Pazar, Mayıs 15
melville istanbul'da
"1856'da kayınpederinin verdiği parayla, kudüs'e gitti. bindiği gemi bu arada dört gün istanbul'da kaldı. ilk iki gün yoğun sisten ötürü, melville hiçbir şey görememiş, ancak sahilde köpeklerin havladığını duymuştu. sis dağılınca istanbul'un görünüşüne hayran kaldı. büyükdere'den bakınca boğaz'ın ne kadar güzel olduğunu anlatır mektuplarının birinde. ama her nedense, istanbul'un ona bir kasvet duygusu, bir bunalım verdiği de anlaşılıyor. sokaklarda, karanlık, korkunç, trajik bir hava seziyor. sanki her birinde kendini asan bir adam varmış gibi, çoğu evlerin yıkık, çürük ve korkunç olduğunu söylüyor. 'binbir direkli sarnıç' dediği yerebatan sarayı'nda, bir cinayete kurban gitmek korkusuna kapılıyor. kapalıçarşı'daki insan kalabalığı, yangın yerleri, mezarlıklar, müthiş sarsıyor melville'i. mektuplarının birinde, bir cenaze alayının peşine takıldığını, bu arada bir mezarın üstüne kapanmış, ağlayan bir kadın gördüğünü anlatıyor; bu kadının ağlayıp inlemesini bir türlü unutamadığını, yirmi yıl sonra bile rüyalarına girdiğini söylüyor."
mina urgan