

1914'de Harp ilan edildi. Ruslar Erzurum'a doğru ilerlerken biz Tortum'un Derinkığ köyünde oturuyorduk. Rusların yaklaştığını duyunca köy halkından 10 ev her şeyimizi geride bırakarak İspir'in Kompus köyüne göçtük. Mevsim kıştı. Orada 17 gün kalmıştık ki, Rusların yakında olduğu haberi geldi. Çok ağır bir kış günü Bayburt'a gittik. Yol boyunca bir lokma yiyeceğimiz yoktu. Açlıktan ve çaresizlikten ayaklarımızdaki çarıkları ıslatıp yedik. Bir taraftan Ruslar, diğer taraftan Ermeniler halkı kırdığı için Bayburt'ta fazla duramadık. Yine bir gece köyümüze dönmeye karar verdik. Köyümüzün Karabey yaylasına gelip oradaki ahırlarda üç ay kaldık. Bu yolculuk esnasında bir çokları da öldü. Bahar gelince köye indik. Köy denilecek hali yoktu. Bıraktığımız mallar yok olmuş, her taraf harabeye dönmüş, hatta evlerin damları bile sökülüp yakılmıştı. Eli silah tutan bütün erkekler esir edilmiş, kadınların bir kısmı öldürülmüş, bir kısmı ise korkunç olaylar karşısında çıldırmıştı. Türk ordusu düşmanı yenerek bizi kurtardı.
|Kaynak: Erzurum'da Ermeni Olayları (1918-1920) (Hatıralar-Belgeler-Kazılar)-Betül ASLAN|