İlk olarak MÖ 2000’de Mısır’ın “Ölüler Kitabı”nda sulu boya resimler görülmüştür.
Orta Çağ’daki din kitaplarının minyatürlerinde sulu boya kullanılmıştır. İlk sulu boya manzara resmi, 15. yüzyılda Albrecht Dürer (Albireh Dürer) tarafından yapılmıştır.
18. yüzyılda İngiltere’de Turner, sulu boya resimler yapmıştır. 19. yüzyıldan bu yana sulu boya resim sanatında önemli bir yere sahiptir (Sanat Terimleri Sözlüğü, Adnan TURANİ, 1998).
Sulu boya; tutkal, su ve toz boyanın karışımından oluşan saydam renkli bir resim boyasıdır.
Karışımındaki tutkal, boyayı resim kâğıdına yapıştırmaya yarar. Boyada yağ olmadığından bozulmadan, canlı ve kalıcı özelliğini sürdürür. Suyla karıştırarak fırçayla kâğıt üzerine çalışılır.
Etkinlik sürecinde gerekli araç ve gereçler amaca uygun kullanılmalıdır. Sulu boya, su kabı, fırça, bez ya da sünger mutlaka bulundurulmalıdır. Ayrıca kirlenen suyun değiştirilmesi için bir lavabo veya kovaya ihtiyaç vardır.
Uygulama sırasında tekniğe uygun bir sıranın izlenmesi gerekir. Önce geniş, açık planlardan boyamaya başlanmalıdır.
Arka plandan ön plana doğru öncelikle açık renkler kullanarak işleme devam edilmelidir (Sanat Eğitimi Kuramları ve Yöntemleri, Kazım ARTUT, Ankara, 2001).
Sulu boya tekniğinde kâğıt, ıslak ya da kuru kullanılabilir. Sulu boya tekniği, diğer boyama teknikleriyle birlikte kullanılarak zenginleştirilebilir.