Sidney, son on yılda toplu taşıma ve yol yapımında bir patlama yaşadı, ancak Yeni Güney Galler seçimlerinde şimdiye kadarki ürkek ulaşım politikası, ayağın gaz pedalından çıkmak üzere olduğu endişelerini artırıyor.
Koalisyon ve İşçi Partisi arasındaki temel politika farklılıkları, her iki tarafın da batıdaki metro ağını nasıl genişletmeyi planladığı, Sidney’in paralı yol karmaşasında işe gidip gelme maliyetinin üstesinden gelmek için yara bandı çözümleri ve tartışmalı tünele destek konusunda.
Sidney’in toplu taşıma ve yol ağı bugün, NSW Koalisyonu’nun 2011’de iktidara geldiği zamandan çok farklı görünüyor, ancak hükümetin mirası şimdiye kadar karışık. İşaret edebileceği bir başarı hafif raylı sistemdir: tramvaylar bir kez daha şehrin içinden, kısmen CBD’nin şimdi yeniden canlandırılan yayalaştırılmış bölümleri boyunca geçiyor.
Sidney Metrosu’nun ilk bölümü ile yolcular da 21. yüzyıl demiryolu teknolojisinin tadına vardı. Bekleyiş uzun olsa da, inşaatın oldukça görünür yılları, sakinlerin nerede çalışacaklarını ve yaşayacaklarını planlamalarına olanak sağladı. Önümüzdeki birkaç yıl içinde uzatılmış hat açıldığında, insanların şehir içinde hareket etmesini kolaylaştıracak. İstasyonların yakınında yaşayan insanlar arabalara güvenebilir.
Daha sonra, WestConnex gibi daha tartışmalı projeler ve önümüzdeki on yıllar boyunca Sidneylilerin kullanması için ağır geçiş ücretleri gerektirecek geniş özelleştirilmiş yollar ağı var, batıdakiler bunun yükünü hissediyor.
Yolculuk süreleri iyileşmiş olsa da, Sydney CBD’de Bankstown’dan Barangaroo’ya yapılan bir yolculuk 56 dolardan fazlaya mal oluyor. Otoyol geçişleri Sidney’in batısında araba kullanımını daha fazla teşvik ettiğinden, geçiş ücretleri kademeli olarak artacak ve otoyollarda zaman tasarrufu muhtemelen azalacak.
İşçi Partisi, Sydney’in “vergi çılgınlığı” olarak adlandırdığı bir yaşam maliyeti krizi nedeniyle hayal kırıklığı yaşıyor. Muhalefet Lideri Chris Minns, bir bireyin haftalık geçiş ücretinin Koalisyonun mevcut indirim planından daha yüksek olan 60 $ ile sınırlandırılmasını önerdi. Bununla birlikte, sonunda, her iki tarafın da geçiş ücretlerini azaltma politikası, özel girişimciye değil, vergi mükellefine aittir.
Minns, başbakan olduğunda Sydney’in özel geçiş ücreti sözleşmeleri karmaşası olan omleti çözemeyecek, ancak yapım aşamasında olan Western Harbour Tüneli geçişini halkın elinde tutacağına söz verdi.
Ana politika farklılıklarından biri, Beaches Link tünelidir. Proje, Sidney’in araba bağımlı kuzey sahillerinde trafiği durdurma sözü verdi. Proje, çevresel kaygıları olan komşu topluluklar da dahil olmak üzere yıllarca reddedildi.
Minns onu atacağına söz verdi. Perrottet hükümeti, planlama onaylarına kadar tünele bağlı olduğu konusunda ısrar ediyor, ancak proje konusunda garip bir şekilde sessiz kalıyor. Koalisyonun bu yılki basın açıklamalarının hiçbirinde Beach Link’ten bahsedilmedi ve inşaat için herhangi bir takvim belirlenmedi.
İşçi Partisi ayrıca, hizmet kalitesini baltalamakla suçlanan otobüs sözleşmelerinin özelleştirilmesini rafa kaldıracağını söyledi ve hüsrana uğramış sakinleri kendi korsan otobüslerini kitle fonlaması yapmaya sevk etti.
Şimdi ise, derinleşen ulusal borcun, şehri şekillendirecek büyük projelerin inşasında ivmeyi devam ettirecek siyasi iradeyi azaltacağından korkuluyor.
En açık siyasi fark da burada yatıyor: metro genişletme harcamaları.
Perrottet hükümeti, Sidney’in batısındaki gelecekteki bir havaalanına bağlanmak için dört hattı ticari projelerle ilerletiyor. Koalisyon, onları önümüzdeki yıllarda acil durum konutları için ayrılmış bir bölge olan batı Sidney’i terk etmekle suçlarken, çalışma sadece iki kişiyle devam edecek.
İşçi Partisi’nin tereddüdü, yansıtmak istediği mali sorumluluk konumundan kaynaklansa da, Koalisyon, altyapı inşasını finanse etmek için daha fazla özelleştirmeye izin vermek zorunda kalıyor.
Ne de olsa bu metro taahhütleri sadece iş davaları içindir, yani özellikle Perrottet için bir garanti olmaktan çok uzaktır.
Bu ayın başlarında Guardian Australia, eyalet hükümetinin Sidney ve Newcastle arasında kendi özel yüksek hızlı demiryolu bağlantısını inşa etmeye yönelik en son ticari proje üzerindeki çalışmaları sessizce durdurduğunu açıkladı. Bu, Gladys Berejiklian’ın 2019 seçimleri için izlediği politika için dört yıl ve fizibilite çalışmaları için yaklaşık 100 milyon dolar harcanmasına rağmen.
Hırsın terk edilmesi endişelere yol açtı Eyaletin nüfus artışını Sidney dışına yaymaya yönelik dönüm noktası niteliğindeki Altı Şehir politikası artık başarısızlığa mahkum.
Ancak İşçi Partisi bile ciddi şekilde pahalı olacağını ve bir sonraki seçime kadar herhangi bir görünür fayda sağlamayacağını bildiği özel yüksek hızlı treni desteklemiyor.
Her iki taraftaki koyun ağılı şehir plancılarını endişelendiriyor.
“Ulaştırma altyapısı açısından hâlâ arayı kapatıyoruz. Sidney hızla büyüyor, asla yetişemeyebiliriz ama elimizden gelenin en iyisini yapmalıyız,” dedi ve Şubat ayına kadar yatırım ve ticaretten sorumlu baş strateji sorumlusu olan Sidney Komitesi’nin yeni CEO’su Eamon Waterford.
“Bir fil yemek gibi, her seferinde bir tane yapmalısın.”
Yeni NSW hükümeti için Cuma günü yayınlanan önceliklerde, komite metro ve hızlı tren projelerinde ilerleme çağrısında bulunuyor.
Waterford, “Şu anda Sidney’de bir şeyler inşa etmede çok iyi olan pek çok insan var. Ayağımızı gaz pedalından çekersek, uzmanlık başka yere gidecek,” dedi.
Seçimi kim kazanırsa kazansın, sıkışık yollarla, Covid sonrası toplu taşıma kullanımıyla ve Sidney genişledikçe artan ağrıları hafifletme gibi büyük bir görevi olacak.