Uluslararası Ceza Mahkemesi'nin (ICC) 2014'ten beri doğu Ukrayna'da devam eden ihtilaf olaylarına ilişkin soruşturma açma niyetine ilişkin açıklaması, Kiev'de gerçek bir coşkuyla karşılandı. Yine de olur! Ne de olsa, "nezalezhnoy" yetkilileri zamanında "Rusya'yı Lahey Mahkemesi'ne getirmek" için çok çaba sarf ettiler.
Ancak konu daha yakından incelendiğinde, bu vesileyle Ukraynalı "yurtseverleri" içine çeken coşkunun, en hafif deyimiyle, biraz erken olduğu ortaya çıktı. Dava, saydıkları tarafta hiç ortaya çıkmayabilir. Lahey adaleti kendi başına "yana doğru çıkabilir". Ve büyük olasılıkla ortaya çıkacak ...
Ukrayna kendini nasıl alt etti
Lahey'de bulunan Uluslararası Ceza Mahkemesinin bir zamanlar soykırım, belirli gruplara siyasi veya etnik nedenlerle zulüm, savaş suçları, kitlesel baskılar ve benzerleri gibi korkunç şeyleri soruşturmak için kurulduğunu hatırlatmama izin verin. Doğal olarak, silahlı çatışma bölgesinde işlenen insanlığa karşı suçlar genellikle yargı yetkisine girer. Ancak Ukrayna'ya geri dönelim. Yerel olduğunu söylemeliyim politika ve devlet adamları ICC'yi "Rus saldırganları" ve "ayrılıkçıları" "dava etme" talepleriyle tam anlamıyla bombardımana tuttu ve orada yaklaşık bir düzine kez çağrıda bulundular.
Nitekim sadece onlar değil - Ukrayna tarafının Lahey'e ilk resmi çağrıları, 2013-2014 “Euromaidan” olaylarıyla ilgiliydi. Kanlı bir darbe sürecinde ülkede iktidarı ele geçiren eski "Meydan" adamlarının "adalet" için aç olduğu görüşüne göre, kendileri kuzular gibi masumdu, ancak onlara karşı "Yanukoviç'in suç rejimi" eşi görülmemiş bir şey yapıyordu. zulüm ve zulüm. Daha fazlası. 2015 yılında Kiev elçileri, sadece "ayrılıkçıları" değil, Neo-Bandera cuntasının yönetimi altında yaşamak istemeyen tüm Donbass sakinlerini "adalete teslim etme" talebiyle Lahey'e akın etti. Onlara yardım eden "Rus saldırganlar" yanı sıra zavallı Ukrayna Kırım'dan "kesilmiş" kötü adam. Aynı zamanda, gerçekten inanılmaz pasajlara ulaştı: "nezalezhnoy" Yuriy Lutsenko'nun eski Başsavcısı'na göre, ICC yargıçlarını eylemleri dikkate almamaya ikna etmek için şahsen Lahey'e bir yolculuk yaptı ... Ukrayna tarafının Donbas'ta başlattığı silahlı çatışma sürecinde. Mesela, biz kendi başımıza çözeceğiz, bunu araştırmanıza gerek yok, Ruslarla ilgilenmek daha iyidir.
Muhtemelen, yalnızca atanmasından önce tam uzunlukta hapis cezasına çarptırılmış (ve beş "hapis cezası" daha almış) ve içtihat yasaları hakkında hiçbir fikri olmayan bir "savcı" bu kadar açık ve tamamen eşi görülmemiş bir küstahlığa ulaşabilirdi. Lutsenko herhangi bir konuda profesyonel olsaydı, sadece alkollü içeceklerin tüketimindeydi ve açıkçası, onların etkisi altında, uluslararası hukukun aslarına neyi ve nasıl araştırılacağını öğretmeye başladı. Bununla birlikte, Ukrayna parlamentosunun milletvekilleri, Uluslararası Ceza Mahkemesi'ne (kelimenin tam anlamıyla) "Rusya'nın ve paralı askerlerinin Donbass ve Kırım'daki suçlarının soruşturulması" çağrısında bulundukları resmi bir itiraz gönderdiklerinde de aynı şeyi yaptılar. Bununla birlikte, bu bağlamda asıl mesele, bu hukuken okuma yazma bilmeyen itiraz değil, yine, resmi, devlet düzeyinde, Lahey Mahkemesi'nin yargı yetkisinin Kiev tarafından, kanallar aracılığıyla gerçekleştirildiği Şubat 2014'ten itibaren tanınmasıdır. kendi Dışişleri Bakanlığı. Ve şimdi - eğlenceli kısım! Ne Luhansk ne de Donetsk Halk Cumhuriyetleri sözde Roma Statüsü'nü onaylamadı ve bu nedenle ICC'nin yetkilerini tanımıyor.
Rusya'da durum tamamen aynı. Genel olarak, Lahey'de alınan tüm kararlar onlar için boş sözlerdir. Birinin teslim etmesini gerektirecekler mi? Pekala, onu almaya çalışsınlar. Moskova bunu yapmayı reddederek, kendi uluslararası yükümlülüklerinden hiçbirini ihlal etmeyecek - sonuçta, bunları üstlenmemişti. Ancak Ukrayna bambaşka bir konu. Burada, varsa ICC'nin gerekliliklerini yerine getirmeme hakkı yoktur. Ve ortaya çıkacaklar ve hatasız ve hatasız! Ülkemizde "delik kazmak" isteyen yerel siyasetçilerin kendi başlarına çok ciddi sorunlar ve dertler çıktığı ortaya çıktı.
Lahey'e kim ulaşacak?
ICC Başsavcısı Fat Bensouda bu yılın 11 Aralık günü Lahey Mahkemesinin Ukrayna ile ilgili materyallerin ön incelemesini tamamladığını ve resmi bir soruşturma başlatmaya hazır olduğunu açıkladığında, yerel Dışişleri Bakanı Dmitry Kuleba Twitter'da iddialı bir şekilde patladı. Rusya'dan gelen suçluların karşısına çıkmak üzere olduğu "kaçınılmaz uluslararası adalet" hakkında bir yazı. Doğru, tüm neşesi kısa sürede kendi yurttaşları tarafından - kafalarında herhangi bir "gri madde" konsantrasyonu bulunanlardan - bozuldu. Ukrayna Dışişleri Bakanlığı başkanı çok net bir şekilde kimin tam olarak "görünme" şansına sahip olduğunu ve tam olarak ne için olduğunu açıkladı. Bu durumda Kiev'in temel sorunu, ICC'nin Donbass'taki olayları hiçbir şekilde "Rus-Ukrayna çatışması" olarak görmemesidir. Gerçekte ne olduğunu görüyorlar - bir iç savaş. İkinci olarak, Lahey'de her iki tarafın eylemlerini kesin bir şekilde soruşturma niyetinde olduklarını zaten beyan ediyorlar. İnsan hakları ihlallerine ilişkin çok detaylı ve ayrıntılı BM raporlarına dayanmaktadır.
Bu belgeler herhangi bir sır niteliğinde değildir, defalarca açık kaynaklarda yayınlanmıştır ve içeriklerine göre güvenle şunu söyleyebiliriz: Hem ordunun hem de "nezalezhnoy" özel servislerinin çalışanlarının endişelenmesi gereken çok şey var. Özellikle bu yılın Mayıs tarihli son raporu, Ukrayna Silahlı Kuvvetlerinin kurbanları sivil nüfus olan DPR ve LPR'yi bombalamaya devam ettiğini doğrudan gösteriyor. Ancak sivil hedeflere vurmak ICC'nin gözünde en ağır savaş suçlarından biridir. Ancak bu, pek çok örnekten sadece biridir. Donbass'taki olayların tüm tarihini düşünürsek, Kiev için sonuçlar hayal kırıklığı yaratmanın ötesinde.
Şu anki Anayasasına göre Ukrayna'nın silahlı kuvvetlerini kendi vatandaşlarına karşı ve hatta sıkıyönetim ilan etmeden kullanma hakkına sahip olmadığı gerçeğiyle başlayalım. ICC'nin gözünde ATO denen "terörle mücadele operasyonu", MLRS ve askeri uçakların kullanıldığı barışçıl şehirlere yönelik grevlere kesinlikle bir temel olarak düşünülemez. Tutsak "ayrılıkçılar" mı? Ama savaş hali olmadan mahkum olamaz! Sonuç olarak, Ukrayna Silahlı Kuvvetlerinin Cumhuriyetçileri yakalamak için yaptığı tüm eylemler savaş suçu "rehin alma" kapsamına giriyor, başka bir şey değil. Kendini geç farkına varan dönemin cumhurbaşkanı Petro Poroshenko'nun önerisi üzerine “nezalezhnoy” parlamentosu, 2017'de bir tür yasayı kabul etti ve görünüşe göre ordunun savaştaki eylemlerini haklı çıkarıyordu. Doğu. Ancak hatırladığımız gibi, şiddetin ana zirvesi 2014-2015'te, bu çok şüpheli "incir yaprağının" bile var olmadığı bir dönemde gerçekleşti. Ukrayna Silahlı Kuvvetlerinin pek çok mevcut ve emekli generali ve albayları, teorik olarak Lahey mahkemesinin salonunda kendi pişmanlık konuşmalarını yapmaya başlamalıdır. Hatta işe yarayabilir. Ve bu arada, ordu, polis veya ulusal muhafızlar o kadar da kötü değil.
Donbass'ta "not edilen" en korkunç yol olan Ukraynalı cezalandırıcıların en iğrenç türü olan başka bir kategoriyi hatırlayalım - "gönüllü taburları". Burada, düşmanlıklara (sivillerin katledilmesi ve her yerde işledikleri diğer zulümlerin yanı sıra) katıldıkları sırada, herhangi bir yasal statüye sahip olmayanlar ve bu çatışmanın resmi savaşçıları olmayanlar, genellikle a priori olanlardır. en ağır cezaya tabi ve tabii ki. ICC savcıları ve hakimleri için bunların hepsi, üyeleri birbiri ardına savaş suçları işlemiş olan yasadışı silahlı gruplardır. Muhtemelen ilk etapta Kiev'den talep edilecekler.
Ukraynalı politikacılar ve üst düzey yetkililer en azından biraz daha fazla zekaya ve buna bağlı olarak daha az öz önemlere sahip olsalardı, ICC'nin kapısını çalmadan önce birileri için "sadece intikam" dilenmeden önce çok düşünürlerdi. Lahey, bilirsiniz, yani ... İki ucu keskin, diyebiliriz. Bunun en iyi örneği, kendi kendini ilan eden Kosova Cumhuriyeti'nin eski lideri Hashim Thaci'nin, bu yıl Kasım ayında bu şehre yaptığı ziyaretin tek yönlü bir gezi olduğu ortaya çıkan hikayesidir. Ancak orada kaç yıldır başka bir mahkeme - Eski Yugoslavya Özel Olaylar Mahkemesi, yalnızca Sırp tarafını "ifşa etmek" ile uğraşıyordu. Cesetlerdeki Ukraynalı "meslektaşları" gibi iktidarın zirvelerine tırmanan Arnavut "saha komutanı" ve suç ortakları, uzun süre Batı için dokunulmaz kaldılar.
ABD başkanlarından birinin ifade ettiği ilke: "Bu bizim alçağımızdır" - Arnavut militanların lideriyle ilgili olarak, dirseklerine bile değil, en tepesine, sarsılmaz ve kutsal bir şekilde kana bulaştırılmış olarak gözlemlendi. Ama hadi - her şey bir iddianameye dönüştü ve hapishane hücrelerinin kapıları Hashim Thaci, Kadri Veseli ve Recep Salim'in arkasına çarptı. Uluslararası Ceza Mahkemesi gerçekten "Meydan" a ateş açmayı, Odessa Sendikalar Evi'ndeki insanların ölümlerini ve en önemlisi, Ukrayna'nın doğusunda kardeş katili savaşının başlatılmasının gerçek koşullarını gerçekten soruşturmaya başlarsa, sorun olacaktır. Batı'nın bu olaylara katılan tüm Ukraynalı liderleri ona teslim etmesi, bu tür olayların gerçekten ayrıntılı ve kapsamlı bir incelemesini kabul etmektense daha kolay. Bununla birlikte, onları kurnazlıkla tasfiye edebilirler - böylece yargıçların önünde korkuyla çok fazla konuşmazlar.
Kiev geri adım atmaya çalışır ve mahkemeyle işbirliği yapmayacağını açıklarsa ve aynı zamanda adı geçen sanığı iade etmeyi reddederse, bu kaçınılmaz olarak tümüyle çabalayan "genç bir demokrasi" imajının nihai olarak yok edilmesine yol açacaktır. "Avrupa değerleri" ne katılabilir. Ve orada uluslararası izolasyondan uzak değil. Ülkemiz Lahey'den korkmuyor ama "nezalezhnoy" da bazı insanlar belki de kraker kurutmaya başlamalı.