Kitap tabiki de çok iyiydi. Yalnızca yeterli bilgi birikimim olmadığı için sonlarına doğru koptum kitaptan. Rollo May hem yapıcı eleştirileri hem de olaylara bir çok yönden bakması sebebiyle çok sevdiğim bir psikolog.
Eğer psikolojiye giriş dersi okutuyorsam, öğrencilere Karl Marx'ın ekonomi felsefesini öğrensinler diye değil, irrasyonel ekonomik ve sosyal iktidarın temel anlamını görmüş olduğu için Marx okuturdum. Böylece bilincimizin boyutlarını genişletmemiz ve iktidarın sosyal açıdan yıkıcı veçhelerini algılayıp anlamasını sağlayacak şekilde yeniden düzenlememiz ve kendi saldırganlık ve güç ihtiyaçlarımızı sosyal meselelerin yapıcı çözümlerine kaydırmamız mümkün olacaktır.
Terapist, ne kadar bilge, ne kadar iyi analiz eden ya da ne kadar açık fikirli olursa olsun, eğer hastasını hep kendi gözlerinden gördüğünü fark ederse, onu kendi referanslarına göre anlıyorsa, anladıkları her zaman sınırlı ve bir ölçüye kadar taraflı olacaktır.
Hepimiz belli bir kültürel ve ekonomik duruma sahip belli bir ailenin çocuğu olarak doğarak belirleyici bir çizgi içine girdik; bizi belirleyen şeyler arasında bedenlerimiz, içgüdüsel ihtiyaçlarımız, geçmişteki duygusal travmalarımız vb ad infinitum birçok şey var. Sartre'a göre mesele, bu açıklamaların hiçbirinin tanımak istediğimiz kişi hakkında bize bir şey söylemeyeceği, örneğin Flaubert gibi bir insanın tarihinin belli bir noktasında neden yazar olmayı seçtiğini anlatamayacağıdır. ...Sartre'a göre, insan gerçekliği, kendisini, geçmişe dair varsayımsal denilen "sebeplerle" değil, "peşinde olduğu hedeflerle tanımlar ve belirler."
Eskiden hastanın, yeterince tespitte bulunduktan sonra doğru kararları alacağı varsayılırdı. Şimdi bunun, hakikatin sadece yarısı olduğunu ve aslında hastayı, kendi varoluşundan vazgeçmeye davet ettiğini görüyoruz.