Madam Marie Delphine LaLaurie’nin Korku Evindeki Mide Bulandırıcı İşkenceleri ve Cinayetleridiazepam 16 Şubat 2022
Madam LaLaurie’nin, tanıkların onun korkunç işkence ve cinayet eylemleri işlediğini iddia ettiği korku evine adım atıyoruz.
1834’te New Orleans’ın Fransız Mahallesi’ndeki 1140 Royal Street’teki konakta bir yangın çıktı.
Komşular yardıma koştu, alevlerin üzerine su dökmeyi ve ailenin tahliyesine yardım etmeyi teklif etti. Ancak geldiklerinde evin hanımının yalnız göründüğünü fark ettiler.
Kölelerin olmadığı bir konak şok edici görünüyordu ve bir grup yerli, evi arama görevini üstlendi.
Buldukları şey, bir zamanlar toplumun saygın bir üyesi olarak bilinen ve şimdi New Orleans’ın Vahşi Hanımı olarak bilinen Madam Marie Delphine LaLaurie’nin halkın gözündeki algısını sonsuza dek değiştirecekti.
Söylentiler yıllar boyunca gerçekleri bulandırdı, ancak zamana karşı direnmeyi başaran birkaç ayrıntı var.
İlk olarak, mahalleli köleleri tavan arasında buldu. İkincisi, açıkça işkence görmüşlerdi.
Görgü tanıklarından gelen doğrulanmamış raporlar, öldüresiye dövülmüş, yaralanmış ve kana bulanmış, gözleri oyulmuş, derileri soyulmuş ve ağızları dışkıyla dolmuş ve sonra dikilerek kapatılmış en az yedi köle olduğunu iddia ediyor.
Özellikle rahatsız edici bir rapor, kemikleri kırılmış ve yengeç gibi olacak şekilde yeniden kaynatılmış bir kadın olduğunu ve başka bir kadının insan bağırsaklarına sarıldığını iddia etti. Tanık ayrıca kafataslarında delik olan insanlar ve yanlarında beyinlerini karıştırmak için kullanılacak tahta kaşıklar olduğunu iddia etti.
Tavan arasında cesetlerin olduğuna dair başka söylentiler de vardı, cesetleri tanınmayacak kadar parçalanmıştı, organlarının hiçbiri sağlam değildi veya vücutlarının içinde bulunmuyordu.
Bazıları sadece bir avuç ceset olduğunu söylüyor; diğerleri 100’den fazla kurban olduğunu iddia ediyor. Her iki durumda Madam LaLaurie’nin tarihin en acımasız kadınlarından biri olarak ününü pekiştirdi.
Ancak Madam LaLaurie her zaman sadist değildi.
Marie Delphine McCarty, 1780’de New Orleans’ta varlıklı, beyaz Creole ailesinde doğdu. Ailesi İrlanda’dan o zamanlar İspanyol kontrolündeki Louisiana’ya ondan bir nesil önce taşınmıştı ve o sadece Amerika’da doğan ikinci nesildi.
Üç kez evlendi ve sevgiyle baktığı söylenen beş çocuğu oldu. İlk kocası, yüksek rütbeli bir İspanyol subayı olan Caballero de la Royal de Carlos olan Don Ramon de Lopez y Angulo adlı bir İspanyol’du. Çiftin Madrid’e giderken Havana’daki zamansız ölümünden önce bir kızı vardı.
Don Ramon’un ölümünden dört yıl sonra Delphine, bu kez Jean Blanque adında bir Fransız’la yeniden evlendi. Blanque bir bankacı, avukat ve yasa koyucuydu ve toplumda neredeyse Delphine’in ailesi kadar varlıklıydı. Çiftin üçü kız ve biri erkek olmak üzere toplam dört çocukları vardı.
İkinci kocasının ölümünden sonra Delphine, Leonard Louis Nicolas LaLaurie adında çok daha genç bir doktor olan üçüncü ve son kocasıyla evlendi. Günlük yaşamında çoğu zaman yanında değildi ve çoğunlukla karısını kendi haline bıraktı.
1831’de Madam LaLaurie, French Quarter’daki 1140 Royal Street’te üç katlı bir konak satın aldı.
O zamanlar pek çok sosyete kadınının yaptığı gibi, Madam LaLaurie de köle tuttu. Şehrin çoğu, onlara ne kadar kibar davrandığını, halka açık bir şekilde nezaket gösterdiğini ve hatta 1819 ve 1832’de ikisini azat ettiğini görünce şok oldu. Ancak kısa süre sonra, halkın içinde sergilenen nezaketin yapmacık bir rol olabileceği söylentileri yayılmaya başladı.
Sonunda söylentilerin doğru olduğu ortaya çıktı.
New Orleans’ın (güney eyaletlerinin çoğundan farklı olarak) köleleri alışılmadık derecede acımasız cezalardan “koruyan” yasaları olmasına rağmen, LaLaurie malikanesindeki koşullar yeterli olmaktan uzaktı.
70 yaşındaki aşçısını ocağa zincirleyerek aç bıraktığına dair söylentiler vardı. Doktor kocasının Haiti vudu tıbbı uygulaması için gizli köleler tuttuğu başkaları da vardı. Zulmünün, kölelere herhangi bir şekilde yardım etmeye çalışırlarsa cezalandıracağı ve kırbaçlayacağı kızlarına kadar uzandığına dair başka raporlar da vardı.
Raporlardan ikisi doğru olarak kayıtlara geçti.
İlkinde, bir adam cezadan o kadar korktu ki, Madam LaLaurie’nin işkencesine maruz kalmaktansa ölmeyi seçerek kendini üçüncü kat penceresinden aşağı attı.
Üçüncü kat penceresi daha sonra çimentoyla kapatıldı ve bugün hala görülebiliyor.
Diğer rapor, Lia adında 12 yaşındaki bir köle kızla ilgiliydi. Lia, Madam LaLaurie’nin saçını fırçalarken, biraz fazla sert çekti ve LaLaurie’nin öfkeyle uçup kızı kırbaçlamasına neden oldu. Daha önceki genç adam gibi, genç kız da çatıya çıkarak ölümüne atladı.
Görgü tanıkları, LaLaurie’nin kızın cesedini gömdüğünü gördü ve polis onu 300 dolar para cezası ödemeye ve dokuz kölesini satmaya zorladı. Elbette, hepsini geri satın aldığında herkes kafasını başka tarafa çevirmeyi tercih etti.
Lia’nın ölümünden sonra, yerliler LaLaurie’den olduğundan daha fazla şüphe etmeye başladılar, bu yüzden yangın çıktığında, kölelerinin en son bulunmasına kimse şaşırmadı – ancak onları bulacakları şeye karşı hazırlayabilecek hiçbir şey yoktu.
Köleler yanan binadan çıkarıldıktan sonra, yaklaşık 4000 öfkeli kasaba halkından oluşan bir kalabalık evi aradı, pencereleri kırdı ve dış duvarlardan başka hiçbir şey kalmayana kadar kapıları yıktı.
Ev hala Royal Street’in köşesinde duruyor olsa da Madam LaLaurie’nin nerede olduğu hala bilinmiyor. Ortalık sakinleştikten sonra kadın ve şoförü kayboldu, Paris’e kaçtıkları varsayıldı. Ancak, Paris’e ulaştığına dair hiçbir haber yoktu. Kızı, hiç kimse görmemiş olmasına rağmen, ondan mektuplar aldığını iddia etti.
1930’ların sonlarında, New Orleans’taki Saint Louis Mezarlığı’nda LaLaurie’nin kızlık soyadı olan “LaLaurie, Madam Delphine McCarty” adını taşıyan eski, kırık bir bakır levha bulundu.
Bakır levha üzerindeki Fransızca yazıt, Madam LaLaurie’nin 7 Aralık 1842’de Paris’te öldüğünü iddia ediyor. Ancak, Paris’te bulunan diğer kayıtların 1849’da öldüğünü iddia etmesi gizemin canlılığını korumasına yol açıyor.
Bakır levhaya ve kayıtlara rağmen, LaLaurie’nin Paris’e ulaştığına, yeni bir adla New Orleans’a geri döndüğüne ve terör saltanatını sürdürdüğüne yaygın olarak inanılıyordu.
Madam Marie Delphine LaLaurie’nin cesedi bugüne kadar hiç bulunamadı.
İlginizi çekebilecek diğer içerikler
- Sırf Aşık Olduğu İçin 25 Yıl Boyunca Odasında Hapsedilen Blanche Monnier’in Hikayesi
- Delilik mi Sınıf Savaşı mı? Papin Kız Kardeşlerin Ürkütücü Hikayesi
- Hetty Green: Yaldızlı Çağın En Zengin ve Bir O Kadar da Cimri Kadınının Hikayesi