Martı Jonathan benzerlerinden farklıydı. Diğer martılar gibi davranamıyordu. Sürekli yeni şeyler bulmanın çabasındaydı. Yeni rekorlar kırmak, adını herkese duyurmak istiyordu. Ama bu çabası ne anne ve babasının nede sürüdeki diğer martıların hoşuna gidiyordu. Annesi ve babası onun yeni rekorlar kırmak için uğraşması yerine yiyecek bulup aç kalmaması ve kışa hazırlanmasını söyleyip duruyorlardı. Martı Jonathan, yüksekten, çok yüksekten uçmak ve de dalış yapmak istiyordu. Denemeler yaptı, başarısızdı, pes etti ve birkaç gün sürüdeki diğer martılar gibi davranmaya çalıştı olmadı. Tekrar başlamıştı denemelere. Sonunda ne yapacağını buldu; Şahinin ki gibi kısa kanatlar! Kanatlarını kısıp uçmaya başladı, denize daldı başardı. Ama ne yazık ki sürüden kovuldu. Çünkü onlar gibi davranmamıştı. Tek suçu buydu. Kayalığın arkasına, çok uzakta kalmaya mahkûm edildi. Birkaç gün sonra bir martı çıkageldi. Onu çok güzel bir yere getirdi. Onun gibi bir sürü martı vardı. Öğrenciydi başta. Sonra başardı, çok ilerledi ve öğretmen oldu. Yaşlanmıştı da tabii. Sonra dünyaya tekrar inmeye karar verdi. Onu eğiten öğretmenleri karşı çıktı. Burada kalarak martılara ders vermesinin daha iyi olacağını söyledi ama o direndi. Kendi gibi genç martılar bulup onları kurtarmak istiyordu. Eğer onunda öğretmeni dünyaya inmeseydi Jonathan da orada kalacak hiçbir şey başaramayacaktı. Sonunda dünyaya indi ve birçok öğrencisi oldu ve onlarda usta birer martı, martıdan daha fazla olmuştu.
Beyzanur Bolat