"Göze aldığın tehlikelerin sıradışı olduğu söylendi, hatta kurbanını eşit bir dövüşe bile davet ediyormuşsun."
"Eğer müşteri isterse." t "Ve bedelini ödemeye de razıysa."
Hugh omuzlarını silkti. Yorumu gerektirmeyen bir ifadeydi. Bu konuşma amaçsız ve anlamsızdı. Usta kendi ününü, ederini bilirdi Bunun kendisine yinelenmesine ihtiyacı yoktu Fakat buna alışmıştı, işinin bir parçasıydı bu. Her müştensi gibi, Stephen da, bu eylemi yapmaya alıştırıyordu kendisini. Aynı koşullar altındaki bir kralın da, alçakgönüllü kullarıyla benzer şekilde davrandığını görmek Usta'yı eğlendirdi.
Stephen dönmüş, pencereden dışarı bakıyordu. Eldivenli eli -yumruk olmuş- pervazda duruyordu. Hugh sabırla ve sessizce bekledi
"Anlamıyorum Seni tutanlar neden kendilerine zarar ve renlere, hayatları için dövüşme şansı vermek istesinler ki?"
"Çünkü böylece iki defa öç almış oluyorlar Çünkü böylece onları öldüren benim elim olmuyor, Majesteleri, onu korumaktan vazgeçen atalarının eli oluyor."
"Buna inanıyor musun?" Stephen dönerek onunla yüzyüze geldi; Hugh adamın kafasını ve omuzlarını kaplayan zincir zırhın ayışığında parladığını görebiliyordu.
Hugh bir kaşını kaldırdı. Eli uzanıp çenesinden sarkan örülmüş, yumuşak sakal tutamlarını okşadı. Bu soru kendisine daha önce hiç sorulmamıştı ve bu da, belki de krallann kullarından aslında farklı olduğunu gösteriyordu, en azından bu kralın. Usta pencereye giderek Stephen'ın yanında durdu. Katilin bakışları aşağıdaki küçük avluya gitti. Mercankaya ile kaplı avlu, karanlıkta ürkütücü bir şekilde parlıyordu ve yumuşak ışıltıda, ortada bir adamın durduğunu görebiliyordu. Adamın siyah bir kukuletası vardı. Elinde keskin kenarlı bir kılıç tutuyordu. Hugh, sakalının uçlarını bükerek gülümsedi.
"Tek inandığım, Majesteleri, zekâm ve becerimdir. Başka seçeneğim yok. Ya bu işi kabul ederim, ya da... öyle değil mi?" "Seçeneğin var. Sana işi anlattığım zaman kabul edebilir veya reddebilırsin."
"Ve tabii kafam da omuzlarımdan ayrılır." "Şu gördüğün adam kraliyet celladı. İşinde beceriklidir. Ölümün çabuk ve temiz olur. Karşı karşıya kalmış olduğun şeyden çok daha iyi. Zamanını aldığım için sana en azından bunu borçluyum."
Stephen dönüp Hugh ile yüzleşti. Zincir zırhtan miğferin gölgelerindeki gözler karanlık ve boştu İçerideki hiçbir şey tarafından aydınlanmıyor, dışandaki hiçbir ışığı yansıtmıyordu. "Önlem almalıyım, içeriğini bilmeden bu görevi kabul etmeni
bekleyemem, fakat bunu açıklamak, kendimi senin merhametine bırakmak olur. Birazdan öğreneceğin şeyleri biliyorken seni hayatta bırakmaya cesaret edemem."
"Reddedersem, geceleyin, karanlıkta, şahitler olmadan kurtulacaksınız benden. Kabul edersem, Majestelerinin kendini dolanmış bulduğu aynı örümcek ağına ben de dolanacağım."
"Başka ne bekliyorsun? Her şey bir kenara, bir katilden başka bir şey değilsin," dedi Stephen soğuk bir sesle.
"Ve siz de, Majesteleri, bir katili kiralamak isteyen bir adamdan başka bir şey değilsiniz." Alaycı bir gösterişle eğilen Hugh topuklarının üstünde döndü.
"Nereye gidiyorsun?" diye sordu Stephen.
"Majesteleri bana izin verirse, bir randevuya geç kaldım. Bir saat önce cehennemde olmalıydım." Usta kapıya doğru yürüdü.
"Lanet olsun! Sana hayatını teklif ettim!"
Hugh dönmeye zahmet etmedi. "Fiyat çok düşük. Hayatımın bir kıymeti yok, ben değer vermiyorum. Karşılığında ise öyle tehlikeli bir iş teklif ediyorsunuz ki, kabul ettirmek için insanı tuzağa düşürmeniz gerekiyor. Ölümümle, Majestelerinin koşullarında değil, kendi koşullarımda yüzleşmeyi tercih ederim."
Hugh kapıyı açtı. Karşısında, yolunun üzerinde duran Kral'ın habercisini buldu. Ayaklarının dibinde parlayantaş lambası duruyordu ve lamba ışınlarını yukarı doğru gönderiyordu. Bu ışıkla aydınlanan yüz güzelliği ve zarafeti ile semavi bir görüntü veriyordu.
Haberci mi? O zaman ben de bir Sartan'ım, diye düşündü Hugh.
"On bin fıçıpara," dedi genç adam.
Hugh'nun eli örgülü sakalına gitti ve düşünceli düşünceli büktü. Bakışları yana, peşi sıra gelen Stephen'a kaydı.
"Söndür şu ışığı," diye emretti Kral. "Bu gerekli mi, Trian?" "Majesteleri," Trian saygı ve sabırla konuştu, fakat bu efendisine boyun eğen bir kulun sesi değil, arkadaşına öğüt veren birinin sesiydi, "o en iyisi. Bu işi emanet edebileceğimiz başka hiç kimse yok. Onu getirmek için ciddi sıkıntılara girdik. Onu kaybetmeyi göze alamayız. Majesteleri hatırlarsa, sizi başta uyarmıştım..."
"Evet, hatırlıyorum!" diye tersledi Stephen. Sessizlik içinde ve öfkeden için için yanarak durdu. Bu "habercinin" katili taşa götürmesinden daha fazla arzu ettiği bir şey yokmuş gibi görünüyordu. Muhtemelen o anda Kral, infaz kılıcını kendi kullanmaktan büyük zevk alırdı. Haberci dikkatle ışığın önüne demirden bir perde çekti ve odayı karanlıkta bıraktı. "Pekâlâ!" diye hırladı Kral.
"On bin fıçıpara mı?" Hugh buna inanamıyordu. *""'tfo
"Evet," diye yanıtladı Trian. "İş tamamlandığı zaman." ***
"Yansı şimdi. Yansı iş tamamlandığı zaman." "*K
"Şimdi hayatın! Sonra fıçıparalar!" diye tısladı Stephen kenetli dişlerinin arasından.
Hugh kapıya doğru bir adım attı. 'v '*^'"Yarısı şimdi!" Steplıen'ın sözleri, neredeyse anlaşılmaz bir fısıltı gibi çıkmıştı.
Kabul ederek eğilen Hugh, dönüp Kral'la yüz yüze geldi. "Kurban kim?"
Stephen derin bir nefes aldı. Hugh Kral'ın boğazından bir hırıltı sesi çıktığını duydu, ölmekte olanların çıkardığına benzeyen bir ses
"Oğlum," dedi Kral. •'
ss
KİR MANASTIRI, VOLKARAN ADALARI ORTA ÂLEM
Hugh şaşırmamıştı. Bunca entrika ve gizlilik düşünülünce, kurbanın Majestelerine yakın birisi olması mantıklıydı. Usta, Stephen'ın bir veliahtı olduğundan daha fazlasını bilmiyordu. Kral'ın yaşına bakılırsa, çocuk on sekiz-yirmi devir yaşında olmalıydı. Ciddi sorunlara bulaşabilecek bir yaşta.
"Prens burada, manastırda. Biz..." Stephen durdu, kurumuş dilini ıslatmaya çalıştı "ona yaşamının tehlikede olduğunu söyledik. Senin, onu güvende olacağı gizli bir yere götürmek üzere kiralanmış, kılık değiştirmiş bir asilzade olduğunu zannediyor." Stephen'ın sesi kısıldı. Öfkeyle boğazını temizledi ve konuşmaya devam etti. "Prens bu kararı sorgulamayacak. Söylediğimizin doğru olduğunu biliyor. Onu tehdit eden insanlar var..."
"Bu açıkça görülüyor," dedi Hugh.
Kral gerildi, zincir zırhı şıngırdadı ve Stephen'ın kılıcı kılıfı içinde takırdadı.
"Kendinize hakim olun, Majesteleri!" diye fısıldayan haberci hemen Kral'la katilin arasına girdi.
"Kiminle konuştuğunuzu hatırlayın, bayım1" diye azarladı Trian
Hugh onu duymazdan geldi. "Prens'i nereye götüreceğim, Majesteleri' Ona ne yapmam gerekiyor?"
"Ben sana ayrıntıları bildireceğim," diye yanıt verdi Trian.
Stephen'a bu kadarı yetmiş görünüyordu. Sinirleri dayanmıyordu artık. Uzun adımlarla Hugh'nun yanından geçerek kapıya yürüdü. Bedenini hafifçe döndürerek katile dokunmaktan kaçındı. Muhtemelen bunu gayri ihtiyari yapmıştı, fakat hakareti fark eden Usta karanlıkta sertçe gülümsedi ve karşılık verdi.
"Tüm müşterilerime sunduğum bir hizmet vardır, Majesteleri."
Stephen eli kapı kolunda, durdu. "Evet?" Dönüp bakmadı.
"Kurbana onu kimin öldürttüğünü ve sebebini söylerim. Oğlunuzu da aynı şekilde bilgilendirmeli miyim, Majesteleri?"
Zincir zırh yavaşça şıngırdadı; adamın bedenini bir titreme sarstı. Fakat Stephen'ın başı eğilmedi, omuzları dik kaldı. "O an geldiği zaman," dedi, "oğlum zaten biliyor olacak."
Kral, dik sırtı ve omuzlanyla koridora çıktı; Hugh adımlarının uzaklaştığını duydu. Haberci, Usta'mn yanına geldi. Uzakta bir kapının çarpılarak kapandığını duyana kadar konuşmadı.
"Bunu söylemene gerek yoktu," dedi Trian yumuşak bir sesle. "Onu derinden yaraladın."
"Peki," diye ona döndü Hugh, "kraliyet hazinesinden para dağıtan ve Kral'ın duygularına bu kadar önem veren bu 'haberci' de kim?"
"Haklısın." Genç adam hafifçe pencereye doğru döndü. Hugh adamın giılümsediğini görebiliyordu. "Ben haberci değilim Ben Kral'ın büyücusüyüm."
Hugh bir kaşını kaldırdı. "Biraz genç değil misin, Magicka?"
"Göründüğümden daha yaşlıyım," diye yanıt verdi Trian önemsemezce. "Savaşlar ve krallık insanı yaşlandırır. Büyü değil. Ve şimdi, bana eşlik edersen yolculuğun için giysi ve öteberi hazırlamıştım. İstediğin bilgiyi de vereceğim. Buradan."
Büyücü, Hugh'nun geçmesi için yana çekildi. Trian'ın davranışları saygılıydı, fakat Usta, büyücünün Stephen'ın uzaklaştığı koridoru bedeniyle kapadığını fark etti. Hugh belirtilen yöne döndü. Trian parlayantaş lambasını almak için durakladı, perdeyi kaldırdı ve Hugh'ya yaklaşarak dirseğinin dibinde yürüdü.
"Kuşkusuz bir asilzade gibi görünmeli ve davranmalısın. Sana uygun bir giysi sağladım. Seçilmenin sebeplerinden biri, seni kabul etmiş olmasa da, asil bir babadan doğmuş olman. Üzerinde gerçek bir aristokrat havası var. Prens oldukça zekidir ve pahalı giysilere bürünmüş bir serseriye aldanmaz."
On adımdan fazla sürmeyen kısa bir yürüyüşten sonra büyücü, koridor boyunca sıralanan kapılardan birinin önünde durdu. Aynı demir anahtarı kullanarak kapıyı açtı. Hugh içeri girdi. İlkine dik açı ile uzanan bir koridora girdiler. Bu koridor, önceki kadar bakımlı değildi. Duvarlar dökülüyordu. Çatlak zeminde yürüyüş tehlikeliydi ve hem Hugh, hem de büyücü dikkatle ve ihtiyatla yürüdüler. Sola dönerek bir başka koridora girdiler; tekrar sola dönerek üçüncü bir koridora. Her koridor, bir öncekinden daha kısaydı. Hugh, binanın içlerine doğru ilerlediklerini fark etti. Sonra bir dizi zikzak çizmeye başladılar -görünüşe göre rastgele dönüşler yapıyorlardı. Trian yol boyunca konuştu.
"Senin hakkında bulabildiğimiz her bilgiyi toplamamız gerekliydi. Babanın bir kadınla gayrımeşru ilişkisinin ardından, yanlış tabakada doğduğunu biliyorum ve asil baban -kim ol düğünü bulamadığımı söylemeliyim- anneni sokağa attı. Kadın İlk Yenilgi'de, bir elf saldırısı sırasında öldü ve seni Kir keşişlen büyüttü." Trian ürperdi. "Kolay bir yaşam değildi, herhalde," dedi, kendilerini çevreleyen soğuk duvarlara bakarak alçak bir sesle. ., ^ ,
Hugh yonım yapmaya gerek duymadı, bu yüzden sessiz kaldı. Büyücü, bu konuşmalar ve seçtikleri karmaşık rotayla onun kafasını karıştırmayı ve dikkatini dağıtmayı hedeflediyse bile bu işe yaramıyordu. Kir manastırları genellikle aynı plan üzerine yapılırdı -ortadaki kare bir avlunun iki yanına dizili keşiş hücreleri. Üçüncü yan keşişlere hizmet edenler veya, Hugh gibi, tarikatın baktığı yetimlere aynlmıştır. Burada da mutfaklar vardı, "çalışma" odaları ve revir...
...Yerdeki hasır minderde yatmakta olan çocuk kıvranıp döndü. Karanlık, .-sıtılmamış odadaki acı soğuğa rağmen çocuğun derisi doğal olmayan bir sıcaklıkla yanıyordu ve sarsılıp çırpınırken, çıplak bedenini örtmek için kullanılan ince battaniyeyi bir kenara atmıştı. Hasta çocuktan birkaç yaş büyük, dokuz devir yaşında görünen başka bir çocuk odaya girdi ve acıyarak arkadaşına baktı. Ellerinde bir tas su taşıyordu. Tası dikkatle yere koyarak hasta çocuğun yanında diz çöktü ve parmaklarını suya daldırarak kurumuş, ateşle kavrulmuş dudakları ıslattı.
Bu, çocuğun acısını azaltmış göründü. Kıvranması durdu ve camsı gözleri kendisine kimin baktığını görmek üzere döndü. Zayıf, solgun yüzüne bir gülümseme yayıldı. Büyük çocuk, gülümseyerek, yırtık giysilerinden bir parça kopardı ve suya batırdı Tek bir damla bile ziyan etmemeye dikkat ederek paçavrayı sıktı ve çocuğun alnını ıslattı.
" "Her şey düzelecek..." diye başladı çocuk. Tam o sırada tepelerinde karanlık bir gölge belirdi ve soğuk, kemikli bir el çocuğun bileğini yakaladı.
"Hugh! Ne yaptığını zannediyorsun?" Ses, en az oda kadar soğuk ve karanlıktı.
"Ben -ben Rolf e yardım ediyordum, Efendim. Ateşi var ve Maude Nine ateşi düşmezse öleceğini söyledi-"
"Ölmek mi?" Ses taş odayı sarstı. "Elbette ölecek! Masum bir çocukken ölmek ve insanoğlunun mirasçısı olduğu kötülükten kurtulmak bir nimettir. Zayıf kabuklarımızdan her gün arındırılması gereken kötülükten." El Hugh'yu dizleri üzerine çökmeye zorladı. "Dua et, Hugh. Doğadışı iyileştirme eylemine teşebbüs ederek atalarının iradesine karşı gelme günahının affedilmesi için dua et. Ölümün için dua et..."
Hasta çocuk inledi ve korku içinde keşişe baktı. Hugh kendisini yakalayan eli bir kenara attı. "Ölüm için dua edeceğim," dedi yumuşak bir sesle, ayağa kalkarak. "Senin ölümün için." ^ Keşişin asasının darbesi Hugh'yu sırtından yakaladı. Çocuk sendeledi. İkinci darbe onu yere yıktı. Keşiş elindeki sopayı kaldıramayacak kadar yorulana dek darbeler üstüste yağdı. Sonra keşiş uzun adımlarla revirden çıktı. Dayak sırasında su tası kırılmıştı. Yara bere içinde kalan Hugh, paçavrayı bulana kadar karanlıkta süründü. Paçavra ıslaktı -suyla ya da kendi kanıyla, bilmiyordu. Ama serin ve rahatlatıcıydı. Paçavrayı nazikçe arkadaşının alnına yerleştirdi.
Zayıf bedeni kollarına alan Hugh, hasta çocuğu göğsüne bastırdı, kollarındaki beden kıvranıp titremeyi bırakana, katı-laşıp soğuyana kadar beceriksizce salladı.
"On altı yaşında," diye devam ediyordu Trian, "Kır'den
kaçtın. Konuştuğum keşiş arşiv odasına girdiğini ve babanın kimliğini öğrendiğini söyledi. Onu buldun mu?"
"Evet," diye yanıtladı Usta, içinden: Demek Trian benim için bir dolu zahmete girmiş. Kir'e bizzat gitmiş. Görünen o ki, onları sorgulamış, ayrıntılı olarak Bu da demek oluyor ki...
Evet, tabii. Bak hele, ne kadar ilginç, değil mi? Bakalım bu kı sa yürüyüş sırasında kim kimin hakkında daha çok bilgi edi necek? ' " .-ı İV
"Bir asilzade miydi?" diye sordu Trian hassasiyetle.
"Kendine öyle diyordu. Aslında -nasıl demiştin? Pahalı giy siler içindeki bir serseriden başka bir şey değildi."
"Geçmiş zamanda konuşuyorsun. Baban öldü mü?" & "Ben öldürdüm."
Aniden duran Trian ona bakakaldı. "iliklerime kadar ürper tiyorsun beni! Bu tür bir şeyden bu kadar kayıtsızca bahset men..." 'H"f* MuU&jJ'b
"Neden aldırayım ki?" Hugh yürümeye devam etti ve Trian yetişmek için koşmak zorunda kaldı. "Piç herif kim olduğumu öğrenince elinde kılıçla üzerime yürüdü. Onunla dövüştüm
-çıplak ellerimle. Sonunda kendi kılıcı karnına saplandı. Kaza olduğuna yemin ettim ve şerif bana inandı. Hem, sadece bir çocuktum ve benim 'asil' babam şehvet düşkünü biri olarak biliniyordu -kızlar, oğlanlar, onun için fark etmiyordu Kim ol duğumu kimseye söylemedim, babamın faydalanmaya çalıştı
ğı biri olduğumu düşünmelerini sağladım. Kir keşişleri iyi bir eğitim vermişlerdi bana. istediğim zaman asil görünebilirim.
Şerif, babamın şehvetini tatmin etrnek için çalınmış olan, asil bir adamın oğlu olduğumu varsaydı. Bir kan davası başlatmaktansa, ihtiyar zamparanın ölümünü hasır altı etmeye hevesliy di " *
Trian'ın ayağının altında bir taş yuvarlandı. İçgüdüsel ola rak Hugh'ya uzandı. Hugh büyücünün dirseğini yakaladı ve dengesini bulmasına yardımcı oldu. Şimdi iniyorlardı, manas tırın içlerinde gittikçe derine ilerliyorlardı.
"Hayır, kaza değildi. Ondan kılıcı almak için mücadele ettim; kolay oldu, sarhoştu. Annemin adını ve nerede gömülü olduğunu söyledim ve kılıcı bağırsaklarına sapladım. Çok çabuk öldü. Bu da bana ders oldu."
Trian solgun ve sessizdi. Demir lamba içindeki parlayanta-şı kaldırarak Hııgh'nın derin çizgilerle kaplı, sert yüzünü aydınlattı. "Prens acı çekmemeli," dedi büyücü.
"Eh, işe döndük, ha?" Hugh ona sırıttı. "Halbuki ne kadar hoş bir sohbet ediyorduk. Ne bulmayı ummuştun? Bilindiğim kadar kötü olmadığımı mı? Yoksa tam tersine, daha kötü olduğumu mu?"
Anlaşılan oydu ki, Trian'ın konuyu değiştirmeye niyeti yoktu. Ellerini Hugh'nun kolundan ayırmayarak eğildi ve, onları yalnızca yarasalar duyabilecekken, yumuşak bir sesle konuştu.
"Çabuk ve temiz olmalı. Beklenmedik. Korku yaratmadan. Belki de uykusunda. İşe yarayabilecek zehirler..."
Hugh kolunu adamdan kurtardı. "Ben işimi bilirim. İstiyor san öyle hallederim. Müşteri sensin. Ya da, müşteri adına konuşuyorsun." "istediğimiz bu."
İkna olan ve içini çeken Trıan biraz daha yürüdü ve bir başka kilitli kapının önünde durdu. Açmak yerine parlayantaş lambasını yere koydu ve eliyle, Hugh'nun bakması için işaret etti Eğilen ve anahtar deliğine gözünü yerleştiren katil, odanın
içini gözetledi. ' *
Usta nadiren herhangi bir hisseder ama asla dışa vurmazdı. Fakat bu sefer, müstakbel kurbanına sıkıntıyla ve ilgisizce göz atışı keskin bir bakışa dönüştü. Hugh'nun kafasında canlanan, entrikaya bulaşıp dolaplar çeviren on sekizinde bir genç değildi gördüğü. Minderin üzerine kıvrılmış derin derin uyuyan gür saçlı, masum yüzlü, on yaşından fazla göstermeyen bir çocuktu.
Hugh yavaşça doğruldu. Parlayantaş lambasını kaldıran büyücü, katilin yüzünü inceledi. Bu yüz karanlıktı ve kaşlarını çatmıştı. Trian tekrar içini çekti, zarif alnı endişeyle kırıştı. Parmağını dudaklarının üzerine koyarak, Hugh'yu iki kapı ötede başka bir odaya götürdü. Kapının kilidini açıp Hugh'yu içeri çekti ve yavaşça kapıyı kapattı.
"Ah," dedi büyücü yumuşak bir sesle, "bir sorun var, değil m'' • ,,; 'X* ,rjiir"brHugh içinde bulundukları odaya hızla ve etraflıca göz gez dirdi, sonra endişeli büyücünün yüzüne baktı. "Evet. Biraz tütün içebilirim. Hapishanede pipomu aldılar. Başka bir pipo var mı?"
f. 2
ALTINCI BÖLÜM
KİR MANASTIRI, VOLKARAN ADALARI ORTA ÂLEM
"Ama kaşlannı çattın. Öfkeli görünüyordun dünüşdüm ki -"
" - Küçücük bir çocuğu katletme fikrinden tiksindiğimi düşündün, değil mi?"
Masum bir çocukken ölmek ve insanoğlunun mirasçısı olduğu kötülükten kaçmak bir ayrıcalıktır. Sözcükler geçmişten süzülüp geldi Anılarını canlandıran, bu karanlık ve soğuk oda ile, çevresindeki çatlak taş duvarlardı. Hugh anıyı zihninin derinliklerine itti, hatırladığı için üzgündü. Şöminede odayı ısıtan alevler parlıyordu Maşayla bir kömür parçası aldı ve büyücünün yerde duran çantadan çıkardığı pipoyu yaktı. Stephen her şeyi düşünmüş gibiydi.
Birkaç çekişle sterego' parladı ve eski anılar soldu. "Kendi kendime kaşlarımı çatmıştım, çünkü bir hata yaptığımı anladım Bir şeyi . yanlış değerlendirmiştim. Bu tür bir hatanın bedeli büyük olabilir. Yine de bu yaşta bir çocuğun neden erken l Sterego Tytan Adası'nda bulunan bir mantaı turuduı Bu topraldaıda yaşayan insanini uzun znmandıı ezilmiş steıegoyu lyıleştıııci biı meıheın olaıak kullanmaktadıı ilk Genişleme şuasında elf kâşıfleıı yavaş yanan, keskin ste-legonıın, kendi pıpodıkenı bıtkıleıinden çok daha iyi olduğunu ve daha ucuza yetişinılebıldığını goıımışleıdıı Maman kendi pUmtasyonlaıına gotuıımış-leıdıı fakat Tytan da özel bıı şey olduğu anlaşılmaktadıı Başka yeıleıde ye-tıştmlen hıçbıı çeşidi, oıi|inalının kokusuna sahip değıiclıı f,4
bir ölümü hak ettiğini öğrenmek ilgimi çekebilir" •' "" •""
"Aslında... doğmuş olması yeterli denebilir," diye yanıtladı Trian, görünüşe bakılırsa düşünmeden, çünkü hemen Hugh'ya bir göz atarak söylediğini duyup duymadığını anlamaya çalıştı.
Katilin dikkat etmediği pek az şey olurdu. Hugh, kızgın kömür piposunun üzerinde dururken bekledi ve sorgularcasına büyücüye baktı.
Trian kızardı. "Soru sormaman için yeterince iyi bir ücret alıyorsun," diye sertçe konuştu. "İşte, paran da burada."
Yan tarafında asılı duran bir kesenin içinde aranarak bir avuç madeni para çıkardı ve elli adet yüzlük fıçıpara saydı.
"Kral'ın paralarının yeterli olacağını düşünüyorum," diyerek uzattı.
Bir kaşını kaldıran Hugh kömürü ateşe fırlattı. "Eğer karşılığını alabilirsem."
Usta, sönmesin diye piposunu tüttürerek parayı kabul eni ve dikkatle inceledi. Paralar gerçekti, bunda bir sorun yoktu. Paranın önyüzüne bir su fıçısı basılıydı, arkasını ise Stephen'ın bir sureti süslüyordu -pek de iyi bir suret sayılmazdı ya! Her şeyin ya değiştokuş, ya da hırsızlık yoluyla edinildiği bir âlemde (kendisi de ünlü bir korsan olan kralın elf gemilerine düzenlediği saldırılar ona krallığını kazandırmıştı), çift fıçıpara denilen madeni para nadiren görülür, daha da nadiren kullanılırdı. Karşılığında en değerli mal olan su alınırdı.
Su Orta Âlem'de kıt bulunurdu. Pek az yağmur yağar, yağdığında da hemen gözenekli mercankaya tarafından emilir ve tutulurdu. Mercan adalarda hiçbir ırmak veya dere akmazdı. Burada büyüyen değişik bitkiler su tutardı Kristal ağacı veya kapbitkıleri yetiştirmek, bu değerli sıvıyı edinmek için pahalı f, 5
ve zahmetli bir yoldu, ama (ciflerden çalmak sayılmazsa) Orta Âlem'deki insanlar için su edinmenin, olası tek kaynağıydı' Bu iş Hugh'ya bir servet kazandıracaktı. İstemezse bir daha çalışmak zorunda kalmayacaktı. Hem de yalnızca küçük bir çocuğu öldürmek karşılığında.
Bu mantıklı değildi. Hugh elindeki paralan tartarken büyü cüye bakmayı sürdürdü. .^"Cj .t-'fn
"Pekâlâ, sanırım bilmen gereken bir şey var," diye itiraf et ti Trian isteksizce. "Herhalde Volkaran ile Uylandia arasındaki mevcut durumdan haberin var."
.ı. "Hayır." ;" , \'.,fiûf,*>,i ufcfkj .'
Küçük bir masada bir sürahi, büyük bir tas ve bir bardak duruyordu. Parayı masanın üstüne fırlatan katil, su sürahisini bardağa boşalttı ve dikkatle tadına baktı. "Aşağı Âlem'den. Fena değil."
"Bu su içmen ve yıkanman için. En azından bir asilzade gibi görünebilmelisin," diye karşılık verdi Trian sinirli bir şekilde. "Hem görüntün, hem de kokunla. Politika hakkında bir şey bilmediğini söyleyerek ne demek istedin?"
Pelerinini bir kenara fırlatan Hugh tasa eğildi ve yüzünü suya daldırdı. Suyu omuzlarının üzerine sıçratarak bir küllü sabun kalıbı aldı ve derisini ovalamaya başladı. Sabun köpükleri sırtındaki açık kırbaç yaralarına değince irkildi. "Yreni hapishanesinde iki gün geçir bakalım, nasıl kokuyorsun. Politikaya gelince, arada bir iki müşteri çıkarması dışında benim işimin l Aşağı Âlem'de -Maelstrom olarak bilinen o bitmez fırtınanın kalbinde- sıı bol bulunur Fakat şimdiye kadar Maelstrom'a uçabilecek bir ejder bulunamamıştır. Büyiılü. mekanik ejderleri ile elfler, fırtınalı yollardan uçmayı başarmakta ve sonuç olarak su üzerinde tekel sahibi olmaktadırlar. Elflerin talep ettiği fiyatlar -tabii insanlara satmaya kabul etmeleri durumunda- çok yüksektir. Bu yüzden elf gemilerinin ve su depolanan limanlarının talan edilmesi, insanlar için yalnızca paıasa! açıdan kârlı bir iş değil, bir olum kalım meselesidir.
politikayla bir ilgisi yok. Stephen'ın bir oğlu olduğunu bile bilmiyordum..."
"Eh, var işte." Büyücünün sesi soğuktu. "Bir de karısı var. Evliliklerinin yalnızca politik bir evlilik olduğu sır değil. Böylece iki güçlü ulus birbirlerinin boğazına sarılıp bizi ciflerin merhametine bırakmaktan alıkonmuş oluyor. Fakat leydi, gücün kendi ellerinde toplanmasını pek arzu ederdi. Volkaran tacı bir kadına aktanlamaz ve Anne'in gücü ele geçirmesinin tek yolu da oğlu. Planını yeni fark ettik. Kralım bu seferlik ölümden kılpayı kurtuldu. Bir sonrakinde kurtulamayacağından korkuyoruz."
"Ve siz de çocuktan kurtulmaya karar verdiniz. Sanınm bu sorununuzu çözüyor, fakat bu sefer de kralınız velialıtsız kalıyor."
Piposunu dişlerinin arasına sıkıştıran Hugh pantolonunu çıkardı ve çıplak bedenine bol bol su çarptı. Trian arkasını döndü. Hugh'nun çıplak görüntüsünden mi kaçındığı, yoksa katilin derisini kaplayan, bazıları hâlâ açık olan yaralardan mı tiksindiği belli değildi.
"Stepnen aptal değil. O sorun çözümleniyor. Aristagon'a savaş ilan ettiğimiz zaman, uluslar birleşecek, kraliçenin ulusu da dahil. Savaş sırasında Stepnen Anne'i boşayacak ve Volka-ranh bir kadınla evlenecek. Çok şükür Majesteleri hâlâ çocuk yapacak -pek çok çocuk yapabilecek bir yaşta. Anne'in boşanmasına rağmen, savaş ulusları birleşmiş kalmaya zorlayacak. Barış tesis edilinceye kadar -tabii bunu başarabilirsek-Uylandia Stephen'la bağlarını koparmak için fazla zayıflamış, fazla bağımlı hale gelmiş olacak."
"Çok akıllıca," diye kabul etti Hugh. Havluyu bir kenara fırlatarak serin, tatlı Aşağı Âlem suyundan iki bardak içti. Sonra
EIDEK.
köşedeki lazımlıkta rahatladı. Rahatlamış hisseden Hugh, bir karyolanın üzerinde düzgünce katlanmış duran muhtelif giyim eşyalarını karıştırmaya başladı. "Peki cifleri savaşa zorlayan ne olacak? Kendi dertleri var onların."
. "Politikadan anlamadığını sanıyordum," diye mırıldandı
Trian delici bir sesle. "Savaşın sebebi.,, prensin ölümü olacak."