Elfi Turpin küratörlüğünde Mário Varela Gomes ve Aurélia de Souza’nın yapıtlarıyla Pedro Barateiro’nun kişisel sergisi.
Sevgili arkadaş / sevgili / yabancı,
Azor Adaları’na yakın zamanda yaptığım bir gezide, Terceira Adası’ndaki Angra do Heroísmo şehrinde depremleri, sıcaklığı ve rüzgarı izleyen meteoroloji istasyonunu ziyaret ettim. Takımadalar, Kuzey Atlantik Okyanusu’nun ortasında yer alır ve bölgenin, Avrupa ve Kuzey Amerika’daki hava durumu üzerinde güçlü bir etkisi olan rüzgar desenlerini içeren Azor Dağları’nı ürettiği bilinmektedir.
Rüzgar, Portekiz sömürge kampanyası sırasında önemli bir rol oynadı. Rüzgarı, su akıntılarını ve navigasyon araçlarını manipüle etme kapasitesi, bir grup varlığı “uygarlaştırmak” amacıyla başkalarını katletmeye, köleleştirmeye ve kirletmeye sevk etti. Anlatının bize söylediği gibi, bu modern küreselleşmenin ve kapitalizmin başlangıcıdır. Doğanın tarım yoluyla egemenliğine dayanan Avrupa kültürü, dogmaların yayılmasını planladı. Dinden kurtulmuş, bilimin gelişimi ve insan merkezli mitler (ya da çoklu kurgular), insan bedeninin ve zihninin nihai kurtuluş biçimi olarak özel öznel sermaye fikrini genişletmeye yardımcı oldu. Kültür, bastırılmış bedenler tarafından gerçekleştirilen insan zihinleri tarafından dövüldü ve manipüle edildi. Bir baskı kültürü kuruldu ve sevildi; insan vücudu sanat ve bilim yoluyla nesnelleştirildi. Nesnelerin üretimi bir saplantı haline geldi. Aynalar, insan bakışının sürekli büyüyen genişlemesine eşlik etmek ve onu gerçekleştirmek için mükemmelleştirildi. Çatışma kaçınılmazdı: benlik ve çevre arasında bir çatışma.
Kolektif Tiqqun, Genç Kızın Teorisi için Ön Malzemeler adlı kitaplarında şunları yazdı: “1920’lerin başında, kapitalizm, aynı zamanda her şeyi sömürgeleştirmediyse, artık insan emeğinin sömürüsü olarak varlığını sürdüremeyeceğini fark etti. katı üretim alanının ötesindedir. Sosyalizmin meydan okumasıyla karşı karşıya kalan sermayenin de sosyalleşmesi gerekecekti. Kendi kültürünü, kendi boş zamanını, tıbbını, şehirciliğini, duygusal eğitimini ve kendi adetlerini ve aynı zamanda onların sürekli yenilenmesine yönelik bir eğilimi yaratmak zorundaydı.”
Yolculuk sırasında Mistérios Negros adlı bir yerde uzun ve yalnız bir yürüyüşe çıktım. [Dark Mysteries]küçük çalılar arasında büyümeye devam eden volkanik bir kaya oluşumu. Bir noktada, kayalar, rüzgar, nem ve başımın üzerinden geçen hızlı bulutlar arasında artık bir dağın tepesinde mi yoksa su altında mı olduğumu ayırt edemiyordum. O yerin bir parçası olmanın tuhaf hissini yaşadım ve aynı zamanda o taşların üzerinde yürüyen en gereksiz varlık gibi hissettim. Ve birkaç dakikalığına ortadan kayboldum. Adada çok çeşitli ve hızla değişen duygular yaşadım. Her şey daha hızlı hareket etti ve rüzgarın varlığı neredeyse konuşmak istiyormuş gibi hissettirdi. Etrafımda neler olup bittiğini anlamaya çalışmaktan vazgeçmeliydim ve sadece orada olmalıydım. oradaydım. bulunduğumu hissettim. Bunu neden bahsettiğimi bilmiyorum. Sık sık ortak, günlük eylemlerde ve nesnelerde saçma bulmaya çalışırım, bu bir amaç getirir.
Aslında, rüzgar hakkında çok düşündüm. Zaman gibi, rüzgar da hissedilebilir ve temsil edilebilir, şeyleri birçok yönden etkiler, ancak yine de bir şekli yoktur. Benim maddi olmayanlığa, konuşmaya, hissedilen ve temsil edilmeyen şeylere olan ilgimle ilgisi var. Hesaplarımda Dünya’nın dönüşünü ve işlerin nasıl değişip geliştiğini göz önünde bulundurarak her zaman bir kuantum bilgisayar gibi hissettim. Bir takıntım Uluslararası Uzay İstasyonu’nun (ISS) canlı yayınını izlemek. Kameralar Dünya’nın dönüşünü takip eder. ISS aynı zamanda bir hava istasyonudur ve bir sanat alanı gibi çevredeki değişiklikleri izler, gelecekteki olayları ve yaşamlarımız üzerindeki etkilerini tahmin etmeye çalışır. Burada olduğumu, burada olduğumuzu garanti ediyor. Bu kameraların kaydettiklerinin gerçek olduğunu söyleyebiliriz ya da en azından var olduklarına katılıyoruz ve önlerindeki olayları kaydediyoruz. En azından bazılarımız buna inanıyor. Cehaletle gerçeklerle savaşmak gerekir.
senin,
Pedro
saat CRAC Alsace, Altkirch
15 Mayıs 2022’ye kadar
Kaynak : https://www.moussemagazine.it/magazine/pedro-barateiro-love-song-at-crac-alsace-altkirch