"İyi" bir yaşam nasıl olur? sorusunu yanıtlamak için 1938’de başlatılan ve 80 yaşında olan bir araştırma Harvard Üniversitesi tarafından gerçekleştirildi.
21. yüzyılda bu araştırmadan elde edilen hazine değerindeki bulgular bu önemli sorunun bazı cevaplarını açığa çıkardı.
Bulgulara bir göz atalım ve kendi yaşamımızdaki etkileri ve bugün, bu hafta, bu yıl ve ötesindeki vereceğimiz kararları ele alalım.
Harvard Araştırmasında Yaşam, Sevgi ve Karar Verme Konusunda 3 Ders
Harvard Yetişkin Gelişimi Çalışması olarak da bilinen bu araştırma, şimdiye kadar yapılmış en kapsamlı uzunlamasına çalışmalardan biri olan bir mücevherdir. Araştırmacılar görünüşte basit bir soruyu cevaplamak istedi: iyi bir insan yaşamı nasıl olur? Ve onlarca yıl boyunca yüzlerce erkeği takip ettiler - üniversite mezuniyeti, evlilik, savaş, ebeveynlik, yaşam krizleri ve yaşlılık - ve erkeklerin fiziksel ve zihinsel sağlığı hakkında geniş bir veri topladılar. Öğrenilen derslere bakmadan önce projenin nasıl başladığına ve projeyi ilk oluşturulanların ne düşündüğüne bakalım.
Grant Çalışması: Önce kapatıldı. Sonra yeniden canlandırıldı ve Artık Paha Biçilemez oldu.
Bir Harvard doktoru olan Dr. Arlie Bock, projeye 1938'de proje sponsoru, büyük mağaza müdürü WT Grant’in desteği ile başladı. 1939-1944 yılları arasında Harvard'da ilk sınıfta olan 268 erkekle çalışmaya başladılar. Bock, tıbbın küçük, uzmanlaşmış ve hastalığa odaklanma eğiliminden uzaklaşmak istedi. Başarılı ve normal erkekleri araştırmak, iyi bir yaşamı meydana getiren faktörleri görmek ve hatta başarı için genel bir tarifi bile çözmek istiyordu. Araştırmaya katılan erkekler, toplanan verilerin temelini oluşturan çok çeşitli görüşmeler, anketler, fiziksel ve kapsamlı fizyolojik ölçümleri kabul ettiler.
Fakat maalesef, çoğu uzun süreli çalışma gibi, coşku ilk heyecan dalgasının ardından azaldı. Sponsor on yıldan sonra çalışmayı finanse etmeyi durdurdu ve 1950'lerin ortasına kadar, çalışma beklemede kaldı.
Charles McArthur liderliğindeki bir grup araştırmacı, en azından her iki yılda bir katılımcılara anketler göndererek konuyu canlı tuttular. En sonunda finansman, Rockefeller Vakfı'ndan sigara şirketi Philip Morris'e kadar çeşitli gruplardan geldi.
Sonra, çalışmanın şansını değiştiren iki şey oldu. İlk olarak, erkekler 1960'larda orta yaşlara geldikçe, birçoğu üstün bir başarı elde etti. Dördü ABD Senatosu için yarıştı; biri başkan oldu; başka biri ise en çok satan yazar.
Ve 1967'de, George Vaillant adlı genç bir psikiyatrist, Harvard çalışmasını keşfetti ve sunduğu olasılıklara aşık oldu. Vaillant, bu şaşırtıcı veri setinin baş destekçisi ve hikaye anlatıcısını buldu - ve proje tam gücünü geri kazandı.
Araştırmacılar, 1940'ların başlarında Boston mahallelerinde yetişen “ Glueck Çalışması ” olarak bilinen bir projeden 456 daha az avantaja sahip bir gençlik grubunu araştırmaya dahil ettiler. Bu, araştırma için değerli ve ihtiyaç duyulan bir çeşitliliği sağladı.
Görüşmeler, anketler, fiziksel ve kapsamlı fizyolojik ölçümler, insanların yaşamları başarı, kalp kırıklığı ve aradaki her şey bulunduğunda yeniden başladı.
Dr. Bock, çalışmayı başlattığında büyük hedefleri vardı. 1942'de The Harvard Crimson'a verdiği demeçte, “80 yıllık veriyi toplayıp analiz ettikten sonra, bu erkeklerin hayatlarından hangi dersler çıkarılabilir? Dersler dünyadaki uyumsuzluğu gidermek için kullanılabilir mi, yoksa en azından hepimizin daha iyi kararlar vermesine yardımcı olabilir mi?” diye sordu.
İşte bu çalışmadan cebimize alacağımız 3 ders…
1. Bir kişinin yaşam eğrisinde başarı görülür, bu yüzden uzun vadede düşünün.
Atlantik'ten bir gazeteci olan ve arşivlere bakan ilk araştırmacı olmayan kişi Joshua Shenk, “Bir hayattaki herhangi bir ana bakmanın derinden yanıltıcı olabileceğini” söylemektedir.
Bazı erkekler mutlu ve uyumluydular, ancak yalnız ve üzgün hayata veda ettiler. Diğerleri başarı için oldukça kasvetli beklentileri ile yaşama başladılar ve uzun, doyurucu yaşamlar sürdüler.
Bu yüzden, iyi bir hayatın nasıl tanımlanacağını sormak için, bütün resme bakmak şart.
Aşağıdaki erkeklerin yaşamlarını olağanüstü örnekler olarak düşünün:
John Hines adında bir adam, çocukluğunda ve Harvard'daki yıllarında bir yıldız gibi parlıyordu. Araştırma personeli kendisi ile ilgili şöyle notlar aldı :“Belki de bu çalışmada yer alan diğer herhangi bir çocuktan daha fazlası, bu katılımcı üstün bir kişilik niteliğini örneklendirir: istikrar, zeka, iyi yargı, sağlık, yüksek amaç ve idealler.” Ama sonra onun hayatında açıklanamayacak şekilde kötü yöne doğru bir dönüş oldu. Evlendi, yurtdışında bir iş aldı ve sigara ve alkol kullanmaya başladı. Terapistinin psikotik olduğunu düşündüğü bir kızla ilişkisi vardı ve kız 30'larında aniden bir hastalıktan öldü. 1951'de - 31 yaşındayken şöyle yazdı: “Bence kendi psişik resmim içinde ortaya çıkan en önemli unsur kendi düşmanlığımın daha dolgun bir şekilde gerçekleşmesidir. İlk yıllarda hiç sahip olmadığım için kendimle gurur duyuyordum. Bu muhtemelen, çok derinde gömüldükleri ve benim onlardan korkum ile yüz yüze gelmek istemediğim için oldu. ”
Öte yandan Godfrey Minot Camille adında bir adam, yaşam memnuniyeti için oldukça kasvetli beklentilere sahip olarak çalışmaya katılmıştır: Tüm denekler arasında gelecekteki istikrar konusunda en düşük puanı almış ve daha önce intihar girişiminde bulunmuştur. Korkunç bir ortamda büyümüştü, 6 yaşına kadar yalnız yemek yiyordu, acı ve ıssızlık yıllarca onu takip etmişti. Ama 35 yaşında, ruhsal bir uyanma dediği şeyi yaşadı. Psikiyatrist oldu ve acısını başkalarına hizmet etmek için bir araç haline getirdi. Hayatının sonunda, çalışmanın en mutlu adamlarından biriydi.
Bunlar, “bir yaşamdaki herhangi bir anın nasıl göründüğünün nasıl derinden yanıltıcı olabileceğini” gösteren birçok örnekten bazıları.” Başarı, belirli bir andan ya da kazanımdan değil, tüm yaşamın geniş bir perspektifinden görülür.
Peki bundan öğrenebileceğimiz ders nedir?
İlk ders uzun vadeli düşünmek ve bu bakış açısıyla karar vermek. 5, 10 yılda ne olacak? Kısa vadeli kriterlere göre kararlar alırken, yaşamın gelgiti hızla değişebilir. Uzun vadeli düşünebilme yeteneğinizi geliştirmek, günlük tercihlerinizi geniş bir amaç ve vizyonla birleştirmek bu konuda en önemli anahtardır.
Six Seconds, bunu Duygusal Zeka Yetkinlikleri arasından Asil Hedeflere Yönelmek olarak adlandırıyor. Bu, başarının bir damgasını taşıyor çünkü içselleştirme ve kısa vadeli düşüncenin tuzaklarından kaçınmanın kesin bir yolu. Uzun vadeli bir bakış açısı ile hayatınızda başarının nasıl göründüğünü aktif olarak düşünürseniz, uzun vadede başarılı olmanız daha olasıdır.
İkinci ders hayatın iniş çıkışları ile başa çıkmak için ihtiyaç duyduğunuz becerileri geliştirmenin önemidir ve bu da bizi çalışma alanımızdaki 2.kazanıma götürmektedir.
2. Duygusal Zeka, tüm farkı yaratır. Onu nasıl adlandırmak isterseniz…
Bütün bir yaşam boyunca başarılı olmak için, kaçınılmaz olarak aksilikler, mücadeleler ve acılarla başa çıkılacaktır. Çalışmanın uzun soluklu yöneticisi olan Dr. Vaillant, enerjisinin büyük bir kısmını, nasıl ve ne kadar etkili bir şekilde araştırmadaki erkeklerin hayattaki sıkıntılara yanıt verdikleri üzerine yoğunlaştırdı. Bir kişinin hayattaki bu gerilemeler ile başa çıkmak için kullandığı becerileri “uyumlanmaları” aradı ve büyük ölçüde erkeklerin hem fiziksel hem de psikolojik olarak ne kadar başarılı olduğunu belirledi.
Atlantik dergisi ile yapılan bir röportajda Vaillant, hayattaki bu savunmaları temel biyolojik süreçlere benzetiyordu. Bir yerimizi kestiğimizde kanımız pıhtılaşır. Benzer şekilde, büyük ya da küçük bir zorlukla karşı karşıya geldiğimizde - sevilen birinin ölümü ya da işte anlaşmazlık - bununla başa çıkma mekanizmaları duygusal durumu aşmak için bize rehberlik ederler. Ancak pıhtılaşmanın bizi kan kaybından ölmekten ya da bir arterin tıkanması ile kalp krizi geçirmemizden kurtarması gibi kullandığımız savunma mekanizmaları da bizi kurtarabilir ya da mahvedebilir.
Hayatımız boyunca zorluklar büyük ve küçük durumlarda ortaya çıkarlar ve duygusal uyumlanmalarımızın gücü ve sağlığı, iyi bir yaşamın nasıl tanımlanacağının büyük bir bölümdür.
Vaillant, uzun ve mutlu bir yaşamın şartı olduğunu düşündüğü en sağlıklı uyumlanmaların bir listesini çıkardı. Bu liste Six Seconds Modelindeki Duygusal Zeka yetkinlikleri ile neredeyse mükemmel bir şekilde örtüşmektedir.
Altruizm veya Fedakarlık - başkalarının refahına olan bağlılık Empatiyi geliştirme yetkinliği
Beklenti - olumlu bir sonuç duygusu yaratmak. İyimserliği deneyimlemek
Bastırma - bir dürtü ya da kararı ertelemek için bilinçli karar vermek Sonuç Odaklı Düşünmeyi Uygulamak ve bir ölçüde de Kalıplarını Fark Etmek
Yüceltme - Büyümeyi ve iyi kararları teşvik eden duygular için çıkışlar ve ifadeler bulmak . Duygulara Yön Vermek ve Asil Hedeflere Yönelmek
Mizah - Kendini tanıma ile kazanılır.
Bu beceriler sadece başarılı erkekleri daha az başarılı olanlardan ayırmakla kalmadı, aynı zamanda onların yaşamlarını da değiştirdi.
Birçok erkek yıllarca hatta on yıllar boyunca sağlıksız olanları eyleme döktükten sonra sağlıklı “uyumlanmalar” geliştirdiler. Orta yaşta, erkekler olgun başa çıkma mekanizmalarını olgunlaşmamış olanlara göre dört kat fazla kullandılar. 50 ile 75 arasında, fedakarlık ve mizah daha yaygınlaştı. Ama hiçbir garantisi yoktu. Bazı erkekler sağlıksız uyumlanmalar geliştirdiler (ya da sağlıklı olanları kullanmadılar), kariyerleri, evlilikleri ve tüm yaşamlarını raydan çıkardılar.
Genel olarak bu çalışma Duygusal Zekanın diğer araştırmalar tarafından da desteklenen 3 farklı yönünün altını çizmektedir:
1. Duygusal Zeka, kişisel ve profesyonel başarı ile oldukça ilişkilidir.
2. Duygusal Zeka yetkinlikleri öğrenilebilir.
3. Duygusal Zeka, korelasyon hafif olsa da, yaşla birlikte artma eğilimindedir.
Ancak, verileri inceledikten sonra iyi bir yaşamın nasıl olduğunu sorduğumuzda, Vaillant uyumlanmalardan bahsetmedi ya da önce uzun vadede bakmadı. Çalışmanın bulgularını şöyle özetledi: “Yaşamda gerçekten önemli olan tek şey, diğer insanlarla olan ilişkinizdir.”
Bu noktadaki şaşırtıcı verilere bakalım.
3. İlişkiler, ilişkiler, ilişkiler
“Çalışma başladığında, kimse empati ya da bağlanma konuları ile ilgilenmedi. Fakat sağlıklı yaşlanmanın anahtarı ilişkiler, ilişkiler, ilişkiler” diyor Vaillant.
Yakın ilişkiler, verilere göre, insanları hayatları boyunca mutlu etmektedir. Çalışma, yaşam memnuniyetiyle ilgili en güçlü belirleyicinin güçlü ilişkiler olduğunu bulgulamıştır. Ayrıca uzun ve mutlu yaşamlar için sosyal sınıf, zenginlik, şöhret, IQ ve hatta genlerden bile daha güçlü bir belirleyici ilişkiler olarak tespit edilmiştir. Bu bulgu, sadece Harvard katılımcıları için değil diğer katılımcılar içinde aynen geçerlidir.
Ve güçlü ilişkiler sadece mutlulukla değil aynı zamanda fiziksel sağlık, uzun ömür ve finansal başarı ile de ilişkilidir.
Çalışmanın şu anki yöneticisi olan Harvard Tıp Okulu'nda psikiyatri profesörü Robert Waldinger “Gerçekten şaşırtıcı olan bir bulgu, ilişkilerimiz ve ilişkilerimizde ne kadar mutlu olduğumuzun sağlığımız üzerinde güçlü bir etkiye sahip olmasıdır” diyor . “50 yaşında ilişkilerinde en çok memnun olan insanlar 80 yaşında en sağlıklısıydı. Güçlü ilişkiler zihinsel ve fiziksel gerilemeyi geciktirmeye yardımcı oluyor.
Bu durum hem olumlu hem de olumsuz olarak görülebilir. Güçlü toplumun bizi gündelik hayattaki öksürük ve soğuk algınlığından koruduğu düşünülürse, toplumun yokluğu da ölümcül.
Yaşam doyumu ve fiziksel sağlığa ek olarak, ilişkiler aynı zamanda bir kişinin finansal başarısını da büyük ölçüde belirledi. İlişkilerin sıcaklığı, finansal başarı ile, bilişsel zekâdan çok yüksek oranda ilişkiliydi.
IQ değeri yaklaşık 110 olan IQ ile 150'den fazla olanlar arasında kazanılan azami gelirde önemli bir fark yoktu. Ancak “sıcak ilişkiler” ölçümlerinde en yüksek puan alanların zirve kazanma yıllarında diğerlerinden önemli ölçüde daha fazla kazananlar oldu.
Genel olarak, çalışmada “erkeklerin gelişen hayatları ve aile, arkadaş ve toplumla olan ilişkileri arasında güçlü bir korelasyon bulunmuştur.”
47 yaşlarındaki bir erkeğin ilişkileri ilerleyen yıllardaki durumunu diğer değişkenlerden daha iyi ön görmeye yardımcı olmuştur.
Six Seconds değerlendirme araçlarından elde edilen verilere göre yüksek EQ'lu bir kişinin ilişkilerdeki skoru da 38 kat daha fazladır. Empati, farkındalık ve dürtü kontrolü, ilişki becerileridir. Bunlara sahip olanlar başkalarıyla güçlü bağlar kurmakta ve bağların faydalarını göremektedirler.
Çalışmanın şu anki direktörü olan Waldinger, bu bulguların kendi davranışlarını değiştirdiğini söylüyor: “İzole olmak, işe yakalanmak ve hatırlamamak kolay. Bazı arkadaşlarımı uzun zamandır görmedim. Çalışma sayesinde ilişkilerime, eskiden olduğundan daha fazla dikkat etmeye çalışıyorum.”
Bu araştırma gibi pek çok çalışma ile Duygusal Zekanın yaşamımızdaki en önemli başarı faktörleri ile korelasyonu olduğu bulgulanmıştır. Kendiniz veya kurumunuz için Duygusal Zeka temelli eğitimlerimiz hakkında bilgi için https://www.hayatinritmi.com.tr/tr/liderlik-20 adresini ziyaret edebilirsiniz.
Kaynakça :https://www.6seconds.org/2018/09/18/what-makes-a-good-life-3-lessons-on-life-love-and-decision-making-from-the-harvard-grant-study/