Kanada ulusu 1867'de kurulduğunda, halkı kasıtlı olarak yan taraftaki ABD hükümetinde gördükleri hata ve sorunlardan kaçınmak için bir hükümet biçimi seçti.
Bu, Kanada polisinin neden tutuklamak için acil durum yetkilerini kullandığını açıklamaya yardımcı oluyor yüzlerce insan ve onlarca araç bitirirken Ottawa'da kamyoncu protestoları, Kanada'nın başkenti.
Kanada, kuruluşundan bu yana özgürlüğe çok farklı bir bakış, demokrasi, hükümet otoritesi ve Amerika Birleşik Devletleri'nde bilinenden daha bireysel özgürlük.
1776 gibi erken bir tarihte, Bağımsızlık Bildirgesi, ABD hükümetinin amacının “korumak” olduğunu belirtti.Yaşam, özgürlük ve mutluluk arayışı” Kanadalılar farklı bir yol seçtiler.
Güneye dikkatli bir bakış atmak
Birleşik Devletler, Devrim Savaşı'nın sona ermesinden bu yana bağımsızdı. 1783'te Paris Antlaşması. Ancak 19. yüzyılın ortalarında Kanada'yı oluşturan eyaletler hâlâ İngiliz kolonileriydi. Geleceklerini düşünürken, seçenekler basit görünüyordu: Britanya İmparatorluğu içinde ve İngiltere kralı veya kraliçesine tabi bir özyönetim biçimi - ya da muhtemelen Birleşik Devletler'e dahil olmayı da içeren bağımsızlık.
E-posta ile son alın
Ancak diğerlerine göre, zayıf merkezi kurumlar ve devlet tarafından yönetilme hakkında uyarıcı bir hikaye sağladı. disiplinsiz kitleler.
19. yüzyılın başlarında ve ortalarında, ABD yaygın eşitsizlikten rahatsızdı ve derinden bölünmüştü. ırk ve kölelik. 1840'larda ve 1850'lerde benzeri görülmemiş bir göç dalgası, yeni gelenler nedeniyle toplumsal huzursuzluğu körükledi. düşmanca görüldü yerliler tarafından. Doğu Sahili şehirlerinde, kızgın çeteler yanan göçmenlerin evleri ve Katolik kiliseleri.
Tüm sınıflardan ve dini inançlardan Kanadalılar endişeyle izlendi cumhuriyet iç savaşa doğru dönerken ABD'de derinleşen toplumsal bölünmeler. Mayıs 1861'de, Toronto merkezli The Globe gazetesinin başyazısında, editör ve politikacı George Brown, Kanada'daki ruh halini şöyle yansıttı: onlar değil mi; [iç] bölünmelerle parçalanmış bir ülkeye ait olmadığımız için mutluyuz.”
Özgürlük ve özgürlük üzerine farklı görüşler
Kanadalılar ve Amerika Birleşik Devletleri'ndeki insanlar, hükümetin rolünü farklı şekilde anladılar. Biz anlayışla oluşturulmuş kurumlardır. bireysel özgürlüklerin devletin müdahalesinden ayrı olarak var olması gerektiğini
Ancak sömürge Kanadalılar, bireyle değil, kolektifle başladılar. Onlara göre özgürlük, bireysel mutluluk arayışlarının bir toplamı değildi. Bir hükümetin vatandaşları için güvence altına almak ve korumak zorunda olduğu ve onların istikrarlı ve güvenli bir toplumun kolektif çabalarının tam bir parçası olmalarını sağlayan temel hakların toplamıydı.
İnsanların kabul etmeye istekli göründüğü, sınırsız bireysel özgürlük ile sosyal istikrar arasındaki bir değiş tokuştu. Çoğu Kanadalı, uzun zamandır bu fikre açıktı. kendi hükümetlerinde söz sahibi olmalılar. Ancak ABD modelini tamamen benimsemediler.
Kanadalılar için Amerikan kurumları, popülizm veya demagoglar karşısında bireysel özgürlükleri koruyamıyor gibi görünüyordu. ne zaman oy hakları Belirli gruplar genişletildi veya tartışıldı, ardından siyasi istikrarsızlık, sivil huzursuzluk ve şiddet geldi. Böyle bir örnek 1854'tü. Louisville, Kentucky'de kanlı Pazartesi ayaklanması. Seçim Günü, Protestan çeteleri Alman ve İrlanda mahallelerine saldırdı, göçmenlerin oy kullanmasını engelledi ve şehir genelinde mülkleri ateşe verdi. Bir kongre üyesi kalabalıklar tarafından dövüldü. Yirmi iki kişi öldü ve çok sayıda kişi yaralandı.
The anahtar güvenlik açığı olarak ABD'de 19. yüzyıl Kanadalılar gördü, onun ademi merkeziyetçiliğiydi. Yerel düzeyde otorite ve yasanın halk iradesine sürekli olarak ertelenmesinden kaynaklanabilecek aksamadan korktular. Ayrıca politikaları ve yasaları öfkeli kitleler tarafından her an devrilebilecek bir siyasi sistemin istikrarından da endişe duyuyorlardı.
1864 olarak, Thomas Heath Haviland, Prince Edward Adası'ndan bir politikacı, bu duruma yakındı: “Şu anda sınırımızda hüküm süren despotizm, Rusya'nınkinden bile daha büyüktü. ... Devletler'de özgürlük tamamen bir yanılsama, bir alay ve bir tuzaktı. Çoğunluğun görüşüne katılmadıkça oradaki hiç kimse bir görüş belirtemezdi.”
Kanada'da demokrasi deneyi
Sonunda, eyaletler İngiliz tacı altında güçlü bir federal birlik kurmayı seçti ve Kanada parlamenter liberal demokrasi. Kanada devletinin başkanı kraliçedir ve hükümet başkanı parlamentoya karşı sorumlu olan başbakandır. Buna karşılık, ABD bir başkanlık demokrasisidir. Bu sistemde cumhurbaşkanı aynı anda hem devletin hem de hükümetin başıdır ve yasama organından anayasal olarak bağımsızdır.
1865'te, konfederasyon tartışmalarının açılış konuşmasında, Kanada'nın ilk başbakanı olacak adam, John A. Macdonald, gelecek için umutlarını dile getirdi: "Burada anayasal özgürlüğün en büyük sınavı olanın tadını çıkaracağız - azınlığın haklarına saygı duyacağız."
Başka bir Kanadalı kurucu baba, Georges-Etienne Cartier, “Amerika Birleşik Devletleri'nin büyük Federasyonu'nun dağıldığı ve kendisine karşı bölündüğü” bir zamanda bir Kanada konfederasyonu yaratmanın tarihsel önemini yansıttı.
Kanadalıların "seksen yıllık bir dönem boyunca eylem halindeki cumhuriyetçiliği düşünebilme avantajına sahip olduklarını, kusurlarını gördüklerini ve tamamen demokratik kurumların ulusların barışına ve refahına yardımcı olamayacağına ikna olduklarını" ilan etti.