Los Angeles İsyanlarının Çok Kısa Tarihi
İşte Hispanikler ve Afrikalı Amerikalıların gözünden Los Angeles protestolarının ve isyanlarının kısa bir tarihi:
4 Haziran 1943: Sleepy Lagoon cinayet davasının ardından artan ırksal gerilim döneminde, Batı Kıyısı'ndaki askerler, askerlerin vatansever olmadığını düşündüğü zoot takımları giyen Meksikalı Amerikalı erkeklerle periyodik olarak çatışmalara girmeye başlar. Los Angeles'ta bir dizi küçük olaydan sonra, 200 kişilik bir denizci grubu, 4 Haziran'da bir taksi tugayı kiralar ve Doğu LA'ye doğru yola çıkar ve burada hayvanat bahçesi kıyafetleri giyen bulabildikleri herkesi düzenli olarak durdurup döverler. LAPD taksi tugayı durdurmak için hiçbir şey yapmıyor ve denizciler ve denizciler LA şehir merkezinde geçit töreni yaparken “drape' giyen herkesi durdururken ertesi gece hiçbir şey yapmıyorlar. Ancak 27 İspanyol erkek çocuk “şüphe”'de tutuklandı. çeşitli ihlaller. Bu, Zoot Suit Riots'un başlangıcıydı.
11 Ağustos 1965: Afrikalı Amerikalılara ve diğerlerine karşı sürekli polis vahşeti suçlamalarının ardından artan ırksal gerilim döneminde, bir California Otoyol Devriyesi memuru, dikkatsiz sürüş için Marquette Frye'ı çeker. Kısa bir süre sonra, polisin Frye'ı dövdüğü ve hamile bir kadını tekmelediği raporları yayıldı. Bu, Watts İsyanları, yani Watts İsyanı'nın başlangıcıydı.
29 Nisan 1992: Rodney King'in dövülmesinin ardından artan ırksal gerilim döneminde, Siyah üyesi olmayan bir jüri, bir yıl önce yerde yatarken King'i onlarca kez dövdüklerini gösteren video kaset kanıtlarına rağmen, dört LAPD memurunu saldırıdan beraat ettirdi. Bu, 1992 LA Riots'un başlangıcıydı.
25 Mayıs 2020: Ahmaud Arbery'nin öldürülmesinin ardından artan ırksal gerilim döneminde, George Floyd, sahte bir 20 dolarlık banknotu geçirmeye çalıştığı iddia edildikten sonra Minneapolis'te tutuklandı. Bir Minneapolis polis memuru, hareket etmeyi bıraktıktan dört dakika sonra olmak üzere, dizini Floyd'un boynunda sekiz dakikadan fazla tutar. Hastaneye vardığında Floyd'un öldüğü ilan edildi ve ülke genelinde hemen protestolar patlak verdi. Bu, LA George Floyd İsyanlarının başlangıcıydı.
Bu olayların her birinin iki ortak noktası vardır. Okuyucunun ne olduklarını anlaması için bir alıştırma olarak bırakıyorum.
Güvenebileceğiniz bir haber mi arıyorsunuz?
abone ol Anne Jones Günlük en iyi haberlerimizin doğrudan gelen kutunuza teslim edilmesini sağlamak için.
Kaydolarak, gizlilik politikamızı ve kullanım şartlarımızı kabul etmiş ve aşağıdakilerden mesaj almayı kabul etmiş olursunuz. anne Jones ve ortaklarımız.
TRUMP OLMADAN VURDUĞUMUZ DEĞİL:
"Yaptığımız şeyin uzun vadede önemli olduğunu halka gösteremezsek, onunla ya da onsuz sıçmışız demektir" diye yazıyor. anne Jones CEO Monika Bauerlein, 17 Temmuz'a kadar okuyuculardan 350.000 $ bağış toplama hedefimize başlarken.
Bu bizim için büyük bir. SAHTE HABER çığlıkları ve Trump'ın savunduğu şeylerin çoğu yaptığımız her şeyi bu kadar içgüdüsel hale getirdiğinden beri ilk kez bir destek patlaması istiyoruz. Çoğu haber odası gibi, inanılmaz derecede zor bütçe gerçekleriyle karşı karşıyayız ve trafik düştüğünde büyük para toplamaya ihtiyaç duymak sinir bozucu.
Bu nedenle, ekibimizin gazeteciliğini desteklemeyi düşünmenizi rica ederken, yavaşlayıp nerede olduğunu kontrol etmeyi düşündük. anne Jones ve son birkaç yıldaki kaostan sonra nereye gittiğimiz. Bu nispeten yavaş an, aynı zamanda anne Jones : Daha fazlasını "Yavaş Haber İyi Haberdir" bölümünde okuyabilirsiniz ve eğer yapabiliyorsanız, lütfen ekibimizin zorlu gazeteciliğini destekleyin ve bugün bir bağışla 350.000 dolarlık büyük hedefimize ulaşmamıza yardımcı olun.
Bağış yapmak
TRUMP OLMADAN VURDUĞUMUZ DEĞİL:
"Yaptığımız şeyin uzun vadede önemli olduğunu halka gösteremezsek, onunla ya da onsuz sıçmışız demektir" diye yazıyor. anne Jones CEO Monika Bauerlein, 17 Temmuz'a kadar okuyuculardan 350.000 $ bağış toplama hedefimize başlarken.
Bu bizim için büyük bir. Bu nedenle, ekibimizin gazeteciliğini desteklemeyi düşünmenizi rica ederken, yavaşlayıp nerede olduğunu kontrol etmeyi düşündük. anne Jones ve son birkaç yıldaki kaostan sonra nereye gittiğimiz. Bu nispeten yavaş an, aynı zamanda anne Jones : Daha fazlasını "Yavaş Haber İyi Haberdir" bölümünde okuyabilirsiniz ve eğer yapabiliyorsanız, lütfen ekibimizin zorlu gazeteciliğini destekleyin ve bugün bir bağışla 350.000 dolarlık büyük hedefimize ulaşmamıza yardımcı olun.
Bağış yapmak
‘Tüm Şehirlerimiz Potansiyel Olarak Barut Fıçısıdır'x2019
25 Temmuz 1967'de Detroit'te bir polis operasyonu sonrasında çıkan isyanlar sırasında yanan binaların havadan görünümü
Siyah topluluklarda sosyal huzursuzluk uzun zamandır inşa ediyordu. Kurtuluştan bir asır sonra, Siyah vatandaşlar hala beyaz Amerikalılara tanınan birçok hak ve ayrıcalıktan mahrumdu. Ve 1950'lerin ve 60'ların sivil haklar hareketi yavaş ilerlerken, ırksal adaletsizlik ve polis vahşeti devam etti ve gerilimi körükledi. 1964'te, ırk ayrımcılığını yasaklayan dönüm noktası niteliğindeki Sivil Haklar Yasası'nın kabul edilmesinden iki hafta sonra, New York'ta polis bir Siyah genci vurarak öldürdü ve Harlem'de ve diğer büyük Afro-Amerikan'da altı gün süren ve protestoya dönüşen bir ayaklanmayı ateşledi. şehrin etrafındaki topluluklar. 1965 yılında, Los Angeles'ın Watts semtindeki bir trafik durağı, hızla altı günlük şiddete dönüştü, 30'dan fazla kişi öldü, 1.000'den fazla kişi yaralandı ve 600'den fazla bina hasar gördü veya yıkıldı.
Newark ve Detroit'teki kargaşanın başlamasından üç ay önce, Dr. Martin Luther King, Jr. şiddet içermeyen doğrudan eylem için bastırırken bile yaklaşan şiddet konusunda uyardı: "Şehirlerimizin tamamı potansiyel olarak barut fıçılarıdır." 1964 Nobel Barış Ödülü sahibi, Stanford Üniversitesi'nde 'Öteki Amerika' başlıklı bir konuşmada şunları söyledi: Ancak, şunu belirtmekte dikkatliydi: Amerika'nın ayaklanmaların yoktan var olmadığını görmesi gerektiğini düşünüyorum. x201D, sürekli yoksulluktan ve ayrılmış konut ve okulların iç karartıcı koşullarından bahseder. Bütün bunlar, zenci topluluklarında büyük bir umutsuzluğa ve büyük bir çaresizliğe, büyük bir hayal kırıklığına ve hatta acıya neden oldu.
Medeni haklar hareketi sırasında ırkçılığın en etkili eleştirmenlerinden biri olan yazar ve aktivist James Baldwin, çekişmeyi bir radyo sunucusuna şu şekilde özetledi: Bu ülkede bir zenci olmak ve nispeten bilinçli olmak, öfke, neredeyse her zaman. Millet, Amerika'nın Siyah topluluklarındaki zorlu koşulları ayrıntılarıyla ele aldı, yoksul okullara, sınırlı istihdam olanaklarına ve özellikle ırkçı polisliğe seslendi: "Polis," diye yazdı, "Zencilere köpek gibi davran."
Bu tür muamelenin, 19. yüzyıldaki köle devriyelerinden Jim Crow dönemi 'Siyah Kodları'na (Siyahilerin tutuklanmasını kolaylaştırmak ve özgür emeklerinden kar etmek için tasarlanmış) ve polisin ilgili linçlerine kadar Amerikan tarihinde derin kökleri vardı. New York Üniversitesi, 1960'ların ortalarına gelindiğinde, Detroit ve Newark gibi şehirlerdeki beyaz sakinlerin mahallelerine yönelik "Siyah işgali" tehdidini hissettikleri için, Siyahlar ve polis arasındaki çatışmalar ırksal kızgınlığın parlama noktaları haline geldi. tarihçi Thomas Sugrue, yazarı Kentsel Krizin Kökenleri. Onyıllarca süren ırk çatışması ve ekonomik eşitsizlik, 1967 [Detroit] isyanının kıvılcımını bir polis müdahalesi sağladı.
Mayıs 1967'de Michigan Sivil Haklar Komisyonu, siyah nüfusun yoğun olduğu şehirlerin belediye başkanlarına, önümüzdeki yazın 'ırksal çatışma potansiyeli' olduğunu söyledi. Birçok sivil kargaşa olayının bir Siyah vatandaş arasındaki bir olaydan dolayı tırmandığına dikkat çekerek ve bir polis memuru olan komisyon, polis departmanlarını nezaket, davranış ve dille ilgili kural ve düzenlemelerinin eşit şekilde uygulanmasını vurgulamaya çağırdı.
Tarihin en büyük 11 isyanı ve neden çıktılar
WIKIPEDIA isyanları farklı kategorilere ayırmaya çalışır: polis isyanları, hapishane isyanları, öğrenci isyanları, Sessiz İsyan. İsyanların çok çeşitli olaylardan ve nedenlerden kaynaklandığı ve çoğu şiddetli çatışma gibi orijinal sorunun asla çözülmediği doğrudur.
Ancak ayaklanmanın nedeni ne olursa olsun, dumanlar dağıldığında ve insanlar istatistiklere indirgendiğinde, bir isyanın nedeninin anlamsız vahşetin bedelini neredeyse hiçbir zaman haklı çıkarmadığı açıktır.
11. Şikago, 5 Nisan 1968
Yaralı: 48
Ölü: 11
hasarlar:
$10,000,000
Niye ya?: 4 Nisan 1968 günü 18:01'de Dr. Martin Luther King, Jr. Memphis'teki otel odasında öldürüldü. Amerika Birleşik Devletleri genelinde, siyah Amerikalılar protesto ve öfkeyle sokaklara döküldü ve üç şehrin en kötüsünü yaşayan Baltimore, DC ve Chicago'da ayaklanmalar getirdi. Ertesi öğleden sonra, isyan tarafından 30'dan fazla blok tüketildi ve yanan bir yayılmaya dönüştü. Takip eden haftalarda Chicago, yakın tarihin en kötü gıda kıtlıklarından birini yaşadı.
10. Los Angeles, 29 Nisan 1992
Yaralı: Binlerce
Ölü: 53
hasarlar: $1,000,000,000+
Niye ya?: 1992 ve iki polis memurunun savunmasız bir siyah adamı açıkça dövdüğü bir video var ve birkaç polis memuru Sportscenter'ın yeniden çalışmasını izliyormuş gibi duruyor. Yaklaşık iki ay sonra, karar suçlu memurlara okunuyor: açıkça, suçlu olmalılar. Göz önünde gerçekleşti!
Ama sonra gelir. Hepsi yürüyor. Yarım saat içinde sen ve birkaç yüz kişi LA ilçe adliye binasının önündesiniz. Üç saat sonra dükkanlar yağmalanıyor ve arkanızdaki araba yanıyor. Çığlıktan öfkeye ve topyekün anarşiye kadar çığ gibi büyüyor.
9. Hong Kong, Mayıs 1967
Yaralı: 800
Ölü: 51
hasarlar: Milyonlarca
Niye ya?: Komünizm yanlısı gösteriler ve İngiliz yönetimindeki Hong Kong'a karşı çatışmalar başladıktan sonra, devam eden ayaklanmalar bir bomba dalgası ve yedi yaşındaki bir kız ile iki yaşındaki erkek kardeşinin bir bombayla öldürüldüğü şiddetli çatışmalara yol açtı. doğum günü hediyesi gibi sarılmış. Solcular, hükümetin ilk eylemlerini “faşist vahşet” olarak adlandırırken, muhalif görüşlerin muhabirlerini öldürmek gibi kendi taktikleri, kaos yaratmaktan ve ilk ifade özgürlüğü çağrılarını küçümsemekten başka bir şey yapmadı.
8. Tulsa, 31 Mayıs 1921
Yaralı: 800+
Ölü: 39
hasarlar: 21.000.000 $ ve 10.000 evsiz kaldı
Niye ya?: Bir kitaptan veya filmden alınmış gibi görünen bir hikayede, genç bir siyah adam tarafından beyaz bir kadın asansör operatörüne cinsel saldırı iddiası, yalnız bir insan avından 10.000'den fazla insanı evsiz bırakan ve ateşe veren 16 saatlik bir savaş alanına tırmandı. 35'in üzerinde şehir bloğu. İşler nasıl bu kadar kontrolden çıktı?
Çok sayıda ırkçı ve öfkeli beyaz adam adliye binasının dışında bir linç çetesi oluşturduğunda, siyah topluluk üyeleri sözde cinsel saldırganı desteklemeye başladı ve iki grup kendilerini aynı kaldırıma bakarken buldu. Daha sonra ne olduğunu hayal etmek için bir görgü tanığı gerekmiyor. Yine de, emekli savaş uçaklarının havadan bombalamalarını içeren katliamın ne kadar ileri gideceğini kimse hayal edemezdi.
7. Detroit, 23 Temmuz 1967
Yaralı: 1,189
Ölü: 43
hasarlar: 2.000'den fazla bina yıkıldı
Niye ya?: 23 Temmuz'da Detroit'te Cumartesi gecesi Pazar sabahına girerken, tüm barlar kapılarını ve pencerelerini kapattı - "kör domuzlar" dışında, mesai saatleri dışında yapılan ruhsatsız operasyonlar. Birkaç polis birimi, barı ve birkaç müşteriyi basmayı umarak, şehrin en zor bölgelerinden biri olan 12. caddeye çıktı. Bunun yerine, iki Vietnam gazisi için bir eve dönüş partisi düzenleyen yaklaşık 100 kişi buldular. Yetersiz personel, destek çağırmaya ve yine de hepsini ayırmaya karar verdiler.
Sarhoş, kafası karışmış ve üzgün, hemen tutuklanmayanlar protesto etmeye başladı ve polis sayıları azaldıkça, birkaçı giyim mağazasının camlarını kırmaya başladı. İşte o anda işler kontrolden çıktı.
Kızgın mafya zihniyetinin - kırmızı görüşün kolektif tonu - nasıl bu kadar vahşice yayıldığını anlamak zor. Yakındaki bir kilisenin papazı, "binalardan bir şeyler atarken ve binalardan bir şeyler çıkarırken bir neşe" gördüğünü bildirdi ve isyancılar, sokağın ortasında yıkılmış bir arabanın üstünde sakinlik isteyen Detroit Tigers oyuncusunu bile dinlemedi.
48 saatten kısa bir süre içinde Ulusal Muhafızlar, askeri birlikler ve daha fazla polisle birlikte yardıma geldi, ancak isyanın gücünü söndürmek beş tam gün alacak ve 7.000'den fazla insanı tutuklayacaktı.
6. Sao Paulo, 2 Ekim 1992
Yaralı: Yüzlerce
Ölü: 111
Niye ya?: Yaklaşık 20 yıl önce, Carandiru olarak bilinen ve 1950'lerde inşa edilen Sao Paulo Gözaltı Evi, aslen 3.500 mahkumu barındıracak şekilde tasarlandı. İsyan sırasında, 8000'den fazla tuttu.
Yukarıdaki video, ayaklanmaya ilk elden tanık olan Carandiru'daki eski bir çalışanla ilgili bir VBS haber belgeselinden geliyor. Daha önce birçok isyan olmuştu, ancak bu olayda gardiyanlar mahkûmlarla müzakere konusunda özellikle isteksiz veya isteksiz görünüyorlardı. Dokuz kişinin bıçaklanarak öldürüldüğü bir isyanın başlamasından sonra, askeri polis geldi ve 102 mahkumu otomatik tüfeklerle öldürdü. Carandiru Katliamı örneğinde, ayaklanmanın durumu değişti – isyancılar, polis olarak hasarın onda birine bile neden olmadı, hepsi de yara almadan kurtuldu.
5. Bombay, Aralık 1992
Yaralı: Binlerce
Ölü: 900
Niye ya?: Yukarıdaki videoda göreceğiniz gibi, siyasi bir mitingin 150.000 kişilik yıkıcı bir kalabalığa dönüşmesiyle Babri Camii yıkıldı. Ancak bu herhangi bir cami değildi - 31 milyondan fazla Müslümanın yaşadığı Uttar Pradesh'teki en büyük camiydi. Hindistan Yüksek Mahkemesi zarar görmeden önce halka camiye zarar verilmeyeceğine dair söz ve güvence vermişti. İşlerin plana göre gitmediği açıktı.
Bunu takip eden, Hindular ve Müslümanlar arasında bir aydan kısa bir süre içinde yalnızca Bombay'da yaklaşık 1.000 ölü bırakarak, ileri geri bir ayaklanma ve cinayet savaşıydı. Ayrıca, 1993 yılının Mart ayında 250'den fazla kişinin öldüğü ve 700'den fazla kişinin yaralandığı büyük bir bomba patlamasına yol açacaktı.
4. Kenya, Aralık 1992
Yaralı: Binlerce
Ölü: 800-1,500
hasarlar: Milyarlarca
Niye ya?: Hayal etmesi zor: Ülkenizdeki herkes cumhurbaşkanlığı seçim sonuçlarını dikkatle izliyor, yakın bir seçim olacak. Ama aynı zamanda, herkesin hileli olduğu hissine sahip.
Sonuçlar geldi ve tabii ki görevdeki Kibaki hâlâ başkan. Kıyamet kopuyor. 120'den fazla kişi iki günden kısa bir süre içinde öldü. Açıkçası, bu hızlı bir çözümle ilgili bir sorun değil - seçimler nadiren yeniden deneniyor ve bürokrasi hükümet prosedürleriyle dolu. Bu, isyanların gerçekleşmesi için daha fazla zaman veriyor ve ayın sonuna kadar 800'den fazla kişi öldü ve 600.000'den fazla kişi evlerinden oldu.
3. Gujarat, 27 Şubat 2002
Yaralı: Binlerce
Ölü: 1,495
Niye ya?: 2002'de hacdan dönen 58 Hindu'yla dolu bir tren Müslüman bir kalabalık tarafından ateşe verildi. Bu makalenin tamamını okuduysanız, iki grubun bir geçmişi olduğunu biliyorsunuzdur.
Yine de kalıcı kötü kan tek suçlu olarak adlandırılamaz. Medya, isyan ve saldırıların çoğunun sansasyonel hale getirilmesinde büyük rol oynamış, kanlı ve şiddet içeren görüntülerin yerel çoğunluğu hangi grup oluşturuyorsa ona karşı önyargılı bir şekilde gösterilmesinde büyük rol oynamıştır. Ortaya çıkan davalar ve davalar benzer şekilde kamuoyuna duyuruldu. Bir isyanın alevleri sadece isyancıların kendileri tarafından körüklenmez.
2. New York Taslak İsyanları, 13 Temmuz 1863
Yaralı: 2,000-8,000
Ölü: 120-2,000
hasarlar: $185,000,000
Niye ya?: İrlanda'dan Amerika'ya, daha 100. doğum gününü bile görmemiş bir ülkeye tekneden yeni indiğinizi hayal edin. Parasızsın, açsın ve bir işe ihtiyacın var. Daha da kötüsü, herkesin köleleri serbest bırakmakla ilgili olduğunu düşündüğü bir iç savaşta savaşmak için askere alınabilirsiniz ve zaten şehrinizde iş arayan çok sayıda azatlı köle var.
Bu sizi ve diğer binlerce gurbetçi arkadaşınızı kızdırır. Eninde sonunda işinizi ellerinden alabileceklere yardım etmek için zar zor ait olduğunuz bir ülke için neden bir iç savaşta savaşıyorsunuz? Bu, 1863'te New York'ta Amerika Birleşik Devletleri'nin tarihteki en yıkıcı sivil ayaklanmasında 120'den fazla kişiyi öldürenlerin ortak zihniyetiydi.
1. Nika İsyanları, Konstantinopolis, 532
Ölü: 30,000+
hasarlar: Şehrin yarısından fazlası yanmış harabeler içindeydi.
Niye ya?: Yukarıdaki video, bir History Channel canlandırması, hikayeyi oldukça iyi anlatıyor. Yankees-Sox rekabetlerinden ve futbol stadyumu izdihamlarından önceki günlerde, araba yarışı, Roma imparatorluğunda en fazla Holiganizmi çeken spordu. Sporcuların kendileri bile oyun sonrası çılgınlıklara katıldı ve bir keresinde bazı cinayetlerle bağlantılı olarak birkaç kişi tutuklandı ve asıldı. Ancak, iki kişi kaçtı, yakındaki bir kiliseye sığındı ve büyük bir kalabalığı kendine çekti.
Tüm bu kargaşa, vergileri biraz yükseltmiş ve doğudaki komşu Perslerle barış görüşmeleriyle uğraşan imparator Justinian için çok fazlaydı. Bu yüzden yapabileceği en kötü şeyi yaptı: bir sonraki araba yarışını ertelemek.
Yarış geldiğinde kalabalık sinirli ve kana susamış ve "Nika!" diye bağırmaya başladı. “Yenmek!” anlamına gelir. ve öfkeli bir kalabalığa yükseldi, Justinianus'u sürgün noktasına yakın kuşattı. Sonunda, imparatorun misillemesi 30.000'den fazla can alacak ve Ayasofya'ya verilen büyük zararlar da dahil olmak üzere Konstantinopolis'in yarısından fazlasının enkaza dönüşmesine neden olacaktı.
Zoot Suit Riots Cruise, 'unutulmuş bir dönemi' geri getiriyor
Tarih dersleri birçok biçimde gelir. Art Zamora için, Los Angeles sokaklarında yuvarlanan klasik şasi ile taşınıyorlar.
Zoot Suit Riots Cruise'un ortak organizatörü, “Kültürünüzü ve köklerinizi hatırlamanız gerekiyor” dedi. "Tarihini öğrenmelisin."
Tarih acı vericidir: 1943'te Los Angeles'ta, Haziran'da 10 günden fazla bir süre boyunca, ABD askerleri, kendilerine "hayır" diyen hayvanat bahçeli genç Latin erkeklere saldırdı. pachucos.
Zamora için, giyinmiş olanları görmek pachucos seyir, Latin topluluğu içindeki azmin bir hatırlatıcısıdır. “Yani bu noktaya nasıl geldiğimizi unutmuyoruz” diyor. "Neredeyse unutulmuş bir dönem."
2018'de düzenlenen ilk geziye sadece üç araç katıldı. Ertesi yıl 100'den fazla araç geldi.Şimdi, organizatörler etkinliğin büyümesini bekliyor.
"Her gün, se va tapando mas (büyümeye devam ediyor)," dedi, aynı zamanda "Chato" ile giden ortak organizatör Pedro Haro. “Somos como una esponja (sünger gibiyiz)” diyerek seyir yoluyla öğrenmenin nasıl olduğunu anlattı. “palamut (oldukça güzel).”
Salgın nedeniyle seyir 2020'de iptal edildi. Bu yılki etkinlik Pazar günü yapıldı. Katılımcılar, Whittier Bulvarı boyunca seyir etmeden önce Ticaret Merkezi'nde bir araya geldi. 4th Street Bridge'i geçtiler ve Broadway'e gitmeden önce Los Angeles şehir merkezine gittiler. Bazı arabalar daha sonra Elysian Park'a gitti.
Haro, arabanın sürücüyü değiştirmenin bir yolu olduğunu söyledi.
Klasik araçlar hakkında "Smokin içinde gibiyiz" dedi. "Şort ve sandalet giyebilirsin, ama bir smokin giydiğinde, görgü kurallarını yukarı ve aşağı tutarsın. Uzanmış olamazsın."
Los Angeles Times'tan son dakika haberlerini, araştırmaları, analizleri ve daha fazla imzalı gazeteciliği gelen kutunuza alın.
Zaman zaman Los Angeles Times'tan promosyon içeriği alabilirsiniz.
Steve Saldivar, Los Angeles Times'ta bir video gazetecidir.
Los Angeles Times'dan Daha Fazla
Redondo Beach, evsizler sorununu velayet yerine hizmet sunan bir mahkeme yönlendirme programıyla ele aldı. Salgın onu durdurduğunda, şehir bir geçici çözüm buldu. Şimdi evsizler mahkemesi dışarıda, bir polis karakolunun otoparkında yapılıyor.
Los Angeles'ta Zapotec sokak satıcıları haftalık ücretsiz aşçılık yemekleri düzenliyor - ancak bu hayırseverlikten daha fazlası için yapılıyor.
Polis Reformu
Rodney King'in videoya kaydedilmiş dayağı ve Los Angeles Polis Departmanındaki Bağımsız Komisyonun (Christopher Komisyonu olarak da bilinir) müteakip duruşmaları, LAPD tarihindeki en kapsamlı reformlardan bazılarını teşvik etti - aralarında tarihsel olarak şiddet içeren ilişkiyi dönüştüren temel değişiklikler. polis ve Güney Los Angeles sakinleri. Tom Bradley, dövüldükten bir aydan kısa bir süre sonra Christopher Komisyonu'nu topladığında, polis departmanının şiddet kültürünün değişmesi gerektiğine dair net bir mesaj gönderdi ve komisyonun raporu, bu kültürün ne kadar yerleşik hale geldiğini ayrıntılı olarak anlattı. Komisyon, diğer keşiflerin yanı sıra şunları tespit etti: 'LAPD'deki önemli sayıda memur, halka karşı tekrar tekrar aşırı güç kullandı ve Bakanlığın kuvvetle ilgili yazılı yönergelerini ısrarla göz ardı etti ” “ aşırı güç sorunu ırkçılık nedeniyle ağırlaşıyor ve ön yargılı ”bu görevlilerin kontrol edilememesi bir yönetim sorunudur” “şikayet sistemi şikayetçilere karşı çarpıktır.” Bu son nokta şu çarpıcı istatistikle örneklendirildi: arasında 2.152 vatandaş şikayetinden 1986 ve 1990, “sadece 42 tanesi sürdürüldü.” 8
Raporun bir sonucu olarak, LAPD - bazen duraksayarak - özellikle güç kullanımını amaçlayan dramatik reformlar başlattı. Bu değişiklikler, yeni askerler için kapsamlı eğitim, biber gazı ve puf mermisi gibi ölümcül olmayan silahların tanıtılması ve yandan saplı metal copun fiilen terk edilmesi yoluyla uygulandı. 9 Aynı derecede önemli olan, Şef Bernard Parks vatandaş şikayet sürecini elden geçirdi ve tüm şikayetlerin İçişleri veya polis komuta zinciri tarafından resmi olarak soruşturulmasını şart koştu - tam da daha önce departman halısı altına süpürüldükleri yerde. 2002 yılına kadar, Christopher Komisyonu tarafından belgelenen yüzde iki ile karşılaştırıldığında, memurlara yönelik şikayetlerin yüzde 15'i sürdürüldü. Ve 2005 yılında, polis komisyonu tüm güç kullanımı olaylarının kısaltılmış özetlerini web sitesinde yayınlamaya başladı. Bu şeffaflık ve hesap verebilirlik seviyesi, bir video kameralı bir görgü tanığı tarafından Rodney King'in dövülmesi kötü üne kavuşmadan önce hayal bile edilemezdi.
Güney Los Angeles'ta duvar resmi, yaklaşık. 2009. [Carnegie.org üzerinden resim]
İçindekiler
Polis-toplum ilişkileri
Rodney King kasetinin yayınlanmasından önce, Los Angeles'taki azınlık topluluğu liderleri, LAPD memurları tarafından sakinlerine karşı taciz ve aşırı güç kullanımından defalarca şikayet etmişlerdi. [9] 1978'den 1992'ye kadar Los Angeles Polis Departmanı'nın (LAPD) şefi olan Daryl Gates, ayaklanmaların çoğuyla suçlandı. [10] [11] Bir araştırmaya göre, "skandal ırkçı şiddet. Gates'in fırtınalı liderliği altında LAPD'ye damgasını vurdu." [12] Gates yönetiminde, LAPD, Nisan 1987'de Los Angeles'taki çete şiddetini çökertmek için geniş çaplı bir girişim olan Hammer Operasyonunu başlatmıştı.
Hammer Operasyonunun kökeni, Los Angeles'ta düzenlenen 1984 Olimpiyat Oyunlarına kadar izlenebilir. Gates'in yönetimi altında, LAPD, Olimpiyatlar süresince çete taramalarını genişletti. Bunlar şehrin geniş bölgelerinde uygulandı, ancak özellikle Güney Orta ve Doğu Los Angeles'ta, ağırlıklı olarak azınlık sakinlerinin yaşadığı bölgeler. Oyunlar bittikten sonra şehir, Olimpiyat oyunları için başlatılan güvenlik politikasını sürdürmek için eski sendikalist karşıtı yasaların kullanımını yeniden canlandırmaya başladı. Polis, Afro-Amerikalı gençleri daha sık toplu tutuklamalar gerçekleştirdi, ancak bunların büyük bir kısmı hiçbir zaman suçlanmadı. Vatandaşların polis vahşetine karşı şikayetleri 1984 ile 1989 arasında yüzde 33 arttı.[13]
1990'a gelindiğinde, bu tür baskınlarda çoğu azınlık erkek olmak üzere 50.000'den fazla kişi tutuklandı. [14] Bu dönemde, LAPD, 1965 Watts ayaklanmalarından bu yana herhangi bir dönemden daha fazla genç siyah erkek ve kadını tutukladı. Eleştirmenler, Afrikalı-Amerikalı ve Meksikalı Amerikalıyı hedef alan, ırksal profilleme kullandığı için operasyonun ırkçı olduğunu iddia etti. gençler. [15] Polisin Beyaz olmayan vatandaşları hedef aldığı algısı, 1992 ayaklanmalarında patlayan öfkeye muhtemelen katkıda bulundu. [16]
Christopher Komisyonu daha sonra, "önemli sayıda" LAPD memurunun "halka karşı tekrar tekrar aşırı güç kullandığı ve bölümün kuvvetle ilgili yazılı yönergelerini ısrarla görmezden geldiği" sonucuna vardı. Irk, cinsiyet ve cinsel yönelimle ilgili önyargıların düzenli olarak aşırı güç kullanımına katkıda bulunduğu bulundu. [17] Komisyonun raporu, hem Şef Daryl Gates'in hem de sivil Polis Komisyonu'nun değiştirilmesi çağrısında bulundu. [17]
Etnik gerilimler
1991'deki ayaklanmalardan önceki yıl, Afrikalı-Amerikalı ve Koreli-Amerikalı topluluklar arasında artan bir kızgınlık ve şiddet vardı. [18] Bu gruplar arasında ırksal gerilimler yıllardır kaynamaktaydı. 1989'da Spike Lee'nin filminin gösterimi Doğru şeyi yapmak Beyaz Amerikalılar, Siyah Amerikalılar ve Koreli Amerikalılar arasındaki ırkçılık ve ekonomik eşitsizlik üzerindeki kentsel gerilimleri vurguladı. [19] Birçok Koreli dükkan sahibi, siyahi müşterilerinden ve komşularından hırsızlık yaptıklarından şüphelendikleri için üzgündü. Birçok siyahi müşteri, Koreli mağaza sahipleri tarafından rutin olarak saygısızlık ve aşağılanmış hissettikleri için kızgındı. Her iki grup da, gerilimleri daha da körükleyen kültürel farklılıkların ve dil engellerinin kapsamını veya büyüklüğünü tam olarak anlamadı. [20]
16 Mart 1991'de, Los Angeles isyanlarından bir yıl önce, mağaza sahibi Soon Ja Du, fiziksel bir tartışmadan sonra siyah dokuzuncu sınıf öğrencisi Latasha Harlins'i vurarak öldürdü. Du, gönüllü adam öldürmeden suçlu bulundu ve jüri, azami 16 yıl hapis cezası önerdi, ancak yargıç Joyce Karlin, hapis cezasına karşı karar verdi ve Du'yu beş yıl denetimli serbestlik, 400 saat toplum hizmeti ve bunun yerine 500 dolar para cezasına çarptırdı. [21] Siyahi ve Koreli-Amerikalı topluluklar arasındaki ilişkiler bundan sonra önemli ölçüde kötüleşti ve ilki, ceza adalet sistemine giderek daha güvensiz hale geldi. [22] Bir eyalet temyiz mahkemesi daha sonra, isyanlardan bir hafta önce, Nisan 1992'de Yargıç Karlin'in ceza kararını oybirliğiyle onadı. [23]
NS Los Angeles zamanları o sırada topluluklar arasında diğer bazı önemli şiddet olaylarını bildirdi:
Diğer son olaylar arasında 25 Mayıs [1991] 35th Street ve Central Avenue yakınlarındaki bir içki dükkanında iki çalışanın vurulması yer alıyor. Her ikisi de Kore'den yeni gelen göçmenler, polis tarafından Afrikalı-Amerikalı olarak tanımlanan bir saldırganın soygun taleplerine uyduktan sonra öldürüldü. Geçen Perşembe günü, Manchester Avenue'daki bir otomobil parçaları mağazasında soygun yaptığından şüphelenilen Afrikalı-Amerikalı bir adam, dükkanın Koreli-Amerikalı sahibiyle girdiği bir mücadele sırasında kazara bir pompalı tüfekle ateş eden suç ortağı tarafından ölümcül şekilde yaralandı. Mağaza sahibi Park, "Bu şiddet de rahatsız edici" dedi. "Ama bu kurbanlar için ağlayan kim? [24]
Rodney King olayı
3 Mart 1991 akşamı, Rodney King ve iki yolcu, Foothill Freeway'de (I-210) San Fernando Vadisi'nin Sunland-Tujunga mahallesinden batıya doğru ilerliyorlardı. [25] California Otoyol Devriyesi (CHP), bir trafik durdurma girişiminde bulundu ve King, sonunda Foothill Bulvarı'ndaki otoyoldan çıkmadan önce, tahmini 185 km/s'ye varan hızlarda yüksek hızlı bir takip başlattı. Takip, King, Hanson Barajı rekreasyon merkezinin önünde durmadan önce San Fernando Vadisi'ndeki Lake View Terrace'ın yerleşim bölgeleri boyunca devam etti. King nihayet durduğunda, LAPD ve CHP memurları King'in aracını kuşattı ve evli CHP memurları Timothy ve Melanie Singer, onu ve diğer iki araba yolcusunu tutukladı. [26]
İki yolcu devriye arabasına yerleştirildikten sonra, beş Los Angeles Polis Departmanı (LAPD) memuru - Stacey Koon, Laurence Powell, Timothy Wind, Theodore Briseno ve Rolando Solano - arabadan en son çıkan King'in etrafını sardı. Briseno ve Solano Hispanik kökenli olmasına rağmen, katılan memurların hepsi Beyaz Amerikalıydı. [27] Onu sarstılar, onlarca kez yandan sopalarla vurdular, sırtına tekme attılar ve kelepçeleyip bacaklarını bağlamadan önce yere düşürdüler. Çavuş Koon daha sonra duruşmada King'in tutuklanmaya direndiğini ve tutuklama sırasında King'in PCP'nin etkisi altında olduğuna inandığını ve onun memurlara karşı çok agresif ve şiddetli olmasına neden olduğunu söyledi. [28] Tutuklamanın video görüntüleri, King'in her vurulduğunda ayağa kalkmaya çalıştığını ve polisin, hareketsiz kalana kadar onu kelepçelemek için hiçbir girişimde bulunmadığını gösterdi. [29] King'in tutuklama sırasında vücudunda PCP varlığına yönelik sonraki testi negatif çıktı. [30]
Polis ve King'den habersiz olan olay, yerel sivil George Holliday tarafından Hansen Barajı'nın karşısındaki dairesinden bir kameraya kaydedildi. Kaset yaklaşık 12 dakika uzunluğundaydı. Kaset duruşma sırasında sunulurken, olayın bazı görüntüleri halka açıklanmadı. [31] Daha sonraki bir röportajda, hırsızlık suçundan şartlı tahliye edilen ve geçmişte saldırı, darp ve soygundan sabıkası bulunan King, [32] [33] sarhoşken araba kullandığı için daha önce teslim olmadığını söyledi. şartlı tahliye şartlarını ihlal ettiğini bildiği alkolün etkisi.
King'in polis tarafından dövüldüğü görüntü, medyanın anında ilgi odağı haline geldi ve Los Angeles ve Amerika Birleşik Devletleri'ndeki aktivistler için bir toplanma noktası oldu. Olaydan sonraki ilk iki hafta boyunca kapsama alanı genişti: Los Angeles zamanları hakkında 43 makale yayınladı, [34] New York Times yayınlanmış 17 makale, [35] ve Chicago Tribünü 11 makale yayınladı. [36] ABC News'de altmış dakikalık özel bir bölüm de dahil olmak üzere sekiz haber yayınlandı. Primetime Canlı. [37]
Dayak kaydını izleyen LAPD polis şefi Daryl Gates şunları söyledi:
İnanamayarak ekrana baktım. Bir dakika-50 saniyelik kaseti tekrar oynattım. Sonra tekrar tekrar, 25 kez görüntüleyene kadar. Ve hala gördüklerime inanamıyordum. Subaylarımın aşırı güç kullanımı, muhtemelen suç teşkil edecek ölçüde aşırılık içinde olduklarını görmek, bir adamı coplarıyla 56 kez dövdüklerini görmek, olay yerinde kontrolü ele geçirmek için hiçbir şey yapmayan bir çavuşu görmek, hiç hayal etmediğim bir şeydi. şahit olurdum. [38]
Ücretler ve deneme Düzenle
Los Angeles İlçe Bölge Savcısı daha sonra biri çavuş olmak üzere dört polis memurunu saldırı ve aşırı güç kullanmakla suçladı. [39] Tutuklamanın medyada geniş yer bulması nedeniyle, davanın yeri Los Angeles County'den komşu Ventura County'deki Simi Valley'e değiştirildi. [40] Jüri, tamamen Afrikalı-Amerikalı üyelere sahip değildi. [41] Jüri dokuz beyaz Amerikalı (üç kadın, altı erkek), bir iki ırklı erkek, [42] bir Latin Amerikalı kadın ve bir Asyalı-Amerikalı kadından oluşuyordu. [43] Savcı Terry White, Afrikalı-Amerikalı idi. [44] [45]
Jüri müzakerelerinin yedinci günü olan 29 Nisan 1992'de jüri, dört subayı da saldırı suçundan beraat ettirdi ve dördünden üçünü aşırı güç kullanmaktan beraat ettirdi. Jüri, aşırı güç kullanmakla suçlanan dördüncü subay hakkında bir karara varamadı. [43] Kararlar, kısmen, gazeteci Lou Cannon'a göre, televizyon haber istasyonları tarafından yayınlarında yayınlanmayan, video kasetin bulanık, 13 saniyelik bir bölümünün ilk üç saniyesine dayanıyordu. [46] [47]
Video kasetin ilk iki saniyesi, [48] sanık polislerin iddialarının aksine, King'in Laurence Powell'ın yanından kaçmaya çalıştığını gösteriyor. Sonraki bir dakika 19 saniye boyunca King, memurlar tarafından sürekli dövülür. Memurlar, video kasetin başlangıç noktasından önce King'i fiziksel olarak zapt etmeye çalıştıklarını, ancak King'in onları fiziksel olarak atabileceğini ifade ettiler. [49]
Daha sonra iddia makamı, savunmanın video kaseti duygusal etkisi kaybolana kadar parçalayarak ağır çekimde tekrar tekrar oynattığı için, jüri üyelerinin dayağın şiddetine karşı duyarsızlaştıklarından memurları beraat ettirmiş olabileceklerini ileri sürdü. [50]
Beraat kararlarının verildiği Simi Vadisi adliye binasının dışında, ilçe şerif yardımcıları, Stacey Koon'u arabasına giden yolda öfkeli protestoculardan korudu. Adliyede kalabalığın arasında bulunan film yönetmeni John Singleton, "Bu karara vararak, bu insanlar ne yaptı, fitili bombayı ateşlediler" öngörüsünde bulundu. [51]
Kararların açıklandığı gün başlayan ayaklanmalar, sonraki iki gün içinde yoğunluğuyla zirve yaptı. Alacakaranlıktan şafağa sokağa çıkma yasağı ve Kaliforniya Ulusal Muhafızları, ABD birlikleri ve Federal kolluk kuvvetleri personeli tarafından konuşlandırma sonunda durumu kontrol etti. [52]
İsyanlar sırasında dokuzu kolluk kuvvetleri tarafından ve bir tanesi Ulusal Muhafızlar tarafından vurularak olmak üzere toplam 64 kişi öldü. [53] İsyanlar sırasında öldürülenlerin 2'si Asyalı, 28'i Siyah, 19'u Latin ve 15'i Beyaz'dı. İsyanlar sırasında hiçbir kolluk görevlisi ölmedi. [54] 2383 kadar kişinin yaralandığı bildirildi. [55] Maddi kayıpların tahminleri yaklaşık 800 milyon dolar ile 1 milyar dolar arasında değişmektedir. [56] Yaklaşık 3.600 yangın çıkarılarak 1.100 bina yıkıldı ve bazı noktalarda dakikada bir yangın ihbarları geldi. Yaygın yağma da meydana geldi. İsyancılar, Korelilere ve diğer etnik Asyalılara ait mağazaları hedef alarak, onlarla Afrikalı-Amerikalı topluluklar arasındaki gerilimi yansıttı. [57]
Rahatsızlıkların çoğu, nüfusun çoğunluğunun Afrikalı-Amerikalı ve Hispanik olduğu Güney Orta Los Angeles'ta yoğunlaştı. Tüm isyan tutuklamalarının yarısından daha azı ve şiddet sırasında öldürülenlerin üçte biri Hispanik idi. [58] [59]
1. Gün – 29 Nisan Çarşamba Düzenle
Kararlardan önce Düzenle
Rodney King kararlarının açıklanmasından bir hafta önce, Los Angeles Polis Şefi Daryl Gates, olası polis fazla mesaileri için 1 milyon dolar ayırdı. Öyle olsa bile, davanın son gününde, LAPD'nin devriye kaptanlarının üçte ikisi, üç günlük bir eğitim seminerinin ilk gününde California, Ventura'da şehir dışındaydı. [60]
Öğlen 1 de. 29 Nisan'da Yargıç Stanley Weisberg, jürinin iki saat sonra okunacak olan kararına ulaştığını duyurdu. Bu, memurların beraat etmesi durumunda huzursuzluktan korkulduğundan, muhabirlerin, polisin ve diğer acil durum müdahale ekiplerinin sonuca hazırlanmalarına izin vermek için yapıldı. [60] LAPD, Webster Komisyonu'nun "kapılar açıldı, ışıklar açıldı ve cezve takılı" olarak tanımladığı Acil Durum Operasyon Merkezi'ni devreye soktu, ancak başka bir hazırlık işlemi yapmadı. Spesifik olarak, Merkez'in personeline yönelik kişiler 16:45'e kadar toplanmadı. Ayrıca, sorun çıkma riskinin düşük olduğu düşünüldüğünden, LAPD'nin saat 3'teki vardiya değişiminde fazladan personel tutmak için herhangi bir işlem yapılmadı. [60]
Kararlar açıklandı Düzenle
Dört sanık Los Angeles Polis Departmanı memurunun beraatleri saat 15:15'te geldi. Yerel zaman. Saat 15:45'te 300'den fazla kişiden oluşan bir kalabalık, kararları protesto etmek için Los Angeles County Adliye Sarayı'nda belirdi.
Bu arada, yaklaşık 16:15-4:20'de, bir grup insan, Güney Merkez'deki Normandie'nin hemen batısındaki Florence Bulvarı'ndaki Pay-Less Liquor and Deli'ye yaklaştı. Bir röportajda, grubun bir üyesi, grubun "aldıkları şey için ödeme yapmayacaklarına karar verdiğini" söyledi. Dükkan sahibinin oğluna bir şişe bira çarptı ve diğer iki genç mağazanın ön camını kırdı. LAPD'nin 77. Cadde Bölümünden iki memur bu olaya müdahale etti ve azmettiricilerin çoktan ayrıldığını tespit ederek bir rapor hazırladı. [61] [62]
Belediye Başkanı Bradley Düzenle konuşuyor
16:58'de, [63] Los Angeles Belediye Başkanı Tom Bradley, kararları tartışmak için bir basın toplantısı düzenledi. Hem kararlara öfkesini dile getirdi hem de sükunet istedi. [50]
"Bugün bu jüri dünyaya hepimizin kendi gözlerimizle gördüklerimizin suç olmadığını söyledi. Bugün o jüri çaresiz bir adamın anlamsız ve vahşice dövülmesini kabul etmemizi istedi. Bugün o jüri böyle bir şeye müsamaha göstermemiz gerektiğini söyledi. korumaya ve hizmet etmeye yeminli kişilerin davranışları. Dostlarım, bu jüriye şunu söylemek için buradayım, "Hayır. Hayır, gözlerimiz bizi aldatmadı. Gördüklerimizi gördük, gördüklerimiz suçtu. Akılsızca hareketlere başvurarak gerçekleştirdiğimiz reformları tehlikeye atmamalıyız. Körü körüne karşılık vererek ilerlemeyi geri itmemeliyiz."
Los Angeles polis şefi yardımcısı Bob Vernon daha sonra Bradley'in sözlerinin bir isyana teşvik ettiğini ve belki de bazı vatandaşlar tarafından bir işaret olarak alındığını düşündüğünü söyledi. Vernon, belediye başkanının basın toplantısından sonraki saat içinde polis olaylarının sayısının arttığını söyledi. [50]
71'de polis müdahalesi ve Normandie Edit
Florence ve Halldale'de, iki polis memuru, arabalarına bir cisim fırlatan ve yaya olarak takip ettikleri genç bir şüphelinin yakalanması için yardım talebinde bulundu.[64] 77. Cadde Bölümü LAPD subayı Teğmen Michael Moulin tarafından komuta edilen yaklaşık iki düzine memur geldi ve 16 yaşındaki Seandel Daniels adlı genci bir arabanın arkasına bindirerek tutukladı. Toplumda tanınan bir reşit olmayan genç adamın kaba davranışı, polisle alay etmeye ve azarlamaya başlayan huzursuz ve büyüyen bir kalabalığı daha da tedirgin etti. [65] Kalabalığın arasında beyaz serbest fotoğrafçı Bart Bartholomew vardı. New York Timesve ailesini ziyaret eden siyah bir ABD Hava Kuvvetleri gazisi olan Timothy Goldman [66] [67], olayları kişisel kamerası ile kaydetmeye başladı. [68] [66]
Kalabalık daha düşmanca bir hal aldıkça polis, tutuklayan memurların çevresinde bir çevre oluşturdu ve bu durum, daha fazla tartışmaya ve tutuklamaya yol açtı (Damian Williams'ın ağabeyi Mark Jackson da dahil). Kalabalığın bir üyesi, bir LAPD memurunun el fenerini çaldı. Polisin artan kalabalığı püskürtmek için ölümcül güce başvuracağından korkan Teğmen Moulin, memurlara bölgeyi tamamen terk etmelerini emretti. Moulin daha sonra olay yerindeki memurların sayıca fazla olduğunu ve isyan ekipmanları polis akademisinde saklandığı için durumu ele almaya hazırlıksız olduğunu söyledi. [ kaynak belirtilmeli ]
Hey, el fenerini unut, buna değmez. Buna değmez. Buna değmez. El fenerini unut. Değmez. Hadi gidelim.
Moulin, polis memurlarının 71. ve Normandie bölgesinden yaklaşık 17:50'de tamamen geri çekilmeleri için çağrıda bulundu. [8] [61] 54. cadde ve Arlington'daki [70] bir RTD otobüs deposuna gönderildiler ve daha fazla talimat beklemeleri söylendi. Bu yerde oluşturulan komuta merkezi yaklaşık olarak akşam 6'da kuruldu, ancak ekip arabalarındakiler dışında hiçbir cep telefonu veya bilgisayarı yoktu. Durumu değerlendirmek ve müdahale etmek için yetersiz sayıda telefon hattı ve el telsizi vardı. [70] Son olarak, sitede televizyon yoktu, bu da huzursuzluğun canlı yayınları başladığında, komuta memurlarının hiçbir yayını göremediği anlamına geliyordu. [71]
Huzursuzluk Floransa ve Normandie Edit'te ilerliyor
71. ve Normandie'deki subayların geri çekilmesinden sonra, birçoğu bir blok güneye, Floransa ve Normandie'nin kesiştiği yere ilerledi. [72] Kalabalık fiziksel olarak tehlikeli olmaya başlayınca, Bartholomew Goldman'ın yardımıyla olay yerinden kaçmayı başardı. Biri Bartholomew'e tahta bir kalasla vurdu, çenesini parçaladı, diğerleri onu dövdü ve kamerasını aldı. [66] Akşam 6'dan hemen sonra, bir grup genç adam Tom's Liquor'un asma kilidi ve pencerelerini kırarak 100'den fazla kişinin mağazayı basıp yağmalamasına izin verdi. [73] Aynı zamanda, sokakta artan sayıda isyancı, siyahi olmayan görünüşlü sivillere saldırmaya, arabalarına enkaz atmaya, durduklarında onları araçlarından çekmeye, vitrinleri kırmaya veya kaldırımlarda yürürken onlara saldırmaya başladı. . Goldman, kamerasıyla sahneyi karada çekmeye devam ederken, Los Angeles Haber Servisi ekibi Marika Gerrard ve Zoey Tur, havadan yayın yapan bir haber helikopterine geldi. LANS beslemesi çok sayıda Los Angeles televizyon mekanında canlı olarak yayınlandı. [74]
Yaklaşık 18:15'te, vandalizm, yağma ve fiziksel saldırı raporları gelmeye devam ederken, Moulin "bilgiyi almayı" seçti, ancak bölgedeki düzeni sağlamak veya insanları kurtarmak için personele yanıt vermedi. [64] Moulin bir yüzbaşı tarafından görevden alındı, yalnızca Floransa ve Normandie bölgesini değerlendirmesi ve yine orada subayları görevlendirmeye çalışmaması talimatı verildi. [75] Bu arada Tur, kavşakta yaşananları canlı olarak aktarmaya devam etti. Tur, tepeden bakan, polisin olay yerindeki varlığını 18:30 civarında anlattı. "yok" olarak. [76]
Larry Tarvin'e Saldırı
18:43'te beyaz bir kamyon şoförü Larry Tarvin, Floransa'ya gitti ve büyük bir beyaz teslimat kamyonunda Normandie'de kırmızı ışıkta durdu. Kamyonunda telsiz olmadığı için bir isyana doğru gittiğini bilmiyordu. [77] Tarvin, aralarında Henry Watson'ın da bulunduğu bir grup adam tarafından araçtan çekildi. Tarvin, kendisini tekmeleyip dövmeye başladı ve ardından kendi aracından alınan yangın söndürücüyle bilincini kaybetti. [78] Kamyonu yağmalanırken bir dakikadan fazla [79] bilinçsiz yattı, ardından ayağa kalkıp sendeleyerek aracına geri döndü. Tanınmayan bir Afrikalı-Amerikalının yardımıyla Tarvin kamyonunu daha fazla tehlikeden uzaklaştırdı. [77] [71] Bunu yapmadan hemen önce, Reginald Denny'nin kullandığı başka bir kamyon kavşağa girdi. [77] Tarvin'e yapılan saldırıyı filme çeken United Press International Radio Network muhabiri Bob Brill, kafasına şişeyle vurularak ezildi. [80]
Reginald Denny'ye Saldırı Edit
Beyaz bir inşaat kamyonu şoförü olan Reginald Denny, kamyonundan çıkarıldı ve "L.A. Dörtlü" olarak bilinen bir grup siyah adam tarafından ciddi şekilde dövüldü. Saldırı, Tur's ve Gerrard'ın haber helikopterinden videoya kaydedildi ve ABD ulusal televizyonunda canlı yayınlandı. Goldman, saldırının sonunu ve Denny'nin kanlı yüzünün yakından görüntüsünü yakaladı. [81]
Diğer dört L.A. sakini, Denny'nin yardımına geldi ve onu kurtarıcılardan birinin hastaneye götürdüğü kamyonuna geri yerleştirdi. Denny, kırık bir kafatası ve konuşmasında ve yürüme yeteneğinde bozulma yaşadı ve bunun için yıllarca rehabilitasyon tedavisi gördü. Los Angeles Şehri'ne başarısız bir şekilde dava açtıktan sonra Denny, bağımsız bir tekne tamircisi olarak çalıştığı ve çoğunlukla medyayla temastan kaçındığı Arizona'ya taşındı.
Fidel Lopez'e Saldırı
Akşam 7:40 civarında, Denny kurtarıldıktan neredeyse bir saat sonra, o yerde video kasete başka bir dayak daha çekildi. Kalabalık tarafından Beyaz Amerikalı sanılan serbest meslek sahibi bir inşaat işçisi ve Guatemala göçmeni olan Fidel Lopez, GMC kamyonetinden çıkarıldı ve yaklaşık 2.000 dolar çalındı. Damian Williams da dahil olmak üzere isyancılar, alnını bir araba teybi ile parçaladı [82] ve biri kulağını kesmeye çalıştı. [83] Lopez bilincini kaybettikten sonra kalabalık göğsünü, gövdesini ve cinsel organlarını sprey boyayla siyaha boyadı. [84] Sonunda siyah Rahip Bennie Newton tarafından kurtarıldı ve isyancılara "Öldür onu, sen de beni öldürmek zorundasın" dedi. [83] [85] Lopez saldırıdan sağ kurtuldu, ancak tamamen iyileşmesi ve işini yeniden kurması yıllarını aldı. Newton ve Lopez yakın arkadaş oldular. [86]
Ayaklanmaların ilk akşamı gün batımı saat 19:36'daydı. [87] Yangın bildiren ilk çağrı kısa bir süre sonra, yaklaşık 19:45'te geldi. [88] Polis, 20:30'a kadar Floransa ve Normandie'ye geri dönmedi, [62] bu sırada kavşak harabeye dönmüştü ve isyancıların çoğu bölgedeki diğer yakın kavşaklara ve alışveriş merkezlerine gitmişti, kaynak belirtilmeli ] gün batımında Crenshaw, Hyde Park, Jefferson Park, West Adams, Westmont, Green Meadows, Historic South Central mahallelerinde olduğu gibi, Floransa ve Normandie'deki durumun bir kez yayılmasıyla birlikte, isyan ve yağma Güney Central Los Angeles'ın geri kalanına yayıldı. , Florence, Willowbrook, Florence-Graham ve Watts isyancılar tarafından yağmalanıyor, tahrip ediliyor ve ateşe veriliyordu.
Daha sonra, 29 Nisan akşamı 77. Cadde Tümeni'ndeki ayaklanmanın şiddeti için çok sayıda faktör suçlandı. Bunlar arasında şunlar yer aldı: [71]
- Floransa ve Normandie'nin işlek kavşağının trafiğe kapatılması için hiçbir çaba gösterilmedi.
- Tümen'deki silah depolarının güvenliğinin sağlanamaması (özellikle biri 29 Nisan'daki yağma nedeniyle 1.150 silah kaybetti).
- Saat 18:43'e kadar şehir çapında bir Taktik Alarm verilmemesi, bu da 77.'ye yardım etmek için diğer tümenlerin gelişini geciktirdi.
- Kavşakta isyancıları cesaretlendiren herhangi bir yanıtın – ve özellikle bir isyan tepkisinin – olmaması. Saldırılar, yağma ve kundaklama canlı olarak yayınlandığından, izleyiciler bu eylemlerin hiçbirinin polis tarafından durdurulmadığını görebiliyordu.
Parker Merkezi Düzenle
Belirtildiği gibi, kararlar açıklandıktan sonra, Los Angeles şehir merkezindeki Parker Center'daki Los Angeles polis merkezinde bir protestocu kalabalığı oluştu. Kalabalık öğleden sonra geçtikçe büyüdü ve şiddetlendi. Polis binayı korumak için bir çatışma hattı oluşturdu, bazen protestocular ilerledikçe karargaha geri dönerek Parker Center'ı yakmaya çalıştı. [89] Bunun ortasında, akşam 18:30'dan önce, polis şefi Daryl Gates, Brentwood mahallesine giderken Parker Center'dan ayrıldı. Orada, Los Angeles'taki durum kötüleştikçe, Gates, "Belediye'ye polis şefi üzerinde daha fazla yetki vermek ve memurların suistimali hakkında daha sivil bir inceleme sağlamak" amacıyla Los Angeles Şehri Tüzüğü Değişikliği F'ye [89] karşı siyasi bir bağış toplantısına katıldı. [90] Değişiklik, görevinin gücünü ve görev süresini sınırlayacaktır. [91]
Parker Center kalabalığı akşam saat 9 civarında isyan çıkardı, [88] sonunda Sivil Merkez'e doğru ilerledi, kolluk kuvvetlerine saldırdı, araçları devirdi, nesneleri ateşe verdi, hükümet binalarını tahrip etti ve ABD'deki diğer yakın bölgelerden geçen ABD Route 101'deki trafiği engelledi. Los Angeles şehir merkezi yağma ve dükkanları yakıyor. Yakınlardaki Los Angeles İtfaiyesi (LAFD) itfaiyecileri, yağmacılar tarafından belirlenen bir yangını söndürmeye çalışırken vuruldu. Belediye başkanı, Vali Pete Wilson'dan California Ulusal Muhafız Ordusu'nu talep etmişti, bu birimlerin ilki olan 670. [92] İlk önce bir polis komuta merkezine yerleştirildiler ve burada bir üyesi vurulan birimle karşılaştıktan sonra itfaiyecilere kurşun geçirmez yelekler dağıtmaya başladılar. Daha sonra, Los Angeles Polis Akademisi'nden ve yerel bir silah deposundan mühimmat aldıktan sonra milletvekilleri, Watts'taki Martin Luther King Alışveriş Merkezi'ni tutmak için görevlendirildi. [93]
Göl Manzaralı Teras Düzenle
Los Angeles'ın Lake View Terrace bölgesinde 200 [88] –400 [71] protestocu akşam 21:15 sularında toplandı. Rodney King'in 1991'de dövüldüğü yerde, Hansen Barajı Rekreasyon Alanı yakınında. Grup, Osborne Caddesi'nde güneye, LAPD Foothill Division karargahına yürüdü. [88] Orada taş atmaya, havaya ateş etmeye ve ateş yakmaya başladılar. Foothill bölümü polisi, kalabalığı dağıtmak ve taş atmaktan sorumlu olanları tutuklamak için isyan çıkarma teknikleri kullandı ve yangınlar [71], sonunda Pacoima'nın komşu bölgesinde ve San Fernando Vadisi'ndeki çevresindeki mahallelerde ayaklanma ve yağmalara yol açtı.
2. Gün – 30 Nisan Perşembe Düzenle
Belediye Başkanı Bradley, ayaklanmalardan etkilenen çekirdek bölge için sabah 12:15'te gün batımından şafağa sokağa çıkma yasağı emri imzaladı ve Los Angeles şehri için olağanüstü hal ilan etti. Sabah 10:15'te sokağa çıkma yasağı olan bölgeyi genişletti. [88] Los Angeles County'de yaygın yağmalama ve kundaklama olaylarına tanık olunduğu için, sabahın ortasına kadar şiddet yaygın ve kontrolsüz göründü. İsyan, Güney Los Angeles'tan taşındı, kuzeye, Central Los Angeles'tan geçerek Koreatown, Westlake, Pico-Union, Echo Park, Hancock Park, Fairfax, Mid-City ve Mid-Wilshire mahallelerini kırıp geçirdi ve Hollywood'a ulaştı. Yağmalama ve yangınlar Hollywood Bulvarı'nı yuttu ve eşzamanlı ayaklanmalar Batı ve Güney'i komşu bağımsız Inglewood, Hawthorne, Gardena, Compton, Carson ve Long Beach şehirlerine ve aynı zamanda Doğu'yu Güney Merkez Los Angeles'tan Huntington Park şehirlerine taşıdı. , Walnut Park, South Gate ve Lynwood ve Paramount. Yağma ve vandalizm, San Pedro, Wilmington ve Harbour City mahallelerindeki Harbour Area'nın Los Angeles bölgelerine kadar güneye gitmişti.
Koreatown'un Yıkımı
Koreatown, MacArthur Park'ın batısında ve Hancock Park/Windsor Meydanı'nın doğusunda, Hoover Caddesi ile Western Bulvarı ile 3. [94] Koreli göçmenler, 1965 Göçmenlik ve Vatandaşlık Yasası'nın yürürlüğe girmesinden sonra 1960'larda Mid-Wilshire bölgesine yerleşmeye başlamışlardı. Burada birçok başarılı işletme açıldı. [95]
İsyanlar yayılırken, Koreatown ile zengin beyaz mahalleler arasındaki yollar polis tarafından trafiğe kapatıldı ve Beverly Hills ve Batı Hollywood gibi bağımsız şehirlerin yanı sıra Robertson Bulvarı'nın batısındaki orta-üst sınıf beyaz mahallelerin çevresine resmi savunma hatları kuruldu. Los Angeles. [96] Koreli-Amerikalı bir vatandaş daha sonra gazetecilere şunları söyledi: "Kontrol altına alındı. Polis Koreatown trafiğini kesti, biz ise yardım almadan diğer tarafta mahsur kaldık. Bu yollar daha zengin bir mahalleye açılan bir kapı. Bu olamaz. reddedildi." [97] Bazı Koreliler daha sonra kolluk kuvvetlerinin yardıma gelmesini beklemediklerini söyledi. [98]
Kolluk kuvvetlerinin olmaması, Koreatown sivillerini, işlerini isyancılardan korumak için, çoğunlukla mağaza sahiplerinden oluşan kendi silahlı güvenlik ekiplerini kurmaya zorladı. [99] Birçoğu, Amerika Birleşik Devletleri'ne göç etmeden önce Kore Cumhuriyeti Silahlı Kuvvetleri'nde hizmet etmekten askeri deneyime sahipti. [100] M1 karabinalar, Ruger Mini-14'ler, pompalı pompalı tüfekler ve tabancalarla donanmış Koreli dükkân sahiplerinin bir grup silahlı yağmacı ile karşılıklı ateş açıp onları geri çekilmeye zorladıkları bir olay da dahil olmak üzere, açık silahlı savaşlar televizyonda yayınlandı. [101] Ancak foto muhabiri Hyungwon Kang tarafından çekilen görüntülerde cesedi sokakta yatarken görülen 18 yaşındaki Edward Song Lee gibi kayıplar da oldu. [98]
Koreatown'daki olaylardan sonra, California, National City'den 670. MP Şirketi, Kore Kültür Merkezini ve Los Angeles'taki Güney Kore Başkonsolosluğunu koruyan polis devriyelerini güçlendirmek için yeniden görevlendirildi.
Los Angeles'ta verilen 850 milyon dolarlık hasarın yarısı Kore'nin sahip olduğu işletmelerdeydi çünkü Koreatown'un çoğu yağmalandı ve yok edildi. [102] Koreli Amerikalıları yerinden eden ve gelir kaynaklarını yok eden ayaklanmaların etkileri ve acı çekenlere yapılan çok az yardım, isyanların yarattığı ekonomik zorluklarla mücadele eden LA merkezli Korelileri 2017'de hala etkiledi. [98]
Şehir içi çevreleme Düzenle
LAPD ve Los Angeles County Şerif Departmanı (LASD) tarafından organize edilen müdahale gün ortasında bir araya gelmeye başladı. LAFD ve Los Angeles İlçe İtfaiyesi (LACoFD), polis eskortu California Otoyol Devriyesi takviyeleri şehre havadan sevk edildi tarafından desteklenen yanıt vermeye başladı. ABD Başkanı George H. W. Bush, "anarşiye" müsamaha gösterilmeyeceğini belirterek ayaklanmaya karşı çıktı. Sivil kargaşa beklememesi tavsiye edilen ve sonuç olarak isyan ekipmanlarını diğer kolluk kuvvetlerine ödünç veren Kaliforniya Ulusal Muhafız Ordusu, yaklaşık 2.000 asker çağırarak hızlı bir şekilde yanıt verdi, ancak onları şehre götüremedi. yaklaşık 24 saat geçene kadar. Ekipmandan yoksundular ve o zamanlar esas olarak mothballed eski bir hava üssü olan Los Alamitos, California'daki JFTB'den (Ortak Kuvvetler Eğitim Üssü) almak zorunda kaldılar. [103]
Los Angeles Uluslararası Havalimanı'ndaki hava trafik kontrol prosedürleri değiştirildi, tüm kalkış ve varışlar batıya ve batıdan Pasifik Okyanusu üzerinden yönlendirilerek isyandan etkilenen mahallelerin aşırı uçuşlarından kaçınıldı.
Bill Cosby yerel televizyon kanalı KNBC'de konuştu ve insanlardan ayaklanmayı durdurmalarını ve dizisinin son bölümünü izlemelerini istedi. Cosby Şovu. [104] [105] [106] ABD Adalet Bakanlığı, Rodney King'in federal medeni haklar yasasını ihlal ettiği gerekçesiyle dayak yemesiyle ilgili federal soruşturmaya devam edeceğini duyurdu. [88]
İsyancıları kendi mahallelerini yaktıkları için eleştiren Los Angeles Dodgers yöneticisi Tommy Lasorda, ölüm tehditleri aldı ve korunmak üzere Los Angeles Polis Akademisi'ne götürüldü.
3. Gün – 1 Mayıs Cuma Düzenle
1 Mayıs Cuma sabahı erken saatlerde büyük ayaklanma durduruldu. [107] Rodney King, avukatının ofisinin önünde hazırlıksız bir basın toplantısı düzenledi ve gözyaşları içinde, "Millet, sadece şunu söylemek istiyorum, bilirsiniz, hepimiz anlaşabilir miyiz?" dedi. [108] [109] O sabah saat 1:00'de Vali Wilson federal yardım talebinde bulundu. Talep üzerine Bush, 12804 sayılı Yürütme Emriyle İsyan Yasasını çıkardı, Kaliforniya Ordusu Ulusal Muhafızlarını federalleştirdi ve federal birlikler ile federal kolluk kuvvetlerine yasa ve düzeni yeniden sağlamaya yardımcı olmaları için yetki verdi. [110] Bush'un yetkisiyle Pentagon, California Ordusu Ulusal Muhafızlarını ve federal birlikleri yeni kurulan Los Angeles Müşterek Görev Gücü'nün (JTF-LA) altına yerleştirerek Bahçe Plot Operasyonu'nu harekete geçirdi. Federal birliklerin konuşlandırılması Cumartesi gününe kadar hazır değildi, bu sırada ayaklanma ve yağma kontrol altına alındı.
Bu arada, Kaliforniya Ulusal Muhafız Ordusu'nun 40. Piyade Tümeni (4.000 askere iki katına çıktı) Humvees'deki şehre taşınmaya devam etti, sonunda 10.000 Ulusal Muhafız Ordusu askeri harekete geçti. Aynı gün, Kaliforniya'daki farklı kurumlardan 1000 federal taktik subayı, federal tesisleri korumak ve yerel polise yardım etmek için Los Angeles'a gönderildi. Bu, 1962'deki Ole Miss isyanından bu yana herhangi bir ABD kentindeki bir sivil kargaşaya federal kolluk kuvvetlerinin ilk müdahalesiydi. O akşamın ilerleyen saatlerinde Bush ülkeye seslenerek "rastgele terör ve kanunsuzluğu" kınadı. Belediye Başkanı Bradley ve Vali Wilson ile yaptığı görüşmeleri özetledi ve yerel yetkililere sağladığı federal yardımı özetledi. "Düzenin acilen yeniden sağlanması ihtiyacını" öne sürerek, "bir çetenin gaddarlığına" müsamaha gösterilmeyeceği ve "gerekli olan her türlü gücü kullanacağı" konusunda uyardı. Rodney King davasına atıfta bulunarak kendi torunlarıyla konuşmayı ve "iyi ve dürüst polislerin" ve sivil haklar liderlerinin eylemlerini not etti. Adalet Bakanlığına King davasını soruşturması için talimat verdiğini ve "büyük jüri eyleminin bugün devam ettiğini" ve adaletin galip geleceğini söyledi. Postane, kuryelerin posta teslim etmesinin güvenli olmadığını duyurdu. Halka postalarını ana Postaneden almaları talimatı verildi. Hatlar yaklaşık 40 blok uzunluğundaydı ve Kaliforniya Ulusal Muhafızları barışı sağlamak için bu konuma yönlendirildi. [111]
Bu noktaya gelindiğinde birçok eğlence ve spor etkinliği ertelendi veya iptal edildi. Los Angeles Lakers, ayaklanmanın başladığı gece NBA playoff basketbol maçında Portland Trail Blazers'ı ağırladı. Bir sonraki oyun Pazar gününe kadar ertelendi ve Las Vegas'a taşındı. Los Angeles Clippers, Utah Jazz ile oynadığı playoff maçını Anaheim yakınlarındaki Anaheim'a taşıdı. Beyzbolda, Los Angeles Dodgers, Montreal Expos'a karşı üç maçlık bir seri de dahil olmak üzere, Perşembe'den Pazar'a dört gün boyunca oyunları erteledi.San Francisco'da, huzursuzluk nedeniyle bir şehir sokağa çıkma yasağı, 1 Mayıs'ta San Francisco Giants'ın Philadelphia Phillies'e karşı iç saha maçının ertelenmesine neden oldu. [112]
At yarışı mekanları Hollywood Park Racetrack ve Los Alamitos Race Course da kapatıldı. Latino topluluğunda önemli bir etkinlik olan L.A. Fiesta Broadway iptal edildi. Müzikte, Van Halen Cumartesi ve Pazar günleri Inglewood'daki iki konseri iptal etti. Metallica ve Guns N' Roses, LA Coliseum ve çevresindeki mahalle hala hasar gördüğü için konserlerini ertelemek ve Rose Bowl'a taşımak zorunda kaldılar. Michael Bolton, Pazar günü Hollywood Bowl'da planlanan performansını iptal etti. Dünya Güreş Federasyonu, Cuma ve Cumartesi günleri Long Beach ve Fresno şehirlerindeki etkinlikleri iptal etti. [113] Cuma gecesi sonunda isyanlar tamamen bastırıldı. [107]
4. Gün – 2 Mayıs Cumartesi Düzenle
Dördüncü gün, 3.500 federal birlik - Fort Ord'dan 7. Piyade Tümeni'nin 2.000 askeri ve Camp Pendleton'dan 1. Deniz Tümeni'nin 1.500 Deniz Piyadesi - zaten şehirde bulunan Ulusal Muhafızları desteklemek için geldi. Deniz Piyadeleri birliği, John F. Kelly tarafından komuta edilen 1. Hafif Zırhlı Keşif Taburu'nu içeriyordu. Bu, 1894 Pullman Strike'dan bu yana federal birlikler tarafından Los Angeles'ın ilk önemli askeri işgaliydi [114] ve ayrıca 1968 King suikast ayaklanmalarından bu yana bir Amerikan kentindeki bir sivil kargaşayı bastırmak için yapılan ilk federal askeri müdahale ve ilk ölümcül modern askeri müdahaleydi. 1980 Miami ayaklanmalarından bu yana huzursuzluk, sadece 12 yıl önce.
Bu federal askeri kuvvetlerin Huntington Park'a konuşlandırılması, Ulusal Muhafızlar için yaklaşık aynı süre kadar 24 saat sürdü. [ kaynak belirtilmeli ] Bu, toplam asker gücünü 13.500'e çıkardı ve Los Angeles'ı 1968 Washington, D.C. ayaklanmalarından bu yana herhangi bir ABD şehrinin en büyük askeri işgali haline getirdi. Federal birlikler, yerel polisi düzeni yeniden sağlamada desteklemek için Ulusal Muhafızlara katıldı, birleşik kuvvet şiddeti önlemeye önemli ölçüde katkıda bulundu. [110] Şiddetin çoğu kontrol altındayken, Kore Mahallesi'nde yerel tüccarları ve ırksal iyileşmeyi desteklemek için saat 11:00'de düzenlenen barış mitingine 30.000 kişi katıldı. [88]
5. Gün – 3 Mayıs Pazar Düzenle
Belediye Başkanı Bradley halka, alanlar sessizleştikçe krizin aşağı yukarı kontrol altına alındığına dair güvence verdi. [115] O gecenin ilerleyen saatlerinde, Ordu Ulusal Muhafızları, kendilerini bir bariyerde ezmeye çalışan bir sürücüyü vurdu ve öldürdü. [116]
Başka bir olayda, LAPD ve Deniz Piyadeleri, Compton'da, şüphelinin karısını ve çocuklarını rehin aldığı bir iç anlaşmazlığa müdahale etti. Memurlar yaklaşırken, şüpheli kapıdan iki av tüfeği atarak bazı memurları yaraladı. Memurlardan biri, gerektiğinde ateş etmeye hazır olmak için kolluk eğitimine göre Deniz Piyadelerine "Beni koruyun" diye bağırdı. Bununla birlikte, askeri eğitimlerine göre, Deniz Piyadeleri ifadeyi bir ateş gücü üssü kurarak koruma sağlamak olarak yorumladı ve bunun sonucunda eve toplam 200 mermi püskürtüldü. Dikkat çekici bir şekilde, ne şüpheli ne de evdeki kadın ve çocuklar zarar görmemiştir. [117]
Sonrası Düzenle
Belediye Başkanı Bradley, ayaklanmaların resmi olarak sona erdiğinin sinyalini vererek sokağa çıkma yasağını kaldırsa da, sonrasında birkaç gün boyunca aralıklı şiddet ve suç olayları devam etti. Okullar, bankalar ve işletmeler yeniden açıldı. Federal birlikler 9 Mayıs'a kadar geri çekilmedi. Ulusal Muhafız Ordusu 14 Mayıs'a kadar kaldı. Bazı Ulusal Muhafızlar 27 Mayıs'a kadar kaldı. [118]
Koreli Amerikalılar Düzenle
Los Angeles'taki birçok Koreli Amerikalı olaya, ayaklanmaların başladığı gün olan 29 Nisan 1992'ye atıfta bulunarak, Kore dilinde "dört-iki-dokuz" (4.29) anlamına gelen 'Sa-I-Gu' adını veriyor. . Koreli işletme sahipleri tarafından işletilen 2.300'den fazla anne-baba dükkanı, ayaklanmalar sırasında yağmalama ve yağmalama yoluyla hasar gördü ve 400 milyon dolara yakın zarar verdi. [119]
İsyanlar sırasında, Koreli Amerikalılar, düşük sosyal statüleri ve dil engelleri nedeniyle polis yetkililerinden çok az yardım veya koruma aldı. [120] Korece radyo istasyonları gönüllüleri isyancılara karşı önlem almaya çağırdıktan sonra birçok Koreli Koreatown'a koştu. Birçoğu, çeşitli doğaçlama silahlar, tabancalar, pompalı tüfekler ve yarı otomatik tüfeklerle silahlandırıldı. [121]
Silah deposu müdürü David Joo, "Açıkça belirtmek isterim ki önce ateş açmadık. O sırada dört polis arabası oradaydı. Biri bize ateş etmeye başladı. LAPD yarım saatte kaçtı. ikincisi. Hiç bu kadar hızlı bir kaçış görmemiştim. Oldukça hayal kırıklığına uğradım." Aynı zamanda Korelilerin silahlı müdahalesine katılan Carl Rhyu, "Eğer bu kendi işiniz ve kendi mülkünüz olsaydı, onu başka birine emanet eder miydiniz? Ulusal Muhafızların burada olmasından memnunuz. Onlar buradalar. iyi destek. Ama dükkanlarımız yanarken her beş dakikada bir polisi aradık, yanıt alamadık." [122] Koreatown'ın birkaç mil kuzeyindeki bir alışveriş merkezinde, kendisinin ve diğerlerinin yere ve havaya beş yüz el ateş ettiğini söyleyen Jay Rhee, "Polise olan inancımızı kaybettik. Size ihtiyacımız olduğunda neredeydiniz? ?" Koreatown, Güney Merkez Los Angeles'tan izole edildi, ancak buna rağmen isyanlarda en ağır hasar gördü. [120]
İki Koreli tüccarın, dolaşan yağmacılara defalarca tabanca ateşledikleri televizyon yayınları geniş çapta görüldü ve tartışmalıydı. New York Times "görüntü, ırk savaşından ve kanunu kendi ellerine alan kanunsuzlardan bahsediyor gibiydi." 122 Tüccarlar, Bay Park'ın karısı ve kız kardeşinin, mağazaların bulunduğu alışveriş merkezine yaklaşan yağmacılar tarafından vurulmasına tepki gösterdi. [122]
Ayaklanmalar, farklı bir Koreli Amerikan kimliğinin ve topluluğunun gelişiminde önemli bir dönüm noktası olarak kabul edildi. Koreli Amerikalılar, yeni etnik gündemlerin ve örgütlenmenin geliştirilmesi ve artan siyasi aktivizm dahil olmak üzere çeşitli şekillerde yanıt verdi.
Hazırlıklar Düzenle
Los Angeles'ın Koreatown bölgesindeki en büyük silahlı kamplardan biri California Market'teydi. Memurların kararları iade edildikten sonraki ilk gece, market sahibi Richard Rhee, yaklaşık 20 silahlı çalışanla birlikte otoparkta kamp kurdu. [123] Kore-Amerikan Kurumlar Arası Konseyi tarafından yürütülen bir ankete göre, ayaklanmalardan bir yıl sonra, hasar gören veya yıkılan dört işletmeden birinden daha azı yeniden açıldı. [124] Bir göre Los Angeles zamanları ayaklanmalardan on bir ay sonra yapılan ankette, Koreli Amerikalıların neredeyse yüzde 40'ı Los Angeles'tan ayrılmayı düşündüklerini söyledi. [125]
Dört memura karşı 1993 yılındaki yeni Rodney King federal sivil haklar davasında bir karar verilmeden önce, Koreli dükkan sahipleri en kötüsüne hazırlandı. Silah satışları arttı, çoğu Kore kökenli insanlar için bit pazarındaki bazı tüccarlar raflardan malları kaldırdı ve vitrinleri ekstra pleksiglas ve çubuklarla güçlendirdiler. Bölge genelinde tüccarlar kendilerini savunmaya hazırdı. [124] Üniversite öğrencisi Elizabeth Hwang, 1992'de ailesinin marketine yapılan saldırılardan bahsetti. 1993'teki duruşma sırasında, bir Glock 17 tabanca, bir Beretta ve bir pompalı tüfekle silahlandıklarını ve planladıklarını söyledi. yağmacılarla savaşmak için dükkanlarında barikat kurmak. [124]
Bazı Koreliler 1992 ayaklanmalarının ardından silahlı milis grupları kurdular. 1993 kararından hemen önce konuşan Los Angeles Kore Genç Yetişkin Takımı'nın beş AK-47 satın alan lideri Yong Kim, "Geçen yıl bir hata yaptık. Bu sefer yapmayacağız. Bilmiyorum. Koreliler neden Afrikalı-Amerikalılar için her zaman özel bir hedeftir, ancak topluluğumuza saldıracaklarsa, onlara geri ödeyeceğiz." [124]
Sonrası Düzenle
Koreli Amerikalılar yalnızca mağazalarına ve topluluk çevrelerine fiziksel zarar vermekle kalmadılar, aynı zamanda duygusal, psikolojik ve ekonomik umutsuzluk yaşadılar. Güney Kaliforniya'da Kore'ye ait yaklaşık 2300 mağaza yağmalandı veya yakıldı, bu da isyanın yol açtığı tüm zararların yüzde 45'ini oluşturuyor. Asya ve Pasifik Amerika Danışmanlık ve Önleme Merkezi'ne göre, 730 Koreli, uykusuzluk ve çaresizlik hissi ve kas ağrısını içeren travma sonrası stres bozukluğu nedeniyle tedavi gördü. Tepki olarak, birçok Koreli Amerikalı, siyasi ve sosyal güçlenme yaratmak için çalıştı. [120]
L.A. isyanlarının bir sonucu olarak, Koreli Amerikalılar, Kore-Amerikan Kurbanları Derneği gibi aktivist örgütler kurdular. Kore Amerikan Koalisyonu gibi gruplar aracılığıyla diğer etnik gruplarla işbirliğine dayalı bağlantılar kurdular. [126] Ayaklanmalardan bir hafta sonra, bir şehirde şimdiye kadar düzenlenen en büyük Asyalı-Amerikalı protestoda, çoğunluğu Koreli ve Koreli-Amerikalı olan yaklaşık 30.000 yürüyüşçü, barış çağrısında bulunarak ve polis şiddetini kınayarak L.A. Koreatown sokaklarında yürüdü. Bu kültürel hareket, Korelilerin siyasi haklarının, etnik mirasının ve siyasi temsilinin korunmasına adanmıştı. Topluluk içinde yeni liderler ortaya çıktı ve ikinci nesil çocuklar topluluk adına konuştu. Koreli Amerikalılar, mağaza sahiplerinden siyasi liderlere kadar farklı işgal hedeflerine sahip olmaya başladılar. Koreli Amerikalılar, zarar görmüş mahallelerini yeniden inşa etmek için hükümet yardımı almaya çalıştılar. Kore'nin siyasi temsilini ve anlayışını daha da artırmak için sayısız topluluk ve savunuculuk grubu kuruldu. İzolasyondan acı çektikten sonra, yeni anlayış ve bağlantılar kazanmak için çalıştılar. Oluşturulan temsili ses, Güney Merkez Los Angeles'ta varlığını sürdürüyor. İsyanlar kimliklerin, algıların ve siyasi ve sosyal temsilin şekillenmesine katkıda bulundu. [120]
Riverside, California Üniversitesi'ndeki Young Oak Kim Kore Amerikan Araştırmaları Merkezi'nin kurucu direktörü ve etnik çalışmalar profesörü Edward Taehan Chang, Los Angeles isyanlarını bundan ayrı bir Koreli Amerikan kimliğinin gelişimi için bir dönüm noktası olarak tanımladı. Koreli göçmenler ve bu daha politik olarak aktifti. "Göçmen olan Koreli kimliği değişmeye başladı. Koreli-Amerikalı kimliği doğdu. Çok daha fazla meşgul olmamız ve politik olarak dahil olmamız gerektiği ve politik güçlendirmenin Kore-Amerikan geleceğinin büyük bir parçası olduğu konusunda değerli bir ders aldılar. " [ kaynak belirtilmeli ]
Edward Park'a göre, 1992 şiddeti Koreli-Amerikalılar arasında yeni bir siyasi aktivizm dalgasını teşvik etti, ancak aynı zamanda onları iki kampa böldü. [127] [128] Liberaller, Los Angeles'taki diğer azınlıklarla, ırksal baskıya ve günah keçisine karşı savaşmak için birleşmeye çalıştılar. Muhafazakarlar hukuk ve düzene önem verirler ve genellikle Cumhuriyetçi Fırka'nın ekonomik ve sosyal politikalarını tercih ederler. Muhafazakarlar, Koreliler ve diğer azınlıklar, özellikle Afrikalı Amerikalılar arasındaki farklılıkları vurgulama eğilimindeydiler. [129] [130]
Latinler Düzenle
Yeni Los Angeles için Latin Koalisyonu için Latinos Vadeli İşlemler Araştırma Grubu tarafından 1993 yılında hazırlanan bir rapora göre, ayaklanmalarda öldürülenlerin üçte biri ve tutuklananların yarısı da Latin kökenliydi, üstelik %20 ile 40 arasında. Yağmalanan işletmelerin yüzdesi Latin bireylere aitti. [131] Hispanikler, artan sayılarına rağmen azınlık olarak kabul edildi ve bu nedenle siyasi destekten yoksundu ve yetersiz temsil edildi. Hem sosyal hem de politik olarak temsil edilmemeleri, alana katılımlarını kabul etmelerini engelledi. Bölgedeki bireylerin çoğu, genellikle İngilizce konuşamayan yeni göçmenlerdi. [132]
Gloria Alvarez, ayaklanmaların Hispanikler ve siyahlar arasında sosyal mesafe yaratmadığını, aksine onları birleştirdiğini iddia ediyor. İsyanlar farklı açılardan algılansa da Alvarez, Hispanikler ve siyahlar arasında daha büyük bir anlayış duygusu getirdiğini savunuyor. Hispanikler, bir zamanlar ağırlıklı olarak siyah olan bölgeyi şimdi yoğun bir şekilde doldursalar da, bu geçiş zamanla düzeldi. Daha güçlü ve daha anlayışlı bir topluluk oluşturmak, iki grup arasında ortaya çıkan sosyal kaosun önlenmesine yardımcı olabilir. [133] Nefret suçları ve iki grup arasındaki yaygın şiddet, L.A. bölgesinde sorun olmaya devam etse de. [134] Bununla birlikte, Boyle Heights, Doğu Los Angeles gibi Hispanik/Latin mahallelerinde ve Kuzeydoğu Los Angeles'ın yoğun nüfuslu Hispanik mahallelerinde yalnızca küçük isyanlar, vandalizm ve olaylar meydana geldi.
South Central'da kargaşa başlar başlamaz, yerel televizyon haber kameraları olayları olduğu gibi kaydetmek için olay yerine geldi. [135] Televizyon haber pilotu ve muhabiri Zoey Tur ve kamera operatörü Marika Gerrard tarafından canlı olarak yayınlanan Floransa ve Normandie'nin kesiştiği noktada sürücülerin dövülmesiyle başlayan ayaklanmaların televizyonda yayınlanması neredeyse kesintisizdi. [136] [137]
Kısmen Los Angeles isyanlarının medyada geniş yer alması nedeniyle, Amerika Birleşik Devletleri'ndeki diğer şehirlerde daha küçük ama benzer isyanlar ve diğer polis karşıtı eylemler gerçekleşti. [138] [139] Ayaklanma sırasında Acil Yayın Sistemi de kullanıldı. [140]
Haber, ayaklanmaların, Kore-Amerikan medyasının ve Kore'nin kendisinin kapsamlı bir tasvirini veren Amerikan medyasından geldi. Haberle ilgili haberlerin en önemli kaynaklarından biri şuradan geldi: Kore Timesgibi Amerikan gazetelerinden tamamen bağımsız olarak çalışan bir Kore-Amerikan gazetesidir. New York Times.
Kore-Amerikan gazeteleri Düzenle
Kore-Amerikan tarafından sunulan makaleler, "Yağmacılar, görünüşe göre LA sırasında Koreli Amerikalı tüccarları hedef aldı. Kargaşa sırasında federal yasa uygulama çabalarını yöneten FBI yetkilisine göre, isyanlar." [141] Kore Amerikan gazetesi, şiddetin merkezinde Koreli Amerikalılar olduğu 1992 ayaklanmalarına odaklandı. Nisan sonu ve Mayıs başındaki ilk makaleler, kurbanların hayatlarını ve LA Kore Topluluğunun zararını anlatan hikayeler hakkındaydı. Chung Lee gibi Koreatown tüccarlarıyla yapılan röportajlar okuyucularından sempati topladı. Model bir tüccar örneği olan Lee, dükkânının yandığını çaresizce izledi. Lee, "O mağaza için çok çalıştım. Artık hiçbir şeyim yok" dedi. [141]
Ana akım medya Düzenle
Birkaç makale, zararlardan bahsederken veya mağdurları adlandırırken dahil olan azınlıkları içeriyor olsa da, çok azı onları gerçekten mücadelenin önemli bir parçası olarak dahil etti. Bir hikaye, ırk isyanlarını "siyahların gazabının beyazlara odaklandığı bir zamanda" meydana geldiği şeklinde çerçeveledi. [142] Onlar, Amerikan gazetelerinde çıkan isyan yazılarında ırkçılık ve basmakalıp görüşlerin katkısı olduğunu kabul ettiler. ayaklanmalara katılan gruplar. [143]
Açık gece hattı, Ted Koppel başlangıçta sadece Siyah liderlerle röportaj yaptı. Siyah/Korece [144] ve Koreli-Amerikalılar hakkında zararlı görüşleri paylaştılar. [145]
Aktivist Guy Aoki, erken haber kullanımıyla hüsrana uğradı Siyah beyaz çerçevelemek, hem Koreli-Amerikan topluluğunu karalamak hem de onların acılarını görmezden gelmek. [145]
Bazıları Koreli-Amerikalıların çektiği acılara çok fazla vurgu yapıldığını hissetti. 1993 yapımı "Sa-I-Gu" belgeselini yaratan film yapımcısı Dai Sil Kim-Gibson'ın tanımladığı gibi, "siyah-Kore çatışması bir semptomdu, ancak kesinlikle o isyanın nedeni değildi. O isyanın nedeni siyahtı. -Bu ülkenin kuruluşundan bu yana bu ülkede var olan beyaz çatışma." [146]
İsyanlar yatıştıktan sonra, William H. Webster (özel danışman) ve Hubert Williams (Polis Vakfı başkanı özel danışman yardımcısı) liderliğindeki şehir Polis Komisyonu tarafından bir soruşturma başlatıldı. [147] Soruşturmanın bulguları, Krizdeki Şehir: Polis Komiserleri Kurulu Özel Danışmanının Los Angeles'taki Sivil Düzensizlik Üzerine Bir Raporuolarak da bilinir, halk arasında Webster Raporu veya Webster Komisyonu, 21 Ekim 1992'de yayınlandı. [148] [ ilgili? ]
Ayaklanmalardan günler önce Polis Komisyonu tarafından halefi Willie L. Williams'ın atandığını gören LAPD polis şefi Daryl Gates, [149] 28 Haziran 1992'de istifaya zorlandı. [150] Şehrin bazı bölgelerinde geçici ateşkes görüldü. LAPD memurları arasında ateşkesin onları departmana karşı birleştirmek için kullanılacağına dair spekülasyonları ateşleyen rakip Crips ve Bloods çeteleri ile rakip Latino çeteleri arasında. [151]
İsyan sonrası yorum
Akademisyenler ve yazarlar Düzenle
Aşırı güç davasında verilen kararların katalizörü olmasının yanı sıra, huzursuzluğun nedenleri olarak çeşitli başka faktörler de gösterildi. İsyanlardan önceki yıllarda, polis vahşeti veya azınlıklara karşı diğer algılanan adaletsizlikleri içeren son derece tartışmalı başka olaylar, aktivistler tarafından eleştirilmiş ve medya tarafından soruşturulmuştu. King'in dövülmesinin geniş çapta yayınlanmasından on üç gün sonra, 15 yaşındaki siyah bir kız olan Latasha Harlins, kursta Koreli-Amerikalı bir dükkan sahibi Soon Ja Du tarafından kafasının arkasından vurularak öldürülünce siyahlar çileden çıktı. varsayılan bir hırsızlık olayı ve kısa bir fiziksel münakaşa. Jüri 16 yıl hapis cezası önermesine rağmen, Yargıç Joyce Karlin cezayı sadece beş yıl denetimli serbestlik ve 400 saat toplum hizmeti olarak değiştirdi ve hapis cezası yok. [152]
İsyancılar, iki toplum arasında hatırı sayılır bir gerilim olduğu için bölgelerindeki Koreli-Amerikalı dükkanları hedef aldı. gibi kaynaklar Haber Haftası ve Zaman siyahların Koreli-Amerikalı tüccarların "topluluklarından para aldıklarını" düşündüklerini, siyahları işe almayı reddettikleri için ırkçı olduklarını ve çoğu zaman onlara saygısız davrandıklarını ileri sürdü. Bazı dükkan sahipleri göçmen olduğu için kültür ve dil farklılıkları vardı. [153] [154]
Sosyal gerilimler için başka faktörler de vardı: ülke çapındaki durgunluktan derinden etkilenen Güney Merkez Los Angeles sakinleri arasında yüksek yoksulluk ve işsizlik oranları. [155] [156] Makaleler Los Angeles zamanları ve New York Times South Central'daki ekonomik bozulmayı sakinlerin kötüleşen yaşam koşullarına bağladı ve bu koşullarla ilgili yerel kırgınlıkların ayaklanmaları körüklemeye yardımcı olduğunu bildirdi. [157] [158] [159] [160] [161] Diğer akademisyenler bu isyanları, beyazların siyahlara karşı ayaklandığı 1920'lerde Detroit'teki olaylarla karşılaştırıyor. [ kaynak belirtilmeli ] Ancak, kurbanlar olarak Afrikalı-Amerikalılar yerine, ırk ayaklanmaları "son zamanlarda Latino ve Asyalıların Afrikalı-Amerikalı mahallelere göç etmesine tepki olarak ortaya çıkan şiddeti temsil ediyor." [162]
Sosyal yorumcu Mike Davis, Los Angeles'ta kurumsal yeniden yapılanma ve hükümetin kuralsızlaştırmasının neden olduğu büyüyen ekonomik eşitsizliğe işaret ediyor ve şehir sakinlerinin bu tür değişikliklerin yükünü taşıması, bu tür koşulların kentsel nüfusta yaygın bir hayal kırıklığı ve güçsüzlük hissi uyandırmasına neden oldu. Kral, toplu protestonun şiddetli bir ifadesiyle hüküm veriyor. [163] [164] Davis ve diğer yazarlara göre, Afrikalı-Amerikalılar ve Koreli-Amerikalılar arasındaki gerilimler, daha geniş piyasa güçlerinin neden olduğu iki grup arasındaki ekonomik rekabetle olduğu kadar kültürel yanlış anlamalar ve cinayetle ilgili kara öfkeyle de ilgiliydi. Latasha Harlins'in fotoğrafı. [59]
Davis, 1992 Los Angeles İsyanlarının 20 yıl sonra hala hatırlandığını ve ekonomik eşitsizlik koşulları, siyahi ve Latin gençler için mevcut iş eksikliği ve kolluk kuvvetleri tarafından gerçekleştirilen sivil özgürlük ihlalleri gibi pek çok değişikliğin henüz meydana gelmediğini yazıyor. yıllar sonra. Davis, özellikle Los Angeles Polis Departmanı'nın reformları çok az meyve verecekleri yönünde yaptığı açıklamalar ışığında, bunu bir "sessizlik komplosu" olarak nitelendiriyor. Davis, ayaklanmanın, 1992'deki Watts ve Güney Merkez'de yaşayan tüm azınlıklar arasında daha fazla birleşmiş olan 1965 Watts Ayaklanmalarından farklı olduğunu, diğer yandan, 1992 ayaklanmalarının basit bir ayaklanmanın tanımına meydan okuyan bölünmüş kargaşalarla karakterize edildiğini savunuyor. beyaza karşı siyah ve ırksal azınlıkların sahip olduğu birçok işletmenin yıkımını ve yağmalanmasını içeriyordu. [165]
Kaliforniya Yasama Meclisinin Özel bir Komitesi de ayaklanmaları inceleyerek başlıklı bir rapor hazırladı. Yeniden İnşa Etmek Yetmez. [166] Komite, şehir içi yoksulluk, ırk ayrımcılığı, eğitim ve istihdam fırsatlarının olmaması, polisin suistimali ve eşit olmayan tüketici hizmetlerinin ayaklanmaların altında yatan nedenleri oluşturduğu sonucuna varmıştır. Ayrıca, Amerikan ekonomisindeki endüstriyel işlerin azalmasının ve Los Angeles'ın artan etnik çeşitliliğinin kentsel sorunlara katkıda bulunduğunu kaydetti. Bir başka resmi rapor, Krizdeki Şehir, Los Angeles Polis Komiserleri Kurulu tarafından başlatıldı ve Meclis Özel Komitesi ile popüler kentsel memnuniyetsizliğin büyümesi hakkında aynı gözlemlerin çoğunu yaptı. [167] Farrell ve Johnson, yaptıkları çalışmada, Los Angeles nüfusunun çeşitlenmesi, başarılı Kore işletmeleri ile diğer azınlıklar arasındaki gerilim ve LAPD tarafından azınlıklar üzerinde aşırı güç kullanımı ve laissez-faire işinin kentsel istihdam üzerindeki etkisi gibi benzer faktörleri buldular. fırsatlar. [168]
İsyancıların ırksal gerilimler tarafından motive edildiğine inanılıyordu, ancak bunlar çok sayıda faktörden biri olarak kabul ediliyor. [169] Kent sosyoloğu Joel Kotkin, "Bu bir ırk isyanı değildi, bir sınıf isyanıydı" dedi. [153] Ayaklanmalara yalnızca Afrikalı Amerikalılar değil, birçok etnik grup katıldı. Haber Haftası "İspanyollar ve hatta bazı beyaz erkekler, kadınlar ve çocuklar Afrikalı-Amerikalılarla karıştı." [153] "Floransa ve Normandie yakınlarında yaşayan sakinlere, mahallelerinde isyanların neden meydana geldiğine inandıkları sorulduğunda, yaşamları boyunca hissettikleri ırkçı tutumları yanıtladılar ve isyancıların hissettikleri acıyla empati kurdular. [170] Sakinler saygın işleri, evleri ve maddi eşyaları olan insanlar hala ikinci sınıf vatandaş gibi hissediyorlardı.[170] Haber Haftası suçla itham edilen siyahlara diğer etnik kökenlerden daha sert mi yoksa daha yumuşak mı davranıldığı sorulduğunda siyahların %75'i beyazların %46'sına karşılık "daha sert" yanıt verdi. [153]
Sivil haklar lideri Jesse Jackson, ayaklanmalar sırasında yaptığı açıklamalarda, Afrikalı-Amerikalıların King davasındaki kararlarla ilgili öfkesine sempati duydu ve rahatsızlıkların temel nedenlerini kaydetti. Şehir sakinlerinin maruz kaldığı devam eden ırkçılık, polis vahşeti ve ekonomik umutsuzluk kalıplarını defalarca vurguladı. [171] [172]
Birkaç önde gelen yazar benzer bir "yoksulluk kültürü" argümanını dile getirdi. Yazarlar Haber Haftası, örneğin, 1992'deki isyancıların eylemleri ile 1960'lardaki kentsel ayaklanmaların eylemleri arasında bir ayrım yaptı ve "Watts'taki yağmanın umutsuz, öfkeli, kötü olduğunu, bu seferki ruh halinin daha yakın olduğunu savundu. çılgın bir şenliğe, her yağmacının kazandığı bir TV yarışma programına." [153]
2019 yılında yapılan bir araştırmaya göre Amerikan Siyaset Bilimi İncelemesi ayaklanmaların hem kısa hem de uzun vadede politik olarak liberal bir değişime neden olduğunu buldu. [173]
Politikacılar Düzenle
Demokrat başkan adayı Bill Clinton, şiddetin şehir içindeki ekonomik fırsatların ve sosyal kurumların bozulmasından kaynaklandığını söyledi. Ayrıca her iki büyük siyasi partiyi de kentsel sorunları ele almadıkları için, özellikle de harcama kesintilerinin yarattığı "on yıldan fazla kentsel çürümeye" başkanlık ettiği için Cumhuriyet Yönetimi'ni azarladı. [174] Ayrıca Kral kararlarının "kanunsuz vandallar"ın "vahşi davranışları" ile intikam alınamayacağını savundu ve insanların "yağmaladığını çünkü bizim değerlerimizi paylaşmıyorlar ve onların çocukları büyüyor" dedi. bize yabancı bir kültürde, ailesiz, mahallesiz, kilisesiz, desteksiz." [174] Los Angeles, ülkenin diğer metropol alanlarının 1960'lardan bu yana karşılaştığı kentsel bozulmadan çoğunlukla etkilenmezken, 1970'lerin sonlarından beri ırksal gerilimler mevcuttu ve 1980'ler ilerledikçe giderek daha şiddetli hale geldi. [ kaynak belirtilmeli ]
Güney Los Angeles'ın Afrikalı-Amerikalı Kongre temsilcisi Demokrat Maxine Waters, Los Angeles'taki olayların, şehir merkezinde var olan yoksulluk ve umutsuzluğun altında yatan gerçekliğin neden olduğu bir "isyan" veya "isyan" oluşturduğunu söyledi. Bu durumun, yoksulları neredeyse tamamen terk etmiş ve yerel iş kayıplarını ve ırksal azınlıkların, özellikle polisin elinde ve finans kurumlarında karşılaştığı kurumsal ayrımcılığı telafi etmeye yardımcı olamayan bir hükümet tarafından ortaya çıktığını ileri sürdü. [175] [176]
Tersine, Başkan Bush huzursuzluğun "tamamen suç" olduğunu savundu. Kral kararlarının açıkça adaletsiz olduğunu kabul etmesine rağmen, "Sistemi değiştirmenin bir yolu olarak şiddeti göz ardı edemeyiz. Çete vahşeti, insan hayatına saygının tamamen yitirilmesi mide bulandırıcı bir şekilde üzücüydü. Dün gece gördüklerimiz ve Los Angeles'ta önceki gece sivil haklar ile ilgili değil. Bu, tüm Amerikalıların desteklemesi gereken büyük eşitlik nedeni ile ilgili değil. Bu bir protesto mesajı değil. Bir mafya vahşiliğiydi, saf ve basit." [177]
Başkan Yardımcısı Dan Quayle şiddeti "Değerlerin Yoksulluğu"na bağladı: "Gördüğümüz kanunsuz toplumsal anarşinin, toplumumuzun pek çok alanında aile yapısının, kişisel sorumluluğun ve toplumsal düzenin bozulmasıyla doğrudan ilişkili olduğuna inanıyorum" [178 ] Benzer şekilde, Beyaz Saray Basın Sekreteri Marlin Fitzwater, "şehir içi zorluklarla sonuçlanan temel sorunların çoğu 1960'larda ve 1970'lerde başladı ve başarısız oldular. [Şu anda] bedelini ödüyoruz. " [179]
Eski Kongre Üyesi Ron Paul'un yazarları, Haziran 1992 sayısında isyanları benzer terimlerle çerçevelediler. Ron Paul Siyasi Bülteni, "ırksal terörizme" odaklanan özel bir sayı olarak faturalandırıldı. [180] Bültende "düzen ancak LA'de yeniden sağlandı", "siyahların sosyal yardım çeklerini ayaklanma başladıktan üç gün sonra alma zamanı geldiğinde. Ya çekler hiç gelmeseydi? Şüphesiz siyahlar alacaktı. sürekli yağmalama yoluyla refah devletini tamamen özelleştirdiler. Ama paralarını aldılar ve şiddet azaldı." [181]
Rodney King Düzenle
İsyanların ardından, memurların yeniden yargılanması için kamuoyu baskısı arttı. Federal sivil haklar ihlalleri suçlamaları onlara karşı getirildi. Beraatın birinci yıldönümü yaklaşırken, şehir gergin bir şekilde federal jürinin kararını bekliyordu.
Karar, 17 Nisan 1993 Cumartesi günü saat 7'de bir mahkeme oturumunda okundu. Memur Laurence Powell ve Çavuş Stacey Koon suçlu bulunurken, memurlar Theodore Briseno ve Timothy Wind beraat etti. İlk duruşmadan sonra ve ayaklanmalar sırasında sansasyonel haberciliğin eleştirisini dikkate alan medya kuruluşları daha ölçülü bir haber yapmayı tercih etti. [182] Polis, 12 saatlik vardiyalar, konvoy devriyeleri, keşif helikopterleri, sokak barikatları, taktik komuta merkezleri ve Ulusal Ordu Muhafızları, aktif görevli Ordu ve Deniz Piyadeleri desteğiyle tamamen seferber edildi. [183] [184]
Memurların dördü de LAPD'den ayrıldı veya kovuldu. Briseno, hem eyalet hem de federal suçlamalardan beraat ettikten sonra LAPD'den ayrıldı. İki kez de beraat eden Wind, Willie L. Williams'ın Polis Şefi olarak atanmasının ardından görevden alındı. Los Angeles Polis Komisyonu, Williams'ın departmanda anlamlı bir değişiklik yaratma görevini yerine getirmediğini öne sürerek sözleşmesini yenilemeyi reddetti. [185]
Memurların ilk duruşması sırasında savunma için çok önemli ifadeler veren bir subay olan Susan Clemmer, Temmuz 2009'da Los Angeles Şerif Karakolu'nun lobisinde intihar etti. Ambulansa King'le binmişti ve King'in güldüğünü ve üniformasına kan tükürdüğünü söyledi. O, kolluk kuvvetlerinde kalmıştı ve öldüğü sırada bir Şerif Dedektifiydi. [186] [187]
Rodney King, Los Angeles Şehri'nden 3.8 milyon dolar tazminat aldı. Bu paranın çoğunu bir hip-hop plak şirketi olan "Straight Alta-Pazz Records" kurmaya yatırdı. Girişim başarıya ulaşamadı ve kısa sürede kapandı. King daha sonra aile içi taciz ve vur-kaç da dahil olmak üzere çeşitli suçlamalarla en az on bir kez tutuklandı. [56] [188] King ve ailesi, şöhret ve kötü şöhretten kaçmak ve yeni bir hayata başlamak için Los Angeles'tan San Bernardino County'nin Rialto banliyösüne taşındı.
King ve ailesi daha sonra Los Angeles'a döndüler ve burada bir aileye ait inşaat şirketini yönettiler. King, 17 Haziran 2012'deki ölümüne kadar, polis tarafından dövüldüğü geceyi veya sonrasında nadiren tartıştı ve gündemden uzak durmayı tercih etti. King kaza sonucu boğularak öldü, yetkililer vücudunda alkol ve uyuşturucu olduğunu söyledi. En son avukatı Renee Campbell, King'i "... çok talihsiz bir durumda yakalanmış çok iyi bir adam" olarak tanımladı. [189]
Tutuklamalar
3 Mayıs 1992'de, ayaklanmalar sırasında çok sayıda kişinin tutuklandığını göz önünde bulundurarak, Kaliforniya Yüksek Mahkemesi sanıkları suçlama süresini 48 saatten 96 saate çıkardı. O gün 6.345 kişi tutuklandı. [17] Tutuklanan isyancıların yaklaşık üçte biri, polis memurlarının kalabalığın içindeki kişileri teşhis edememesi nedeniyle serbest bırakıldı. Bir olayda, polisler bir mağazadan hırsızlık yapan yaklaşık 40 kişiyi kimliklerini tespit ederken tutukladı, 12 yağmacı daha içeri alındı. Grupların birbirine karışmasıyla, şahıslara belirli mağazalardan hırsızlık yaptıkları gerekçesiyle dava açılamadı ve polis hepsini serbest bırakmak zorunda kaldı. [190]
Ayaklanmadan sonraki haftalarda 11.000'den fazla kişi tutuklandı. [191] Siyah topluluklardaki yağmacıların çoğu, yerel halkı istihdam eden ve bakkaliye gibi temel ihtiyaçları sağlayan işletmelerin yıkılmasına öfkeli olan komşuları tarafından teslim edildi. Polis tarafından kovuşturulmaktan ve komşularından kınanmaktan korkan yağmacıların çoğu, onlardan kurtulmak için diğer mahallelerde yağmalanan eşyaları kaldırım kenarına yerleştirdi.
Los Angeles'ı Yeniden İnşa Etmek
Üç günlük kundaklama ve yağmalamadan sonra yaklaşık 3.767 bina etkilendi ve hasar gördü. [192] [193] ve maddi hasarın 1 milyar dolardan fazla olduğu tahmin ediliyor. [52] [194] [195] Gıda ve ilaç yardımları için bağış yapıldı. Eyalet Senatörü Diane E. Watson'ın ofisi, toplumun her yerinden temizliğe yardım eden gönüllülere kürek ve süpürge sağladı. On üç bin polis ve askeri personel, Universal Studios turu, dans salonları ve barlar gibi diğer iş alanları ile birlikte yeniden açtıkları bozulmamış benzin istasyonlarını ve gıda mağazalarını korumak için devriye geziyordu. Birçok kuruluş Los Angeles South Central'ın Umut Operasyonu'nu ve Koreatown'daki Saigu ve KCCD'yi (Toplum Gelişimi için Kore Kiliseleri) yeniden inşa etmek için adım attı, hepsi yıkımı onarmak ve ekonomik kalkınmayı iyileştirmek için milyonlar topladı. [196] Şarkıcı Michael Jackson "şehir merkezindeki çocuklar için bir sağlık danışmanlığı hizmeti başlatmak için 1,25 milyon dolar bağışladı". [197] Başkan George H.W. Bush, yağma ve kundaklama kurbanları için mülk kayıplarını karşılamak için hibeler ve düşük maliyetli krediler de dahil olmak üzere Federal yardım çabalarını harekete geçiren bir felaket bildirisi imzaladı. [192] Yeniden Yapılanma LA programı, 74.000 iş yaratmak için 6 milyar dolarlık özel yatırım sözü verdi. [195] [198]
Yerel mağazaların çoğu hiçbir zaman yeniden inşa edilmedi. [199] Dükkân sahipleri kredi almakta güçlük çekiyorlardı, şehir ya da en azından şehrin belirli mahalleleriyle ilgili mitler, yatırımları caydırıyor ve istihdamın büyümesini engelliyordu. [200] Yeniden inşa planlarından çok azı uygulandı ve iş yatırımcıları ve bazı topluluk üyeleri Güney L.A.'yi reddetti [195] [199] [201]
Konut hayatı Düzenle
Birçok Los Angeles sakini, daha fazla şiddete karşı kendini savunmak için silah satın aldı. Kaliforniya yasasındaki 10 günlük bekleme süresi, isyan devam ederken ateşli silah satın almak isteyenlerin önünde engel oldu. [202]
2010'da yerel sakinlerle yapılan bir ankette, yüzde 77'si Los Angeles'taki ekonomik durumun 1992'den bu yana önemli ölçüde kötüleştiğini hissetti. [196] 1992'den 2007'ye kadar siyah nüfus 123.000 azaldı, Latin nüfusu 450.000'den fazla arttı. [199] Los Angeles polis istatistiklerine göre, şiddet suçları ülke genelinde suçların azaldığı 1992 ile 2010 yılları arasında yüzde 76 azaldı. Irk grupları arasındaki gerginliğin azalması eşlik etti. [203] 2012'de, sakinlerin yüzde altmışı son 20 yılda ırksal gerilimin arttığını bildirdi ve çoğunluk çete faaliyetinin de azaldığını söyledi. [204]
'Büyükbabanızın LAPD'si Değil' - Ve Bu İyi Bir Şey
Bir gösterici, 29 Nisan 1992'de Los Angeles Polis Departmanı karargahı dışında sürücü Rodney King'i dövmekle suçlanan dört Los Angeles polis memurunun davasındaki kararı protesto etti. Los Angeles'ta bir jüri, dövmekle suçlanan dört polis memurunu beraat ettirdikten sonra isyan çıktı. Kral. Mike Nelson/AFP/Getty Images başlığı gizle
Bir gösterici, 29 Nisan 1992'de Los Angeles Polis Departmanı karargahı dışında sürücü Rodney King'i dövmekle suçlanan dört Los Angeles polis memurunun davasındaki kararı protesto etti. Los Angeles'ta bir jüri, dövmekle suçlanan dört polis memurunu beraat ettirdikten sonra isyan çıktı. Kral.
Mike Nelson/AFP/Getty Images
Dürüst olun: Bu hikayeyi düşünerek bakıyorsunuz LA'yı sarsan 1992 isyanlarıyla ilgili raporlara eklenecek başka neler var?, sağ? NPR, 20'sinde büyük bir geriye dönük bakış da dahil olmak üzere daha önce yıldönümü retrospektifleri yaptı. Ancak son beş yılda, polislik meselesi - nasıl yapıldığı, adil olup olmadığı, ölümcül çatışmalar meydana geldiğinde ne olduğu - her zamankinden daha acil hale geldi. Ve 25 yıl önce o Nisan gecesi Los Angeles'ta olanlar, polislik ve ırkla ilgili şu anki ulusal konuşmanın kritik bir parçası. LAPD için büyük değişiklikler oldu.
Bu hafta NPR, 25 yıl sonra 1992 Los Angeles İsyanlarının mirasına bir göz atıyor. Kapsamımızı buradan takip edin.
Sivil haklar avukatı Connie Rice, "Dürüst olmak gerekirse, 2017'nin LAPD'sinin büyükbabanızın LAPD'si olmadığını ve 25 yıl önce bu şehri (modern) Amerikan tarihinin en büyük isyana sürükleyen Daryl Gates'in LAPD'si olmadığını söyleyebilirim" diyor. . Rice, 1980'lerin sonundan 90'ların ortalarına kadar, şehrin renkli topluluklarında, özellikle de polisliğin korumak ve hizmet etmek için daha az, daha çok kontrol altına almak ve bastırmak için tasarlandığı şehrin yoksul kesimlerindeki insanlar arasında polis saldırganlığına meydan okumak için çok zaman harcadı.
Los Angeles polis şefi Daryl Gates, Belediye Başkanı Tom Bradley ile birlikte 30 Nisan 1992'de patlak veren şiddetle ilgili soruları yanıtlıyor. Doug Pizzac/AP başlığı gizle
1992'deki polis departmanı büyük ölçüde beyazdı ve ezici bir çoğunlukla erkekti. Tepeden tırnağa hükmeden otoriter Şef Daryl Gates tarafından yönetiliyordu ve organizasyon şemasında daha alt sıralarda bulunanlardan hiçbir muhalefete tahammülü yoktu. Gates, LAPD'de kariyer yaptı ve polisliği, departmanı, kötü şöhretli, ırkçı bir makineden şık, paramiliter bir subay ağına götüren adam olan Şef William Parker'dan öğrenmişti. Parker, LAPD'yi dönem sınırlamaları olmadan yönetti ve departman tarihindeki en uzun süre görev yapan şefti (1950-1966). Gates, 1978'de en üst noktaya yükselmeden önce şoförü ve protégé'si olarak görev yaptı.
Parker'ın LAPD'si gibi, Daryl Gates'in altındaki organizasyon özellikle beyaz olmayan topluluklar için zordu.
Rice, '92 ayaklanmalarından yıllar önce, polislerin telsizleri üzerinden siyah ve kahverengi insanları karalarken kendilerini rahat hissettiklerini söylüyor. Rice, bu konuşmaların dökümleri mahkeme davalarında sunulduğunda, "LAPD'nin siyah topluluğa ve zavallı Latino topluluğuna maruz kaldığı yeraltı kültürünün üzerindeki perdeyi kaldırdılar ve onların doğru tarafta olmadığına karar verdikleri herhangi bir topluluğa karar verdiler. ince mavi çizgi."
Kariyerinin çoğunu LAPD hakkında rapor vermekle geçiren ve aynı zamanda onun evrimini kitabında kronolojik olarak anlatan yazar Joe Domanick, kahverengi veya siyah olmanın otomatik olarak bir şüpheliyi memurları dövmeye yönelttiğini söylüyor. Mavi. Domanick, "LAPD, dur ve ara olarak etiketlenmeden çok önce dur ve üstünü aralamaktaydı," diye ısrar ediyor. Bu, departmanın rezil keyfi durakları anlamına geliyordu - burada polis bir süjeye sarılır, dışarı fırlar ve onu "pozisyonu almasını" sağlar (dizlerinin üzerinde, eller başının arkasında veya "yüzüstü" yerde, yüzüstü) - genellikle yasalara saygılı siyah ve kahverengi vatandaşları hedef aldı. İşçiler. Öğretmenler. Bakanlar. Hissettikleri herkes daha yakından bakmayı hak ediyordu. Bu duraklamaların birkaç on yılı ve kişi durduğunda sıklıkla onlara eşlik eden gaddarlık soruldu. Niye durduruluyordu, şehrin birçok siyah ve kahverengi mahallesinde derin bir kızgınlık kuyusuna katkıda bulundu.
Los Angeles polis memurları, 30 Nisan 1992'de Los Angeles şehir merkezinin yakınında yanan bir bakkal dükkanında nöbet tutuyor. Don Emmert/AFP/Getty Images başlığı gizle
Los Angeles polis memurları, 30 Nisan 1992'de Los Angeles şehir merkezinin yakınında yanan bir bakkal dükkanında nöbet tutuyor.
Don Emmert/AFP/Getty Images
Bu yüzden, çoğunluğu beyaz olan bir jürinin kararı geri geldiğinde, öfke sadece adaletin bariz bir şekilde düşük olması değildi. Bunlardan bolca vardı - King'in dövülmesinin video kaseti dünya çapında dolaşmıştı, birçoğu mahkumiyetin bir smaç olduğunu hissetti. Öfke, polisin on yıllardır maruz kaldığı kötü muameleye karşıydı. değildi Adı Rodney King.
Haziran ayında küller soğuduktan ve Gates istifaya zorlandıktan sonra şehre yeni bir şef geldi. Afrikalı-Amerikalı biri. Willie Williams Philadelphia'dan geldi ve bir dönem görev yaptı. Tabandakilerin çoğu siyah bir şef istemiyordu ve onlara liderlik etmesi için bir yabancının seçilmesine gücendiler. Williams polislerinden bazılarını arabalarından indirdi ve sokaklara çıkardı ve toplum destekli polislik fikrini ortaya attı. Ama yeterli değildi. Zayıf, etkisiz bir lider olarak görüldü ve bir dönemde ortadan kayboldu.
Yeni LAPD Şefi Bernard Parks, 22 Ağustos 1997'de Los Angeles polis akademisindeki komuta değişikliği törenleri sırasında memur arkadaşlarının selamını geri veriyor. Kevork Cansezian/AP başlığı gizle
Yeni LAPD Şefi Bernard Parks, 22 Ağustos 1997'de Los Angeles polis akademisindeki komuta değişikliği törenleri sırasında memur arkadaşlarının selamını geri veriyor.
Bir sonraki şefi görevden almak daha zordu. Bernard Parks, Gates gibi bir LAPD müfettişiydi. Williams gibi o da Afrikalı-Amerikalıydı. Williams'ın aksine, Parks uzun boylu ve inceydi ve her santimini LAPD polisine benziyordu. (1998'de People Magazine'in En Güzel 50'sinden biri bile seçildi.) Ve Gates gibi Parks da otoriterdi. Modern LAPD tarihindeki en kötü polis skandalını ele alması sonunda işine mal oldu.
Güney Kaliforniya Üniversitesi'nin Gould Hukuk Fakültesi'nde ırk ve ceza adalet sistemi arasındaki bağlantı hakkında ders veren ve yazan Jody David Armour, Rampart skandalının LAPD için ne kadar yıkıcı olduğunu tam olarak kavramanın zor olduğunu söylüyor. "Almayı hayal etmeye çalış LA Gizli, Sırpça ve Antrenman günü ve hepsini bir araya getirerek," diyor Armor, "ve siz hâlâ Rampart skandalının büyüklüğüne sahip değilsiniz."
Rampart skandalında, çete karşıtı seçkin bir birimden birkaç polisin, Rampart'ın hizmet verdiği çoğunlukla göçmen toplulukları avlayan suç unsuruna sızması gerekiyordu. Kötü adamları takip etmek yerine, bazı Rampart polisleri NS kötü adamlar: Şüphelilere işkence ettiler ve polis kanıt odalarından çaldıkları kokaini sattılar. Parklar skandala ilişkin soruşturmayı denetledi ve bazı polisler hakkında dava açıldı. Ancak bu mahkumiyetlere rağmen, birçok kişi soruşturmanın yeterince ileri gitmediğini hissetti. LAPD, kendisini elden geçirirken federal gözetimi kabul etmek zorunda kaldı ve Parks ikinci bir dönem reddedildi. Başka bir yabancının zamanı gelmişti.
Los Angeles İsyanları, 25 Yıl Sonra
LA Öfkeyle Patladığında: Rodney King İsyanlarına Bir Bakış
İyi basını o zamanki belediye başkanı Rudy Giuliani'nin ince derisinin altına girene kadar New York City'yi denetleyen Şef William Bratton'a girin. "Broadway Bill" - şefin tanıtım sevgisine arsız bir gönderme - suçların nerede gerçekleştiğine dair bilgileri analiz eden ve ardından bunları bastırmak için bu bölgelere yeterli sayıda polis gönderen veriye dayalı polisliği kullanarak suçu azaltmıştı. Yaşam kalitesi sorunları iyileşti: çok sayıda evsiz sokaklardan atıldı, tünellerin ve köprülerin yakınında ön camlarını temizlemek için sürücülere yaklaşan "silecek adamlar" ortadan kayboldu, metrolar daha güvenliydi. Ancak çok sayıda azınlık New Yorklu, özellikle siyahlar ve Latinler, Bratton'un dur ve dur taktikleri tarafından haksız bir şekilde hedef alındı. Bratton, veriye dayalı polisliği Los Angeles'a getirdi, ancak LA New York değildi - bir şey için, yol nispeten küçük bir polis gücü tarafından kapsanacak daha fazla gayrimenkul.
Armor, Bratton'un yöntemlerini yeni şehrine uyarlamak zorunda olduğunu söylüyor: "Daha toplum odaklı bir polislik modeli geliştirmesi gerekiyordu ve bu toplum-polis ilişkilerini gerçekten geliştirmenin iyi kolluk uygulamalarıyla tutarlı olduğunu gördü, çünkü suç azaldı." Bratton ayrıca, departmanın kültürünü değiştirmesine yardım etmesi için LAPD'nin düşmanı Connie Rice ile anlaştı. Bratton'ın emriyle, Rice, LAPD'nin işleyişini değiştirmenin zorluklarının ve potansiyel ödüllerin neler olabileceğini söyleyen yüzlerce çalışan polis memuruyla röportaj yapmak için tam yetki aldı.
Önceki beyaz erkek standardının ötesinde işe alım için aktif bir çaba vardı. Rice, "Ve daha fazla renkli polis geldikçe, daha ilerici fikirleriniz oldu" diyor. "Askeri insanları almayı da bıraktılar. Öğretmen aradılar, sosyal hizmet uzmanı aradılar, sanatçı aradılar. Dolayısıyla bu, işe almanın farklı bir karışımıydı."
Bratton yedi yıl kaldı ve özenle seçilmiş halefi Charlie Beck'i işaret ederek ayrıldı.
Los Angeles Polis Şefi Charlie Beck, 8 Temmuz 2016'da Los Angeles'taki mezuniyet töreninde polis memurlarına hitap ediyor. Frederic J. Brown/AFP/Getty Images başlığı gizle
Los Angeles Polis Şefi Charlie Beck, 8 Temmuz 2016'da Los Angeles'taki mezuniyet töreninde polis memurlarına hitap ediyor.
Frederic J. Brown/AFP/Getty Images
Beck, bir LAPD memurunun oğlu ve bir başkasının kocasıdır. İki çocuğu ve bir damadı da LAPD'li. Skandal sonrası Rampart'ı denetleyen ve yeniden inşa eden Beck, memurlarının her durumun gerektirdiği gibi sahada işleri halletme esnekliğine sahip olmalarını istedi. Artık sapma izni için Genel Merkez'i aramak yok. Kendileri haber olmayacak şekilde polislik yapmalarını istedi. (Bazen işe yaradı, bazen işe yaramadı.) Ayrıca şehrin genişleyen konut projelerinde birkaç pilot projeyi onayladı, önde gelen sakinleri polis memurlarıyla suçla mücadele etmek ve hem kendi içinde hem de farklı projeler arasındaki çatışmayı azaltmak için toplum polisi ortaklıkları kurmak üzere bir araya getirdi. Rice, "Yoksul toplumu terörize etmek yerine onlara hizmet ediyorlar" diyor.
Beck bunu Parker Center'dan yapmıyor. Eski bir şefin tapınağı olmayan yeni LAPD, basit bir adla yeni bir binadan yönetiliyor: Polis Yönetim Binası. Ve suç 90'larda olduğundan çok daha düşük olduğu için, Beck, halkının polise farklı yollar denemek için daha fazla serbestliğe sahip olduğunu söylüyor. "Bütün gün boyunca suç oluşturan semptomların peşine düşmek yerine, temel nedenler üzerinde çalışabiliriz. Bu yüzden bence bu yüzden, öncekilerden daha fazla güveni vurgulayabildiğimizi görüyorsunuz."
Bu güvenin bir kısmı, son birkaç yılda polisin silahsız beyaz olmayan insanları kurşuna dizmesi nedeniyle zedelendi. Joe Domanick, "Eskisine göre nispeten daha az sayıda saldırı var, ancak hâlâ şüpheli silahlı saldırılar var" diyor. Polis eğitimi ve atış politikası değiştikten sonra bile.
Birkaç yıl daha tamamen değişmeyebilir. Charlie Beck ikinci döneminin sonuna kadar kalırsa, bu, Bill Bratton'ın önceki görev süresiyle birleştiğinde LA'ye 17 yıllık bir reform vermiş olacak. Belki hala yeterli zaman yok - ama Daryl Gates'in altında patlayan LA'den çok farklı. Los Angeles'ın siyah ve kahverengi toplulukları, diyor Rice, "yüz yıldır tacize uğradı. Beş yıldır düzgün davrandığınız için silinmiyorlar."
Gerilemelere rağmen, Domanick genel ilerleme görüyor. "Nasıl bilebilirim?" O sorar. "LAPD memurlarına karşı içgüdüsel bir nefretiniz veya tepkiniz yok." Zaten 1992 seviyelerinde değil.
NPR'den Anjuli Sastry yapımcılığını ve Melissa Gray'in kurgusunu yaptı Her şey düşünüldüLos Angeles isyanlarının 25. yıldönümüyle ilgili bir dizi rapor.
LA İsyanlarının Fotoğrafçıları Objektifin Arkasında Gerçekten Ne Gördü?
Kararların açıklandığı gece aklı başında çok az insan dışarıda kalırdı.
29 Nisan 1992'de bir Los Angeles mahkemesi, siyahi sürücü Rodney King'in acımasızca dövülmesinden dört polis memurunu suçsuz buldu. Saatler içinde şehir alevler içindeydi ve günlerce yanarak siyahların direnişi ve Amerika'daki uzun, karanlık ırk tarihi için belirleyici bir an haline geldi.
Los Angeles patlamaya hazırdı. King'in dövüldüğü video, polis ve Angelenos arasındaki aylarca süren gerilimi artırdı - ve ayaklanmaların hikayesini siyaha karşı beyazdan, yağmacıya karşı dükkan sahibine veya polise karşı polisten çok daha karmaşık hale getiren ırksal önyargı ve polis vahşeti hakkında ülke çapında bir kargaşaya yol açtı. insanlar.
Los Angeles Times, ayaklanmaları yayınladığı için ve iyi bir sebepten dolayı bir Pulitzer kazandı: Onları örtmek için gönderdiği muhabirler ve fotoğrafçılar, kaosa küçük bir pencere açmak için kelimenin tam anlamıyla mermilerden kaçtılar.
Yirmi beş yıl sonra, bu gazetecilerin anlatacak daha çok şeyi var.
Kırık bir şehri tanımlayan bazı görüntüleri geri getirmek için o şiddetli gecelere göğüs geren üç eski ve şimdiki LA Times fotoğrafçısıyla röportaj yaptık.
Kirk McKoy
Kararlardan sonraki ilk birkaç saat, Kirk McKoy birkaç kez neredeyse ölüyordu.
Siyah olan McKoy, LA Times'ın "kargaşanın sıfır noktası" olarak adlandırdığı Floransa ve Normandie'nin kesiştiği yerin yakınında duruyordu ve kendini güvende hissetmiyordu. Dünyanın geri kalanı beyaz kamyon şoförü Reginald Denny'nin televizyonda siyah adamlar tarafından dövülmesini izlerken, herkes için bir özgürlüğe tanık oluyordu.
Aslında McKoy, gördüklerini bir ırk isyanı, sivil itaatsizlik veya ayaklanma olarak etiketlemekte zorlanıyor. İlk iki saat içinde üçünü de gördüğünü söylüyor. “Kargaşa” dedi ve kimse kurtulamadı.
McKoy, “çok kaba bir Afrikalı-Amerikalı” mahallesinde beyaz bir kadın olan bir fotoğrafçı gördü - kafasına bir taş aldıktan sonra yerde kanlar içinde yatarken. Kamerasını çalmaya çalışan iki adamla yumruk yumruğa kavga etti.
Sonra ilk film kutusundan vazgeçti çünkü kafasına silah dayayan bir adam yağmanın fotoğraflarını çekmesinden hoşlanmadı.
McKoy bu deneyimi HuffPost'a şöyle anlattı:
Bir adam 45'lik bir fiş çıkarıp şakağıma dayayıp "Fotoğrafımı çekersen kafanı uçururum" diyor.
Silahı var, bana doğru sallıyor, ben de “Fotoğrafını ben çekmedim!” diyorum. Ve dedi ki, "Evet yaptın, seni hemen şimdi harcamalıyım!"
Ve o noktada, kameranın arkasını açtım ve ona filmi verdim ve "İşte, az önce ne çektiysem onu çek" dedim.
Buna değmezdi. Bunun için bu adamla tartışmaya değmezdi. Filmi sonuna kadar çekti ve işine devam etti. O anda, ellerim titriyor, aklımdan çıkıyorum. Ne yapacağımı anlamaya çalışıyorum.
Sonunda yönünü toparlayabildiğinde, McKoy ofisteki editörlerine ulaştı ve onlara başka fotoğrafçıları göndermenin güvenli olmadığını söyledi.
Etrafınızdaki şehir yanıyorken aklınızı yanınızda tutmayı hayal etmek zor.
McKoy, birkaç gün boyunca Los Angeles'ı ele geçiren kanunsuzluğu tanımlamaya yardımcı olan sakin ve yakalanan anlarını korudu. Ancak birçok hata yaptığını kabul ediyor - ilk gün birkaç tane:
Bir noktada, gece saat 11 civarında, [Times fotoğrafçısı Mike Meadows ve ben] her ikisi de sırada ne olduğunu bulmaktan yorulmuştu. Floransa'ya geri döndük ve arabada oturuyoruz, iki yanımızda binalar yanıyor ve bir trafik ışığı için duruyoruz.
Orada trafik sinyallerine uyarak oturuyoruz - ve her iki yanımızda binalar yanıyor, insanlar etrafta koşuyor - ve orada oturup sakince nereye gideceğimizi bulmaya çalışıyoruz. Sonra bir adam koşarak arabaya silah dayayıp bize "İkiniz de ölmek üzeresiniz" diyor.
İkimiz de eğildik ve Mike eliyle gaza bastı ve kavşağa ateş etti ve önümüzde kimsenin olmamasını umdu. O adamın ciddi olup olmadığını öğrenmek için beklemek üzere değildik.
Daha sonra, McKoy bir kalabalığın önünde durup, bir mağazanın dışındaki bazı yağmacıların fotoğrafını çektiğini ve birinin kendisine silah doğrulttuğunu ve ona doğru ateş etmeye başladığını hatırladı. Meadows'un arabasına atladı ve oradan çıktılar.
"Demek bu benim ilk günümdü," dedi.
Hyungwon kang
Hyungwon Kang en başından beri bağlamı yakalamaya çalışıyordu. İsyanlar başlamadan çok önce toplumun terk ettiği şehir içi bir Koreli-Amerikalı topluluğu gördü. Ve o birkaç gün içinde, son ayakları üzerinde durduğunu, altından halıyı çektiğini gördü.
"Gerçek zamanlı olarak, [Koreli Amerikalılar] bu yalanı kabul edip etmeyeceklerine ya da temel haklarını savunup savunmayacaklarına karar vermek zorunda kaldılar" dedi. "Herkes bu süreçten sağ çıkamadı."
Koreatown, isyanlar sırasında yağma ve şiddetin merkez üssüydü ve Koreli-Amerikalılar, Güney Orta Los Angeles'taki birçok işletmenin sahibiydi. Los Angeles'ın siyahi ve Koreli topluluklarından bazıları, 1991 yılında siyahi genç Latasha Harlins'i öldürdüğü için denetimli serbestlik ve toplum hizmeti cezasına çarptırılan Koreli-Amerikalı bir bakkal olan Soon Ja Du vakasını ayaklanmalarda bir faktör ve büyük bir sebep olarak gösteriyor. Kore dükkanları hedef alındı. Kang, Kore'ye ait işletmeler, şehir genelinde 1 milyar dolarlık toplam hasarın yarısına maruz kaldı ve yağma başladığında oradaki insanlar kendi başlarının çaresine bakmak zorunda kaldılar, dedi Kang.
“Hayatta kalmaları için ayakta duruyorlardı. Sadece haklı olarak kendilerine ait olanı korumaya çalışıyorlardı” dedi. “Çoğu göçmen işletmesi için tüm birikimleriniz ve varlıklarınız mağazaların envanterinde ve bu mağazaların çoğunun sigortası yok. Dükkanları alevler içinde kaldığında, hayat birikimlerini kaybettiler, her şeylerini kaybettiler.”
Koreli-Amerikalı olan Kang, bu korkuyu ve kargaşayı iki iç karartıcı fotoğrafta yakaladı. İlki, tabanca taşıyan ve dükkânları savunan iki adamın fotoğrafı, insanların polislerin veya başka birinin onlara yardıma geleceği beklentisi olmadan geçim kaynaklarını savunmaya nasıl bırakıldığını ortaya koyuyor.
Başka bir fotoğrafta Kang, 18 yaşındaki Edward Song Lee'nin öldürülmesini yakaladı. Kang, bindiği araba ateş altında kaldığında, Lee'nin Koreatown işletmelerini korumak için yardım isteyen telsiz çağrılarına yanıt verdiğini söyledi.
“Polis korumasının yokluğunda, insanlar Kore Radyosuna 'Biri gelip mağazamızı korumaya yardım edebilir mi? İçine giriyoruz'' dedi. " Koreatown gönüllüleri - çoğu silahsız olan bu üniversite öğrencileri - dükkanlara koruma sağlamaya gittiler. Bir arabada dört çocuktan oluşan bu grup onlardan biriydi. Yolda vurulmaları talihsizlik oldu.”
Kang, Lee'nin arabadan çıkarıldığını görmeye geldiğini söyledi.
Yirmi beş yıl sonra Kang, Los Angeles'taki Koreli-Amerikalı topluluğun hala mücadele ettiğini söylüyor. Birçok göçmen aile, isyan işletmeleri ve aileleri parçalandıktan sonra bankalardan kendilerini kurtaramadı.
Kang, fotoğraflarının ayaklanmaların “sessiz kurbanlarının” hikayesini anlatmasını umduğunu ve genellikle yanlış tanımlandığını söylediği ırksal çatışma ve şiddete daha fazla ışık tutmasını umduğunu söyledi:
Bu göçmen aileler, çocuklarını Amerika'da eğitmek için gerekenleri inşa etmek için büyük fedakarlıklar yaptılar ve ana akım toplum pahasına bunu siyahlar ve Asyalılar kavgasına dönüştürerek mağdur oldular. O değildi. Bu, birçok nesildir Amerikan tarihinde olan ana akım bir konuydu.
Nesiller şimdi bunu Black Lives Matter ve diğer hareketler aracılığıyla ifade ediyorlar - ve umarım LA isyanlarını incelerler ve onlardan ve daha büyük toplumun hatalarından ders alırlar, bu yüzden onları tekrarlamayız.
Steve Dykes
Üzerinde çalıştığınız hikayenin ciddiyeti sizi her zaman hemen etkilemez. Konuştuğumuz fotoğrafçıların üçü de aldıkları eğitimin onlara temkinli olmayı öğrettiğini ama aynı zamanda çekime devam etmelerini de zorunlu kıldığını belirtti.
Steve Dykes, Lakers/Trail Blazers playoff maçını çekmek için Oregon'lu bir gazeteciyle birlikte araba kullanıyordu.
Dykes, "Dikiz aynasına baktım ve iki Afrikalı-Amerikalı adamın arabamın durduğu yeri işaret ettiğini gördüm" dedi. “Bir kütüphanenin yanındaki çimlere, telefon direği ile kılavuz arasına çıktım ve oradan uzaklaştım. Silah seslerini hiç duymadım ama şirket arabamın bagaj kapısında bir kurşun deliği buldum.”
Lakers maçına baktığını ve Reginald Denny'nin yarı ölümüne dövüldüğünü gösteren videoyu izlediğini hatırlıyor. Görevler için LA Times'daki masasına telsizle konuştuğunu ve ardından Times binasının kendisinin kuşatma altında olduğunu fark ettiğini hatırlıyor. Özellikle, ayaklanmalardaki en iyi çekimlerinden birini hatırlıyor çünkü onu alçaltan oydu.
Dykes, kanlar içinde bir yağmacıyı kovalarken yere yığılan bir subayın fotoğrafını çektiğinde, ayaklanmaları, sonuçları ya da çevresinde patlayan tehlikeyi düşünmediğini söyledi. Tam fotoğrafçı modundaydı, çekimini düşünüyordu.
"İçindeyken, gerçekten hiç düşünmüyorsun," dedi. “Bu resim, başka bir köşede olsaydı, arka plan yanan bir bina olurdu” diye düşünüyordum. Bu bir park çitiydi. Ama 'Başka bir köşede olsaydı daha etkileyici bir fotoğraf olurdu' diye düşündüğümü hatırlıyorum.”
Ama işte duygularını uzak tutan anahtar her neyse sonunda ters gitti:
İkinci gün eve gittiğimi ve Hollywood otoyolunun üzerinden geçtiğimi ve Capitol Records Building'in yanından geçtiğimi ve radyoda bir Martin Luther King konuşmasının tanıtım yazısı çaldığını ve hemen ardından, köprünün yanında “Under The Bridge”i çaldıklarını hatırlıyorum. Kırmızı Acı Biberler.
Bu şarkıyı duyduğumda hala tüylerim diken diken oluyor çünkü güneye bakıyordum ve en azından her yere dağılmış en az 20 yangın gördüğümü hatırlıyorum… ve sonra tıpkı “İsa, az önce ne yaşadım?” gibiydi.
O an hala boynundaki tüyleri diken diken ediyor.
"Ailemi görmek için eve gidiyordum, yani hayattaydım" dedi. “'Pekala, kahretsin, bu tarihe geçecek' diye düşündüğümü hatırlıyorum.”
Bu makale, Latasha Harlins'in öldürülmesiyle ilgili bilgilerle güncellendi.
Sonrası
Los Angeles isyanları 55 kişinin ölümüne ve 2.000'den fazla kişinin yaralanmasına neden oldu ve Los Angeles'a verilen hasar korkunçtu. 11.000'den fazla kişi, Los Angeles şehrine 1.000.000.000 $ zarar veren ayaklanmalardaki rolleri nedeniyle tutuklandı. Polis şefi Daryl Gates ayaklanmalar sırasında istifa etti ve Los Angeles halkının %77'si ayaklanmalardan sonraki on sekiz yılda ekonomik durumun önemli ölçüde kötüleştiğini söyledi.2007 yılına gelindiğinde, siyah nüfus 123.000 kişi azalırken, Latin nüfusu 450.000 kişi arttı. Bununla birlikte, 2010 yılına kadar şiddet içeren suçlar %76 oranında azalmıştı ve insanların %60'ı çete faaliyetleri sona erdiğinde ırk ilişkilerinin düzeldiğine inanıyordu.