LONDRA – Loch Ness canavarının ilk (iddia edilen) görülmesinden milyonlarca yıl önce, dev sürüngen popülasyonları, şu anda Britanya olan bölgelerde Jura denizlerinde yüzdü. Plesiosaurlar olarak bilinen bu uzun boyunlu canlıların yalnızca okyanuslarda yaşadığı düşünülüyordu.
Ancak İngiltere ve Fas’taki araştırmacılar tarafından geçen hafta bir makalede yayınlanan bir keşif, bazı Loch Ness canavarı meraklılarının uzun süredir bağlı olduğu bir hipoteze ağırlık verdi: plesiosaurların sadece denizlerde değil, tatlı suda da yaşadığı. Bu, bazen bir plesiosaur gibi göründüğü söylenen Nessie’nin bir tatlı su gölü olan Loch Ness’te yaşayabileceği anlamına gelebilir, heyecanla düşündüler.
Yerel gazeteler bulguyu kutladı. İskoç Dağlık Bölgesi’nde iki haftada bir yayınlanan Inverness Courrier’ın 32. sayfasındaki bir makale, “Nessie’nin Loch Ness’te hayatta kalabileceği ve hatta gelişebileceği fikrine daha fazla kredi veriyor” dedi. İngiltere’nin Daily Express gazetesinden bir manşet, “Loch Ness Canavarı bombası” diye patladı. The Scotsman, The Telegraph ve başka yerlerdeki manşetlerde “Loch Ness Canavarı’nın varlığı ‘makul’”, Bath Üniversitesi’nin çalışmanın bulgularını açıkladığı bir ifadeyi ele alıyor.
Bu, plesiosaurların tatlı suda yaşadığını bulan ilk çalışma değil. Manchester Üniversitesi’nde paleontolog ve misafir bilim adamı olan Dean Lomax, “Bu yeni çalışma, bu grubun tatlı suda yaşayan belirli üyeleri için ek kanıtlar sağlıyor” dedi. “Bunu her zaman biliyorduk.”
Ancak çalışmanın baş yazarı Nick Longrich, ekibinin 12 plesiosaur fosili buldukları için bunun için daha güçlü vakalardan birine sahip olduğunu söyledi, bu da tatlı suda dolaşan ve orada ölen tek bir plesiosaur olmadığının kanıtı.
Makalenin yazarlarından bir öğrenci olan Georgina Bunker, “Tatlı su ortamlarında ne kadar çok plesiosaur fosili keşfedilirse, bu, plesiosaurların neden dünyanın her yerindeki tatlı su ortamlarında ortaya çıkabileceğini açıklamak için resmi daha da geliştirecek” dedi.
Bath Üniversitesi’nde paleontolog ve evrimsel biyolog olan Dr. Longrich, 100 milyon yıllık bir tatlı su nehri sisteminde yaşamış bir plesiosaur fosilini bulmanın “tamamen beklenmedik” olduğunu söyledi.
Fas’a yaptığı bir araştırma gezisinde, bir dükkanın arka odasındaki bir kutuyu karıştırırken, bir buçuk metre uzunluğunda bir bebek plesiosaur’un kolu olduğu ortaya çıkan “bir tür tıknaz” kemiği fark etti. Dr. Longrich, fiyatı düşürmek için pazarlık yaptıktan sonra kasiyere 200 Fas Dirhemi’nden veya yaklaşık 20 dolardan fazla ödemedi ve fosilleri daha fazla çalışma için İngiltere’ye geri getirdi.
“Aramaya başladığımızda, plesiosaur her yerde ortaya çıkmaya başladı” dedi. “Size bilmediğimiz çok şey olduğunu hatırlatıyor.” (Fosillerin daha sonra Fas’taki müzelere iade edileceğini söyledi.)
Çalışmanın haberi geçen hafta manşetlere çıkarken, bazı Nessie hayranları umutluydu. Nessie Hunter adlı Loch Ness turizm teknesinin yıllarca kaptanlığını yapan George Edwards, kendisi için yeni çalışmanın yaratıkların yeni ortamlarda hayatta kalmak için nasıl uyum sağlayabildiğini gösterdiğini ve dünyanın gizemlerle dolu olduğunu söyledi. Milyonlarca yıl önce soyu tükendiği düşünülen, ancak 1938’de Güney Afrikalı bir müze küratörü tarafından bir balıkçı teknesinde bulunan kemikli bir balık olan Coelacanth’ı ele alalım. Bay Edwards, “İşte, onları canlı ve tekmeleyerek buldular,” dedi. “Herşey mümkün.”
Bay Edwards, Loch Ness’te pek çok kez açıklanamayan yaratıklar gördüğünü söyledi: “Onların bir ailesi olmalı.” Gördüğü kadarıyla, yaratıkların büyük bir kemerli sırtları var, yüzgeçleri yok ve bir şekilde bir plesiosauru andırıyor.
Ancak bazı Nessie severlerin, Nessie’nin varlığının makul olduğunu kabul ederken gözden kaçırmış olabilecekleri bir ayrıntı var: Plesiosaurlar, yaklaşık 66 milyon yıl önce dinozorlarla aynı zamanda yok oldu. Loch Ness sadece yaklaşık 10.000 yıl önce oluştu ve ondan önce buzdu.
Belçika’daki Liège Üniversitesi’nde paleontoloji doçenti olan Valentin Fischer, şu anda plesiosaur gibi bir deniz sürüngeninin Loch Ness’te yaşamasının imkansız olacağını söyledi.
Nessie’nin ilk kaydedilen görüşü, İrlandalı keşiş St. Columba’nın suya bir yaratığı sürdüğü söylendiği zaman, MS altıncı yüzyıla kadar uzanır. Ancak 20. yüzyılda, İngiliz cerrah Albay Robert Wilson’ın 1934’te Loch Ness canavarının en ünlü fotoğrafını çekmesinden sonra küresel ilgi yeniden canlandı. Altmış yıl sonra, fotoğrafın bir aldatmaca olduğu ortaya çıktı.
Ancak bazı insanların cesareti kırılmadı ve o zamandan beri, canavarı görme umuduyla her yıl çok sayıda turist Loch Ness’e gitti.
Resmi gözlem kayıtlarına göre, bu yıl dördü de dahil olmak üzere Loch Ness’te 1.100’den fazla gözlem yapıldı.
Otuz yıldır Loch Ness kıyılarında yaşayan tam zamanlı bir canavar avcısı Steve Feltham, İngiliz-Fas araştırmasının ilginç olduğunu, ancak araştırmasıyla alakasız olduğunu söyledi. Nessie’nin 1934 tarihli ünlü fotoğrafının sahte olduğu ortaya çıktığından beri, Nessie’nin bir plesiosaur olduğuna inanmayı bıraktı. Plesiosaurlar hava almak için yukarı çıkmak zorundalar, bu yüzden günde 12 saat boyunca gölü taradığında onu görmüş olabileceğini düşünüyor. Bunun yerine, ters çevrilmiş bir tekneye benzeyen dev balıklar için suyu tarar.
“Hala plesiosaur’a inanan gerçek bir Nessie avcısını düşünmekte zorlanıyorum” dedi. “Av bundan sonra ilerledi.”
New York Times haberinden çevrildi ve haberleştirildi.