Somewhere, sanki final değil de, Sofia Kopola filmin müsait bir yerinde inip gitmiş gibi geldi. Bir yerde,sanırım o da çok sıkılmış olacak...........
Super, Liv Tyler'ı ben de çok sevmem tamam da, yani uğruna o kadar insan öldürmüş olsam,biraz daha ısrarcı olurdum. Liv Tyler'ın gözlüğünü takıp filmin son 3 dakikasında koskoca okulları bitiri bitirivermesi de biraz içime oturdu. Zira ben 8 yılımı harcamıştım amfi sıralarında :)))
Love's Brother, herkesin herkese yamanmaması gerek. Mutsuz sonlar iyi değil tabi,sıcak aile filmlerine yakışmaz. Ancak, birileri bekar kalsa bence o kadar da kötü olmazdı.
Alice in Wonderland with Tim Burton :), işte sanırım son 2010 yılın en kötü 13.finali bu filmde yaşanmış olsa gerek. Burton'ın kariyeri için bir tür, "harakiri" olduğunu düşünüyorum,finalin. Gerek efsanevi romanın ruhuna gerekse de kendi ruhuna ihanet eden hain Burton, Lucasvari bir sona doğru gidiyor olmalı. Cehennemde görüşeceğim bir başka ünlü daha.
Pursuit of Happynes, bazı filmler vardır ya, izledikten sonra yönetmeni ve senaristi birbirlerine bağlayıp "kötü şeyler" yapmayı istersiniz, işte bu film de onlardan biri. Ancak Will Smith'i de ben bu "kötü şeyler" kısmına ekliyorum. En güzel performanslarından birini, böyle bir hastalık için harcasın...........yazık.
Water Lillies, ben daha iyi bir final düşünmüştüm,açıkçası. Bazı insanlar biraz olsun mutlu olmayı hak etmeliler.
Palindromes, bir finali olduğuna şüpheliyim. Filmi kapatırken, Solondz her zamanki gibi izleyiciye "akıllı ol" kabilinden bir şeyler söylemeyi tercih etmiş. AVİVA, güzel bir Palindrom olmakla birlikte,hayatımda duyduğum en acayip isimlerden biri. Kızım olursa ismi olsun isterim,tabi 39 kızım olursa,eşim de doğumda öldüyse falan..........ancak o zaman.
Source Code, açık konuşalım; film kendi yarattığı tüm bir mantık zincirini, "mutlu son" adına bozabiliyorsa yarın bir gün, mutlu son olsun diye size bana neler yapmaz ? Yani bizi silip atması kaç saniyesini alır ? Bizi sevmeyen bir filmdi Source Code. Ben de isterdim esas ablamızla esas abimiz, mutlu olsun,çoluğu çocuğu olsun tamam da....neyse ??
Battle: Los Angeles, ah hahah hahahahah hhahahahhahaha h aahhahahahahh,etkisinden hala kurtulamadım,hala gülüyorum hahah hahahahh
Rebound, Justin Bartha hayranları, beni çok sevmiyorlar :))) İyi sizin olsun,gözüm yok zaten de, yapmayın ama o finale gerçekten tav olmadınız,diye umuyorum ? 15 dakikada dünya turu yapıp "ufku açılan" ne ilk ne de son delikanlımızdı kendisi.
Biraz önce bir projenin temelini çizmeye çalışırken aklıma Jeux D'enfants filminin sonundaki beton dökülme sahnesi geldi (işte filim adamı olmak böyle birşey:) ve kendimi 'ne saçma bir finaldi o' derken buluverdim. Filmi zaten genel olarak beğenmemiş hatta sırf neymiş bu olay film diye merak ederek izlemiş ve fazlasıyla hayal kırıklığına uğramıştım. Özellikle bahsettiğim sahneyi izlediğimde ise hem çok gülmüş hem de epey şaşırmıştım nasıl böyle saçma bir final yapabildiklerine. Sonra aklıma bir kaç tane daha geldi, ki bazıları genelde beğendiğim filmler olsa da finalleri yüzünden benim için epey puanı düşmüş filmlerdir.
John Cusack'ın başrolde olduğu Identity filmi de bence en saçma sonlardan birine sahip. Gerçi burada finalden kastım olayın aslı değil- ki onu tahmin etmekle birlikte beğenmiştim- ama evde kendi kendime Timothy diyip gülerek gezmeme sebep olan sahne yüzünden iyi bir gerilim filmi olarak aklımda kalması pek mümkün olmadı.
Bir diğer hayal kırıklığı ise La Vita e Bella olmuştu benim için. Soykırım filmlerinden -maalesef- bıktığımız zamanda çok ayrı bir yere oturan film finaldeki Amerikan yağcılığı sahnesi ile gözümden çok fena düşmüştü. Tüm filmin nasıl küçük bir sahneyle mahvedildiğinin en iyi örneklerinden biri oldu film. Yanlış anlaşılmasın Amerikan propagandası yaptı diye tüm filmi silip atacak kadar karşıt bir insan değilim (kimi kandırıyoruz izlediğimiz ve beğendimiz filmlerin çoğu öyle) ama başka herhangi bir filmde göze batmayacak bu sahne böyle naif bir filmde affedilemeyecek bir hata olmuş.
Bir de çok çok beğenip sonu yüzünden çıldırdığım bir film var ki tüm bu hatasına rağmen yine de en çok sevdiklerim arasındadır. The Man from Earth sanırım sinema tarihindeki en farklı ve aynı oranda kaliteli filmlerden biridir ama o finaldeki baba-oğul olayı tüm o özgünlüğü yerle bir etmiş, hiç kimsenin beğenisi kazanmaya çalışmadan işine geldiği gibi ilerleyen filmi bir anda dünyalı(!) yapmıştı.
Son olarak aşırı abartılmış Oscarlı film Slumdog Millionaire son sahnesinde Bollywoodvari dansla tüm samimi(!) itibarını kaybetmişti. Tüm o melodramın nasıl komediye dönüştüğünün örneği oldu o sahne, neyse ki müzikal diye yutturmadılar.