Batı Ermenistan’ın Şarur ilçesi idari olarak Büyük Ermenistan’ın Ayrarat eyaletine dahil edildi ve 20. ilçesi olarak kabul edildi.
Şarur, 5. yüzyıla kadar Ermeni kralların mülküydü. Arap egemenliğinden kurtulduktan sonra, Ermeni kralı Sımpat Birinci Bagratuni, Şarur’u Syunyats prenslerine armağan etti. Tatar-Moğol ve ardından Türkmen boylarının fetihlerinden sonra, Şarur, Nahiçevan Hanlığı’nın bir ilçesi olarak Pers egemenliği altındaydı.
1828’de Doğu Ermenistan Rusya’ya katıldıktan sonra, Şarur, Nahiçevan’ın diğer ilçeleriyle birlikte Rusya’nın oluşturduğu Ermeni bölgesine ardından 1849’da Yerevan eyaletine girdi, Nahiçevan’ın Sovyetleştirilmesinden ve 1924’ten özerk cumhuriyet olarak kurulduktan sonra 1930 yılına kadar 1316 km2 alana sahip tarihi ilçenin topraklarına Şarur bölgesi, 1930-1966 yılları arasında Noraşen adı verildi. 1966 yılında İlyiç bölgesi olarak yeniden adlandırıldı.
İlçenin toprakları ve yerleşim yerleri batıda Araks nehri, doğuda Vayots Dzor, güneydoğuda Nahiçevan ve kuzeyde Vostan ilçeleri ile çevrilidir.
Şarur hakkında tarihi kaynaklardaki en eski tanıklıklardan biri Movses Khorenatsi’nin hikayesidir.
Şarur’un tarihi ve mimari eserlerinin çoğu 19. yüzyıla kadar yok edildi. Geriye kalan ayakta ve yarı hasarlı, yıkık anıtlar 1950’lere kadar kademeli olarak tahrip edildi.
“TC’de Baskı, İnkar, İmha Ve Asimilasyon Süreci Devam Ediyor”