Menkıbe: Namaz İçin Fedakarlık Bursa, Osmanlılara geçmeden önce, şehrde oturan rumlardan biri gizlice müslüman olmuşdu. Pek yakın bir dostu, bunun sebebini ruma sordu: “Baba ve dedelerinin dinini nasıl olup da, ter kettin?” diye ona sitem etti. Rumun cevabı manidar olmuştu. Arkadaşına bu durumu şöyle anlatı: —Bir aralık esir edilen müslümanlardan bir tanesi benim yanıma bırakıldı. Bir gün baktım, bu esir kapatıldığı odada eğilip kalkıyordu. Yanına giderek ne yapdığını sordum. Hareketleri bitince ellerini yüzüne sürdü ve bana namaz kıldığını, şayet müsade edersem, her namaz için bir altın vereceğini ifade etti. Ben de tamaha kapıldım. Gün geçtikçe ücreti artırdım. Öyle oldu ki, her vakti için on altın istedim. O da kabul etti. İbadeti için yaptığı fedakarlığa hayret etdim. Bir gün ona “seni serbest bırakacağım” deyince, çok sevindi ve ellerini kaldırıp; benim için şöyle dua etti: “Ey Allahım! Bu kulunu iman ile şereflendir!” O anda, kalbimde Müslüman olmak arzusu meydana geldi ve o kadar çoğaldı ki, hemen (Kelime-i şehadet) getirerek Müslüman oldum.