Ernest’in ailesi, Hamursuz bayramında yenilen ve bir tür mayasız ekmek olan “matzah” üreten bir fabrikanın sahibiydi. Şubat 1939’da Kristal Gece’den üç ay sonra Ernest ve annesi, mülteciler için vize istemeyen birkaç sığınaktan biri olan Şangay’a kaçtı. Annesi ve kız kardeşi, Almanya’da kaldı. Holokost sonrasında öldüler. Bir erkek kardeşi, İngiltere’ye kaçtı. Ernest ve annesi, Şangay’da iş buldu. 1947’de Şangay’da tanışıp evlendiği karısıyla birlikte Amerika Birleşik Devletleri’ne geldi.
Ama duyduğumuz şeye inanmak gerçekten çok zordu. İmha kamplarıyla ve binlerce Yahudinin öldürüldüğüyle ilgili bir şeyler duymuştuk. Binalardan birine, hayattaki Yahudilerin isimlerinin yazılı olduğu posterler asılmıştı. Postere bakıp akrabalarınızın olup olmadığını görebiliyordunuz. Elbette ben hiçbir akrabamı göremedim. Söylentiler gittikçe yüksek sesle söylenmeye ve süreklilik arz etmeye başladı. Kitlesel imhalar yapılıyordu. Buna kim inanmak ister ki? Duyduğumuz buydu ama inanamıyorduk. Fazlasıyla acayip bir durumdu. Çok geç anladım. Sonra babamla kız kardeşimi aramaya başladım ama başlarına ne geldiğini hiçbir zaman öğrenemedim. Üstelik yalnız değildim. Duyduğumuz şey, başka bir söylentiydi diye düşündük. Anlayamıyorduk. Kabullenemiyorduk. Birbirimizden ayrı düşmüştük.
We would like to thank Crown Family Philanthropies and the Abe and Ida Cooper Foundation for supporting the ongoing work to create content and resources for the Holocaust Encyclopedia. View the list of all donors.