Çok sıkıcı bir ilk yarının ardından, eminim ilk yarıyı izleyen bir çok kişi başka bir maçı izlemeye karar vermiştir. Dürüst olmak gerekirse eğer bu maç hakkında bir yazı yazacak olmasam ben de aynısını yapabilirdim. Ancak ikinci yarıda maçın temposu öylesine değişti ki pozisyonları sayamaz olduk. Öncelikle şunu belirtmeliyim ki Ranieri'nin haftasonu Cagliari önünde 5 gol yiyen takımında sadece 2 değişiklik yapması beni oldukça şaşırttı. Zaten maç boyunca oynamaktan çok oynatmamayı düşünen Bülent Uygun taktiği ile sahadaydılar. Bayern de buna karşı sabırla top çevirdi. İlk yarı hiçbir tehlike yaratamamasına rağmen disiplinden kopmadı. İkinci yarının başında Van Gaal önemli bir değişiklik yaptı: sağdaki Müller'le soldaki Hamit'i yer değiştirdi, böylece duran iki kanat da nehir gibi akmaya başladı. 66. dakikada Gomez ve Klose ikilisini oyuna alarak 4-4-2'ye döndü ve baskıyı iyice arttırdı. Sonucunu da 79 ve 83'te iki harika golle aldı.Bu maçta en çok dikkatimi çeken şey, Van Gaal'in oyuncularının hiçbir şekilde panik yapmadan topu durmadan dolaştırmasıydı. Gollerin geç gelmesinin bir sebebi de Roma'ı oyuncuların 70'ten sonra topun peşinden koşacak hallerinin kalmamasıydı. Bu maçta Van Gaal Cruyffizmin güzel bir örneğini izletti bize ve geçen seneki finalin tesadüf olmadığını gösterdi. Roma'ya gelecek olursak, onlardan bu kadar etkisiz bir oyun beklemiyordum. İlk yarıdaki birkaç cılız atak ve 1-0'dan sonra Boriello'nun kaçırdığı golü saymazsak neredeyse ceza sahasına bile giremediler. Topla sadece %32 oynayabilmeleri de buna güzel bir kanıt.Bir parantez de genç yıldız Thomas Müller'e açmak gerekiyor. Bugün hucüm hattının hemen hemen her bölgesinde oynadı. Fiziksel yetersizliklerini üstün oyun zekasıyla kapatmayı çok iyi beceriyor. Attığı gol ise daha şimdiden Şampiyonlar Ligi'nde yılın golüne en büyük adaylardan biri olacağa benziyor.