelleri işe aldılar ama, görüş ayrılıkları nedeni ile Yönetim Kurulu büyük hissedarlardan biri olan Jobs'u iş başından uzaklaştırdı.
1985 yılında birkaç ay işsiz kalan ve ne yapacağını bilemeyen Jobs başarısız olduğunu düşünmeye başlamıştı. Ama bu negatif hislerden, yeniden, 'yaptığı işleri sevdiğini' düşünerek kurtuldu.
O tarihten sonraki beş yılda NeXT adlı eğitim ve iş hayatı platformu şirketini kurdu (sonunda Apple NeXT'i satın aldı). Jobs Pixar adlı bilgisayarda animasyon film üreten başarılı bir şirket de yarattı ve Walt Disney stüdyoları da bu şirketini satın aldı. Bu arada NeXT'i satınalan Apple da Jobs'u geri çağırdı. Jobs bu gidiş ve geliş arasında bazen hayatın insanların kafasına 'tuğla' vurduğunu ve ancak bu sayede uyandıklarını düşünmeye başlamıştı. Apple'den atılmasının onun hayatında en önemli deneyim olduğunu da vurguluyordu. Bu arada bir de aşık oldu ve 'müthiş bir kadın' dediği eşi ve çocuklarının annnesi Laurenne ile evlendi.
Jobs'un Stanford'un mezuniyet töreninde öğrencilere söylediği en önemli şey ise 17 yaşından beri bildiği bir sözdü. 'Her yaşadığın günü bunun hayatının son günü olduğunu düşünerek yaşamalısın ve kendine sormalısın, bu gerçekten son günüm olsa idi, başka bir şey yapmak ister miydim ? Ve ister idi isen, derhal yapmalısın, bir şeyleri hemen değiştirmelisin !' O bu düşünce ile hayatta hep büyük değişiklikleri kovalamış. Der ki gelecek beklentileri, gurur, utanma veya başarısızlık hisleri, ölüm karşısında hiç bir değer taşımaz . Yedi yıl evvel pankreas kanseri olduğu teşhisi konuduğunda ölümün hayatın en önemli faktörü olduğunu düşünmeye başlamış. Çünkü bir süre sonra öleceksin ve yerine başkaları geçecek. Ama sen başkalarının hayatını ve başkalarının dogmalarını yaşamamalısın. Kalbini, hislerini dinle, kendi sevdiklerini yap. Jobs , Stanford öğrencilerine konuşmasını 'Aç ve çılgın kalın' cümlesiyle bitirmiş.