Giriş
Mantar hastalıkları, bulaşıcı hastalıklara aittir ve bakteriyel ve viral enfeksiyonların yanı sıra üçüncü büyük bulaşıcı hastalık grubunu temsil eder. Tıp mesleği, mantar hastalıkları için mikoz (Yunanca: mykes - mantar) terimini kullanır. Elbette bildiğimiz binlerce mantar türünün hepsi insanlar için tehlikeli değildir, ancak yaklaşık 180 tür, insanlarla ilgili hastalık modellerine neden olabilir.
Tıbbi açıdan bakıldığında, mantarların filamentli mantarlar (dermatofitler), sürgün mantarları (mayalar) ve küfler şeklinde kaba bir sınıflandırması mantıklıdır. Mantarların patojen grubu, bazı önemli özelliklerde diğer patojenlerden farklılık gösterir. bakteriler or virüsler, böylece teşhis ve tedavi seçenekleri farklı mantar hastalıklarına göre uyarlanmalıdır. Mantar hastalıklarının ortaya çıkışı geniş bir yelpazeye tabidir.
En sık görülen mantar hastalıkları yüzeyde ve ciltte veya tırnaklarda bulunur. Tinea denir. Bunlar can sıkıcı ama zararsız sporcunun ayağını içerir. Bu yüzeysel mikozların yanı sıra tüm vücudu etkileyen sistemik enfeksiyonlar da vardır ve iç organlar. Bunlar yaşamı tehdit edici olabilir, ancak neredeyse yalnızca ağır hasta ve zayıflamış kişilerde diğer temel hastalıklar temelinde ortaya çıkar.
Belirtileri
Semptomların kesin şiddeti patojene ve klinik tabloya bağlıdır. Yüzeysel mantar hastalıklarının en önemli genel semptomu cilt değişiklikleri. Genellikle yuvarlak olarak görünürler, ancak aynı zamanda leke benzeri yaygın kızarıklık da vardır.
Deri pullaşmaya başlar. Şiddete bağlı olarak sarımsı beyaz bir salgı belirir. Ek olarak, etkilenenler, mantarın yayılmasını daha da artıran bazen şiddetli bir kaşıntıdan şikayet ederler.
Saç tüylü yerlerde dökülür, mukoza zarlarında beyaz kaplama görülebilir. Derinleşen mantar hastalıkları cildi tahrip eder. Sistemik bir mikoz ise aşağıdaki gibi ciddi hastalık belirtileri ortaya çıkar. ateş, nefes darlığı, bilinç kaybı ve hatta ölüm.
Mantar hastalıklarına bir dizi farklı durum neden olur. Hepsinin ortak noktası, mantarın vücuda veya deriye bir şekilde girip orada çoğalabilmesi gerektiğidir. İletim bu şekilde genellikle insanlardan insanlara doğrudan temas yoluyla gerçekleşir ve dolaylı olarak da olabilir.
Bunun klasik örneği sporcunun ayak mantarı, hangisi bir yüzme havuz. Mantarlar veya sporları deriye geçer ve en küçük deri kıvrımları veya çatlaklarında yuva yapabilir ve çoğalabilir. Patojen, bir kan damar, sistemik enfeksiyonlar gelişebilir.
Bir süre sonra mantar hastalıklarının tipik semptomları gelişir. Yüzeysel bir mantar hastalığının gelişmesine yardımcı olan bir dizi risk faktörü vardır. Bunlar, cildin bariyer işlevini etkileyen veya cildi rahatsız eden tüm koşulları içerir. bağışıklık sistemi normal işlevinde.
Tipik, diyabet mellitus veya periferik arteriyel tıkayıcı hastalık (paVk), olumsuz etkileyen faktörler olarak bahsedilir. Sırasında diyabetayaktaki küçük lezyonların fark edilmemesi için hassasiyet bozuklukları oluşur. İndirgenmiş nedeniyle kan paVk bağlamında akış, cilt artık küçük cilt hasarlarını hemen tam olarak onaramaz, böylece mantarlar daha kolay nüfuz edebilir.
Kişisel hijyen, mantar hastalıklarının gelişmesinde de önemli bir faktördür. Hijyen eksikliği mantar hastalıklarını artırabilir. Öte yandan aşırı hijyen davranışı olan kişilerde cildin mantar hastalıkları da aynı sıklıkta ortaya çıkar.
Cilt doğal olarak hafif asidik bir ortam oluşturan doğal bir koruyucu örtüye sahiptir. Bu sürekli yıkamayla saldırıya uğrarsa, patojenlerin cilde nüfuz etmesini kolaylaştırır. Bazı durumlarda, bir kişi öksürmüş sporları soluduğunda mantar hastalıkları hava yoluyla da bulaşır.
Buna bir örnek, sağlıklı insanlarda görülmeyen aspergillozdur. Bağışıklık sistemi zayıflamış kişilerde ciddi mantar hastalıkları ortaya çıkar. Burada vücut artık enfeksiyonla savaşamaz, böylece derin dokulara ve organlara saldırılır.