Deli Petro zamanında baskılara dayanamayan bir grup Kazak, Osmanlı topraklarına sığınmış, Manyas ilçesinin Karagöl (Kazaklar) mevkiine yerleşmişti. Ana caddeye açılan yan arterleriyle modern bir köy kuran Kazaklar giyinişleri, örf ve adetlerine tutkun olmalarıyla yörenin renkli simaları arasındaydılar.
Kazak töresine göre yedi kuşaktan akraba olanlar arasında evlenme yasaktı. Zamanla köyün hemen hemen tümü akraba olmuş, kızlarını kendi soyundan olmayanlara vermedikleri, dışarıdan da kız almadıkları için evlenme büyük sorun olmaya başlamıştı. Yaşlılar meclisi toplanarak "yedi göbek akrabayla evlenmeme" töresini dört göbeğe indirmiş, ancak zamanla bu da ihtiyaca cevap veremez hale gelmişti.
Kazaklar sorunlarını zamanın hükümetine iletmişler, SSCB ile temasa geçerek geri dönme taleplerinin kabul edilmesini istemişlerdi. Taraf olan iki devletin Kazakların sorununu insani boyutta görmesi ile anayurtlarına dönme istemleri kabul edildi. İki kişiden oluşan Kazak komitesi SSCB'ne gitti, yerleşmek istedikleri bölgeyi belirledi. 1962 yılında 1000 kişiden oluşan Kazak kolonisi SSCB'ye döndü. 64 kişi de Amerika Birleşik Devletleri'ne göç etti.