Niloya : Çok iyi görünüyorsun Tospik. Tospik durma yürümeye devam et. Ağaca kadar yürümelisin Tospik. (keçi melemeye başlar)
Keçi senin sıran gelmedi önce Tospişi çekeceğim. Ama bu sahnede güzel oldu.
Babası : Niloya kızım ne yapıyorsun böyle?
Niloya : Yönetmen oldum ben baba film çekiyorum.
Babası : Nereden aklına geldi yönetmen olmak?
Niloya : Sen beni açık hava sinemasına götürmüştün ya! İşte ben o gün sinemayı çok sevdim. Yönetmen olup kendi filmimi çekmeye karar verdim
Babası : Aferin benim kızıma
Niloya : Babacım istersen seni de filmim de oynatabilirim.
Babası : Aa bunu gerçekten çok isterim ama şimdi değil. Küçük bir işim var. Birazdan dönerim kızım
Niloya : Tamam babacım
Mete : Sevgili yönetmenim istediğiniz gibi kırmızı arabamı alıp geldim.
Niloya : Çok güzel şimdi biraz daha neşeli ve hareketli olmalısın Mete.
Mete :Böyle mi?
Niloya : Daha rahat olmalısın Mete. Bence sen sadece arabanla oyna
Niloya Mete'yi çekmeye çalışırken diğer arkadaşları da gelir ve filmde yer almak istediklerini söylerler. Az sonra babası da elinde gerçek bir kamera ile gelip Niloya'nın gerçek birr film yapabilmesi için imkanları sağlar.