Uçak tarihine dönüp baktığımızda, ilk başarılı girişimi kimin yaptığını düşünüyorsunuz? Uçağı kim icat etti? Yoksa birikimli bir çaba mıydı?
İnsanlar zamanın başlangıcından beri gökyüzünde uçmaktan, bu hayranlığı açıkça gösteren sayısız çizim, oymalar ve kalıntılara hayran kalmışlardır. Ama bu hayranlığı bir sonraki seviyeye kim taşıdı? Bu rüyayı uçsuz bucaksız gökyüzüne taşımaya ve ilk uçağı icat etmeye kim karar verdi?
Havacılık tarihinde bir yolculuğa çıkalım ve uçağı kimin icat ettiğini öğrenelim.
Havadan daha hafif
Francesco Lana de Terzi, 1670 yılında hava asansöründen daha hafif bir vakum içeren bakır folyo kürelerin kullanılmasını öneren bir teori yayınladı. Bu tür küreler, bir hava gemisini kaldırmaya yetecek kadar çevreleyen havadan daha hafif olacaktır.
Teorik olarak sağlam olsa da, maalesef, çevreleyen havanın basıncı, boşluktan başka bir şey içermeyen küreleri ezeceğinden tasarımı mümkün değildi.
Vakumlu hava gemisi olarak bilinen bu teori, mevcut herhangi bir malzeme ile gerçekleştirilemez bir rüya olmaya devam ediyor. Yine de, uçağı kimin icat ettiğini tartışırken Terzi’nin çabalarını görmezden gelemeyiz.
Balonlar
18. yüzyılda, sonunda havadan daha hafif bir madde olan hidrojen gazı keşfedildi! Bu, hidrojen balonunun icadına yol açtı. Montgolfier kardeşler o sırada sıcak hava balonunun insanlı uçuşlarına başladılar.
21 Kasım günü, 1783 Montgolfiers insan yolcuyla ilk serbest uçuş başlattı. Balona bir odun ateşiyle güç sağlandı. 8 km sürüklendi.
Balonların askeri amaçlarla kullanımı 18. yüzyılın sonlarında başlamıştır. Fransız hükümeti o dönemde Balon Şirketleri kurdu.
Modern aerodinamiğin temeli, mekanikteki çeşitli teorilerin, özellikle akışkanlar dinamiği ve Newton’un hareket yasalarının bir sonucu olarak yaklaşık aynı zamanda başladı.
Hava gemileri veya zeplin balonları
Yönlendirilebilir veya zeplinli balonlar geliştirme çalışmaları 19. yüzyıl boyunca devam etti. İlk güçlü, kontrollü, sürekli uçuş 1852’de Henri Giffard’ın buharlı motorla çalışan bir araçla Fransa’da 24 km uçmasıyla gerçekleşti.
Birinci ve İkinci Dünya Savaşlarında hava gemileri veya zeplinler kullanılmış olsa da ve günümüzde kullanılmaya devam etse de, çok sınırlı bir temelde de olsa, geliştirilmeleri havadan ağır uçaklar tarafından gölgede bırakıldı.
Uçağın Babası George Cayley
Cayley, bir uçağı etkileyen dört kuvveti tanımlayan ilk kişiydi: itme, kaldırma, sürüklenme ve ağırlık. Ayrıca havadan ağır bir uçak tasarlayan ilk kişi oldu ve tasarımlarında denge ve kontrole odaklandı.
Bir tepenin tepesinden fırlatılabilen insanlı bir planör veya “yönetilebilir paraşüt” tasarladı. Bu planör, ilk havacıyı 1853’te Brompton Dale boyunca taşıdı.
Wright kardeşler
Wright kardeşler etkileyici bir kararlılıkla, planörlerle metodolojik olarak yollarını açtılar ve ilk uçağı inşa ettiler. Wright 17 Aralık ilk sürekli, kontrollü, havadan daha ağır insanlı uçuş yaptı, 1903.
İlk uçuşları istikrarsız ve güvenilmezdi, ancak kardeşler pes etmediler, Flyer 2 ve Flyer 3’ü yaptılar. Flyer 3, tam kontrol altında sürekli uçan, pilotunu geri getirip güvenli bir şekilde iniş yapan tarihteki ilk pratik uçak oldu.
Devrim niteliğinde gelişme
Zorlu başlangıçtan sonra, havacılık büyük bir hızla gelişti. Hemen hemen uçaklar askeri kullanım için kullanıldı ve kısa sürede etkileyici bir büyüme sağladı.
Birinci Dünya Savaşı ile İkinci Dünya Savaşı arasındaki dönem, uçak teknolojisinde inanılmaz bir ilerlemeye tanık oldu. Uçaklar, bu süre zarfında ahşap ve kumaştan yapılan düşük güçlü çift kanatlılardan alüminyumdan yapılmış şık, yüksek güçlü tek kanatlı uçaklara doğru gelişmeye başladı.
Geliştirme askeri nedenlerle başlamış olabilir, ancak ticari havacılık kesinlikle etkileyici ilerlemeden yararlandı. Havacılık, hızı ve hareket kolaylığı nedeniyle artık ticari taşımacılığın en iyi yolu olarak kabul ediliyor, ancak bu bir gecede olmadı.
Devrimsel Gelişim
Birinci ve İkinci Dünya Savaşı arasındaki dönemde, ilk havacılık uçağının başarısının muharebe alanlarında ve savaşlarda önemli bir savaş unsuru ve aracı haline gelmesinden yıllar sonra devrim niteliğinde bir gelişme yaşanmış ve bu dönemde havacılık daha tecrübeli hale gelmiş ve Birinci Dünya Savaşı ile II. arasındaki dönem işsiz çok sayıda pilot bulundu, bu da ticari hava taşımacılığının önünü açmasına neden oldu ve bu dönemde çoğu ülkede silahlı hava kuvvetleri kuruldu ve bu da sivillerin gelişmesine yol açtı. havacılık.
İkinci Dünya Savaşı’nın sona ermesinden sonra, çok sayıda pilot ve uçak hizmet dışı bırakıldı ve buradan ticari ve sivil havacılık havalandı ve havacılık net bir vizyon olmadan kullanıldı, bu da askeri havacılığın uçak geliştirmesine ve Jet Motorları. . Savaşlardan emekli olan uçaklar ticari hizmette, insan ve malların taşınmasında kullanıldı ve hava taşımacılığı şirketleri dünya çapında genişledi ve çoğaldı.
İkinci Dünya Savaşı’ndan sonra Amerika Birleşik Devletleri, yolcu kullanımına izin veren rekabetçi fiyatlarla ticari uçaklar üretebilen üretim planlarına yatırım yapmaya başladı.