'Afganistan Sokakları' fotoğraf projesi eve dönüyor
We are searching data for your request:
Upon completion, a link will appear to access the found materials.
Mountain2Mountain, 2008 yılında Afganistan Sokakları projesini başlattı. ABD'yi gezdikten sonra, 29 adet 10 × 17 fotoğraftan oluşan sergi şimdi kaynağına geri dönüyor.
AFGANİSTAN SOKAKLARI Kabil'in kuzeyindeki Şomali Ovası'ndaki ücra İstalif köyünde prömiyer yaptı.
Dört yıl önce, Afgan fotoğrafçılar ve Batılı fotoğrafçılar arasında bu ülkeye derin bir sevgi paylaşan ortak bir fotoğraf sergisi hayal etmiştim. Bir galeri şovu yerine, izleyiciyi resimlerin içine çekmeyi, sanatı duvardan izleyicinin dünyasına getirmeyi hayal ettim. İnsanların gerçek boyuttaki görüntülerle etkileşime girdiklerinde tepkilerini görmek istedim ve bunun Amerika'nın Afganistan bakış açısını değiştireceğini ümit ettim - eğer onu güzel bir ruha ve kültüre sahip bir ülke olarak görürsek, insani bir bakış açısıyla daha fazla yatırım yapacağımızı umuyordum.
İki hafta önce, sergiyi Afganistan'a, bizzat Afganlara götürdüğümüzde bu vizyonun döndüğünü gördüm. İstalif köyünde bayramın ilk gününde caminin dışındaki çarşı sokaklarında 28 fotoğraf sıralandı ve tepki şaşırtıcıydı.
"Sanatın yaratılışı başlı başına bir iyimserlik eylemidir."
- Lana Wachowski
1
Kurulum ...
serginin kendisi muazzam bir görev. Her bir görüntüyü bir araya getirmek iki kişi, sergiyi yerine taşımak için çok fazla güç ve dayanıklılık ve onları 4x4 yollarda bestelemek için çok fazla yaratıcılık gerekiyor. Şans eseri, ekibimizde bunların hepsi maça çıktı.Tüm fotoğraflar: Tony Di Zinno
2
Birçok insan...
Afganistan gibi bir ülkede bunu kaldırmanın fizibilitesine ilişkin şüphelerini dile getirdiler. Pek çoğu, 'sanat' için böyle bir risk almanın değerini sorguladı. Afganlar bunu anlayacak mıydı? Bunu bir savaş bölgesinde yapmanın anlamı nedir? Riske değmez. Bunun anlamı, Afganların riske değmediğini düşünmeleridir. Çünkü burası çatışma ve yoksullukla dolu bir ülke olduğu için sanatın pek bir önemi yok. Katılmıyorum. Bence sanat burada çok daha önemli. Bu yüzden sık sık sorulduğunda, "Buna değer mi?" ...
3
Cevap verdim...
Tabi lan. Şüphenin ötesinde buna değer.
4
Erkeklerin gülümsediğini görmek ...
görüntüleri göstererek gülmek ve birbirleriyle hareketli bir şekilde konuşmak ve özenle türbanlı ve kadim yüzleri olan yaşlı adamların İngilizceyi durdururken bana "teşekkür ederim" demesini sağlamak, beni bu ülkede yaptığım her şeyden daha fazla gururlandırıyor.
5
Biz izledik...
genç çocuklar, Kabil sokağının yoğun bir sokağının fotoğrafına sanki oradaymış gibi 20 dakika boyunca bakıyorlar - böyle bir sahneyi şahsen hiç görmemişler.
6
Daha önemlisi...
tüm köyden onur ve lütufla muamele gördük. Öğle yemeğine, çay içmeye ve geceyi ailelerle geçirmek için birçok teklifle davet edildi. Diğer birçok Afgan köyünde tecrübe ettiğim yanıtın aynısı, defalarca tekrar tekrar kanıtlıyor: Cehennem evet. Buna çok değer. Bu gösteriyi Afganistan'a getirmekten onur duyuyorum. Eve döndüğümde Afganistan'ın başka bir yanını sergilemekten onur duyuyorum. Evet, buna değer.
Bu hikaye hakkında ne düşündünüz?