7 Nisan 2010 Çarşamba
Nisan Halleri
Sabaha yağmurla başladım ne güzel. Memo'nun canı sıkıldı ama ne yapalım yağmur yağıyordu işte. Yağmurlu sabahlarda çaydanlığın fokurdayışı bile daha keyifli. Sevinerek sofra hazırladım, omlet yaptım kahvaltı için. Memo'yu çayını koydum bak, gerçekten soğuyacak ama diye tehdit ettim fakat o bir beş dakika daha diye mızırdandı. Yağmur var diye baştan ayağı lacivert giyindim. Lacivert güzel bir renk. Ruj sürmek istedim ama sonra vaz geçtim. Taksinin camına vuran yağmur damlaları eşliğinde yumuşak bir yolculuk yaptım Osmanbey'e.
Ofiste her şey dün akşam nasılsa öyleydi. Masanın sağında okunmuş ama eve götürülmeye üşenilerek üst üste dizilmiş kitaplar, sol tarafında ise dergi yığınları ve onlardan kendine yer bulmaya çalışan zavallı ofis klasörleri, geri kalanındaysa çalışma paftaları ve Memo'nun bana gönderdiği kurumuş çiçekler vardı.
Edith Piaf dinlemeye karar verdim. Kulaklığımı taktım, sağ elimin altına fareyi yerleştirdim ve işe koyuldum. Edith dinlerken aklıma bir sürü şey geldi. Oğlumun düğününde giyeceğim kıyafeti ve acaba saçlarım beyazladığında boyatır mıyım? gibi olur olmaz her şeyi düşündükten sonra, bir adet armut ve üç adet ceviz yemek için ara verdim.
Sanırım öğleden sonra Kitaro dinlesem daha iyi olacak :)