Geçen ay, Amerikan Pediatri Akademisi (AAP), çocukluk çağı obezitesinin tedavisi için yeni kılavuzlar yayınladı. AAP gibi profesyonel kuruluşlar, genellikle belirli bir alandaki uygulayıcıları destekleyen ve bilgilendiren uygulama kılavuzları yayınlar. Bununla birlikte, bu yeni yönergeler hem uygulayıcılar hem de ebeveynler tarafından sorularla, endişeyle ve öfkeyle karşılandı.
Son derece güvenilir bir dernekten gelen bu yeni yönergeler neden bu kadar muhalefet alıyor? Yeme Bozukluğu Farkındalık Haftası’na (27 Şubat-5 Mart) hazırlanırken, yönergeler ve bunların çocuklar üzerindeki tehlikeli etkileri hakkında bilmeniz gerekenler burada.
İçerikler
- 1 AAP nedir ve yönergeleri çocukları nasıl etkiler?
- 2 Yeni yönergeler ne diyor?
- 3 Yönergeler neyi doğru buluyor?
- 4 Bu yönergelerin çocuklar için tehlikeli olmasının iki nedeni
- 5 Nasıl cevap verebilirim?
AAP nedir ve yönergeleri çocukları nasıl etkiler?
AAP, bebekler, çocuklar, ergenler ve genç yetişkinler için en uygun fiziksel, zihinsel ve sosyal sağlığı geliştirmek amacıyla Amerika Birleşik Devletleri’nin dört bir yanından çocuk doktorları ve pediatrik tıbbi ve cerrahi alt uzmanlarından oluşan profesyonel bir dernektir. Akademi, çocuk sağlığı hizmetleri söz konusu olduğunda “en iyi uygulamaların” kaynağı olarak görülüyor. Bu nedenle, pediatristlerin bu grubun tavsiyelerine dayanarak çocuklara tıbbi bakımı nasıl sağladıklarını düşündüklerini ve uyarladıklarını sıklıkla göreceksiniz.
Yeni yönergeler ne diyor?
Yeni yönergeler, çocukluk obezitesi söz konusu olduğunda, aynı grubun geçmiş tavsiyelerinden bir sapmadır. Yeni kılavuz, “dikkatli bekleme” yerine, çocuğun ağırlığına ve vücut kitle indeksine (VKİ) dayalı erken ve yoğun tedaviyi önermektedir – bu, çocuklar ve ergenler için ilaçlar ve ameliyatları içerir.
Kılavuzlar, “obezite” (95. persentil üzerinde bir BMI) olan 12 yaşında veya daha büyük çocuklara kilo verdirici ilaçların reçete edilmesini önermektedir. “Ağır obezite”ye sahip 13 yaş ve üstü çocuklar için kılavuzlar, bir çocuk doktorunun bariatrik (kilo verme) ameliyatını düşünmesinin uygun olduğunu belirtir. Tüm yönergeleri okuyun.
Yönergeler neyi doğru buluyor?
Olumlu tarafı, çocuklarımızın gıda ve beden çevresinde zihinsel ve fiziksel sağlıklarının daha fazla ilgiye ihtiyacı var. Hareketsiz davranış, çok fazla ekran süresi ve çok az besin sunan veya hiç besin sağlamayan yüksek oranda bulunan işlenmiş gıdalar ile ilgili endişeler, daha fazla dikkat gerektiren konulardır. Bununla birlikte, AAP’nin önerilen yaklaşımı, diğer ilgili davranışlara odaklanmak yerine ağırlık ve VKİ’ye odaklanmamız gerektiği önermesini ilerletmektedir.
AAP, eski yöntem işe yaramadığı için çocukluk obezitesi tedavisini yeniden değerlendirmekte haklıdır. Sorun şu ki, yeni yönergeler, çocuklarımızı on yıllardır başarısızlığa uğratan, artan yoğunlukta, kırık yaklaşımları zorlamak anlamına geliyor. Kilo yerine sağlığa odaklanan, kanıta dayalı, damgalamayı kaldıran yeni bir yaklaşıma ihtiyaç var.
Bu yönergelerin çocuklar için tehlikeli olmasının iki nedeni
1. Çocuk doktorlarından yeme bozuklukları ve düzensiz yeme konusunda bahsetmezler veya onları uyarmazlar.
AAP’nin çocuklarda yeme bozukluğunun önlenmesi ve tedavisi hakkında çok az rehberlik yayınlamaması hayal kırıklığı yaratıyor. Bunun yerine, AAP, kilo ve VKİ’nin tartışılmasının yeme bozukluğu riskini nasıl artırabileceğine neredeyse hiç değinmeden, yeme bozuklukları için bilinen en önemli risk faktörleri olarak bilinen eylemleri öneren kılavuzlar yayınladı (bkz. Yeme Bozuklukları Akademisi’nin yanıtı bu gözetimin zararı üzerine). En ölümcül ikinci akıl sağlığı hastalığı için en yüksek risk faktörlerine doğru itilirlerse, obezitesi olan çocukların sayısını azaltmak yardımcı olmaz.
2. Ağırlığa odaklanmak sağlığa yol açmaz. Utanç verici ve sağlıksız davranışlara yol açar.
Bu yönergeler, çocuk doktorlarını sağlık konuşmalarını gerçek sağlık ve esenlik yerine ağırlık etrafında toplamaya teşvik eder. Pek çok çocuk, bir yetişkinin, özellikle de profesyonel bir kapasiteye sahip birinin, kilolarını veya yemek ilişkilerini yargıladığını veya eleştirdiğini hissettiğinde, büyük olasılıkla utanç veya kendinden şüphe duymaya başlar. Yeme bozukluğu yaşamış ve düzensiz yeme davranışlarının başlangıcını, kiloları hakkında olumsuz konuşan bir doktorla yaptıkları konuşmaya bağlayabilen, karşılaştığım kişilerin sayısı şaşırtıcı. Her çocuk doktoru kilo ya da vücut konuşmalarına bu bilinçle yaklaşmalı, aksi takdirde telafisi mümkün olmayan zararlara yol açacaktır.
Nasıl cevap verebilirim?
AAP’nin yaklaşımı cesaret kırıcı olsa da, harekete geçebilir ve sesimizi yükseltebiliriz. Çocuklarımızı korumak ve yeme bozukluklarının zararları konusunda farkındalık yaratmak için aşağıdakilerden birini yapmayı düşünün:
Bu Yeme Bozukluğu Farkındalık Haftası’ndaki sohbeti, utanç yerine sağlık açısından olumlu davranışları yansıtacak şekilde değiştirelim.
Lisa Radzak İcra Direktörüdür Hepsiylefarkındalık yaratarak ve yetişkinleri çocukların sağlıklı vücut imajını ve yiyeceklerle pozitif ilişkisini desteklemek için donatarak yeme bozukluklarını sona erdirmeye kararlı kar amacı gütmeyen bir kuruluş.