DNA replikasyonu, bir helikaz halkanın, DNA molekülünün iki dolaşmış ve kodlanmış ipini birbirinden ayırdığı ve her birinin eksik olan kısmını kesin olarak çoğaltmasına izin veren karmaşık bir işlemdir. Ancak, yakın zamana kadar, araştırmacılar, aynı özdeş proteinlerden oluşan bir halka şeklindeki enzim olan helikazın, birbirine bağlı olduklarında, iplikçiklerden sadece birini nasıl bağlayabildiklerini anlamadılar. New York Şehir Üniversitesi’ndeki bilim insanlarından yeni araştırmalar ile bu gizemi çözdü.
eLife dergisinin günümüzün sayısında yayınlanan bir makalede, araştırmacılar bir bakteri virüsünden gelen helikaz yükleyici proteininin (P yükleyici) çoğaltıcı sarmallara nasıl bağlandığını ve bunun DNA iplikçiklerinden birinin etrafında hızla açılıp kapandığını açıkladı. Helikaz daha sonra iplik boyunca ilerlemeye başlar ve onu ikinci iplikçiye bağlayan hidrojen sınırlarını kırarak her birinin tam bir DNA molekülünü kopyalayabilen bir substrat olmasına izin verdi.
Araştırmacılar, çoğaltma mekanizmasını çözmek için E. coli bakteri DNA’sını inceledi. Helikaz ve tüm yükleyici proteinlerini görüntülemek için kriyo elektron mikroskobu ve tomografi kullandılar. Araştırmacılar, DNA çoğaltma işleminde daha önce bilinmeyen bir mekanizmayı tanımlamalarına yardımcı oldu.
The Graduate Center ve CCNY’deki kimya ve biyokimya profesörü Amedee des Georges, “Araştırmamız, yeni terapötik ilaçlar geliştirmek için kullanılabilecek önemli bulgular sunmak için kriyo-elektron mikroskopisinin güçlü yeteneğinin güzel bir örneğidir” dedi.
Kaynak : phys.org