

||8 March 2019|
Şubat 1956′da, New South Wales Başbakanı Joseph Cahill, Sydney Opera House olarak bilinen ve Sydney Bennelong Noktasında Ulusal Opera Binası nı inşa etmek için uluslararası bir yarışma ilan etti.
Yarışma, mimarların siyah beyaz olduğu sürece herhangi bir sayıda çizime girmesine izin verdi. Kazanan girişi oluşturmak için mevcut bütçede bir sınır belirlenmedi. Mimarların en az 100 otomobilin yerinde park etmesine izin vermeleri gerektiğine dikkat çekildi – çoğunlukla orkestranınkiler!
Yani tuhaf olan mimar Jørn Utzonun somut kabukları dizisini kazanıyor, biz yardım edemedik, ancak diğer 222 yarışma girişinden bazılarının nasıl göründüğünü merak ettik. Bu yüzden en iyilerinden yedi tanesini açığa çıkardık ve onları bu yeni gerçekçi görüntü dizisinde hayata geçirdik.
1. Philadelphia Collaborative Groups Design
Yarışmada ikincilik, Philadelphia’daki yedi tasarımcının doğaçlama ekibi tarafından yaratılan bu denizaltı şeklindeki opera binasına gitti. Kazanan tasarım gibi, yapı deniz kabuğu formundan ilham aldı ve beton kullanımında en son teknikleri kullandı.
Görevde görevlendirilmiş olabilir, ancak Philadelphia ekibi bu umut verici başlangıçtan sonra birlikte çalışmaya devam etti ve ödüllü tasarım grubu Geddes Brecher Qualls Cunningham’ı (GBQC) oluşturdu.
2. Paul Boissevain and Barbara Osmonds Design
Hollanda-İngiliz ekibinin katılımı, Marzella ve Utzonun somut deniz kabukları yanında oldukça tutucuydu, bu yüzden yarışmada üçüncü oldu.
Ancak, hakimler binanın insan ölçeğinden etkilendiler ve mesire oldu. Kutu tasarım ve yürümeye yapılan vurgu, Boissevain ve Osmondun gerçekleşmemiş vizyonundan elli yıl sonra inşa edilen Norveç’teki Oslo Opera Binasının eğik zeminden tavana kaldırımını hatırlamıyor, ancak hatırlayamıyor.
3. Sir Eugene Goossens Design
Rekabete hiç girmemiş olmasına rağmen, Sir Eugene Goossen tarafından yaratılan tasarım, önemli siyasi salınımlara sahip bir tasarımcı olarak gerçekleştirilebilirdi.
Gossen, yalnızca Sidney Senfoni Orkestrası şefi değil, aynı zamanda NSW Devlet Müzik Konservatuarı’nın direktörü ve bir opera binasının kurulmasını talep eden en önemli seslerden biriydi.
4. Peter Kollar and Balthazar Korabs Design
Macaristan’daki komünist rejimden mülteciler, Kollar ve Korabın girişi, Avustralyanın en üst sıradaki girişiydi. Yargıçlar, projenin çok becerikli planlaması hakkında yorum yaptılar.
Ancak yarışmaya dördüncü olarak katılması, Dane NSW hükümeti ile düştükten sonra Jørn Utzon’u bina projesinden sorumlu tutmak için nihayetinde başarısız olan kampanyanın büyük bir parçası olan Kollar’ın sonu anlamına gelmiyordu.
5. S. W. Milburn and Partners Design
Stanley Wayman Milburn ve Eric Dowın tasarımı, Boissevain ve Osmondun mesire şeklindeki kutusundan pek de farklı değildi.
Ancak Milburn ve Dow meskenlerini yükseltilmiş binanın altına soktular ve muhtemelen iletkenlerin aceleyle bir yere gitmeleri gerektiğinde çatıya bir helikopter yastığı yerleştirdiler.
6. Vine and Vines Design
İngiliz şirketi Vine and Vineın yayılan opera binası, bir restoranla ayrılmış iki auditoria’dan oluşuyordu. Rakiplerinin çoğu gibi, Vines de batık bir sahil meydanında olduğu gibi, açık alan için hazırlık yaptı.
Ancak iki auditoria, şirketin binasını canlı kırmızı cepheyle tamamlayarak tarihe gönderen hakimler için çok fazlaydı.
7. Kelly and Gruzens Design
Bu işbirlikçi grubun girişi Vinesin batık avlularıyla yankılanıyor. Ancak, Amerikan ekibinin katılımıyla ilgili Vegas tarzı bir pizzacı da var.
1932 yılında Barnett Sumner Gruzen ve Albay Hugh A. tarafından kuruldu. Kelly ve Kelly, Gruzen bugün IBE Grubu olarak çalışmaya devam ediyor.
Joseph Cahillin rüyasının tamamlanması için yapılan yarışmadan 17 yıl sonra aldı ve ne yazık ki bu arada öldü. Fakat Utzonun kazanan girişi, UNESCO Dünya Miras Alanı statüsünü tasarım yarışmasının yarısından bir buçuk yüzyıl sonra kazanan Avustralya kültürünün belirleyici sembollerinden biri haline geldi.
But Utzons winning entry has become one of the defining symbols of Australian culture, gaining UNESCO World Heritage Site status half a century after the original contest for its design.
Kaynak: www.arch2o.com