BENİ EĞİTEMEZSİN !
By gh0102
Çok konuşmaz oldu.
"Burada aşka yer yok!"
Aldığı her eğitim biraz daha sessizleşmesini sağlıyor, git gide kendi kabuğuna çekiliyordu.
Metal kol ve bacaklar.
Özlem çekmeye,acı çekmeye,yaralanmaya,uykusuzluğa,açlığa,çamura batmaya alıştı.
Hergün aynanın karşısına geçip ben neyim demeyi bıraktı.
Daha da sustu.
En sonunda girdiği bataklıkta yumdu gözlerini ve onu boğmasına izin verdiği sırada o metal el kavradı elini ve çekti. Uyuşuk beyni karşısında o tarafından kucaklandı ve kulağına gelen sesle ilk defa kalbi bu kadar yaşamak için hızlı attı.
"Pes etmek yok. Eğer Makine diyorlarsa sana, onlara bir makinenin neler yapabileceğini göster o zaman."