Şimdi bir olaydan bahsedeceğim. Olayın kahramanı Marina Abramoviç. Kendisi bir performans sanatçısı.
Genel olarak insanın içgüdüleri ve temel hazlarıyla ilgileniyor. Ve bununla ilgili çeşitli performanslar ve deneyler yapıyor.
Bugünkü bahsedeceğim deneyi Rhytm 0. Deney eski, 1974 yılından. Ama tabi ki insanın caniliği hep aynı.
Yanı başındaki bir masaya 70 farklı nesne dizmiş Abramoviç. Bunların içinde jilet, bıçak hatta silah bile varmış. 6 saat boyunca harektesiz duracağını ve oradaki nesnelerle insanların kendisine istediği şeyler yapabileceğini söylemiş.
Ve gösteri başlamış...
İlk 2 saat insanlar öpmüş, üstündekileri çıkarmış genelde izlemiş.
Ancak zaman ilerleyince hiçbir şey masum kalmamış. Zamanla makasla darbeler atıp orasını burasını jiletlemeye başlamışlar.
Hatta bir tanesi jiletle boynunu keserek kanını içer.
Ellerine fotoğraflar tutuşturup alnına "END" yazdılar.
En sonunda biri, Marina'ya silah doğrultmuştur. Başka seyirciler bu duruma dayanamaz ve kavgayla birlikte silah ortadan kaldırılır.
Marina sözünü tutar 6 saat boyunca hiç hareket etmez. Bu süre boyunca önce başını okşayan insanlar sonrasında onu darbetmiş, bıçaklamış, boğazına gül sokmuş, soymuş, teşhir etmiş ve öldürmeye çalışmıştır.
Baktığınız zaman bunları yapan insanların hepsi kendi halinde, herhangi bir suça karışmamış (büyük ihtimalle), normal vatandaşlar.
Ama ellerine fırsat geçince ne hale geldiler. İşte insanın acımasızlığı ve yoldan çıkmışlığı bu şekilde çok net bir şekilde kanıtlanıyor.
Kötülük doğamızda mı var? Seviyor muyuz?
Belki de Marina yıllardır bir sürü filozofun tartıştığı sorunun cevabını çoktandır vermiştir?