Ormancıların ormanları artık sadece kereste, doğal vahşi yaşam , su ve toprak koruma veya başka herhangi bir tek değer için yönetmeyi bırakmaları gerekir. Birden fazla değer için ekosistem olarak yönetilmeleri gerekir. Vahşi doğa, ekolojik, genetik ve içme suyu üretim rezervleri ve rekreasyon alanları bir orman peyzajındaki farklı arazi yönetimi tanımlamaları mozaiğinin bir parçası olacaktır, ancak tamamı ekosistem olarak yönetilmelidir.
Ormanın sınırları; yangınları, böcekleri, hastalıkları ,usulsüz kereste kesimini veya yabani hayvan avlanmasını durdurmaz. Yerel halkın insani ve yaşamsal ihtiyaçlarını karşılamayan veya yerel ve peyzaj ekosistemlerinin süreçlerine saygı göstermeyen ormancılık sürdürülebilir değildir. Ormancılık sürekli yeni sosyal baskılar, fikirler, terimler ve paradigmalar ile karşı karşıyadır. Ormancılık yönetimi öncelikle ekoloji, biyolojik çeşitlilik, kereste veya başka herhangi bir tek değer değil insanlar için yapılmalıdır.. Ormancıların ekolojinin ormancılık için temel biyofiziksel temel olduğu ve ormandaki yaban hayatı, su ve biyoçeşitliliğin kereste kadar önemli olduğu gerçeği, insanların değerlerini kabul etmeleri ve bir yönetim hedefi olmaları için ısrar etmeleridir.