Robert F. Bruner, Virginia Üniversitesi Darden İşletme Enstitüsü'nün dekanıdır. Geçen yıl, o ve Darden Okulları Batten Enstitüsü'nün Kurumsal İnovasyon Programları Direktörü Sean D. Carr, '1907 Paniği: Piyasanın Kusursuz Fırtınasından Öğrenilen Dersler'i yayınladılar ve ürkütücü bir şekilde benzer bir tarihi finansal krizi detaylandırdılar. şimdi Wall Street'i sürükleyici.
1907 Paniği neydi ve buna ne sebep oldu?
1907 Paniği, 1907 yılının Ekim ayında ve Kasım ayının başlarında New York City ve diğer Amerikan şehirlerindeki bankalara yapılan altı haftalık bir operasyondu. İki aracı kurumun iflasına neden olan başarısız bir spekülasyon tarafından tetiklendi. Ancak olayları Panik yaratacak şekilde harekete geçiren şok, 1906'da San Francisco'da meydana gelen depremdi. Bu şehrin yıkımı, dünyanın en büyük para merkezlerinden altını çekti. Bu, 1907 Haziran'ında başlayan bir durgunluk yaratan bir likidite sıkışıklığı yarattı.
2008'in suçlusu bu kez konut piyasası mı?
Bugünün paniği, yüksek faizli ipoteklerde herkesin beklediğinden daha yüksek temerrütlerin şaşırtıcı bir şekilde keşfedilmesiyle tetiklendi. Bu keşif 2006'nın sonlarında ve 2007'nin başlarında gerçekleşti. Bir panik her zaman gerçek bir ekonomik şoku takip eder; panikler, piyasa duygularının rastgele oluşumları değildir. Yatırımcıları korkutan, açık, şaşırtıcı, maliyetli olaylara verilen yanıtlardır.
Ancak paniğin ilk nedeni, panikten önce gelen patlamadır. Her panikten önce ekonomide çok hareketli bir büyüme dönemi yaşandı. Bu 1907'de doğruydu ve 2007'den önce de doğruydu.
1907 paniği ile 2008 krizi arasındaki farklar nelerdir?
Üç faktör öne çıkıyor: daha yüksek karmaşıklık, daha hızlı hız ve daha büyük ölçek.
Bugün piyasaların karmaşıklığı, bir asır öncesine göre çok daha yüksek. Uzmanların bile nasıl değerlendireceğinden emin olmadığı subprime kredilerimiz var. Büyük kurumlar tarafından tutulan ve riskin net olmadığı çok karmaşık menkul kıymet kombinasyonları olan alım satım pozisyonlarımız var. Ve o kadar karmaşık kurumlara sahibiz ki, aralarından kimin çözücü ve kimin başarısız olduğunu söylemek zor.
O zaman daha büyük bir hız var: Fonların kurumlar arasında anında sınır ötesi hareket etmesine izin veren İnternet bankacılığı ve banka havalelerinden yararlanıyoruz. Ve haberler artık ışık hızında yayılıyor. Piyasalar hemen tepki veriyor ve bu da paniğin hızını artırıyor.
Üçüncü unsur ölçektir. 700 milyar dolar olarak finanse edilen Sorunlu Varlıkları Kurtarma Programı olan TARP'ı henüz geçtik. Kapsanması gereken başka bir 500 milyar dolarlık kredi temerrüt takası olabilir. Ve diğer maruziyetlerde milyarlarca daha var. Trilyonlarca bir maliyete bakıyor olabiliriz. Mevcut dolar cinsinden, bu miktarlar tarihteki diğer finansal krizleri gölgede bırakabilir. 1929 Çöküşü ve Büyük Buhran, tamamen insani sefalet açısından, günümüzün bile diğer finansal krizlerini gölgede bırakıyor. Ancak mevcut krizle işimiz bitmedi; şüphesiz şimdiden tüm finans tarihinin en büyük krizlerinden biri olarak göze çarpıyor.
J.P. Morgan'ı ve 1907'de Wall Street'in kültürüne nasıl uyduğunu anlatın.
J.P. Morgan Panik sırasında 70 yaşındaydı. 1865'ten yaklaşık 1900'e kadar Amerikan genişlemesinin Yaldızlı Çağı olan patlama çağının finansörü olarak olağanüstü başarılı kariyerinin alacakaranlığındaydı. Bugün hâlâ baskın olarak kabul edeceğimiz firmaların birleşmelerinin mühendisliğini yapmıştı - ABD Steel, American Telephone and Telegraph, General Electric ve benzerleri. O geniş saygı gördü. Aslında, popüler basın onu Amerikan kapitalistinin imajı olarak kişileştirdi. Tekel kutusundaki çizgili pantolonlu ve saçsız kafalı küçük adam belli belirsiz J.P. Morgan'a benziyor.
Olağanüstü bir insandı. Finans ve iş çevrelerinde derin ve kapsamlı ilişkilere sahipti ve bu, panik içinde sergilediği liderliğin anahtarlarından biri. O bir eylem adamıydı; insanları harekete geçirdi.
Morgan paniği durdurmak için ne yaptı?
Kurumları kurtarmak için toplu eylem düzenleyerek panikleri bastırırsınız ve genellikle piyasaya güveni geri verirsiniz. Morgan, panik vurduğunda ortakları tarafından Richmond, Va'dan geri çağrıldı. Özel Pullman arabasını bir buhar motoruna bağlayarak ve bir gecede New York'a geri dönerek kırmızı göz uçuşuna eşdeğer bir şey yaptı. 20 Ekim Pazar günü geldi ve hemen önde gelen finansçıları 34. Cadde'deki malikanesinde bir toplantıya çağırdı. Gerçekleri elde etmek için çalışma grupları kurdu ve sonraki birkaç hafta boyunca, büyük kurumların art arda kurtarılmasını organize etmek için bilgileri dağıttı. Bazı kurumların iflas etmesine izin verdi, çünkü zaten iflas etmiş olduklarına karar verdi. Ancak kurtaracağını ilan ettiği kurumlardan her biri hayatta kaldı.
J.P. Morgan başarılı bir finansördü ve 1907 paniği sırasında birkaç büyük kurumun kurtarılmasını organize etti.(Brown Brothers'ın izniyle yeniden basılmıştır)
Uzakta Trinity Kilisesi ile Wall Street.(Andy Kingsbury / Corbis)
New York'taki ABD Hazinesi binasının önünde panik patlak verdi(Brown Brothers'ın izniyle yeniden basılmıştır)
Robert F. Bruner, Virginia Üniversitesi Darden İşletme Enstitüsü'nün dekanı ve '1907 Paniği: Piyasanın Kusursuz Fırtınasından Öğrenilen Dersler' kitabının ortak yazarıdır.(Virginia Üniversitesi, Darden İşletme Enstitüsü)
Morgan bir tür 'karlı vatanseverlik' mi uyguluyordu?
Arşivlerin hiçbir yerinde, J.P. Morgan'ın, serbest piyasa iyi olduğu için ya da kapitalizm alternatif ekonomik sistemlerden daha iyi olduğu için sistemi kurtarmaya çalıştığını öne süren bir ilke ya da duygu ifadesi bulamadım. Ama Morgan'ın belki de yarım düzine ıstıraplı mali kriz yaşadığını ve paniklerin neden olabileceği olağanüstü aksamaları anladığını söyleyebiliriz. Morgan, kariyerini Amerika Birleşik Devletleri'nin endüstriyel temelini geliştirmeye adadı ve bu mirası sürdürmek için istikrarsızlaştırıcı güçlerle savaşılması gerektiğini hissetti. Ve bu olağanüstü büyüme dönemini destekleyen destekçilere karşı büyük bir görev duygusu hissetti.
Warren Buffet, Morgan'ın dediği gibi Wall Street'in yeni 'Jüpiter'i mi?
Bu uygun bir karşılaştırma ve yine de büyük farklılıklar var. Benzerlik noktaları aşikardır: geniş çapta saygı gören, kısa sürede büyük meblağlarda parayı harekete geçirebilen iki çok parlak kişi. Ancak Morgan, East Coast kuruluşunun bir çapasıydı ve Warren Buffet bu rolden oldukça geri tepiyor. Omaha'da yaşamayı seviyor ve Doğu Yakası seçkinlerinin bazı geleneklerinden kaçınıyor.
1907'de, ortalama bir Amerikalı Wall Street devlerini bugün 'Joe Six-Pack'ten daha çok seviyor muydu?
Hayır. 1907'de ortalama Amerikalılar arasında finans camiasına karşı artan bir güvensizlik vardı - bu Amerika'daki kapsamlı sosyal değişiklikleri yansıtıyordu. Yaldızlı Çağ, İlerlemecilik çağını doğurdu. İlericiler, Yaldızlı Çağ'ın inanılmaz endüstriyel genişlemesi, artan ekonomik eşitsizliği, büyük toplumsal değişiklikleri (kentleşme ve sanayileşme gibi) ve siyasi güçteki kaymaları beraberinde getirdiği için çekiş kazandı. Amerika, işçi güvenliğini ve yeni kent yoksullarını içeren hareketlerin yükselişini gördü. Yalnızca 1907'de bir milyondan fazla insan, kentsel kalabalık, halk sağlığı sorunları ve yoksullukla ilişkilendirilen ABD'ye göç etti. Ve elbette Gilded Age, Standard Oil gibi olağanüstü şirketler de üretti. John D. Rockefeller, belirli metalarda endüstriyel üretimi köşeye sıkıştırmaya çalışan tekelcinin simgesiydi. 1907'de Teddy Roosevelt, İlericilerin ve genel olarak Amerikan halkının finans camiasına karşı hissettiği düşmanlık seviyesini yükselten iki konuşma yaptı. Roosevelt bir konuşmasında 'zenginliğin yırtıcı adamı'ndan söz etti.
1907 paniğini hangi reformlar izledi?
En önemlisi, ABD Federal Rezerv Sisteminin kurulmasına yol açtı. Kanun Aralık 1912'de kabul edildi ve tartışmasız İlerleme döneminin yüksek su işaretidir. Panik, Amerikan seçmeninin İç Savaş sonrası döneme hakim olan Cumhuriyetçilerden Demokratlara doğru oy verme davranışındaki bir değişiklikle de ilişkiliydi. Howard Taft 1908'de seçilmesine rağmen, Woodrow Wilson 1912'de seçildi ve temelde Demokrat Parti 20. yüzyılın ilk yetmiş yılına egemen oldu.
Önümüzdeki aylarda hangi reformları göreceğiz?
Sanırım Kongre'de gerçekleri öğrenen, neyin bozulduğunu, neler olduğunu öğrenen çok keskin oturumlar göreceğiz. 1908'den 1913'e kadar olan dönemde, Wall Street'te bir para tröstü olup olmadığını ve Wall Street'teki liderlerin paniği kendi çıkarlarından tetikleyip tetiklemediğini araştıran bir dizi Kongre oturumu vardı. Aynısını 2009'dan itibaren de görebiliriz.
Önümüzdeki birkaç yıl geçmiş krizleri yansıtırsa, finans sektörünün gözetimini tek bir kurumda veya en azından çok daha küçük bir düzenleyici kurumda birleştiren yeni yasalar görmek bizi şaşırtmamalı. Finansal kurumların durumu ve sağlamlığı hakkında daha fazla şeffaflık ve yüksek düzeyde raporlama gerektiren mevzuat görmemiz muhtemeldir. Kurumsal liderler için CEO maaşlarının ve faydalarının sınırlarını göreceğimizden neredeyse eminiz. Hatta 1944'te kurulan ve o zamandan beri küresel ekonomiyi yönetme kapasitelerinde bir miktar azalan Dünya Bankası ve Uluslararası Para Fonu gibi çok taraflı kurumları yeniden yapılandıracak yeni bir Bretton Woods tipi toplantı görecek kadar ileri gidebiliriz. krizler.
Yatırımcıların bu kez güvenlerini geri kazanmaları ne kadar sürer?
Gerçek panik, kapsamlı bir likidite ve borç veren güveninin yeniden kazanılmasıyla sona erecek. Güven birkaç hafta içinde geri gelebilir. 1907 Paniği 1908 Ocak ayının ilk haftasında sona erdi. Bu yaklaşık 90 günlük bir süreydi. Ancak paniğin tetiklediği durgunluk 1908 Haziran'ına kadar kötüleşmeye devam etti ve 1910'un başlarına kadar ekonomi, başlangıcından önce sahip olduğu faaliyet düzeyine toparlanamadı.
Panikler kısa ömürlü olabilir, ancak ekonomi üzerindeki ikincil zararları açısından yıkıcı olabilir. Bugün bilemediğimiz şey, bu zorluklardan dolayı hangi şirketlerin işçi çıkardıkları, yatırımları ertelediği veya iptal ettiği, hangi tüketicilerin ev inşa etmeyi, araba almayı, hatta çocuk sahibi olmayı planlamadığıdır. Korkmamız gereken 'gerçek' ekonomi üzerindeki etkisidir. Hükümetin ve büyük kurumların eninde sonunda galip geleceğine inanıyorum. Ancak iyileşmesi bir yıl, 18 ay veya 24 ay sürebilecek tali hasardır.
Kitabı yazarken modern krizi öngördünüz mü?
Bu yıl bir panik olacağına dair hiçbir önsezimiz yoktu ama bir gün bir kriz olacağını güvenle söyleyebiliriz, çünkü krizler piyasa ekonomilerinde olağandır.
Bu istikrarsızlık olaylarını öngörmek için bireyler, şirketler ve hükümetler olarak işlerimizi yönetmeliyiz.