Haham Bentziyon Pil’in vitrinindeki sinagogu gözden kaçırmak kolaydır, vitrinde kutular dolusu helva bulunan bir köşe dükkanı.
Ancak yerel savcılar, Dmitri Mishin’in buranın onlarca yıl önce dini zulümden kaçmak için Sovyetler Birliği’nden kaçan Yahudi göçmenler için bir toplanma yeri olduğunu bildiğini söylüyor. Yakınlarda yaşıyor ve kendisi de Rus.
1 Şubat’ta hava karardıktan sonra, güvenlik kamerasına kaydedilen bir sahnede, yetkililerin Mishin olarak tanımladığı bir adam kilitli olmayan kapıyı itti ve sinagogun plastikle kaplı uzun bir masada bir düzine kişinin oturduğu tek kişilik ibadet odasına girdi. Pil, adamın onlara katılmaya geldiğini düşünerek onu selamladı.
Saniyeler içinde silahı çekti. Horozu kurmakta zorlandı, sonra ateş etmeye başladı, önce Tora’ya, sonra adamlara doğru – namlu ağzının işaret ettiği sekiz patlama.
Silahın bir kopya olduğu ortaya çıktı, kurusıkı gibi bir şey ateşledi. Ama odadaki adamlar bunu bilmiyordu.
Saldırı o kadar ani, o kadar beklenmedikti ki cemaatin hiçbiri tepki göstermedi. Kimse eğilmedi, kimse çığlık atmadı. Gözetleme videosu viral oldu. Ancak şiddet şok edici olduğu için değil. Bunun yerine, cemaatin ne kadar sakin göründüğü neredeyse komik olduğu için insanlar izliyor.
Elbette bu saldırıda komik bir şey yok. Ancak bu tür olaylar o kadar yaygın hale geldi ki, bu olay San Francisco dışında zar zor manşetlere taşındı. Artan bir dalgada başka bir iddia edilen nefret suçu, sayılacak ölümler olmadan olağanüstü.
Aşırıcılığın yaygınlaştırıldığı kutuplaşmış ülkemizde, en korkunç nefret eylemleri dışında her şeye duyarsızlaşıyoruz.
Geçtiğimiz haftalarda bir adam suçlandı Los Angeles’ın Yahudi ağırlıklı bir mahallesinde sinagoglarının önünde iki Yahudi erkeği vurup yaralamak. Federal nefret suçlarıyla itham edildi. New Jersey’de bir adam suçlandı. bir sinagogu bombalamak. İçinde Redding Kuzey Kaliforniya’da ve Brownstown Kasabası Michigan’da bölge sakinleri evlerine bırakılmış antisemitik el ilanları buldular.
15 Şubat’ta, bir Quincy, Mass., adam federal suçlamayla suçlandıAsyalı bir adama “Çin’e geri dön” dedikten sonra arabasıyla çarptığı iddiasıyla. Aynı hafta San Francisco’da bir adam, Muni otobüsünde ırkçı hakaretler ettikten sonra Asyalı bir kadına yumurta atan bir videoya yakalandı.
Ve Cumartesi günü, beyaz üstünlükçüler Yahudileri hedef alan bir “Ulusal Nefret Günü” düzenlediler ve sosyal medyada vandalizm çağrısının reklamını yaptılar.
Hepsi birkaç hafta içinde ve bulabildiğim her nefret olayı değil. Yerel basın dışında çok az haber yapıldı.
Pil ve cemaati, kimsenin kendilerine ne olduğunu umursamayacağından, tetikçinin gerçek sonuçlarla karşılaşmayacağından o kadar emindi ki, o gece polisi bile aramadılar. Bunun yerine, kovan gibi görünen şeyleri alıp bir hurda çekmecesine koydular.
::
Siyah şapkasının altında Pil’in gözlerine ulaşan canlı ve kibar bir gülümsemesi var.
Ve yorgun. Vurulduğundan beri kötü rüyalar onu uyandırır.
Pil, Özbekistan’daki eski bir İpek Yolu şehri olan Semerkant’ta bir çocukken, bir yeraltı sinagogunun parçasıydı. Yahudi olmak güvenli değildi ve her Şabat’ta ailesi kutlamak için farklı bir eve gider, toplantıları doğum günü ya da partiymiş gibi yapardı.
İnançları nedeniyle Sibirya hapishane kamplarına gönderilen yaşlıların hikayelerini ve aralarında bir yerlerde bir KGB “muhbiri” olduğuna dair sürekli bir korku duyduğunu hatırlıyor. Ailesi, o 15 yaşındayken İsrail’e taşındı ve daha sonra okumak için New York’a, Yahudi yerleşim bölgesi Crown Heights’a geldi.
Bir gün kayınbiraderi ve kayınbiraderinin erkek kardeşi bir düğünde bir kız gördüler ve onun Pil için iyi bir eş olacağını düşündüler çünkü o dans etmeyi hiç bırakmadı. Pil dans etmeyi sever. Adı Mattie’ydi ve Pil’in de iyi bir eş olacağını düşündü – ortak değerleri ve başkalarına yardım etme arzusu olduğunu söyledi.
Pil, kur yapıp evlendiklerini ve 1983’te Rus Yahudileri için sinagogun bulunmadığı San Francisco’ya taşındıklarını söyledi. Böylece evlerinin dışında, üst katta yaşayan ve alt katta Şabat yemekleri düzenleyen bir topluluk başlattılar. Çocuk sahibi olmak arasında – 10 tane var – ihtiyacı olanları doyurdular ve uzun süredir kendilerini izole edilmiş hisseden dağınık göçmenler için bir bağlantı kurdular.
Bazen içeri girmek için sıra kapıdan çıkıyordu çünkü içeride oturacak kadar yer yoktu. Komşular bundan hoşlanmadı. On üç yıl önce, birkaç duraktan sonra bu yere taşındılar.
Küçük, bir okul sınıfı büyüklüğünde, tepesinde asılı bir balo salonuna daha uygun üç kristal avize ve altında solmuş çiçekli bir halı var. Tevrat bir tarafta; diğer taraf, tetikçi geldiğinde adamların oturduğu masayı tutuyor, en yakın sandalye kapıdan sadece bir adım ötede.
Dağınıklığıyla – yüzlerce kitap, iki sahte taş lavabo, bir kahve istasyonu, bir müzik seti, bir çamaşır sepeti, istiflenmiş sandalyeler – bir topluluk duygusu ile aşılanmış hoş bir alan. Ve kutsallık. Alçakgönüllülüğüne rağmen, bir ibadethanenin muammalı kutsallığına, bazen insanlardan daha büyük bir gücün uğradığı hissine sahiptir.
Pil, her gün, sabah ve akşam bir minyan’ın (Ortodoks Yahudilerin belirli duaları yapabilmesi için gerekli olan 10 kişilik bir yeter sayı) mevcut olmasını sağlar. Günde iki kez 10 adam toplamak kolay bir iş değil ve Pil, amansız telefon görüşmeleriyle tanınır.
Ancak o minyanın güvenilirliği, cemaati normal üyelerinin ötesinde hayati kılıyor. İnsanlar, hastalıktan kurtulduktan veya tehlikeli bir yolculuktan geçtikten sonra okunan ölülerin onurlandırılması veya Birkat HaGomel gibi toplu dualara katılmak için dünyanın dört bir yanından gelirler.
Vurulduktan sonra bile Pil 10’unu buldu.
Cebelitarık’tan bir cemaat olan Aaron Seruya da genellikle onlardan biridir. “Karşı koymak, olumlu düşünmek ve Tanrı’ya daha fazla inanmak bize bağlı” dedi.
Mattie Pil ve hahamın 40 yıllık sabır ve sevgileriyle inşa ettikleri güç budur.
Tetikçinin oyuncak tabancası ve nefretiyle kırmış olabileceği şey buydu.
::
Vurulduktan sonraki gün, Küçük Haham Alon Chanukov polisi aradı.
35 yaşındaki Chanukov, cemaatin çoğundan daha genç. San Diego’nun kuzeyindeki Chabad of Poway’de büyüdü ve burada 2019’da Fısıh Bayramı’nın son gününde AR-15’li bir adam bir kadını öldürdü ve haham dahil üç kişiyi yaraladı. Chanukov öldürülen kadını tanıyordu.
Burada vurulduğunu duyunca o kadar üzüldü ki sabah namazını kılamadı. Tavsiyeye karşı, shul’un güvenlik kamerası görüntülerini yayınladı. “Hiçbir şeymiş gibi muamele görmediğinden” emin olmak için tetikçinin yakalanmasını istedi.
Ve vurulmadan sonraki Cuma akşamı şul, tam Şabat’ı kutlamaya başlarken bazı güzel haberler aldı. Bir Yahudi polis memuru onlara Mishin’in gözaltında olduğunu söylemek için geldi. Seruya, “Böylece siz rahat uyuyabilirsiniz,” dediğini hatırlıyor.
Mishin’in Nazi üniforması içinde bir fotoğrafını ve saldırıdan günler önce sinagogun dışında bir şeyi yakarken ona benzeyen bir videoyu yayınladığı sosyal medya akışını görene kadar biraz yaptılar. Hedef alındıklarına dair hiçbir şüphe bırakmadı.
San Francisco Mah. Av. Brooke Jenkins, davayla ilgili bir haber bülteninde “nefrete sıfır tolerans” sözü verdi ve Mishin’e karşı nefret suçu suçlamasında bulundu. Dini ibadete müdahale suçundan iki ağır suç ve taklit ateşli silah çizmeyi veya sergilemeyi de içeren altı kabahat suçuyla karşı karşıya. Bölge savcılığına göre, suçlu bulunması halinde 10 yıla kadar hapis cezasına çarptırılabilir.
Mishin, mahkemede suçsuz olduğunu iddia etti. Akıl sağlığıyla ilgili sorular var ve Cuma günü bir ön duruşma yapılacak. Pil ve cemaati, onun serbest bırakılacağından ve onlara misilleme yapacağından korkuyor – belki de gerçek bir silahla.
Shul, bir güvenlik görevlisi ve diğer güvenlik önlemlerinin ödenmesine yardımcı olacak Poway’den sonra yürürlüğe giren devlet fonlarına başvurdu. Ama gerçek şu ki, büyük cam pencereleri ve bir ana çıkışı olan bu bina asla güvenli olmayacak. Chanukov, kimin gireceğinden endişe ederek artık sırtı kapıya dönük oturamıyor.
Cemaat taşınmak istiyor ve bir GoFundMe ihtiyaç duyacağını düşündüğü 400.000 doları toplamak için, ancak Chanukov bunun olup olmayacağını bilmiyor. Burada ibadet eden insanlar orta hallidir.
“Bağışçılarımızdan biri olarak Mark Zuckerberg yok” dedi.
Bu arada shul’un hayatı devam etmektedir. Minyan buluşuyor, kadınlar Şabat için yemek yapıyor. Erkekler ön taraftaki kaldırımda sigara içiyor, cuma gecesi mumlar yakılıyor.
Mattie Pil, “Yahudiler pes etmez,” dedi.
Burada olanlar kimsenin umurunda mı bilmiyorum ama Mattie umursar.
“Bu Tanrı ile ilgili değil, bir olmakla ilgili,” dedi bana. “Tek vücut olmamız hakkında.”
Gerçekten, endişe sadece Mishin hakkında olmamalı, nefretin her yerde olduğu bu kaotik anda değil. Bu, Mishin’leri neyin yaptığıyla, gerçek olsun ya da olmasın silah ellerine geçene kadar fark edilmeden ya da kontrol edilmeden gitmelerine izin veren şeyle ilgili. Çoğumuz nefrete kayıtsız değiliz ve onun büyüdüğünü hissediyoruz. Irkçılık, kadın düşmanlığı, trans karşıtı, Asya karşıtı, antisemitik – kendi zihnimizde ayrıştırıyoruz ve öfkemizi en yakından vuran şeye saklıyoruz.
Ancak herhangi bir biçimde nefret sadece yaşamlar için bir tehdit değildir. Hepimizin paylaştığı demokrasiyi tehdit ediyor.
Haham Pil’in bana söylediği gibi, tahammül edemeyeceğimiz tek şey bu.
Kaynak : https://www.latimes.com/california/story/2023-02-28/san-francisco-synagogue-confronts-shooting-hate-crime