Kıtaların Yerleşimi Küresel İklimi Nasıl Etkiler?
Levha tektoniği teorisine göre, dünya kıtalarını taşıyan tektonik levhalar birbirlerine göre yavaşça hareket eder ve onları yalnızca milyonlarca yıllık zaman ölçeklerinde farkedilir şekilde yeniden düzenler. Tektonik plakalar tırnaklarınız büyüdükçe hızla hareket eder. Okyanus plakalarının kenarlarının sürekli olarak manto içine daldırıldığı, yeni magmanın plakanın merkezinde oluşan çatlakları doldurması için acele etmesine izin veren deniz dibi yayılması denilen bir fenomen tarafından itilirler. Deniz tabanının yayılmasının sebep olduğu çatlaklar, dünyanın okyanus tabanları çevresinde tek bir kesintisiz çizgide uzanır.
Kıtaların yerleştirilmesi küresel iklimi çeşitli şekillerde etkiler. Kıtaların göreceli düzenlemesi, büyük Buz Çağlarının gelişini ve gidişini güneş çevrimlerinden veya diğer faktörlerden daha fazla düzenleyebilir. Kuzey veya güney kutup bölgelerinde bir kıta olduğu zaman, buzullanma ve küresel iklimi etkileme riski vardır. Özellikle de yalnızca kutupsal olan Antarktika durumunda, soğuk bir dairesel uç akımı kıtayı dolaşmaya başlar ve soğutma ve buzlanmanın geri besleme döngüsüne neden olur. Sonuç olarak, Antarktika iç dünyadaki en büyük çöl; çöl, nem yokluğu olarak tanımlanır. Son derece düşük sıcaklıklar buzdaki tüm nemi hapseder.
Bir zamanlar, on milyonlarca yıl önce Antarktika, bereketli bir orman kıtasıydı. Gezegenin tarihinin çoğu boyunca, ormanlar kutuplardan direğe genişledi. Dinozor fosilleri Güney Kutbu'ndan 20 derece paleolatitude içinde bulunmuştur. Bu, özellikle dinozorların memelilere göre daha yavaş metabolizması olduğunu ve muhtemelen soğuk algınlığı ile ilgilenmediğini göz önüne alarak dikkate değerdir. Küresel iklime karşı duyarlılıkları muhtemelen düşüşlerine katkıda bulunan şeydir. Küresel iklim değişiklikleriyle başa çıkmamaları, memelilerin kitlesel yok olmaları ve dinozorların (kuşların ataları hariç) tükenmelerine neden olmalarıdır.
Küresel iklimi güçlü bir şekilde etkileyen diğer bir faktör ise kıtaların, süper kıta Panga'da olduğu gibi, bugün olduğu gibi büyük ölçüde birbirinden ayrı olarak mı itilip açılmadığıdır. Kıtalar bir araya geldiğinde, topraklarının çoğunun okyanuslardan çok uzak olduğu anlamına gelir, bu da nemin onlara ulaşmasını ve çöller üretmesini zorlaştırır. Var olan en büyük çölün, Pangea kıtasının merkezi olduğu düşünülmektedir. Bugün, yaşam çoğu kıtanın iç kısmında bol miktarda bulunur, ancak o zamanlar Pangaea'nın merkezi neredeyse tüm yaşamdan mahrum olurdu.