En nadir fotoğraf - iki aynı Rus savaş gemileri birlikte Sovyet yapımı değil. Ancak bu nadir olmaktan çıkmalı. Fotoğraf: defenceimagery.mod.uk
Rusya'nın aklı başında gemi inşa politikasının altında olması gereken ilkelere karar verdikten sonra, onları en azından teorik bir teste tabi tutmanız gerekir. Bir anlamda bu, donanmanın bu basit kurallara uyması halinde hangi gemileri alacağını açıkça gösteren son makalede korvet örneğiyle yapılmıştır.
Ancak soruyu daha geniş bir şekilde ortaya koymalıyız ve prensip olarak Rusya Federasyonu'nun kimeraları kovalamasa bile ne tür bir yüzey filosunun karşılayabileceğini göstermeliyiz.
Bu, bir yandan birini yanılsamalardan kurtaracak, diğer yandan da Rusya Federasyonu'nun sanayinin çöküşü nedeniyle bir filoya sahip olamayacağı tezini destekleyenlere layık bir yanıt olacaktır. Belki sorunlarımız tamamen örgütseldir.
Yüzey filosu dikkate alınacaktır. Ve tabii ki, ne yapıldığı ve bunun yerine ne yapılabileceği konusunda bazı karşılaştırmalar var.
Ana Santraller - GEM ile başlayalım.
Sınır koşulu olarak ana elektrik santralleri
Yapım aşamasındaki gemilerin türünü sınırlayan sınırlayıcı faktörlerden biri, günlük bakış açısından anlaşılabilir olan şeylere başvurursak, gemi için gerekli olan ana enerji santralini, (kabaca konuşursak) motorlarını ve şanzımanı üretme kabiliyetidir. Şu anda, Rusya'da bir dizi elektrik santrali seri üretiliyor.
Yüzey gemilerinin donatıldığı dizel motor tedarikçileri, PJSC Zvezda (çeşitli modellerde radyal çok silindirli dizel motorları ile) ve D49 ailesinden farklı güçte orta hızlı dizel motorlar üreten JSC K Fabrikasıdır. Her ikisinin de yararları ve dezavantajları yaygın olarak bilinmektedir. Dolayısıyla Zvezd'in güvenilirlik ve maksimum güçte uzun vadeli çalışma olasılığı ile ilgili sorunları var. Kolomn'un güvenilirliği kabul edilebilir bir düzeye getirildi, ancak yetersiz güç kaldı (aynı boyutlardaki yabancı sınıf arkadaşları çok daha güçlüdür). Bununla birlikte, bu motorların "dizel köklerine" rağmen savaş gemileri için uygun olduğu kanıtlanmıştır.
Zvezda'nın ürünlerinin özgüllüğü nedeniyle, ayrı bir bölüme koymaya değer, ancak şimdilik Kolomny hakkında.
Yerli savaş gemilerinde 10 hp'ye kadar kapasiteye sahip 49D5200 motorlar kullanılıyor. itibaren. (BDK projesi 11711, fırkateyn pr. 22350) ve 16 litre kapasiteli 49D6000. itibaren. (20380 ve 20385 projelerinin korvetleri, 22160 projesinin devriye gemileri).
Bu dizel motorlar, rpm'yi dönüştürmek ve pervanenin dönüş yönünü tersine çevirmek için dişli tahriklere ihtiyaç duyar. Redüktör JSC "Zvezda redüktör" tarafından üretilmiştir, bu işletme tekelci, yeri doldurulamaz. Bu nedenle, devriye gemilerinde, motor için bir dişli kutusu ve bir şaft hattı olmak üzere bir RRP-6000 (5RP) dişli kutusu kullanılır. BDK'da benzer bir dişli kutusu kullanılır.
Korvetler üzerinde, iki 12000D16 dizel motorun ortak bir şaft üzerindeki çalışmalarını özetleyen ve toplamda 49'in beygir gücündeki ünitenin toplam maksimum gücü olduğu bir dizel geri vites ünitesi DDA-12000'i oluşturan RRP-12000 kullanılır. 20380 ve 20385 projelerinin her korvetinde, toplam kapasitesi 24000 litre olan bu tür iki ünite bulunmaktadır. itibaren.
Önemli bir nokta, devriye gemileri ve korvetlerin dişli tahriklerinin birleştirilmiş ve aynı ekipman üzerinde yapılmasıdır. Bu nedenle, RRP-6000, tek bir dizel motor için uygun olmayan çok fazla kütleye sahiptir.
kendi tarih - Dizelin ekonomik tahrik için ve art yakıcı için kullanıldığı fırkateynlerin elektrik santrali - "UEC-Saturn" tarafından üretilen gaz türbini M-90FR. Böyle bir kurulum - Kolomna 55D10 dizel motorun bir parçası olarak M-49R dizel-gaz türbini ünitesi, M-90FR GTU ve PO55 redüktör - fırkateyn üzerine iki şaft hattında 2 ünite miktarında kurulur. 22350 projesinin fırkateynleri için bu, mümkün olan minimum elektrik santralidir.
GTU M-90FR
Yerli sanayi bu tür kaç tane kurulum üretebilir?
Fırkateynler ve M-55'leriyle ilgili olarak, soru açıkken, yerli endüstri yalnızca bir tam set üretti ve gelecekte ne hız gösterebileceği bilinmiyor. Şimdilik her iki yılda bir bir gemi kitine güvenmenin mantıklı olduğunu varsayabiliriz.
Önemli bir nokta - bu "Yıldız Düşürücü" nin gerçek kapasitelerinden kaynaklanmıyor! Bu, bazı yapılar tarafından yapay olarak teşvik edilen bu organizasyonun etrafındaki organizasyonel karışıklık tarafından önceden belirlenir.
Gerçekte, işletmedeki işgücü organizasyonunu normale döndürürseniz, üretim sürecinden farklı contaları atın ve testlerde hata ayıklayın, o zaman ulaşılabilir yılda en fazla iki gemi seti... Santral tedarik etme olasılığı ne için? yılda iki firkateyn veya benzer bir güce sahip bir elektrik santrali gerektiren diğer gemiler.
Ancak, bu örgütsel sorun henüz çözülmediğinden (ve yakın gelecekte çözüleceğine inanmak için hiçbir neden olmadığından), kendimizi iki yıl içinde deneysel bir setle (gemi) sınırlayacağız.
Ne yazık ki, 6 alt gemisi projesi için deneysel bir seri olmayan 20386RP dişli kutusu sağlama ihtiyacı nedeniyle, fırkateynler için dişli kutusu üretiminin devamına yönelik çalışmalar bu yıl ertelendi - 6RP, M-055R'nin bir parçası olan P55 ile aynı ekipman üzerinde üretildi. 20386'nın izole bir aşırılık olarak kalacağını umalım, 2010'larda deniz meselelerini süpüren çılgınlığın bir anıtı. Ancak bunu yapmak için bu çılgınlığa bir son vermelisiniz.
PO55 redüktörlerin montajı. Fotoğraf: S. Panov
Redüksiyon dişlisi 6РП. Tasarımda ortak bir şey görebilirsiniz, değil mi?
Bu nedenle, dizel-gaz türbin ünitelerinin yapım olanakları, iki yılda bir set veya iki yılda 22350 seviyesinde bir fırkateyn olarak değerlendirilmelidir. GEM bu tür gemileri üretme yeteneğini bu şekilde sınırlar.
Tam dizel kurulumlara gelince, resim aşağıdaki gibidir.
Star Reducer, yılda dört adede kadar RRP-12000'i birleştirebilir. Yani, korvet 20380 seviyesindeki gemiler, yılda iki birim miktarında döşenebilir. Bir alternatif, RRP-6000 ile birleştirilmiş olmasına rağmen yapısal olarak daha basit olan ve gerilirseniz yılda 12000-5 birime kadar miktarlarda üretilebilen RRP-6 üretimidir, bu da teoride bir çift ile 3 gemiye kadar yerleştirmeyi mümkün kılar. dizel motorlar ve bu tür dişli kutuları, böyle bir elektrik santraline sahip bir gemiye örnek 22160 projesidir.
Dizel motor 6000D16 (49 hp) ve RRP-6000 dişli kutusunun bir parçası olarak dizel geri vites kutusu DRRA-6000. Bu türden iki birim, 22160 projesinin devriye gemilerini "hareket ettiriyor". Aynı birimler, ancak motorlar 10D49 (5200 hp) - BDK projesi 11711 (ilk ikisi).
Bu durumda, seçmeniz gerekir - iki "geleneksel korvet" veya üç "geleneksel devriye veya iki dizel motorlu bazı küçük korvetler" aynı anda çalışmayacaktır.
Dizel-dizel ünitesi DDA-12000 (iki dizel motor 16D49, her biri 6000 hp ve bir vites kutusu RRP-12000) - bir şaft hattında çalışan bir Corvette enerji santralinin "yarısı".
Ancak santral tamamen - iki valolin için bir çift birim. 20380 ve 20385 projelerinin korvetlerinin "Kalbi" ve geliştirilmiş 11711 projesinin BDK'sı (ikinci ikisi).
Özetler.
GEM, Rusya Federasyonu'nun savaş gemileri döşeme ve inşa etme yeteneklerini aşağıdaki şekilde sınırlandırıyor:
- Yılda 1 birime kadar hızlanma olasılığı ile her iki yılda bir 22350 tipi 2 fırkateyn veya bir analog, ancak ne zaman olduğu bilinmemektedir;
- aynı anda 2 korvet, temel boyutlarda 20380'e benzer veya yılda biraz daha az (örneğin, kasa 11661'de);
- ya da onların yerine her biri iki dizelli 3 küçük gemi, yine bir yıl.
"Daha küçük" gemiler için aday KFOR projesi 21810'dur. Ancak böyle olmak zorunda değil.
Teorik olarak, yılda 1-2 RRP-6000 yayını ve dört RRP-12000 almanın mümkün olacağı umulabilir. Öyleyse, bir veya iki yıl içinde başka bir geminin indirilmesi anlamına gelir. Ama bu "söz konusu".
K zavod, üretimlerini önceden planlamak mümkünse, gerekli sayıda dizel motoru sorunsuz bir şekilde çıkaracaktır.
Bugün yeteneklerimiz böyle gerçek görünüyor.
Birisi bunun çok olmadığını söyleyecek. Öyle olabilir, ancak bu şu anda inşa ettiğimizden daha fazlası ve çok daha fazlası. Korvet yapımına gelince, bu neredeyse bir Çin temposu - ipotek ediyorlar ve yılda üç 056'larını (ortalama olarak) teslim ediyorlar. Diğer faktörleri hesaba katmadan, sadece elektrik santralinden başlarsak, yılda iki korvet yapabiliriz. Çökmüş endüstri için çok fazla.
8 yıllık bir süre zarfında, bunlar "bonus" şeklinde en az dört küçük gemi (küçük korvetler, büyük çıkarma gemileri, SDK veya aynı türden başka bir şey) içeren 4 fırkateyn ve 16 korvettir. Sırasıyla 5 yaşında bir gemide 20 fırkateyn, 4 korvet ve 5-XNUMX küçük gemi. Açıktır ki bunlar, bu süre zarfında yapılabilecek gemi sayısı değil, bir santralin kaç gemiye yapılabileceği.
Kabaca konuşmak gerekirse, teknik olarak, 2011'in başından 2020'nin sonuna kadar bu tür yaklaşımlarla, 20 korvet, 4-5 çıkarma gemisi veya Çin projesi 056'ya benzer bir şey döşemek mümkün olacaktır. ithal ikamesi, ancak farklı 20386 ve benzeri "projeler" yoldan geçmezse, şimdi çıkacak. Firkateynlerin sayısı, inşa edildiği kadar çok sayıda inşa edilmiş olacaktı, ancak 2014 yılına kadar Ukrayna'dan 11356 için birkaç elektrik santrali daha “çekmeye” çalışmak mümkün olabilirdi, zaman izin verildi, ancak şimdi bu tamamen geçmiş bir aşamadır.
Dizel ünitelerin montajı için sadece yetersiz sayıda test standı, tamamen dizel gemilerde fren görevi görebilir. Ancak bu sorun çözülebilir, sadece ihtiyacınız olan bir duruş daha ve her şey
Savunma Bakanlığının bütün bunlar yerine yaptıkları bugün çok iyi biliniyor ve şimdilik bu üzücü konuya dönmeyeceğiz.
Bugün hangi projeler santrallerin seri üretiminde mevcut olduğunu "iddia ediyor"?
RRP-6000 ve buna bağlı olarak valolinium başına bir Kolomna dizel motorlu elektrik santralinde, Proje 22160 devriye gemileri var, onların "devamı" şimdi tartışılıyor, bir başka, aslında bir "kereste fabrikası".
DDA-12000'de - değiştirilmiş proje 20380'e göre inşa edilen 20385, 11711, BDK korvetleri (Vladimir Andreev, Vitaly Trushin, belki de dizi devam edecek).
Bu durumda, tekrarlıyoruz - yapabilirsiniz veya korvetler için maksimum RRP-12000 ve RRP-6000 "mümkün olduğu kadar" yapabilirsiniz. Veya tüm gemi türleri için gerektiği kadar yapın, ancak daha sonra zaman faktörü ortaya çıkar. Yani, "korvetin elektrik santrali" ile "devriye gemisinin elektrik santrali" ile gemiler arasında endüstriyel kapasiteler için rekabet var.
55 projesinin fırkateynlerinde kullanılan M-22350R durumunda, fırkateynlere ek olarak, büyük olasılıkla 23900 projesinin evrensel amfibi saldırı gemileri için (şu anda Kerç'te inşa edilmiş gibi) ve ayrıca aynı endüstriyel kaynaklar için gerekli olacaktır. Bu üniteler için gerekli olan proje 20386 rekabet eder (bunun için aynı M-90FR art yakıcı türbinlerine ihtiyaç vardır).
Bu nedenle, 22350 projesinin firkateynleri, 20386 projesinin alt firkateynleri ve 23900 projesinin UDC'si arasında enerji santrali için rekabet olacaktır.
Şimdi mevcut fırsatları rasyonel olarak nasıl kullanabileceğinize bakmaya değer.
Mevcut muhafazalar ve yetenekleri
Mevcut gemi türlerinden kısmen soyutlanıyoruz ve düşünüyoruz ve “maksimum filo Aynı paraya ”bu tür kaynaklarla elde edilebilir ve daha önce dile getirilen yaklaşımlarla yönlendirilebilir mi?
Bakıyoruz - iki yılda bir bir "fırkateyn" enerji santrali, her iki yılda bir 4800-5400 tonluk tam deplasmana sahip bir geminin kaldırılması anlamına geliyor.
Ve bu, beş ila altı yıl içinde (böyle bir zaman dilimine ulaşmak oldukça gerçekçi), iki yıl içinde bir gemi almaya başlayabileceğiniz anlamına gelir.
Prensip olarak, 22350 projesiyle, bu tarihlere ulaşmak ve sonra onları desteklemek, öncelikle Severnaya Verf'in daha hızlı hareket etmeye zorlanması ve ikinci olarak 20386'dan itibaren bu ritme takılmaması ve varsayımsal mutasyonlar ve UDC (bunun için bu GEM çok güçlü bir şekilde yetersizdir, ancak başka uygun güç yoktur).
Bu gemiler şimdi olduğundan daha fazla sayıda inşa edilebilir.
Peki ya herhangi bir görevi az ya da çok yerine getirebilecek evrensel bir fırkateyne değil, örneğin bir hava savunma gemisine ihtiyacımız varsa?
Çok basit - aynı enerji santraline sahip aynı gövdede, daha gelişmiş elektronik silahlara sahip bir gemi, saldırı füzesinin azaltılmış bileşimi ile оружия (örneğin, 3 dikey fırlatıcı yerine sekiz füze için 1 tane olacak ve direğin arkasında Uran füze rampaları olacak. 20380 korvet için olduğu gibi), ancak artan sayıda Redut hava savunma füzesi fırlatıcı ile. Önerilen durumda, oldukça gerçekçi - 6 füze 48M9 veren 96 fırlatıcı "Reduta". 130 mm'lik bir top yerine, böyle bir gemi, izlemesi pahalı olması için son korvetlerde vurulan 100 mm'lik bir A-190'a sahip olabilir ve hava hedefleri için iyi çalışır.
Bir gövde, bir enerji santrali ve bir dizi seri genel gemi sistemi ile, tek bir gövdede farklı görevler için farklı gemileri tamamlamak mümkündür. Ve onlardan - taktik gruplar.
Ya uzak deniz bölgesinin özel bir denizaltı karşıtı gemi varsa?
Yine aynı şey - aynı enerji santrali, aynı gövde, iki helikopter için bir çift hangar, yeniden düzenlenmiş (hacimlerin sonlu - basitleştirilmiş olduğu dikkate alınarak) uçaksavar topçu silahları, gerekirse, daha sonra daha az sayıda füze rampası.
Ve aynı "alt sınıf" yaklaşımı. 12000 litremiz var. itibaren. bir çift dizel motor ve 24000 hp. itibaren. ikincisi, bir korvet örneğinde gövdenin boyutları yaklaşık olarak nettir ve prensipte bunlara çok fazla "sığdırabilirsiniz": bu nedenle, bu gövde, iki helikopteri barındıracak kadar geniştir.
20385'e dayalı kolaj. Ölçeklemek için. Korvetin gövdesinin genişliği, Amerikan fırkateyni Perry'ninkinden 70 cm daha az ve Perry iki helikopter taşıdı.
3 örneğinde görülebilen maksimum dikey fırlatma birimi sayısı 20385 birimdir (yalnızca bir helikopter olması koşuluyla), radar sistemini basitleştirirsek ve 20380'deki ile aynı füze güvertesini serbest bırakırsak, böyle bir gemiye bir KRO koymak mümkündür. "Uranüs" ve UKSK'dan, örneğin terk etmek, lehine üç rampalar "Reduta" ve 28 füze.
Pruvada 12 hücreli bir Redut hava savunma füzesi fırlatıcı, bir saldırı silahı bir Uran gemi karşıtı füze sistemi ve 20385'te olduğu gibi kıçta bir Redut fırlatıcı var. PLUR yok ama ciddi bir hava savunması var. Bu, bunun yapılması gerektiği anlamına gelmez, ancak kimse yapamaz yapmak, hala ihtiyacın varsa.
Helikopter için hangarı terk edip kendimizi kalkış ve iniş alanına hapsedersek, o zaman UVP'deki 30 farklı füzenin "Reduta" UVP'sinde güvertede bulunan füze silahlarının sayısını 16'a kadar arttırmak ve hatta "Uranüs" ü tutmak mümkün. Ya da fırlatıcıların sayısını azaltmak, ancak ZRAK gemisine "Pantsir" i monte etmek, yakın bölgede hava savunmasını radikal bir şekilde güçlendirmek (ne olduğuna kıyasla).
Yani, yine birçok seçeneğe sahibiz. Aynı zamanda, bir firkateynin aksine, bu gerçekten bir kütledir - on yıllık bir süre içinde yirmi gemi ve ikramiye olarak beş BDK / SDK - bu, özellikle bir yandan birleşik ve diğer yandan gemilerden savaş grupları oluşturma olasılığı dikkate alındığında, herhangi bir standartta çok fazladır. - yetenekleri bakımından birbirlerini tamamlar (birinin iki helikopteri vardır, ikincinin bir PLUR'u vardır, üçüncüsünün helikopteri yoktur, ancak bir "yetişkin" radarı, hatta aynı "Polyment" ve 30 uçaksavar füzesi vb.) ...
Peki ya bu yaklaşımla çıkarma gemileri?
Evet, onlarla her şey yolunda, on yıl boyunca tek bir dizel motorla çalışan 10-20 vites kutusu sorunsuz yapılabilir ve bunlar "Ivan Gren" tipinde 5-10 dişli kutusu, yalnızca daha basit, örneğin aynı proje 21810 SDK.
Öte yandan, yerel kıyılardan çok uzakta "dikey kapsama" gibi bir seçenek bırakılmamak için, bunu inşa etmek oldukça mümkün olacaktır:
Bu, "Sörf" kodu altında hesaplanan, gerçek bir "Sörf" olan DVD'dir ve şu anda konudan uzak olan gazetecilerin bahsettiği şey değildir. Rusça "Rotterdam". Mistral'larla yapılan destandan önce, filo tam olarak bu gemileri istiyordu. Ve "Corvette" enerji santrali (2 DDA-12000) onları gerekli hızda hareket ettirebilir. Yirmi varsayımsal korvet arasından dört varsayımsal korvet feda ederek, bu tür gemilerin inşası için yeterli olan santral için bir rezerv oluşturmak mümkün olacaktı ve bu, inanılmaz derecede pahalı ve gerçekten uzun olacağını vaat eden UDC destanından çok daha akıllıca bir karar olurdu ve hala da olabilir. başarısızlıkla sonuçlanır.
Dolayısıyla, mevcut GEM bile bizi gerçekten sınırlamıyor.
Dikkatinizi "yıldız motorlara" çevirirseniz, bu daha da belirgin hale gelir.
Zvezda'dan çok silindirli enerji santralleri - М507, 504 ve diğerleri
Çok silindirli motorlar, M503, 504, 520, ikiz (iki bölmeli) 507 tipleri, Donanma ve sınır birimlerinde uzun süredir yaygın olarak kullanılmaktadır. Şu anda, 128 silindirli M507D, 22800 Karakurt MRK'ya monte edilmiştir ve 42 silindirli M503'ün özel bir düşük manyetik modifikasyonu, Project 12700 mayın tarama gemilerine monte edilmiştir.Modern MRK, MPK ve Sovyet yapımı füze botları için bu tür motorlara ihtiyaç duymaktadır.
"Zvezda" М507Д. Her biri 56 silindirli iki "bölme". 128 silindirli bir motor yerine, her biri iki adet 56 silindir yapmak mümkündü.
Donanmanın yılda kaç tane böyle enerji santrali var?
Bir cevap var - PJSC "Zvezda" altı M507 motoru veya (M504, M507'nin "yarısı" olduğu için) on iki M504 üretebilir. Özel M503 ayrı bir karmaşık hikaye, ona değinmeyeceğiz, geri kalanı için istatistikler net.
Ayrıca Kingisepp Makine İmalat Fabrikası'nda teorik olarak üretim geliştirme imkanı bulunmakta ve bu tür girişimler yapılmaktadır. Böylelikle KMZ'de üretilen M520 motorunun test edilmesi için sınır servisine montajı ve devri mümkün oldu. Yani belli bir büyüme potansiyeli var. Ne yazık ki, devlet özellikle bu potansiyeli geliştirmeye çalışmıyor, tam tersi, ancak her şey değişebilir, şimdilik var olduğuna dikkat edin. Ama gerçeklikten başlayacağız.
Yılda altı M507 nedir?
Bunlar yılda iki RTO "Karakurt". Bugün daha yavaş inşa ediliyorlar, ancak her durumda, bu seri nispeten yakında inşa edilecek. Bu kadar özelleşmiş bir dizi geminin inşasının bir hata olduğu zaten söylenmişti, ancak "Karakurt" gövdesi boyutlarında ve elektrik santrali (3xM507, üç valolin) ile çok amaçlı bir gemi yapmak oldukça mümkündür, helikoptersiz ve iniş pisti olmadan sadece küçük bir gemi. ...
Böyle bir gemi hem MRK hem de IPC'nin yerini alabilir, denizaltılarla savaşabilir, kıyıya seyir füzeleri ve yüzey gemileriyle saldırabilir. Böyle bir gemi yaratma olasılığı birçok kez tartışıldı. Üstelik bazı haberlere göre Almaz Merkez Tasarım Bürosu'nun Karakurt'ta olduğu gibi her şeyin seri olduğu ve değişiklik yapılmadan anında üretilip işletmeye alınabildiği böyle bir gemi projesi bile var.
Ve OVR'nin yeniden canlandırılması için bu tür bir dizi geminin inşasından sonra bu motorlar nerede ve nasıl kullanılır? Örneğin, deniz üslerini kapsayacak asgari sayıda denizaltı karşıtı "Karakurt-2 PLO" serisi mi?
İlk olarak, modern konseptlere göre oluşturulmuş yeni bir füze teknesine uzun zamandır ihtiyacımız var - hızlı, en az 45 deniz mili, göze çarpmayan, ucuz. Bir çift M507 ve iki valolinin, Uran gemi karşıtı füze sistemi ile donanmış küçük bir tekneyi veya aynı boyutlardaki başka bir füzeyi gereken hıza kadar dağıtabileceği varsayılabilir. Bu, bu santrallerin teknelerin döşenmesini yılda üç tekne oranında sınırladığı anlamına gelir.
Bununla birlikte, konuya farklı bir açıdan yaklaşabilirsiniz. Yazarın makalesindeVPK-Courier gazetesinde gemi tipi elektrik santrallerine ayrılan örnekte şu örnek verilmiştir:
Şu anda Zvezda, örneğin Karakurt boyutlarında bir gemi inşa etmeyi mümkün kılan bir garantiyle yılda üç M507D motoru üretebiliyor. Belki de öngörülebilir gelecekte yılda dört motor üretmek mümkün olacak. Ancak üç M507D esasen altı M504 ve dördü zaten sekiz. M507, basitçe söylemek gerekirse, bir çift iki M504'tür. M507'nin "yarısında" kabul edilebilir taktik ve teknik özellikler elde etmek mümkün mü? Yapabileceğin ortaya çıktı.
Şu anda, çok şaftlı su jeti tesisleri Batı ülkelerinde daha yaygın hale geliyor. Bu, esasen, bir yandan diğer yana teknenin tüm genişliğini kaplayan bir su fıskiyesi "bataryası" dır.
Şimdiye kadar, bu tür pervaneler çoğunlukla yüksek hızlı feribotlarda kullanılıyor. Örneğin 125 metre uzunluğunda, 18 genişliğinde, toplam 7895 ton deplasmanlı ve 5650 kilowatt kapasiteli altı motorlu Silvia Ana, 42 knot'a kadar hız geliştiriyor. Böyle bir hareket ona çok şaftlı bir su jeti tesisatı tarafından verilir.
Karakurt büyüklüğünde ve aynı deplasman (1000 tondan az) olan bir gemi için benzer bir çok şaftlı su jetinin daha düşük bir güçte karşılaştırılabilir hız verileri sağlayacağını hesaplamak kolaydır. Böylece, üç M507D yerine, her biri kendi su topu üzerinde çalışacak dört M504 kullanılabilir.
Şu anda, çok şaftlı su jeti tesisleri Batı ülkelerinde daha yaygın hale geliyor. Bu, esasen, bir yandan diğer yana teknenin tüm genişliğini kaplayan bir su fıskiyesi "bataryası" dır.
Şimdiye kadar, bu tür pervaneler çoğunlukla yüksek hızlı feribotlarda kullanılıyor. Örneğin 125 metre uzunluğunda, 18 genişliğinde, toplam 7895 ton deplasmanlı ve 5650 kilowatt kapasiteli altı motorlu Silvia Ana, 42 knot'a kadar hız geliştiriyor. Böyle bir hareket ona çok şaftlı bir su jeti tesisatı tarafından verilir.
Karakurt büyüklüğünde ve aynı deplasman (1000 tondan az) olan bir gemi için benzer bir çok şaftlı su jetinin daha düşük bir güçte karşılaştırılabilir hız verileri sağlayacağını hesaplamak kolaydır. Böylece, üç M507D yerine, her biri kendi su topu üzerinde çalışacak dört M504 kullanılabilir.
Yani altı М507Д, "Karakurt" sınıfındaki üç su topu gemisi veya füze teknelerinden bahsedersek (М504 ile üç su topu), o zaman yılda dört tekne.
Ama soruya diğer taraftan da yaklaşabilirsiniz.
Ya her M507D su topunu kendi başına çevirirse? Ve altı M507D bir tür yüksek hızlı av gemilerine giderse? Her biri üç veya dört topla mı?
Çok hızlı bir gemi olacak.
Evet, su toplarının sorunları var. Bizim koşullarımızda, bu, her şeyden önce, su yüzeyindeki buzdur, örneğin sulu kar. Su topu için tehlikeli olan başka oluşumlar da var.
Suga
Ek olarak, yüksek hızlı bir gemide, su fıskiyelerinin yüksek hızdaki nozulları su altında değildir, su kütlesinin geminin arkasını kapatmak için zamanı yoktur. Ve bu bizim iklimimizde memenin donması demektir. Bununla birlikte, her iki sorun da çözülemez olarak kabul edilemez ve tazyikli su yönetilmesi zor bir açık pozisyonu olarak değerlendirilemez.
Yukarıdakilerin hepsinin sadece böyle gemiler inşa etmek için bir çağrı olarak anlaşılması gerekmez, öyle değildir. Bu sadece bir seçeneğimiz olduğunun bir göstergesi. Seri dişli kutuları, "Kolomna" ve M-90FR türbinleri, toplam 1500 ila 5400 ton deplasmana sahip gemilerin nişlerini "kapatmayı" mümkün kılar. Üstelik, bir gemide fırkateyn büyüklüğünde dört şaftlı bir elektrik santralinin mühendislik çılgınlığı ve benzer numaralar olmadan. Ve oldukça fazla sayıda savaş gemisi inşa etmeyi mümkün kılıyorlar - aslında inşa ettiğimizden çok daha fazlası. Herhangi bir ithalat olmadan.
"Yıldızlar", mevcut sayılarıyla bile, üretimin modernizasyonu ve genişletilmesi olmadan, KMZ'de konuşlandırılmadan (ki denerseniz bu beş yıl içinde oldukça mümkün), toplam deplasmanı 400-1000 ton olan gemilere olan ihtiyacı hızlı bir şekilde karşılamayı mümkün kılıyor.
Enerji santrallerinin tedarikinde gecikme olmadan döşenebilecek ve inşa edilebilecek gemi sayısı, inşa ettiğimizden çok daha fazla ve her sınıftan gemiden bahsediyoruz - bir füze botu ve bir OVR korvetinden güçlü bir füze saldırısı fırkateynine ve en büyüğüne değil, oldukça uygun donanmaya çıkarma gemisi rıhtımı.
Santral ve kolordu, Donanmamızın gelişimini sınırlamaz.
Yukarıda, bir geminin enerji santralinin bir parçası olarak hemen üretim için gerekli bütünlüğe sahip olmayan herhangi bir ümit vaat eden üründen veya bir üründen bahsetmediğimiz gerçeğine dikkat etmek önemlidir. Yalnızca seri ve gemide test edilmiş sistemlerden bahsedilir. Bu bilerek yapılır. Ve altında "perspektif" sorusu gündeme gelecektir.
Ayrıca, M70 ve M75 gaz türbini motorları gibi ürünler "denize düştü". Sebep: Bu türbinler için dişli kutuları yok, çalışabilecekleri seri santraller yok, bu tür santraller için projeler var ama seri gemilerde seri dolum kullanmak temel prensiplerden biri değil mi?
Aynı nedenle, tam elektrik hareketine sahip seçenekler dikkate alınmadı - seyahat elektrik motorlarının doğrudan şaft üzerinde, dişli kutuları olmadan çalışması. Genel olarak, Kuzey Kutbu buz kırıcılarının inşası örneği, yerli endüstrinin böyle bir görevle başa çıkacağını söylüyor, ancak yine - seri askeri santral yok ve para da yok, bu seçenek kasıtlı olarak parantez dışında bırakılıyor.
Ancak herhangi bir yeni Ar-Ge, iyileştirme ve benzeri olmasa bile, gemi gücünde hiçbir kısıtlamamız olmadığını rahatlıkla söyleyebiliriz. Bu, Deniz Kuvvetimiz için yakın gelecekte ortaya çıkabilecek sorunların çoğunu kapsayan bir dizi yüzey gemisi inşa etmemize izin veriyor. Ve bu seriler şu anda sahip olduğumuzdan çok daha büyük ve muharebe etkinliği bakımından kıyaslanamayacak kadar yüksek, çok daha rasyonel ve bugün yaptığımızdan daha yüksek seviyede gemiler arası birleşme olacak.
Tabii ki, bu yaklaşım çıtayı belirliyor - Proje 22350 fırkateynlerinden daha büyük ve yer değiştiren gemiler yok ama 22350'den büyük gemiler, ülkemizin ilke olarak stratejik konseptine göre kendi deniz doktrinleri altında inşa edilmelidir. Bugün hiçbiri yok ve beklenmiyor. Bunun yerine, kara ve kıtasallık hakkında ustaca beslenen mantralarımız var. Yarın aniden büyük gemilere ihtiyaç duyulursa, o zaman her zaman nükleer enerji santraline başvurma ve onu seri hazır bileşenlerden birleştirme fırsatına sahibiz.
Yukarıdaki yaklaşım gemi inşa politikasının ana ilkelerine uygun mu? önceki makalede anlatılan?
Evet, oldukça. Bu yaklaşım, Donanmanın yakın gelecekte karşılaşabileceği savaş görevlerini çözmek için taktik ve teknik özellikleri oldukça yeterli olan çok sayıda tam teşekküllü ve savaşa hazır geminin inşasını sağlar.
Peki ya içeriğin geri kalanı?
Gemi sistemleri ve silahlar
Gövde ve enerji santrallerine sahip olarak, uygun silahları, gemi sistemlerini, elektroniği vb. Seçebilirsiniz.
Füze rampaları sorunu yukarıda açıklanmıştı - aslında, 21631 ve 22800 projelerinin MRK serilerinin dikey füze fırlatma sistemlerini ne kadar çabuk aldıkları her şeyi söylüyor - hızlı bir şekilde teslim edilebiliyorlar.
KRO "Uran" ile çok fazla sorun yok - bu kompleks aynı zamanda Proje 20380 korvetlerine ve modernize edilmiş Sovyet yapımı MRK'lara tedarik ediliyor, geminin yaratılması sırasında bazı gecikmeler olsa bile, gerekli silahlar elde edilebilir.
Topçu ile aynı şekilde.
Bugün seri, 76, 100 ve 130 mm kalibreli topçu bineklerini içeriyor. Muhtemelen, "2000 ton ve daha ağır" yüzey gemilerinde 100 veya 130 mm olması mantıklıdır. Küçük gemilerde - 76. Burada bir istisnaya, ancak gemiler yapısal olarak en güçlü hava savunmasını kullanmadığında izin verilir. O zaman silaha her şeyden önce bir uçaksavar silahı olarak bakmak kritik hale geliyor ve 76 mm'lik topun burada en iyi seçenek olabileceğine inanmak için neden var. Ancak bu doğru bir değerlendirme gerektirir.
Bugünkü seri hava savunma sistemlerinden "Redut" un alternatifi yok. İlk olarak, yeni BIUS gemilerine ("Sigma") entegrasyonu çoktan gerçekleştirildi. Proje 22350 fırkateynlerine kurulan Poliment radarı ile iyi çalışıyor. Çeşitli modifikasyonların Positiv radarı ile uyumluluğu sağlandı.
Redoubt lehine bir başka güçlü argüman da 9M96 füzesidir - aynı füzeye sadece filo için değil, aynı zamanda Havacılık ve Uzay Kuvvetlerinin hava savunma füze sistemi tarafından da ihtiyaç duyulmaktadır ve fiyatını düşürmenin tek yolu, seri üretimini artırmaktır.
Ek olarak, kompleksi henüz yaratılmamış diğer füzelerle donatmak ve geminin tasarımında değişiklik yapmadan yeteneklerini genişletmek teorik olarak mümkündür.
Donanmanın Sovyet sonrası gemilerinde halen kullanılan bir başka hava savunma sistemi - "Sakin", herhangi bir alternatif olarak değerlendirilemez. Kompleks, bir radar hedef aydınlatması MR-90 "Somun" gerektirir ve dedikleri gibi "miktar olarak" - Proje 11356 fırkateynlerinde bunlardan dördü vardır. Ayrıca modern savaş gemilerine kurulu olmayan "Demand" BIUS ile çalışan "Shtil", 9M96 füzelerini atamıyor ve "kendi" füzelerini ateşliyor. Bu nedenle, bu kompleksin etkinliği ile bağlantının dışında bile, üzerine hiçbir pay yatırılamaz. Ve verimlilik açısından, "Polyment-Redut" kompleksinden bahsetmeye gerek yok, "Positive-M + ZUR + Redut radyo düzeltme" bağlantısını bile kaybedecektir.
Hint Donanması destroyeri D90 "Delhi" üzerindeki Radar MR-61 "Somun". Geminin özel mimarisi nedeniyle Kızılderililer, altı bu radarlar.
Ve bunlar, 11356 projesinin "Amiral Grigorovich" fırkateynindekiler, üzerinde 4 tane var. Aksi takdirde "Sakin" çalışmaz.
Yakın bölge hava savunma sistemlerinden yalnızca Pantsir-M hava savunma sistemi ve Broadsword ZAK seri ve tam teşekküllüdür. Diğer her şey (hem AK-630M, Duet hem de 57 mm topçu binekleri) ya performans özellikleri açısından tatmin etmiyor (örneğin, nişan sistemleri namlu bloğu ile aynı silah arabasına monte edilmiyor) ya da seri ve kanıtlanmış bir ürün değil ( 57 mm).
57 mm topçu binekleri kurma imkanı sağlanmalıdır, eğer gelecekte gerekirse, inşa halindeki gemiler modernizasyon için gerekli rezervlere sahip olmalıdır, ancak bu sistemlere temel sistemler olarak güvenmek için henüz çok erkendir. AO-30 saldırı tüfeğine dayanan 18 mm altı namlulu silahlara gelince, bugün ya ortak bir silah arabasındaki nişan sistemleriyle ya da basitleştirilmiş silah sistemlerinin kullanımına izin verilen bazı yardımcı gemilerde yaşama hakkına sahipler.
Nişan sistemleri ile silahı tek bir vagonda birleştirmenin bir örneği, Çin ZAK "730" dur.
Benzer şekilde, denizaltı karşıtı silah sistemleri arasında, ciddi bir şekilde iyileştirilmesi gerekmesine rağmen, "Paket" kompleksinin bir alternatifi yoktur ve sadece canavarca SM-588 fırlatıcısının değiştirilmesi açısından değil normal bir torpido tüpünde.
Sadece Poliment radarı, 1. seviyedeki gemiler için hava savunma sistemlerinin (farklı varyantların fırkateynleri) kullanımını sağlamak için bir baz radar istasyonu olarak uygundur.
Yüzey hedeflerinin tespiti için - "Monolith", "Mineral" ve "Monument" radarları.
Hava hedeflerini tespit etmek için bir Fourke radarı var, ancak asla silahları işaret etmek için kullanılmamalıdır, bunun sadece 22350 Projesinin fırkateynlerinde uygulandığı için diğer radarlarla kullanılması mümkündür. Ancak, gelecekte terk edilebilir.
Daha küçük gemiler için, hem hava hedeflerini tespit etmek hem de Redut hava savunma sisteminin ateşini kontrol etmek için "Pozitif" radarı kullanmak mantıklıdır. Pantsir-M kendi radar istasyonuna sahiptir.
Puma radarı, topçu ateşinin kontrolü ile baş eder.
Hidroakustikte, bir yandan, her şey kusurludur - korvetler ve fırkateynlerde kullanılan GAS "Zarya" menzil açısından optimal değildir ve tedariki zaten sorun olan ithal bileşenlerle doldurulur. Ama aynı zamanda kötü de sayılamaz. Çekilmiş bir GAS, onun için düşük frekanslı bir "aydınlatma" ile birlikte kullanıldığında, normal (ve Ka-27M değil) bir helikopter, oldukça iyi olduğu ortaya çıkıyor. Ek olarak, çoğu durumda hala yeterlidir.
11356 projesinin fırkateynlerinde kullanılan küçük GAS "Platina", GAS'ın korvet 20386 ve RK projesinin 11661'in denizaltı karşıtı versiyonları için oluşturulacağı temelde modası geçmiş ve tam teşekküllü bir sonar silah modeli olarak kabul edilemez. Ancak özgüllüğü, harici bir düşük frekanslı "aydınlatma" varlığında, "Zarya" için mevcut olmayan düşük frekans aralığında çalışabilmesidir. Bu çok büyük bir artı. Eksi - aydınlatma olmadan tam yetersizlik.
Bununla birlikte, bu iki istasyonun performans özellikleri, kabiliyetleri itibariyle birbirini tamamlayacak bu tür gemilerin oluşturulmasını mümkün kılmaktadır. Ve ev içi hidroakustiğin genel seviyesi, bize kısa sürede daha verimli bir GAS yaratmanın oldukça mümkün olduğunu söylüyor.
Çekilmiş GAS arasında "Minotaur" un alternatifi yoktur ve bu GAS, Donanmanın tüm acil ihtiyaçlarını tamamen karşılamaktadır.
Bu nedenle, gemileri çeşitli amaçlarla tamamlamanın oldukça mümkün olduğu belirli bir temel seri sistem seti vardır - ve bu iyi yüksek savaş kabiliyetine sahip gemiler ve en önemlisi, silahların ve diğer sistemlerin çalışması açısından sürprizler olmadan, fazladan Ar-Ge maliyeti olmadan, gereksiz gelişmeler getirmeden. Yerli sanayinin potansiyeli, onları sadece bir tasarımcı olarak inşa etmeyi mümkün kılar - tarihsel gelişimin bu aşamasında olan görevler için.
Ne tür bir gemiye ihtiyacınız var? İyi hızda bir füze saldırısı mı? 22350'ye benzer bir enerji santrali ile optimize edilmiş "hız için" gövde, gövdeye "yüksek hızlı" konturlar vermek için gerçek 22350 hidroakustik kompleksine kıyasla basitleştirildi, "Polyment-Redut", topçu için gerekli hacimleri azaltmak için 100 mm top, AWACS helikopteri için bir hangar , UKSK'da bir saldırı silahı olan PU SAM "Redut" sayısında azalma.
"Evrensel" bir fırkateyn? Evet, 22350. BMZ için "Temiz" anti-denizaltı? Birkaç helikopterle bir korvet alın. Vb. Ve tüm bunlar, tamamen niceliksel farklılıklarla (daha fazla füze - daha az füze), birbiriyle birleştirilmiş (bazen aynı gövdede) ve birlikte savaşabilecek standart bileşenlerden olacak.
Tüm bunların içindeki en önemli şey seriliktir. Seri üretim sağlanırsa sektör bu gemileri "kek gibi" tokatlayabilecek, yapım süresini sürekli kısaltacak, filo zamanında ve hatasız olarak güncellenecektir. Sektörün daha hızlı alacağı, gemiler ne kadar hızlı teslim edilirse, yetkinlik ve ödemeli siparişlerden para kaybı olmadan istikrarlı bir endüstri içi işbirliği olacaktır. Tabii ki, Savunma Bakanlığı'nın şu an olduğu gibi değil, paralarını ödemesi gerekecek.
Şu anki haliyle yerli sanayinin, önemli bir modernizasyon ve ek yatırımlar olmadan, şu anda hakim olacağı filo olacak. Ve bu filo hiçbir şekilde zayıf olmayacak.
Gelecek hakkında biraz
Yukarıdakilerin tümü, geleceğe yönelik çalışmayı hiçbir şekilde reddetmez, ancak makul bir temel üzerine inşa edilmelidir - bilimsel ve teknik bir temelin varlığı, savaş etkinliği gereksinimlerine dayalı bilinçli bir taktik ve teknik görev, yerdeki stantlarda testler, yüzer stantlarda testler, sonra mümkünse deneysel bir gemi veya bir gemi, ardından yeni bir sistemle lider gemide ve ancak başarılı durum testlerinden sonra - üretim gemileri için bir seri halinde.
Bu döngü asla kırılmamalı - ihlali neye yol açıyor, korvetlerle hikayede çok iyi gördük, ne yazık ki, devam eden ve bilinmeyen sonunda neyle dolu.
Dahası, umut verici OKB konusunun hiçbir yerden çıkamayacağını anlamak önemlidir. En azından bir şeye dayanmalıdır - deneyler ve deneysel çalışma ile tam teşekküllü bir araştırma çalışmasına, yeni bir ürün üzerinde Ar-Ge'nin mümkün olduğunu doğrulayan bir tür çalışma modeline sahip olmalıdır (örneğin Zaslon radarı, tam olarak "hiçbir yerden").
Şu anda hangi alanlar umut verici? Birincisi, M-7 ana türbini, M-70 art yakıcı ve dişli kutusunu içeren MA90 gaz tüpü ünitesidir. Böyle bir kurulum teknik olarak fırkateynler için kullanılan M-55'ten çok daha basit olacaktır (iki yüksek hızlı türbini senkronize etmek bir türbin ve buna kıyasla yavaş hızlı bir dizel motordan çok daha kolaydır) ve 8000 tona kadar olan gemilerde kullanılabilir.
Gelecek vaat eden 22350M projesi, bu iki üniteli elektrik santrali tarafından desteklenmelidir.
Doğal olarak, önce stantlarda inşa edilmeli ve test edilmeli, ancak o zaman bunun için gemiler sipariş edilmelidir. Bir birikim olarak, zaten hazır türbinler ve önceden tasarlanmış bir dişli kutusu var.
Önemli bir nokta - Savunma Bakanlığı ve sanayi bunu bir "kereste fabrikasına" bile dönüştürebilir. Çoklu bağlantı noktası basit olabilir - test edilmiş enerji santrali olmadan, metalin içine, kullanılmış radar olmadan, ancak "Bariyer" in sözleriyle "büyük" 22350M'yi, sözde "şimdi" sahip olduğumuz temelinde (aslında hayır) büyük, gerçek bir roket gemisi, 22350 serisini kestik, bunun yerine kendi elektrik santralinden fırlatıyoruz "20386-büyümüş", bu makaleden okunabilir "20386 projesini yeniden düzenleme planları var mı?"ve voila - bir sürü uzun vadeli inşaat, bütçe geliştirme, çok sayıda geliştirme projesi, "doğru" insanlara mali akış, onlar için büyük masraflarla en az on yıl boyunca saflarda yeni gemi yok, neyin inşa edileceğine dair uzun vadeli iyileştirmeler ve toplumdaki tüm sorular boğulacak Zekası gelişmemiş insanlarda bugünü gelecekten ayırma yeteneğini zaten ortadan kaldıran güçlü propagandamız. Bu 22350'ler zaten modası geçmişti, ama şimdi ... Bu seçenek doğrunun tam tersi, ancak ne yazık ki, bizim özel koşullarımızda daha olası. Ama üzücü şeyler hakkında konuşmayalım.
Santraldeki en önemli ikinci yön, Kolomna fabrikası D500'ün bir gemi dizel motorları hattının oluşturulmasıdır. Bu motorlar da kısmen geliştirildi ve yeterli finansman ile hızla seri hale getirilecek. Ancak, mevcut neslin yüzey gemileri için D49 dizel motor için büyük ve zamanında ödenen bir sipariş varsa, üretimlerinin Kolomna'da konuşlandırılması çok daha kolay olacaktır. Seri olarak D500 ailesinin lansmanına kadar Donanmanın temel dizel motorları kalmalıdır. Bu motor ailesinin yaratılması, yerli gemi yapımcılarının ellerini ciddi şekilde çözecek, çünkü 20 silindirli versiyonda maksimum 10000 hp güce sahip. ile bugün olduğundan çok daha büyük tamamen dizel gemiler inşa etmeyi mümkün kılıyor.
"Buzları kıran" teknolojik rezervi kullanarak savaş gemileri için tam elektrikli itiş gücünün geliştirilmesi de benzer şekilde ümit verici.
Küçük gemiler için motorlar söz konusu olduğunda, "yıldızların" güvenilirliğini artırmak ve yaşam döngülerinin maliyetini azaltmak için mevcut tüm geliştirmelerin uygulanması hakkında konuşmalıyız. Bunun yerine Sanayi ve Ticaret Bakanlığı ve Zvezda, bildiğiniz gibi, büyük ölçüde 150'ten sonra yabancı ortaklarla işbirliğinin imkansızlığı nedeniyle hiçbir zaman tamamlanmayan M2014 Pulsar motor projesine yatırım yaptı. Yani, gemi inşasının doğru ilkelerine çok kuvvetli bir şekilde ters düşen "gökyüzünde vinç için bir sıçrama" oldu.
Örneğin füze tekneleri için M70 ve M75 türbinlerine dayalı bir enerji santralinin uygulanabilirliğini teorik olarak değerlendirmek mümkündür.
Yani, gelecek için çalışmak gerçek bir “temele” dayanabilir ve dayandırılmalıdır da.
Ve gelecek neslin M-70 ve M-90'dan daha verimli daha gelişmiş türbinlerinin yaratılmasına ne dersiniz? Denizcilik işlerinden ayrı, Sanayi ve Ticaret Bakanlığı'ndan alınan parayla yaratılmalıdır. Ve ancak oluşturulduktan sonra Donanmada uygulanmalarına dahil olmak mantıklı geliyor, bundan önce filo bu türbinlere hiç güvenmemeli, ancak MPT'den önce sorular sorulabilir ve sorulmalıdır.
Hala hangi yöne bakmaya değer?
Ayarlanabilir adımlı vidalara (CPP) doğru. Rusya Federasyonu'nda bunlar üzerinde çalışmalar devam ediyor, işleyen örnekler de var, aynı 20386'da bir tane test etme sözü veriyorlar ve bu stratejik bir yön. Yüksek güç iletme kapasitesine sahip bir CPP hattının ortaya çıkışı, karmaşık geri vitesli şanzımanları terk etmenin kapısını açar, dişli kutularının maliyetini ve çok daha büyük gemi yapımı olanaklarını basitleştirir ve azaltır. CPP, iki kademeli dört türbin, bir çift birleştirici redüktör ve iki şaft hattı içeren "Amerikan" şemasının bir olasılığıdır. Bu, gemi gövdesi içindeki elektrik santrali için gerekli hacimlerde önemli bir azalmadır.
Ve örneğin, karmaşık bir tasarıma rağmen, aynı redüktör-birleştirici üzerinde çalışan bir buhar türbini ile türbin egzoz gazlarından bir ısı geri kazanım devresi, zaten bir uçak gemisine, ayrıca 40-45 bin tonluk bir deplasmana sahip yüksek hızlı bir gemiye giden doğrudan bir yoldur. Ve ayrıca nerede inşa edileceği de var - bununla ilgili daha fazla bilgi makalelerde “Rusya için uçak gemisi. Beklediğinizden daha hızlı " Askeri İnceleme ve "Uçak gemimiz gerçek. Ruslar, Kızılderililerin yaptıklarını çok iyi biliyorlar. " MIC-Courier'de. Bu olasılıklardan dört adım uzaktayız (P90 ile karşılaştırıldığında M-055FR yürüyen modifikasyonu, nispeten basit bir şanzıman, CPP ve son brülör). Ve yine, üretimin ciddi bir şekilde yeniden yapılandırılmasına bile ihtiyacımız yok.
Rusya böyle bir gemiyi, hatta daha büyük bir gemiyi ancak biraz zorlayarak yapabilir. Mancınık için de bir rezerv var (resimdeki AV "Vikrant" buna sahip değil).
Silahlar açısından her şey daha da basit - önümüzdeki yıllarda "Uranüs", "Kalibre", "Onyx" ve "Zircon" un yirmi farklı versiyonu bir marjla yeterli olacak. UKSK, standart bir fırlatıcı için başka füzeler oluşturmanıza izin verir. Gelecekteki "Reduta" füzeleri ile aynı şey - bir kompleks var, füzeler hemen hemen her şekilde oluşturulabilir ve uyarlanabilir.
RLC'nin gelecekteki radar kompleksleri hakkında sorular var.
Bugün Zaslon lobicileri, AFAR ile entegre kule sistemleri olan Zaslon gibi geleceğin ait olduğunu yüksek sesle haykırıyorlar. Genel olarak, haklılar - bu sistemlerin "Çılgın Eller" çemberi tarafından değil, bu tür konularda en azından biraz deneyime sahip bir kuruluş tarafından yapılması gerektiği gerçeği dışında. Bu durumda "Çılgın eller" de konuya kabul edilebilir - ancak zaten ele geçirdikleri gemilerdeki radar istasyonları başlangıçta gereken taktik ve teknik özellikleri onayladıktan sonra ve fiyatları "kule" için gerçekçi 2,5-3,5 milyara düşürülecek. ... Daha erken değil. Bu adamların deneyler için çok büyük bir alanı var - "Aldar Tsydenzhapov" dan sonraki tüm korvetler el sanatlarıyla gidecek, uzun süre antrenman yapabilirler. Bu, elbette, ideal olarak, gerçekte, 2030'a kadar bir yerde Rus Donanması'nın yüzey kuvvetlerini derhal yok edecekler ve bazılarını evlerine ve kimi Oklahoma'ya dağıtacaklar, eğer her şey şimdi olduğu gibi giderse, ama bir şeyler umut ederler. En iyisini kimse yasaklamaz, değil mi?
Bu pazardaki gerçek oyuncular arasında, AFAR ile entegre radar sistemlerindeki gelişmeler JSC NPP Salyut, NII Fazotron ve Almaz-Anteya'da gerçekleşti. Bu kuruluşların entelektüel potansiyeli, bu tür sistemleri oluşturmalarına izin verir. İşte bazı örnekler.
Fotoğraf, Pasifik Filosuna ait bir füze teknesine monte edilmiş "Fazotron" dan bir AFAR ile deneysel bir "tareti" gösteriyor. Normal şartlar altında olması gerektiği gibi önce araştırma ve geliştirme çalışmaları yapıldı, ardından deneysel bir gemide fikirlerinin doğruluğu test edilen deneysel bir ürün elde edildi. "Zirve" daha sonra çalışmaya başladı, sonuçta, sadece herkes değil, radar uzmanları tarafından yapıldı. Sorun hedef belirlemede idi - "Phazotron" topçuları verilerine göre kontrol etmek için yaptı, çünkü teknede hava savunma sistemi yok. Ve tek yönde ateş eden bir top için, pek çok tuvale ihtiyaç yoktur. Yine de testler, gerekirse "Faztotron" üzerinde normal bir "kule" oluşturabileceklerini göstermiştir.
Halihazırda tüm sorunları kısıtlama olmaksızın çözebilen normal bir sistem de Phazotron tarafından geliştirildi, ancak artık metalden yapılmadı.
Bir başka örnek de proje NIIP onları. Tikhomirov - radar teknolojisi oluşturma alanındaki en eski ve en yetkili organizasyon, buna dayalı bir sistem öneren havacılık Su-35 savaş uçağında kullanılan Radar "Irbis". Doğru, bu PFAR, AFAR değil, ama öte yandan, iyi performans özelliklerine mi yoksa başka bir şeye mi ihtiyacımız var? Bir ara aşama olarak, bu seçenek tamamen "çalışıyordu".
Almaz-Antey, böyle bir kompleks yaratma göreviyle de başa çıkacaktı.
Ne yazık ki, "saygın insanlar" radar temizliğine geldiler ve açgözlülüklerinin arka planına karşı, "savunma yeteneği" gibi bir soru, özellikle de "saygı duyulan insanların" bir kısmının Amerika Birleşik Devletleri'nde iyi bağlantıları olduğu için, o kadar iyi ki mevcut değil. FSB'de bu nedenle geceleri uyuyamadı, ama ne yazık ki, Sovyet zamanlarında olduğu gibi, Ofis "gerçekten saygı duyulan insanlara" karşı çalışamaz ... Bu nedenle, Amerikalı "ortaklar" için bu sürecin tam şeffaflığı ile birlikte, çalışan sistemler yerine büyük paralar karşılığında muharip olmayan gemilerde bir dizi kütle boyutlu radar modeline sahip olacağız.
Bununla birlikte, gelecek için çalışmak ve AFAR ile gerçek bir radar sistemi oluşturmak için, Zaslon'un vaat ettiği her şeyi yapabilen, ancak "gerçeğe uyarlanmış" Rusya'nın her şeye sahip olduğunu, örgütlerin, personelin olduğunu not ediyoruz. zemin çalışmaları, gelişmeler ve prototipler var ve genel olarak altı ila yedi yıl içinde modern bir radar elde edebilirsiniz, eğer başlarsanız, göreceli olarak, "bugün veya yarın".
Yani, burada bile doğru şemaya göre çalışmak mümkündür - deneysel bir ürün, standlar ve deneysel gemiler üzerinde test edilmesi - onunla birlikte lider gemi - hata ayıklama - bir dizi.
Tüm bu fırsatlar Rusya'da zaten mevcut.
Sonuç
Yurtiçi gemi yapımında örgütsel kaosun ortadan kaldırılmasıyla, birdenbire hoş ama şimdiye kadar erişilemeyen bir fırsat keşfedebiliriz - deniz yüzey kuvvetlerinin savaş etkinliğini ve gücünü çok hızlı ve ucuz bir şekilde tam olarak geri yükleme yeteneği. Bu gerçekten çok şimdi. Ve sadece bazı sınırlıların kötü iradesi, ancak çok sayıda insanın bunun olmasına izin vermiyor. Çoğu, ceplerini namussuz ve topluma zararlı yöntemlerle doldurmakla ilgileniyor. Küçük olan aynı, ama aynı zamanda yabancı küratörlerin memnuniyetinde.
Bir gün filomuzun, zayıf ama yetkin bir düşmanla bile olsa büyük bir savaşa girmesi gerekirse, o zaman uğrayacağı kayıpları haklı çıkarmak için, endüstrinin yapamayacağı büyük bir güçle topluma çok fazla bilgi atılacaktır. başka bir şey, zamanımız yoktu, 90'ların sonuçları ve bu yüzden ...
Ancak tüm bunlar olmadan önce, 2021'in başında, hala kimseyle savaş olmadığında, bunun doğru olmadığını rahatlıkla söyleyebiliriz, çünkü daha önce buna yanlış diyebilirdik.
"22160'ı üretiyoruz çünkü başka bir şey yapamıyoruz"
veya
"Yalnızca RTO'lar oluşturuyoruz çünkü başka bir şey yapamıyoruz"
ve son yıllarda büyük paralı robot ordularının forumlara ve askeri web sitelerine attığı bu tür tortular.
Rusya şu anda güçlü bir filo inşa edecek her şeye sahip ve olağanüstü paraya ihtiyaç duymayacak. Sanayi, teknoloji ve personel var.
Gelecek için bir rezerv ve onu birkaç yıl içinde gerçeğe dönüştürme yeteneği var. Hatta para var, çünkü örgütsel kaosun ortadan kalkması ve konuların "kavranmasıyla" aniden yeterli paranın da olduğu anlaşılacak.
İhtiyaç duyulan tek şey, özel eğitimi olmayan bir kişi için bile çok basit ve anlaşılır ilkeleri takip etmektir. Ve onlar, bu ilkeler, pek çok insan anlıyor ve kılavuz olarak uygulanmaları için aslında ihtiyaç duyuluyor.
Ofise "saygın insanları" temizlemek için bir şans verin ve daha fazlasını değil.
Filonun askeri gücün bir aracı olarak gelişimini sınırlayan diğer tüm faktörlerin (ve bunların) endüstri ve onun yetenekleriyle hiçbir ilgisi yoktur.
Şimdi bunu da biliyorsun.