Fonolojik Bozukluk
Fonolojik bozukluk, hastanın yaşı ve zekâsı için gelişimsel olarak beklenen konuşma seslerinde hata ya da gecikmenin bulunduğu birçok bozukluğu kapsamaktadır. Fonolojik bozukluk sık yanlış telaffuzlar, ses yer değişimleri ve bebek konuşması izlenimleri veren konuşma sesleri ihmalleri ile karakterizedir. Herhangi bir anatomik, yapısal, fizyolojik, işitsel ya da nörolojik anormalliklerden kaynaklanmamaktadır.
Fonolojik bozukluk yaygınlığı 8 yaş altındaki çocuklarda %10, 8 yaş ve üzerindeki çocuklarda %5 olarak tahmin edilmektedir. Bozukluk erkek çocuklarda kız çocuklarından iki ya da üç kat daha yaygındır.
Çocuklardaki fonolojik bozukluğun nedeni bilinmemektedir. Fonolojik bozukluğun ana özelliği; ihmaller, yer değiştirmeler ve genellikle geç öğrenilmiş ses birimlerin bozulmalarını kapsayan belirli sessizlerin gelişimsel olarak beklenen konuşma seslerini kullanmada çocuğun sürekli yetersizliği ile belirli bir telaffuz defekti olmasıdır.
Fonolojik bozukluk erken çocuklukta tanınmaktadır. Şiddetli vakalarda ilk kez 3 yaşlarında tanınmaktadır. Daha az şiddetli vakalarda bozukluk 6 yaşına dek görünür hale gelmeyebilir. Çoğu vakada, fonolojik bozukluktan iyileşme kendiliğinden olur ve sıklıkla çocuğun anaokuluna ya da okula başlaması düzelmeyi hızlandırır. Üçüncü ya da dördüncü dereceye dek kendiliğinden düzelme göstermeyen çocuklar için konuşma terapisi açıkça endikedir. 8 yaşından sonra kendiliğinden iyileşme nadirdir.