Sadece 100 kelimelik diğer kısa hikayeleri oku, veya 100 kelime ile bir hikayeyi bütün olarak anlatabilirim diyorsan, kendi hikayeni yaz gönder!
*Bu kategorideki yazılara destek olmak isterseniz #100kelimlikhikayeler şeklinde bir tweet atabilirsiniz.
Şehrin en işlek caddesinde, yarım asırlık bir pasajın en alt katında, babadan kalma küçük bir çay ocağı işletiyordu. Müşterileri genellikle cadde üzerinde bulunan dershanenin öğrencileri veya pasajdaki diğer esnaflar oluyordu. Sabah sekiz, akşam altı derken günü tatlı bir yorgunlukla bitirip, ardından evinin yolunu tutuyordu.
Evde onu sabırsızlıkla bekleyen biri beş, diğeri sekiz yaşında olan iki oğlu vardı. Ne var ki dedelerini hiç görmediklerinden ara sıra kendi oğullarına, babasını anlatıyordu.
Bir sabah caddenin başında, bir fotoğraf sergisinin kurulduğunu gördü. O gün sırf merakından o sergiyi gezmek istedi. Çocuklarına hiçbir zaman gösteremediği dedelerinin, çay ocağının önünde çekilmiş siyah beyaz bir fotoğrafı duruyordu.
Öykü olarak okumuş olduğunuz bu yazı, gerçekten yaşanmış bir olaydır. Fotoğrafçı, olayı öğrendikten sonra adama kendi babasının fotoğrafını hediye etmiştir. O fotoğraf halen çay ocağının duvarında asılı durmaktadır.