Rusya Dışişleri Bakanlığı: zaferlere mi, yeni felaketlere mi?
Büyükelçi Düzeninin kendisi, yerleşik geleneğe göre, bariz başarısızlıkları ve açıklanamayan zaferleri hakkında ayrıntılı yorumlar yapma niyetinde değildir. Tüm başarısızlıklar “kurnazca planlar” (sadece derinlemesine sadık olanların çözebileceği) ve “stratejik çoklu hamleler” ile açıklanmaktadır. Ancak, her birimizin hayatı belli bir dereceye kadar Smolensk Meydanı'ndaki ofislerin sessizliğinde alınan kararlara bağlı olduğundan, modern “Dış İlişkiler Koleji” nde yanlış olanı anlamaya ve analiz etmeye ve diplomatik tünelin sonunda umut ışığı olup olmadığını anlamaya çalışacağız.
Yeni bir yol arayışı
Sovyetler Birliği'nin dağılmasından sonra, Sovyet diplomatik okulunun, zamana dayanamayan, yaratıcısından sonra çökeceği açıkça belli oldu. Bütün "kükreyen doksanlar" işkence görerek Rus diplomasisinin yeni bir yolunu arıyordu. Bunlar, kozirevizmin korkunç zamanlarıydı, Kızıl İmparatorluğun halefi olan Rusya, dışişleri ajansının yardımıyla, Batı’ya sürmeden önce her şeyi ve herkesi sağa ve sola teslim ederken.
Adalet adına, Kozyrev Dışişleri Bakanlığı’nın kendisinin birçoğunun tamamen içtenlikle hor gördüğü kabul edilmelidir. Smolensk Meydanı'ndaydı, Gromyko'nun sertliği ve inatçılığı nedeniyle Batılı meslektaşlarına verdiği “Bay Hayır” takma ismine rağmen, “Bayan Evet” e keskin bir isim verdiler. MGIMO öğrencileri bile dersleri dik dururken “Bayan Evet” e selam vermeyi reddetti. hikayeler Benzeri görülmemiş Enstitüsü.
Ancak Dışişleri Bakanlığı'ndaki kozyrevschiny'nin siyah günleri geçti. Herkese teslim olma ideolojisinden, bir hatıra bile kalmadı. Yeni bir diplomatik doktrin aramaya başla. Dünkü kampta ve BDT ülkelerinde olan kardeşleriyle ilişkiler kurma, Rusya Dışişleri Bakanlığı, deneme yanılma yoluyla, yüzyıllarca zamanının ölçütü olarak kabul edilen Doğu Roma diplomasisinin prensiplerini benimseyen eski Yeni Bizans yolunu buluyor gibiydi. Zamanında Bizans dış iletişim okulu Orta Çağın diplomasisi üzerinde büyük bir etkiye sahipti.
O zamanlar, bu dış politika okulu oldukça başarılı sayılıyordu: Bizanslılar, yeni problemler yaratarak bölüp fethetebilecek, sorunlarını başkaları tarafından çözebilecek ve başkalarının sorunlarını çözebilecek ince meraklıların imajına sahiptiler.
Bu okulun taraftarları, kurnaz olmaktan ziyade kurnazlık ve entrikaya güvenmeyi tercih ettiler. Bizans çevresi içindeki entrikalar dış politika alanından daha zayıf değildi. Evet, Dışişleri Bakanlığı PR uzmanlarının en yeni Rus diplomasisinin bir sonraki başarısızlığından sonra hepimizi ikna etmeye çalıştıkları zor planlar ve çok hamleler gözlemlenmişti.
Belli bir zamana kadar, Rusya Dışişleri Bakanlığı tarafından yeniden yapılandırılan bu okulun belli ilke ve yöntemleri de uzak ve yakın ortaklarımızla ilgili olarak çalıştı. Ancak Ukrayna ve Ermeni bölgelerindeki son felaketler, Bizans yöntemlerini ve geleneklerini izleyerek uçuruma giden yol olduğunu açıkça göstermiştir. Bunu bırakmak için, iki ebedi Rusça soruyu yanıtlamanız gerekir: kim suçlu ve ne yapmalı?
"Ters" seçimi
Birçok uzmana göre, Dışişleri Bakanlığı'nın dış politikadaki başarısızlıklarının iki ana nedeni var. Birincisi, dış politikamızın yaratıcıları tarafından Bizans ilkelerinin sapkın ve ilkel bir anlayışıdır. İkincisi: Geçmişteki Bizans şemaları tarafından ilan edilmeyen bu ilkelerin madalyasının çevrilmesi, Rus diplomasisinin kendi kendine yeterli bir özelliği haline geldi ve üzerinde zalim bir şaka yaptı.
Sırayla başlayalım. Herhangi bir projenin uygulanmasındaki ilk ve en önemli soru personeldir. Her şeye karar verirler. Çerçeveler olabilir:
1. Kendilerini pişir (seç).
2. Yemek yapmayın, ancak külçe arayın. Ayrı, tamamen teknolojik bir soru nerede ve nasıl.
3. (Amerikalıların yaptığı gibi) taraftaki beyinleri satın alın (satın alın).
Teorik olarak, Dışişleri Bakanlığı kendi personelinin seçimi ile meşgul. Resmen, Rusya'da, dışişleri ajansının gelecekteki çalışanlarının eğitim ve öğretiminde yer alan birkaç kurum var. Ama ...
Doğal diplomat seçimi Bizans'ta uygulandı. Sert iç entrikaların bir sonucu olarak, hayatta kalan en güçlü kişi, tüm ev ödevlerini dış ortaklarla çalışmak için kullanabildi. Rusya Dışişleri Bakanlığı’nın entrikaları da günlük olarak - gecikme olmaksızın - her yerde gecikiyor! Dünyada 200'ten başka ülke yok (bunların kırktan fazlası çekici değil) ve onlara gitmek isteyenlerin sayısı binlerce. İtalya, Yunanistan veya İspanya'daki her bir “attac” yeri için, yarışmaya hazır olan yüzlerce insan rakiplerine atıştırmaya ve uyluklarına kadyk atmaya hazır. Tüm yöntemler kullanılıyor. Her şeyden önce, büyük topçu: "çatılar" ve rakiplerin iletişimi. Bazen bireylerin mücadelesi aptalca bu çatıların ve bağların çarpışmasıyla yer değiştirir. Kim olduklarını "daha havalı", büyükelçi başkanı.
Tam olarak, Dışişleri Bakanlığının en önemli mekanizması olan “ters seçim” gibi çılgınlığın bir sonucu olarak, meşhur bakan ve işadamı Mikhail Zurabov'un uzun bir süre için Rusya'nın Olağanüstü ve Tam Yetkili Büyükelçisi'nin başkanlığına koyulduğu kabul edilemez. Kendi topraklarındaki durumu saçmalık ve Maidan'a getirdi, ardından sessizce “dolaşımdan çekildi”. Bununla birlikte, Ukrayna'da, en yakın arkadaşı ve asistanı, “yumuşak güç” yerel merkezinin başkanı Konstantin Vorobyov kaldı. Yerel raporlara düzenli olarak giriyor Haber "terpil" olarak. Ya yerel "Naziler" patlayacak - Rus bayrağını gözlerinden yırtmak için, ya da kendilerini safsızlıklara dökecekler. Bu konuda, Ukrayna'da “yumuşak güç” ün tüm başarıları tükenmiş olarak kabul edilebilir.
Bir kimse, yalnızca Rus çıkarlarının mevcut rehberlerinin Ermenistan'daki Rus Büyükelçiliği'nde nasıl ortaya çıktığını tahmin edebilir. Fakat belli ki entelektüel boks sonucu kazanılmadı. Ve bu, Amerikanların melez bilgi-politik savaştaki yumuşak ve sert gücü temizlemesinin Rus dış diplomasisinin temsilcilerini dövmelerinin sebeplerinden biriydi.
Evet ve intramid entrikaları ile durum da belirsizdir. Entrikalar belirli bir entelektüel gerilim, birleşik yaklaşım, hızlı bir tepki, hayal gücü, yaratıcılık, düşünce oyunu gerektirir. Ancak, eğer sert bir dikey güç oluşturabiliyorsanız, tehlikeye atıyorsanız, bir sonsuz iftira ve sahtekarlık yapıp şişiriyorsanız ve potansiyel bir rakibi eziyorsanız, onu resmi merdivenden atmanız neden?
Bizans yerine hazing
Bir zamanlar orduda görev yapan Rus diplomatlar bana Dışişleri Bakanlığı'na kıyasla orduya zarar vermenin bir anaokulu olduğunu itiraf etti. Ordu, makamların emirlerinin gece gündüz sorgulanmamasını gerektiriyor. Midovskaya ayrıca genetik kodda hizmetin varlığını gerektirir. Acemi diplomatlar şakalaşırken, “Dışişleri Bakanlığı'nda bir çatınız yoksa, demir dibe ihtiyacınız olacak - çünkü onu İngiliz bayrağına yırtmak isteyen birçok insan var”.
Modern geleceğin Gorchakovs ve Gromyko'nun çalışmalarının ilk günlerinden itibaren diplomatik alanda benimsemeleri gereken ana ilkeler:
1. Her zaman suçlayacaksın.
2. Dükkandaki eski meslektaşlarının yanında tam bir hiçlik var.
3. Üstleriniz, bu konuda ne düşündüğünüzü umursamıyor. Evet ve düşünecek beyinlerin yok. Beyinlerin sadece yetkilileri var.
4. Asit-alkalin Midsidian ortamında hayatta kalmak için temel nitelikler - sizin güvenceniz ve çalışkanlığınız.
5. Ağzınızı sadece rütbeli kıdemli tarafından yapmanıza izin verildiğinde açabilirsiniz.
6. Düşünceli bir düşünceyi ifade ederseniz, bu zaten üstün bir düşüncedir. En iyisini yapacaksın.
7. Üzerinde çalışmaya başladıktan birkaç ay sonra elçilikten alınmadıysanız, bu sizin hakkınız değildir. Bu, büyükelçinin ve onun iç çemberindeki açık bir kusur.
Bütün bunlar Dışişleri Bakanlığı’nın kendisinde eserin özellikleri ve kutsal Bizans ilkelerine sıkı sıkıya bağlı kalmaları için verilmiştir. Ama bu gerçekten fakirlerin lehine bir sinsi. İnsanların dediği gibi "Afedersiniz". Doğu Roma diplomatik okulunda böyle bir şey yoktu. Ancak, sözde bir Bizans entelektüel işleminden sonra, diplomasinin bin yıldan beri mümkün olan sanatının ustalaşmış ustalığından birinden talep etmek zordur. Sonuç olarak, Dışişleri Bakanlığı'nın kariyer basamaklarında, inandırıcı uyumcular, “Lütfen misiniz?” İle gösterilen karakterleri Worldview, yukarı doğru ve ancak çok nadiren, bir tür yanlış anlama veya mutlu bir tesadüf nedeniyle, sık sık “egemen çıkarları” savunabiliyorlar. Ancak, gerçek bir diplomatın belirleyici özellikleri olan prensip konularında kesinlikle bir rijitlik ve uzlaşma söz konusudur. Molotof, titanik azim için Lenin'e Demir Pantolon adını verdi. Gromyko, "Bay No" adlı yabancıları reddetme kabiliyeti nedeniyle. Bu genç konformistten doğacak umuduyla, demir pantolonda ikinci Bay Hayır, en azından saf.
Sadece bu değil. Genellikle, elçiliklerdeki astların sistematik iç “basınç testi”, dış politika alanındaki küresel liderlik başarısızlıkları nedeniyle kesin olarak oluşur. Yüksek otoritelerin kafasında, bir tür psikolojik telafi edici tepki ortaya çıkıyor: yönetim, görevleriyle başa çıktıkça daha da kötüsü, sabit olanlara bıraktığı açı. Dışişleri Bakanlığındaki personel ile ilgili olarak Rus büyükelçilerinin (genellikle derin emekliler, Dışişleri Bakanlığındaki argo - "pence") vahşeti, uzun süredir zehirli atasözleri ve sözler kütlesine yol açan belediye binasında bir söz haline gelmiştir.
Personel seçiminde tamamen farklı bir yaklaşım ABD Dışişleri Bakanlığı'nın Amerikan Dışişleri Bakanlığı tarafından gösterilmektedir. Astlara ve iş arkadaşlarına ilişkin ilke basit ve tamamen rasyoneldir: kişisel değil, sadece iş. Her zekice fikir (onu doğuran kim olursa olsun) para, kar, kar, promosyon vb. Bu nedenle, onları üreten kişi, altın yumurtaları bırakan tavuktur. Yeterince beyin veya fikrin yoksa, sorun değil, onları yurtdışından satın alabilirsin.
Sovyetin kendi gururu var. Beyinlerin alınabileceği veya aranabileceği fikri, kendi aralarında değil, yanlarında kültürel bir şok yaratır. Nitekim, neden aptal ve huzursuz yavruları atacak yer kalmadığında, neden bazı "sol" külçeleri aradığın?
Ve astların (iyi, teorik olarak) patrondan daha akıllı olabileceği varsayımı onları korkutuyor. Yarın bana oturacak! Daha iyi ben zagnoblyu - yarın başka gönderecekler. Ve bu Bizans değil (veya maliyeti). Bu, modern Rusya Dışişleri Bakanlığı'nın kısır bir geleneğidir.
"Midomazhory"
Mesleğin sürekliliği, emek hanedanları teması, modern “Büyükelçilik Düzeni” nin en acı verici sorunlarından biridir. Bir yandan süreklilik ve hanedanlık iyidir. Aynı orduda, son derece açığız. İlk çivilerden memurların çocukları, zorluk ve yoksunluk yeminiyle karşı karşıyadır. Çocukluktan itibaren, anavatanın hizmetine yönelik fedakarlıklar yapmaya psikolojik olarak hazırlar. Bazen hayatın kendisini feda etmeniz gerekir. Çeçen kampanyasında sadece generaller değil, generallerin çocukları da öldü - genç çıplak bacaklı teğmenler. Bunların arasında Kaptan Alexei Pulikovsky (Korgeneral Konstantin Pulikovsky'nin oğlu), Hava Kuvvetleri Komutanı Oleg Shpak (Albay General Shpak'ın oğlu) bulunmaktadır. Böyle bir şey bile var - “askeri kemik”. Bu, babalarının hanedanına devam edenler hakkında.
Bakanlığın kendisinin bir çok insanın ikinci ve üçüncü kuşakta diplomatik işçi olduğu gerçeğine rağmen, “orta dereceli kemik” kavramı yoktur. Ancak kötü gazetecilik dilleri, “beyaz midov kemiği” kavramını getirmeyi önerdi. Ama yapışmadı.
Bu durum, genç Suvorov öğrencileri, öğrenciler ve memurların aksine, genç MFA'lar arasında temelde farklıdır. Prensip olarak yoksunluk için planlanmış değildir. İkna edici İngilizce öğrenmenin tümü (Fransızca, İspanyolca, İtalyanca, ailenin babasının beslendiği ülkeye bağlı olarak). Ancak, ev sahibi ülkeden beşikten geliyorsanız, görevi önemli ölçüde kolaylaştırır.
Dışişleri Bakanlığı ve ordunun yaşam standartları da çok farklı. Askeri bir adamın oğlu, babasının alay içinde (tugay, bölünme, iş gezisinde) günler ve geceler olduğunu görürse, o zaman beşikten gelen bir diplomatın oğlu biraz farklı bir resim izler. Yurtdışında çikolata, çok fazla cazibe, ölçülü bir iş günü, ailenin babasının “cennet” maaşı, toplantılar, büfeler, zirveler, sunumlar, iltifatlar eğitimli astlardan düşüyor ... Diplomatik fırsatlar, kimse karıştı. Bu işteki askeri bir hatadır - birinin hayatı kayboldu. Diplomatların doğrudan sorumluluğu yoktur. Çalışma - ayrı ayrı, sonuç - ayrı ayrı. Diplomat ailesinin diğer “meralara” taşınmasını engellemeyen: başka bir ülkeye taşınmak (en kötü durumda, sadece daha az prestijli) ve gezegenin diğer ucundaki hayattan zevk almaya devam etmek.
Bu tür yaşam standartlarına alışkın bir çocuğun kendi münhasırlığının bilincinde olması. Ebeveynler onu uzaklaştırmak için özellikle istekli değildir. Belli bir seçicilik hissi, aile adının tüm üyelerine çok yakışıyor. Öyle bir ortamda “midomajors” büyür (ancak, tanım olarak burada başka hiçbir şey büyüyemez). Oligarşik ailelerden, her çeşit marghdasaryandan ve onun gibi başkalarından büyükler arasındaki farkları, yalnızca kamuoyunu kamuoyu ile ilgili düşüncelerini rahatsız etmeyen, ucuz "ponts" ları ile rahatsız etmeyecek kadar beyinleri olduğu gerçeğidir. Veya belki de her şey daha basit bir şekilde açıklanmaktadır: “midomozhory” yurtdışında çok fazla zaman harcıyor, tarihi anavatanlarında faul yapmak için zamanları yok.
Tarihi anavatanlarına nadiren yapılan bir ziyaret ve Rusya'da ve ev sahibi ülkede yaşam standartlarının istemsiz bir şekilde karşılaştırılması, Rusya'ya yönelik en parlak duyguları değil, “Windsor'u gören genç erkeklerde” en sık uyandırdı. Sonuç olarak, diplomatik ailedeki ergenlik çağında, klasik “midomajor”, dilin mükemmel bir bilgisi ile büyür, ancak millerin diplomatik faaliyetlerde bulunmasına izin verilmeyen, atalarının vatanına kesin olarak deforme olmuş bir ahlak ve belirli bir tutumla büyür.
Ancak bütün mesele, bu kardeşlerin ebeveynlerinin kendilerinin farklı düşünmeleridir. Ve manyak ısrarla çocuklarını MGIMO'ya itiyorlar - genç Rus diplomatların kreşleri. Doğru, bu çocukluk yıllarında, bazı garip tesadüflerle, Rusofobik çevrelerde iyi bilinen Yakub Koreib ve Rusya’yı hayvan nefretinden nefret eden, ancak eğitim kurumlarında son derece başarılı olan diğer entelektüel göçmenlere başarılı bir şekilde öğretiyorlar. Böyle bir koreib muamelesinden sonra, gelecek Gorchakovs nihayet iç göç etmeye başladı ve yeni Molotoflar ve Gromyko yerine ülke, Suvorovs ve Skripale'yi alma riskini taşıyor.
Böyle bir bozulmanın klasik bir örneği "Arjantinli kokain" Andrei Kovalchuk'ın vaftiz babasıdır. Kaderi, “midomajor” nun ahlaki bozulmasına ve içsel göçüne en önemli örnektir. Almancayı çok iyi tanıyan, kendi ülkesinden nefret eden ve küçümseyen ve uyuşturucu bağımlılığı nedeniyle sıkıntı çeken ve uyuşturucu bağımlılığı nedeniyle Almanya'da yetişen, kokain arz kanalındaki bir başarısızlığın ardından Rus adaletinden kaçan "midomajor" referansı ile büyüyen bir Almanya.
Bu memleketten nefret edenler arasından kendi memleketlerine hizmet etmek isteyenlerin akışını durdurmak istiyorsak, Dışişleri Bakanlığı işçi hanedanlarının durumu ilke olarak gözden geçirilmelidir. Bu, Rusya Dışişleri Bakanlığı'nın acilen çözmesi gereken görevlerden biri.
Beni vatanıma korkutma!
Bir diğer MFA sorunu ise işteki felaket başarısızlıklarından kişisel sorumluluk konusudur. Elçilik koltuğunu işgal eden bir kişinin, iş kalitesine ilişkin devlete karşı sorumluluğunun seviyesinin tamamen farkında olması gerekir. Aksi takdirde, sadece bir gol ile bir oyun çıkıyor. Devlet, dış politikanın yaratıcılarına oligarşik bir varoluş düzeyi sağlıyor: büyükelçiler (ikamet ettiği ülkeye bağlı olarak) 200'tan 300, 400, XNUMX bin ruble alıyor. Her türlü danışman, ek, danışman, haberci - yüz binden fazla. Ve son zamanlarda, bir kez daha iş kalitesinde bir miktar iyileşme umuduyla, maaşları artırdılar. Sonuç olarak, Dışişleri Bakanlığı kazançları Amerikalı ve Batılı meslektaşlarının maaşlarıyla oldukça karşılaştırılabilir hale geldi. Ve şimdi, yabancı bir iş gezisine çıkmış olan birçok Dışişleri Bakanlığı çalışanı, karşılaşacakları zorlukları ve Rus çıkarlarını en iyi şekilde nasıl savunabileceklerini düşünmüyor, ancak sözleşme sonucunda Moskova'daki bir daire için para biriktirip kazanamayacaklarını düşünüyor. Değerli bir teşvik, söylenecek bir şey yok ...
Ücretlerin karşılaştırılabilirliğine rağmen, bizim ve dış politika yapıcılarımızın sonucu ve kalitesi çarpıcı biçimde farklıdır. Partnerlerimizin insan yapımı çalışmaları - ukro ve ara-maidan, uzun yıllar süren hazırlık sürecini boş bir şekilde izlemekte olan Rus MIA’ların iyi huylu olmaları ile bunun en iyi kanıtı.
Ancak, Dışişleri Bakanlığı'ndaki uygulamaya göre, bakanlık çalışanları ülkenin dış politikasının kendilerine emanet edilen yöndeki başarısızlıklarından dolayı hiçbir kişisel sorumluluk üstlenmiyorlar. Onlar için en kötü ceza, daha az prestijli bir ülkeye yapılan bir devir ya da bir sonraki “çikolata” iş gezisini öngörerek Dışişleri Bakanlığı merkez ofisine geri dönüş. Cihazın kendisinde bir süre kazançları düşecek. Bu nedenle, “Beni Anavatan ile korkutma!”
Stalin'e göre, bu tür kitlesel felaketlerden sonra, ilgili ülke departmanlarının çalışanları, İngiliz yünlerinden yapılan zarif yazılarını ve kıyafetlerini kapitone ceketler ve cüppelere değiştirecek ve Kolyma veya Magadan'a uzun bir yolculuk yapacak. Mevcut insan yapımı siyasi başarısızlık yazarları, neredeyse hiçbir şey riske atmaz. Haftada yedi tabana sahip olsalar bile, bu onların refahını etkilemeyecek.
Dolayısıyla Dışişleri Bakanlığı'ndaki kişisel sorumluluk sorunu daha da olgunlaşmamış, ancak uzun zaman önce olgunlaşmıştır. Ve hemen ele alınmalı.
Yukarıdakilerin hepsini özetleyerek, Bizans siyasi kültürünün rönesansı, görünmez çoklu geçişler, efsanevi stratejik kazanımlar lehine taktiksel tavizler - Dışişleri Bakanlığı'ndaki mevcut durumun duman perdesi hakkında tüm bu bilgi içgörülerinin güvenle olduğunu varsayabiliriz. "Ortaklarımız", Rusya’yı Atlantik diplomatik kültürüne taraftar olan ülkelerle gözümüzün önünde güvenle gizledi. Ve eğer böyle devam ederse, o zaman bir dizi dış politika başarısızlığı nedeniyle, eski sıcak yatakların yeniden canlandırılmasını ve sınırlarımızdaki etnik çatışmaların kanlı rönesansının “ortaklar” için ve kardeşler uyurken Nebratlıların çalışmasını bekliyoruz.
Bizanslıların siyasi kültürü sonsuza dek gider. Bir zamanlar bir zamanlar güneşin batmadığı bir imparatorluk yaratan Atlantik diplomasisi için bile zaman geçti (imparatorluğun kendisi geçmişte kaldı). Zaman, zamanın tüm zorluklarına yeterince cevap verebilecek temelde yeni bir diplomasi için geldi.
Abone olun ve en son haberler ve günün en önemli olaylarından haberdar olun.