Kıdem, görev süresi ve hizmet süresi aynı anlama gelir. Küçük işletmeler ve büyük kuruluşlar tarafından bir çalışanın bir işveren için ne kadar süredir çalıştığını tanımlamak için kullanılan ölçümlerdir. Bununla birlikte, federal ve eyalet yasaları fazla mesai düzenlemelerini bir çalışanın bir kuruluş için ne kadar süre çalıştığına dayandırmaz. Kıdem temelli çalışma koşulları, kanun koyucular ve mahkemeler değil, işçi ve işveren arasında bir anlaşma meselesidir, işin büyüklüğü veya çalışan sayısıdır.
İşveren Uygulamaları
Yeni çalışanlarla daha fazla kıdeme sahip çalışanlara arzulanan fazla mesai saatlerinin sunulması veya daha fazla kıdeme sahip çalışanların zorunlu fazla mesai saatlerinden kurtarılması alışılmadık bir durum olmasa da, kimin fazla mesai yapıp kimin istemediğini belirleyen bir kanun yoktur. Çalışan ücretleriyle ilgili federal ve eyalet yasaları, çalışanlara ne zaman ve ne kadar fazla mesai ödenmesi gerektiğini belirler, ancak işverenlerin işçilerine fazla mesaiyi nasıl tahsis edeceğini belirleyen bir yasa yoktur. Neyse ki, küçük işletmeler için yasa, çalışanlara fazla mesai atama şeklinizi belirlemenize izin veriyor.
Federal yasa
ABD Çalışma Bakanlığı, asgari ücret, fazla mesai ücreti, muaf ve muaf olmayan işçi sınıflandırması, çocuk işçiliği ve işverenler için kayıt tutma politikaları için hükümler içeren 1938 Adil Çalışma Standartları Yasasını uyguluyor. Bu yasalar, büyüklüklerine bakılmaksızın tüm işletmeler için geçerlidir. FLSA, muaf olmayan çalışanların haftada 40 saatten fazla çalıştıklarında normal saatlik ücretlerinin en az 1,5 katı almalarını şart koşmaktadır. Evde hemşirelik bakımı sağlayan bazı sağlık tesislerindeki işçiler için federal yönergelere göre, işverenlerin çalışanlara bir günde sekiz saatten fazla çalıştıkları veya 14 günlük bir çalışma döneminde 80 saatten fazla çalıştıkları için fazla mesai ödemeleri gerekebilir.
Eyalet Kanunları
Eyalet yasaları değişir. Örneğin, Kaliforniya yasası, işverenlerin bir çalışanın bir günde sekiz saatten fazla çalışması için normal saat ücretinin 1,5 katını ve bir çalışanın bir günde 12 saatten fazla çalıştığı durumlarda iki katını ödemesini gerektirir. Federal yasa ve eyalet yasası fazla mesai ücreti konusunda farklılık gösterdiğinde, küçük işletme işverenleri - tıpkı büyük işletmeler gibi - çalışana fayda sağlayan yasaya uymalıdır.
Kıdem
Özel sektör istihdamında, ne federal ne de eyalet yasaları, daha fazla kıdeme sahip olan veya olmayan çalışanların hak sahibi olduğu görev süresi, kıdem veya sosyal haklar gibi konuları ele almaz. Kıdem konusuna yakın herhangi bir konuda bilgi veren tek yasa Aile ve Tıbbi İzin Yasasıdır ve bu yasa çok küçük işletmeler için geçerli olmayabilir. Bir çalışanın FMLA'ya hak kazanması için, programından ayrılma tarihinden önce en az 12 ay boyunca sigortalı bir işveren için çalışmış ve bu süre zarfında en az 1.250 saat çalışmış olması gerekir. Kapsam dahilindeki bir işveren, 75 millik bir yarıçap içinde yılın en az 20 haftası için en az 50 çalışanı olan bir şirkettir. Çok küçük işletmeler için, kıdemleri ne olursa olsun, gereken çalışan sayısı nedeniyle bu yasa geçerli olmayabilir.
Sendika Çalışma Ortamı
Bir sendika ortamında bile, fazla mesaiyi kıdeme göre tahsis etmeye yönelik herhangi bir yasa yoktur. İşçilerin bir sendika sözleşmesi kapsamında olduğu yakın, gayri resmi çalışma ilişkilerine sahip küçük işletmelerde, sözleşmeye dayalı hükümlere göre fazla mesai tahsis etmek, amirleri kimin fazla mesai alacağı konusunda zor kararlar almaktan kurtarır. Süpervizörler, hangi çalışanların nasıl olması gerektiğine dair hükümler içeren bir fazla mesai maddesine sahip bir sendika sözleşmesi varsa, küçük işletmelerde genellikle var olan tutarlı iş ilişkilerine dayalı olarak fazla mesai atama veya atama zorunluluğu hissetmezler. fazla mesai yapmak.