Fransız bilgini (Rhone, 1813- Paris, 1878),
Bağcılıkla geçinen bir köylü ailesinin oğlu olan Claude Bernard’a ders veren köy papazı olağanüstü derecede zeki olduğunu görünce, Ville Franhe kolejine girmesine önayak oldu. Ama çok geçmeden babasını yitiren Bernard, öğrenimini yarım bırakarak Lyonlu bir eczacının yanında çalışmak zorunda kaldı; bir yandan da küçük oyunlar yazmaya başladı Lyon’da sahnelenen la Rosa du Rhone adlı vodvilinin büyük ilgi görmesi üzerine, Paris’e yerleşmeye karar verdi ve incelemesi için beş perdelik bir dram sunduğu eleştirmen Saint- Marc -Girardin’den “ekmeğini kazanmak için bir meslek edinmesi gerektiği” öğüdünü alınca Paris tıp fakültesine yazıldı.
DENEYİN VERDİĞİ DERSLER
Böylece, edebiyat dünyası belki de büyük bir yazar yitirmiş, ama bilim dünyası bir dahi kazanmış oluyordu. Tıp fakültesini bitiren Claude Bernard,1839’da L’hôtel-Dieu’de stajyer doktor olarak çalışmaya başladı. 1.841’de Collège de France’ta zekasına ve deney alanındaki becerisine hayran kalan öğretmeni Magandia’nın asistanı oldu 1847 de öğretmenine vekalet etmeye başladı ve 1855 te onun yerine atandı. “Nemli ve karanlık bir izbe” olan Laboratuvarında , hemen herkes karşı çıktığı halde, canlı hayvanları kesip biçerek (anestezi çok daha sonraki yıllarda bulunmuştur) deneylere girişti. Deneylerinin şaşırttığı ve öfkelendirdiği meslektaşlarını “Deney yapabilecekken niçin düşünüp duruyorsunuz? Deneyleri sonuna kadar yapın, ve sonra düşünün” diye yanıtladı ve çok geçmeden hem kendi bilim dalında, hem de bilimsel yöntem bilimin daha geniş düzeyinde, olağan üstü bir yenilikçi olarak kabul edilmeyi başardı..
LABORATUVARDAN AKADEMİYE
Claude Bernard!ın çok sayıdaki buluşu, Şarbonne’da Museum da ders olarak okuttuğu fizyolojinin gerçek bir çıkış noktası bulmasını sağlamıştır. Büyük yankı uyandıran çalışmaları, temelde iki bölüme ayrılabilir : Karaciğerin glikojen yapma işlevi ile pankreas sindirimi konusunda çok sayıda araştırma içeren sindirim incelemeleri; sinir-kas alanına ilişkin incelemeler. Ayrıca İntroduction á la médecine expèrimentale (Deneysel hekimliğe giriş) adlı kuramsal yapıtında, deneysel yöntemlerin kurallarını ortaya koymuş, gözlemcinin hangi koşulları gerçekleştirdiğini yaptığı araştırmalarda varsayımın nasıl bir rol oynadığını ortaya koymuştur.