İki dakika, biri dışarıda! Bir dakika, iki çıkış! İki dakika, üç çıkış!
Vurucu yukarı, vurucu aşağı, vurucu yukarı, vurucu aşağı, vurucu yukarı, vurucu aşağı.
Yer çıkışı uçuş çıkışı.
Dodgers’ın Cuma gecesi Arizona Diamondbacks’e karşı oynadığı maçın ilk yarı vuruşunun muhasebesi böyle gitti, bu, beyzbolun sakızın icadından bu yana en büyük yeni görünümünün parlak bir örneği.
Saha saatini seviyorum.
Yarım vuruş beş dakika sürdü. Dodgers’tan Dustin May hızla dağıtıyordu. Diamondbacks vurucuları rahatsız ve aceleciydi. Hızlıydı. Öfkeliydi. Eğlenceliydi.
Saha saatine bayılıyorum.
Yasal steroidler üzerinde beyzbol. Beyzbolun eski masa oyunu, günümüzün video oyunu haline geldi. Eye Black’in çıkışından bu yana beyzbolun başına gelen en havalı şey. Beyzbol ilk kez oyuncuların rahatlığından çok taraftarların rahatına öncelik verdi… sonsuza dek.
Saha saatine o kadar aşığım ki kahvaltımı hızlandırmak için eve bir tane götürmek istiyorum.
Yeni kuralları biliyorsun. Sürahilerin topu atmak için 15 saniyesi, tabanda bir koşucu varken 20 saniyesi varken, vurucuların atıcıyla sekiz saniye işaretine kadar temas etmesi gerekir, atış ihlalleri için bir top, vurucu ihlalleri için bir vuruş.
İstatistikleri gördünüz. Bu sezonun açılış günü maçının ortalama süresi geçen yıla göre 26 dakika daha kısa olan 2:45 idi.
Şimdi gerçeği kucaklayın. Beyzbol, herkesin zamanını boşa harcayan ayrıntılı bir tavuk oyununda, tutuşlarıyla oynamak için tepeden inen atıcıların ve eldivenlerini ayarlamak için kutudan çıkan vurucuların 30 dakikasını kesti. Beyzbol, esasen, çok ağır ve yavaş olduğu için sporu uzun süredir görmezden gelen sıradan hayranlara kapılarını açtı. Bir zamanlar futbol ve basketbolla karşılaştırıldığında anlamsızlığın eşiğine gelen beyzbol, kendini kurtarmış olabilirdi.
Saha saatini sevdiğimi söylemiş miydim?
Ben tek değilim.
Perşembe günü hızlı bir açılış gecesinden sonra Dodgers menajeri Dave Roberts, “Harika,” dedi. “Aslında, ‘Bu gece 2:35’te oynadık, geçen yıl 3:35’te oynadık’ oyununa bakıldığında, o kadar da eziyet değil.”
Teknik olarak, Colorado’daki geçen yılki açılış 3:09 gerektiriyordu, ama siz anladınız. Bu oyunlar o kadar hızlı ilerliyor ki sanki bir saat daha kısa gibi görünüyorlar ve bu durumda daha az, daha çok.
Sezonun ilk iki gecesi Dodger Stadyumu’nda o kadar farklı bir deneyimdi ki, yer neredeyse Crypto.com Arena gibi hissettirdi. Hayranlar, görünüşe göre her beş dakikada bir tezahürat yapıyor veya bir şeyleri yuhalıyordu. “Haydi Dodgers Gidelim” tezahüratları, sürahi tekrar çalışmaya başlayana kadar sadece iki mısra sürdü. Muazzam kalabalığa rağmen, yolcu salonları belki de insanların koltuklarından kalkmak istememelerinden dolayı kalabalık hissetmiyordu.
Ve Dodger hayranlarının her zaman yedinci vuruşta ayrılmasıyla ilgili şu klişe? Elveda öpücüğü ver. Resmi olmayan bir göz testine göre, taraftarların büyük çoğunluğu oyunun sonuna kadar kaldı çünkü oyunlar o kadar geç bitmedi.
Stan Brooks’un ailesinde 59 yıldır sezonluk biletler var ve açılış gecesi bir ifşa oldu.
“İlk kez bir gece maçından sonra 11’den önce Westside’daki evime geldim” dedi. “Oyunun hızını sevdim, sadece sevdim. Adamların askılarını ayarlamalarını izlemek için fazladan bir saat orada oturmama gerek yok. Beyzbol izlemeye başladığımdan beri beyzboldaki en iyi değişiklik bu.”
Dodgers’ın Cuma günü ikinci maçında bir taviz sırasında duran uzun süredir hayran olan Don Mejia, saha saatinin konuşmayı tam anlamıyla nasıl değiştirdiğine hayret etti.
“Orada oturup ‘Aman Tanrım, bu çok uzun sürüyor, lütfen topu atar mısın?’ demiyorsun” dedi. “Oyun daha eğlenceli. Sürüklendi ve şimdi sürüklemiyor.”
Oyun, televizyon için eşit derecede geliştirildi. Bu sezondan önce en son ne zaman televizyonda bir beyzbol maçının tamamını izlediğimi hatırlayamıyorum. Çok uzun sürdüler. Etrafta duran bir grup adama yatırım yapmak için kimin dört saati var? Yine de bu bahar tam bir maç izledim ve zar zor oturmuş gibi hissettim.
Açılışı televizyonda izleyen uzun süredir hayran olan Drew Pomerance, “En çok fark ettiğim şey, bir vuruş sırasında yiyecek bir şeyler almak veya tuvalete gitmek için kalkmak için fazla zaman olmamasıydı” dedi. “Vuruşlar arasında beklemek zorunda kaldım, çünkü vuruşlar çok daha hızlı ilerliyordu.”
Herkes onu sevmiyor. Şimdiye kadar, oyuncular buna katlanıyor. Rahat olmanın zor olduğunu söylüyorlar. Yaralanmaya acele etmekten endişe ediyorlar. Bu en zor sporu çığlık atan binlerce hayranın önünde oynamaya çalışırken, duraklatma düğmesine basmak için hala bir şansları olmasını diliyorlar.
Dodgers taraftarları, saha saati ve bunun oyunu daha iyi yapıp yapmadığına ilişkin görüşlerini paylaşıyor.
Yeni başlayan atıcılar, yavaş bir yakalama oyunu oynamaktan yoğun bir masa tenisi oyununa geçti. Julio Urías’ın sezon açılışındaki ilk vuruşunda, nihayet alışmadan önce yaklaşık üç dakika içinde iki koşuya izin verdi.
Dodgers’ın ası, “Sadece farklı,” dedi. “Bir başlangıç atıcısı olarak, bir nefes alma, rahatlama ve kendi hızınızda olma fırsatınız oldu. Saha saati ile bu fırsatlara sahip değilsiniz.
Bu arada vurucular, sakinleştirici molalar vermekten kendilerini hemen ateşe girmeye zorladı. Cuma gecesi sekizinci vuruşta, koşucular bir turluk bir oyunda birinci ve ikinci ve iki dışarıdayken, Dodgers’ın stoper Miguel Rojas aceleyle Scott McGough’un ikinci sahasında sallandı ve potansiyel ralliyi nihai 2-1 Dodgers kaybıyla bitirmek için sıraya girdi. .
Rojas, “Sahne saati zor,” dedi. “Sekizinci vuruşta, sana karşı dürüst olmak gerekirse, biraz daha zamana ihtiyacım varmış gibi hissediyorum. Bu oyunlar daha yoğun olacak ve biraz daha zamana ihtiyacın olacak. İnşallah kimse zarar görmez.”
Los Angeles Dodgers, 2023 sezonu için sahaya yepyeni bir görünüm getiriyor. Beat muhabiri Jack Harris ve spor köşe yazarı Bill Plaschke, önümüzdeki sezon ve Dodgers’ın ne kadar başarılı olabileceği hakkında konuşuyor.
Ancak Rojas, saha oyuncuları için iyi olduğunu çünkü onları daha meşgul tuttuğunu kabul etti.
“Saha oyuncusu olarak çok daha iyi, ayaklarınızın üzerinde çok fazla durmamak oyunu ilerletmek için iyi bir yol,” dedi. “Ancak vurucuların ve atıcıların kendilerini toplamak için biraz daha zamana ihtiyacı olduğunu anlamalıyız. Vurmak o kadar kolay değil, atış yapmak zor, acele etmek…”
Saha saati, Dodger Stadyumu’nun görünüşünü bile değiştirdi. Sahanın etrafına yerleştirilmiş beş saat var ve çoğu taraftar, dış saha çitinin üzerinde beliren iki dev saate odaklanıyor. Saatler, ev plakasının arkasındaki loca koltuklarının tepesindeki bir kabinde oturan bir birinci lig çalışanı tarafından manuel olarak başlatılır ve durdurulur.
Dodger Stadyumu’nda MLB saha stratejisi başkan yardımcısı Joe Martinez, “Tıpkı NBA’de bir saat operatörünüz olduğu ve NFL’de bir saat operatörünüz olduğu gibi, şimdi birinci lig beyzbolunun bir saat operatörü var” dedi. açılış maçları için
Martinez, saatin ezici bir çoğunlukla daha fazla hareket isteyen hayranların emriyle kurulduğunu söyledi.
“Pek çok ölü zamanı kesti, etrafta çok fazla bekleme yok, hayranların istediklerini söylediği şey bu” dedi.
Daha önce küçük liglerde test edilen saha saatinin, çok uzun süre çalışmak istemeyen, teslim tarihi baskısı olan bir medya tarafından zorlandığını düşünen eleştirmenler hala var. Bu eleştirmenler, yükselen bilet fiyatlarıyla taraftarların basketbol sahasında daha az değil, daha fazla zaman geçirmek istediğini iddia ediyor.
Martinez, “Ama yine de paranızın karşılığını alıyorsunuz,” dedi. “Parasını ödediğiniz kısmı kesmiyoruz, hiçbir şeyin olmadığı kısmı kesiyoruz.”
Bu günlerde, her şey her yerde aynı anda. Dodger Stadyumu’nda iki gecede dört dakikalık bir vuruş gördüm, taraftarların neşeyle rakip atıcılar için geri sayımını duydum ve uzun süredir uykuda olan bir oyunun yeniden canlandığını hissettim.
Saha saatini seviyorum.