Bölüm 1727 - Ebedi Cennet'in Büyük Atası
Yun Che, Kutsal Tanrı Savaşı'nda Luo Changsheng ile düelloda yaptığında, doğal düzenin kendisine neredeyse meydan okuyan kızıl bir alev gelgiti, kendi avantajına çevirmek ve herkesin zihnine damgalamak için kullandığı şeydi.
Sadece birkaç nefeste Onurlu Tai Yu'yu yakmak için kullandığı zifiri siyah, şeytani alevler, bundan bile bir milyon kat daha çarpıcıydı.
Ayrıca, sekiz yıl önce, Yun Che'nin, Kaynak Tanrı Toplantısı'nda akranları arasında büyük bir potansiyel gösteren bir İlahi Ruh olduğunu fark etmelerini sağlamıştı.
O zamanlar, Yun Che'e Ebedi Cennet Alemi tarafından verilen övgü sözleri, hepsini kıskandırmak için yeterliydi. Eğer onun yerinde olsalardı, şan kalplerinde bir ömür boyu kalırdı.
Ama bugün, Yun Che dünyaya döndükten sonra, Ebedi Cennet Alemi'n, bir parmak hareketiyle katletmişti.
Ebedi Felaket'in İblis Alevi, Kötü Tanrı'nın ateş yasalarından ve Ebedi Karanlığın Felaketi'nden yaratılmıştı. Her iki yasanın da nihai kurallarının bir kombinasyonuydu; dünyadaki mevcut tüm ateş yasalarını aşan şeytani bir alevdi.
O zamanlar, sadece kızıl alevleri çağırmak için mühim miktarda zaman alırdı. Bugün, Ebedi Felaket'in Şeytan Alevi'ni, o zamanlar hiç olmadığı kadar çok daha güçlü bir alevi çağırabilirdi.
Tai Yu elinden gelenin en iyisini yapsaydı, Yun Che onu kolayca yenemezdi. Ama şu anki haliyle, Yun Che veya Qianye Ying'er'i en ufak bir şekilde tehdit edemezdi. Sadece acınacak bir şekilde ölmekle kalmamış, aynı zamanda iblis gücünü daha yüksek seviyelere çıkarmak için bir örnek ve basamak taşı hâline gelmişti.
Yan Üç aniden uludu ve sessizliği kırdı. "Ustanın şeytani gücü, tüm İlkel Kaos'ta eşsizdir! Sıradan bir muhafızın efendimin paçasını pis parmaklarıyla kirletmeye cesaret edeceğini düşünmek, ne aptal! Jiehahahaha!”
Aşırı şoktan sonra gelen çılgın, cehennem kahkahaları tüm dünyayı buz gibi soğuk ve korkutucu hâle getirdi.
“Tai… Yu…”
Zhou Xuzi on binlerce yıldır Onurlu Tai Yu ile dosttu. Onurlu Tai Yu'nun bu kadar acınacak bir şekilde ölmesini izlemekten başka bir şey yapamayacağı gerçeği, Zhou Xuzi'nin zaten grimsi gözlerinin bir kez daha tüm rengini kaybetmesine neden olmuştu.
Onun yanında, üç muhafız da adımlarını durdurdu.
Onurlu Tai Yu'nun ölümüyle Ebedi Cennet Âlemi’ndeki tüm muhafızlar ölmüştü. En yüksek hızda geri dönseler bile, bulabilecekleri tek şey harabe ve molozdu.
"Lordum..." Ebedi Cennet Tanrı İmparatoru'na, hayatlarındaki en karanlık ve en umutsuz ifadelerle baktılar.
Ne zamandan beri Kuzey İlahi Bölgesi'nin iblis insanları bu kadar korkunçtu? Neden bu iblisler şimdiye kadar savaştıkları iblis insanlardan tamamen farklıydı?
Yun Che bu kadar kısa sürede nasıl bu kadar güçlü olmuştu? Sadece birkaç yıl önce, onu her yerde ararken kaçmaktan başka bir şey yapamazdı. Bugün, en güçlü muhafızları geride bir toz lekesi bile bırakmadan ölmüştü.
Bu bir son muydu..?
Bu Ebedi Cennet'in sonu muydu..?
…………...
Doğu İlahi Bölgesi'nin kuzeyinde, Kar Şarkısı Diyarı'nda.
Kuzey âlemleri, iblisler tarafından işgal edilen en erken sistemlerdendi. Aslında, çoğu şu anda kaosa sürükleniyordu. Hala huzurlu olan tek yer Kar Şarkısı Diyarı'ydı.
İlahi Buz Ankası Tarikatı'nın her üyesi şu anda projeksiyona bakıyordu; gökyüzündeki tanıdık ama yabancı figürü izliyordu.
O... Gerçekten İlahi Buz Ankası Tarikatı'ndan Kıdemli Kardeş Yun muydu?
"Nasıl... Nasıl bu kadar güçlü... Ve korkutucu oldu..." Buz Ankası tarikatından genç bir kadın göz bebekleri titrerken konuştu.
Onun yanında, Mu Feixue fısıldamadan önce ona bir bakış attı, “Gerçekten bu kadar korkutucu mu? Onu bu duruma sürükleyen insanlardan daha çok korkmamız gerekmez mi?”
Sonrasında döndüğü gibi buz ve karın arka planında kayboldu.
Onu duyan tüm buz anka öğrencileri başlarını çevirdi ve çok uzun bir süre ortadan kaybolduğu yöne baktı… Onların bilgisine göre, Mu Feixue o kadar asosyal bir insandı ki, yarım ya da bütün bir yıl boyunca sessiz kalabilirdi.
Diğer tarafta, Mu Bingyun yavaşça gözlerini kapattı ve iç çekti.
Burada olsaydın onunla nasıl yüzleşirdin abla..?
Aniden göğsündeki buz anka kuşu şeklindeki yeşim, acil bir ses ona ulaştığında mavi renkle parladı. "Tarikat Ustası, çevremizdeki yıldız âlemlerinin sâkinleri, iblislerin Kar Şarkısı Diyarı'nı istila etmediğini fark etmeye başlıyor. Sayısız yabancı kaynak gelişimci ve yabancı kaynak arkı krallığımıza doğru akıyor. Aslında, sınırlarımızda isyanlar çoktan patlak verdi.”
"Anlaşıldı," Mu Bingyun kayıtsızca cevap verdi. Başından beri bunu bekliyordu.
Ruuuuuuuuumble!
…………...
Aniden, tüm Ebedi Cennet Alemi gürlemeye başladı. Gökyüzünü kaplayan kara bulutlar bir anda ortadan kayboldu ve yukarıda antik, güçlü bir varlık ortaya çıktı.
Olağan dışı aura ve sarsıntı, Ebedi Cennet Âlemi'nin her yerinde meydana gelen korkunç katliamı duraklattı ve sayısız Doğu İlahi Bölgesi sâkinlerinin dikkatini tekrar çekti.
Hem Yun Che hem de Qianye Ying'er'in gözleri odakla keskinleşti.
Tüm Tanrı Alemi'nin en yüksek kulesi, yüz elli bin metre uzunluğundaki Ebedi Cennet Kulesi titriyordu. Güçlü varlık uzaktan hızla yaklaştıkça, herkesin kalplerinde ve ruhlarında, ondan etkilenen herkesin yere diz çökmesini ve ona ibadet etmesini gerektiren fiziksel bir nesne gibi oturdu.
Kan lekeli gökyüzünde bir çift göz bebeği yavaşça açıldı. Huzurlu ve kutsal bir ışık yaymaları dışında bir çift insan gözü gibi görünüyorlardı. Baktıkları her yerde, kutsal ışık herkesin kalbindeki şiddeti, öldürme niyetini ve korkuyu sildi.
Ebedi Cennet Âlemi'nin dışında, Zhou Xuzi yavaşça yanaklarından akan gözyaşlarıyla ayağa kalktı. Kollarını havaya kaldırdı ve üzüntüyle bağırdı, “At... Ata!”
Pat!
Ebedi Cennet Alemi'nin kanlı topraklarının içinde, Ebedi Cennet'in öğrencileri büyük atayı gördüklerinde dizlerinin üzerine düştü. Bağırmak istediler ama boğazlarından çıkan tek sesler hıçkırıklardı.
Son umutları nihayet ortaya çıkmıştı ama en ufak bir neşe bile hissetmiyorlardı. Gözleri kan ve cesetlerle doluydu, kalpleri umutsuzdu.
"Dur, Yun Che.”
Yukarıdan silik bir ses yankılandı. Yaşlı bir kadının sesiydi ve çok eski zamanlardan bir mantra kadar kadim ve engin geliyordu.
Ses kulaklarına ulaştığı an, Doğu İlahi Bölgesi'ndeki her ruh, safsızlıklardan ve kötücül duygulardan arındırılmış gibi hissetti. Bilinçaltında gökyüzüne baktılar ve bu olağanüstü sesten daha fazlasını duymak istediler.
O Ebedi Cennet İncisi Ruhu idi.
Dünyadaki herkes onun varlığını biliyordu. Dünyada açıkça var olan tek Göksel Kaynak Hazinesi'ydi. Aynı zamanda tüm İlkel Kaos'taki “ilahi bir varlık”a en yakın varlık olarak kabul edilirdi.
Yine de Ebedi Cennet’in öğrencileri de dahil olmak üzere dünyada bulunan bilgilere göre bu kendini gösterdiği ilk seferdi.
Ebedi Cennet İncisi Ruhu'nun ilahi sesi üstündü ve her şeyi kapsıyordu.
O anda, Doğu İlahi Bölgesi'nin sakinleri, bir antik Gerçek Tanrı'nın inişine tanık olmuş gibi hissettiler. Küçüklük duygusunu, alçak gönüllülük hissini ya da ona bakarken dizlerinin üzerine düşme dürtüsünü ortadan kaldıramadılar.
Yun Che de başını kaldırıyordu ama vücudunu doğrudan ilahi ruhla yüzleşmek için çevirmedi. Yüzünde en ufak bir saygı ya da korku bile yoktu. Ağzını açtığında, soğuk, alaycı bir ses dudaklarından kaçtı. "Sen sadece Ebedi Cennet İncisi Ruhu'sun ve bana, İblis Efendisi'ne yukarıdan bakmaya cesaret mi ediyorsun? İn oradan aşağı!"
Doğu İlahi Bölgesi'ndeki herkes hayrete düştü. Yun Che'nin bir ilahi ruhla karşı karşıya kalsa bile böyle bir öfke ve kabalıkla konuşmaya cesaret edeceğini kim düşünebilirdi? Zhou Xuzi o kadar sinirlendi ki neredeyse tekrar bayılacaktı.
Gökyüzündeki ilahi gözler hafifçe daraldı. Yun Che'nin ortaya çıktıktan sonra bile bu kadar kibirli davranmasını beklemiyormuş gibi görünüyordu.
Yun Che vücudunun etrafında altın alevler yanmadan önce karanlık bir şekilde sırıttı. Gökyüzünde aniden altın bir güneş ortaya çıktı!
Onu ikincisi ve sonrasında üçüncüsü izledi... Sadece gökyüzünde dokuz göz kamaştırıcı güneş ortaya çıktığında durdu.
Bu, Dokuz Güneşli Göğün Gazabı'ydı!
Ebedi Cennet Alemi sakinleri aniden alevli bir cehenneme inmiş gibi hissettiler. Dünya kararmaya başladı, kendi yanan etlerinin keskin kokusunu alabiliyorlardı.
Eğer sadece ısı şimdiden bu kadar kötüyse, o Ebedi Cennet Alemi'ne düşerse ne olacağı hayal edilemezdi.
"İn... Oradan aşağı!"
Yun Che tekrar emir verdi.
İlahi gözler sessiz bir nefes aldı ve yavaşça kapandı.
Sonrasında yerde geçici bir gölge belirdi.
Yun Che bir pençe hareketi yaptı ve Dokuz Güneşli Göğün Gazabı'nı ortadan kaldırdı. Aynı zamanda, sonunda ilahi ruha bakmak için döndü... Gölge o kadar yarı saydam görünüyordu ki, bir rüzgarın esmesiyle dağılabilirdi ama yine de yaşlı bir kadının ana hatlarını çizebilmişti.
Gölgenin özel bir ilahi aurası vardı. He Ling'inkine kıyasla inanılmaz derecede zayıf ve kirli olmasına rağmen onu çoğu canlı varlığın üzerinde duran özel bir varlık haline getirmişti.
"Heh.” Yun Che güldü. “Nihayet geldin. Ben de sonuna kadar kaplumbağa kabuğunda saklanacağını sanıyordum. Tsk.”
Ebedi Cennet İncisi Ruhu hiç bu kadar aşağılanmamıştı ama ona karşı herhangi bir öfke göstermedi. Dedi ki, "Yun Che, göksel yasaların günahların için seni cezalandıracağından korkmuyor musun?”
Yine siktiğimin şu göksel yasaları.
Yun Che'nin gülümsemesi karanlık ve soğuktu. Gerçekten de Ebedi Cennet İncisi Ruhu'na doğru yürümeye başladı. "Şu bahsettiğin göksel yasalar... Neyin nesi bu? Ve sen kim olduğunu sanıyorsun!?”
"Kızıl felaket geldiğinde, İblis İmparatoru geri döndüğünde sen ve göksel yasalar neredeydiniz!?”
"Tüm dünyayı kurtardığımda sen ve göksel yasalar neredeydiniz!?”
"Kurtardığım insanlar tarafından terk edildiğimde, evim ve ailem harabeye düştüğünde, sen ve göksel yasalar neredeydiniz!!?”
Yun Che'nin söylediği her kelime bir buzul cehennemin en derin arafından geliyormuş gibi karanlık ve ürperticiydi. "Felaket geldiğinde ortaya çıkmadın. Ebedi Cennet başarılarımı gizlemek için öncülük ettiğinde ve beni durdurmak için ellerinden gelen her şeyi yaptığında tek kelime etmedin!”
"Şimdi bana göksel yasalar hakkında konuşmaya mı geldin!? HAHAHAHA!!”
Yun Che delirmiş bir şeytan gibi güldü. Bu ilahi ruha hiç saygı duymadığı gibi sunduğu tek şey de küçümseme ve aşağılama idi. "Sana tekrar soruyorum: Sen kim olduğunu sanıyorsun!? Bana ders verme hakkını sana veren nedir!?”
“...” Ebedi Cennet İncisi Ruhu bir şey söyleyemezdi.
Doğru. Bunu nasıl çürüteceği hakkında hiçbir fikri yoktu.
Bu sırada, Doğu İlahi Bölgesi'ndeki her kaynak gelişimci birbirleriyle şaşkın bakışlar paylaşıyordu.
Hangi İblis İmparatoru? Kim dünyayı kurtardı?
Bu iblis... Ne hakkında konuşuyordu böyle!?