

||10 Mart 2021|
Tasarım: Stüdyo 1984 + Boris Bouchet Architectes
Müzik Konservatuarı, çok daha geniş bir kamu projesinin kalbinde yer alır ve tüm kamusal yaya alanına yeni bir soluk getiren rafine bir kentsel yaşam tarzı için bir katalizör görevi görür.
Yapıda masif taş kullanımı çarpıcı bir çevresel performans. Yakındaki bir kaynakta çok az dönüşüm olması, düşük karbon ayak izi sağlar.
Giriş Kat Planı
Pradet Belediye Meclisi tarafından önerilen site, tarihi şehir merkezinde rahatça yuvalanmış eski Jean Jaures okulunun arsasıdır. Bu politika seçimi, aksi takdirde şehrin girişinde bol park yeri olan bir konumu dikte ettirecek olan otomobil ağırlıklı yaşam tarzına bir alternatif sunuyor.
Bir sahil köyünün merkezindeki konut dokusuna bu ölçekte ekipman yerleştirmenin zorluğu, bu projede önemli bir husustur. Öyleyse mimari, tüm Fransız metropol bölgesinden gelen kullanıcılar ile çevrelerinin dönüşümü konusunda endişe duyan sakinler arasındaki kültürel ve sosyal aşıya nasıl dayanabilir?
İlk seçenek, programın 3 seviyenin üzerine yerleştirilmesidir. Böylelikle serbest bırakılan alan, büyük ağaçları korumayı ve medya merkezi ile konservatuvar arasında üçüncü bir kolaylık olarak tasarlanan ve mahallenin yoğun ve özel dokusunda taze bir soluk besleyen merkezi bir boşluk yaratmayı mümkün kılar. Konservatuar, site ile olan ilişkisinde, hem kamusal yenilemenin cesur bir sembolü hem de tarihi konut dokusunun ayrı bir unsuru olan bir tesis oluşturmayı içeren bu çelişkili talebe ilk yanıtı sunuyor.
Aksonometrik Kesit
Proje çift okumaya dayanmaktadır. Yamaçlardan ya da şehir merkezinden yüzyıllardır var olan bir mimari olarak algılanmaktadır. Seyrek olarak delinmiş girintili hacmi, onu yerel ölçekte, aynı malzemelerle inşa edilmiş, açık mineral cepheler ve kiremitli çatılarla inşa edilmiş büyük evlerle ilişkilendirir. Bu arada, avludaki ince boşlukta, sondajların alışılmadık ölçeğinin ve iki kat yüksekliğindeki ön portikonun keşfi, tesisin daha anıtsal bir görüntüsünü uyandırıyor ve kamusal doğasını doğruluyor.
Kış bahçesi, Pradet’e sadece birkaç kilometre uzaklıkta bulunan Oppède taş ocaklarında Estaillade taşından inşa edilmiştir. Bu teknik seçim ilk önce tarihi bir mahallede sağduyu ile yönlendirildi. Konservatuar, aynı taştan 19. yüzyılda inşa edilmiş olan Saint-Raymond Nonnat Kilisesi’ne bakmaktadır. Taşın sonsuz ekonomik ilişkisini açıklayan, Provence’daki taş ocaklarında büyük taşla çalışan operatörlerle bu verimli üretim ve yakınlıktır.
Bu, komşularıyla ilgili konservatuar faaliyetlerinden kaynaklanan akustik izolasyon ihtiyaçlarına sembolik ve teknik bir cevaptır.
Elbette sentetik malzemelerle veya betonla akustik korumalar oluşturmak mümkün ama müziği 35 cm’lik masif taşlarla sarmalamak için hayati bir şey var. Ortogonal olmayan duvarlardan oluşan kelebek planın genel formu, müzik odalarının akustik kalitesini de belirlemektedir.
Kaynak: Arch Daily