

Evlenmeden önce evlilikle ilgili, çocuk doğurmadan önce çocuklarla ilgili ahkam keseriz.
Yok çocuğun eline cep telefonu verilmez, yok çocuğumun yediği her şey organik ve taze olmalı, yok belli bir yaşa kadar televizyon seyrettirmeyelim gibi.
Bekara karı boşamak kolay gelir demiş atalarımız.
Büyük kızım 5 yaş, küçüğüm 6 aylıktı. O aralar 7-8 aylık hamile olan kuzenim de bizdeydi. Ben bir yandan bebeği yedirmeye çalışırken, diğer yandan da büyükle ilgilenmeye çalışıyordum. Kuzenim kanepede kaykılmış, kocaman göbeğini sıvazlayarak bana akıl veriyordu.
'Ben olsam önce miniği yedirirdim. Ne olacak büyük bekler. Aaa, o kaşık yere mi düştü?'
Sonra onun da dünyalar tatlısı bir kızı oldu. 3 saniye kuralını o da öğrendi. Yere düşen emzikleri de kızına verdi, televizyonda çizgi film de seyrettirdi. Doğmadan önce yapmam dediği birçok şeyi kızına yaptığını sonradan bana itiraf etti.


Youtube'da rastladığım bu sempatik video gerçek hayattan çok da uzak değil.
Hepimiz yemeğimizi yarıda kesip, çocuğumuzun uykusu geldi diye eve gitmedik mi?
Haftasonlarımızı çocuğumuzun öğlen uykusuna göre ayarlamadık mı?
Yeter ki birşeyler yesin diye daha önce onaylamadığımız şeyleri önüne koymadık mı?
Biraz daha uyuyalım diye televizyonda bir çizgi film açmadık mı?
Hepimiz insanız.
Mükemmel anne olmaya çalışmayalım.
Çocuklarımızın annesi olmaya çalışalım.
Onlar için zaten mükemmeliz, çünkü bir taneyiz.
Bahar Anahmias, the mom
Bir Kahve Molası