Turkuaz, silik mavi ve tabii ki kahverengi ile cazibeli sonuçlar getiriyor.. Turkuazın ilginç bir etkisi var. Pek çok renk, diğer renklerin arasında üçüncü olarak yer aldığında, onun yarattığı etkiyi yaratmıyor. Aşağıdaki resimlerden özellikle bir tanesinde, sadece bir iki vazo rengi bütün salonu ele geçirmiş görünüyor.. Bu "az çoktur" ilkesinin bir yansıması gibi.. Bunu sevdiğiniz herhangi bir rengi üçüncü renk olarak kullanmak suretiyle deneyebilirsiniz. Turkuazın etkisini güçlendirmek için, onun duvar ya da eşyalardaki miktarını arttırmaktansa, tam olarak nerede, hangi noktada ve hangi parçada kullanılacağına karar vermek ve miktarı aşmamak en iyi sonucu veriyor.
Resimde gördüğünüz gibi, pufun ayaklarındaki vernikli ağacın baskın sarımsı rengi de dahil olmak üzere, sarı tarçın tonuna doğru kaçmış. Ekrunun ve kahverenginin de sakinleştirici elektiriği ile pembe öyle güzel misafir edilmiş ki.. Çok hoş, sıcak ve oturulası bir oda olmuş. Duvardaki pembe ve yeşilin bir arada olduğu soyut tablonun hemen altındaki, fazlası ile sarı renk hakim diğer tablo birbirileri ile uyumlu. Pembe mumlar ve sarı çiçekler, aksesuarları paylaşmışlar. Raflardaki pembe kutu ve abajurun sarı başlığı da son derece güzel olmuş.
Kahverengi, yalnızlığı hiç sevmeyen bir renktir. Her konuda kıskanç olduğunu söyleyebilirim. Yanına mutlaka birilerini, birşeyleri,bir rengi arar. Siz yoksanız, bitki bırakmalısınız yanında.. Ben söylemiyorum, resimler söylüyor.
Kahverengi öyle bir renk ki, doğaya bakmanız yeterli. Yalnızlığı sevmeyen doğa ananın kalbi gibidir kahverengi. Üzerinde rengarenk çiçekler açsın ister. Hep susuzdur, hep yağmuru bekler.
Kahverengi öyle bir renk ki, doğaya bakmanız yeterli. Yalnızlığı sevmeyen doğa ananın kalbi gibidir kahverengi. Üzerinde rengarenk çiçekler açsın ister. Hep susuzdur, hep yağmuru bekler.
Sizi, Eszter Anna Vörös ile tanıştırayım.. Benim çok sevdiğim bir tarzda resim yapıyor. Yürekten, içinden geldiği gibi, başkalarına benzemeye çalışmadan. Kendi anlatımına göre eserlerinde Salvador Dali'nin etkisi olduğu söylenmiş.. Acaba Dali hangi kaynaktan besleniyordu da, kimsenin ona giriş izni yoktu.. Hepimiz aynı kaynaktan besleniyoruz. Hepimiz düşlerimizde özgürüz. Ama neredeyse hepimiz düşlerimizi birilerine anlatmaktan ve onları birilerine çizmekten korkuyoruz. Öylesine korkutulmuş, öylesine bezdirilmiş, sindirilmişiz ki...Ne içimizden geldiği gibi, ne de bize fısıldandığı gibi birşeyleri duyurmak için tam anlamı ile özgür bırakılıyoruz. Bazı insanlar var ki, düşlerinin yazılı olduğu kağıtlardan kaçıp, başka zihinlerin sahnelerine sızabiliyor. Bazı insanlar var ki, Eszter gibi, diğerlerine göre daha özgür.. O da bir rüyadan esinlenmiş ilk kez çizimlerinde.. 24 yaşında. Bir Macar hanımı... Çizimlerini çok sevdim.. Bakalım siz de beğenecek misiniz?
Soma İçin Bir Olduk: Çocukların yüzündeki gülümseme her şeye değer...
Allianz Türkiye, sivil toplum örgütleriyle el ele vererek, bölgede etkilenen vatandaşlara ulaşabilmek, onların yaralarını sarmak ve yeni başlangıçlarını desteklemek için Soma’daydı. Soma’da 2014’te gerçekleşen ve ulusumuzu derinden sarsan maden faciasının ardından, Afetlerde Psikososyal Hizmetler Birliği (APHB) ve Bilim Kahramanları Derneği (BKD) ile işbirliği yapılarak “Allianz SomaDA”yı (Soma Dayanışma Ağı) geliştirdi.
Anna Silivonchik, genç bir belarus sanatçı. Kendine has tarzı ile farklı bir enerji yayıyor eserleri. Pek çok arketip bir arada.. Bir perspektif ya da görsel bildik ilişkilerden bağımsız olarak yer alan semboller, kişiler ve mitolojik varlıklar anlamsal ilişki içinde. Eserlerini biraz da mizah ile soslayan Silivonchik, ruh hallerini, varoluşsal kavramları içiçe geçirmiş. Yağlıboya ile çalışıyor ve rüyalar da eserlerinin konuları arasında.
Tarihimiz yeni çağın geçmişi ve geleceği bilme çabalarının ışığında hızla değişiyor. Yoksunluklar içinde icat edilmiş pek çok çığır açıcı cihazdan sonra, çağımız insanı, ellerindeki neredeyse sınırsız malzeme ile, neyi ne ile bir araya getirebilirimin olasılıkları arasında geziyor. Gerçekten imkansızı başaran ve görünmeyeni görmeye çalışarak, maddenin içindeki cevher üzerinden çağı değiştirecek felsefe ve cihazları yaratanları tenzih ederim. Elbette insan aklının sınırları daha önce zorlandığı ve sınandığı gibi, şimdide sınanıyor. Tek bir fark ile, o da insan kendi aklının neredeyse sınırsızlık içindeki olasılıklarını zorlamayı öğrendi.
Saat, ilk defa MÖ 4000'lerde Mısır'da kullanılmaya başlandığı söyleniyor. Uzun zamandır, kuantum fiziğindeki gelişmeler ve tarihi yeni bulgulardan sonra, herhangi bir yerde yazan ve vaktiyle şu uygarlık şunu bulmuş ve yapmıştı, ilkti, sondu demek hayli riskli. Yine de temel ve değişmeyen bir bilgi var ki, bu gezegen üzerinde birileri saat icat ettiler. Güneş saati en çok kulaklarımıza geleni.
Mutfaklarda ne rüzgarı esse acaba? Her gün yeni birşey duyuyoruz. Her günün sabah açlığını gidermek için uyku sersemi gittiğimiz mutfakta yüreğimize de hitap eden renkler istiyoruz. İşte tam da o sabah, bir zamanlar keşke mutfağı böyle yapmasaydım dediğiniz bir zaman olabilir. Seçimlerimizi yaptığımız zamanki duygularımız ile, onları yaşadığımız zamanlardaki duygularımız eş olmuyor. Hatta benzer bile olmuyor.. Buradaki örnekler soft, yumuşak, bir rengin renk doygunluğunun azaltıldığı halleri ile yapılmış. Hoş, zarif ve huzurlu görünüyorlar. Sıkıldığınız, bıktığınız zaman, bir kaç aksesuar ile yeni bir görünüm kazanabilecek mutfaklar..
200.000 Dolarlık bir ev.. Alanı daracık. Mimarı bir Japon.. Resimler kendini anlatıyor. Ne yazık ki, resimlerine ulaştığım yerde mimarın adına ve evin nerede olduğunu bulamadım. Ama yine de görmenizi istedim. Bu evi gördükçe, pek çok yere nasıl da sığıp, rahat edebileceğimizi bir kez daha fark ediyoruz.
1955 doğumlu sanatçının adı Ilya Ibryaev... Moskova'da yaşıyor. Türkiye'de de İstanbul dahil pek çok yerde manzaralar çizmiş Ilya Ibryaev, suluboya çalışıyor.. Çalışmaları bir kaç fırça darbesi ile ortaya çıkıyor.. Bir mekanda huzur yaratacak bir eser olarak bulunacaklardan. Renkler abartısız.. Duru.. Huzur verici.. Az ve öz.. Anlatmak istediğini çok kısa zamanda anlatabiliyor..
Yeşili genellikle evlerimize, iş yerlerimize bitkiler ile alıyoruz. Açık tonları bir yana, özellikle koyu olan tonlarını temel renk olarak kullanmak için geniş evlere ihtiyaç var. Işığı fazlası ile emen ve neredeyse karanlık hissi veren koyu tonda yeşiller, bütün duvarlarda uygulandığında uzun sürede can bile sıkabiliyor.. O halde son derece dikkatle kullanılmalı.. Mesela sadece bir duvarda gibi.. Mesela yanında onu aydınlatacak renklerle kullanmak gibi..
Kitapsız bir dünya ve hatta kitapsız bir mekan, ev düşünemiyorum. Kafe'ye kitabımla gidiyorum. Her yerde yanımda kitap taşıyorum. Hani bir ara birşeyleri beklemek zorunda kalırsam okumadan duramam.. Telefonun sanal dünyasına maruz kalmak istemiyorum.. Konu ev olunca, duvarlarında kitapların olmadığı bir evin yaşamadığını düşünenlerdenim.. Hikayesi olmayan bir hayat mümkün mü? İçindekiler anlatmasa, duvarlar anlatmalı hikayelerini.. Konuşmalı duvarlar.. Tabii ki, çevresi de çok önemli.. Onları nereye koydunuz? Sık sık ulaşabiliyor musunuz? Nerede okuyorsunuz? Işığınız nasıl size ulaşıyor? Gece de, gündüz de aynı kalitede okuma alanını kendinize sağlıyor musunuz?