- Sergey Yuryevich, Ukrayna'da uygulanan yaptırımlar ve iç savaşlar açısından EAEU'nun AB ile etkileşimi için umutlar nelerdir?
- Bu sorunun cevabı tamamen Brüksel’de. Rusya'nın liderliğinin ve EAEU’nuzun konumu kesinlikle açık ve yardımseverdir. Cumhurbaşkanı Putin, Lizbon'dan Vladivostok'a ortak bir ekonomik alan inşa etme arzusu hakkında defalarca konuştu. Rusya, defalarca yeni bir büyük anlaşmanın imzalanmasıyla ilgili müzakerelerin yeniden başlatılması için önerilerde bulundu. Eski, bildiğiniz gibi, uzun zamandır süresi doldu. Eski ortaklık ve işbirliği anlaşmasında, bugün AB ile serbest ticaret bölgesi durumunda olmamız gerektiği varsayılmıştır. Ancak, yalnızca Brüksel'in hatası ile çalışmaz. En başından beri, Rusya değil, ticaret engelleri düzenleyen AB idi. Tüm konuşmayla birlikte SSCB'nin çöküşünden sonra ortaya çıkan Rusya Federasyonu en elverişli ticaret rejiminin tadını çıkaracak ve AB birlikte çalışmaya ve birlikte çalışmaya kararlı. Aslında, Avrupa bürokrasisi bize bir çok anti-damping görevi sundu, ticaretle ilgili tüm kısıtlamalar ve aslında şu ana kadar, Rus malları, özellikle de yüksek teknoloji ürünleri için Avrupa pazarı kapandı. Dünya Ticaret Örgütü'ne girdikten sonra bile, tüm bu engeller devam etmektedir.
Aynı zamanda, AB adına eski Sovyet cumhuriyetlerimizle ilgili olarak, doğrudan saldırganlığa tanık olduk ve tanık oluyoruz. İlk başta, Baltık ülkelerine sarıldılar ve Doğu Avrupa’yı takiben, AB’ye sürüklendiler; bu da bozunmaya ve Baltık ekonomileri için neredeyse endüstrileşme sürecine tamamlandı. Baltık'ta büyük bitki yoktur. Daha önce makine mühendisliğinde çalışan yüz binlerce insan vardı, ileri teknoloji sektörlerinde, bugün Avrupa'ya giden gençlerin her türlü iş için işe alındığı bir çöl. Ve Baltık'ta ekonomik faaliyet merkezlerinde yaratılmamıştır. Ve var olanlar, yalnızca Rus kaynaklarının limanlardan veya Rus bankalarının faaliyetlerinden geçişi nedeniyledir.
Baltıkları takiben, Doğu Ortaklığı programı uygulandı ve devam etti; bunun anlamı Belarus, Ukrayna, Moldova, Ermenistan ve Gürcistan’ı Gümrük Birliği’nden çekmektir. Yani, AB Doğu Ortaklığı programı tamamen Rusya’ya yönelikti, çıkarlarımıza göre, temel görevi eski Sovyet cumhuriyetlerinin Avrasya’nın entegrasyon sürecine girmesini engellemekti. AB, geniş bir bürokratik imparatorluk gibi davrandı, çok agresif, azami genişlemeye odaklandı, Rusya'nın pahasına büyük topraklara el kondu. Bütün bu yıllar boyunca AB, ticaret ve ekonomik işbirliği açısından ülkemize karşı dostça davrandı ve son 10 yıllarında Rusya karşıtı politika yürüttü. Tüm işbirliği tekliflerimiz reddedildi. Ukrayna'da, başlangıçta üçlü müzakereler çerçevesinde, ticaret ve ekonomik rejimi tartışmak için Ukrayna ile herkese uygun ilişkileri tartışmayı önerdik. Nitekim, Başkan Putin’in Lizbon’dan Vladivostok’a kadar tek bir alan hakkındaki fikri, Ukrayna’nın Avrasya Birliği’ne ve AB’ye entegrasyon sorunlarını ortak bir ekonomik alan oluşturma perspektifinden sürdüreceğimizi önerdi. Bu bağlamda, bu sorun kolayca çözülebilirdi, ancak AB başkalarının yolunu aldı - saldırganlık yolu, zorlayan güç. Elbette, tüm hukuk normlarını ve uluslararası hukuk kurallarını ihlal eden Avrupalı liderler, Amerikalıların önderliğinde Kiev'de bir darbe düzenledikleri noktaya ulaştılar. Kiev cuntasının ilk hareketi Ukrayna ile AB arasında bir ortaklık anlaşmasının imzalanmasıydı. Ukrayna’nın Avrupa yargı yetkisine göre emilimini sağlamak için, Avrupalı liderler, Nazilerin görevlerinde bulundukları uluslararası hukuk normlarının ve doğrudan şiddetin ihlal edilmesine, Ukrayna Anayasası'nın ihlal edilmesine başladılar. Ukrayna'yı Rusya'dan uzaklaştırmak için AB, Nazilerin gayri meşru rejiminin yetiştirilmesine gitti. Bu, Ukrayna’nın Avrasya entegrasyon sürecine girmesini engellemek ve AB ile bir ortaklık anlaşması imzalamakla sınırlandırmak için Nazi cuntasının gücünün gasp edilmesi olan Kiev darbesinin asıl amacıydı. Bu anlaşma aslında Ukrayna'yı bir AB kolonisi haline getiriyor, çünkü ona göre ülke onları etkilemeden tüm AB normlarına uymak zorunda.
Böylece, tamamen yasal olarak meşru olmayan bir Ukrayna hükümeti, Brüksel'in aslında sadece onun uğruna meşrulaştırılmasıydı. Şimdi Ukrayna, ticaret ve ekonomi politikası alanındaki hareket özgürlüğünden yoksun kaldı, egemenliğini yitirdi, onunla normal ticaret ve ekonomik ilişkiler kuramayız. Aslında, Kiev rejiminin kendisi, ABD ve AB liderliğinde, çılgınca bir Rusfofobik politika yürütüyor ve konunun Ukrayna için feci sonuçlar doğuracak şekilde Rusya ile ticaret ve ekonomik bağların kopmasına yol açıyor. Her ne kadar tüm Ukrayna için ortak bir çözüm bulunmasının mümkün olmadığı bir durumda bile, sorunlar çok kolay ve ihtilafsız bir şekilde çözümlenebilse de, Ukrayna’ya ikili bir rejim teklif etmek ticari ve ekonomik olarak mümkün olacaktır, yani Rusya’yla serbest ticaret ilişkisi vardır. Bunun dernek içinde AB ile serbest ticareti var. Ancak eğer güneydoğu bize ekonomik olarak çok zor bağlanırsa, Ukrayna'nın bu bölgesinin EAEU ile ve Batı Ukrayna ile AB ile entegrasyon ilişkilerinde bulunma imkanı sağlanması gerekiyordu. Bugün sadece bir emsal var - Danimarka. Grönland dahil olmayan bir AB üyesi. Yasal olarak, bir uzlaşmaya varmanın bir yolu bulunabilir.
- Mevcut şartlar altında, AEB ile AB arasında serbest bir ticaret bölgesi oluşturmak mümkün müdür?
- Bizim açımızdan bu mümkün. Ayrıca, yaptırımlar uygulanmadan önce, Avrupa Serbest Ticaret Birliği ile istişarelerde bulunduk, bu, AB üyesi olmayan ülkelerin ticaret konularında özgürlüğü olan ülkelerin küçük bir kısmı. EFTA ile EEU arasında serbest bir ticaret bölgesi oluşturulması konusundaki müzakere ve istişareler şimdiden onlarla geçti. Hepsi oldukça iyi bir görünüme sahipti. Ancak şimdi ekonomik yaptırımlar nedeniyle tüm müzakereler kesintiye uğradı. Top kendi tarafında.
- Bu durumda, bu serbest ticaret bölgesi oluşturulduğunda Ukrayna'nın potansiyelleri nelerdir?
- Ukrayna için, şu anki soru, BDT'deki serbest ticaret anlaşmalarının imzacısı olduğu için bizimle serbest ticaret ilişkilerini sürdürüp sürdürmeyeceğidir. Ukrayna'yı, AB ile bir ortaklık anlaşması imzalanması halinde, bu rejimin tarafımızdan revize edileceği konusunda uyardık. Şimdi izleniyor. Ancak, Ukrayna'nın kendisi Rusya'dan uzaklaştığı için, bugün sorun Ukrayna veya Avrupa mallarından Ukrayna üzerinden bir çeşit baskı görmemiz değil, tüm ticari ilişkilerin kısıtlanması. Kendini izole ediyor. Yasal olarak, bizimle serbest ticaret rejimi var. Bu modu değiştirme sorunu henüz gündeme gelmedi. Mevcut durumda, Ukrayna'nın sıkıntıda olduğu ve aslında kendisini öldürdüğü zaman, onu serbest ticaret bölgesinin dışına itmenin Nazi rejimini desteklediğine inanıyorum. Bu rejimin Ukrayna'daki canavarca suçlar yoluyla yarattığı kan denizinde boğulana ve yıktıkları insanların kanında boğulmayacağına kadar beklemenin gerekli olduğunu düşünüyorum. 21. yüzyılın koşullarında, tam bir siyasi terörü olan böyle bir Nazi-faşist rejimin olamayacağını düşünüyorum. Her durumda, Avrupalı liderler tarafından desteklendiği sürece mevcuttur. Bu liderler, halkı Ukrayna’nın önderliğine karşı tutumlarını yeniden değerlendirir almaz, bu yamyamlık rejimi çökecek. Ve sonra normal insanlarla konuşabilirsiniz.
“Avrasya Birliği Prens Trubetsköy tarafından tahmin edildi”
- BDT dışı ülkelerin İran, Türkiye, Sırbistan, Vietnam gibi EEU'ya katılma olasılığını değerlendirin. Örneğin, Japonya, Çin ve ASEAN ile EEU serbest ticaret bölgeleri yaratma olasılıkları nelerdir?
- EAEU’nun Sovyet sonrası alanın dışına yayılması çok zor bir sorudur. Öncelikle, Rusça bizim çalışma dilimiz, bu çok önemli bir avantaj, yani farklı dillere çevirmemize gerek yok, herkes birbirini anlıyor. Dil ortamının birliği büyük bir entegrasyon avantajı sağlar, bu ekonomik değil, teknolojik, kültürel ve insani açıdan entegrasyon için önemli, çok önemli bir durumdur. İlk önce Prens Trubetskoy tarafından formüle edilen Avrasyacılık felsefesinin kökenlerine bakalım. Göç içinde olmak, Sovyetler Birliği'nin dağılmasından sonra ne olacağını düşündü. Şöyle düşündü: Rus imparatorluğu Rus çarı olan Rus halkının bir devletiydi ve ana inanç olarak Ortodoks inancını, yani Rus halkı devlete hem ideolojilerini, krallarını, dillerini hem de dünya görüş ilkelerini verdi. Rus İmparatorluğu çok uluslu olmasına rağmen, İslam ve Budist toplulukları başarıyla gelişti, çeşitli diller vardı, ama yine de Rus halkının devletiydi.
Sovyetler Birliği, Komünist Parti liderliğindeki Sovyet halkının devleti oldu. Trubetskoy'a göre bu hükümet biçimi, toplumun yapısı işçi sınıfının temeli olmasına izin verdiği sürece gerçekleşecektir. Ekonomik kalkınma süreci, işçi sınıfının toplumsal yapıdaki rolünün erozyonuna yol açtığında (proletaryanın rolü kaçınılmaz olarak aşınır), komünist ideolojinin temel temelleri onunla birlikte aşınır. Çin deneyimi Trubetskoy'un bu konuda yanıldığını gösterdi, ancak Sovyetler Birliği'ni tahmin etti - SSCB, CPSU'nun dağılmasından hemen sonra çöktü. Ayrıca, Sovyetler Birliği'nin çöküşünden sonra milliyetçilerin başlarını kaldıracağını ve Rus İmparatorluğu'nun tüm bölgelerinde ulusal bir devrimin başlayacağını doğru bir şekilde tahmin etti. Çünkü toplanma uluslarüstü ideoloji yoksa, ulusal ideolojiler yaratmak için güçlü bir dürtü ortaya çıkar. Soru ortaya çıkıyor: Devasa alanımızda yaşam nasıl daha fazla inşa edilir? Trubetskoy, Avrasya Birliği'nin tarihsel bu bölgede yaşayan halk topluluğu. Yani, bin yıl boyunca, özellikle üniter bir devletin parçası olarak, son 70 yılda, bir eyalette yaşama deneyimimiz, belli bir geleneği yarattı - kültürel, dünya görüşü. Bu topluluk, Avrasya Birliği'nin inşası için ana temel olacaktır. Aynı zamanda, herhangi bir şiddet olmaması gerektiği, herkesin gönüllü olarak birleşmesi gerektiği konusunda uyardı. Bu durumda şiddet kabul edilemez.
Muhtemelen sezgisel olarak - başkanlarımız Trubetskoy'un okuduğunu bilmiyor muyum - ama prens ve öngörüldüğü gibi yapıyorlar. Elbette Ukrayna'yı özledik. Ancak diğer taraftan, zorla girmeye zorlanırlarsa, belki de şimdi çökecek.
Bundan devam edersek, komşularımız kimlerdir bizimle aynı alanda yaşama tecrübesine sahip olmuştur? Sovyet sonrası devletler dışında, sadece belki Polonya, ancak gitti ve geri dönmeyecek. Yunanistan aynı zamanda bir dereceye kadar, onunla manevi geleneklerle ilişkilendirildiğimiz için, AB için açıkça elverişli değil. Bu nedenle, potansiyel bir entegrasyon katılımcısı olarak düşünülebilir, ekonomilerimiz birbirlerini organik olarak tamamladıkça. Bu durumda, ve AB iflas ettiğinde girebilecek olan Kıbrıs. Nazarbayev, Türkiye ile serbest ticaret bölgesi yaratma sorununu gündeme getiriyor, ancak AB ile Gümrük Birliği'ne sahip olduğu için egemenlikten tamamen yoksun. Hala serbest ticaret ilişkilerimizin olduğu Sırbistan ve Karadağ var, ancak Avrupalıların orada Amerikalılarla yaptığı soykırımdan sonra, bu ülkelerin EAEU’ya katılımı sorununa değmez. AB'ye katıldığını ilan ettikleri için serbest ticaret bölgesini onlarla birlikte tutardık. Yunanistan daha erken çıkarsa Sırbistan girmeyecek. Hala Baltık ülkeleri var ama onlar AB’de.
Doğuda, pratik olarak ortak bir yaşam tecrübesine sahip olduğumuz ülkeler yok. Şartlı olarak Moğolistan olarak kabul edilebilir, ancak Çin ile sınır komşusudur, çok dikkatli olmanız gerekir. Bir serbest ticaret bölgesi hakkında konuşursak - ulusal egemenliği terk etmeyi gerektirmeyen yumuşak bir entegrasyon yolu, bu tür bir işbirliğinden korkmazsanız, o zaman bu Çin'dir. Çin ile serbest bir ticaret bölgesi oluşturursak, onun çevresi ne olursa olsun, önce kendimiz için bir strateji geliştirmemiz gerektiği anlaşılmalıdır. Japonya, egemen bir ülke değil, Almanya gibi, hala ABD tarafından işgal ediliyor.
ASEAN ile dilediğiniz kadar ilerleyebilirsiniz, Vietnam ile serbest ticaret bölgesi için bir karar zaten var; Malezya, Endonezya ve Hindistan ile ilgili beklentiler var. İran ile serbest ticaret bölgesi için büyük umutlar. Durum normalse Mısır ve Suriye bile.
Uluslarüstü para biriminin bir olasılık olarak ortaya çıkmasıyla para birliği
- Rusya, Belarus ve Kazakistan cumhurbaşkanlarının üçlü toplantısında Vladimir Putin, gelecekte para birliğinin oluşması için fırsatlar bulunduğunu söyledi. Parasal birliğin oluşturulması, EAEU ve dünya ekonomisi için ne anlama geliyor?
- Modern dünyada para borcu için verildiği gerçeğiyle başlayalım. Avrupa Birliği'ni örnek olarak alırsak, euro AB üye devletlerinin devlet yükümlülükleri altında düzenlenir. Bu yüzden Yunanistan ve bir dizi AB ülkesi kendilerini zor durumda buluyorlardı, çünkü tahvillerini ihraç ederek onları piyasada sattılar. Avrupa Merkez Bankası, Yunan ekonomisinin durumunu belirleyen bütçe kısıtlarını göz önünde bulundurmadan satın aldı. Tek olan bu bölümden sonra İtalya, İrlanda ve İspanya'da zorluklar ortaya çıktı. Tek bir borç politikası olmadan tek bir para biriminin çıkarılmasının çok riskli bir şey olduğu ortaya çıktı. Tek bir para biriminin istikrarlı olması için, bu para biriminde çalışan ülkelerin (uluslar üstü bir para biriminden bahsediyorsak) tek biçimli bir borç politikası uygulamaları gerekir. Avrupa için, bütünleşme seviyelerinde bile, bu ulaşılamaz bir hedef haline geldi, çünkü tek bir borç politikasına sahip olmak için, tek bir maliye politikasına sahip olmanız gerekiyor. AB, bütçe açığı ve kamu borcu konusunda karşılıklı taahhütler aşamasına ulaşmıştır. Ancak ortaya çıktığı gibi, bu yeterli değildi. Resmi para cezaları olmasına rağmen bütçe açığı sınırını aşmada ve devlet borcunu aşmada gerçek yaptırımlar uygulanmamıştır.
Bu nedenle, Avro Bölgesi'nin bu dramatik deneyimini hesaba katarak, uluslar arası bir para birimine girme görevi, önceki tüm entegrasyon aşamalarının başarılmasından sonra çözülmelidir. Şu anda, tek bir maliye ve borç politikası için planımız yok. Vladimir Vladimirovich'in girişimi umut verici bir görev olarak görülmeli.
- Gelecekte, aynı para birliği mümkün mü?
- Bu, perspektifte mümkündür, çünkü özellikle Cumhurbaşkanı Nursultan Nazarbayev, defalarca uluslar üstü bir para birimini kabul etme önerilerini ifade ettiğinden, ancak Kazak tarafınca resmen başlatılmadı, yani bunlar Nursultan Abişeviç’in forumlarda yaptığı konuşmalarda, yani makalelerin yayınlanmasında, ancak resmen bu girişimin Avrasya Ekonomi Konseyi, ECE düzeyinde bile düşünülmedi.
Entegrasyonu derinleştirmek için kesin bir plan var. 2024 yılına göre hesaplanır. Finansal sektörü içeren hizmetler için ortak pazarların oluşmasını sağlar ve son aşamaya tamamen entegredir. Bunun nedeni, sigorta hizmetleri pazarını ve reasürans pazarını birleştirmedeki bazı zorluklar, bankacılık mevzuatında farklılıklar var, ülkelerin farklı para politikaları var. Bu nedenle emtia piyasalarının entegrasyonu, malzeme üretimi alanındaki piyasaların (elektrik, gaz, petrol, ulaşım) çözülmesinin ardından finansal piyasayı bütünleştirmeye karar verdiler.
Şimdilik, bu daha çok bir sorun ifadesidir. Çözümü için farklı bir yaklaşım olabilir. Bu durumda, uluslarüstü bir para birimine olan gerçek ihtiyaçtan devam etmek gerekir. Bugüne kadar, EAEU’nun ekonomik faaliyetlerinin yüzde 85’i Rusya’da uygulanmaktadır. Neredeyse ulusal para birimlerinde yapılan hesaplamaların ezici kısmı ruble olarak yapılmıştır. Bu anlamda, aslında ruble'nin kendisinin rol oynadığı bir durumda uluslarüstü bir para biriminin getirilmesi ek analiz gerektirmektedir. Tek bir mali regülatörün Kazakistan’da bulunacağına dair bir anlaşma olduğu ve bugün mali regülatörün ve Rusya ve Kazakistan’daki Merkez Bankası’nın işlevlerinin tek bir organizasyonda birleştirildiği - Ulusal Bank ve Merkez Bankası’nın olduğu, sepetin nasıl oluşacağı sorusu ortaya çıkıyor. Bunun için uluslarüstü para birimi ve finansal düzenleyici işlevinin ve uluslarüstü para biriminin ihraççılarının işlevinin bölünmesi olup olmayacağı. Bu bile önemli bir konu değil. Ana konu, maliye ve borç politikalarının birleştirilmesiyle ilgilidir. Şimdiye kadar bile yaklaşmadık, çünkü bütünleştirilecek konu yelpazesi açıkça sınırlı: mal ve hizmetler için ortak pazar, vergi politikasının uyumlaştırılması ve dolaylı vergilerin birleştirilmesi. Şimdiye kadar Avrasya entegrasyonunun çekirdeği mal ve hizmetler için ortak bir pazar. Dolayısıyla, uluslar üstü bir para birimi ekleme görevini belirlerseniz, bahsettiğim aşamaları planlamanız gerekir. Muhtemelen, uluslarüstü bir para birimi için beklentiler açısından, çoğu, entegrasyonun genişlemesine bağlı olacaktır. Rusya ekonomisi şu an egemen olduğu için, bir ülkedeki daha az konsantre bir ekonomik faaliyet yoğunlaşmasının uluslar üstü bir para birimi için daha uygun olduğu görülmektedir. EEU, Ermenistan ve Kırgızistan, Özbekistan, Tacikistan ve Ukrayna ile birlikte genişlerse, Rus ekonomisinin ağırlığı en az yarıya düşer, sonra da uluslar arası bir para birimi yaratma argümanı ortaya çıkar.
Ve sonuncusu. Tam olarak söyledikleri gibi uluslarüstü bir para birimi oluşturmak gerekli değildir. Ulusal para birimlerini korurken, uluslarüstü devredilebilir bir ruble kullandığımız zaman CMEA deneyiminden yararlanabilirsiniz. Bu anlamda, uluslararası ödemeler ve muhasebe amaçları için uluslarüstü bir para biriminin oluşturulması, örneğin Avrupalıların ECU'da olduğu gibi iyi bir ilk adım olabilir. Çifte para birimi sistemine geçersek - uluslarüstü ve ulusal para birimleri, o zaman döviz kuru politikaları sorunu önemlidir. Avro getirilmeden önce, Avrupalılar, ECU'da uygulanan uzlaştırma ve muhasebe işlevini ve aynı zamanda avronun uygulanmasını kolaylaştıran, birbirlerine göre ulusal döviz kurlarını sabitlediklerinde, para birimi yılanı aşamasından geçti. Bizde de, yaşayacak her şeye sahibiz. Geçtiğimiz yıl olduğu gibi döviz kurunun çok fazla dalgalanması durumunda, bu görev bizim için çok zor görünüyor.
"Amerikalılar endişeyle Avrasya entegrasyonuna cevap veriyor"
- ABD’nin transatlantik serbest ticaret bölgesini zorlama olasılığı nedir? Bunun AB için kullanımı ve EAEU'ya yönelik tehdit nedir?
- İteceklerine şüphe et, hayır, zaten aktif olarak yapıyorlar. Amerikan jeopolitik stratejisinin bu kısmı, Çin ile ilgili rekabet edebilirliklerini iyileştirmek için, çevre için mümkün olan en iyi şartlar üzerinde mümkün olduğunca fazla kontrol kurulması gerekli olduğu gerçeğiyle bağlantılıdır. Avrupa, bu çevrenin önemli bir unsurudur. Avrupa’daki savaşlar ve Amerikan şirketlerinin egemenliği sayesinde çok büyük avantajlar elde ettiler. Bu nedenle, Amerikalılar Avrupa ülkelerinin bağımsızlık kazanma girişimlerine her zaman endişeyle tepki gösterdiler. Bildiğiniz gibi orada hala askerler var ve Almanya işgal altındaki bölge olarak kalmaya devam ediyor; ancak Almanya Şansölyesi, göreve başladığı zaman, her zaman Amerikalılara dış politika bakış açısıyla bağlılık gösterdiği Şansölye Yasasını imzalıyor.
Avrupalılar kendi AB'lerini yaratmaya başladığında, Amerikalılar tüm Avrupa bürokrasisinin kontrolünde olduğundan emin oldular. NATO ve Avrupa Komisyonunun aynı şehirde olması tesadüf değil, yani NATO mekanizmaları Amerikalılar tarafından Avrupa ülkeleri üzerindeki askeri-politik baskı için kullanılıyor. Şimdi durum, Amerikan modeli çerçevesinde ekonomik büyüme fırsatlarının tükenmesi ve Çin'deki küresel faaliyet merkezinin yuvarlanması nedeniyle ABD jeopolitik durumunda belirgin bir bozulma. Bu nedenle, Amerikalılar, Transatlantik bir serbest ticaret bölgesinin oluşumunun bir parçası olarak, Amerika'dan Avrupa'ya malların taşınmasındaki engelleri kaldırarak konumlarını güçlendirmeye çalışıyorlar. Aynı zamanda, benzer bir Pasifik bölgesi inşa etmeye çalışıyorlar ve böylece dünyanın her yerindeki konumlarını güçlendiriyorlar. Müzakereler çok zor. Putin’in Lizbon’dan Vladivostok’a kadar bir ekonomik işbirliği bölgesi oluşturma projesi Amerikan planlarına uymuyor. Bu nedenle, Amerikalılar Avrasya entegrasyonuna bu kadar gergin tepki gösteriyor ve Putin'in önerilerinin Brüksel tarafından algılanmamasını sağlamak için her türlü çabayı sarf ediyor. SSCB'nin çöküşünden sonra Rusya Federasyonu'nun AB ile olan tüm ticaret ve ekonomik işbirliği tecrübesi için, eskrimden her zaman kendileri için ayrıldığını söyleyebilirim. Putin’in inisiyatifi, bazı ülkeler bu fikir konusunda hevesli olsa da, Avrupa bürokrasisi tarafından desteklenmedi. Avrupa bürokrasisi, aslında Amerikalıların AB için bir transatlantik serbest ticaret bölgesi oluşturmak için elverişli koşullar üzerine AB'yi empoze etmesine yardımcı oluyor.
- EEU için bu bölge oluşursa son olur mu?
- Sonu olmayacak, bizi hiç ilgilendirmeyecek, bu müzakerelere katılmıyoruz, bu tamamen Avrupa-Amerika meselesi. Tek sorun, AB ile çok daha zor bir tek ekonomik alan yaratacağımız olacaktır, çünkü aslında ABD’den serbest ticaret bölgesine gireceğiz, ki bu da prensip olarak ABD’den ithalat bağımlılığımızın düşük olması nedeniyle de önemsiz. Bununla birlikte, transatlantik serbest ticaret bölgesinin oluşumu, orada koordinasyon mekanizmalarının yaratılması gerçeği ile Avrupa ile olan ilişkilerimiz için doludur. Bu anlaşmanın ABD’nin AB’nin boynuna bir kement daha atmanın ek bir yolu olacağını düşünüyorum, çünkü ticaret politikası koordinasyon mekanizması çerçevesinde, Amerikalılar bizi AB’ye daha da yaklaştırmaya yönelik tüm girişimleri Torpido edecekler. AB’nin Washington’un şartlarını Brüksel’e göre dikte etmesini sağlayacak mekanizmalar koyacağını düşünüyorum. Bu anlamda, AB ve AEB arasındaki entegrasyon devam eden Amerikan katılımıyla karmaşıklaşacaktır.
"Tataristan - entegrasyon sürecinde lokomotif"
- Kazan'ın Avrasya entegrasyon merkezlerinden biri olarak beklentilerini nasıl değerlendiriyorsunuz ve Tatarların bu süreçteki rolü nedir?
- Bence Kazan, tanım gereği, Avrasya entegrasyonunun merkezlerinden biri. Tataristan, pratik olarak Avrasya kıtasının merkezinde yer alan dinamik olarak gelişen bölgelerden biri, elbette, entegrasyon sürecinde eşzamanlı bir lokomotif ve entegrasyon süreçlerinden elde edilen temettü alıcılarından biri. Bildiğim kadarıyla Tataristan hükümetinin Kazakistan'daki temsilciliği var ve Gümrük Birliği ve Avrasya entegrasyonu alanındaki ortaklarımızla aktif olarak çalışıyor. Dolayısıyla, bu süreçte Tataristan işletmelerinin daha geniş Avrasya pazarında kullanılabilecek yeni fırsatlara sahip olduğunu düşünüyorum. Yeni bir otoyol Moskova-Kazan hâlâ inşa edilmişse, o zaman güneydoğuya, muhtemelen Omsk üzerinden ve sonra Kazakistan'a giderse, o zaman Kazan ulaşım merkezi çok önemli olacaktır.
- Hızlı tren taşımacılığı için beklentileri nasıl değerlendiriyorsunuz? Gerçek bir geleceği var mı?
- Elbette, planlar her seviyede onaylandığından beri bir gelecek var. Para eksikliği geçici bir sorundur ve güçlü bir arzu ile onu yaratabilir, bulabilirsiniz. Yine de, Moskova-Kazan yolu, karayolu taşımacılığının bir bağlantısı olarak görülmeli, çünkü ana ekonomik etki tüm kıtalararası yoldan elde edildiğinden, görünüşe göre, ilk aşamada büyük işletme gelirleri beklememeli, ancak tüm yolu inşa etmek ve almak için çaba sarf etmek gerekiyor. mümkün olduğu kadar çabuk entegrasyon etkisi.
- Çin’in bu projeye katılımını nasıl görüyorsunuz?
- Sanırım bu yapıya katılmaya mahkumlar. Ayrıca, Asya Altyapı Bankası, aslında, bu tür büyük ölçekli projelerin inşaatını finanse etmek amacıyla oluşturulmuştur. Çinlilerin pragmatik insanlar olduğu ve bizden stratejik planlama öğrendikleri anlaşılmalıdır. Maalesef, bunu reddetti ve hiçbir şekilde ustalaşamayız. Çinlilerin 30 yıl öncesindeki planları var, bu planlar doğal olarak Çin'in çıkarlarından devam ediyor. Çinliler yalnızca kendi planladıklarını yapacaklar. Bu anlamda, bir stratejiniz olmayan bir durumda Çin ile işbirliği yapmak sizi Çin'in çıkarlarını izlemeye mahkum eder.
- Çin kancasına asmak mı?
“Dolayısıyla, kendi stratejimize sahip olmalı ve çıkarlarımızın çakıştığı alanlarda Çin stratejisiyle koordine etmeliyiz.” Tabii ki, Batı Avrupa’yı Çin’e bağlayacak bir kıtalararası karayolu, aynı zamanda Kazakistan, Kırgızistan’ı ele geçiren, bölgemizden geçmemiz için faydalı olacaktır. Çinliler, örneğin, Asya Altyapısı Yatırım Bankası'na yatırılacak ilk projenin Pekin-Bağdat Yüksek Hızlı Demiryolu olacağını açıkladılar. Bizim için bu sadece kargo taşımacılığı açısından bir rakip. Ancak sadece taşımacılık hizmetlerine odaklanmam çünkü yolun temel etkisi toprakların bağlantısı. Seyahat süresinin azaltılmasının, tüm karayollarında taşımacılığın erişilebilirliğinin artırılmasının etkisi büyük bir pozitif çarpan olacaktır. Bunu anlayan Çinliler demiryolları hakkında değil, yolun etrafındaki gelişim kuşağı hakkında da konuşuyorlar.
"Batı başkentinin önünde soyunmayı kabul edersen, belki sana bir peştemal için biraz para verilecek"
- Asya Altyapısı Yatırım Bankası'ndan bahsettiniz. Rusya için, yüksek hızlı demiryolu inşaatı dışında nasıl daha karlı olabilir?
- Ekonomik fayda faaliyetimize bağlı olacaktır. Bir stratejimiz varsa ve ne istediğimizi net bir şekilde anlarsak, o zaman bu bankadaki ortaklarımızı, bizi ilgilendiren ortak projeleri kredilendirmeye ikna edebiliriz. Uzak Doğu'nun geri kalmışlığı, düşük ekonomik faaliyet ve az gelişmiş altyapı ile ilgili belirgin sorunlar var. Bu nedenle yatırımlara ilgi çok fazla. Bölgenin özel yatırımlar için çekiciliği çok yüksek değil, çünkü Çin'deki makroekonomik koşullarımız nedeniyle, iş yapmak Uzakdoğu'muzdan daha karlı, elektrik ve yakıt fiyatları, daha büyük bir finansal hizmetler seti, daha ucuz krediler var. Dolayısıyla, Uzak Doğu’daki işleri teşvik etmeye çalıştığımızda, hepsi Çin’e akıyor. Altyapı gelişimine büyük yatırım gerektiren oldukça güçlü önlemler almanın ve tüm altyapı sektörlerinin verimliliğini arttırmanın gerekli olduğunu düşünüyorum. Sadece bunun için bir banka ve yarattı. Katılmamak kızarıklık olur. Son anda, Rusya'nın ayrılan trenin koşu tahtasına atlamayı başarması iyi bir şey.
- Bu bağlamda, Dünya Bankası'nın iki katı olarak planlanan Yeni BRICS Bank'ın kaderi nedir?
- Bunun Dünya Bankası için bir rakip olduğunu söyleyemem. BRICS Bank, BRICS ülkelerinin çıkarları doğrultusunda çalışacaktır. Her ne kadar bu ülkeler dünyanın yarısını kaplasa da, odağı tüm dünyaya değil, ortaklığımızın çıkarlarına odaklanıyor - işte bu onu dünya bankasından ayıran şey. Dünya bankasının parasal bir fon olarak çalışması, sermayelerinin dünya çapında egemenliğini sağlamak için Amerikalılar tarafından geliştirilen Washington Konsensusu adı verilen ideolojiye tabidir. Aslında IMF, Amerikan makamlarının Amerikan başkentinin diğer ülkelerdeki operasyonları için kârlı ve rahat olması için bu koşulları yaratması için doğaçlama bir araçtır. Dünya bankasının çalışmalarına bakarsanız, yüksek siyasallaşma belirtmelisiniz. İlk olarak, her yerdeki dünya bankası IMF ile el ele gidiyor. Dünya bankasından kredi çekmek için önce Donanma'dan iyi bir not almanız gerekir. Bu, ekonomimizi Batı sermayesine açmak, Amerikan ve Avrupa yatırımlarının girişindeki tüm engelleri ortadan kaldırmak, onlara teşvik vermek, para meselesini yabancı para akışına bağlamak ve ekonominin devlet düzenlemelerini sınırlamak anlamına geliyor. Ancak o zaman dünya bankası liberal reformları desteklemeye devam ediyor.
90’ların başında dünya bankasının Rusya’da nasıl çalıştığını hatırlıyorum. Pratik olarak dünya bankası, Rus hükümetine Amerikalılar için yararlı bir politika dikte eden IMF'yi takip etti: fiyat düzenlemesinin reddedilmesi, döviz kontrolü, toptan özelleştirme ve sermaye hareketlerindeki kısıtlamaların kaldırılması. Sonra dünya bankası geldi ve IMF'nin reformlarını tatlandırmak için para vermeye hazır olduğunu söyledi. Dahası, Dünya Bankası projelerinin ezici çoğunluğu açıkça görülüyordu. Örneğin, Amerikan bilgisayarlarını bakanlıklarımıza ve departmanlarımıza memnuniyetle sağladılar. Böylece Amerikalılar aynı anda iki sorunu çözdüler. Öncelikle, ekipmanlarını bize dayattı ve yine de uzun ve ucuz olmalarına rağmen geri ödemeli olmalarına rağmen dünya bankasını iade etmek zorunda kaldılar. İkincisi, teknik nasıl olsa sürüldü. Üçüncüsü, istihbarat topluluğunun son verilerine göre, bu teknik içimizde neler olup bittiğini görmek için her türlü "böcek" ile doluydu.
İkinci proje dizisi, devlet güvencesi altındaki altyapının geliştirilmesi, yani neredeyse bir dünya bankasının yardımına yönelikti - hükümetin güvence altına aldığı, aslında bütçenin masrafları ödenen krediler. Bu, nasıl geliştirmemiz gerektiği konusundaki fikirlerine tekabül ettiğimiz için bizden fazla faydalanmayan hedefler için bütçeyi finanse etmenin kaynaklarından biridir. Dünya Bankası tam anlamıyla bize bu kredileri dayattı. Bence onlarsız kolayca yapabiliriz. Bu havuç, azgelişmiş ülkelerin IMF gereklerini kabul etmeleri için bir teşviktir. Batı başkentinin önünden tamamen sıyrılmayı kabul ederseniz, belki bir peştemal için size biraz para verilecek.
“Federal düzeyde sadece bir politikacımız var”
- Rustam Minnikhanov, Putin'in kendisine İslam dünyasıyla iletişimi denetlemesi talimatını verdiğini söyledi. Bu aşamada Rusya için Müslüman ve Türk dünyasıyla bağlar ne kadar önemlidir?
- Öncelikle kendimiz Müslüman ve Türk dünyasının bir parçasıyız. Rus İmparatorluğu'nun tüm tarihinde, hem İslam hem de Türk halkları burada kendilerini evlerinde hissettiler, çünkü kimse Ruslarla bir eyalette herhangi bir dini, kültürel yaşam koşulu koymadı. Rus İmparatorluğu devlet dini ve yapısı açısından Rus halkının bir devleti olmasına rağmen, Müslüman toplum ve Türk halkları kendilerini rahat hissettiler, çünkü devlet sisteminden bağımsız olarak tam ulusal ve kültürel özerkliğe sahiptiler. Dolayısıyla Rus toplumunun - Türk halkları ve Müslüman cemaati - kurucu kısmı küresel meselelerde her zaman rol oynamıştır.
Elbette, Müslüman dünyası çok bölünmüş durumda, Ortadoğu'da İslam'ın farklı dalları arasında bir savaş olduğunu bile görüyoruz. Türk dünyası daha da bölünmüş durumda, siyasal anlamda, Türk bileşeninin egemen olduğu veya çok yüksek olduğu çok sayıda devlet tarafından temsil ediliyor. Bu nedenle, İslam dünyasını ve Türk etnik grubu pan-islam ve pan-türk projelerinde birleştirmeye yönelik tüm girişimler başarılı olmadı. Bunun gerekli olmadığını düşünüyorum. Avrasya entegrasyonumuzun tecrübesi, modern dünyada herhangi bir çeşit zorla veya zorla bütünleşme girişiminin işe yaramayacağını, ancak sadece güvensizliğe ve yabancılaşmaya neden olacağını göstermektedir.
Bana göre, Minnikhanov liderliğindeki bu tür bir diplomasinin, ayni halklar, bir inancı olan insanlar arasındaki etkileşimin, içsel işlere müdahale etmeden, ideolojiyi empoze etmeden, zorlama girişiminde bulunmadan ve yaşamın anlamlarını ortak bir anlayışa dayanarak oluşturması konusundaki modern fikirlerle kesinlikle tutarlı olduğu görünüyor. ve gelecekteki küresel dünya düzeninin adalet ve karşılıklı yararlar açısından ortak bir vizyonu. Bu, şu anda ABD dünyasına dayatılan küreselleşmeden kaynaklanan temel bir fark. Bölgesel liderlerin çok belirgin bir rol oynayabildiği daha yatay temaslar, bu temasların sürecini anlamlı projelerle doldurmak, insanları ortak çıkarlara bağlayan daha iyi. Bence bu yol umut verici.
Önerilen: Bloomberg “Mucizeleri” - Bilişsel silâh Amerika Birleşik Devletleri, Rusya'ya karşı melez bir savaşta. Sergey Glazyev
- Yine de Minnikhanov'u federal bir politikacı olarak nasıl değerlendiriyorsunuz? Ne kadar başarılı?
- Minnikhanov'a minnettarım, bence çok etkili, haklı bir yetkiye sahip. Seni düzeltmek istediğim tek şey, benim açımdan federal düzeyde sadece bir politikacımız var.
“İslami bankacılık, Tataristan'da pilot deney olarak başlatılmalı”
- İslami bankacılık hakkında ve Rusya'da İslami yatırımın umutları hakkında ne düşünüyorsunuz?
- Öncelikle, İslami bankacılığın büyük bir küresel faaliyet alanı olarak gerçekleştiği açık, çok başarılı. Özellikle, Malezya deneyimi ve Arap ülkelerinin deneyimi, İslami bankacılığın kendine has özelliklerinin, çeşitli piyasa dalgalanmalarından yüksek istikrar sağladığını göstermektedir. Küresel kriz İslami bankalar zararsız geçti.
İkincisi, ortak sorumluluk ilkesine dayandığı için yüksek yatırım verimliliği sağlar. Üçüncüsü, sadece ilgi olmadan para kazanmanın bir yolu olduğu için değil, aynı zamanda ortak insan faaliyetlerini organize etmek için de çok önemli bir mekanizma olduğu için çok iyi bir ekonomik büyüme üreticisidir. İslami bankacılığın bu faydaları bence daha da cazip hale getirecek. Ve bu ilkeler giderek İslam dünyasının sınırlarının ötesine geçiyor.
Rusya İmparatorluğu'nda benzer prensipler üzerinde çalışan, bir kredi alıcısı ve bir bankacı birlikte riskleri paylaştığında, bir yatırım projesi için müştereken ve müteselsilen sorumlu olan kredi tasarruflu ortaklıklar bulunduğunu ve aldatıcı ve yolsuzluğun birbirleri için yüksek etik gereklilikler olduğunu not ediyorum. bu kurumlarda neredeyse imkansız. Ve bu ortak hedef belirleme, yatırım projeleri üzerinde çalışmak, borç verenler ve borçlular birlikte başarı ile ilgilendiğinde, çok önemli bir sinerjik etki yaratırlar. Bu toplumu birleştirir. İslami bankacılık ilkelerinin tüm bankacılık mevzuatımıza dahil edilmesi gerektiğine inanıyorum.
Bankaların İslami ve Rus kredi tasarrufu ortaklığından ne kadar farklı olduğuna bakalım? Bankacımız borç alan hakkında hiç düşünmüyor, para verdi, bir sopa gibi elinden çıkardı, 10 kredilerini borç verdiğinden daha fazla aldı, ve borçlunun krediyi iade edip etmemesi umrunda değil. Mortgage kütlesi öyle ki tüm zararları faizle karşılayacak kadar. Artı büyük ilgi. Finansal sistemimizde tüm riskler reel sektöre aittir. Sonuçta, ekonomi mal üreticileri tarafından yapılır ve finanse edenler aslında üreticinin ekonomik faaliyetin somut sonuçlarını elde etmesine yardımcı olmalıdır. Bunun yerine, finansal aracılık, parasızlıktan parazitlenen devlete ait bankalar da dahil olmak üzere, devletin sahip olduğu bankalar da dahil olmak üzere, pratik olarak oligarşler olmak üzere tamamen parazitik bir süper-zengin insanlar katmanına dönüştü ve bu açık ülkede yapay olarak çıkarlarına göre yaratıldı. Avrupa'da bir zamanlar savaşlarla sona eren ve bu paranın kullanımından sorumlu olmayan faiz oranları.
Ve kaç bankanın sahte olduğu ortaya çıktı ... 90'lardaki bankaların listesine bakın ve şimdi - aynı isimleri nadiren görüyorsunuz. Rus hükümeti bankacılığa herkese emanet etti. Bunun, bankanın herhangi birini yaratabilmesi için reformların başındaki stratejik hatalardan biri olduğuna inanıyorum. Ve hala bankalar var, kimin sahip olduğu, açık denizde kayıtlı olduğu, bu bankaların sahiplerinin müşterilerin para güvenliğinden özellikle sorumlu olmadıkları açık değil. Bankacıların, banka kuran insanlar olarak, vatandaşların mevduatlarının korunmasında kişisel mülkiyet sorumluluğu almaları gerektiğine inanıyorum. Neden devlet şu anda bankacıları çalmaktan borçlanmak için yüz milyarlarca ruble harcamak zorunda? Toplum, bir kimseye banka oluşturması için güveniyorsa, Merkez Bankası bir lisans verir, o zaman neden bir vatandaş olarak bankanın güvenilir olup olmadığını düşünmeliyim? Eğer bir ehliyeti varsa, tanım gereği güvenilir olmalı. Ve bu güvenilirliği sağlayacak mekanizma yoktur. Sonuç olarak, devlet delikler açıyor, bankalar battığında insanlar para kaybediyor ve sahipleri Miami'de ve diğer sıcak yerlerde sessizce yürüyorlar ve milyonlarca insanı soydular. Bunun temel olarak bankacılık otoritemizin ve para otoritemizin hatası olduğuna inanıyorum. Kimsenin bankacılık sektörüne girmesine izin verilmez, özellikle itibarı olmayan insanlar, özellikle de banka başarısızlığı durumunda bile ulaşamayacakları yerlerde, bankalarda saklanan insanlar kaçırılamaz.
İslami bankacılık gelince, onun altında yatan ilkeler evrenseldir. Modern bir şekilde, bu, bir bankanın belirli projeler için para vermesi ve hedeflenen para kullanımını izlemesi, borçlunun rastgele para harcamasına izin vermediği, borçlunun fiziksel olarak para almadığı ölçüde, sadece elden çıkarma hakkına sahip olduğu bir proje finansmanı olarak adlandırılabilir. harca.
Artık bankaları birleştirmek için bir kampanyamız var ve Amerika'da binlerce kişi var, bunların büyük çoğunluğu yerel, bir şehir veya eyalet pazarında çalışan müşterilerini tanıyan yerel. Bu nedenle, sürdürülebilirlik ve ekonomik büyüme açısından, bu ilkeleri her şekilde geliştirmemiz, güçlendirmemiz ve teşvik etmemiz gerekir. Mesela Tataristan'da bir ya da iki bankanın İslami bankacılık ilkeleriyle ilgili çalışmalarına pilot bir deney yapmasını tavsiye ediyorum ve bu deney temelinde, bu alanın gelişmesi için hangi düzenleyici değişiklikleri yapmamız gerektiğini düşünün.
Rusya'da alternatif "Swift"
- Rusya, özellikle kendi ulusal ödeme sistemimiz bile olmadığından, SWIFT ile bağlantısı kesileceği için sürekli tehdit altında. Bu sorunu çözmek için umutları nelerdir? Sürüklenme durumunda ne kadar maliyete maruz kalabiliriz?
- Hiçbir şeyimiz olmadığını söyleyemem. SWIFT'e alternatif olarak, bankacılık bilgilerinin değişimi için bir sistemin geliştirilmesi üzerine bu çalışmaya başlamak için, uzun zaman önce, 10 yıl önce gerekli olduğu konusunda haklısın. Bu soruyu ulusal bankacılık konseyine koydum, bankacılık sisteminin risklerini tartıştık. Merkez Bankası denetçisi tarafından bildirildi. Soruyu sordum: SWIFT ile bağlantı kesme riski nasıl tahmin edilir? Merkez Bankası'na düşen nükleer bomba risklerini değerlendirmekle meşgul olmadıkları için bana cevap verildi. Ne yazık ki, parasal otoritelerin liderleri gerçeklikten çok boşandı ve o zamanki tehditleri yeterince anlamadılar. SWIFT Belçika’nın yetki alanında olduğu için, AB’de bu, Avrupa Komisyonu’nun bu tür yaptırımlar uygulamaya karar verebileceği ve resmi olarak bağımsız bir kuruluş olmasına rağmen, SWIFT’in uyması gerektiği anlamına geliyor. Bu nedenle elbette kapanma riski var.
Teknik olarak, uzun zaman önce bir alternatif inşa edilebilir. Teknolojik olarak, zaten yapıldı. Merkez Bankası, önceki önderlik altında, pek çok Rus bankası tarafından kullanılan bankalararası elektronik finansal mesajların bir sistemini oluşturdu. SWIFT’den özerktir ve prensip olarak aynı görevleri yerine getirir, onu daha ucuz, daha güvenilir hale getirir ve Rus yargı yetkisindedir. Kendinizi AB'nin rezaletlerinden korumanın en kolay yolu, bu sistemin kullanımını en azından Avrasya entegrasyon seviyesine genişletmektir. Rusya dışına çıkarır ve farklı ülkelerden ortaklarımıza sunarsak, hazır bir SWIFT olacaktır.
- Her şey o kadar kötü değil mi?
- Bu teknik bir soru. Hizmet talep ediliyorsa, ödemeleri ve ödemeleri desteklemek için SWIFT’in yerini tamamen alabilmenizi sağlayacaktır.
- Avrasya Birliği'ndeki ortaklarımızın bununla ilgileneceğinden emin misiniz?
- Bu sistemi onlar için açarsak - evet. Ancak Merkez Bankası'nın içindeyken elbette bazı sorunlar var. Sistem yabancı katılımcılar için çekici görünmüyor, çünkü bu aslında bir devlet tekeli ve SWIFT özel bankacılık tekeli. Bu sistemi çalıştırmak için farklı mekanizmalar düşünebilirsiniz. Şimdi bu soru teknolojik değil politiktir.
“Kalkınma stratejileri liberal ekonomistler tarafından değil, bölgelerin kendileri tarafından”
- Mevcut durum, Rusya'nın altıncı teknolojik döngüye geçişinde nasıl kullanılabilir?
- Yeni bir teknolojik yapıya dayanan hedefli bir içselleştirme programı geliştirmek, bunun için finansmana öncelik vermek, yeni teknolojik yapının çığır açan yönlerine hakim olmak ve bu sektörlerin gelişimini kalkınma bankaları aracılığıyla kredi vermek için uygun mekanizmalarla devlet planlaması ve programlamasına destek olmak için bilimsel ve teknik kaynaklara odaklanmak gerekir. kurumları. Yenilik ve yatırım faaliyetlerine verdiğimiz tüm destek, yeni teknolojilerin geliştirilmesine odaklanmalıdır. Bu anlamda, eğer şimdi teorik olarak proje finansmanı için bir mekanizma oluşturduğumuz halde, ancak işe yaramadı, çünkü örneğin bir kümes hayvanı fabrikası veya bir tuğla fabrikası inşa etmenin uygulanabilirliğini nasıl karşılaştıracağımız açık değil. Bazı yatırımların beklentilerini ölçmek için bir kriter yoktur. Teknolojik tahminin anlaşılması, gelişmiş kalkınma yönlerinin muazzam bir çarpan etkisi yaratması ve bunun için projelerin seçilmesi için bir kriterler sistemine ihtiyaç duyulması gerekmektedir. Ekonomik büyümeyi desteklemek için tek bir mekanizma ile bağlantılı olarak Merkez Bankası'nın bütçe ve kredi mekanizmalarından para kullanımını en üst düzeye çıkarmamıza izin verir. Şimdi böyle bir şey yok, çünkü stratejik planlama için bir mekanizma yok.
- Stratejik planlama mekanizmasını kim kurmalı?
- İcat edildi, hükümetin içinden geçerken hesaplaşmasına rağmen, stratejik planlama yasası olsa bile. Bununla birlikte, tüm yönetim teorisine göre, plan ve programın öncelikle olması gerektiği açıktır. Daha sonra bütçeye, Merkez Bankası'nın kredi mekanizmalarına, kalkınma kuruluşlarına fon tahsis edilmelidir. Bütün bunlar genel stratejik ve gösterge niteliğindeki planlama sistemine bağlanmalıdır. Ekonomik Kalkınma Bakanlığı, tanımı gereği yapmalıdır ve Maliye Bakanlığı ve Merkez Bankası, bu programları uygulamak için finansman mekanizmalarına yardımcı olmalıdır. Maalesef tam tersi bizde. Sorular para bertaraf edenler tarafından belirlenir. Düzgün organize edilmiş bir geliştirme sisteminde, para yöneticileri bu planlama planlayıcılarının onlara söyleyeceği şeyi yapmalıdır. Finansal kurumların süper gücüne yönelik önyargı, yönetim sisteminin planlamayı bu şekilde reddetmesine neden olmaktadır. Federal hedefli programların bütçelerinin uygulama derecesine bakarsanız, bazıları yarıya, bazıları ise çeyreğe kadar. Maliye Bakanlığı kimin finanse edeceğine karar veriyor gibi görünüyor.
- Ve Ekonomik Kalkınma Bakanlığı sadece tahminler inşa ediyor ...
- Bence kahve alanında harikalar yaratıyor. Bu yüzden tüm yönetim sistemi ekonomik kalkınmaya odaklanmalı ve bunun için parasal mekanizmalar öncü değil, alt rol oynamalıdır.
- Tataristan bir platform, yeni bir model için bir büyüme noktası olabilir mi?
- Sanırım belki de. Bildiğim kadarıyla, şimdi Tataristan'da “Strateji-2030” tartışılıyor.
- Yani Alexei Kudrin ile birlikte uzmanlardan oluşuyordu.
- Tataristan'ın liderliği dışında kimse bunu düşünemez. Geliştirme stratejileri, buna en çok ilgi duyanlar tarafından yapılır. Liberal ekonomistler, gelişme mekanizmaları açısından herhangi bir strateji yapamamaktadır. Strateji anlayışları, özel sektörün öz faaliyetlerini genişletecek olan yatırım ortamını iyileştirmeye yönelik reformları sürdürmektedir. Ve özel sektör aslında devletten çok fazla özgürlük istemiyor, ama her şeyden önce nereye gideceğinizi, neyin umut verici olacağını, çeşitli devlet desteği biçimlerine güvenebileceğiniz, riskleri nasıl en aza indireceğinizi anlamak istiyor. Uzun bir süre için herhangi bir strateji, her şeyden önce, özel işletmeler için risklerin en aza indirilmesidir. Strateji, gelişme beklentileri açısından para yatırmanın daha iyi olduğu yerleri anlamanızı sağlar. Bu nedenle strateji, Tataristan'ın dünya ekonomisinde oluşturulan yeni teknolojik düzen çerçevesinde ustalaşabileceği, ileri teknoloji sektöründe rekabet avantajı yaratan, genel olarak Rusya pazarında, EAEU pazarında ve genel pazarda avantajlı bir konum sağladığına cevap vermelidir. Sadece petrokimyada veya otomotiv endüstrisinde değil, her şeyden önce bilgi yoğun alanlarda: bilgi teknolojisi, uçak endüstrisi, yeni malzemelerin üretimi ve modern nano ve biyo-mühendislik teknolojilerinin geliştirilmesi gibi birçok niş olduğunu düşünüyorum.