Sana baktığımda
Ruhuma yapışan ve tomurcuk veren günahlar gittikçe çoğalıyor.
O gün karanlık ışığı kovalıyordu.
Ve kendine hapsetti.
Işıksızım.
Burası soğuk olmaya başladı.
Beklentim yok.
Sonsuzluk, uzun bir süre önce bütün umutları yok etti.
Şimdi beni bulur musun?
Çünkü seni arıyorum.
Her yerde seni arıyorum.
Yollarda kaldırımlarda
Tek renk gök kuşağında.
Bulamıyorum.
Hey o sen misin?
Nefes hissediyorum boynumda.
Geldin işte.
Hayır.
Bir dakika.
Bunlar onlar.
Tomurcuklar.
Senin yerinde!
6 Ocak 2008 Pazar
Hepimizin savaştığı şeyler aynı aslında hayatta.
Kimi daha önce, kimi daha sonra.
Ama aynıydı.
Bizimde öyleydi.
Farklı olan tek şey birbirimizdik.
Siz bulsanız da bulamasanız da bir çıkış yolu vardır.
Ve ben bu yolu bulmakta ısrarcıydım her zaman.
Ama o artık kendini kapatmıştı.
İstesem de yardım edemezdim.
Şimdi o duvarı kırdı mı bilmiyorum.
Ama ben yolun sonuna ulaştım.
Gönderen Yağmur Demirci zaman: 06:09