82 CESUR GÖREVLİ
Onlarla ilgili her şey yolunda - göğüslerinde yepyeni akademik rozetler, ileride parlak kariyer umutları. Ancak mezunlar bir daha asla bir araya gelmeyecek. Birkaç hafta içinde, herkesin geri dönemeyeceği Birinci Dünya Savaşı'nın cephesine gidecekler. Ve 1917'ye kadar hayatta kalanlar kendilerini barikatların zıt tarafında bulacaklar.
1. Merkezde, olması gerektiği gibi, başını imparator, general, prens Pavel Yengalychev'in başını çektiği akademinin liderliği yer alıyor.
2. Sağında, yerel askeri istihbarat teorisinin geliştiricilerinden biri olan ve Prag'da günlerini sona erdiren Beyaz Doğu Cephesi Kurmay Başkanı General Pavel Ryabikov.
Pavel Ryabikov. İlk kez yayınlandı Fotoğraf: Y. Stroev'in arşivi.
3. Akademi başkanının solunda - işlerin yöneticisi, profesör Alexei Bayov - Kızıl Ordu'dan Beyazlar'a geçen ve Estonya'da ölen tanınmış bir askeri tarihçi.
4. Yanında, Kızıl Ordu'nun gelecekteki genel ve askeri uzmanı, M.V.'nin ortağı Alexander Baltiysky var. Daha sonra vurulan Frunze.
5. Ryabikov'dan bir başka gelecek general, profesör Vasily Boldyrev aracılığıyla. 5'de 1917. Ordu'ya komuta etti, beyaz yeraltına katıldı, Rusya'nın doğusundaki Bolşevik karşıtı güçlere liderlik etti, ancak Amiral A.V. Kolchak. Sovyet döneminde "Sibirya Sovyet Ansiklopedisi" ni düzenledi, anılar bıraktı, defalarca tutuklandı ve 1933'te Novosibirsk'te vuruldu.
6. Albümün sahibi olan Akademi mezunu Mikhail Stroyev (Richter) beşinci sırada (fotoğrafta bir okla işaretlenmiştir). Çaresizliğin kahramanına uçak keşif ve makineli tüfek saldırıları şanslıydı - Birinci Dünya Savaşı'nda hayatta kalmayı ve İkinci'deki Alman soyadı nedeniyle misillemelerden kaçınmayı başardı. Sovyet Hava Kuvvetleri'nin kurucularından biri oldu. SSCB'de ileri yaşta, şeref ve saygıyla çevrili bir şekilde öldü.
Mikhail Stroyev (Richter) Fotoğraf: Y. Stroyev'in arşivi.
BEYAZ
7. Solunda, hafif bantlı bir şapka içinde, yalnızca Beyaz ordunun bir başka gelecekteki generali Pyotr Burlin - bir Orenburg Kazağı, Birinci Dünya Savaşı'nın bir kahramanı ve St. Avustralya göçü. Sonuçta, beş geleceğin Kolçak generali mezun oldu.
8. Sibirya Buz Kampanyası'na katılan ve Beyaz orduların Primorye'ye ulaşan kalıntıları olan Zemskaya Rati'nin kurmay başkanı Burlin - Fedor Puchkov'un yanında.
9. Ön sırada hafifçe uzanmış - Beyaz Doğu Cephesi Kurmay Başkanı Viktor Oberyukhtin. Şaşırtıcı bir tesadüf eseri, beş yıl sonra, 1919'da, bu yazıda hemen üzerinde oturan akademik öğretmeni Ryabikov'un yerini alacak.
10. Ivan Smolnin-Tervand (o beşinci sıradadır) Kolchak'ın şok birliklerinin (General A.S. Bakich) birinin kurmay başkanıydı. Kızıl Moğollar tarafından çıkarıldı ve 1922'de vuruldu.
11. Üçüncü sıranın en solundaki Alexander Surnin - İç Savaş sırasında akademide görev yaptı.
12. Boris Ushakov (ikinci sırada) general olmayı başaramadı - Ağustos 1918'de subay Baykal Gölü'nde Kızıllar tarafından yakalandı, işkence gördü ve vahşice öldürüldü. Beyazlar Ushakov'un cesedini geri aldı, kalıntılar ciddiyetle Kansk'a gömüldü, ancak İç Savaştan sonra mezar yok edildi.
13. Rusya'nın güneyinde yaklaşmakta olan Beyaz hareketin de çok sayıda katılımcısı var. En üst sırada, Wrangel Ordu Karargahı'nın 2. Quartermaster Generali, St. George Şövalyesi, geleceğin Albay Pavel Dorman var.
14. Ve üçüncü sıradaki soldan ikinci, ataman P.N. komutasındaki Sivil'de Don ordusunun kurmay başkanı olan gelecekteki general Ivan Polyakov'dur. Krasnov.
Vyacheslav Naumenko Fotoğraf: Y. Stroev'in arşivi.
Georgievsky Şövalyesi olacak Vyacheslav Naumenko da geleceğine bakıyor. оружия ve Kuban askeri atamanı. Fotoğrafta, İç Savaş'ta gelecekteki düşmanı Semyon Pugachev'in yanında uzanıyor ve Kuban için geleneksel Çerkes kıyafeti giymiş tek kişi. Naumenko, Rusya'nın güneyinde Beyaz hareketin önde gelen isimlerinden biri oldu ve 1920 yazında Beyazların Taman'a çıkarılmasına katıldı. 1979'da New York yakınlarında öldü, tüm sınıf arkadaşlarını ve genel olarak akademinin tüm savaş öncesi mezunlarını geride bıraktı.
Leon Dusimetier
İlk sırada gelecekteki Aziz George Şövalyesi Albay Leon Dusimetier var. Aynı 1914'te Doğu Prusya'daki kuşatmadan kaçan bir subay olan İsviçreli bir subayın oğlu, 2. Rus ordusunun bir grup karargahı, Rus askeri havacılığının organizatörlerinden biri ve 1917'de Kornilov hareketinin aktif bir katılımcısı ... Dusimetier, Güney'deki Beyaz hareketinde yer almayı başardı ve Rusya'nın doğusunda ve Çin'de öldü.
Akademide. A. Slivinsky sağda. A. Surnin masaya yaslandı. İlk kez yayınlandı Fotoğraf: Y. Stroev'in arşivi.
KIRMIZI
17. Resimde pek çok gelecekteki Sovyet komutanı var. Stroyev'e (Richter) ek olarak, bu ünlü August Cork (üçüncü sırada). Estonya kökenli, 15. ve 6. orduların komutanı, Yudenich'in galiplerinden biri, 1920 yazında Varşova'ya yapılan başarısız saldırıya katılan, Perekop ve Yushuni'nin fırtınası ve Kırım'ın kurtuluşu için iki Kızıl Bayrak Nişanı ve Onursal Devrim Silahı sahibi. Kasım 6'de, 1920 derecelik dona ve suda bele kadar delici bir rüzgara rağmen, Sivash Körfezi'nden ünlü geçişi yaparak, beyazların Perekop mevkisinin arkasına çarparak, Rusya'daki büyük çaplı İç Savaş'a son veren, Kasım 12'de 1937. Cork Ordusu'nun grev grubuydu. Daha sonra - M.V. adını taşıyan Askeri Akademinin başkanı. Frunze. XNUMX'de Mareşal M.N. ile birlikte vuruldu. Tukhachevsky. Bir askeri liderin erken bir fotoğrafı tarihçiler için büyük bir servettir.
Genç Ağustos Cork. İlk kez yayınlandı Fotoğraf: Y. Stroev'in arşivi.
18. Semyon Pugaçev, 1917'de devrimci yolu takip ederek Pskov Temsilciler Sovyeti'nin bir üyesi oldu. Kızıl Ordu'da personel pozisyonlarında görev yaptı. Kariyerinin zirvesi, Kafkas Cephesi Kurmay Başkanlığı, Ayrı Kafkas Ordusu ve Türkistan Cephesi komutanlığıydı. Pugachev, Kuzey Kafkasya'daki Denikinitleri yenmek ve Basmacıları ortadan kaldırmak için operasyonlar geliştirdi. Kızıl Bayrak Nişanı ile ödüllendirildi. 1931'de "Vesna" davasında tutuklandı (eski subaylara karşı ilk toplu davalardan biri), ancak kısa süre sonra serbest bırakıldı ve 1938'de tekrar tutuklandı. Mart 1943'te Kuzey Ural kampında öldü. Kork, Pugachev ve Aziz George Şövalyesi Alexei Gotovtsev ve daha sonra Sovyet askeri istihbaratının önde gelen isimlerinden biri, daha sonra eski subaylar için karakteristik olmayan Bolşevik Partisi'ne katıldı.
Semyon Pugachev. Fotoğraf: Y. Stroev'in arşivi.
Rakipler
Kabul ediyorum, bu fotoğraf sonsuza kadar görüntülenebilir ...
19. Cork'un solunda, Georgievsky kollarının gelecekteki süvarisi Stepan Zhagun-Linnik. İç Savaş sırasında, subay Ukrayna'da olma talihsizliğini yaşadı: Hetman, Petliurites, Beyazlar ve Kızıllar altında tutuklandı. İç Savaş'tan sonra, bir sakatlık aldı, basitçe hayatta kalmak için herhangi bir işe girdi: şeker fabrikalarının korunmasında komutan, bir elektrikçi, merkezi ısıtma ve havalandırmanın onarımı için bir teknisyen ve bir tasarım bürosunda mühendis yardımcısı olarak çalıştı. Daha sonra OGPU tarafından işe alındı ve 1937'de vuruldu.
Stepan Zhagun-Linnik. İlk kez yayınlandı Fotoğraf: Y. Stroev'in arşivi.
20. Dördüncü sırada - hem kırmızı hem de beyaza hizmet vermeyi başaran gelecekteki Albay Anton Laurits. 11 Ekim 1919 gecesi düşmana geçişinin bir sonucu olarak, beyazlar Kızıl Ordu'nun 55. tüfek bölümünün karargahını ele geçirmeyi başardılar (Laurits, genelkurmay başkanıydı) ve bölüm komutanı A.V. Stankevich (ölümünden sonra Kızıl Bayrak Nişanı ile ödüllendirildi ve ciddi bir şekilde Kremlin duvarında yeniden doğdu). Laurits göç ettikten sonra Estonya ordusuna katıldı.
Anton Laurits. İlk kez yayınlandı Fotoğraf: Y. Stroev'in arşivi.
21. İlk sırada çok solda - Vladimir Ozol (Voldemar Ozols) - Birinci Dünya Savaşı Aziz George Şövalyesi, Estonya, Letonya ve Litvanya ordularının gazisi, bir Cumhuriyetçi Tuğgeneral olarak İspanya İç Savaşı'na katıldığı için Letonya vatandaşlığını kaybeden bir adam. Daha sonra - Fransa'da Sovyet askeri istihbaratının bir sakini. Hayatının sonunda 1949'da öldüğü Letonya'ya döndü.
22. İkinci Dünya Savaşı sırasında "görünmez cephenin" diğer tarafında, İçişleri Bakanı Pyotr Durnovo'nun (ikinci sırada) oğlu vardı. 1930'lardan beri Yugoslavya'daki Abwehr'in bir sakini oldu, savaş yıllarında Almanlarla işbirliği yaptı ve 1945'te Frankfurt am Main'in bombalanmasında öldü.
23. Üçüncü sırada - 1918'de Ukrayna'nın Hetman Devleti P.P. Genelkurmay Başkanı olacak olan Alexander Slivinsky. Skoropadsky. Akademide Plum soyadını taşıyordu. Birinci Dünya Savaşı'nın kahramanı St. Kızıllar şehre girdiğinde yasadışı bir durumda yaşadı. Beyazların gelişini bekledi ama onlara uzun süre hizmet etmedi. Kanada'ya göç etti. 1953'te öldü.
Alexander Slivinsky. İlk kez yayınlandı Fotoğraf: Y. Stroev'in arşivi.
24. Akademi mezunları arasında - beyaz yeraltı işçileri ve Bolşeviklere karşı ayaklanmanın katılımcıları. Gelecekteki yarbay, monarşist Boris Svistunov, 1918'de kırmızı Saratov'da gizli bir subay örgütü yönetti ve beyazlara subay gönderdi. Svistunov'un sınıf arkadaşı Felix Drobysh-Drobyshevsky, Yaroslavl ayaklanmasına katıldığı için vuruldu.
Akademisyenlerin kardeşliği 1917'de çöktü. Dünün arkadaşları rakip oldu. "Kırmızı tekerlek" bu insanların kaderini aşarak ülkeyi kardeş katliamına sürükledi. Bunu unutmayalım, 1914'ün genç, iman ve umut dolu yüzlerine bakarak ...
M. Stroev'in (Richter) akademik albümünün sayfası. Fotoğraf: Y. Stroev'in arşivi.
SADECE NUMARALAR
"Omuz kayışları henüz kopmamış ve alaylar vurulmamış ..."
Toplanan arşiv verileri, 69 mezunun kaderinin izini sürmeyi mümkün kıldı.
Birinci Dünya Savaşı'nda üç kişi öldürüldü (25. Alexander Vasyukov, 26. Vladimir Makukhin ve alayına dönen Başkalaşım Alexander Chernyavsky, ilk savaşta öldürüldü).
İç Savaş'ta en az 64 mezun savaştı. En az iki subay buna katılmaktan kaçındı - izleri zaten sürgünde bulundu. Beyazların yanı sıra Sovyet topraklarındaki beyaz yeraltında 53 subay vardı, 27 kişi Kızıl Ordu'da, 17'si Ukrayna oluşumlarında, ikisi diğer ulusal ordulardan geçti. Bir subayın bir taraftan diğerine birden fazla kez geçebildiği İç Savaş için tipik bir resim.
Savaş öncesi mezuniyetinden en az 36 kişi, hayatlarını hizmete adadıkları anavatanlarından uzakta sürgünde öldü. Ancak göçün zorluklarına herkes katlanmadı. General Wrangel 27. Aleksey Govorov 1947'de memleketine döndü ve 20 yıl sonra Kiev'de öldü.
Fotoğrafımızdan 11 polis gözaltında vurularak öldü. SSCB'de yaşlılık ve hastalıktan dört kişi öldü. Diğerlerinin ölüm tarihleri ve koşulları hala bilinmiyor ...