10 Picher, Oklahoma
Picher kurşundan sonra ortaya çıkmış ve 1914 yılında çinko yatakları keşfedilmiştir. I. Dünya Savaşı sırasında iki metalin de ihtiyaç duyulması nedeniyle nüfus hızla artmıştır. Picher’in madencileri talebin doldurulmasına yardımcı olmuştur: Savaşta kullanılan kurşun ve çinkonun yarısından fazlası yerel mayınlardan gelmiştir. . Sonunda, şehir, dünyanın en büyük kurşun ve çinko ihracatçısı oldu.
Maalesef, madencilik, zehirli, tebeşirli , beyaz bir kum gibi sohbet eden zehirli bir yan ürün bıraktı . Madencilik 1970’lerde durdurulduktan sonra kasabanın çevresinde yaklaşık 178 milyon ton sohbet, değirmen kumu ve çamur kazdı.
Kasaba halkının sohbetinin son derece zehirli olduğu hakkında hiçbir fikri yoktu. Yollarını ve çocuklarının sandıklarını doldurmak için kullandılar. [1] Aileler sohbet tepelerini piknik yapıyor, çocuklar çocuklar üzerindeyken bisiklet sürüyorlardı ve lise ekibi onları eğitiyordu.
1990’lı yıllarda bir okul danışmanı kurşun ve öğrenme engelleri arasındaki bağlantıyı öğrendi . Çocuklar test edildi ve öğrencilerin yüzde 46’sı kanında güvensiz kurşun seviyelerine sahipti. Hükümet kasabayı temizlemeye çalıştı, ancak düdükler göründüğünde vazgeçtiler. Kasabanın binalarının çoğunun çökme tehlikesi vardı. Hükümet, insanların Picher’den çıkarılmak zorunda kaldıklarını biliyordu, bu yüzden kasabadaki sakinlerini yerinden etme girişiminde bulundu. Birkaç kişi kalmayı seçmesine rağmen neredeyse herkes gitti.
Kasaba hala zehirlidir. Hava kalitesi hükümetin asgari standartlarını karşılarken, rüzgarlı günler kent genelinde büyük miktarda kurşun sıkar. Yabani hayvanlar bile bölgenin toksinleri için güvenli değildir. 2015’te Picher genelinde 1000’den fazla göçmen kuş öldü. Çinko zehirlenmesinden öldüğü düşünülür.
9 Bikini Atoll, Marshall Adaları Cumhuriyeti
1946 yılında ABD Deniz Kuvvetleri mensubu Bikini Atoll halkına yaklaştı. Onlara , seçilmiş bir insan olan İsrailliler gibi olduklarını ve gelecek savaşları önlemek için atom bombasını mükemmelleştirmek için topraklarına ihtiyaç duyduklarınısöyledi . Bikini Adaları geçici olarak adayı terk etmeyi kabul ettiler.
Birleşik Devletler hükümeti bundan sonraki sekiz yıldır Marshall Adaları’nda bomba patlattı. 67 bomba düşürdüler; 23 tanesi tek başına Bikini’ye atıldı , [2]Hiroşima’yı yok eden bombadan bin kat daha güçlü olan biri dahil.
1960’ların sonunda, Birleşik Devletler yetkilileri, nükleer patlamalarının etkilerinin çoğunun yıpranmış olduğunu açıkladı . Bikini Adası’ndan birçoğu geri dönmeyi seçti. On yıl geçti ve radyasyonun yan etkilerini fark etmeye başladılar. Kadınların birçok düşük ve ölü doğumları vardı; Hayatta kalan çocuklarda genellikle doğum kusurları vardı. Birçok Bikini Adalısı tiroid sorunları geliştirmişti ve diğer ülkelerden daha yüksek bir kanser oranına sahipti.
Bilim adamları yüksek düzeyde radyasyon bulmuşlardı ve Bikini Atoll halkı evlerini tekrar terk etmek zorunda kaldı. Ada hala yaşanamaz; İnsan yerleşimi için güvenli kabul edilen radyasyon seviyeleri neredeyse iki kat daha fazladır.
8 Geamana, Romanya
1977’de Romanya diktatörü Nicolae Ceausescu , muazzam bir bakır yatağı maden almaya karar verdi. Madenin zehirli atık bir yere gitmesi gerekiyordu ve Ceausescu, Geamana kasabasını feda etmeye karar verdi. Dört yüz aile boşaltıldı ve başka yerlere taşındı. Köyün büyük bir kısmının yerini, yapay bir göl aldı; bu da madenin kirlenmiş çamurunu yakalayacaktı. [3]
Bakır çukuru, yılda 11.000 ton bakır üretti. Madencilik arttıkça göl büyüdü. Şehrin tüm kalıntıları bir kilise ve birkaç ev. Göl hala yükseliyor. Her yıl bir dikey metre büyür. Yakında tüm kasaba zehirli çamurla kaplanacak.
Göl zehirlidir. Gölün bir kısmını kırmızıya döndüren çeşitli kimyasallar içerir. Göl, normal toksik maddelerin on katına, son derece toksik bir metal taşır. Aşırı kadmiyum, bitkilerde ve hayvanlarda mutasyonlara neden olabilir ve insanların karaciğer , böbrekleri ve akciğerlerine zarar verebilir .
7 Yeni Idria, California
Yeni Idria, ülkenin en büyük ve civa cıva madenlerinden biri olan 1854 yılında kurulmuştur . Maden o kadar değerli ki, I. Dünya Savaşı sırasında silahlı askerler onu korumaya gönderildi. Madencilik 1971 yılına kadar mayın sahibi şirketin kapanmasına kadar devam etti. Kasaba yakında terk edildi.
Kimse madeni temizlemek için rahatsız etmedi. Cıvalı yüklü sızıntı yapan en az 30 mil uzunluğunda yer altı tüneli var. Su, parlak turuncuya dönüşen yerel nehri kirletiyor. Su civa, alüminyum, demir ve nikel ile kirlenmiş ve pil asidi kadar paslandırıcıdır.
Kirli su yakındaki derelere akar ve yerel yaban hayatı enfekte olur. Bakteriler cıvayı, ülkenin en ciddi tehlikeli atık sorunlarından biri olan metil suyurum haline getirir. [4] Methylmurury balıkları kirletir. Zehirli balıkları yiyen insanlar baş ağrısı, karıncalanma ve titreme yaşayabilir; Bazı insanlar, özellikle çocuklar, beyin ve sinir sistemi hasarına neden olabilir.
6 Wittenoom, Batı Avustralya
Wittenoom, Avustralya’nın tek mavi asbest madeninde bulunan en büyük kasabaydı . Madencilik 1940’lı yıllarda başlamış ve 30 yıldan uzun süre devam etmiştir. Asbest tozu ve akciğer hastalığı arasındaki bağlantı daha iyi anlaşıldıktan sonra, Avustralya hükümeti madeni kapattı.
Asbest kenti ve halkını zaten zedelemişti. Madencilik döneminde Wittenoom’da yaşayan ve çalışan 20.000 kişiden asbeste bağlı hastalıklardan en az 2.000 kişi öldü. [5] Mayınlarda çalışmayan insanlar bile kontamine olmuştu. Wittenoom’da yetişen çocuklar yüzde 20-83 oranında kanserden ölmeyi planlıyor.
Hükümet Wittenoom’u temizlemeyi düşündü, fakat halkı yerlerinden etme ve kasabayı terketmenin daha ucuz ve daha güvenli olduğuna karar verdiler. Asbest işlendikten sonra kalan üç milyon ton atık-ince, zehirli malzemeler-Wittenoom boyunca höyük biçiminde.
Höyükler geride kalmış tek asbest kaynağı değil. Asbest atıkları, yerel yönetim tarafından yıllarca inşaat malzemesi olarak kullanıldı. Yollar, boru hatları, hava yolu ve golf sahaları asbestli atıklar ile doluydu. İnsanlar atıkları evlerine getirdi. Bunlar sandviç olarak ve ev çevresindeki tozu azaltmak için kullanıldı.
Tüm peyzaj mikroskopik asbest elyafları ile çevrili. Solunursa, bu fiberler akciğerini delebilir, inflamasyona neden olabilir ve tümör büyümesini teşvik eden mutajenleri serbest bırakabilir. Asbeste kısa bir maruz kalma bile mezotelyoma ve akciğer kanserine neden olabilir.
5 Pripyat, Ukrayna
Pripyat, Çernobil Nükleer Santrali’nden iki mil uzakta kuruldu. Bu, en iyi mimarlardan bazıları tarafından tasarlanan bir model şehirdi; Pripyat, komünizmin olabileceği şeyin ütopyacı bir vizyonunu temsil etmeyi amaçladı : iş ve sosyal hayat mükemmel dengeli ve iç içe geçmiş.
1986’da başarısız bir güvenlik testi Çernobil’in parçalarının patlamasına neden oldu. Binlerce ton radyoaktif atık havaya gönderildi. Radyasyon bulutu çok toksikti ki yakındaki ormanlar öldü.
Sovyet hükümeti Pripyat’ı boşaltmak için 36 saat bekledi. Sakinlerin birçoğu halihazırda radyasyon zehirlenmesi belirtileri gösteriyorlardı. Çernobil kazasından 1 ay içinde 31 kişi öldü. Dünya Sağlık Örgütü’nün kanser araştırmasına göre radyasyonun etkilerinden en az 9,000 kişi ölecek. [6]Greenpeace, uzun vadeli ölümlerin 90 bin kadar yüksek olabileceğini öngörüyor.
Pripyat bugün daha az radyoaktif. Şehrin çoğu, bir havaalanı güvenlik tarayıcısından üç kat daha fazla radyoaktiftir . Kısa bir ziyaretin birine zarar vermesi pek olası değildir, ancak şehrin yakınında yaşamak tehlikeli olacaktır. Yerel yaban hayatı üzerine yapılan araştırmalar hem bitkilerde hem de hayvanlarda radyasyon zehirlenmesini göstermiştir. Kuşların beyinleri önemli ölçüde daha küçük, ağaçlar daha yavaş büyür ve daha az böcek vardır.
4 Treece, Kansas
Kansas, kurşun, çinko ve demir cevheri yatakları keşfedildikten sonra yirminci yüzyılın başında ortaya çıktı. Picher ile birlikte, Treece sırasında kullanılan cevherin çok sağladığından Dünya Savaşları . Madencilik 1970’li yıllarda durduruldu, ancak şehrin çevresi çoktan yok edildi.
Treece’nın havası ölümcül. Kasaba, milyonlarca ton kurşun ve çinko madenciliği atığıyla çevrilidir. Sohbet dağları şehri çevreliyor ve rüzgar kentin her tarafına toz darbeler.
Zemin bile tehlikelidir. Madencilik yılları dünyayı dengesiz bıraktı ve yüzlerce mağara insı oluştu. [7] En eski düdük delikleri kirli suyla doludur. Çocuklar bir zamanlar bunları yüzme deliği olarak kullandılar. Kırmızı cilt ile eve giderlerdi ve aileleri çocukların güneş yanıkları olduğunu varsaydı. Bunun yerine, kimyasal yanıklar aldı.
Treece sakinleri liderin onları zehirlediğinden şüphelenmeye başladı ve kan testleri onları doğru kanıtladı. Kasaba, insan yerleşimi için uygun olmadığı ilan edildi . Hükümet kasabadaki insanlara maddi destek sağladı ve neredeyse herkes kabul etti. Treece hâlâ dezenfekte ediliyor, ancak orada hiçbir binanın tekrar inşa edilmesine izin verilmeyecek.
3 Bento Rodrigues, Brezilya
Bento Rodrigues, bir demir cevheri madeninin yakınında bulunuyordu. Madenin atıkları yakındaki bir göle atıldı ve bir baraj köyü zehirli sudan korudu . 2015 yılında, barajda bir muhafaza duvarı çöktü. Otuz beş milyon litre (9.2 milyon galon) zehirli kil çıkardı.
Bento Rodrigues’in 32 fit uzunluğundaki (10 m) bir çamur dalgası ezildi. Tüm kasaba kırmızıya döndü. İki Birleşmiş Milletler çevre uzmanları çamur inceledi. Yüksek oranlarda toksik ağır metaller ve diğer zehirli kimyasallar bulunduğunu tespit ettiler. [8] Uzmanlar, çamurun, arsenik ve kurşun seviyeleri Brezilya’nın yasal sınırının 10 ila 20 katı kadar olan kent suyunu kirlettiğini keşfetti.
Madenin sahipleri Bento Rodrigues’de yaşayan insanları yerinden etmek zorundaydı. Şehrin sakinleri asla evlerine dönemeyebilir. Bölgenin iyileşmesi için en az 10 ila 50 yıl sürecektir. Buna rağmen, toplumun bir daha yaşanamayacağı ihtimali var.
2 Kantubek, Özbekistan
Vozrozhdeniye Adası’nda bulunan küçük bir kasaba olan Kantubek, bir zamanlar biyoyakıt testi aralığı olarak Sovyetler Birliği tarafından kullanıldı . Sovyet bilim adamları hastalıkları silahlandırmak için çalıştılar ve silahlarını adada test ettiler. Bilim adamları deneklerini-çeşitli hayvan türlerini- onbeş kilometre uzakta kasabadan getirdi. Hayvanlar daha sonra, test amacıyla laboratuara getirilmeden önce farklı hastalıklara maruz bırakıldı.
Bilim adamları, hastalıkların yayılmasını önlemek için elinden geleni yaptı. Hastalık yayılmadan önce test alanına zehir püskürttüler. Bununla birlikte, birçok kemirgen yuvalıydı ve bazıları muhtemelen kurtuldu. Muhtemelen bu kurtulan kemirgenlerden bazılarının silah seviyesinde bubik veba’ya maruz kalmış bakterilere maruz kalmış olması muhtemeldir. Pireler kuşağı nesilden nesile aktardı. Suş antibiyotiklere direnç gösterecek şekilde tasarlandı ve insanlar için ölümcül bir şey olacaktı.
Bubonic plague eski adadaki tek tehlikeli madde değildir. [9] Vozrozhdeniye bir zamanlar şarbon depolandı . Amerika Birleşik Devletleri, adaya gömülmüş olan tonlardaki şarbon tutkunlarını yok etti. Bununla birlikte, acele temizleme birkaç sporlar bırakmış olabilir. Şarbon, toprağa gömülmüş yıllarca ayakta kalabilir.
1 Centralia, Pennsylvania
1962’de yetkililer Centralia’nın çöplüğünde büyük bir çöp yığını kararlaştırdı. Ne yazık ki, şehrin çöplüğü ve kasabanın çoğu terk edilmiş bir kömür madeninin tepesinde bulunuyordu. Yangın çöpü tüketmesinden sonra, artık kömürü ateşledi.
Yangın mayınların her tarafına yayılmaya başladı. Karbon monoksit yere sızmaya başladı ve insanlar evlerinde bilinç kaybetmeye başladı. Kasaba genelinde puro gözenekleri ve çatlaklar göründü. 12 yaşındaki bir çocuk 1980’lerde yanan bir düdene düştükten sonra – kurtuldu – yetkililer yangın söndürme çabalarını yoğunlaştırdı. Hiçbir şey başarısız oldu. Hükümet, ateşi durduramayacağını anladı ve sakinleri yerlerine yerleştirdi.
Bugün, kasaba neredeyse terk edilmiş durumda ve ateş hala yanıyor. Yangın, madenlerin çoğunu tüketti: maden ocağının tümünü yok etti ve destekledi. [10]Maden bölümleri her an çökebilir; bu da yürümek için zeminin tehlikeli olmasını sağlar. Centralia’nın havası bile ölümcül. Kükürtlü buhar, çamurdaki yüzlerce fissür ve delikten patlar. Gazlar havayı zehirliyor ve bir insanı boğuyor olabilirler.