"Sahi neydi vatan? Bir toprak parçası mı, uçsuz bucaksız denizler, derin göller, yalçın dağlar, verimli ovalar, yemyeşil ormanlar, kalabalık şehirler, tenha köyler mi? Şimdi farkına varıyorum ki, benim için bir tek vatan varmış, o da sensin..."
Kitabın bu kısmını okuduktan sonra ismi daha bir mânidar gelmeye başladı. Eski bir ittihatçı olan Şehsuvar Sami mektupları ile çok sevdiği vatanına, Ester'e veda ediyor. Mutlaka tavsiye ederim...
Osmanlının son yılları ve o dönemin öenmli şahsiyetlerinin yollarının kesişmesi olay örgüsünü daha dikkat çekici hale getirmiş. Bir adamın başından geçen olayları kavuşamadığı sevgilisine yazdığı mektuplarla anlatması dahası kitabın sonundaki gazete detayı kitabı daha bi ayrı yere taşıyor. Okumanızı tavsiye ederim kesinlikle sıkılmazsınız ayrıca ittihat ve terakkinin yoğun geçtiği bölümlerde bozdoğan türküsünü ve şafaktakileri açarsanız tüyleriniz diken diken olabilir benden söylemesi :)
Kendime ayırdım bu pasajı..!!!Elveda Güzel Vatanım, Ahmet Ümit (Sayfa 652 - everest cep)
''İçinde Tanrının bir tek kulunun dahi olmadığı bir köy gördün mü hiç? O kulakların zarını yırtacak kadar kuvvetli sessizliği işittin mi? En tatlı çocukluk hatıralarının birer kabusa dönüştüğüne şahit oldun mu?...''