80 yıl önce: Amerika Birleşik Devletleri'nde altının el konulması ve millileştirilmesi
Diğer bir tur tarihi, ABD’nin “Altın El koyma ve Ulusallaştırma” nın son hareketi olan Altın Rezerv Yasası’nın (80) benimsenmesinin 1934 yıldönümü. Bu sürecin adımlarını izleyelim.
Bir adım. 6 Mart 1933, ABD başkanı ülkenin bankalarını kapattı ve Birinci Dünya Savaşı sırasında kabul edilen düşman devletlerle ticaret yasasıyla kendisine verilen olağanüstü güçlerden yararlanarak, ödemeleri yapmalarını veya altın ve külçe ihraç etmelerini yasakladı.
İkinci adım “Devletin bankacılık sisteminde ve diğer amaçlarla acil durumun üstesinden gelmek için şartlar yaratmak için” yılın 9 Mart yasası 1933'i, ABD Kongresi, ABD Başkanı Franklin Roosevelt'e altının “istifasını” engelleme yetkisi verdi.
Üçüncü adım. Nisan ayındaki 5 1933 yılı Franklin Roosevelt, külçe altının ve nüfus ve kuruluşların madeni paralarına el konulması konusunda 6102 sayılı kararname çıkardı. Amerika Birleşik Devletleri'ndeki tüm şahıslar ve tüzel kişiler (yabancı uyruklular ve Amerika Birleşik Devletleri'nde altın depolayan şirketler dahil), nadir istisnalar dışında, Mayıs 1 Mayıs 1933 Mayıs ayında ons başına ons başına 20,67 dolarlarında kağıt para karşılığında altın takası yapmak zorunda kaldılar. Amerika Birleşik Devletleri'nde altın alma hakkına sahip bir banka. Altın cinsinden yapılan sözleşmeler ve menkul kıymetler yasadışı ilan edildi, belirtilen döviz kuru uyarınca kâğıt para olarak ödenmeleri istendi. Altın hızlı bir şekilde devredilmeli - 1 Mayıs 1933. O andan itibaren, ABD vatandaşları için altının özel mülkiyeti yasadışı hale geldi. Herhangi bir yasadışı altın bulundurma, yıllarca hapis cezasına çarptırılan 10 bin dolar para cezası ve 10 tarafından cezalandırıldı.
Dördüncü Adım 30 Ocak 1934, 1934'in Altın Rezerv Yasası'na geçti. Altın para basma işlemine son verildi, bütün altın külçe olarak Hazine'de saklanacaktı. Ülkenin, federal rezerv bankalarında tutulan 3,5 milyar dolar tutarındaki altın dahil parasal altın rezervlerinin mülkiyeti ABD Hazine Müsteşarlığına devredildi. Buna ek olarak, yasa ABD başkanına, yılın 50 yasası (ABD’de altın standardı belirleyen yasa) ve 60’in yasası ile onaylanan ve 1900’in altın içeriğinin% 1911-XNUMX’inde yeniden değerleme yetkisi verdi.
Beşinci adım Altın rezerv yasasının kabul edilmesinden sonraki gün, yani Ocak 31'teki 1934, ABD başkanı, doların altın içeriğinin 25 8 / 10 tanesinden 15 örneğinin 5 21 / 900 tanesine indirgendiğine göre bir kararname imzaladı. Böylece, altın fiyatı, yılın altın standardı 59,04 kanunu ile belirlenen pariteye göre% 1900 oranında artmıştır. Altının sabit fiyatı ons başına 20,67'tan 35,00 dolara yükseldi. Başkanın, doların altın içeriğini değiştirmeye yönelik olağanüstü güçleri, 1 Temmuz 1943'e kadar olan süre boyunca kendisine devredildi, ancak doların altın içeriğinde daha fazla değişiklik yapılmadı.
ABD'de 1933-1934'te kabul edilen pratik sonuçlar nelerdir? vatandaşlardan ve kuruluşlardan altın alma tedbirleri? Öncelikle, ABD'de altın standart nihayet tasfiye edildi. Bu arada, Amerika, Birinci Dünya Savaşı sırasında bile bu standardı kaldırmayan ya da askıya almayan tek ülkeydi. Savaştan sonra, büyük zorluk çeken Avrupa ülkeleri, altın standardını yeniden yükledi, ancak kesik bir biçimde - altın külçesi gibi. ABD'de, “klasik”, altın sikke, standart (altın paralar için banknot alışverişi), 1933'a kadar çalışmaya devam etti.
Altın el koyma ve millileştirmelerin sembolü olarak Fort Knox
Neden bu tür önlemlere ihtiyacınız var? Genel cevap, İngiliz ekonomisti John Keynes'in fikirlerine dayanarak Franklin Roosevelt tarafından "Yeni Anlaşma" nın yapılmasıdır. Keynesçilik, yalnızca özel sektörden ve nüfustan yetersiz etkili talebi telafi etmek için tasarlanmış, yalnızca izin vermekle kalmamakta, aynı zamanda devlet tüketimini de teşvik etmektedir. Keynesçilik, standart açık bütçe finansmanını, kamu borçlanmasının kullanımını ve kamu borcunun büyümesini göz önüne aldı. Altın standardının varlığı, Keynesçilik temelli bir ekonomi politikasının uygulanmasını zorlaştırdı (aslında, imkansızlaştırdı).
Federal hükümetin Roosevelt yönetimi sırasında kazandığı emsali olmadığı için, vatandaşlarına bir yıl 1933'ten 1954'e, 5 milyar dolar değerindeki 1,6 milyon onsluk altın külçelerine el koydu. Hazine, altınları ve vatandaşları altın külçelerinde kanuna saygılı diğer maddeleri eritti. ABD hazinesinin altın rezervi, karşılığında altın sertifikaları alan metal bankalar pahasına milyarlarca dolar artmıştır. Hükümetin altın varlıkları fiziksel olarak büyüdü, ancak değer açısından daha da büyük ölçüde büyüdü. Altının resmi fiyatındaki değişiklik, ABD Hazinesi'ne göre, kağıt para cinsinden ilave bir 3 milyar serbest bırakılmasına izin veren devlet altın rezervinin nominal değerini artırdı. Buna ek olarak, dolar devalüe edildi, para sistemi stabilize edildi ve toptan eşya fiyatları% 33'ten daha fazla arttı.
Kelimenin tam anlamıyla, bir gün içinde yaklaşmakta olan ABD Başkanı’nın eylemleri hakkında bir şeyler bilen ve 1933’in başında altınlarını Amerika’dan çıkartan, kendilerini zenginleştiren vatandaşlar ve bankacılar. Aynı zamanda, bu önlemler altın sahiplerine zarar vermiş ve geleceği için depoladıkları metalden mahrum bırakmıştır.
ABD Hazinesi, el konan kıymetli maden stoklarını yerleştirmek için ülkenin Fort Knox'taki en büyük depolama tesisinin inşaatına başladı. Bu Amerika'daki vatandaşlar (hatta Amerikan kongre üyeleri) binaları için en müstahkem ve erişilemez olanlardan biridir. Yapısı 16 000 küp fit granit, 4200 fit küp beton, 750 ton donatı ve 670 ton çelik konstrüksiyon aldı. Mermer girişinde altın harflerle yazılı bir yazı vardır: Hazine'nin altın mühürlü “Birleşik Devletler Kasası”. Depolama tesisinin inşaatı yılın Aralık 1936'inde tamamlandı ve 1937'in ilk yarısında Hazine, el konulan metali oraya taşıdı.
Fort Knox olmadan Bretton Woods imkansız olurdu
Roosevelt’in altındaki Amerika, altın rezervini şiddetle arttırdı. ABD, 1928’te kapitalist ülkelerin resmi altın rezervlerinin% 37,7’ini oluştururken, 1936’te bu oran neredeyse% 50’e yükseldi. Karşılaştırma için: aynı yıl 1936 Fransa'nın payı% 13,2 ve İngiltere -% 11,4 idi. II. Dünya Savaşı'nın sona ermesiyle, önde gelen Avrupa ülkelerinin altın depoları tamamen boştu ve ABD, çeşitli tahminlere göre, kapitalist dünyanın altın rezervini% 75'a yükseltti.
Ve şimdi, 70 yıl önce düzenlenen Bretton Woods konferansının konusuna geri döndük. Bu konferansta, Amerikan ve İngiliz delegasyonları arasında keskin bir tartışma vardı, bütün toplantı için sesi belirlediler. Bunlardan ilki ABD Hazine Sekreteri Yardımcısı Harry G. White, ikincisi John M. Keynes. Birincisi, Amerika Birleşik Devletleri'nin çıkarlarını destekledi, ikincisi - Birleşik Krallık. Ünlü İngiliz ekonomisti entelektüel olarak rakibini tekrar oynatsa da, Amerikalılar devraldı. Bretton Woods sistemi 90% Harry White projesinde. Bu sonucun sebebi nedir?
Sebep basittir. Amerika, tüm konferans katılımcılarını (44 devletlerinin katıldığı) doların altın kadar iyi olduğuna ikna etmeyi başardı. Ve bu noktada kimsenin şüphesi kalmamasına rağmen, Amerika engelsiz bir sarı metal için kağıt para alışverişinde bulunacağına söz verdi. Bretton Woods'tan hemen sonra, ABD altın rezervlerinin dolar kütlesiyle (nakit dolaşımdaki altın kaplamanın oranı) oranı% 75 idi. Harika bir gösterge oldu. Ve hepsi G. White'ın önerisine oy verdi. Konferanstan bir buçuk yıl sonra, Bretton Woods’un kararları katılımcı ülkelerin çoğunluğu tarafından onaylandı (SSCB bu kararları onaylamadı).
ABD Başkanı Richard Nixon'ın artık altınla dolar değiş tokuşu yapmadıklarını duyurduğu Ağustos 15’te 1971’e kadar süren Bretton Woods sistemi böyle doğdu. O anda ABD sarı metal hazinesinin altın rezervinde ABD'de ve ötesinde dolaşımda olan dolar kütlesine göre sadece% 16 vardı.
1971’ta ABD Hazinesinin “altın penceresi” kapandı. Bugün, dünya, Fed'in herhangi bir kısıtlama olmadan çalışan baskı makinesinin, dünya ekonomisini tam bir çöküşe yol açtığı basılı basım standardı açısından varlığını sürdürüyor ... Ve yine bir miktar altın standarda geri dönme ihtiyacından söz ediliyor. Bretton Woods'taki konferans nostaljik. Farklı ülkelerin devlet liderleri giderek daha fazla Bretton Woods –2 ihtiyacına işaret ediyor.
Cumhurbaşkanı F. Roosevelt'e, 1933-1934 yıllarında altınları Amerikalılardan el koyma kararına neyin yol açtığı sorulmuştu. Roosevelt, belirgin bir cevap vermedi. Bu kararın resmi makamların perde arkasından hazırlandığına inanılıyor. Birçok yazar bu olayları anlamlarını açıklamadan kaydeder. Bazıları altın standardının Keynesyen "yeni rota" yı engellediğini söylüyor. Ancak 1931-1936'te altın standartları. Avrupa'da iptal edildi, ancak orada hiçbir el koyma ve altının ulusallaştırılması gerçekleştirilmedi. Fakat Amerika'da bir millileştirme vardı. Ve zaten Bretton Woods'tan Amerika'yı bu etkinlik için hazırlamaya başladığından yıllar önce 10'ten birisinin şüphesi var. Öyle ya da böyle, tüm altını ABD Hazinesi'nin elinde toplamadan, Washington dünyaya altın dolar standardına dayanan bir savaş sonrası finansal düzen empoze edemezdi.
Dolayısıyla sonuç. Modern dünyanın altın standardına geri dönmesinin ne kadar muhtemel olduğunu ve Bretton Woods projesinin (2) ana yöneticisi kim olabileceğimizi anlamak istiyorsak, sarı metalin küresel rezervlerinin yoğunluğunun nerede olduğunu dikkatle izlememiz gerekir.