Yeşil Burun Adaları, Atlas Okyanusu’nda, Senegal ve Moritanya açıklarında bulunan bir Afrika ülkesi. 10 ada ve 8 adacıktan oluşan bir takımadadır. En büyük üç ada Santiago, Santo Antao, Boa Vista’dır. Başkenti Santiago adasındaki Praia’dır. Büyük adalar 50–60 km. uzunluğundadır.
- Başkenti: Praia
- Nüfus: 543.767 (2018) Dünya Bankası
- Para birimi: Yeşil Burun Adaları Eskudosu
- Başkan: Jorge Carlos Fonseca
- Resmi dili: Portekizce
Cape Verde Hükümeti
Cape Verde, değiştirilen 1992 anayasasına göre yönetilmektedir. Devlet başkanı olan cumhurbaşkanı, halk tarafından beş yıllık bir dönem için seçilir ve ikinci bir dönem için seçilebilir. Hükümete, yasama organı tarafından aday gösterilen ve cumhurbaşkanı tarafından atanan bir başbakan başkanlık ediyor. Tek meclisli yasama organı, üyeleri halk tarafından beş yıllık dönemler için seçilen 72 sandalyeli Ulusal Meclis’ten oluşuyor. İdari olarak Cape Verde 17 belediyeye bölünmüştür.
Cape Verde Ekonomisi
Tarım, sınırlı ve genellikle düzensiz yağışlar ve aşırı toprak erozyonu nedeniyle ciddi şekilde sınırlıdır; Ülkedeki gıdanın %80’den fazlası ithal edilmelidir. Cape Verde, önemli yer altı su rezervlerine sahiptir, ancak çıkarmanın son derece maliyetli olduğu kanıtlanmıştır. Başlıca ürünler muz, mısır, fasulye, tatlı patates, şeker kamışı, kahve ve fıstıktır. Keçiler, domuzlar, sığırlar ve koyunlar yetiştirilir. Ton balığı ve ıstakoz, küçük ama potansiyel olarak zengin bir balıkçılık endüstrisinin ana avlarıdır. Tuz çıkarılır ve kullanılmayan alçı birikintileri vardır. Adaların endüstrileri arasında gıda işleme, ayakkabı ve giysi imalatı, tuz madenciliği, gemi onarımı ve ekonomi için giderek daha önemli hale gelen turizm yer alıyor.
Adalar, çoğunlukla Portekiz, İspanya ve diğer Avrupa Birliği ülkeleriyle küçük bir dış ticaret yapmaktadır; yıllık ithalat maliyeti genellikle ihracat kazançlarından çok daha yüksektir. Ana ithalatlar gıda maddeleri, endüstriyel ürünler, nakliye ekipmanları ve yakıtlardır; önde gelen ihracatlar akaryakıt, ayakkabı, giyim, balık ve posttur. Cape Verde’nin gurbetçi nüfusu yerli nüfustan daha fazladır ve Amerika Birleşik Devletleri, Portekiz ve Afrika’da yaşayan göçmenlerin dövizleri, adaların ekonomisine önemli bir katkı sağlar.
Cape Verde Toprak ve İnsanları
Cape Verde’nin adaları iki ana gruba ayrılır: kuzeydeki Barlavento veya Windward, bunlar arasında Santo Antão, São Vicente, Santa Luzia, São Nicolau, Boa Vista ve Sal ve güneyde Sotavento veya Leeward, São Tiago (yaklaşık 600 mil kare / 1,550 km kare, en büyük ada), Fogo, Maio ve Brava’yı içerir. Adalar dağlıktır ve volkanik kökenlidir; tek aktif yanardağ, takımadaların en yüksek noktası olan Fogo’da bulunan Pico do Fogo’da (yaklaşık 9.300 ft / 2.830 m). 18. yüzyıla kadar düzenli olarak aktif olan yanardağın en son patlamaları 1951, 1995 ve 2014 yıllarında gerçekleşti. Bölge bazen şiddetli kuraklıklara ve şiddetli harmattan rüzgârına maruz kalıyor. Nüfusun yaklaşık %70’i karışık Afrika ve Avrupa kökenlidir ve yaklaşık %30’u Afrika kökenlidir; birkaç Portekizce de var. Çoğu kişi Roma Katolikidir ve din genellikle yerli inançlarla karıştırılır. Portekizce ve Batı Afrika dillerinin bir karışımı olan Portekizce ve Crioulo yaygın olarak konuşulmaktadır.
Cape Verde Tarihi
Cape Verde, 1456’da Portekiz’in hizmetinde bir gezgin olan Luigi da Cadamosto tarafından keşfedildi. Dört yıl sonra, Portekizli bir kaşif olan Diogo Gomes ıssız adaları ziyaret etti ve Portekizli kolonistler 1462’de oraya yerleşmeye başladı. Batı Afrika’dan insanlar kısa süre sonra ve 16. yüzyılda köle olarak getirildiler. adalar köle ticareti için bir nakliye merkezi haline gelmişti. Daha sonra bir Portekiz ceza kolonisi kuruldu ve hükümlülerden bazıları şartlarını tamamladıktan sonra kaldı. 1876’da adalarda kölelik kaldırıldı. Portekiz Gine’si (şimdiki Gine-Bissau ) 1879’a kadar Yeşil Burun Adalarının bir parçası olarak idare edildi. 1951’de adaların statüsü koloniden denizaşırı eyalete değiştirildi.
Milliyetçi hareket Cape Verde’de Portekiz’in diğer Afrika topraklarından daha az ateşli görünse de, Gine ve Yeşil Burun Bağımsızlığı için Afrika Partisi (PAIGC) 1956’da kuruldu ve birçok Cape Verde’li Gine-Bissau’da bağımsızlık için savaştı. Portekiz’deki Caetano rejiminin düşüşünden (Nisan 1974) sonra, hükümeti PAIGC ile müzakere etmeye zorladı ve kısa süre sonra Gine-Bissau (Eylül 1974) ve Cape Verde (Temmuz 1975) bağımsızlığını kazandı. PAIGC her iki ülkede de tek yasal parti olmasına rağmen, ikisini birleştirme hareketi Cape Verde’nin milliyetçiliği ve coğrafi uzaklığı tarafından engellendi. Birlik planları 1980’de Gine-Bissau hükümetinin (çoğunluğu Yeşil Burun Adaları’ndan olan) bir darbeyle devrilmesinden sonra aniden sona erdi.
1981’de PAIGC, PAICV (Cape Verde’nin Bağımsızlığı için Afrika Partisi) olarak yeniden adlandırıldı, yeni bir anayasa kabul edildi ve Aristides Maria Pereira (Cape Verde’nin ilk başkanı) yeniden seçildi. 1983’te Cape Verde, Gine-Bissau ile ilişkileri normalleştirdi; 1986’da Pereira yeniden seçildi. 1991’de çok partili seçimler yapıldı; merkezci Demokrasi Hareketi partisi (MPD) ulusal mecliste sandalyelerin çoğunu aldı ve bağımsız Antonio Mascarenhas Monteiro cumhurbaşkanlığı için Pereira’yı yendi. MPD, 1995 meclis seçimlerinde çoğunluğunu korudu ve Mascarenhas Monteiro, 1996’da rakipsiz olarak yeniden seçildi.
1990’ların sonunda hükümet, özel sektörü geliştirmeyi ve yabancı yatırımı çekmeyi amaçlayan ekonomik reformları sürdürdü. Bununla birlikte, ulus kuraklıkla boğuştu, bu da şaşırtıcı ekonomik sorunlara ve büyük ölçekli göçün yanı sıra yiyeceklerinin çoğunu ithal etme ihtiyacına neden oldu. 2001’de PAICV ulusal meclisin kontrolünü geri aldı ve PAICV adayı Pedro Pires başkanlığı kıl payı bir şekilde kazandı. PAICV, Ocak 2006 seçimlerinden sonra ulusal meclisin kontrolünü elinde tuttu ve Pires ertesi ay yeniden seçildi. Şubat 2011 seçimlerinde PAICV, meclis koltuklarının çoğunu tekrar kazandı, ancak başkanlığı Ağustos ayında MPD adayı Jorge Carlos de Almeida Fonseca kazandı. MPD, Mart 2016 seçimlerinde meclisteki koltukların çoğunu kazandı.