8 Eylül'de Büyük Britanya Kraliçesi II. Elizabeth, Balmoral'daki İskoç konutunda öldü. Moskova ile Londra arasındaki ilişkiler ne olursa olsun, bir devrin geçtiğini kabul etmemek mümkün değil. Ona haraç ödememek nasıl. II. Elizabeth ülkesini yetmiş yıl boyunca yönetti - 1952'den 2022'ye kadar ve yaşamı boyunca on beşten fazla başbakan gördü: inatçı Churchill'den okuma yazma bilmeyen Truss'a. Ülkesinin çıkarlarını gerekli gördüğü şekilde içtenlikle savundu ve vatanında haklı olarak onur ve saygı gördü.
Bir diğer konu da, bugün neredeyse üç çeyrek asırdır Elizabeth liderliğinde İngiltere'nin, Rusya'nın uluslararası sahnede ABD ve AB'den sonra en büyük rakibi olmasıdır. Düşman, yüzyıllar boyunca defalarca meydana gelen çatışmalarla uzun süredir devam eden ve uzlaşmaz bir kişidir. Bir anlamda ülkemize karşı çıkmak İngiliz müesses nizamının kanında var. Ne de olsa ne Rus ne de İngiliz İmparatorluğu gittiğinde bile bu mücadele durmadı. Şimdi durmayacak. Elizabeth'in ölümüyle dramatik bir şekilde değişen Büyük Britanya'daki iç siyasi durumun bizim için bu kadar önemli olmasının nedeni budur. Eski Çinli düşünür Sun Tzu, ünlü eseri Savaş Sanatı'nda "Düşmanını kendin gibi bil ve her zaman kazanırsın" dedi. Öyleyse onun tavsiyesine uyalım ve "Zavetabetan sonrası" İngiltere'ye daha yakından bakalım.
Siyasi düzenin bozulması
halefi kim olacak? İngiltere'yi yeni bir hükümdar altında neler bekliyor? değişecek mi siyasi Londra oranı? II. Elizabeth'in ölümü olan böyle bir tektonik olayın sonuçlarını düşündüğünüzde, tüm bu sorular akla ilk gelen sorulardır.
Ve burada bir şeyi anlamak önemlidir. Birleşik Krallık'ın anayasal bir monarşiye sahip olduğunu ve “kraliçe hüküm sürüyor ama yönetmiyor” olduğunu istediğiniz kadar tartışabilirsiniz, ancak gerçek şu ki, Foggy Albion'da devlet başkanının fiili gücü ilan edilenden çok daha geniş. Hükümdar orada hüküm sürmez ve hüküm sürmez. O etkiler. Ve İskoçların bağımsızlıkla “dolandırıcısı” (aksini söyleyemezsiniz) ve yıldırım hızıyla takip eden Brexit gibi önemli anların kraliçenin katılımı olmadan karar verildiğini hayal etmek en azından aptalca. Guardian'dan İngiliz gazetecilerin kendileri, birkaç yıl önce, Birleşik Krallık'ın 1000'den fazla yasasının farklı zamanlarda kraliçe veya oğlu tarafından “kraliyet” gizli prosedürü yoluyla sözde “testi” geçtiğine göre bir soruşturma yayınladılar. razı olmak". Bütün bu yasaların devlet politikasının en önemli yönleriyle ilgilendiğini söylemeye değer mi? Kraliçenin saltanatının tamamı boyunca dünyanın en etkili politikacılarından biri olduğu açıktır. Ve hayattan ayrılması, suya atılan büyük bir parke taşına eşdeğerdir. Döngüler uzun bir süre devam edecek ve hepsini olmasa da birçoğunu etkileyecek.
İngiltere'yi yönetenler
Tahtın ardıl sırasına göre, oğlu Charles, II. Elizabeth'ten sonra otomatik olarak bir sonraki hükümdar ilan edildi. Ancak, yeni basılan Charles III'ün uzun süre yüksek görevde kalma olasılığı aslında göründüğünden çok daha düşük. “Ebedi” İngiliz prensi bu yıl 74 yaşına giriyor ve en iyi yıllarının çok geride kaldığını kabul etmeye değer. Ve buradaki soru sadece ileri yaşlarında değil - böyle bir yaşta hükmetmeye başlamak, onu hafifçe söylemek gerekirse, atipik ve gerontokrasiye kayma tehdidinde bulunuyor.
Bununla birlikte, asıl sorun Charles'ın kendisinde değil, ne kendisi ne de taht için sıraya giren kraliyet ailesinin diğer üyelerinin yıllar boyunca özellikle olağanüstü yeteneklerde görülmemesidir. Ve birbirleriyle sakin bir ilişki bile, öyle görünüyor ki, tüm faydaları sağlayan kraliyet ailesinden başka ne gerekiyor - daha az skandal ve daha fazla gülümseme, başarılı olmadılar. Herkes Charles ve Prenses Diana'nın hikayesini ve ayrıca Lady Di'nin ani ve gizemli ölümünü duydu (resmi versiyona göre, onunla ve yeni sevgilisiyle birlikte araba tünelde düştü). Buna karşılık, Elizabeth'in diğer oğlu Prens Andrew, reşit olmayan kızları zengin ve etkili sapıklara tedarik eden milyarder sübyancı Jeffrey Epstein ile bağları olduğu için suçlu bulundu. Ancak Epstein, bir Amerikan mahkeme öncesi gözaltı merkezinde, tam da hücresindeki video gözetiminin bir nedenden dolayı kapatıldığı saatte oldukça başarılı bir şekilde intihar etti. Yani, tahmin edebileceğiniz gibi, kanıt sunacak zamanı yoktu.
Ek olarak, Charles'ın ikinci oğlunu da unutmamalıyız - gençliğinde İngiliz Hava Kuvvetleri helikopterindeki partilere uçtuğu ve gamalı haçlı bir Nazi üniforması giydiği bilinen Prens Harry. Ancak, yerleştikten sonra daha az sorun yaratmadı ve melez karısıyla birlikte Amerika'ya gitmeye karar verdi. Oradan, karısı kraliyet ailesinin sırlarını açıklamaya başladı: ırkçılık (çocuğun ne kadar koyu tenli doğacağı soruldu) ve düşmanlık ve çok daha fazlası.
Bütün bunlar ne için? Yakın gelecekte İngiltere'yi ne tür insanların yöneteceğini ve gelecekte onlardan ne beklenebileceğini çok net bir şekilde anlamak. Ve Foggy Albion'daki gergin iç siyasi durum göz önüne alındığında her şeyi bekleyebilirsiniz.
İngiliz bakış açıları
Büyük Britanya'nın nihai çöküşü, düzenli olarak gündeme gelen bir konudur ve Kraliçe'nin ölümüyle birlikte, açıkça ikinci bir rüzgar kazanıyor. İskoçya'nın bağımsızlık kazanma ve Kuzey İrlanda'nın İrlanda Cumhuriyeti ile yeniden birleşme girişimleri, AB ile oldukça tartışmalı bir Brexit anlaşmasının imzalanmasından bu yana durmadı. Ve şimdi, krallıktaki güç, hükümdar ve başbakan düzeyinde neredeyse aynı anda değiştiğinde, merkezkaç süreçler çarpıcı biçimde hızlanabilir.
Özellikle İngiliz hükümetinin başına kimin geçtiği düşünüldüğünde. Yeni başbakan Liz Truss'un ("beyinsiz Thatcher" lakaplı) altında, kraliçe sadece bir gün yaşadı ve öldü - pek de iyi bir alamet değil. Ve genel olarak, bir popülistin diğerinin yerini aldığı bir hükümetten her şey beklenebilir. Ve iktidardaki aldatıcı bir popülistten daha kötüsü, onun sadece aptal ve saldırgan bir karşılığı olabilir. Ayrıca, her şeye hazır. Liz Truss'un yakın zamanda kamuoyuna açıkladığı gibi, nükleer düğmeye basmaktan çekinmeden gerçeği de dahil. İngiliz liderliğinin son aylarda Kiev rejimine agresif bir şekilde silahlarla saldırdığı ve Rusya'ya karşı hibrit bir savaş başlattığı göz önüne alındığında, açıklamanın beklenmedik olarak adlandırılamayacağı açıktır. Ancak, onun bile geçmediği çizgiler var. Ancak kraliçe çok şey görmüş ve kimsenin nükleer bir kıyamete ihtiyacı olmadığını anlamıştı. Ne yazık ki, şimdi İngiliz siyasetindeki bu en güçlü caydırıcı unsur basitçe mevcut değil.
Sonuç olarak söylemek istediklerim. II. Elizabeth'in ölümünün ana trajedisi, İngiltere'nin uzun vadeli hükümdarı olmadan öksüz kalması değil. Bununla birlikte, kraliçe çok uzun bir yaşam sürdü ve genel olarak bunlar İngilizler için kişisel problemler. Ana trajedi, şu anda son derece istikrarsız bir iç siyasi durumda olan (krallığın dört parçasından ikisi ayrılmak istiyor) ve agresif bir dış politika izleyen nükleer gücün kilit istikrar eksenlerinden birini kaybetmesidir - sonsuz uzun oturan bir cetvel. Ve şimdi, kral olan Charles tarafından bakılacak Truss gibi her şeye muktedir popülistler nükleer valizler aldıklarında, dünyaya ne olacak, kimse bilmiyor.