Çığlık Terapisi: Korku Filmlerinin Akıl Sağlığına Faydaları
Yatağın altındaki canavarlar, mezardan kalkan zombiler ve elektrikli testere kullanan manyaklar, rahatlatıcı görüntüler oluşturmaya çalışırken akla ilk gelen şeyler değildir.
Yine de, birçok korku filmi meraklısı için korku sinemasının çekici yanı, heyecan ve ürperti içinde belirli bir derecede rahatlık bulmaktır.
Ancak, kan donduran çığlıklar türünde bir çare bulma fikrine kaşınızı kaldırmamak için, bilin ki bu fikrin sadece geçerliliği değil… emsalleri de var.
“Fear in the Dark” (1991) belgeseli için yapılan bir röportajda, ünlü yönetmen Wes Craven (“ A Nightmare on Elm Sokağı ”, “Çığlık”) ünlü olarak “korku filmleri korku yaratmaz, onu serbest bırakır” demiştir.
İletimde özlü olmasına rağmen, Craven'in mesajı yine de katmanlı bir gerçeği ifade ediyordu: Bizi korkutan şeylerle olan ilişkimiz, kendi arınma biçimi olabilir.
Bir korku filminin içerdiği adrenalin, "korkularınla yüzleşmenin" eskiden beri kabul görmüş kestane renginin somutlaşmasından daha fazlası, aslında bazı izleyicilerin zihin yapısı için iyi olabilir.
Gerçekten de, korku filmlerinin faydalı nitelikleri son zamanlarda o kadar ilgi çekici bir konu haline geldi ki, Karanlığın Mistress'i Elvira bile, kendisini korku filmlerini "reçetelemeyi" teklif eden korku terapisti olarak gösteren yakın tarihli bir Netflix promosyonuyla harekete geçti. seni rahatsız edebilecek şeyler için.
Tabii ki, korkunun faydalı doğası tartışmasını kazmanın eğlenceli bir kısmı, çok sayıda yıl boyunca (ve hala birçokları için), akademide türe hiçbir fayda sağlamayanların olduğunu bilmektir.
Colorado Denver Üniversitesi İngilizce bölümünde yardımcı doçent olan Andrew Scahill, “30'lu yıllarda, insanların ne tükettiği ve özellikle çocukları değiştirip dönüştürmediği konusunda çok fazla endişe vardı” dedi . Korku Sinemasında İğrenç Çocuk.”
Scahill, "Korku türünde insanların nelerden tiksindiği konusunda bir endişe vardı" dedi. "Sinemaya yönelik ilk eleştiriler, korku sinemasının sadizme olanak sağladığının görüldüğü bu yerden, esasen pekiştirilmemesi gereken fantezilere et ve beden verdiğinden geldi."
Ancak film popüler kültürü etkilemeye devam ettikçe, bilim adamları filmin nasıl karşılandığı konusundaki düşüncelerini değiştirmeye başladılar.
Çığlık çığlığa dayanıklılık inşa etmek
Başlangıçta pasif bir aktivite olarak düşünülen eleştirmenler ve akademisyenler, filme giden seyircinin bunun yerine kendilerine sunulan materyalin aktif alıcıları olarak hareket ettiği gerçeğine dikkat çekti. Bu nedenle, daha koyu malzeme ile etkileşimleri aslında yüzey gıdıklanmasının ötesinde daha derin bir ihtiyaca hitap ediyor olabilir.
“[Korku] bize ne sunuyor diye düşünmek, bu nasıl bir şekilde zevkli olabilir? Neden kendimizi olumsuz etkilere maruz bırakalım? Scahill, "İnsanlığın herhangi bir evrimsel resmine karşı sezgilere aykırı görünüyor" dedi. “Bugün, esasen korku filmlerinin bize vekil bir deneyim vererek bir şekilde ölüm korkumuzu kontrol etmemize izin verdiğini söyleyen 'taşıyıcı annelik teorisi' dediğimiz şeye sahibiz.”
Scahill, "Vücudumuz bize tehlikede olduğumuzu söylüyor, ancak bu rahat tiyatro koltuklarında güvende olduğumuzu biliyoruz," diye ekledi. "Güvenli bir ortamda tetiklenmenize izin vermek aslında bir terapi süreci olabilir."
San Francisco, California'daki Oaklee Psychotherapy'nin kurucusu olan Kurt Oaklee , MA, MFT'ye göre , izleyicinin korku filmleriyle ilgili vekil deneyimi, bir hastaya, etkilerini azaltmak için kontrollü bir ortamda stresörlerin sunulduğu maruz bırakma terapisi uygulamasına benzer. mesai.
Oaklee, "[Korku] bize gerçek dünyadaki stresle nasıl daha iyi başa çıkacağımızı öğretebilir" dedi. “Stresli bir film sırasında, kendimizi kasıtlı olarak endişe yaratan uyaranlara maruz bırakıyoruz. Genellikle gerçek hayatta kullandığımız sağlıksız başa çıkma mekanizmalarına girmeyiz. Anlık stresi nasıl yöneteceğimizi öğreniyoruz. Bu uygulama, günlük stresleri ve korkuları yönetmemize yardımcı olabilir.”
Kabul etmek gerekir ki, korku filmlerini bir serbest bırakma biçimini etkilemek için "kapsanan bir tetikleyici" olarak kullanma kavramı, izleyicilerin korku filmlerini bir arınma aracı olarak görme yollarından sadece biri olabilir.
Marjinalleştirilmiş bireyler için, korkunun ötekilik kavramıyla aktif olarak ilgilenmesi, bir yetkilendirme mesajı olarak hizmet edebilir.
Diğerleri için, korkunun metafor kullanma ve bilinçaltı korkulara somut bir beden ve beden verme yeteneği, bu şeylerin kavramsallaştırılmasına ve bölümlere ayrılmasına izin verebilir.
Korku filmleri korkularımızla yüzleşmemize yardımcı olabilir
Korkunun güçlendirme potansiyelinden etkilenen film yapımcısı Jonathan Barkan , konuyla ilgili uygun bir şekilde başlıklı Mental Health and Horror adlı yeni bir belgeselde türün zihinsel sağlıkla olan ilişkisini keşfetmeye başladı .
Barkan, kız kardeşinin kanserle savaşının gerçek hayattaki trajedisi ile uğraşırken, türün katartik şekillendirilebilirliğini erken fark ettiğini söylüyor.
Barkan, “Ona saldıran meçhul, görünmez bir canavar olduğunu biliyordum” dedi. "Korku, o canavarla yüzleşmenin ve daha da önemlisi o canavarın, o kötülüğün yenildiğini görmenin bir yolu oldu."
Türün empatiyi teşvik etme ve günlük hayatımızın tarifsiz canavarlarıyla yüz yüze gelme yeteneğiyle dikkat çeken Barkan'ın, başkalarının korkuyu iyileştirmek ve büyümek için nasıl kullandığını keşfetmesi, çoğu zaman çok az ahlaki olduğu için bir kenara atılan bu filmlerle olan ilişkimizin daha geniş etkisine değiniyor. değer.
Barkan, “Pek çok insanın korkuyu çok farklı, benzersiz ve güzel şekillerde gördüğünü ve kullandığını öğrendim” dedi. “Korkuyla ilişki kurma biçimlerimiz, türün kendisi kadar çeşitli ve şaşırtıcı.”
Güvenli bir alanda korku hissetmek büyük bir rahatlama olabilir
Ve ortaya çıktığı gibi, rahatlamak için korku filmlerine başvurmak sadece zor durumda olanlar için değil (punto amaçlı).
Business Insider'a göre , 2020 yılının Mayıs ayında, COVID-19 pandemisinin zirvesi sırasında, Movies Anywhere dijital film uygulamasında korku satışları bir önceki Mayıs ayına göre yüzde 194 arttı. Dünyanın kendi dehşetiyle karşı karşıya olduğu bir zamanda, izleyiciler hala kaçış için tür materyali arıyorlardı.
Küresel krize rağmen, Oaklee, korku sinemasına olan açlıktaki bu artışın son derece mantıklı olduğuna inanıyor.
“Yüksek stresli zamanlarda insanların gerilim veya korku filmlerine çekilmesi alışılmadık bir şey değil” dedi. “Korku filmleri sizi aşırı odaklanmaya zorlar. Geviş getiren, endişeli zihin artık dünyanın stres faktörlerine odaklanmıyor. Bunun yerine, vücudunuz savaş ya da uçuş modundadır ve ekrandaki korkunç canavar dışında hiçbir şeyin önemi yoktur. Küresel bir salgın sırasında, bu çok davetkar.”
Aslında Oaklee, NeuroImage dergisinde yayınlanan ve korku filmlerinin vücudumuzun korku devresini gerçekten tetikleyebildiğini ve tıpkı gerçek hayatta korkutucu bir olay gibi bir “dövüş ya da kaç” tepkisi üretebildiğini bulan 2020 tarihli bir araştırmaya işaret etti .
Bu nedenle Oaklee, korku filmlerinin bazı insanları, özellikle kaygıya daha duyarlı olanları olumsuz etkileyebileceğini, çünkü ekranda izlediklerinin stres ve panik duygularını artırabileceğini kaydetti.
Ancak diğerleri için, korku filmi izleme deneyiminin temel bir parçası olan sürekli gerginlik oluşturmanın ve serbest bırakmanın, günlük yaşamlarındaki stresi hafifletmeye yardımcı olabileceğini ve krediler yuvarlandığında kendilerini daha güçlü ve esnek hissetmelerini sağladığını söyledi.
Yani, uzun bir günün ardından küçük bir rahatlık için Drakula, Freddy veya başka bir hayalete döndüyseniz, yalnız olmadığınızı bilin.
Zeki pop kültürü tarihçileri uzun zamandır korkunun fantastiğin karanlık merceğini çağdaş meselelerle yüzleşmek için kullanma becerisine dikkat çekiyorlar (örn. Frankenstein, günün “Tanrıya karşı bilim” tartışmasını ele alıyor, Godzilla atom silahlarının kullanımına doğrudan bir tepkiydi, vb.) ve merhametle onun iyileşme eğilimini de fark etmeye başladılar.
Tabii ki, korku alegorisi ve psikolojisinin ötesinde, aynı zamanda sadece eğlenceli.
Bazen kendimiz için yapabileceğimiz en iyi şey, gerçek dünyayı kontrol etmek ve bir gülümseme getiren bir şeyi kontrol etmektir… ve muhtemelen yol boyunca bir veya iki korku.