Queens’teki bir ürün satıcısı olan Flora Pérez, haftalardır 82 yaşındaki babasına aşı randevusu almaya çalışıyor.
58 yaşındaki Bayan Pérez, Corona semtindeki standında tomatilloları plastik torbalara sardığında, “Gerçekten çok zor – hiçbiri müsait değil,” dedi. İnternette saatlerini geçirecek veya eyaletin yardım hattını arayacak vakti yok, bu yüzden o ve kardeşleri sırayla çalışıyor.
Bekliyorum ve bekliyorum, dedi.
Bayan Pérez ve babasının yaşadığı Corona, pandeminin en çok tahrip ettiği New York mahallelerinden biridir. Şimdi en az sakinin aşı yaptırdığı yerler arasında. Veriler, Corona’daki bir posta kodunda, ağırlıklı olarak yoksul ve işçi sınıfı göçmen nüfusunun yüzde 5’inden daha azının Pazar günü en az bir doz aldığını gösteriyor – veriler şehirdeki en düşük oranlar arasında. Manhattan’ın Yukarı Doğu Yakası’ndaki zengin bir posta kodunda bu sayı yüzde 28’e ulaştı.
Ülke çapında, aşıların yaygınlaşması, pandeminin ölü sayısı ile aynı rahatsız edici eşitsizlikleri yansıtarak Siyahi, Latin kökenli ve fakir insanları dezavantajlı konuma getirdi. Dünyanın her yerinden üç milyondan fazla göçmene ev sahipliği yapan New York City’de, geçen hafta yayınlanan veriler, beş ilçeye dağılmış göçmen yerleşim bölgelerindeki aşılama oranlarının şehrin en düşükleri arasında olduğunu gösteriyor.
Bu ay, The New York Times, ağırlıklı olarak göçmen mahallelerde yaşayan 115 kişiyle, bunların piyasaya sürülmesi ve aşıya karşı tutumları hakkında röportaj yaptı.
Sadece sekiz kişi bir doz aldıklarını söyledi. Görüşmeler dil ve teknoloji engellerini ortaya çıkardı; bazıları yakınlarda aşı yapılmadığına inanıyordu. Diğerleri hükümet yetkililerine ve sağlık sistemine güvensizlikten bahsetti. Pek çok kişi aşı güvenliğiyle ilgili endişelerini haberler ve sosyal medyada dile getirdi.
9 yaşındayken Bangladeş’ten ABD’ye gelen ve kardeşi ile Flushing, Queens’te yaşayan Shormin Huq, “Şahsen almayacağım,” dedi. Aşının bilinmeyen, uzun vadeli etkileri konusunda endişelendiğini söyledi. Kredi. . . The New York Times için Kirsten Luce
Brooklyn Community Foundation program ve ortaklık başkan yardımcısı Marcella J.
Vakfı, aşı eğitimi ve sosyal yardım için toplum liderliğindeki kuruluşlara fon dağıtan Bayan Tillett, “Burası çok sayıda hastalığın ve ölümün yaşandığı yer” dedi. “İnsanların sadece kendilerine zarar veren bir sisteme güvenecekleri fikri saçma. ”
Kuşkusuz, binlerce göçmen New Yorklu, kolaylıkla olmasa da sabırla sistemde gezinerek aşı oldu. Queens, Flushing’de ailesinin mücevher mağazası Jalee Jewelry’i işleten 42 yaşındaki Jerry Tie, Tayvan’dan göçmen olan ve 60’lı yaşlarının sonundaki ebeveynleri için randevu almadan önce beş gün boyunca her gün eyaletin yardım hattını aradığını söyledi.
Diğerleri sosyal hizmet kuruluşlarına güvendi. BronxWorks kısa süre önce Bronx’taki Grand Concourse’da beş günlük bir aşı pop-up’ı düzenledi, her gün yüzlerce çekim yapıyor.
BronxWorks genel müdür yardımcısı John Weed, “Gördüklerim, yaşadıkları yere nispeten yakın yerlerde aşı olabilen çok minnettar insanlardı” dedi.
Göçmen yerleşim bölgelerine ve renkli topluluklara katılımı artırmak için şehir, Queens’teki Bronx ve Citi Field’daki Yankee Stadyumu’nda her ilçenin uygun sakinlerine aşı sunan aşı mega siteleri açtı. (Banliyölerin doz talep etmeye geldiğine dair raporlar vardı.)
New York Dışişleri Bakanı ve Eyalet Eşbaşkanı Rossana Rosado, eyaletin birkaç dilde çevrimiçi “ateş başında sohbetler” düzenlediğini, Brooklyn ve Queens’te yeni siteler açtığını ve mahalle kuruluşlarına pop-up siteleri getirmeye devam ettiğini söyledi. Aşı Sermayesi Görev Gücü.
Yine de engeller var.
Kayıt sistemi
Brooklyn’deki Flatbush Bulvarı’nda yürürken, 72 yaşındaki Derrick Williams, kendisine randevu almaya çalıştığını söylediği kızıyla konuştuktan sonra telefonu kapattı. Jamaika’dan Amerika Birleşik Devletleri’ne göç eden Bay Williams, teknolojinin kendisi için bir tane planlamasını zorlaştırdığını söyledi. İPhone’unu sallayarak, “Yaşlı insanlar, telefonu, bilgisayarı anlamıyoruz,” dedi. Bizim için işleri kolaylaştırmaları gerekiyor. ”
Birçok kişi birikmiş işler tarafından engellendiklerini söyledi. Manhattan’daki Washington Heights’taki Pagan Sürüş Okulu’nda sekreter olan 42 yaşındaki Yesenia Abreu, teyzesi için randevu almaya çalıştığını söyledi. Şehrin yeterli İspanyolca bilgi sağlamadığını da söyleyen Bayan Abreu, “Teknolojiyle nasıl başa çıkılacağını bilmiyor ve site her zaman çöküyor,” dedi.
Korku
Görüşülen kişilerin çoğu – yaşlı yetişkinler ve restoran teslimat çalışanları gibi halihazırda aşı için uygun kişiler de dahil olmak üzere – hafif yan etkiler raporlarından veya aşıyı aldıktan sonra ölen kişilerden endişe duydukları için randevu almaya çalışmadıklarını söyledi. doğrudan bağlantı bulunmamasına rağmen.
“Ailem bu konuda birleşti; aşı yaptırmamı istemiyorlar. Çin’den bir göçmen olan 68 yaşındaki Ao Gui Qin, maske takmaya devam edeceğim ”dedi. Bayan Ao, geçtiğimiz yıl, Queens, Flushing’de bir kaldırımda yüz maskeleri ve sürtünme alkolü satıyor ve son zamanlarda Başkan Biden’ın resmini içeren 5 dolarlık bir maske de dahil.
Myanmarlı Twahair Mohammad, Queens, Elmhurst semtinde yemek dağıtırken The Times ile konuşmayı bıraktı. Aşının yan etkileri olup olmadığını görmek için beklemeyi tercih ettiğini söyledi. Elektrikli bisikletle bir uygulama için yemek dağıtan 39 yaşındaki Bay Mohammad, “Şu anda korkuyorum” dedi. İhtiyacım var ama şu anda değil. ”
Aslen Gine’li olan South Bronx’ta yaşayan 42 yaşındaki Mariam Diallo, aşı ile ilgilenmediğini ve sıra geldiğinde fikrini değiştirmesinin pek olası olmadığını söyledi: “Vücuduma bakteri koymak istemiyorum . ”
Güvensizlik
Ebeveynleri Haiti’den olan bir Flatbush sakini olan Otto Charles, şehir yetkililerinin pandeminin zirvesinde toplumunu güvensizlik ekmeye yetecek kadar ihmal ettiğini söyledi. 47 yaşındaki Bay Charles, yetkililerin Lysol dezenfektan gibi maddeler için yerel fiyat artışını durdurmayı bile başaramadıklarını söyledi ve bu, kendisinin ve komşularının kendi başlarına bakmaya bırakıldığının kanıtı olarak gördü.
“Yardıma ihtiyacımız olduğunda bizi kurtarmaya gelmediler ve şimdi bu aşıyı almamızı mı istiyorlar?” Hudson Yards’da kapıcı olarak çalışan Bay Charles, dedi. Amerikan tarihindeki hükümetin Siyah insanlar üzerinde etik olmayan bir şekilde tıbbi deneyler yaptığı anlara atıfta bulunarak, “Üzerinde denenmek istemiyoruz. ”
Sonia Castillo, Brooklyn’deki Sunset Park’ta, bölgenin Meksika doğumlu toplumundaki yetkililerden korkunun, federal Göçmenlik ve Gümrük Muhafaza Dairesi tarafından belgesiz göçmenlere yönelik son baskılardan kaynaklandığını söyledi. Halk sanatı butiği Novedades Sonih-Mex’ın tezgahının arkasından 50 yaşındaki Bayan Castillo, “İnsanlar bilgilerinin ICE ile paylaşılmasından korktukları için hastaneye bile gitmiyorlar” dedi.
Yanlış Bilgi
Bazıları için korku çok fazla bilgiden doğdu. Diğerleri için çok küçükten. 29 yaşındaki Sarahi Marquez, “Bu insanlardan bazılarının hiçbir şeyi yok,” dedi. “Onların TV’si bile yok. Bayan Marquez, ailesinin Staten Island’daki Port Richmond mahallesindeki restoranı San Jeronimo’yu yönetiyor ve burada personeli ve bölgedeki büyük Meksika topluluğunun diğer üyeleri için aşı hakkında bir bilgi kaynağı haline geldiğini söyledi.
Üniversite mezunu ve bazı genç göçmenleri sınır dışı edilmekten koruyan federal program olan Çocukluk Dönemi Gelmeleri için Ertelenmiş Eylem programından yararlanan Bayan Marquez, “Bazı insanlar bunun bir komplo olduğunu düşünüyor” dedi. “Bizi aşılamak için burada olmadıkları, bizi izlemek için içimize bir çip koymak için burada oldukları fikri var. “Bu fikri” saçma “olarak reddettiğini söyledi, ancak ekledi,” Eğer güvenilir, güvenilir kaynaklara sahip değilseniz, sokakta duyduklarınıza inanacaksınız. ”
Saat
Çoğu kişi için aşı olmanın önündeki en büyük engel zamanın olmamasıdır.
Sunset Park’ta, 22 yaşındaki Waverly Dong, dört kişilik bakkaliye işçileri ailesinin uygun olmalarına rağmen kaydolmadıklarını söyledi. Ay Yeni Yılı’na giden günlerde mağazada işlerin toparlandığını söyledi. Yerel Çin toplumunda, mağaza sahipleri ve müşterilerin aşı hakkında konuşmadığını söyledi.
Aslen Hindistan’dan olan 30 yaşındaki Jatinkumar Rasikbhal Patel, Sunset Park’ta bir bodega’da çalışıyor ve aynı zamanda hak kazanıyor, ayrıca zaman kısıtlamalarının onu engellediğini söyledi.
Haftanın yedi günü çalışıyorum, dedi. Zamanı daha sonra bulacağını ekledi, “her şey daha kolay olduğunda. ”
Anjali Tsui, Sofía Cerda Campero ve Matthew Sedacca habere katkıda bulundu.
New York Times