1885 yılında Bulgaristan'ın Varna şehrinde dünyaya gelen Zümre, Fevzi Çakmak'la yakın akrabadır. İlköğrenimini Varna tamamladıktan sonra, Cenevre'de hukuk tahsili yapar. 1908 yılında mezun olup ülkesine döndükten sonra, Avukatlık olur. 17 Türk Milletvekilinden birisi olarak Bulgar Parlamentosuna girer. 27 Ekim 1913’de Sofya'da askerî ateşe olarak görev yapan Mustafa Kemal ile yakın arkadaş olur.
Şakir Zümre, daha önce ürettiği bombaların, silahların boy gösterdiği Vatan Caddesine bu kez kendi imalatı sobaları taşıyan bir kamyonetle gelir. 1950 gösterilerinde bu manzarayı âdeta devlet erkânının gözlerine sokar ve şu mesajı haykırır: "Bizi Amerika'ya muhtaç ettiniz, yuh olsun size!”
16 Haziran 1966 tarihinde vefat eden Şakir Zümre'nin mâcerâsından önce dikkatlerinizi ilerici ve devrimci geçinen karakterlere çekmek istiyorum.
Memleket ne çekiyorsa, kendi kültürüne, kendi halkının inancına düşman olmuş, sözde aydınlardan çekti, çekiyor...
Aslında bunlar ‘bizim yabancılar’ımız.
‘Bizim yabancılar’ Anadolu halkının değerlerine ve sevdiklerine hakaret etmeyi, sövmeyi, devrimcilik ve ilericilik olarak görürler.
Neyi Sevmezler?
Bu zihniyetin kökeni, 1850'li yıllardaki Jön Türkler ve onların yetiştirmesi İttihat ve Terakki'ye kadar gider. Devlet-i Âli Osmanî'nin memleketi kalkındırmak için, Avrupa'ya eğitime gönderdiklerinin çoğu; Anadolu halkına ve devlete düşman olarak geri döner. Bu zihniyet sahipleri Osmanlı'da sivil ve askerî bürokraside etkin yerlere geldikten sonra, batılılaşma hızlanır.