Capitol’ün en tarihi insan mağarasında, diğer pek çok yerde olduğu gibi, Nancy Pelosi izini bıraktı.
Ülkenin ilk kadın Meclis sözcüsü olarak son haftalarında, düşünceli bir Pelosi, çok kullanılan iki koridor arasında, alışılmışın dışında dar bir salona sıkışmış, zemin kattaki bir sığınakta küçük grupları ağırlıyor. Bu, Eğitim Kurulu odası – adı, Teksas’tan Meclis sözcüsü “Cactus Jack” Garner’ın mesai sonrası içkiler için tercih edilen arkadaşlarıyla oraya çekildiği zaman, Yasakla ilgili bir içeriden şaka. Başka bir Teksas konuşmacısı olan Sam Rayburn, uygulamayı 1940’lar ve 1950’ler boyunca yeniledi; Eski bir senatör olan Başkan Yardımcısı Harry Truman, Başkan Franklin Roosevelt’in öldüğü haberini aldığında Eğitim Kurulu odasındaydı.
Elbette sadece erkeklerdi, çünkü o on yıllardaki Kongre’yi hemen hemen bu tanımlıyordu: Kadınlar, üyelerin %1 ila %3’ünü oluşturuyordu.
Pelosi bana ve davet ettiği diğer birkaç kadın gazeteciye, “Eğitim Komitesine gideceklerini söylerlerdi, ama elbette bu, kağıt oynamak ve keyif aldıkları içeceklerin tadını çıkarmak için buraya geldikleri anlamına geliyordu,” dedi. alkolsüz bir öğle yemeği.
Fikir Yazarı
Jackie sakinleştirir
Jackie Calmes, ulusal siyaset sahnesine eleştirel bir bakış getiriyor. Beyaz Saray ve Kongre’yi kapsayan onlarca yıllık deneyimi var.
Tarih yapıcı, odanın tarihinden keyif aldı. Pelosi, bir duvara yüksekçe boyanmış Teksas eyalet mührünü işaret etti – seleflerine seslendi – ve karşı duvarda, daha sonraki daha büyük kubbesi olmayan İç Savaş öncesi Kongre Binası’nın bir resmini gösterdi. (Gitti, Robert E. Lee’nin bir portresi.) Sonra ona döndü. o eklemeler: iki fresk benzeri tablo, biri memleketi San Francisco’daki Golden Gate Köprüsü ve diğeri, Kongre’nin kadınlara oy hakkı veren 19. Değişikliği kabul ettiği 1919’da Capitol’ün dışında yürüyen beyaz giyimli süfrajetlerin bir sahnesi.
Cactus Jack ve Bay Sam’in eski kulüp binalarında bu kadının dokunuşu hakkında ne düşüneceklerini ancak tahmin edebilirsiniz. Ancak konuşmanın çoğunu Pelosi’nin yaptığı 80 dakikalık öğle yemeğinde, üst düzey erkeklerin ne düşündüğünü hiç dikkate almadan engelleri yıkan kariyeri boyunca hareket ettiğini açıkça belirtti.
Şimdi bile ara sıra cinsiyetçilik hissettiğini söylüyor: “İnsanlar bunu fark etmese veya niyet etmese de günde bin nick.” Geriye dönüp baktığında Pelosi, hem Katolik Kilisesi’nin -kendi kilisesi- eşcinsel hakları, kürtaj, doğum kontrolü ve tüp bebek (“Zavallı ruhlar” dedi) üzerindeki erkek hiyerarşisiyle hem de bir zamanlar dirençli olan Evin erkekleriyle olan kırıntıları hatırladı. yükselişine (“Zavallı bebekler”).
O zamanlar Demokratik siyasette bağış toplayan ve organizatör olan ve beş yetişkin çocuk annesi olan Pelosi’yi Meclis’e aday olmaya iten kişi, San Francisco Temsilcisi Sala Burton adlı bir kadındı. Burton, Pelosi’ye koltuğuna oturması için dokunduğunda kanserden ölüyordu: “Bir kadının başka bir kadına sorması, ki bu son derece sıra dışıydı,” dedi Pelosi.
“Asla Kongre için aday olmayı düşünmedim. Asla” dedi ve ekledi: “Asla liderlik için koşmayı düşünmedim.
Ancak Pelosi daha fazla kadın seçmeye çalışırken ve Demokratlar için tonlarca Kaliforniya parası toplarken, kadınlar ve bazı erkekler onu 2001’de ilk olarak azınlık kırbacı için aday olmaya çağırdı. Ancak, erkek egemen kurumda bir hiyerarşi vardı: ” Adamlar, ‘Koşabileceğini kim söyledi?’ dediler. ”
Bir zaman değişimini taklit etti:
“Kadınlar neden yapılmasını istedikleri şeylerin bir listesini yapıp bize vermiyorlar?”
“Gerçekten mi? Neden bir liste yapmıyorsun?”
“Eh, zamanı değil [for a woman in the leadership]”
“Numara? 200 yılı aşkın bir süredir bekliyoruz.”
Yine de, “Bir kadın konuşmacımız olacağını hiç düşünmemiştim. ‘Ülke bir kadın cumhurbaşkanına, bu adamların bir kadın konuşmacıya hazır olduğundan çok daha hazır’ diye düşündüm. ”
Pelosi 1987’de Washington’a geldiğinde, 435 üyeli Meclis’te kabaca partiler arasında bölünmüş 23 kadın vardı. Pelosi, “Daha fazla kadın üye olmasaydı asla konuşmacı olmayacaktım” dedi. Şimdi sayı 122, bunların dörtte üçü Demokrat.
Demokrat Parti’nin kırbacı, lideri ve sözcüsü olarak yirmi yılı aşkın süredir karşılaştığı en çetin zorluklardan biri: Katolik hiyerarşisiyle rekabet etmek. Piskoposlar doğum kontrolü kapsamına karşı çıktıkları için, kilisenin Ekonomik Bakım Yasasını (Pelosi’nin onun en önemli başarısı olarak gördüğü yasa) ortadan kaldırmak için kulis yapmasını “en büyük hayal kırıklığı, gözyaşlarına en yakın” olarak görüyor.
Davasını “dindar bir Katolik olarak” kilise elçilerine ilettiğini ve kendisine “Siz o kadar dindar değilsiniz” dendiğini söyledi.
Pelosi, “Rahibeler için Tanrıya şükür,” dedi ve onları “muhteşem”, “agresif” ve “açık sözlü” olarak tanımlayarak doğum kontrolü kapsamını ve sağlık yasasını destekledi.
O ve Amerikan piskoposları, kürtaj hakları için yıllarca savaştı. “Altı yıl ve bir haftada beş çocuğum oldu. Bu benim için çok güzel bir şey. Pelosi, “Başkaları için belirlediğim standart bu olmamalı” dedi. “Bu kimseyi ilgilendirmez. Ailesi, Tanrısı ve doktoru konusunda kendi seçimlerini yapmak bir kadının hakkıdır.”
Kongrede geçirdiği 35 yıl boyunca herhangi bir pişmanlık duyup duymadığı sorulduğunda, hemen hayır cevabını verdi.
Hiç bir şey? “Numara. Hiç bir şey.”
Ama anlatacak hikayeleri var. Pelosi, muhtemelen bir anı yazacağını söyledi “çünkü bazı şeyler hakkında rekoru kırmam gerekiyor.”
Ocak ayında başlayacak olan yeni Kongre’de arka sıralarda oturan biri olarak, bu projeye başlamak için daha fazla zamanı olmalı. Fahri lider olarak, belki de Talim ve Terbiye Kurulunu yazı odası yapabilirdi.
Kaynak : https://www.latimes.com/opinion/story/2022-12-23/nancy-pelosi-capitol-board-of-education-room