İşlediğimiz hatalardan dolayı içimiz kan ağlasa bile o hatalara devam ediyorsak, bedenimiz verâ halinde değil demektir. Bedenimiz şüpheli şeylerden uzak dururken kalbimiz yine boş şeylerle meşgulse, Allah'ı anmıyorsa, bu sefer de kalbimiz verâyı terk etmiş demektir.
Yahya Bin Muaz (k.s.) demiştir ki:
Verâ iki şekilde olur: Biri bedenle olur. Bu, kulun sadece Allah'ın rızasına uygun olan amelleri yapmasıdır.
Diğeri ise, kalpte olur. Bu da kalbe yüce Allah'tan başka kimsenin girmemesidir.