Ağa Terimi Hakkında Bilgiler
Osmanlıca Terimi Olarak Ağa:
Eskiden yüksek mevki sahipleri hakkında kullanılan bir tabirdi. Bilhassa Tanzimat'tan önceki terminolojide "ağalık" oldukça önemliydi. Yeniçeri ocağı zabitlerine genellikle ağa denilirdi. Sonraları, ağa kelimesi, okuması yazması olmayan kişiler için kullanılmaya başlandı. Yakın zamanda da, ağa, bir yandan ululuk, fazilet sahipliği gibi kelimeleri ifade ederken bir yandan da sertlik, çalım, böbürlenme gibi kelimeler karşılığında kullanılmaya başlandı. Ağa, terim olarak, Osmanlı saray, devlet, ordu ve taşra gibi teşkilatlarında sürekli olarak kullanıldı. Bunlara yeri geldikçe değinilecektir.
Tarih Terimi Olarak Ağa:
Kapıkulu Ocakları'nın yüksek rütbeli subayları ile sarayda hizmetli subay ve hadımlara verilen unvan.
Yöresel-Bölgesel Terimi Olarak Ağa:
Ağabeyi, gada (Erzurum, Sivas)
Benzer Osmanlıca Terimleri:
Namazgâh (Musalla): Yerleşim alanları dışında yoldan gelip geçenlerin ibadetlerini yapabilmeleri için yol kenarına inşa edilen yerden hafifçe yükseltilmiş etrafı alçak du
Şifahane: Hastahane.
Müştemilat: Eklenti-Ek bina.
Tebaa: Uyruk, vatandaş.
Tabhane: Osmanlı imparatorluğunda Misafirhane. Dinî yapıların bir bölümü olup, özellikle gezici dervişlerin misafir edildiği yapılara denir. Tabhane, Erken Osm
Ağa Divanı: Yeniçeri ağasının reisliği altında toplanan meclisin adı idi. Bu meclise ocak büyükleri katılır ve burada ocakla ilgili işler görüşülürdü.
Ahz-u kabz: Her iki sözcük, almak anlamına gelir.
Naib: Vekil olarak birinin yerine geçen ve yerine geçtiği kişi adına işleri yürüten kişi.