Flavius Odoacer
Küçük tanıtım
Batı Roma İmparatorluğu'nun yıkılmasından önceki son on yıllarda, iktidardaki imparatorlar hem iç hem de dış birçok görevle uğraşmak zorunda kaldılar. Bu, Roma için çok önemli olan Galya ve Kuzey Afrika topraklarını emperyal gücün kontrolü altında ve Apennine Yarımadası'nın Cermen kabilelerinin işgalinden korunması ve en azından bir tür sürdürülmesi arzusudur. Bizans ile ilişkiler.
MS IV. Yüzyılda Roma İmparatorluğu toprakları. e.
Ve bu durumda devleti en çok rahatsız eden şey, imparatorluğun sınırlarında konuşlanmış Roma lejyonlarının çoğu zaman İtalya'nın korunması gereken tehlikenin ta kendisi olmasıydı. Gerçek şu ki, XNUMX. yüzyılda Roma için “barbar sorunu” o kadar ciddiydi ki, tüm Roma askeri liderleri barbar kökenliydi.
Barbarlar ...
Roma'nın gücü döneminde, imparatorluğun sınırlarında görev yapan Roma lejyonları ya yerel barbarlara tamamen boyun eğdirdi ya da onları devlet sınırının çok ötesine sürdü. Sonra yavaş yavaş zayıflamaya başlayan Roma, mal varlığını genişletmeyi çoktan bırakmış ve savunmaya geçmişti. Böylece, Romalıların sınırları üzerinde tam bir kontrol kaybına neden olan büyük halk göçü başladı ve çok sayıda Cermen ve Slav kabilesi, sonsuz bir nehir halinde Roma İmparatorluğu topraklarına aktı.
Roma şehirlerine barbar baskınları
Bu zamana kadar, zaten zayıflamış olan Batı Roma İmparatorluğu topraklarında, daha önce topraklarına yerleşmiş bazı kabileleri başkaları tarafından dışlama süreci yaşanıyordu. Ve "Roma" adlı çalışmasında anlattığı tam da bu yeniden yerleşimdi. tarih» Ammianus Marcellinus*, bunu söyleyerek
"Almanlar Ren Nehri'nin her yerine yerleşiyor, Galya, İlirya topraklarını ve İtalya sınırlarına kadar işgal ediyor."
Yenilen Roma'daki Barbarlar
XNUMX. yüzyılın ortalarında, Batı Roma İmparatorluğu'nun neredeyse tüm bölgesi, topraklarını işgal eden ve orada bir yer edinip sözde oluşturan çeşitli Cermen kabileleri tarafından işgal edildi. güçlerinin ve etkilerinin arttığını sürekli olarak hisseden "barbar krallıklar". Ancak bu "barbar krallıkların" yaratılması, Alman kabile liderlerine bu bölgeleri federasyonlar olarak yönetme hakkının tamamını devreden Romalı yetkililer tarafından biraz önce yasal olarak resmileştirildi.
Barbarların uzun bir istila ve barışçıl yerleşim döneminden sonra, “barbar krallıklarının” yeni bir oluşum dönemi başlar ve bu, oraya yerleşen çok sayıda barbar değil, yeni bölgelerin ele geçirilmesi, genişleme olduğu ortaya çıktı. mülklerinin sınırları ve emperyal vesayetten kurtuluş. Ancak üzerlerine yerleşen ve üzerlerinde “krallıklarını” kuran barbarların işgal ettiği topraklar, imparatorluğun boş hazinesini dolduramadı, aksine Roma, barbarlarla daha önce yaptığı anlaşmalar uyarınca her yıl belirli meblağlar ödedi. federasyonların ayaklanmasını önlemek.
XNUMX. yüzyılda Roma İmparatorluğu'nun askerleri
Karolenj dönemi tarihçisi ve yazarı Paul the Deacon, iki yüzyıl sonra şöyle yazmıştı:
"Yıkıcı güçler her yerde iş başındaydı..."
Uzun bir süre ve tamamen taşradan yiyecek ve malzeme ithalatına bağlı olan imparatorluğun ekonomisi de iyi değildi. Kaybettikleri için, imparatorlar mevcut kıt kaynaklara güvenmek konusunda büyük zorluk yaşadılar, ancak en tatsız olanı, Kuzey Afrika'dan Roma'ya gelen ve uzun süredir Roma stoklarını dolduran tahıla erişimin kaybedilmesiydi.
Batı Roma İmparatorluğu'nun varlığının son yirmi yılında, dokuz imparator değiştirildi ve bu süre zarfında devletin sınırları, iç çelişkilerin giderek yoğunlaştığı Apennine Yarımadası'nın boyutuna indirildi. Hatta öyle bir noktaya geldi ki Roma'nın asi vatandaşları barbar ordusuna teslim oldu!
Barbarlar tarafından Roma'nın yağmalanması
Ancak Batı Roma İmparatorluğu'nun tüm imparatorlarının uyguladığı politikanın en temel görevi, imparatorluk topraklarına yerleşen barbar kavimlerin güçlenmesini engellemekti çünkü barbarların yerleşik hayata geçişleri, bir nüfusta önemli bir artış.
İmparatorluğun bereketli topraklarına zaten hakim olan Almanlar, yiyecek ve giyecek kıtlıkları yeni askeri seferlere neden olan ve içlerinde çeşitli iç süreçlerin de yaşandığı daha da uzak diğer kabilelerin ciddi baskılarına maruz kaldılar. daha fazla yeniden yerleşim için.
İmparatorluk zayıflıyordu, vatandaşları orduya katılmayı reddetmişti ve imparatorlar lejyonlarında hizmet etmeleri için barbarlar tutmak zorunda kalmışlardı, bu da tüm Roma ordusunun nihai olarak çökmesine yol açmıştı. Cermen kabileleriyle karışan Romalılar, gelecekteki Avrupa halklarının temelini oluşturdular ve imparatorluğun eski topraklarında kendilerini güçlendiren ve güçlerini orada yaşayan tüm Roma nüfusuna yayan barbar liderler, yavaş yavaş kendilerini sunmaya başladılar. bazı bireysel insanların liderleri olarak değil, belirli bir bölgenin yöneticileri olarak.
Roma'daki barbarlar...
Ve kahramanımız bu zor zamanda yaşadı, 476'da antik çağın ana devlet oluşumuna - Batı Roma İmparatorluğu'na son verdi ve Orta Çağ çağını açtı ...
Barbar Frankları
Ve imparatorluğu parçalara ayırmanın bu zor tarihsel çağında, Odoacer'a çok dikkat etmek gerekiyor. Ve sadece kalbinde, imparatorluğun beşiğinde yeni bir krallık kurduğu için ve sadece zayıflamış ama yine de imparatoru tahttan indirme cesaretini topladığı için değil, aynı zamanda esas olarak siyasi Tarihe Roma İmparatorluğu'nun çöküşü olarak geçen eyleminin önemi.
Flavius Odoacer
Bir zamanlar Hunların efsanevi lideri Attila'nın yakın çevresine ait olan İdiko'nun (Edekon) oğlu olan Roma ordusunun gelecekteki subayı Odoacer, 470 yılında Norik eyaletinin (modern Avusturya bölgesi) Tuna kıyılarını terk etti. ve Slovenya) ve İtalya'ya gitti ve burada Batı Roma İmparatorluğu imparatorlarının askerlik hizmeti için askere aldığı ve komuta pozisyonuna yükseldiği birçok barbardan biri olduğu ortaya çıktı ve 476'da imparatorluk korumaları arasında yer aldı!
Roma'da Odoacer
Modern tarih yazımında Odoacer'ın erken dönem biyografisinin birkaç versiyonu vardır. Odoacer'in babası, yukarıda bahsedildiği gibi, Attila'nın çevresine aitti ve Bolia Nehri savaşında ölmüş olabilir.* 469'da Ostrogotların lideri ve geleceğin Büyük Theoderic'in (451–526) babası Theodimir ile savaştı. Odoacer'ın babasının ölümü, barbar dünyasının müstakbel iki lideri arasındaki kan rekabetinin nedenlerinden biri olabilir.
Dikkat. Odoacer'ın, başka bir Cermen kabilesi olan Gotlarla uzlaşmaz bir mücadele yürüten Rugs'un Germen kabilesine ait olduğuna inanılıyor ve karşılaştıkları her yerde (Baltık, Tuna ve Kuzey İtalya) her zaman düşmanlık alevlendirdiler. Bize ulaşan kaynaklar, nesilden nesile geçen gerçek bir kan davasının resmini gösteriyor.
Nepos tarafından İtalya'nın Alman federasyonlarının lideri ve Roma birliklerinin başkomutanı (ordu komutanı, magister milis), Ağustos 475'te, ordunun tüm gücünü arkasına alan, çoğunlukla Alman paralı askerlerinden oluşan imparator Julius Nepos'u devirdi.* (Batı Roma İmparatorluğu'nun sondan bir önceki imparatoru) ve kendi oğlu genç Romulus Augustulus'u imparatora yükseltti (Romulus Augustulus, "küçük Ağustos" veya "Ağustos").
Titus Flavius Orestes (Titus Flavius Orestes)
Dalmaçya'ya kaçan Julius Nepos, Doğu'da sürgünde hüküm sürmeye devam etti ve Odoacer'a isyanı bastırma emri verdi. Bu arada, federasyon birlikleri Orestes'e yeni topraklarına yerleşmek istediklerini bildirdiler ve toprak verilmesini istediler. Orestes, bir gaspçı olmasına rağmen, yine de Romalı bir asilzade olarak kaldı ve İtalya'daki toprakları barbarlara dağıtamadı, bu yüzden onları reddetti. Italo-Roma ordusu, 23 Ağustos 476'da onu İtalya kralı seçti. Yani, paralı asker isyanını bastırmak yerine, o yönetti!
Julius Nepot. Son Roma imparatoru
Odoacer, yeni ordusuyla asi Orestes'in üzerine yürüdü ve onu Placentia'nın (modern Piacenza) dışında öldürdü. Sonra imparatorluğun başkenti Ravenna'ya taşındı, onu ele geçirdi ve Romulus Augustus'u tahttan çekilmeye zorladı. Bize ulaşan kaynaklar, Odoacer'in genç imparatora o kadar kapıldığını ve onu sadece canlı bırakmakla kalmayıp, aynı zamanda onu Campania'ya (Lazio bölgesindeki Roma çevresindeki bölge) akrabalarına gönderip 6 emekli maaşı tahsis ettiğini bildiriyor. Ancak solidi (Roma altın sikkesi) onun üzerinde denetim kuruyor.
Odoacer ve Romulus Augustus
İşte Edward Gibbon'un sözleri*:
"Orestes'in oğlu, Romulus ve Augustus'un isimlerini benimsedi ve itibarsızlaştırdı, ancak bu isimlerden ilki Yunanlılar tarafından saptırılarak Romila'ya, ikincisi ise Latinler tarafından küçümseyici bir küçültücü Augustulus'a dönüştürüldü."
Tüm İtalya'nın kontrolünü ele geçiren, asi Orestes'i yok eden ve küçük oğlu Romulus Augustulus'u sürgüne gönderen Odoacer, Roma Senatosunun desteğiyle, 476-477'de İtalya'daki gerçek konumunu bir şekilde yasallaştırmaya çalıştı. elçilerin imparatordan Odoacer'a Romalı aristokrat unvanını vermesini ve ona İtalya üzerinde tam yetki vermesini istediği müzakereler sırasında Doğu Roma imparatoru Zeno'ya bir elçilik kurdu.
Bizans İmparatoru Flavius Zeno
Odoacer'in asilzade unvanını alıp almadığı bize gelmedi, ancak Odoacer hükümdarlığı boyunca Dalmaçya'da bir yerde kaybolan meşru imparator Julius Nepos'un portresiyle para bastı ve İmparator Zeno adına İtalya'yı yönetti. Ve barbarlara İtalya'da bu kadar nefret ettikleri imparator olmadığını göstermek için Odoacer gönderdi. nişan - Roma İmparatorluğu'nun yeniden tek bir hükümdarın yönetimi altında birleştiğinin bir işareti olarak, Roma'dan Konstantinopolis'e kadar asırlık emperyal güç işaretleri (fildişi sandalye, altın taç ve diğerleri). Bu jestin kendisi tarihçiler tarafından sebepsiz yere Batı Roma İmparatorluğu'nun sonunun bir işareti olarak görülüyor.
İmparator Julius Nepos'u tasvir eden madeni paralar
İtalya'daki askerlerine çok arzu ettikleri toprakları dağıtarak ve barbarların yararsız, tehlikeli ve nefret ettikleri imparator unvanını reddederek, birçok Roma emrini elinde tuttu ve hatta Romanesk nüfusu memnun etmek için bazılarını yeniden canlandırdı.
476'da Orestes'in isyanını bastıran ve bebek imparatoru Roma'dan kovan Odoacer, İtalya'nın ilk barbar kralı oldu ve böylece yeni bir çağın başlangıcı oldu. Ve tamamen uysal bir Roma Senatosunun desteğiyle Odoacer, o zamandan beri İtalya'yı otonom bir şekilde yönetti ve Dalmaçya'da saklanan son Batı imparatoru Julius Nepos ve Doğu Roma imparatoru Zeno'nun otoritesiyle sözde uyum sağladı.
Odoacer, İmparator Zeno adına hüküm sürse de hırslı bir şekilde topraklarını genişletmeye başladı. Sicilya'nın kontrolünü Vandal kralı Gaiseric'ten aldı. Ve Julius Nepos Dalmaçya'da öldürüldüğünde*, katillerin peşine düştü ve onları yakaladıktan sonra idam etti, bu bölgenin kontrolünü de ele geçirmeyi unutmadı. 487'de Odoacer, Rugyalıları Noricum'da yenerek kralları Feletius'u ele geçirdi. Sonra Rugyalıları yöneten Prens Fredericus isyan etti ve Odoacer kardeşi Onulf'u (Gunulf) gönderdi.* onlarla ilgilen. Sonunda, onları eyaleti açık bırakan İtalya'ya yerleştirmek zorunda kaldı ve ancak daha sonra diğer Almanlar - Lombardlar orayı işgal edip yerleştiler ve kendi barbar "krallıklarını" yarattılar.
Odoacer Krallığı
Odoacer'in sürekli büyüyen ve güçlenen gücünü fark eden İmparator Flavius Zeno, Batı'daki ana rakibinin nasıl güçlendiğinin gayet iyi farkındaydı, ancak Odoacer hiçbir zaman Doğu Roma imparatorunun gücüne meydan okumak için herhangi bir eylemde bulunmadı. Eski kuralı iyi hatırlayan Zeno böl ve et impera - "Böl ve fethet", Odoacer'ı yenme talebiyle Ostrogotik "Kral" Theodoric'e döndü ve karşılığında ona İtalya üzerinde güç sözü verdi.
Theodoric - Ostrogotların Kralı
Theodoric, İmparator Zeno'ya güvenmese de, teklifini kabul etmek için kendi nedenleri vardı. İlk önce Konstantinopolis'i almayı planlayan Theodoric, yine de 28 Ağustos 489'da Ostrogoth ordusunu Isonzo Nehri'ne (modern Slovenya) götürdü ve burada askerlerinin kalıntılarıyla birlikte hemen ayarladığı Verona'ya çekilen Odoacer'ı yendi. müstahkem bir kamp kurmak. Theodoric takibe başladı, tekrar kazandı ve Odoacer geri çekilip kendisini son kalesi olan Ravenna'ya kilitledi.*. Bataklıklar ve haliçlerle çevrili ve hinterlanddan küçük teknelerle kolayca tedarik edilen Ravenna, Theodoric yenilmez olduğunu kanıtladı.
Ravenna. Ortodoks vaftizhanesi, yaklaşık 450
Dikkat. Bu arada, Odoacer ve Theodoric'in orduları birbiriyle savaşırken, diğer barbarlar, Burgonyalılar, Liguria'yı ele geçirerek İtalya'yı işgal etti.* İtalya'nın en uzak batı kesiminde.
490 yazında, "kralları" Alaric II liderliğindeki Vizigotlar, Theodoric ile güçlerini birleştirdiler ve birlikte Odoacer'a karşı çıkarak Adda Nehri'nde (Po Nehri'nin sol kolu) savaşarak Odoacer'ı tekrar Ravenna'ya çekilmeye zorladı. Elverişli coğrafi konumu nedeniyle Odoacer, 9 Temmuz 491 akşamı Theoderic'in galip geldiği ve Odoacer'ın kendisine sadık birçok askerini kaybettiği büyük bir çatışma meydana gelene kadar Ravenna'yı elinde tutmayı başardı.
Bir not için. Biraz sonra, aynı yıl, liderliğindeki vandallar GeiserikOdoacer ile Theodoric arasındaki savaştan yararlanan , fırsatı kaçırmadı ve Sicilya'ya saldırdı..
Odoacer ve Theodoric
Bununla birlikte, bu kadar önemli kayıplara rağmen, savaş, Ravenna Piskoposu John'un Theoderic ile Odoacer arasında Ravenna'nın ortak işgalini ve ortak yönetimini sağlayan bir barış antlaşması imzalamayı başardığı 25 Şubat 493'e kadar sürdü. Ve üç yıllık bir kuşatmanın ardından Theoderic, 5 Mart'ta şehre girdi. Burada belirtmek gerekir ki bu kuşatma sırasında Odoacer oğlunu imparator ilan etti!
Düşüş ve ölüm
On gün sonra, barışı kutlamaya kararlı olan Theoderic, Odoacer'ı eski imparatorluk sarayında uzlaştırıcı bir ziyafete davet etti. reklam Laurentum ("Defne korusunda") ve onu onur konuğu yerine koyan Theodoric kılıcını çekti ve Odoacer'ı köprücük kemiğinden uyluğuna kadar bir darbeyle kesti. Odoacer'ın ölmekte olan sorusuna yanıt olarak:
"Tanrı nerede?"
Theodoric haykırdı:
"Arkadaşlarıma yaptığın buydu."
Theodoric'in ölü rakibinin cesedinin başında durduğu ve haykırdığı söylenir:
"Bu talihsizde tek bir kemik yoktu!"
Odoacer'ın akrabalarına da aynı şekilde zalimce davranıldı. Kardeşi komutan Gunulf okla vuruldu, Odoacer'in imparator ilan ettiği oğlu Telu idam edildi ve karısı açlıktan öldüğü hapishaneye atıldı. Theodoric, eylemini akrabaları Feletheus ve Guizot'un idam edilmesinin intikamı olarak haklı çıkardı.
Odoacer'ın Theodoric tarafından öldürülmesi
Daha sonra Büyük olan Theodoric, 526'daki ölümüne kadar Ostrogotların kralı olarak kaldı.
Wuppertal, Almanya'daki Odoaker Caddesi. Kuzey Ren-Vestfalya
bilgi
*Ammianus Marcellinus (yaklaşık 330 - yaklaşık 391/400). Avrupa'nın müteakip tüm tarihinin anahtarı olan çok önemli bir çağda yaşayan Romalı bir asker ve tarihçi. Antik Çağ'dan kalma büyük bir tarihsel anlatı - "Roma Tarihi" yazdı.
* Bolia Savaşı (469). Kral Theodemir'in Ostrogotlarının Tuna Suebi kabilesini yendiği Pannonia'daki (modern Macaristan bölgesi) Bolia Nehri kıyısındaki savaş. Ulusların Büyük Göçü döneminin tarihindeki en önemli olaylardan biri olarak kabul edilir.
*teodemir (469-474'te hüküm sürdü) - Amal ailesinden Ostrogotların kralı (Ermanarich bu ailedendi). Büyük Theodoric'in babası.
*Flavius Orestes (420-476) - Alman, Hun kralı Attila'nın eski sekreteri, Romalı aristokrat, Batı Roma İmparatorluğu'nun son imparatoru Romulus Augustus'un babası, İtalyan birliklerinin komutanı (başkomutan). 28 Ağustos 475'te Flavius Orestes imparatorluk başkentinde iktidarı ele geçirdi ve oğlu Romulus'u imparator yaptı. 28 Ağustos 476'da idam edildi.
*Julius Nepot (430-480) - Batı Roma İmparatorluğu'nun sondan bir önceki imparatoru (474-475). Dalmaçyalı. Kısa hükümdarlığı sırasında, Vandal baskınları yeniden başladı ve bunlardan kaçınmak için Julius Nepos, Kuzey Afrika, Sicilya ve diğer Akdeniz adalarındaki Vandal fetihlerini kabul etti. Flavius \u480b\uXNUMXbOrestes'in isyanından sonra İtalya'dan ayrıldı ve Dalmaçya'ya döndü. XNUMX'de Nepos komiteler (yüksek memurlar) tarafından öldürüldü.
*Edward Gibbon (1737-1794) - ünlü İngiliz tarihçi ve anı yazarı. Altı ciltlik Roma İmparatorluğu'nun Gerileyiş ve Çöküş Tarihi'nin yazarı.
*Dalmaçya. Adriyatik kıyısında, modern Hırvatistan ve Karadağ topraklarında, Balkan Yarımadası'nın kuzey-batısında yer alan tarihi bölge. Bölgenin adı, antik çağda bu bölgede yaşamış olan "Dalmaçyalılar" adı verilen İlirya kabilesinden gelmektedir. Bu bölge daha sonra bir Roma eyaleti olmuştur.
*Onulf veya Gunulf (430–493). Odoacer'in kardeşi, Romalı general, 477-479'da Illyria magister militum Attila'nın sarayında büyüdü. Theodoric ile Odoacer savaşına katıldı ve Odoacer ile birlikte Mart 493'te Ravenna'da öldürüldü.
* Ligurya. Kuzeybatı İtalya bölgesi, Ligurya Denizi (Riviera) kıyısında yer almaktadır. Bölge, MÖ XNUMX. binyıldan itibaren eski bir halk olan Liguryalılar tarafından iskan edildi.
* Kuzgun. Başlangıçta bir Etrüsk yerleşimiydi. MÖ II. Yüzyılda. e. Romalılar buraya geldi. 402'de Vizigotların liderinin baskınlarından sonra Alaric - Batı Roma İmparatorluğu'nun başkenti, daha sonra Ostrogotlar devletinin ve Lombard "krallığının" başkenti.