Her ne kadar sanat sanat için sanat sloganı yüzyıllardır hâlâ varlığını sürdürse de birçok koleksiyoner, galeri ve sanat kurumu için sanat eserinin hatta sanatçının değeri, kaba tabiriyle “rakam”ı çok önemli. Dolayısıyla her yıl satış rakamı listeleri yenileniyor, bu listeler bölgelere ve cinsiyete göre şekilleniyor. Sıradaki listemiz: 2016’nın yaşayan en pahalı 10 Amerikalı sanatçısı.
artnet her yıl müzayedelerdeki satışlara göre en pahalı sanatçıları listeliyor. Bu yıl da satış rakamlarına göre eserleri en pahalıya satılan 10 Amerikalı sanatçı listesi yapıldı. Listenin ilk sırasına şaşırtıcı olmayacak bir şekilde Jeff Koons yerleşiyor ve onu Jasper John ile Ed Ruscha takip ediyor.
1. Jeff Koons, 54.8 milyon $
Sanatçının Balloon Dog (Orange) (1994-2000) adlı eseri Christie’s New York’ta bir müzayedede 58.4 milyon dolara alıcı buldu. Paslanmaz çelikten yapılan ayna parlaklığındaki heykel 12 Kasım 2013’te bu rekor fiyata satıldı.
2. Jasper John, 36 milyon $
Pop art ve neo-dada akımlarının bir temsilcisi olan Johns’un Flag (1954-55) adlı eseri Sotheby’s New York’ta 36 milyon dolara satıldı. 1983 yılında yapılan eserde balmumu, yağlı boya ve gazete kağıtları ile kolaj tekniği kullanılmış.
3. Ed Ruscha, 30.4 milyon $
Başka bir pop art temsilcisi olan Ed Ruscha’nın Smash (1963) adlı çalışması 2014’te New York’ta bir müzayedede 30.4 milyon dolara satıldı. Sanatçı, Andy Warhol ve Roy Lichtenstein gibi özellikle kelime ve baskıyla ilgileniyor.
4. Christopher Wool, 29.9 milyon $
Beyaz tuval üzerine büyük siyah şablon harfler bastığı eserleriyle ünlü olan Wool, Untitled (Riot) (1990) adlı eseriyle 29.9 milyon dolara alıcı buldu. Bu eser onun asi ve provokatif tarzının en önemli parçalarından biri.
5. Robert Ryman, 20.6 milyon $
Tek renk minimalist çalışmalarıyla öne çıkan sanatçı Robert Ryman’ın Bridge (1980) adlı eseri 13 Mayıs 2015’te New York’a 20.6 milyon dolara satıldı. İllüzyon yaratmayan tarzı sebebiyle Ryman realist olarak da kabul ediliyor.
6. Frank Stella, 13.7 milyon $
Minimalizmin en önemli temsilcilerinden biri olan Stella’nın Delaware Crossing (1961)13.7 milyon dolarla listenin altıncı sırasında yer alıyor. Kariyerinin ve çağdaş sanatın en önemli eserlerinden biri olan bu yapıt sert simetrisiyle öne çıkıyor.
7. Brice Marden, 10.9 milyon $
Kategorize etmenin zor olduğu eserleriyle tanınan sanatçı Brice Marden’ın The Attended (1996-99) adlı yapıtı Sotheby’s New York’ta 10.9 milyon dolara satıldı. Bu eser minimalizm ile soyut ekspressionizm akımları arasında gösterilebilir.
8. Cady Noland, 9.8 milyon $
Uluslararası bir üne sahip olan enstalasyon sanatçısı ve heykeltıraş Cady Noland’ın Warhol etkisiyle yaptığı çalışması Bluewald (1989) 2015’te 9.8 milyon dolara satıldı. Sanatçı eserinde Amerikan rüyasına eleştirel bir bakış getirerek ün ile şiddet arasındaki bağı keşfe çıkıyor.
9. Richard Prince, 9.7 milyon $
Sanatçının ikonik serisinin bir parçası olan Runaway Nurse (2005-06) geçtiğimiz Mayıs ayında New York’ta 9.7 milyon dolara alıcı buldu. Resim ve fotoğraf sanatçısı olan Prince’in hemşireleri kullandığı serinin bir parçası olan eserde dijital ve analog teknikler iç içe geçiyor.
10. David Hammons, 8 milyon $
Irkçılık karşıtı eserleriyle tanınan David Hammons’un Untitled (2000) eseri 11 Kasım 2013 tarihinde Phillips New York’ta bir müzayedede 8 milyon dolara satıldı. Sanatçının yoksulluk ile Afrika-Amerikalı kültürüne dikkat çektiği çalışması cam kullandığı birkaç çalışmasından biri.
“Çağdaş Sanatın İtibarsızlaştırılması Kime Yarar?”* başlıklı yazım kimi olumlu kimi olumsuz pek çok tepki aldı. Öte yandan, yazıda ele almaya çalıştığım çağdaş sanatın “öteki” olarak belirlenmesinin farklı dinamikleri üzerine daha çok düşünmek gerektiği de ortaya çıktı. Keza “kral çıplak” diyenlerin bir kısmı çağdaş sanatçılar içinde kendilerine yakın olan isimleri ayırt edip öyle pozisyon alıyorlar; yani niyetlerinin vakti geldiğinde kendi ekipleriyle kralın koltuğuna kurulmak olduğunu acemice belli ediyorlar. Bu küçük kralcıklar dışında, piyasadan azıcık da olsa pay kapmak için kendi çıplaklıklarını alelacele ört bas etmeye çalışanları da eklemek lazım. Bütün bu patolojileri önce sanat tarihinden, sonra sanat kuramından ayırt etmek gerekiyor.
arthere Istanbul ve Bant Mag. işbirliği ile Prince Claus Kültür ve Gelişim Fonu desteği ile gerçekleşen “Mevsimler” sergi serisinin ikincisi ağustos ortasına kadar devam ediyor. Serginin ikinci ayağı olan “Mevsimler - Fasıl II”, Sedat Girgin ile Suriyeli sanatçı Toufic Hamidi’yi bir araya getiriyor.
İstanbul’un dokuz günlük bayram tatili nedeniyle sessizliğe gömüldüğü günlerde İstanbul Modern, Uluslararası Sanatçı Filmleri 2016 seçkisini ağırlamaya başladı. Uluslararası Sanatçı Filmleri programı 2008’de Whitechapel Galeri tarafından başlatıldı. Farklı coğrafyalardan sanat kurumlarının her sene farklı bir tema çerçevesinde davet ettiği videolardan oluşan gezici seçkinin bu yılki odağı teknoloji oluyor ve İstanbul Modern de dahil olmak üzere 13 kurumun ortaklığında gerçekleşiyor.
Resim dışında heykel, enstalasyon, video ve performans gibi farklı pratikleri de dahil ettiği üretimlerini, sosyo-politik olaylar, kültürel olgular ve toplumsal/tarihsel bellek üzerine inşa eden TUNCA, 1982’de İzmir’de doğdu, Mimar Sinan Üniversitesi Güzel Sanatlar Fakültesi Resim Bölümü’nden 2010 yılında mezun oldu. Sanatçı, resmi tarihlerden bireysel hikayelere “hafıza”nın devasa katmanları arasında neleri algıladığımızı, nelerin algımız dışında kaldığını, bunların hangi dışlama ve dahil etme mekanizmaları üzerinden işlevselleştiğini araştırır. Bir bakıma, geçmişin bugüne uzandığı “zaman”ın ontolojisini inceleyen TUNCA, bu hafıza arkeolojisi içinde yakaladığı izleri, silinmiş hikayeleri, kendi yaşamı üzerinden kurduğu bağlar ve sanatsal pratiği dahilinde çerçeveve içine alır.
Makarnadan peynire, şaraptan tekstil ürünlerine kadar bugün “Made in Italy” damgası ne ifade ediyorsa 2000 yıl öncesinin antik Roma’sında da damga ve logolar aynı amaca hizmet ediyordu. Milattan önce doğan bir Romalının etrafı da neredeyse bugünkü torunları kadar marka ve mülkiyet sembolleriyle işaretlenmiş ürünlerle çevriliydi. Şarap testilerinden yağ lambalarına, inşaatta kullanılan tuğlalardan kölelerin boynuna takılan “tasmalara” kadar gündelik hayatın her alanında kullanılan ürünler, bugünün marka ve logolarının antik örneklerini taşıyordu.
Ayşe Pınar Akalın ile Muse Çağdaş Sanat Festivali kapsamında gerçekleşen ve küratörlüğünü üstlendiği “Aşkın Geometrisi” sergisi üzerine konuştuk. Serginin teması, eserler ve Bodrum’da sergi açmanın etkilerinden bahsettik. Ayrıca geçmiş yıllarda Akalın’ın yer aldığı projeleri hatırladık ve gelecek projeleri hakkında ipuçları aldık.