Yaşlı Hans Halbig, serasındaki domates bitkilerine hep şarkı söylerdi. 85 yaşındaki Calgary’li bahçıvan (komşum), şarkı söylemenin büyümelerine yardımcı olduğuna dair bir sezgiye sahipti. Hans’ın bilmediği şey, bitkilerinin muhtemelen ona karşılığında ses çıkardıklarıydı .
Kanıtlar önceki olasılığı doğruluyor – örneğin şarkı söyleyen insan bitki dostu CO2 salarken bitki büyümesini teşvik eden titreşimler yayar. Ancak yeni araştırmalar, bitkilerin ses çıkardığını ve bu seslerin bitkinin durumu hakkında bilgi taşıdığını doğruluyor.
Hans pek de yanılmıyordu.
Son zamanlarda, Tel Aviv Üniversitesi’ndeki bilim adamları, domates bitkileri de dahil olmak üzere farklı bitki türlerinin çıkardığı farklı sesleri ilk kez kaydedip analiz ettiler ve bu seslerin deneklerin stres düzeyine karşılık geldiğini ortaya çıkardılar.
Bitkiler, patlamış mısır patlamasına benzer bir ses çıkaran tiz “tıklamalar” yaparak kaydedildi ve bu sesler insan konuşmasıyla yaklaşık aynı ses seviyesinde olsa da, frekansları insan kulağının duyamayacağı kadar yüksek.
“Önceki çalışmalardan, bitkilere takılan vibrometrelerin titreşimleri kaydettiğini biliyoruz, ancak bu titreşimler aynı zamanda havadaki ses dalgaları haline mi geliyor – uzaktan kaydedilebilen sesler?” diye sordu Bitki Bilimleri ve Gıda Güvenliği Okulu’ndan profesör Lilach Hadany. “Çalışmamız, araştırmacıların yıllardır tartıştığı bu soruyu ele aldı.”
Hadany liderliğindeki araştırma ekibi makalelerini Cell dergisinde yayınladı. Yazarlar şunları yazdı: “Bitkilerin stres altındayken genellikle ses çıkardığını ve her bitkinin ve her stres türünün belirli, tanımlanabilir bir sesle ilişkili olduğunu bulduk. İnsan kulağı tarafından algılanamayan bitkiler tarafından yayılan sesler muhtemelen yarasalar, fareler ve böcekler gibi çeşitli hayvanlar tarafından duyulabiliyor.”
Çalışmanın ilk aşaması, bitkilerin arka plan gürültüsü olmayan sessiz bir bodrumda akustik kutulara yerleştirilmesini içeriyordu. Ağırlıklı olarak domates ve tütün bitkilerine odaklanarak, her birinden yaklaşık 4 inç (10 santimetre) uzaklıkta ultrason mikrofonları kurdular ve sesleri 20-250 kilohertz (insan kulağının algılayabileceği en yüksek frekans 16 kilohertz) arasında değişen frekanslarda kaydettiler. Buğday, mısır kaktüsü ve büyük ballıbaba bitkisi de test edildi.
Bitkiler farklı işlemlere tabi tutuldu: bazıları beş gündür sulanmamıştı; diğerlerinin sapları kesilmişti; üçüncü bir grup ise dokunulmadan kaldı. Deneyler, ses çıkarıp çıkarmadıklarını ve bu seslerin tedavilerinden etkilenip etkilenmediğini test edecekti.
Yazarlar, “Kayıtlarımız, deneyimizdeki bitkilerin 40-80 kilohertz frekanslarında sesler yaydığını gösterdi” diye yazdı. “Stressiz bitkiler ortalama olarak saatte birden az ses çıkarırken, stresli bitkiler – hem susuz kalmış hem de yaralı – her saat düzinelerce ses çıkardı.”
Toplanan kayıtlar, farklı bitkiler ile maruz kaldıkları stres türleri ve seviyeleri arasında başarılı bir şekilde ayrım yapan, özel olarak geliştirilmiş makine öğrenimi yapay zeka algoritmaları tarafından analiz edildi.
Bitkiler daha sonra çok fazla arka plan gürültüsü olan bir seraya taşındı, ancak algoritmalar sesleri yüzde 81’lik bir doğrulukla ayırt edebildi. Bitkiler, sesleri izlenirken bir dehidrasyon işlemine tabi tutuldu. Deney, bitkilerin stres seviyeleri arttıkça ses miktarının arttığını, ancak zirveye ulaştıktan sonra azaldığını belirledi.
Araştırmacılar, ekinleri nem ve hastalık açısından izlemek için keşiften yararlanılabileceğini yazdı. Bu, potansiyel olarak “su harcamasında yüzde 50’ye kadar tasarruf sağlayabilir ve verimi artırabilir.” Daha ileri çalışmalar, seslerin arkasında hangi mekanizmanın olduğunu ve diğer bitkilerin de onları duyup duymadığını sorgulayabilir.
Hadany, “Bulgularımız, çevremizdeki dünyanın bitki sesleriyle dolu olduğunu ve bu seslerin örneğin su kıtlığı veya yaralanma hakkında bilgi içerdiğini gösteriyor” dedi. “Doğada bitkilerin yaydığı seslerin, yakınlardaki yarasalar, kemirgenler, çeşitli böcekler ve muhtemelen diğer bitkiler gibi yüksek frekansları duyabilen ve ilgili bilgileri elde edebilen canlılar tarafından algılandığını varsayıyoruz. Yetiştiricilere bitkilerin sulanması gerektiğini söyleyen sensörler gibi doğru araçlar sağlandığında insanların da bu bilgileri kullanabileceğine inanıyoruz. Görünüşe göre, pastoral bir çiçek tarlası oldukça gürültülü bir yer olabilir. Sadece sesleri duyamıyoruz.”
Yaşlı bahçıvan Hans muhtemelen bunu duymaktan hoşlanırdı.
Yazan: Epoch Inspired Çalışanları
Çeviri: Gian Serra
Yorumlar kapalı, ancak trackbacks Ve pingback'ler açık.