Zheng ve diğer ikisi bölgede kalabalık düşene kadar bekledikten sonra ağaçların altından çıktılar. Yinkong’un giysileri kan lekesi olduğundan, Zheng ona ceketini verdi ve tıpkı kız kardeşine sarılan bir erkek kardeş misali Zheng kolunu Yinkong’un omuzlarına attı.
Jie ve Yinkong ona şaşkınlıkla baktılar. Zheng sakin bir şekilde gülümsedi. “Bu şekilde daha doğal görünüyor. Otele girdikten sonra, rastgele şeyler hakkında sohbet edin. Yüzünüzde hep bir gülümseme olsun. Bu şekilde dikkat çekmekten kaçınabiliriz… Yinkong, bir süreliğine bu şekilde seni tutmamda bir sıkıntı yok değil, mi ? “
O başını çevirdi ve soğuk bir şekilde cevap verdi. “Farketmez.”
Zheng ve Jie’nin bir şey dikkatini çekti. Yinkong ceketini çıkarınca çok farklı görünüyordu. Küçük kızın göğsü o kadar büyüktü ki aniden iki adamın ilgisini çekti.
Yinkong diğerlerinin bakışlarını hiç umursamamasına rağmen Zheng ceketini verdikten sonra yüz ifadesi biraz değişti. Bu yüzden Zheng kolunu ona sararken rahatsız değildi.
“… Jie, Yinkong, sanırım ben yanlış bir şekilde düşünüyorum. Belki aşırı güvenden dolayı, ya da belki de gerçek dünyadan geri geldikten sonra kendimi kaybetmemden dolayıydı. Orasını bilmiyorum ama benim şuanda emin olduğum, ben orjinal hedefimiz olan… hayatta kalmak’ı unuttum.”
“Hepimiz hayatta kalmak istiyoruz.”
İkisinin de kafası karışmış görünüyordu, Zheng acı acı gülümsedi. “Jie, son filmde sana ne dediğimi hala hatırlıyor musun? Yoldaşlarımı korumak, onlara güvenmek ve onları desteklemek için elimden gelenin en iyisini yapacağım dedim, takımın gücü ile hayatta kalacağımızı söyledim … Ben yanlış düşündüğümü farkettim. Cevabını bulmamız gereken şey, kim benim yoldaşım olabilir? “
“Normal insanlar gibi zihinsel bakımdan zayıf olanlar, bizi tehlikeye sürükleyebilecek olanlar ve kritik anlarda bize ihanet edebilecek olanlar, yoldaşımız olmak için iyi niteliklere sahip değiller. Çaylakların hepsini takımımıza dahil etmek…Bu ölümcül bir hataydı. “
“Ben ideolojimle devam edeceğim. Yoldaşlığın gücü çok önemlidir. Birbirimize güvenip destek olmalıyız. Ben herkese Xuan’ın yaptığı gibi bir sayıdan ibaret olarak bakmayacağım! Fakat yanlış yaptığım şeyleri değiştireceğim. Yalnızca ekibimizdeki herkese güvenen, yetenek sahibi ve denemeden geçen insanlar yoldaşlarımız olabilir. Normal insan gelince … “
Zheng bu sözleri söyledikten sonra sessizliğe büründü. Jie ve Yinkong da sessizce ona baktılar.
“Normal insanlara gelince … Onlara silah ve uyarı gibi bazı yardımlar sunabilirim, ancak hayatları bu ekibin tehlikeye atılması için bir sebep olmayacak. İhtiyaç duyduğumuz zaman, takım için normal insanları terk edeceğim. Xuan bu noktada haklıydı. Bu acımasız bir dünya, herkes hayatta kalmak için mücadele ediyor. Biz de aynıyız…”
Otobüslerinin Sunlight Oteline ulaşması uzun sürmedi. Turizm sezonu olması sayesinde kolayca kalabalığa karıştılar ve merdivene çıktılar. Kanın kokusu yüzünden asansöre binmek istemediler. Bir düzine katı asansör kullanmadan çıktılar, odalarının kapısı açtılar ve çok rahatladıklarını belli eden derin bir nefes aldılar.
Zero, Lan ve Tengyi bir masada kahvaltı yapıyordu. Tengyi’nin kafasındaki bandajın dışında, iyi bir durumda oldukları anlaşılıyordu. En azından üçlü kapıyı açtıklarında panik yapmadılar.
Zero sordu. “Durumun iyi mi?”
Zheng bir gülümsemeyle cevap verdi. “Evet, karanlık bir gece geçirdik. Neyse ki hayalet tarafından öldürülmedik … “
Atmosfer yumuşadı. Zheng ve diğer ikisi de kahvaltı için oturdu. Yemekten sonra Zheng, onlardan kanepeye geçmelerini istedi ve ardından kendisionların önünde durdu.
“Üzgünüm” Zheng eğilerek dedi. “Bu benim hatamdı. Bir lider olarak en önemli şeyi… Bir kurtarıcı gibi herkesi kurtarmaya çalışmak yerine ekibimin güvenliğinden sorumlu olduğumu unuttum. Yaşamak istiyorlar. Biz de yaşamak istiyoruz. Üzgünüm … Bundan böyle, yalnızca ekibim için sorumluluk duyacağım. Yeni başlayanlara yardım edebilirim, ancak onlara yardım etmek adına takımımızı riske atmayacağım. Aynı zamanda ekibimize katılmak isteyen yeni başlayanlar yetenek sahibi olmalı, güvendiğimiz biri olmalı ve takımımızın yarısından fazlası mutlaka onaylamalı… Üzgünüm! Hayatta kalmak için elimizden geleni yapalım! “
Diğer beş kişi şok içinde ona baktı. Jie konuşmaya atılan ilk kişi oldu. “Zheng, kendini suçlamana gerek yok. Hepimiz çok dikkatsizdik. Kutsal kitapların kaybolmasından biz de sorumluyuz … “
“Hayır, bence o haklı.” Yinkong ceketi düzeltti ve sakin bir sesle dedi. “Bir lider olarak, Ezici bir güce ya da benzersiz bir zekaya ihtiyaç duymayabilirsiniz. İhtiyacınız olan şey, herkesin güçlü yönlerini tanımlayabilmek ve kullanabilmektir. Onun aslında etrafındaki insanları bir araya getirme şansı var. Ve takım üyesi olmayan herkes … onları takım üyesi olmadan önce düşman olarak görmelisin. “
Zheng ona gülümsedi, sonra kendisine can sıkıntısı içinde bakan Lan’a döndü. “Tamam, bu kadar kendini-suçlama yeterli.. Lan, Xuan’dan ayrı olarak sen çıkarımda en iyisisin. Sormak istiyorum, Sence Tanrı neden bizi çeşitli korku filmlerine sürüklüyor?”
Lan kızardı ve kendisini sakinleştirmeye zorladı. “Muhtemelen bizim dehşete kapılmamız için? Ya da ölümle yüzleşmek için? Hayır … Xuan’ın çıkarımını göz önünde tutarsak; Bence Tanrı, ölümün eşiğindeyken bizi vücudumuzun sınırlarını zorlamaya, gelişmeye itiyor. Sonra gelişip genetik sınırlamayı kaldırabileceğiz. Xuan’ın çıkarımları doğruysa, ben tek cevabını bu olduğunu düşünüyorum. “
Zheng başıyla onayladı. “Doğru, bence de öyle. Tanrı’nın bizi korku filmlerine göndermedeki amacının, bizi öldürmek istemesi olduğunu düşünmüyorum. Herbir filmde çözebileceğimiz bir metod veya öldürülebileceğimiz farklı düşmanlarla bizi yüzleştiriyor. Başka bir deyişle, Tanrı hiçbirzaman bizi umutsuz bir durumun içine atmıyor. “
Jie nihayet anladı. “Kutsal Yazıların Tanrı’nın bize verdiği ipucu olduğunu mu söylüyorsun? S*ktir, o iki göt… “
“Hayır, yani … daha doğru bir tabir kullanmak gerekirse, Kutsal Yazılar, Ju-On’la savaşabilecek yöntemlerden biri olabilir, ancak neden Ju-On’dan bu kadar korkmalıyız? “
Diğer insanlar duyduklarından dolayı şaşkınlık içindeydiler. Olasılıkları düşünürken Lan’in gözleri parlıyordu. Zheng bir gülümsemeyle devam etti. “Evet, neden ondan korkmalıyız? Bunun asıl nedeni durumu anlamayamamız. Kendimizi film karakterleri pozisyonuna getirdik! Ancak biz aslında bu dünyadaki insanlar olmadığımızı unuttuk. Biliyorum, hayaletlere karşı savaş içindeyiz, her ne kadar nasıl saldıracaklarını bilmesek de, bu yeterli… “
“Aslında Ju-On’dan korkmak zorunda değiliz. Görünmezliğe sahip bir Alien olarak düşünün!Belki de dikkatimiz tamamen başka yerdeyken o aramıza sızacak, fakat yenilmez biri değil! Ju-On’u öldürmek imkansız değil çünkü büyülü mermilerimiz var! “
Zheng’in sözleri herkesi etkiledi. Filmin içine girdikleri andan itibaren Ju-On ile yüz yüze hiç gelmemişlerdi. Zheng’in başından beri çok korkmasının sebebi, kendisini film karakterlerinin yerine koymasından dolayıydı. Bütün kurbanlar filmlerde öldü. Buna karşılık, eğer bu filmi izlemeyen biri ama büyülü mermileri olan biri olsaydı, muhtemelen Ju-On ile savaşacak cesareti olurdu. Çünkü hayaletleri sadece canavar olarak düşünebilir, rakipsiz ve kaçınılmaz bir lanet olmadığını düşünürdü!
Evet, sadece Ju-On’ı bir canavar, vurup öldürebilecek bir canavar gibi düşün!
“Şimdi o zaman biz sadece bir şeyi doğrulamalıyız. O da bu büyülü mermiler Ju-On’un hayaletlerine zarar verebilir mi veremez mi! “
Zheng konuşmayı bitirdikten sonra üyelere görevlerini dağıtırken, taşıdığı iletişim cihazı titremeye başlamıştı. Hızla açtı ve tanıdık ses geldi.
“Bu Xuan …”
Hasirwara Notu: Bu bölümü benim üniversiteden kankim(Firienholt) çevirdi. Biraz uğraştırsa da zorla bu seriyi okuttum. Sevdim diyincede çevirtmeye başladım :D Buradan kendisine kocaman bir öpücük yolluyorum.