“Huzurlu bir zamanda bile zamanlar, talihsizlik dolu, şiddetli savaşlarla dolu, distemer ve kavgalarla, zamanlarla ilgili, vahşi ve öfkeli hakkında konuşmaya başladım. Eski Roma tarihçisi Tacitus, “dört imparatorun yılını” tarif ederek, şiddetli bir ölümle ölen dört prensip, üç iç savaş, bir kaç dış ve birçoğu hem iç hem de dışdı ”.
Her şey, 68 Mart'ta Roma komutanı Guy Julius Vindex'in İmparator Nero'ya karşı bir isyan uyandırmasıyla başladı. Başarılı bir kampanya sırasında taht sözü verilen Servius Sulpicius Galba tarafını tuttu. Nero'nun çıkarları Lucius Vergnius Ruff'ın lejyonları tarafından savundu. İki ay süren çatışmadan sonra Ruf, asker Galba'yı ebedi şehrin duvarlarına bırakmaya karar verdi.
Nero desteksiz kaldı. Bu durumdan kurtulmanın tek yolu intihardı. 9 Haziran 68'de, yönetici sanatçı intihar etti ve Galba, Roma imparatoru oldu.
galba
Yeni imparator hemen Roma nüfusunu kendisine karşı çevirdi. İlk olarak, saltanatının başlaması ile birlikte, şehir sokaklarında salınan acımasız bir katliam oldu. İkincisi, ustanın omzundan Nero'nun affettiği hediyelere el koymaya karar verdi. Bu şekilde, Galba hazineyi yenilemek istedi. Ve Galba'yı destekleyen askerler, kendilerine vaat edilen ses paralarını hak etmediler.
69 Ocak'ta yeni bir ayaklanma olgunlaştı: Aşağı Almanya'nın lejyonları imparator Vitellius'u ilan etmişti. Daha sonra Galba, halefi hale getirmeyi ve acilen bir halefi seçmeyi gerekli buldu. Seçimi Lucius Calpurnia Pizon'a düştü. Ancak, bu eylem Galba sadece kendi tabutuna çivi çaktı. Peason pozisyonunda olmayı ümit eden Mark Salvius Otho, komplocuların başında durdu. 15 Ocak 69, imparator ve halefi öldürüldü. Yeni cetvel Otho tarafından selamlandı.
Otho'nun saltanatı Nisan ortasına kadar sürdü. Bunca zaman boyunca Vitellius'la yüzleşmeye devam etti. Bedriac savaşı, bu savaşta kaderdi. Birliklerinin mağlup edildiğini öğrendikten sonra, Otho, Nero'nun işlediği intiharın kaderini tekrarladı. 19 Nisan, imparator Vitellius'u tanıdı.
Ancak Vitellius, gücün tadını tam olarak hissedemedi. Romalılar, yaygın harcamaları ve gürültülü bayramları ve ayrıca Vitellius askerlerinin cezasızlıkla şehri yağmalamaları ve yerel sakinleri öldürmeleri nedeniyle onu kınadılar. 69 yazında, başka bir isyan patlak verdi: bu kez, imparator Titus Flavius Vespasin’in ilanı için doğu lejyonları çıktı. Bu arada Vespasin figürü, aristokrat bir çevreden çıkmayan ilk Roma hükümdarı olduğu ortaya çıktığı için ilginçti: dedesi basit bir köylü ve babası bir süvari idi.
Vespasian
Böylece Vitellius ve Vespasian arasındaki çatışma başladı. 69 Ekim'de Vitellius'un askerleri Bertiac'ın ikinci savaşında yenildi ve aynı yılın 20 Aralık'ında mevcut imparator öldürüldü. Vitellius'un bedeni Tiber nehrine atıldı. Ertesi gün Vespasian, imparator olarak tanındı. Roma darbelerinin tarihi uzun bir süre sona erdi: Vespasian, senato ile ilişkiler kurmayı başardı ve imparatorun ölümünden sonra, taht, kendi oğlu ve ilk adıyla daha iyi bilinen Titus Flavius Vespasian'ın tam adaşı tarafından alındı.