Fukushima Nükleer Felaketinden On Yıl Sonra, Japonya Yenilenebilir Enerji Geleceğinin Peşinde
Fukushima 1 No’lu elektrik santralinde, Büyük Doğu Japonya Depremi neticesindeki tsunami ve üçlü reaktör erimesinden on yıl sonra, Japonya’da yenilenebilir enerji, artık resmi tartışmaların konusu değil. Bunun yerine, ekonomik ve çevresel hedeflerin gerçekleştirilmesinde hükümet politikasının, kurumsal stratejinin ve kamu yararının ayrılmaz bir parçası haline geldi.
Maliyet ve teknoloji zorlukları devam etse de, daha pahalı elektrik faturaları ve arzın istikrarı ile ilgili endişelerin artması, yenilenebilir enerji kaynaklarını -özellikle güneş, rüzgâr, jeotermal enerji, hidro ve biyokütle- Japonya’nın, 2050 karbon nötr olma hedefinin önde gelen oyuncuları haline getirdi.
2010 yılında, 11 Mart 2011 felaketinden bir yıl önce, yenilenebilir kaynaklar ülkenin elektrik karmasının yalnızca % 9,5’ini oluşturuyordu. 2019 mali yılında, yenilenebilir enerji kaynakları Japonya’nın ürettiği elektriğin %18’ini sağlayacak şekilde genişlemişti.
Hükümetin mevcut uzun vadeli enerji stratejisine göre, yenilenebilir enerjilerin 2030 yılına kadar ülkenin elektrik arzının %22 ila %24’ünü oluşturması bekleniyor.
Başbakan Yoshihide Suga Ocak ayında yaptığı açıklamada, “Yenilenebilir enerji mümkün olan en geniş ölçüde tanıtılacak” diyerek hükümetin açık deniz rüzgârı ve hidrojen-amonyaktan daha fazla yararlanmayı amaçladığını ekledi.
Suga’nın açık deniz rüzgârı hakkındaki yorumları, üst düzey hükümet ve endüstri liderleri arasında 2030 yılına kadar 10 gigawatt, 2040 yılına kadar ise 30 ila 45 gigawatt elektrik üretme hedefinin açıklandığı bir toplantıdan bir ay sonra geldi.
Bu, 30 ila 45 nükleer reaktörün ürettiği güce eşdeğerdir. Şu anda yalnızca dokuz reaktörün yeniden başlatılması resmen onaylanmış olmasına karşın, geçen ay itibarıyla yalnızca dört reaktör çalışıyordu.
Tarife garantisi
Yenilenebilir enerji kaynaklarına geçiş, Ağustos 2011’de hızlanmaya başladı. Başbakan Naoto Kan liderliğindeki hükümetin, bir tarife garantisiyle yenilenebilir enerji kullanımını artırma baskısı, ülkenin fosil yakıt ve nükleer enerji endüstrileri tarafından sert bir direnişle karşılandı.
Kan ve kontrolündeki Demokrat Parti, krizi yönetemediği için istifa etmeden önce başbakanlık yaptığı son eylemlerinden birinde, yenilenebilir enerji ile üretilen elektrik için yatırımcılar için çekici düzeyde satın alma fiyatlarını belirleyen tarifeyi kabul etti.
Tarife 2012’de yürürlüğe girdi ve yenilenebilir enerji türlerine yatırım ve ilgiyi artırmaya başladı. Yerel yöneticiler ve belediye başkanları, nükleer enerjiden dönme ve yenilenebilir enerjiye yatırımı artırma konusundaki desteklerini dile getirmeye başladı. Tokyo merkezli Yenilenebilir Enerji Enstitüsü gibi yenilenebilir enerjiyi incelemek için yeni özel enstitüler kuruldu.
Fukushima Eyaletindeki nükleer santral felaketi, yenilenebilir kaynakları mevcut merkezi hükümet hedeflerinin çok ötesine geçecek şekilde kucaklamak için yerel kararlılığa yol açtı.
Fukushima Valisi Masao Uchibori geçen ay Japonya’nın Dış Basın Merkezi’nde yaptığı sunumda, “Fukushima’nın 2040 yılına kadar il talebinin %100’ünü karşılayacak kadar yenilenebilir enerji üretme hedefi var. Yenilenebilir enerji 2019 mali yılında yerel talebin %34,7'’ini karşıladı. Bu mali yılın sonunda %40’lık bir hedef belirledik ve 2030’da bu hedef %60’a yükselecek” dedi.
Fukushima’ya ek olarak, 100’ün üzerinde kamu ve özel kuruluş Ocak ayı itibarıyla en geç 2050 yılına kadar %100 yenilenebilir enerji kullanımı taahhüdünde bulundu.
Elektrik şebekesine erişim
Ancak yenilenebilir enerji savunucuları için, hedef belirleme konusunda daha fazla hırs göstermesi gereken merkezi hükümettir.
Pek çok büyük uluslararası finans, imalat, inşaat ve perakende şirketi de dahil olmak üzere toplam 92 şirket, 2030 için mevcut %22 ila %24 oranlarındaki yenilenebilir enerji hedefini %40 ila %50 arasında bir yere yükseltmek için merkezi hükümete çağrıda bulunuyor. Japonya’nın üç büyük ticari birliğinden biri olan Japonya Kurumsal Yöneticiler Birliği (Keizai Doyukai), 2030 yılına kadar %40 yenilenebilir enerji hedefi önerdi.
Japonya’nın 2050 Yeşil Büyüme Stratejisi’nde, yenilenebilir enerjinin, toplam enerji kaynaklarının %50 ila %60’ını oluşturacağı belirtiliyor.
Ancak yenilenebilir enerji kullanımının ülke çapında, zaman dilimine bakılmaksızın mevcut seviyelerin çok ötesine genişletilmesi bir dizi zorlukla karşı karşıyadır.
Obayashi, özellikle güneş enerjisi maliyetlerinin son on yılda %90 azaldığını söylese de, %100 yenilenebilir enerji hedefine ulaşmanın önündeki iki büyük zorluk, diğer enerji biçimleriyle elektrik şebekesine erişimde maliyet farklılıkları ve yenilenebilir enerji tedarikçilerinin maliyetleri ve yetenekleriyle ilgili konuları içerir.
Elektrik şebekeleri, büyük enerji şirketlerine aittir. 2011’den beri elektrik piyasasına giren yeni işletmelerin ürettiği tüm yenilenebilir enerji enerjisinin, olumsuz hava koşullarında arz istikrarsızlığına yol açabileceğini söylüyorlar. Dolayısıyla hükümet, tedarikçilere tazminat ödemeden, şebeke istikrarı ve elektrik akışı adına yenilenebilir enerji arzını kısıtlamalarına izin veriyor.
Bu, Hokkaido, Tohoku ve Kyushu gibi, güneş enerjisi firmaları için; kamu hizmetleri tarafından iletim sistemlerinin yedek kapasitesinin olmadığı söylendiği yerlerde bir problem olmuştur. Yedek kapasiteleri olup olmadığını beyan eden, genellikle yenilenebilir enerji firmalarıyla rekabet halinde olan kamu hizmet kurumlarıdır.
Kendi termik ve nükleer santralleri ile rekabeti önlemek için mi böyle söyledikleri Japonya’nın enerji tartışmalarında uzun süredir temel bir tartışma konusu olmuştur.
Hızlı ve dengeli genişlemenin önündeki ana engeller siyasi, bürokratik ve sosyaldir. Siyasi zorluk, fiili tekel olarak faaliyet gösteren bölgesel elektrik şirketlerinin nükleer enerjide çok büyük batık maliyetlere sahip olmasıdır. Norveç Bilim ve Teknoloji Üniversitesi’nde siyaset bilimi profesörü ve Japonya Programı direktörü Paul Mitford, Hitachi gibi nükleer reaktör üreticilerinin, bazı işçi sendikalarının yaptığı gibi, nükleer enerjinin sürdürülmesinde güçlü çıkarlara sahip olduğunu söyledi.
Son 10 yılda yenilenebilir enerjiye olan eğilim sürecinde, güneş paneli çiftliklerinden ve rüzgâr türbinlerinden kaynaklanan gürültü ve peyzaj kirliliği hakkında yerel şikayetlere de rastlandı.
Pek çok şehir, kasaba ve köy, özellikle yakınlarda yaşayanlardan uzun süredir gürültü şikayetlerinin olduğu rüzgâr türbinleri için yenilenebilir enerji tesislerinin inşasını kısıtlayan yerel yasalar çıkarmıştır. Halkın artan endişelerini gidermek ve daha fazla yerel muhalefeti önlemek için Çevre Bakanlığı, yerel yönetimlerin yenilenebilir enerji bölgeleri kurmasına izin verecek yeni bir sistem getirmeyi planlıyor.
Önerilen sistem kapsamında, belirli bir yerde bir güneş veya rüzgâr çiftliği işletmek için başvuran yenilenebilir enerji firmaları, iş planlarında hangi peyzaj ve gürültü önleme tedbirlerini aldıklarını, yerel istihdamın nasıl teşvik edileceğini ve doğal afet zamanlarında elektrik arzını nasıl sağlayacağını açıklamak zorunda olacak.
İş planı yerel yetkililer tarafından incelenecek. Yalnızca onayları olan kişiler projeyi başlatmak için resmi olarak izin başvurusunda bulunabilecek. İlgili yasada yapılacak revizyonlar onaylanırsa 2022 mali yılı kadar erken bir tarihte yürürlüğe girecek.
Tarife garantili yasayı yürürlüğe koyan eski başbakan olarak, Kan - şu anda Japonya Anayasal Demokrat Partisi ile Alt Meclis milletvekili - yenilenebilir enerji politikasını tek bir bakanlık altına sokmak için bastırıyor.
Kan, güneş gibi yenilenebilir enerji kaynaklarıyla birlikte çok amaçlı kullanılabilecek yeterli tarım arazisi olduğunu söylüyor.
Kan, bu ayın başlarında Japonya Yabancı Muhabirler Kulübü’nde gazetecilere, “Yeterli fotovoltaikleri (güneş enerjisi) devreye alabilirsek, Japonya'nın tüm elektrik ihtiyaçlarını karşılayabilir. Bu, tarım bakanlığının teşvik ettiği bir şey. Birçok çiftçinin ileri yaşı göz önüne alındığında, tarım endüstrisini canlandırmanın bir yolu olarak çiftlik fotovoltaikleri görülebilir. Tarım bakanlığı, adını tarım ve yenilenebilir enerji bakanlığı olarak değiştirebilir” dedi.
Diğer bir seçenek, Hindistan’dakine benzer şekilde yeni ve yenilenebilir enerji için bir bakanlık oluşturmak olabilir. Bir zamanlar nükleer enerjinin destekçisi ve şimdi güçlü bir rakibi olan eski Liberal Demokrat Parti Başbakanı Junichiro Koizumi, 2011’den bu yana yenilenebilir enerjiye yönelik tutumların ne kadar değiştiğinin bir işareti olarak, Kan ile yapılan basın toplantısında böyle bir seçeneğin olduğunu söyledi. “Başbakan yapmaya karar verseydi böyle bir bakanlık kurmak zor olmazdı” dedi.