Bir daha asla "bugünün" tekrarı olmayacak. Zamanın acı gerçeğidir bu.
Bugüne kadar her ne yaptıysan, iyi-kötü hepsi geride-orada kaldı. Geçmişte yaptığın, yaşadığın hiçbir şeyi değiştiremeyeceksin. Seni sen yapan tüm deneyimlerinle birlikte ilerlemeye devam etmelisin.
Hayat bisiklet sürmeye benzer, dengede kalmak için devamlı ileri gitmeniz lazım- Einstein
Öğrenmen gerekeni öğren, derslerini al, koy cebine ve önüne bak, ilerle...
Herkes kendi penceresinden gördüğü şekliyle senin hayatınla ilgili varsayımlarda bulunur. Sana, senin hayatını nasıl yaşaman gerektiğini, nerede çalışman ve hatta en uygun pozisyonun senin için en uygun olduğunu söyler. Bunu da genellikle senin "iyiliğini" düşündükleri için söylediklerini bilmeni isterler.
Bunu söyleyenlere dönüp, sen kendi hayatınla ilgili olarak neler düşünüyorsun? şeklinde basit bir soru sorsan, ardında mesela "kendini tanıyor musun?" desen, sonra da geçmişte neredeydin, şimdi neredesin ve nereye gidiyorsun? şeklinde devam etsen :) mesela.
Ala(maya)cağın cevapları bir düşünsene!
Bu sebepten dolayı bu yazıyı okuyan değerli insan;
Mızmızlanmayı, şikayet etmeyi, başkaları, durumları, nedenleri suçlamayı bırak. (Yüzde 99'umuz bunu yapıyoruz. Çok uzun yıllar benim yaptığımda farklı değildi.) Odağını kendi içine al. Neleri yapmadığını, neleri eksik yaptığını, zamanı nasıl verimli kullanabileceğini, neleri iyi yapabileceğini tespit et ve harekete geç.
Evet dediğin her durumda bir şeylere hayır dediğini unutma. (Netflix'te 5 sezon diziyi bitirmeye evet dediğinde, o süreyi kendini daha iyiye getirecek eylemleri yapmaya hayır dediğini fark et.)
Hayır demeyi öğren. Ama doğru zamanda, doğru şeylere hayır diyebilmeyi. İnsanlara, onların kişiliklerine değil, senden talep ettikleri şeye hayır dediğini başlarda açıklamak zorunda kalabilirsin; fakat zamanla onlarda kendilerine yaptığın bir tavır olmadığını anlayacaklardır.
Haaaa bu arada! Bazı durumlarda "insanların kendilerine de hayır demen" gerekebilir. Bu kasını da geliştirmekte fayda var. Enerjini emen, sana kendini kötü hissettiren, sana olumsuz duyguları boca etmekten başka yaptığı bir şey olmayan insanları çevrenden uzaklaştır. Bu anlamda hayatı o kadar da uzun yaşamıyorsun. Jim Rohn amca ne güzel söylemiş; " “İnsan, en çok vakit geçirdiği 5 kişinin ortalamasıdır.” bunu unutma.
Kendi hayatının direksiyonuna geçmeye cesaret et. Direksiyonu başkalarından alıp hayatının kontrolünü ele alıp direksiyonun başına geçersen günün sonunda iyi ya da kötü sorumluluk senin olur.
Bir de hedef belirle kendine. Bir hedefin olsun. Bunun içinde;
Ulaşmak istediğin hedefini belirle.
Sonra, şu anda mevcut durumunu tespit. O hedefin için neler oluyor? Hedefe ulaşmak için attığın adımların neler oldu? Belirlediğin hedef farklı hedeflerinle çatışıyor mu? gibi sorularınla gerçek durumunun analizini yap.
Hemen seçeneklerine bak. Hangi ilk adımı atabilirsin. Başka neler yapabilirsin? Bu seçeneğin faydaları - zararları neler olabilir. Önünde nasıl engeller var? sorularını mesela sor kendine.
İşte son noktada sorumluluk alma ve irade gösterme zamanı ;) Yavaş dahi olsa her an ilerleme kaydetmen çok önemli. Bunun içinde devam etmeni sağlayacak motivasyonunu nasıl yüksek tutman gerekecek? Neler yapacaksın? (Başka bir yazının konusu olacak!)
Şimdi gelelim yazının başlığında ki soruya!
Seçme imkanın olsaydı en çok hangi yaşına geri dönmek isterdin?
Bu sorunun cevabını düşünürken, şu anı hisset ve bir daha bu anın, günün tekrarı olmayacağını hatırlat kendine olur mu?
Sevgiler...