Carl Andre (16 Eylül 1935 doğumlu), Amerikalı bir heykeltıraş. O bir öncü minimalizm sanatta. Nesneleri kesin olarak sıralı çizgiler ve ızgaralara yerleştirmesi bazılarına ilham verdi ve diğerlerini kızdırdı. Genellikle büyük ölçekli heykeller, "Sanat nedir?" Andre, 1988 yılında eşi Ana Mendieta'nın ölümü üzerine cinayetten yargılandı ve beraat etti.
Kısa Bilgiler: Carl Andre
- Bilinen: Yatay alanı kaplayan önceden belirlenmiş geometrik desenlerde basit nesnelerin yerleştirilmesini içeren minimalist heykeller
- Doğum: 16 Eylül 1935 Quincy, Massachusetts
- Ebeveynler: George ve Margaret Andre
- Eğitim: Phillips Akademisi Andover
- Sanat hareketi: Minimalizm
- Ortamlar: Ahşap, taş, metaller
- Seçilmiş işler: "Eşdeğer VIII" (1966), "37. Eser" (1969), "Taş Alan Heykeli" (1977)
- Eşler: Ana Mendieta ve Melissa Kretschmer
- Önemli Alıntı: "Demek istediğim, sanat uğruna sanat saçma. Sanat kişinin ihtiyaçları uğruna. "
Hayatın erken dönemi ve eğitim
Carl Andre, Boston'un bir banliyösü olan Quincy, Massachusetts'te büyüdü. 1951'de Phillips Academy Andover yatılı okuluna kaydoldu. Oradayken sanat okudu ve geleceğin avangart film yapımcısı Hollis Frampton ile tanıştı. Arkadaşlıkları, sohbetler ve diğer sanatçılarla tanışarak Andre'nin sanatını etkiledi.Frank Stella, başka bir Phillips öğrencisi.
Andre, 1955'ten 1956'ya kadar ABD Ordusunda görev yaptı ve terhis olduktan sonra New York'a taşındı. Orada Hollis Frampton ile dostluğunu tazeledi. Carl Andre, Frampton aracılığıyla Ezra Pound'un şiirleri ve denemeleriyle ilgilenmeye başladı. Pound'un çalışmalarının incelenmesi, heykeltıraşın eserinin keşfedilmesine yol açtı. Constantin Brancusi. 1958'den 1960'a kadar, Carl Andre eski okul arkadaşı Frank Stella ile stüdyo alanını paylaştı.
Stüdyoda Frank Stella ile birlikte çalışarak birkaç ahşap heykel yapmasına rağmen, Carl Andre kısa sürede heykel yapmayı bıraktı. 1960'dan 1964'e kadar Pennsylvania Demiryolları için yük frençisi olarak çalıştı. Üç boyutlu sanat için çok az para ve zamanla, Andre şiir yazmaya başladı. Bunları önceden var olan metinlerden ödünç alınan kelimelerden ve ifadelerden oluşturdu. Metin parçaları genellikle sayfalarda dünya uzunluğu, alfabetik sıra veya matematiksel formül gibi katı kurallara göre düzenlenirdi.
Carl Andre kariyerinin ilerleyen dönemlerinde resmi durumlarda bile tulum ve iş tişörtü giymeye devam etti. Demiryolu için çalışan biçimlendirici yıllarına bir referanstı.
Etkiler
Carl Andre'nin en önemli etkileri arasında minimalizmin öncüleri Constantin Brancusi ve Frank Stella var. Brancusi, heykelini basit şekiller kullanarak geliştirdi. Andre'nin 1950'lerin sonundaki heykelleri, malzeme bloklarını geometrik nesnelere dönüştürme fikrini ödünç aldı. Çoğunlukla testere ile şekillendirilmiş tahta bloklar kullandı.
Frank Stella karşı çıktı soyut dışavurumculuk resimlerinin boyayla kaplı düz yüzeyler olduğunu söyleyerek. Başka bir şeyin temsili değil, kendi başlarına bir nesneydi. Carl Andre, Stella'nın çalışma tarzına kendini kaptırdı. Stüdyo arkadaşının "Black Paintings" serisini, birbirine paralel siyah boya bantlarını metodik olarak boyayarak oluşturmasını izledi. Disiplin, geleneksel olarak resme "sanatsal" bir yaklaşım olarak kabul edilen şeye çok az yer bıraktı.
Öneme Yükselme
Carl Andre, 1965'te New York'taki Tibor de Nagy Galerisi'ndeki ilk halka açık sergisine nihayet katıldığında neredeyse 30 yaşındaydı. Genel halkın çoğunu minimalizmle tanıştıran 1966 "Birincil Yapılar" gösterisinde, Andre'nin "Kolu" bir sansasyon yarattı. Duvardan çıkıntı yapan bir sıra halinde 137 beyaz ateş tuğlasıydı. Sanatçı onu düşmüş bir sütunla karşılaştırdı. Birçok gözlemci, herkesin yapabileceği bir şey olduğundan ve orada sanat olmadığından şikayet etti.
1960'ların ilk yarısını sanatı üzerine düşünmek ve gelecek için plan yapmak için kullanan Andre, çalışmalarının altında yatan sağlam bir mantıkla sundu. Felsefesinin eleştirmenlere ve gazetecilere sunumunda açıkça ifade edildi. Andre, ahşabı erken kesip şekillendirmesinin "form olarak heykel" olduğunu belirtti. Bu, özdeş malzeme birimlerinin istiflenmesini içeren "yapı olarak heykel" e dönüştü. Andre'nin erken dönem çalışmalarının son noktası "yer olarak heykel" idi. Yığınlar artık önemli değildi. Yeni parçalar zemine veya zemine yayılmaya odaklandı.
"Yapı olarak heykel" den "mekan olarak heykel" e geçişe bir örnek "Eşdeğer" serisi. I'den VIII'e kadar numaralandırılan heykeller, tek tip beyaz tuğlalardan oluşuyor. Bununla birlikte, yığınlar öncelikle dikey değildir. Dikdörtgen şekillerde yatay olarak uzar ve yayılırlar. Andre onları suyun tekdüze düzleşmesine benzetti.
Tartışma zaman zaman Carl Andre'nin çalışmalarını takip etti. Bazı izleyiciler, özenle yerleştirilmiş ve üst üste dizilmiş nesnelerin sanat olduğu fikrine isyan etmeye devam etti. 1976'da, "Eşdeğer VIII", İngiltere'deki kötü şöhretli bir olayda mavi boyayla tahrif edildi.
On yılın sonunda, Carl Andre'nin malzeme kullanımı daha sofistike hale geldi. Çoğunlukla tuğla ve düz metal levhalar kullanmaktan vazgeçti. İlk olarak 1970 yılında New York'taki Guggenheim Müzesi'ne kurulan "37. Çalışma Parçası", elementlerin periyodik tablosunda en çok kullanılan altı metalden yapılmış 1296 plakaya sahiptir. Metaller, otuz altı olası kombinasyonda tasarımın bölümlerini oluşturmak için birbirleriyle eşleştirilir. Parçanın izleyicileri tabakların üzerinde yürümeye davet edildi.
Büyük Ölçekli Heykel
1970'lerde, Carl Andre büyük ölçekli heykel yerleştirmeleri yapmaya başladı. 1973'te Portland Görsel Sanatlar Merkezi'nde "144 Blocks & Stones, Portland, Oregon" u sergiledi. Ekran, yakındaki bir nehirden seçilen ve 12 x 12 ızgara deseninde tek tip beton bloklar üzerine yerleştirilmiş taşlardan oluşur. Parça, müzenin birinci katının çoğunu kapladı.
1977'de Andre, Hartford, Connecticut'ta açık havada tek kalıcı halka açık heykelini yarattı. "Taş Alan Heykeli" için Hartford bölgesindeki bir çakıl ocağından çıkarılan 36 büyük kaya parçası kullandı. Taş ocağı sahipleri taşları terk etti. Andre kayaları üçgen bir arsaya düzenli bir şekilde yerleştirdi. En büyük taş, üçgenin tepesinde bulunur ve şeklin alt kısmı, en küçük taşlardan oluşan bir sıradır.
Trajedi ve Tartışma
Carl Andre'nin kariyerindeki en zarar verici tartışma kişisel trajedinin ardından yaşandı. Kübalı-Amerikalı sanatçı Ana Mendieta ile ilk olarak 1979'da New York'ta tanıştı. 1985'te evlendiler. İlişkileri bir yıldan kısa bir süre sonra trajediyle sona erdi. Mendieta, bir tartışmanın ardından çiftin 34. kattaki apartman penceresinden düşerek öldü.
Polis, Carl Andre'yi tutukladı ve onu ikinci derece cinayetle suçladı. Görgü tanığı yoktu ve bir yargıç 1988'de Andre'yi tüm suçlamalardan beraat ettirdi. Sorumluluktan kurtulmasına rağmen, olay kariyerini ciddi şekilde etkiledi. Mendieta taraftarları, Andre'nin çalışmalarının sergilerinde protesto etmeye devam ediyor. En yenilerden biri, Los Angeles Çağdaş Sanat Müzesi'ndeki 2017 sergisiydi.
Eski
Carl Andre'nin takipçileri, onu heykeltraşlık tarihinde hayati bir figür olarak görüyor. Heykelin, biçimin, biçimin ve mekanın temel unsurlarını ortaya çıkardı. Minimalizm heykeltıraşı Richard Serra, Andre'nin çalışmalarını kendi çalışmaları için kritik bir sıçrama noktası olarak görüyordu. Dan Flavin'in hafif heykeller, büyük ölçekli kurulumlar yapmak için basit nesneler kullanarak Carl Andre'nin çalışmalarını yansıtıyor.
Kaynak
- Binici, Alistair. Carl Andre: Öğelerindeki Şeyler. Phaidon Press, 2011.