Karlı düzlüklerin derinliklerinde…
Karlı düzlüklerin girişine kıyasla, burası daha tenha ve daha soğuktu.
Lin Xintong ne kadar ilerlediğini bilmiyordu. Her seferinde bir adım atıyordu. Attığı adımların sesi, yere ayağını basar basmaz kayboluyordu.
Ayağının altındaki mavi buz, kalın karla kaplıydı ve etrafında da oldukça şiddetli bir kar fırtınası vardı. Bu engin karlı düzlüklerin bir sonu yokmuş gibiydi.
Lin Xintong, bu çaresizlik diyarının içinde soğuk rüzgarın etrafında uğuldadığı, tek başına açan bir buz nilüferi gibiydi. Varlığı, karlı düzlükler tarafından yutuluyormuş gibi yavaş yavaş siliniyordu.
Yuan Qi’sinin çoğu tükenmiş, geriye çok az kalmıştı. Karanlık gecede, hâlâ mücadele veren yalnız mum ışığı gibiydi. Kirpikleri, boynu ve kılıcını tutan parmakları kristal kadar berrak ince bir buz tabakasıyla kaplanmıştı.
Bu buz tabakası, karlı düzlüklerden kaynaklanmıyordu. artık bastıramadığı doğal Yin meridyenlerinden geliyordu.
Bedeninin yüzeyi dışında, buz kristalleri bedeninin içindeki meridyenlerinde ve kan damarlarında da oluşmaya başlamıştı.
Ama Lin Xintong hâlâ ilerlemeye devam ediyordu. Parlak gözleri, ölüme de hayata da bakmıyor, onları görmüyordu.
Lin Xintong, doğal Yin meridyenleriyle devam etmekte kararlıydı. Korku, acı, umutsuzluk, ölüm ya da hayatının kısalması, hiçbir şey onu durduramazdı.
Beyaz elbiseli kadının sözlerinden sonra bir kez karar vermişti ve onun kalbinde bir kılıç vardı.
Lin Xintong çok uzun zamandır yürüyordu. Yuan Qi’sinin son demlerini kalbini korumak için kullanıyordu. Daha önce Büyük İmparatoriçe’nin büyük bir kararlılıkla aştığı yolu takip etmeye devam ediyordu. Kat ettiği mesafe, beyaz elbiseli kadının beklentilerini fazlasıyla aşmıştı. Dahası, hâlâ ilerliyordu.
Bazen, kararlılık insanın limitlerini aşmasına ve yapabileceğinden daha fazlasını yapmasına neden olurdu.
Böyle devam ederse, Lin Xintong’un ne kadar ilerleyebileceğini kimse tahmin edemezdi.
Şiddetli rüzgar hâlâ uğulduyordu. Sanki sayısız dönen bıçak vücudunu kesiyordu. Lin Xintong, kar fırtınası onun güçsüz ve narin bedenini yutarken karlı düzlüklerde tek başına ilerledi…
O anda, kar fırtınasının içindeki Lin Xintong’un arkasında yavaşça bir figürün karaltısı ortaya çıktı.
Bu figür, Lin Xintong’dan çok daha hızlıydı. Bedeni, soğuk rüzgarın karşısında hiçbir dirençle karşılaşmadan sessizce ilerliyordu. Bedeni olmayan bir hayalet gibiydi.
“Onu buldum… Gerçekten de burada!” Figürün gözleri Lin Xintong’un sırtına kilitlendi. Varlığını sakladığından dolayı onu tespit edebilmenin hiçbir yolu yoktu.
O, beyaz elbiseli kadın tarafından öldürülmüş olan esmer gençti.
Beyaz elbiseli kadın, son saldırısında Tanrı’ya Dönüşüm Kulesi’nde Büyük İmparatoriçe tarafından mühürlenmiş gücü kullanmıştı. Böyle bir saldırı, esmer gencin dayanabileceği bir şey değildi ama beyaz elbiseli kadının asıl hedefi, esmer gencin İlahi Efendi dediği, Tanrıların Mezarı’ndaki devasa gözdü.
Esmer genç ise, o saldırının ikincil etkileri tarafından vurulmuştu. Bunun sonucu olarak bedeni yok olmuştu ama bedeni yok olduktan sonra bile ruhu ve iradesi dağılmamıştı. Bu da, beyaz elbiseli kadının asla beklemeyeceği bir şeydi.
Beyaz elbiseli kadın esmer gencin öldüğüne inanıyordu. Derin uykusuna dalmadan önce, Lin Xintong’un güvenliğinden endişelendiği için son düzenlemeleri yapmıştı. Bıraktığı izler Yi Yun’un Lin Xintong’u kurtarmasını sağlayacaktı, ama Lin Xintong için yaptığı hazırlıklar, aynı zamanda esmer gencin de onu bulmasını sağlamıştı.
Esmer gencin ruhu da Lin Xintong’u bulmak için bu ip uçlarını takip etmişti.
“Orospu, tüm varlığımı yok edebileceğini mi düşündün? Ruhum İlahi Efendi tarafından işlendi! Bedenim yok olduğunda ruhum kendiliğinden bir Yin hayaletine dönüşür. Bedenimi kaybetmiş olsam da ruhani enerjim hâlâ benimle. Şimdi derin uykuda olduğuna göre, Tanrı’ya Dönüşüm Kulesi koruyucu gücünü kaybetti. Tanrı’ya Dönüşüm Kulesi’ni ele geçirip Tanrıların Mezarı’na döndüğümde, İlahi Efendi bedenimi yeniden şekillendirecek!”
“Lin Xintong… İsimli kız ise… Hehe!” Yin hayaleti Lin Xintong’a baktı. Gözlerinin derinliklerinde açgözlülük parladı. “O, Saf Yin Beden’e sahip ve bu yüzden benim gibi bir Yin hayaleti için çok büyük bir besin… Ama etini ve kanını şimdi yemeyeceğim! Planlarımı uygulamak için bedenine ihtiyacım var. Bir kadın bedeni olsa da, geçici olarak kullanmak bir sorun teşkil etmez! Bedenini ele geçirdikten sonra İlahi Efendi bana yeni bir beden yaptığında, etini ve kanını Yin hayaleti ruhumu beslemek için yiyeceğim!”
Esmer genç kendi kendine mırıldandı. Bedenini yok eden beyaz elbiseli kadını düşününce gözlerinde nefret ortaya çıktı. “Orospu, bedenimi yok ettiğin için özenle seçtiğin halef, benim bedenim olacak! Bu, efendinin mirasının sonu olacak!”
Esmer genç yavaşça Lin Xintong’a yaklaşırken gözlerindeki açgözlülük daha da yoğunlaştı.
Lin Xintong’u Tanrı’ya Dönüşüm Kulesi’ndeki tüm yetişimcileri yavaşça yutmak için kullanacak ve onların etleri ile kanlarını özümseyecekti. O elitler, bir Yin hayaleti için en iyi besinlerdi. Onları yutarak kendi gücünü büyük ölçüde arttırabilirdi.
O güçle, Tanrı’ya Dönüşüm Kulesi’nde kalan enerjiyi tamamen tüketmesi sadece zaman meselesi olacaktı ve bunu yaptıktan sonra Tanrı’ya Dönüşüm Kulesi onun iradesine boyun eğecekti!
Bunu düşündüğünde esmer gencin ağzının köşeleri kıvrıldı ve uğursuz bir gülümseme oluşturdu. Planı mükemmel görünüyordu!
Esmer genç, Lin Xintong ile olan mesafesini azalttıktan sonra arkasından saldırmayı ve doğrudan onun bilincini silmeyi düşünüyordu. Ama sinsi saldırısını başlattığı anda kemik donduran bir Donmuş Qi’nin ona saldırdığını hissetti. Sanki görünmez bir kılıç kaşlarının ortasına doğrultulmuştu. Ona durmaktan başka seçenek bırakmamıştı.
Bu keskin Kılıç Qi’si, ruhunda iğnelerin batmasına benzer bir acı hissi oluştururken tüylerinin diken diken olmasına (mecazen) neden oldu!
Oh? Bu…
Esmer genç, kızın iradesinin beklediğinden çok daha sağlam olduğunu fark etti. Hissettiği Kılıç Niyeti, aslında Lin Xintong’un güçlü iradesiydi!
Gazı bittiği için sönmek üzere olan bir lamba gibi çökmenin eşiğinde olan bu kız nasıl böyle güçlü bir iradeye sahip olabilirdi?
Esmer gencin hissettiği şey, kızın ruhunun karlı düzlükler üzerinde asılı duran buzdan bir ay gibi olduğuydu. Nazikti ama sonsuza kadar değişmeyecekmiş gibi gözüken parlak bir aura yayıyordu.
Yetişim seviyesi sadece Dao Tohumu’nda olan genç bir kız, böyle güçlü bir iradeye sahip olabilir miydi?
Bedenini kaybettiğinde saldırı gücünü de kaybetmişti. Ruhu bile ağır yaralanmıştı.
Güvendiği tek şey, irade gücüydü! Lin Xintong’un bedenini ele geçirmek için irade güçleri savaşacaktı. Çok zayıf görünen bu kıza karşı, esmer genç aniden kendine güvenini kaybetti. Bunu yaparsa kazanamayacağını hissediyordu.
Ve kaybederse, sadece onu ele geçirememekle kalmaz, kendi de yok olabilirdi!