Müziğin ve dansın ortak bir özelliği, düzenli olarak nabız atışı ile zamanlanan ritmik hareketlerdir. Ancak ritim için insan kapasitesi bir bilmecenin bir şeyini sunar.
Ritmik eşgüdüm, insan doğası için temel görünse de, insanlar kabiliyetleri bakımından büyük farklılıklar gösterir. Bazıları Michael Jackson'ın makine gibi bir hassasiyetine sahipken, diğerleri bu duruma daha yakındır. “Sağır dövmek” Mathieu.
Bu bireysel farklılıkların altında yatan nedenler nelerdir? Beynin ritime tepki verme şeklini inceleyerek, çoğumuzun neden yardım edemediğini, bir ritime geçmeyi anlamaya başlayabiliriz.
Ritmin gücü
Ritim güçlü bir kuvvettir. Vurgulama savaşı davullarının uyandırma etkisinden bebeğin hafifçe sallanmasının etkisine kadar ruh halini düzenleyebilir. Manevi ritüeller ve şamanik gelenekleri gibi, değişmiş bilinç halini bile tetikleyebilir. trans.
Ritim ve müzik, inme ve Parkinson hastalığı gibi motor bozukluklarla karakterize edilen durumların rehabilitasyonunda terapötik amaçlar için de kullanılabilir.
Daha da temelde, müzik ve dans bağlamında sergilenen ritmik beceriler, tür.
İnsanın İnişinde (1871), Charles Darwin o mused:
Erkeklerin, erkeklerin, kadınların ya da her iki cinsiyetin progenitörlerinin karşılıklı sevgilerini ifade diliyle ifade etme güçlerini edinmeden önce, birbirlerini müzik notaları ve ritimlerle çekmeye çalıştıkları muhtemel görünmektedir.
Ritmik olarak koordine edilmiş vücut hareketleri, bir bireyin “dürüst” bir sinyalini (taklit edilemeyecek) bir sinyal vererek cinsel çekiciliği körükleyerek benzer şekilde çalışabilir. sağlık ve formda olma.
Eş bulma yarışmasının arena dışında, müzik ve dans yoluyla başkalarıyla koordine etmek kolaylaşıyor sosyal Dayanışma kişilerarası bağ, güven ve işbirliğini teşvik ederek.
E-posta ile son alın
Müziğin ve dansın bu sosyal etkileri, erken toplumların antisosyal çetelere dağılmasını önleyerek insan kültürünün gelişmesine katkıda bulunmuş olabilir.
Bugün, maksimum güvenlikte bile güvenebilecek kadar güçlü kalıyorlar cezaevleri.
sürüklenmesi
Fakat eğer müzik ve dans çok evrenselse, neden bazı insanlar sadece bir ritim tutamıyorlar?
Bu soruyu cevaplamanın anahtarı, insan beyninin dış ortamda ritimlere nasıl kilitlendiği ve bu “sinirsel sürüklenme” sürecinin vücut hareketlerinin koordinasyonunu nasıl desteklediğidir.
Sinirsel sürüklenme, net bir ritmi olan müzik gibi düzenli duyusal girdiler, senkronize beyin aktivitesinin periyodik patlamalarını tetiklediğinde meydana gelir. Bu periyodik aktivite, zaten uyarılmış nöronlar arasındaki etkileşimlerden dolayı harici ritmik girdilerden bağımsız olarak devam edebilir. Duyusal girdilerin devam etmesini bekliyorlar gibi.
Bu nedenle sürüklenme, sinir kaynaklarını doğru zamanda doğru yere tahsis ederek gelen bilgilerin işlenmesini geliştirebilir. Müzik yaparken ya da dans ederken, sürüklenme yaklaşmakta olan vuruşların zamanlamasını tahmin etmeyi sağlar.
Üzerinde son bir çalışma ritmik beceride bireysel farklılıklar sinirsel sürüklenmenin gücü ile hareketleri müziksel ritimlerle senkronize etme kapasitesi arasındaki ilişkileri tanımladı.
Elektroensefalografi (EEG) kullanarak, nöral aktiviteyi yansıtan elektrik sinyallerinin kafaya yerleştirilen elektrotlar aracılığıyla kaydedildiği bir teknik olan elektroensefalografi (EEG) kullanarak, iki ritim tipinin altında yatan rutubete uygulanan çekişi ölçtük.
Bir ritmin periyodik olarak ortaya çıkan ses başlangıçlarıyla işaretlenmiş düzenli bir atımı vardı. Diğeri, ses atımlarının tüm atımlarda bulunmadığı göreceli olarak karmaşık ve cazip bir “senkronize” ritimdi: bazıları sessizlikle işaretlendi.
Sonuçlar, sinirsel sürüklenmenin gücünün insanların ritimle senkronize hareket etme yetenekleriyle ilişkili olduğunu göstermiştir. Nöral yanıtları güçlü olan kişiler, iki ritmin ritmi ile zaman içerisinde bir parmağa dokunmada daha doğruydu.
Ayrıca iki ritime beyin cevaplarında bireysel farklılıklar bulduk. Bazı bireyler, düzenli ritim için senkronize ritimle sürüklenme gücü arasında büyük bir fark gösterirken, diğerleri sadece küçük bir fark gösterdi.
Başka bir deyişle: Bazı insanlar atımı algılamak için harici fiziksel stimülasyona ihtiyaç duyurken, diğerleri ise atışı dahili olarak üretebildi.
Dikkat çekici bir şekilde, dahili olarak ritimler oluşturmada iyi olan insanlar, müzik dizilerindeki geçici değişiklikleri tahmin etmelerini gerektiren bir senkronizasyon görevinde de iyi performans gösterdiler.
Bu yüzden, iç ritmi oluşturma kapasitesi, ritmik becerinin güvenilir bir işareti olarak ortaya çıkıyor. Bu, Miles Davis'e yeni bir anlam kattığını belirterek, “müzikte sessizliğin sesten daha önemli olduğunu” bildirdi.
Ancak, nöral sürüklenmenin gücündeki bireysel farklılıkların neden ilk başta olduğunu hala bilmiyoruz. Beyin sapı yanıtları gibi erken işitsel işlem seviyelerinde nöral yanıtların etkinliğini yansıtabilirler. Veya daha yüksek seviyedeki işitsel ve motor kortikal bölgeler arasındaki bağlantı derecesi.
Bir başka açık soru, ritmik becerilerin nörobilimdeki son gelişmelerle arttırılıp arttırılamayacağıdır. Belirli frekanslarda nöral senkronizasyonu başlatan beyin stimülasyon teknikleri, sürüklenmeyi arttırmak ve böylece bir bireyin ritim kapasitesini arttırmak için umut verici bir yöntem sağlar.
Yazar hakkında
Peter Keller, Western Sydney Üniversitesi Bilişsel Bilimler Profesörü. Batı Sidney Üniversitesi'nde MARCS Beyin, Davranış ve Gelişim Enstitüsü'nde 'Müzik Biliş ve Aksiyon' araştırma programına öncülük etti.
İlgili Kitaplar