hasta olduğunu unutma azizim. her an düşebileceğini hatırından çıkarma. unutma ki hastalığın en büyük paradoks ve yanılgısının kendisi bu zaten. tam iyiyim dersin düşersin ve yine mi dersin. hastasın ve bunu kabul ediyorsun. bu da bazı şeyleri normal kılıyor. bu da seni bazı suçluluklardan kurtarıyor ama sorumluluktan kurtarmaz. sorumlusun dostum ve sorumluluk yük demek değil. Rabbinin ve kaderin sana biçtiği varlık rolünü şükür ile karşılamalısın. ağlamakta normal gülmekte normal. normal olmayan tek şey kendine ihanet etmek belkide.