Pandemi sürecinde öğretmenliğimin ikinci yılında, iyimser kalmak için tüm çabalarıma rağmen, eğitim sisteminin kötüye gittiği hissini üzerimden atamadım.
Salgının liderleri eğitimle ilgili önceliklerini yeniden değerlendirmeye zorlayacağı umudu gün geçtikçe azalıyor gibi görünüyordu. 2020’yi takip eden üçüncü öğretim yılına biraz daha yaklaştığım her an, farklı bir şey yapmam gerektiğini hissettim. Birçok öğretmen gibi, yetersiz kaynaklara sahip okulları bir arada tutmaya çalışırken bitkin hissettim ve sınırımı aştım.
Kendi okulum pek çok beklenmedik emeklilik gördü, bir trend eyalet genelinde oluyor ve ülke çapında. Bazı meslektaşlarımız 2021-22 eğitim öğretim yılına dönmeyi düşünmediklerini açıkladı. Kolayca ayrılabilecek biri gidecekmiş gibi geldi. Öğretmenler, ben dahil, değişiklik aramak moral bozukluğu, yetersiz personel ve çok sayıda başka sorundan.
Daha adil ve dönüştürülmüş bir sisteme geri dönemeyeceğimiz netleştiği için, sürdürülebilir bir ortamda etki yaratabileceğim, sınıf dışında bir rol aramak istedim. Böylece, ülke çapındaki birçok öğretmen gibi ben de sınıftan ayrıldım.
Sınıftan ayrılmayı ciddi olarak düşünmeye başladığımda, okuldan tamamen ayrılmayı düşünmemiştim. En azından bir 5-10 yıl daha öğretmen-kütüphaneci olarak çalışmayı hayal ettim. Yeteneklerimi başka nerede uygulayabileceğimi hayal etmekte zorlandım ve bir öğretmen olarak çalışırken aldığım zevkin aynısını buldum. Yine de, eğitimde eşitlik, teknoloji ve öğrenme tasarımına olan tutkumu keşfetme olasılığı beni heyecanlandırdı.
Eğitimde, öğretmenler için açık olan çok az kariyer yolu vardır. Okullarda çalışmaya devam etmek isteyenler için tek yol, okul veya bölge yöneticisi olmak için dar bir merdivenden çıkmaktır. Bu pozisyonlar, zaman ve para gerektiren daha ileri dereceler, testler ve sertifikalar gerektirir. Başta stres, tükenmişlik ve moral bozukluğuna neden olan aynı sistem içinde çalışmaya devam etmek anlamına da gelir.
Bu, birçok sınıf öğretmeninin kalıpların dışında düşünmesini sağlıyor. Pandemik uzaktan öğrenmeden kazanılan bir dizi teknik beceri ve genel olarak öğretimde teknolojinin yükselişi ile donatılmış mevcut öğretmenler, büyük kariyer pivotu edtech veya diğer eğitim kuruluşlarına.
Bilgi aktarımı
Genellikle sınıftan çıkmanın en zor kısmı, kariyer yolumuzu K-12 ortamından uzaklaştırmaktır. Dünyamız, belirli bir dil, uygulamalar ve kültür ile diğer profesyonel ortamlardan çok uzak görünüyor. Çoğu zaman, transfer edilemeyecek kadar benzersiz bir beceri setimiz varmış gibi geliyor. Bu gerçeklerden daha fazla olamazdı. Öğretmenler, onları diğer pek çok pozisyon için çok uygun hale getiren geniş bir mesleki yetkinliğe sahiptir. Öğretmenler liderlik edebilir, tasarlayabilir, yönetebilir, aracılık edebilir, kolaylaştırabilir, rehberlik edebilir, araştırabilir, yazabilir ve çok daha fazlasını yapabilir.
Ayrıca okulları, öğrencileri ve mevcut öğretmenleri etkileyen edtech şirketlerinin ve diğer kuruluşların ihtiyaçlarını anlamak için çoğundan daha donanımlıyız. Harika öğretmenler sadece bir dizi teknik ve akademik beceri konusunda bilgili olmakla kalmaz, aynı zamanda doğal liderlerdir. Gruplara rehberlik etmeye, arkadan liderlik etmeye, güven aşılamaya ve güveni güçlendirmeye alışkındırlar.
Son olarak, öğretmenlerin sahip oldukları bilgilere saygı duyan ve onlara profesyonel olarak değer veren bir kuruluş bulmak çok önemlidir. Ne yazık ki, aynı aşırı çalışma ve çalışanları küçümseme döngüsünü beslemeye devam eden bazı yerler var. Diğer şirketler, sağlayabilecekleri eğitim fırsatlarından çok teknolojiye odaklanıyor. Bu, eski eğitimciler için değerlerde bir yanlış hizalama anlamına gelebilir.
Yeni Bir Bakış Açısı
Sınıf dışında çalışmak, genel olarak eğitim teknolojisi ve eğitim organizasyonları dünyasına birkaç yeni bakış açısı getirdi. Başlamış çok sayıda edtech şirketi var. Görünürde bir eğitimci olmadan. Yakın zamanda deneyimlemediyseniz, öğrencilerin ve öğretmenlerin karşılaştığı gerçek acı noktalarını anlamak çok zor hale geliyor. Bir öğretmen olarak, hangi şirketlerin öğretmen, öğrenci veya topluluk paydaş girdisi olmadan geliştirildiğini kolayca söyleyebilirim. Bazı şirketler bu gerçeği kabul ediyor gibi görünse de, liderlik edecek öğretmenleri aramaya devam etmeleri onlar için önemlidir.
Mevcut pozisyonumda, DEI ve multimodalite odaklı etkileşimli çevrimiçi öğrenme deneyimleri tasarlıyorum. Neredeyse tamamen eski öğretmenlerden oluşan bir ekiple birlikte çalışacak kadar şanslıyım. Bunun anlamı, sadece yarattığımız şeyin arkasındaki teoriyi değil, aynı zamanda pratik uygulamayı ve insanlar üzerinde nasıl derin bir etki yaratılacağını anlayan gerçek eğitimciler ve uygulayıcılardan oluşan bir ekip.
Genel olarak edtech ve eğitim dünyası, pandeminin bir sonucu olarak hızla büyüyor. Yeni fikirler ve fantastik çözümler ortaya çıkardı. Ancak, genellikle eksik olan şey, bu alanın günlük olarak etkilediği gerçek insanların sesidir. Geçiş yapmak isteyen öğretmenler, yalnızca sınıfın içinde değil, eğitimin tüm alanlarında bir sonraki adımın ön saflarında yer almaya hazırlanmalılar.
Alanda daha fazla insanla bağlantı kurdukça, daha fazla sınıf öğretmenine olan ihtiyacı duymaya devam ediyorum – ve şirketlerin bu kadar çok ihtiyaç duyulan perspektiften yoksun oldukları için genellikle nasıl yetersiz kaldığını. Sınıf dışında eğitim üzerinde bir etki yaratmaya devam etmek istiyorsak, başarı için sesimizin, deneyimimizin ve yeteneğimizin çok önemli olduğunu açıkça belirtmeliyiz. Sonuçta, harika öğretmenler bildiklerini paylaşmayı asla bırakmazlar.
Kaynak : https://www.edsurge.com/news/2022-04-26-i-left-the-classroom-to-work-in-edtech-i-m-still-teaching-and-leading