G.Saraylılar, futbolcularına ve teknik heyete haksız yere kızmasınlar. Adnan Polat yönetimindeki gerileme döneminde G.Saray'ın 'Şampiyonlar Ligi'nin gediklisi takım kimliği' erozyona uğradı. O yüzden bu sezon Şampiyonlar Ligi maçlarından sonra ligde G.Saray'ın zorlanması kaçınılmaz. İşin aslı 'Şampiyonlar Ligi sürekliliği'ni kaybeden Avrupa'da başarılı takımların birçoğu uzun süre sonra katıldığı Devler Ligi'nin ertesindeki lig maçlarında zorlanıyor. Misal Celtic, Barcelona'yı deviriyor ama sonra İskoçya'nın Elazığspor'u Inverness'e kendi sahasında yeniliyor.
Yine de G.Saray bu kadar zorlanmayarak kazanamaz mıydı? Eğer ilk yarıyı G.Saray göz göre göre çöpe atmasaydı belki! G.Saray ilk 45 dakika boyunca 2.05'lik Ivesa'nın koruduğu Elazığ kalesine, kale sahasına doğru havadan orta yapmaya çalıştı. 2. yarıda ise son haftalarda G.Saray formasıyla 'ruh ve futbol aklını en ustaca harmanlayan' isim Riera'nın yerden kavisli ortasında G.Saray nihayet Ivesa'yı mat etti.
SIRTINDA TAŞIYAN MELO
2. yarıda bir başka fark Elmander-Aydın değişikliği sonucu ortaya çıktı. Geçen sezonun son dilimini sakat geçiren, yazın Avrupa Şampiyonası'nda birçok oyuncunun yataktan kalkamamasına sebep olacak sakatlığı varken milli forma aşkına Euro 2012'de kendini zorlayan Johan Elmander sonunda fiziksel açıdan dibe vurdu.
G.Saray'ın bir başka yaz mesaisi mağduru oyuncusu da Amrabat. Olimpiyatlar'da Fas forması giyen yetenekli açık oyuncusu, özellikle mental açıdan zirvede değil. Şut-orta tercihleri bağlamında belki de kariyerinin en yanlış tercihlerini dün gece yaptı. Daha da yanlış olan sahada kaldığı süre boyunca arkasındaki Riera'ya defansif açıdan hiç yardım etmemesiydi.
Melo ise Amrabat'ın anti-teziydi. 90 dakika Galatasaray'ı sırtında taşıdı, yetmeyince kalede Taffarel'in reenkarnasyonu oldu!