Bugün dünyanın nükleer bir felaket ihtimaline kayıtsız kalması açıkçası delilik.
Son birkaç aydır Batılı uzmanlar, Ukrayna savaşının Rusya ile Batı arasında nükleer bir tırmanışa yol açması olasılığını küçümsediler. Putin, Rusya’nın nükleer cephaneliğini ilk kez Şubat ayında alarma geçirdiğinden beri, birçok uzman, onun sadece “düşmanlarını dengeden çıkarmak” için bir tavır takındığını ileri sürdü.
Bununla birlikte, Putin’in bu tür silahları kullanma konusundaki son tehditleri – Çarşamba sabahı televizyonda yaptığı bir konuşmada – motivasyonu veya niyeti ne olursa olsun hafife alınmamalıdır. Batılı yetkililerin Rusya’yı nükleer silahlarla tehdit ettiğini söyledi, ABD Başkanı Joe Biden saatler sonra Birleşmiş Milletler Genel Kurulu’nda yaptığı konuşmada bu suçlamayı reddetti. Putin ayrıca kısmi seferberlik ilan etti ve Ukrayna’nın Rus kontrolündeki dört bölgesinde yapılacak ve bu bölgelerin Moskova tarafından ilhakının önünü açabilecek referandumlara desteğini açıkladı.
Batı’nın Putin’in, örneğin bir sekreteri görevden alma tehdidini alakasız bularak reddetmesi bir şeydir. Ancak, nükleer silahlarını ateşleme olasılığı ne kadar uzak olursa olsun ciddiye alınmalıdır.
Aslında Batı, Kremlin’in Avrupa’ya misilleme yapmasından korktuğu için şimdiye kadar Ukrayna’ya uçuşa yasak bölge koymaktan veya uzun menzilli füzeleri ve Rusya topraklarını tehdit edebilecek diğer silahları transfer etmekten kaçındı.
Ancak ABD ve müttefiklerinin Kiev’e sağladığı sofistike askeri yardım, savaş alanındaki güç dengesini Ukrayna lehine değiştirmeye başladı. Rusya’nın son birkaç haftadaki artan kayıpları, Putin’i açıkça köşeye sıkıştırıyor. Kızgın, aşağılanmış ve yurtiçinde ve yurtdışında nüfuzunu kaybediyor. Bu yüzden Ukrayna’daki aksilikleri tersine çevirmek için 300.000 fazladan askeri seferber etmeye karar verdi.
Bununla birlikte, geçmişteki Rus ve Amerikan savaşlarının gösterdiği gibi – Vietnam, Afganistan, Irak veya başka yerlerde – bir asker dalgalanması ona zaman kazandırabilir, ancak ona savaşı kazandırmaz. Bu yüzden askeri bir dalgalanma kararını nükleer bir uyarıyla birleştirdi ve Batı’yı uyardı: geri çekil ya da sonuçlarıyla yüzleş.
Putin’in kitle imha silahları kullanma tehdidinin ciddiyeti buradan kaynaklanmaktadır. Tehdit, onun deyimiyle “blöf” ya da bir yaygara değildir; daha ziyade umutsuz ve kasıtlı geliyor. Aynı zamanda, yedi ay önce başlayan işgalden bu yana yaşanan en büyük tırmanış ve Soğuk Savaş’ın sona ermesinden bu yana en büyük birlik seferberliği.
Bazıları şimdi Putin’in savaş alanında taktik nükleer silah kullanma potansiyeli hakkında bir uyarıda bulunuyor. Veya bir analist olarak koy “Ukrayna saldırı operasyonlarına devam ederse Rusya nükleer silah kullanmaya istekli”. Nitekim, eski Rusya Devlet Başkanı Dmitry Medvedev Perşembe günü yaptığı açıklamada, Kremlin’in işgalini savunmak için taktik nükleer silahlar kullanabileceğini söyledi. Ukrayna’nın ilhak ettiği bölgeleri.
Teoride, kısa menzilli ve sınırlı vuruşlar için tasarlanmış bu silahların kullanımı, Ukrayna’nın coğrafi yakınlığı ve Rusya’nın nükleer silahların savunma amaçlı kullanımının altını çizen veya Rusya’nın varlığının tehdit edildiği durumlarda nükleer doktrini göz önüne alındığında mantıksız geliyor.
Bu yüzden Putin’in gerçek ya da hayali mağduriyet duygusu, tırmanışı daha da rahatsız edici hale getiriyor. Çarşamba günü yaptığı konuşmada, Ukrayna’ya yönelik kendi yıkıcı savaşını, Rusya’yı yok etmeye yönelik bir Batı komplosu olarak tasvir etti – ülke için varoluşsal bir tehdit oluşturan tüm Ruslara karşı NATO liderliğindeki bir saldırganlık.
Buna gerçekten inanıp inanmadığı biraz alakasız. Batı’yı ve Ukrayna’yı şeytanlaştırdı ve Rus kamuoyunu, sonuçları bilinmeyen daha geniş bir savaşa doğru yönlendiriyor.
Putin ayrıca Ukrayna hükümetini, Rus kontrolündeki Zaporizhzhia nükleer santralini bombalayarak Avrupa’yı nükleer bir Armagedon’a rehin tutmakla suçladı. Ukraynalılar bombardımanı Rusya’nın yaptığını iddia ediyor.
Bu gerçekten ve trajik bir şekilde affedilemez, yoksa Doğu Avrupa ve Rusya’nın bazı bölgelerinin Ukrayna nükleer santralindeki nükleer felaketten 36 yıl sonra Çornobil’in etkilerinden muzdarip olmaya devam ettiğini unutmayalım.
Kısacası, savaş planlı veya varsayılan olarak tırmanmaya devam ederse, nükleer bir felaket tehlikesi gerçektir; nükleer silahların stratejik veya taktiksel kullanımından veya bir nükleer santralin bombalanmasından kaynaklansın.
Hiçbiri kaçınılmaz değildir ve tümü tamamen önlenebilir. Nükleer güçler geçmişte konvansiyonel savaşları nükleer silahlara başvurmadan kaybetmiş veya sonlandırmıştır. Bu nedenle dünya güçlerinin bir an önce gerilimi durdurma ve diplomatik bir çözüm arama görevi var.
Putin, Ukrayna’ya yönelik bu saldırı savaşından doğrudan sorumlu olabilir, ancak Batı’nın NATO’nun Rusya sınırına genişlemesinde ısrar etmesi ve Ukrayna’da kılıç sallaması da son derece kışkırtıcı ve pervasızdı.
Savaş herkes için, özellikle de Ukrayna için bir felaket oldu. Daha da kötüleşecek. Bu yüzden daha soğuk kafalar hakim olmalı. Çok geç olmadan. Hala kazanmayı umanlar, nükleer bir savaşı kazanmanın olmadığını hatırlamalıdır.
Kaynak : https://www.aljazeera.com/opinions/2022/9/22/beware-the-prospect-of-a-nuclear-calamity”>Source link