Şek. 1 Mart'ta Rus makineli tüfek konseri - efsanevi arabanın büyükannesi
Bu savaş, bir yıpratma ve hayatta kalma savaşına dönüştü, savaşan ülkelerin ve halkların ekonomik ve sosyal olarak zarar görmesine neden oldu, milyonlarca insanın hayatını talep etti, küresel siyasi ayaklanmalara yol açtı ve Avrupa ve dünya haritasını tamamen değiştirdi. Eşi benzeri görülmemiş bir can kaybı ve birkaç yıl boyunca süren büyük hendek, aynı zamanda mevcut orduların demoralleşmesine ve parçalanmasına neden oldu, daha sonra kitlesel çölleşmeye, teslim olmaya, kardeşleşmeye, isyanlara ve devrimlere yol açtı ve sonunda her şeyin sonunda, 4'in güçlü imparatorluklarının çöküşüyle sona erdi. Avusturya-Macaristan, Alman ve Osmanlı. Zafere rağmen, onlardan ayrı olarak, 2 güçlü sömürge imparatorlukları İngiliz ve Fransız da çökmeye başladı ve çökmeye başladı.
Ancak bu savaşta asıl kazanan Amerika Birleşik Devletleri idi. Ana jeopolitik rakiplerin zayıflatılması ve karşılıklı olarak yok edilmesinin yanı sıra, askeri kaynaklardan da açıkça faydalanılmayacak, yalnızca İtilaf Devletlerinin tüm altın rezervlerini ve bütçelerini temizlemekle kalmayıp, aynı zamanda kendilerine köleleştirme borçları da getirdiler. Savaşa son aşamada giren Amerika Birleşik Devletleri, yalnızca kazananlar için önemli bir paya sahip olmakla kalmadı, aynı zamanda yok olanların tazminat ve tazminatlarının da ağır bir kısmını aldı. Amerika'nın en iyi saatiydi. Sadece bir asırdan daha kısa bir süre önce, ABD Başkanı Monroe "Amerikalılar için Amerika" doktrinini ilan etti ve Amerika Birleşik Devletleri, Avrupa kıtasından sömürge güçlerini sıkmak için inatçı ve acımasız bir mücadeleye girdi. Ancak Versay Barışı'ndan sonra, Batı Yarımküre'de ABD'nin izni olmadan hiçbir güç tek bir şey yapamaz. Bu, vizyoner stratejinin zaferi ve dünyaya hükmetmeye doğru kararlı bir adımdı. Bir dizi bölgesel güç bu savaşta güç kazanmış ve güç kazanmıştır, ancak sonraki kaderleri çok farklı olmuştur. Bu, “Birinci Dünya Savaşı'nın patlak vermesinin gelecek yıldönümünde” makalesinde daha ayrıntılı olarak yazılmıştır.
Savaş suçluları, kural olarak, mağlup kalır. Almanya ve Avusturya-Macaristan böyle oldu ve askeri imhayı geri getirmenin tüm masrafları onlar tarafından karşılandı. Versay Barışı şartlarına göre, Almanya Müttefikler 360 milyar frankını ödemek ve savaşın tahrip ettiği tüm Fransa eyaletlerini restore etmek zorunda kaldı. Alman müttefikleri Bulgaristan ve Türkiye'ye ağır tazminat verildi. Avusturya-Macaristan küçük ulusal devletlere bölünmüş, topraklarının bir kısmı Sırbistan ve Polonya'ya eklenmiştir. Savaşın kışkırtıcısı - Sırbistan - en çok etkilenenler arasındaydı. Kayıpları, 1 264 000 kişisiydi (popülasyonun% 28'i). Ayrıca, ülkenin erkek nüfusunun% 58'i engelli kaldı. Rusya, savaşın kundakçılarını da aktif olarak kınadı (hem iç hem de dış), ancak devrim nedeniyle bu uluslararası çatışmanın sonucu olarak savaşın sona ermesine rağmen uzun bir askeri tansiyona dayanamadı. Fakat devam eden anarşi ve karışıklık nedeniyle, kendisini çok daha yıkıcı bir iç savaşa sürüklüyor ve Versay'daki barışçıl kongreye katılma fırsatından mahrum bırakıldı. Devrim ve iç savaş, Tanrı'nın, Dostoyevski'nin “şeytan” olarak adlandırdığı imparatorluğun eğitimli ve egemen sınıflarının kafasına sıkıca yerleşmiş olan ve şu anki klasiklerin “güneş çarpması” olarak adlandırılan politik olarak doğru olan bu büyük bedlam için cezalandırılmasıydı. Fransa, Almanya filosunu yok eden, denizlerde ve sömürge politikalarında hakimiyeti koruyan Alsace ve Lorraine'i geri aldı. Birinci Dünya Savaşı’nın ikincil sonucu, daha da yıkıcı, fedakar ve uzun İkinci Dünya Savaşı’ydı, bazı tarihçiler ve politikacılar bu savaşları bile paylaşmıyorlardı. Bu yüzden 1919'te Fransız Mareşal Foch şöyle dedi: “Bu dünya değil. Bu 20 yıl boyunca ateşkes ”dedi ve yanılıyordu ... sadece birkaç aylığına. İşte bu Büyük Savaş'ın kısa bir özeti, yani, sonuçta kalan şey. Ama önce ilk şeyler.
Savaşın ilk günlerinden itibaren, savaş biçimleri, savaş silahlarının binicilik saflarındaki ve yapay savunma bariyerlerinin üstündeki süvari güçsüzlüğünü gösterdi. Ek olarak, kanıtlar, modern kitle silahlı kuvvetlerinin ve düz ön çizgilerin varlığında, süvarilerin manevralar için gerekli olan boş alanlardan ve düşmanın daha savunmasız noktalarına, kanatlarından ve saygısına ulaşma olasılığından yoksun olduğunu gösterdi. Bu genel durum, kaçınılmaz olarak, normal süvarilere kıyasla avantajına ve sadece kapalı süvari yapılarında değil, aynı zamanda daha esnek yapılarda ve yerel karakterin en iyi kullanımını dikkate alarak hareket etme yeteneğine rağmen, Kazak süvarisinin taktiklerini yansıtmalıdır. STI. Kazaklar, Cengiz Han zamanından düşmanı korkutan Tatar sözcüğü "lav" olarak adlandırılan kendi sistemlerine sahipti. Don yazar I.A. Rodionov, 1902'ta Rostov-on-Don'da yayınlanan “Sessiz Don” adlı kitabında şöyle anlatıyor: “Lav, tüm ülkelerin düzenli birlikleri tarafından anlaşıldığı anlamında bir sistem değil. Bu esnek, serpantin, sonsuz çevik, kıvrımlı bir şey. Bu sağlam bir doğaçlama doğaçlama. Komutan lavı sessizce kontrol ediyor, hareketi başının üstünde duruyordu. Ancak aynı zamanda, belirli grupların liderlerine geniş bir kişisel inisiyatif verildi. ” Modern savaş koşulları altında, doğu Rus-Avusturya-Alman cephesindeki süvarilerin, Batı Fransız-Alman cephesinin süvarilerinden daha iyi koşullarda olduğu ortaya çıktı. Birçok yerde büyük ölçüde ve daha az asker doygunluğu nedeniyle katı bir çizgi yoktu ve Rus süvari hareketliliğini kullanmak, manevralar yapmak ve düşmanın arkasına nüfuz etmek için daha fazla fırsata sahipti. Fakat aynı şekilde, bu fırsatlar bir istisna idi ve Rus süvari, ateşsiz silahlarla olan güçsüzlüğünü, Rus cephesinde, batı cephesinin silahlarındaki yoldaşlarıyla aynı şekilde ele aldı. Aynı güçsüzlük krizi Kazaklar tarafından da yaşanmış, tarihi askeri sahneden hızla geçmiştir.
Bir dünya savaşına hazırlanırken, bütün Avrupa ülkelerinin orduları arasında çok sayıda süvari olduğu söylenmelidir. Savaşın başlamasıyla birlikte süvari faaliyetleri üzerine büyük görevler ve umutlar verildi. Süvarilerin, birliklerinin seferberliği sırasında ülkesinin sınırlarını düşmanı istila etmekten koruyacağı sanılıyordu. Sonra düşmanın sınır çizgisi askeri örtüden geçmek, düşmanın ülkesine derinlemesine nüfuz etmek, iletişim ve iletişimi kırmak zorunda kaldı. Ayrıca, her halükarda, seferberlik sırasını ve düşman askerlerinin başlatılması için onları toplama ve konuşlandırma sürecinde düşman birliklerinin transferini ihlal etmek zorunda kaldım. Bu görevleri yerine getirmek için, ışık Kazak süvari kısımlarının yanı sıra, tüm orduların normal süvarilerinin süvarisi, şerbetçi ve ejderha alayları en iyi şekilde karşılayabilirdi. Askeri tarih, süvari rüyasını gerçekleştirmek için Kazakların birçok istismarını ele geçirdi: "içinden geç ve derin bir basıma gir". Bununla birlikte, geçmişin deneyimlerine dayanan tüm ülkelerin askeri planları yeni savaş koşullarıyla ihlal edildi ve süvarilerin askeri önemi konusundaki görüşünü kökten değiştirdi. Süvari ruhunun kahramanlık dürtülerine rağmen, geçmişin kahramanlık binicilik saldırılarından ilham alan süvari, aynı ateş gücünün yalnızca ateş gücüne karşı olabileceği gerçeğini kabul etmek zorunda kaldı. Bu nedenle, savaşın ilk döneminde süvariler aslında bir ejderhaya dönüşmeye başladı, yani. atlara monte edilmiş piyade (veya yaya olarak savaşabilen süvari). Savaş sırasında, süvari kullanımı giderek daha yaygın hale geldi ve sonra baskın hale geldi. Savaş boyunca sayısız Kazak süvari genel kural için bir istisna yapmadı ve birçok askeri liderin süvari atılımlarını kullanma dürtüsüne rağmen, genel durum üzerinde önemli değişiklikler yapmadı.
Şek. Birinci Dünya Savaşı'ndan 2 Kazakları saldırıya girdi
Dünya savaşının başlangıcındaki bu askeri taktik fiyasko kaynağının kökenlerini daha iyi anlamak için, önceki Avrupa askeri-politik tarihinin kilit noktalarını kısaca hatırlamak gerekir. XVIII - XIX yüzyılların başında, kapitalizmin hızla gelişmesi nedeniyle, Avrupa aktif olarak yeni pazarlar aradı ve sömürge politikalarını yoğunlaştırdı. Ancak Asya ve Afrika yolunda Rusya ve ardından Balkanları, Küçük Asya, Orta Doğu ve Kuzey Afrika'yı kontrol eden hala güçlü olan Türkiye, yani. hemen hemen bütün Akdeniz. Hispanik sonrası dönemde tüm Avrupa politikasının kilit bir yönü keskin Anglo-Fransız rekabeti idi. İngiliz İmparatorluğu'nun gücüne ölümcül bir darbe vermek için Napolyon, takıntılı bir şekilde Hindistan'a koştu. Ona Büyük İskender'in barış ve başarılarını vermediler. Hindistan'a giderken, Bonaparte, 1798 yılında, Mısır'ı zorunlu olarak Osmanlı İmparatorluğu'ndan çıkarmak ve Kızıldeniz'e zorla girme girişiminde bulundu, ancak başarısız oldu. 1801 yılında, Rusya İmparatoru Paul I ile ittifak içinde, Napolyon, Astrakhan, Orta Asya ve Afganistan üzerinden Hindistan'a atılım yapmak için ikinci bir girişimde bulundu. Ancak bu çılgın plan gerçekleşmeyecekti ve en başından düştü. 1812’te, zaten birleşmiş bir Avrupa’nın başında bulunan Napolyon, onu Tilsit’in barış koşullarını ve kıtasal ittifakın Britanya İmparatorluğu’na karşı yükümlülüklerini vicdanlı bir şekilde yerine getirmeye zorlayarak, Rusya’yla Hindistan’a iniş yolunda üçüncü bir girişimde bulundu. Ancak Rusya bu devasa güç darbesini yeterince kaldı ve Napolyon imparatorluğu ezildi. Bu epokal olaylar ve Kazakların bunlara katılımı “Yılın Dünya Savaşı 1812'unda Kazaklar” başlıklı makalede daha ayrıntılı olarak anlatılmıştır. Bölüm I, II, III ". Fransa'nın yenilgisinden sonra, Avrupa politikasının ana vektörü yine Türkiye'ye yöneldi. 1827'te, İyonya Adaları Navarin limanındaki İngiltere, Fransa ve Rusya'nın birleşik filosu, Türk filosunu yok etti. Türkiye'nin muazzam Akdeniz kıyıları, Avrupa sömürgecilerinin Afrika ve Doğu'ya açılmasına yol açan savunmasız bir konuma getirildi.
Şek. 3, XIX. Yüzyılda Osmanli'nin Sahipliğini Azalttı
Karada, Rusya aynı zamanda Türkiye’nin 1827 - 1828’inde de kırıcı bir yenilgiye uğradı, bunun ardından ikincisi daha fazla toparlanamadı ve genel olarak, varislerin kaçınılmaz olarak tartışıldığı bir ceset oldu. Türk filosunu ezen İngiltere ve Fransa, neredeyse XIX yüzyılın sonuna kadar meşgul oldukları yarışlarla Asya ve Afrika'yı bölmeye başladı. Bu sömürgecilik yönü, o zamanlar çok güçlü olmayan ABD’nin, Avrupa’daki sömürgecileri Amerika’daki mevcut tüm yöntemleri kullanarak aktif, enerjik ve cesurca sıkması gerçeğiyle de desteklendi. Osmania'nın (mirası Bizans) kuzeyinin mirasına ilişkin ilk ve tartışmasız yarışmacı, Boğazların ve Konstantino ¬ sahasının bulunduğu iddiasıyla Rusya idi. Ancak, Rusya'nın Türkiye'ye karşı eski müttefikleri olan İngiltere ve Fransa, güçlü bir Rusya için aynı olan, zayıf bir Türkiye'nin elinde olan Karadeniz boğazlarının anahtarını tercih etti. Karadeniz hala Rusya'ya açıldığında filosu Batı ülkeleriyle rekabet etti. Bu rekabet nihayetinde Rusya’yı 1854 - 1856’ta İngiltere, Fransa ve Türkiye’ye karşı savaşa soktu. Bu savaşın sonuçlarına göre, Karadeniz'in Rusya için tekrar kapatıldığı ortaya çıktı. İngiltere nihayet denizlerde baskın bir pozisyon işgal etti ve Fransa, Napolyon III'ün yetkisi altında ana vatan üzerinde güçlü bir güce dönüştürüldü. 19. yüzyılda, dünyada sayısız sömürge savaşı sürekli azgındı. Asya ve Afrika halklarına karşı yapılan kolay sömürgeci askeri başarılar Avrupalı militaristlerin başkanlarını çevirdi ve düşüncesizce Avrupa ülkeleri arasındaki ilişkilere aktardı. Hiçbir Avrupa insanı, egemen seçkinlerin bilincini bile etkilememiş, modern yıkıcı ortamlarda, yapılan insani fedakarlıklardan bahsetmek yerine, hiçbir fetih savaş yapma ve yıkıcı sonuçlarını karşılama maliyetlerini telafi edemez. Aksine, tüm ülkeler savaşın kârlı bir iş olduğuna ve koalisyonlar arasında yıldırım düşmeyeceğine ve üçten fazla sürmeyeceğine ve büyük olasılıkla altı ay süremeyeceğine ikna edildi, bunun sonucunda tükenen düşman kazananın tüm koşullarını kabul etmek zorunda kalacak. Avrupa aristokrasisinin beynindeki tüm fren sistemlerinin engellenmesini ve daha sonra dünya savaşı olan tüm Avrupa savaşının ana epistemolojik nedeni olan sömürgeci maceraların gerçekleştirilmesinde cezasızlık, izin verilebilirlik ve başarıydı. Bu tezin çarpıcı bir onayı, Alman Kaiser Wilhelm'in savaş sonrası mülakatıdır. “Bu büyük savaşı başlattığın ve hiçbir şeyin seni durduramayacağı nasıl oldu?” Sorusuna, açıkça cevap veremedi, omuzlarını silkti ve: “Evet, bir şekilde böyle oldu” dedi. Bir asır sonra, ABD, Avrupa Birliği ve NATO tarafından temsil edilen dünyanın polislik başkanlığı aynı zamanda dünyadaki herhangi bir macerayı gerçekleştirmedeki cezasızlık ve izin verilme kontrolünü yitirdi ve frenleme yapılmadı. Aslında sloganlar altında dünyayı yönetiyor: “Frenler iç çamaşırın tarafından icat edildi” ve “Hurdaya karşı resepsiyon yok” dedi. Ancak bu böyle değildir, çünkü zaman içinde yavaşlama veya durma yeteneği, herhangi bir trafik güvenliği sisteminin temelidir ve hurdaya karşı bir alım olduğu için, aynı hurdadır. Bununla birlikte, bu dünyadaki frenler sadece polisler için değil, aynı zamanda onlarla mücadele etmeye cesaret edenler için de faydalıdır. Başka birinin ağırlık sınıfındaki bir kavgada, yalnızca düşmanın o kadar düştüğü veya bir kancayla uçabileceği veya nefesinde bir darbenin yerine geçebileceği bir zafere güvenebileceğini her zaman hatırlamalısın. Aksi takdirde, yanlış yolda bir tazı paketi göndermek bir kenara atmak ve daha da iyidir. Aksi takdirde, araba sürecek veya puan alacaklar. Ve ortak odamızın, Dünya denilen yeryüzündeki kişilerin davranışlarını analoji ve ekstrapolasyon açısından değerlendirirsek, üçüncü dünya kıyma makinesi uzak değildir.
Bu arada, Avrupa'da yeni bir güç ortaya çıktı - Prusya çevresindeki çeşitli Alman prensliklerinin birleşmesiyle ortaya çıkan Almanya. Avrupalı güçler arasında ustaca manevra yapan Prussia, bölgesel rekabetini Almanya'yı birleştirmek amacıyla başarıyla kullandı. Daha az askeri, endüstriyel ve insan kaynağına sahip olan Prusya, silahlı ve diplomatik kuvvetlerin kullanımı için çabalarını daha iyi teçhizat, eğitim, organizasyon, taktik ve stratejiler üzerinde yoğunlaştırdı. Politika ve diplomasi alanında, Bismarck fenomeni, savaş alanında fenomen Moltke'yi kazandı. Bir dizi başarılı, iyi hazırlanmış ve iyi gelişmiş, Prusya'nın Danimarka, Avusturya ve Fransa'ya karşı kazandığı muzaffer savaşlar yalnızca bir yıldırım yanılsamasını güçlendirdi. Bu tehlikeli yanılsamaları ve Alman militarizminin saldırgan eğilimlerini etkisiz hale getirmek için, Çar-barışçı Alexander III, bir Fransız-Rus ittifakı olan çok etkili bir yatıştırıcı karışım icat etti. Bu ittifakın varlığı, Almanya'yı iki cepheye savaşa zorladı; o zamana ve mevcut teorik ve pratik fikirlere göre, kaçınılmaz olarak yenilgiye yol açıyordu. Saldırganlık zaman zaman azaldı, ancak yanılsamalar kaldı. Uzun süren, kanlı, hendek açan, her iki taraf için de başarısız olan ve büyük toplumsal ayaklanmalarla sonuçlanan Rus-Japon savaşı bu yanılsamaları zayıf bir şekilde sarstı. O zamanlar dünyadaki akıllar (şimdi olduğu gibi) liberal entelijansiya tarafından ve kendilerine özgü yargıların ilkelliği ve hafifliği ile yönetildi, tüm başarısızlıklar kolayca yalnızca kraliyet gücünün yeteneği ve eylemsizliğine bağlandı. Rus-Japon savaşının derslerinde gelecekteki bir askeri-politik felaketin endişe verici semptomlarını görmeyen askeri uzmanlar da öne çıkmadı.
XX yüzyılın başlarında kurulan Almanya’nın jeopolitik konumu onu iki cephede savaşa zorladı. Fransız-Rus ittifakı, aynı anda Rusya ve Fransa’ya karşı başarılı bir savaş için Alman Genelkurmay’dan stratejik kararlar istedi. Savaş planının geliştirilmesi, Alman ordusunun büyük Genel Merkezi tarafından yapıldı ve savaş planının geliştirilmesinde başlıca yaratıcılar generaller Schlieffen ve sonra von Moltke (küçük) idi. Almanya'nın rakiplerle ilgili merkezi coğrafi konumu ve çok gelişmiş bir demiryolu ağı, savaşın başlangıcında hızlı bir şekilde hareket etmeyi ve herhangi bir yöne hızlı bir şekilde hareket etmeyi mümkün kılmıştır. Bu nedenle, ilk başta bir pro¬tivnik'e kararlı bir darbe vermesi, onu savaştan çıkarması ve tüm akbabaları diğerine göndermesi planlandı. Çabuk ve kararlı bir ilk grev için, Fransa sınır bölgeleri ile birlikte tercih edilen görünüyordu. Ön cephede belirleyici bir yenilgi ve ülkenin savunmasını ihlal eden Paris’in muhtemel ele geçirilmesi savaşı sonlandırmakla aynı derecede önemliydi. Bölgesinin genişliğinden ötürü, Rusya birlikleri seferberlik için savaş tiyatrolarına taşımak için geç kalmıştı ve savaşın ilk haftalarının başında oldukça savunmasız bir hedefti. Ancak ilk muhtemel başarısızlıkları, ar¬mi'nin başarısız olması durumunda aynı zamanda geri çekilebileceği ve uygun takviyeler alacağı cephenin derinliğiyle yumuşadı. Bu nedenle, Alman Genelkurmay Başkanlığı kararı şu ana karar olarak vermiştir: Savaşın başlamasıyla, ana güçler Fransa'ya yöneltilecek, Rusya'ya ve Avusturya-Macaristan kuvvetlerine karşı bir savunma bariyeri bırakacaktı. Kabul edilen plana göre, savaşın başlaması ile birlikte Almanya, 6 ordusunun ve 22 rezerv kolordu ve 7 süvari bölümlerinin bir parçası olarak Fransa'ya karşı 10 orduları kurdu. Rusya'ya karşı, Doğu Cephesinde, Almanya, 10 ordusu ve 11 yedek kolordu ve bir süvari bölüğü sergiledi. Fransa, 5 ordusu birliği, 19 rezervi ve 10 süvari bölüklerinin bir parçası olarak Almanya 9 ordularına karşı görev yaptı. Fransa ile ortak bir sınırı olmayan Avusturya, Rusya'ya karşı 47 piyade ve 11 süvari dairelerini görevlendirdi. Rusya, Doğu Prusya'nın önüne 1 ve 2 ordularını yerleştirdi. 1-I, 6,5 piyade ve 5 süvari bölümlerinden ve 492 tabancalara sahip ayrı bir süvari tugayından, 2 tabancadan 12,5-I ve 3 tabancalı 720 süvari bölümlerinden oluşuyordu. Kuzey-Batı Cephesi’nin toplam ordusu, 250’in binlerce insanı oluşturuyordu. Rus ordularındaki 1 ve 2, Albay-General von Pritvice'nin emri altında Alman 8 Ordusu'na karşı çıktı. Alman ordusunda 14,5 piyade ve 1 silahlarının çevresinde 1000 süvari bölünmeleri vardı. Toplam Alman birlikleri, binlerce kişiyi 173 hakkında numaralandırdı. Avusturya-Macaristan'a karşı, Güney-Batı cephesinde, Ruslar, 4 ordusu ve 14 süvari bölümleri sayısında 8 ordusu kullandı. Rus ordusunun ayrı bölgelerinden birimlerin önüne dağıtım ve tedarik, 40 seferberliği günü tarafından tamamlanacaktı. Düşmanlıkların patlamasıyla, Rus komutanlığı sınırları örtmek ve ordunun yoğunlaşmasını ve yayılmasını sağlamak için önlemler almaktı. Bu görev süvarilere verildi. Sınır bölgesinde yer alan onbir Süvari bölüğü bu çalışmayı yapacaktı. Bu nedenle, savaş ilanıyla birlikte, bu süvari bölünmeleri, sınır boyunca ilerleyerek bir perde oluşturdular. Savaşın başlarında, Rusya dünyadaki en çok süvarilere sahipti. Savaş sırasında, 1 500 filolarını ve yüzlercelarını kaldırabilirdi. Kazak süvarisi, tüm Rus süvari sayısının 2 / 3 değerinden daha fazlaydı. 1914'te, Cossack sınıfının toplam sayısı zaten 4,4 milyon idi.
Don Kazak ordusu en büyük, kıdem yılıydı - Novocherkassk'ın merkezi 1570. 20. yüzyılın başında, her iki cinsiyetten yaklaşık 1,5 milyon insan vardı. Yönetici olarak, Don Oblast, 7 askeri bölgelerine ayrıldı: Cherkassy, 1, Don, 2, Don, Donetsk, Sal, Ust-Medveditsky ve Khopyorsky. Ayrıca iki sivil bölge vardı: Rostov ve Taganrog. Şimdi Rostov, Volgograd bölgeleri, Rusya'da Kalmıkya Cumhuriyeti, Ukrayna'da Lugansk, Donetsk bölgeleri. II. Dünya Savaşı sırasında, Don Kazakları 60 süvari alayı, 136 bireysel yüz ve 50'ler, 6 ayak taburları, 33 piller ve 5 rezerv alaylarını, 110'tan binlerce Cossack savaşı için toplamda 40'ten fazla askerlik ve madalya kazandı.
Kuban Kazak ordusu, nüfusun ikincisiydi, kıdem yılı 1,3 milyon insandı - Ekaterinodar'ın merkezi 1696. İdari olarak, Kuban bölgesi 7 askeri birimlerine ayrıldı: Ekaterinodar, Maikop, Yeysk, Taman, Kafkasya, Labinsky, Batalpashinsky. Şimdi Krasnodar, Stavropol Bölgesi, Adigey Cumhuriyeti, Karaçay-Çerkesya. 37 süvari alayları, 2 Muhafızları Yüzlerce, 1 ayrı Kazak bölümü, 24 Plastun taburu, 51 binicilik yüz, 6 bataryaları, 12 takımları, 89 binlerce Dünya Savaşına katıldı.
Orenburg Kazak ordusu haklı olarak üçüncü, kıdem yılı olarak kabul edildi - Orenburg'un merkezi 1574. 71106 sq işgal etti. Orenburg eyaletinin topraklarının% 44'i (165712 sq. versts) 536 binidir. Toplamda, OKV'de 61 köyü, 466 yerleşimi, 533 çiftliği ve 71 yerleşimi vardı. Ordunun nüfusu% 87% Rus ve Ukraynalı,% 6,8 Tatar,% 3% Nagaibaks,% 1% Başkir,% 0,5% Kalmyks, biraz Chuvashes, Polonyalılar, Almanlar ve Fransız ordusunda kaldı. 4 askeri bölgeleri vardı: Orenburg, Verkhneuralsky, Troitsky ve Chelyabinsk. Şimdi ise Orenburg, Çelyabinsk, Rusya'daki Kurgan bölgeleri, Kazakistan'da Kustanai. Birinci Dünya Savaşı'nda, 16 alaylarına yüzlerce, 2 ayrı yüzlerce, 33 özel at yüzüne, 7 topçu piline, üçe kadar yerel ekiplere, toplam 27 bin Kazak'a bakıldı.
Ural Kazak ordusu, kıdem yılı - 1591, Uralsk'ın merkezi. Urallar ordusunda 30 köyleri, 450 köyleri ve çiftlik çocukları, 166'ta her iki cinsiyetten binlerce insan yaşadı. Şimdi Kazakistan Cumhuriyeti'nin Ural, Guryev (Atyrau) bölgeleri, Rusya'nın Orenburg bölgesi. Savaş sırasında ordu, 9 at alayı, 3 yedek ve 1 Muhafızları at sırtında yüzlerce, sadece 12 binlerce Kazak sergiledi. Diğerlerinden farklı olarak, ordudaki servis yılın 22'ini sürdürdü: 18 yıllara ulaştığında, Kazaklar iki yıllık iç hizmete, ardından 15 yıl saha servisine ve 5 yıl iç hizmete atandı. Ancak bundan sonra, Urallar milislere sınır dışı edildi.
Terek Kazak ordusu, kıdem yılı - 1577, Vladikavkaz'ın merkezi. Terek ordusunda her iki cinsten 255 bin kişi vardı. İdari olarak, Terek bölgesi 4 departmanına bölündü: Pyatigorsk, Mozdok, Kizlyarsky ve Sunzhensky. Bölgede ayrıca 6 bölge dışı ilçeler vardı. Şimdi Stavropol Bölgesi, Kabardey-Balkarya, Kuzey Osetya, Çeçenistan, Dağıstan. XI NUMX binicilik alayları, 12 plastunsky, 2 piller, 2 Muhafızlar yüzlerce, 2 yedek yüzler, 5 takımlar ve toplam 15 binlerce Kazak, yarı St. George süvarileri ve memurlar oldu.
Astrakhan Kazak ordusu, Astrakhan'ın merkezi, şimdi Astrakhan bölgesi, Kalmıkya Cumhuriyeti. Ordu, her iki cinsiyetten binlerce kişiden oluşan 37 idi. Kıdem, 1750'ten kuruldu, ancak ordunun tarihi yüzyıllar öncesine ve Altınordu dönemine kadar uzanıyor. Bu şehir (Han'ın Astra Hanı - Yıldızı) antik çağlarda bile liman ve tatil yeri olarak kurulmuş ve çok büyük öneme sahipti. Ordu bir 3 süvari alayı ve bir at yüz koydu.
Sibirya Kazak ordusu, kıdem yılı - kompozisyonunda Omsk'in merkezi 1582, binlerce kişiden oluşuyordu. Sibirya kalesi, Tobol, Irtış ve diğer Sibirya nehirleri boyunca en büyük Orenburg savunma hattını sürdürdü. Toplamda ordunun 172 köyleri, 53 yerleşimleri, 188 çiftlikleri ve 437 yerleşimleri vardı. Şimdi Omsk, Kurgan bölgeleri, Rusya'daki Altay Bölgesi, Kuzey Kazakistan, Akmola, Kokchetav, Pavlodar, Semipalatinsk, Kazakistan'ın Doğu Kazakistan bölgeleridir. Birinci Dünya Savaşı sırasında, 14 süvari alaylarını, elli muhafızları, ayak bölmesinde dört yüz süvari ve üç bataryayı içeren savaşlara 11,5 binlerce Kazak askeri katıldı.
Sadık merkezinde bulunan Semirechensky Kazak ordusu, ordudaki 49 binlerce kişiden oluşuyordu. Sibiryalılar gibi, Sevenler de Sibirya'nın öncülerinin ve kaşiflerinin torunlarıydı ve 1582'tan bu yana saflarına liderlik ediyorlardı. Kazaklar, 19 köylerinde ve 15 yerleşimlerinde yaşadı. Şimdi Kazakistan Cumhuriyeti'nin Almatı ve Chui bölgeleridir. WWI 4,5: 3 at alayı, 11 bireysel yüzlerce kişiye binlerce Kazak katıldı.
Trans-Baykal Kazak Evsahibi, kıdem yılı - 1655, Chita'nın merkezi, 265, her iki cinsiyetten binlerce kişinin ordusunda yaşadı. Şimdi ise Buryatya Cumhuriyeti, Trans-Baykal Bölgesi. İkinci Dünya Savaşı'nda 13'dan fazla insan katıldı: Muhafızlar Yarına Önden Monte Edildi, 9 Bağlantılı Alaylar, 5 Monte Topçu Bataryaları, 3 Yedek Yüzler.
Küçük Amur ve Ussuri birlikleri, Çin gibi büyük bir devlete sahip bir sınır muhafız hizmeti taşıdılar ve bu onların ana mesleğiydi. Blagoveshchensk'in merkezi olan Amur Kazak ordusu (şimdi Amur bölgesi, Khabarovsk Bölgesi), burada yeniden yerleştirilen Transbaikalian Kazaklarından 1858'ta kuruldu. Daha sonra, Amur Kazaklarının bir kısmı Ussuri'ye taşındı, burada 1889'te yeni Kazak topluluğu İman'ın merkezi (şimdiki Primorsky, Habarovsk Bölgesi) olan Usta Kazak ordusu olarak düzenlendi. Bu nedenle, her iki asker de Transbaikal'in yanı sıra 1655 ile kıdemlerine liderlik ediyor. Amur ordusunda Ussuri 50'te her iki cinsiyetten yaklaşık 34 bin kişi vardı. Birinci Dünya Savaşı'nda Amur ekibi bir 1 binicilik alayı ve 3 yüzlerce, Ussurians - üç yüzüncü bir binicilik bölümü oluşturdu. Buna ek olarak, Yenisey ve Irkutsk birlikleri kuruldu ve bir 1 binicilik alayı kurdular. Ayrı bir Yakut Kazak alayı da vardı. Zaten savaş sırasında, 1917'in başında, özellikle Ermenilerden gelen Fırat Kazak ordusu oluşmaya başladı, ancak bu ordunun oluşumu Şubat devrimi tarafından kesintiye uğradı. Doğudaki tüm Kazak birlikleri, Ural Birlikleri hariç, Rus hükümetinin kararı ile kuruldu. Kazak bölgelerinin sınır çizgisi, Don'dan Ussuri Nehri'ne kadar uzanıyordu. Orta Asya ve Transkafkasya'nın Rusya'ya girmesinden sonra bile, Kazak yerleşimleri işgal altındaki bölgelerde kaldı, özel bir iç yapı tuttu, özel bir düzensiz asker kategorisi oluşturdu ve barış zamanında belirli sayıda asker açtı. Kazak birlikleri, kurulan hareketlilik düzeninde savaşa girdi. Savaş ilanıyla birlikte, tüm Kazak birimleri ikinci ve üçüncü aşamaların alaylarıyla birlikte büyüdü ve Kazak birliklerinin sayısı üç kat arttı. Toplamda, Birinci Dünya Savaşı sırasında Kazaklar, bir 164 alayı, 177 ayrı ve özel yüzlerce, 27 binicilik topçu taburu (63 batarya), 15 ayrı binicilik topçu bataryaları, 30 batarya taburu, yedek parça ve yerel ekipler kurdu. Savaş yıllarında toplam Kazaklar, 368 binlerce insanı ele geçirdi: 8 binlerce subay ve 360 binlerce düşük kademe. Kazak alayları ve yüzlerce kişi ordu birimleri arasında dağıtıldı ya da ayrı Kazak bölümleri oluşturdu. Cossack ile birlikte barış zamanı, savaş zamanı 8 Cossack ayrı bölümler ve birkaç ayrı ekip oluşturuldu. Cossack birlikleri memurları, genel askeri okulların yanı sıra Novocherkassk, Orenburg, Irkutsk ve Stavropol Cossack askeri okullarında eğitildi. Alay komutanlarının önündeki komutanlar Kazak kökenliydi, oluşumların emri genel ordu düzeninde atandı.
Şek. Öne 4 Kazak
Savaş arifesinde Kazak bölgelerinde ekonomik durum çok iyi oldu. Kazaklar yaklaşık 65 milyon dessiatinaya sahipti; bunların% 5,2'i mülk sahiplerine, toprak sahiplerine ve kıdemli memurlara,% 67'i ortak mülkiyete,% 27,8'unu genç Kazaklar ve ortak topraklara (su, mineraller, ormanlara) sahipti. ve meralar). 20. yüzyılın başında, 1'te ortalama bir Kazak tahsis edildi: Don ordusunda - 14,2; Kuban - 9,7; Orenburg-25,5; Terek - 15,6; Astrakhan - 36,1; Urallarda - 89,7; Sibirya'da - 39,5; Semirechensky'de - 30,5; Zabaykalsky'de - 52,4; Amursky - 40,3; Ussuri - 40,3 yeryüzünün tithing. Kazaklar arasında eşitsizlik vardı:% 35% Tüm birliklerin Kazak çiftlikleri fakir,% 40 orta köylü ve% 25 civarında zengin olarak kabul edildi. Ancak, farklı birliklerin sayıları farklıydı. Öyleyse OKV'de fakir bahçeler% 52, orta köylüler -% 26, zengin -% 22, 5% 'e kadar ekim yapan çiftlikler% 33,4,% 15 oranının altına düştüler ve% sat ve düştü. ekim kama. Ayrılığa rağmen, genel olarak, Kazak çiftlikleri köylü çiftliklerine göre daha zengin, tam kanlı ve çok topraklıydı. Aynı zamanda, Kazakların askerlik hizmeti, Rusya nüfusunun geri kalanına yaklaşık 43,8 kez düşen hizmeti aştı: hizmet dışı çalışanlar için, taslak çağındaki Kazakların% 15'u, hizmet dışı,% 22,8'e karşı kullanılmıştır. 20. yüzyılın başında Kazaklar, ekipman ve makinelerin “kombinasyon halinde” alınıp kullanıldıkları ve “yardımcı olmak” için topluca yürütülen, ilgili, satış ve sınai işbirliğini hızla geliştirdiler.
Şek. Biçme konusunda 5 Kazakları
Mahalle ve 1913'teki ilgili işbirliğinin bir parçası olarak, Orenburg bölgesindeki her 2-3 Kazak çiftliği için bir 1 orak makinesi vardı. Ayrıca, OKV'de 1702 matkaplar ve 4008 sarıcılar vardı. Zengin çiftlikler buhar kazanları, lokomotifler, vinçler ve konveyörler kullandı. Makine ve mekanizmaların kazanılması koşullarını kolaylaştırmak için, Troop'un ekonomik departmanları, onları asker sermayesi pahasına satın almaya ve bunları yumuşak bir kredi temelinde Kazak çiftliklerine tahsis etmeye başladı. Yirminci yüzyılın ilk on yılında, yalnızca OKV Kazaklarında krediyle serbest bırakıldı: 489 bekar ve 106 iki karma pulluk, 3296 ot biçme makineleri, 3212 atik tırmık, 859 boynuzlu ve çok sayıda diğer makineye sahip Geliştirilmiş toprak işleme kalitesi ve verimlilik artışı. At yetiştiricisi tohum tüketimini titre başına 144'ten 70 pound'a düşürdü, titre başına 8'ten 6 pound verimini arttırdı, bir tanesi 80 ekme makinelerini sepetle değiştirdi. Bir çalışma günü için tipik bir orak makinesi 100-10 Kare başlığında ekmeği temizledi ve 5 biçme işçiliğinin yerini aldı. Artan verimler. 6'te Chelyabinsk ve Troitsky ilçelerinde, 20 milyon pound tahıl toplandı. 1908 milyon liralık yüksek kaliteli katı (makarna) buğday. Verim, tithing başına 22 pound'dan daha fazlaydı, bu aileleri ve hayvan beslemek için yeterliydi ve bazıları pazara ihraç edildi. Kazak çiftliklerinde büyük bir rol hayvancılık tarafından oynandı. Bunun için özellikle elverişli koşullar, at yetiştiriciliğinin, süt ve sığır sığırcılığının ve koyun yetiştiriciliğinin iyi geliştiği Kuzey Kafkasya ve Urallar'daydı. Urallar ve Sibirya'daki işbirliğine dayanarak, tereyağı endüstrisi hızla gelişmektedir. Eğer 14 yılında sadece 80 süt bitkileri varsa, 1894'te zaten 3, 1900 yakınında 1000'de, 1906 - 2000'de, bunların önemli bir kısmı Cossack köylerinde idi. Bu, süt sığırcılığının hızlı bir şekilde gelişmesine, sürünün cins kalitesinde keskin bir iyileşmeye ve verimliliğinin artmasına neden olmuştur. Süt çiftçiliği ile birlikte, at yetiştiriciliği geliştirilmiştir. Kazak çiftliklerinde ana güç atlar ve boğalardı, bu yüzden bu endüstriler özellikle geliştirildi. Her çiftlikte, 1913-4229 çalışan at, 3-4 at şövalyesi ve 1 tarafından ortalama olarak, bahçede yaklaşık 2 at vardı. Çalışan atların olmadığı OKW'de, çiftliklerin% 1917'i, 5-8 başlıkları 1% çiftlikleri ve% 2 çiftlikleri, 40 ve daha fazla başları vardı; ortalama olarak, 22 atları, her 5 Kazakları içindi. Bu atların sayısı savaşçı atları içermiyordu, tarım işlerinde kullanmaları yasaktı. Urallar ve Sibirya'da sürülerde Başkir ve Kırgız ırklarının sürüsü atları hüküm sürdü, Don'da Oryol ve Don ırklarının atları, ayrıca Kuban'da Kafkas ırklarının atları da yaygın olarak kullanıldı. Her kendine saygılı Kazak, en az bir tane özel olarak eğitilmiş ve eğitilmiş bir matkap atına sahip olmalıdır.
Şek. 6,7,8 Kazak delici atlar
Köylerde kişisel, kamusal ve askeri at sürüleri vardı. Atlar çoğunlukla yerel ırklardan yetiştirildi, ancak bazı meraklılar Tekin, Arap ve İngiliz atlarını yetiştirdi ve yetiştirdi. İngiliz atının Araplarla - Anglo-Araplarla kesişiminden mükemmel atlar elde edildi. İngiliz kanı ile güçlendirilmiş bozkır atlarımız da muhteşem yarı ırklar verdi. 1914 tarafından, saplamaların sayısı, 8 714 birimlerine yükselmiştir. 22 300 yetiştirilmiş aygır ve 213 208 kraliçesini içeriyorlardı. Bu kıskanılacak ekonomik duruma rağmen, Kazakların hizmet ücretlerine yüksek ekonomik maliyetler eşlik etmiş, aile gelirinin yarısından fazlası at ve hak alımı için harcanmıştır. Bu masrafların kısmi olarak geri ödenmesi için, her işe alım için hazineden 100 ruble tahsis edildi. Kazaklara parası dağıtılmadı, at ve teçhizat alan köylere verildi. Çok sayıda koyun ve keçi sürüsü de tarlalara sıyrılıyor. Yirminci yüzyılın başında, köylerde sadece rüzgar ve su değirmenleri değil, aynı zamanda hali hazırda işletilen buhar değirmenleri de var. Kazak çiftliklerinde büyük öneme sahip olan, ellerinin geliştiği el sanatlarıydı, köyler en zengindi. Terek, Kuban ve Don'da bağcılık ve şarapçılık gelişti; geleneksel Kazak ticareti (arıcılık, balıkçılık, avcılık ve avcılık) tüm güçlerde yoğun olarak gelişmiştir. Madencilik endüstrileri özellikle Urallarda geliştirildi. Örneğin, Anonim Cemiyeti'nin altın çıkarması için Kochkar madeni (stanitsa Koelskaya OKV) 3,5'a binlerce kişi istihdam etti. En zenginleri, eskiden beri Kazakları Beloretsk tesislerine madencilik ve demir cevheri taşımacılığı yapan Magnitnaya köyüydü (şimdi Magnitogorsk). Orenburg Kazakları tarafından tüylü şal, eşarp, peçe, kazak ve eldiven gibi yetenekli bir teknede büyük başarı sağlandı. Puf örgüsü ordunun tüm bölümlerinde gelişti ve kabarık olması için özel “aşağı keçi” ırkları yetiştirildi. Köylerde düzenli olarak perşembe ve cumartesi günleri çarşılar, yılda iki kez, ocak ve haziran aylarında fuarlar düzenleniyordu. Troitskaya gibi bazı fuarların Rusya'nın önemi büyüktü. Ancak bütün bu barışçıl refah, savaşın başlaması ile birlikte geçmişte kaldı. Uzun süredir savaş, Kazakların en sağlıklı ve verimli kısmı ekonomiden uzaklaştı. Birkaç genç ve güçlü Kazak'yı cepheye gönderen Kazak çiftlikleri hastalandı ve itibarsızlaştı, hatta bazıları iflas etti. Harekete geçirilmiş Kazakların ailelerini desteklemek için, hükümet yardımı vermeye başladılar ve savaş esirlerinin emeğini kullanmalarına izin verildi. Ekonomik açıdan bakıldığında, bunun kesin bir olumlu anlamı vardı, ama aynı zamanda, genç sağlıklı erkeklerin köylerinde bir kıtlık koşullarında zor ahlaki sorunlar yarattı. Bununla birlikte, Rusya tarihinde çok daha şiddetli ve trajik bir askeri-ekonomik testler biliyordu ve insanları ve elitleri kendi etrafında birleştirmeyi bilen güçlü bir iradeli ve amaçlı bir lider tarafından yönetiliyorsa, onurlu bir şekilde bıraktı. Ancak durum böyle değildi.
19 Temmuz başında eski stil Rus ordusunun tüm bölgelerinde sabahın erken saatlerinde Almanya'ya karşı savaşı ilan eden bir telgraf çekildi ve bu da düşmanlıkların başlangıcı oldu. Çar ve hükümetin vatansever ve ulusal duyguları uyandırma umutlarının ilk başta tamamen haklı olduğu söylenmelidir. Hemen ayaklanmalar ve grevler sona erdi, vatanseverce yükseliş kitleleri sarstı ve her yerde sadık gösteriler yapıldı. Savaşın başında vatanseverlik patlaması inanılmazdı. Çocuklar binlercede cepheye kaçtı. Sadece Pskov istasyonunda, bir aydan fazla bir süredir, 100'ten fazla genç askeri harekattan kaldırıldı. SSCB'nin gelecekteki üç marşaleti, daha sonra zorunlu olarak istişareye tabi olmayan, evden kaçtı ve savaşlara katıldı. Ön cepheden Alexander Vasilevsky seminere attı, Odessa'daki Rodion Malinovsky askeri bir trende saklandı ve cepheye doğru yola çıktı. Konstantin Rokossovsky Polonya'ya giren birimin komutanına göründü ve birkaç gün sonra St. George şövalyesi oldu.
Şek. 9,10 Genç Kazaklar -Dünya Savaşı Kahramanları
Mobilizasyonda düzen ve örgütlenme (mobilizasyon noktaları% 96 üzerinden% çağrıldı), arka ve demiryollarının verimli çalışması, yine de iktidarda halkın birliğine duyduğu inancı tekrar dirildi. Rus ve diğer üç güçlü imparatorluk, cesurca ve kararlı bir şekilde, evrensel coşkuyla süpürülürken, onlar için belirlenen tuzaklara adım attı. Ama bu başka bir hikaye.
Şek. 11 Petersburg'daki rezervuarların mobilizasyonu, 1914 yılı
Kullanılan malzemeler:
Gordeev A.A. - Kazaklar Tarihi
Mamonov V.F. ve diğerleri - Uralların Kazakları Tarihi. Orenburg-Chelyabinsk 1992
Shibanov N.S. - XX yüzyılın Orenburg Kazakları
Ryzhkova N.V. - Yirminci yüzyılın başlarında savaşlarda Don Kazakları-2008