Babasal ensestin sonuçlarının incelendiği bir vakadan yola çıkarak, travma ve mazoşizm arasındaki bağlar üzerine düşünmeyi önermekteyiz. Klinik görüşme ve tamamlayıcı olan Rorschach ve TAT sayesinde, erişkin bir hastanın birikmiş eski annesel ve ensest travmalarının tedavisinin türlerini ortaya çıkarmaya çalıştık. Bu klinik durum, hem Louise'in teşhirciliğıyle ortaya çıkan güçlü bir uyarımın görüldüğü görüşmede aktarımsal/karşı-aktarımsal dinamik içerisindeki travmaya maruz kalan kişideki değişiklikleri hem de dişil sapkın mazoşizmin izlerini göstermiştir. Louise'le yapılan görüşmede cinsel sahnelerin çokluğu, Rorschach'da yerini temsillerin ve duyguların yarılmasıyla (iyi/kötü; mutluluk/hüziün, ölüm/doğum) desteklenen korkutucu ve endişelendirici yorumlara bırakmıştır. Rorschach ve TAT'de birincil nesneyle yaşanan karışıklığı görüyoruz. Ölen annenin gölgesi, cinsel istismarlar (Rorschach ve TAT de olduğu gibi) üzerinde etkili olmaktadır ve Louise'in düşleminde onu babanın sapkın sahnelerine katılmaya ve kışkırtıcı olmaya cesaretlendirmektedir. Louise'in sapkın masozşizmi, partnerinin oyuncağı olduğu dişil erotik mazoşizmin taklidi gibi görüilmektedir. Dişil sapkın mazoşizm, annesel bedenden farklılaşmayı sağlayan birincil mazoşizmin başarısızlığına işaret etmektedir.