B2C Nedir
B2C Nedir? Doğrudan tüketiciye ( DTC ) veya işletmeden tüketiciye ( B2C ), herhangi bir üçüncü taraf perakendeciyi , toptancıyı veya diğer aracıları atlayarak ürünleri doğrudan müşterilere satmak anlamına gelir.
DTC
DTC markaları genellikle yalnızca çevrimiçi olarak satılır ve belirli bir ürün kategorisinde uzmanlaşır: Bazı doğrudan tüketiciye yönelik markalar, bir tıkla ve harç iş modelinde ana e-ticaret platformlarına ek olarak sınırlı sayıda fiziksel perakende alanı açmıştır.
B2C Tarihçe
Doğrudan tüketiciye, 1990’ların sonlarında internet üzerinden tüketicilere ürün ve hizmet satan çevrimiçi perakendecilere atıfta bulunmak için kullanıldığı dot-com balonu sırasında son derece popüler hale geldi.
Tüketiciye Modeli İlk Kez
Bu model, modern ulaşım ve elektrik öncesine dayanmaktadır. İnsanlar, ya yürüyerek ya da atla üstesinden gelebilecekleri geniş coğrafi mesafeler nedeniyle çoğunlukla yerel olarak tüketildi, ancak her ikisi de genellikle günler aldı. Bu nedenle, en yakın mal ve hizmet sağlayıcılarla ilişkiler kurdular ve doğrudan tüketiciye modeli ilk kez böyle görünüyordu.
Bir işletme olarak çiftçilerle, küçük ama sadık bir müşteri havuzuna sahip oldukları ve küçük ölçekte faaliyet gösterdikleri söylenebilir. İlişkiler sıkı ve sağlıklıydı, çünkü coğrafi engeller ve az sayıda rakip nedeniyle müşteriler için değiştirme maliyetleri, söylendiği gibi oldukça yüksekti.
Ayrıca, çiftçiler (diğerlerinin yanı sıra, ayakkabı tamircisi gibi) müşterilerinin kim olduğunu ve ne istediklerini tam olarak bildiklerinden, iş süreçlerinin kişiselleştirilmesi için çok daha fazla alan vardı.
Ancak daha hızlı ulaşım türleri ortaya çıktıkça ve köyler şehirlere yayıldıkça her şey birbirine çok daha fazla bağlı hale geldi.
Bundan önce, müşteriler uzak yabancı köylerdeki işletmelerden satın almayı düşünmüyorlardı, ancak daha sonra kendilerine neyin daha fazla kazandırdığını düşünmeye başladılar.
Özellikle de yerel yiyecek/hizmet sağlayıcılar, işletmelerinin başka kimse tarafından kesintiye uğramayacağını düşündüklerinde ve gardlarını düşürdülerse.
Tüketiciler kendilerine yerel olarak satın alma maliyetlerinin, daha iyi gıdaya sahip yabancı bir çiftçiden satın alma maliyetlerinden çok daha düşük olup olmadığını sordular.
Kendilerine, ayakkabılarını yırtılmadan uzun süre dayanmaları için tamir ettirmek için nakliyeye ek kaynak harcamaya değip değmeyeceğini sordular.
Onları iki ayda bir yerel ayakkabı tamirinde tamir etmeye kıyasla? Doğrudan tüketiciye modeli bu şekilde sonunda çok daha dinamik ve daha geniş hale geldi.
B2C Yayılımı
Şehirler yayılmaya devam ettikçe ve yeni ulaşım modları ortaya çıkmaya devam ettikçe (buharlı tekne, ilk arabalar, trenler…), ayrıca yol altyapısının genişlemesi ve elektrik gibi icatlar ve ondan sonra gelen her şey dikkate alındığında, tüketiciler geniş seçenekler arasından seçim yapabildiler.
Çoğuna eskisinden çok daha düşük maliyetlerle ulaşabilecekleri çeşitli mal ve hizmet sağlayıcılar. Sırasıyla, işletme ve tüketici arasındaki ilişkiler değişti.
İkisi arasındaki kişisel bağlara değil, daha çok işlemin özelliklerine ve tarafların her biri için ne anlama geldiğine (mal/hizmetin müşteri için kalitesi ve/veya uygunluğu ve kâr ve/veya iş için iyi söz) dayanıyordu. . Yani aylardır saçını kestirmemiş bir vatandaş,
İnternetin ortaya çıkışı, Doğrudan tüketiciye modelini ciddi şekilde bozdu. Birçok farklı türde mal ve hizmet artık birkaç blok veya kilometre uzakta değil, daha çok birkaç fare tıklamasıydı.
B2C Nedir?. Doğrudan tüketiciye modeli, bugün bildiğimiz şekli bu şekilde yavaş yavaş kazandı.
Avantajlar ve dezavantajlar
Tüketiciye Doğrudan’ın başlıca avantajı, daha güçlü marka sadakati sağlayan müşterilere odaklanmasıdır . Müşterilerle iyi ilişkiler bu durumda bir zorunluluktur ve daha sadık müşteriler getirir ve yüksek tutma seviyesini korur.
Doğrudan tüketiciye satış, çalışanlar , satın alma maliyeti, posta onayı, fiziksel mağaza kiralama veya kurma gibi farklı iş bileşenlerinin sayısını azalttığı için fiziksel perakendeye kıyasla daha düşük maliyetlere sahiptir.
Bu konsept, ürünleri aracılara ihtiyaç duymadan doğrudan müşterilere satar ve bu sayede sürecin ortasında üçüncü taraf müşterileri ortadan kaldırır.
Aynı zamanda bu model sayesinde küçük şirketlerin başarılı ve büyük şirketlerle rekabet etmelerini ve daha hızlı büyümelerini sağlıyor. Maliyetler daha düşük olduğu için fiyat , ürünlerin bulunabilirliği ve kalite açısından rekabetçi olabilirler.
Doğrudan Tüketiciye
Çevrimiçi Doğrudan tüketiciye yönelik ana riskler, artan sorumluluk riski, siber risk ve daha karmaşık tedarik zinciridir . İlk olarak, doğrudan müşterilere satış yapmak, bir işi toptancılar ve perakendeciler gibi distribütörlerin önceden veya normalde üstlendiği risklere maruz bırakır.
Örneğin, işletmenin nakliye, etiketleme veya siber güvenlikle ilgilenmesi gerekir . İkincisi, tüketici verilerinin işlenmesinin hassasiyeti nedeniyle, doğrudan tüketiciye e-ticaret firması yönetmenin ana risklerinden biridir. Veri gizliliğive güvenlik, özellikle çevrimiçi işletmelerde önceliklerden biri haline geldi.
Ana endişe, yalnızca güvenlik ihlallerine daha fazla maruz kalmak değil, aynı zamanda kişisel verilerin satılması vb. gibi sorunlardır.
Son olarak, e-ticareti doğrudan tüketiciye ulaştırmak tedarik zincirinin karmaşıklığını artırır , bu da firmanın kendisi için ek zorluklar doğurabilir.
Örneğin, işi B2B‘den Doğrudan tüketiciye değiştirmek, yalnızca birkaç distribütöre satış yapmak yerine artık ürünleri birçok bireysel müşteriye satmanız gerektiği anlamına gelir.
Bu, şirketin artık dağıtım zincirinin karmaşıklığını artıran ve ek riskler oluşturan ürünleri müşterilerinin kapılarına kadar teslim etmekten sorumlu olduğu anlamına gelir.