Kum, gevşek granüler bir malzemedir ve dünyanın plajlarını, nehir yatakları ve çöllerini örter.
Kumun en yaygın bileşeni, kuvars biçiminde silisyum dioksittir. Dünya’nın bir kısmı, kuvars, feldispat ve mika da dâhil olmak üzere kayalar ve minerallerden oluşur.
Hava, rüzgâr, yağmur ve donma / çözme döngüsü gibi süreçler, bu kayaları ve mineralleri daha küçük taneler halinde parçalamaktadır.
Bazı minerallerin aksine, kuvars zor, suda çözünmez ve kolayca havalanma süreçlerinden ayrışmaz. Akarsular, nehirler ve rüzgâr, kuvartz parçacıklarını deniz kenarına taşır; burada kuvartz, açık renkli plaj kumu olarak toplanır. (Kıta kumu çoğunlukla kuvartstan oluşurken, aynı zamanda bit feldispat ve diğer kaya parçaları içerir.)
Hawai Adaları gibi tropik adalarda zengin bir kuvars kaynağı bulunmadığından bu bölgelerdeki kum farklıdır. Tropik adalarda plaj kumları çoğunlukla beyaz görünüyor çünkü mercan, yumuşakça ve foraminifera adı verilen mikroorganizmalar da dâhil olmak üzere, resif yaşayan deniz organizmalarının kabuklarından ve iskeletlerinden gelen kalsiyum karbonattan oluşuyor.
Kayalık, dalgalar ve akıntılar gibi mekanik kuvvetler ya da otlatma balıkları, kestaneleri ve diğer deniz canlılarının neden olduğu biyo-erozyondan dolayı söndüğünde kum oluşur.
Kumun Özellikleri
Bermuda’nın ünlü pembe kumu da erozyona uğramış kalsiyum karbonattan oluşur. Kum, bol kırmızı foraminifer olan Homotrema rubrum’dan gelen rüzgâr tonunu alır.
Tropikal plajlarda siyah volkanik camdan oluşan siyah kum da olabilir. Bazen erozyon kuvvetleri mineral olivinleri diğer volkanik parçalardan ayırır ve Hawaii’deki Papaköy Plajı gibi yeşil kumsallara ulaşır.
Şaşırtıcı bir şekilde, dünyanın en büyük çöllerinde bol kumun kaynağı hakkında çok az şey bilinmektedir. Araştırma, Sahra Çölünün, bir zamanlar iklim değişikliğinin bir kısmı kumla kaplı olan bir çöl haline gelmeden önce bitki örtüsüyle yatsı olduğunu gösteriyor. Öte yandan, Güney Afrika’daki Namib Çölü’ndeki kum, Güney Afrika’daki Orange River’dan rüzgâr tarafından patlatılmış olabilir.