Kendiniz Olmaya Nasıl Ara Verebilirsiniz?
Rutinlerinizden kaçmak, tekrarlayan, yararsız düşüncelerden kaçmanıza yardımcı olabilir.
Kendimi her zaman iyi bir şirket olarak bulmuyorum. Sadece konuşan bir arkadaş gibi. Kendi takılmaları hakkında, iç monologum oldukça yorucu olabilir. Dürüst olmak gerekirse, yine öyle mi?
Ona ara verebilir miyiz?
Sanırım çoğumuz zaman zaman bunu hissediyoruz, kendimizden uzaklaşma arzusunu. Ancak tüm olağan ilaçlar , eğlence veya egzersiz, alkol veya uyuşturucu eğer işe yararlarsa sadece küçük dozlarda çalışma eğilimindedir. Bunlardan herhangi birine çok düzenli olarak güvenirsek alışkanlık haline gelirler, bu da genellikle zorlamaların nazik bir eşanlamlısıdır.
Bu alanda daha önce aşırı rutinleştirilmiş bir yaşamın beyin donuklaştırıcı etkisi hakkında yazmıştım. Romancı Rachel Cusk, “alışkanlıklar kendimizde gerekli olanı öldürür” diye yazarken daha ince bir noktaya değindi. Kafanızda olup biten şeyler yüzünden yıpranmış hissediyorsanız, bu girdilerini değiştirmeniz gereken kesin bir işarettir – zihninize çiğnemek için yeni bir şey verin, böylece kendi kendine çiğnemeyi durdurur.
Burada, tatillerle ilgili araştırmalar öğretici olabilir.
Bir tatil, tanımı gereği, günlük yaşamın tekdüze monotonluğundan bir soluklanmadır. Avustralya’da 2019 da yapılan bir araştırma, ne kadar çok tatilcinin olağan alışkanlıklarından- özellikle iş ve teknolojiyle ilgili alışkanlıklardan (e-posta, sosyal medya vb.) – “zihinsel olarak uzak” olabildiklerini buldu. Bu faaliyetleri boş zamanlarınızdan çıkarmak, benzer temettüler ödeyebilir.
Daha az sezgisel olan, başka bir çalışma (2021’den bu çalışma), tatilcilerin TV, film ve diğer ekran tabanlı eğlenceleri izlemek için ne kadar çok zaman harcadıklarını, izinlerini takiben kendilerini o kadar az gençleşmiş hissettiklerini buldu. Çalışmanın yazarları, bu medya biçimlerinin, bir tatilin canlandırıcı niteliklerine müdahale edebilecek çok fazla odaklanmış dikkat gerektirebileceğini yazdı. Bence çoğu insan için bu eğlencelerin günlük yaşamın bir özelliği olduğu da doğru. Bunlar bir mola değil, bir devamlılıktır ve bu nedenle düşüncelerinizi iyi yıpranmış parçalar haline geri yönlendirmeleri muhtemeldir.
Kendinizden bir mola vermek istiyorsanız, rutinlerinizden bir mola vermeniz gerekir.
Son olarak, bazı araştırmacılar staycations’ı (evde tatiller) seyahat içeren tatillerle karşılaştırdılar. Bu çalışma, seyahat etmenin psikologların kaygı, depresyon ve diğer zihinsel sağlık sorunlarını körükleyen tekrarlayan endişeleri veya olumsuz düşünce döngülerini tanımlamak için kullandıkları bir terim olan “ruminatif” düşüncede daha büyük bir düşüşe yol açtığını bulmuştur. Bir çalışma ekibinin gözlemlediği fiziksel mesafe, hem günlük stresörlerden hem de sorunlu ruminasyonlardan zihinsel mesafe sağlıyor gibi görünüyor.
Burada bahsedebileceğim çok daha fazla hakemli araştırma var – alışkanlıklar ve çevresel ipuçlarıyla olan bağları üzerine çalışmalar veya yeni deneyimlerin hedonik faydaları üzerine makaleler. Tüm bu çalışmalardan aldığım ders, kendinizden bir mola vermek istiyorsanız, rutinlerinizden bir mola vermeniz gerektiğidir.
Yeni yerlerde yeni şeyler yapın. Bir seferde sadece bir veya iki saat için bile olsa kendinizi sallayın. Eğer delilik aynı şeyi tekrar tekrar yapıyor ve farklı bir sonuç bekliyorsa, aynı şeyi tekrar tekrar yapmanın ve farklı düşünmeyi beklemenin bir tür delilik olduğu sonucu çıkar.
Davranışınızı değiştirmediğiniz sürece fikrinizi değiştiremezsiniz.
Güneybatı Almanya’da yaşadığım yerde, saat dokuza kadar ışık açık kalıyor. Geçen hafta ılık bir Salı akşamı – normalde evde e-postaları kontrol ettiğim, TV izlediğim veya çamaşır yıkadığım bir zamanda – tüm bunları çantaya koymaya ve bisikletime binmeye karar verdim. Kendimi küçük bir gölde buldum. Yüzdüm ve güneşin batışını izledim.
Daha sonra, evde yatakta yasadışı bir şey yapmış gibi hissettim – hafta içi bir akşamı hakkım olmayan bir hayat parçamı çalmış gibi. Ben de dahil olmak üzere her şey farklı görünüyordu.
Değişimden dolayı mutluyum.
hadi sıra sizde…