Septik Artrit Etkenleri
2 yaşından küçük:
2 yaşından büyük:
16-50 yaş:
50 yaşından büyük erişkin:
Staph.aureus
Streptokoklar (Grup B)
Enterobactericeae {E. Coli, Klebsiella. Proteus,
Salmonella, A. aerogenes, pseudomonas vs)
N. gonorrhoeae
Diğer bakteriler
Staph, aureus
H. influenzae
S. pneumoniae
Enterobactericeae
Diğer bakteriler
Staph. aureus
S. pyogenes
S. pneumoniae
N. gonorrhoeae
Enterobactericeae
Aeroblar (Bacteroides ve Clostridium türleri)
Diğer bakteriler
S. aureus
S. pyogenes
Enterobactericeae
Anaeroblar
Diğer bakteriler
S. aureus Enterobactericeae S. pyogenes S. pneumoniae
Diğer bakteriler sıvıya geçer. İnflamatuar cevap olarak sinovyal sıvıda lökositler toplanır, önce seröz sonra pürülan vasıf alır. Sinovyal hipertrofi oluşur, kapiller permeabilite değişir, biriken pürülan materyal ve fibrinöz pıhtı eklem yüzeylerini kaplar, artiküler kartilajı geçen besleyici damarların difüzyonu ve eklemin normal yağlanması bozulur. Nötrofillerin dejenerasyonu ile sinovyadan salgılanan lizozomal enzimler, artiküler kartilajın mukopolisakkarit komponentlerini değiştirir. Dolayısıyla eklem sıvısının viskozitesini sağlayan hyaluronik asit yapımındaki bozukluklar, bakterilerin proteolitik enzimleri, artiküler kartilajı erode eder ve sklerozun gelişmesine neden olur.
Hipertrofik granülasyon dokusu, pannus şeklinde oluşur ve altta yatan eklem yüzeylerinin harabiyetini arttırır, infeksiyonun subkondral kemiğe yayılmasına yardımcı olur.
Başlangıçta gelişen fıbrozis daha sonra kemik ankilozu ile sonuçlanır. Artan intraartiküler basınç, kemikleşme merkezlerini besleyen damarlarda tıkanıklığa ve germinal tabakanın erimesine, sonuçta avasküler nekroza neden olur. Sinovyal membrandaki pü’nün rüptüre olmasıyla çevredeki dokularda yumuşak doku abseleri meydana gelir. Kronikleşen vakalarda dışarı drene olan sinüsler gelişir.
Bir yaşın altındaki çocuklarda, kapiller damarlar epifizyel büyüme tabakasını delerek geçtiklerinden septik artrit genellikle primer osteomiyelite ikincil olarak gelişir.
Hematojen yayılımı takiben en sık diz, kalça, ayak bileği, el-bilek, omuz, dirsek ve küçük eklemler tutulur.
Vakaların %80’inde alt ekstremite eklemleri (diz, kalça, ayak bileği) tutulur.
Mikroorganizmlerin direkt inokülasyonu, açık veya penetre yaralar, intraartiküler enjeksiyonlar ile veya postoperatif gelişebilir. İnfantlarda kalçanın septik artriti, femoral kan alınması sonucu ortaya çıkabilir.
Osteomiyelitin ve sellülitin eklem mesafesine yayılmasıyla da septik artrit gelişebilir. Özellikle femur üst metafizi, eklem kapsülü içinde olduğundan bu bölgenin osteomyeliti sıklıkla septik artritle birliktedir.