

Cumhurbaşkanı nasıl olmalı?
Cumhurbaşkanının nitelikleri anayasanın 101. maddesinde belirtilmiştir:
"Cumhurbaşkanı olmak için adayın kırk yaşını doldurmuş ve yüksek öğrenim yapmış olması gerekir. Türkiye Büyük Millet Meclisi üyeleri veya bu niteliklere ve milletvekili seçilme yeterliğine sahip Türk vatandaşları arasından, halk oylaması ile seçilir."
Aday birden fazla olursa zorunlu ortak nitelikler dışında kalan vasıflara göre tercih yapılır.
Eğer bizim ülkemizde "Erdoğan'a muhalif veya düşman olmak" gibi bir hastalık ve buna yakalanmış bazı vatandaşlarımız olmasaydı ortak olmayan nitelikler arasında, Erdoğan'da bulunan, başkalarında bulunmayanlar da göz önüne alınır ve konuşulurdu. Halbuki birçok gayr-i meşru sebeple oluşan Erdoğan düşmanlığı "o olmasın da kim olursa olsun" noktasında düğümlenmiş görünüyor.
"Gayr-i meşru Erdoğan muhalefeti" demedim, "gayr-i meşru Erdoğan düşmanlığı" dedim. Çünkü muhalefet tabîîdir, meşru olabilir ve saygıya layıktır.
Bu girişten sonra "düşmanlar ile muhaliflerin" ortak olmayan nitelikler konusundaki görüş ve söylemlerini tahlil edeceğim:
Özetlemek gerekirse "Cumhurbaşkanı bütün halkı kucaklamalı, her bir vatandaş 'işte bu benim cumhurbaşkanım' diyebilmeli, ayrımcı değil, birleştirici olmalı..." imiş.
Önce şu "Benim cumhurbaşkanım" sözüne bakalım:
Mevcut mevzuata göre "meşru" olarak seçilmiş bir cumhurbaşkanı, bütün TC. vatandaşlarının cumhurbaşkanıdır; kimsenin onu tanımama hakkı yoktur.
"Bütün vatandaşları kucaklamak" ifadesi kulağa hoş gelse de hukuki ve ilmi bir tarafı yoktur. Cumhurbaşkanının vazifeleri arasında "kucaklamak" diye bir madde bulunmuyor. Onun görev ve yetkileri bellidir; ona riayet eder ve vazifesini yapar.
Diyelim ki, amiyane bir ifade ile "kucaklamak" söz konusu olsun; bu takdirde karşılıklı iki kişi var demektir: Kucaklayan ve kucaklanan.
Peki geçmiş cumhurbaşkanlarına bir bakalım; bunlar bütün halkı kucaklamış veya halk tarafından kucaklanmış mıdır?
Atatürk, İnönü, Bayar, Gürsel, Sunay, Korutürk, Evren, Özal, Sezer ve Gül; bu zevatın halkla, halkın da onlarla psikolojik ve ideolojik yaklaşımlarını bir düşünelim; hangisi bütün halkı kucakladı ve bütün halk tarafından kucaklandı?
Bütün vatandaşları cisim ve ruh olarak tek tip hale getirmedikçe tamamının düşünce, duygu, çıkar ve tercihlerinin aynı olması mümkün müdür ki, hepsi bir başkanı benimsesin, sevsin, kucaklasın ve ondan hoşnut olsun!
Cumhurbaşkanı da bir beşer; onun da siyasi ve ideolojik tercihleri, duyguları ve görüşleri vardır; bir gün öncesine kadar "şu olan" bir kimse, bir gün sonra köşke çıkınca "bu" olmaz. Olabilecek şey, hukuk çerçevesinde ayrım gözetmeden görevini yapmasıdır. Bunu yapmak için ise "beşer olmaktan çıkması" gerekmez.
Ayrımcılık, bölücülük, siyaset yapıp yapmama meselesi de adayın daha önce bir partiye, gruba, tarafa mensup ve ait olmasına bağlı değildir. Daha önce böyle olanlar pekala tarafsız ve adil bir cumhurbaşkanı olabilirler, daha önce böyle bir aidiyetlerini bilmediğimiz kimseler de bir bakmışsınız "taraf" oluvermişler.
Son bir hatırlatma:
Ülkemizde cumhurbaşkanı adayını belirlemede de siyasi partiler en etkili taraftır. Şu anda ortada, bir veya daha fazla siyasi partinin belirlemediği bir aday yoktur. Durum böyle olunca A partisinin adayı potansiyel olarak ayrımcı oluyor da B parti(leri)nin adayı niçin olmuyor?
Ben oyumu verirken adayın bütün niteliklerini göz önüne alırım ve milletim, memleketim, davam için en uygun olanı tercih ederim. Başka tercihlere de anlayış ve saygı gösteririm.
10.07.2014
Buradaki iki mavi çizgi arası içerik site editörünce konulmuştur ve rastgele çıkmaktadır. İçeriğini onayladığımız anlamına gelmez, dikkatli davranın.