Okul, köprü oluşturucu sosyal sermaye inşa etmek için fırsatlar sunar, çünkü birçok çocuk için farklı topluluklar yaşadıkları ilk yer burasıdır. Fakat bundan daha fazlası var. Uluslararası Öğrenci Değerlendirme Programından ( PISA) yeni analizler) ebeveynlerin çocuklarının arkadaşlarını ve ailelerini tanıdığı okullarda öğrencilerin okulda daha iyi yaptıklarını, işbirliğine yönelik daha olumlu tutumlara sahip olduklarını ve okulda kendilerini daha mutlu ve daha güvende hissettiklerini göstermektedir. Ebeveynler genellikle çocuklarının okulunda öğretmenler, öğrenciler ve diğer ebeveynler ile verimli ilişkiler kurarlar. Bunu yaparken, yeni arkadaşlar edinebilir ve çocuklarının akademik kariyerine yardımcı olabilirler; ve ayrıca okulun ortak yararına katkıda bulunabilirler - davranış normlarını pekiştirerek, önemli bilgileri yayarak, güven üreterek ve / veya okulu daha geniş bir toplulukla bağlayarak.
Elde edilebilir veriler bulunan ülkeler arasında, ebeveynler çocuklarının beş okul arkadaşından, ortalama olarak dört arkadaşından haberdar olduklarını bildirdi. Gürcistan, İrlanda ve İspanya'daki ebeveynler her iki grubun çoğunu tanırken, Hong Kong (Çin), Kore ve Makao (Çin) aileleri en azını biliyordu. Okul topluluğunun üyeleriyle karışmak bazı ülkelerdeki ebeveynlere diğerlerinden daha doğal gelebilir, ancak işyerinde başka faktörler de var.
İspanya'da, örneğin, 15 yaşındaki öğrenciler genellikle okul tesislerini sadece bir kez değiştiriyorlar - yaklaşık 12 yaşındayken - Fransa'da üç kez yapıyorlar: 6, 11 ve 15 yaşlarında. Fransız meslektaşlarına göre, o zaman İspanyol öğrenciler ve ebeveynleri istikrarlı ilişkiler kurmak için daha fazla fırsata sahipler - eğer sadece arkadaş edinmek zaman alıyorsa. Ebeveynlerin okulla ilgili etkinliklere katılımı, okuldaki diğer ebeveynlerle de yakınlıklarını etkileyebilir. Veriler ayrıca çoğu ülkede, sosyo-ekonomik açıdan avantajlı okullara devam eden çocukların ebeveynlerinin, çocuklarının okul arkadaşlarını ve diğer ebeveynlerini çocukları dezavantajlı okullara giden ebeveynlerden daha fazla tanıdığını göstermektedir. Bu sosyo-ekonomik boşluk, ebeveynlerin okulda daha az tanıdıklarını bildirdiği okul sistemlerinde özellikle büyüktü.
Okulların, şans eseri bırakmak yerine, sosyal ilişkiler kurmak için sunduğu fırsatları yakalamaya değer.
Önemli olarak, PISA verileri, öğrencilerin ebeveynleri arkadaşlarını ve arkadaşlarının ebeveynlerini tanıdığında yarar sağlayabileceğini düşündürmektedir. PISA, sebep ve sonuç gösteremese de, sonuçlar, ülkeler arasında ortalama olarak, 15 yaşındaki öğrencilerin, ebeveynlerinin arkadaşları ve arkadaşlarının ebeveynlerini daha fazla bildiği durumlarda, işbirlikçi problem çözmede daha yüksek puanlar aldığını ve ilişkilerin ve ekip çalışmasının değer kazandığını göstermektedir. . Bu korelasyon, öğrenci ve okulların sosyo-ekonomik profilini hesaba kattıktan sonra bile geçerlidir.
Bu, okulda zorbalığa da yardımcı olabilir. Bir zorba, ebeveynlerinin birbirlerini tanıdığına inanırlarsa başka bir öğrenciyi tehdit etmeden önce iki kez düşünebilir. Zorbalık altındaki çocuklar, ebeveynlerinin diğer ebeveynlerle ve okul personeliyle ilişkileri varsa daha güvenli hissedebilirler. Daha da önemlisi, zorbalıklara yönelik tutarlı normlar belirlemek ve uygulamak, ebeveynler birbirlerini ve çocuklarının arkadaşlarını tanıdığında daha kolay olacaktır. Bu nedenle, belki de şaşırtıcı olmayan bir şekilde, PISA verileri, ortalama olarak mevcut veriye sahip ülkeler arasında, ebeveynleri, arkadaşlarının ebeveynlerini daha fazla tanıyan öğrencilerin, sosyoekonomik statüleri hesaba kattıktan sonra bile, zorbalıkla - özellikle ilişkisel zorbalık türleriyle - karşı karşıya olma ihtimalinin daha düşük olduğunu göstermektedir.
Bütün bunlar, okulların şansa bırakmak yerine sosyal ilişkiler kurmak için sunduğu fırsatları yakalamaya değdiğini gösteriyor. Belirli bir okulun iklimini ve sosyal yapısını tanımlamak zor olsa da, her ziyaretçi ilk bakışta olumlu bir okul atmosferi tanımlayabilir. Bir okulun tesislerinin durumu, koridorlardaki konuşmaların tonu, bir okulun ebeveynleri ağırlama ve onlarla iletişim kurma biçimi, okul personelinin coşkusu ve öğrencilerin tatil sırasında oynama şekli - bunlar, her ziyaretçinin okuyabileceği olumlu bir iklimin işaretleridir. . Bütün öğrenciler zorbalıkın nadir olduğu, arkadaş edinmenin basit olduğu ve öğretmenlerle gerçek ve saygılı ilişkiler kurmanın norm olduğu okul ortamını takdir eder.
Bu, okul liderleri ve öğretmenler tarafından gereken dikkat gösterildiğinde norm haline gelir. Anne-babaların birbirlerini daha iyi tanımalarını sağlamak, ister parti ister konferans düzenlemek, ister okul etkinliklerine katılmak için fırsatlar yaratarak olsun, olumlu bir okul ortamına katkıda bulunabilir ve öğrenme sonuçlarından faydalanabilir. Sosyal bağlantılardan en çok faydalanacak olan dezavantajlı okullardaki ebeveynler arasındaki ilişkilerin güçlendirilmesi, çocuklarına ve okula yararlarını ikiye katlayacaktır.
Bunların hepsi sezgisel görünebilir, ancak PISA verileri bunun yeterli olmadığını - ve okullarımızın kültürüne köprü oluşturan sosyal sermayeyi daha sıkı bir şekilde inşa etmek için daha yapılması gerekenleri ortaya koyuyor.