Lezzetli yemekler tatmak pek çok kişinin hayallerini süsleyen rüya gibi bir iş olabilir ama her an ölüm tehlikesiyle karşı karşıyaysanız işler değişir. Bu, 1940'larda Naziler tarafından Adolf Hitler'in yemeklerini test etmek için kendisinden önce tadan 15 kişilik bir Alman kadın ekibi için son derece tehlikeli bir gerçekti. 21 Mayıs'a kadar New York'un ünlü tiyatrolarından biri olan Theatre Row'da devam edecek olan "Hitler's Tasters" adlı yeni bir Broadway dışı gösteri, içlerinden birinin nihayet 2013'te 95 yaşına geldiğinde üzücü hikayesini anlatmaya karar vermesiyle ortaya kondu. Bu sıra dışı gösteri kimsecikler tarafından bilinmeyen bir gruptan ilham alıyor.
'DRAMIN TA KENDİSİ DEĞİLSE NE?'
Oyun yazarı Michelle Kholos Brooks, New York Post'a yaptığı açıklamada, "Genç kadınlar, her öğünde ölebilecekleri gerçeği dışında dikkatlerini dağıtacak başka hiçbir şey olmadan bir odaya girmeye zorlandılar" dedi ve ekledi:
"Bu durum dramın ta kendisi değilse eğer, nedir bilmiyorum. Tam Hitler hakkında her lanet olası korkunç şeyi duyduğumuzu sanarken..."
24 YAŞINDA GURME KOBAY OLMAYA ZORLANDI
2014 yılında hayatını kaybeden Margot Wölk, 24 yaşında gurme kobaylardan biri olarak iradesi dışında çalışmaya zorlandığında sekreterdi. Ebeveynlerinin Berlin'deki apartman dairesi müttefik bombaları tarafından tahrip edildikten sonra, kayınvalidesinin yanında kalmak için Gross-Partsch'a yani şimdiki Polonya'nın Parcz kentine taşındı. Kocası Karl savaştaydı. Onunla temasını kaybetmişti ve öldüğüne inanmıştı.
HİTLER'İN ZEHİRLENME KORKUSU
Hayatı paramparça olan Wölk, kasabanın belediye başkanı tarafından Nazilerin doğu cephesindeki karargahı olan yakındaki “Wolf's Lair” için çeşnicibaşı olarak seçildi. Naziler, İngilizlerin Hitler'i zehirlemek istediğine ikna olduktan sonra kadınlar getirildi. 1944'te Claus von Stauffenberg'in, Hitler'e suikast yapmak ve Almanya'nın kontrolünü Nazilerin elinden almak için başarısız bir girişim olan Valkyrie Operasyonu'nda onu zehirlemeyi bir taktik olarak görmüştü ancak tadımcıları bildikleri için bu plan suya düşdü.
NEFRET EDE EDE ONUN İÇİN YEMEK YEDİ
Wölk, Nazi olmadığını iddia etti. Daha önce Alman Kızları Birliği'ne katılmaktan kaçınmıştı ve gizlice Hitler'den nefret etmişti. Ancak SS tarafından gözetlendiği için yemek yemekten başka seçeneği yoktu. Alman Der Spiegel gazetesine 60 yıllık sessizliğin ardından konuşan Wölk, "Yemek güzeldi, hatta çok iyiydi" dedi: "Ama tadını çıkaramadık."
Wölk ve kadınlar, savaşın harap ettiği bir kıtada ender bulunan enfes yemekleri saat 11.00'den öğlene kadar deniyordu. Hitler vejeteryan olduğu için yemeklerin içinde asla et yoktu. AP'ye verdiği röportajda, "En iyi sebzeler, kuşkonmaz, dolmalık biber, hayal edebileceğiniz her şey ve her zaman yanında pilav veya makarna" dedi. Yemeklerin çok lezzetli olduğunu söyleyen Wölk, yemekle birlikte gelen korkunun bunun tadını çıkarmaya engel olduğunu söyledi.
"Kızlardan bazıları çok korktukları için yemek yemeye başlarken ağlardı. Sonra bir saat beklemek zorunda kalırdık ve her seferinde hasta olacağımızdan korkardık. Köpekler gibi ağlardık çünkü hayatta kaldığımız için çok mutluyduk."
HİÇBİRİ ZEHİRLENMEDİ AMA...
Bu süreç boyunca 15 kişiden hiçbiri zehirlenmedi. Sadece Hitler ikamet ederken çalışmaları gerekmesine rağmen onu hiç görmediler. 1944'te bir gün, Sovyet Ordusu Gross-Partsch'a yaklaşırken, Wölk trenle Berlin'e kaçtı. Daha sonra diğer 14 tadımcının, Sovyetler tarafından vurularak öldürüldüğünü öğrendi. Yine de travması bitmemişti. Şehre ulaştığında, Sovyet askerleri tarafından yakalandı ve 14 gün boyunca tecavüze uğradı. Bu ona öyle zarar verdi ki bir daha çocuk sahibi olamadı.
YILLAR SONRA KOCASIYLA BULUŞTU
Kocasının ölmediğini öğrenen Wölk'ün hayatı sonunda yoluna girdi ve çift 1946'da yeniden bir araya geldi. Ölmeden bir yıldan biraz fazla bir süre önce, 95'inci doğum gününde bir gazeteci ona yaklaşana kadar hayatının kabus dönemini geride bırakmaya çalıştı.
Mücadelesinden bahsederken, kendisini hayatta tutan şeyin kararlı ve olumlu tavrı olduğunu söyledi. Der Spiegel'e "Mizah duygumu asla kaybetmedim" dedi ve ekledi: "Hayatta kalma sırrım hep bu oldu..."