Aytaç dükkanın içine girdi. Ryuka kahvesini içiyordu. Aytaç "Bu dükkanın adı ne anlama geliyor?" dedi. Ryuka gülümseyerek "Bütün duaları gerçekleştirebilirim" dedi. Aytaç ağlayarak Ryuka'ya "O zaman kedi ve köpeğimi hayata döndür" diye fısıldadı. Ryuka "Şaka mı yerine getirirsen kabul ederim" dedi. Aytaç'a bir bıçak ve üstünde İbranice yazılar olan bir tahta hediye etti. Aytaç dükkandan çıktıktan sonra evine döndü. Eşyaları oğlu görmeden bodruma sakladı. Aytaç'ın gözleri kızardıktan sonra gerçek rengine geri döndü. Ağlamaklı bir sesle "Oğlum benim için birşey yapar mısın? "dedi. Oğlu anlamsız gözlerle ona baktı. Aytaç "Gel ve anneciğine bir iyilik yap" diye bağırdı. Oğlu annesine sımsıkı sarıldı. Aytaç "Cezalı cezasını çekecek" dedi.
Şenay'ın kızı Doğa bahçede bisikletiyle geziyordu. çarşafların arasında bir gölge belirdi. Doğa bir süre ona gülümsedikten sonra gelen rüzgar ve fırtın ile ortadan kayboldu. Şenay dışarıya çıktı ve "Doğa" diye seslendi. Doğanın yan yatmış ve tekerliğine kan bulaşmış bisikletine bakarak ağlamaya başladı. Ryuka çığlığı dinledikten sonra grafona bir müzik yerleştirdi. Şehirde hafif bir müzik yayılmaya başladı. Aytaç doğayı oğluyla birlikte bodrumdaki sandalyeye bağlamıştı. Oğlu titreyen elleriyle bıçağı aldı. Kızın bağlarını çözecekken Aytaç "Hayır, cezalarını çekmeliler" dedi. Oğlu bu sefer makası aldı. Ve doğanın saçlarını kesmeye başladı. Kızın gözyaşları elbisesini ıslatırken, Aytaç kızın önüne tahtayı yerleştirdi. Ve "Anastique Babistarika" dedi. Bıçağı hafifçe alnına sağladı. Akan kanlar tahtadan ateş çıkardı. Kasabaya gelen fırtına ve kar artık işlerin bundan sonra asla yolunda gitmeyeceğinin garantisiydi. Köpek ve kedi tekrar hayata dönmüştü. Ama artık onlar karanlığın birer askeriydi. Ryuka bembeyaz parlak dişlerinle kocaman bir kahkaha attı.