Belki sarhoş sürücüydün, ama büyük ihtimalle şimdi sen bana çarptıktan sonra yardımıma koşan kadınsın, hayati değerlerimi alan hemşiresin, bana çiçek gönderen arkadaşsın.
Karanlıkta, elle yazıyorum, yarın sabah sözlerimin mantıklı olmasını umuyorum. Ekranın ışığı kafamı acıtıyor çünkü beyin sarsıntısı geçiriyorum.
İki hafta önce, perşembe sabahı CSA kutumu almaya giderken sarhoş bir sürücü tarafından vuruldum. Mahalle sokağımda saat 50 mil hızla yolun yanlış tarafında bana doğru geldiğini gördüm. "Hayır!" diye bağırdım ve çarpışmadan hemen önce umutsuz bir caz elleri hareketiyle el salladım, beni görüp son anda yoldan çıkar diye umdum. Öyle bir şey yapmadı. Bir saniye içinde arabalarımız mide bulandırıcı bir çıtırtıya bağlandı. Kafamı çarpmadım. Cam kırılmadı. Sadece sarsıldım, sert. Bana baktı, vahşi gözlü, arabasını geri vitese taktı, sonra da uzaklaştı.
Adrenalin dolu bir öfkeyle araçtan çıktım, plakasını ezberlemeye çalışırken bağırarak. Bir iyiliksever yanıma geldi ve iyi olup olmadığımı sordu. Tıpkı onun yaptığı gibi, köşeden bir kaza sesi duyduk. Başka birine vurmuştu.
Arabamı çevirip bloğu olduğu yere götürdüğümde, aracı devasa bir nakliye ve demo kamyonunun yanına sıkıştı. Birkaç adamın 60 yaşlarında bir adamı tuttuğunu gördüm. İlk müdahale ekibi gelene kadar onlarla ağır çekimde savaştı. "Arabadan tekila şişesi fırlattı" bir komşum söyledi. Ambulansla götürülürken bir başkası "Alkol gibi kokuyor" dedi. Mesafemi korudum, polis raporumu aldım ve sızdıran arabamı eve bıraktım, evrene kazanın daha kötü olmadığına teşekkür ettim.
Acil bakım gezisinden sonra emniyet kemerinin bir çürük bıraktığını ve kolun karıncalanmasına neden olan bir sinir sıkışması olduğunu buldum. Birkaç gün sonra kafamın sağ tarafı garip hissettiğinde, bazı testler yapan bir nörolog gördüm. Biri Romberg testiydi, ayaklarım ayrı, kollarım dışarıda ve gözlerim kapalı durmam istendi. Kendimi hayal kırıklığına uğramış buldum, normalde bir yogi hala 50'li yaşlarımın içine kadar amuda kalkıyordu, ama burada sağa doğru sallandım, bir doktorun ofisinde kendi ayaklarımla dengeyi sağlayamıyordum, sağ tarafta. Daha sonra yapılan araştırmalar, beyin sarsıntısımı teşhis etmek için kullanılan Romberg'in, bazen dui'yi belirlemek için kolluk kuvvetleri tarafından kullanılanla aynı olduğunu ortaya çıkardı.
Sorunlarım var ama hiçbir şeye bağımlı olmadım, alkolle de sorunum olmadı. Benimle hiç aynı fikirde değildi. Üniversitede ara sıra içki içip aylarca ya da yıllarca bir daha içmeyen sinir bozucu insanlardanım. Ayrıca Washington DC'de büyüdüm, punk sahnesine çok dahil oldum ve "düz kenar" fikrinden çok etkilendim. Ortağım içki içmiyor ve 30'larıma kadar sonunda tamamen bıraktım, önemli değil.
Ama birçok bağımlıyı sevdim. Bazıları bu dünyevi düzlemi en klişe şekilde terk etti. Bazılarını bırakmak zorunda kaldım. Hayatlarını tersine çevirenler var. Al-Anon'dan faydalandım.
Bu kaza tüm bunları gün yüzüne çıkardı. Bu neden benim başıma geldi? Neden sürekli olarak "telafi etme" adımının diğer ucundaki bendim, lanet olsun? Şoföre olan öfkem azaldıkça, perşembe sabahı saat 11:30'daki sarhoş halinin kendi acısının kanıtı olduğunu fark ettim. İyileşmek için çok çalışan tüm arkadaşlarımı düşündüm.
İşi yapan ya da yapan herkese teşekkür etmek istiyorum. Lütfen bilin ki, yıllar boyunca hikayelerinizi paylaşmak, hayatımı, kendi hayatını ve şüphesiz başkalarını harap eden bu adama merhamet etmemi yardımcı oluyor.
Belki sarhoş sürücüydün, ama büyük ihtimalle şimdi sen ben vurulduktan sonra yardımıma koşan kadınsın, adalet adına adam arkadaşını tutan komşun, suçluyu tedavi eden acil yardım kuruluşu, daha sonra hayati değerlerimi alan hemşire, sonrasında bana çiçek gönderen arkadaşsın. Bana yiyecek gönderen müşteri, iyileştirici destek sözleri sunan yoga öğretmeni.
Yardım almadan önce bunun bu adamın dibe vurup vurmayacağını söylemek bana göre değil. Ben umut ışığına inanmam. Her geçen gün daha iyiye gidiyorum. Evet, bu olay berbat… ve Hayatta olduğum ve seni tanıdığım için şanslıyım. Bunu birinin onu okuyabileceğini ve kendi anlatılarında kim olmak istediklerine karar verebileceğini düşünerek yazdım.