Son yıllarda, yurttaşlarımız arasında kaktüslere olan sevgide keskin bir artış oldu. Bilgisayarlardan gelen zararlı radyasyonu emdiklerine, havayı dezenfekte ettiklerine, mikro iklimi normalleştirdiklerine inanılıyor - bu büyük bir hatadır, aslında, bilgisayarınızın yakınında, yeşil evcil hayvanınız, hafif bir ışık, su ve yararlı maddeler sıkıntısı yaşamaya başlayacağı için basitçe yavaşça kaybolur.
morfoloji
Bilim adamları, ilk kaktüslerin, binlerce yıl boyunca mevcut iklim koşullarına uyum sağladıkları ve hem metabolik süreçlerin görünümlerine hem de özelliklerine adapte ettikleri Amerikan kıtalarında ortaya çıktıklarına inanıyorlar. Dünyada kaktüsler gibi suyu depolayabilecek ve rezervlerini yıllarca kullanabilecek başka bitki yok.
Kaktüs, kurak çöl koşullarında özellikle sert uyum sağlar - dokularındaki nem tüketimini en aza indirgemek için, kaktüsler oldukça yoğun bir cilt oluşturmak için adapte olmuştur ve fotosentez sırasında salgılanan hücresel meyve suyu, bitkinin optimum su-tuz dengesini korumasına izin veren viskoz bir yapıya sahiptir. Bilim adamları hala kaktüslerin kökeni konusunda bir fikir birliğine sahip değiller, ancak bu, yetiştiricilerin evde büyümesi ve üremesi oldukça kolay olan birçok yeni çeşit geliştirmesini engellemedi.
Bu nedenle, kaktüsler hakkında konuştuğumuzda, derhal, yaramaz bebeklerin ve evcil hayvan sahiplerinin annelerinin çoğunun endişe durumuna girebilen dikenli küresel bir bitki hayal ediyoruz. Bununla birlikte, uygulamada, bitki tam anlamıyla çok çeşitli boyutları ve şekilleri ile vurur. Ve bu arada, dikenler kaktüslerin zorunlu bir özelliği değildir. Doğada, yeşil kısmı tamamen pürüzsüz olan örneğin Rebucius örnekleri vardır.
Sapın şekli çoğunlukla silindirik, disk şekilli veya mum şeklindedir. Daha az yaygın olarak, apikal büyüme noktasının yanı sıra canavarca büyümenin bir sonucu olarak ortaya çıkan atipik çeşitler bulunabilir - bu durumda bitkinin oldukça fazla miktarda yanal sürgünleri vardır. Bu tür formların nedenleri henüz belirlenmemiştir. Bazı türler ahşap gövdeye ve en sıradan türden yeşilliklere sahip olabilir.
Kaktüsler yavaş bir büyüme oranı ile karakterizedir, ancak ömürleri son derece yüksektir - doğada birkaç yüz yıl yaşayan bitkiler vardır, 10 yıllık minimum ömür Freyla cinsinin kaktüsleri için tipiktir.
2 ana kaktüs çeşidi vardır.
çöl
Bu tür bitkilerin büyük çoğunluğunda, gövde bir su deposu görevi görür, ancak burada da olağandışı bir mekanizmaya göre fotosentez yapılır: karbonat güneşin ilk ışınlarından önce yapraklara bağlanır ve gün boyunca gerekli besinlerin üretiminde aktif bir rol alır.
Genellikle çöl çeşitlerinin sapları nervürlüdür , bu yapı nedeniyle bitki su miktarına bağlı olarak boyutunu değiştirebilir ve ayrıca aşırı ısınmadan koruyan hafif bir gölge oluşturabilir.
Çiy, sis ve nadir yağmurlar ile ıslanan, dünyanın üst katmanından su emmenize izin veren yüzey tipinin kök sistemi.
Tropikal kaktüsler
Bu bitkiler, yaprak dökmeyen sıcak ormanlarda yaşadıkları Güney Amerika'dan geliyor. Bu yüzden çok daha sıcak ve su severler. Çoğu durumda, bu kaktüsler epifitler haline gelir, yani diğer bazı bitki türlerinde büyürler. Kural olarak, uzun asılı sapları vardır ve ince, yumuşak ve bazen göz iğneleri için tamamen görünmez.
Bu tür bitkilerin ayırt edici bir özelliği, suyu havadan yakalamak ve ağaç kabuğuna tutturmak için kullanılan hava kökleri oluşturma yeteneğidir.
Evde, özel bakım gerektirmeyen çoğunlukla çöl çeşitleri yetiştirilir. Çoğu zaman daire ve ofislerde Gimenokallis kaktüslerinin yanı sıra Akantokalitsium ve Ekhinofossulokaktus'u bulabilirsiniz.
Etli ile arasındaki fark nedir?
Birçoğu kaktüslerin ve sulu meyvelerin aynı kavramlar olduğuna inanıyor. Bu tamamen doğru değil. Gerçek şu ki, "etli" terimi, kurak bir habitatta yaşam koşullarına adapte olan herhangi bir bitkiyi ifade eder. Aynı zamanda, içlerinde su biriktirme yöntemi çok farklı olabilir - bazılarında neredeyse hiç yaprak yoktur ve gövdelerde nem birikir, diğerleri ise tam anlamıyla etli, oldukça büyük tabakalarla saçılır.
Sulu meyvelerin ikinci özelliği, bitkiyi doğrudan güneş ışığından ve kuru rüzgardan etkili bir şekilde koruyan karışık saç, diken veya kıl tabakasının kalın bir örtüsüdür. Bu işaretlere uygun olarak, kesinlikle tüm kaktüsler sulu meyvelerle ilişkilendirilebilir. Kategoriler arasındaki fark, kaktüslere ek olarak, sulu meyvelerin diğer bitki kategorilerini - aloe, Kalanchoe, Crassula, Haworthia ve benzeri - içermesidir.
Başka bir deyişle, her kaktüs etli, ancak her etli bir kaktüs değil.
Doğada yayıldı
Daha önce de belirtildiği gibi, kaktüslerin doğum yeri Kuzey ve Güney Amerika olarak kabul edilir, ancak doğada dünyanın başka köşelerinde bulunabilirler. Örneğin, bu bitkilerin belirli çeşitleri Avrupa ülkelerinde ve Akdeniz'de yetişir. Afrika tropik ve Madagaskar ormanlarında, çok çeşitli tür ve formların kaktüslerini bulabilirsiniz. Son zamanlarda, bu egzotik bitkiler ülkemizin güney bölgelerinde ve Kuzey'de sera bitkileri olarak yetiştirilmektedir.
Genellikle floranın bu olağandışı temsilcileri arazinin tipik bir özelliği haline gelir ve ortadan kaldırılması zordur. Örneğin, dikenli armutlar Avustralya anakarasında yaşar ve Amerika'da kaktüsler engin bölgede kuzey enleminin 56. paralelinden güneyin 54. paraleline kadar her yerde bulunur. Sadece Meksika'da, dünyanın 2.000 çeşit kaktüsünün yaklaşık 1.000'ini bulabilirsiniz. Ayrıca, Yalta ve Kırım civarında bu sulu meyvelerle tanışabilirsiniz.
Bazı çeşitler çok daha sert iklimlere sahip bölgelerde yetişir - örneğin, koyu dikenli inciri dikenli armut, eksi 19 derecelik sıcaklıkları kolayca tolere ettiği Astrakhan bölgesinde bile büyür.
İlginç gerçekler
Kaktüslerle ilişkili birkaç efsane var. Gerçeğin nerede olduğunu ve genel yanılgının nerede olduğunu anlamaya çalışacağız.
- Kaktüsler - kurak çölün sakinleri, aşırı nemden korkuyorlar. İlk olarak, özellikle büyüme aşamasında kesinlikle herhangi bir bitki su gerektirir ve kaktüsler bir istisna değildir. Beslenme için ve ayrıca buharlaşma sayesinde gerçekleştirilen yeşil parçaları soğutmak için ihtiyaç duyarlar. İkincisi, tüm çeşitler kuru seven değildir. Diğer tüm iç mekan çiçeklerinden daha az olmayan neme ihtiyaç duyan çeşitler vardır.
- Kaktüsler ömür boyu sadece bir kez çiçek açar ve sonra ölürler. Bu ifade, gerçek durumla tamamen tutarsızdır, bir kaktüs en az her yıl kendisine en ufak bir zarar vermeden çiçek açabilir. Tükenme sadece üzerinde çok fazla meyve oluştuğunda ortaya çıkar.
Bu olursa, meyvelerin küçük bir kısmı yumurtalıktan hemen sonra toplanmalıdır.
- Kaktüsler sadece doğrudan güneş ışığında büyüyebilir ve gelişebilir. Gerçekten öyle. Bilim adamlarının uzun çalışmaları sayesinde, oda koşullarında yetiştirilebilecek çeşitler geliştirmek mümkün oldu, ancak yine de, sadece büyük miktarda güneş ve optimum aydınlatma seviyesi ile tam gelişim mümkündür. Sadece az sayıda çeşit hafif karartma gerektirir, ancak ışığa bile ihtiyaçları vardır.
Bu nedenle dikenli evcil hayvanlarını oturma odalarının derinliklerine, raflara ve karanlık kuzey ofislerine yerleştiren tüm sahipler, onları yavaşça öldürüyorlar.
- Kaktüsler yıl boyunca ısı gerektirir. Hayır, değil. Herhangi bir kaktüsün yeni büyüme için güç kazanmak için bir dinlenme ve mutlak dinlenme süresine ihtiyacı vardır. Bunun için optimum koşullar sadece kış mevsiminde soğuk ve kuru içeriklerle elde edilebilir.
Kışlama sadece tropikal ormanlara özgü higrofilli türler için gerekli değildir.
- Sahipler kakutlara ne kadar sık bakarlarsa - o kadar hızlı büyürler. Bu inanç mistik kategoriye aittir, ancak çok gerçek bir gerekçesi vardır. Yeşil arkadaşlarınıza sürekli bakarsanız, hastalıklarının tüm belirtilerini - örneğin köklerin kaybı, yara veya zararlılara saldırı - zamanında bildiğiniz gibi, erken aşamalarda tespit edilen herhangi bir bitki rahatsızlığının başarıyla düzeltildiğini fark edebilirsiniz.
- Kaktüslere ne kadar az dokunursanız, o kadar iyi büyürler. Mükemmel gerçek budur. Yeni bir kaktüs edinen birçok amatör bahçıvan, odadaki en iyi yeri seçerek bir yerden bir yere yeniden düzenlemeye başlar. Bununla birlikte, bu durumda, bazı yaşam koşullarına alışmak için zamana sahip olmayan bitki, hemen başkalarında kendini bulur, sonuç olarak - kaktüs strese girer, dikenleri rahatlatır ve solmaya başlar.
- Bir bitki ne kadar az nakledilirse, o kadar iyi büyür. Bu yaygın ama son derece tehlikeli bir yanlış anlamadır. Kaktüsler yıllık bir nakile ihtiyaç duyar, gelişmiş kök oluşumunu ve kök büyümesini uyarır ve ayrıca bitkinin gelişim için gerekli tüm besinleri tam olarak aldığı koşulları yaratmanıza izin verir.
- Bol üst pansuman, kaktüsün sık çiçeklenmesine neden olur. Doğru değil. Bir kaktüs de dahil olmak üzere herhangi bir bitki, sadece ihtiyaçları kadar döllenir ve bu durumda yaprak döken kardeşlerinkinden çok daha düşüktür.
Kaktüslerin yetersiz beslenmeden ölmediğine dikkat edilmelidir, ancak böyle bir sonuç aşırı gübrelemeden oldukça gerçektir - bu evcil hayvanlar bu tür beslenmelere uyarlanmamıştır.
- Yüksek büyüme kaktüsleri hızla ölür. Ancak bu doğrudur. Yapay olarak, örneğin hormonal maddeler kullanırken çok hızlı büyüme, çiçeğin enfeksiyonlara ve haşere saldırılarına karşı zayıf dirence yol açar. Bu kaktüsler oldukça zayıf bir tüylenme ve çok gevşek bir gövdeye sahiptir, bu nedenle bu bitkinin büyümesini teşvik etmemelisiniz, kendi modunda gelişmelidir.
- Kaktüs sıcak yaz aylarında büyümeye başlamazsa, kışın ölebilir. Nitekim, bir kaktüs büyümezse, o zaman zaten kısmen ölüdür, ancak bireysel çeşitler bu yarı ölü formda birkaç yıl hayatta kalabilir.
Evcil hayvanınızı kurtarmak için, her şeyden önce, büyümenin bodurluğunun nedenini bulmanız gerekir: çoğu durumda, sorun köklerin kaybına kadar kaybolur ve bir dizi hızlı resüsitasyon önlemi almak gerekir.
Kaktüsünüzün sizi yıllarca memnun etmesi için, onu almak, ona bakmak, nakil yapmak, dokunmak ve yıkanmaktan korkmanıza gerek yoktur. Hiçbir yetiştirici, bitkilerini korkutursa başarı elde edemez - sadece iğrenmezlerse.
Kaktüsler sevgi ve saygı gerektirir.
Kaktüslere nasıl bakılacağını öğrenmek için sonraki videoya bakın.