Son metin + Nuttapong Rodmai Rodmai itibaren 43030 Pozzolo PR, İtalya
Aynamda kabarık kanlı gözleri olan bir canavar var çünkü gecenin çoğunda kaldı, ağlayarak ve Jellicoe Yolu'nda okuyordu. Ama buna değdi. Melina Marchetta, neden bana en sevdiğim yazarlardan biri olduğunu neden hatırlatmadı ve bence bu, şu ana kadar okuduğum kitapların en iyisi. Jellicoe Yolunda, nasıl hissettiğimi söylemek çok zor. Söyleyebileceğim tek şey, kalbimin yırtıldığını ve parçalandığını, boğazımın duygularla tıkadığını ve nihayet biraz uyuduğumda hissi alıyorum. Muhtemelen Jonah Griggs'i hayal edeceğim. Hikayesi, annesi tarafından küçük bir çocuk olarak terk edilmiş ve şimdi sorunlu, ihmal edilmiş veya cezai olarak eğimli, en yakın arkadaşı ve akıl hocası Hannah olan çocuklar için bir yatılı okulda yaşayan bir kız olan Taylor Markham'dan geliyor. okul arazisinin kenarı. Taylor, okulunun Townies (halk) ve Cadets ile oynadığı bölge savaş oyunlarında lider olarak seçildi. Bu sorumluluğu Hannah'nın aniden ortadan kaybolması ve kendi annesine bağlı olduğu inancıyla ilgili endişeleriyle dengelemeye çalışır. Bunun da ötesinde, öğrencilerden biri olan ve geçmişinden bir çocuk olan Jonah Griggs, onu rahat ettirmek için çok fazla şey biliyor. Benim için en büyük endişe, hedeflenen genç yetişkin izleyicinin Melina Marchetta'yı tam olarak takdir etmemesi olabilir, burada iyi tanınmış bir şöhret olduğunu biliyorum, ama neredeyse bir ev adı değil ... ve beni üzüyor. Herkese bunu okumasını, çatılardan övgü çığlık atmasını ve Halo'yu bırakıp bu fantastik kurgu eserlerini toplayana kadar yerel kütüphanemdeki gençlere onaylamadıklarını söylemek istiyorum. Fakat Melina Marchetta'nın muhtemelen Alacakaranlık kuşağı için bir yazar olarak çok karmaşık olduğu beni üzüyor. Piper'in Oğlu Francesca'yı, Jellicoe Yolu'ndaki ... okuduğum her kitap bir öncekinden daha iyi görünüyor. Kitabın tamamını içine alan ruh halleri yaratıyor, böylece en basit sahneler veya konuşmalar bile derin bir duygusallaşıyor ve Melina Marchetta Jimi Hendrix'in gitar çaldığı gibi duygularımı oynuyor. Beni bundan daha sık boğulan tek bir kitap düşünemiyorum. Ve Jonah Griggs, kalbimi çaldın. Her ne kadar Melina Marchetta'nın beni akvaryum balıklarına aşık olmam konusunda oldukça kolay ikna edebileceğini düşünüyorum. Temelde bu kitap her şey ... güzel, güçlü, melodramatik olmadan trajik ve bu harika üzücü hikayenin çok uzun bir süre boyunca benimle kalacağını biliyorum.
Şiddetli akıl hastalığına ilginiz varsa bu kitap oldukça iyi. zihinsel bir kurumda geçirilen yılların şahsi bir hesabıdır. brainwashed.com'dan daha yasal bir inceleme aşağıdadır: 1893'te, hâkim olarak görev yaptıktan sonra, 51 yaşında hastalandı. Bir paranoyak teşhisi koyduktan sonraki yedi yılını ilticadan önce dilsiz olarak geçirdi. halüsinasyonlarına saldırılar ve sadece yavaş yavaş tuhaf ve ezici dini deneyimlerin vahiyleriyle konuşmaya geri dönüyor. New York Review Books tarafından basılan Sinir Hastalığımın anıları, bu olayların hesabını oluşturuyor ve vizyonlarının gerçeğine tam bir güvenle yazıyor. Schreber'in sorunu Tanrı idi. Vizyonları ona gösterdiği gibi, Tanrı, hepsi insan cesetlerinden alınmış, temizlenmiş ve kutsanmış gibi büyütülmüş, çok miktarda sinir lifi ağıydı. Ancak geçmişte, bu gergin ruhlardan biri ruh cinayeti işledi ve sonuçta Dünya Düzeni'ni rahatsız etti, kendi rahatsızlığına neden oldu. Vücuduna kendilerini yerleştirmek için yıldızlardan ışınları inen Allah'a doğal olmayan bir çekim yapmada yeryüzünün tarihinde benzersiz olduğuna inanıyordu. Ne kadar çok yaparlarsa, o kadar dişileşti. Ne kadar kadın olursa, Tanrı'nın cinsiyetini tamamen değiştirmeyi düşündüğü için endişelenmesi gerekirdi, sonra onu utandırır ve tecavüz eder, böylece yeni bir ırk doğururdu. Güneş ile tartışır ve kuşlardan mesaj alır; Schreber ile temasa geçmeyi ümit eden Tanrı, onu tamamen bitkin hale getirmeye çalışırken, sürekli olarak ona sesler duyuyor. Tanrı, "yaşayan insanı gerçekten anlamadı ve onu anlamaya ihtiyacı yoktu, çünkü Dünya Düzeni'ne göre, yalnızca cesetlerle uğraştı." Tanrı, sürekli olarak Schreber'i etkiliyor, beynine ceset suyu döküyor ve söylediğinin saçmalığını fark ettiğinde, Schreber, başına gelen her şeyin, gözlerini kapattığında kendisini rahatsız eden böceklerden kendisine ait olduğunu itiraf etmeli " ruh-gönüllülüğe uygunluğunu ortaya çıkaran "mucize" mucizesi. Kafasındaki seslerden dikte alarak rasyonel ve net bir şekilde şöyle yazıyor: “Kötü haberi her taraftan, bu ya da o yıldız ya da yıldız grubunun 'pes etmesi' gerektiğine; bir zamanlar Venüs'ün bile olduğu söyleniyordu. Cassopeia'nın (tüm yıldız grubu) tek bir güneşin içine çekilmesi gerektiği, belki de sadece Pleiades’in hala alabileceği bir güne kadar tüm güneş sisteminin artık bağlantısının kesilmesi gerektiğine, bir başkasına 'su basmıştı'; kurtulmak. . . ." Doktorlarından biri, belki de asıl ruh katili olan, özellikle kötü niyetli bir varlık olarak, her durumda, kötü Schreber yoluna devam ederken, güç kazanmak için Tanrı'dan ruhları güreşmeye çalışan şeytani bir figür olarak görüyor. İnşa ettiği dünya tutarlı ve görkemli bir şekilde yaratıcı, bazen güzel ve çoğu zaman dehşet verici. Uzun süredir mücadele ettiği ve sonunda sesini bulan bir delilik.
Şimdi bu {duraklama sonra sırıtarak} ... daha çok hoşuma gidiyor. Daha fazla aksiyon ve daha derin tehlike, hızlı tempolu, daha komik, romantik, daha çok aile sırrının ve mirasının ipuçlarını, Jace ve Clary'nin sahip olduğu gizli hediyelerden ortaya çıkan vahşiler ve katil bir uçurum askısı. Boşver, hala umursayan bir sürü delik var. En azından bu kez kitap artık ilk taslak romana benzemiyor, şimdi herkes düzeldi. Neden birçok insanın Simon'dan nefret ettiğini bilmiyorum, onu seviyorum (bazen onun için Jace'den daha çok neşeleniyorum), çok iyi bir arkadaş, sadık, güvenilir ve vampir oldu. Kız arkadaşı Clary ve kardeşi Jace'nin etrafındaki rahatsız edici koşulları göz önüne alarak. En sevdiğim bölüm, Seelie Court'taki Faeries Kraliçesi ile buluşmaya gittikleri zamandı (ki bu bana Holly Black'in kitabındaki bir sahneyi hatırlatıyor - Tithe, belki de orayı ödünç aldı). çünkü bu yanlıştı, ama Clary ve Jace'in birbiriyle ilgili olduğunu sanmıyorum. Kimse var mı Bunu görmemiz gerekecek. Alec için de mutluyum, Magnus Bane'de uygun bir arkadaş bulmuş gibi görünüyor, şimdi sadece dolaptan çıkıp temizlenmesi gerekiyor. Inquisitor'dan tutkuyla gerçekten nefret ettim, o bir kaltak ve tamamen önyargılı. Yasa yapanların nasıl kullandığına dair mükemmel bir örnek, gücü kötüye kullanmak. Clare için gerçekten çok mutluyum, bu kitabı yazarken daha iyisini yaptı, daha fazla derinlik ve düşünce var, şimdi diyalogların sadece% 25'i dışarıda kaldı. Tanrıya şükür kitap 3 çıktı, diğerleri gibi beklemek zorunda değildim.