Serkldoryan binası, Club des Chasseurs de Constantinople'un (İstanbul Avcılar Kulübü) merkezi olarak Abraham Paşa tarafından inşa adildi. Kulübün yönetiminde ve üyeleri arasında sefirler ve levanten tüccarlar bulunuyordu. Binanın arkasındaki geniş alan (şimdiki Emek Sineması'nın yeri) kulübe gelen müdavimlerin faytonları için park yeriydi. Bazı günlerde ise kulübün genç üyeleri bu bahçede atçılık sporu yaparlardı.
1912'de bahçenin bulunduğu geniş alanda patinaj sporlarının yapıldığı bir merkez inşa edildi. Skating Palace adı verilen bu yeri Ruşen Eşref Ünaydın, kadınlı erkekli seyircilerle tıklım tıklım dolu olan ‘‘hem hünerli bir patinaj, hem sportif mondanite, üstelik bir de futbol gibi ihtiraslı bir hokey maç alanı oldu’’ diye anlatıyor.
Patinaj sahasının bulunduğu yer 1924'te Melek Sineması olarak hizmete açıldı. Sinemanın sahibi Osman İpekçi Varlık Vergisi yıllarında çok büyük sıkıntılar çekince 1943'te binayı İstanbul Belediyesi'ne sattı. Belediye, 4 Ocak 1957'de binayı Emekli Sandığı'na devretti. Melek'in adı Emek Sineması olarak değiştirildi.
Yeşilçam Sokağı'nda Emek'ten hemen önce, kepenkleri kapalı terkedilmiş bir vaziyette olan binada bir sinema vardı. O da Emek gibi 1924'te açıldı. Opera adını taşıyan bu sinemanın yerleri halılarla kaplıydı ve fraklı, beyaz eldivenli teşrifatçılar hizmet verirdi. 21 Ocak 1932'de, İngiliz yapımı olan Çanakkale filmini izlemek üzere Atatürk bu sinemaya geldiğinde salondan çok etkilendi. Sinemanın sahibi Mehmet Rauf Sirman'dan sinema sektörünün Türkiye'deki durumu hakkında bilgi alan Atatürk, yüzde 33 olan sinema vergilerini yüzde 10'a indirdi. Sonraki yıllarda defalarca Opera Sineması'na geldi. Sonradan Şehir Tiyatroları'na geçen Opera Sineması Yeni Komedi Tiyatrosu olarak hizmet verdi. Hatemoğlu mağazasına kiralandı, 1970'lerin sonunda yanarak kapandı.