Sık sık söylenir ki yüzde 95 kilo verme önlemleri çalışma. Ancak bu doğru değil. Davranışsal tedavilerdeki gelişmeler (örn. bilişsel davranışçı terapi) obezite için ve zayıflama ilaçları insanların kilo vermesine yardımcı olan birçok yaklaşım olduğu anlamına gelir.
Aslında, kilo vermek kolay kısımdır (nispeten konuşursak). Sorun şu ki, bir diyeti bıraktığınızda veya kilo verdirici bir ilaç almayı bıraktığınızda, kilo her zaman tekrar artacaktır.
Açık olmak gerekirse, bu, diyetlerin ve diğer obezite tedavilerinin yararsız olduğu anlamına gelmez. Ne münasebet.
Yakın zamanda yayınlanan bir çalışmada, Lancet Halk Sağlığıaraştırmacılar, katılımcıları 12 veya 52 haftalık bir WW programına (eski adıyla Weight Watchers) katıldıktan beş yıl sonra kontrol etti.
Ortalama olarak, insanların kiloları yavaş yavaş artmış olsa da, bir miktar kilo kaybı – ortalama olarak yaklaşık 2 kilogram – beş yıla kadar devam etti.
Daha düşük bir ağırlıktaki bu kısa süre bile, bir kişinin yaşam boyu diyabet, kalp hastalığı ve diğer kiloyla ilgili hastalıklara yakalanma riskini önemli ölçüde azaltabilir. Ancak obezitesi olan kişiler ve sağlık hizmeti sağlayıcıları için kilo alımı moral bozucu olabilir.
Bir kişinin kilosunu kendi sorumluluğu olarak gören obeziteyi çevreleyen damga, bu tedavi “başarısızlığının” genellikle kişisel bir başarısızlık olarak hissedildiği anlamına gelir. Bu doğru değil. Peki kilolar neden geri geliyor?
Beyniniz kilo vermenizi istemiyor
Ağırlığın geri gelmesinin birkaç nedeni var. Birincisi, kilo verdiğimizde beynimiz bundan nefret eder. Bunu hayatta kalma şansımızda bir azalma olarak görüyor, bu yüzden ağırlığınızı tekrar yukarı çekmek için elinden gelen her şeyi yapıyor.
Kilo verdikçe beyniniz metabolizma hızınızı düşürür (vücudunuzun kalori yakma hızı), sizi ince bir şekilde daha verimli hale getirir. Gerçek şu ki, aynı kiloda iki kişi varsa, birinin ağırlığı sabit, diğeri henüz kilo vermişse, ikincisi aynı kiloda kalmak için daha az yemek yemek zorunda kalacaktır.
Bundan büyük ölçüde leptin adı verilen yağdan salgılanan bir hormonun sorumlu olduğu ortaya çıktı. Leptinin kilit rollerinden biri, beynin ne kadar yağ taşıdığınızı bilmesini sağlamaktır. Ne kadar çok yağınız varsa, o kadar çok leptin üretilir. Yani kilo verdiğinizde, beyniniz buna karşılık gelen leptin düşüşünü algılar.
heyecan verici olan şu ki bilim adamları gösterdi Beyninizi hiç kilo vermediğinizi düşünmeye ikna etmeye yetecek kadar leptin verirseniz, kilo vermeyle ilgili bu değişikliklerin çoğu hafifler. Henüz bu bulgulara dayalı bir tedavi yok – ancak bu alanı izleyin.
Bu biyolojik nedenlerin yanı sıra, obezitesi olan her kişinin kilo almasına katkıda bulunan psikolojik, sosyal, çevresel ve ekonomik faktörlerin kendi bileşimi vardır. Bunların çoğu kilo verme tedavisi sırasında çözülmez.
Obez olan ve kilo vermiş kişiler hala enerjisi yoğun, besin değeri düşük gıdaların yaygın olarak bulunduğu, yoğun bir şekilde tanıtıldığı, daha ucuz ve daha uygun olduğu bir ortamda yaşıyor. Sosyal aktiviteler genellikle yemek etrafında toplanır. Yemekle kutlar, yemekle üzüntüyü giderir ve yemeği hem rahatlık hem de ödül olarak kullanırız. Daha az yemek, sürekli düşünmeyi ve hatırı sayılır bir çabayı gerektirir.
Ticari grup programları veya bilişsel davranışçı terapi gibi obezite için davranışsal tedaviler bize öğretir. stratejiler bu, bunu yönetmemize yardımcı olabilir, ancak zor olmasını engellemez. Ayrıca hayatımızı kolaylaştıramazlar.
Günlük stres etkenleri ve yaşam olayları, insanların kilo vermeye çalışırken oluşturdukları sağlıklı alışkanlıkları ve rutinleri bozabilirken, biyolojik etkenleri hedef alan ilaçlar yalnızca alındıkları sırada çalışır. Cerrahi aynı zamanda biyolojik etmenleri ele almak için de işe yarar, ancak biyoloji karşı koyar.
Kronik tedaviler
Tek seferlik bir müdahalenin kalıcı kilo kaybına yol açacağını beklemek gerçekçi değildir. Çok etkili olan yüksek tansiyon ilaçları örneğini ele alırsak, tansiyonunuz normale döndükten sonra hiç kimse tedavinin kesilmesini onaylamıyor. Sadece tekrar geri gelirdi. Aynı şey kilo verme tedavisi için de geçerlidir.
Obezite belki de en iyi şekilde kronik tekrarlayan bir durum olarak düşünülür. Obezite hastalarının tedaviye ve desteğe ömür boyu erişmeleri gerekir. Kilo alma nedeniyle etkili tedavi seçeneklerini reddetmek yerine, tedavilerin neler başarabileceği ve sürekli desteğe ihtiyaç duyma olasılığı konusunda insanlara karşı dürüst olmalıyız. Sonuçta, kronik durumlar kronik tedaviler gerektirir.
Topluma hakim olan görüş, obezitenin basit bir sorun olduğu yönündedir: sadece daha az yiyin ve daha fazla hareket edin. Bu nedenle, obezitesi olan kişilerin sadece “şişman utanmış” Zayıflamak. Ancak obeziteye sahip insanlar kötü, tembel ya da ahlaken yoksun değiller; hem biyolojileri hem de çevreleri ile savaşıyorlar. Obezite bir seçim değil.
Amy AhernBaş Araştırma Görevlisi, MRC Epidemiyoloji Birimi, Cambridge Üniversitesi ve Giles YeoMoleküler Nöroendokrinoloji Profesörü, MRC Metabolik Hastalıklar Birimi, Cambridge Üniversitesi, Cambridge Üniversitesi
Kaynak : https://www.sciencealert.com/weight-loss-stats-dont-tell-the-full-story-experts-explain-why-that-matters