D-Day lojistiği ile ilgili aşağıdaki makale, Barrett Tillman 'D-Day Ansiklopedisi'nden bir alıntıdır.
Askeri çevrelerdeki bir deyiş, "Amatörler taktikleri inceliyorlar. Profesyoneller lojistiği inceliyor." D-Day lojistiği planlamasında.
Büyük anlamda, II. Dünya Savaşı, Avrupa Operasyon Tiyatrosu'nun başarılı lojistiğine döndü. Buna karşılık, ETO’ya Almanya’ya karşı savaşın kovuşturulması için gerekli olan materyali sağlamak, Almanya’nın U-botlarına karşı yürütülen beş yıllık mücadele olan Atlantik Savaşı’na dayanıyordu. Savaşın her aşaması birbirine bağımlıydı.
Amerika'nın Aralık 1941'de savaşa resmi olarak girmesi üzerine, İngiltere ve Rusya’nın lojistik desteği daha da belirginleşti çünkü savaş öncesi tarafsızlık tartışması engellendi. Sovyet prömiyeri lideri Joseph Stalin Anglo-Amerikalıları, kötü dövülmüş silahlı kuvvetleri üzerindeki yoğun Alman baskısını hafifletmek için bir Batı cephesi için bastırdı; Pearl Harbor saldırısı, Amerikan üretimini müttefikleri de olsa kendi ihtiyaçlarının çok altında tuttu.
1942 boyunca, Orta Doğu’daki olaylar, Almanya’nın Süveyş’e olan yolculuğu durdurulduğundan, istikrar kazandı. O yılın sonunda Nazi kuvvetleri Stalingrad'da feci bir yenilgiye uğradılar ve Batı Müttefikleri Fransız Fas'a indi. Kanadalı kuvvetlerin çok az bir faydada ağır kayıplar yaşadığı Ağustos ayındaki talihsiz Dieppe'nin inişiyle bir Avrupa saldırısı açma çabaları gerçekleşti. İngiltere’de 1942’de Overlord’u başlatmak için yeterli bir kara kuvveti kurulsa bile, çaba için çok az iniş gemisi vardı.
Ancak, daha sonra, ürünleri Sovyetler Birliği'ne gittiğinde bile, Amerika’nın “demokrasi cephanesi” üretiminin artmasında büyük adımlar atıldı. Persia, kuzey konvoyları Murmansk'a ve Alaska'dan gelen hava köprüsünün Sovyet askeri lojistiğine katkıda bulunan karasal bir yol. Savaş boyunca ABD, Rusya’ya 11.3 milyar dolarlık askeri yardım sağladı; İngiltere, 1,3 milyar dolar değerinde malzeme gönderdi.
Bu arada, D-Day'e yükselme, benzeri görülmemiş büyüklükteki bir lojistik çaba olan Bolero Operasyonu tarafından gerçekleştirildi. Şu anda güvenli olan deniz yollarında yelken açan ABD Deniz Kuvvetleri ve ticari denizciler, yüzlerce kampın ve üsün kurulduğu ve sakızdan bombardıman uçaklarına kadar her şeyi sağlayan İngiltere'ye 1.200.000 asker götürdü. İngiltere'nin mevcut altyapısı devasa çabayı desteklemek için yetersizdi, bu yüzden Amerika Birleşik Devletleri'nden bin lokomotif ve yirmi bin yük vagonu ve yüzlerce kilometre ilave demiryolu hattı için malzeme sevk edildi. Transatlantik sevkiyatlar, yalnızca Mayıs 1944'te D-Day lojistiği ölçeğini gösteren 1.900.000 ton tedarikin yalnızca İngiltere'ye ulaştığını gösterdi.
ABD Ordusu'nun İkmal Hizmeti Komutanı Orgeneral John C. H. Lee, uzun deneyime sahip bir mühendis olarak görev yaptı. Eisenhower, 1942-1944 arasındaki iki yıl boyunca Lee'nin İngiltere'yi "devasa bir hava üssü, atölye, depo, ve mobilizasyon kampına" dönüştürdüğünü söyledi.
D-Day lojistik ihtiyaçlarını karşılamak için gerekli olan insan gücü muazzamdı. Fransa'daki Müttefik birliklerinin dörtte birinden azı savaş birimlerindeydi ve yalnızca yüzde 20'si piyade olarak hizmet ediyordu. Dört ya da beşe bir "kuyruktan dişe" oranı da diğer savaş tiyatrolarında sıradışı değildi. Makineleşmiş savaşta, yakıt ve petrol başarı için şarttı ve Müttefik lojistikçiler yeterli petrol arzı sorununu çözdüler. Tankları, kamyonları ve diğer tüm motorlu taşıtların can suyunu doğrudan Normandiya'ya pompalamak için Pipeline'ı Okyanusun (PLUTO) altında tasarlayıp inşa ettiler. Diğer yenilikçi projeler, Mulberries ve blok gemileri olarak adlandırılan prefabrik iskeleleri içeriyordu. İkincisi, yapay rıhtımlar için dalgakıranlar sağlamak için bilerek batırılmış yirmi sekiz ticari gemi idi. Birçoğu 1943 Özgürlük gemisi olmasına rağmen, çoğu eski, yıpranmış gemiler 1919'dan başlıyordu. Toplamda, iki yüz Amerikan gemisi de dahil olmak üzere D-Day'e 326 kargo gemisi katıldı.
D-Day lojistik ihtiyaçlarının karşılanması, ATS römorkörlerinin yanı sıra on sekiz Ordu Taşımacılığı Hizmeti gemisini de içeriyordu.
Anglo-Amerikan planları, Belçika'nın Antwerp gibi derin su limanlarının yakalanmasını içeriyordu. Bununla birlikte, İngiliz general Bernard Montgomery'nin şehri ele geçirme konusundaki iyimser programı, Müttefikler için daha fazla tedarik sorunuyla sonuçlandı. Kuzey Afrika ve Akdeniz bölgelerinde edinilen deneyimler, her bir bölüm için altı ila yedi yüz ton tedarik ihtiyacı olduğunu göstermiştir. Sonunda kıtadaki otuz altı bölümle Müttefikler her gün yirmi bin ton yiyecek, yakıt, mühimmat ve teçhizata ihtiyaç duyuyorlardı.
- 6 Haziran'da başlayan yirmi yedi günde, Müttefikler Normandiya'ya büyük miktarda adam ve malzeme döktüler. 2 Temmuz itibariyle, yirmi beş bölümü (on üç Amerikan, on bir İngiliz ve bir Kanadalı) temsil eden bir milyon asker karaya çıkmıştı. 566.648 ton tedarik ve 171.532 araç ile desteklendiler.
- II. Dünya Savaşı'nda bile ordu hala ayaklarında yolculuk ediyordu. Amerika, 1941'de on beş milyondan fazla askeri bot ve ayakkabı üretti; Bu rakam ertesi yıl neredeyse kırk bir milyona üç kat arttı ve 1945'e kadar yıllık ortalama 43,7 milyon çift oldu. Toplam savaş üretimi 190.2 milyon çift olarak gerçekleşti.
- Temmuz 1940'tan Temmuz 1945'e kadar Birleşik Devletler, askerlere dağıtılması veya yurtdışına gönderilmesi gereken muazzam miktarda malzeme üretti. İngiliz uçaklarının ve planörlerinin İngiliz cücelerini üretmeleri, dört bin okyanus uçak gemisi, yetmiş dokuz bin uçak çıkarma gemisi, 297.000 askeri uçak, seksen altı bin tank, 120.000 zırhlı araç ve 2.500.000 kamyonu içeriyordu. Ordu Müfettişliği, savaş malzemesini satın almak için kırk altı milyar dolar harcadı.
Bu makale Normandiya İstilası ile ilgili daha geniş yayın seçeneklerimizin bir parçasıdır. Daha fazla bilgi edinmek için D-Day ile ilgili kapsamlı rehberimiz için buraya tıklayın.