Adam, sigarası ağzına sıkışmış, yoldan bir kara mayını taşıyor . Bir kadın , büyücülük tehditleriyle bir tank sürücüsüyle dalga geçer . Bir sahil güvenlik, bombardıman tehdidine, artık kötü şöhretli “ Rus savaş gemisi, siktir git” satırıyla yanıt veriyor . Bu viral videolardaki insanlar, Ukrayna'nın Rusya'nın barbar işgaline karşı direnişinden ortaya çıkan diğer birçok videoda olduğu gibi, aynı üç şeyi yapıyor: vatanlarını savunmak için inanılmaz bir cesaret gösteriyorlar, Rusça konuşuyorlar ve küfür ediyorlar.
Ayrı ayrı ele alındığında, bu şeylerde şaşırtıcı bir şey yoktur. Tabii ki savaş zamanı insanlar yemin ediyor ve özellikle doğu ve güneydeki birçok Ukraynalının Rusça konuştuğu gerçeği koltuk uzmanlarının uzun zamandır konuştuğu bir konu.
Başta Vladimir Putin olmak üzere Ukrayna gözlemcilerinin yetersiz bilgi sahibi olduğu şey, Rusça konuşmanın hiçbir şekilde Rus devletine desteği garanti etmemesiydi. Ancak bu üç şeyin kombinasyonu – direniş, Rusça ve küfürler – ve bunların savaşın haberlerinde öne çıkmaları başlı başına önemlidir.
Müstehcenlik, böylesine korkunç bir çatışmada önemsiz bir yan not gibi görünebilir, ancak bunu anlamak dili anlamanın bir yoludur ve dil, hem Moskova'nın bu işgal için ileri sürülen motivasyonlarında hem de Kiev'in meydan okuyan tepkisinde büyük rol oynamıştır.
Dil, hem Moskova'nın bu işgal için
ileri sürülen motivasyonlarında
hem de Kiev'in meydan okuyan tepkisinde
büyük rol oynadı.
Küfür, Rus dili kültüründe ikircikli bir konuma sahiptir. Bir yandan, Rusça konuşanlar gurur duyuyorküfürlerinin ifade gücünde ve büyük ölçüde çevrimiçi oyunlar sayesinde, bu küfürlü konuşma yeteneği uluslararası bir izleyici kitlesi buldu. Öte yandan, Rusça konuşan toplumlar, kamusal küfürlere karşı güçlü tabuları sürdürmüştür.
Doğru, yüzyıl ortası Sovyetinin sansürcü normları, önce 1970'lerde yasadışı edebiyat, ardından sansürün gevşemesi ve 1980'ler ve 1990'larda batı kültürünün akın etmesi ve son olarak da sosyal medyanın yükselişiyle yavaş yavaş aşındı. .
İkincisi, konuşma ve metin arasındaki ve genel ve özel arasındaki ayrımları bulanıklaştırsa da, katı kurallar hala geçerlidir. Ve politikacılar her zaman yenilerini ekliyor: hem Ukrayna'da hem de Rusya'da küfürle mücadele mevzuatı sırasıyla 2019 ve 2021 gibi kısa bir süre önce yürürlüğe girdi.
Bu nedenle, küfürün Ukrayna'da bir dereceye kadar resmi onay almış gibi görünmesi dikkat çekicidir: Rus savaş gemisinin kelimenin tam anlamıyla “pislik olsun” talimatı, tişörtlerde , reklam panolarında ve reklam panolarında görünen bir tür ulusal slogan haline geldi. ülke genelinde yeniden yazılmış yol işaretleri. Ukrayna hükümeti, geçen bir gemiye parmağını veren bir askerin yer aldığı bir hatıra pulu bile yayınladı.
Bu tamamen yeni değil. Bu savaşın uzun süredir devam eden bir çatışmanın parçası olması gibi, küfür de bir süredir Ukrayna'da siyasi söylemde yerini alıyor. Başlangıçta bir futbol sloganı olan “Putin bir sikkafalı” ( Putin – khuilo ) 2013-14 Euromaidan'dan bu yana Rus emperyalizmine karşı ortak bir haykırış oldu.
Bu slogan, dönemin dışişleri bakanı Andrii Deshchytsia tarafından ünlü bir şekilde alıntılandı ve Volodymyr Zelenskiy'in kendisi , 2019'da onu ulusal üne getiren TV şovu Halkın Hizmetkarında şakacı bir imada bulundu.
Ukrayna'nın Sovyet tarzı dilsel titizlikten uzaklaşması iki şeye yarıyor. İlk olarak, savaşın ciddi olduğunu, nezaketi bir kenara bırakmanın zamanı geldiğini açıkça ortaya koyuyor. İkincisi, otokratik Putin'in iletişim stratejileri ile bilinçli demokratik, medyadan anlayan Zelenskiy arasındaki uçurumu vurgular .
Ukrayna cumhurbaşkanı ve ekibi, sosyal medyanın deyimleri, ev yapımı ve profesyonel, kamu ve özeli harmanlama şekli konusunda - kuşatma koşullarında bile - ustalıklarını gösterdiler. Zelenskiy'in kamuya açık kişiliğinin dili bu aşinalık duygusunu pekiştiriyor: 3 Mart'taki bir basın toplantısında, Putin'e doğrudan , Rusça, gayri resmi “ty” hitap biçimini kullanarak hitap etti: “Ben sıradan bir adamım, otur benimle, ısırmam."
Barış görüşmelerinde Zelenskiy ve Ukrayna heyetinin askeri-gündelik kıyafetlerinde de kendini gösteren bu kayıt dışılık, Putin'in özellikle savaş arifesinde uzun masalarıyla bayağılık ve saçmalığı yan yana getiren sunumuyla bilinçli bir tezat oluşturuyor. tarih ve her zaman var olan teknokratik takım elbise ve kravat hakkında rant.
Rus devlet televizyonunun konuşan başkanlarının Ukraynalıların iddia edilen profesyonellik eksikliğini küçümsediklerini, ancak 9 Mart'a kadar Putin'in bir mitinge hitap etmek ve bunu bir poloda yapmak için tecritten çıkmak zorunda hissettiğini gördüm. boyun ve (pahalı, İtalyan) puf ceket, Rusya'nın A planının başarısızlıklarını oldukça belirgin hale getirdi.
Bu devasa, gaddar istilaya
'özel askeri operasyon' denilmelidir.
Ancak küfür etme tutumları, Moskova ile Kiev arasında daha derin bir ayrımı ortaya koyuyor. Geleneksel olarak, bir Rus yayınında kesinlikle yazamayacağınız veya TV'de söyleyemeyeceğiniz dört kelime vardır (bunlar, şaşırtıcı olmayan bir şekilde, erkek ve kadın cinsel organları için kullanılan sözcükleri de içeren cinsel tabulardır).
Şimdi, hapis riski altında, beşincisi var: savaş. Bunun yerine, bu kitlesel, kısır istilaya “özel askeri operasyon” denilmelidir. Bu tür küstahça örtmece, dünya çapında savaş tacirleri çevrelerinde yaygındır, ancak savaş yürütürken “savaş”ı yasaklamanın grotesk ironisi, dile karşı tutumlarda belirli bir Putinist patolojiye hitap ediyor - onun jeopolitik vizyonuyla pek çok ortak yanı var.
Putin'in kendisinin kaba ifadeler için bir tutkusu olmasına rağmen, müstehcenlikten kaçınıyor ve iktidarda olduğu zaman, hem “geleneksel değerlere” bağlılığı hem de ifade özgürlüğü üzerindeki merkezi kontrolü göstermenin bir yolu olarak, kamusal küfür üzerinde tekrarlanan baskı girişimlerine sahne oldu.
Kazayla veya tasarımla, bu girişimler genellikle Ukrayna egemenliğine yönelik saldırılarla aynı zamana denk geldi. 2005 yılında, turuncu devrim Ukrayna'daki Rus etkisini zayıflatmaya başladıktan sonra, Rusya'da, Rusça'nın devlet dili olarak statüsünü yeniden teyit eden ve “çağdaş edebi Rus normlarını karşılamayan kelime ve ifadelere” karşı hükümet eylemini vaat eden yeni bir yasa çıkarıldı. .
Mart 2014'te Rusya, Kırım'ı ilhakını tamamladı ve Donbas'taki ayrılıkçı cumhuriyetlere sponsor olmaya başladı; takip eden ay, yazılı basında ve TV'de küfür üzerine mevcut yasak tiyatro, sinema ve müziğe genişletildi.,
Ukrayna devletinin inkarı ve
müstehcenliğe tahammülsüzlük
Putinizmin tercih ettiği tarihsel anlatıya uyuyor
Son zamanlarda, tam da mevcut işgal başlatılırken, hapsedilen muhalif Alexei Navalny'ye yöneltilen suçlamalardan biri, kısmen onun kullandığı blin ve yo-moyo ("" ile eşdeğer güçte)" tabirlerini kullanmasına dayanan mahkemeye saygısızlık suçlamasıydı. şeyh” ve “frick”).
Böyle bir bilgiçlik, şu anda pişmanlık duymayan bir polis devleti için gereksiz görünebilir, ancak rejim burada yalnızca Navalny'nin – Zelenskiy ile paylaşılan – kayıt dışılığı ilişki kurmak için kullanma becerisini hedef almakla kalmıyor. Aynı zamanda daha geniş bir mesaj gönderiyor: Gerekirse, sizi en küçük hata için yakalayacağız.
Ukrayna devletinin inkarı ve müstehcenliğe tahammülsüzlük, Putinizm'in tercih ettiği tarihsel anlatıya da uyuyor: 1990'larda batı, hem büyük (anavatanın parçalanması) hem de küçük (çok fazla küfür) sapmalarla Rusya'nın istikrarını kasten bozdu, ancak lider bu usulsüzlükleri gideriyor.
Dahası, her ikisi de dünyaya karşı oldukça kuralcı bir tutumun kanıtıdır: bazı şeyler doğası gereği meşrudur, bazıları değildir ve bu normlar Moskova'da belirlenir. Sonuç, hem insanların gerçekten nasıl konuştuklarını hem de ulusal kimlikleri hakkında gerçekten ne düşündüklerini onaylamayı reddetmektir.
Devletin dili bu şekilde kontrol etme kararlılığı, ona karşı çıkanların tepkisini, çoğu zaman da aleyhine olacak şekilde şekillendirir. Birincisi, tabular kelimeleri daha güçlü kılar. Marina Ovsyannikova'nın Rus devlet televizyonu haberlerine yaptığı ünlü kesintiyi gerekli kılan şey, savaşı tanımanın bile tamamen yasaklanmasıydı, ancak aynı zamanda, onun “Savaşı durdurun” (her sağlıklı toplumda tartışmasız olacağını belirten bir ifade) işaretini siyasi bir ifadeye dönüştüren de buydu. duygu.
Dahası, söylem ve gerçeklik arasındaki devlet güdümlü ayrım, dişsiz olsa da yaratıcı karşı hamleler için alan sağlar. Şubat ayının sonlarında Rus sosyal medyası, Leo Tolstoy'un [Özel Askeri Operasyon] ve Barış hakkında şakalarla doluydu. Aynı ikame mantığı protestolarda sık görülen bir özellik olmuştur. “Savaşa hayır” yazması yasak olan protestocular, “iki kelime” yazan pankartlar veya bir dizi yıldız işaretiyle dışarı çıktılar .
İkinci durumda, söz konusu sekiz yıldız işareti "savaş yok" ( net voine ) yerine geçebileceğinden, ancak aynı şekilde "savaşın canı cehenneme" ( khui voine ) anlamına da gelebileceğinden, bu durum, küfürlü dilin sansürünü hatırlatmaktan daha fazlasıdır. . Boş kağıt tutan insanlar bileYüzü olmayan çevik kuvvet polisleri tarafından minibüslerin arkasına tıkıldılar, tıpkı bir katedralin önünde "Öldürmeyeceksin" yazılı bir kadın gibi . Saçmalık, bayağılık, gaddarlık – bu Rusya'nın yeni sloganı olabilir.
Modern Rusya'nın her yönünün izini Sovyet dönemine kadar takip etmekten çekinmemiz gerekirken, özellikle de insanların soğuk savaş klişelerinden kurtulmaya çok hevesli olduğu bir zamanda, hükümet ve muhalif anlam manipülasyonları arasındaki bu ileri geri, Komar ve Melamid sanatında uzun süreli parodik sloganlar geleneği ve çoğu Sovyet retoriğinin boşluğuna dikkat çeken Moskova kavramsalcıları .
Bu miras, daha masum zamanlarda, apolitik görünen bir sanat etkinliği olan Monstration'da devam ettirildi.2004'te Sibirya'nın Novosibirsk kentinde başladı: Yürüyüşçüler, Rusya'nın acil sorunlarından bağımsız ama aynı zamanda sivil inisiyatif eksikliğini ve dil ile dil arasındaki büyüyen uçurumu da hicveden gerçeküstü, komik sloganlarla pankartlar sallayacaklardı. gerçeklik.
Bu tür bir oyunbazlık, Putinizm'in neyin söylenemez olduğuna dair katı kurallarının ve “gerçek” ve “icat edilmiş” uluslar arasındaki siyah-beyaz ayrımlarının ardında yatan otoriter kesinlikten çok uzak görünüyor.
Ancak Putinizm, fosil yakıt rantlarının çıkarılması, dostların hoşgörüsü ve düşmanların cezalandırılması dışında çok az mantıklılığa sahipken, uzun süredir postmodernizmin eleştirel mekanizmalarını kullanmıştır.– Gösteri, paradoks ve mutlak gerçeğin sorgulanması – bu alaycı amaçlara ulaşmak için, genellikle ideolojik içerikten yoksun Sovyet biçimlerini yeniden canlandırarak.
Her şeyden önce, Sovyet döneminin en büyük trajedisi ve zaferi, Nazi Almanya'sına karşı muzaffer savaş, şimdi vatanseverliğin yüzen göstergesi olarak kullanılan St George kurdelelerinin turuncu ve siyahı gibi kullanılabilir malzeme için çıkarıldı.
Burada da geçmişin sembollerinin manipülasyonu, masum Ukraynalılar, Sovyet askerlerinin torunları ve Holokost'tan kurtulanların “faşist” olarak etiketlenmesi ve hastanelerin bombalanmasının “denazifikasyon” olarak tanımlanmasıyla hem gülünç hem de şiddet içeren bir son noktaya ulaştı.
Belki de bu karşılaştırmanın tamamen yanlış olması nedeniyle, Putin yanlısı propagandacılar ikonografi için Sovyet mağaza dolabının ötesine bakmaya başladılar. Sonuç , ilk olarak Ukrayna'ya giren tanklarda görülen , şimdi her yerde bulunan Z'dir . Eğer bir şeyi temsil ediyorsa, kimse tam olarak ne olduğunu bilmiyor.
Bunun yerine Z, esnek ve kendi kendine hizmet eden bir mitoloji yaratmak için kullanışlı bir araçtır ve yalnızca Amerikan sağının Q'sunu değil, aynı zamanda Rus postmodernizminin yıllıklarından Viktor Pelevin'in tüketimcilik, komplo ve bilgisayar klasiğinin çok değerlikli P'sini de hatırlatır. manipülasyon Nesil P.
Z, Rus alfabesindeki bir harf değildir; bu, muhtemelen onun dilden ayrılmış, soyut bir sembole dönüşmesini kolaylaştıran bir gerçektir - tıpkı öncüsü olan gamalı haç gibi. Bu nedenle, voina ve khui gibi iyi ve dürüst Rusça kelimelerin yasaklandığı bir zamanda öne çıkması , bu savaştaki dil paradoksunu özetliyor.
Rus devleti, Rus dilini korumak için savaştığını iddia ederken, ona saldırıyor, Rusça konuşanları öldürüyor, Rus kültürünü ilişkilendirerek lekeliyor ve Rus kelimesi ile Rus toprağı arasındaki hayali bağı zayıflatıyor. Son birkaç ayda yüz binlerce Rus yurt dışına kaçtı; Komşu ülkelerdeki Rus toplulukları Ukrayna'nın tarafını tutuyor gibi görünüyor, belki de onların da “özgürleşeceğinden” korktular.
Ve Ukrayna'da Putin, farklı dil geçmişlerine sahip Ukraynalılar arasındaki tüm gerilimi bir çırpıda çözerek, onları ortak bir düşmana karşı birleştirdi.
Bunun uzun vadeli bir sonucu, Rusçanın Rusya dışında daha nadir hale gelmesi, sadece Harkov'un değil, Taşkent ve Hayfa'nın da sokaklarında yok olması olabilir. Alternatif olarak, bir Rus-karşıtı Rus kuşağı, kendisinden önceki İngilizce gibi, Rus'un da imparatorluk anayurduyla otomatik bir ilişkiden kurtulmanın yararına olacağı anlamına gelebilir.
Ancak bu spekülasyonlar, Ukrayna'nın Rusça konuşan direniş savaşçılarını pek ilgilendirmiyor. Dil sizi ancak bir yere kadar götürür. "Rus savaş gemisi, siktir git!" gerçekten de Rus dili için farklı, kozmopolit bir geleceğin tohumunu içerebilir. Ancak Ruslar geri çekilmedi ve onlar geri dönene kadar Ukrayna'nın ihtiyacı olan kelimelerden daha fazlası.
Dosya Haber