Brian Kelly Cumartesi gecesi Alabama’ya karşı uzatmalarda hücumunu sahada sürdürdüğünde zaman durdu. Tüm ülke koltuklarının kenarına kaydı, bazılarımızın alnından boncuk boncuk terler damlıyordu.
Bu, acı SEC rakipleri arasında bir playoff maçıydı. Spor şimdi var olduğu için, bunun gibi oyunların sonuçları, nihai ulusal şampiyonu belirlemede uzun bir yol kat ediyor. Bu yüzden nefesimizi tutarak izledik.
Kuduz LSU hayran kitlesine bu programın kendi gözetimi altında en üst düzeyde rekabet edebileceğini kanıtlamaya çalışan birinci sınıf koçu Kelly, maçın başka bir uzatmaya gitmesini istemiyordu. Takımı az önce bir gol attı ve oyunu eşitlemekten ve ikinci bir uzatmaya zorlamaktan fazladan bir puan uzaktaydı. Bunun yerine, iki kişilik gitmeyi tercih etti. Evdeydi. Takımı gol atabileceğini kanıtladı. İplerde büyük, kötü kurt vardı.
Takımının sezonu, Kolej Futbolu Playoff’unda potansiyel bir yer ve bir hayran kitlesinin onayı gibi her şeyi tehlikeye atıyordu. Ellerini cipslerine koydu ve yavaşça masanın ortasına itti.
Hepsi icinde.
Bahisler.
Dram.
Kolej futbolu mükemmelliği.
Kelly başardı. Oyun kurucu Jayden Daniels, yetenekli birinci sınıf öğrencisi kale çizgisini geçmeden önce Mason Taylor’ın bitiş bölgesinin bir yard gerisinde sıkı bir son buldu. LSU 32-31 kazandı. Alabama’nın ulusal şampiyonluk umutları ölürken, Tigers SEC şampiyonası için hayatta kalır – ve bu şampiyonayla birlikte gelen varsayılan Playoff noktası -.
Evet, bu normal bir sezon maçıydı. Ama esasen kazananın hepsini aldığı bir playoff maçıydı. Kolej futbolu şu anki dört takımlı sistemde bu şekilde çalışıyor. Spotlar diğer sporlara kıyasla saçma bir şekilde ayrıcalıklı, bu yüzden kolej futbolu en çekici normal sezona sahip. Bazı takımlar şüpheden yararlanabilse de – örneğin SEC’deki iki mağlubiyetli LSU gibi takımlar, hala spordaki en iyi ve en derin konferansı kazanabileceği umuduna tutunuyor – Power 5 seviyesindeki herkes bir şans. Tüm oyunlarınızı kazanın, siz varsınız. Çok basit. Ve bir kez kaybettiğinizde, işler yoluna girebilir veya düşmeyebilir, ancak bu kayıp sizi dışlanma potansiyeline maruz bırakır.
Cumartesi günü Baton Rouge’da sahada CFP logoları yoktu, ancak Kasım ayında hepimiz bir playoff maçımız var.
Görünüşe göre herkes College Football Playoff’un genişlemesinden yana. Daha fazla takıma nasıl erişim sağlayacağı ve yukarıda bahsedilen bahisleri bazılarımızın şimdi geçebileceği diğer oyunlara nasıl ekleyeceği konusunda bir heyecan var. Küçük adam nihayet görülüyor. 5 takımdan oluşan Grup nihayet temsil ediliyor. Ve kampüste markalı Playoff oyunlarına sahip olmak, son üç yılda çarpıcı bir şekilde gelişen bir sporda heyecan verici yeni bir olasılık. Genişlemenin olumlu yönleri medyada sıklıkla vurgulanır.
İlginçtir ki, olumsuzları dile getiren çok fazla kişi olmadı. Bu dört takımlı sahanın sağladığı dramatik normal sezonu gerçekten değiştirmek istiyor muyuz? Genişlemenin tüm avantajlarından yararlanmak için, halihazırda var olan büyük normal sezon playoff oyunlarının sihrini elimizden aldığımızı kabul etmelisiniz.
Geçen haftanın en büyük üç sonucu neydi? Alabama üzerinde LSU, Tennessee üzerinde Georgia ve Clemson üzerinde Notre Dame. Bu maçların üç mağlubu da Salı akşamı yayınlanan Kolej Futbolu Playoff komitesinin en son sıralamasında ilk 12’de temsil edildi. Tennessee 5 numara, Alabama 9 numara ve Clemson 10 numaraydı. Kaybetmenin sonuçları yok.
Falan.
Oh, ve bu yılki Ohio State-Michigan maçı? Biliyorsunuz, iki yenilmez Big Ten East takımını konferanslarını kazanma ve Playoff yapma şansı için karşı karşıya getirecek oyun? Genişletilmiş bir alanla, bu oyunun sonuçları ulusal şampiyonluk yarışı için önemli olmayacak. Elbette, hayran kitleleri her zaman umursayacak çünkü bu acı bir rekabet, ancak bu oyunu kaybetmenin tek sonucu daha düşük bir tohum ve karşıt hayran kitlesinin saçma sapan konuşmalarını duymak zorunda kalmak olacaktır. Ohio State maçı kaybedebilir, ancak Kolej Futbolu Playoff’unda 7 numaralı tohum olacak ve başka bir takıma ev sahipliği yapacak ve bunun yerine 23 sayılık favori olacak. Harika.
Yeni takımlar görmek istemek anlaşılabilir bir şey. Her sene aynı sonuçlardan bıktık. Peki ne yapıyoruz? Gelişimi ve mükemmelliği zorlamak yerine başarının tanımını değiştiriyoruz – ilk dört takım yerine ilk 12 takımdan biri olun.
Michigan’ın geçen yıl yaptığı şey özeldi. Jim Harbaugh döneminde sürekli yetersiz kaldıktan sonra, Wolverine’ler personelini yeniden yapılandırdı ve çalışmaya başladı. Yıl sonunda Ohio State’i yendiler. Big Ten’i kazandılar. Playoff yaptılar. Bu, Wolverines hayranlarının gurur duyabileceği bir şey. Bu, ayrıcalıklı kulübe zor yoldan girmek için sonsuza kadar el üstünde tutabilecekleri bir şey. Saf yol.
Bu gerçek bir başarı, Michigan’dan gelecek ve 11 numaralı tohum olarak bir yıl daha geçirecek sahte bir başarı değil. Veya Cincinnati’nin 5’li Grup bariyerini kırarak hissettiği başarı. Bunlar anlamlı. Onlar gerçek. Onlar önemli.
Gelecekte, standartlarımızı düşürdüğümüz için unutulabilir takımları kutlamak zorunda kalacağız. James Franklin’in sahaya koyduğu ve Penn State hayranlarını hayal kırıklığına uğratan şu 9-3 takım mı? Evet, o takımlar şimdi CFP’yi yapabilir. Bakış açınızı başarısızlıktan başarıya çevirin çünkü bu, Penn State’in her şeyi kazanabilecek bir takımı bir araya getirmesini talep etmekten çok daha kolaydır. Franklin 75 milyon dolarını garantili olarak bozabilir çünkü Playoff’u şimdi ürünü geliştirmek zorunda kalmadan yapar.
Kolej Futbolu Playoff’u, ulusal şampiyonu belirlemek için var.
Bu kadar.
Ama bu ayrımı hak etmeyen takımları davet ediyoruz, böylece küçük adam için daha iyi hissedebiliriz. Açıkça daha düşük olan takımlar artık pankart asabilir çünkü hey, Georgia ve Alabama ile rekabet edememeleri adil değil.
Ve küçük adam için olmadığı durumlarda, tüm yaptığımız, dünyanın Alabama’larına ikinci bir mulligan vermek, böylece sahada olmayı hak etmedikleri yıllarda ulusal şampiyonluk için rekabet edebilecekler. Yeni Kolej Futbolu Playoff’unu 6 numara veya daha kötüsü olarak kazanan ilk takım, üçüncü bir şans verilen ve yılın sonunda ısınan süper bir takım olacak. Kasım ayında evinde Michigan State’e yenildiği için Playoff’u kaçıran 2015 Ohio State takımı, muazzam yeteneğine rağmen tüm yıl boyunca eğlendiği için ulusal bir şampiyonluk kazanmayı hak etmedi. Şimdi harika olmayan ve kutlanmayı hak etmeyen inanılmaz yetenekli takımlara kapıyı açıyoruz.
Alabama, Georgia, Ohio State ve Clemson için normal sezonlar artık önemli değil. Üç oyun mu kaybettin? Sorun değil, yine de içeridesin.
Bu da bizi schadenfreude kavramına getiriyor. Kolej futbolunda, diğer takımların acı çekmesini izlemekten, takımlarımızın gelişmesini izlemek kadar zevk alırız. Diğer sporlara benzemez. Üzüntüyü bu kadar çekici yapan da budur. Sadece yenmemeniz gereken bir takımı yenmek değildir. Daha iyi takımın sezonunun tüm ülkenin gözü önünde çöküşüne tanık olmanın heyecanı. Kolej futbolunun özeti budur.
Buna verilecek yanıt, tahmin edilebileceği gibi, geçmişte göz ardı edilen oyunlara şimdi daha fazla önem atfetmemiz olacaktır. Ama Cumartesi günü Teksas’a gittiğinde TCU için bir playoff maçı almayacak mıyız? Meslektaşım Sam Khan Jr., TCU’nun LSU veya Alabama’dan farklı bir standartta tutulduğunu iddia edecek. Evet, bu doğru çünkü LSU ve Alabama farklı şekilde inşa edildi ve çok daha zor bir konferansta oynuyor. SEC’i kazandığınızda, bu ayrımın avantajlarından yararlanırsınız. Ve TCU farklı bir standartta tutulsa bile, ulusal bir şampiyonluk için yarışmak istiyorsa – çünkü tüm mesele bu – bu hafta sonu playoff’ta üç kayıp Longhorns’u yenmesi gerekmez mi? Belki de TCU farklı bir standartta tutuluyor çünkü üç kayıplı bir takıma yedi puanlık bir underdog.
Ancak bunun güzelliği, TCU’nun komiteyi etkilemek için 100 sayı kazanmasına gerek olmamasıdır. Tek yapması gereken kazanmak ve bugünden Seçim Pazarına kadar playoff maçlarını kazanmaya devam etmek. Kendi kaderini kontrol etmeyen bir Power 5 takımı yoktur. Wake Forest, Syracuse ve başka kim varsa – ulusal bir unvan için rekabet etmek ister misiniz? Mükemmel olun, kaybetmeyin ve konferansınızı kazanın.
5’li Grup için endişeleniyorsan, tamam. Bu adil. 2017’de UCF gibi yenilmeyen takımlar dışarıda bırakıldığında kokuşmuş bir unsur var. Buna Kolej Futbolu Playoffu demek istiyorsanız, herkesin masaya oturmasını istemek adil olur. Ancak ulusal bir şampiyonu taçlandırmaya odaklanmışsak, o zaman 5’li Grup zayiat vermeli. Ve Cincinnati, 5 kişilik bir grubun ulusal bir şampiyonluk kazanmasının imkansız olmadığını kanıtladı. Bearcats ayrıca bunu yapmak için gerçekten donanımlı bir takımla karşılaştığınızda neler olduğunu da gösterdi.
Bana öyle geliyor ki, aslında en iyi takımı taçlandırmak yerine herkesin dahil edilmesini sağlamakla daha çok ilgileniyoruz. Ve diğer sporlardan farklı olarak, Playoff döneminde kolej futbolunda ulusal şampiyon, her yıl açık bir şekilde en iyi takımı taçlandırdı. Bu herkesin herkesi sevdiği bir senaryo değil. Bu, en iyilerden biri olarak görülmek için mükemmelliği talep ettiğimiz büyük bir iş.
Dünya böyle işliyor, değil mi? Üretmezseniz, dünyanın en yüksek ücretli insanları arasında yer almanız kimsenin umurunda olmaz. Eylem o zaman sonuçtur. Burada, eylemi talep etmeden sonuçları değiştiriyoruz.
Playoff 2014’ten beri genişletildi. Normal sezonda playoff maçları aldık. Normal sezonu seviyoruz ve eklenmesi için değiştiriyoruz. Evet, dünyanın UCF’leri şimdi başaracak, ancak iki mağlubiyet Alabama ekipleri de öyle.
Yıl sonunda daha ilginç oyunlar çıkaracağını söyleyebilirsiniz ve elbette olacaktır. Ve hepimiz onları izleyeceğiz çünkü kolej futbolu çılgınca eğlenceli ve hiçbirimiz yeterince futbol alamıyoruz. Sistem ne olursa olsun bu sporu izleyeceğiz.
Genişletilmiş Kolej Futbolu Playoff’unun ne kadar havalı olacağına dair herkesten aldığımız tüm tezahüratlara rağmen, kimsenin ayağa kalkıp genişlemenin maliyeti hakkında konuşmaya istekli olmaması garip: Düşük takımlara katılım kupaları dağıtıyoruz ve normal sezonu sulandırıyoruz. Ve bundan yeni şampiyonlar bile alamayacağız. Şimdi izlemekten sıkıldığın takımlar Playoff’un bir sonraki versiyonunu da kazanacaklar çünkü onlar kendi liglerindeler.
Genişletme pahalıdır.
Çoğu insan, yeterince komik, fiyatın ötesine bakmaya istekli.
(Sam Khan Jr. bu tartışmanın diğer tarafını alıyor. Buradan okuyabilirsiniz.)
(Jahmyr Gibbs ve Micah Baskerville’in Fotoğrafı: John Korduner / Getty Images aracılığıyla Icon Sportswire)