Alkol uzmanları arasında, Meksika tekila ile tanınır, ancak çok az kişi daha önce ortaya çıkan bir "ağabeyi" - mezcal olduğunu bilir. Aslında, tekila birçok mezcal türünden biridir. Sizi bu harika içecek ve kullanım kültürü hakkında daha fazla bilgi edinmeye davet ediyorum.
Mezcal (İspanyolca'da "içki" anlamına gelen "Mezcal"), bazı agav çeşitlerinin (Kuşkonmaz ailesinin bitkileri) sularının şeker ve diğerlerinin ilavesiyle fermantasyonu ve ardından damıtılmasıyla elde edilen 38-43 derecelik geleneksel bir Meksika alkol sertliğidir. malzemeler.
Yaşlanmaya göre meskal türleri:
- Blanco (Blanco) veya Doğal (Doğal) - maruziyet yok,
- Reposado - 6 aydan bir yıla kadar,
- Anejo (Anejo) - 1-3 yaş ve üzeri.
En popüler mescal markaları:
- Cusano Rojo (Cusano Rojo),
- Monte Alban (Monte Alban),
- Miguel de la Mezcal (Miguel de la Mescal),
- LAJITA (Lakhita),
- Divino Reposado
Meksikalı kabileler, 16. yüzyılda topraklarına gelen İspanyol fatihlerinden damıtma (damıtma) öğrendi. Bundan önce Kızılderililer, fermente agav suyundan yapılan düşük alkollü bir içecek olan (5-6 derece), ev yapımı birayı anımsatan, bulanık beyaz bir sıvı "pulque" içtiler. İspanyollar bundan hoşlanmadı, gerçek "ateş suyu" elde etmek için yerel hammaddelerle deneyler yapmaya başladılar.
Yakında fetihçilerin çabaları başarı ile taçlandı. Mezcal'ın ilk sözü 1521'e kadar uzanıyor. Don Pedro Sánchez de Tagli, 1600 yılında üretimi için ilk fabrikayı kuran içeceğin "vaftiz babası" olarak adlandırılıyor. İspanyol fatihlerin alkollü içkisinden mezcal, Meksika'nın ulusal içeceği oldu.
Meskal üretim teknolojisi çok basittir. İlk olarak 8-10 yaşına ulaşan agav meyveler çiçeklenmeden kesilir. Bu süre zarfında fermantasyon için gereken en büyük nişasta miktarını içerirler. Daha sonra, agav işlenir ve içecek için sadece meyvenin çekirdeğini (pina) bırakır.
20-80 kg ağırlığındaki soyulmuş iğneler özel konik taş fırınlara konularak 3 gün pişirilir. Daha sonra ezilmiş meyveler homojen bir yapışkan kütle elde edilinceye kadar bir fıçıda kaynatılır. Fermantasyondan sonra damıtma yapılır.
1960'a kadar mezcal yalnızca bir kez damıtıldı. Elde edilen 20-25 derecelik bir kuvvete sahip içecek, iki kez damıtılmış tekilaya göre kalite açısından önemli ölçüde daha düşüktü. Ancak çift damıtmaya geçtikten sonra, her iki içeceğin kalitesi eşit hale geldi. Yeniden damıtıldıktan sonra mezkaldaki alkol içeriği% 55'tir, daha sonra su ile istenen kuvvette seyreltilir.
Mezcal ve tekila arasındaki farklar
1. Hammaddeler. Meskal üretimi için 4 temel agav çeşidi kullanılmaktadır: wislizeni, cupreata, potatorum ve americana. Tekila sadece mavi agavın (azul agáve) kalbinin suyundan yapılır.
2. Teknoloji. Çoğu mezcal türüne şeker eklenir, tekilayı tatlandırmak alışılmış değildir. Geri kalanı için, her iki içeceğin hazırlanmasına yönelik modern teknolojiler aynıdır.
3. Bölge. Mescal, Meksika'da üretilir ve tekila, sınırlı bir alanda yapılan Jalisco eyaletinde yerel bir içecektir.
4. Tat ve koku. Mezcal'ın tekiladan daha belirgin bir tada ve aromaya sahip olduğuna inanılıyor.
5. Bir tırtılın varlığı. Bazı üreticiler, agavın yapraklarını ve meyvelerini parazite eden bir tırtıl, meskal şişesine ekler. Bu böceğin amacını daha ayrıntılı olarak ele alacağız, şimdilik tırtıllı tekilanın var olmadığını not ediyorum.
Rio Lagartos - Yucatan'ın az bilinen cenotları
Bildiğiniz gibi cenotlar, yeraltı sularının aktığı kireçtaşı mağaralarının kemerlerinin çökmesi sonucu oluşan doğal düdenlerdir. Ad, Maya dilinden ts'onot kelimesinden gelmektedir ("tsonot", "iyi", şimdi birçok cenot adına dzonot - ts'onot'un İspanyolca versiyonu). Mayalar cenotlara "ölülerin krallığının kapıları" adını verdi ve sularını kutsal saydı. Meksika'da Cenotes - Bu, dünyanın diğer bazı ülkelerinde bulunmalarına rağmen, kıyaslanamayacak kadar küçük sayılarda bulunmalarına rağmen, dünyanın en büyük cenot "yerleştiricisi" dir.
Ritüeller cenotların yakınında düzenlendi, bazı cenotların dibinde insan kalıntıları bulundu, bu da cenotlarda olası kurbanları gösterebilir ve tamamen su altında olmayan bazı mağaralarda yeraltı tapınaklarının benzerlikleri bulundu.
Ancak Meksika'daki tüm cenotlar doğal olarak ritüel amaçlar için kullanılmadı. Birçoğu Kızılderililer için tatlı su kaynağı olarak hizmet etti. Yarımadada nehir yok ve Yucatan cenotları Birçok Maya şehrinin inşa edildiği derin ormanda hayatta kalmanın tek yolu buydu.
Yucatan, yumuşak, kolayca karstlaşan kireçtaşlarından oluşur; şiddetli, ancak bir kural olarak, kısa süreli yağmurlardan sonra, su anında kayanın derinliklerindeki çatlaklardan yüzeyden ayrılır. Bununla birlikte, çok uzak değil: akifer yaklaşık olarak deniz seviyesindedir ve yarımadanın ortalama yüksekliği yaklaşık 8 metredir.
Yerin altında, su yavaş ama emin bir şekilde mağaralar yaratır ve sonuç olarak, yeraltı dereleri, nehirler ve göllerden oluşan üç boyutlu karmaşık bir labirent, görünüşte katı bir yüzeyin birkaç metre altında uzanır. Yucatan Cenotes - muhtemelen gezegendeki en büyük yer altı su sisteminin bir parçası.
Meksika'daki antik göktaşı, Chicxulub krateri ve obruklar
Haritaya bakarsak, Yucatan cenotlarının kuzeybatı kesiminde belirgin bir yay şeklinde sıralandığını göreceğiz - kuyular, antik Chicxulub göktaşı kraterinin çevresi boyunca tektonik faylar hattında yer alıyor.
Dinozorların neslinin tükenmesine neden olan, 10 kilometre çapında bir göktaşının bu düşüşü ve bir nükleer bombadan milyonlarca kat daha büyük bir çarpma kuvveti olduğu araştırmalarıyla tamamen desteklenen bir hipotez var.
Bilim adamlarına göre göktaşının düşüşü, yaklaşık 65 milyon yıl önce, Kretase ve Paleojen sınırında meydana geldi.
Sonuçlar oldukça felaket olarak tanımlanıyor - 50 metreden 100 metreye kadar dalgalarla güçlü bir tsunamiye neden oldu, kıtanın çok içlerine kadar indi ve tüm canlıları yok etti, yeryüzünden geçen şok dalgaları yangınlara, volkanik aktiviteye ve tektoniğe neden oldu süreçler yoğunlaştı. Genel olarak, yeryüzünde yaşamak için her şeyin oldukça korkutucu olduğu ortaya çıktı.
Meksika'da Cenotesve daha spesifik olarak Yucatan'da - göktaşı düşmelerinin sonuçlarının bir kısmı. Mağaraların sadece gök cisimlerinin düştüğü yerlerde oluşmadığı açıktır.
Yarımadanın yapısı buna sahiptir, ancak su altı mağara sisteminin oluşumunda önemli rol oynayan en derin, sözde maden cenotları yay üzerinde yer almaktadır.
Bazı cenotlar denize bağlanır, ancak ilginçtir ki, tüm Yucatan cenotları su ile dolu değildir ve birçoğunda dalgıç olmadan su altı dünyasının harikalarını görebilirsiniz.
Cenotlarda dalışla ilgili ayrı bir hikaye var ve bunlara henüz bu kadar dalmamış olsam da, yine de bazı duygular iletildi. Ama bu sefer dalıştan değil, mağaralarda yürümekten bahsediyoruz. Meksika'da eşsiz rölyeflerin müzeleri olarak kesinlikle görülmeye değer cenotlar var.
Solucan Juanito ile Mescal
Bazı mezcal şişelerinin dibinde garip beyaz bir solucan görebilirsiniz, Meksikalılar buna "Juanito" diyorlar. Agavda yaşayan bir parazit olan gusano kelebeğinin tırtılısıdır. Böcek iki türdendir: kırmızı ve beyaz (altın).
En prestijli içeceklere sadece agavın kalbinde yaşayan kırmızı tırtıl eklenir. Beyaz "solucan" yapraklarda yaşar, büyümesi ve yakalanması daha kolaydır, bu nedenle kırmızı "meslektaşı" kadar değerli değildir. Ancak hazır meskal içeren bir şişede tırtıl türünü belirlemek zordur. Gerçek şu ki, alkolün etkisi altında herhangi bir böcek renksiz hale gelir.
Rakiplerin başarılarını gören tekila üreticileri başka bir efsaneyi yaymaya başladı - "solucan" halüsinasyonlara neden oluyor. Aslında bu izler tamamen zararsızdır. Pestisitlerle tedavi edilmeyen genç agavlarda özel olarak yetiştirilirler. Daha sonra patojen bakterileri öldürmek için bir yıl daha saf alkolde tutulur.
Tırtıllı mezkal şişeleri "con gusano" veya "agave solucanı ile" kelimeleri ile işaretlenmiştir. Bu içecekler güvenlidir ve "solucan" içermeyen içeceklerle aynı tada sahiptir. Tırtıl yemeye gerek yoktur. Bir böcek iğrençse, onu şişeden çıkarabilir ve fırlatıp atabilirsiniz.
Mezcal nasıl içilir
1. Saf haliyle. İçecek, oda sıcaklığında servis edilir. Kullanım kültürü, likör içmeye benzer. Meskal bardaklara dökülür ve küçük yudumlarla içilir, tüm lezzet notalarını yakalamaya çalışır.
Her usta, meskal'a meyve, bal ve diğer malzemeleri ekleyerek ürününü benzersiz kılar. Sonuç olarak 100'den fazla çeşit tamamen farklı tatlarla ortaya çıktı. Örneğin, Rusya'da armutlu mezcal popülerdir, meyve bir bütün olarak bir şişeye yerleştirilir.
Meksika geleneğine göre mezkal içtikten sonra şişeden tırtılla yenir. Karkas, bayramın tüm katılımcıları arasında eşit olarak bölünmüştür, bu, mevcut olanlara bir saygı işaretidir. Tırtıl eti protein ve protein bakımından zengindir.
2. Tekila gibi. Tekila severler, limon ve tuzla iyi gittiğini bilirler. Yöntemin adı Lizni idi! Yığını bırak! Isırmak! " Çoğu meskal üreticisi müşterileriyle ilgilenmiştir. Şişelerin boyunlarına tuz, acı biber ve öğütülmüş kurutulmuş tırtıl leşleri içeren bir çuval kırmızı toz bağlanmıştır.
Elin arkasına baş parmak ile işaret parmağı arasına biraz tuz dökülür. Daha sonra aynı parmaklarla bir dilim limon, limon veya portakal alınır. Önce elinizden tuzu yalayıp, sonra bir yudumda bir bardak meskal içip bir dilim narenciye ile yemelisiniz.
3. Sangrita ile yıkayın. Sangrita, domates suyu, soğan, misket limonu ve çeşitli baharatlardan yapılan acı bir Meksika sosudur. Evde kendinizi baharatlarla tatlandırılmış domates suyuyla sınırlayabilirsiniz.
Bir yudumda içilen bir bardak meskal 50-80 ml Sangrita ile yıkanır. Sonuç, boğazı yakan keskin bir karışımdır. Dezavantajı, orijinal meskal aromasının tamamen kaybolmasıdır.
Bu harika alkollü içkiyle ilk tanıştığınızda, üç yöntemi de denemenizi tavsiye ederim. İçlerinden biri memnun edecek.
Dikkat! Aşırı alkol tüketimi sağlığa zararlıdır.