Dil bölünmesi, Vatikan ve hizmetçilerinin, yüzyıllarca süren savaşların ardından “Mesih'in şövalyeleri” nin saldırganlığıyla başladı; Orta ve Kuzey Avrupa'daki Slavların uygarlığı tahrip edildi, Çekler ve Kutuplar yağlandı. Sonra Doğu Slavlara dönüş geldi - XIV. Yüzyıldan itibaren, Güney-Batı Rusya Polonya ve Litvanya tarafından ele geçirildi. Daha sonra Rzeczpospolita ile birleşti. Rus halkını parlatmaya ve zenginleştirmeye başladıkça, Lehçe kelimeler yerel lehçelere tanıtılmaktadır. Rus-Rusların kimliğini çarpıtarak, Ukrayna-Maro ve Belarus etnik grupları oluşturuldu. Şu anda bile, Küçük Rusya, Büyük Rusya ve Belarus lehçeleri, Rusların Üstünlüğüyle aynı dilin çeşitleri olarak kalmaya devam ediyor ve Büyük Ruslar, Küçük Ruslar ve Belaruslar tek bir Rus halkını oluşturuyor. Örneğin, Büyük Kutuplular, Malopolyans ve Mazury, Polonya halkını oluşturur.
"Eski Rus halkından" izole edilen sözde "üç kardeşçe ulus" teorisi daha sonra yaratıldı. Aralarında farklılıklar var, ancak yüzeysel, yüzeysel, her şey çok özdeş, fark, Polonyalı klanlar veya Almanya'daki Prusyalılar, Saksonlar ve Bavyeralılar arasındakilerden daha küçük.
19. Yüzyılda Küçük Rusya'da Rus-Ukrayna iki dilliliği yoktu, edebiyat konuşması ve popüler lehçeler barış içinde bir arada var, henüz siyasallaştırılmadılar. Rus ve Polonya kültürleri ve dilleri arasında bir mücadele vardı. Polonyalı aydınlar, Sağ Bankası ve ideal olarak Sol Bank Ukrayna, Beyaz Rusya'yı içeren Polonya-Litvanya Topluluğu'nu restore etmeyi hayal ediyordu. Bunun için bu planlara katkıda bulunacak "yerel direniş", "beşinci bir sütun" oluşturulması gerekiyordu.
İlk başta, Ukraynalılar bir kaltak oynamak istedi, bu amaçla Ukraynalı serfler için Polonyalı okullar, Küçük Rusların çocuklarına Polonyalı ve Polonyalı kültür ruhu içinde öğretilen özel okullar yarattı. Polonya edebiyatı özel bir “Ukraynalı okul” yarattı, yazarları Küçük Ukraynalılar hakkında özel bir millet, Polonya halkının bir dalı olarak yazdı. Ancak proje beklenen sürgünleri üretmedi, Küçük Rusların Polonyalı çubuklarının yol açtığı kızgınlıklar çok büyüktü ve Polonyalı centilmenler kendi buzdolaplarıyla birleşmek istemediler.
Hedeflerin vektörü değişti - Ukraynalılar özel bir insanın ruhuyla büyüdü, görev General Miroslavsky tarafından kuruldu: “Rusya'nın kalbinde Dinyeper ve Don'a ateş ve bomba atalım. Onları yok etmelerine izin verin. Rus halkında nefreti ve tartışmaları şişirmek. Ruslar kendilerini kendi pençeleriyle yırtacaklar ve büyüyüp güçleneceğiz. ” Bu yönü adını aldı - Ukraynophilism, "Ukraynalı" entelijensiya ekimi özel önem verildi. “Ukraynalıların” Muskovitler tarafından köleleştirilmiş, “özel” bir dilleri, “özgün” kültürleri, vb. Olmaları yönünde özel bir insan oldukları sürekli olarak önerildi. Prensip olarak, modern ukropatriot'un tüm ideolojik programı, Orta Çağ'da Vatikan tarafından ve onun aracıyla, gücünde önemli bir Batı Küçük Rusya'nın parçası olan Avusturya-Macaristan tarafından desteklenen Polonya tarafından geliştirilmiştir. Ancak, o zamanlar bu propagandaya çok az insan düştü, medya henüz o kadar gelişmedi, çalışmalar çok yavaş ilerliyordu.
Bu nedenle, 19'un sonunda - 20 yüzyılların başında, Batı Rus topraklarının Galiçya, Bukovina, Transcarpathia sakinleri bile kendilerini Ruslardan ayırt etmedi ve anadili Ruscayı tanımadı. O zamanlar Viyana, Balkan Yarımadası'nda Rusya ile çatışıyordu ve Pan-Slavik fikirlerinin Rus İmparatorluğu'nda benimsenmesinden korkuyordu. O zaman "patchwork imparatorluğu" yıkılma tehlikesiyle karşı karşıya kaldı. Avusturyalı yetkililer Rus birliğinin konularını kesmek için ellerinden geleni yaptılar: 1822 bile yıl içinde Rus kitaplarını ithal etmekten men edildi ve Galiçya, Bukovyalı, Ugra Rus'ta Rusların kendi bilincini yok etmek için amaçlı çalışmalar yapıldı. 1848 yılında, Avrupa Devrimleri sırasında, Galiçya'daki Avusturya yönetiminin başı, Kont F.S. Ve Galyalılar kendilerini bağımsız bir ulus ilan ederse, Viyana'nın işbirliğine ve yardımına güvenebilirler. Sonuç olarak, şöyle bir ifade ortaya çıktı: “Biz Rus değiliz, biz ruteniz”, “Ruthenyalı” bir millet, kendi dilini yaratacak şekilde ortaya çıktı. Viyana, daha fazla strateji için iki seçenek düşünüyordu: Galyalılar "ruten" den dönmeye devam etmek ya da onları Küçük Rusya ile birleştirip "Küçük Rus" insanlar yaratmak. Sonunda Küçük Rus ulusunu yaratmaya karar verdiler.
İlginçtir ki, Macaristan'da bir devrim patlak verdiğinde ve Viyana Nicholas'tan benden bastırmasına yardım etmesini istedi, Rusya birlikler gönderdi ve Karpatlar'dan geçti. Yerel Ruslar kardeşleriyle bir coşkuyla buluştu, birçoğu Rus İmparatorluğu'nun anı kullanacağını ve onları üyeliğe dahil edeceğini umuyordu, ancak umutları gerçekleşmedi. Bu, Avusturya imparatorluğunu koruyan bir imparatorluk hataydı, Kırım Savaşı sırasında, savaşın eşiğinde düşmanca tarafsızlık politikası izleyerek “arkadaki bıçağı bıçaklamak” için yavaşlamayan en kötü düşmanımızı kurtardık. Aynı zamanda, Batı Ruslar üzerindeki baskı arttı: Rus gazeteleri kapatıldı, halka açık rakamlar bastı ve onları Büyük Rusya'nın Galiçya Rusya ile birliği fikrinden vazgeçmeye zorladı.
Galiçya sakinleri arasında, ücret ve kariyer artışı uğruna Viyana planını uygulamaya hazır olan birkaç ahlaksız insan bulundu. “Genç Rusya” hareketi yaratıldı, Büyük Ruslar, Küçük Ruslar ve Belarusların birliğini tanıyan eski Rus partisinin aksine, “Ruthenyalılar” birliğini sadece Küçük Ruslarla tanıdı. Galiçya'daki Franz Josef valisi A. Goluchowski şunları söyledi: “Rusyna'nın Rusyna'ya gitmesini sağlayın, böylece kendilerini yok edebilsinler”. Ancak genel olarak, Batılı Rusları ayırma ve özel insanlar yaratma politikası yerel halkın desteğiyle karşılanmadı, az sayıda kişi tarafından kabul edildi. Bu nedenle, Avusturya makamları "Ukrayna" bir millet oluşturmak için Polonyalılarla işbirliği yapmak zorunda kaldılar.
Zaten 20 yüzyılda, V. Bonchkovsky’nin Y. Pilsudsky’nin yardımcısı, doğada “Ukrayna” bir millet olup olmadıklarını umursamadıklarını söyledi: “Ukraynalılar olmasaydı, ancak ulusal bir bilince ulaşması için yardım etmeleri gerekirdi. Neden ve neden? Çünkü doğuda 90 milyon Büyük Rus ve ayrıca 40 milyon Küçük Rus ile uğraşmamak, kendi aralarında bölünmeyen, ulusal olarak bir araya gelmek. ” Viyana'nın 20 yüzyılın başından itibaren gerçekleştirdiği finansal yatırımlarla Küçük Rusya'da (Kiev, Poltava, Kharkov ve diğer şehirlerde) Ukrayna dili gazeteler ve yayın evleri oluşturuldu. Düzinelerce, “Ukrayna dili” nin yüzlerce propagandacısı ve “Ukrayna” fikri ortaya çıktı, Büyük Savaşın arifesinde Rus İmparatorluğu'nda gerçek bir sabotaj çalışması yapıldı. İmparatorlukta düşmanın faaliyetlerini durduracak olan KGB ve Beria’nın hiçbir emsali olmaması üzücü. Sonuç olarak, “Ukraynalı milliyetçiler”, Rusya İmparatorluğu'ndaki binayı tahrip etmek için yaratılan sayısız seçimden biri oldu.
Doğru, Batı'da, Lehçe, Almanca ve basitçe yapılan kelimelerin dahil olduğu batı lehçelerinden oluşan “rіdna mova”, bir şekilde anlaşıldı, sonra Küçük Rusya için bu dil bir abrakadabraydı. İnsanlar basılı kitapları ve gazeteleri anlamadılar. Dil “kabinde” yaratılmış “ölü” idi - şu anda süreç devam ediyor, gözlerimizin hemen önünde bir sözcük karışımı vardı.
Böyle tarih proje "Ukrayna", "Ukrayna dili", Vatikan, Avusturya ve Polonya "dolaplarında" oluşturulan "Ukraynalılar" halkı. Rusların bekar insanlarını bölmek için parçalarını bir araya getirin, zayıflatın, parçalarını emin, Batı projesine özümseyin.
Kaynak:
Rusca olmayan Karevin A. Rus. M., 2006.
http://runivers.ru/lib/book3091/9735/