İngilizce öğretmenimiz, Ayten hanım, durmaksızın yeni sözcükler öğretiyordu, cümle içinde kullanın, diyordu. Ben de bıkmıştım cümle kurmaktan. Şöyle yazıyordum. Desk, lipstick, mesela, sıra, ruj. Cümle kuruyordum. My teacher wants me to use desk in a sentence. My teacher wants me to use lipstick in a sentence. Öğretmenim, desk sözcüğünü cümle içinde kullanmamı istiyor, ruju cümle içinde kullanmamı istiyor. Ayten hoca, çok zekisin ama sıfır verdim demişti.
Lisede, lipstickten şey türetmiştik, dudak var ya. Dizilerde öpüştüklerinde, bak lipsiyi gördüler, diyorduk. Biz ne zaman göreceğiz lipsiyi.
Biyoloji hocası okula çiçek getirin çalışalım demişti. Bahçede vardı çiçekler, bir çiçek vardı, balon gibiydi, mahalle çocuklarına sorduğumda ismine hakimin pipisi demişlerdi. Sınıfta dedim bunu, bütün sınıf yıkıldı gülmekten. İsmi başkaymış tabii.
Bahçedeki çiçekleri, otları, yaprakları, özellikle kahverengimsi olanları yüzüme sürerdim, düşmüş, yaralanmış gibi. Sonra bağırırdım anneme, anneeee böüeeee ben düştüm, annem aşağıya inerdi, gülerdim. Annem derdi, paparayı yiycen, geliyor beş kardeş. Ya anne bir kardeşim var zaten yeter ki, istemem beş kardeş.
Sınıftan biri demişti. Solucanlar ikiye ayrılınca iki tarafı da yaşar ve yeniden uzarlar. Ben topladım solucanları, hep böldüm ikiye, çeşitli yerlerinden. Sonra üçe bölmeye başladım. Çözemediydim olayı.
Sineklerin kanadını koparırdım. Kelebeklere kıyamıyordum. Her şeyi toplardım, kavanozlara koyardım. İlk dişim düşünce ona yapıştırıcı sürdüm, böylece hep öyle kalacaktı. Sonra dişlerim düşünce hep koydum kavanoza. Tırnağım düştü, yapıştırıcı sürdüm, koydum. O kavanoz hep durdu. Tahta kurusuna sürüp attım içine. Zamanla diş, tırnak, hayvan ölüleri doldu. Mumyalıyordum sanki hepsini.
Sakız çiğnerken onu elimde büküp yayıp büyütürdüm, sonra yerden kedi kakası alır sakızın içine kedi kakasını koyar sonra ambalaja koyup arkadaşlarıma verirdim al sakız diye.