10 günlük ulusal yas, anma ve az da olsa bir beklentinin ardından, dünyanın dört bir yanındaki gazeteler ön sayfalarını Kraliçe II. Elizabeth’in Windsor’a son yolculuğuna verdi.
bu gardiyanın ana görüntü, günün en mahrem bölümünde Caroline Davies’in bir raporunun üzerinde, Kraliçe’nin tabutunu Windsor Şatosu’ndaki George VI Anıt Şapeli’nin karanlık girişine götüren taşıyıcı partiyi gösteriyor: bir aile vedası. Jonathan Freedland, Esther Addley ve Marina Hyde’ın diğer eserleri monarşinin geleceğini, geçmişini ve bugününü değerlendiriyor.
bu Ayna haraç baskısı için bir poster ön sayfasında benzer bir resim seçer ve tabutun üstündeki aziz öğeleri tam olarak gösterir. Küçük yazı tipinde sade bir başlık basitçe “… tekrar buluşana kadar” diyor.
bu Zamanlar Yine, Westminster Abbey’e giren tabutu gösteren bir ön sayfa seçiyor ve şu başlıkla: “Dinlendiği yere taşındı”. Arka sayfada Hubert Parry’nin Songs of Elveda’sından bir alıntı var: “O zaman budala menzillerini terk et, Çünkü seni hiç kimse koruyamaz Ama hiç değişmeyen birini, Senin Tanrını, senin hayatını, senin tedavini.”
bu İfade etmek sargısını geçmişe veda etmek ve geleceğe bakmak için kullanır. Kraliçe’nin tabutu ön sayfada “Kraliçemiz Tanrı korusun” başlığıyla birlikte hakimken, arkada gözyaşı döken, selamlayan Kral III.
bu Finansal Zamanlar Westminster Abbey’in nefsindeki tabuta yukarıdan bakıyor ve başlığı için Canterbury Başpiskoposu Justin Welby’den bir alıntı seçiyor: “Hizmet etmeyi seven insanlar hayatın her alanında nadirdir. Sevgi dolu hizmet liderleri hala daha nadirdir.”
bu Telgraf Kral Charles’ın Korumalı Muhafızlar’ın Bölük Kampı Rengini Kraliçe’nin tabutuna yerleştirdiğini gösteren ana görüntüsü için hassas bir anda evler. Hannah Furness’in günle ilgili beş sütunluk raporunun üstündeki manşet, “Aşkın taşması”.
bu Güneş kraliyet moru rengiyle kalıyor ve veda için toplanan kalabalığı öne çıkaran birkaç kağıttan biri. Windsor’a Uzun Yürüyüş boyunca yapılan cenaze kortejinin resminin karşısında, iyimser başlık “Onu muzaffer gönderdik”. Sargısının arka sayfasında, tabutun son dinlenme yerine indirildiği görülüyor.
bu Posta Windsor’daki St George kilisesindeki kasaya indirilen tabutun görüntüsünü, 120 sayfalık tampon baskısı için “Son yolculuğu” başlığıyla tercih ediyor.
Metro Windsor Şatosu’na vardığında çiçeklerle dolu cenaze arabasına bakarken Kral Charles’ın kasvetli ifadesini yakalar. Uzun Yürüyüşü kaplayan kalabalıklar, paketin arka sayfasını oluşturuyor.
bu i başlığında tarihi bir not taşıyor: “Elizabeth döneminin sonu” ve ticari marka mermi noktalarında Pazartesi günkü “muhteşem askeri gösterinin” Londra’yı nasıl durma noktasına getirdiğini anlatıyor.
bu Kuzey Yankı Londra’daki duruşmaları gösteriyor ve başlığı için BBC sunucusu Kirsty Young’dan bir alıntı kullanmayı tercih ediyor: “Tarih yaptı, tarih oldu”.
bu Ulusal İskoçya’da ön sayfasını, güçlü bir Sleep, Dearie, Sleep on the gayda yorumuyla Westminster Abbey cenaze töreninin sona erdiğini bildiren İskoçya Kraliyet Alayı’ndan Boru Binbaşı Paul Burns’e veriyor.
bu Günlük kayıt Kraliçe’nin tabutunun Windsor Kalesi’ne götürüldüğünü, “Huzur içinde yat Kraliçe Elizabeth” başlığıyla gösterdi.
Daha uzaklarda, zamanlamalar Avustralya gazetelerine kendi dokunaklı haraçlarını ön sayfalarına koymaları için yeterli zaman tanıdı. Charles’ın Avustralya’nın devlet başkanı olup olmayacağı konusundaki tartışmaların ortasında, Salı günkü gazeteler olayı hafif tonlarda ele almak için birleşti. bu Yaş (“Son veda”) ve Sidney Sabah Habercisi (“Tekrar görüşeceğiz”) her ikisi de Kraliçe’nin tabutunun Windsor Şatosu’na yönlendirildiğini gösteriyordu. haberci güneş ve Günlük Telgraf manşetleriyle okuyucuların duygularını yakalamaya çalıştı: “Teşekkürler, bizim Kraliçe” ve sırasıyla “Huzur içinde yat hanımefendi”.
Adelaide’nin reklamveren “Ebedi Kraliçe” başlığıyla gitti ve Queensland’s Kurye posta “Teşekkürler, Kraliçemiz” için gitti. Ulusal gazete Avustralyalı merhum hükümdarı “büyük Elizabeth” olarak adlandırır ve imajı için Kral Charles’ın kederli ifadesine odaklanır: “Tekrar görüşeceğiz” başlıklı, belki de Welby’nin Vera Lynn’in Kraliçe’nin söylediği şarkıya yaptığı göndermenin bir yankısı. Covid pandemisinin en kötüsü sırasında bir yayında kullanıldı.