Prostat bezinin kronik iltihabı her yaştaki erkeklerde görülür. Çoğu durumda, katalizör bulaşıcı bir faktördür: Trikomonas, stafilokok ve gonokok. Vücuda giren bakteriler, prostatın kendisi olan üretral kanalın iltihaplanmasına neden olur.
Kronik prostatit genellikle asemptomatiktir. Hastalığın kendisi ancak akut bir forma geçişten sonra belirlenir. Geç tanı, erkeklerde kronik prostatitin ilk semptomlarının sıklıkla göz ardı edilmesiyle de açıklanmaktadır.
İstatistikler, hastalığın sürekli "gençleşmesini" göstermektedir. Giderek, ürologlara 30 yaşındaki hastalar tarafından başvurulur.
Kronik prostatit - nedir bu
Prostat bezi mesanenin altında bulunur. Ana işlevleri, vesica ürinaria'yı sperma girişinden ve ayrıca erkek sperminin önemli bir bileşeni olan prostat salgılarının üretiminden korumaktır. Enfeksiyon, tıkanıklık ve diğer faktörlerin girmesiyle tetiklenen bez dokularının iltihabı yavaş yavaş kalıcı hale gelir.
Kronik prostatit dejeneratif değişikliklere yol açar. Doku yapısı yavaş yavaş deforme olur. Oldukça sık, iltihabın arka planında, kanallarda taşlar görülür. Bazı prostatit türleri kansere neden olur.
Farklı prostat hastalıkları arasında ayrım yapmayı kolaylaştırmak için uluslararası bir sınıflandırma sistemi geliştirilmiştir.
Kronik prostatit - nedenleri
Prostat bezi iltihabının iki ana faktörden kaynaklandığına inanılmaktadır: bakteriyel ve abakteriyel.
Birincisi, patojenlerin ve enfeksiyonların hastanın vücuduna girmesi ile ilişkilidir. Çoğu zaman, cinsel yolla bulaşan bakteriler bir katalizör görevi görür.
İkinci neden bulaşıcı ajanla ilgili değildir. Enflamasyon şu şekilde katalize edilebilir:
- Vücudun hipotermisi.
- Yaşlanma, düzensiz cinsel yaşam ile ilişkili hormonal bozukluklar.
- Kötü alışkanlıklar.
- Pelvik organların yaralanması.
- Metabolik bozukluklar ve hareketsiz bir yaşam tarzının neden olduğu tıkanıklık.
Prostatit teşhisi konulduktan sonra, kronik prostatitin kök nedeni mutlaka belirlenir. Tedavinin seyri, iltihaplanmaya tam olarak neyin neden olduğuna bağlı olarak reçete edilir. Bakteriyel ve enfeksiyöz olmayan prostatit farklı şekilde tedavi edilir.
Ürologlar, durumu ağırlaştıran ve hastalığın şiddetli seyrini etkileyen birkaç ek faktörü adlandırır:
- Cinsel yoksunluk.
- Eksik boşalma (bir doğum kontrol yöntemi olarak cinsel ilişkiyi kesintiye uğratma seçimi).
- Stres.
- Kötü alışkanlıklar - alkol kötüye kullanımı ve sigara.
- Yanlış beslenme.
- Geçmiş inflamatuar hastalıklar. Genellikle üretrit ve sistit, kronik prostatitin nedeni olarak hareket eder.
Enflamasyona prostat bezindeki yıkıcı değişiklikler eşlik eder ve bu da hastalığı birkaç kategoriye ayırmayı mümkün kılar.
Prostatın kronik inflamasyonunun sınıflandırılması
Prostatit çeşitleri ICD-10 kodlarını aldı - N41. Katalizör enfeksiyonunun teşhisini ve ayrımını netleştirmek için ayrı bir B95-B97 sınıflandırması kullanılır. Semptom derecelendirme ölçeği, hastalığı birkaç gruba ve alt gruba ayırır:
- I - sıcaklıkta keskin bir artış, ateş eşliğinde akut inflamasyon.
- II - bulaşıcı bir faktör tarafından kışkırtılan kronik prostatit.
- III - bu sınıf, pelvik ağrı sendromunun ortaya çıkmaya başladığı bir hastalığı içerir. İki alt grubu ayırt etmek gelenekseldir:
- IIIA - inflamatuar bir sürecin belirtileri var. Subfebril sıcaklığı korunur.
- IIIB - iltihap yok.
- IV - semptomatik belirtilerin olmadığı prostatit. Normdan sapmalar, yalnızca araçsal teşhis yöntemleriyle tespit edilir.
ICD koduna göre:
- N41. 1'e kronik prostatit teşhisi konur.
- Prostat bezinin N41. 8 inflamatuar hastalıkları
- N41. 9 kesin olarak teşhis edilmemiş.
Kronik prostatit nasıl kendini gösterir - semptomları
Erkeklerde kronik prostatitin ilk belirtileri, hastalığın ileri bir aşamasında ortaya çıkar. Çoğu zaman, erken gelişimin klinik belirtileri yoktur. Semptomlar mevcut olsa bile geçici, kısa süreli ve düşük yoğunluktadır.
Klinik belirtilere göre, prostatit gelişiminin üç aşaması vardır:
- Kronik prostatitin ilk dolaylı belirtileri - daha önce belirtildiği gibi, hastalığın başlangıcı açıkça ayırt edilebilir semptomlarla ifade edilmez. Belirtiler incedir veya yoktur. Dikkat edilmesi gereken işaretler: boşalma sırasında yanma hissi, güç azalması, ağrılı idrara çıkma.
- Prostatın kronik iltihabının ikincil belirtileri - bu aşamada dokuların yapısındaki patolojik değişiklikler, skar benzeri oluşumların ortaya çıkması ve genitoüriner fonksiyonda bir azalma meydana gelir. Aşama, potens ve idrara çıkmada keskin bir bozulma, artan terleme, pelvik bölgede şiddetli ağrı, lomber omurga, skrotum ile karakterizedir.
- İhmal edilen bir hastalığın belirtileri - prostat normal şekilde çalışmayı durdurur. Sağlıklı dokular metamorfize olmaya başlar. Bezin boyutu artar. İdrarda kan ve irin lekeleri görülür, mesanenin sürekli olarak eksik boşaltıldığı hissi vardır ve tuvalete gece yolculukları daha sık hale gelir. Erektil fonksiyon o kadar azalır ki tam iktidarsızlıktan bahsedebiliriz.
Gelişimin her aşamasının karakteristik semptomlarına ek olarak, hastalığın seyri boyunca ortaya çıkan genel belirtiler vardır.
ağrı sendromu
Gelişimin geç bir aşamasında kronik prostatit, belirgin semptomlara sahiptir. Tipik klinik belirtiler, kendi kendine geçmeyen ve analjezik ve antispazmodiklerin kullanımını gerektiren güçlü yoğunluktaki ağrıdır.
Ağrı sendromu, hastalığın tüm gelişim dönemine eşlik eder. Prostatitin birincil belirtileri sırasında üretral kanalda rahatsızlık ve yanma hissi düşük yoğunluktadır, bu nedenle genellikle göz ardı edilirler. Ağrı genellikle yanlış bir şekilde siyatik, yorgunluğa atfedilir. Ağrı kesici aldıktan veya antispazmodik aldıktan sonra semptom genellikle kaybolur.
Zamanla, klinik tablo giderek daha doygun hale gelir. Ağrı sendromu kendini daha yoğun gösterir, analjezik aldıktan sonra kalır. Her idrara çıkma, dışkılama ve boşalma eylemine hoş olmayan duyumlar eşlik eder.
Ağrı, omurgadan skrotuma, bazen de uzuvlara, kasılmalar, uyuşukluk eşliğinde yayılır. Deri döküntüleri, prostat ve genital bölgedeki dokuların kaşınması ve yanması, vücudun iç iltihaplanmaya karşı normal bir tepkisidir.
Sıcaklık artışı
Akut formda prostat bezinin kronik iltihabına ateş ve ateş eşlik eder. 39-40 ° 'ye ulaşan sıcaklıkta keskin bir artış gözlenir. Göstergeler sabit. Ateş düşürücü aldıktan sonra bile vücut ısısı düşmez.
Halsiz prostatit, subfebril bir seyir ile karakterizedir. 37-37. 2 ° aralığında sürekli kronik inflamasyon göstergeleri.
Dış belirtileri azaltmak için sıcaklığı düşürmek ve kendi başınıza ilaç almak kesinlikle yasaktır!
dizüri
Kronik prostatitin ilk belirtileri çeşitli üriner bozukluklarda kendini gösterir. Zamanla, semptomlar daha yoğun hale gelir ve bu da hastalığın tanımlanmasına yardımcı olur. Dizüri belirtileri:
- Geceleri tuvalete gitmek için sık sık dürtü.
- Mesanenin eksik boşalma hissi.
- Hematüri (idrarda kan), pürülan akıntı.
- İdrar yaparken ağrı.
Klinik belirtiler ve tezahürlerinin yoğunluğu, tanıyı doğrudan etkiler ve zorunlu ek araştırma gerektirir. Semptomlar genitoüriner sistem, hiperplazi ve onkolojinin diğer enflamatuar hastalıklarını gösterebilir.
Genital işlev bozuklukları
Kronik prostatit, kan akışını bozan yara izine yol açar. Besin eksikliği aşağıdaki belirtilere yol açar:
- Azalan güç - kronik prostatit ile cinsel işlev bozukluğu görülür. Karakteristik semptomlardan biri, cinsel ilişki sırasında keskin bir şekilde azalan normal bir ereksiyondur. İleri aşamada, sabit bir güç devreye girer.
- Kısırlık - Seminal kanallarda izlerin ortaya çıkmasından sonra sperm canlılığı azalır. Enflamasyon, ejakülatın yapısını ve bileşimini değiştirir. İleri evrede sperm kalınlaşır, topaklar oluşur.
- İlişki sırasında ağrı - üretral kanaldan akıntı var. İlişki sırasında, özellikle boşalma sırasında rahatsızlık ve ağrılı belirtiler hissedilir. Çoğu zaman, psikosomatik nedenler hastanın kalıcı iktidarsızlığına yol açar.
Kronik prostatitte ana semptomlar: ağrı, ateş, dizüri, cinsel organların işlev bozukluğu. Tanı koyarken, klinik belirtilerin başlangıcından itibaren sürenin yoğunluğu ve süresi ile ilgili semptomlar dikkate alınır.
Kronik prostat iltihabı nasıl teşhis edilebilir?
Prostatit, hastalığı kesin olarak ayırt edebilecek hiçbir belirtiye sahip değildir. Genitoüriner sistemin bazı bozuklukları benzer semptomlara sahiptir. Doğru bir teşhis, ancak laboratuvar testleri ve hastalığın enstrümantal tespit yöntemleri de dahil olmak üzere hastanın tam bir muayenesinden sonra yapılabilir.
Pelvik organların çalışmasında anormalliklerin varlığından şüphelenen ürolog, zorunlu bir rektal muayene önerecektir. Palpasyon doku değişikliklerini ortaya çıkarırsa, birkaç laboratuvar testi reçete edilir.
Laboratuvar araştırma yöntemleri
Klinik kan ve idrar testleri, bir inflamatuar sürecin varlığını ayırt eder ve sıklıkla hastalığın gelişimi için katalizörü açıklayabilir. Teşhis yapılırken, aşağıdaki laboratuvar testlerinin sonuçlarından ek bilgiler istenecektir:
- İdrarın sitolojik ve bakteriyolojik analizi. PSA seviyesi ayarlanmıştır. Protein göstergeleri, bezin dokularının iltihaplanmasıyla keskin bir şekilde yükselir.
- Üretradan smear alınması.
- Prostat salgısının mikroskopisi - sonuçlara göre prostat bezinin arızaları belirlenir. Kanseri kronik doku iltihabından ayırt edin. Yüksek vücut ısısı, hemoroid alevlenmesi, anüste çatlaklar ile birlikte, hastalığın akut döneminde prostat salgısının ekimi yasaktır.
- CYBE testleri (cinsel yolla bulaşan enfeksiyonlar), prostat bezi - patojenlerin iltihaplanması için en yaygın katalizörlerden biridir. Trikomonas, stafilokok ve gonokokların tümü hastalığa neden olabilir. Prostatit, bakteri üremesinin aktif aşamasında ve enfeksiyon zaten tedavi edildikten sonra gelişir.
Laboratuvar araştırması, prostatit tanısının zorunlu bir bileşeni ve ardından bir tedavi yöntemi seçimidir.
Hastalığın enstrümantal tespiti
Prostatit için üç ana araştırma yöntemi vardır. Her enstrümantal teşhis yöntemi, bezin dokularının yapısındaki değişiklikler hakkında bilgi sağlar, kendi endikasyonları ve kontrendikasyonları vardır:
- Tomografi - MRG genellikle kronik prostatiti teşhis etmek için reçete edilir. Çalışma, prostatın katmanlı bir resmini elde etmenizi sağlar. MRG işaretleri, kronik enflamasyonu doğru bir şekilde gösterir ve ayrıca doku dejenerasyonunun malign bir oluşuma başladığını gösterir. Manyetik rezonans tekniği kesinlikle zararsızdır, ancak kalp pili, metal tel ve şant (cerrahi operasyonlar sırasında bırakılan) olan hastaları muayene etmenin imkansızlığı ile ilgili kontrendikasyonları vardır.
- Transrektal TRUS, yüksek güvenilirlikle inflamasyon varlığını gösteren bilgilendirici yöntemlerdir. Prostat bezindeki kronik prostatit tipine göre yapısal değişikliklerin ekografik belirtileri şunları içerir: hacim ve boyut, yapı ve patolojik oluşumların varlığındaki normdan sapmalar. Ultrason tekniği, rektumun akut iltihabı, anüste çatlakların varlığı, hemoroid için reçete edilmez.
- Ultrason - transabdominal tekniğin kontrendikasyonları yoktur. Yöntem, TRUS ve MRI ile karşılaştırıldığında daha az bilgilendiricidir. Sonografik işaretler karın boşluğunun boşluğunu belirlemeyi zorlaştırır. Teşhis sonuçları genellikle tartışmalıdır ve açıklama gerektirir. Ultrasonun avantajı, çalışmanın basitliği ve hızıdır.
Ekografik resmin doğruluğu büyük ölçüde çalışmayı yürüten doktorun deneyimine bağlıdır.
Diferansiyel hastalık arama
Klinik ve biyokimyasal çalışmaların sonuçları alındıktan sonra prostat bezinin kronik inflamasyon belirtileri değerlendirilir. Tüm dünyada geçerli olan ortak tanı standartları geliştirilmiştir.
Üroloğun görevini kolaylaştırmak için, bir anket veya anket şeklinde yapılmış NIH-CPSI semptom indeksi icat edildi. Doktor, belgenin sütunlarını doldurur ve ardından teşhis koyar.
NIH-CPSI indeksine dayalı bilgisayar programları vardır. Doktorun bir anket doldurması gerekmektedir ve sistem bağımsız olarak kronik prostatit semptomlarını değerlendirecektir. Tekniğin etkinliği tüm dünyada kanıtlanmıştır.
Anketin sonuçlarını hesapladıktan sonra, bir tanı koyarken, enstrümantal ve klinik çalışmaların değerlendirilmesi ayrıca dikkate alınır: kronik prostatitin eko belirtilerinin varlığı, artan PSA seviyesi, mikroskobu ile enfeksiyöz bir belirteç belirlenmesi. salgı. Ürolog ne kadar fazla veriye sahip olursa, sonuç o kadar doğru olur.
Kronik prostatit tehlikesi nedir - sonuçları
Erkeklerde kronik prostatitin sonuçları, genitoüriner sistemin çalışmasındaki bozukluklardır. Bunlar şunları içerir:
- İktidarsızlık.
- Akut idrar retansiyonu.
- kısırlık.
İlerlemiş bir hastalığa eşlik eden lifli değişiklikler, onkolojinin gelişmesinin nedeni haline gelir. Normal dokular kötü huylu olanlara dönüşür. Bu nedenle, kanser gelişimini önlemek için prostat bezindeki fonksiyonel değişikliklerin önlenmesi, üroloğun karşı karşıya olduğu son derece önemli bir görevdir.
Tanı koyarken, onkoloji ve fibrotik değişikliklerin habercisi olan prostat intraepitelyal neoplazisinin varlığını dikkate alın. İhmal edilen bir hastalık genellikle cerrahi operasyon ihtiyacına yol açar: prostatektomi.
Prostatit teşhisi ve hastalığın pelvik organların komşu bozukluklarından ayırt edilmesi doktorlar ve hasta için önemli bir görevdir. İlk semptomların tespiti tamamen erkeğin kendisine bağlıdır. İdrar yaparken hoş olmayan bir his yaşarsanız, ereksiyonda azalma, sürekli düşük dereceli ateş, derhal profesyonel tıbbi yardım alma nedenleridir. Gecikme tehlikelidir!