Türkiye, GNA (Libya'daki Ulusal Anlaşma Hükümeti) ile yakın ilişkilere sahiptir. Libya, 28 Kasım'da Türkiye ile imzaladığı güvenlik ve askeri işbirliği anlaşmasını resmileştirdi. Böylece, Türkiye'nin Libya'ya daha fazla askeri yardım sağlamasını sağlıyor. Bununla birlikte, bu karmaşık çatışmayı karmaşıklaştırabilir, ancak daha da zor olsa bile çözüm için bir yol açar.
Trablus saldırısı Mayıs 2019'da BAE, Suudi Arabistan, Mısır ve Rusya tarafından desteklenen Hifter tarafından başladı . Körfez müttefikleri tarafından sağlanan Çin yapımı İHA ve Rus Pantsir hava savunması gibi askeri silahları dengelemek için dengelemek için Türkiye Trablus saldırısı başladığında, BMC Kirpi (Hafif araç) , Bayraktar İHA gibi askeri teçhizatları aktarmaya karar verdi. Batı Körfez ülkelerinden gelen bu tür arzları durduramadığı için Türkiye bu silahları tedarik etmek zorunda kaldı. Bu bağlamda, Türkiye iki grup arasındaki gücü dengelemeyi düşünürken, Libya'da da onemli bir yere kavuşabildi. Bayraktar'ı uçurmak için Libya'da operatörler ve bakım ekibi var. Askerleri eğitmek için askeri danışmanlar da var. Türkiye'nin Libya'daki konumu açık, Batı GNA'yı tanıyabilir, ancak Hifter'in Körfez ülkelerinden askeri malzeme almasını durduramaz. Böylece Türkiye, AB ve ABD’de dahil olmak üzere Batılı müttefiklerini baltalamak istemesine rağmen harekete geçti.
İlginç olan şu ki, Rusya ve Türkiye farklı ortaklarla masaya oturuyorlar. Rusya Hifter'i desteklerken, Türkiye GNA'yı destekliyor. Geçen hafta, Rusya cumhurbaşkanı Putin gazetelerle "soru-cevap" oturumu düzenledi. Türkiye ile ilgili bir soru sorulurken, Başkan Putin “önümüzdeki hafta Libya'daki gelişmeleri tartışmak üzere Türkiye'den bir komite olacak” dedi. Unutulmaması gereken şey ABD gibi Rusya’da Ortadoğu'da kalmak istemiyor ama çıkarlarının güvenlik altında olduğundan emin olmak ve Rus şirketler aracılığıyla gelecekte AB'ye petrol satışından pay almak istiyor. Eğer uzun vadeli bir barış sağlayacaksa, bu ABD ve AB gibi diğer ilgili tarafları gerginleştirecektir. Zira artık Türkiye ile Rusya Libya’nın gelecegine karar veriyorlar.
Öte yandan Cumhurbaşkanı Erdoğan, muhalefet partisi liderinin isteksizliğini çözmek zorunda. CHP (Türkiye'deki ana muhalefet partisi) şu anda Libya'da olmak için hiçbir neden olmadığını açıkça belirtti. Cumhurbaşkanı Erdoğan, Türk birliklerini Libya'ya göndermek için meclis onayını almak zorunda. Muhalefet partisi onaylamadan da meclisten kararname geçirebilir ancak ileride işler ters giderse iktidar partisinin riskleri yüksek olacaktır.
Ancak Cumhurbaşkanı Erdoğan, bunun iki nedenden dolayı yapılması gerektiğini düşünüyor;
İlk; Petrol kaynakları; Türkiye, artan hane halkı ve endüstriyel ihtiyaçlar nedeniyle gelecekte büyük enerji kaynaklarına ihtiyaç duymaktadır. Türkiye daha yüksek bir lige atlayacaksa, ucuz enerji erişimini çözmesi gerekiyor. Libya büyük rezervleri ile Türkiye'ye çok yakın.
İkinci; Türk Deniz Doktirini. Türkiye Mart 2019'da “Mavi Vatan” adında bir donanma tatbikatı gerçekleştirdi. Aynı zamanda Karadeniz, Akdeniz ve Ege Denizi'nde yapıldı. Türkiye bölgedeki etkisini artırmaya devam etmekte oldugundan konumu ve coğrafyası nedeniyle Türkiye güvenli deniz yolları kurmalıdır. Bu nedenle, Libya ile yapılan anlaşma 3-5 yıl içinde ilan edilecek olan deniz doktrini doğrultusunda okunmalıdır.
Birliklerin konuşlandırılması Rus katılımını bir yana, Türkiye'nin Libya'daki artan askeri varlığı bir şeyi açıklığa kavuşturdu. Türkiye şu anda düşük profilli olmayı tercih etmesine rağmen, bölgedeki etkisini artırmaya devam edecektir. Ancak, askeri sanayi büyüdükçe, yerini daha sertleşen ve acıkca meydan okuyan bir faza ulaşacaktır.