Kıyı Çamuru Keskin Nişancı (Limosa lapunica)Tazmanya’daki Alaska ve Anson Körfezi arasında 13.560 kilometrelik bir mesafede uçarken kaydedildi ve bu, şimdiye kadar ölçülen en uzun kesintisiz göç uçuşu oldu. Bu uzun göç, yalnızca kuşların inanılmaz yeteneklerinin kanıtı değil, aynı zamanda bilim adamlarına ve çevrecilere bu kanatlı maceracıların hayatta kalma tehditlerini vurgulama fırsatı verdi.
Kıyı çamurlukları, Alaska’nın kısa ama verimli yazında dondurucu kış başlamadan önce üreyen yüzlerce kuş türünden biridir. Bazıları yalnızca tropik bölgelere kadar uçarken, diğerleri Avustralya veya Yeni Zelanda’ya kadar uçar. Bu mesafe, herhangi bir kuş için destansı bir yolculuktur, ancak çamuru keskinleştirir. Bu yolculukta mola bile vermiyorlar.
Pūkorokoro Miranda Naturalists’ fonu, yıllardır Yeni Zelanda göçünü izlemek için bir uydu izleyici kullanıyor. Geçen yıl 13.050 kilometre rekoru kırıldı. Bu yılın başlarında Alaska baharında doğan bir genci ayarlayan seyirci durumu değiştirdi.
Ancak bu kuş, Yeni Zelanda’ya gitmek yerine Tazmanya’ya inmek için Tasman Denizi’nde keskin bir sağa dönüş yaptı. Yolculuk 11 gün sürdü.
Birdlife Avustralya ve Sean DooleyKıyıdaki Bowery çamur alt türlerinin kıyı doğu Avustralya’da geniş bir yelpazeye sahip olduğunu, ancak Tazmanya’nın üreme alanlarının en uzak olduğunu söyledi. Dolayısıyla yeni rekor bir kez daha kırılırsa muhtemelen pek bir şey fark etmeyecektir.
Ancak bu kuş yalnız olmayabilir. Çamur boruları, yırtıcılardan kaçınmak ve peloton bisikletçileri gibi sırayla birbirini takip ederek uçuşu kolaylaştırmak için büyük sürüler halinde seyahat eder.
İlginç bir şekilde, orman kuşlarının çoğu bir uçuşta güneye uçarken, Sarı Deniz’de durup Asya kıyılarına kadar daha uzun bir yol kat eden birçok türden biridir. Bölgedeki evrim, özellikle kıyı ovalarının zarar görmesi, göçmen kuş türleri üzerinde yıkıcı bir etki yaratmıştır. Bowery keskin nişancı şu anda nispeten iyi durumda olsa da, hala kritik derecede tehlikede olarak sınıflandırılıyor. Ancak, Sibirya’dan kuzeybatı Avustralya’ya göç eden yakın akrabaları menzbieriler özellikle savunmasız olarak kabul ediliyor.
Ramsar Sözleşmesi göçmen kuşlar tarafından kullanılan sulak alanları korumayı amaçlarken, BirdLife Australia, L. lapponica baueri tarafından önerilen kalkınma planları tarafından tehdit edilen başlıca Avustralya bölgelerinden birini kurtarmak için bir kampanya yürütüyor.
Uydu takibi, kuş göçü konusundaki bilgimizi değiştirdi. Dooley yaptığı açıklamada şunları söyledi:Yolda durduklarını düşündükDedi ki:ama [Pasifik’in ortasında] İnecek fazla yer yok.“
Ancak rekoru kıran kuş Vanuatu’nun üzerinden uçtu. Dooley, kuşların yollarında geçtiği toprakların genellikle bu kuşlar için iyi beslenme alanları olmadığını belirtiyor. Bununla birlikte, bazı Pasifik adalarında, yolculuğu durdurmak ve muhtemelen yeniden başlatmak için güç toplayan asmalar görüldü.
İzleyiciler, diğer göçmen türler gibi, kıyıdaki çamur borularının hangi yolu seçeceklerini nasıl bildiklerinin büyük gizemine cevap veremezler. Rekor kıran kuşun her zaman Tazmanya’ya mı gittiği yoksa Yeni Zelanda’ya giderken rotasını değiştirmeye mi karar verdiği de benzer şekilde belirsiz. Uluslararası”Atmosfer koşullarına tamamen duyarlıdiyor ve devam ediyor:Bazılarının Moreton Körfezi’ne doğru yol aldıklarını ve kötü hava koşullarından sonra uzun bir yoldan geri döndüklerini gördük.“
Kuşlar, kıyıdaki sulak alanların çamurunda yaşayan kıl kurdu ve sümüklü böceklerle beslenirler ve o kadar çok yağ biriktirirler ki, uçmaya hazır olduklarında sindirim organlarının boyutunu küçültmek zorunda kalırlar. Yetişkinler olaylardan 4-6 hafta önce Alaska’dan ayrılırlar. Erken ayrılmanın faydası ne olursa olsun, Dooley, yiyecek için daha az rekabetin olduğu bu haftaların genç kuşlara bu efsanevi yolculukta yeniden şarj olma şansı verdiğini söylüyor.
Diğer gönderilerimize göz at
[wpcin-random-posts]