TWill Not Pass, gişe rekorları kıran bir yapım. Jonathan Martin ve Alexander Burns, 473 sayfa temel okuma sunuyor. New York Times’ın iki muhabiri, Donald Trump tarafından büyülenmiş ve ona bağlı, öfkeli bir Cumhuriyetçi partiyi tasvir ediyor. Joe Biden liderliğindeki bir Demokrat partiyi eşit ölçüde beceriksiz ve temassız olarak tasvir ediyorlar.
Martin ve Burns, iddialarını havadar düzyazı, röportajlar ve çok sayıda makbuz ile ortaya koyuyor. Kevin McCarthy, Trump ve 6 Ocak ayaklanması hakkında boş konuşmalar yaptığını inkar ettikten sonra, Martin, Cumhuriyetçi Parti liderinin yalan söylediğini gösteren kasetlerle MSNBC’de göründü.
Burns ve Martin’in sayfalarında Trump, McCarthy’nin korkaklığını bir “aşağılık kompleksine” bağlıyor. Sözde konuşmacının omurgasızlığı ve dik başlılığı, Demokratların siyasi baş dönmesi ile birlikte tekrar eden temalardır.
2020 seçim gününde, ülke sadece bir nebze normalliği geri getirmeye çalışıyor. Başka hiçbir şey. Biden 7 milyonluk bir çoğulluk elde ederken bile, Cumhuriyetçiler 16 Meclis sandalyesi kazandı. Vekalet yoktu. Kontrolleri, dengeleri ve bolca korkuyu düşünün.
Biden işini uyananlara değil banliyödeki anne ve babalara borçlu. Liberal Brookings Enstitüsü’nün seçim sonrası raporunda belirttiği gibi, “Biden’ın zaferi banliyölerden geldi”.
Başka bir deyişle, sosyalizm etiketi, artan suç gerçeği, açık sınırlar için bir yaygara ve polisin parasını kaybetme talepleri neredeyse Demokratların başkanlığına mal oldu. Bir senatör olarak Biden, kültürün önemli olduğunu biliyordu. Ancak partisinin herhangi bir dersi içselleştirip içselleştirmediği şüphelidir.
2021 seçim gününde parti, Virginia valisinin malikanesini kaybetti. Kritik ırk teorisine ve Kovid kaynaklı okul kapanışlarına yönelik Cumhuriyetçi saldırılar ve Demokratların ebeveynlerin eğitime katılımı konusundaki ihtiyatları onları etkiledi. Bu yıl, ara sınavlar birkaç cesaret verici işaret sunuyor.
Bu Geçmeyecek Biden karikatürlerini cumhurbaşkanlığına inancına adadı. Barack Obama’nın mirasıyla rekabet ederken, FDR ile kıyaslamak için yıllarca uğraştı.
Biden’ın bir danışmana verdiği demeçte, “Barack’ın bu yönetimin onunkinden daha dönüştürücü olarak yayınlanmasından memnun olmadığına eminim” dedi.
Meclis sözcüsü Nancy Pelosi daha açık sözlü: “Obama Biden’ı kıskanıyor.”
Öte yandan Hunter Biden, Obama’nın oğlu değil. Michelle ve Barack olamaz fazla kıskanç.
Biden ve Virginia’dan ılımlı bir kongre üyesi olan Abigail Spanberger arasındaki bir telefon görüşmesi, başkanın kendi algısını yakalar. “Bu Başkan Roosevelt,” diye başlıyor ve ardından Spanberger’e espri anlayışı için teşekkür ederek devam ediyor.
Cevap veriyor: “Memnun oldum sen mizah anlayışınız var Sayın Başkan.”
Spanberger bir salıncak bölgesini temsil ediyor, istihbarat topluluğunun eski bir üyesi ve her iki Trump suçlamasında da itici bir güçtü.
Bu Geçmeyecek, aynı zamanda, İskenderiye Ocasio-Cortez çevresinde kümelenen sol kanat üyeleri olan “Takım” için üst düzey Demokratların küçümsemelerini de güçlendiriyor.
Martin ve Burns, Biden danışmanı Steve Ricchetti’den alıntı yapıyor: “Solun sorunu… kaybettiklerini anlamamaları.”
Biden’ın kıdemli danışmanı ve Kongre Kara Kafkas Partisi’nin (CBC) eski dekanı Cedric Richmond daha az diplomatik. Takımı “lanet aptallar” olarak tanımlıyor. Richmond ayrıca, belgesiz göçmenlere “gelmeyin” dediği için AOC’nin başkan yardımcısı Kamala Harris’i geri itmesine de istisna getiriyor.
Richmond, “AOC’nin Kamala’ya isabet etmesi aşağılıktı” diyor. “Benim için yaptığı şey, dünyada neler olup bittiğine dair açık bir yanlış anlaşılmayı göstermekti.”
Bu arada, bir Squad üyesi olan Cori Bush, CBC ile kavga etti ve iç terör yasasına karşı suçlamayı yönetti.
Burns ve Martin, DC çekişmelerinin ve başarısızlıklarının canlı portrelerini sunuyor. Güney Carolina’nın yağlı kıdemli senatörü Lindsey Graham’ı kendini küçük düşüren görkemiyle yakalarlar.
Yazarların Trump ile röportajı sırasında Graham eski başkanı aradı. Başlangıçta almayı reddettikten sonra, Trump yanıtladı. “Merhaba Lindsey.” Daha sonra Graham’ı hoparlöre aldı, muhabirlerin yakınlarda oturduğunu bilmesine izin vermedi.
Gevşeme anında başladı. Graham, Trump’ın onaylarının gücünü ve golf oyununun gücünü övdü. Stormy Daniels etkilenmezdi. Burns ve Martin senatörün yazdığına göre, kulağa “bir diyet-fad reklamındaki bir aktörden başka bir şey değilmiş gibi geliyordu ve onu izleyene kadar muhteşem ürüne şüpheyle baktığını söylüyordu.”
This Will Not Pass aynı zamanda Arizona senatörü ve “kendini Fortune 500’ü seven bir ılımlı olarak yeniden icat eden eski Yeşiller partisi aktivisti” Kyrsten Sinema’nın hakkını vermeye çalışıyor. Biden’ın ülke içindeki gündemini engellemeye yardımcı olmanın yanı sıra Sinema, performatif davranışlar ve Cumhuriyetçilerle yakın bağlar konusunda bir ustalığa sahip.
Sarah Palin gibi, kendi fiziğine düşkün. Senatör, “meslektaşlarına ve yardımcılarına, dekoltesinin GOP’un gergin adamları üzerinde olağanüstü bir ikna edici etkisi olduğunu bilerek övündü.”
Palin, Alaska’yı Kongre’de temsil etmek için koşuyor. Doğrusu biz mübarekiz.
Burns ve Martin’in Trump, Biden ve Amerika’nın Geleceği için Savaş altyazılı kitabı, ABD demokrasisinin durumu üzerine bir meditasyonla kapanıyor. Yazarlar tedirgin. Trump sahneyi terk etmedi. Cumhuriyetçi liderlik diz çöktü. Mitch McConnell yeniden çoğunluk lideri olmak istiyor. Tabanın ne düşündüğünü ve söylediğini biliyor. Marjorie Taylor Greene tek kişilik bir azınlıktan çok uzak.
Martin ve Burns, Avustralya’nın eski başbakanı Malcolm Turnbull’dan alıntı yapıyor: “Sürekli duyduğunuz o harika sözü bilirsiniz: ‘Bu biz değiliz. Burası Amerika değil.’ Biliyor musun? Aslında.”
Cumhuriyetçiler genel oylamada önde, Meclis ve Senato’yu yeniden kazanmaya hazırlanıyor. Biden’ın tercih edilebilirliği sular altında. Trump’ın karşısına dikildi, dengede kalmak için mücadele ediyor. Rusya’nın Ukrayna’ya karşı savaşını ele alış şekli iğneyi yerinden oynatmadı.
Enflasyon çoğu Amerikalının endişelerine hakim. İki yıldır ilk kez ekonomi daralıyor. Kasım 2024’e uzun bir zaman var. İşler her zaman daha kötüye gidebilir.