Güney Amerika’da yakın zamanda keşfedilen küçük bir dikenli dinozor, daha önce bilinmeyen bir dizi zırhlı dinozoru temsil edebilir. Bir evcil kediden daha ağır olmayan hayvan, Kretase döneminde evrimleşmiş olacaktı.
Thyreophora, sırtında kemikli zırhın gelişmesiyle karakterize edilen bir ornithischian dinozor sınıfıdır. Bu hayvanların çoğu Eurypoda içinde gruplandırılmış olsa da (ankiloz ve stegosaurus’u düşünün), bazal tireoforlar çözülmemiş filogenetik konumlar sergiler.
Bu dinozorların erken evriminin esas olarak kuzey kıtalarda meydana geldiğine inanılmaktadır. Varlıklarının çoğu kanıtı, Kuzey Amerika ve Avrupa’da bulunan Jura döneminden (201 milyon yıldan 163 milyon yıla kadar) kayalardan gelmektedir. Bununla birlikte, stegosaurlar ve ankylosaurlar arasındaki çeşitlilik, yalnızca bir avuç parça parça kemik içeren yamalı bir fosil kaydı tarafından gizlenmiştir. Ve çoğunun belirsiz filogenetik yakınlıkları vardır.
Kuzey Patagonya’daki Río Negro eyaletinde keşfedilen yeni bir dinozor türü, bizi tüm bu hikayeyi yeniden düşünmeye davet ediyor.
Zırhlı dinozorlardan oluşan bir Güney Amerika soyu
Jakapil kaniukura adlı yeni keşfedilen tür, Ankylosaurus veya Stegosaurus gibi zırhlı dinozorların erken akrabalarına benziyor. Sadece, Kretase öncesinde evrimleşmiştir. 97 ila 94 milyon yıl önce. Bu nedenle paleontologlar Nature Reports dergisinde bunun şu ana kadar tespit edilmemiş olan tüm zırhlı dinozorların muhtemelen güney yarımkürede evrimleştiği anlamına geldiğini bildiriyorlar.
Arjantin’deki Félix de Azara Doğa Tarihi Vakfı’ndan paleontologlar sadece kısmi bir iskelet keşfettiler, ancak şimdiden bazı sonuçlar çıkarabiliriz. J. kaniukura, evcil bir kedi kadar ağırdı ve yaklaşık olarak ölçüldü. 1.5m uzunluğunda. Boynundan kuyruğunun ucuna kadar uzanan bir dizi koruyucu diken ile karakterize edildi. Hayvan iki ayağı üzerinde hareket ediyor ve gagasıyla ağırlıklı olarak sert odunsu bitkileri tüketiyordu. Yaprak şeklindeki dişleri, ünlü Stegosaurus’unkilerle karşılaştırılabilirdi.
Araştırmacılar, her iki durumda da, J. kaniukura’nın keşfinin “erken thyreophores’un önceden düşünülenden çok daha geniş bir coğrafi dağılıma sahip olduğunu gösterdiğini” belirtiyor.
Bu antik thyreophores soyunun Güney Amerika’da Geç Kretase’ye kadar hayatta kalması da şaşırtıcıdır. Daha kuzeyde, bu daha eski thyreophores türleri gerçekten de Orta Jura’da ortadan kaybolacaktı.