Benjamin Davis Davis itibaren Kherapa, Rajasthan, Hindistan
Gerçekten 3 1/2 vermek. Harika bir hikaye çizgisi vardı. Tek sorun Paolini'nin yazma tarzı biraz kaba oldu.
Quinn'in yeni bir çalışmasını okuduğumdan bu yana uzun zaman geçti, hikayelerinin ne kadar basit ve canlandırıcı olduğunu unutmuştum. Sebastian bana biraz yakışıklı, baştan çıkarıcı ve yazar Colin Bridgerton'u hatırlattı. Tabii ki, her ikisinin edebi tarzı tamamen farklıdır, aynı zamanda Seb, bir Lady Winstledow'a benziyor ve "geniş Londra yüksek toplumu hakkında söyleyecekleri" için yaptığı şeyden biraz utanıyor. Hatta! Ağır Cressida'yı tanıdığımı sanıyordum. Julia için kesinlikle değerlidir, kitaptan sonra kitap kesin formülü bulur, böylece çalışmalarının her biri çok farklıdır, ancak aynı zamanda birbirini tamamlar.
"Klasiklerin" büyük bir hayranı olmayan garip insanlardan biriyim. Ama bu kitap kulübünün seçimi, bu yüzden denedim. Bu iddialı bir seçimdi ve kaç kızdan gerçekten geçtiğini merak edeceğim. Yapacak mıydım bilmiyordum ama bitirmeye karar verdiğim için mutluyum. Hikayede bazı iyi kıvrımlar vardı ve Dicken'ın bazı açıklamalarını gerçekten çok seviyorum. En sevdiğim karakter Joe'ydu. Ayrıca beni kesinlikle korkutmasına rağmen Havishem'i büyüleyici bir karakter olarak buldu. Kanımca, kitap çok, çok, çok daha kısa olabilirdi - ama görünüşe göre Dickens kelimesi tarafından ödendi ve bu kitaptan çıkarabileceği her kuruşu sıktı!
Bir dizi olarak bu kitaplar inanılmaz. Her kitapta tekrarlanan formülsel çizim, okunmakta olan çocuğu neler olduğunu, doğru ve yanlış beklentisini ve basit karakter grubunu tatmin eder. Kitapların gerçekten zekice hale geldiği yerlerde, ebeveynlerin yüksek sesle veya daha büyük çocuklar okumasına bakılmaksızın, eski okuyucu için yazılan anekdotlara, adanmışlıklara ve onaylara dokunan ek arsa parçalarıdır. Mizah, akıllıca, güzel anlayışlı ve sonsuz alıntı yapılabilir. Herhangi bir arama motoruna Lemony Snicket tırnaklarını yazın ve her yaştan okuyucunun takdir edebileceği komik snippetlerin bir barajını alacaksınız. Güzel masumiyet duygusu, kitaplar hakkında sevdiğim şeydir, ayrıca uzun kelimelerin tanıtılması ve ilgili oldukları hayalî fıkralardır. Kelimelerin gerçek tanımı bazen göz ardı edilmesine rağmen, niyetin yaşlı okuyucuları eğlendirmek ve gençleri ne demek istediğini sormakla meşgul etmek olduğunu varsayıyorum. Genel olarak Lemony Snicket (gerçek adı Daniel Handler), okuduğum herkesten daha fazla bir kitap kendi yararına yazıyor olması gerçeğini kullanıyor. Onun ses tonu eşsiz ve harika. Sayfadaki kelimelerle oynuyor, genellikle okuyucuları bölümleri atlamaya, daha fazlasını bulmaya, soruları yanıtlamaya veya gizli anlamları aramaya davet ediyor. Bir örnekte, tünelin ne kadar siyah olduğunu tarif edememekle, sonraki iki sayfayı siyah mürekkeple boyayarak amacını gösterir. Kitap sevgisi her cümle içinde sık sık onları iyi ile kötüyü anlatmak için bir araç olarak kullanıyor. "Yanlarında kitap getirmeyen kimseye asla güvenme." Lemony Snicket
Bu, hem Batı hem de Doğu Berlin'de günlük yaşam hakkında bir YA romanı. Ana karakter, Berlin Duvarı'nı atlayanlar hakkında her iki taraftan da hikayeler toplayan genç bir yazardır. Her iki taraftaki arkadaşlarıyla yaptığı konuşmada, ayrılık sırasında Berlinlilerin kutupsal görüşleri hakkında bir fikir edinirsiniz. Wall Jumper iyi yazılmıştı, ama tam olarak aradığım şey değil. Bu, Duvar'ın neden ve nasıl orada olduğuna dair arka planı olan destansı bir tarihi kurgu parçası değil, ani ve kafa karıştırıcı bir ölüm. Yine de güzel bir masal koleksiyonu.
Kredi / borç gelişimi ve "borç verme" konusunda uzmanlaşmış kurumlar, ancak sadece bankalar, kredi kartı ve tahsilat kuruluşları için kâr amacı ile iyi maruz kalma. En az eğitimli ve en savunmasız olanı avlamak için kullanılan taktikleri gösterir. Tüketici koruma yasalarının sistematik olarak nasıl ortadan kaldırıldığını ve bu ahlaksızlık kurumlarının Federal Hükümetin yasaları nasıl kurtarmasını beklediğini gösterir. Kapitalist yolsuzlukta nihai; para bittiğinde, sadece kredi satmak ... İlgi çekici bir tarzda yazılmış, okunması kolay ama mesaj önemlidir.
Bu kitabın ilk yarısı ila üçte ikisi sıkıcıdır ve okuyucuyu büyük bir bağımsız, olgunlaşmamış karakter grubunun saçmalıklarına batırılmış olarak bırakır. Kitabın son yarısında / üçte birinde, kahraman sonunda gözlemciden aktöre geçiyor ve kitap çok daha keyifli hale geliyor. Hikaye ilerler ve eylem ilgi çekici hale gelir. Bununla birlikte, küçük karakterler olası değildir.
Tüm benim yemek kitapları - ve ben yemek kitapları SEVİYORUM! - Bunun favorilerimden biri olacağını düşünürdüm. Yakınında bile değil. Bu kitapta bir kereden fazla yaptığım çok az tarif var. Örneğin, muzlu keklerle bile uğraşmayın. Büyük bir kabartma tozu gibi tadı vardı. Yol çok tuzlu ve hiçbir lezzet hiç. Onları tekrar yapmaya zahmet etmeyeceğim. Sonuçta, özellikle acemi aşçılar için bunu tavsiye etmiyoruz. Önce bu boktan tarifleri denerseniz pişirmeyi öğrenmek istemezsiniz. Aslında bu sadece 1/2 yıldız vermek istiyorum ama bu seçenek yok.
Just like Jane Eyre, I came to parts where I was irritated at the weaknesses of female character, but overall this is a great story.