AUT öğretim görevlisi Jacqueline Mortimer Hughes, Mart 2003’te Auckland’daki Manger Yeniden Yerleşim Merkezinde bir sınıf Iraklı mülteciye ders veriyor. Fotoğraf/Glenn Jeffrey
Görüş:
Covid-19, Yeni Zelanda’yı sınırlarını kapatmaya zorladığında, mültecileri güvencesiz koşullarda yeniden yerleşime adadı ve umutları boşa çıktı.
En son BM rakamları, çatışma nedeniyle zorla yerinden edilen insan sayısını yaklaşık 80 milyon olarak gösteriyor – bu, 10 yıl öncekinin neredeyse iki katı. Geçen yıl her gün her dakika 21 kişi kim oldukları veya neye inandıkları nedeniyle arkadaşlarından, ailelerinden ve topluluklarından ayrıldı.
yaklaşıyoruz Dünya Mülteciler Günü Bu pazar, sınırları yeniden açmayı düşünürken neyin adil olduğunu düşünmemiz gerekiyor.
Yeni Zelanda, Covid kısıtlamalarından bağımsız olarak yılda 1.500 mülteciyi kabul ediyor. Bu, önceki 1.000 kotadan bir artış olsa da, bu yalnızca 1987’de kota başladığından beri nüfus artışını takip ediyor.
Şu anda Covid kontrol altındayken, Yeni Zelanda Şubat ayında 35 mülteciyi kabul etti ve kabul yılımızın sonuna kadar 242 mültecinin gelmesi bekleniyor – tam taahhüdümüzün çok altında.
Mangere’deki beş haftalık oryantasyon programına başlamadan önce herkesin 14 gün kendi kendini karantinaya alması gerekecek. Mülteci Yeniden Yerleşim Merkezi Auckland’da.
Yeni Zelanda Mülteci Kayıt Defteri
Yeni Zelanda, burada kalabilen mültecileri desteklemekte nispeten iyi bir iş çıkarsa da, küçük sayıları kabul ediyoruz.
Covid öncesi son verilere göre istatistiksel yıllığı Birleşmiş Milletler Mülteciler Yüksek Komiserliği’nden (UNHCR) Yeni Zelanda, uluslararası kişi başına düşen en düşük mülteci sayısından birine sahip: 1.000 kişi başına 0,3 mülteci, bizi dünyada 95. sıraya yerleştiriyor.
Karşılaştırıldığında, İsveç 1000 kişi başına 23.36 mülteci kabul ederek altıncı sırada, Kanada 49. (2.68), Birleşik Krallık 55. (1.83), Avustralya 59. (1.74) ve Amerika Birleşik Devletleri 77. (0.84) sırada yer alıyor.
Yeni Zelanda ile benzer nüfusa sahip Norveç ve İrlanda, dünyada sırasıyla 15. (11.29) ve 69. (1.22) sırada yer almaktadır.
Bunu bir bağlama oturtmak gerekirse, Eden Park’ı 50.000 kişilik kapasiteyle doldursaydık, mülteci kökenli yaklaşık 15 kişi olurdu. Daha fazlası için bolca yerimiz var.
Öte yandan, Auckland Üniversitesi’ne kayıtlı öğrencilerin yüzde 2’si mülteci geçmişine sahip olarak tanımlanıyor. Eden Park’ı öğrencilerle doldurun, ardından mülteci kökenli 1.000 öğrenci olacak. Bu insanların kendi geleceklerine ve Yeni Zelanda’nın geleceğine ne kadar yatırım yaptıklarını gösteriyor.
“Sıra” yok
Ancak tüm bu rakamlar, mültecilerin çoğunluğunun (yaklaşık yüzde 85) yaşadığı mülteci hareketlerine en yakın ülkelerle karşılaştırıldığında sönük kalıyor.
Örneğin Lübnan’da 1000 kişiye yaklaşık 170 mülteci düşüyor. Bu ülkeler, yerinden edilmiş bu kişileri desteklemek ve korumak için genellikle çok daha az kaynağa sahiptir.
Son 10 yılda, Yeni Zelanda Mülteci Statüsü Birimi, mülteci statüsü için yılda ortalama 106 sığınmacıyı onayladı (ortalama 375 başvuru içinden). Bunlar, eve döneceklerse zulüm korkusuyla Yeni Zelanda içinden mülteci statüsü için başvuran kişilerdir.
Sıklıkla sığınmacıların “bekleme listesine katılması” gerektiği söylenir – ancak sıra yoktur. Dünyadaki mültecilerin yüzde 1’inden daha azı Yeni Zelanda, Kanada, Avustralya, Birleşik Krallık ve Amerika Birleşik Devletleri gibi yerlere yeniden yerleşme fırsatına sahip olacak.
Bu kişi genellikle geride kalan 99 kişiyi düşünme fırsatını elde edecek kadar şanslı bırakılır.
Mülteci olma hakkı
Yeni Zelanda’nın modern zamanlarda kıyılarına hiçbir zaman bir sürü sığınmacı ulaşmadığını belirtmek gerekir. Buna rağmen sığınmacıların korkusu devam ediyor. Bu, büyük ölçüde, Avustralya’ya giden ve Akdeniz’i geçerek Avrupa’ya geçen tekneler dolusu kanoların son derece politize edilmiş temsillerine teşekkür eder.
Birleşik Krallık, Kuzey Amerika, Avrupa ve Avustralya’daki siyasi partiler, seçim zamanlarında mülteci ve göçmen sorunları hakkında rutin olarak korku uyandırmakta ve yanlış bilgiler yaymaktadır.
Yeni Zelanda’da bile insanlar haksız ve yanlış bir şekilde damgalandı ve “tehlike”den “tehlike”ye geçti.
Ama bir insan hakkına başvurmak. Yeni Zelanda 1951 على imzacısıdır BM Mülteci Sözleşmesi اتفاقية ve onun 1967 ProtokolüMülteci statüsü için değerlendirilme ve başarılı olursa Yeni Zelanda’da kalma hakkını teyit eden .
Hepimizi korumak için tasarlanmış bir anlaşma.
herkese adil
Dünya Mülteciler Günü’nde Yeni Zelanda’nın çeşitli şekillerde daha iyisini yapabileceğini kabul etmeliyiz:
• Adaletsizlik uygulamasına son verin Bazı sığınmacılar hapsedildi Siparişlerinin işlenmesini beklerken
• Sınırların kapanması sırasında gelme fırsatını (mülteci aile destek kategorisinden olanlar dahil) kaybedenleri yeniden yerleştirme taahhüdü ve ayrıca cari yıllık gelir
• Yeni Zelanda’ya nasıl geldiklerine bakılmaksızın, sığınma talebinde bulunan veya aile birleşimi programı kapsamında değerlendirilecek kişilere eşit destek sağlanması
• Yeniden yerleşimin ilk birkaç yılında mültecilere sağlık, eğitim, istihdam, barınma, dil edinimi ve aidiyet duygusunu destekleyerek yeterli kaynaklara sahip hizmetler sunmak
• Mülteci geçmişine sahip kişilerin istihdama, eğitime ve daha geniş topluluğa eşit şekilde katılmaları için fırsatlar sağlayın.
Mültecilerin buraya ait olduklarını hissetmelerinde hepimiz rol oynayabiliriz. Gerçek karşılama, adil bir şans elde etmelerini sağlamaktır.
Jay Marlowe, Auckland Üniversitesi Asya ve Pasifik Mülteci Araştırmaları Merkezi’nde Doçent ve Müdür Yardımcısıdır.
“Kötü düşünür. Müzik konusunda bilgili. Yenilikçi dostu iletişimci. Bacon geek. Hobi ve İnternet tutkunu. İçine kapanık.”