ev yemeklerinin dışarıdaki yemeklerden daha cazip geldiği an oldu. abur cuburlar, büfe tostları, kantin hamburgerleri evvelden cazipti. ne güzeldi.
Kapalı spor salonundaydık; sendikanın, okullar arası voleybol turnuvasında. Maçlar başlamadan önce, hem ısınan arkadaşlar hem de seyircilerin çocukları ortada karmakarış bir şekilde dolaşıp duruyor, toplara rastgele vuruyordu. Yaşları sekiz on civarındaki birkaç erkek çocuk da voleybol topuyla paslaşıyorlardı kendi aralarında. İşte o sırada bir çocuk, var gücüyle vurdu topa. Maksadı topu, sahanın diğer ucuna atmaktı ama top, bir öğretmen arkadaşın kafasında patladı. Arkadaş öfkeyle geri döndü; belli ki kızacaktı. Ben hemen "hocam kusura bakmayın, yanlışlıkla attım" deyip suçu üstlendim. Arkadaş "sorun değil" diyerek önüne dönerken, çocuk da rahatlamış oldu. İşte bu refleksi gösterdiğim an, "evet ya hu, büyümüşüm ben" demiştim.