Korsanlar çok eskiden beri Akdeniz'i seçtiler. Dionysius bile bir zamanlar eski Yunan mitlerine göre esir oldular: bir aslana dönüştükten sonra, esirlerini parçaladı (onu bir tanrı olarak tanıyan dümenci hariç). Başka bir efsaneye göre, ünlü şair Arion, Ovid'in yaklaşık 700 yıl sonra yazacağı deniz soyguncuları tarafından denize atıldı (ancak bir yunus tarafından kurtarıldı): “Hangi deniz, Arion'un hangi ülkesi bilmiyor?” Şairin yola çıktığı Tarente şehrinde, yunusun üzerinde oturan bir insan figürünü tasvir eden bir bozuk para çıkarıldı.
Tarenta şehrinin sikkesi, MÖ 280-272 e.
MÖ XNUMX. yüzyılda Akdeniz korsanları o kadar çok sayıda ve o kadar iyi organize olmuşlardı ki, Crassus güçleri tarafından kuşatılmış Spartak ordusunun önemli bir bölümünü gemilerine inme fırsatına sahip oldular (büyük olasılıkla isyancıların lideri, düşmanların arkasındaki birlikleri karaya atmak istedi ve Sicilya'daki orduyu boşaltmak istemedi).
Guy Julius Caesar'ın kendisi korsanlar tarafından ele geçirildi ve Gnei Pompey korsanlara birtakım yenilgiler verdi, ancak bu “ticareti” tamamen ortadan kaldırmadı.
"Barbar sahili"
Orta Çağ'da Afrika'nın kuzeybatı kıyısı (Avrupalılar genellikle Barbary kıyısı olarak adlandırılır) bir istisna değildi. Buradaki ana korsan üsleri Cezayir, Trablusgarp ve Tunus'tur.
Andries van Ertvelt. Cezayir gemi Berber limanına girme
Bununla birlikte, Mağrip Müslüman korsanları, "istismarları" ve "başarıları" daha az şaşırtıcı değildir ve birçok yönden Karayip "meslektaşlarını" aşsalar bile, haydutlardan (Karayipler ve Meksika Körfezi'nde faaliyet gösteren korsanlar) çok daha az "bükümsüzdürler".
Mağrip ülkeleri modern bir harita üzerinde
Köle ticaretinden elde edilen gelirin önemli bir bölümünü alan bazı Mağrip korsanlarının fantastik kariyerleri bize yardımcı olamaz ama bizi şaşırtmaz.
Köle ticareti hakkında konuşurken, Kara Afrika ve kıyılarından Amerika'ya giden ünlü köle gemileri hemen hatırlanıyor.
Köle Gemisi “Diligent” (Diligent)
Ancak aynı zamanda sığırlar gibi Kuzey Avrupalılar da beyaz Avrupalılar satıyordu. Modern araştırmacılar, XVI'dan XIX yüzyıllara kadar olduğuna inanıyor. Konstantinopolis, Cezayir, Tunus, Trablus, Sale ve diğer şehirlerin köle pazarlarında bir milyondan fazla Hıristiyan satıldı. Cezayir esaretinde Miguel de Cervantes Saavedra'nın 5 yıl (1575'ten 1580'e kadar) harcadığını hatırlayın.
Katolik rahipler, Mağrip'in köle pazarındaki Hıristiyan esirleri kurtardı
Ancak bu talihsiz insana ek olarak, Kafa'nın pazarlarında Kırım Tatarları tarafından satılan yüz binlerce Slav da eklenmelidir.
Arap fethinden sonra Mağrip (“gün batımının olduğu yer” - Mısır'ın batısında Arap dilinde sadece Fas olarak adlandırılan ülkeler) İslam dünyasının ve Hıristiyan dünyasının çıkarlarının çatıştığı bir sınır haline geldi. Ve korsan baskınları, ticaret gemilerine saldırılar, kıyı yerleşimlerine karşılıklı baskınlar yaygınlaştı. Gelecekte, yüzleşme derecesi sadece arttı.
Akdeniz'in "satranç tahtası" üzerindeki güç dengesi
Korsanlık ve köle ticareti, her türlü Mağrip Barbary eyaletinin geleneksel ticaretiydi. Ancak elbette, Avrupa'nın Hıristiyan devletlerine direnemediler. Yardım Doğu'dan geldi - Akdeniz'in suları üzerinde yüce hüküm sürmek isteyen Osmanlı İmparatorluğu'nun hızla kazanma gücünden. Sultanları Barbar korsanlarını büyük bir jeopolitik "oyunda" yararlı bir araç olarak gördüler.
Öte yandan, genç ve agresif Kastilya ve Aragon, Kuzey Afrika'ya artan ilgi gösterdi. Bu Katolik krallıklar yakında birleşik bir İspanya oluşumunun başlangıcına işaret eden bir birlik yapacaklar. İspanyollar ve Osmanlılar arasındaki bu çatışma, İspanyol kral Carlos I Kutsal Roma İmparatorluğu'nun tacını aldıktan sonra zirveye ulaştı (İmparator Charles V oluyor): Elindeki kuvvetler ve kaynaklar artık büyük filoları savaşa atabilecek ve ordu. Kısa bir süre için Mağrip sahilindeki korsan limanlarını ve kalelerini ele geçirmeyi başardılar, ancak artık güçlerini koruyamadılar.
Titian. Charles V portresi
Ancak, V. Charles'ın güçlenmesi Fransızları korkuttu: Kral I.Francis Osmanlılar ile ittifak yapmaya bile hazırdı, sadece nefret ettiği imparatoru zayıflatmaya hazırdı - ve böyle bir ittifak Şubat 1536'da sonuçlandı.
Jean clouet. Francis portresi ben
Venedik ve Ceneviz cumhuriyetleri ticaret yolları için Osmanlılarla düşmanlık içindeydi, ancak düzenli olarak birbirleriyle savaşmalarını engellemediler: Venedikliler Türklerle 8 kez ve Cenevizlilerle 5 kez savaştılar.
Akdeniz'deki Müslümanların geleneksel ve imkansız düşmanı, Filistin'den ayrılarak önce Kıbrıs'ta (1291'den 1306'ya kadar) ve Rodos'ta (1308'den 1522'ye kadar) inatla savaşan Hospitallers Düzeni Şövalyeleriydi. Malta'da yerleşik. Portekizli hastaneler çoğunlukla Kuzey Afrika'nın Moors'ları ile savaştılar, Rodos'un hastanelerinin ana düşmanları Mameluke Mısır ve Osmanlı Türkiye'si ve Malta döneminde Mağrip Osmanlıları ve Korsanlarıydı.
Kastilya, Aragon ve Portekiz'in Genişlemesi
1291 gibi erken bir dönemde Castile ve Aragon, Mağrip'i, aralarındaki sınırın Muluya Nehri olacağı “etki bölgelerine” ayırmayı kabul etti. Batısındaki topraklarda (modern Fas), Castile, modern Cezayir ve Tunus devletlerinin topraklarının Aragon'a "gitti" olduğunu iddia etti.
Aragonlular ısrarla ve kasten hareket ettiler: sırayla Sicilya, Sardunya ve sonra Napoli Krallığı'na boyun eğdirerek Tunus ve Cezayir'i etkilemek için güçlü üsler aldılar. Kastilya Fas'a kadar değildi - kralları Reconquista'yı tamamladı ve Granada Emirliği'ni bitirdi. Portekizliler Kastililer yerine, Ağustos 1415'te Ceuta'yı (daha sonra Hospitallers müttefikleri gibi davrandılar) ele geçiren Fas'a ve 1455-1458'de geldi. - Beş Fas şehri daha. XNUMX. yüzyılın başında, Kuzey Afrika'nın Atlantik kıyısında Agadir ve Mazagan şehirlerini kurdular.
1479'da, Kastilya ve Aragon krallıkları arasında Isabella ve Ferdinand'ın düğününden sonra, yukarıda belirtilen sendika sonuçlandırıldı. 1492'de Granada düştü. Şimdi, Katolik kralların ve mirasçılarının ana hedeflerinden biri, Mağrip'in İspanya'ya karşı bir Müslüman saldırısı olasılığını dışlamak için sınır çizgisini zorlamak ve bazen sahil boyunca çok acı verici saldırılar yapan Barbar korsanlarıyla savaşmaktı (bu baskınlar çoğunlukla esirlerin yakalanması, Araplar "razziy" denir).
Kuzey Afrika'daki İspanyolların ilk müstahkem şehri Santa Cruz de Mar Pequeña'ydı. 1497'de Fas'ın Melilla limanı 1507 - Badis'te ele geçirildi.
VI. Alexander, iki bullasta (1494 ve 1495) Avrupa'daki tüm Hıristiyanları Katolik kralları “haçlı seferlerinde” desteklemeye çağırdı. 1480 ve 1509'da Portekizlilerle sözleşmeler yapıldı.
Osmanlı Taarruzu
Osmanlıların Batı Akdeniz'e geniş çaplı genişlemesi, Sultan Selim I Yavuz'un (Grozny) imparatorluğunun başında durması ve muhtemelen bu imparatorluğun en güçlü hükümdarı olan oğlu Süleyman Kanuni'nin (Yasama Görevlisi) yönetiminde devam etmesi ile başladı. Avrupa'da, Kanuni Sultan Süleyman veya Büyük Türk olarak bilinir.
Selim I Yalvaç
Melchior kamyoneti. Kanuni Sultan Süleyman'ın Portresi
1516'da I. Selim, Memeluke Mısır'a karşı bir savaş başlattı, 1517'de İskenderiye ve Kahire ele geçirildi. 1522'de yeni Sultan Süleyman, Rodos hastanesine son vermeye karar verdi. Mustafa Paşa (daha sonra Ahmed Paşa ile değiştirildi) Osmanlı limanlarının başına komutan olarak atandı. Kurdoğlu Müslüman ad-Din, üssü Bizerte olan çok ünlü ve saygın bir korsan ve özel olan onunla birlikte gitti. Bu zamana kadar, Türk hizmetine gitme teklifini zaten kabul etmiş ve “reis” unvanını almıştır (genellikle Osmanlı amirallerine bu kelime ile çağrılmıştır, Arapça'da “kafa, kafa” anlamına gelir). Ünlü Khair ad Din Barbarossa, daha sonra tartışılacak olan gemilerinden bazılarını gönderdi. Gemide askerlerle birlikte toplam 400 gemi Rodos'a yaklaştı.
"Kanuni Sultan Süleyman birlikleri tarafından Rodos kuşatması." Giovanni Vavassore tarafından gravür
Aynı yılın Aralık ayında, umutsuz direniş hastaneleri teslim olmaya zorlandı. 1 Ocak 1523'te Magister Villiers de l'Il Adam ve 180 bin kişi önderliğindeki emrin hayatta kalan 4 üyesi Rodos'tan ayrıldı. Bu adanın Sandjakbey'i Kurdoğlu Reis oldu.
Malta Şövalyeleri
Ancak 24 Mart 1530'da hastaneler büyük savaşın arenasına döndüler: Habsburg İmparatoru V. Charles, İspanya Krallığı ve İki Sicilya'nın vassalları, avlanma şeklinde yıllık “haraç” olarak tanınmaları karşılığında Malta ve Gozo adalarını sundu. şahin.
Malta modern Akdeniz haritası üzerinde
Malta ve Gozo
Piri Reis Denizi kitaplarından birinde Trablusgarp
Malta, Lepanto'daki (1571) ünlü deniz savaşına katıldı, 18. yüzyılın ilk yarısında Mısır, Tunus, Cezayir, Fas sahilinde XNUMX deniz zaferi kazandılar. Bu şövalyeler diğer insanların gemilerini ele geçirerek ve Müslüman topraklarına baskın düzenleyerek korsanlığı (corsa'yı, dolayısıyla “korsanları”) küçümsemediler.
Askeri bir seferin ardından amiral gemisi kaderinin La Valletta limanına dönüşü
Ancak Hıristiyanların muhaliflerinin kendi kahramanları vardı.
Büyük Korsanlar ve Amiraller Mağrip
XNUMX. yüzyılın başında, İslam Mağrip'in iki büyük korsan amirali yıldızları yükseldi. Bunlar, Midilli adasının yerlileri olan Aruj ve Khizir kardeşlerdi, burada Türk veya Arnavutlardan daha fazla Yunan kanı vardı. Her ikisi de "Barbarossa" (kırmızı sakallı) takma adı altında biliniyor, ancak sadece Hıristiyanların ona Khizira adını verdiğine inanmak için iyi bir neden var. Ve ağabeyine Baba Aruj (Papa Aruj) adı verildi.
Papa arouj
Oruç-Reis
Aruj, 16 yaşında bir Osmanlı savaş gemisi için gönüllü olan ünlü olan ilk kişi oldu. 20 yaşındayken hastaneler tarafından yakalandı ve onlar tarafından Rodos'a getirildi, ancak kaçmayı başardı. Bundan sonra, Türkleri Türklerde özgür bir avcının, korsanın zor bir payını tercih ederek askeri disiplin sözleşmelerine bağlamamaya karar verdi. Gemisinin mürettebatını isyan eden Aruj, kaptanı oldu. Üssünü, ünlü Tunus emirinin kendisine “kiraladığı” bilinen “turist” adası olan yakalanan üretimin% 20'si karşılığında kurdu (daha sonra Aruj, “komisyonu”% 10'a indirmeyi başardı). 1504 yılında, küçük bir safra düzenleyen Aruj, sırayla, Papa II.Juli'nin iki savaş kaderini yakaladı ve bu da onu tüm sahilin kahramanı yaptı. Ve 1505'te bir şekilde 500 asker taşıyan bir İspanyol gemisini ele geçirmeyi başardı - hepsi köle pazarlarında satıldı. Bu, İspanyol makamlarını Oran yakınlarındaki Mers al-Kebir kalesini ele geçirmeyi başaran bir deniz seferi düzenlemeye teşvik etti - ama bu İspanyolların sonu idi. Sadece 1509'da İspanyollar Oran'ı ve sonra 1510'da Bugia ve Tripoli limanını yakalamayı başardılar, ancak Djerba adasında yenildiler. 1514 yılında Bugia'yı kurtarmak için yapılan bir girişim sırasında Aruj elini kaybetti, ancak bazı yetenekli ustalar onun için birçok hareketli parçanın olduğu gümüş bir protez yaptı ve Aruj sonsuz baskınları olan rakipleri rahatsız etmeye devam etti. Yanında, 1515'te savaşta ölen kardeşleri olan İshak ve yüksek şöhreti henüz gelmemiş olan Khizir vardı.
1516'da Aruj Moritanya hükümdarı Şeyh Selim el-Tumi'nin yardımına geldi: İspanyollar tarafından inşa edilen Penon kalesini yakalamak gerekiyordu. O zaman almak mümkün değildi - görev sadece küçük kardeşi Khayr ad-Din için mümkün oldu. Ancak Aruj, kendisinin iyi bir emir olacağına karar verdi. Havuzda aşırı saf bir müttefiki boğdu, sonra - bu vesileyle öfke ifade edenleri idam etti - sadece 22 kişi. Cezayir Emiri'ni ilan eden Aruj, Osmanlı Sultanı I. Selim'in gücünü ihtiyatla tanıdı.
Bundan sonra, 30 Eylül 1516'da, sahte bir şekilde geri çekilmek, Diego de Vera komutasındaki önemli İspanyol birliklerini yendi - İspanyollar öldürülen ve yaralanan üç bin askeri kaybetti, yaklaşık 400 kişi yakalandı.
1517'de Aruge, Tlemcen'i süpüren internecine savaşına müdahale etti. Ana yarışmacı Muley bin Hamid'in ordusunu yendikten sonra Mulyay-bu-Zain'in padişahını ilan etti, ancak birkaç gün sonra hem kendisini hem de yedi çocuğunu kendi türbanlı ceketlerine astı. Mayıs 1518'de Mulei ben Hamid'in desteklediği İspanyollar Tlemcen'e yaklaştığında, şehirde bir ayaklanma başladı. Aruj Cezayir'e kaçtı, ancak ekibi Salado Nehri tarafından geçti. Aruj'un kendisi zaten diğer tarafa geçti, ancak ortaklarına geri döndü ve eşit olmayan bir savaşta onlarla birlikte öldü. Kafası, değerli bir kupa olarak İspanya'ya gönderildi.
XX yüzyılda, Türkiye'de, bu korsanın adı denizaltı sınıfı - "Aruj Rais" olarak adlandırıldı.
Türk denizaltı TCG Oruç Reis, 1942
İspanyollar uzun süre sevinmedi, çünkü Aruj'un küçük kardeşi Khizir (genellikle Khair ad-Din olarak adlandırılır) canlı ve iyiydi. Bu arada, arkadaşı daha önce bahsettiğimiz Kurdoğlu-reis'di, hatta oğullarından birini onuruna bile adlandırdı - ona Khizir adını verdi.
Hyr ad Din Barbarossa
Hyr ad Din Barbarossa
Arujah kardeşi derhal Türkiye'nin Cezayir Sultanı olarak vassal olduğunu ilan etti ve Selim onu böyle tanıdım, onu bir balya makinesi atadı, ancak, her ihtimale karşı, hem “kafirlerle” savaşlara yardım etmek ve kontrol etmek için iki bin Yeniçeri gönderdi: Evet, erken korsan ve aslında çok bağımsız hissetmedim.
1518'de bir fırtına Sicilya Hugo de Moncada Valisi komutasındaki Barbarossa'nın Cezayir'i İspanyol filosundan korumasına yardımcı oldu: 26 düşman gemisinin batması sonrasında (yaklaşık 4 asker ve denizci öldürüldü), İspanyolların kalıntılarına saldırdı filoneredeyse tamamen yok ediyordu. Bundan sonra, Hyr ad-Din sadece Tlemcen'i fethetmekle kalmadı, aynı zamanda Kuzey Afrika kıyısında bir dizi başka şehri de işgal etti. Cezayir'de Barbarossa yönetiminde tersaneler ve dökümhaneler ortaya çıktı ve 7'e kadar Hıristiyan kölesi, onu güçlendirmek için çalışmaya katıldı.
Sultan Barbarossa'nın güveni tam olarak haklı çıktı. Aslında o sadece bir korsan değil, aynı zamanda Osmanlı İmparatorluğu'nun çıkarları doğrultusunda hareket eden “privatirsky” (“özel”) filonun amiraliydi. Düzinelerce gemi komutasındaki deniz yolculuklarında yer aldı (sadece “kişisel filosunda” gemi sayısı 36'ya ulaştı): bunlar artık baskın değil, ciddi askeri operasyonlardı. Khizir-Khayr al-Din kısa süre sonra ağabeyini aştı. Onun gönderilmesinde Turgut (bazı kaynaklarda - Dragut, bir sonraki makalede açıklanacak) gibi otoriter kaptanlar vardı, belli bir Sinan, "Smyrna'dan Yahudi" lakaplı (1544'te Elba valisini onu esir almaya "ikna etmek" için) yıl tüm adayı tahrip etti) ve "Devil's Scourge" (Kaha Diabolo ") takma adı olan Aydın-reis.
1529'da Aydın Reis ve belirli bir Salih, 14 safralı bir filoya liderlik etti: Mallorca'yı yağmaladı ve İspanya sahillerine saldırdılar, geri dönerken Amiral Portunado'nun 7 Ceneviz kaderinden 8'sine bindiler. Aynı zamanda, “İspanyol krallarının gücünden kurtulmak isteyen” birkaç düzine varlıklı Mariskan, Cezayir'e “boşaltıldı”.
Aynı yıl, Barbarossa nihayet Peñon adasındaki İspanyol kalesini ele geçirerek Cezayir limanını kilitledi ve düştükten 2 hafta sonra, içinde malzeme bulunan birçok nakliye gemisinin bulunduğu yaklaşan İspanyol filosunu yenmek için yaklaşık 2 denizci ve asker ele geçirildi. Bundan sonra, 500 yıl boyunca Hıristiyan köleler, bu adayı anakaraya bağlayan görkemli bir koruyucu taş iskele inşa ettiler: şimdi Cezayir, Mağrip korsan filolarının tam teşekküllü bir üssü haline geldi (daha önce gemilerini Cezayir limanına sürüklemek zorunda kaldılar).
1530'da Barbarossa herkesi bir kez daha şaşırttı: Sicilya, Sardunya, Provence ve Ligurya kıyılarını tahrip ederek, kış için Balear Adaları'ndaki yakalanan Cabrera kalesinde kaldı.
Akdeniz haritasında Balear Adaları
Cezayir'e dönünce ertesi yıl Malta filosunu yendi ve İspanya, Calabria ve Puglia kıyılarını harap etti.
1533 yılında, 60 gemiden oluşan bir filo başında Barbarossa, Reggio ve Fondi'nin Calabrian şehirlerini görevden aldı.
1534 Ağustos'unda Yeniçeriler tarafından desteklenen Khayr ad-Din filosu Tunus'u ele geçirdi. Bu ayrıca 1528 yılında imparatorluğa katılan Ceneviz amiral Andrea Doria'yı işgalcileri kovmak için talimat veren Sicilyalı Charles V'yi de tehdit etti. Doria zaten Türklerle savaşmak için iyi zaman geçirdi: 1532'de Patras ve Lepanto'yu ele geçirdi, 1533'te Coron'daki Türk filosunu yendi, ancak henüz Barbarossa ile savaşta tanışmamıştı.
Bu büyük keşif, Peru'yu fetheden Francisco Pizarro'dan alınan fonlarla finanse edildi. Papa III.Paul, I.Francis'i Habsburg'larla savaştan kaçınmaya söz vermeye zorladı.
Güçler açıkça eşitsizdi ve Haziran 1535'te Barbarossa Tunus'tan Cezayir'e kaçmak zorunda kaldı. Tunus'un yeni hükümdarı Mulei Hassan kendini Charles V'nin vassalı olarak tanıdı ve haraç ödeyeceğine söz verdi.
Barbarossa, Minorka adasında, Amerika'dan dönen Portekiz kalyonunun yakalandığı ve 6 kişinin yakalandığı bir saldırı ile cevap verdi: bu köleleri, karşılık olarak, imparatorluk filosunun komutanı ve Afrika'nın emirlerinin emirini "atanan Sultan Süleyman'a verdi. .
1535'te İspanya Kralı I. Carlos (Kutsal Roma İmparatorluğu V. Charles imparatoru) Ceneviz amiral Andrea Doria'nın komutası altında Barbarossa'ya karşı bir filo gönderdi.
Andrea Doria, portre, Avusturya Milli Kütüphanesi
Mart 1913'te başlatılan İtalyan savaş gemisi Andrea Doria, 1956'ya kadar İtalyan filosunun bir parçasıydı.
Andrea Doria, Paxos adası yakınlarında birkaç savaş kazanmayı başardı, Vali Gelibolu filosunu yendi ve 12 kadırıyı ele geçirdi. Bu savaşta bacağından yaralandı, Fransa'nın müttefiki olarak görev yapan Barbarossa, Tunus'taki Bizerte limanını ele geçirdi: Bu Türk deniz üssü artık Venedik ve Napoli'nin güvenliğini tehdit etti. Venedik Cumhuriyeti'ne ait İyonya ve Ege Denizi adalarının birçoğu da “emir emiri” nin darbesi altında kaldı. Sadece Korfu direnmeyi başardı.
Ve 28 Eylül 1538'de, 122 gemiye sahip olan Khair ad Din Barbarossa, Papa III.Paul (156 savaş gemisi - 36 papalık, 61 Ceneviz, 50 Portekiz ve 10 Malta) tarafından toplanan Kutsal Lig filosuna saldırdı ve onu yendi: battı 3, 10 yandı ve 36 düşman gemisi ele geçirdi. Yaklaşık 3 bin Avrupalı asker ve denizci ele geçirildi. Bu zafer sayesinde Barbarossa üç yıl boyunca aslında Akdeniz'in efendisi oldu.
Umed Behzad. "Preveza Savaşı." Denizcilik Müzesi, İstanbul
1540'da Venedik savaştan çekildi ve Osmanlı İmparatorluğu'na İyonya ve Ege Denizi, Morea ve Dalmaçya adalarının yanı sıra 300 bin altın dükkânın katkısını ödedi.
İmparator Karl, sadece 1541'de Alba Dükü'ne emanet ettiği 500 gemiden oluşan yeni bir filo kurmayı başardı. Dük ile birlikte Amiral Doria ve sadece bir yıl önce Meksika'dan Meksika'ya dönen ünlü Hernan Cortes, Marquis del Valle Oaxaca vardı.
23 Ekim'de, birlikler Cezayir'in yanına iner inmez, “öyle bir fırtına, silahları boşaltmanın imkansız olduğu kadar değil, aynı zamanda on üç ila on dört kalyon da döndü” (Kardinal Talavera).
Bu fırtına 4 gün boyunca azalmadı, kayıplar korkunçtu, 150'den fazla gemi battı ve 12 bin asker ve denizci öldü. Depresif ve cesareti kırılmış İspanyollar artık Cezayir'deki savaşı düşünmedi. Kalan gemilerde denize gittiler ve sadece Kasım sonunda güçlükle dövülmüş filosu Mayorka'ya yaptı.
Osmanlılara ve Barbar korsanlarına karşı mücadelede Avrupa hükümdarları oybirliği göstermedi. Türklerin birliklerini taşımak için İtalyan devletlerinin gemilerini serbestçe kiraladıkları durumlar var. Mesela Sultan I. Murad, taşınan her kişi için Cenevizlilere bir düka ödedim.
Kral I.Francis, tam anlamıyla tüm Hıristiyan dünyasını şok etti, sadece Osmanlılarla bir ittifak kurmakla kalmadı, aynı zamanda Khayr ad-Din Barbarossa'nın filosunu 1543'te Toulon'a kışlamak için yerleştirmesine izin verdi.
Toulon Barbarossa Filosu. XNUMX. Yüzyıl Gravür
O zaman, yerel nüfus şehirden çıkarıldı (terk edilmiş mülkü korumak ve korsan gemilerinin mürettebatına hizmet etmek için belirli sayıda erkek hariç). Şehir katedrali bile camiye dönüştürüldü. Fransızlar adına, bu Nice'i yakalamadaki yardım için bir minnettarlık hareketiydi.
Osmanlılarla bu ittifaka özel bir ateş, bundan önce Francis'in Papa VII. Clement'in bir müttefiki ve Fransa'nın “kralı” ve Avrupa'da pek çok kişinin “Mohammedans” ile karşı karşıya gelmesinde Hıristiyan dünyanın kalesini kabul ettiği Charles V'a karşı Roma papazıydı. Kutsal Roma İmparatorluğu'nun imparatoru olarak, VII. Clement'in kendisi taç giydi.
Misafirperver Toulon'da kışlayan Khair ad Din Barbarossa, 1544'te Calabria sahilindeki filosunu indirerek Napoli'ye ulaştı. Yaklaşık 20 bin İtalyan yakalandı, ama amiral bunu biraz aştı: baskınının bir sonucu olarak Mağrip'teki kölelerin fiyatları o kadar düştü ki kârlı bir şekilde satılamadılar.
Barbarossa “Muhteşem Yüzyıl” dizisinin izleyicileri tarafından böyle görüldü
Bu, ünlü korsan ve amiralin son deniz operasyonuydu. Yaşamının son yıllarında, Khair ad Din Barbarossa Konstantinopolis'teki kendi sarayında, Haliç kıyılarında inşa edilmiş. Alman tarihçi Johann Arkhengolts, belirli bir Yahudi doktorun eski amirale rahatsızlıklarını “genç bakirelerin vücutlarının sıcaklığı” ile tedavi etmesini tavsiye ettiğini iddia ediyor. Görünüşe göre, bu aesculapius, bu tedavi yöntemini Eski Ahit Krallarının Üçüncü Kitabı'ndan öğrendi, bu da Avisaga'nın genç kızı nasıl "onu yatakta ısıtan" 70 yaşındaki Kral Davut'a nasıl bulunduğunu anlatıyor. Yöntem elbette çok hoş, ama aynı zamanda yaşlı amiral için çok tehlikeliydi. Ve "terapötik doz" açıkça aşılmıştır. Çağdaşlara göre, Khair ad Din Barbarossa hızla çöktü, genç kızların sayısız vücudunun baskısına dayanamadı ve 1546'da (80 yaşında) öldü. Onun pahasına inşa edilen türbe camisine gömüldü ve Konstantinopolis limanına giren Türk gemilerinin kaptanları, uzun süre yanından geçerek, ünlü amiralin onuruna havai fişek verme görevini düşündü. Ve 1910. yüzyılın başında, XNUMX'da Almanya'dan satın alınan bir filo zırhlısı (eski "Elector Friedrich Wilhelm") adını aldı.
Filo zırhlısı "Seçmen Friedrich Wilhelm", 1902
O sırada Almanya'dan Türkler tarafından satın alınan ikinci zırhlıya (Weissenburg), çeşitli zamanlarda Cezayir Bayeri ve Akdeniz'in komutanı Djerba, sanjakbei ve Paşa Tripoli'nin komutanı olan Cerba Reis'in yoldaşı Turgut Reis, adını aldı
Torgud Reis Filosu Armadillo
Osmanlı filosunun Kapudan Paşası haline gelen bu şanslı korsan ve bir sonraki makalede diğer büyük İslami amiraller hakkında konuşacağız.