Umut en son ölür
Bir atasözü der ki: "Umut en son ölür!" Bu atasözü doğru olsaydı, umudun sonu ölüm olurdu. Pentekost'taki vaazında Petrus, ölümün artık İsa'yı tutamayacağını ilan etti: "Tanrı onu diriltti ve ölümün acılarından kurtardı, çünkü ölümün onu tutması imkansızdı" (Elçilerin İşleri). 2,24).
Pavlus daha sonra vaftiz sembolizminde tasvir edildiği gibi Hıristiyanların sadece İsa'nın çarmıha gerilmesine değil, aynı zamanda dirilişine de katıldığını açıkladı. «Böylece, Mesih Baba'nın görkemiyle ölümden nasıl dirildiyse, biz de yeni bir yaşamda yürüyelim diye, vaftiz yoluyla O'nunla birlikte ölüme gömüldük. Çünkü onunla birlikte büyüdüysek, ölümünde onun gibi olursak, dirilişte de onun gibi olacağız »(Romalılar) 6,4-5).
Bu yüzden ölümün üzerimizde sonsuz bir gücü yoktur. İsa'da zafere sahibiz ve sonsuz yaşama çıkacağımızı umuyoruz. Bu yeni yaşam, ona inanarak yükselen Mesih'in yaşamını kabul ettiğimizde başladı. Yaşamak ya da ölmek olsun, İsa içimizde kalır ve bu bizim umudumuzdur.
Fiziksel ölüm, özellikle geride kalan akrabalar ve arkadaşlar için zordur. Ancak ölümün ölüleri tutması imkansızdır çünkü onlar sonsuz yaşama sahip olan tek İsa Mesih'te yeni bir yaşamdadırlar. "Ama sonsuz yaşam, seni, tek gerçek Tanrı'nın sen olduğunu ve gönderdiğin İsa Mesih'i bilmeleri" (Yuhanna 17,3). Sizin için ölüm artık umutlarınızın ve hayallerinizin sonu değil, tüm bunları Oğlu İsa Mesih aracılığıyla mümkün kılan göksel Baba'nın kollarında sonsuz yaşama geçiştir!
Yazan James Henderson