David Swanson tarafından, World BEYOND WarHaziran 10, 2021
Savaşı kaldırma hareketi ile polisi ve hapishaneleri kaldırma hareketi arasındaki benzerlikler, Mariame Kaba'yı okurken bir kez daha gözüme çarpıyor. Bunu Kendimizi Özgür Bırakana Kadar Yapıyoruz, polis ve hapishanenin kaldırılmasıyla ilgili. Kitapta, Naomi Murakawa'nın şunları içeren bir önsözü var:
“Polis, milyonlarca insanı, cehennemin her çemberinde Siyah karşıtı ölüm ticaretinin yükseldiği cezai ceza sistemine itiyor. Siyahlar ABD nüfusunun yüzde 13'ünü, ancak tutuklananların yüzde 30'unu, hapsedilenlerin yüzde 35'ini, ölüm hücresindekilerin yüzde 42'sini ve müebbet hapis cezasını çekenlerin yüzde 56'sını oluşturuyor. Gezegendeki en büyük hapishane sisteminde, Covid-19 ölüm oranı genel nüfusun beş katı. Dünyanın dört bir yanındaki yaklaşık sekiz yüz ABD askeri üssü - ulusun yerli mülksüzleştirme ve kölelikte doğuşu gibi - Trump'ın beyaz kardeşlerinin çok iyi bildiği dersleri pekiştiriyor: zorla alın ve ırk düşmanı icat edin. Ruth Wilson Gilmore, insan kurban etme çağında yaşıyoruz, diyor ve hapishanemiz ve askeri makinemiz sanayileşmiş öldürmeyi normalleştiriyor. Hapishane-sanayi kompleksini ortadan kaldırmalıyız. . . ”
Askeri-sanayi kompleksinin kendisinin bu son cümlede kaybolması, kitabın konusunun bu olmadığı gerçeğini yansıtıyor. Önceki cümlelerde bahsedilmiş olması dikkat çekicidir. Hapishane karşıtı ve ırkçılık karşıtı aktivizmin dışında, güneşin altında savaşın kaldırılmasından söz ederken bile iyi bir şey için herhangi bir savunucu bulmak zor.
Hapishanenin kaldırılmasının da benzer bir sorunu var. Cinsel şiddet karşıtları, cinsel saldırıların büyük bir yüzdesinin gerçekleştiği hapishanelere karşı olmama eğilimindedirler, tıpkı çevre ve iklim tahribatının karşıtlarının bunu çok fazla yapan ordulara karşı çıkmama eğiliminde olması gibi (her biri için düzinelerce iki örnek alırsak). bu iki kölelik karşıtı hareket).
Bununla birlikte, polis ve savaşın kaldırılması, iyi finanse edilen saygın reform hareketlerinin onları desteklemekteki isteksizliğinden çok daha fazla ortak noktaya sahiptir. Bu iki neden, benzer, insanlıktan çıkaran, korku uyandıran mitler ve yanlış anlamalarla karşı karşıyadır. Her ikisinin de, insanların iyi savaşa veya iyi hapis cezasına olan inançlarını ve polisi hayırsever amaçlarla kullanma veya afet yardımı için orduyu görevlendirme fantezisini aşmalarına yardımcı olması gerekir. Her ikisi de reformların neden yardımcı olmadığını açıklamalı ve basitçe yıkmak istemekle suçlandıkları kötü kurumların yerini neyin alması gerektiği konusunda eğitmelidir. Her ikisi de yapısal değişiklikler ve kültürel değişiklikler üzerinde çalışmalı, kamu bütçelerinde olduğu kadar ruhlara derinden gömülü sistemlerle mücadele etmelidir. Her ikisi de kaynakları yeniden yönlendirmenin önemini biliyor. Her ikisi de, yeniden yönlendirebilirlerse, insan ve çevre ihtiyaçları için potansiyel büyük fon kaynaklarıdır.
Her ikisi de ABD hükümetlerinin en kötü aktörünü üstleniyor ve bu nedenle dünyanın geri kalanı doğru yönde büyük adımlar atmaya işaret ediyor - diğer birçok hükümet kendi korkunç polisliklerini ve savaşlarını yürütürken bile. Her ikisi de, yetişkin erkeklerin işleri olarak yanlış bir şekilde hayal edilen karşıt kurumlardır. Aslında, her iki kurum da, kara “savunma” kuvvetlerine sahip savaş alanlarından ve “düzeltici” görevlilerle yumuşak mahkemelerden oluşan insanların ortak resimlerinde büyük ölçüde hayali ve yanlıştır. Hapishane kölelik karşıtları, idealize edilmiş kurban kavramlarını (ve mükemmel olmayan kurbanların alçaltılmasını) parçalamalıdır, savaşın kölelik karşıtları ise masum ve bozulmamış Pearl Harbor ve Pentagon/Dünya Ticaret Merkezi'ne yapılan kutsal saldırılardan önce neyin istenmeyen bilgisine işaret etmelidir. Polis büyük ölçüde ayaklanmalar yaratır ve ordular büyük ölçüde silahlı düşmanlar yaratır. Hapishaneler tekrar suç işlemeyi körüklüyor ve ABD yapımı silahlara ve diktatörlere karşı ABD savaşları yürütülüyor. Yine de gerçeklik, hala polise ve savaşı kaldırma hareketlerine dahil edilmeleri gerekenlere tepetaklak görünüyor.
Bu iki hareketi birbirine bağlayan başka bir şey var. Çoğu durumda, tamamen aynı insanlarla karşı karşıyadırlar: aynı vurguncular, politikacılar ve uzmanlar ve aynı zamanda asker, polis ve muhafız olarak “hizmet eden” aynı insanların çoğu (sırayla ve aynı anda). Bizi Özgür Bırakana Kadar Bunu Yapıyoruz Şikago'da dönemin Belediye Başkanı Rahm Emanuel tarafından kurulan yeni bir polis akademisinin kurulmasını durdurmak için başarısız bir çabayı anlatıyor, ki bu süreçte eğitim çalışmaları yaptığı için elbette tamamen başarısız olmadı. Barış savunucuları uzun yıllardır Emanuel'in muhalifleriydi. Şimdi, bir şey var çabaların birleştirilmesi Belediye başkanıyken Chicago'da yapılan tüm organizasyonların desteğiyle, Japonya büyükelçisi adaylığına karşı çıktı.
Ve elbette, kaldırma çabalarına katılmak onları daha güçlü kılıyor. MIC'i ortadan kaldırmak isteyenler, PIC'yi ortadan kaldırmak isteyenlere yardım ederse ve bunun tersi olursa, ikisi de kazanır - ve toplu olarak faydalı bir şeye yönlendirmek için çabaladıkları fon potu da öyle. https://WorldBeyondWar.org Savaşın kaldırılması için bir dava oluşturan web sitesi, Polisin Ötesinde Bir Dünya web sitesi oluşturmak için ince ayar yapılabilir ve ikincisinin içgörülerinden analojiler düşünülerek geliştirilebilir. Bu kaldırma hareketlerinden herhangi biri kurumsal medya kuruluşlarında ve vakıflarda saygın hale gelirse, elbette diğerinden kaçınma eğilimi olacaktır, ancak umarım yaratmamız gereken dünyayı anlayanlar buna direnir ve umarım. bu arada her iki hareket de kendi hareketlerinin ilk başarılı olacaklarını bilebileceklerini hayal etme eğilimine karşı koyabilirler. Olmayı seçmeyen hiç kimse bölünemez ve fethedilemez.