Marcus Tullius Cicero (MÖ 106-43), Roma tarihinin en önemli isimlerinden biriydi. Caesar, Cato ve Pompey'in çağdaşı olan Cicero, Roma Cumhuriyeti'nin sona ermesine ve daha sonra ilk 'imparator' Augustus olan Octavianus'un kariyerinin başlangıcına tanık oldu. Korkunç ölümü, zamanının siyasi kargaşasıyla doğrudan bağlantılıydı.
Bugün Cicero'dan bahseden herkesin aklında onun tam bir siyasi biyografisi yoktur. Antik çağlardan beri, Cicero adı retorik mükemmellik ile eşanlamlı olmuştur. Örneğin, gazeteciler sık sık Barack Obama'nın konuşmalarını Cicero'nun anlamlı konuşmalarına benzettiler. Cicero, Batı Avrupa'nın kültürel gelişimi üzerinde büyük bir etkiye sahipti. Metinlerinin günümüze ulaştığı yüzlerce el yazması, Orta Çağ'daki retorik ve felsefi öğretim ve düşünce üzerindeki etkisinin somut kanıtıdır.
Cicero ve retorik öğretimi
Cicero belagati ile ünlüydü ve birçok Latince öğrencisi onun dilini konuşmaları ve retorik el kitaplarıyla öğrendi.
Özellikle önemli olan, birinin bakış açısını ifade etmek için uygun argümanların nasıl bulunacağına dair sistematik bir inceleme olan Cicero'nun De buluşuydu. Orta Çağ'da, retorik öğretmek için düzenli olarak bir el kitabı olarak kullanıldı ve bu nedenle, bu metni içeren bu kadar çok sayıda ortaçağ el yazması var. Bazıları yoğun bir şekilde açıklamalıdır (yukarıya bakın); diğerleri daha küçük ve daha ucuz cep sürümleridir.
De Buluş , geniş çapta okundu, ancak onu tam olarak takdir etmek için, içeriği daha ayrıntılı olarak açıklayan veya kendi zamanının ihtiyaçlarına göre uygulayan yorumlara ihtiyaç vardı. (Bugün hala okuyabildiğimiz) ilk büyük yorum, Cicero'nun ölümünden yaklaşık 400 yıl sonra, geç antikiteden kaynaklanmaktadır. Bu, bir retorik öğretmeni ve Augustine'in çağdaşı olan ve İtiraflar'ında kendisinden bahseden Marius Victorinus tarafından yazılmıştır. On ikinci yüzyılda, "hakim" Menegaldus, Cicero'nun retorik doktrini ile devam eden angajmanı gösteren bir başka etkili yorum yazdı.
Filozof cicero
Cicero sadece ünlü bir hatip değildi. Ayrıca ahlaki ve metafizik soruları tartışan felsefi incelemeler yazdı. Cicero, Platon ve Aristoteles gibi Yunan filozoflarının görüşlerini ve Stoacılar ve Epikürcüler gibi felsefi okulların düşüncelerini özetlediği için Orta Çağ okuyucuları özellikle bunlarla ilgilendiler. Orta Çağ boyunca, Batı Avrupa'da Yunanca bilgisi çok sınırlıydı, bu nedenle Cicero'nun metinleri Yunan felsefi geleneği için önemli bir kaynak olarak hizmet etti.
Bununla birlikte, filozof Cicero da kendi iyiliği için ilginçti. Ahlaki incelemesi De officiis - yurttaş ve insan olarak görevlerinin nasıl yerine getirileceğine dair - özellikle 14. yüzyıldan itibaren, erken İtalyan Rönesansı Cicero'yu bir sivil mükemmellik modeline, hümanistler için, özellikle Cumhuriyetçilerde bir rol modeli haline getirdiğinde, özellikle etkili oldu. Floransa.
Zaten geç antik çağda Cicero'nun felsefi metinleri, retorik incelemeleri gibi yorumlandı. En etkili olanı muhtemelen Macrobius'un Cicero'nun De re publica diyaloğunun sonundaki neoplatonik yorumudur . Sözde Scipio Rüyası'nda muhataplardan biri olan Scipio Aemilianus, göğe doğru rüya görürken havaya kaldırılır. Orada geleceğini tahmin eden ve ona dünyayı, gezegenleri ve yıldızları gösteren atası Scipio Africanus the Elder ile tanışır. Macrobius'un metni, Orta Çağ'da hem filozoflar hem de kozmograflar için önemli bir kaynaktı.