Sınav - bu bir sınav değil. Kişisel deneyim
1991'te Kamçatka'daki ilk denizcilik üniversitesinden mezun oldum. Üniversite çalışmalarım şöyle görünüyordu: XXUMX ortaokulunda üç gün çalışma, Petropavlovsk-Kamchatsky Yüksek Deniz Mühendisliği Okulu'nda (PKVIMU) üç günlük çalışma, günde toplam 31 çifti, fizik, matematik, çizim, İngilizce. Aynı yıl sınavları başarıyla geçtikten sonra PCVMU'ya girdi.
Kısaltmaların neden farklı olduğu hakkında biraz. Girdikten sonra toplandık ve 1991'ten bu yana yeni bir yüksek öğrenim sistemi getirildiğini söyledik. Petropavlovsk-Kamchatka Denizcilik Okulu (8 sınıflarına dayanarak), Petropavlovsk-Kamchatsky Yüksek Deniz Mühendisliği Okulu (10 sınıflarına göre) ile birleştirildi ve sonuç olarak, PKVMU kuruldu. Açıklandığı gibi, bu noktadan sonra dört yıl çalışacağız ve bunun sonucunda yarı-orta öğretim göreceğiz. Ancak diplomamın yurtdışına aktarılması için, iki yıl daha ceza yargılamasını bitirmek zorunda kaldım. İki yıl sonra uzmanlık alanına geri döndüklerini söylüyorlar, ancak bu zamana kadar orada ders çalışmıyordum.
PCVMU'daki profesörlerin çoğunu minnettarlıkla hatırlıyorum, ancak öğretim personelinin kalitesi hosteldeki kırık camlar, pilleri yırtmak ve kokpitte sıfır altı sıcaklık ile keskin bir kontrast oluşturuyordu. Öğrenci sınıfımızdaki yemek odası da aynı seviyedeydi. Domuz eti yahnisi, üç bezelye ve yüzen donmuş yağa sahip patateslere benzeyen bezelye çorbasını hala hatırlıyorum. Bir donanmada makarna, iştah açıcı görünmüyor. Bölgesel duma'nın gelecekteki yardımcısı olan rektörümüz Bay Oleynikov'un bize, okuldaki çalışma ve yaşam koşullarının böyle olduğu gerçeği için bizleri suçladığımızı bağırdı. Hepimiz yağmaladık, hepsini kırdık, vb. Doğru, bu onu daha sonra Amerikan "Ford" ile sürmeyi engellemedi.
Sonra 90 çizgi çizmeye başladı ... Ve bir şekilde okumak için zamanım olmadı, ancak bu dönemde Kamçatka Pedagoji Enstitüsü'ne ilk girdim. Yabancı Diller Fakültesinde Vitus Bering. Ardından Uzak Doğu Fiziksel Kültür ve Spor Akademisi'nde bir çalışma yapıldı.
Bu girişten sonra, aslında sınavın kendisi hakkında. Onun zamanında yüksek eğitim almayan tek kişi olduğumu sanmıyorum. Başka bir şeyle ilgileniyorum: Ortaokul eğitimim modern eğitimden ne kadar farklı, yine final sınavına girmem gerekiyor? Sınavın kendisi geçmek için bir sorun değil, ilke meselesidir. 4 / 5 sınavımdaki Rus sınavı için 90 puanlarımdan daha mı kötü? Ya da benim matematik beşim? Kim sadece final notlarını puanlara çevirmek istiyor? Ve KULLANIM sınırlamaları statüsü nedir? Bu soruyu kimse cevaplayabilir mi acaba?
Genel olarak ... Sınav. Okulda ya da enstitüdeki sınavları hatırlamamak için henüz yaşlılık çılgınlığına düşmedim. Ondan korkmak için sınav ve sınav, ama o eski okulda hala bir tatildi. Burada girişte bir güvenlik görevlisiyle karşılanıyorsunuz, bir metal detektörü, video kameralar, hatta fotoğraf çekmek için pasaportlu bir kapak bile yapılıyor. Bütün bunlar sessizlik içinde olur, öğretmenlerin yüzünde bir gülümsemenin ipucu bile yoktur. Diyelim ki, sanık ölüm cezası vermeden önce bir mahkemede oturuyormuşsunuz gibi. Görünüşe göre eski bir Komsomol görevlisi yazılı damga tanıtım kelime. İfadesi şöyle: "Test, her durumda başarılı olmanız için yapılır." Bu ne tür bir sınav?
Testi. Yaklaşık iki yıl önce bir arkadaşım yerel bir yüksek öğretim kurumuna kaydolmaya çalıştı ve doğal olarak EGE'yi de yalnızca bu kuruma dayanarak geçti. Sınav sırasında, testteki sorunun anlamını açıklamak için öğretmene (böyle bir özgürlük vardı) çağrı yapmak zorunda kaldı. Rusça'da cümlelerin böyle yapılmadığı anlaşılıp anlaşılmadığı sorulduğunda, müthiş bir cevap alındı: “Peki, anlıyorsun, bu test İngilizce'den çevrildi”. Tanrıya şükür, böyle bir sorum yok, ama ... Anladığım kadarıyla eksik bir yüksek öğrenime sahibim, fakat iki pedagojik yükseköğretim kurumunda okumak, 22'u koç olarak da ifade ediyor. Geçtiğim sınavlar öğrencinin gerçek bilgi düzeyini gösteremez. Kelimeden hiç. Testler bana trafik polisinde yapılan teorik sınav, bulmaca ve Mucizeler Tarlaları karışımını hatırlattı. Profesör Pavlov'un yöntemine göre belirli bir eğitim ile, test sorularını mekanik olarak cevaplayacaksınız. Bana bir koç olarak inan.
Tabii ki, öğretmenler için daha kolay, bütün gün okulda oturmak, “bu memelerin” cevaplarını dinlemek gerekli değil. İki yıl boyunca bir sınav için hazırlandım, sonunda kağıtları dağıttım, sonra kağıtları topladım ve hiçbir sorumluluk üstlenmedim. Ve nasıl olduğunu hatırlıyor musun? En yoğun Kaybedenler bile ilk üçe girdiğinde mi? Öğrenci ile doğrudan iletişimde soruları, ipuçlarını, analojileri yönlendirmek. Yazılı sınav sırasında bile, taslağınızı kontrol ettiniz ve nerede düzelteceğinizi ima ettiniz. Çünkü sınav, derslerin kendileri kadar öğrenme sürecinin bir parçasıydı.
Herhangi bir deneyde, sınavın test edilmesi ile laboratuvar faresinde geliştirilen şartlı reflekslerin doğrulanması arasındaki farkı görmüyorum. Testi geçip geçmediğimi henüz bilmiyorum (başka bir deyişle değil), ancak her durumda deneyim ilginç. Sınava girip kaydolmanızı bile tavsiye ederim. Ayrıca, oraya başvururken pasaport ve ortaöğretim diploması dışında hiçbir şey istemezler.
Ve evet, iki sınava girdim: Rusça ve sosyal bilgiler. Dürüst olmak gerekirse, ikinci konuyla ilgili olarak, bunun ne olduğunu hala anlamadım. Bana bunun UCP, sosyal bilgiler, dini çalışmalar ve orada başka bir şey karışımı olduğunu açıkladılar. Testime göre, tüm sorular daha fazla finansman ve bazı personel yönetimi ile ilgilidir. Her ne kadar bir lise öğrencisinin kredi almayı, yatırım yapmayı ve şirket personelini neden eğitmeyi bilmesi gerektiğini çok iyi anlamıyorum. Sadece benim sorularım bu konuya ayrılmıştı.
EGE'yi geçirme konusundaki benzersiz deneyimimden sonra, sadece bir şey söyleyebilirim: bu bir sınav değil, bize bir sınav olarak sunulan bir sınavdır. Bana öyle geliyor ki, yeterli insan bu iki kavram arasındaki farkı anlıyor. Profesyonel faaliyetlerimi kullanarak açıklamaya çalışacağım
Dövüş sanatlarıyla uğraşan bir adam için test bir spor karşılaşması veya gerçek bir dövüş. Ekipmana nasıl sahip olduğunuzu, ne kadar tecrübeli olduğunuzu, fiziksel olarak ne kadar hazırlıklı olduğunu, strese dayanıklı vb. Eğitim sürecinde, tekniği gösterip BI'da bir sonraki sırayı elde ettiğimizde, teknik (hatalı bir şekilde sınav denir), çeşitli TESTS'leri uygularız; fiziksel uygunluk testleri; Tıbbi. Ancak bu testler koçun yalnızca neyin üzerinde çalışacağını görmesine izin verir, savaşı nasıl yapacağınızı göstermezler, yani; tatami sınavını geçmek Testleri rakibinizden daha iyi geçebilirsiniz, ancak üç saniye sonra tatami üzerinde yatın ve bunun tersi de geçerlidir.
Genel olarak, EGE, fiziksel aktivitedeki artışın kan basıncındaki değişikliklere etkisi üzerine testler yaparak bir boks şampiyonunu belirleme girişimi gibi görünüyor. Sovyet okulundaki normal sınavı anlıyorum çünkü öğrencinin gerçek bilgisini belirlemeye izin verdi. Muayene, hastanede sadece ortalama sıcaklığı gösterir. Bu benim kişisel tecrübeme dayanarak edindiğim fikir.
Abone olun ve en son haberler ve günün en önemli olaylarından haberdar olun.