İnternette gizli bir savaş var. Riskler yüksek. Savaşçılar şiddetli. Savaş alanı sizin kitaplığınızdır. Alfabetik sıralar mısınız? Renk kodu musunuz? Sisteminiz yok mu? Bir taraf seçmen gerekecek. Açıkçası şaka yapıyorum, ama kabul edelim: Bu alanı okuyorsanız, muhtemelen kitaplarınızı düzenlemenin en iyi yolu hakkında bazı fikirleriniz vardır. Muhtemelen başka birinin kişisel kitaplığını da araştırdınız. Sonuçta Jeanette Winterson olarak bir kez söyledi , 'Birisinin evine gittiğimizde, kitap raflarına bakmaktan daha iyi ne olabilir? Hiç kimse 'Kindle'ınızın dizinini görebilir miyim?' Demeyecek. Çok iç karartıcı ve seksi değil. ' Bir kişinin kitap rafları size onlar hakkında - ilgi alanları, geçmişleri, toz alma yetenekleri - hakkında çok şey anlatabilir ve en önemli şey içerik olsa da, tabii ki, kuruluş da ciltler hakkında konuşabilir. (Üzgünüm.) Elbette, okurların (ve çoğu zaman bu, yazarların) kitap raflarını nasıl organize ettiklerini (veya bir kez düzenlediklerini) öğrenmeyi her zaman özellikle ilginç buluyorum ve bu amaçla, şu anki sistemleri araştırdım. ve aşağıdaki birkaç önemli edebi şahsiyetin eski. Tüm kitaplarınızı raflardan alıp tekrar yerine koyarak bir akşam geçirmek size ilham veriyorsa, hoş geldiniz.
Susan Sontag kitaplarını “konuya göre veya edebiyat söz konusu olduğunda dile göre ve kronolojik olarak düzenledi. Beowulf Virginia Woolf ilkesine göre. ' Ama asla alfabetik olarak. Leslie Garis'e 'Çok kitabı olan insanları tanıyorum' dedi. New York Times 1992'de. “Richard Howard, örneğin. Kitaplarını alfabetik olarak yazıyor ve bu da dişlerimi tedirgin ediyor. Pynchon'u Platon'un yanına koyamadım! Mantıklı değil. ' Bunun yerine, Sontag'ın İngiliz edebiyatı için bir bölümü var ('Bir merdivene ihtiyacın var. Burada başlıyor ve işte Chaucerianlar ... ve sonra Shakespeare, Elizabethan Stuart oynuyor, Marlowe, Middleton, Webster, şairler. yaklaşık. İşte Beckford, William Blake ve sonra Wordsworth ... İşte Byron. Burada tüm İngiliz edebiyatı var. Oscar Wilde var ve Meredith ve Hardy var. Elbette, modern şeylere girdiğimde kimi okuduğumu görebilirsiniz. ve kim bilmiyorum. Örneğin, VS Naipaul'a bayılıyorum. ”), ardından İspanyolca, İtalyanca, Japonca, Yunanca, Çince ve Rusça,' antik tarih, Musevilik, büyük bir erken Hıristiyanlık kütüphanesi, ardından Bizans ve Orta Yaşlar . . . felsefe, psikiyatri ve tıp tarihi. ' Kendi kitaplarını küçücük bir odaya tıkıyor, böylece onlara bakmak zorunda kalmıyor.
Sadece Yanagihara Manhattan'daki dairesinde yaklaşık 12.000 kitap saklıyor. Elbette alfabetik olarak düzenler. 'Kitaplarını renge göre düzenleyen hiç kimse, kitaplarda ne olduğunu gerçekten umursamıyor' dedi. Gardiyan . Her zaman onlara sahiptim ve biriktirdim. Belirli başlıkların birden fazla baskısı var, böylece onları dağıtabilirim. Ama birkaç yılda bir büyük bir ayıklama yapmaya çalışıyorum. '
Öte yandan, bunu söylemek muhtemelen güvenlidir Ayelet Waldman ve Michael Chabon kitaplarda ne olduğuna dikkat et. 'Kısa zaman önce değil,' dedi Waldman New York Times , 'Kocam kim bilir hangi çılgın O.C.D. yazlık evimizdeki kitapları renge göre düzenlemek, her iki oğlumuzun da renk körü olduğunu düşündüğünüzde garip bir hareket. Sonuç olarak, Haziran ve Ağustos ayları arasında herhangi bir şeyin nerede olduğu hakkında hiçbir fikrim yok ve yeniden okumak istediğim herhangi bir kitabın ikinci bir kopyasını almak zorunda kaldım. Dikkat çekmek isteyen kitap ceketi tasarımcıları için bir ipucu: Orada çok az mor kitap ceketi var. Öte yandan siyah ne yazık ki fazla kullanılıyor. '
Georges perec bu konuda yazdığı çok şey vardı ' Kişinin Kitaplarını Düzenleme Sanatı ve Biçimi Üzerine Kısa Notlar , ”İlk yayınlandı Nem 1978'de. Aydınlatıcı bir alıntı:
Kitap düzenleme yolları
- alfabetik olarak
- kıtaya veya ülkeye göre
- renge göre
- edinme tarihine göre
- yayın tarihine göre
- biçime göre
- türe göre
- edebiyat tarihinin büyük dönemlerine göre
- dile göre
- gelecekteki okumalar için önceliğe göre
- bağlayıcı olarak
- seriye göre
Bu sınıflandırmaların hiçbiri kendi başına tatmin edici değildir. Uygulamada her kitaplık, göreceli ağırlığı, değişime direnci, eskimesi ve kalıcılığı her kitaplığa benzersiz bir kişilik veren bu sınıflandırma biçimlerinin bir kombinasyonundan başlayarak düzenlenir.
Öncelikle kararlı sınıflandırmaları geçici olanlardan ayırmalıyız. Kararlı sınıflandırmalar, prensip olarak saygı göstermeye devam ettiğiniz sınıflandırmalardır; geçici sınıflandırmalar, yalnızca birkaç gün sürmesi beklenen, bir kitabın kesin yerini keşfetmesi veya yeniden keşfetmesi için geçen süredir. Bu, yakın zamanda edindiğiniz ve henüz okunmamış bir kitap olabilir veya yakın zamanda okunduğunuz ve nereye koyacağınızı tam olarak bilmediğiniz ve kendinize söz verdiğiniz, yaklaşan bir 'büyük düzenleme' vesilesiyle bir kenara bırakacağınız bir kitap olabilir veya başka Okuması yarıda kesilen ve tekrar ele alıp bitirmeden önce sınıflandırmak istemediğiniz bir kitap veya belirli bir süre boyunca sürekli kullandığınız bir kitap veya başka bir parçaya bakmak için indirdiğiniz bir kitap ya da yerine koymadığınız bir bilgi ya da referans ya da size ait olmadığı için ve birkaç kez geri vereceğinize söz verdiğiniz için hak ettiği yere koyamayacağınız bir kitap vb.
Benim durumumda, kitaplarımın neredeyse dörtte üçü hiçbir zaman gerçekten sınıflandırılmadı. Kesin olarak geçici bir şekilde düzenlenmemiş olanlar, OuLiPo'da olduğu gibi geçici olarak kesin bir şekilde düzenlenir. Bu arada, onları bir odadan diğerine, bir raftan diğerine, bir yığından diğerine taşıyorum ve üç saat boyunca bir kitabı aramakla geçirebilirim, ancak bazen sadece amacıma hizmet eden altı veya yedi kişiye gelmekten memnuniyet duyabilirim yanı sıra.
Samuel Pepys kişisel kütüphanesi konusunda çok titizdi. Koleksiyonunu tam olarak 3.000 cilt ile sınırlandırdı ve onları büyüklüklerine göre numaralandırdı; 1 en küçük, 3,000 en büyük. Henry Petroski’ye göre Kitaplıktaki Kitap , yerden tasarruf sağlayan bir teknik olarak, Pepys “kitaplarını, daha uzun kitapları ana rafta bir sıra daha küçük olanların üstünde ve arkasında tutan hafifçe yükseltilmiş daha dar bir rafla çift sıra halinde düzenledi. Bu tür yükseltilmiş raflar aynı zamanda kitap üstleri ile üstteki raf arasındaki boşluğu da eşitler. Pepys, sistemine o kadar bağlıydı ki, her şeyi mükemmel bir şekilde organize etmek için fazladan yol kat etmeye istekliydi. Petroski, 'Aksi halde birbiriyle eşleşen bir kitap setinin farklı boyutlarda ciltler içerdiğini' açıklıyor, 'Belki de farklı zamanlarda farklı biçimlerde basıldıkları için, Pepys daha kısa ciltlere uyacak şekilde oyulmuş ve dekore edilmiş tahta bloklara sahipti ve onları kaldırarak arkadaşlarını boy olarak eşleştirdiler. ' Bağlılık budur.
Allegra Goodman ayrıca çift raf yoluna gider. 'Kitaplarımı konu içinde kronolojik olarak organize ediyorum' dedi. Zamanlar , 'Yani, örneğin, Pre-Sokratiklerden başlayarak tüm felsefem bir arada var ve edebiyatım, Eski İngiliz şiirinden ve gizem oyunlarından başlayarak hep birlikte var. Her neyse, plan bu. Pratikte kitaplarım her yerde istiflenmiş ve çift raflı. Ben, sahip olduğum ama bulamadığım bir şeyin başka bir kopyasını alacak olan okuyucuyum. Son çocuğum üniversiteden ayrıldığında kitaplarımı düzeltirim. Olabilir.'
Karen Joy Fowler ayrıca hiç kimsenin yeniden yaratamayacağı özel bir sisteme sahiptir. İçinde Locus yuvarlak masa , “evin her yerinde kitapları olduğunu ve çoğunun bir tür düzende olduğunu ve çoğunun olmadığını açıkladı. Düzenlendiklerinde, yalnızca benim için anlamlı olan özel bir düzen ve örgütleme ilkesi sosyaldir. Richard Butner ve Christopher Rowe yakın arkadaş oldukları için yan yanadırlar ve Christopher Gwenda Bond ile evli, bu yüzden onun yanında. John Kessel, Richard Butner'ın diğer tarafında ve ardından Jim Kelly'de. Ve benzeri. Cleveland'da pek çok yaz arka arkaya öğrettim, böylece Maureen McHugh ve Christopher Barzak ve Geoff Landis gibi tüm Cleveland yazarları o atölyede tanıştığım herkesle birlikte. Sadece Ursula LeGuin'in o kadar çok kitabı var ki Stan Robinson yaklaşıyor olsa da rafın tamamını kaplıyor. . . ben yapmak yazarlarını şahsen tanımadığım kitaplarım var [ancak]. Tanımadığım yazarlar bazen konuya, bazen heves düzeyime ve bazen de satın alma işleminin ne kadar yeni olduğuna göre gruplandırılır. Ya da hiç gruplanmamış. Sistemi kurmak bir şeydir. Bunu sürdürmek, tüm kitap raflarının ait olduğu yeni bir şişman kitaba sığması için kaydırılması gereken sonsuz bir iştir. O yüzden çoğu zaman rahatsız etmiyorum. Ama aslında istediğim kitabı istediğim zaman açmakta oldukça iyiyim. '
Brian Evenson aynı şekilde yuvarlak masa , kendini her yerde daha da fazla gösterdi:
Kitaplarımı düzenli tutmaya çalışıyorum, ancak zamanla birbirini iptal etmeye başlayan rakip sistemlerim olduğunu hissediyorum. Okul ofisimde okuduğum tüm kurguları alfabetik sıraya göre saklardım, ama sonra yerim kalmadı ve onu içine çekmenin bir yolunu bulduğumda evde okunmamış kurgularla yerleştirmeye başladım. bu işi yaptıktan sonra, tür kurguyu çıkardım ve bir SF / Fantezi bölümü ve bir Gizem bölümü okudum. Ama sonra bunları okunmamış kitaplarımdan da ayırmam gerektiğini hissettirdi. Görünüşe göre bunu çılgın yollarla yaptım, böylece, örneğin, Jeff Ford’un kitaplarından bazıları benim SF bölümümde ve bazılarının kurgu bölümünde var gibi görünüyor ve bunların bir kısmı şimdi okundu ve bazıları okunmadı. Ayrıca basına özel bölümlerim var: Amerika Kütüphanesi bölümü, Green Integer Press bölümü, Melville Evi bölümü, Kırkayak Basımı bölümü, vb. Daha sonra satın aldığım çeşitli rafları ve kitap yığınlarını ekleyin. sakinleştirecek bir yerim var ve bunu periyodik olarak çözmeye çalışıyorum. Ve bu kafa karıştıran kısım bile değil: en azından kurgu söz konusu olduğunda hala aşağı yukarı alfabetik olarak sıralanmıştır ve muhtemelen üç yerden birinde olduğunu biliyorum ve eğer değilse, o zaman neredeyse pozitifim, yarım düzine daha fazla ve eğer orada değil, o zaman eminim ki muhtemelen doğru bir şekilde etiketlenmiş olan veya olmayan birkaç düzine okuma kurgu kutusundan birinde. Genellikle o son adıma ulaşırsam kitabın peşinden gidecek kadar kötü olmasına ihtiyacım olmaz. . . Ama yaparsam orada olur.
Ama ister inanın ister inanmayın, benim kurgusal olmayan, kurgu antolojilerim ve çeşitli kitaplarım, uzun zaman önce unutulmuş ve o zamandan beri diğer eşit derecede keyfi sistemlerle örtüşen mantık ve sistemler tarafından çok daha kaotik bir şekilde düzenlenmiştir. Çok şanslıysam, neredeyse içgüdüsel olarak bir kitaba gideceğim ya da başka bir kitabı ararken mutlu bir tesadüfle ilginç bir kitapla karşılaşırım. Değilsem, onu bulmam neredeyse sonsuza kadar sürebilir. Bu dönem bir 19. yüzyıl polisiye kurgu dersi verdim ve arıyordum Gaslight ile Algılama 1997’de ilk çıktığında satın aldığım bir kitap. Satın aldığımı hatırladım, neye benzediğini hatırladım, hatta nereye koyacağımdan oldukça emindim ama sonunda pes edip yeni bir kopya satın almadan önce Ağustos ayında günler boyunca aktif ve pasif bir şekilde aradım. Sadece birkaç gün önce Delany’yi ararken buldum Mücevher Menteşeli Çene –Hala bulamadığım. . .
'Kitaplarım önce kategoriye göre düzenlenmiştir' Fran Lebowitz söyledi New York Times . 'Kurgu, mektuplar, denemeler. Bu tür kategoriler. Ve sonra birçok alt bölüm var. Daha sonra kategoriler içinde alfabetik sıralanırlar. Kitaplarımı düzenlememe yardım eden adamla her zaman tartışmalarım oluyor çünkü biyografi bölümüm var. 'Biyografi bölümünüz olamaz. Onları bir yazar tarafından ayarlatmalısınız. Örneğin Henry James’in kurgusu, ardından mektuplar, biyografiler vb. ' Ve diyorum ki: 'Biliyorum. Bunu yapmanın doğru yolu budur. Ancak bu çok fazla yer kaplar. ' Aldığım veya kiraladığım tüm daireler kendim için değil, kitaplarım için. Boşluğa ihtiyacım yok. 1.50 boyundayım. Bu adamın 'senin çılgın kitapların' dediği koca bir kitaplığım var. Çılgın kitap kategorisi. Bu kitaplar alfabetik olarak sıralanmamış.
Ayrıca, ansiklopediler ve çok sayıda sözlük içeren büyük bir referans kütüphanesi olduğunu da açıkladı (kurgu oturma odasına, referans kitapları yazı odasına gider). Artık bu kitapları kimse kullanmıyor ama ben kullanıyorum. O.E.D.'nin ikinci baskısı. çıktı, daha fazlasını istediğim bir şey yoktu. 10.000 dolar gibiydi. Bir kitapçıya sahip olan bir arkadaşım vardı ve ona maliyeti karşılığında satın almama izin vermesi için yalvardım ve yaptı. Hâlâ birkaç bin dolardı ama artık internette ücretsiz olduğunu düşünmeme rağmen ona sahip olmaktan çok memnunum. '
James Dickey 20.000 ciltlik kitaplığını 'katı alfabetik olarak sıralayarak' takip etti. 1976'da söyledi New York Times : 'Ülkeye veya konuya göre gitmiyorum — yazar odaklıyım. . . Çok fazla konu örtüşüyor - Robert Ardrey zooloji, metafizik veya siyaset bilimi olabilir. Tek ihtiyacım olan 'Ardrey': Yazdığı her şeyi onun adına koydum. '
1976'da, Erica Young ev avcılığıydı ve kitap koleksiyonu dağınıktı. 'Bence pek çok yazar, kitaplarına yer açmak için ülkede ev satın almaya zorlanıyor' dedi. New York Times . Ancak kitapları rüzgarlara dağılmadan önce, sistemi 'yazar tarafından, konuya ve döneme göre başladı ve' hevesle kataloglamaya 'devam etti. O söyledi Zamanlar “bana birbirini hatırlatan tüm kitapları tek bir rafa, Colette ve Jean Rhys'in romanlarından Germaine Greer ve Shulamith Firestone'un kitaplarına kadar her şey sona erdi, çok geçmeden kadınlar ve kadınlar ve kadınlar hakkında kitaplara dönüştü. kadın hareketi. '