Yeni bir Kuzeybatı Tıbbı araştırması, 2020’de COVID’den ölen hastaların, tıbbi bir tesiste ölme olasılığının, 2018’deki herhangi bir nedenden ölen hastalara göre neredeyse 12 kat daha fazla olduğunu bildirdi.
Bu, COVID-19’lu hastalar için ölüm yerini ve bu dağılımların COVID-19 dışı hastalıklar için ölüm lokasyonundaki önceki eğilimlerle nasıl karşılaştırıldığını inceleyen ilk çalışma.
Makale 9 Temmuz Amerikan Geriatri Derneği Dergisi’nde yayınlandı.
Northwestern Üniversitesi Feinberg Tıp Fakültesi ve Kuzeybatı Tıbbı doktoru epidemiyolojisinde koruyucu tıp profesörü yardımcısı Dr. Sadiya Khan, “Nerede öldüğünüz ve hasta ve aile için yaşam sonu kalitesini yansıtıyor” dedi. “COVID-19’un tıbbi tesislerde ölen hastaların ziyaretçi kısıtlamaları nedeniyle yanlarında hiç ailesi olmayabilir.
Khan, “Yalnız ölen sevilen bir kişi aileler için büyük bir zihinsel zarar veriyor,” dedi. “Ailenin kayıp ve kederle başa çıkma yeteneğini bozar. Hastalar için hepimiz, yalnız ölmek zorunda kalmanın ne kadar korkunç olacağını düşündük. Bu, hiçbir aile üyesinin veya sevilen kişinin yeryüzündeki son anlarında yanlarında bulunamayacağı tıbbi tesislerde binlerce kişiye gelen korku. ”
Yeni çalışma, 1 Şubat 2020’den 23 Mayıs 2020’ye kadar COVID-19 ile ilişkili ölümler için Hastalık Kontrol ve Önleme Merkezleri’nden verileri analiz etti ve COVID-19’dan ölen hastaların% 68,7’sinin tıbbi tesislerde öldüğünü, 22,7 Huzurevlerinde%, evde% 5,2 ve darülaceze tesislerinde% 1,9. Benzer bir zaman dilimindeki tüm nedenlerden dolayı 2018 ölümleri ile karşılaştırıldığında, ölümlerin% 35,7’si tıbbi tesislerde,% 19,1’i huzurevlerinde,% 31,1’i evde ve% 7,9’u hastane tesislerinde meydana gelmiştir.
Bazı eyaletlerde bakım evi ölümleri (ör. Minnesota,% 60) ve evde ölümler (ör. New York,% 8) ölümleri çok daha yüksek olan eyaletler arasında önemli farklılıklar vardı.
Khan, “Birkaç eyalette yüksek huzurevinde ölüm oranları, oldukça savunmasız bir nüfusu ve bu yüksek riskli yerlerin enfeksiyon bulaşmasını önlemek için KKD (kişisel koruma ekipmanı) gibi kaynakları optimize edemediğini ortaya koyuyor” dedi. “Huzurevleri ziyaretçilere tekrar açıldığından ve özellikle artan vaka oranlarının olduğu bölgelerde yaşayanları ifşa edebileceğinden özellikle önemlidir.”
Ancak çalışmada huzurevi istatistikleri sadece bu tesislerle bağlantılı ölümlerin yüksek oranına bir göz atmaktadır. Huzurevinde COVID-19 ile sözleşme yapan ve orada çalışmasını sağlayan bir hastaneye veya personele transfer edilen kişileri içermez.
Huzurevlerinde artan riski ele almak için, Khan, personel için yeterli KKD’ye erişim ve belirtileri olmasa bile, tesislere girmelerine izin verilmeden önce insanların evrensel test / taramalarını önermektedir.
Hastane yataklarında ve bakım evlerinde yalnız COVID-19 hastalarını desteklemek için Khan, bu tesislerin sanal bir altyapıya ihtiyacı olduğunu söyledi.
Khan, “Bireyin iPhone’larına ve iPad’lerine güvenemeyiz” dedi. “Her odada sabit hatlı bir telefon var, neden her odada sanal bir telefona sahip olamadık veya her hasta ve aileleri için yüz yüze iletişime erişemedik?”
Kuzeybatı Tıp kardiyovasküler hastalıklarda çalışan ilk yazar Dr. Sarah Chuzi, “Bu sonuçlar COVID-19’un sağlık bakım sistemini etkilemesinin bir başka yolunu daha vurguluyor” dedi. “Son araştırmalar ABD’nin tıbbi tesislerdeki ölümlerinin azaldığını ve evde ve bakımevlerindeki ölümlerin arttığını gösterirken, COVID-19’a atfedilen ölüm yükü bu genel eğilimleri tersine çevirebilir.
“Kullanım ömrü sonu bakımı tıbbın son derece önemli fakat az çalışılan bir yönüdür. Mevcut sistemimizi geliştirme çabalarını motive etmek için hasta merkezli bakımın bu yönünün kabul edilmesini ve çalışılmasını sağlamak istedik ”dedi.
Diğer Kuzeybatı yazarları arasında Dr. Sarah Chuzi, Rebecca Molsberry, Megan McCabe, Dr. Clyde Yancy, Dr. Adeboye Ogunseitan, Norrina Allen, Rebecca Molsberry ve Megan McCabe yer alıyor.
Araştırma kısmen, Ulusal Sağlık Enstitüleri’nin Tercüme Bilimlerini Geliştirme Ulusal Merkezi KL2TR001424 hibe ile desteklenmiştir.