Çin-Hint Savaşı
|Çin-Hint Savaşı|
|Tarih||10 Ekim - 21 Kasım 1962|
|Yer||Aksai Chin ve Arunaçal Pradeş (güney Tibet )|
|Sonuç||Çin zaferi|
|Bölgesel değişiklikler||Çin, Aksai Chin denilen bölgeyi fethediyor ve Tibet'in kontrolünü elinde tutuyor.|
|Dağıtımlar|
|Komutanlar|
|etkili|
|kayıplar|
|Wikipedia'da savaş söylentileri|
Çin -Hint Savaşı ( Çince :中 印 戰爭 戰爭T ,中 印 边境 战争S , Zhōng-Yìn Biānjìng Zhànzhēng P , Hintçe : भारत-चीन युद्ध Bhārat-Chīn Yuddha , Çin-Hint savaşı , ancak) kısa bir savaştı. Ekim 1962'de Hindistan'ın Keşmir topraklarının kuzeybatı kesiminin kontrolü için Çin ve Hindistan arasında yoğun çatışma , Aksai Chin ve kuzeydoğu NEFA ("Kuzey Doğu Sınır Ajansı"), sırasıyla Johnson Hattı ve McMahon Hattı tarafından sınırlandırıldı , her ikisi de Çin tarafı tarafından tartışıldı.
Hindistan, ABD'nin lojistik desteğine rağmen, sahada yenildi ve eski Keşmir krallığının ( bugün Hindistan bölgesi Jammu ve Keşmir olarak kalıyor ) Himalaya topraklarının (hala iddia edilen) büyük bir kısmından ( Soda Ovaları olarak bilinen bölge) yoksun bırakıldı. kuzeybatı sınırına kadar, Arunaçal Pradeş'teki kuzeydoğu sınırı ise herhangi bir konum değişikliğine uğramadı.
Hindistan tarafından tartışılan mevcut sınır, K'un-lun dağ silsilesinin çok güneyinden geçiyor ve Fiili Kontrol Hattı olarak adlandırılıyor .
Çatışmanın nedenleri
Çin, Tibet'i her zaman kendi etki alanı olarak görmüştür. 1904'te , o sırada Hindistan alt kıtasının yöneticisi olan Büyük Britanya , topraklarının kuzey sınır sorunlarını kesin olarak çözmeye karar verdi.
Tartışmalı sınırlardan, Çinlilerin yalnızca kuzeybatı topraklarına sahip olması esastır, ekonomik nedenlerden çok değil, stratejiktir, çünkü orada Tibet'i Sincan'a bağlayan tek inişli çıkışlı yolu inşa etmek mümkündü, aksi halde iki Çin eyaleti değil . kara ile bağlı.
Hintlilerin " Ladakh ", Çinlilerin ise " Aksai Chin " olarak adlandırdıkları bu bölge, ekonomik açıdan bakıldığında, hiçbir yararlı kaynaktan yoksun, adeta bir çöl yaylasıdır. Aslında, kuzeyde onu Tarım Havzası'ndan ayıran Kun Lun sıradağları ve güneyde Himalaya zirveleri ile çevrili taşlı bir çöldür. Tüm alan çeşitli endorik havzalarla ve bol miktarda soda varlığından dolayı tuzlu veya aşırı alkali olduklarından flora ve faunadan yoksun birkaç gölle çevrilidir . Tüm bölgenin ortalama yüksekliği deniz seviyesinden yaklaşık 5.000 metre yüksekliktedir ve en ıssız kısım " Soda Ovaları " olarak bilinen kuzey kısmıdır . En misafirperver bölge, Tarim'in bir kolu olan ve aynı zamanda Soda Ovaları boyunca ve Shaksgam Vadisi ile bağlantılı olarak akan Karakash Nehri'nin geçtiği batı bölgesidir. Çin'in Mart 1963'te Pakistan'dan gasp ettiği vadi, Hindistan ile de çekişmeye konu oldu . En kurak kısım doğu kısımdır: tek bir endorik havza oluşturur ve tüm bölgedeki göllerin en büyüğü olan Aksai Chin Gölü'ne sahiptir , ancak her yıl sadece birkaç milimetre yağmur alır.
Brahmaputra Nehri'nin akışıyla işaretlenen tartışmalı kuzeydoğu bölgesi, bunun yerine 1826'da Çinliler tarafından İngiliz olarak tanındı ve " McMahon Hattı " adını aldı . Bu hattın altındaki Hint toprakları, Burma'nın (şimdi Myanmar ) fethinden sonra 1886'da Kuzey Doğu Sınır Bölgeleri ve Burma olarak ayrıldı .
Ayrıca, kuzeybatıdaki İngiltere 1846'dan beri Keşmir krallığını işgal etmişti , ancak deniz seviyesinden 7.000 metrenin üzerindeki zirvelerin bulunduğu bu bölgede, yollardan yoksun, Tibet krallığı ile gerçek anlamda iyi tanımlanmış bir sınır yoktu . 751'de Hindistan'ın Ptaliputra kentine gitmek için Aksai Chin'i geçen Çinli bir Budist hacı, bu toprakları şöyle tanımladı: Diplerinde ani akıntıların neredeyse mutlak sessizliği bozan bir kükreme yaydığı çok derin uçurumlar. Arada, yıllarca bir ruhla karşılaşmayacağınız dar ve dik patikalar. Şelaleler, sarkan duvarlardan oluşur. Sisle kaplanmış yoğun ormanlar ancak belirli bir yüksekliğe kadar bulunur: sadece yosundan sonra ve ondan sonra bu bile değil: hayalet gibi ve çorak bir arazi. Gün boyunca, ufukta solgun bir güneş berrak bir gökyüzünü aydınlatır. Geceleri, suları şeffaf ve mavi-yeşil renkli sayısız gölden birinde yansımasını görmedikçe, zirvelerin nerede bittiğini ve ayın nerede başladığını anlayamazsınız ».
Bu bölgede İpek Yolu'nun bir yan dalı ayrıldı ve bu da Çinli tüccarların Hint limanlarında baharatlarla değerli kumaşları değiştirmesine yol açtı. Aksi takdirde, Çinli keşiş tarafından tarif edilen yolların tek kullanıcıları, yak sürülerinin yaylacılığını yürütürken (ve hala oluyor) Tibetli çobanlardı . Uygulamada, her zaman Çin ve Hint dünyaları arasında yer alan bu alan, binlerce yıldır hiç kimse tarafından resmen talep edilmedi.
Keşmir'in önceki yöneticileri olan Sihler , 1842'de Tibetlilerle , Sih Konfederasyonunun Karakurum Geçidi ve Pangong Gölü'nün güneyindeki toprakları ele geçirmesi konusunda bir anlaşmaya varmışlardı . Daha sonra 1846'da Keşmir'in Hindistan'ın hükümdarlık topraklarına ilhak edilmesi sırasında " Johnson Line " adını alan bu sınırı İngilizler de tanıdı . Johnson çizgisi 1865'te bir sınır olarak resmileştirildi , ancak Tibet'in kendisini bir vasal olarak tanıdığı Çinli muadili için hiçbir zaman sunulmadı. Aksai Chin'in tamamını yeni kurulan Hindistan eyaleti Keşmir'de konumlandırdı .
Sonraki elli yıl içinde durum daha da kötüleşti. Çarlık Rusya'sının Tibet'i yörüngesine çekeceğinden korkan İngilizler, daha Hindistan dostu bir sınır için Çin'e baskı yapmaya başladı. 1865 gibi erken bir tarihte , Aksai Chin'in Britanya İmparatorluğu'na ilhakı için Çinlilerle temaslar başlatıldı, ancak pratik sonuç alınamadı. 1892'de Çinliler Johnson Hattı'ndaki sınır direklerini sabitlediler , ancak İngiliz subayı Sir John Ardagh 1897'de sınır hattında yeni bir değişiklik önerdi ve Kun Lun dağ silsilesini İngiliz toprakları arasına dahil etmek için daha kuzeye taşıdı. Yarkent Nehri Havzası . Mançu İmparatorluğu tarafından reddedilen bu yeni sınır çizgisi, şu anda Hindistan tarafından tanınan sınırdır ("Johnson - Ardagh Hattı"). Kısa bir süre sonra, 1899'da , o zamanki Hindistan valisi Lord Elgin tarafından savunulan "McCartney - Elgin Hattı", Çin için daha elverişli yeni bir sınır çizgisi önerildi. Bu sınırın altında, yalnızca Lingzi Tang Ovaları İngilizlere geçecekti. Ancak Çinliler bu anlaşmayı da reddettiler. 1911 yılına kadar Çin'de iktidarda olan Mançu İmparatorluğu ile silahlı çatışmalarla sonuçlanan sınır anlaşmazlıklarının ardından , bir İngiliz askeri seferi Tibet başkenti Lhasa'ya girerek Çin garnizonlarını püskürttü . 18. yüzyılın ortalarından beri devletleri Çin'in bir vassalı olan Tibetliler, bağımsızlıklarını ilan etmek ve kendilerini Büyük Britanya'nın vesayeti altına almak için bundan yararlandılar. Büyük Britanya ve bağımsız Tibet , sınır sorununu çözmek için 1913'te bir anlaşma ( Simla Anlaşması ) imzaladı.
Başlangıçta, yeni sınır " MacCartney-MacDonald Hattı " olarak adlandırıldı. Hem kuzeydoğuda hem de kuzeybatıda Hindistan lehine önemli bölgesel farklılıklar getirdi. Çin protesto etti, ancak oldubittiye karşı koyamayacak kadar zayıftı.
Çin Devrimi imparatoru kovduğundan ve kırk yıllık siyasi kaosa yol açan zayıf bir cumhuriyet ( 1911 ) kurduğundan ve Rusya'daki Ekim Devrimi ( 1917 ) bu ulusun bakışlarını Çin topraklarına çevirdiğinden, İngilizler artık bunu yapmadılar. Ne McMahon Hattının sınırını talep ettiler ne de Johnson Line'ın sınırına geri döndüler, böylece Tibet ile İngiliz mülkleri arasındaki sınır yeniden belirsiz ve belirsiz hale geldi.
Durum , İngiltere'nin bölgeden çekildiği ve Hindistan'ın bağımsız olduğu 1947 yılına kadar siyasi olarak sakin kaldı. Kısa süre sonra Hindu ve Müslüman nüfuslar arasında çatışmalar ortaya çıktı ve eski İngiliz mülkiyetinin ağırlıklı olarak Müslüman Pakistan ve Hindu çoğunlukta Hindistan olmak üzere iki rakip devlete travmatik bölünmesine yol açtı . 1947'de, onunla (hariç) toprak sürekliliği içinde olmayan bir doğu mülkiyeti , Hindistan ile yeni bir savaşın ardından 1971'de Bangladeş olarak bağımsız hale gelen Pakistan'a da aitti .
Keşmir krallığı bir Hindu marayası tarafından yönetiliyordu ve ağırlıklı olarak Müslüman nüfus her zaman Hindu azınlığı ile barış içinde bir arada var olmuştu. 1947'de Keşmir, Pakistan'a ilhak için oy verdi, ancak marajah Hindistan ile konfederasyon yapmayı seçti. Savaşan taraflara sponsor olan iki ülkeyi , Müslümanlar lehine Muhammed Ali Cinnah'ın Pakistan'ını ve Mihrace ve Hindu azınlığın yardımına Jawaharlal Nehru'nun Hindistan'ını dahil eden bir iç savaş patlak verdi . Durum ancak BM'nin 1949'da dayattığı bir ateşkesle istikrar kazandı . Keşmir'in her iki tarafı da rahatsız eden (ve aslında tanınmayan) bir bölünme yaşandı, doğu kısmı Pakistan'a ilhak edildi ve batı kısmı Jammu krallığı ile birleşti ve Hindistan'a katıldı.
Bu arada, Çin'deki yerel milliyetçi parti , ertesi yıl ( 1950 ) Tibet'i işgal eden Mao Ze Dong'un Komünistleri (1949) tarafından yenildi . Çin'in Tibet'i işgali, Dalai Lama'nın tampon devletini sona erdirdi ve Çin ile Hindistan arasında doğrudan bir sınır oluşturdu. Hindistan Başbakanı Nehru, Çin'in Tibet'i işgalini yalnızca sözlü olarak protesto etti, ancak uluslararası basına kehanet tadında bir açıklama da yaptı: “ Bugün Çinliler Tibet'i ya da avucunu aldılar. Yarın bireysel parmakları da alacaklar: İşaret Nepal'den , orta parmak Bhutan'dan , yüzük parmağı Sikkim'den oluşuyor [ikincisi 1975'te Hindistan ile kendiliğinden katıldı, ancak bu birlik Çin tarafından tanınmadı] . Ve Hint-Pakistan Ladakh'ından [Hint Aksai Chin 1962 savaşı ile fethedildi ve Pakistan Keşmir'in bir kısmı 1963'te satın alındı] ve Kuzey-Doğu Sınır Bölgeleri Ajansı'ndan oluşan başparmak ve küçük parmak bile onları alacak. .
Milliyetçi Çin'de olduğu gibi , Komünistler de McMahon Hattı'nın doğuda önerdiği sınırı reddettiler ve iki ülke arasındaki sınırın batıda Johnson Hattı tarafından bile oluşturulmadığını belirttiler. Ayrıca, önceki otuz yılda İngilizlerin en az on bir farklı sınır hattı kullandığına ve Hindistan hükümetinin de Johnson Line'ı bağımsızlıktan bu yana tanınan bir sınır olarak belirsiz bir şekilde kurduğuna dikkat çektiler.
Çin-Hint diplomasisi
Hindistan, komşusunun Bağlantısızlar Hareketi'ne katılmasını savunarak ve onu Bandung Konferansı'na davet ederek derhal Çin ile iyi ilişkiler kurmaya çalıştı ( 1955 ).
Çin ise daha 1951'de Büyük Britanya'nın yarım yüzyıl önce dayattığı sınırları tanıma niyetinde olmadığını ilan etti. Aslında, Zhou Enlai , 15 Haziran 1951'de , « Hindistan ile olan doğal sınır, K'un-lun'un doruklarından çok daha güneyde uzanır. Aksai Chin bölgesi her zaman Anavatanımızın ayrılmaz bir parçası olmuştur, öyle ki adı "Çin kırmızı çölü" anlamına gelmektedir. Delhi hükümetinin makul olduğuna ve tarafsızlara (Çinliler ve Hintliler) bir savaş dayatılmaması gerektiğine inanıyorum ” . Ancak çatışmalar 1951'de, Hint tarafının Nisan 1954'te Çin'in Tibet'i ilhakını resmi olarak tanımasına rağmen, her iki taraftaki ölü, yaralı ve mahkumlarla başladı.
1 Temmuz 1954'te Hindistan Başbakanı Nehru, kuzeybatıdaki Johnson Hattı'nın pazarlık konusu olmadığını ve kuzeydoğuda Çin sınırının McMahon Hattı tarafından verildiğini açıkladı; yani sınır, Kızılderili mülkleri arasında Aksai Chin platosunu içeriyordu. Bu bağlamda, Çinliler ve Hintliler daha sonra sonuçsuz kalan bir dizi görüşmeye başladılar ( Barış içinde bir arada yaşamanın beş ilkesi, "Barış içinde bir arada yaşamanın beş ilkesi"). Bu arada, Çinliler, güney Tibet'i doğudaki Sincan eyaletine doğrudan bağladığı için 1952'de tüm gizlilik içinde stratejik bir yol inşa etmeye başladı . Kızılderililer, Amerikan casus uçakları tarafından çekilen fotoğraflar ve yeni Çin haritalarının yayınlanması sayesinde, ancak 1957'de , baş harfleri G219 ile işaretlenmiş olan Çin Ulusal Otoyolu'nun varlığından haberdar oldular . Şimdi sorun, bu yolun bazı yerlerde Johnson Line sınırını da ihlal etmesiydi. 1959 Tibet isyanından sonra Hindistan'ın Dalai Lama'ya siyasi sığınma hakkı tanıması ve Hindistan'ın CIA'in Tibetli isyancılar için Hindistan topraklarında düzenlediği eğitim programlarına karşı hoşgörüsüyle de gerilim tırmandı. Tam olarak 28 Ağustos 1959'da Çin, işgal altındaki Hint topraklarını askerileştirdi, iki Çin eyaletini birbirine bağlayan toplam 1.200 km'den 179 km'lik vagonları korudu ve Pakistan'ın Hindistan ile başka bir tartışmalı sınır bölgesi üzerindeki iddialarını destekledi. Siachen Buzulu . .
Hint ordusu ile Çinliler arasındaki çatışmalar , 1960-1961 arasındaki iki yıllık dönemde neredeyse her gün oldu . Buna karşılık, Çinliler , Hintliler devam çalışmalarını kesintiye uğratmaya çalıştıkları için stratejik yolu korumak için geri tepmesiz silahları transfer etti. Kızılderililer ABD'den destek istediler ve aldılar, Çinliler ise o sırada Sovyetler Birliği'nden ayrıldı . Gerçekte mesele görünüşte sakindi çünkü Çinliler bölgeyi stratejik olarak görüyorlardı ve Hintliler prestij nedenleriyle bölgeden vazgeçmek istemiyorlardı. Gerçekten de Kızılderililer, iki ulus arasındaki sınırın, MÖ 322'de kurulan ilk Hint imparatorluğu olan Maurya İmparatorluğu'nun kuzey sınırı olduğu için McMahon Hattı'nın birkaç on kilometre kuzeyinden geçtiğini iddia ettiler . basitçe kabul edilemez. Bu sınır , Tibet'in başkenti Lhasa'dan çok uzakta olmayan İndus , Sutlej ve Brahmaputra nehirlerinin yüksek hatlarını da içeriyordu . Hindistan da Sovyet başkanı Kruşçev'in doğrudan müdahalesi sayesinde 2 Ekim 1959'da SSCB'nin desteğini aldı .
Çinliler, Kızılderililere, Aksai Chin karşılığında kuzeydoğu bölgelerini Hindistan'a bırakacakları bir anlaşma önerdi, ancak Hindistan reddetti. Çinliler için, Aksai Chin'in kontrolü ve onu geçen yol, Tibet'in kontrolünü sürdürmek için hayati önem taşıyordu ve 1965'ten beri Tibet'in de bağımsızlığın son kalıntılarını kaybettiğinde özerk bir Çinli haline geldiğinde daha da önemli hale geldi. bölge . Öte yandan, kuzeydoğu sınırının önemi tamamen göz ardı edilebilirdi. Aslında, 28 Ocak 1960'ta Burma ile imzalanan anlaşma , McMahon Hattı'nı iki devlet arasındaki sınır olarak tanıdı. Kuzeybatı sınırı için ise Çin, 1962'de Hindistan ile bir savaş yürüttü ve Pekin'de (2 Mart 1963 ) Pakistan ile bir anlaşma imzaladı ve bu anlaşmaya göre Pakistan tarafından bazı Himalaya payandalarını ilhak etmesi için yetki verildi . Hunza vadisi .
Silahlı çatışma
1957 ve 1960 yılları arasında yıllar süren sürekli ve karşılıklı sınır ihlallerinden sonra , 1961'de gerilim keskin bir şekilde tırmandı . 1961-1962'deki bazı çatışmalar, neredeyse yerleşik nüfustan yoksun bir bölgede ağır topçu mübadelesi, "30 gün savaşı" olarak bilinen açık çatışmayı tetikledi. Çatışmanın ana nedeni, sınırın 3.500 kilometresinin çizilmesiyle ilgiliydi. Ayrıca, her iki ülke de 1975'te Hindistan Birliği'nin bir parçası haline gelen , ancak Çin'in yalnızca 2005'te Hindistan'a ilhak olarak tanıdığı Sikkim'in - o zamanlar bağımsız olan - devletini ilhak etmekle ilgileniyordu . 1960'da Hindistan Başbakanı Nehru , Çin'in daha fazla ilerlemesini önlemek için "ileri" askeri harekat politikası olarak adlandırılan İleri Politikasını başlattı. Bu politikanın uygulanmasında, 1961 ve 1962 yılları arasında Hindistan, tartışmalı bölgelerde çok sayıda ileri karakol kurdu.
Eylül 1962'de Hint ordusu, Çinlileri, deniz seviyesinden 7.000 metre yükseklikte bulunan ve neredeyse ıssız bir çöl platosu olan Aksai Chin'den zorla yerinden etme emrini aldı . 10 Ekim 1962'de düşmanlıklar patlak verdi ve sayı, hazırlık ve lojistik bakımından üstün olan Çin Halk Ordusu galip geldi. Çin ordusu, topçu ateşinden önce, Hindistan'ın Assam eyaletinin sınırlarını ihlal ederek Hint nüfusunda gerçek bir diasporaya neden oldu. Çin'in doğu sınırına değil, Ladakh'ın batı sınırına saldırmasını bekledikleri için Hindistan kelimenin tam anlamıyla şaşırmıştı , böylece sınırın bu bölümünü koruyan askeri güçler çok küçüktü. O günlerin manşetleri Bengal Körfezi'ndeki Çin birliklerinden şimdiden korkulmuştu . Çin saldırısı gerçek bir yıldırım savaşı, ünlü yıldırım savaşı şeklini aldı ve şiddetli çatışmaların sonunda Hindistan hükümetine 22.000 km²'den fazla toprak kaybına mal oldu (Hindistan 38.000 km²'lik kayıptan bahsediyor). Çinliler 21 Kasım 1962'de hedeflerine ulaştıklarını ilan ettiler ve tek taraflı bir "ateşkes" ilan ettiler, Assam'dan çekildiler, ancak Aksai Chin'i değil.
Savaştan sonraki anlaşmazlık
Gerçek bir barış imzalanmadığı, yalnızca bir ateşkes imzalandığı için iki ülke arasındaki savaş teknik olarak henüz bitmedi ve Hindistan Çin'i kendi topraklarının 38.000 kilometrekaresini işgal etmekle suçlarken, Pekin 90.000 kilometrekarelik, temelde tüm devlet üzerinde hak iddia ediyor. Arunaçal Pradeş'te . 2004'ün son aylarında Yeni Delhi , tartışmalı sınır boyunca tekrarlanan Çin müdahalelerinden şikayet etti ve Pekin bu bölge üzerindeki iddialarını yineledi. Ayrıca Pekin, Hindistan'ın Amerika Birleşik Devletleri ile olan en yakın ilişkilerine şüpheyle bakıyor: Eylül ayında Hindistan , Birleşik Devletler'in ve Bengal Körfezi'ndeki diğer ülkelerin deniz askeri tatbikatlarına ev sahipliği yaptı. Son olarak Pekin, Hindistan'ı Dalai Lama'ya ve sürgündeki diğer Tibetlilere gösterilen misafirperverlikten dolayı kınıyor [5] .
Anlaşmazlığa adil bir çözüm bulmak için birçok girişimde bulunulmasına rağmen, bugüne kadar Ladakh sınırı için aşağıdaki nedenlerden dolayı henüz çözülmedi :
- tek taraflı ateşkes hattı (Çin tarafında) Çin tarafından sınır hattı olarak ilan edildi. Hindistan ise ateşkes hattına meydan okuyor ve dağılmış Britanya İmparatorluğu'nun sınır çizgisini bir sınır olarak görüyor ;
- Hindistan, Pakistan'ın 1963'te Karakurum topraklarının bir kısmını Çin'e devretmesine itiraz ediyor. Hindistan ayrıca Keşmir'in Pakistan kısmını kendi toprakları olarak görüyor ve - kendi bakış açısına göre - Pakistan kendisine ait olmayan bir bölgeyi yabancılaştırdı;
- Hindistan, Çinlilerin Tibet ve Sincan eyaletlerini birbirine bağlamak için 1955-1959 yıllarında inşa ettikleri hayati yola itiraz ediyor . Hindistan'ın bakış açısından Çin, yolu Hindistan topraklarında inşa etti;
- Hindistan, Tibet'in 1954'te Çin'e ilhakını kabul etmesine rağmen, yine de topraklarında sürgündeki Tibet hükümetine ev sahipliği yapıyor;
- ne de olsa Çin, Nepal ile Butan arasında sıkışmış olan Hindistan'ın Sikkim devletini (1975'e kadar bağımsız) Hindistan Birliği'nin ayrılmaz bir parçası olarak ancak 2005'te tanıdı ;
- Çin, stratejik olarak daha az önemli olan doğu sınırında bile rekabet etmeye devam ediyor. Şaşırtıcı olmayan bir şekilde, 13 Kasım 2006'da Çin'in Yeni Delhi büyükelçisi, Pekin'in bugün Himalaya topraklarının kuzeydoğu Hindistan eyaleti Arunaçal Pradeş tarafından temsil edilen kısmı üzerinde hak iddia etmeye devam ettiğini hatırlattı (çatışma sırasında bu bölge "Kuzey Doğu Sınır Ajansı"). Bununla birlikte, yeni Hindistan dışişleri bakanı Pranab Mukarjee'nin yanıtı, Çin'in ilhak etme amaçlarını yavaşlattı ve Hindistan'ın bu noktada boyun eğmeye istekli olmadığını öne sürdü [6] .
- Hindistan, Çin'i, 1966'dan beri sınırın kesin tanımı için periyodik istişareler yapmakla suçluyor , ancak tatmin edici bir anlaşmaya varma niyeti olmadan (kendisi, Çin'in eski sınırlarının tanınması karşılığında Çin stratejik yolunun sınır ötesi statüsünü teklif etmişti). 1947 ).
Bununla birlikte, bununla ilgili bazı olumlu haberler de var:
- iki ulus arasındaki ekonomik alışveriş çok gelişmiştir. Hindistan, Çin'den ham veya yarı mamul malzeme ithal etmekte ve ona ileri teknolojik ürünler satmaktadır [7] .
- Eski Hindistan Başbakanı Bihari Vajpayee'nin 2003 yılında Çin'e yaptığı ziyaretin ardından Yeni Delhi ve Pekin arasındaki yakınlaşma , ardından Çin Devlet Başkanı Hu Jintao'nun Kasım 2006'da Hindistan'a yaptığı ziyaret [8] .
- toplantılarda ayrıca, Nathu La'nın (1962 Çin-Hindistan savaşı tarafından kapatılan ) Himalaya geçidinin yeniden açılması ve Çin Qinghai - Lhasa demiryolu hattını Yadong'a kadar uzatmak için bir projenin başlatılması gibi önemli sembolik geri bildirimler de vardı . Hindistan sınırını belirleyen geçitten önceki son Çin şehri [9] . Pekin'de yayınlanan basın açıklaması aslında şunu vurguluyor: « Pekin ve Yeni Delhi hükümetleri bir anlaşmaya vardılar: 6 Temmuz 2005'te tarihi İpek Yolu üzerinde önemli bir durak olan Nathu La geçidi 4300 metre yukarıda yeniden açılacak. deniz seviyesi Himalaya dağ silsilesi üzerinde rakım , Tibet'in başkenti Lhasa ile Hindistan'ın Kalküta limanı arasında , her biri yaklaşık 500 kilometre uzaklıkta , neredeyse yarı yolda [10] ».
- iki eyaletten birlikler, bir dizi yıllık ortak askeri manevralarda Yunnan Dağları'nda birlikte hareket ediyor. 1962 savaşını henüz tamamlamamış olan iki geleneksel rakip arasında daha da büyük ilişkiler geliştirmek için önemli bir adımdır.
- her şeye rağmen Aksai Chin'in çöl platosu her iki yarışmacıyı da pek ilgilendirmiyor. Çin, doğu bölgelerinden Tibet'e doğrudan erişimle ilgileniyor, Hindistan ise bunu bir prestij meselesi yapıyor.
Notlar
- ^ HASC by United States Congress, House Committee on Armed Services - 1999, s. 62
- ^ Dünyanın Zirvesinde Savaş: Afganistan, Keşmir ve Tibet için Mücadele Eric S. Margolis, s. 234.
- Hindistan Savunma Bakanı'nın 1965'te belirlediği zayiat sayısını çok düşük bulan ABD ordusunun açıklamalarına göre
- ^ [1]
- ^ Çin - Hindistan: Pekin ve Yeni Delhi arasındaki ilk ortak askeri tatbikatlar, uzun düşmanlar , lucisullest.it , 19 Aralık 2007. Erişim tarihi: 13 Ekim 2020 ( orijinalinden 5 Ağustos 2012 tarihinde arşivlendi ) .
- ^ 2
- ^ 3
- ^ 4
- ^ Ibid.
- ^ 5 , advmagazine.net'te . Erişim tarihi: 28 Mayıs 2009 ( 13 Mayıs 2015 tarihinde kaynağından arşivlendi ) .
Kaynakça
- James Barnard Calvin, Çin-Hindistan Sınır Savaşı , 1988 ( James Barnard Calvin, Çin -Hindistan Sınır Savaşı , globalsecurity.org'da , Nisan 1984. Erişim tarihi: 14 Haziran 2006 ) .
- ( TR ) Alastair Lamb, Çin-Hindistan Sınırı: Tartışmalı Sınırların Kökenleri , 1964 Alastair Lamb, Çin-Hindistan Sınırı: Tartışmalı Sınırların Kökenleri , L, Oxford University Press, 1964 ..
- Neville Maxwell, Hindistan'ın Çin Savaşı , New York, Pantheon, 1970.
- ( TR ) Gunnar Myrdal , Asya Draması; Ulusların Yoksulluğu Üzerine Bir Araştırma , New York, Random House, 1968.
- ( TR ) PB Sinha, AA Athale ve SN Prasad, Çin ile Çatışmanın Tarihi , Hindistan Savunma Bakanlığı'nın tarihi bölümü, 1992.
- ( ZH ) 中 印 边疆 自卫 反击 作战 史 / Zhong yin bianjiang ziwei fanji zuozhanshi - Çin-Hint Savunma Savaşı Tarihi , Pekin, Junshi kexue chubanshe, 1993. Xu Yan'ın müdahaleleriyle ve Tian Di Publishing Co. tarafından yayınlandı.
- Allen S. Whiting, Çin Caydırıcılık Hesabı: Hindistan ve Çinhindi .
İlgili öğeler
Dış bağlantılar
- ( TR ) Çin-Hint Savaşı (1962) , globalsecurity.org'da .
- ( TR ) 1962 Çin-Hint Çatışması , rediff.com'da .
- Neville Maxwell : Henderson Brooks Raporu , Centurychina.com'da . Erişim tarihi: 7 Nisan 2010 ( 22 Ağustos 2008 tarihinde orijinalinden arşivlendi ) .
- ( TR ) 1962 Hindustan Times makalesi , hindustantimes.com'da . Erişim tarihi: 7 Nisan 2010 ( 3 Mayıs 2005'te orijinalinden arşivlendi ) .
- Himalayalar'da Savaş , bharat - rakshak.com'da . Erişim tarihi: 7 Nisan 2010 ( 7 Mayıs 2005 tarihinde orijinalinden arşivlendi ) .
- ( TR ) 1962 Çin-Hint Savaşı , bcasnet.org'da ( 4 Mart 2007'de orijinalinden arşivlenmiştir ) .
- ( TR ) Sınır anlaşmazlığına ilişkin gelişmeler (2005) , news.xinhuanet.com'da .
- ( TR ) Rediff Special / Claude Arpi , ia.rediff.com'da .
- ( TR ) 1962 Savaş ve Çin-Hindistan ilişkilerine etkileri , casas-pkucis.org.cn üzerinde . Erişim tarihi: 7 Nisan 2010 ( 28 Eylül 2007 tarihinde orijinalinden arşivlendi ) .
- ( TR ) lib.berkeley.edu adresindeki California Üniversitesi'nden bibliyografya .
- ( TR ) Journal.frontierindia.com'da Frontier India ile ilgili sayfa ( 15 Şubat 2007 tarihli orijinalinden arşivlenmiştir ) .
- ( ZH ) Çin-Hindistan sınır savaşının tarihi , fyjs.cn'de ( 25 Ağustos 2009'da orijinalinden arşivlenmiştir ) .
- ( ZH ) Fyjs.cn'de iki ülke arasındaki sınırların tarihi haritaları ( 30 Mayıs 2006'daki orijinal url'den arşivlenmiştir ) .