Otoriter liderlerin resmi geçit törenine en son İngiltere’de Boris Johnson katıldı. Bu otoriter liderler çevreyi, kadın haklarını, işçi haklarını, demokratik kazanımları, farklılıklara saygıyı ve canlı yaşamını zerre kadar umursamıyorlar. Militarizme ve kendi egemen sınıflarının -özellikle inşaat-silah ve enerji firmalarının- çıkarlarını sağlama almaya odaklanmış bu otoriter siyasi iktidarlar, aynı zamanda dünyayı daha tekinsiz bir yer haline getiriyorlar. Çatışmalar, suikastler, askeri harcamalar, ekolojik tahribat ve işgal girişimleri gibi başlıklar bu otoriter liderlerin suç dosyasını oluşturuyor. Bu hükümetlerin bir başka sorunu ise kuralsızlığı, keyfiliği ve hukuksuzluğu politika yapma tarzı olarak benimsemeleri. Bütün bu iklim aynı zamanda göçmen düşmanı ve ırkçı- faşist örgütlerin de ekmeğine yağ sürüyor.
-Otoriter siyasi iktidarlara karşı mücadelenin dinamikleri nelerdir?
-Otoriter hükümetler ve siyasetler neden ırkçılığı daha aktif bir şekilde gündemde tutuyor?
-Otoriter liderlerden ya da otoriter kamplardan birini diğerine karşı tercih etmek neden ölümcül bir hatadır?
-Kapitalizmin küresel kriziyle otoriterleşme arasında nasıl bir ilişki var?
-Otoriter liderler nasıl oluyor da gelecek kaygısı gütmeden, iklim krizini derinleştirecek enerji politikalarına imza atabiliyor?
-Otoriter liderlerin suç dosyalarını hedefleyen küresel eylem dalgasının, birleşik bir mücadeleye dönüşmesi için neler yapılabilir?
-Otoriter-popülist sağ iktidarlar kalıcı olabilir mi?
Konuşmacı: Mithat Sancar, Mühdan Sağlam, Yıldız Önen