Bölüm 315: Kafanı Kaldır
Çeviri: RassNt
Yaşlı Wei ve Bay Bai ağızlarını kapattılar ve nefeslerini tuttular. Chen Ge sırt çantasındaki çekicin sapını tuttu ve gözlerini tekrar kapıya çevirdi. Karanlık yolda soğuk sisli bir ışık yaklaşıyordu. "Bu da ne?"
Işık kapının önünde durdu ve kapının açıklığından avluya ışık sızdı.
GICIRTT...
Ön kapı açıldı. Evin dışında hiçbir şey yoktu; kapıda kimse yoktu. Tek değişiklik kapıda asılı olan fazladan beyaz fenerdi. Chen Ge'nin grubu eve girdiğinde kesinlikle beyaz fener yoktu. Bu köyün içinde fenerlerin önemli bir anlamı var gibiydi.
"Geliyorlar mı?" Beyaz fenerden yere soluk bir ışık yansıdı. Avluda kimse yoktu ama yerde ikisi uzun birisi kısa üç gölge duruyordu. Avluda gölgeler titreşti ve üç tane yabancının evin içinde gizlendiğinden haberleri yok gibiydi.
Soğuk bir hava akımı oluştu ve ön kapı kendi kendine kapandı. Soluk ışık ortadan kaybolduğunda üç garip yaratık ortaya çıktı. Kafaları göğüslerine doğru bastırılmıştı ve parmak ucunda yürüyorlardı. Dağınık saçları yüzlerini engelliyordu ve elbiseleri kanla ıslanmıştı. Garip bir koku yayıyorlardı.
Üçüncü Hastalık Koğuşu'ndaki kokuya benziyor! Kapının içindeler miydi?
Chen Ge diğer ikisine saklanmalarını işaret etti. Chen Ge'nin tahmin ettiği gibi avluda duran üç yaratıktan ikisi yetişkin birisi çocuktu. Duruşları son derece garipti. Sanki evin içine devrilecekmiş gibi öne doğru yaslandılar.
Ortam gergindi.
Zaman geçtikçe evin dışındaki üç yaratık sanki bir şey hissetmiş gibi oldu. Aynı anda ilerlediler ve garip bir yürüyüş şekliyle kapıya yürüdüler. Aradaki sadece kapı vardı ve Chen Ge onların elbisesindeki desenleri görebiliyordu. Üç gölge eve girmek yerine kapının önünde durdu.
İki yetişkinin başı öne eğik duruyordu ama çocuğun ellerinde bir kağıt bebek vardı. Parmaklarıyla bebeği yırtıyordu ve her hamlesinde kağıt bebek sanki canlıymış gibi acı bir ifadeyle merhamet dileniyordu. Fakat çocuk durmadı. Hatta bebekle ‘oynamanın’ başka yollarını armaya devam etti.
Bebeğin üzerinde bir isim görünüyor.
Chen Ge Yin Yang Görüşü ile bebeğin üzerindeki ismi görebiliyordu ve bu ismi daha önce Lin Guan Köyü'nde görmüş olduğunu hissetti. Bekle, kağıt bebek acaba Lin Guan Köyü'nden kaybolan insanlardan biri olabilir mi?
Lin Guan Köyü'nden Tabut Köyü'nden kaçmış olan bir grup oturuyordu ama kendileri dışında Tabut Köyü'nden kaçma sebeplerini kimse bilmiyordu. Gölgeler kapıda birkaç saniye beklediler. Evde saklanan biri olup olmadığını incelemek amacıyla birisi pencereye doğru gitti.
Chen Ge eğik kafanın pencereye yapıştığını ve pencere camını iterek açtığını gördü. Yapışkan saçlar aşağı doğru sarktı. Kafasını içeri sokmayı planladı!
O sırada Yaşlı Wei pencerenin altında çömelmiş durumdaydı. Kafasının üstünde başka bir kafa daha olduğunu bilmiyordu. Chen Ge Yaşlı Wei'ye baktı ama yüz ifadesi değişmedi. Yaşlı Wei Chen Ge'nin kendisine baktığını gördü ve onun yüz ifadesine göre her şeyin yolunda olduğunu düşündü.
Saçlar Yaşlı Wei'nin boynuna dokundu ve bunun üstüne boynunu kaşımak için uzandı. Yaşlı Wei'nin eli neredeyse üstündeki yüze değip geçmişti. Tabutun arkasında saklanan Bay Bai ise her şeyi görüyordu. Dudakları titredi ve Yaşlı Wei'yi uyarmaya çalıştı.
Belki de Yaşlı Wei de bir terslik olduğunu anlamıştı. Gözlerini Chen Ge'den ayırdı ve Bay Bai'ye döndü. Bay Bai parmağını uzattı ve yukarıyı işaret etti; bunu anlamamak imkansızdı.
Üstümde mi? Yaşlı Wei elini kafasına kaldırdı ama hiçbir şey bulamadı. Bay Bai hala işaret ediyordu, o yüzden elini daha da yukarı kaldırdı. Kapının arkasında Chen Ge çekicini sıktı. Normalde planı hayaletin vücudunun yarısı kapıdan içeri girene kadar beklemekti ama Yaşlı Wei planı değiştirmek zorunda bırakmıştı.
Chen Ge'nin beklediği gibi Bay Bai'nin talimatı doğrultusunda Yaşlı Wei elini daha da yukarı kaldırdı. Parmak uçları bir şeye dokundu ve son derece soğuk hissetti. Boynu dondu ve yavaşça kafasını yukarı doğru kaldırdı. Bir an sonra tam olarak erkek hayaletin gözlerine bakıyordu.
"Şimdi!" Chen Ge teybi açtı ve çekici Yaşlı Wei'nin üstündeki pencereye savurdu!
Neredeyse aynı anda üç hayalet kapıdan ve pencereden saldırıya geçti. Yaşlı Wei'ye en yakında olan hayalet ağzını açtı. İçinde kan damarları hareket ederken Yaşlı Wei'nin yüzünü ısırmaya çalıştı.
Daha bir saniye öncesinde üstünde ne olduğundan habersiz olan Yaşlı Wei tepki veremedi. Kocaman açılmış hayaletin ağzı karşısında korku belirtisi bile göstermeye zaman bulamadı. Tam çığlık atacakken korkunç görünüşlü bir çekiç kafasının üstünden geçti!
GÜM!
Chen Ge hamlesini yapmıştı ve çekiç tam hayaletin yüzüne inmişti. Bu darbeyle birlikte hayalet pencereden dışarı savruldu!
"Aman tanrım..." Yaşlı Wei henüz dudaklrını kapatmamıştı ve Chen Ge de odadan yanında yarı kırmızı gömlekli bir adamla dışarı çıktı. Penceredeki hayalet odadan dışarı atıldıktan sonra diğer iki gölge kafalarını kaldırdılar. Ölü suratlarında vahşi ifadeler vardı. Eve hücum etmek istediler ama Chen Ge üstlerine doğru geliyordu.
Savaş başladığı gibi bitti. Sadece bir saniyede Xu Yin iki gölgeyi de yere sermişti. Xu Yin kana susamışlığın verdiği bir çılgınlık içindeydi. Bir şeyleri canlı bırakma huyu yoktu, o yüzden iki gölge kısa süre içinde onun gömleğindeki kan kırmızısına dönüştüler.
Son gölge dört ayağının üstüne düşmüştü. Tam ayağa kalkmaya çalışırken Xu Yin onu arkadan baskıladı. Tüm bu süreç en fazla on saniye sürmüştü. Bu sırada Chen Ge'nin tek yaptığı şey arkasını dönüp kapıyı kapatmak oldu.
Xu Yin güçlenmiş gibi görünüyor.
Kanla örülmüş gömleği vücuduna yapışmıştı. Xu Yin yalnız bir piyanist gibiydi, ellerindeki kanı atmak için sivri parmaklarını salladı. Chen Ge'nin teybi kapatmasıyla birlikte vücudu ortadan kayboldu.
"Biraz önce ne oldu!?" Yaşlı Wei ve Bay Bai hemen dışarı geldiler. Soğuk terler içinde kalmışlardı ve yüzlerindeki panik belli oluyordu.
"Ben de bilmiyorum." Chen Ge omuz silkti. "Onları takip etmeye çalıştım ama hemen kayboldular."
Ön kapıyı işaret etti ve çekicini aldı. "Daha dikkatli olmalıyız. Biraz önce fazla gürültü yaptık, belki daha fazla canavar geliyor olabilir."
"Sen acaba ‘dikkatli olmak’ ne anlama geliyor biliyor musun?" Yaşlı Wei onun elindeki çekice bakarak kafasına dokundu. Bu korkutucu şeyin kafasının birkaç santim üstünden geçip gittiğine inanamıyordu.