Anahtar fark: Elk ve Caribou, geyik ailesinin bir parçasıdır ve dolayısıyla birbirlerine oldukça benzerler. Ancak, aralarında sayısız farklılıklar vardır. Avrupa'nın çoğunda, elk 'wapiti' olarak adlandırılır, oysa caribou ren geyiği olarak bilinir.
Elk, esas olarak batı Kuzey Amerika ve doğu Asya'da bulunan büyük gövdeli bir geyik türüdür. Ancak, Arjantin, Avustralya ve Yeni Zelanda gibi yeni alanlara ve habitatlara tanıtıldılar. Avrupa'nın çoğunda, elklere "beyaz yumru" anlamına gelen Shawnee ve Cree kelimesi waapiti'den 'wapiti' denir. Wapiti, özellikle Asya alt türleri için kullanılır. Avrasya'da, elk ismi esasen geyik olan Alces alces türüne atıfta bulunur.
Caribou ayrıca büyük gövdeli bir geyik türüdür. Ancak, esas olarak Kuzey Amerika, Avrupa, Asya ve Grönland'ın kuzey bölgeleri dahil olmak üzere Kuzey Kutbu ve Subarktik bölgelerinde bulunur. Caribou, Avrupa'da ren geyiği olarak bilinir.
Elk ve Caribou arasında detaylı bir karşılaştırma:
Kanada geyiği
karibu
bilimsel sınıflandırma
Hayvania - Korda - Mammalya - Artiodactyla - Ruminantia - Cervidae - Cervinae - Cervus
Hayvania - Korda - Mammalya - Artiodactyla - Cervidae - Capreolinae - Rangifer
Türler
Cervus canadensis
Rangifer tarandus
altcins
Çok sayıda alt tür - altı Kuzey Amerika'dan ve dört Asya'dan
Genel olarak yaygın ve sayısız olsa da, alt türlerinin bazıları nadirdir ve en azından biri nesli tükenmiştir. Ren geyiği coğrafi bölgelere bağlı olarak değişkenlik gösteren çeşitli alt türlere sahiptir. Ancak, Tundra ren geyiği (altı alt tür) ve Woodland ren geyiği (üç alt tür) olarak bilinen ekosisteme bağlı olarak iki ana ren geyiği türü vardır.
Alternatif İsimler
Avrupa'da Wapiti; Avrasya'da elk, Alces alces, yani Moose anlamına gelir. Asya alt türlerine bazen maral denir.
Avrupa'da Ren Geyiği
Koruma Durumu
En Küçük Endişe
En Küçük Endişe
Yetişme ortamı
Orman ve orman kenarı
Arktik ve Subarctik bölgeler
İçinde bulunan
Öncelikle batı Kuzey Amerika ve doğu Asya'da. Arjantin, Avustralya ve Yeni Zelanda'da tanıtıldı.
Kuzey Amerika, Avrupa, Asya ve Grönland'ın kuzey bölgeleri.
Diyet
Otlar, bitkiler, yapraklar ve ağaç kabuğu. Yaz boyunca geyikler sürekli olarak yemek yiyerek günlük 4 ila 7 kilogram (8, 8 ila 15 lb) tüketiyorlar.
Genellikle kışın liken yer, özellikle de ren geyiği yosunu. Ancak, aynı zamanda söğüt ve huş ağacı yapraklarının yanı sıra saz ve otları da yerler. Bazı durumlarda, aynı zamanda, ıvır zıvır, kutup külü ve kuş yumurtaları ile besleneceklerini önerecek bazı kanıtlar var.
Özellikleri
Popülasyonlar, boynuz şekli ve büyüklüğü, vücut büyüklüğü, renklenme ve çiftleşme davranışına göre değişir. Avrasya alt-türlerinin DNA araştırmaları, boynuzlardaki, yele ve kabarık yama geliştirmedeki varyasyonun “iklimsel yaşam tarzı faktörlerine” dayandığını ortaya koydu. Kuzey Amerika'da erkeklere boğa, dişilere inek denir. Asya'da, sırasıyla geyik ve hind, bazen kullanılır. Elks, sığırlara benzer dört odacıklı bir mideye sahiptir.
Ren geyiği renk ve boyut bakımından önemli ölçüde değişir. Ren geyiğinin ultraviyole ışığı görebilen tek memeli olduğu düşünülmektedir. Geyik gibi, ren geyiği burun delikleri içindeki yüzey alanını önemli ölçüde artıran burun türbinli kemikleri içeren özel burunlara sahiptir. Gelen soğuk hava, ciğerlere girmeden önce hayvanın vücut ısısı ile ısıtılır ve su, süresi dolmuş havadan yoğunlaştırılır ve geyiklerin nefesi tükenmeden önce yakalanır. Daha sonra kuru gelen havayı nemlendirmek için kullanılır ve muhtemelen mukoza zarlarından kana emilir. Ren geyiği dört odacıklı bir mideye sahiptir.
Kürk
Saç boyalarında kırmızımsı bir renk tonunun yanı sıra büyük, açık renkli yamalar ve daha küçük kuyruklara sahip olun. Düşme sırasında, geyik kış aylarında onları izole etmelerine yardımcı olan daha kalın bir saç kat geliştirir. Yaz başlarında, yoğun kışlık ceket dökülmüştür.
Kürkün rengi hem bireysel olarak hem de mevsime ve alt türlere bağlı olarak önemli ölçüde değişir. Genellikle nispeten küçük olan Kuzey popülasyonları daha beyazken, tipik olarak nispeten büyük olan güney popülasyonları daha karanlıktır. Kat iki kat kürk içerir: yoğun, yünlü astar ve içi boş, hava dolu tüylerden oluşan uzun tüylü palto.
Antlers
Sadece erkeklerin boynuzları vardır. Bir boğa (erkek) geyik boynuzu, başının 4 metre (1, 2 metre) uzağına ulaşabilir, böylece hayvan 9 metre (2, 7 metre) yükseklikte kuleler. Bull Elk her Mart ayında boynuzlarını kaybeder, Mayıs ayında tekrar büyür.
Her iki cinsiyet de boynuzları büyütür, ancak erkeklerde genellikle daha büyüktür. Bununla birlikte, kadınların tamamen boynuz almadığı birkaç popülasyon vardır. İskandinavya popülasyonlarında, yaşlı erkeklerin boynuzları Aralık ayında düşer, genç erkekler ilkbaharda düşer ve dişiler yaz aylarında düşer. En büyük yarışlarda, büyük erkeklerin boynuzları genişlikte 100 cm (39 inç) ve ışın uzunluğunda 135 cm (53 inç) olabilir. Canlı geyik türleri arasında vücut büyüklüğüne göre en büyük geyik boynuzu vardır.
toynakları
Develerin, keçilerin ve sığırlarınkilere benzer şekilde her bir ayak üzerinde eşit miktarda parmak bulunur.
Ren geyiği toynakları mevsime uyum sağlar: yaz aylarında, tundranın yumuşak ve nemli olduğu yerlerde, ayak tabanları süngerimsi hale gelir ve ekstra çekiş sağlar. Kışın, pedler büzülür ve sıkılır, buzu kesen ve karı kaymasını engellemek için toynağın kenarını açığa çıkarır. Bu aynı zamanda karda, ren geyiği yosunu olarak bilinen bir liken türü olan en sevdikleri yiyeceğe kazmalarını sağlar.
Ortalama yaşam süresi
Vahşi ortamda 8 ila 12 yıl, esaret altında 20 yıl veya daha fazla.
Vahşi 15 yıl
Boyut
Omuzda yükseklik, 4 ila 5 ft (1, 2 ila 1, 5 m)
Omuzda 4 ila 5 ft (1, 2 ila 1, 5 m)
Ağırlık
325 - 1, 100 lbs (147 - 499 kg)
240 ila 700 lbs (109 ila 318 kg)
Grup ismi
Çete
sürü
davranış
Yetişkin elk genellikle yılın çoğu için tek cinsiyet gruplarında kalır. Rutin olarak bilinen çiftleşme döneminde, olgun boğalar ineklerin dikkatini çekmek için yarışır ve dişilerini haremlerinde savunmaya çalışırlar. Ritüelleştirilmiş çiftleşme davranışları, duruş, boynuz güreşi (fikir tartışması) ve bugling'i diğer erkeklere üstünlük kazandıran ve kadınları çeken yüksek sesli bir dizi seslendirmeyi içerir. Boğalar ayrıca, içinde idrara çıktıkları ve vücutlarını yuvarladıkları toprağı kazarlar. İdrar saçlarına batırır ve onlara inekleri çeken belirgin bir koku verir.
Çiftleşme eylül ayının sonundan kasım ayının başlarına kadar gerçekleşir. Erkekler kadınlara erişim için savaşır. İki erkek birbirlerinin boynuzlarını birbirine kilitler ve birbirlerini uzaklaştırmaya çalışırlar. En baskın olan erkekler, eşleştirmek için 15-20 kadar kadın toplayabilir. Bu süre zarfında bir erkek yemek yemeyi bırakacak ve vücut rezervlerinin çoğunu kaybedecektir.
üreme
Dişi geyik, sadece bir veya iki gün kısa östrus döngüsüne sahiptir ve eşleşmeler genellikle bir düzine veya daha fazla denemeyi içerir. Dişiler bir seferde bir ve çok nadiren iki yavru üretebilir. Gebelik süresi 240 ila 262 gündür ve yavrular 15 ila 16 kilogramdır (33 ila 35 lb). Buzağı, birçok geyik türünde olduğu gibi lekeli olarak doğar ve yaz sonunda lekelerini kaybederler.
Ren geyiği mevsimlik yetiştiricilerdir. Üreme mevsimi veya rut normalde 3 ila 4 hafta süren Eylül ayının başlarında başlar. Gebelik süresi yaklaşık 7 aydır (210 - 220 gün). Buzağılar, Mayıs veya Haziran aylarında doğabilir. 45 gün sonra buzağılar otlayıp yem yapabilir, ancak bir sonraki sonbahara kadar emmeye devam eder ve annelerinden bağımsız hale gelirler.
Göç
Pek çok geyik türü için olduğu gibi, özellikle dağlık bölgelerdeki geyikler, ilkbaharda, geri çekilen karların ardından ve sonbahardaki ters yönden daha yüksek irtifa alanlarına göç eder. Av baskısı ayrıca göçü ve hareketleri de etkiler.
Kuzey Amerika'daki bazı karibu popülasyonları, karasal herhangi bir memelinin en uzak ucuna göç ederek yılda 5.000 km'ye (3.100 mil) kadar seyahat eder ve 1.000.000 km2'yi (390.000 metrekare) kaplar. Normalde, göç sırasında günde yaklaşık 19–55 km (12–34 mi) yolculuk yapan caribou, 60-80 km / sa (37-50 mph) hızlarında koşabilir.
Ticari kullanımlar
Elk, avcılık, et üretimi ve kadife toplanması için esaret altında tutulur. Elk genellikle et üretimi için büyük çapta hasat edilmez. Boynuz kadife Doğu Asya tıbbında kullanılır. Elk postları, binlerce yıldır çadır örtüsü, battaniyeler, giysiler ve ayakkabılar için kullanılıyor. Modern kullanımlar daha dekoratif, ancak geyik derisi ayakkabılar, eldivenler ve kemerler nadir değildir.
Yabani ren geyiği avcılığı ve yarı evcil ren geyiği (et, deriler, geyik boynuzu, süt ve ulaşım için) sürüleri birçok Kuzey Kutbu ve Subarktik halkı için önemlidir.
Kültürel
Elk, birçok halkın kültürel tarihinde önemli bir rol oynamıştır. Elk'in piktogramları ve petroglifleri binlerce yıl önce uçurumlara oyulmuştur. Elk, Lakota toplumunda manevi bir rol oynadı.
Ren geyiği, Noel Baba'nın kızağının uçan ren geyiği ile çekildiği mit nedeniyle bilinir.