"Haydi gözümüzü kapatalım ve hayal kuralım" dedim çocuklar.
-"Ne kuralım" diye sordular.
-"Ne isterseniz" dedim.
Yine baktılar masum masum yüzüme. Alışmışlardı çünkü sürekli ödevler verilmesine, yönergelerle yönlendirilmelere...
-meli -malı şeklindeki sorumluluk bildiren cümleleri işitip duruyorlardı. Mütemadiyen hayaller de sınırlı olmalı diye düşünmüş olsalar gerek..
-"Özgürsünüz" dedim. "canınız ne istiyorsa, nerde, nasıl, kimle olmak istiyorsanız, ne yapıyor olmak istiyorsanız, onu hayal edin" dedim. Hayaller kurmalı ve o hayallerin peşinden koşulmalıydı çünkü. Ne demiş ünlü oyuncu Russel de ' Büyük işler, büyük hayaller kurma özelliği olan insanlarca başarılmıştır".
Sen sakın vazgeçme çocuk!
Hayal kurmaktan ve peşinde koşmaktan.
Bırak kim ne derse desin, en fazla benim gibi deli olursun ya da şaşkın pollyanna diye anılırsın :)
Sen karartma çocuk içini. Büyüdükçe her şeyin ne kadar çabuk kararabileceğini göreceksin çünkü.
Ben aydınlığımı hayallerime borçluyum ve her ne olursa olsun çok da mutluyum.
O zaman haydi bakalım, siz de önce gülümseyin ve hayaller kurun ;)