One afternoon the Christ-child had laid himself in his cradle-bed and had fallen asleep. Then his mother came to him, looked at him full of gladness, and said, "Hast thou laid thyself down to sleep, my child?" Sleep sweetly, and in the meantime I will go into the wood, and fetch thee a handful of strawberries, for I know that thou wilt be pleased with them when thou awakest." In the wood outside, she found a spot with the most beautiful strawberries; but as she was stooping down to gather one, an adder sprang up out of the grass. She was alarmed, left the strawberries where they were, and hastened away. The adder darted after her; but Our Lady, as you can readily understand, knew what it was best to do. She hid herself behind a hazel-bush, and stood there until the adder had crept away again. Then she gathered the strawberries, and as she set out on her way home she said, "As the hazel-bush has been my protection this time, it shall in future protect others also." Therefore, from the most remote times, a green hazel-branch has been the safest protection against adders, snakes, and everything else which creeps on the earth.
Bir öğleüstü Çocuk İsa beşiğinde yatarken uyuyakaldı. Derken Meryem Ana odaya girdi ve ona sevgiyle bakarak, "Uyudun mu çocuğum? Uyu bakalım; ben ormana gidip sana biraz çilek toplayayım. Uyanınca buna sevineceğini biliyorum" dedi.
Dışarı çıktı; ormanda en güzel çileklerin yetiştiği yeri buldu. Bir ufak dal koparmak üzere eğilince bir karayılan otlar arasından dikiliverdi.
Meryem Ana irkildi ve çileği bırakarak hızlı adımlarla eve döndü. Yılan onun peşinden gitti, amatahmin edeceğiniz gibi Meryem Ana buna karşı bir çare buldu. Bir fındık ağaççığının arkasına gizlenerek yılan gidene kadar orada kaldı.
Sonra çilek topladı ve eve giderken, "Bu fındık ağaççığı beni koruduğu gibi ilerde tüm insanları da korusun" dedi.
İşte ta o zamandan beri yeşermiş bir fındık ağaççığı karayılanlara ve diğer sürüngenlere karşı en iyi korunak olmuştur.