gökyüzünde göremeyince güneşi,
çekilir köşesine tüm yaratıklar.
güçlü bir kasvet bağlar düşünceleri,
karanlık olur her bir ağaç kovuğu.
insanın içindedir asıl fırtına.
hepimizin karın ağrısı değil mi,
hüzünlü bulutların her iç çekişi,
damlaların yeryüzüyle ettiği raks?
hani çamur bizleri teğet geçerdi?
söyle sen, küçük hesapların adamı
eşit olmaz mı insan yolun sonunda?