Alman tehlikesi
- Yg, 1926, No. 43 -
Almanya'daki iç politik durumun en tehlikeli anı, muhtemelen bir cumhuriyete sahip olmamız, ancak çok az cumhuriyetçi vatandaşımız olmamasından kaynaklanıyor. Bir formumuz var ama içeriğimiz yok; namlu, ancak şarap yok.
Reichswehr, iyice bir burjuva meselesidir. Burjuvazi olsaydı zararsız olabilirdi. İsviçreli milisler, herhangi bir sosyalist bileşeni olmayan burjuva-köylü bir kurumdur ve yine de bir özgürlük cennetidir. İsviçre vatandaşı özgür olmak istiyor, Alman vatandaşı değil. Biberde tavşan var.
Alman vatandaşının Otuz Yıl Savaşından bu yana tarihi yoktu. İsviçre tarihi, vatandaşın ve köylülüğün hayatı, çalışması, gelişimi ile uğraşırken, Alman tarihi, bütün siyasi olaylara, Otuz Yıl Savaşları'na yapılan talihsiz insizyondan bu yana, prenslerin tarihi olmuştur. Her ne şekilde olursa olsun Alman ordusu, hanedanların bir aracıydı. İnsanlar her zaman efendilerinin malzemesi olmuştur. Bu beyler 1918'i değiştirdi. Ancak insanlar maddi kalmıştır.
Yüzyıllardır özne olan biri birkaç yıl içinde nasıl özgür vatandaş olabilir? Kiliseler, kendi çıkarları doğrultusunda, Alman konusunu dikkatlice geliştirdiler ve onlara gerekli görünse bile, zorla sürdürdüler. En büyük Alman devrimi günlerinde, köylülerin savaşında Luther, prenslerin yanında ve köylülere karşı durduğunda, anti-sosyal ve tamamen gerici kalbini gösterdi. O, kana susamış kraliyet hizmetkarlarına "Köylüleri öldüresiye dövün!" Diye bağırdığında, İsa'dan uzak olan çelik miğferli papazların öncüsüydü. “Köylüleri öldürün!” O zamanlar bu “Alman özgürlüğünü öldürün! Alman halkını öldürün! "
Ve ikisi de iyice dövülerek öldürüldü. Protestan Kilisesi bugün Almanya'da nerede? Özgürlüğün tarafında mı? Yüzyıllar boyunca sivil eğitimimiz? Okul kitaplarımızda ve babalarımızın, büyükbabalarımızın ve atalarımızın kitaplarında neler konuşuldu? Özgür insan, ama her zaman sadık özne, hiçbir zaman Alman burjuva ideali ve okulun en yüksek yurttaşlık eğitim hedefi olmadı. Sonra genç Alman dünyaya adım attı. Bu, maalesef dünyaya adım atmadı, profesyonel faaliyetinin sınırlarına adım attığı anlamına geliyor. Burada eğitimde otoriteye olan abartılı inanç, kişinin üstünlüğünün pratik korkusuna dönüştü. “Kariyeri” (Alman rüyalarını uçuran terim!) Belirleyen karakter değil ve genellikle profesyonel performans bile değil, ama uysallık, itaat, kişinin kendi kişiliğinden istekli terk edilmesi. Konu, Almanya'da başarı için her yarışı kazandı.
Yani orduda, kamu hizmetinde, ticari ve teknik işletmelerde bile. Sonunda, yalnızca proleterlerin özgürlük hissi vardı. Ama aynı zamanda sadece ve kaybedecek bir şeyi olmadığı sürece.
Ancak demokratik bir cumhuriyet, proleter mülkiyet antitezi üzerine inşa edilemez.
Burjuvazi, Almanya'da her zaman başarısız olmuştur. Düzinelerce savaşta ölme cesaretine sahipti, ama hiçbir zaman yaşama cesareti olmadı. Ve bunun nedeni konulardan oluşmasıdır. Bugün bile. Konu Almanya'da ölümsüzdür. Ve o olduğu sürece gerçek bir cumhuriyetimiz olmayacak. [...]
Almanlar teba olduğu için kendilerini yönetemezler. Bu, her şeyin hafife alınabileceği kadar doğaldır. Vatandaş devrimi yapmadı. Bir cumhuriyette aniden uyandı. Ve çok korkmuştu. Ve korkudan demokrat oldu. Rosa, böylece kırmızılar ona zarar vermesin. Münih'te "iyi" toplumdan USP takipçisi olan pek çok insan tanıyordum. Sadece korkudan! Daha sonra Hitlerians oldular. Ayrıca korkudan. Alman vatandaşı, koşulların birbirini izleyen katlarının her birinde titrek bacaklarla durdu. Ve sadece biri vurulabilecek biri cüzdanına girdiğinde gerçekten sinirlendi. Ancak sözde devlet bunu enflasyon sırasında yaptığında, vatandaş kendini savunmak yerine sadece ağladı ve ona asılan bütün ayılara aşık oldu. [...]
Alman konusu, Cumhuriyet karşıtı yargıçlar ve savcılar, Cumhuriyet karşıtı bir Reichswehr, Cumhuriyet karşıtı lise ve üniversite profesörleri ve yüzde 80 Cumhuriyet karşıtı kamu hizmeti yarattı. Cumhuriyet karşıtı kişileri ortadan kaldırmadığı için cumhuriyet karşıtı bir cumhuriyet yarattı. Bir cumhuriyet için yurttaşlık iradesi nerede gösterildi? Cumhuriyetin düşmanlarına yaklaşma ve onları tüm makamlardan ve mevkilerden baş aşağı fırlatma cesareti nerede gösterildi? Ve yönetim arabası birkaç yıl boyunca engebeli olsaydı, ne yapardı? Politik olarak dürüstçe aranan bir devletin engebeli yolunda, şimdiye kadar sürdüğümüz kanepe gibi yumuşak topraktan daha iyidir. [...]
1926, 43 Franz Carl Endres