Mekanik Ventilasyonun Kesilmesi
Hastanın respiratuar durumu stabl olur olmaz, mekanik ventilasyonu bırakma çalışmaları da başlatılmalıdır. Bu çalışma, devamlı pozitif hava yolu basıncı veya T parçasının yardımıyla aralıklı olarak her saatte birkaç dakika spontan solunum çalışmaları yapılmasından ibarettir. Hastanın gücü arttıkça spontan solunum periotlan uzatılabilir. Tamamen kesilmeyi gündüz yapmak en iyisidir. Spontan solunum gayretleri içinde hasta aşırı stresli olmamalıdır. Solunum sayısı dk.’da 25’i aşmamalı ve bozulmuş solunuma müsaade edilmemelidir.
Mekanik solunumu sonlandırmada bir diğer teknik, her dakikada önceden belirlenmiş bir solunum sayısı temin eden, mecburi intermittent solunum için ventilatör üzerine şekil değişikliği yapılmasından ibarettir. Bu minimal solunum sayıları arasında, hastanın spontan olarak solumasına müsaade edilir. Başlangıç olarak ventilatöre ihtiyaç duyan hastaların çoğu, ventilatöre alınabilir. Fakat hasta daha kuvvetli hale geldikçe solunum hızı azaltılabilir. Makinanın hızı yaklaşık olarak 4/dk.ya düştüğü zaman, spontan solunum denenebilir. Bu işlem eğer başarılı olursa hasta ekstübe edilebilir.
Bazı ventilatörler, sadece hasta kayda değer bir efor sarfettiğinde spontan solunuma izin verirken, bazı ventilatörler nisbeten daha hafif eforlar gerektirirler. Daha az efor gerektirenler, intermittent mecburi solunum için daha uygundur. Bazı ventilatörler üzerinde intermittant mekanik ventilatör ilave edilmiştir. Bunlarda makinanın yaptırdığı solunum, hastanın spontan solunum için yaptığı eforlarla senkronizedir. Bu makinaların kapasitelerinin kıymetleri tartışmalıdır.