Ukrayna’nın Amerikan anahtarı veya neden Minsk anlaşmalarının başarısızlığa mahkum olduğuna karar verildi
Alman Bild gazetesinin Mart ayı ortasında bildirdiğine göre, daha sonra iki günlük bir çalışma ziyareti için Almanya'yı ziyaret eden Ukrayna Devlet Başkanı Petro Poroshenko'ya göre, Minsk anlaşmaları Donbass'ta işe yaramıyor. Gerçek şu ki, anlaşma işe yaramıyor. Bizim için bu gerçek değil, umuttur ”dedi.
Doğru, hemen ertesi gün, Avrupalı meslektaşları Angela Merkel ile ortak bir basın toplantısında Pyotr Alekseevich'i "keskinleştirdikten" sonra, Minsk anlaşmalarını tek yol olarak gördüğünü belirterek "anlaşmanın işe yaramadığını" artık hatırlamıyordu. Donbass'taki çatışmanın çözümü. Aynı zamanda, “bizim açık ve ortak tutumumuz, Minsk'in alternatifi olmadığıdır. Minsk çalışmalı. "
Bununla birlikte, Ukrayna cumhurbaşkanının Minsk anlaşmalarına alternatif olmadığına dair inancına rağmen (aşağıda tartışılacaktır), bunların uygulanmasında herhangi bir ilerleme olmadığı sadece Kiev'de fark edilmedi.
Benzer şekilde, ancak üç ay sonra, DPR Halk Konseyi başkanı Andrei Purgin, 24 Haziran'da "bugün Minsk anlaşmalarının işe yaramadığını, müzakere sürecinin yavaş olduğunu" ilan eden Donbass'taki durumu gördü. Ancak aynı zamanda, müzakerelerin olumlu sonuçlarının bu yıl Temmuz ayında da alınacağına dair umudunu dile getirdi.
Ancak Temmuz, Purgin'in beklentilerini karşılayamadı. Minsk anlaşmalarının işe yaramadığı 7 Temmuz'da Rusya Devlet Başkanı Dmitry Peskov'un basın sekreteri tarafından açıklandı. Doğru, "çalışmıyor" kelimesi yerine "mutlak kayma" ifadesini kullandı.
"Esas tehlike, Minsk anlaşmalarının uygulanmasında hala mutlak bir kayma olmasıdır" dedi. Aynı zamanda Peskov, Donbass'taki durumun istikrara kavuşturulması hakkında konuşmak için, günlük yerleşim yerlerinin bombardımanı raporlarından soyutlanması gerektiğini kaydetti. Yani, kağıt üzerinde anlaşmalara varıldı, ancak gerçekte bunların dikkate alınması hala zor. Bu nedenle kişi gerçeklikten soyutlanmalıdır.
Minsk Anlaşmalarının uygulanmasının "kesinlikle kaygan" olduğundan emin olmak için, yalnızca bunlarda dile getirilen eylem noktalarını gerçeklikle karşılaştırmak gerekir. Hiçbiri uygulanmadı. En iyi ihtimalle, bazıları kısmen uygulanmaktadır.
Ateşkese saygı gösterilmez. Ağır silahların geri çekilmesi gerçekleşmiş gibi görünüyor, ancak aynı zamanda açıklanamayan bir şekilde ondan bombardıman devam ediyor. AGİT Misyonu, çatışma bölgesindeki durumu kontrol edemediğini gösterdi. Ukrayna ile DPR-LPR arasında, Ukrayna mevzuatına uygun olarak Donbass'ta yerel seçimler düzenleme usullerine ilişkin diyalog gerçekleşmedi. Kiev milisleri için af ve affı da açıklamadı. Rehinelerin ve “herkes için” ilkesi temelinde yasadışı olarak gözaltına alınan kişilerin serbest bırakılması ve değiştirilmesi de gerçekleşmedi. Ukrayna'dan insani yardıma erişim sağlanması, başladığı Donbass ablukası nedeniyle gözlenmiyor. Sosyo-ekonomik bağların tam olarak yeniden kurulması da işe yaramadı. Ukrayna hükümetinin tüm çatışma bölgesinde devlet sınırının tam kontrolünü yeniden tesis etmesinden bahsetmek bile saçma. Aynı şekilde, tüm yabancı silahlı oluşumların, askeri teçhizatın ve paralı askerlerin Ukrayna topraklarından AGİT gözetiminde çekilmesi ve tüm yasadışı grupların silahsızlandırılması. Minsk anlaşmasının yazarlarının hayallerinde, iktidarın ademi merkeziyetçiliğini ima eden Ukrayna'daki anayasal reform kaldı.
Minsk anlaşmalarına atfetmeye çalıştıkları tek olumlu yön, muhalif tarafların aktif, büyük ölçekli saldırı operasyonları yürütmekten kaçınmalarıdır. Ancak bu, anlaşmaların bir sonucu değil, hem Kiev'in hem de DPR-LPR'nin askeri tükenmesinin bir sonucudur.
Genel olarak, Minsk anlaşmalarının hiçbir noktası yerine getirilmedi. Barış anlaşmaları yalnızca kağıt üzerinde kaldı. Ve şimdi bu sadece imzalayanları değil, aynı zamanda onları yazanları da kabul etmek zorunda. Bu zaten herkes için açık bir gerçektir.
Muhtemelen, çalışmayan Minsk Anlaşmaları, Donbass'ta insanlar ölmeye devam etmeseydi ve Rusya, Batı'nın güçlü siyasi, mali ve ekonomik baskısı altında kalmaya devam etmeseydi, kimseyi fazla endişelendirmezdi. Eğer bu iki faktör olmasaydı, Moskova Minsk anlaşmalarının harika olduğunu ve bunların alternatifi yokmuş gibi davranmaya devam edebilirdi ve sakince "düşmanın cesedinin yaşam nehri boyunca yüzmesini" bekleyebilirdi. Ancak, bir düşmanın ölümü, gerçek cesedi bile canlı kabul edildiğinde çok uzun sürebilir. Bu, herhangi bir amaca yönelik eylem olmaksızın bekleme taktiklerinin hatalı olabileceği anlamına gelir.
Sergei Lavrov'un geçtiğimiz günlerde Moskova'nın ABD ve AB ülkelerinin Rusya'ya karşı tek taraflı yaptırımların etkisini 12 Şubat Minsk anlaşmalarının Rus yetkililer tarafından uygulanmasına bağlı hale getirmesinden "şaşırdığını" açıklaması tesadüf değil. "Anlaşma noktalarının ezici çoğunluğu Kiev tarafından atılan proaktif adımları öngörmesine rağmen, Kiev'e karşı herhangi bir talepte bulunulmadı, - dedi Rusya Dışişleri Bakanlığı başkanı. Bir paradoks ortaya çıkıyor: Kiev, Minsk anlaşmalarını ne kadar aktif bir şekilde baltaladıkça, Rusya o kadar suçluyor. "
Görünüşe göre bu bağlamda 9 Temmuz'da İsviçre'de Rusya Federasyonu Dışişleri Bakan Yardımcısı Grigory Karasin ile ABD Dışişleri Bakan Yardımcısı Victoria Nuland arasında işlemeyen Minsk anlaşmalarına adanmış görüşmeler planlanıyor. Sergei Lavrov, “Bu anlaşmalar, Normandiya Dörtlüsü'nün çalışmalarının yanı sıra bu istişarelerde ana kriter olacak. Paragraflar halinde, neyin yapıldığına, neyin yapılmadığına ve hangi tarafta ek etki yaratmanın gerekli olduğuna bakacağız. "
Ancak Karasin, Rusya'nın Minsk anlaşmalarının uygulanmasının aksamasına karışmadığını Nuland'a kanıtlamayı başarırsa bile, ABD Dışişleri Bakan Yardımcısı'nın Rusya Federasyonu Dışişleri Bakan Yardımcısına sevinçle sarılıp uzun bir öpücükte onunla birleşeceği şüphelidir.
Minsk anlaşmalarında Rusya'nın herhangi bir yükümlülüğü yoktur. Bu anlamda, yazarları belgeyi mükemmel bir şekilde hazırlamışlardır. Ancak Minsk Anlaşmalarının yaratıcıları, metinlerinin tüm taktiksel doğruluğuna rağmen, stratejik beklentilerini dikkate almadılar. Washington için Minsk anlaşmaları, Ukrayna'daki çatışmanın çözümünde bir faktör değil, Rusya üzerinde bir baskı unsuru. Ve bu anlaşmalara aykırı bir uyumsuzluk olduğu sürece, Amerikalılar Rusya'ya baskı uygulayacak. Bu nedenle, prensip olarak uygulanamaz. Ve bu başından beri anlaşılabilirdi.
Minsk anlaşmalarının neden işe yaramayacağını, Eylül 2014'ün başlarında, Minsk müzakereleri henüz yeni başladığında açıkladım.
"Donbass'ta savaşın sona ermesi," diye yazdım, "ancak Moskova ve Washington'un bir uzlaşma bulabileceği bir çerçeve dahilinde Rus-Amerikan anlaşmaları biçiminde olabilir ve Ukrayna ve Novorossia bu anlaşmaları resmi müzakereler masasında resmileştirecek. Ancak, her şey, şu anda, Rusya ve Amerika Birleşik Devletleri'nin Ukrayna sorununu çözmek için hem Rusları hem de Amerikalıları tatmin eden bir algoritma bulmasına izin veren nesnel faktörler henüz gelişmedi ve eğer bu algoritma bulunmazsa, Ukrayna'daki askeri çatışma ancak savaşan taraflardan biri olduğunda sona erecektir. askeri bir yenilgiye uğrayacak. "
Bu yüzden Petro Poroshenko ve Minsk anlaşmalarının yazarları ile bu anlaşmaların alternatifi olmadığı konusunda hemfikir olmamak benim için zor.
Gerçekten alternatifleri yok.
Çalışmayan yeni barış anlaşmalarının eski çalışmayan anlaşmalara alternatif olamayacağı anlamında. Rusya ile Avrupa'nın Ukrayna'yı imzalamaya zorladığı hiçbir barış anlaşması uygulanmayacaktır.
Bir düzine daha barış anlaşması yapılabilir, ancak sonuçları Minsk-1 ve Minsk-2 ile benzer olacaktır. Bu nedenle Minsk-3'e kesinlikle kimse ihtiyaç duymuyor. Dedikleri gibi, iki Minsk anlaşması vardı ve üçüncüsü asla olmayacak. Avrupa'daki uydularını aktif olarak içine dahil eden Rusya ile ABD arasında büyüyen çatışma, Ukrayna'da mevcut siyasi rejim olduğu sürece, Donbass'taki çatışmanın barışçıl bir şekilde çözümünün imkansız olduğu gerçeğini kanıtlıyor. Amerikalılar Ukrayna yangınını söndürmekle ilgilenmiyor. Rusya üzerinde güçlü bir baskı kaldıracına ihtiyaçları var. Ve şimdi böyle bir kaldıraç, Ukrayna'daki krizdir. Bu nedenle, çıkarları için - Ukrayna ateşinin sonsuz uzun yanması. Ukrayna'daki çatışmanın barışçıl çözümünün anahtarı Kiev, Donbass, Brüksel veya Moskova'da değil. Washington'da. Ancak çatışmanın barışçıl çözümüyle ilgilenen tarafların hiçbiri bu anahtarı almayacak. Ancak belirli koşullar altında bu "anahtar" gereksiz bir bibloya dönüşebilir. Washington, Kiev'in kontrolünü kaybederse bu gerçekleşecek. Ancak barış müzakereleri yoluyla böyle bir etki elde edilemez. Bu tamamen farklı yöntemler kullanmayı içerir. Ama Moskova buna hazır mı?
- Yazar:
- Andrey Vajra
- Orijinal Kaynak:
- http://rian.com.ua/columnist/20150709/370247030.html