İnanılmaz ama gerçek. Hayatımda ilk kez, pantolon/etek boyu kısaltma, hepi topu iki dikişten oluşan etekler dikme ve basit el bezleri yapmanın ötesine geçtim ve "ne olacaksa olsun" diyerek kendime bir elbise diktim.
Elbise: Ben yaptım :-)
Kolye: Avon
Ayakkabılar: Mudo/FTS 64
Modeli, Burda'nın 2011/Şubat sayısındaki 116 numaradan yola çıkarak ve birkaç küçük değişiklikle oluşturdum (okuyan da kırk yıllık terziyim sanacak).
Daha önce Antigone'nin aynı modeli dikip, kollarının çok açık olduğunu yazması üzerine ben yan dikişleri biraz daha uzattım; böylece açıklık azaldı. Kollardaki plileri de beceremem diye yapmadım; ama sonradan pişman oldum. Bir de beldeki fitil detayına -yine beceremem endişesiyle- hiç girmedim.
Sonuç: yazın püfür püfür giyilebilecek, incecik ve rahat bir elbisem oldu. Daha önemlisi kendime güvenim geldi. Yeni dikişlere yol açmak üzere, yıllardır biriktirdiğim kumaşlarımı ortaya çıkarmaya başladım.
Yalnız şunu öğrendim ki, insanın kendi kendinin düzgün bir resmini çekmesi çok zormuş. Tek kare için belki 20 fotoğraf çektim; yine de memnun kalmadım. Moda/stil blogu olup, bunu sürekli yapmak zorunda olanlara sabırlar diliyorum!
Evet, elbisem ütüsüz, farkındayım. Ayrıca göremiyorsunuz ama henüz dikiş paylarını sürfile bile yapmadım. Ne yapayım, çok heyecanlandım; hemen paylaşmak istedim. Üstelik kumanda panelime bir girebiliyorum, bir giremiyorum. Hazır girmişken kaçırmak istemedim. Bir daha ki sefere daha özenli olacağım. İzci sözü!