Ukrayna'daki yaz siyasi durgunluğu, ülkenin savunma bakanı Pavel Lebedev'in yaptığı açıklamada canlandı. Ona göre, askeri bakanlık, operasyonel-taktik füze kompleksi "Sapsan" ın oluşumunu, ilgili devlet hedefli programda belirtildiği gibi, ve bu sanatçılar ile birlikte bırakmaya karar verdi.
Savunma Bakanına göre, bu roket programının uygulayıcıları beş yıl boyunca önemli miktarda para harcadılar, ancak sonuç alamadılar. Bu süre zarfında, başka bir işletme olan Luch, önemli ölçüde daha iyi performans özelliklerine sahip yeni bir füze sistemi biçiminde etkili bir alternatif yarattı. İkincisinin prototipi bu yıl gösterilecek ve 2014 - 2015 yılı için üretim planlanıyor.
Cevap vermeyen varisler
Başlangıçta, Ukrayna, çökmekte olan Sovyetler Birliği'nin nezih bir roket hissesinden daha fazlasına sahip oldu. Stratejik Füze Kuvvetleri'nin roket ordusunun stratejik füze sistemlerinin kaderi ve 43'i hakkında çok şey yazıldı. Ayrıca, açık kaynaklarda genellikle "Scud" ve "Point" olarak adlandırılan, yüzün üzerinde fırlatıcıyı da içeren operasyonel-taktik ve taktik füze sistemlerinin cephaneliği daha az etkileyici değildi. İşlevsel olarak tutma kuvvetinin bir parçası olan 1'inci füze bölümünün oluşumunun temeli oldular.
Uzmanlara göre, o zaman koşulları için oldukça yeterli bir çözüm oldu. Birkaç yıldan beri var olan Batılı ortakların uzman ve maddi yardımları sayesinde bölünme dağıldı ve daha önceki sürümlerin “Puanları” ile birlikte bütün Scud'lar geri dönüştürüldü. En azından bugün ve Ukrayna Silahlı Kuvvetlerini (VSU) yeniden düzenlemeye yönelik öngörülen planlarda, Tochka Broadcasting Company olan 19 fırlatıcılarıyla 12.
Mevcut füze sistemlerinin sonsuz olmadığını anlamak, Ukrayna'da geçen yüzyılın 90'lerinde zaten Borysfen adında yeni bir füze sistemi oluşturma projesi uygulamaya başladı. Bu durumda, Ukrayna topraklarında olduğu ortaya çıkan barbarca tahrip olmuş Oka füze sisteminin belgelerinin bir kısmının kullanıldığı sır değil. "Borysfen" projesini en azından prototip seviyesine getirmek işe yaramadı. Bununla birlikte, Ukrayna'nın gelişmiş savunma endüstrisi ve işbirliği seviyesi bunu oldukça başardı.
2000'in başlangıcında, Orta Doğu ülkelerinden biri, silahlı kuvvetlerini balistik füze yörüngesi ve Hava Kuvvetleri için seyir füzeleri ile operasyonel-taktik füze sistemleriyle donatma konusunu çözmeye başladı. Arap tarafının temyizine cevap olarak, Ukrayna Yuzhnoye Tasarım Bürosu Thunder PTRC ve Korsun cruise füzesinin projelerini önerdi. Bu ürünler aynı zamanda metale de dahil değildi, ancak teorik düzeyde belirli bir rezerv yarattılar. Yuzhnoye Tasarım Bürosu web sitesine kısa bir süre yerleştirilen bu silah sistemlerinin planlı görünüşü hakkında bir fikir verdi. Örneğin, KRAZ Ukrainian dört akslı şasi OTRK Thunder'ın üssü olarak kullanılacaktı. İlginç bir şekilde, Amerikan tarafının ikna edici talebinden kısa bir süre sonra, bu bilgi siteden kaldırıldı ve Ukrayna tarafından bu tür füze sistemlerinin yaratılması konusundaki konuşma kesildi.
Artıları ve Eksileri
Bir süre sonra, APU için bir füze sistemi geliştirmeye karar verdiler. Projeye “Sapsan” adı verildi ve oluşturulması ayrı bir devlet hedefli programın parçası olarak başlatıldı. Yuzhnoye Tasarım Ofisi lider geliştirici olarak belirlendi ve son montajın Güney Makine İmalat Fabrikası'nda yapılması planlandı. Sapsan projesine duyulan ihtiyaçla ilgili olarak her seviyede birçok resmi açıklama yapıldı. Özellikle Ukrayna Genelkurmay Başkanlığı'na göre (1996 - 1998, 2002 - 2004) Albay-General Alexander Zatynayko, Ukrayna, kendi füze sistemini yaratırken, roket teknolojileri için uluslararası kontrol modunun izin verdiği füze menzilini kullanmaktadır.
Sapsan'ın reddine ilişkin Savunma Bakanı tarafından yukarıda belirtilen ifade bağlamında, sorunun olup olmadığı оружия ulusal uçaklar için. Bazı analistler, programı kapatmayı Batı ülkelerinin özel hizmetleri tarafından başarıyla uygulanan özel bir operasyondan başka bir şey olarak görmüyorlar. Kitle imha silahlarının yayılması ve füze teknolojisinin konusu, ABD ve müttefikleri için çok hassas olduğu bir sır değil. Bu yeni bir şey değil, fakat bir başka şey de, yedi kilit altındaki sırrın böyle bir politikayı uygulama mekanizmaları olmasıdır. Ancak Ukrayna'daki benzer projeler, diğer ülkelerde olduğu gibi, liderlik üzerindeki diplomatik, ekonomik ve diğer baskı türleri tarafından durduruldu. Kaynaklar, Sapsan söz konusu olduğunda, sorunun bu yolla, esas olarak etki eden ajanların çabalarıyla çözüldüğünü iddia eder.
Ayrıca, Sapsan'ın reddedilmesinde de önemli bir rol, Yuzhnoye tasarım bürosuna alternatif bir çözüm sunan Luch'un liderliği tarafından çıkarlarının idari lobi faaliyetlerinde bulunmaktaydı. Ülkedeki üst düzey yetkililere ve askeri departmana ulaşmak için Kiev teşebbüsü tarafından yol bulma arayışı meyve verdi.
Konunun nesnel bir yönü var. Sapsana projesinin muhaliflerinin, tek bir füze tugayı seti büyüklüğünde bir iç müşteri için seri üretim hacmiyle bir kompleks oluşturmanın ekonomik olarak mümkün olmadığı görüşüne katılabiliriz. Eğer etik noktayı dikkate almazsanız argüman güçlüdür. Hali hazırda dahil olmak üzere ülkenin üç cumhurbaşkanı, Ukrayna'nın ulusal savunma endüstrisinin roket ve uzay endüstrisini sürdürme ve geliştirmede bir faktör olarak kendi füze kompleksini oluşturma ihtiyacını kamuoyuna açıkladı. Ancak astları, özellikle de Ukrayna Savunma Bakanı düzeyinde, tam tersi bir açıklama yapıldı. Şüpheler, uzman topluluğunda GKB Luch tarafından önerilen alternatifin gerçekliği hakkında dolaşıyor. Argüman çok basit: yaratmak bir şey havacılık Luch'un potansiyeli şüphenin ötesinde olan füzeler ve anti-tank sistemleri, ama bir başkası operasyonel ve taktik amaçlı çok fonksiyonlu füze sistemleridir.
“Sapsan” ın reddedilmesinin başlatıcıları duruma yalnızca askeri birliğin çıkarları açısından bakarlar. Aynı zamanda, dünyanın pek çok ülkesinde, dar bir bölümden ziyade kesinlikle devlet çapında bir yaklaşım olacaktır: savunma, bilim, askeri-sanayi kompleksi, askeri-teknik işbirliği alanı, diplomatik faaliyet ve sosyal politika arasındaki çıkar dengesi. Bariz şeyler hakkında konuşmak saçma ama kesinlikle saldırganın caydırıcı ve mağlubiyet silahlarını değil, aynı zamanda ülkenin hayatının ve ekonomik sektörlerinin birçok alanını geliştirmeye teşvik edici bir rol oynayabilecek bir silah örneği oluşturacak kadar büyük çaplı bir projeyi de içeriyor. Sapsan'ın reddedilmesi ve Yuzhnoye Tasarım Bürosu'nun başarısızlığına gelince, sorun, askeri-endüstriyel kompleks işletmelerin modern silah yaratma tesislerinde değil, projenin yetersiz yönetiminde olduğu gibi, ülkenin liderliğinin siyasi iradesinin olmamasında da ortaya çıkıyor. onun uygulaması.
Sertifika
2007'taki Sapsan kompleksinin ana geliştiricisi Yuzhnoye Tasarım Ofisi ve yapımcısı Güney Makine İmalat Fabrikası idi (her iki işletme de Dnepropetrovsk'ta bulunuyor). Hem taktik hem de operasyonel-taktik komplekslerin özelliklerini ve çoklu fırlatma roket sistemlerinin özelliklerini birleştirmesi beklenen ürün üzerinde yapılan çalışmanın, 2012'ta 700 - 800 milyon Grivnası bütçeyle tamamlanması gerekiyordu. Bir başka 1,5 milyar Grivnası APU için "Sapsan" seri üretimine gönderilmesi planlandı.
2007'taki Sapsan kompleksinin ana geliştiricisi Yuzhnoye Tasarım Ofisi ve yapımcısı Güney Makine İmalat Fabrikası idi (her iki işletme de Dnepropetrovsk'ta bulunuyor). Hem taktik hem de operasyonel-taktik komplekslerin özelliklerini ve çoklu fırlatma roket sistemlerinin özelliklerini birleştirmesi beklenen ürün üzerinde yapılan çalışmanın, 2012'ta 700 - 800 milyon Grivnası bütçeyle tamamlanması gerekiyordu. Bir başka 1,5 milyar Grivnası APU için "Sapsan" seri üretimine gönderilmesi planlandı.