Transform 2022’ye katılamadınız mı? İsteğe bağlı kitaplığımızdaki tüm zirve oturumlarına şimdi göz atın! Buraya bak.
Başlangıçta protokoller vardı.…
Tekrar Web3 hakkında yazmak yerine Web1 hakkında yazmak istiyorum: 90’lar. O zaman, denilen bir şey kullandım iletişimci. Bunu bir internet istemcileri ve uygulamaları paketi olarak düşünebilirsiniz. Elbette Navigator, bir web tarayıcısı, aynı zamanda e-postalar için bir haberci, bir haber istemcisi ve hatta bir push sistemi vardı. Erken web’in nasıl çalıştığına iyi bir örnekti: farklı amaçlar için çoklu protokoller. FTP, SMTP, Gopher ve Archie’nin yanı sıra XMPP ve çok daha fazlasını da hatırlayabilirsiniz.
Bu protokollerle ilgili harika olan şey, kullandığınız bilgisayarı alakasız hale getirmeleridir. Temel işletim sistemini ve donanımı soyutladılar. Benzer şekilde, bu protokoller, Unix felsefesi ve bunu iyi yapmak için yalnızca tek bir şeye odaklandı: dosya paylaşımı, e-posta iletimi, anlık mesajlaşma ve benzeri.
Ardından, HTTP ve HTML kazandı
Bu protokollerin en “soyut” olanı HTTP idi. Başlangıçta hiper metin belgelerinin aktarımı için tasarlanmış olsa da, hemen hemen her tür dosyayı aktarmada iyi olduğu ortaya çıktı. Benzer şekilde HTML, statik belgeleri daha dinamik hale getirmenin bir yolu olarak JavaScript’in ortaya çıkışını oldukça hızlı bir şekilde gördü. Web yığını şuydu (ve hala çoğunlukla):
1. HTML, JavaScript ve CSS dosyalarını HTTP üzerinden indirmek için istekte bulunun.
2. Tarayıcı, bunları süslü web siteleri ve uygulamalar olarak oluşturmak için “yürütür”.
Bu, diğer, daha özel protokollerin HTTP ve HTML’nin üzerinde uygulamalar haline gelebileceği anlamına geliyordu. Gmail kullanıyorsanız ve Gmail kullanarak başka bir kişiye e-posta gönderiyorsanız, muhtemelen POP, SMTP veya IMAP kullanmıyorsunuz, yalnızca HTTP ve HTML kullanıyorsunuzdur. FTP ve XMPP artık daha iyi veya daha kötü için Megaupload ve WhatsApp olarak biliniyor.
Seni şaşırtan şey nasıl hileli HTTP ve HTML vardır. Sonuçta, HTTP özelliği kullanır yönlendiren uygun İngilizce terim olan “referrer” yerine ve tüm çabalara rağmen HTML hiçbir zaman XML gereksinimlerine uyamadı. ironiyi görüyor musun? Her ikisi de diğerlerine kıyasla kötü tasarlanmış HTML ve HTTP akademik protokoller ve formatlar, sonunda tüm yığını devraldı.
Basitlikleri ve çok yönlülükleri, her yerde ve her şey için benimsenerek HTTP, HTML ve JavaScript’i bu kadar güçlü yapan şeydir.
402: Daha sonra kullanılmak üzere ayrılmıştır
Yine de, HTTP spesifikasyonu, istemcilere anlatmak için HTTP durum kodları da dahil olmak üzere bir dizi ilginç özelliğe sahipti. nasıl indirdiği dosyalara göre davranmak. Kaynaklar değiştiğinde kullanıcıları yeniden yönlendirmek veya kullanıcının ona erişmesine izin verilmediğini veya artık kullanılamadığını belirtmek için mekanizmalar içerir. Kötü şöhretli 404’ü muhtemelen duymuşsunuzdur!
Sunucuların ödemenin ne zaman gerekli olduğunu belirtmek için kullanması gereken 402 dahil düzinelerce durum vardır. Bunun için şartnamenin hala olduğu ortaya çıktı gelecekte kullanılmak üzere rezerve edilmiştir.
Bu, HTTP ve HTML kullanan tüm web siteleri ve uygulamaların (protokolleri değiştirenler dahil) kendi başlarına nasıl para kazanılacağını bulması gerektiği anlamına gelir. afiş reklamları ve dikkat ekonomisini bu şekilde elde ettik.
Yakında, bu web sitelerinden ve uygulamalardan bazıları, daha karlı olmak için daha da büyümeleri gerektiğini fark etti. Ne kadar çok veri toplarlarsa, ne kadar çok dikkat çekerlerse, o kadar çok kilitlenirlerse, o kadar kârlı olabileceklerini (sadece daha fazla gelir değil!) fark ettiler. Bu nasıl platformlar kendilerini internetin ortasına sıkıştırdılar.
platformlar
Kilitlenmeyi sürdürmek için platformlar _özelleştirilmiş_ protokoller ve bunların üzerine kendi hizmet şartlarını uyguladılar: Facebook şimdi böyle _sahibi_ sosyal grafik veya Google, AMP adı verilen kendi sendikasyon biçimini yayıncılara zorlamaya çalıştı (deniyor?). Web2’de, protokollerin izinsiz interneti, platformlar şeklinde sonsuz ara ürünler ve kapı bekçileri ile değiştirildi.
Web3, protokolleri yeniden icat etmemize izin verecek mi?
İnternetin şu anki durumu … hayal kırıklığı yaratıyor. Kolektif beynimizin yönetimine her türlü hükümet meydan okuyor, kullanıcılar bu platformların davranışlarından giderek daha fazla hüsrana uğruyor ve internet giderek azalan sayıda şirket (veya Mark ve Elon gibi kişiler) tarafından kontrol ediliyor.
İnternet protokollerinin uzun listesinde, oldukça yeni bir tanesi giderek popülerlik ve farkındalık kazanıyor: Bitcoin. Henüz gözlerini devirme. Bitcoin para için bir protokoldür. İnsanların madeni paraları tamamen izinsiz ve merkezi olmayan bir şekilde transfer etmelerini sağlar, tıpkı HTTP gibi onların belgeleri transfer etmesine izin verir. Bitcoin’in neden protokol odaklı bir internet için yeni bir umudu temsil ettiğini anlamak için blok zincirlerin ne olduğunu düşünmemiz gerekiyor.
Peki, blok zincirler ne işe yarar?
Bitcoin dağıtılmış bir defterdir. Defterler söz konusu olduğunda, bu kötü bir defterdir ve biri dışında hemen hemen her açıdan diğer defterlerin çoğundan daha kötüdür: insanların herkesin dengesinin ne olduğu konusunda hemfikir olma yeteneği, merkezi bir otorite olmadan. Bitcoin bize blok zincirlerinin fikir birliği makineleri olduğunu gösteriyor: hepimize izin veren sistemler _Katılıyorum_ şeyler üzerinde, başka hiçbir konuda anlaşamasak bile ve başkalarına yalan söylemeye çalışsak bile.
Anlaşmak güzel, ama gerçekten ne üzerinde anlaşıyoruz? Yazılımda gerçekten iki tür şey vardır: genellikle “durum” olarak adlandırılan veriler ve algoritmalar. Bitcoin bizden defterdeki bakiyeler üzerinde anlaşmamızı istiyor: Julien 15.4’e, Hannah 1337’ye ve Giselle 42’ye sahip. Bu iyi, ancak defter kullanım durumunun ötesinde çok yararlı değil.
Aslında, bir blok zinciri süreçler üzerinde anlaşmayı da isteyebilir. Süreçle ilgili bu anlaşmalara genellikle akıllı sözleşmeler. Bunlar, kodun gerçekte kodladıklarının dışında, değiştirilemeyecek şekilde çalışan kod parçalarıdır. Bir sözleşmenin yaptığı tek şey 2 sayının toplamını döndürmekse, 2 sayının toplamını döndürür ve kimse tüm blok zincirini sonlandırmadan bu programı değiştirebilecek.
Belki, nereye gittiğimi görürsün: bu akıllı sözleşmeler veya toplu olarak üzerinde anlaşmaya varılan süreçler aslında protokollerdir. Aktörlerin davranışlarını, hiçbir aktörün işlerin işleyişini diğer herkes pahasına keyfi olarak değiştiremeyeceği şekilde kodlamanın yollarıdır (tabii bu şekilde kodlanmadıysa).
Ölü kod ve akıllı sözleşmeler
Ama bir şey daha var. Genellikle protokoller “ölü kod”dur. Bunlar İngilizce yazılmış, çok sayıda ZORUNLU ve ZORUNLU olan özelliklerdir, ancak herkesin en iyi çabasına rağmen İngilizce’den (lingua franca!) gerçek bilgisayar koduna çeviri yoruma tabidir ve çeviri sırasında birçok şey kaybolabilir. Akıllı sözleşmelerle, protokoller aslında, koşma kod. İngilizce’yi yorumlamaya gerek yoktur ve hatta ayrıntılı bir spesifikasyona bile gerek yoktur çünkü protokol dır-dir akıllı sözleşme
Daha da ileri gidiyor. Genellikle, ölü kod protokollerinin etrafındaki yönetim oldukça sınırlıdır. Az sayıda büyük şirket, IETF, W3C ve diğer yönetim organlarının masasında yer almak için yılda birkaç milyon dolar harcıyor. Pek çok iyi niyete rağmen, oldukça opak ve politika dolu: HTTP2’mi kabul ederseniz, DRM’nizi almanıza izin vereceğim. Sonuç olarak, işler yavaş ilerler ve bazen küçük bağımsız geliştiricilere veya genel olarak internet kullanıcılarına hizmet etmeyen yönlerde hareket ederler.
Yine burada, blok zincirler bize ilginç bir fırsat sunuyor, çünkü bir protokolün yönetimi de aslında bir protokoldür! Ayrıca, DAO adı verilen özel bir akıllı sözleşme türü, şimdiye kadar gerçekleşen tipik “oda” yönetimine oldukça iyi bir alternatif sağlayabilir.
Ve şimdi ne?
Birincisi, erken.
O zamanlar, dikkat.
Ve ancak o zaman, sahip oldukları temel ilkellerden bazılarını toplu olarak sahip olunan ve kendi toplulukları tarafından yönetilen açık protokollerle değiştirerek platformları yavaş yavaş yapılarını bozmamıza izin veren yolları deneyelim.
Örneğin, kimlik ilkel çok önemli bir şeydir. Hemen hemen her web sitesi ve platformun kullanıcılarını tanımlaması gerekir. E-postalar ve şifreler normdu, ancak şifreler kötü ve kullanıcılardan kimliklerini (yeniden) oluşturmalarını istiyor. her tek web sitesi çok acı verici. Böylece OpenId ve OAuth dünyalarına geçtik. Bunlar, şifrelerin getirdiği güvenlik risklerini azaltmanın faydalı yollarıdır, ancak aynı zamanda bizi kendi kendine egemen bir dünyadan (e-posta adresime ve şifreme sahibim), kimliklerimizi Google ve Facebook’a devrettiğimiz bir dünyaya taşıdılar, bu da ideal değil. .
Genel/özel anahtar kriptografisinin kripto para birimi ilkelleri, bizi küresel olarak paylaşılan bir kimliğe sahip olabileceğimiz, parola olmadan VE platformların bizim için bir tane sağlamaya devam edeceğini ummadan bir dünyaya geri getiriyor. Ethereum ile Giriş Yap bu yönde bir çabadır.
Tabii ki internette ortaya çıkan bir diğer çekirdek ilkel kavramının da üyelik. İster ücretli New York Times erişiminiz olsun, ister Twitter’da beni takip etmeniz, ister Discord rolü olsun: bunların hepsi üyeliklerdir. Her yerde oldukları için üyeliklerin normalleştirilmesi gerektiğine inanıyorum. Davranmak aynısı.
Platformlar Her zaman rolü var. Dağıtım, iyileştirme, farklılaştırılmış kullanıcı arayüzleri ve diğer yetenekler sağlayacaklar. Fakat protokoller kendilerini söz konusu ağdan kesmeden birini ağdan kesemeyecekleri için asla kapı bekçisi olarak hareket etmeyeceklerdir. Apple, tüm çabalarına rağmen, telefonlarındaki “uygulama” deneyimini tam olarak kontrol etmek için Safari’yi iOS’tan asla kaldıramayacak. Ancak, en iyi deneyim, hız, bağlantı veya pil ömrü için rekabet edebilirler (ve etmelidirler!).
Julien Genestoux, Unlock’un kurucusudur.
DataDecisionMakers
VentureBeat topluluğuna hoş geldiniz!
DataDecisionMakers, veri işi yapan teknik kişiler de dahil olmak üzere uzmanların verilerle ilgili içgörüleri ve yenilikleri paylaşabileceği yerdir.
En yeni fikirleri ve güncel bilgileri, en iyi uygulamaları ve veri ve veri teknolojisinin geleceğini okumak istiyorsanız DataDecisionMakers’da bize katılın.
Kendi makalenize katkıda bulunmayı bile düşünebilirsiniz!
DataDecisionMakers’dan Daha Fazlasını Okuyun
Kaynak : https://venturebeat.com/2022/07/29/web3-the-hope-for-protocols-over-platforms/