Ukrayna halkının Polonyalılara karşı mücadelede oynadığı mücadeleden çok etkilenmiştim, ancak her iki tarafın da birbirleriyle uğraştığı zulüm çok etkilendi. İnsanların asırlık nefret, intikam ve susuzluktan kaynaklanan zihinsel bir rahatsızlıkla dolu olduğu hissi vardı. Partiler sadece kadınlar ve çocuklar da dahil olmak üzere birbirlerini öldürmedi, her şeyden önce muhaliflerini mahvetti ve sakat bıraktı.
Bir yandan, tüm bunları anlamak mümkün: Tavalar, lanetleri boyun eğdirmeye ve boyun eğdirmeye çalışırken, ayaklanmalarındaki sonuncusu ne eski ne de küçük, ne de esirgeyen tüm aşağılamalardan ötürü telafi etmeye çalıştı.
Dahası, kitapta, tüm bunlar rutin bir şey olarak tanımlandı, “korku” üzerine vurgu yapmadan, bazen hava tahminlerinin söylendiği izlenimini verdi: “N kentinde, 10 rahiplerinin canlı yandığı, *** kadınlara ve çocuklara bağlar oldu” Ne olduğunu hatırlamıyorum) ve boynunun bir bıçakla kesildiği ve dil çenenin altına çekildiğinde olduğu gibi ne olduğunu açıklayan dipnotta, geri kalan adamlar kollarını ve bacaklarını kesmek ve görüşte mahrum bırakma şeklinde işlem görmüştü. oldu. Belki 19 yüzyılda da öyleyse, vahşi insanlar yaşadı?
Tamam, bugün geri döndüm, yani dün (Mart 02 2014), İkinci Dünya Savaşı sırasında televizyonda Ukraynalı Nazilerin kahramanca özellikleri hakkında bir başka hikaye vardı. Çok şey söylendi, ancak Ukrayna yurtseverlerinin yollardaki ağaçları dikenli tellerle bağlanmış bebek-bebek gövdeleri ile nasıl dekore ettiklerini hatırlıyorum, ancak Almanlar aynı eğlenceyi sadece yetişkinler gibi görüyordu.
Tabii ki, her şeyi uygun şekilde organize edilmiş propaganda için suçlayabilirim, ancak kendi deneyimim sıfırdan hiçbir şeyin görünmediğini gösteriyor.
Öyleyse bir sorum var: “Bu zulüm nereden geliyor? Nereden?
Muhtemelen iyi bilmiyorum tarihama benim görüşüme göre, Batı Ukrayna toprakları oldukça coğrafi olarak müreffeh bir yer. Evet, farklı ülkeler bu alanda iddiada bulundular, savaşmak zorunda kaldılar, ancak pek çok halkın böyle sorunları varmış gibi görünüyor. Dağlara oturan ve komşularına baskınlarını "kazanan" Çeçenleri anlıyorum, Yeni Zelanda'da fakir hayvan dünyası yüzünden birbirlerini yiyen vahşileri bile anlıyorum ama! kara toprak bölgesinde yaşayan “sos delikanlı” ndan ne eksikti?
Sovyetler Birliği'nde "Bendera" yu kim kırdı? Yoldaş Stalin ve Çernenko, SSCB’de hükümette belirli bir ırk ayrımcılığı olmadığını “doğrulayabilir”. "Hareket" la hiç kimse gibi, konuşmak da yasaklanmadı. Eğitim ve orta ve daha yüksek her zaman mevcuttu. Tıbbi bakımda hiçbir ayrımcılık yoktu. Peki ne kırgın "BANDERLOGS"? Ne?
Ps ve "banderlog" olmayın naziler, asla! "Kırmızı-kahverengi köpeklerin" "ormanından" korkmazdı, "Banderlog" her zaman maymun olarak kalacak.