Elena Alekseevna'nın sesiyle sarsıldı: genç ve güçlü ve enerjik, orduda net, o sırada yaşı çoktan büyüktü.
Sonra düşündüm: bu cesur kadın neye benziyor? Kaderi nasıldı? Ama nasıl.
Elena Alekseevna, Belgorod Bölgesi, Shebekinsky Bölgesi, Bolshroroitsa köyünde doğdu. Doğumundan kısa bir süre sonra ailesi ayrıldı. Kız sadece beş yaşındayken annesi öldü. Lena teyze aldı: babası Alexey Sergeevich bunu başaramadı, barınma şartları yoktu. Ancak, Lena Teyze uzun yaşamadı - o da öldü. “Ve komşularla yaşamaya başladım,” dedi Elena Alekseevna, “Yatak odam için 20 ruble ödediler ...”
Bu cümleyi düşün, sevgili okuyucular. Komşularında, bir yatağında yaşadı ... Bugün, hemen hemen her adımda, geliştirme merkezleri, stüdyolar, bölümler, uyum programları - ödedi. Fakat çoğu çocuk belirgin bir tüketim ile büyür. Ve burada - merkezler ve stüdyolar yerine oldukça zorlu bir hayat - ve adam düzgün ve cesur bir şekilde büyüdü.
Söyleyebilirsiniz, beslenen kız çiftliği: komşulardan ürünleri verdi. Akrabalar ayrıca Lena'ya ellerinden geldiğince yardımcı oldu. II. Dünya Savaşı'ndan önce, on dört yaşındaki Lena, kendi kızı gibi davranan eşlerin evinde yaşıyordu. Ve, büyük olasılıkla, kız aile hayatı başının karısına borçludur. Çünkü faşistler ülkemize saldırdığında, bu evin sahibi partizanlara gitti, dekolte komutanı oldu. Ve 1942'te, köyde, yerli Lena olacak olan gece için bir tabur kaldı. Ve sadece kızın yaşadığı evde durdu. O zamana kadar, Lena kaderden yeni bir darbe aldı: bir babanın cephede, Oryol Bölgesi'nde öldüğünü öğrendi ve şimdi bir yetim.
- Sana yalvarıyorum, kızı kendine götür - Evin hostesi askere sordu. “Korkarım Almanlar yakında gelecek.” Büyük ihtimalle vuruldum ama buna hazırım. Peki ya kız? O bir yetim.
Ve savaşçılar Lena'yı da yanlarına aldı. Böylece, 372 hava ordusunun 27'in taban alanının havaalanı servisinin 8'in taburunun kızı oldu. Kız zeki ve hızlı bir şekilde bir sinyalci olmayı öğrendi. Çağrı işaretleri geldi. Muharebe uçuşlar için iletişim sağlarken, Bobin oldu. Ve garnizon görev yaptıysanız - "Oyuncak."
"Babalar" bu çağrılara çok alışkınlar, isim kızları ismiyle aramadılar. Böylece Güney Cephesinde, Stalingrad, Belarus'ta "Bobin" ve "Oyuncak" ile savaştı.
Tabur büyüktü. Lena, mutfakta çalışan bir kadınla ve bebek kızıyla birlikte yaşadı. Volga'nın kıyısında durduklarında çamur kulübelerinde yaşadılar. Bombalamadan sonra araba kalmamışken bile bir durum vardı ve kahvaltı, deve tarafından çekilen bir araba üzerinde hava alanına getirildi.
Askerlerimiz saldırmaya başladığında, taburun ilk noktası, Sovyetler Birliği'nin gelecekteki kahramanı olan ünlü Alexander Pokryshkin'in alayının olduğu yerdi. Elena Alekseevna bunun inanılmaz bir alçakgönüllülük ve samimiyet adamı olduğunu hatırladı.
Servis ve Basil Stalin alayı. Lena, siyah paltolu cesur bir pilot kabadayı ile her an savaşa girmeye hazır olduğunu hatırladı.
Söylemeliyim ki, Lena da bir militan olarak biliniyordu, hiçbir şeyden korkmadı, kalınlığına tırmandı. Ve mucizevi bir şekilde ölümden kurtuldu.
Bu Stalingrad'da oldu. Alayı kızı görevdeydi ve hava sahasının tam ortasında bir demiryolu vardı ve içine bombanın indiği mühimmatlı bir Sovyet treni vardı. Neyse ki, savaşçılarımız Lena'nın toprakla kaplı olduğunu gördü. Kürek getirdiler, çıkardılar - kör, sağır, uyuşmuş. Stalingrad'ın ana geçişine kadar yaralılarla birlikte ambulansla götürüldü. Sonraki feribot olacaktı. Hayatının geri kalanında Elena Alekseevna böyle bir “renkli resmi” hatırladı: siyah gökyüzü ve parlak kırmızı buhar - yanıyordu. Yani, yanarken ve üzerinden geçti ...
Hastaneden sonra Lena tekrar “babalarına” katıldı. Doğu Prusya'ya gittim, görevdeyken Levitan'ın ünlü mesajını duydum - ve Zaferimizle tanıştım ...
Üç yıl daha, Elena Alekseevna, GSO genel merkezinin altındaki Almanya'da çalıştı. Memleketini çok özlüyordu. Bazen, tanıdıklarından biri Rusya'ya gitti - sonra kız benden diş macunu getirip "Kızıl Moskova" yı rica etti.
Sonunda, Elena Alekseevna doğduğu Belgorod'a geri döndüğünde, ilk başta yaşadı ve kendi topraklarını tekrar gördüğüne sevindi. Sonra akrabaları aramaya başladı. Ancak sadece yarım yüzyıl sonra, amcasını, babasının kardeşi, savaş gazisi, tankeri, zaten çok yaşlı bir insanı buldu. Elena Alekseevna onu aldı.
Sana boyun eğ, alayı kızı ...