Gökyüzündeki yıldızlar gibiyim.
Karanlığı bölmeye çalışıyorum.
Bir işçinin alnının teriydi umutlarım.
Kış güneşi gibi inadım.
Boyasız bir duvar gibi duygularım.
Elma şekerini bitirmeye çalışan
çocukların ben.
Sonbaharda yaprakları dökülen
İlkbaharda çiçek açanım.
Üstüne basılan ama asla yılmayan
çimenim.
Ben bir çocuğun yeni alınmış bisikletinin
neşeli ziliyim.
Ben dünyayım.
Sevgi dolu bir dünyayım.
– Asilem İsas