‘Ya olmazsa’ olmayacak beyninin hücrelerinde. Saklanmayacak en ufak bir kuşku.
Seviyorsan sonuna kadar seveceksin, ama olur da gidersen bir gün sonsuza kadar gideceksin. ‘Acaba..’ diyerek dönmeyeceksin geri.
Sileceksen birisini tamamen sileceksin, hayal meyal hatırası kalacak sana sadece.
Bir yere gideceğim diyorsan gideceksin, ne olursa olsun. Söz veriyorsan eğer yapacaksın, mıymıy da gıygıy olmayacak. Kesin be kesin olacaksın işte.
İkilemde kalmayacaksın hiçbir vakit. O mu yoksa bu mu demeyeceksin. Dediğinde ikisi de olmayacak, çünkü aklın hep seçmediğinde kalacak.
Ama ne olursa olsun, kestiğin kağıt parçalarını daima çöpe atmalısın. Senden uzak olsun ki, sana bir daha hatırlatmasın eski yazıları. Yapıştırmaya kalkmayacaksın kırılan kalemini, kırıldı o çünkü bir kere ve hayır gelmez ondan, bileceksin. Dışı sağlam görünse de içi paramparça, hissedeceksin.
Birisinin elini tutuyorsan bırakmayacaksın, gerekiyorsa elin kopana kadar tutacaksın. Ama bıraktığın zaman, onun eli kopsa da bir daha tutmayacaksın.
Etafından tepkiler alacaksın, dışlanacaksın belki de, nefret noktasına ulaşacak kimilerinin içlerindeki sevgiler. Bırak bitecekse bitsin, sahte olduktan sonra sever gibi yapmasınlar. En azından nefret etsinler ki, bilesin sen de sahte olmadığını. Nefretin sahtesi olmaz çünkü.
Kesin olacaksın. He bir de adam olacaksın,insan olacaksın! o kadar.