İyi günler! Kızımıza (3 yaşında) sürekli olarak tatlıları ve oyuncakları paylaşmalarını açgözlü bir çocuk takımı (anaokulu veya uzakta) olmamasını öğretiyoruz. Ama yine de, ona şeker istemek veya bir oyuncak izlemek için birisine değer - histerik başlar. Hiç kimsenin oyuncak alamayacağı, sadece oynamak için oynayacağı konuşmalarımız sonuç vermedi. Oyuncakları paylaşmaya çalıştım - yardımcı olmuyor, her ikisine de hitap ediyor. Uzman olarak tavsiyeniz nedir?
Merhaba, Ebeveynler, çocuklarımızı ne sıklıkta paylaşmaya zorluyoruz, çünkü birçok insan bunu yapmazsa o zaman “açgözlü” olduğunu düşünüyor. Fakat birisi size bir şeyleri başka bir kişiye vermemiz gerektiğini söyleseydi, örneğin, bilgisayarımızı telefon veya cüzdanla paylaşmak için ne hissedersiniz? Tabii ki, vermek isteksizliği, bu senin kişisel şeyin! Çocukla yararlı konuşmalar yapmanız, ahlak eğitimi ile uğraşmanız, bazen oyuncakları paylaşmanın gerekli olduğunu söylemeniz harika. Bir çocuk için onun oyuncakları aynı zamanda kişisel eşyalarıdır ve sizin için değerlidir.
Kızın oyuncaklarını veya şekerlemelerini paylaşmak isteme hakkı ve isteği var. Söyle ona: "Sen de, bazen oyuncaklarını vermek istemezsin, olur."
Çocuğa açgözlü demeye gerek yok - bu çok hayal kırıklığı yaratıyor ve nahoş. Ancak, çocuğun başkalarının davranışlarına karşı doğal duygusal tepkisinin açgözlülük sürecine girdiği o anları izleyebilmeniz gerekir. İsterseniz masal terapisini ve çeşitli oyun durumlarını da kullanabilir ve onu histerik yapan bu durumları ve nedenleri tam olarak takip edebilirsiniz.
Örneğin, bir kum havuzundaki bir çocuktan bir oyuncak istendiğinde annenin ne yapması gerekir, ancak onu vermez. Çocuğu bir kenara ayırın ve reddetme nedenini isteyin, belki de en sevdiği oyuncağıdır ya da sadece istemez veya iade edilmeyeceğinden korkar. Ancak bundan sonra çeşitli teknikleri kullanabilirsiniz (yedek oyuncak bulundurmak, oyuncak oynamak, peri masalı bulmak vb.)
Çocuklarınızın oyuncaklarını paylaşmak istemediklerini sakince kabul etmeyi öğrenin. Bu oldukça normaldir ve onlarda bir sorun olduğu anlamına gelmez. Ne de olsa, her çocuğun kendi kişisel eşyalarına ve onları kendi takdirine göre elden çıkarma yeteneğine sahip olması gerekir. Daha sonra, sosyalleşmenin yeni aşaması geldiğinde, oyuncak paylaşmanın diğer çocukları nasıl cezbedeceğini bilmek anlamına geldiğini ve oynamak için oyuncakları dağıtmaktan mutlu olacağını anlayacaktır. En iyi dileklerimle!
Referans amaçlı sağlanan bilgiler. Kendi kendine ilaç verme. Hastalığın ilk belirtilerinde doktora danışın.
"Psikoloji ve Psikiyatri" bölümündeki diğer konular
Torunum bir buçuk yıl. Sık sık duygularını karıştırır. Örneğin, beni beklerken, kapının önünde dururken, mutlu bir şekilde gülümseyerek. Ve beni gördüğünde, ağlayacak, odaya koşuyor, yerde uzanıyor olabilir. Ama bir çift sonra ...
Natalia, merhaba! İkinci kızımın doğumuyla, 6.5 yıllık bir farkla, en büyüğünün kıskanç olduğunu, genellikle etrafımda sürtündüğünü, özellikle de en küçük olanı yaptığım anlarda kucaklaşmak istediğini fark etmeye başladım ...
Tünaydın, Natalia! Kızım (2 yıl) o kadar uzun zaman önce, bir nörolog DEHB'yi büyüttüğünü sorguladı. Kız prematüre olarak doğmuş, doğumdan bu yana uyku sorunları vardı (normalden daha az uyuyordu, gündüzleri evde çok kötüydü ...