We are searching data for your request:
Upon completion, a link will appear to access the found materials.
Carl Oberg, 1897'de Almanya'nın Hamburg kentinde doğdu. Alman Ordusuna katıldı ve Birinci Dünya Savaşı'nda görev yaptı. Savaştan sonra Freikorps'a katıldı ve 1920'de Kapp Putsch'a katıldı.
Oberg, uzun bir işsizlik dönemine katlanmadan önce bir tropik meyve ticaret şirketinde çalıştı. 1930'da Hamburg'da bir tütün standı satın aldı.
Oberg, Nazi Partisi'ne (NSDAP) katıldı ve 1932'de Reinhard Heydrich ile birlikte çalıştığı Münih'e gitti. Sonunda SD Güvenlik Hizmetinde Heydrich'in sağ kolu oldu.
1938'de Oberg'e Mecklenburg'da bir SS (Schutzstaffel) taburunun komutası verildi. Ertesi yıl Zwickau'da polis şefi oldu.
İkinci Dünya Savaşı patlak verdiğinde Oberg Polonya'ya gitti ve Yahudilerin toplanmasından ve Polonyalıların zorla çalıştırılmasından sorumlu olduğu Radom bölgesinde SS ve Polis Lideri oldu.
Mart 1942'de Oberg, SS-Brigadeführer rütbesine terfi etti ve iki ay sonra Paris'e gönderildi ve burada işgal altındaki Fransa'da SS ve Polis Lideri oldu. Bu pozisyonda, rehinelerin vurulması da dahil olmak üzere Fransız Direnişi ile başa çıkmak için ciddi önlemler aldı. Oberg, Fransa'da Nihai Çözümün uygulanmasından da sorumluydu. Bu eylem, 75.000 Yahudi'nin Fransa'dan Nazi Almanyası ve Polonya'daki imha kampına sürülmesiyle sonuçlandı.
Oberg, Ağustos 1944'te SS-Obergruppenführer ve polis generaline terfi etti. O yılın ilerleyen saatlerinde Oberg, Heinrich Himmler tarafından yönetilen bir ordu oluşumunun parçası olan bir askeri birliğin komutanlığına atandı.
Haziran 1945'te Oberg, Müttefik birlikler tarafından tutuklandı. Ertesi yıl Fransa'ya iade edildi ve orada yargılandı. Savaş suçlarından hüküm giyen Oberg, 9 Ekim 1954'te ölüm cezasına çarptırıldı. Temyizden sonra bu, ömür boyu hapse indirildi.
Başkan Charles De Gaulle, 1965'te Oberg'i affetti. Carl Oberg, o yıl Almanya'da öldü.
Sicilya Kralı II. Roger
Palermo, Sicilya'da Noel Günü 1130. Bu gün, sadece 64 yıl önce İngiltere'yi fetheden Norman Vikings'in soyundan gelen Roger de Hauteville, tüm güney İtalya'yı kapsayan Sicilya Kralı olarak taçlandırılacak. Yaratılışı 1816'ya kadar şu ya da bu şekilde var olacaktı. O sizin sıradan ortaçağ hükümdarınız değildi, kraliyet unvanı da normal değildi.
Bir Ortodoks başpiskoposunun huzurunda ve nispeten başarılı bir Antipop olan II. Anacletus tarafından taç giydi. Hristiyanlığa dönen Yahudilerin büyük-büyük torunu, bu, yanlış atalara sahip genç erkeklerin hala Papa olabileceği Engizisyon gibi kurumlardan önceydi.
Roger 9 yaşından beri Sicilya Kontuydu ve I. Roger'ın sırf doğurgan olduğu söylendiği için evlendiği kuzeyli bir İtalyan olan annesi Adelaide'nin naipliği altındaydı ve I. Roger oğlu olmadan yaşlanıyordu. Bu karşılığını verdi.
II. Roger'ın naipliği sırasında Adelaide, kendisinin ve çocuk oğlunun potansiyel gücünü artırmak amacıyla yeniden evlenmişti. Yeni kocası, Haçlı Krallığı Kralı Kudüs Kralı I. Baldwin'di. Baldwin ve Adelaide'nin doğal çocukları yoksa, II. Roger, Kudüs Krallığı'nın halefi olarak seçildi. Ne yazık ki Roger için bu evlilik iki eşli ilan edildi (Baldwin'in Edessa'da Ermeni bir karısı vardı) bu yüzden o kutsal ama lanetli tahta asla çıkmadı.
Sicilya, Roger'ın taç giyme töreni sırasında, Avrupa'nın geri kalanına kıyasla kozmopolit ve çok kültürlü bir yerdi. Normanlar'ın eline geçmeden önce, Roma'nın çöküşünün kaotik sonrasında Araplar ve Bizanslılar tarafından yönetilmiş ve iskan edilmişti. Roger'ın danışmanlarından ve askeri kaptanlarından biri, Christodulus (“Mesih'in Kölesi”) adında bir adamdı. Muhtemelen ya Rum Ortodoks ya da İslam'dan dönen Batılı Hristiyandı. Unvanı Palermo Emiri idi ve daha sonra Roger tarafından Deniz Emiri (Amir Al-Bahr) yapıldı. “Amiral” kelimesini buradan alıyoruz.
Ancak tarihte her zaman olduğu gibi, gerçek nesnelere baktığınızda tarihteki gerçek ilginç parçalar ortaya çıkıyor. Yukarıdaki resim Roger'ın taç giyme törenine ait (çok büyük bir pelerin). Yüzyıllarca süren hırsızlık ve kraliyet evliliklerinden sonra sona erdiği Viyana'daki Hapsburg hazinesinde bulunuyor. Bugün orada sergide görebilirsiniz.
Bu büyüleyici bir parça. İlk olarak, altın ve ipek işçiliği başlı başına çarpıcı. Bunu kimin yaptığı hakkında hiçbir fikrimiz yok, ancak zaman ve teknoloji için oldukça yetenekliydiler. İkincisi, her iki tarafta bir deveye saldıran ve onu yenen bir aslan var. Bu görüntüyü açıklamaya gerek yok. Ancak ortadaki ağaç ve tepedeki kenar, o zamanlar camilerde yaygın olan Arap ve İslami şekiller ve tasarımlarla doludur.
En ilginç olanı, alt kısımdaki yazıdır. Kufi Arap alfabesiyle yazılmıştır ve şöyle der:
İşte prens hazinesinde yaratılan, şans, örnek, heybet, mükemmellik, uzun dostluk, üstünlük, karşılama, refah, cömertlik, parlaklık, gurur, güzellik, arzuların ve umutların gerçekleştirilmesi, günlerin ve gecelerin zevkiyle dolu, 528 yılında Sicilya'nın başkentinde, ihtişam, bağlılık, koruma, koruma, şans, kurtuluş, zafer ve yetenek ile durmaksızın veya değişmeden.
528? Evet, bu, Hegira yılında 528 Anno Hegirae olurdu.
Bu şömine rafı, 1916'da son Avusturya İmparatoru'nun taç giyme töreninde Habsburg taç giyme cübbelerinin bir parçasıydı.
Roger'ın çok dilli krallığının halen ayakta duran bir başka örneği, Palermo'daki Capella Palatina'dır. Roger tarafından kraliyet ailesinin şapeli olarak inşa edilmiştir ve Norman dekoru, Bizans mimarisinin yanı sıra İslami kemerler ve yazılara sahiptir. İlginç bir şekilde, Roger kiliseye hiçbir insan figürü yerleştirmedi. Şimdi orada olanlar daha sonraki yöneticiler tarafından yerleştirildi.
1130'dan sonra, Roger krallığını pekiştirdi, isyanlarla, Alman İmparatoru ve Bizans İmparatoru ile savaştı. Ayrıca, çeşitli Müslüman krallıklardan Kuzey Afrika kıyılarının büyük bir bölümünü kapmak için önemli bir çaba sarf etti. 1146'da Trablus'u ele geçirdi ama bu kalıcı olmadı. Avrupa'nın büyük güç yapısında hiç kimse Roger'ı sevmedi ya da saygı duymadı, ama o her zaman onları yendi.
Roger 1154'te öldü ve yerine oğlu William geçti. Bu hükümdar, tarihte Kötü William olarak bilinir, ancak görünüşe göre baronları ona karşı etkili bir şekilde isyan edememelerinden hoşlanmadıkları için böyle görünüyor.
Roger ve Norman öncüllerinin yanı sıra Sicilya Norman Krallığı'nın kaderi hakkında daha fazlasını mı istiyorsunuz? Lars Brownworth'un Norman Centuries podcast'i gitmek istediğiniz yer. En azından Frederick II'den bir tane dinleyin.
Arınma
Kelime epurasyon (Fransızca kelimeden epurer-temizlemek veya tasfiye etmek), İkinci Dünya Savaşı'ndan sonra Fransız ve İtalyan yetkililerin cezai kovuşturmasını tanımlar (Merriam Webster Sözlük). Gerçekte, asıl epurasyon çok daha sertti.
Bir Fransız işbirlikçisi idam edildi. Fotoğraf anonim (21 Kasım 1944). PD-USHMM. Wikimedia Commons.
Üç Épuration dönemler şunlardı: epuration sosis, epuration yasalve şüpheli ve suçlu işbirlikçilere hoşgörüyle davranıldığı üçüncü bir aşama. Birinci aşama, epurasyon sucuk, üç dönemin en acımasız intikamını üretti. İlk aşama, 25 Ağustos 1944'te Paris'in kurtuluşu sırasında ve hemen sonrasında gerçekleşti. Partizan Fransız vatandaşlarının gazabı, şüpheli ve tanınmış işbirlikçilere yöneltildi. İşgal sırasındaki Gestapo ve Fransız polisinin taktiklerine benzer bir şekilde, birçok kişi dairelerinin içinde o korkunç vuruşu duymayı bekledi. Tutuklamanın ardından verilen cezalar arasında dayak, işkenceyle sorgulama ve yargısız infaz ("kanguru" mahkemesinin yararına olsun ya da olmasın) vardı. Bu süre esasen kanunsuzluk ve mafya yönetimiydi. Bir Alman sevgilisi olduğundan şüphelenilen kadınlar toplandı ve çoğunun kafaları tıraş edildi, bazılarının alınlarına gamalı haçlar oyuldu. İkinci fakat daha kısa bir aşama, hayatta kalan sürgünlerin evlerine döndüğü 1945 yılının Mayıs ve Haziran aylarında gerçekleşti. Toplama kamplarının haber filmleri ve ürkütücü sahneler, başka bir seriye katkıda bulundu. epuration sosis. Fransız Devrimi sırasında çetelerin hapishaneleri boşalttığı ve birçok mahkumu öldürdüğü bir hafta süren “Eylül Katliamı”nı (1792) hatırlatıyordu.
Bu kız, Almanlarla kişisel ilişkilerinin cezasını ödüyor. Anonim tarafından fotoğraf (Ağustos 1944). Savunma Bakanlığı. Ulusal Arşivler ve Kayıtlar İdaresi. PD-ABD Hükümeti. Wikimedia Commons.
Charles de Gaulle Eylül 1944'te düzeni kurmaya başladı. Gözaltı merkezlerini, gözaltı kamplarını ve şüphelilerin bulunduğu hapishaneleri denetlemek için insanları atadı. ortak çalışma yapıldı. Ayrıca işbirlikçileri ve Vichy hükümetinin yetkililerini adalete teslim etmek için yargı mahkemeleri kurdu. Bu olarak bilinecek epuration yasal dönem. İşbirlikçi Vichy hükümetinin başkanı Mareşal Philippe Pétain, 1945 yazında yargılanacak ve ölüme mahkum edilecekken, ikinci komutanı Pierre Laval'ın yargılanması Ekim 1945'te yapılacaktı. De Gaulle, Pétain'in cezasını ömür boyu hapse çevirdi, ancak Laval, 15 Ekim 1945'te idam edildi (Laval hakkında gelecekte bir blog yazılması planlanıyor: Zaman Dergisi “Yılın Adamı” Yürütüldü).
Paris'te Pierre Laval (solda) ve Gestapo General Carl Oberg (ortada). Anonim tarafından fotoğraf (Mayıs 1943). Bundesarchiv, Bild 183-H25719/CC-BY-SA. Wikimedia Commons.
İçindekiler
1 Nisan 1931'de NSDAP'a (Nazi Partisi) ve 7 Nisan 1932'de SS'ye katıldı. Mayıs 1933'te Reinhard Heydrich ile tanıştıktan sonra Heydrich'ten iş istedi ve Heydrich'e katıldı. SD. Oberg daha sonra SS-'ye terfi etti.Oberführer ve Hannover için polis müdürü yaptı. Eylül 1938'den Ocak 1939'a kadar bu görevde bulundu. Daha sonra Oberg, 1941'in sonlarına kadar Zwickau Polis Başkanı olarak görev yaptı. SS ve Polizeiführer (SS ve Polis Lideri - SSPF), "Radom" Ağustos 1941'den Mayıs 1942'ye kadar. SS-Brigadeführer 20 Nisan 1942'de. Ώ]
Mayıs 1942'den Kasım 1944'e kadar Oberg, Yüksek SS ve Polis Lideri olarak görev yaptı (Höherer SS-und Polizeiführer, HSSPF) "Frankreich" (Fransa), SD ve Gestapo da dahil olmak üzere Fransa'daki tüm Alman polis kuvvetleri üzerinde. Yahudi karşıtı politikayı ve Fransız Direnişine karşı savaşı yönetmek için Fransa'da en yüksek otoriteydi. Böylece 1942'de Paris Vélodrome d'Hiver'da (Vel' d'Hiv Roundup) Yahudilerin toplanmasını sağladı. O zamana kadar "Paris Kasabı" olarak mahkum edilmişti. Heydrich'in emriyle Oberg, René Bousquet başkanlığındaki Vichy Fransa polis gücünün yardımıyla 40.000'den fazla Yahudiyi ülkeden sınır dışı etti. Α] Β] Γ]
Ancak 1943'te Himmler ve Hitler tarafından verilen bazı emirlere direniyordu. 18 Ocak'ta Himmler, Marsilya'nın 100.000 tutuklama ve şehrin suç bölgesinin patlayıcı yıkımı ile temizlenmesini talep etti. Fransız polisiyle birlikte çalışan Oberg, 6.000 tutuklama, 20.000 kişinin yerinden edilmesi ve liman bölgesinin kısmen tahrip edilmesinin "minimalist" bir tepkisini denetledi. Δ] 1944'te Oberg, bir Waffen-SS'nin Einsatzkommando'su Fransa'da. Ε]
İkinci dünya savaşı
|Oberg'in SS ve polis rütbeleri|
|tarih||rütbe|
|Eylül 1933||SS-Obersturmführer|
|Mart 1934||SS-Hauptsturmführer|
|Haziran 1934||SS-Sturmbannführer|
|Temmuz 1934||SS-Obersturmbannführer|
|Nisan 1935||SS standart lideri|
|Nisan 1939||SS-Oberführer|
|Mart 1942||SS Tugay Lideri ve Polis Tümgenerali|
|Nisan 1943||SS grup lideri ve polis korgenerali|
|Ağustos 1944||Obergruppenführer ve Polis Genel|
|1945||Waffen SS Generali|
Radom bölgesindeki SSPF
İkinci Dünya Savaşı sırasında Oberg, Genel Hükümete gitti ve 13 Ekim 1941'den Mayıs 1942'nin başlarına kadar Radom bölgesinde SS ve Polis Lideri (SSPF) olarak görev yaptı. SS ve polis şefi olarak atanması Ağustos 1941'in başından itibaren planlandı Oberg, Ekim ortasına kadar Genel Hükümet'e gelmedi. Bu görevde Polonyalı zorunlu işçilerden ve Yahudilerin tutuklanmasından sorumluydu.
Fransa'da HSSPF
5 Mayıs 1942'de Yüksek SS ve Polis Lideri (HSSPF) olarak işgal altındaki Fransa'da Paris'e transfer edildi. Reinhard Heydrich şahsen göreve başladıktan sonra, 1 Haziran 1942'de HSSPF görevini üstlendi. Herbert Hagen onun kişisel danışmanı oldu. Rehineleri vurmak da dahil olmak üzere esas olarak orada Direnişle savaştı. Açık bir pozisyonda “Yahudi Sorununun Nihai Çözümü”ne dahil oldu ve “Sarı Yıldız”ı tanıttı. Yaklaşık 75.000 Yahudi, kendisi ve personeli tarafından imha kamplarına sürüldü. Oberg, Ağustos 1944'te SS-Obergruppenführer ve Polis Generalliğine terfi etti. Fransızlar için "Paris Kasabı" lakabını aldı. Ocak 1943'te eski Marsilya kentinin yıkımına ve ardından yüzlerce Yahudi ve diğer Fransız'ın imha kamplarına sürülmesine aktif olarak katıldı.
20 Temmuz 1944'teki başarısız darbenin ardından Oberg, askeri direniş üyeleri tarafından kısa süreliğine gözaltına alındı. Serbest bırakıldıktan sonra Oberg'in askeri direniş üyelerine karşı dürüst davrandığı söyleniyor. Müttefikler Fransa'yı kurtardıktan sonra, Oberg'e Aralık 1944'te Reichsführer SS Heinrich Himmler'in doğrudan bağlı olduğu Vistula Ordu Grubunda bir komuta verildi.
Carl Oberg se narodil 27. ledna roku 1897 v Hamburku jako syn profesora tıp. Po dokončení vzdělání ve získání olgunluk vstoupil v srpnu roku 1914 do armády, kde byl zařazen v hodnosti Fähnrich (praporčík) ke 24. pluku polního dělostřelectva (Feldartillerie Alayı No. 24). Ana sayfalar srpna následujícího roku.
Jeho dalším postem se stal 45. pluk polního dělostřelectva (Feldartillerie Alayı No. 45), kde sloužil až do konce války. Valku ukončil v hodnosti leutnant (poručík) bir získal oba stupně Železného kříže.
Poté, ortak geçmişe dayalı olarak, ilk kez, daha önce de belirtildiği gibi, Carl Oberg, 1920'den bu yana Kappova puče v roce olarak kabul edildi.
V letech 1942 ve 1944 velel Oberg německým Policejním jednotkám ve Francii (včetně SD a gestapa), které poté převzal plukovník SS Helmut Knochen. Oberg ve Francii vedl protižidovské ace a boj proti hnutí odporu.
Byl také zodpovědný za „konečné řešení židovské otázky ve Francii“. Tato ace vyústila v deportaci 75 000 Židů do vyhlazovacích táborů v Německu ve Polsku. [2]
V roce 1945 byl zadržen americkými vojáky v jedné tyrolské vesnici. V roce 1946 byl nejprve ve Wuppertalu odsouzen k trestu smrti. Poté byl předán do Francie, kde byl za válečné zločiny 9. října 1954 odsouzen ke stejnému trestu. V roce 1958 mu byl trest změněn na doživotí. 28. listopadu 1962 byl Carl Oberg společně's Helmutem Knochenem po amnestii prezidenta de Gaulla propuštěn na svobodu. Poté až do své smrti žil ve Flensburgu.
Veri görüntüleme
- Fähnrich – liste defteri, 1915
- SS-Sturmführer – 1. Cervenec, 1933 SS-Obersturmführer – 25. Září, 1933 SS-Hauptsturmführer – 7. březen, 1934 SS-Sturmbannführer – 15. Cerven, 1934 SS-Obersturmbannführer – 1934 duben, 1935 SS-Oberführer – 20. duben, 1939
- Generalmajor der Polizei – 31. březen, 1942 SS-Brigadeführer – 20. duben, 1942 SS-Gruppenführerund Generalleutnant der Polizei – 20. duben, 1943 SS-Obergruppenführerund General der Polizei – 1. srpen, 1944
- General der Waffen-SS – 10. březen, 1945
Významná vyznamenání Editovat
- Pruský železný kříž I. třídy (první světová válka) Pruský železný kříž II. Ana Sayfa Ana sayfa Reichsführera-SSTotenkopfring
- Listopad 1935 – leden 1937. SS-Standartenführer 22. SS-Standarte, "Mecklenburg", Schwerin[3]
- leden 1937 – prosinec 1938. SS-Standartenführer ve StabsführerSS-Abschnitt IV, Hannover. [4]
- ?? (nejpozději květen 1942) – duben 1943. SS-Brigadeführer a Generalmajor der Polizei[5]
- listopad 1939 – srpen 1941. SSPF "Radom" [6]
- květen 1942 – listopad 1944. HSSPF "Frankreich" [5]
Další varyantı psaní jména v literatuře jsou (částečně je také sám používal): Karl Albrecht Oberg, Carl-Albrecht Oberg, Karl Oberg.
Alman SS subayları tanımlanamayan bir yerde görüşüyor.
Bir erişim görevlisine göre Werner Ostendorff en sağda. SS-Obergruppenfuehrer Carl Oberg arkada, Fotoğraf Thouars'ta 10 Nisan 1944'te çekildi. Bu, SS-Bölük Gotz von Berlichingen'in oluşumu sırasında. Araştırmacıların bilgileri, bu ve diğer birkaç fotoğrafı aynı anda tanımlayan Himmlers emir subayı Werner Grothmann'dan geldi.
Bu Fotoğraf Hakkında
Biyografi Heinrich Himmler (1900-1945), Reichsfuehrer-SS, Gestapo ve Waffen-SS başkanı ve 1943'ten 1945'e kadar Nazi Almanyası İçişleri Bakanı. Münih'te doğan Himmler, dindar bir Katolik öğretmenin oğluydu. . Liseden mezun olduktan sonra 1917'de orduya katıldı ve burada On Birinci Bavyera Alayı'nda subay olarak görev yaptı. Birinci Dünya Savaşı'ndan sonra Himmler, 1918'den 1922'ye kadar Münih Teknoloji Okulu'nda tarım okudu. Daha sonra kısa bir süre gübre satıcısı ve tavuk çiftçisi olarak çalıştı. 1920'lerin başında yeni kurulan Nazi partisine katıldı ve Kasım 1923'te Münih Birahanesi darbesine katıldı ve Ernst Roehm'in yanında sancaktar olarak hizmet etti. 1926 ve 1930 yılları arasında Himmler, NSDAP'ın vekil propaganda lideriydi. 1928'de Margarete (Marga) Boden ile evlendikten sonra kısa bir süre kümes hayvancılığına geri döndü, ancak ekonomik olarak başarısız oldu. Evlendikten bir yıldan biraz fazla bir süre sonra kızı Gudrun doğdu. Daha fazla çocuk doğuramayan Margarete, bir erkek çocuğu evlat edindi, ancak Himmler, kızına pahalı hediyeler vermeyi tercih ederek ona çok az ilgi gösterdi. Evliliği bozulmaya başlayınca Himmler'in Gmund am Tegernsee'deki aile evine yaptığı ziyaretler o kadar az oldu ki, Gudrun babası onunla birkaç saat geçirebilsin diye sık sık Berlin'e uçtu. Bu arada Himmler, kendisine çok aranan bir oğlu Helge'yi doğuran sekreteri Hedwig Potthast ile romantik bir ilişkiye girdi. 1929'da Himmler, Hitler'in kişisel muhafızı olan SS'nin başına atandı ve ertesi yıl, Weser-Ems'ten Nazi yardımcısı olarak Reichstag'a seçildi. Nazilerin 1933'te iktidarı ele geçirmesinden hemen sonra Himmler, Münih'te polis başkanı ve Bavyera'da siyasi polis başkanı oldu. Bu ona SS'yi genişletmek ve onun Roehm's SA'dan (Storm Troopers) bağımsızlığını güvence altına almak ve aynı zamanda Reinhard Heydrich yönetiminde SD'yi (Güvenlik Servisi) organize etmek için bir güç tabanı verdi. Eylül 1933'te Himmler, Prusya dışındaki tüm siyasi polis birimlerinin komutanı ve Nisan 1934'te Prusya polisi ve Gestapo'nun başına getirildi. Haziran 1936'ya kadar Himmler, Reichsfuehrer-SS ve Gestapo'nun başı olarak konumları sayesinde Üçüncü Reich boyunca siyasi ve kriminal polisin kontrolünü ele geçirmişti. Siyasi muhalefeti bastırmak için her zamankinden daha etkili araçlar arayışında, 1933'te Dachau'da ilk toplama kampını kurdu. Himmler, fanatik ırkçılık ve felsefi mistisizmin birleşiminden ilham aldı. Irksal saflığa olan takıntısı, kusursuz Aryan çiftler tarafından çocukların üremesini teşvik eden özel evlilik yasalarının kurulmasına ve ayrıca Kuzeyli özellikleri için seçilen kızların birleştiği Lebensborn (Yaşam Çeşmesi) merkezlerinin kurulmasına yol açtı. SS adamları. Himmler, ırksal hedeflerini ilerletmek için farklı milletlerden Aryanları da Waffen-SS'e dahil etti. Yalnızca Führer'e bağlılık sayesinde bir pan-Avrupa şövalye düzeninin yaratılmasını öngördü. Dünya Savaşı'nın patlak vermesi, Himmler'in programının diğer tarafını, yani Yahudilerin ve diğer "insan-altı" olarak adlandırılanların ortadan kaldırılmasını sürdürmesine izin verdi. Ekim 1939'da Alman Ulusunun Güçlendirilmesinden sorumlu Reich Komiseri olarak atandı ve Polonya'nın ilhak edilen bölümü üzerinde tam kontrol verildi. Hemen bu bölgenin Polonyalı ve Yahudi nüfusunu Baltık kökenli etnik Almanlarla yerinden etmeye başladı. Haziran 1941'de Almanya'nın Sovyetler Birliği'ni işgali sırasında Himmler, tüm polis ve istihbarat organlarını, işgal altındaki bölgelerdeki siyasi yönetimi ve (SS aracılığıyla) Polonya'daki toplama kampı sistemini kontrol ediyordu. 1943'te İçişleri Bakanı olunca, mahkemeler ve devlet memurluğu üzerinde de yetki sahibi oldu. Himmler bu güçleri acımasızca Yahudileri, Slavları, Romanları ve diğerlerini köle emeği için sömürmek, milyonlarca Yahudiyi kurşuna dizmek ve gaza getirmek ve binlercesini zorla kürtaja, kısırlaştırmaya ve sahte tıbbi deneylere tabi tutmak için kullandı. Temmuz 1944'te Hitler'e yönelik başarısız suikast girişiminden sonra, Himmler'in konumu, Yedek Ordu şefi ve Ordu Grubu Vistül komutanı olarak atandığında daha da güçlendi. Ancak savaşın sonuna doğru Himmler, Almanya'nın yakın yenilgisine ikna oldu ve Müttefiklere birkaç teklifte bulundu. Budapeşte'deki "Kamyonlara Kan" müzakerelerini onayladı, Yahudilerin toplu katliamının durdurulmasını emretti, Kont Folke Bernadotte aracılığıyla Müttefiklerle barış görüşmeleri başlatmaya çalıştı, birkaç yüz kamp mahkumunun İsveç'e transferine izin verdi ve teslim olmayı teklif etti. Doğu'da savaşa devam ederken Batı'da Alman ordularının. Hitler bu ihanete çok kızdı ve Himmler'i tüm görevlerinden aldı. Almanların teslim olmasının ardından Himmler, sahte bir kimliğe bürünerek kaçmaya çalıştı, ancak İngiliz birlikleri tarafından tutuklandı. Lueneberg'e nakledilen Himmler, 23 Mayıs 1945'te yargılanmadan önce zehirli kapsülle intihar etti.
[Kaynak: Wistrich, Robert. Nazi Almanya'sında Kim Kimdir. New York, Macmillan, 1982, s.138-42.]
Sürgünlerin Yeniden Başlaması
Alman yetkililer, Ocak 1943'te Fransa'dan Yahudilerin naklini yeniden başlattı ve sürgünleri Ağustos 1944'e kadar sürdürdü. Toplamda, Fransız topraklarında yaşayan yaklaşık 77.000 Yahudi, toplama kamplarında ve ölüm merkezlerinde -çoğunluğu Auschwitz'de- telef oldu ya da gözaltında öldü. Fransız toprağı. Bu kurbanların üçte biri Fransız vatandaşıydı.
Fransız yetkililer, topraklarında yaşayan yabancı ya da vatansız Yahudiler için Alman kotalarını karşılamaktan çekinmezken, Fransız Yahudilerini Alman taleplerine kurban etmekte daha az istekliydiler. 1943'te sürgünler yeniden başladığında, Alman yöneticiler Fransız polisinin yerli Yahudileri toplama konusunda daha az kararlı göründüğünü, Laval'ın ise sınır dışı edilmeyi kolaylaştırmak için Fransız Yahudilerini vatandaşlıklarından çıkarmayı reddettiğini belirtti. Fransız yetkililerin engellemesi sayesinde, Fransız vatandaşlığına sahip Yahudilerin büyük çoğunluğu Holokost'tan sağ çıktı.
Yine de yaşamlarda ödenen bedel hala çok büyüktü. Tarihçi Michael Marrus, “Fransa'daki 'Nihai Çözüm' baştan sona bir Nazi projesi olmasına rağmen”, Alman makamlarının yardım ve işbirliği olmadan bu kadar çok sayıda Yahudiyi Fransa'dan sınır dışı etmede başarılı olmalarının olası olmadığını belirtti. Fransız polisi ve yöneticileri.
Mit brennender Sorge, "Kilise ve Alman İmparatorluğu Üzerine", Nazi döneminde 10 Mart 1937'de yayınlanan (ancak 14 Mart Pazar günü Tutku tarihini taşıyan) Papa Pius XI'in bir ansiklopedisidir. yüzyıllar", Sidney Z. Ehler & John B Morrall, pp. 518&ndash519, org pub 1954, yeniden basım 1988, Biblo & Tannen, 1988, Her zamanki Latince değil Almanca olarak yazılmıştır, sansür korkusuyla Almanya'ya kaçırılmıştır ve şuradan okunmuştur: Tüm Alman Katolik kiliselerinin minberleri, Kilisenin en yoğun Pazarlarından biri olan Palm Sunday'de (o yıl 21 Mart). Anton Gill Onurlu Bir Yenilgi Almanların Hitler'e Direniş Tarihi Heinemann Londra 1994 s.58 Alman Reich ve Holy See arasında imzalanan 1933 Reichskonkordat anlaşması. "Panteist kafa karışıklığı", "neopaganizm", "sözde ırk ve kan efsanesi" ve Devletin putlaştırılmasını kınadı. Yeni Ahit'in yolunu hazırladığı inancıyla Eski Ahit'in güçlü bir savunmasını içeriyordu. Paul O'Shea, A Cross too Heavy, s.156-157 Ansiklopedi, ırkın insan topluluğunun temel bir değeri olduğunu belirtir, gerekli ve onurlu olan ancak ırkın veya halkın veya devletin standart değerlerinin üzerinde putperest bir seviyeye yükseltilmesini kınayan. Ansiklopedi, "insanın bir kişi olarak Tanrı'dan aldığı ve herhangi bir kolektivitenin inkar, baskı veya ihmale karşı koruması gereken haklara sahip olduğunu" ilan eder." Nasyonal Sosyalizm, Adolf Hitler ve Nazi Partisi belgede yer almıyor. "Reich Hükümeti" terimi kullanılmaktadır. Mektubun 300.000'den fazla kopyasını üretme ve dağıtma çabası tamamen gizliydi ve Almanya'daki rahiplerin mektubu herhangi bir müdahale olmadan okumasına izin verdi. Gestapo ertesi gün bulabildikleri tüm nüshalara el koymak için kiliselere baskın düzenledi ve mektubu basan matbaalar kapatıldı. Tarihçi Ian Kershaw'a göre, genel kilise karşıtı mücadelenin yoğunlaşması, ansiklopediye yanıt olarak Nisan ayı civarında başladı. Ian Kershaw Hitler a Biography 2008 Edn WW Norton & Company London s. 381&ndash382 Schholder şunları yazdı: "Devlet yetkilileri ve Parti, öfke ve onaylamamayla tepki gösterdi. Yine de korkulan büyük misilleme gerçekleşmedi. Konkordato yürürlükte kaldı ve her şeye rağmen iki kiliseye karşı başlayan savaşın yoğunlaşması olağan sınırlar içinde kaldı."Scholder, s. 154-155 Rejim, Kilise'nin eylemlerini daha da kısıtladı ve keşişleri aşamalı kovuşturmalarla taciz etti. Ansiklopedide Hitler'in adı geçmese de, bazı iddiaların Hitler'in kendisine atıfta bulunduğu bir "çılgın peygamber"e atıfta bulunur.McGonigle, s. 172: "Mit brennender Sorge ansiklopedisi Almanya'daki Katolik Kiliselerinde okundu. Gerçekte, liderin (Führer) ırkçı fikirlerinin ve totaliterliğin Katolik inancı Bokenkotter'a karşı durduğunu öğretti, s. 389&ndash392 Tarihçi Michael Phayer, ansiklopedinin Hitler'i veya Nasyonal Sosyalizmi kınamadığını, "bazılarının hatalı bir şekilde ileri sürdüğü kotalar" olduğunu yazdı ( Phayer, 2002), s. 2 "Onun ansiklopedisi Mit brennender Sorge, Nazizmle yüzleşmeye ve onu eleştirmeye cesaret eden ilk büyük resmi belgeydi ve hatta Führer'in kendisini tiksindirici bir kibire sahip bir "çılgın peygamber" olarak tanımladı. "Mit brennender Sorge yalan söylemedi. Führer'in kendisi de, # 039tanrısallığa olan özlemleri#039, #039kendisini Mesih'le aynı düzeye yerleştirmesi için bağışlanmadı: #039iğrenç bir kibirli deli bir peygamber#039 (widerliche Hochmut)." "Öyle değildi. Pius'un "Führer'i koruyamaması" veya onu "iğrenç bir kibire sahip çılgın bir peygamber" olarak adlandırması durumunda. Yahudiler üzerine Katolik Öğretiminde Devrim, 1933&ndash1965', s. 315, fn 52).
Nacht und Nebel, 7 Aralık 1941'de Adolf Hitler tarafından II. iddia edilen suçlu.
Etiket: Carl Oberg
Alman General Anton Dostler idam mangası tarafından idam edilmeden önce bir kazığa bağlanıyor. Fotoğraf Blomgren (1 Aralık 1945). Ulusal Arşivler. PD-ABD Hükümeti. Wikimedia Commons.
Paris ve Fransa'nın Alman İşgali, askerlerinin 14 Haziran 1940 sabahı avenue des Champs-Élysées'den aşağı yürüyüşlerinden on sekiz ay sonra vahşileşti. Almanlar, botlarının Fransa'nın boğazındaki baskısını yavaş yavaş artırdı. Kasım 1942'de Müttefiklerin Kuzey Afrika'yı (Meşale Harekatı) başarılı bir şekilde işgalinden sonra, "bağımsız" bir Fransız hükümeti -Vichy- olduğu iddiası, İşgal Edilmiş ve İşgal Edilmiş ve İşgal Edilmeyen Bölgeler olarak adlandırıldığı gibi ortadan kalktı.
La Grande çekiliş (Büyük Toplama) Temmuz 1942'de iki gün içinde gerçekleşmişti. 13.000'den fazla Yahudi vatandaş (yaklaşık 4.000'i çocuktu) tutuklandı, gözaltına alındı ve Auschwitz'e nakledildi - üç yıldan kısa bir süre sonra sadece birkaç yüz kişi geri dönecekti. Karaborsaya parası yeten ya da Alman subaylarıyla arkadaşlık eden ayrıcalıklı birkaç kişi dışında yiyecek kıttı. Gözaltı, sorgulama, işkence ve rehinelerin infazı, direnenlerGestapo, Nazi hiyerarşisi içindeki konumunu ve Paris üzerindeki hakimiyetini güçlendirdikçe, Nazilerin değersiz gördüğü herhangi biri, yabancı ajanlar veya başka herhangi biri yaygınlaştı.
Müttefikler 1944 yazının sonlarında Normandiya'dan ayrıldıktan sonra Paris'e yaklaşırken, Almanlar şehri terk etmek için düzenlemeler yapmaya başladı. Eğer kalırlarsa sonuçlarını biliyorlardı. Hatta bazı Alman subaylar, geride kalırlarsa kadınlara zarar geleceğini tahmin ettikleri için sevgililerini Almanya'ya geri dönmeye ikna etmeye çalıştılar. Şüpheli işbirlikçilerin üzerine çökecek şiddetin kapsamını çok az biliyorlardı. Devamını Oku The Épuration: İkinci Dünya Savaşı Fransız İntikamıStew'in kitapları sizi her bir kitabının teması için önemli olan binalar, yerler ve sitelerde bir yürüyüş turuna çıkarıyor. Ama en önemlisi, diğer birçok turun yapmadığı insanların ve yerlerin karmaşık hikayelerini öğreneceksiniz. Devamını oku
Bay Ross, Paris sokaklarına hayat vererek, Fransız Devrimi'nin büyük ve trajik olaylarının gerçekleştiği noktalarda durmanızı mümkün kılıyor. Paris'teki tipik turist deneyiminden daha fazlasını arıyorsanız, bu kitap mutlaka okunmalı!
Stewart Ross'un kitabı ilginç belgeler ve araştırmalarla dolu, ister Paris'te ister Versay'da olsun Marie Antoinette, Danton, Robespierre ve daha pek çok kişinin izini sürüyor, son derece ilginç ve okunması kolay!