Uykudan uyanan Hüdâî, teleşla dergâhın taşlığa koştu.
Geç kalmıştı…
Mübarek Şeyhi birazdan abdest almak için o ahşap merdivenlerden inecekti.
İbriği bağrına basarak dua etti;
“Rabbim, dedi, buz kesilen yüreğimi kim eritecek benim. Kim ısıtacak buz çöllerini. Her şeye razıyım Rabbim, yeter ki, mübarek şeyhimin elleri üşümesin, buz çöllerinde kalmaya razıyım!”
Aşk denizinin kıyıları niceymiş Hüdâî’den öğrendi bu şehir.
Saliha MALHUN
Saliha MALHUN
Bu ağacı tanıyorum ben…
Belki de hatırlıyorum…
Tıpkı kitâbesiz şehirlerin toprağın katmanlarına sırlanmış hâtıraları gibi hatırlıyorum bu mekânı, bu ağacı ve ağaç altında bir elif misâli duran mürşid-i kâmili…
Sokrates’in Eflâtun taşında, Eflâtun’un mağarasında, Üveys’in gönlündeki o tenhadan hatırlıyorum.
Zîra bilmek sâdece hatırlamaktan ibaret değil miydi?
Şeyh Gâlib’in;
"Gencînede resm-i nev gözettim
Ben açtım o genci ben tükettim"
Uykudan uyanan Hüdâî, teleşla dergâhın taşlığa koştu.