“Savaşta zafer, ayrı bir sınıf gemiler tarafından değil, temelde savaş gemileri, uçak gemileri, kruvazörler, yıkıcılar ve denizaltıları yenilmez bir savaş aracına birleştiren Amerikalılar tarafından gösterilen dengeli bir filo tarafından sağlandı”, - önceki makalenin yazarı düşünceli bitti. Ayrıca zengin ve sağlıklı olmanın, fakir ve hastadan kesinlikle daha iyi olduğunu da ekleyebilirsiniz.
Yankees'in filosu “dengeli” değildi, ancak yeterince büyüktü. Yüz ağır kruvazör ve savaş gemisi, 40 yüksek hızlı uçak gemisi, 800 avcısı, her biri yabancı akranlarından daha büyük ve daha gelişmiş.
Amerikan filoları okyanustan inledi. Ancak çok çeşitli yüzey gemileri, deniz savaşının ana varsayımını değiştirmedi. Performans açısından denizaltılar aniden kaçtı. Batık Japon gemileri ve gemileri sayısında koşulsuz liderler, imparatorluğu etkisiz hale getirmek için cesur operasyonlara katılanlar filo. Her zaman, herhangi bir koşulda ve seçilen meydandaki güç dengesinde savaştı.
Denizaltılar - devam et!
Yazar, bu harika diyagramı yayınlamanın zevkini inkar edemedi. Destenin minimum ayrılması havacılık batık gemilerin tonajına göre, hedef seçiminin doğası gereği. Örneğin, deniz havacıları hesabında, operasyonel olmayan uçak gemilerinin batması ve 4. kategorinin rezervinin zırhlıları Kure Deniz Kuvvetleri'ne (Temmuz 1945) yapılan bir baskın sırasında listelenmiştir. Yıkımlarında tüm askeri anlamlar zaten ortadan kayboldu.
Denizaltı kahramanları her kupayı düşmanla sıcak savaşlarda kazandılar. Tekneler boğazlarında hedeflerini beklediler ve açık denizlerde aradılar. Kırılan Japon gemilerinin her biri Amerikan filosuna karşı gerçek bir tehdit oluşturabiliyordu. Ve düşmanı yolda durdurmak için her şeyi yapmak gerekliydi.
Kriterleri değiştirir ve batık savaş gemilerinin sayısını karşılaştırırsanız, oran daha da kötü olacaktır. Yüzlerce birkaç denizaltı, deniz devriye gemisinden grev gemisine kadar değişen 201 savaş gemisini imha etti! En yakın “rakip” olan uçak gemisi uçağı, 40 puanlarında denizaltıların arkasına düştü.
Denizaltıların gürültülü kupaları arasında, Kongo yüksek hızlı savaş gemisi, dört ağır uçak gemisi - Shokaku, Taiho, Unryu ve efsanevi Shinano, üç ağır ve on hafif kruvazör, 50 imha edici ve eskort avcısı yer alıyor.
Ticaret filosuna gelince, saf bir kargaşa var, 4,9 milyon ton. Petrol, kömür, cevher, ekipman, üniforma, yemek ve mühimmat. Küçük şeytan balıklarıyla tanışırken her şey dibe uçtu.
“Oi” kruvazörünü tabana gönderen denizaltı “Flasher” ini, dört tanker ve 16, toplam 100 231 bt tonajı ile taşınmaktadır.
Belirgin rakamlara rağmen, Pasifik tiyatrosundaki denizaltı operasyonlarının sonuçlarına dair farklı bir görüş var. Tekneler çok başarılı bir şekilde (daha fazla söylemedilerse) düşmanın deniz iletişimini kesti, ancak büyük savunma ve saldırı operasyonları gerçekleştirirken tamamen çaresiz olduğu ortaya çıktı.
Stratejik olarak, denizaltıcı mücadele başarıları nadiren büyük öneme sahipti. Derin denizin yiğit şövalyeleri, beklenen sonuçları elde etmek için başarısız olan tüm önemli görevleri “başarısız” yaptı.
Amerika'nın denizaltılarının savaşın başlangıcındaki başarısız hareketleri, Filipinler'deki Japon taarruzunu kaldıramadı, kanıt olarak gösterildi. Sonuç olarak, 29 denizaltıları Fr. Luzon'un yalnızca üç zaferi vardı: destroyer ve bir çift nakliye gemisi. Ayrıca, hidro-avian taşıyıcı “Sanyo Maru” nun patlamamış bir torpido ile başarısız yenilgisi.
Fakat fırtınalı eleştiriyi ifade etmeden önce, o zaman övülen Amerikan havacılığının ve kara gemilerinin yaptığını hatırlamakta fayda var. Cevap hiçbir şey değil. Eğilimli yatıyordu. Operasyon tiyatrosu boyunca - Pearl Harbor'dan Java adasına.
Böylece meslektaşlarının geçmişine karşı, denizaltıların eylemleri bir tür başarıya benziyor. Düşmana en azından bir miktar hasar verebildi.
Hasar miktarına gelince, oraya birkaç koşul müdahale etti. Birincisi, savaşın başında ABD Donanması modern denizaltıların net kıtlığını yaşadı. Hizmete giren tek “Gatou” henüz savaş bölgesine ulaşmayı başaramadı. Ve Luzon'a dayanan şey, 1920'in yapımının bariz bir hurdasıydı. Ve her Japon iniş kuvvetiyle taşınan her Japon ulaşımının güçlü PLO escortuna sahip üç ciddi konvoy tarafından karşı çıkmasına rağmen, denizaltılardan bu şartlarda kazanmalarını beklemek saflık olacaktır. üç eskort gemisi.
Trajikomik vakalar oldu. Ocak ayında, Japon konvoyunun güzergahı boyunca konuşlandırılan Amerikan denizaltılarının tüm 1945'i olan 25, Hyuuga savaş gemisini askeri bir kargo ile engelleyemedi.
Japon denizaltıları tarafından benzer suçlamalar kabul edildi. 13 denizaltı barajı, Midway'in altındaki ABD uçak gemilerini kaldıramadı. Doğru, denizaltıların kendi hatası nedir? Amerikalılar Japon denizcilik kodu JN-25’e girdiler ve tehlikeli bölgeyi önceden atladılar.
Eh, başarısızlık herkese oldu. Midway savaşında, iki uçak gemisinin kanatları, zarar görmüş kruvazör “Mogami” yi keskin bir burunla tahrip edemedi. “Gençler” soldan ve sonradan çok yaramazlık yaptı.
Denizaltıların daha başarılı kullanılmasının bir örneği, Ekim 23’in 1944 olaylarıydı: O gece, Amiral Takeo Kurita’nın grev bağlantısı (10 ağır kruvazörü ve 5 savaş gemisi bir düzine avcının eşliğinde) Palawan’daki Amerikan sualtı bariyerine çarptı. Aç piranhaların açgözlülüğü ile “Darter” ve “Dace” gemileri avlarına saldırdı. TKR "Atago" ve "Maya" olay yerinde hayatını kaybetti. Torpido “Takao”, operasyona katılımı engellemek zorunda kaldı ve iki yok edici eşliğinde Singapur'a geri döndü.
Gece kargaşasının çok daha ciddi sonuçları oldu. Amerikan istihbaratının hiçbir şey bilmediği ve grev potansiyelini önemli ölçüde zayıflatan üçüncü Japon ekibini bulmaya ek olarak, Darter denizaltı tesadüfen, gece denizinde yüzmeye ve filo merkezinin tamamının demoralizasyonuna neden olan amiral gemisini (kruvazör Atago) batırdı. şunlar da dahil Amiral Kurita'nın kendisi.
Yankees'in 1200 uçak grubuna sahip olmasına rağmen, Kurita bileşiği savaş bölgesini dolaştırmaya devam etti. Ekim 25 sabahı, Kruvazör ve savaş gemileri Leyte Körfezi'ndeki Amerikan kara kuvvetlerinin iniş bölgesine girdi, eskort uçak gemilerinin son bariyerini kırdı, ancak miller hedefe kaldıklarında, Amiral Kurita aniden geri döndü. Daha sonra kabul ettiği gibi, sinirini kaybetti, Palavan'da bir gece banyo yaptıktan sonra en iyi durumda değildi.
Bir başka ilginç bölüm de yılın 5 Haziran 1942'i. Denizaltı Tambor, tüm hızıyla hareket eden “Suzuya”, “Kumano”, “Mogami” ve “Mikuma” kruvazörlerinin yolundaydı. Sualtı bir avcının varlığından emin olan Japonlar, Mogami ve Mikuma'nın birbirlerini çarptığı kadar dik bir kaçınma manevrası yaptılar. Böylece, topçu bombardımanına yönelik operasyonda. Midway.
En yeni uçak gemisi olan Taiho'nun savaş bölgesine girme zamanı bile yoktu (Haziran 1944'taki Albacore botuyla ilk seferinde imha edildi).
Benzer bir kaderi “Shokaku” ve “Shinano” dır. Batık gemilerin en büyüğü denizde hikayeler. Okçu denizaltı tarafından tahrip edildi.
Acaba “Okçu” neden ve neden Japonya kıyılarında? Cevap - bir tahliye noktası vardı. Denizaltılar Japon şehirlerinin bombalanmasını sağladı ve “Süper Kale” ekibinin moralini yükseltti. Stratejik havacılık pilotları, okyanusa çarpmaları durumunda onları kurtaracaklarını biliyorlardı.
2 Eylül Finback denizaltı 1944, SOS'u düşmüş bir uçaktan aldı. Dört saatlik başarısız aramadan sonra, denizciler yine de, pilot pilotu sudan buldular ve çıkardılar. George Herbert Bush adına kaydedildi.
Japon denizaltı I-58 ile tamamen mistik bir olay yaşandı. Filipinler'in doğusundaki bir devriyede, tekne, Amerikan kruvazörü Indianapolis ile parkuru geçti. İlk defa saldırı gerçekleşmedi. Tekne kruvazörü çoktan geri yolunda battı. Ancak, ne yazık ki, çok geç - “Indianapolis” Nagasaki'ye Tinian'a bir bomba göndermeyi başardı.
“Indianapolis” in ölümünde sadece mistik değil, aynı zamanda sert bir hesaplama var. Takvim 30 Temmuz 1945 g. Japonya teslim olmadan önce üç hafta kaldı. Deniz ve hava, Amerikalıların kontrolü altındaydı. Ancak, Japon denizaltıları orada çalışmaya devam etti. Su ortamının belirsizliğinden faydalanan tekneler, başka hiçbir geminin geçmeyeceği bir yerden geçebilirler. Başarıya ulaşırken en elverişsiz güç dengesiyle savaşmak.
“Katliam” görevlerini yerine getirmenin yanı sıra, Japon denizaltıları Brest-Tokyo rotası boyunca kurye trafiği için kullanıldı. Messerschmitts ve Alman motorlarından örnekler bu şekilde Japonya'ya geldi.
Brest limanındaki Japon denizaltı I-8 ekibi
Genel olarak, Pasifik tiyatrounda denizaltı kullanımı Atlantik'teki denizaltı savaşının tüm sonuçlarını doğruladı:
a) denizaltılar en muzaffer deniz türü idi оружия (maksimum zafer sayısı, gerçek);
b) denizaltıların en etkili türdeki deniz silahları olduğu ortaya çıktı (dolaylı zararı hesaba katmadan en iyi maliyet ve elde edilen sonuçlar - antisubmarin savunma maliyetleri ve konvoyların oluşumu ile ilgili düşmanın ekonomik maliyetleri);
c) Bütün bunlar için, denizaltı filosu, en az dikkat ve kaynakları alan ABD Donanması'nın en az gelişmiş bileşeni olarak kaldı.
Evet, denizaltılar doğrusal filo savaşı için tasarlanmamıştır. Düşmanı bir anda yenmek mümkün değildir. Onların zulmünde çok daha yetenekli ve sofistike kendi taktikleri var. Düşman filosunun bütün güçlerini emmek - eski savaştan genel savaşa kadar sadece bir acı kalması için.
Modern amirallerin seleflerinin hatalarını dikkate aldıklarını ve bazı sonuçlar çıkardıklarını eklemek hala devam etmektedir. Şu anda, ABD Deniz Kuvvetleri'ndeki nükleer denizaltıların sayısı (72 birimleri) füze avcılarının sayısını aşıyor.
Cavella uçağı Shokaku'yu boğdu
Bu materyal, A. Kolobov "tarafından yazılan makaleye bir cevaptır."Pasifik'teki savaşta uçak gemileri ve denizaltıların rolü".