Geleneğe göre Amerikalılar, Şükran Günü’nde Plymouth Colony valisi William Bradford, yerleşimcilerin yakınlardaki ormanda “büyük bir yabani hindi stoğu olduğunu ve birçoğunu aldıkları” keşfettiklerini bildirdiğinde hindi kızartmaya başladılar. Noel’de İlk teşekkürler.
Hacılar hindileri açık ateşte kızarttı ve ilk Delaware kolonistleri de aynısını yaptı. Ondokuzuncu yüzyılın ortalarındaOnuncu Yüzyılda, odun veya kömürle çalışan dökme demir sobalar Delaware mutfaklarında daha yaygın hale geldi. Delaware gazeteleri, mükemmel Şükran Günü hindisini pişirmek için talimatlar basmaya başladı.
Wilmington Holiday Journal, 1879’da hindiyi temizledikten sonra “içini soğanla ovun veya bir çay kaşığı sodanın eritildiği bir bardak suyla iyice durulayın ve ardından soğuk temiz suyla yıkayın ve ezin” tavsiyesinde bulundu. göğüs kafesinin ucunu bir oklava ile Bu, kuşa çok yönlü bir görünüm verir. Tavuk gibi demetleyin: Biber, tuz, herhangi bir tatlı bitki ve iki veya üç ons tereyağı ile tatlandırılmış galeta unu ile doldurun.”
Alüminyum folyonun icadından önce kağıt, “Göğüs kahverengi olduğunda, onu bir parça parşömenle koruyun” tavsiyesinde bulundu. Hindi masaya getirildiğinde gazete, “kızarmış sosis veya ince jambon dilimleri, çıtır çıtır kızarmış, kıvrık olabilir ve hindinin etrafına sarılabilir. Yanında haşlanmış kızılcık veya haşlanmış elma servis edilmelidir.”
Wilmington Holiday Journal’da haşlanmış hindinin nasıl hazırlanacağına dair talimatlar da vardı. Kuşu temizledikten sonra, “sosun içindeki tatlı bitki yerine istiridye, kıyılmış kereviz veya kereviz tohumu kullanın. Hindiyi bir havluya sarın. Bir su ısıtıcısına koyun ve yumuşayıncaya kadar yavaş yavaş kaynatın. hindi büyük değilse iki ila üç saat.” Dolguya bağlı olarak kereviz veya istiridye sosu ile servis edilir.
20. yüzyılın ilk yıllarındaOnuncu yüzyılda Şükran günü gelenekleri değişmeye başladı. Futbol ve beyzbol gibi seyircili sporlar o kadar büyüdü ki, pek çok insan Şükran Günü ziyafetine oturmadan önce maçları izlemeye gitti.
28 Kasım 1916’da Wilmington Evening Journal şu yorumu yaptı: “Şükran Günü yemeğini saat ikide servis etme geleneği, tüm aileyi günün erken saatlerinde bir araya getirme avantajına sahipti, ancak bu, ev hanımına bir yemek hazırlamak için fazladan bir iş verdi. Akşam çıkışta fazladan ve gereksiz yemek… Yavaş yavaş çoğumuz zamanı geriye doğru kararlaştırdık, şimdiye kadar çoğumuz akşam yemeğini saat beşte servis ediyoruz.”
Gazete, spor müsabakalarına katılmayan ve akşam yemeğine erken gelenler için “Farklı misafir grupları için oyun ve müzik planlayın. Partide iyi bir okuyucu varsa, iyi bir kısa öyküyü veya tek perdelik bir oyunu yüksek sesle okumak her zaman eğlencelidir. Gençlerin iyi yemeklerin yanı sıra iyi hikayelerle ilgili özel anıları olmasını istiyoruz.”
1916’da Avrupa’da Birinci Dünya Savaşı başlar ve çatışma Amerika Birleşik Devletleri’nde bir enflasyon dalgasına neden olur. Akşam Gazetesi, “Fiyatlar [of turkeys] Çiftçiler, Şükran Günü’nden Önceki Gün’de Yıllardır Elde Edilmemiş Gibi Talep Ediyor… Ördek, Tavuk, Kereviz, Kızılcık, Yumurta, Bitterweed ve Adaçayı Her Zamankinden Daha Yüksek Fiyatta… Çiftçilerin Çoğunluğu Satıyor [turkeys] Ya da kilosu 40 sent.
Gazete, 1916’da olduğu gibi bugün de Şükran Günü masasında kesinlikle hararetli bir tartışmayı ateşleyecek olan “artan yaşam maliyeti” hakkında bir tartışma başlatmayı tavsiye etti.
Şükran Günü:İki yakanızı bir araya getirmek için mücadele mi ediyorsunuz? yalnız değilsiniz. Ücretsiz bir Şükran Günü yemeğini nasıl alacağınız aşağıda açıklanmıştır
Şükran Günü:Delaware’deki bu Şükran Günü’nde lezzetli krepler için 6 yer
ana kaynaklar
Charles Martin, New England’ın Hacı Babaları: Bir Tarih, New York: American Tract Society, 1867, s. 32
Tatil Günlüğü, 26 Kasım 1879.
Akşam Gazetesi, 28 Kasım 1916.
“Zombi müjdecisi. Dost müzik uzmanı. Hırslı girişimci. Emekli. Tutkulu kaşif.”