Mutluluğu inceleyen bilim adamları, başkalarına karşı nazik olmanın refahı artırabilir. Birisi için bir fincan kahve satın almak kadar basit davranır. bir kişinin ruh halini yükseltmek, örneğin. Günlük yaşam bu tür eylemler için pek çok fırsat sunar, ancak insanlar bunlardan her zaman yararlanmazlar.
İnternette yayınlanan bir dizi çalışmada, Deneysel Psikoloji Dergisi: Genel, Chicago Üniversitesi İşletme Fakültesi’nden davranış bilimcisi Nick Epley ile olası bir açıklamayı inceledim. Rastgele nezaket eylemleri gerçekleştiren insanların her zaman farkına varma başka bir birey üzerinde ne kadar etkiye sahip oldukları. İnsanlar sürekli ve sistematik olarak başkalarının bu davranışlara verdiği değeri hafife alır.
Yaklaşık 1.000 katılımcının yer aldığı çok sayıda deneyde, insanlar rastgele bir nezaket eylemi gerçekleştirdiler; bu, birincil niyeti başka birini (bu hareketi beklemeyen) iyi hissettirmek amacıyla yapılan bir eylemdi. Bu tür eylemleri gerçekleştirenler karşılığında hiçbir şey beklemezler.
Bir prosedürden diğerine, belirli nezaket eylemleri değişiyordu. Örneğin, bir deneyde insanlar arkadaşlarına ve ailelerine “sadece çünkü” notlar yazdılar. Bir başkasında, kekleri dağıttılar. Bu deneylerde hem iyilik yapan kişiden hem de iyilik yapan kişiden anket doldurmasını istedik. Nazik davranan kişiden kendi deneyimlerini bildirmesini ve alıcının tepkisini tahmin etmesini istedik. İnsanların bu eylemleri ne kadar değerli olarak algıladıklarını anlamak istedik, bu nedenle hem icra eden hem de alıcı, eylemin ne kadar “büyük” göründüğünü derecelendirmek zorunda kaldı. Bazı durumlarda, zaman, para veya çaba olarak fiili veya algılanan maliyeti de sorguladık. Her durumda, icracının alıcının ruh haline ilişkin beklentilerini alıcınınkiyle karşılaştırdık. gerçek deneyim.
Araştırmalarımız boyunca, birkaç sağlam model ortaya çıktı. İlk olarak, nezaket eylemlerini gerçekleştirenler ve alanlar, bu değiş tokuşlardan sonra normalden daha olumlu bir ruh hali içindeydiler. İkincisi, oyuncuların etkilerini hafife aldıkları açıktı: alıcılar, nazik aktörlerin beklediğinden önemli ölçüde daha iyi hissettiler. Alıcılar ayrıca bu eylemleri, onları gerçekleştiren insanlardan “daha büyük” olarak güvenilir bir şekilde derecelendirdi.
Başlangıçta arkadaşlar, sınıf arkadaşları veya aile gibi tanıdık insanlar için yapılan nezaket eylemlerini inceledik. Ancak katılımcıların yabancılar üzerindeki olumlu etkilerini de hafife aldıklarını gördük. Bir deneyde, halka açık bir parkta buz pateni pistindeki katılımcılar soğuk bir kış gününde sıcak çikolata verdiler. Yine bu deneyim, yakınlarda olan insanlar olan alıcılar için vericilerin beklediğinden daha olumluydu. Sıcak çikolatayı veren insanlar, eylemi görece önemsiz görse de, alıcılar için gerçekten önemliydi.
Araştırmamız, insanların eylemlerinin etkisini hafife almalarının bir nedenini de ortaya çıkardı. Örneğin, bir grup katılımcıdan birinin sadece bir araştırmaya katıldığı için bir kapkek yemeyi ne kadar isteyeceğini tahmin etmelerini istediğimizde, tahminleri alıcı tepkileriyle iyi ayarlanmıştı. Ancak insanlar rastgele bir nezaket eylemiyle kapkek aldıklarında, kapkek verenler, alıcılarının ne kadar olumlu hissedeceklerini hafife aldılar. Bu beklenmedik eylemlerin alıcıları, daha çok odaklanma eğilimindedir. sıcaklık sanatçılardan daha fazla.
Çalışmamız, olumlu, toplum yanlısı bir etkileşimin parçası olmanın, bir kişinin aldığı her şeyin ötesinde anlamlı olduğunu öne sürüyor. İnsanlar, keklerin kendilerini iyi hissettirebileceğini anlıyorlar, ama nezaketle verilen keklerin kendilerini iyi hissettirebildiği ortaya çıktı. şaşırtıcı bir şekilde iyi. Birisi öncelikle verdiği lezzetli ikramı düşündüğünde, bu jestin sıcaklığının keki daha da tatlı hale getirebilecek ekstra bir bileşen olduğunu fark etmeyebilir.
Sıcaklığın önemini gözden kaçırmak, günlük yaşamda daha nazik olmanın önünde durabilir. İnsanlar genellikle nazik eylemlerde bulunmak isterler – aslında, katılımcılarımızın çoğu bunu daha sık yapmak istediklerini belirtti. Ancak verilerimiz, birinin eylemlerinin etkisini hafife almanın nezaket olasılığını azaltabileceğini gösteriyor. İnsanlar bu etkiyi hafife alırsa, bu sıcak, toplum yanlısı davranışları gerçekleştirme zahmetine girmeyebilirler.
Ayrıca, bu eylemlerin sonuçları tek bir alıcının ötesine geçebilir: nezaket bulaşıcı olabilir. Başka bir deneyde, insanlara bazen “öde” etkileri olarak adlandırılan etkileri incelememize izin veren bir ekonomik oyun oynadık. Bu oyunda katılımcılar, asla tanışamayacakları bir kişi ile kendi aralarında para paylaştırıyorlar. Nazik bir eylemden yeni yararlanan insanlar, anonim bir kişiye, almayanlara göre önemli ölçüde daha fazlasını verdiler. Bu arada, ilk eylemi gerçekleştiren kişi, cömertliğinin bu aşağı yönlü etkileşimlere yayılacağının farkında değildi.
Bu bulgular, başkası için güzel bir şey yapıp yapmamaya karar verirken küçük görünen bir şeyin, onu yaptığımız kişi için çok önemli olabileceğini gösteriyor. Bu sıcak jestlerin kendi ruh halimizi iyileştirebileceğine ve başka birinin gününü aydınlatabileceğine göre, elimizden geldiğinde neden nezaketi seçmeyelim?
Nörobilim, bilişsel bilim veya psikolojide uzmanlaşmış bir bilim adamı mısınız? Ve Mind Matters için hakkında yazmak isteyeceğiniz yakın zamanda hakemli bir makale okudunuz mu? Lütfen önerileri şu adrese gönderin: Bilimsel amerikalıMind Matters editörü Daisy Yuhas, [email protected].
Kaynak : https://www.scientificamerican.com/article/kindness-can-have-unexpectedly-positive-consequences/