Bu tuhaf ritüelin kalbinde yatan şeyi size söyleyeceğiz
Şarabın nefes almasına izin vermek, şarabın servis yapmadan önce belirli bir süre havada bekletilmesi işlemidir.
Mental Floss’a göre, şarabı “soluma” fikri, içeceğe kükürt eklenmesinden geldi. Kükürt, şarabın daha uzun süre dayanmasına izin verir, ancak büyük miktarlarda içeceğe hoş olmayan bir aroma verir. Hava ile temas, bu kokunun giderilmesine yardımcı olur ve şişenin dibinde biriken tortuların giderilmesine yardımcı olur.
Ancak bu sadece kükürt değildir. Hava ve şarap etkileşime girdiğinde, iki önemli süreç gerçekleşir: buharlaşma ve oksidasyon. Bu işlemler, kimyasal bileşimini değiştirerek içeceğin kalitesini iyileştirir.
Uçucu bileşikler havada basitlıkla buharlaşır. Şaraptaki etanol, şişeyi açtığınızda uyuşturucu gibi kokabilir. Havalandırma (şarabı “soluma” süreci) bu kokunun dağılmasına yardımcı olur.
Oksidasyon reaksiyonu, şarap yapımı sırasında doğal olarak meydana gelir ve şarap şişelendikten sonra bile devam eder. Şarap, kateşinler, antosiyaninler, epikateşinler gibi belirli bileşikler ve oksidasyona duyarlı diğer fenolik bileşikler içerir.
Bazı şaraplar, oksidasyonun neden olduğu tat ve aroma değişiminden yararlanır. Daha zengin meyvemsi ve çatlak alt tonları alabilirler. Bununla birlikte, uzun süreli oksidasyon, şaraba da zarar vererek tadı, aromasını ve rengini zayıflatabilir.
Scientific American’a göre, “Şarabın aroması, şişeyi açtıktan sonraki ilk 10-30 dakika içinde değişecektir”… İçeceğin daha fazla hava temas alanı olan kaplara dökülmesi ile süreç hızlandırılabilir. Örneğin, bir sürahi veya bardakta.
Bununla birlikte, havalandırma, şarapların aromasını her zaman iyileştirmez: beyaz şarap, hava ile temas ettiğinde karakteristik meyvemsi kokusunu kaybedebilir ve ucuz kırmızı şarap, daha az güçlü hale gelebilir.
limkhub