Parlamentoda tartışılan bir yasa tasarısının öne alınması durumunda, Birleşik Krallık’taki dikenli hayvanlar, yakında yasal olarak duyguları olan “duygulu” varlıklar olarak kabul edilebilir. Tasarı yasalaşırsa, yasa koyucuların herhangi bir yeni politika oluştururken hayvanların acı ve hatta sevinç gibi duygularını dikkate almalarını sağlayabilir. Tasarı, hükümetin ülkedeki hayvan refahı için yüksek standartlar belirleme yönündeki daha büyük bir girişiminin parçası.
Hayvanlar yiyecek için mi kullanılıyor yoksa ağıllarında kürk sıkılıyor mu?
Bu, insanlar için birçok soruyu gündeme getiriyor. Hayvanlar, örneğin ağıllarında sıkılmış kürk veya yiyecek için kullanılıyor mu? Ve benzersiz kişiliğine bağlı olarak bir duruma yaşıtlarından farklı tepki verebilecek bir bireyle ne yaparsınız?
Tasarı kabul edilirse, hükümetin bu duyguları politikalarında ne kadar iyi değerlendirdiğini değerlendirmekten sorumlu bir “Hayvan Duyarlılığı Komitesi” oluşturacak. Şimdilik tasarı omurgalılara odaklanıyor; dikenli hayvanlar. Ancak hayvan hakları savunucularından, önerilen korumaları, ahtapotlar ve ıstakozlar gibi omurgasızları da kapsayacak şekilde genişletmeye yönelik bir baskı var; bunlar, son zamanlarda bilim adamlarını neler yapabildikleri ve potansiyel olarak neler hissettikleri konusunda şaşırttı.
Bunun ne olduğunu daha iyi anlamak için. The Verge, bir hayvanın “hissetmesi” anlamına gelir, Davis, California Üniversitesi’ndeki Animal Behavior and Cognition Lab’in direktörü Kristina Horback ile konuştu.
Bu tanıma, omurgasızları, böcekleri ve pek çok şeyi dahil ediyorsunuz. Ancak duygu eklemede felsefi bir eğilime sahip olmakla kesinlikle bir kafa karışıklığı vardır – yalnızca duyguyu değil, bilinci, bu duygunun farkındalığını da. Bilinci “kanıtlamaya” çalışmak işte bu noktada gerçekten karışıyor: “Şu anda zevk alıyorum” veya “acı yaşıyorum” vb. gerçek kabulü. “İşte tam bu noktada işler gerçekten karışıyor. , bilinci ‘kanıtlamaya’ çalışmak”
Şu anda acıya çok fazla odaklanılıyor, bu anlaşılabilir bir durum. Hayvanın çevrelerinde acı hissettikleri belirli alanlardan kaçınacağı öğrenilmiş davranışa dair bazı kanıtlar görüyoruz. Örneğin, bazı balık türleri, bir zamanlar ağızlarına takılmış oldukları bir alandan kaçınacaktır. Bu yüzden, acı deneyimine dair yeterli kanıtımız var ve bu acı deneyiminden öğrenilmiş davranışlara sahibiz – ancak şu anda hayvanın bilinçli bir “Vay canına, bu acıttı” düzeyinde olduğuna dair yeterli kanıta sahip olmak gerçekten zor olacak.
Bu mevzuatın çoğunun devreye girdiği yer burasıdır, “ihtiyat konusunda biraz hata yapmamız gerekmez mi?” Özellikle, aynı beyin yapılarına sahip olan omurgalı memelilere ve kuşlara bu ilgi var, insanlarda vücut duruşları açısından gördüğümüz davranışsal tepkilerin aynısını gösteriyorlar ya da ağrı, kaygı ve stres deneyimleri için davranış değişikliği öğreniyorlar.
Fakat diğer psikologların, bilişsel bilim adamlarının ve primatologların gerçekten harika bir birleşimi oldu. Klasik Jane Goodall’ı düşünün, aslında oturup hayvanları seyretmek için zaman ayıran ve “Bir dakika, çevreye tepki veya bir eş bulmaya tepki olarak içeri girip çıkmaktan çok daha fazlası var. , hayatta kalma ve hepsi bu.”
İnsanların diğer hayvanların kapasitelerini kabul edebileceğimiz deneyler tasarlamak için daha akıllı hale gelmesinin sadece zaman aldığını düşünüyorum. Kendimiz primat olduğumuz için o kadar sınırlıyız ki, tek düşündüğümüz vizyon ve uzamsal ipuçları. Ama bu yunuslar için işe yaramıyor, biliyorsun. Türler gibi düşünmeliyiz.
“Hayvanları artık sadece robotik nesneler olarak görmüyoruz”
Kişilik açısından pek çok farklı alanı ateşlediğini görmek gerçekten güzeldi, peki ya kişilik? Peki ya can sıkıntısı? Hayvanlar can sıkıntısı yaşar mı? Çünkü hayvanların acı çektiğini zaten kabullenmiştik. Ancak can sıkıntısı veya suçluluk gibi bu diğer karmaşık deneyim seviyeleri – birçok bilim insanı görmek için bir araya geliyor, bunun kanıtını bulabilir miyiz? Artık hayvanları, bilgi alan ve bilgi tüküren ve sadece hayatta kalıp ölen robotik nesneler olarak görmüyoruz.
Aynı cinsiyetten, aynı aile grubundan ve aynı yetiştirme ortamından bir hayvan olabilir, ancak biri her zaman diğerinden daha saldırgandır veya biri diğerinden her zaman daha temkinlidir. Biliyorsunuz, onların dünyalarına nasıl tepki verdikleri konusunda bir tarz var. Kişilik budur. “Dünyalarına nasıl tepki verdikleri konusunda bir tarzları var. Kişilik budur.”
Karşılaştırmalı psikoloji ve hayvan refahı bilimi açısından, hepimizin tek tek hayvanların kapasitelerini ve deneyimlerini anlamayı amaçlıyoruz. Bence harika bir ilerleme. Bence pek çok insan evcil hayvanları arasındaki farklılıkları kabul etmek oldukça kolay ve bu sadece şimdi çiftlik hayvanları veya laboratuvar hayvanları açısından bile onu genişletmek. Tüm laboratuvar hayvanlarının tamamen aynı olmasını istiyoruz, ama mesele şu ki, değiller. İlerlemeyi düşündüğüm şey bu. Sadece “bunu laboratuvar faresi yapıyor” değil. Bu, “Şey, şuna bağlı…” bilirsiniz ve sonra cümleyi bitirmek çünkü onlar birer bireydir.
Geçerse bu tasarının etkisi ne olabilir?
Yeni barınma gereksinimleri veya zenginleştirme gereksinimleri gibi çiftlik hayvanlarının tedavisiyle nasıl bir ilişkisi olduğunu görmek kolay veya ulaşımda hayvanların tedavisi.
Bir gemiye bir sürü koyun veya sığır koyup bir yere gönderseniz, şimdi bu değişecek mi? Bu, bu ürünlerin ticaretini ve ticaretini doğrudan etkilediğini gördüğüm seviye. Ve sonra daha da büyüyebilir. Hala omurgalılara bağlı kalırsak, bu kürk hayvanlarına ya da hayvanların tıp alanlarındaki diğer birçok kullanımına kadar genişleyebilir. İleri giderse, çalışması için birçok şeyin de hareket etmesi gerekir.
.