Pek çok yazar ve sanatçının kedileri ve köpekleri vardır ve bazen onları hikayelerine veya resimlerine ilham kaynağı olarak kullanmışlardır. Şair Emily Dickinson, uzun yürüyüşlerde yanına aldığı ve birkaç şiir ve mektupta bahsettiği büyük bir köpek olan Carlo’ya sahipti. Arjantinli yazar Jorge Luis Borges, 15 yıl boyunca en az iki şiir adadığı beyaz bir kedi olan Beppo’ya sahipti. “The Scream” in yaratıcısı ressam Edward Munch, kendisinden o kadar ayrılmaz hale gelen bir köpeğe sahipti ki onu sinemaya bile götürdü. Ancak diğer sanatçıların biraz daha sıra dışı evcil hayvanları vardı. Burada daha egzotik olanlardan bazılarının bulunduğu bir liste var. işte Sanatçıların Sıra dışı Hayvanları..
10. Frida Kahlo’nun geyiği, Granizo
Frida Kahlo her tür hayvanı severdi ve birkaç sıra dışı evcil hayvanı vardı. Ünlü ressam, yaşadığı ve çalıştığı Meksika’daki ünlü “Mavi Evinde” birkaç maymun, kakadu, papağan ve Xoloitzcuintli türünden egzotik bir köpek – ilk olarak Aztekler tarafından evcilleştirildiğine inanılan tüysüz köpekler ile birlikte yaşadı. Frida Kahlo’nun 143 tablosundan 55’i, hayvanlarından en az birini içeren otoportrelerdir. Ancak en sevdiği evcil hayvanlarından biri, birçok fotoğrafta onunla birlikte poz veren, onunla yattığı ve en ünlü tablolarından biri olan “Yaralı Geyik” (1946) için ilham ve model görevi gören geyik Granizo’ydu.
9. Ernest Hemingway’in Altı Parmaklı Kedisi, Kartopu (veya Pamuk Prenses)
Sanatçıların Sıra dışı Hayvanları arasında yer alan Ernest Hemingway’i pek kimse düşünmez ama o kedileri severdi ve hayatı boyunca birkaçına sahipti. Florida, Key West’te yaşarken, bir kaptanın gemisinden Snowball (veya diğer hesaplara göre, Snow White) adını verdiği bir kediyi hediye olarak aldı. Olağandışı olan şey, kedinin her patisinde altı parmağı olmasıydı, çünkü polidaktili denen doğuştan bir anomaliden muzdaripti. Bugün, Hemingway kedisinin soyundan gelenlerin yaklaşık yarısı aynı zamanda polidaktil kedilerdir.
8. Dante Gabriel Rossetti’nin Vombat’ı
19. yüzyılda “Pre-Raphaelite” grubunun belki de en ünlü üyesi olan yazar ve ressam Dante Gabriel Rossetti, egzotik hayvanları severdi. O nadir Avustralya keselileri olan vombatlardan özellikle etkilenmişti. Top adını verdiği bir tanesini evlat edindi ve misafirlerinin dehşeti ve üzüntüsüne yemek sırasında masada yatmasına izin verdi. Evcil hayvanı öldüğünde ağladı ve ona bir ayet kitabesi yazdı. Ayrıca en az iki çizimde onu ölümsüzleştirdi. Rossetti’nin yıllar içinde egzotik hayvanlara artan ilgisi, Güney Amerika’dan getirdiği bir lama ve tuka ile devam etti.
7. Charles Dickens’ın Kuzgunu
Sanatçıların Sıra dışı Hayvanları listemizde yer alan, İngiliz yazar Charles Dickens’in Grip adında çok sevdiği bir kuzgunu vardı ve romanlarından birinde kuzgunu gripten bahsetmiştir. Tahnitçilikten büyülenen Dickens, ölümünden sonra kuzgunu korudu ve doldurulmuş kuşu bir ilham kaynağı olarak masasında tuttu. Dickens’ın ölümünden sonra, doldurulmuş Grip bir müzayedede satıldı ve sonunda bir Amerikalı koleksiyoncu tarafından satın alındı. Bugün Philadelphia’da bir müzede görülebilir.
6. Lord Byron’ın Uysal Ayısı
Lord Byron’ın Uysal Ayısı kuşkusuz ki sanatçıların sıra dışı hayvanları arasında yer almaktadır. Lord Byron’ın en ünlü evcil hayvanı, muhtemelen onu birkaç macerada takip eden ve ayette bir kitabesi yazdığı köpeği Boatswain’di. Ancak hayatı boyunca evcil bir ayı da dahil olmak üzere başka birçok evcil hayvanı da olmuştu.
5. Flannery O’Connor’ın Geriye Doğru Yürüyen Tavuğu
“A Good Man is Hard to Find” ve diğer parlak kısa hikayelerin yazarı olarak ünlenmeden önce, Flannery O’Connor, 5 yaşında bir çocuk olarak oldukça ünlüydü, çünkü geriye doğru yürüyebilen bir tavuğa sahipti. Hayvan ve geleceğin genç yazarı, 1932’de bugün hala görülebilen bir Pathé haber filminde kaydedildi. Kümes hayvanlarına olan hayranlığı hayatı boyunca devam etti. Flannery, kendi yaptığı kıyafetlerle giyindiği tavuğun yanı sıra, birkaç sevgili tavus kuşuna da sahipti.
4. Charles Baudelaire’in Yarasası
Les Fleurs du Mal’ın ünlü Fransız yazarı Charles Baudelaire, 1864-1866 yılları arasında Brüksel’deki Hotel du Grand Miroir’de yaşadı. Bir gün otelin avlusunda yürürken ayağa bir yarasa düştü. Hasta olabileceğinden endişelenerek, bir mendille aldı ve iyileşirken hayvana baktı, onu ekmek ve sütle besledi. Yarasa, daha önce bir kanaryanın bulunduğu boş bir kafeste baş aşağı uyudu ve Baudelaire, genç hizmetçisi Nelly’nin dehşetine rağmen onu okşamaktan zevk aldı.
3. Alexandre Dumas’ın Akbabası
Üç Silahşörler ve Monte-Cristo Kontu’nun yazarı Alexandre Dumas, egzotik hayvanlara sahip olmaktan hoşlanan bir başka yazardı. Taşra mülkünde beş köpek ve bir kedinin yanı sıra üç maymun, iki papağan, bir altın sülün ve bir akbaba da besledi. Sanatçıların Sıra dışı Hayvanları arasında yer alan Alexandre Dumas’ın Akbabasını Fransa’ya getirmek ona biraz daha pahalıya mal oldu. Aynı şehirde doğan Numidia’nın eski imparatoruna saygı duyarak kuşa Jugurtha adını verdi.
2. Henrik Ibsen – Akrep
1865’te, Norveçli oyun yazarı Henrik Ibsen hala bilinmiyordu ve Roma’da yaşıyordu. Orada kendisini ünlü kılacak ilk oyun olan “Brand” i yazmaya başladı. Oyunu yazarken yerde sürünen bir akrep buldu ve yazdığı sırada boş bir bira bardağının içinde masasında tutmaya karar verdi. Sanatçıların Sıra dışı Hayvanları arasında yer alan Henrik Ibsen – Akrebi en tuhaf olanlarından biri.
1. Prenses Vilma Lwoff-Parlaghy’nin Aslanı
Bugün neredeyse unutulmuş olan Prenses Vilma Lwof-Parlaghy, 19. yüzyılın sonlarında ve 20. yüzyılın başlarında bir ressam olarak oldukça ünlüydü. Belki de en ünlü resmi, mucidin hayatı boyunca poz verdiği tek portre olan Nikola Tesla’nın 1916 tarihli portresidir. Macaristan’da doğan Vilma, Paris ve Prag da dahil olmak üzere birçok şehirde yaşadı ve burada bir Rus prensiyle evlendi ve kısa sürede boşandı, Prenses unvanını kazandı, ardından 1909’da New York’a taşındı ve Plaza Hotel’de ikamet etti. Hayvanları severdi ve bir sirkte gördüğü bir aslan yavrusuna bayılırdı. Sirk sahibi yavrusunu ona satmayı reddettiğinde, arkadaşı ve İç Savaş kahramanı Daniel E. Sickles’tan onu almasını istedi. Sirk sahibi, yavruyu bir savaş kahramanına vermeyi reddedemedi ve sonra prensese verdi. Ona Goldfleck adını verdi ve oteldeki süitinde onunla ve diğer birkaç hayvanla birlikte yaşadı. Ara sıra onu Central Park’ta tasmalı yürüyüşe götürürdü. Hayvan maalesef uzun yaşamadı, sadece iki yıl sonra hastalandı ve 1912’de öldü. Ayrıca, Prenses Vilma Lwoff-Parlaghy’nin Aslanı Hartsdale Pet Mezarlığı’na gömülen tek aslandır.