Dedikleri gibi, ” retrospektif 20/20.”Şubat 2011’de kemoterapiyi bitirdiğimde, 4 ay önce ilk infüzyonuma girdiğimden çok daha fazlasını biliyordum. Kendim ve Kanser Hakkında öğrenmeyi hiç beklemediğim şeyler öğrendim. Çünkü, tabii ki, başlangıçta, bilmediğim şeyi bilmiyordum.
Şimdi geriye baktığımda, kemoterapiye başladığımda bilmek istediğim bazı şeyler var:
1. Herhangi bir test sonucuna veya prognozuna yapışmayın.
Kanser vakaları değişme eğilimindedir. Doktorlar ilk görüntü veya biyopsiden sonra size bir prognoz ve tedavi planı verebilir, ancak daha fazla testten sonra kanseriniz hakkında daha fazla bilgi aldıktan sonra prognozu veya tedaviyi değiştirebilir. Tanı konulduktan sonra kendime kanserin evre I olduğunu, kemoterapiye gerek olmadığını, bu yüzden büyük bir anlaşma olmadığını söyledim. Daha sonra, daha fazla test, kanserimin genetiğinin onu daha ciddi hale getirdiğini ve kemoterapinin tedavi planına eklenmesi gerektiğini ortaya çıkardığında sinirlendim. Geriye dönüp baktığımda, o zamanlar “yem ve anahtar” olarak gördüğüm şey, sadece yeni bilgilere cevap veren tıp uzmanlarıydı. Tıp bazen böyle ilerler. Bunu bekliyoruz.
2. Kemoterapi korku hikayeleriyle kendinizi korkutmayın. Her kemoterapi deneyimi benzersizdir.
İlk olarak, filmlerde gördüğüm kemoterapinin tasvirleri yüzünden çıldırdım. Sonra, bir destek grubu toplantısına gittiğimde tekrar çıldırdım ve zaten kemoterapiden geçen kadınlarla tanıştım. Acılarını, korkularını ve yan etkilerini tartışırken, kemoterapi deneyimimin tam olarak böyle olacağından emin oldum.
Herkesin kemoterapi deneyimi tamamen farklı. Bu destek grubu toplantısında, bağışıklık sistemi tehlikeye girdiği için birden fazla hastaneye yatış geçiren bir kadını dinledim. O kadar hastaydı ki, bazen doktorlar biraz daha güçlenmesi için zaman vermek için infüzyonunu ertelemek zorunda kaldılar. Başka bir kadın yemek istemediğini söyledi çünkü her şey onun için metal gibiydi. Bir diğeri kaşıntılı deri döküntüleri ile mücadele ettiğini söyledi.
Bunların hiçbiri başıma gelmedi. Farklı şeyler yaptı ve eğlenceli değildi. Ama korktuğum kadar da kötü değillerdi. Her vücudun belirli ilaçlara farklı tepki verdiğini unutmayın. Zor zamanlar geçirebilirsin ya da geçiremezsin. Yapılacak en iyi şey beklemek ve görmek.
3. İlk infüzyonunuzu yapana kadar kemoterapi yanıtınızı planlamayın.
Kanser teşhisine tepkim, kocamın “biblio-terapi” dediği şeye dalmaktı.” Bir gazeteci olarak, onu ölümüne araştırdım. İlk infüzyonuma giderken, kemoterapiyi yenmek için bilgi ile silahlandığımı hissettim. Her şey planlanmış istiyorum. (Keşke.)
Hemen hastalanacağımdan emindim. Bunun yerine kemoterapiden eve gittim ve arkadaşlarımla akşam yemeği yedim. İkinci gün yorgun hissettim. Üçüncü gün, tamamen hasta ve hareketsiz hissettim. Bu 3 veya 4 gün sürdü. Sonra yavaş yavaş iyileştim. Tekrar neredeyse normal hissettiğimde, bir sonraki infüzyonun zamanı geldi.
Her zaman kusmayı umuyordum, ama neredeyse hiç yapmadım. Kemoterapi beynini beklemiyordum, ama düşüncelerim o kadar belirsizleşti ki, bir kitabı zar zor okuyabiliyordum. Tedavi sırasında bir noktada hastanede kalacağımı hayal ettim, ama yapmadım.
Herkesin düzeni biraz farklı. Bir sürü plan yapmadan önce seninkinin ne olduğunu görmek için bekleyin.
4. Kemoterapinin etkileri kümülatiftir. Her döngüde daha da kötüleşirler.
Doktorlarım beni uyardı: her infüzyon daha da zorlaşacak. Her döngü, zayıf hissetmek için bekliyoruz.
Söylediklerini duydum, ama sanırım tam olarak inanmadım.
Egzersizin bir yaşam tarzı olarak bir hobi olmadığı kıyı Kaliforniya’da yaşıyorum. Bu yüzden tedavi sırasında vücudumu hareket ettirmeye devam etmeye kararlıydım. Kızımın okulunun karşısındaki küçük bir dağa günlük yürüyüş yapma alışkanlığım vardı. İlk üç döngü için zirveye çıkabilirim. Ama son döngüde, yolun üçte birini zirveye çıkarmak bir saatimi aldı.
Ve yorgunluğun son infüzyonla bitmediğini fark ettim — kemoterapiden bir ay sonra en zoru oldu. Bir kamyon tarafından ezilmiş gibi hissettim. Bu normal bir durumdur. Bunun için Plan yapın.
Kemoterapiden geçerken farklı dersler öğrenebilirsiniz-sonuçta yolculuğunuz benzersiz bir şekilde sizin olacaktır. Ama umarım öğrendiğim dersler, yolculuğun başında tüm cevaplara sahip olamayacağınızı hatırlatmak için biraz yardımcı olacaktır. Gittiğiniz gibi öğreneceksiniz ve bir gün paylaşmanız gereken kendi dersleriniz olacak.