God Emperor - Bölüm 157
Bölüm 157: Ressam
Çevirmen: Weestr Editör: —
Duanmu Xingling devam etti, “Sualtı ejderha sarayına giren savaşçıların büyük faydaları olur. Ancak yüksek seviye tehlike nedeniyle çok az savaşçı oraya gitmeye ve eğitim yapmaya cesaret ediyor.”
Zhang Ruochen, “Kıdemli kız kardeş Duanmu, sence bu sefer keşif için Chikong gizli konağına mı yoksa sualtı ejderha sarayına mı gideceğiz?”
“Chikong gizli konağı olmalı.”
“Mevcut alemimizi göz önüne alındığında, sualtı ejderha sarayı çok tehlikeli. Muhtemelen hepimiz içeride ölürüz. Dövüş market okulu sadece bizi eğitmek istiyor, bizi ölüme göndermezler.”
Duanmu Xingling şöyle devam etti: “Tabii ki, konak için önceden çok şey hazırlamamız gerekecek kadar tehlikeli.”
“Konak yeraltında, magma tabakasına yakın. Bu nedenle baya sıcak ve kuru. Buz doğasıyla yeterli suya ve ısıya dayanıklı hazineler toplamamız gerekecek. Tabii ki uzay hazinelerimiz var ve büyük miktarda su taşıyabilir, bu yüzden bu konuda endişelenmemize gerek olmayacaktır. Diğer savaşçılar için konağa girerken su önemli bir sorun olacaktır. Yani bir avantajımız var!”
Duanmu Xingling, “Üç şeye dikkat etmeliyiz. İlk olarak, konakta birçok garip ve antik yeraltı vahşi canavarkarı var.”
“İkincisi, diğer savaşçılar.”
Zhang Ruochen, “Doğu, güney ve kuzey bölgenin dış saha öğrencilerinden mi bahsediyorsun?” Diye sordu.
Duanmu Xingling, “Onlar sorunun sadece bir parçası. Batı bölgesinden girecek 10 öğrenciden hiçbirinin seni öldürmek istemediğinden emin olabilir misin? Konağın içinde bir hazine keşfedersen, belki arkadaşın sandığın kişiler seni sırtından bıçaklayıp sana ihanet edecek.”
Zhang Ruochen, “Üçüncüsü ne?” Diye sordu.
“Sürgünler!” Duanming Xingling diye yanıtladı.
Zhang Ruochen’in kafası karıştı, bu yüzden “Sürgünler nedir?” Diye sordu.
Duanmu Xingling gülümsedi. “500 yıldan fazla bir süredir 36 komutanlığın içinde sayısız sapkınlık, katiller, haydutlar, sapkın ustalar ve diğer suçlular Chikong gizli konağının özel bir bölgesinde hapsedildi. Birçoğu açlıktan öldü. Hayatta kalmayı başaranlar gerçekten de en kötüleri. Chikong gizli konağına girdersek, kilitli kalan sürgünlere rastlayabiliriz.”
Zhang Ruochen, “Özel bir alanda kapatıldıkları için bu alanlardan kaçındığımız sürece iyi olacağız, değil mi?”
Duanmu Xingling başını iki yana salladı ve “Sürgünlerin çoğu ya karaborsadan ya da aya tapan şeytani tarikattan çıkma. Sence dövüş market okulunun dış saha öğrencileri arasında casusları yok mu? Sence bu fırsatı özel bölgeyi açmak ve sürgünleri serbest bırakmak için kullanmazlar mı?”
Zhang Ruochen, “Anlıyorum! Dövüş marekt okulu da bu keşifle bizi karaborsa casusları mı yoksa aya tapan şeytani tarikatın üyesi mi olduğumuzu görmek için test ediyor. Sonuçta, dört bölgenin en iyi 10 öğrencisi son derece yetenekli. Dövüş market bankasında yüksek seviyelere yükselebilirler.”
“Yüksek seviyelerde karaborsanın veya aya tapan şeytani tarikatın casusları olsaydı, dövüş market okulu için yararlı olmazdı.”
Duanmu Xingling, “Yani, orta seviye kalıntı alanına girmeden önce her koşul için iyi hazırlıklı olmalıyız. Chikong gizli konağı tehlikeli olmasına rağmen aynı zamanda fırsatlarla doludur. Konaktaki üç aylık keşiften, burada 10 yıldan fazla pratik yapmaktan daha fazlasını elde edebiliriz. Her şey bizim fırsattan nasıl faydalandığımıza bağlı!”
“Sana bilmen gereken her şeyi anlattım. Şimdi pratik yapmak için inzavaya girecem ve yetişimimi biraz daha geliştirmeye çalışacağım.”
Duanmu Xingling ayağa kalktı ve ayrılmak için döndü. Aniden tekrar durdu. Gülümseyerek, “Zhang Ruochen, kız kardeş Chen şimdi nişanlın. Ona bir uzay hazinesi verirsen orta seviye kalıntıya girdiğinde daha güvende olacaktır.” Dedi.
Ardından, Duanmu Xingling kulak çınlatan bir kahkaha attıp sarı no.1’den ayrıldı.
Huang Yanchen’ın öfkesi çok korkunç olmasaydı, Zhang Ruochen ona uzun zaman önce bir uzay hazinesi verirdi. Ona hatırlatması için Duanmu Xingling’e ihtiyacı yoktu.
Zhang Ruochen bir süre düşündü. Sonra odasından ayrıldı ve Huang Yanchen’in yaşadığı dünya no.1’e gitti.
Kapıyı çaldı ama cevap gelmedi.
“Şaşırtıcı bir şekilde evde değil!” diye düşündü Zhang Ruochen.
Ayrılmak üzereydi ama birden cennet no.1’e döndü.
Bu odanın sahibi Luo Shuihan’dı.
“Kıdemli kız kardeş Luo da orta seviye kalıntı keşif testine katılacak ve onun da bir uzay hazinesine ihtiyacı olur. En son ilahi güç sarayındayken yarı aziz kutsal grafikte ruhsal gücümü nasıl uygulayacağımı öğrettiği için ona minnettardım. Grafiği benimle paylaşacak kadar nazik olduğu için ona nasıl bir uzay hazinesi vermem?”
Bunu düşünürken Zhang Ruochen cennet no.1’e doğru yürüdü.
“Dong! Dong!”
Zhang Ruochen kapı tokmağını kullanırken, “Kıdemli kız kardeş Luo, orada mısın?” Diye sordu.
Ön kapı açılmadı ama Luo Shuihan’ın sesi Zhang Ruochen’in kulaklarına bir lark’ın şarkısı kadar güzel bir şekilde süzüldü. “Neden beni arıyorsun?” diye sordu
Luo Shuihan’ın sesi Zhang Ruochen’in kulaklarının hemen yanında konuşuyormuş gibi çok sakin ve nazikti.
Zhang Ruochen, “Önemli bir şey yok. Geçen sefer yarı azizin kutsal grafiğini kullanmama izin verdiğin için teşekkür etmek istedim.”
“İçeri gel!” Luo Shuihan’ın sesi tekrar geldi.
“Creak!”
Sıkıca kapalı olan kapı görünmez bir el tarafından itilmiş gibi kendi kendine açıldı.
Zhang Ruochen içeri girdi. Zemin düşen yapraklar ile kaplıydı. Beyaz döşeli bir yol zarif bir kuleye yol açıyordu.
Kulenin kapısı zaten açıktı. Zhang Ruochen ayakkabılarını çıkardı ve sessizce içeri girdi.
Luo Shuihan’ın barış ve sessizliği sevdiğini biliyordu. Münzevi ve basit bir hayat yaşıyordu. Dövüş market okulunun tüm öğrencileri onu duymuştu ama çok azı onu gerçekten görmüştü.
Herkes Luo Shuihan’ın bölge dışında eğitim aldığını ya da pratik yapmak için inzivada olduğunu düşünüyordu.
Zhang Ruochen bugün onu görebildiği için çok şanslıydı.
Odaya yürürken, Zhang Ruochen hoş bir koku aldı. Beyaz bir elbise giyen Luo Shuihan’ı ahşap zeminde çıplak ayakla otururken gördü. Elinde bronz bir fırça tutuyordu ve bir parça ruhani kağıt üzerine resim yapıyordu.
Boyası vahşi canvarların kanından yapılmıştı.
İkinci seviye üst sınıf vahşi bir canavar olan leopar başlı kan yarasasını çiziyordu.
Luo Shuihan, Zhang Ruochen geldiği gibi son vuruşunu yaptı.
Soluk, ince bir parmağını uzattı ve resme dokundu. Bir tutam beyaz gerçek Qi parmak ucundan aktı.
Aniden, resimde bir hareket ve çırpma sesi çıktı.
Bir grup kan yarasası ruhani kağıttan uçtup kanatlarını çırptı. Doğruca Zhang Ruochen’e ilerlediler.
40 kan yarasası Zhang Ruochen’e doğru saldırdı. Leopar kafaları ve kısır dişleri vardı.
Her yarasa siyah alemin tamamlama aşama bir savaşçıyı öldürecek kadar güçlüydü. 40 tanesi dünya alemin ilk aşamasındaki bir savaşçıyı bir anda çıplak kemiklerden başka bir şeyi kalmayacak duruma sokması için yeterliydi.
Zhang Ruochen hemen kar ejderha kılıcını çıkardı ve kılıç tekniğini kullandı.
“Kutsal çan kılıcı!”
Kılıç aurasının sayısız akıntısı kılıçtan yapılmış üç metrelik beyaz bir çan oluşturmak için birleşti. Zhang Ruochen’i kuşatıp onu korudu ve hızla dönmeye başladı.
Anında üç leopar başlı kan yarasaları uçarak geri gönderildi, vücutları parçalanmıştı. Havaya dağılan üç ruhani iplikçik oluşturarak dağıldılar.
Beyaz çan kılıcı buz aurası yaydı ve odadaki sıcaklığın keskin bir şekilde düşmesine neden oldu. Soğuk yavaşça aşağıya doğru sürüklenen kar taneleri halinde yoğunlaştı.
Luo Shuihan soluk, zarif elini uzattı ve bir kar tanesi yakaladı. Zhang Ruochen’i çevreleyen kan yarasalarına bakarak başını hafifçe salladı. Sakince, “Geri dön!” dedi.
Luo Shuihan’ın emriyle leopar başlı kan yarasaları grubu gelgit gibi döndü. Kağıda uçtup resme döndüler.
Zhang Ruochen kılıcını geri çekti ve masanın üzerindeki tabloya baktı. “Kıdemli kız kardeş, bir ressam mısınız?” diye sordu.
Luo Shuihan yavaşça başını salladı. “Tarikattaki kıdemli bir ressamdan birkaç gün öğrendim. Usta ressamlarla karşılaştırıldığında, hala gitmek için uzun bir yolum var.” Dedi.
Bu “ressamlar” sadece boyamakla kalmıyordu. Resimlerini dövüş sanatları silahlarına dönüştürebiliyorlardı.
Sanatçılar hayvanların kanını boya olarak kullandıklarında, bitmiş bir resim savaşta onlara yardım etmek için vahşi canavarları çağırabilirlerdi.
Mürekkep için insan kanı kullansaydılar, bütün ordu süvarini çağırabilirlerdi.
Sanatçılar boyalarını yapmak için özel ve değerli malzemeler kullansaydı, tamamlanan resim yıldırım ve şimşekleri çağırabilir, dağları hareket ettirebilir, nehirleri durdurabilir, güneşi engelleyebilir ve hatta denizde büyük bir yol bile yapabilirlerdi.
Simyagerler, silah arıtıcılar veya hayvan eğiticilerden daha az ressam vardı. Neredeyse hepsi sanat tarikatından çıkarlardı.
Sanat tarikatı kunlun alanında büyük ve güçlü bir suzerain olarak kabul edilir. Luo Shuihan sanat tarikatındaki bir kıdemliden öğrenebildiğine göre, çok yetenekli olduğu anlamına geliyordu.