Tag Archives: Anton Çehov
Geç kalan avcılar, Muhtar Prokofıy’in Mironositskiy Köyünün ucundaki samanlığında gecelemeye hazırlanıyorlardı. İki kişiydiler: Veteriner İvan İvanıç ile lise öğretmeni Burkin. İvan İvanıç’in ‘Çişma Himalayskiy’ diye kendisine hiç de yaraşmayan iki isimden oluşan pek acayip bir soyadı vardı. Bu yüzden çevrede herkes yalnız küçük adıyla çağırırdı onu. Kent dışındaki harada kalırdı. Temiz hava almak için arasıra böyle ava çıktığı olurdu. Öğretmen Burkin, yaz aylarını Kont P.’lerden geçirirdi. Buralarda tanımayan yoktu onu.
İkisinin de uykusu yoktu. Uzun boylu, zayıf, sivri bıyıklı bir ihtiyar olan İvan İvanıç, kapının dışında oturmuş piposunu tüttürüyor, ay yüzünü aydınlatıyordu. İçeride, samanların üzerinde uzanan Burkin ise karanlıkta kaldığı için gözükmüyordu.
Bir grup insan tiyatroya yeni bir biçim getirme hayalleri kuran genç yazar Treplev’in tiyatro oyununu izlemek üzere bir çiftlik evinde toplanır. Oyun çiftlik evinin parkına kurulan bir sahnede oynanacaktır. Seyircilerin arasında Treplev’in kendini beğenmiş aktris annesi İrina Nikolayevna Arkadina ve onun sevgilisi ünlü yazar Boris Alekseyeviç Trigorin de vardır. Bu iki insanın varlığı hem Treplev’in büyük umutlar bağladığı oyunun yarıda kesilmesine hem de orada bulunan diğer herkesin hayatının geri dönülmez şekilde değişmesine neden olacaktır.
(?) Bir martıyım ben. Yo, hayır, hayır… Hatırlıyor musunuz, bir martı vurmuştunuz? Rastlantı sonucu bir adam geliyor,
Öyküleri ve oyunlarıyla modern edebiyatta yeni bir sayfa açmış, James Joyce?dan Virgina Woolf?a, Katherine Mansfield?ten Raymond Carver?a pek çok yazarı etkilemiş bir yazarın, Anton Çehov?un 150. doğum yılı vesileyle, Çehov?un hikayesini kağıda dökelim istedik.
Anton Pavloviç Çehov, 17 Ocak 1860?ta Taganrog?da doğar. Azak denizi kıyısındaki Taganrog, 1860?lı yılların başında Yunan tüccarların sık sık uğradığı bir liman şehridir. Çehov?un öykülerine ve oyunlarına sık sık mekan olan her taşra kasabası gibi hayatın tekdüze akıp gittiği, insanların çoğunun birbirini tanıdığı bu küçük yerde, o yıllarda kapısı üzerinde ?Çay, şeker, kahve ve başkaca sömürge ürünleri? yazan bir bakkal bulunur. Henüz küçücük bir çocuk olan
Amirallik bayrak direği gibi zayıf, ince yapılı memur Kraterov, ileriye doğru yürüdü, Jmıhov?a dönerek:
– Ekselans, dedi! Uzun yıllardır süregelen amirliğinizden, babaca öğütlerinizden tüm kalbimizle duygulanarak?
Zakusin;
– On yıldan fazla bir zaman içinde, diye fısıldadı.
– On yıldan fazla bir zaman içinde zatı devletlerinin maiyetlerinde hizmet etmek şerefine ermiş olan bizler? bizim için büyük bir kıymeti olan bu? şey? gün, zatı devletlerine karşı duyduğumuz derin saygı ve şükranlarımızın bir nişanesi olmak üzere? fotoğraflarımızı havi işbu albümü takdim eder ve daha nice, nice yıllar, ölünceye dek bizleri terk etmemeniz için olağanüstü hayatınızın devamını cenabı haktan dileriz?
Zakusin:
– Hakikat ve terakki yolunda babaca öğütlerinizden mülhem olarak? diye ilave etti, o anda alnında beliren terleri sildi.
Anlaşılan bir şeyler söylemek için kıvranıyordu, sanırım bugün için
Gecenin 10’u olmuştu. Parlak bir mehtap vardı dışarıda. Büyükanne Marfa Nikolayevna’nm, rahmetli kocasının ruhuna okuttuğu dua yeni bitmişti. Biraz hava almak için bahçeye çıkan Nadya, salonda yemek hazırlıklarının yapıldığını, allı pullu ipek giysisiyle büyükannenin ortalıkta koşuştuğunu görüyordu. Kilisenin en kıdemli papazı Peder Andrey ise, Nadya’nın annesi Nina İvanovna’yla birşeyler konuşuyordu. İyice aydınlatılmış salonda, camların ardında daha bir genç görüyordu annesini şimdi Nadya. Hemen yanlarında Peder Andrey5 in, oğlu Andrey dikiliyor, dikkatle onları dinliyordu.
Bahçe sessiz, serindi. Kara gölgeler yerde hareketsiz yatıyorlar, yalnızca uzaklarda, pek uzaklarda, belki de kentin öte yanında kurbağaların bağırtılan işitiliyordu. Mayıs, kişinin içine bir sıcaklık salan mayıs hissediliyordu her yanda! Kişi daha bir rahat soluyor; buralardan pek uzaklarda, gökkubbe altında bir yerde, ağaçların üzerinde, kentin dışındaki kırlarda, ormanlarda günahkâr basit insanların anlayamayacağı esrarlı, hoş, neşeli ve kutsal ilkbahar yaşantısının doğmakta olduğunu düşünmek geliyordu içinden. Neredeyse ağlayacaktı Nadya.
Daha yirmi üç yaşındaydı. On altı yaşından bu yana hep evlenmeyi,
Anton Çehov’un bir monolog olan ?Tütünün Zararları? adlı oyununda, hafif sıkıntılı fakat aynı zamanda komik bir ruh hali içerisinde olan Iwan Iwanowitch Nuchin isimli adam, tütünün zararları hakkında bir konuşma gerçekleştirecektir. Çünkü eşi, bu konuda konuşma yapması için ona emir vermiştir. Bay Nuchin, şahsen tütün tüketmektedir ve konuşma esnasında, konuşmanın ana fikrinden bolca sapmaktadır. Seyircilere konuşması boyunca konudan konuya atlayarak, trajikomik bir şekilde hayatından, ilişkilerinden bahsediyor.
“Konuşmacı, favorili, fakat bıyıksızdır. Eski bir elbise giymiştir. Kasılarak girer. Eğilerek selam verir. Yeleğini düzeltir.
Sayın bayanlar… Hadi usûle uyalım ve baylar! Herhangi bir konu üzerinde konuşmam için karıma başvurulmuş, niçin konuşmayayım? Madem ki konuşmam gerek, o halde konuşayım; bence hepsi bir, hepsi bir, hepsi bir! Yalnız size şunu söyleyeyim ki, profesörlüğüm olmadığı gibi, ilmi bir unvanım da yok. Böyle olmakla beraber, otuz yıldan beri durmadan ilmi konularla uğraşmaktayım. Bazen bayağı kafa patlatıp, ilmi yazılar yazarım… daha doğrusu pek ilmi değil de,
Anton Çehov’un 1885 yılında yazdığı bir dram çalışması olan Dağ Yolunda adlı oyun, *”aşkın bireysel ve toplumsal doğası üzerine müthiş dersler içermesi açısından Çehov dehasının bir göstergesidir.
Olay, Rusya?nın güneyinde, dağ yolunda bir handa, daha doğrusu bu hanın meyhaneden farksız büyük odasında geçer. Han ucuz bir fiyata Kudüs?e gitmek için, yürüyerek Odessa?ya ulaşmaya çalışan hacılar, sığırtmaçlar, yolcularla doludur. Dışarıda fırtına vardır.
Konu açısından iki karakter önemlidir. Bunlardan biri Bortsov?dur. Başlangıçta meyhaneciden içki dilenen biri olarak karşımıza çıkar. Beş parası yoktur. Üzerinde yazlık bir palto ile delik deşik bir şapka vardır ve paltonun altında çırılçıplaktır. İçki için hancıya yalvarır: ?İçimin içi istiyor içkiyi? Hastalığım istiyor içkiyi? Hastalığım için istiyorum?? İçki karşılığında paltosunu teklif eder; yolculara yalvarır. Ama tüm bu dilenmelerinin her birinin sonrasında gururu rahatsız eder onu: ?Tanrım, nasıl da zavallılaştım, nasıl da alçaldım!.. Kalsın. Hiçbir şey istemiyorum.? Ama, ardından dilenmeler yeniden başlar? Diğer karakter ise Merik?tir. Daha doğrusu