Daha önce yayınlanmış olan “Ukrayna: Yas tutuyorum, ama anlamıyorum” yazısının farklı bir nitelikteki tepkileri vardı. Bu malzeme mantıklı ve mantıklı bir devamlılıktır.
Büyük pişmanlığım için, bu makalede çok fazla gerçek var gibiydi. Ve bugün Igor Strelkov'un temyiz edilmesi bunun en iyi kanıtı.
Her şey aynı pozisyonda kalır. Strelkov'un küçük ordusu (kesin olarak Güneydoğu ile ilgisi olmayan) cunta güçlerinin saldırılarını başarılı bir şekilde kovmaya devam ediyor. Kendi başıma bunu vurguluyorum. Maalesef, bu güçlerin aslında Donbass'la hiçbir ilişkisi yok.
Üstelik, konuşmasından itibaren, DNR ve LC'nin yeni ortaya çıkan makamlarının hafifçe söylemek için Slavyansk ve Kramatorsk'ta neler olup bittiği umrunda değil. Onun yeterince umurunda.
Tabii ki, Strelkova ordusunun cuntanın yetenekli güçlerinin neredeyse tamamını çıkardığı ve referandum yapmasını sağladığı gerçeği iyi. Referandum düzenlendi ve Mariupol ve Krasnoarmeysk hariç, kansız.
Ancak, her şeyin bedelini ödemek zorundasınız. Ve Slavyansk savunucularının kanları ve yaşamları için de.
Fakat modern Ukrayna'da “kulübem sınırda” ilkesinin temel olduğu görünüyor. Borcun ödeme kadar güzel olduğu gerçeğiyle ilgili olarak, Donbass sakinlerinin asıl çoğunluğu da hatırlamamayı tercih ediyor. Görünüşe göre, gerek yok. İşlerini yaptılar - oy verdiler. Gerisi Pushilin, Strelkov ve diğerlerinin baş ağrısıdır. Ve özellikle kanımızla ödeme yapmak, modern Ukrayna prensiplerinde değildir. Ancak, ne kadar havalı olursa olsun olacaktır.
Dahası, doğrudan sorumluluğu Donbass ordusunun oluşturulması, milliyetçi kötü ruhların korunması ve süpürülmesi, yeni kurulan cumhuriyetlerinin (cumhuriyetlerin) sınırları ötesinde olması gerekenler, bir bakıma daha çok bakanlık hareketleri ve mitinglerle ilgileniyorlar. Bu benim Tsareva ve diğerleri hakkında. Ve Strelkov savaşmaya devam ediyor. Kim için soru bu. Donbass sakinleri için öyle görünüyor.
Kötü konuşma Fuarı. Umutsuzluğun eşiğinde. Ve ne yazık ki, daha önce söylenenleri teyit etmek: Donbass sakinlerinin çoğunluğu kesinlikle bağımsızlıkları için savaşmak istemiyorlar. Ralli - evet. Referandum - evet. Ama savaşmak - hayır. Bu çıplak gözle görülebilir.
İnternet, Strelkova hakkında acı duyulan acı sözleri köreltti. Onları bile getirmeyeceğim. Oradaki tek şey doğru: Donbass halkı, Strelkov'a düşmanlıklara doğrudan katılımları nedeniyle yardım etmek istemiyorsa, bu yalnızca aşağıdaki anlamına gelir: Strelkov'un insanlar için gerekli olmadığı şeydir. Bu nedenle kimse desteklemiyor. Mücadele - öyle olsun. Ve küreklerimizi harcayacağız, çünkü daha yakın.
Buna hiç gelmedi mi? Kolomoisky'nin sözleri ve işleri yeterli değil mi?
Birkaç kasaba “Gradami” yi işlemek, Strelkov ordusunu kırmak, tüm milisleri dağıtmak, böylece Donbass halkının nihayet bir şeyi anlaması gerçekten gerekli mi?
Şehirlerin merkezi meydanlarına sürüldü, dizlerini koydu (nedense, özellikle Kiev cuntası taraftarları sevdi ve uyguladılar), onları madenlere ve fabrikalara sürüklediler ve ardından ordu için Grivnası, Ulusal Muhafızlar için 200 ve Maidan’ın maaşlarından restorasyonu için 100’ı aldılar. Öyleyse gel Mümkün. Sadece çok geç olacak. Ve belki de bu tam olarak herkese uyan seçenek olacaktır.
Ve kim her şeyden suçlu olacak? Bu doğru, Rusya. Oğullarını, Ulusal Muhafızlar altında, kurşunlar altında ölmeye yollamadılar. Bu, oğlu Strelkov'a herhangi bir makineli tüfek ya da kartuşla yardım etmedi. Açıkçası en azından. Ama bu tamamen suçlanacak.
Özgürlük isteyen birini serbest bırakmak kutsal bir nedendir. Düşmüş yükselişe yardımcı olmak için - de. Ancak düşmüş ve özgür olmayan, gerçekten gerekli olmadığı görülüyor. Zamanında ödeyecekler ve ödemeleri düşürebileceklerdi. Ve savaşmak için - yapması gerekenlere izin ver.
Ben istemedim, oh, yoldaşlarımın Che Guevara'nın tepesinde denemelerini nasıl istemem. Şimdi ne olacağını görelim.
Diğer materyallerime göre “Ruslar savaşlarını terk etmiyorlar”, bu önermeyi ifade ettim. Bir çoğu benimle aynı fikirde. Daha sonra, “Ukrayna: Yas tutuyorum ama anlamıyorum” materyali ortaya çıktığında, fikir birliğine sahip olduğum fikirlerin birçoğu aklımda bulunmaya karar verdi.
Tekrar ediyorum: Onların Savaşında Ruslar Atılmayacaklar.
Başka bir soru, kendi nerede? Sessizce çalışanlar, kendi Grivnası ve dolarlarını Kolomoisky'ye mi kazandılar? Öyle gözükmüyor. Kim milis almak için katılır silâh hedeflerine göre mi? Hayır, ben de. Kim sessizce evde oturuyor ve her şeyin bitmesini bekliyor? Peki kim onlar?
Özgür Donetsk ve Lugansk halk cumhuriyetlerinin vatandaşları! Zaman azalıyor. Yakında anlaşılacak. Sadece yas tutmaya devam ediyor.