insanlar mürekkep lekesi gibi davranmaya başladığında,
kalabalık algılanamaz olurdu.siluetler birbirine karışırdı, fakat yine de
zihnimiz bu siluetleri insanmış gibi değerlendirmekten geri kalmazdı.
olup biten
dağınık, karmaşık ve kaba.
sınırları belirsiz bir çeperin içinde-
sınırları belirsiz bir çeperin içindeki
belirli sayıdaki insan.belirli sayıdaki ses.belirli sayıdaki yüz.ve belirli sayıdaki durak.
kalabalıkların hatırlattığı şey, çoğu zaman, bu belirsizliğin içindeki fazlasıyla belirli planlılık hali.
mürekkep lekelerinin eşliğinde bir hareket ritüeli.
tüm bu
olduğum yerden gözlemlemelerim,
hatırlamacalarım-
uzun kaldım burada.oysa kısa duraklar olmalıydı vardıklarım.