45 yıldır evli olan Kate ve Geoff evlilik yıldönümlerini özel bir parti ile kutlamaya hazırlanıyorlar. Kutlamadan bir hafta önce posta kutusundan çıkan ve Geoff'un eski bir ilişkisi ile ilgili bir haberi getiren mektup, ikisinin de evlilikleri ile ilgili perspektiflerini derinden etkiliyor. Hikâye ilerledikçe anlıyoruz ki Kate ve Geoff'un evliliklerini 45 yıl ayakta tutan şey, sevgiden ziyade alışkanlıklar ve bir takım sınırlar olmuş. Geçmişlerini etkileyen birçok olayı hiç konuşmadıklarını, huzur zannedilen şeyin aslında sessizlik ve sorunların dillendirilmemesi, haliyle çözümlenmemesi olduğunu görüyoruz. Nihayetinde, geçmişten gelen bir mektup "halının altına süpürülen" şeylerin birdenbire ortaya çıkmasına sebep oluyor. Sinema kariyerinin ellinci yılında bu rolü ile ilk kez Oscar'a aday gösterilen İngiltere'nin saygın veteran aktrislerinden Charlotte Rampling çok sakin, abartısız performansıyla adeta bir oyunculuk dersi veriyor. Rampling, Kate'in yaşadığı duyguları kelimeler kullanmadan, yüz ifadeleri ve bakışlarıyla bize aktarmayı başarıyor. İngiliz yönetmen Andrew Haigh'in elinden çıkan 45 Years, minimalist ve son derece incelikli bir çalışma. Sinema olarak çok yükseklerde uçmasa da, kendine özgü nitelikleriyle gönüllere yerleşen alçakgönüllü bir film. Birkaç sene önce Michael Haneke'nin Amour'unu sevenler 45 Years'ı da beğeneceklerdir.