Demetrius Freeman / John Downing / Getty Images
Bunu yapma, bunu yapma.
İlk beş halka açık oturumunda, Meclis seçim komitesi 1 Ocak’ta. Capitol’e yapılan 6 saldırı, geçmişte canlı duruşmalardan ne kadar çok şey öğrendiğini gösterdi.
Komite, 1973’teki Senato Watergate duruşmaları gibi yüksek etkili girişimlerden alınan dersleri özümsemiştir. Ayrıca, beklentileri karşılamayan geçmiş soruşturmalardan gelen uyarıları da dikkate almıştır – özellikle 1987’deki İran-Kontra duruşmaları.
Bazı derslerin sunumla, yani izleyicilerin gördüğü ve duyduğu canlı olaylarla ilgisi var. Diğerleri görülmeyen veya duyulmayan şeylerle ilgilidir.
Belki de dikkat edilmesi gereken ilk ders, halka açılmadan önce en iyi senaryoyu oluşturmayı beklemenin riske değer olduğudur.
Bir anlamda, Capitol’e yapılan saldırıdan hemen sonra yapılsaydı, tüm bu gerçekleri bu şekilde bir arada yayınlamak daha etkili olabilirdi. Şu anda sunulan kanıtlardan bazıları, eski Başkan Trump’ın görevden ayrılmasından sonraki ilk aylarda mevcut olabilirdi.
Ama düzenli ve hukuka uygun bir şekilde bir araya getirip daha sonra net ve inandırıcı bir şekilde şekillendirmek zaman alır. Ve bu durumda, duruşmalar için esnek program, devam ettikçe daha fazla kanıtın ortaya çıkmasına izin verdi.
Tarih, Ocak ayının kökeninin olup olmadığını tartacaktır. 6 ve eski başkanın suçluluğu, aceleyle baştan sona ve ikna edici bir şekilde monte edilebilirdi. Bir anlık öfke veya artan kamu yararına odaklanan geçmiş duruşmalar, acele bir yargı atmosferinden zarar gördü ve nihayetinde kamuoyunun ruh halini yanlış değerlendirdi.
Bu, İran-Kontra için sorunun bir parçasıydı. Bu ortak Meclis-Senato oturumları, yönetimin, ABD silahlarını gizlice İran’a satan ve kârları Nikaragua’daki anti-komünist isyancılara akıtan, yıllarca süren bir plana tam olarak dahil olduğunu ifşa etmeye çalıştı.
Sonunda, ilgili Kabine düzeyindeki rakamlar affedildi veya hiçbir zaman suçlanmadı. Bir düzineden fazla alt düzey yetkili hakkında kovuşturma açıldı, ancak yalnızca biri hapse girdi. Ve planın mimarlarından biri olan eski Marine Lt. Col. Oliver North, televizyonda yayınlanan kongre oturumlarındaki agresif performansını muhafazakar medya ve siyaset alanında bir kariyere dönüştürdü.
Getty Images aracılığıyla Chris Wilkins / AFP
Cumhuriyetçiler arasında bir konuşma
Unutulmaması gereken ikinci ders, partizan olarak nitelendirilemeyecek tanıklara güvenmenin önemidir. Watergate modelinde, en kahredici tanıklık Beyaz Saray komplosunun derinliklerinden geldi. Kilit kanıtlar, cumhurbaşkanının kendi Adalet Bakanlığı ve Gizli Servisi de dahil olmak üzere tarafsız kolluk kuvvetlerinden ortaya çıktı.
Ocak ayında. 6 soruşturmasında, Cumhuriyetçi eski cumhurbaşkanına karşı en açıklayıcı ifade, atadığı veya onu destekleyip oy veren (ve bazı durumlarda yine yapacaklarını söyleyen) Cumhuriyetçilerden geldi.
Zaman zaman, özellikle 23 Haziran’daki en son oturumda, halka açık duruşma, bireysel ve kişisel tepkileri şoktan derin üzüntüye kadar değişen Cumhuriyetçiler arasında bir sohbet haline geldi. Sorular bile Rep tarafından yöneltildi. Paneldeki iki Cumhuriyetçiden biri olan Illinois’den Adam Kinzinger.
Azınlık partisi için açılış ve kapanış konuşmaları da yapan Wyoming’den Liz Cheney, yine netlik sağladı ve derin üzüntü duygusunu iletti. Cheney, Cumhuriyetçi Senatör’ün oynadığı role adım attı. Tennessee’den Howard Baker, Watergate duruşmalarında, partisinin gerçekleri duymaya ve bağımsız bir karar vermeye istekli olan kısmı adına konuşuyor.
Duruşmaların ilk gecesinde tarihe seslenerek, “Bu gece, savunulamaz olanı savunan Cumhuriyetçi meslektaşlarıma şunu söylüyorum: Donald Trump’ın gittiği bir gün gelecek, ama sizin şerefsizliğiniz kalacak.”
Şahsen ifade veren ve kahraman olarak ortaya çıkan Cumhuriyetçiler arasında şunlar var:
- 2020’nin sonlarında ülkenin önde gelen kolluk kuvvetleri teşkilatının tepesindeki üç kariyer uzmanı olan Jeffrey Rosen, Richard Donoghue ve Steven Engel’den oluşan Adalet Bakanlığı üçlüsü. Departmanı yönetiyorlardı çünkü Trump’ın son atanan başsavcısı William Barr, iddiaları onurlandırmak yerine istifa etmişti. zaten belirlediği seçim sahtekarlığının sahte olduğunu. Perşembe günü, üçü de Trump’ın Kasım 2020 seçimlerini kaybetmesinin ardından onlardan yaptığı olağanüstü ve yasa dışı taleplere tanıklık etti. Trump, 1 Ocak’tan üç gün önce bir gecede başsavcı vekili olarak bir seçim inkarcısı atamakla tehdit ettiğinde üçü de kendi istifalarını sundu. 6 saldırı.
- Dininin ve “ilahi ilhamlı Anayasa”ya olan sevgisinin kendisini Trump’a direnmeye nasıl zorladığını anlatırken gözyaşlarına boğulan Arizona Temsilciler Meclisi’nin sözcüsü Rusty Bowers, onun yerine Trump yanlısı bir seçmenler listesi koymasını istedi. Arizonalıların seçimde seçtikleri.
- Gürcistan Dışişleri Bakanı Brad Raffensperger, Trump’ın gazabının odak noktası olarak zaten ünlü. Trump’ın, Gürcistan’ı kazandığında ısrar edebilmesi için Raffensperger’a kabaca 12.000 oyu “sadece bulmak” için zorbalık yaptığı duyuldu. Bu, eyaletin gerçek oylarının iki kez sayılmasından, resmi olarak onaylanmasından ve Seçim Kurulu tarafından kaydedilmesinden haftalar sonraydı.
- Emekli bir federal devre temyiz mahkemesi yargıcı ve muhafazakar hukuk bilginleri arasında ikon olan Michael Luttig, 16 Haziran’da “eski başkan ve partisi bugün Amerikan demokrasisi için açık ve mevcut bir tehlikedir” ifadesini verdi.
- Başkan Yardımcısı Mike Pence’in eski danışmanı Gregory Jacob, Pence’in genelkurmay başkanı Marc Short ve diğerleri ile birlikte Pence’e Trump’ın istediğini yapma yetkisi olmadığını söyledi.
Buna ek olarak, izleyiciler, Barr ve Short da dahil olmak üzere, çeşitli diğer önemli Cumhuriyetçi isimlerin video kasetlerinde, eski başkanın sahtekarlık iddialarının asılsız olduğunu ve 1 Ocak’ta Seçim Koleji oylarının onaylanmasını engelleme çabalarının kanıtlandığını gördüler. 6 hiçbir yasal dayanağı yoktu.
Pence’in kendisinin, bir tanık olmamasına rağmen, bu duruşmalarda en azından anlık olarak imajını değiştirdiğini belirtmek gerekir. Yaygın olarak Trump’ın tamamen itaatkar astı olarak kabul edilen Pence’in, seçimlerin geri alınmasında Trump’ın kendisine biçtiği rolü oynamayı reddetmesi, bu duruşmalarda onu köprüdeki modern bir Horatius olarak yeniden şekillendirdi.
Nadir bulunan kısıtlama kalitesi
Bu komitenin içselleştirdiği bir başka ders de, kısıtlamada bulunan güçtür. Bir anlamda basit, kısıtlama, 400’den fazla yüksek motivasyonlu ve kendini gerçekleştiren bireyin sürekli olarak dikkat çekmek için rekabet ettiği bir kurum olan House’da nadirdir. Tipik olarak, kongre oturumları, panel üyeleri arasında, tanıklardan ve eldeki meseleden dikkati dağıtan yarışmalara dönüşür.
Panelde, Trump’ın iki suçlamasında önemli rolleri olan ve o zamandan beri medyanın tanıdık isimleri olan California’dan Adam Schiff ve Maryland’den Jamie Raskin olmak üzere iki Demokrat yer alıyor. Schiff dördüncü duruşmada tanıkları sorguladı, ancak bunun dışında o sadece dinliyor – tıpkı Raskin gibi.
Tanıklara odaklanma ve partizan olmayanı vurgulama yeteneği, Cumhuriyetçilerin tüm soruşturmanın bir gösteri davası veya Trump’ın kendisinin dediği gibi bir cadı avı olduğu yönündeki eleştirilerine karşı koymaya yardımcı oldu.
Ayrıca, her duruşmanın Capitol Hill standartlarına göre nispeten kısa olan iki saat kadar bir süre içinde tutulmasına yardımcı oldu. Panel üyeleri genellikle uzun açıklamalar yapmaktan vazgeçtiler. Birkaç istisna dışında, her tanığın ifadesi de özellikle kısa ve öz olmuştur.
Genel olarak, duruşmalar, TV izleyicisinin farkındalığı ve bunun ima ettiği dikkat süresi ile ele alındı. Duruşmaların yapılmasına yardımcı olan eski ABC haber yöneticisi, sunumu şekillendirmede açıkça bir eli vardı. Ve nasıl ki izleyicinin farkındalığı zamana saygı duymayı gerektiriyorsa, o da ilgisini çekecek bir şey talep ediyor.
Bu duruşmalar eldeki kanıtları açıkça öne çıkarırken, önemli duygusal güç anlarını da içeriyor. Arizona’s Bowers’ı izleyenler, Mormon inancından bahsederken gözlerinin nasıl yaşlarla dolduğunu unutmayacaktır. Yargıç Luttig’in her bir kelimesini özenle seçmesini izleyen herkes, onun duygularının derinliğini sezmek zorundaydı.
Ancak hatırlanması en muhtemel duygusal anlar, Ga, Fulton County’de anket işçileri olan Shaye Moss ve annesi Ruby Freeman’ın ortaya çıkmasıyla geldi. Trump, sahte sahtekarlık iddialarında oy sayma merkezlerindeki işçileri hedef aldığında – özellikle Georgia eyalet yetkilileri ve FBI tarafından reddedildi – her iki kadın da seçim inkarcıları tarafından hedef alındı ve ölüm tehditleri aldı.
Moss, “Hayatımı alt üst etti” dedi.
21 Haziran’da bizzat ortaya çıkarak komite için çektikleri çileyi anlattılar. Bu oturum sona erdiğinde, komite üyeleri el sıkışmak ya da onları kucaklamak için sıraya girdiler.
Önem arayışı içinde
15 günlük televizyon saldırısından sonraki kümülatif etki değerlendirildiğinde, duruşmalar yapmak için tasarlanan her şeyi yapmış görünüyor. Ve etki, en azından şimdilik, en azından öngörüldüğü kadar büyük görünüyor. Hiç kimse, özellikle eski cumhurbaşkanının söz konusu olduğu durumlarda, siyasi tutumların uzlaşmaz hale geldiği bir ülkeyi değiştireceğine inanmıyor.
Ancak duruşmalar hiçbir zaman yalnızca Trump’ın kararlı muhaliflerini memnun etmek veya en ateşli savunucularını dönüştürmek için tasarlanmadı. Bunun yerine, bir kaydı ifşa etme ve ardından o kaydın ortaya çıkardığı soruları sorma taahhüdünü sergilediler. Ne oluyordu? Seçimi bozmak için miydi? Eğer öyleyse, bu bir suç mu ve nasıl ele alınmalıdır?
Bu kamuya açık davaların tasarımcıları, neyin işe yarayıp neyin yaramadığına bakarak geçmişi ayrıştırarak öncekilerini incelemiş görünüyorlar.
Ocak ayı olup olmadığını söylemek için henüz çok erken. 6 komite, Adalet Bakanlığı’nın mevcut liderliğine cezai bir sevk yapacak veya bu bakanlığın harekete geçip geçmeyeceği konusunda karar verecek. Bu duruşmaların, anketörlerin Trump ile ilgili sorular sorduğunda Amerikalıların sahip olduğu karmaşık yanıtı nasıl değiştireceği henüz belli değil.
Ancak bu tür ölçülebilir somut sonuçlar olmasa bile, komitenin katkısı ve bu duruşmalar artık kayıtların güçlü bir parçası ve ulusal konuşma üzerinde güçlü bir etki. Ülkenin Trump başkanlığını nasıl hatırladığının bir parçası olacak.
Ve bunun kendisi önemlidir.