Editörün Notu: Aşağıdaki açıklama Meksika Devrimci Komünist Örgütü’nün Sesi olan Aurora Roja’da yayınlanmıştır. 8 Kasım 2021 tarihinde revcom.us web sitesinde çevirisine yer verilmiştir.
Bu yılın Ağustos ayında Tapachula’da tutulan göçmenlerin çaresizliği ve öfkesi yeniden açığa çıktı. Yetkililerden hiçbir haber almadan aylarca beklemenin ardından yüzlerce göçmen Ulusal Göç Enstitüsü’nün (INM) ofislerinde protesto gösterisi yaptı. Meksika Mülteci Yardım Komisyonu (Comar), iltica başvurusunda bulunma haklarını ve halihazırda yapılmış olan başvuruların zamanında çözümlenmesini talep etti. Cevap gelmedi.
Göçmenler için adeta bir “açık hava hapishanesi” haline gelen Tapachula şehrinde (Güney Meksika’da Guatemala’nın yanında) 125.000’den fazla insan kuşatılmış durumda. Rehin tutuluyorlar ve yetkililer Meksika’da yasal şekilde kalmalarını sağlayacak işlemleri kasıtlı olarak uzatıyor. Göçmenler evraksız bir şekilde kentten dışarı çıkamıyorlar, onlar için iş, yemek, para, barınak yok. 15.000’den fazla Ulusal Muhafız, Ordu ve Donanma görevlisi kuşatmayı terk etmemeleri için görevlendirilmiş durumda.
28 Ağustos’ta yüzlerce Haitili, Orta Amerikalı ve diğer göçmenler konvoy şeklinde yola çıktılar. Amerika Birleşik Devletleri’ne iltica başvurusunda bulunmak için kuzey sınırına ulaşmayı ya da hayatta kalabilecekleri Meksika’nın başka bir bölgesine ulaşmak istiyorlardı. Üniformalı adamlar tarafından vahşice saldırıya uğradılar. 100’den fazla kişi yakalandı ve INM otobüslerinde “güvence altına alındılar”. Yoldaşları bazı tutukluları serbest bırakmayı başardı ve birlikte yollarına devam ettiler. Sonraki günlerde üç kervan daha Tapachula’dan ayrıldı. Yine polis ve ordu onları pusuya düşürdü ve her seferinde yüzlerce göçmeni gözaltına aldı. Ancak yüzlerce kişi halen dağılmış durumda ve kuzeye gitmeye çalıştı.
On beş gün sonra, çoğunluğu Haitili olan yaklaşık 15.000 göçmen, Amerika Birleşik Devletleri’ne iltica başvurusunda bulunma haklarını talep ederek Teksas – Del Río’da bir köprünün altında kamp kurdu. Silahlı ABD ajanları tarafından kuşatıldılar, yetkililer hepsini götürene dek kaldıkları sekiz gün boyunca su, yiyecek ve bebek bezi almak için nehri geçerek Meksika’ya gitmek zorunda kaldılar. ABD İç Güvenlik Bakanlığı (DHS) başkanına göre, bu göçmenlerden 5.000’i “değerlendirilmek üzere” halen gözaltındaydı, 2.000’i “sınır dışı edildi” (Haiti’ye sürüldü) ve 8.000’i “gönüllü olarak Meksika’ya döndü”, yani sınır dışı edildiler veya kendi başlarına dönmeye zorlandılar. Meksika hükümeti ayrıca en az yüzlerce Haitiliyi Port-au-Prince’e sınır dışı etti ve çok daha fazlası zorla Tapachula’daki Siglo XXI gözaltı merkezine geri gönderildi. Yetkililer, diğer ülkelerden göçmenleri Guatemala’ya sınır dışı ediyorlar.
5 Ekim’de Tapachula’da başka bir 500 göçmen göçmenlik işlemlerini hızlandırmalarını, aksi takdirde 20 gün içinde Mexico City’ye bir konvoyla ayrılmalarını talep ederek yeniden gösteri yaptı. Pueblos sin Fronteras’ın [Sınır Tanımayan İnsanlar] direktörü Irineo Mújica, “İnsanların kağıtlarının hazırlanması için 20 gün vermiştik. Bu hapishane çoktan geçersizdir. Belgemiz olsa da olmasa da Mexico City’ye gideceğiz.” dedi. Biz bu yazıyı yazarken, bu kervan 23 Ekim’de çoktan yola çıkmıştı.
Meksika ve ABD Hükümetleri Tarafından Uygulanan Acımasız Baskı
Her iki ülkenin yöneticileri de “insan haklarına” saygı gösterilmesine ilişkin ballı ve ikiyüzlü ifadeleri sarf ederken, gerçek şu ki, göçmenler, kendi ülkelerinde tam da dünya kapitalist-emperyalist sisteminin işleyişinin neden olduğu cehennemden kaçarak, hayatta kalabilecekleri bir yer arama “suçu” için vahşice bastırılmakta ve avlanmaktadır.
Meksika’nın güney ve kuzey sınırlarındaki göçmen ajanları, Ulusal Muhafızlar, Ordu ve yerel polis, göçmenleri acımasızca avladı, yaraladı, gözaltına aldı ve sınır dışı etti. Vahşi saldırılardan bazıları videoya kaydedildi: Tapachula’daki (Latin Amerika’nın en büyüğü) göçmen gözaltı merkezinin yöneticisi olan Chiapas’ta Jorge Alejandro Palau bir göçmeni yakalayıp sürükledi, böylece diğer ajanlar onu yere serebildiler, kafasına birkaç kez vurup tekmelediler. Başka bir videoda, Ulusal Muhafız üyeleri, oğlunu kucağında taşıyan bir adamı yere serdi. Çocuğunu boynuna sararak ayağa kalktı. Üniformalı adamlar onu itip kalkanlarıyla yolunu kesmeye çalışıyorlar ve adam onlara “Öldürün beni. Beni burada oğlumla öldürün!” diye bağırdı. Mapastepec’te, Ulusal Muhafız birlikleri, şehir merkezindeki parkta dinlenen göçmen aileleri çevreliyor; ellerinden geldiğince herkesi döverek tutukluyorlar. Aileler dağılıyor, bir kadın çaresizce bulamadığı oğlunu arıyor. ABD sınırındaki Ciudad Acuña, Coahuila’da Ulusal Muhafızlar bir otele girerek -belgeli ya da belgesiz- tüm göçmenleri gözaltına alıp onları Tapachula’ya iade etmek için kapı ve pencereleri kırıyor. Villahermosa, Tabasco [güney Meksika]; ya da onları Guatemala’ya sınır dışı ediliyorlar. Kuzey Meksika’da çok daha fazlasını tutukladılar, ABD’ye kadar kaç kişinin yakalandığını bildirmediler.
Öte yandan, ABD’de Haitili göçmenlere karşı dizginlerini kırbaç olarak kullanan at sırtında bir sınır devriye görevlisi videoya çekildi. Başka bir ajan atıyla neredeyse iki çocuğu ezdi ve biri bir göçmene şu şekilde bağırıp hakaret etti; “İşte bu yüzden ülkeniz bir bok çukuru, çünkü kadınlarınızı kullanıyorsunuz” (ABD’ye geçmek için). Bir hafta boyunca silahlı üniformalı adamlar onları kuşattılar ve insanları köprü altında sıkıştırdılar. Yüzlerce Haitili Port-au-Prince’e sınır dışı edildiğinde, diğerleri Ciudad Acuña’ya geri döndü. Bu durumdaki bir ebeveyn, “Tuzaktan haberi olmayan ve tuzağa düşen fareler gibi olmak istemiyorum, çünkü Haiti’ye geri dönmek diri diri gömülmek gibi” diyor. Yabancı düşmanı ırkçı baskılar ve sınır dışı edilmeler (binlerce mültecinin sığınma hakkının reddedilmesi), ABD merkezli Haitililerin ve bu acımasız suistimallere tepki duyan diğer insanların protestolarına yol açtı.
ABD’nin Haiti Özel Temsilcisi Daniel Foote bile Haitililerin sınır dışı edilmesini protesto etmek için görevinden istifa etti. “Amerika Birleşik Devletleri’nin binlerce Haitili mülteciyi ve yasadışı göçmeni, kontrolü elinde tutan silahlı çetelerin oluşturduğu tehlike nedeniyle Amerikalı yetkililerin yerleşkeleri güvence altına almakla sınırlandığı bir ülke olan Haiti’ye sınır dışı etme yönündeki insanlık dışı, verimsiz kararıyla bağlantılı olmayacağım” diye yazdı. Haiti’nin “yoksulluk, suç, hükümet yolsuzluğu ve insani kaynak eksikliği” nedeniyle harap olduğunu kaydetti ve Haiti’de daha fazla felaketin “korkunç” sonuçlara yol açacağı konusunda uyardı, sadece Haiti için de değil “ABD’de ve yarım küredeki komşularımızda.” Bu son yorum, ABD egemen sınıfının bazı kesimlerinin göç patlamasının kendi topraklarındaki egemenliklerini istikrarsızlaştırabileceğinden duydukları korkuya atıfta bulunmaktadır.
Hemen hemen tüm Haitili göçmenler, yıllarca Şili veya Brezilya’da yaşadıktan sonra Meksika’ya geldiler ve burada yoksulluk, deprem ve kasırgaların yıkımı ve ABD emperyalizmi tarafından dayatılan ve desteklenen hükümetlerin baskı ve soygunları nedeniyle kaçtılar. Şimdi Haiti’deki durum daha da kötü. Göçmenlerin de belirttiği gibi, orada bir başkan yok (Temmuz ayında suikaste uğradı), kongre yok, iş yok ve suç çeteleri her şeyi yönetiyor, insanları kaçırıp öldürüyorlar. Şili ve Brezilya’da, (pandemi tarafından şiddetlenen) işsizlik, göçmenlerin çalışma izinlerini reddeden göçmen karşıtı politikalar ve nüfusun bazı kesimleri arasında artan yabancı düşmanlığı, onları hayatta kalmak için yeniden göç etmeye zorluyor.
Basında çıkan haberlere göre, Ağustos ayının başından beri Teksas ve Matamoros’tan [kuzey Meksika’dan] “neredeyse her gün” göçmenlerle dolu uçaklar kalkıyor. INM onları, Meksika’da bulunma izinleri olan göçmenler de dahil olmak üzere Guatemala ormanındaki uzak bölgelere hiçbir şey olmadan geçmeye zorluyor. Ekim 2020’den Eylül 2021’e kadar ABD Sınır Devriyesi, Meksika sınırında yaklaşık 1.700.000 göçmeni gözaltına aldı: 608.000 Meksikalı, Honduras, Guatemala ve El Salvador’dan (Orta Amerika’nın sözde “Kuzey Üçgeni”) 684.000 vatandaş ve Haiti, Venezuela, Küba ve düzinelerce başka ülkeden 367.000 vatandaş.
Kuzey Meksika sınırına ulaşan ve ABD’ye sığınma başvurusunda bulunmayı başaran yüz binlerce göçmen Meksika’ya sınır dışı edildi. Birçoğu kuzey sınırında açıkta yaşıyor, üniformalı ajanlar veya üniformasız suç çeteleri tarafından dayak, gasp ve adam kaçırmaya maruz kalıyor. Sığınmacıların sınır dışı edilmesini “yasallaştıran” bu “Meksika’da Kal” programına son verilmesini talep eden ABD’deki göçmen savunucuları, sınır dışı edilen göçmenlere yönelik 6.356 kaçırma, tecavüz, işkence ve diğer saldırılara ilişkin rapor olduğuna dikkat çekiyor. Ayrıca “Meksika hükümet ajanlarının göçmen ve sığınmacıların şiddet içeren saldırılarında ve kaçırılmasında suç ortaklığına” da dikkat çekiyorlar.
ABD ve Meksika hükümetleri göçmenlerin haklı taleplerine bu şekilde yanıt veriyor.
Eşsiz İkiyüzlülük
ABD emperyalistlerinin hükümeti, bağımlı ve egemen bir ülke olan Meksika’nın kapitalist hükümetini göçmenleri sınıra ulaşmadan yakalamaya, gözaltına almaya ve sınır dışı etmeye zorluyor. Biden, göçmenlik politikasının adil ve insancıl olduğunu ilan ederken, Meksika başkanı Andrés Manuel López Obrador [AMLO] “sınırlandırma” politikasının “göçmenleri korumak” olduğunda ısrar ediyor. İki hükümet, göçmenlerin “insan haklarına” saygı duyma sözü verirken, onları ABD’ye ulaşmaya çalışırken “risk almamaları” hatta Mexico City’yi ve silahlı muhafızlarını salıvererek onları dövmek, tecavüz etmek, kilitlemek ve her gün büyük çapta olay yerinde sınır dışı etmek konusunda uyardı.
Meksika hükümeti, bu kıtaya ve dünyanın çoğuna hakim olan süper gücün sınırlarını “güvence altına almak” “misyonuyla” işlediği bu insanlığa karşı suçları gizlemek için aldatıcı bir dil kullanıyor: Tutuklamalara “kurtarma”, hapis cezasına “konaklama”, gözaltı merkezleri “göç merkezleri” ve sınır dışı edilmelere “yardımcı gönüllü geri dönüşler” diyorlar.
AMLO, “Hayat Ekme” programı ve Chiapas, Guatemala, Honduras ve El Salvador’daki emperyalist yatırımlarla aslında herhangi bir “baskı olmadığına” ve “stratejisinin” göçe neden olan “temel sorunları çözmek” olduğuna dair yeminler ediyor. Ancak bu önlemlerin ciddi hiçbir sonucu olmamıştır ve olmayacaktır. Yükselen göç dalgasını (gerçek endişeleri) azaltmayacak, çok az insanın hayatı iyileşecektir.
Sorunun “Kökü” Bu Sistemdir ve Tek Çözüm Devrimdir
Milyonlarca insanın doğduğu ülkede yaşayamaması nasıl bir sistemdir? Açlık ve işsizlik nedeniyle göçler artıyor; ekinleri yok eden ve kasırgaları, selleri ve kuraklıkları yoğunlaştıran küresel ısınma nedeniyle; gerici savaşlar nedeniyle; siyasi kaos ve giderek daha fazla ülkede işleri yürüten ve ayrım gözetmeksizin insanları öldüren suç çeteleri kendini gösteriyor. Beyaz üstünlüğü, erkek üstünlüğü ve yabancı düşmanlığının neden olduğu suçlar ve vahşet nedeniyle bunlar yaşanıyor. Bu dehşet, 270.000.000’den fazla göçmeni, bu dünyada hayatta kalabilecekleri bir yer aramak için hayatlarını riske atmak için ülkelerinden uzaklaştırıyor.
Kapitalist-emperyalist sistem tüm bunları içerir ve sorunun asıl temeli budur. Bu sistemin işleyişi, insanlık için bu dehşetlerden herhangi birine uygun bir çözüme izin vermez. Aksine, onları yoğunlaştırır. Dünyayı sarsan krizler, kapitalist sistemin kendi çelişkilerinden kaynaklanmaktadır ve bunların yalnızca insanların acılarını büyük ölçüde artırmakla kalmayıp, aynı zamanda sistemi ayakta tutma sorunlarını da artırdığını anlamak önemlidir. Yalnızca komünist bir devrim ve amacı her türlü sömürü ve baskıyı ortadan kaldırmak olan gerçek bir sosyalist sistemin kurulması bu sistemi devirebilir. Bu devrimi mümkün kılan koşulların birçok ülkede ortaya çıkma olasılığının çok yüksek olduğu zamanlarda yaşıyoruz.
Göçmenleri savunmalı ve onların haklı yaşam mücadelesini desteklemeliyiz ve her şeyden önce başka bir dünya yaratmanın tek yolu olan devrimi hazırlamalı ve tüm bu gereksiz acılara son vermeliyiz.
Aurora Roja
Meksika Devrimci Komünist Örgütünün Sesi
aurora-roja.blogspot.com | email@example.com