Bölüm 134: Kardeş Long Ağladı!
Çeviri: RassNt
Genç yüz morarmalarla kaplıydı. Bir çift oynak göze sahipti ve ince dudakları vardı. Gülümsediğinde muhteşem görünüyordu. Pei Hu hayatında ilk defa bir kıza bu kadar yaklaşmıştı. Kafanın 180 derece döndüğünü fark edince zihni allak bullak oldu.
"Ne oluyor? Reddedilmedim ve korkudan pes etmedim, bu iki şey bana daha fazla mutluluk getirebilir. Beni bekleyen rüya gibi bir mutluluk olabilir... ama neden? Neden her şey değişti?"
Mankenin kafası imkansız açıyla hafifçe göz kırptı ve berrak derisi oksijen yetersizliği çekiyormuş gibi siyah ve mavi renge döndü. Pörtlek gözler karşısında Pei Hu'nun tüm benliği şok ile yıkandı.
"Yardım!" Pei Hu isim etiketini kapıp derslikten çıkmak için fırlarken Mu Yang Lisesi senaryosunda tiz bir erkek sesi yankılandı. İsim etiketi mankenin boynuna bağlıydı, o yüzden manken de onunla birlikte sürüklendi. Odadaki masalar alt üst oldu ve bütün mankenler hareket etmeye başladı. Pei Hu sanki hayatı işin ucundaymış gibi girişe doğru fırladı. Mankenlerin kendisini takip ettiğini düşünen Wang Wenlong bu kargaşayla irkildi ve hiç düşünmeden o da kapıya doğru harekete geçti!
Biri önde diğeri arkada dersliğin kapısına doğru yaklaştılar. Zavallı Wang Hailong ise hala en arkadaki sıraya doğru ilerliyordu. Odadaki tüm mankenler devrildi, kafalar ve kollar havada uçuştu, sanki hepsi canlanmış gibiydi!
"Siktir! Ne oluyor!" Dersliğin köşesine sinen Kardeş Long kendini adeta cehenneme girmiş gibi hissetti, bu sahne hayatı boyunca unutamayacağı türdendi!
"Beni bekleyin!" Masaya bırakılan isim etiketini aldı ve yarı sürünür vaziyette mankenlerin arasından ilerledi. Dışarı çıkmadan önce Pei Hu'nun çığılığını duydu, "Beni takip etme! Beni takip etme!"
Pei Hu elindeki isim etiketinin mankene bağlı olduğunu unutmuştu. Panikle mankeni arkasında sürüklüyordu.
"Bırak peşimi!" Bir şeyin sırtına devrildiğini hissetti. Derslikten çıktığında hiç düşünmeden kapıyı arkasından kapattı!
"Siktir! Bekle beni!" Kardeş Long'un yüzü öfkeyle burkuldu. Tüm hızıyla koştuğu için kendini frenleyemedi ve kapıya çarptı!
Yere düştü ve yerde manken kafaları yuvarlandı. Bir oda dolusu gözün kendisine baktığını fark etti. Wang Hailong'un gözlerinin önünde çeşit çeşit manken yüzleri titreşti. Enerjisinin tükendiğini hissetti, vücudu donmuştu ve gözlerinde yaşlar vardı.
"Pei Hu, seni lanet olası sikik..."
Mühürlü dersliğin dışında Pei Hu ve Wang Wenlong duvara yaslanmış nefesleniyordu.
"Bu çok korkutucuydu. Bu derslik kesinlikle lanetli!"
"Mankenler hareket etti! Bana göz kırptı!"
"Pei Hu, arkanda! Arkana bak!" iki kız birlikte bağırdılar. Pei Hu arkasına döndü ve o kız mankenin sırtında durduğunu gördü. Korkudan titredi ve hemen kendini mankenden ayırarak onu koridorun zeminine attı.
Manken yere çarptı ve güzel kafası vücudundan ayrıldı. Yüzünde garip bir gülümseme olan yüz yuvarlanarak en sonunda koridorun bir köşesinde durdu.
"Bana gülümseyen bu mankendi. Beni takip edeceğini düşünmemiştim," Pei Hu zayıf bir tonla homurdandı. "Teslim olmaya ne dersiniz? Bu Korku Evi çok değişik. Patronun 20,000 Yuan ödül vermesine şaşırmamak lazım, kimse bu oyunu kazanamaz!"
"Daha dört dakikada pes mi edeceksin? Hiç utanman yok mu?" Wang Wenlong homurdandı. "Bu derslik en zor senaryo olmalı. İçerideki isim etiketlerini bulduk, o yüzden gerisi kolay olacak."
"Eğer kalmak istiyorsanız kalın. Ben gidiyorum."
"Bekle." Dou Menglu sınıfa doğru bakarak sordu, "Sadece siz ikiniz varsınız— Kardeş Long nerede?"
"Kardeş Long?" Pei Hu ve Wang Long etrafa bakındı ve yüzleri düştü. "O... o hala içeride olmalı."
İkili hemen dersliğin kapısını açtılar. Kardeş Long kürsünün yanına yıkılmıştı ve yanakları ıslaktı.
"Kardeş Long! Niye hala içeridesin!?"
Dudakları hafif mordu. Bu soruyu duyan Kardeş Long'un hemen tepesi attı. "Siz ikiniz ne yüzle bu soruyu soruyorsunuz? Ben de neden burada kaldığımı bilmek istiyorum! Çabuk, gelip beni dışarı çıkarın!"
Birkaç denemenin ardından Wang Hailong nihayet ayağa kalkabildi. Eklemlerini ısıtmak için hareket ettirdi.
"Kardeş Long, pes mi etsek? Senaryonun girişinde yirmi dakikanın geçmesini bekleyene kadar oturalım ve ardından buradan çıkalım. Bu şekilde içeride yirmi dakika boyunca kalmış gibi görünürüz," Wang Wenlong fısıldadı.
"Zihnin sadece böyle berbat fikirlerle dolu." Wang Hailong gözlerini ovuşturdu. "Bu söylediğini yaparsak Korku Evine teslim olmuş sayılırız. Unutma bu dünyada gerçek hayaletler yok, her şey patronun yarattığı hileler. O muhtemelen şu an bizi güvenlik kameralarından izliyor."
"Kardeş Long haklı. Eğer gidip girişte oturursak ve patron aninden tahtaları açarsa bunun ne kadar utanç verici olacağını hayal edebiliyor musun?" Xia Meili Kardeş Long'un yanında durdu.
"Ama şu an bile hala buranın ne kadar büyük olduğunu bilmiyoruz. Eğer daha sonra korkutucu bir şeylere denk gelirsek ne yapacağız?" Pei Hu ağlamanın eşiğindeydi. "Şimdiye kadar bir tane bile oyuncu görmedik ama korku her yerimizi sardı. Ben hala inat etmememiz gerektiğini ve bu rezillikten kurtulmamız gerektiğini düşünüyorum."
"Saçmalamayı bırak. Daha beni sınıfta terk ettiğiniz için size ne yapacağıma karar bile vermemişken şimdi de emirlerime karşı mı geliyorsunuz?" Wang Hailong ikisine gözlerini dikti. "Şu halinize bakın, kızlardan bile daha kötü durumdasınız."
"Ama biraz önce ağlayan biz değildik..." Wang Wenlong hafifçe homurdandı.
Wang Hailong onu duymamış gibi yaptı ve konuştu, "Kendimizi toplamalıyız. On dakika civarında bir süremiz kaldı. Harekete geçelim, hala bütün isim etiketlerini bulma şansımız var."
Ardından avucundaki isim etiketine baktı. "Derslikte bulduğum etiket bu. Pei Hu'nun aldığı ve ilk bulduğumuzu da sayınca üç tane oldu."
"Dört yap onu. Bunu da çekmecelerden birinde buldum." Wang Wenlong bulduğunu isim etiketini gösterdi.
"Güzel, süreç biraz gürültülü geçse de sonuç iyi oldu." Wang Hailong bütün isim etiketlerini cebine koydu. "Aslında düşününce şaşırtıcı şekilde canlı gibi görünen bir avuç mankenin korkacak bir yanı yok. Burada asıl mesele birbirimizi korkutmamamız gerekiyor, özellikle sen Pei Hu. Biraz erkek ol."
"Ama gerçekten de manken bana göz kırptı. Yüzü de sanki boğuluyormuş gibi değişti!" Pei Hu keyifsiz bir şekilde homurdandı.
"Bu kadar yeter. Eğer korkuyorsan git Meili'nin arkasına saklan ve çeneni kapalı tut." Wang Hailong sabırsızca elini sallayarak Mu Yang Lisesi senaryosunda ilerlemeye başladı.
"Ama dediklerim doğru." Pei Hu grubu takip etti. Hiçbiri, koridorda kalan mankenin yavaşça kopmuş kafasına doğru süründüğünü fark etmedi.