Ağustos özel bir aydır; Yazın köpek günleri. Taze mısır, şeftali ve güneş çayı. Güneşin yüksek olduğu günlerde ağustos böcekleri, akşam düştüğünde katydilerin ritmi. Daha kısa günler ve daha soğuk geceler. Ve en önemlisi, Kesem Kampı'nın dönüşü.
Bu, oğlumuzun Peter'in Kampan Kesem'e katıldığı üçüncü sene, "Sitelerine göre" kolej öğrencisi olan ve kanser geçiren ebeveynleri olan çocuklar için yaz kampı düzenlediler. Bir haftalık uykusuz kamplarımız 6-16 yaş arası çocuklar için eğlenceli bir hafta geçirmeleri ve sadece çocuk sahibi olma şansı var. Kampta yaptığımız her şey, kampçılara mümkün olan en eğlenceli hafta boyunca vermeyi hedeflerken, ihtiyaç duydukları ekstra destek ve ilgiyi sağlıyor. ”
2000 yılında kurulan Camp Kesem, bir çapraz ateşine yakalanan çocukların ihtiyaçlarını karşılayan kar amacı gütmeyen bir kurumdur (kampçılar için herhangi bir ücret yoktur). Buna ek olarak, üniversite öğrencilerine olumlu bir fark yaratma ve kendi liderlik becerilerini geliştirme fırsatı sunar. LIVESTRONG Toplumsal Etki Projesi'nin cömert hibeleriyle Kamp Kesem, her yıl açılan daha fazla bölümle büyümeye devam ediyor. Bölgesel bölümümüz Massachusetts Institute of Technology'nin öğrencileri tarafından düzenlenen Camp Kesem MIT'dir.
Camp Kesem'deki ilk kalışından önce, Peter, akciğer kanseri ile tanışmamın hayatını etkilemiş sayısız yoldan güvenli konuştuğu bir ortamda bulunmamıştı. Kampı Kesem'de odak noktası iyi zamanlar olsa da, kampçıların kişisel hikayelerini paylaşmaları da teşvik ediliyor. Bunu yapabilmek için, akranlarının karşılaştığı zorlukları duymak da inanılmaz derecede güçleniyor. Ve kampçılar ve danışmanlar arasında oluşan bağlar gerçekten sıkı.
Kamp bu yıl cuma günü sona erdi. Ben pick-up ama aynı zamanda terk etmek için son gelen biri olan ilk aile üyelerinden biriydi. Peter vaktini hoşça kal demeye bayılır ve arkadaşlarının hoşçakallarına sarıldığı için aralarında bekledim. Birçoğu gelecek yıl tekrar görecek (bölümümüz lise mezuniyetinden itibaren genç kampçıları kabul ediyor), fakat bazıları devam ediyor ve yeniden birleşme konusundaki belirsizlik Peter için zor. Sabırlıyım; Hazır olduğunda Peter bana katılıyor ve favori bir kafeye kısa bir yoldan yürüyoruz. Akşam yemeğinde bana haftasını anlatıyor. Bir kez daha olağanüstü bir deneyim oldu; Peter'ın konuştuğu gibi, onun heyecanını ve neşesini hissedebiliyorum. Camp Kesem, sen sallan!