Mark Twain 1905 yılında Havva’nın Güncesi adıyla bir öykü yazmıştır. Bu öykü Harper’s Bazaar dergisinde yayınlandıktan sonra çok geçmeden kitaba çevrilmiştir. Kitabın içine birkaç öykü daha konulmuştur ama kitabın asıl çıkma hikayesi bu anlatacağım öyküdür.
Birçok dinin inanışına göre ilk kadın olan Havva tarafından tutulan bir günlük tarzında yazılmıştır. Sadece Havva’nın gözüyle değil. Kitapta Adem’in güncesi de yer almaktadır. Hatta Havva’ya ‘canavar’ der!
Onun hiç susmadığından dert yanar. Okurken hem güldüğünüz hem de ‘gülersem çarpılır mıyım?’ diye düşündüğünüz bu kitap, okuyucuların dikkatini çekmeyi epey başarıyor. Yaradılış ve Evrenin Oluşumu hakkında espritüel, açık ve farklıdır. Adem ve Havva meşhur yasak elmayı yedikten sonra Düşüş Öyküsü başlar. Ve sürgünün ardından bir anda aradan 40 yıl geçer. Burada ise en etkilendiğim kısım ise, Mark Twain bu kitabı yazarken eşinin vefat etmişti olması. Eşinin vefatından sonra ise kitapta geçen şu sözleri aslında eşine yazmıştır:
“Cennet, O’nun olduğu yerdi.”
Hem güldüren hem de derin bir düşünceye iten bu kitap mutlaka okunmalıdır.