Gotik Uyanış mimarisi - Gothic Revival architecture
Gotik Uyanış ( Viktorya dönemi Gotik, neo-Gotik veya Gothick olarak da anılır ) İngiltere'de 1740'ların sonlarında başlayan mimari bir harekettir . Neo-Gotik tarzların giderek daha ciddi ve bilgili hayranları , o zamanlar yaygın olan neoklasik tarzların aksine, ortaçağ Gotik mimarisini yeniden canlandırmaya çalışırken, 19. yüzyılın başlarında momentumu arttı . Gothic Revival, dekoratif desenler, finialler , lanset pencereler , kaput kalıpları ve etiket durdurucuları dahil olmak üzere orijinal Gotik tarzın özelliklerini kullanır . 19. yüzyılın ortalarına gelindiğinde, dünyanın önde gelen mimari üslubu olarak kurulmuştur.Batı dünyası .
Gotik Uyanış hareketinin kökleri, Katoliklikle ilişkili derin felsefi hareketler ve dini uyumsuzluğun büyümesiyle ilgili yüksek kilise veya Anglo-Katolik inancının yeniden uyanması ile iç içe geçmiştir . Nihayetinde, dini inanç ve üslupla ilgili " Anglo-Katoliklik " geleneği, 19. yüzyılın üçüncü çeyreğinde kendine özgü çekiciliği ile tanındı. Gotik Uyanış mimarisi, ortaçağ orijinalinin hem dekoratif stiline hem de yapım ilkelerine olan sadakatinde önemli ölçüde farklılık gösterdi; bazen sivri pencere çerçevelerinden biraz daha fazlasına ve bir bina üzerindeki birkaç Gotik dekorasyon dokunuşuna, aksi halde tamamen 19. yüzyıl planına ve çağdaş malzeme ve yapım yöntemlerini kullanmak.
19. yüzyıl İngiltere'sinde neo-Gotik tarzların yükselişine paralel olarak ilgi Avrupa'nın geri kalanına, Avustralya'ya, Afrika'ya ve Amerika'ya yayıldı; 19. ve 20. yüzyılın başlarında dünya çapında çok sayıda Gotik Uyanış yapısının inşasına tanık oldu. Revivalizm'in etkisi yine de 1870'lerde zirveye çıktı. Bazen Sanat ve El Sanatları hareketinde olduğu gibi , bazen de Modernizm gibi tam karşıtlık içinde olan yeni mimari hareketler zemin kazandı ve 1930'larda Viktorya dönemi mimarisi genellikle kınandı veya göz ardı edildi. 20. yüzyılın sonlarında , 1958'de Viktorya Cemiyeti'nin kurulmasıyla Birleşik Krallık'ta ortaya çıkan bir ilgi yeniden canlandı .
Kökler
On sekizinci ve on dokuzuncu yüzyılın başlarında Evanjelikalizmin yükselişi, İngiltere'de kurulu kilise ile Reformasyon öncesi Katolik kilisesi arasındaki sürekliliği vurgulamaya çalışan yüksek kilise hareketinde bir tepki gördü . Gotik Uyanış biçimindeki mimari, yüksek kilisenin cephaneliğindeki ana silahlardan biri haline geldi. Gotik Uyanış, kökleri kalıntılar ve merakla ilgili antikacı kaygılara dayanan " ortaçağ " tarafından da paralelleştirildi ve desteklendi . " Sanayileşme " ilerledikçe, makine üretimine tepki ve fabrikaların görünümü de büyüdü. Thomas Carlyle ve Augustus Pugin gibi tablo güzelliğinin savunucuları endüstriyel topluma eleştirel bir bakış attılar ve endüstri öncesi ortaçağ toplumunu altın çağ olarak resmettiler. Pugin'e göre Gotik mimari, klasisizmin yerini alan ve sanayileşme tarafından tahrip edilen Hıristiyan değerleriyle aşılanmıştı .
Gotik Uyanış aynı zamanda siyasi çağrışımlar da üstlendi; ile ilişkili olarak "rasyonel" ve "radikal" Neoklasik tarzı görülüyor ile cumhuriyetçilik ve liberalizmle (ABD'de ve daha az ölçüde kullanımı ile kanıtlandığı gibi Cumhuriyetçi Fransa), daha manevi ve geleneksel Gotik Uyanış ilişkilendirilmeye başlandı monarşizm ve tutuculuğu İngiliz parlamentosunun ait yeniden inşa hükümet merkezleri için stilleri seçimiyle yansıdı, Westminster Sarayı Londra'da, Kanadalı Parlamentosu Binalar içinde Ottawa ve Macar Parlamento Binası Budapeşte'de.
İngiliz edebiyatında, mimari Gotik Uyanış ve klasik Romantizm , Horace Walpole'un The Castle of Otranto (1764) ile başlayan Gotik roman türüne yol açtı ve sözde- bardik şiirden kaynaklanan 19. yüzyıl ortaçağ şiirine ilham verdi. " Ossian ". Alfred'in " Kralın İdilleri " gibi şiirler , Lord Tennyson , Arthur romantizminin ortaçağ ortamlarında özellikle modern temaları yeniden canlandırır . Gelen Alman edebiyatının , Gotik Uyanış da edebi moda bir topraklama vardı.
Hayatta kalma ve canlanma
Gotik mimari başladı Saint Denis Bazilikası Paris yakınında ve Sens Katedrali 1140 yılında ve benzeri binalarla 16. yüzyılın başlarında bir son güzelleşmek ile sona erdi Henry VII en Chapel Westminster. Bununla birlikte, Gotik mimari 16. yüzyılda tamamen ortadan kalkmadı, bunun yerine devam eden katedral inşa projelerinde oyalandı; En Oxford ve Cambridge Üniversiteleri, İngiltere, Fransa, Almanya, giderek izole kırsal bölgelerinde kilise inşaatında Polonya-Litvanya Birliği ve İspanya'da. Londonderry Katedrali (1633'te tamamlandı) Dikey Gotik tarzda önemli bir yeni yapıydı .
Gelen Bologna , 1646 yılında, Barok mimarı Carlo RAINALDI inşa Gotik tonoz için (1658 tamamlandı) San Petronio Bazilikası içinde Bologna 1390 yılından bu yana yapım aşamasında olmuştu; orada, yapının Gotik bağlamı, mevcut mimari modun değerlendirmelerini geçersiz kılar. 17. yüzyılda Turin'de faaliyet gösteren bir Teatine rahibi olan Guarino Guarini , "Gotik düzeni" mimarinin temel sistemlerinden biri olarak kabul etti ve pratiğinde onu kullandı.
Aynı şekilde Gotik mimari, 17. yüzyılın sonlarında, Oxford ve Cambridge'de gösterildiği gibi kentsel bir ortamda ayakta kalmıştır ; burada Gotik binalara yapılan bazı eklemeler ve onarımlar, orijinal yapıların tarzına çağdaş Barok'tan daha fazla uyumlu olduğu düşünülmüştür . Sir Christopher Wren 'ın Tom Tower için Christ Church , Oxford Üniversitesi sonradan ve, Nicholas Hawksmoor ' in batısında kuleleri Westminster Abbey , bulanıklık 'Gotik hayatta kalma' denir ve Gotik Uyanış ne arasındaki sınırlar. 16. ve 17. yüzyıllarda Fransa genelinde St-Eustache gibi kiliseler , Barok mimarinin gelişine kadar klasik detaylarla gizlenmiş Gotik formları takip ederek inşa edilmeye devam etti.
Orta 18. yüzyıl yükselişi sırasında romantizm , artmış ilgi ve farkındalık Ortaçağ'da etkili bilenler arasında seçilen bir daha minnettar yaklaşım yarattığı ortaçağ kilise mimarisi ile başlayan, sanat, kraliyet ve asil şahsiyetler, vitray mezar anıtları ve Geç Gotik tezhipli el yazmaları. Duvar halıları ve metal işleri gibi diğer Gotik sanatlar, barbar ve kaba olarak görmezden gelinmeye devam etti, ancak tarihsel figürlerle duygusal ve milliyetçi çağrışımlar, bu erken canlanmada tamamen estetik kaygılar kadar güçlüydü.
Alman Romantistler (filozof ve yazar Goethe ve mimar Karl Friedrich Schinkel dahil ), harabelerin pitoresk karakterini - "pitoresk" yeni bir estetik nitelik haline gelen - ve Japonların wabi-sabi ve Horace Walpole dediği zamanın yumuşatıcı etkilerini takdir etmeye başladılar. "Baronların savaşlarının gerçek pası" olarak bağımsız bir şekilde hayranlık uyandıran, hafifçe yanak. Walpole'un Twickenham villası Strawberry Hill House'un "Gothick" detayları 1749'da başladı , zamanın rokoko zevklerine hitap etti ve onu Wiltshire'daki Lacock Abbey'de James Talbot izledi. 1770'lere gelindiğinde, Robert Adam ve James Wyatt gibi baştan sona neoklasik mimarlar , çizim odalarında, kütüphanelerde ve şapellerde Gotik detaylar sağlamaya ve Wiltshire'daki Fonthill'de William Beckford için bir Gotik manastırın tam bir romantik vizyonunu sağlamaya hazırlandı .
Yeniden canlandırılanların en eski mimari örneklerinden bazıları İskoçya'da bulundu. William Adam'ın tasarım girdisi ile Argyll Dükü için 1746'da inşa edilen Inveraray Kalesi , taretlerin birleşimini sergiliyor. Mimarlık tarihçisi John Gifford, şatoların "kalıtsal yargı yetkileri dahilinde sakinler üzerinde uyguladığı yarı-feodal gücün [Dük] sembolik iddiası" olduğunu yazıyor. Çoğu bina hala büyük ölçüde yerleşik Palladyan tarzındaydı, ancak bazı evler İskoç baron tarzının dış özelliklerini içeriyordu. Robert Adam'ın bu tarzdaki evleri Berwickshire'daki Mellerstain ve Wedderburn'u ve East Lothian'daki Seton Kalesi'ni içerir , ancak en açık şekilde 1777'den Adam tarafından yeniden modellenen Ayrshire'daki Culzean Kalesi'nde görülmektedir. Eksantrik peyzaj tasarımcısı Batty Langley Gotik'i "iyileştirmeye" bile teşebbüs etti. onlara klasik oranlar vererek oluşturur.
Gotik mimariyi daha ciddiye alan genç bir nesil, John Britton'ın 1807'de görünmeye başlayan Büyük Britanya'nın Mimari Eski Eserleri serisinin okuyucu kitlesini sağladı . 1817'de Thomas Rickman , Gotik tarzların sırasını adlandırmak ve tanımlamak için bir Deneme yazdı . İngiliz kilise mimarisi, "mimarlık öğrencisi için bir ders kitabı". Uzun antika başlığı açıklayıcıdır: İngiliz mimarisinin stillerini Fetih'ten Reformasyona ayırmaya girişme; öncesinde, yaklaşık beş yüz İngiliz binasının ilanlarıyla birlikte Grek ve Roma düzenlerinin bir taslağı yer almaktadır . Kullandığı kategoriler Norman , Early English , Decorated ve Perpendicular idi . Sayısız baskıdan geçti, 1881'de yeniden basıldı ve 21. yüzyılda yeniden yayınlandı.
Gotik Uyanış mimarisinin en yaygın kullanımı kiliselerin inşasıydı. ABD'deki Gotik katedrallerin başlıca örnekleri arasında New York City'deki St. John the Divine ve St. Patrick katedralleri ve Washington, DC'nin kuzeybatısındaki St. Alban Dağı'ndaki Washington Ulusal Katedrali sayılabilir . Kanada'da Gotik tarzında büyük kiliselerden biri Our Lady of Immaculate Yerebatan içinde Ontario .
Gotik Uyanış mimarisi, birçok yeniden canlanan mimari tarzın en popüler ve uzun ömürlü olanlarından biri olarak kaldı . 19. yüzyılın üçüncü çeyreğinden sonra ticari, konut ve endüstriyel alanlarda gücünü ve popülaritesini kaybetmeye başlasa da, kiliseler, okullar, kolejler ve üniversiteler gibi bazı binalar hala Gotik tarzda inşa edildi ve genellikle "Kolej Gotik" olarak bilinir. İngiltere, Kanada ve Amerika Birleşik Devletleri'nde 20. yüzyılın başlarından ortalarına kadar popülerliğini korudu. Gotik Uyanış popüler bina taleplerinden ancak çelik ve cam gibi yeni malzemeler, günlük çalışma hayatında işlev görme ve şehirlerde yer tasarrufu yapma endişesi ile birlikte inşa etmek yerine inşa etme ihtiyacı duymaya başladığında ortadan kalkmaya başladı. .
Dekoratif
Yeniden canlanan Gotik tarz, mimari ile sınırlı değildi. 12. ve 16. yüzyılların klasik Gotik binaları, birçok çalışma alanında 19. yüzyıl tasarımcılarına ilham kaynağı oldu. Sivri kemerler, dik eğimli çatılar ve dantel ve kafes işi gibi süslü oymalar gibi mimari öğeler çok çeşitli Gotik Revival objelerine uygulandı. Gotik Revivals etkisinin bazı örnekleri, armadaki hanedan motiflerinde bulunabilir; İngiliz mobilyalarında tuhaf Gotik detaylar gibi ayrıntılı boyalı sahnelerle boyanmış mobilyalar, Lady Pomfret'in Londra, Arlington Caddesi'ndeki (1740'lar) evine kadar izlenebilir. ve chairbacks Gotik kafes işi ve kitaplıklar cam desenlere iyi bilinen bir özelliğidir Chippendale sitesindeki Direktörü örneğin üç parçalı kütüphane simetrik formdaki, Rococo bolluk ile Gotik ayrıntıları kullanmaktadır, (1754, 1762). Sir Walter Scott'un Abbotsford'u , mobilyalarında "Regency Gotik" tarzını örneklemektedir. Gotik Uyanış aynı zamanda özellikle 19. yüzyılın ikinci yarısında sahnelenen tarihi canlandırmalarda ortaçağ kıyafetlerinin ve danslarının yeniden tanıtılmasını da içerir, ancak ilklerinden biri olan 1839 Eglinton Turnuvası en ünlüsü olmaya devam etmektedir.
19. yüzyılın ortalarına gelindiğinde, Gotik süslemeler ve nişler ucuz bir şekilde duvar kağıdında yeniden yaratılabilir ve Gotik kör kemerler seramik bir sürahiyi süsleyebilirdi. Etkili iç mimarlardan oluşan bir aileden etkili bir dekoratör olan JG Crace , 1857'de yazdığı gibi , Gotik tarzı tercih ettiğini ifade etti: "Bana göre, başka bir tarzın sahip olduğu hafiflik, zarafet, zenginlik veya güzellik kalitesi yoktur ... [veya] sağlam yapı ilkelerinin çok iyi uygulanabileceği ". 1851 Büyük Sergisi için resimli katalog , dantel ve halı tasarımlarından ağır makinelere kadar Gotik detaylarla doludur. Nikolaus Pevsner'ın 1951'de yayınlanan Büyük Sergi, Yüksek Viktorya Tasarımı'ndaki sergilerle ilgili cildi, Viktorya dönemi zevkinin akademik çalışmasına önemli bir katkı ve 20. yüzyılın sonlarında Viktorya dönemi mimarisinin rehabilitasyonunun ve süsledikleri nesnelerin erken bir göstergesiydi. binalar.
1847'de, yeniden canlandırılan stile uygun olarak süslü bir tersi kullanılarak tasarımla sekiz bin İngiliz taç sikkesi kanıtlanmış durumda basıldı . Koleksiyonerler tarafından özellikle güzel olarak kabul edilenler, 'Gotik kronlar' olarak bilinirler. Tasarım 1853'te yine kanıt olarak tekrarlandı. Benzer bir iki şilinlik madeni para olan 'Gotik florin ' 1851'den 1887'ye kadar dolaşım için basıldı.
Romantizm ve milliyetçilik
Fransız neo-Gotik kökleri , 12. yüzyılda yaratıldığı Fransız ortaçağ Gotik mimarisine dayanmaktadır. Gotik mimari bazen ortaçağ döneminde "Opus Francigenum" ("Fransız Sanatı") olarak biliniyordu. Fransız bilim adamı Alexandre de Laborde , 1816'da, Fransa'daki Gotik Uyanış'ın başlangıcına işaret eden "Gotik mimarinin kendine has güzellikleri olduğunu" yazdı. 1828 yılından itibaren Alexandre Brogniart, müdürü Sevr fabrikada porselen üretilen, için, plaka cam büyük bölmeleri üzerinde emaye resimlerini ateş Kral Louis-Philippe 'in Chapelle royale de Dreux tarafından çoğunlukla öncesinde, Gotik tadında önemli bir erken Fransız komisyonu, Birkaç jardins ödeyicide bazı Gotik özellikler .
Fransız Gotik Uyanış öncüsü tarafından siren entelektüel temeller üzerinde kuruldu Arcisse de Caumont bir dönemde Societe des Antiquaires de Normandie kurulan Antiquaire hala antika bir usta anlamına geliyordu ve Fransız Normandiya mimarisi üzerine büyük iş yayınladı kim 1830. Ertesi yıl, Victor Hugo'nun tarihi romantik romanı Notre-Dame'ın Kamburu ortaya çıktı; burada, Paris'in büyük Gotik katedrali hem bir sahne ve hem de oldukça popüler bir kurgu eserinin kahramanıydı. Hugo, kitabının çağdaş yaşamda neo-Gotik çılgınlığı başlatmak yerine, Avrupa'da kalan Gotik mimariye yönelik bir endişeyi uyandırmasını amaçladı. Notre-Dame de Paris'in ortaya çıktığı aynı yıl , yeni Fransız restore edilmiş Bourbon monarşisi, Kraliyet Fransız Eski Anıtlar Genel Müfettiş Hükümeti'nde bir ofis kurdu ve bu görev, 1833'te , sekreteri olan Prosper Mérimée tarafından dolduruldu . 1837'de yeni bir Commission des Monuments Historiques. Bu, Eugène Viollet-le- Duc'a 1840 yılında Vézelay Manastırı'nın durumu hakkında rapor vermesi talimatını veren Komisyon'du. Bunu takiben Viollet le Duc, Fransa'daki sembolik binaların çoğunu restore etmeye başladı. Notre Dame de Paris, Vézelay dahil Carcassonne , Roquetaillade kale , ünlü Mont-Saint-Michel Manastırı onun tepeli kıyı adada, Pierrefonds ve Palais des Papes'e içinde Avignon . Fransa'nın ilk önemli neo-Gotik kilisesi inşa edildiğinde, Paris'teki Saint-Clotilde Bazilikası Eylül 1846'da başlayıp 30 Kasım 1857'yi kutsadığında , seçilen mimar önemli ölçüde Alman kökenli Franz Christian Gau'du (1790-1853) ; tasarım, batı ucunu taçlandıran flèch çiftini üretmek için sonraki aşamalarda Gau'nun asistanı Théodore Ballu tarafından önemli ölçüde değiştirildi .
Bu arada Almanya'da 1248'de yapımına başlanan ve canlanma sırasında hala yarım kalan Köln Katedrali'ne ilgi yeniden ortaya çıkmaya başladı. 1820'lerin "Romantik" hareketi ilgiyi geri getirdi ve çalışmalar 1842'de bir kez daha başladı ve Alman Gotik mimarisinin önemli bir dönüşünü işaret etti. Prag katedrali de geç tamamlandı. Almanca konuşulan topraklarda Köln tamamlama projesinin önemi Michael J. Lewis, "Alman Gotik Uyanışının Siyaseti: Ağustos Reichensperger" tarafından araştırılmıştır . Reichensperger, katedralin Cermen kültüründeki merkezi konumu konusunda hiç şüphe duymuyordu; "Köln Katedrali, özüne kadar Alman, kelimenin tam anlamıyla ulusal bir anıt ve muhtemelen bize geçmişten teslim edilecek en görkemli anıt".
19. yüzyılın başlarındaki Romantik milliyetçilik nedeniyle , Almanlar, Fransızlar ve İngilizler, 12. yüzyılın orijinal Gotik mimarisinin kendi ülkelerinden kaynaklandığını iddia ettiler. İngilizler, Gotik mimarisinin bir İngiliz eseri olduğunu ima eden bir terim olan "Gotik" için "Erken İngilizce" terimini cesurca icat etti. Yazar Victor Hugo, Notre Dame de Paris'in 1832 tarihli baskısında, "Mümkünse, ulusa ilham verelim, ulusal mimari sevgisi" dedi ve "Gotik" in Fransa'nın ulusal mirası olduğunu ima etti. Almanya'da, 1880'lerde Köln Katedrali'nin tamamlanmasıyla, zirvesinin dünyanın en yüksek binası olduğu dönemde katedral, Gotik mimarinin doruk noktası olarak görüldü. Gotik katedrallerin diğer önemli tamamlayıcıları Regensburger Dom ( 1869'dan 1872'ye kadar tamamlanan ikiz kuleler ), Ulm Münster (1890'dan 161 metrelik bir kule ile) ve Prag'daki St. Vitus Katedrali (1844-1929) idi.
Belçika'da, Ostend'de 15. yüzyıldan kalma bir kilise 1896'da yandı. Kral II . Leopold , Viyana'daki Neo-Gotik Adak Kilisesi ve Köln Katedrali'nin stilinden sonra katedral benzeri bir kiliseyle değiştirilmesini finanse etti : Aziz Petrus ve Aziz Paul Kilise . In Mechelen , büyük ölçüde bitmemiş bina koltuk olarak 1526 yılında çizilen Hollanda Büyük Konseyi nihayet kesinlikle aşağıdaki 20. yüzyılın başlarında inşa var, Rombout II Keldermans 'ın Brabantine Gotik tasarımı ve oldu 'yeni' kuzey kanadı Belediye binası. In Florence , Duomo'nın 'ın geçici cephe, 1588-1589 yılında Lorraine gerdek Medici-House için dikilmiş sökülmüş ve katedralin batı ucu uygun yeni bir cepheyi tasarlamak için bir yarışma düzenlendi 1864 yılına kadar tekrar çıplak durdu için Arnolfo di Cambio 'ın özgün yapısı ve ince campanile yanında. Bu yarışma Emilio De Fabris tarafından kazanıldı ve bu nedenle çok renkli tasarımı ve mozaik panelleri üzerine çalışmalar 1876'da başladı ve Neo-Gotik batı cephesini oluşturarak 1887'de tamamlandı. Doğu Avrupa da çok sayıda Revival inşaatı gördü; Budapeşte'deki Macaristan Parlamento Binası'na ek olarak, Bulgar Ulusal Uyanış , yerel kilise ve konut mimarisine Gotik Uyanış unsurlarının girişini gördü. Slav Okulu'nun en büyük projesi Lopushna Manastırı katedralidir (1850–1853), ancak Gavril Genovo'daki (1873) gibi daha sonraki kiliseler daha belirgin yerel Gotik Uyanış özellikleri sergilemektedir.
İskoçya'da, İngiltere'de daha güneyde kullanılana benzer bir Gotik üslup , seküler mimaride Frederick Thomas Pilkington (1832–98) gibi figürler tarafından benimsenirken, İskoçların baron tarzının yeniden benimsenmesiyle işaretlendi . Tarzın 19. yüzyılın başlarında benimsenmesi için önemli olan, romancı ve şair Sir Walter Scott'un ikametgahı olan Abbotsford House'du . 1816'dan itibaren onun için yeniden inşa edildi ve baronik tarzın modern canlanması için bir model oldu. 16. ve 17. yüzyıl evlerinden ödünç alınan ortak özellikler arasında siperli geçitler, karga basamaklı kalkanlar , sivri kuleler ve makine çevirileri vardı . Tarz, İskoçya genelinde popülerdi ve William Burn (1789-1870), David Bryce (1803–76), Edward Blore (1787-1879), Edward Calvert ( c. 1847–1914 ) gibi mimarlar tarafından nispeten mütevazı birçok konutta uygulandı . ) ve Robert Stodart Lorimer (1864–1929) ve Edinburgh'daki Cockburn Caddesi'nin inşası (1850'lerden) ve Stirling'deki Ulusal Wallace Anıtı (1859–1869) dahil olmak üzere kentsel bağlamlarda . Balmoral Kalesi'nin baron sarayı olarak yeniden inşası ve 1855'ten 8'e kadar kraliyet sığınağı olarak kabul edilmesi, stilin popülerliğini doğruladı.
Amerika Birleşik Devletleri'nde, ilk "Gotik stile" kilisesi (Gotik unsurlara sahip kiliselerin aksine) , Connecticut, New Haven, Green'deki Trinity Kilisesi idi . 1812 ve 1814 yılları arasında Ithiel Kasabası tarafından Federalist tarzdaki Merkez Kilisesi, New Haven'ı bu radikal yeni "Gotik tarzı" kilisenin yanına inşa ederken tasarlandı . Temel taşı 1814'te atıldı ve 1816'da kutsandı. Sık sık Londra'daki ilk Gotik-canlanma kilisesi olduğu söylenen St. Luke's Kilisesi, Chelsea'den öncedir . Kemerli pencereleri ve kapıları olan tuzak kaya taşından yapılmış olmasına rağmen , kulesinin bir kısmı ve siperleri ahşaptı. Gotik binalar daha sonra Connecticut'ta Salisbury'deki St John's (1823), Kent'teki St John's (1823–26) ve Marble Dale'deki St Andrew's (1821–1823) Piskoposluk cemaatleri tarafından inşa edildi. Bunları, Kasabanın, payandalar gibi Gotik unsurları kilisenin kumaşına dahil eden Christ Church Katedrali (Hartford, Connecticut) (1827) için tasarlaması izledi . New York, Troy'daki St. Paul's Piskoposluk Kilisesi , 1827-1828'de New Haven'daki Trinity Kilisesi için Kasabanın tasarımının tam bir kopyası olarak, ancak yerel taş kullanılarak inşa edildi; Orijinaldeki değişiklikler nedeniyle, St. Paul's Town'ın orijinal tasarımına Trinity'nin kendisinden daha yakındır. 1830'larda, mimarlar belirli İngiliz Gotik ve Gotik Uyanış Kiliselerini kopyalamaya başladılar ve bu "olgun Gotik Uyanış" binaları, ondan önceki Gotik tarzı mimariyi ilkel ve eski moda gibi gösterdi ".
Kanada'da Gotik Uyanış mimarisinin birçok örneği var . İlk büyük yapıydı Notre-Dame Bazilikası içinde Montreal, Quebec 1824 yılında sermaye tasarlandı, Ottawa, Ontario , ağırlıklı olarak Gotik tarzında bir 19. yüzyıl kurulmasıdır. Parliament Hill binaları üstün bulunmaktadır. Onların örneği, Gotik Uyanış hareketinin ne kadar popüler hale geldiğini göstererek, şehrin başka yerlerinde ve çevresindeki alanlarda takip edildi. Ottawa'daki Kanada Gotik Uyanış mimarisinin diğer örnekleri , tümü David Ewart'a ait olan Victoria Anıt Müzesi (1905–08), Kanada Kraliyet Darphanesi (1905–08) ve Connaught Binası'dır (1913–16) .
Ahlaki bir güç olarak Gotik
Pugin ve mimaride "gerçek"
1820'lerin sonlarında , hala genç olan AWN Pugin , oldukça görünür iki işveren için çalışıyordu ve lüks mallar için Gotik detaylar sağlıyordu. Kraliyet mobilya üreticileri Morel ve Seddon için, yaşlı George IV için Windsor Kalesi'nde ortama uygun Gotik bir zevkle yeniden dekorasyon tasarımları sağladı . Kraliyet gümüşçüleri Rundell Bridge and Co. için Pugin, daha sonra yeni Westminster Sarayı tasarımlarında tercih etmeye devam edeceği 14. yüzyıl İngiliz-Fransız Gotik sözlüğünü kullanarak 1828'den gümüş için tasarımlar sağladı. 1821 ve 1838'de Arasında Pugin ve babasının hacimleri bir dizi yayınlanmış mimari çizimler , ilk iki başlıklı Gotik Mimarlık Örneklerin ve bunlardan üçünün ardından Gotik Mimarlık örnekleri vardı basılı hem kalması ve Gotik için standart referanslar En azından gelecek yüzyıl için dirilişçiler.
In Zıtlıklar: ya, Ortaçağ Noble yapılardır arasında bir paralel ve Günümüze benzer Binalar (1836), Pugin Gotik mimari ürünü olduğunu düşündüren ortaçağ sanat için değil, tüm ortaçağ ethos için sadece hayranlığını dile daha saf bir toplumun. Gelen Sivri veya Hıristiyan Mimarlık Gerçek İlkeleri , 2. bütün bu; kolaylık, inşaat veya propriety için gerekli olmayan bir bina hakkında hiçbir özellik olması gerektiğini, 1st: (1841), o tasarımın onun "iki büyük kuralları ortaya koymaktadır süsleme, yapının temel yapısının zenginleştirilmesinden oluşmalıdır ". Modern zanaatkarları, ortaçağ işçiliğinin tarzını taklit etmenin yanı sıra yöntemlerini yeniden üretmeye çağıran Pugin, Gotik'i gerçek Hıristiyan mimari tarzı olarak yeniden konumlandırmaya çalıştı.
Pugin en dikkate değer projesiydi Parlamento Binası selefi büyük ölçüde 1834 yılında bir yangında yok edildikten sonra Londra'da, tasarım O'nun parçası klasikçiydi ile, iki kampanya, 1844 ve 1852 yılında tekrar 1836-1837 ve oluşuyordu Charles Barry olarak nominal üstü. Pugin dış dekorasyonu ve iç mekanı sağlarken, Barry binanın simetrik düzenini tasarlayarak Pugin'e "Tüm Grek, Efendim; Tudor ayrıntıları klasik bir gövde üzerinde" yorumunu yapmasına neden oldu.
Ruskin ve Venedik Gotik
John Ruskin, Pugin'in fikirlerini iki etkili teorik eserinde tamamladı: The Seven Lamps of Architecture (1849) ve The Stones of Venice (1853). Mimari idealini Venedik'te bulan Ruskin, Gotik binaların, her taşı karmaşık bir şekilde dekore ederken taş oymacıların "fedakarlığı" nedeniyle diğer tüm mimarilerin üzerinde mükemmel olduğunu öne sürdü. Bunda, bir ortaçağ zanaatkarının çalışmalarından elde ettiği fiziksel ve ruhsal tatmin ile modern, sanayileşmiş emeğin sağladığı bu tatminlerin eksikliği arasında bir tezat oluşturdu .
Ruskin , Doge Sarayı'nı "dünyanın merkezi binası" olarak ilan ederek, Pugin'in kiliseler için yaptığı gibi, Gotik hükümet binalarının durumunu savundu, ancak çoğunlukla sadece teoride. Fikirleri uygulamaya konulduğunda, Ruskin, Thomas Newenham Deane ve Benjamin Woodward gibi birçok mimarı desteklemesine ve bu çiftin Oxford Üniversitesi Doğa Tarihi Müzesi için kubbe süslemelerinden bazılarını tasarlamış olmasına rağmen, çoğu kez sonucu beğenmedi . Devlet daireleri ile ilgili olarak Gotik ve Klasik tarzlar arasında büyük bir çatışma Venedik Taşları'nın yayınlanmasından on yıldan daha kısa bir süre sonra meydana geldi . Yeni inşası için bir kamu yarışma Dışişleri Bakanlığı içinde Whitehall'da tarafından gotik tasarım ödülü ilk etapta kararı gördü George Gilbert Scott Başbakan tarafından devrilmiş Rab Palmerston başarıyla bir bina talep Italianate stil.
Eklesioloji ve cenaze tarzı
İngiltere'de, İngiltere Kilisesi , Oxford Hareketi biçiminde Anglo-Katolik ve ritüelist ideolojinin yeniden canlanmasından geçiyordu ve artan nüfusa hizmet verecek çok sayıda yeni kilise ve hijyenik cenazeleri için mezarlıklar inşa etmek cazip hale geldi. . Bu, dini hareketin oluşmakta olduğu üniversitelerde hazır üsler buldu . Savunucuları, Gotik'in bir kilise kilisesi için uygun olan tek stil olduğuna inanıyor ve Gotik mimarinin belirli bir dönemini, " dekore edilmiş " olanı tercih ediyorlardı . Cambridge Camden Derneği , kendi dergisinde yoluyla Ecclesiologist , onun titiz standartları altındaydı ve bildirileri bunun sel merkez üssü haline geldiği için heyecanla izlendi Yeni kilise binalarının Zalimce kritik Victoria restorasyon Anglikan katedralleri çoğu etkilenen ve İngiltere ve Galler'deki cemaat kiliseleri.
St Luke's Church, Chelsea , 1818 tarihli Kilise İnşa Yasası'nın bir sonucu olarak Parlamento tarafından oylanan parayla kısmen inşa edilmesine yönelik 8,333 £ hibe kullanılarak inşa edilen, 1820-24 yılları arasında yeni inşa edilmiş bir Komiser Kilisesi idi . Londra'daki ilk Gotik Uyanış kilisesi olmak ve Charles Locke Eastlake'in dediği gibi: "Muhtemelen ana çatının taştan yivli olduğu zamanının tek kilisesi". Bununla birlikte, kilise oldukça alçak bir kiliseydi ve 1860'larda değiştirilen orijinal düzenleme, küçük bir sunak ve nef koridoru üzerinde ahşap galeriler bulunan minberin hakim olduğu bir "vaaz kilisesi" gibiydi.
Özel büyük metropol mezarlıklarının gelişimi hareketle aynı zamanda gerçekleşiyordu; Sir William Tite , 1837'de West Norwood'daki Gotik tarzdaki ilk mezarlığa, Gotik tarzda şapeller, kapılar ve dekoratif özelliklerle öncülük etti ve George Edmund Street , Barry ve William Burges gibi çağdaş mimarların ilgisini çekti . Tarz hemen bir başarıya ulaştı ve evrensel olarak önceki klasik tasarım tercihinin yerini aldı.
Ancak, her mimar veya müşteri bu akıntıya kapılmadı. Gotik Uyanış, giderek daha tanıdık bir mimari tarzı olmayı başardıysa da, Pugin ve dini hareketin savunduğu gibi, onu yüksek kilise üstünlüğü kavramıyla ilişkilendirme girişimi, ekümenik veya konformist olmayan ilkelere sahip olanlar için lanetlendi. Onu yalnızca estetik romantik nitelikleri için benimsemeye, diğer tarzlarla birleştirmeye ya da daha sade bir görünüm için kuzey Avrupa Tuğla Gotikine bakmaya çalıştılar; veya bazı durumlarda bunların üçü, Londra'nın doğusunda, William Hosking ÖSO tarafından 1840'ta tasarlanan mezhepsel olmayan Abney Park Mezarlığı'nda olduğu gibi .
Viollet-le-Duc ve Demir Gotik
Fransa, neo-Gotik sahneye girmekte biraz gecikmişti, ancak Eugène Viollet-le-Duc'daki canlanmada önemli bir figür üretti . Güçlü ve etkili bir teorisyen olmasının yanı sıra Viollet-le-Duc, dehası restorasyonda yatan önde gelen bir mimardı. O da ilk inşa edildiğinde, teoriler o duvarlı şehir onun restorasyon uygulanmış bile bilinen olmazdı tamamlanma durumuna binaların restore inanan Carcassonne , ve Notre-Dame ve Sainte Chapelle Paris'te. Bu bakımdan İngiliz meslektaşı Ruskin'den farklıydı, çünkü genellikle ortaçağ taş ustalarının işlerinin yerini aldı. Gotik'e rasyonel yaklaşımı, yeniden canlanmanın romantik kökenleriyle tam bir tezat oluşturuyordu. Kariyeri boyunca, demir ve duvar işçiliğinin bir binada birleştirilip birleştirilmeyeceği konusunda bir ikilem içinde kaldı. Demir, canlanmanın ilk günlerinden beri Gotik yapılarda kullanılıyordu. Demirin, görünür olsun ya da olmasın, Gotik bir bina için uygunsuz görülmesi, yalnızca Ruskin ve arkeolojik Gotik'in tarihsel gerçeğe olan talebiyle oldu. Nihayetinde, demirin faydası kazandı: "Bir granit, mermer veya taş sütun yerine bir dökme demir şaftın değiştirilmesi fena değildir, ancak yeni bir ilkenin getirilmesi olarak bunun bir yenilik olarak kabul edilemeyeceği konusunda hemfikir olunmalıdır. taş ya da ahşap kapı yüzü bir demir tarafından breastsummer "çok iyidir. Yanılsamaya şiddetle karşı çıktı, ancak: taştan bir dökme demir sütunun kasasına tepki vererek; "il faut que la pierre paraisse bien être de la pierre; le fer, du fer; le bois, du bois" (taş taş gibi görünmelidir; demir, demir; ahşap, ahşap).
Modern yapı malzemelerine karşı argümanlar, 19. yüzyılın ortalarında cam ve demir Kristal Saray gibi büyük prefabrike yapılar ve Oxford Üniversitesi Doğa Tarihi Müzesi'nin camlı avlusu gibi Gotik ilkeleri somutlaştırdığı anlaşıldıkça çökmeye başladı . 1863 ile 1872 arasında Viollet-le-Duc , demir ve duvar işçiliğini birleştiren binalar için bir dizi cesur tasarım olan Entretiens sur l'architecture adlı eserini yayınladı . Bu projeler hiçbir zaman gerçekleştirilmemiş olsa da, birkaç nesil tasarımcı ve mimar, özellikle İspanya'da Antoni Gaudí ve İngiltere'de Viollet'in başyapıtı Woodchester Malikanesi olan en önde gelen İngiliz takipçisi ve çevirmeni Benjamin Bucknall'ı etkiledi . Dökme demirden neo-Gotik tasarımcıların esnekliği ve gücü, Calvert Vaux'nun New York, Central Park'taki dökme demir Gotik köprüsünde olduğu gibi (1860'lar; solda ) , taşta imkansız yeni yapısal Gotik formlar yaratmak için özgür bıraktı . Vaux, Art Nouveau'yu ön plana çıkaran esnek formlarda kemerli köprünün yayı ve desteğini ifade etmek için Gotik perde-kemerlerden ve pencere oymalarından türetilen açık formları kullanıyor .
Üniversite Gotik
Amerika Birleşik Devletleri'nde, Collegiate Gothic, Amerikan üniversite kampüsleri için uyarlanan İngiliz Gotik Uyanışının geç ve gerçek anlamda yeniden dirilişiydi. Cope & Stewardson firması , 1890'larda Bryn Mawr College , Princeton Üniversitesi ve Pennsylvania Üniversitesi kampüslerini dönüştüren erken ve önemli bir temsilciydi . 1872'de Connecticut Trinity College Başkanı Abner Jackson , kolej için planlanan yeni bir kampüs için modeller ve bir mimar arayarak İngiltere'yi ziyaret etti. William Burges seçildi ve Erken Fransız stilinde dört dörtgen bir ana plan çizdi . Axel Haig tarafından cömert çizimler yapılmıştır . Ancak, birlikte planların sırf ölçekle hemen altında bir milyon dolar olarak tahmin maliyeti, iyice Koleji Mütevelli paniğe ve sadece altıda biri planın idam edildi, mevcut Long Walk ile, Francis H. Kimball olarak hareket yerel, denetleyici, mimar ve Frederick Law Olmsted zeminleri ortaya koyuyor. Hitchcock sonucu, "Burges'in tüm eserlerinin belki de en tatmin edici ve Victoria Gotik üniversite mimarisinin herhangi bir yerindeki en iyi örneği" olarak değerlendiriyor.
Hareket için en Cope & Stewardson kampüs ile, 20. yüzyılda da devam Louis Washington Üniversitesi'nde (1900-1909), Charles Donagh Maginnis 's at binalar Boston College (dahil (1910) Gasson Hall ), Ralph Adams Cram ' ın tasarımı için Princeton University Graduate College (1913), ve James Gamble Rogers Kampüsü'nün 'yeniden Yale Üniversitesi'nden (1920'ler). Charles Klauder'in Pittsburgh Üniversitesi kampüsündeki Gotik Uyanış gökdeleni olan Öğrenme Katedrali (1926), binayı daha uzun hale getirmek için modern teknolojileri kullanırken, hem içinde hem de dışında çok Gotik üsluplar sergiledi.
Yerel uyarlamalar ve Antipodlarda canlanma
Marangoz Gotik evleri ve küçük kiliseler, 19. yüzyılın sonlarında Kuzey Amerika'da ve diğer yerlerde yaygınlaştı. Bu yapılar, sivri kemerler, dik duvarlar ve kuleler gibi Gotik unsurları geleneksel Amerikan hafif çerçeve yapısına uyarladı . Kaydırma testeresinin ve seri üretilen ahşap kalıpların icadı, bu yapılardan birkaçının Yüksek Gotik'in gösterişli pencerelerini taklit etmesine izin verdi . Ancak, çoğu durumda, Carpenter Gotik binaları nispeten süssüzdü ve yalnızca sivri kemerli pencerelerin ve dik duvarların temel unsurlarını korudu. Grant Wood'un American Gothic adlı tablosunun arka planı için kullandığı , Iowa , Eldon'daki bir ev, Carpenter Gothic'in iyi bilinen bir örneğidir .
Yeni Zelanda ve Avustralya
Britanya'da doğan, Birmingham'da eğitim gören ve ardından Canterbury, Yeni Zelanda'da ikamet eden Benjamin Mountfort , Gotik Uyanış tarzını benimsediği ülkeye ithal etti ve başta Christchurch olmak üzere hem ahşap hem de taştan Gotik Uyanış kiliseleri tasarladı . Frederick Thatcher Gotik Uyanış tarzında ahşap kiliseler tasarladı, örneğin Eski St. Paul's, Wellington , Yeni Zelanda'nın "dünya mimarisine unutulmaz bir katkısı" olarak tanımlanan şeye katkıda bulundu. St Mary of the Angels, Wellington , Frederick de Jersey Clere , Fransız Gotik tarzındadır ve betonarme inşa edilen ilk Gotik tasarım kilisesidir. Stil aynı zamanda , 1860'ların Otago Altına Hücumunun getirdiği zenginliğin sert, koyu breş taşı ve yerel beyaz kireç taşı, Oamaru taşı kullanılarak önemli taş yapıların inşa edilmesine izin verdiği güney Yeni Zelanda şehri Dunedin'de de beğenildi. bunların arasında Maxwell Bury 's Üniversitesi Otago Tescil Binası ve John Campbell tarafından yazılan Dunedin Hukuk Mahkemeleri .
Avustralya, özellikle Melbourne ve Sidney'de çok sayıda Gotik Uyanış binası inşa edildi. William Wardell (1823–1899) ülkenin en üretken mimarları arasındaydı; İngiltere'de doğdu ve eğitildi, en önemli Avustralya tasarımlarını St Patrick's Cathedral, Melbourne ve St John's College ve Sydney'deki St Mary's Cathedral içerir . Diğer birçok 19. yüzyıl mimarında olduğu gibi Wardell, müşterilerinin emrinde farklı tarzlar uygulayabilirdi; Hükümet Konağı, Melbourne ise İtalyan tarzında . Onun bankacılık ev İngiliz, İskoç ve Avustralya Bankası Melbourne "neo-Gotik Avustralya başyapıtı" olarak tarif edilmiştir. Bu iddia, "Avustralya'daki Gotik ve Tudor Revival tarzı mimarinin tartışmasız en önemli grubu" olarak tanımlanan dörtgen kompleksinde yer alan, Sidney Üniversitesi'ndeki Edmund Blacket'in MacLaurin Salonu için de yapıldı .
Küresel Gotik
Mimarlık tarihçisi Henry-Russell Hitchcock , Gotik Uyanış'ın 19. ve 20. yüzyılın başlarında, "İngiliz kültürünün Amerika Birleşik Devletleri'nin Batı Kıyısı'na ve en uzak Antipodes'a kadar yayıldığı her yerde" yayıldığını belirtti. Gotik Uyanış'ın zirvesindeyken coğrafi zirvesinde olan Britanya İmparatorluğu , bu yayılmaya yardım etti veya zorladı. İngilizce konuşan hakimiyetler , Kanada, Avustralya ve Yeni Zelanda genel olarak İngiliz stillerini toto olarak benimsemiştir (yukarıya bakınız); imparatorluğun diğer kısımları bölgesel uyarlamalar gördü. Hindistan, Hint-Saracenic veya Hindu-Gotik olarak adlandırılan tarzlarda bu tür birçok binanın inşasını gördü . Önemli örnekler arasında , her ikisi de Mumbai'de bulunan Chhatrapati Shivaji Terminus (eski adıyla Victoria Terminus) ve Taj Mahal Palace Hotel sayılabilir . Tepenin istasyonunda Shimla , yazlık başkenti ve İngiliz Hindistan bir girişim yeniden yapıldı Ev ilçelere eteklerinde Himalayalar . Gotik Uyanış baskın mimari tarz olmasına rağmen, alternatifler de kullanıldı; Eski Genel Vali Locası Rashtrapati Niwas , çeşitli şekillerde İskoç Baronial Revival , Tudor Revival ve Jacobethan olarak tanımlanmıştır .
Doğudaki diğer örnekler arasında, Guangxu İmparatoru'nun emriyle inşa edilen ve Katolik misyoner ve mimar Alphonse Favier tarafından tasarlanan 19. yüzyılın sonlarında Kurtarıcı Kilisesi Pekin ; ve Wat Niwet Thammaprawat içinde Bang Pa yılında Kraliyet Sarayı içinde Bangkok İtalyan tarafından, Joachim Grassi . Endonezya'da ( Hollanda Doğu Hint Adaları'nın eski kolonisi ) Cakarta Katedrali 1891'de başladı ve 1901'de Hollandalı mimar Antonius Dijkmans tarafından tamamlandı; Filipinler adalarında daha kuzeyde, mimarlar Genaro Palacios ve Gustave Eiffel tarafından tasarlanan San Sebastian Kilisesi , 1891'de hala İspanyol kolonisinde kutsandı. Güney Afrika'daki kilise inşası, yerel formları benimsemek için çok az çaba sarf edildi veya hiç yapılmadı. Robert Gray , ilk piskopos ve Cape Town , yazdığı; "İngiliz kiliselerimizin modasına göre inşa edilen gerçek Kiliselerin önemini abartmadığımıza eminim". O 1872 yılında 1848 ve ölümünden arasında bazı elli tür binaların yapımını yöneten Güney Amerika'da daha sonra, özellikle kilise mimarisinde, Uyanış gelişmekte gördü örneğin São Paulo Metropolitan Katedrali Alman tarafından Brezilya'da Maximilian Emil Hehl ve La Plata Katedrali Arjantin'de.
20. ve 21. yüzyıllar
Gotik üslup, yapısal elemanların sıkıştırmada kullanılmasını dikte ederek , yük taşıyıcı duvarlı iç kolonlara ve uzun, dar pencerelere sahip yüksek, payandalı binalara yol açtı . Ancak 20. yüzyılın başlarında çelik çerçeve , akkor ampul ve asansör gibi teknolojik gelişmeler bu yaklaşımı geçersiz kıldı. Çelik çerçeveler, kaburga tonozlarının ve hareketli payandaların dekoratif olmayan işlevlerinin yerini aldı ve daha az sayıda sütunun görüşü kesintiye uğratarak daha geniş açık iç mekanlar sağladı.
Bazı mimarlar, örneğin Cass Gilbert'in New York'taki 1913 Woolworth Binası gökdeleni ve Chicago'daki Raymond Hood'un 1922 Tribune Kulesi gibi , altındaki bir demir iskelete uygulanan süsleme olarak Neo-Gotik oymacılığı kullanmakta ısrar ettiler . Ancak, yüzyılın ilk yarısında Neo-Gotik, Modernizm tarafından değiştirildi , ancak bazı modernist mimarlar Gotik mimari biçim geleneğini tamamen günün teknolojisinin "dürüst ifadesi" açısından gördü ve kendilerini mirasçılar olarak gördü bu geleneğe, dikdörtgen çerçeveler ve çıplak demir kirişler kullanımıyla.
Buna rağmen, yeni gotik gibi onun daha büyük projelerin birçoğu hala 20. yüzyılın ikinci yarısında iyice inşa ediliyordu çünkü, nüfuzunu devam Giles Gilbert Scott 'ın Liverpool Katedrali ve Washington National Cathedral (1907–1990). Ralph Adams Cram , en iddialı projesi New York'taki St. John the Divine Katedrali ( dünyanın en büyük katedrali olduğu iddia edildi) ve Princeton Üniversitesi'ndeki Collegiate Gotik binaları ile Amerikan Gotik'in önde gelen bir gücü haline geldi . Cram, "Atalarımızın şekillendirdiği ve mükemmelleştirdiği tarz, tartışmasız miras yoluyla bizim oldu" dedi.
Yeni Gotik Uyanış binalarının sayısı 1930'lardan sonra keskin bir şekilde azalmış olsa da, inşa edilmeye devam ediyor. Aziz Edmundsbury Katedrali , katedral Bury St. içinde Suffolk , genişletilmiş ve geç 1950 ve 2005 yılları arasında neo-Gotik tarzda yeniden inşa ve komuta taş merkez kule ilave edildi. Fishers, Indiana'daki St. John Vianney Parish için Gotik tarzda yeni bir kilise planlanıyor . En Whittle Yapı Peterhouse , Cambridge Üniversitesi 2016 yılında açılan bu yerin bulunduğu avlu dinlenme neo-Gotik tarzı ile eşleşir.
Takdir
1872'de Gotik Uyanış, Birleşik Krallık'ta etkili bir tasarım profesörü olan Charles Locke Eastlake'in Gotik Uyanış Tarihi'ni yazabileceği kadar olgunlaşmıştı . Kenneth Clark's , The Gothic Revival. Bir Deneme , 1928'de izlendi. Mimar ve yazar Harry Stuart Goodhart-Rendel , 1934'teki Slade Derslerinde Uyanış konusunu minnettar bir şekilde ele aldı. Ancak, Gotik Uyanış'ın mimarisinin 20. yüzyılın başlarındaki geleneksel görüşü son derece caydırıcıydı. "19. yüzyıl mimari trajedisi" ni yazan, dönemin binalarının "uzlaşmaz çirkinliğini" alay eden ve mimarlarının "sadist güzellik nefretine" saldıran eleştirmenler. 1950'ler, Revival mimarisinin itibarında daha küçük bir iyileşme işareti gördü. John Steegman'ın çalışması, Consort of Taste (1970'te Victorian Taste olarak , Nikolaus Pevsner tarafından önsözle yeniden yayınlandı) 1950'de yayınlandı ve "daha ciddi ve sempatik bir değerlendirmeye doğru" fikir dalgasında yavaş bir dönüş başlattı. Bunu, 1958'de Victorian Society'nin kurulması ve 1963'te Peter Ferriday tarafından düzenlenen etkileyici bir makale koleksiyonu olan Victorian Architecture'ın yayınlanması izledi . 2008 yılına kadar, Victoria Derneği, Gotik Revival mimarisinin kuruluşunun ellinci yıldönümü daha tam bilimsel ilgi ve bu şekilde en iyi yapılarından bazılarını alma lider mimarları bazı takdir edilmiş George Gilbert Scott 'ın St. Pancras'a Otel , muhteşem bir şekilde restore ediliyor. Derneğin 50. yıl dönümü yayını olan Saving A Century , yarım asırlık kayıp ve başarıları araştırdı, Viktorya mimarisine yönelik değişen algıları yansıtıyordu ve “Victorians Victorious” başlıklı bir bölümle sona erdi.
Fotoğraf Galerisi
Avrupa
St Pancras tren istasyonu , Londra, İngiltere
Tower Bridge , Londra, İngiltere
Yeni Peterhof tren istasyonu binası, 1857, Saint Petersburg , Rusya
Kuzey Amerika
Güney Amerika
Avustralya ve Yeni Zelanda
St Paul Katedrali, Melbourne , Avustralya
St Patrick Katedrali, Melbourne , Avustralya
Kutsal Kalp Katedrali, Bendigo , Avustralya
ChristChurch Katedrali, Christchurch , Yeni Zelanda
Otago Erkek Lisesi, Otago , Yeni Zelanda
Asya
Jakarta Katedrali , Endonezya
Dipnotlar
Referanslar
Kaynaklar
daha fazla okuma
- Christian Amalvi, Le Goût du moyen âge , (Paris: Plon), 1996. Fransız Gotik Uyanışı üzerine ilk Fransız monografisi.
- "Le Gothique retrouvé" avant Viollet-le-Duc. Sergi, 1979. Fransız Neo-Gotik ile ilgili ilk Fransız sergisi.
- Hunter-Stiebel, Penelope, Şövalyeler ve kuleler: Fransa ve Almanya'da Gotik canlanma , 1989. ISBN 0-614-14120-6
- Phoebe B Stanton, Pugin (New York, Viking Press 1972, © 1971). ISBN 0-670-58216-6
- Summerson, Sir John , 1948. Heavenly Mansions ve Mimarlık üzerine diğer makalelerde toplanan "Viollet-le-Duc and the rational point of view"
- Sir Thomas G. Jackson , Modern Gotik Mimari (1873), Bizans ve Romanesk Mimari (1913) ve Fransa, İngiltere ve İtalya'da üç ciltlik Gotik Mimari (1915)
|Wikimedia Commons, Gotik canlanma mimarisiyle ilgili medyaya sahiptir .|
- Victoria ve Albert Müzesi Stil Rehberi
- Basilique Sainte-Clotilde, Paris
- Tasarıma Göre Kanada: Parliament Hill, Ottawa Kütüphane ve Arşiv Kanada'da
- Kitaplar, Araştırma ve Bilgi
- Hamilton, Ontario Kanada'da Gotik Uyanış
- Proyecto Documenta'nın Valparaíso kiliselerindeki neo-Gotik öğeler için girişleri
- Toronto'nun Barınakları: Henry Langley'den Kilise Tasarımları