Simpleton üç kardeşin en küçüğüydü. Her kardeş geçinmek için odun keserdi. Bir gün, en büyük erkek kardeşi bir cüceyle tanıştığı ormana gitti.
“Lütfen,” dedi cüce, açgözlülükle ağabeyinin sepetine bakarak, “Yemeğini benimle paylaşmaz mısın?”
“Neden yapayım?” en büyük kardeşini kaçırdı.
Ertesi gün ortanca kardeş odun kesmek için ormana gitti ve aynı cüceyle tanıştı.
“Elbette yemeğini benimle paylaşacaksın!” dedi cüce.
Ertesi gün ortanca kardeş aynı cüceyle tanıştı.
“Kendininkini al,” diye hırladı ortanca kardeş, “ve bana ‘Shirley’ deme!”
Üçüncü gün, en küçük erkek kardeş odun kesmek için ormana gitti. İki ağabeyi gibi o da aynı cüceyle tanıştı.
“Öğle yemeğini benimle paylaşacağını sanmıyorum,” diye içini çekti cüce başını aşağı indirdi.
“Neden olmasın?” diyor Basit. “Şirketi istiyorum.” Ve böylece ikisi birlikte mutlu bir şekilde yediler.
“Sana bir sır vereceğim,” diye fısıldadı cüce. “Nehrin yanında çok büyük bir kayanın yanında bir meşe ağacı var. Doğrayın ve kökler arasında çok güzel bir şey bulacaksınız.”
Altın Kaz – Grimm Kardeşler
Simpleton cüceye teşekkür etti. Ağacı kesti, köklerin arasına baktı ve güneş ışığında parlak bir şey parladı. Bir kazdı – saf altından yapılmış tüyleri olan bir kaz!
Memnun oldum, Salak kazını aldı. O gece yakındaki bir handa kaldı ve odasının parasını tüylerden biriyle ödedi. Ama her gün birileri hanına adım atıp saf altından yapılmış bir tüyü olan bir oda için para ödemez. Başlarını koridordan dışarı çıkarırken hancının üç kızının her biri kazları çalmak için bir plan yaptı.
Altın Kaz – Grimm Kardeşler
Simpleton uyurken, hancının en büyük kızı odasına parmak uçlarıyla girdi. Altın tüylü uyuyan kazını kapmak için uzandı. Ama eli kaz’a dokunduğu an, sıkıştı! Elinden geldiğince çabala, elini kaldıramadı. “Ben de uyuyabilirim” diye düşündü. “Umarım sabaha elim serbest kalır. O zaman kimse buraya geldiğimi öğrenmeden odama geri döneceğim.”
Aynı gecenin ilerleyen saatlerinde hancının ortanca kızı kapıyı yavaşça açtı. O da altın kaz’ı çalmak niyetiyle odaya girdi. Ama sürprizine göre, köşede horlamak onun ablasıydı! Onu uyandırmak için ablasının omzuna dokundu. Ne yazık ki! Kız kardeşinin koluna dokunduğu an o da sıkışmıştı.
Eminim o geceden çok geçmeden hancının en küçük kızının da parmak uçlarıyla odaya girdiğini duyunca şaşırmazsınız. Her iki ablasının da köşede horladığını gördü, orta kız kardeşinin koluna dokundu ve anında parmakları da sıkıştı.
Ertesi sabah hepsi uyandı.
Anında parmakları da sıkıştı.
Simpleton esnedi ve dedi ki, “Bu iyi bir gece uykusuydu. Hareket zamanı geldi.” Altın kaz’ı aldı ve handan ayrıldı, sıkışan üç kız kardeşe hiç dikkat etmedi, arkasından yuvarlandı, sola ve sağa, bacakları onu nereye götürürse götürsün.
Tarlasını çapalayan bir çiftçi bu garip manzarayı gördü. Dedi ki, “Daha önce hiç altın bir kaz görmemiştim, ama eğer o kızlar bundan bir parça alacaklarsa, benim de görmemem için bir sebep yok.” En küçük kızı elinden tuttu, bunun üzerine eli anında eline yapıştı ve arkalarında sendelemek zorunda kaldı.
Sonra çiftçiye bir değirmenci bağlandı. Beşi ormandan çıkan iki oduncuya yaklaştı. Çiftçi, değirmenci ve üç kız kardeş onları serbest bırakmaları için odunculara seslendi. Ama oduncular altın kaz’dan uzak durmaları için harekete geçirildiklerini düşünüyorlardı. Tabii ki, böyle bir şey yapmazlar. Değirmene dokunur dokunmaz onlar da sıkıştı! Şimdi yedi tanesi sıkışıp kalmış, Avanak ve kazını takip ediyorlardı.
Değirmene dokunur dokunmaz onlar da sıkıştı!
Bir süre sonra Simpleton, kralın kalesinin önünde büyük bir kalabalığın toplandığı bir krallığa girdi.
“Neler oluyor?” orada duran birine aptal dedi.
“Hepsi prensesi güldürmeye çalışıyor” dedi. “Yıllardır gülmedi ve kral onu güldürebilecek ilk değerli adamın onunla evleneceğini söylüyor.”
“Dürüst olmak gerekirse, baba,” diye balkondan gelen bir prensesin sesini duyan Simpleton, “komik olmayan bir şey varsa, hiçbir şey için bir şeyler almak için yarışan bir grup aşırı ayrıcalıklı genç adam.”
“Ama balkabağı!” Simpleton kralın yalvardığını duydu, “bir sonraki talibe ufacık, ufacık bir şans vermeyecek misin? 437 Numara! Yukarı çıkın!”
Altın Kaz – Grimm Kardeşler
Prenses umutsuzluk içinde kollarını attı ve etrafında döndü. Yaptığı gibi, Simpleton’u yedi kişinin arkasından tökezlediğini ve hepsinin birbirine bağlı olduğunu gördü. Çok eğlenceliydi! Güldü ve güldü.
Ancak kral, bu Basitten çok memnun değildi – her şeyden bir oduncu! – kraliyet ailesiyle evlenmeli. “Değerli bir genç adam dedim,” diye kaşlarını çattı kral, kollarını geçti. “Soylu. İyi bir aileden. Oduncu değil!”
Budala omuz silkti. “Prensesle evlensem de evlenmesem de,” dedi, “bu altın tüylerden sadece birkaçıyla hepimiz kraliyet ailesi gibi yiyebiliriz. Tüm, bir gel!” Bir durağa geldi ve o anda, serbest kalmak için tüm güçleriyle çeken ve çeken yedi takipçinin hepsi aniden serbest kaldı. Geriye doğru fırlayarak, kollar, bacaklar ve dönen şapkalardan oluşan yığın yığınına çöktüler. Prenses bir kez daha kahkahalarla kükredi.
“Ah baba!” dedi, kahkahadan nefes nefese, “beni her zaman güldürecek! Ayrıca bize bir şey öneren tek kişi o. Herkes bizden bir şey almak istedi.”
“Bu doğru,” dedi kral çenesini ovuşturarak. “İki kere seni güldürdü. Ve bize bir şey teklif etti. Altın kazına sahip olduğundan bahsetmiyorum bile.”
Altın Kaz – Grimm Kardeşler
O kadar basit ki prensesle evlendi ve düğünde ön sırada kim oturdu? Yaşlı cüce, elbette! Ve böylece hepsi sonsuza dek mutlu yaşadılar.
Diğer masallarımız için masal oku tıklayınız…