Ayaklanmanın Arkaplanı
Ayaklanmanın sebepleri o zamanın sıkıntıları için oldukça gelenekseldi. Yerel koşulların özelliklerini dikkate almadan politikasını izleyen Sovyet hükümetinin büyük hatalarına dayanıyorlardı (durum Kuzey Kafkasya'da, Don'da vb. Durum benzerdi). Izhevsk ve Votkinsk çalışanları, aileleriyle birlikte, bu şehirlerin nüfusunun% 70'ini oluşturdu ve özel bir Ural proletaryasına aitti. Mayıs 1918’in Izhevsk tesisinde, 26,7 bin işçi, Votkinsk - 6,3 bin’de istihdam edildi.Onlar boyunca, Izhevsk ve Votkinsk’te şekillenen yaşam biçimi miras kaldı (işyerinde bile kalıtsaldı), yüksek vasıf, yüksek gelir devlet emriyle çalışan işçiler, kırsal kesim ile yakın bağları, gelişmiş bağlı çiftçilikle kendi evleri, Bolşevikler okuryazarlığı “burjuva” olarak görüyorlardı ve açıkça düşmanca algılıyorlardı. Yüksek vasıflı fabrika işçilerinin yerli kütlesinde katı bir destek bulamadıklarını anlayarak, yalnızca savaş yıllarında fabrikalarda ortaya çıkan gelen öğeye, yani birinci nesil çalışanlara güvendiklerini anladılar. Bu bir çatışmaya neden oldu.
Devrim ve İç Savaş, yaşamda bozulmaya neden oldu - üretim çöktü, yaşam standartları azaldı (neredeyse yarıya indi), iş kesintileri, rasyon sisteminin tanıtılması vb. Yerel işçileri ve köylüleri vuran önlemlerden biri, Bolşevikler tarafından "savaş komünizmi" politikası çerçevesinde ilan edilen serbest ticaret yasağı haline geldi. Bütün bunlar, seçimlerle ilgili Sovyetlerle ilgili ihtilaflar, cepheden dönen işçilerin şüphe edilmesi, umutsuz talepler ve tutuklamalar ile daha da şiddetlendi.
Bolşeviklerin bölgede zayıf pozisyonları olduğuna dikkat çekmek önemlidir. Izhevsk ve Votkinsk, Rusya'nın maksimalist hareketinin (Sosyalist-Maximalistler) merkezleriydi. Yeni bir toplum inşa etmenin “insanların hiçbirinin omzunda olmadığına” inanıyorlardı ve “halk tarafından demokrasiyi” “Çalışma Cumhuriyeti” biçiminde kurmak gerektiğine inanıyorlardı. Bütün iktidarı kullanan iktidar partisine karşı çıkan maximalistler, partinin, Sovyetlerin emeğin öz yönetiminin yerini almamalıydı; federalizmin destekçisi olan Bolşevikleri, tüm güç işlevlerini merkezi hükümetin ve Bolşevik Partinin merkez organlarının elinde topladıkları için eleştirdiler; Bolşevik üretimin millileştirilmesini (millileştirmeyi) reddettiler ve üretimin sosyalleşmesini (sosyalleşmesini) desteklediler, yani işçi kolektiflerinin özyönetimine transferini, vb.
Sonuç olarak, Bolşeviklerin, özellikle tarım politikasının uygulanması sırasında yaptığı hatalar, Izhevsk sakinleri ve yakındaki köyler arasında hoşnutsuzluğun artmasına neden oldu. Bolşeviklerin popülaritesi düştü ve Nisan-Mayıs 1918’te, Izhevsk’teki kuruluşlarının sayısı 1700’tan 250’e düştü. Öte yandan, Menşevikler ve Sağ Sosyal Devrimciler bölgedeki konumlarını güçlendirdiler. Bolşevikler iki kez (Mayıs sonunda ve Haziran sonunda) seçimlerde Izhevsk Sovyeti'ne yenildiler. Ondan sonra, Kazan'dan gelen takviyelerin yardımı ile Bolşevikler ve maksimalistler onu dağıttılar ve şehirdeki güç ilk önce çoğunluğunun Bolşevikler ve maksimalistler için olduğu ve daha sonra da Izhevsk askeri devrimci karargahının bulunduğu yeni yönetim kuruluna geçti.
ayaklanma
Çekoslovak Kolordu Transsib ve Bolşevik politikasının daha da sıkılaştırılmasına neden olan Rus-Bolşevik (beyaz) örgütleri ve Sibirya’nın örgütlenmesi boyunca Mayıs’ta 1918’in lanse edilmesi bir ayaklanma için bir fırsat oldu. Ayaklanmanın örgütsel merkezleri, eski askerlerin inisiyatifleri tarafından yaratılan "Ön Taraflı Sendikalar" idi. S. Soldatov, Izhevsk Birliği başkanlığına seçildi - safları, 4 görevlileri hakkında olan 200 bin kişiden oluşuyordu. Votkinsk Birliği’nin başında öncü askerler Konseyi’ydi - Başkan V.I.Merzlyakov, 800 halkı için birleşti.
Bolşeviklerin, Izhevsk işçilerini Kızıl Ordu'ya şiddetli bir seferberlik etmesiyle 7 Ağustos 1918'i üretmedeki başarısız girişimi, kazanın düşmesinden sonra, isyanın ana nedeni oldu. Cephe Askerleri Birliği, tesiste seferber olan herkesi silahlandırmak ve donatmak ve bir araya getirmek istedi. Bolşevikler, verileceklerini söyleyerek seferber olanları silahlandırmayı reddettiler. silâh Daha sonra. Ancak bu, şehirden ayrılmak istemeyen ön cephe askerlerine uygun değildi. Buna cevaben, derhal silahlanmaya ilişkin bir ültimatom yayınladılar, Bolşevikler bunu yapmayı reddetti.
Ağustos ayının erken saatlerinden itibaren, 8, Mitingler Izhevsk'te başladı. Ön cephe askerlerinin ve işçilerinin birkaç polis memuru silahsızlandı. Ardından bir cephaneye el kondu ve Cephe Askerleri Birliği'nden memurlar, fabrikayı ve kentin Zarechnaya bölgesini ele geçiren, kendilerini Izhevsk Yaylasındaki İzh Nehri'ne bağlayan birkaç Kızıl Ordu askerine saldıran isyancılardan örgütlü isyancı grupları örgütledi. İsyancıların kazandığı zafer, Bolşeviklerin ve maksimalistlerin ana güçlerinin öne çıkması ve kentte sadece birkaç düzine Kızıl Ordu adamı ve polisin kalmasıyla sağlandı. Sonuç olarak, asiler önemli bir sayısal üstünlüğe sahipti. Ağustos ayında 8, birimlerinde 300 görevlileri de dahil olmak üzere binlerce kişi vardı. Gün boyunca, isyancıların Izhe üzerindeki köprüyü geçip Konsey binasına girme girişimlerini engellemek için kırmızı makineli tüfek ateşi ile mümkün oldu. Ancak, geceye doğru, kenti tutamayacaklarını fark ederek, Kızıllar geri çekildi. Ağustos ayının sonunda, 8, Izhevsk isyancılar tarafından tamamen kontrol altına alındı. Izhevsk’ten geri çekilme sırasında Bolşevikler’in silahları havaya uçurmak için zamanı yoktu ve asiler yaklaşık iki milyon tur cephane, 12 bombası kasaları, 11 Maxim makineli tüfeklerini ele geçirdiler.
8 Ağustos'ta, Votkinsk Bolşevikleri, kentin eteklerinde taraftarlarını 9 savaşçılarının bir kopyasına toplayarak, İzhevsk’in kontrolünü yeniden ele geçirmeye çalıştılar, ancak görevden alınmaları isyancı örgütlü bir pusuya düştü ve mağlup edildi. Aynı kader, Ağustos 180’te Agryz’den Izhevsk’e gönderilen ikinci müfrezeyi bozdu. Şehri terk etmeyi başaran Izhevsk Cheka başkanı A.S. Babushkin, bir makineli tüfekle ve iki demiryolu platformunda kırk kişilik bir silahtan çıkarma eylemi düzenledi ve iki demiryolu platformunda Izhevsk'e doğru hareket etti. Ancak, şehre on kilometre mesafedeki Kızıllar ezildi. Dekolman yenildi ve Babushkin kendisi - ele geçirildi (daha sonra idam edildi).
Şehirde, yerel köylüleri isyancı tarafa çeken, işçilerin ücretlerini artıran ve ölüm cezasını kaldıran ticaret özgürlüğü yeniden sağlandı. Ancak, bu isyancıların onu Bolşeviklere “dağıtmamasını” engellemedi: ayaklanmanın ilk günlerinde, yerel Bolşevik liderleri, askeri komiser ve Cheka başkanı, polis şefi ve Sovyet iktidarının temsilcileri öldürüldü. Yeni liderliğin asıl görevi, isyancı bir ordunun kurulması için gerekli olan Izhevsk fabrikasında askeri ürünlerin serbest bırakılmasını desteklemekti. Bolşevikler tarafından işçi sınıfı politikalarının bir parçası olarak uygulanan önlemlerin çoğu, işçilerin desteğini kaybetmemek için yeni makamlar tarafından iptal edilmedi. Böylece, eski ücret oranları bırakıldı, Sovyet hükümetinin çalışma koşulları ve sosyal güvencelerle ilgili önceki kararları yerine getirildi.
Izhevsk örneğinin ardından, Votkinsk'teki Bolşevik karşıtı hareket yoğunlaştı. Yeraltı merkezi 8 August en kısa sürede Votkinsk'e silah göndermesini istedi. Talepleri doğrultusunda, her biri iki tüfek taşıyan bir avcı olan Izhevsk'te bir 250 çalışanı kuruldu. Bu şirkete eski albay Vlasov başkanlık etti. 17 Ağustos isyancıları Votkinsk'e yaklaştı. Votkinsk Bolşevikler kentin savunması için hazırlanıyorlardı, ancak Izhevsk şirketi Votkinsk'i atladı ve savunucuların saldırı beklememesi yönünden saldırdı. Ayrıca, savaşın başlamasından sonra Votkinsk ön saflarında askerler, Kızıl Ordu askerlerine arkadan saldırdı. Sokak kavgası üç saat sürdü. Kırmızılar yenildi ve kaçtı. Eski kaptan G.N. Yuriev, Votkinsk'in askeri komutanlığına atandı.
17 Ağustos, şefi Yuriev olan Votkinsk Halk Ordusunun Genel Merkezi tarafından kuruldu. Silahlı kuvvetlerin komutanı Votkinsk'in kaptanı Nilov oldu, yerine Eylül 2 kaptanı Zhuravlev geldi. Votkinsk, 1-i ve 2-i tüfek şirketlerinde, bir binicilik ve 2-gun bir batarya oluşmuştur.
"Öncü Askerler Birliği" Izhevsk 1918 yılı
Yeni güç
Nüfusun temyizinde isyancılar, kentin Samara Komuch'u tek meşru otorite olarak tanıdığını açıkladı. Yerel konsey "sadece bir sınıf çalışan örgütü" ilan edildi. Bolşeviklerin, Maximalistlerin ve Anarşistlerin kabul edilmediği Izhevsk Sovyeti'nde yeni seçimler yapıldı. Bununla birlikte, Konsey kısa bir süre için mevcuttu: Zaten Votkinsk'teki ayaklanmanın kazandığı zafer günü olan Izhevsk Belediyesi, yeni bir kuruma güç verdi - Kurucu Meclis üyelerinin Prikam Komitesi, yılını 17'in Kasım ayında 7'e kadar İzhevsk'teki gücünü kullandı. Prikamsky Komuch üç kişiden oluşuyordu - Sosyal Devrim Partisi'nden Kurucu Meclis milletvekili: V. I. Buzanova (Sosyal Devrim Partisi yerel komite başkanı), A.D. Karyakin, N. I. Yevseyev. Eylül ayında bir kez daha üye olan K.S. Shulakov'un lanse edilmesinden sonra “ilk dört” olarak adlandırılan 1918 kuruldu. Votkinsk ve Sarapul'da özel komisyoncular ilçe komisyoncuları olarak atandı. Komuch'un resmi sloganları “halkın gücünü Kurucu Meclis karşısında programlamak”, “Komiserliği devirmek” ve daha sonra “müttefiklere sadakat” ve “Alman-Bolşevizm ile savaşmak” idi.
Ufa Dizini'nin Eylül 23'ta kurulmasından sonra yeni bir güç kayması meydana geldi. Prikamsky Komuch kaldırıldı. Ekim 14 Yevseyev, Kama bölgesindeki tüm sivil gücü Rehberin olağanüstü bir yetkili yöneticisi olarak elinde yoğunlaştırdı ve Buzanov, Karyakin ve Shulakov görevlerine atandı. Omsk darbesinden sonra, Prikamsky Halk Ordusu'nun merkezi, "demokrasi normlarına" rağmen, kaçınılmaz ve gerekli olduğunu kabul ederek Kolchak ile bir ittifak yapmaya karar verdi. Sonuç olarak, ayaklanmanın yenilgisinden sonra Izhevsk ve Votkinsk birimleri Kolchak ordusunun bir parçası oldu ve 1922 yılına kadar düşmanlıklarda yer aldı.
Silahlı kuvvetler. Zafer Izhevsk-Votkinsk ordusu
Kızıl Ordu'nun cezalandırıcı operasyonunun kaçınılmazlığının farkında olan ayaklanmanın liderleri, kentin yaklaşmakta olan savunmasının örgütlenmesine odaklandı. Zaten Ağustos'ta 9 “Savunma Genel Merkezi, Frontline Soldiers Birliği: Tsyganov, Soldatova ve Zebziev tarafından seçildi. 10 Ağustos 1918 - Konsey İcra Kurulu, jandarma albay Vlasov - komutan ve genel müdür yardımcısı olarak Kaptan Tsyganov'u atayan Izhevsk Halk Ordusunun kuruluşunu açıkladı. Her ikisi de kısa süre sonra sağlık nedenlerinden dolayı görevlerine uygun olmadıklarını açıkladı: X Ağustos'ta, ilk önce Albay DI Fedichkin, ikincisi ise Ya. I. Zebziev.
Izhevsk-Votkinsk ayaklanmasındaki isyancıların başarısı, başından beri ellerinde kendi üretimlerinin birçok silahının bulunmasına katkıda bulundu. Yerel ordunun oluşumunun temeli, Rus ordusuna Mosin sistemine üç sıra tüfek sağlayan üç askeri fabrikadan biri olan (Tula ve Sestroretsky ile birlikte) Izhevsk Silah Fabrikası idi. Izhevsk Silah Fabrikası günde 2500 tüfek üretti ve Votkinsk mermileri topçu mermileri (günde 2000'e kadar), zırhlı trenler ve kılıflı nehir gemileri için yapıldı. Ayrıca fabrikalar süngü, tabanca kilitleri, makineli tüfek parçaları, soğuk çelik, dikenli tellerden imal edilmiştir. Böylece, asi ordusunun küçük kollarla (ekmek karşılığında köylülere bile verilen tüfekler) hiçbir sorunu yoktu, kartuşlardaki durum daha kötüydü. Bu nedenle, Izhevsk Silah Fabrikası'nda bağımsız bir kartuş üretimi yapılması için bir girişimde bulunuldu: mermiler bakır ya da pirinçten yapılırken, yeniden kullanım için savaş yerlerine manşonlar monte edildi. Ancak kartuşlar çok kalitesizdi.
İşçi-isyancıların kendileri silah üretti ve onları köylülerin ve vasıfsız işçilerin arasına alınan Kızıl Ordu'dan çok daha iyi idare etmek için kullanabildiler. Ayrıca elimizdeki görevliler, askeri yetkililer de dahil olmak üzere, geçmiş dünya savaşının çok sayıda savaş gazisi idi. Bu, yarı partizan, ancak tam teşekküllü, düzenli silahlı birimlerin oluşumuna derhal başlamayı mümkün kıldı. İlk kurulacak olan bir topçu teknisyeni şirketiydi (memurlar ve çıraklar arasından) Kurakin ve ön askerlerin Fedichkin (300 savaşçıları). 14 - 19 Ağustos Ön cephe askerlerinin çıkarılması, 800 gönüllüleri ile dolduruldu ve birkaç ayrı şirkette (100 - 250 savaşçılarına göre) yerleştirildi. Şirketler "cephelerde" birleşti - belirli yönlerde konsolide çıkarmalar; Sakin bir atmosferde, alternatif olarak güvenlik görevlisi taşıdılar, alarm durumunda saldırı pozisyonuna tamamen etki ettiler. Ana cepheler Kazan, Glazovsky (Kuzey), Golyansky (Kama tarafından), Malmyzhsky (Batı) ve Agryzsky (Güney) idi. Her biri, hem komşu cephelerle hem de arka rolü oynayan Izhevsk ile telefon iletişimi ile bağlandı. Sivil nüfus yardımı ile en tehlikeli alanlara saha tahkimatı yapılmıştır. Askerî kupalar nedeniyle, tüfek birimleri 32 makineli tüfeklerle güçlendirildi. Kendi topçularımızı - 2 dörtlü aküleri oluşturmayı başardık. Ağustos ayının sonlarında, toplam Izhevsk askeri birimlerinin sayısı 6300 insanlarına ulaştı (300 memurları, 3000 ön safları askerleri ve 3000 işçileri hakkında).
Rus-Japon ve Birinci Dünya Savaşı Üyesi. Türkistan Tüfeği Alayı'ndan Albay 13. Izhevsk-Votkinsk ayaklanması sırasında isyancıların silahlı kuvvetlerinin komutanı Dmitry Ivanovich Fedichkin (1885 - 1966)
Sonuç olarak, isyancılar Kızıl Ordu’nun İzhevsk’e ilk saldırılarını engelleyebildiler. Izhevsk'teki ayaklanma haberlerini aldıktan sonra, 2 Kızıl Ordu'nun komutası hızlı bir şekilde Izhevsk'e götürme emri alan birkaç birim oluşturdu. Ağustos ayında 14, A. Cheverev komutasındaki Kızıl Ordu'nun kopması, Izhevsk'e Kazan Demiryolundan taşınmaya başladı, ancak 6 km'den şehre düştü ve tamamen tahrip edildi. Ağustos ayında 17, 2200 toplarıyla güçlendirilmiş kırmızı numaralı bir 6 adamı şehirden kovuldu. Ağustos 18, doğudan İshevsk'e ve İsyan Golyany iskelesine saldırmaya başladı. En savaşa hazır birimlerden (Letonya tüfeği, devrimci denizciler ve Avusturya-Macar "enternasyonalistler") oluşan V. A. Antonov-Ovseenko’nun komutasındaki 6 bin kişiyi temsil eden Kızıl Ordu’daki adamların görevden alınması, Zavyalovo köyüne ve derhal güneydeki Bannevsk köyüne ulaştı. Şehrin bombardımanı. Bununla birlikte, burada Kızıllar Albay Fedichkin’in müfrezeleri tarafından durduruldu ve daha sonra isyancıların üstünlüğü nedeniyle şehirden gelen takviyelerle engellendi. Kızıl Ordu askerleri savunmaya devam etmek zorunda kaldılar ve mühimmattan kaçtıktan sonra yenildiler ve geri çekildiler. Önemli kupalar Izhevsk işçilerinin ellerine düştü.
23 Ağustos'ta 3. Ordu Komutanı'nın emriyle Berzin, Votkinsk'i ele geçirmek isteyen denizci Bulkin'in komutası altındaki Kızıl Ordu'nun bir müfrezesi Galevo iskelesine indi. Müfrezede 600 zırhlı araç ve iki top bulunan yaklaşık 1 süngü (3. Sovyet alayı) oluşuyordu, Perm mahkemesinin ateşi ile desteklendi filotilla. Bununla birlikte, Votkinsk isyancılar, sayısal üstünlüğü kullanarak, Kızılları çevreledi ve tamamen yendi. 30 Ağustos'ta Bulkin’in müfrezesi takviye aldı - 4 Çinli şirket, toplam 400 süngü ve 250 denizci. Özel Kama Tugayı olarak yeniden adlandırılan yeni müfrezeye 3. Ordu Genelkurmay Başkanı U. Aplok başkanlık etti ve toplamda 3000'den fazla kişi onun emrindeydi. 10 Eylül'de Babki yakınlarında bir savaş yapıldı, bu sırada Votkinsk isyancıları 2000'den fazla insanı öldüren, yakalanan ve terk edilen Kızılları yendi.
Ağustos 31’te, Kaptan Kurakin'in dekolmanı, Sarapul’u savaşmadan işgal etti. 2 Ordusu'nun merkezinin bulunduğu Sarapul'un ele geçirilmesi, Kızıllar için tam bir sürpriz oldu ve öndeki Prikamsky sektöründe Kızıl Ordu'nun komuta ve kontrolünün geçici olarak bozulmasına yol açtı.
İsyanın ölçeği büyüdükçe, ordu yeniden örgütlendi. Izhevsk Halk Ordusu'nun komutanı Albay Fedichkin, Prikamsky Bölgesi'nin birliklerinin komutanı ve Prikamsky Bölgesi'nin Genel Merkezi olan Izhevsk Halk Ordusu'nun merkezi oldu. Eylül-Ekim ayında, Halk Ordusu'ndaki şirketler, tugaylar da dahil olmak üzere daha büyük askeri birimlere indirgendi. Votkinsky Fabrikasının 18'i Ağustos ayının 1'i (komutan GI Mudrynin) ve alayın Kurucu Meclisinden (komutan Rusanov, daha sonra Drobinin) atanan Votkinsky'nin 17'u Eylül ayının Votkinsk 2'inde; Eylül 20 - 3-th Saygatsky alayı (albay Zhulanov) ve 1-th ve 2-th Reserve taburları; Ekim 19 -4-th Votkinsk Alayı, Müttefik Güçler Alayı'ndan (komutan Bolonkin) adını aldı. Bütün alaylar, üçlü bir tabur bileşimine sahipti, birlikte resmen 1 ve 2 Votkinsk tugaylarını oluşturdular. Ekim ayının mevcut 9 topçusu, dört silahlı atlı dağ pillerinin 1 ve 2'inin bir parçası olarak Votkinsk topçu birliği (kaptan Kurbanovsky, ölümünden sonra - teğmen Almazov) olarak birleştirildi. Binicilik birimleri 3-m Votkinsk süvari filosu sunuldu. Toplam ordu sayısı 1 bin kişi civarındaydı.
Çeşitli zamanlarda 50'ten 120 şirketlerine, çoğunlukla köylülerden oluşan Izhevsk Halk Ordusunda, parçaların birleştirilmesi süreci biraz yavaşladı. 22 Eylül 1918, 1 inci Izhevsk tüfek taburu kuruldu, 24 Eylül, 1 inci Izhevsk tüfeği alayına (komutan Mikhailov) yerleştirildi; Ekim 5 şef olarak üç tabur komutanı kuruldu; Ekim 17 - 2-inci Izhevsk tüfek alayı (Lyapunov) ve Rezerv taburu; Ekim 26, bitmemiş kalan Izhevsk tüfek alayının (Khlebnikov) 3'in oluşumuna başladı. 13 top sayısındaki mevcut topçu, 5 pillerin Izhevsk topçu bölümü idi. At birimlerinden Izhevsk süvari bölümü kuruldu. Toplam ordu sayısı 10 bin kişiye yaklaşıyordu. Sarapul'u ele geçirdikten sonra, isyancılar Sarapulsky Halk Ordusunu oluşturmaya çalıştı, ancak çok başarılı olamadı (burada büyük çaplı bir üretim yoktu). Son derece küçük (yaklaşık 2 bin kişi), iyi komuta personeli olmadan ve uygun disipline göre ayırt edilmemiş, bu “ordu” Eylül ayında zaten 1918 kırıldı.
Bu sırada Bolşevik destekçilerinin aktif bir kimliği ve kovuşturması vardı. Kızılların akrabaları bile tutuklandı. Golyana İskelesi'ndeki mavnalarda 3000'ten fazla kişi (yakalanan Kızıl Ordu'nun adamları dahil) hapsedildi. İsyancılar, Bolşevikler - Letonyalılar, Macarlar ve Çinliler hizmetinde “yabancı paralı askerlere” özellikle acımasızdılar. Kitlesel infazlardan biri sırasında, Izhevsk'teki ölüm cezasının resmen kaldırılmasına rağmen, bir 100 adamı vuruldu.
sonuçlar
Böylece, Eylül 1918’un başlangıcında isyancılar, Vyatka ve Perm illerinin bir bölümünü içeren 1 milyonun üzerindeki nüfusa sahip geniş bir alana etkilerini genişletti. Kuzeyde, Vyatka-Perm demiryolları tehdit edildi; İzhevsk'li insanlar Glazov'a ve Votkinsk sakinlerine yaklaştı - Sanat'a. Onun kap. Batıda, Izhevsk sakinleri şehrin Malmyzh-Urzhum bölgesinde r çok yakın geldi. Vyatka; güneyde Sarapul'u işgal etmeyi ve Kazan-Yekaterinburg yolunun batısındaki operasyonları geliştirmeyi başardılar ve düşmanı merkez istasyondan uzaklaştırdılar. Agryz. Doğuda, Votkinsk sakinleri Okhansk'tan uzak değildi.
Askeri-stratejik anlamda, Izhevsk-Votkinsk ayaklanmasının, Kızıl Ordu'nun Doğu Cephesi'nin konumu, özellikle de 2 ve 3 ordularının eylemleri üzerinde önemli bir etkisi oldu. 2-I ordusu aslında asiler tarafından yenildi, daha sonra tekrar oluşturulması ve ayaklanmanın sonuna kadar Izhevsk-Votkinsk bölgesine zincirlenerek cepheye yardım edemedi. Buna karşılık, 3 Ordusu, isyancı Votkinsk'e karşı hareket etmek için kuvvetlerinin bir bölümünü tahsis etmek zorunda kaldı. Ayrıca, isyancılar tarafından kesilmesi tehdit edilen Vyatka-Perm demiryolunu korumak için önemli kuvvetler yönlendirildi. Bu, Kızıl Ordu'yu zayıflattı ve Vatsetis planına göre Yekaterinburg'a saldırı olmadı. Kızıllar Kazan'ı yeniden ele geçirdikten sonra Volga hattında bir miktar başarı elde ettiler ve ilerlemeye devam ettiler. Ancak kuzeye doğru isyancılar hala Kızıl Ordunun büyük güçlerini iki ay boyunca zincirlediler ve bu da Beyaz'ın Perm yönüne odaklanmasına izin verdi.
İsyancılar Kasım'a kadar sürdü - Kasım ayında 7-8 gecesinde Izhevsk, Kasım ayında 11 - Votkinsk'te kaldı. İsyancılar Kama'ya çekildi ve daha sonra Rus ordusunun Amiral A. Kolchak Izhevsk ve Votkinsk bölümlerinin bir parçası olarak Kızıllar ile savaştı.
Kolçak ordusunda Izhevtsy