Bütün bu veriler sizin için ne ifade ediyor? Andrey_Popov / shutterstock.com
“İle özdeşleşen insanlarÖlçülen Ben hareketi“Hareketin sloganında ifade edildiği gibi,“ kendi kendini takip etme yoluyla kendi kendini tanıma ”arayışında.” Nasıl daha iyi uyuyacağını, formda kalacağını ya da daha üretken bir sabah geçireceğini bilmek istiyorlar. Bunu, gece kaç kez devirdiklerini, gün içinde kaç adım attığını veya bir hafta içinde kaç e-postaya yanıt verdiklerini hesaplayarak yaparlar.
“Gösteri & Söyle” olarak bilinen gayrı resmi toplantılarda katılımcılar üç soru ile konuşuyorlar: Ne yaptınız? Bunu nasıl yaptın? Ve ne öğrendin?
Açılışta Quantified Self Show & Tell'de, Pacifica, Kaliforniya'da, 2008'te, ilk sunum yapan kişi öğrendiklerinden emin değildi. Quantified Self eş kurucusu Gary Wolf'un yazdığı gibi ertesi gün, sunum yapan kişi “üç yıldır izlediği verilere dayanarak çalışması, uykusu ve diğer etkinlikleri hakkında güzel bir grafiğe sahipti. Ve daha fazla anlam çıkarmanın nasıl olduğu hakkında fikir edinmek için toplantıdaydı. ”
Kendi kendini izlemenin psikolojisi
“Anlam” birkaç şey ifade edebilir.
E-posta ile son alın
İlk Göster ve Söyle'dekiler arasında, yardımcı programa odaklanıldı: verilerin bir işe yarar sona ermesi için anlamlı hale getirilmesi.
Ancak bazılarına göre, kendini izleme uygulaması kendi başına zorlayıcıdır. Wolf'un kendisinin de itiraf ettiği gibi, “Belirli bir hedefe ulaşmada kendi kendini izlemenin faydası, cazibesini tam olarak açıklamıyor. Herhangi bir özel kullanımdan önce işleyen gibi görünen bir zorlama, bir merak var. ”
In hayat korsanları üzerine araştırmam, Psikologların sistematik - veya rasyonel veya analitik - bilişsel tarz olarak bahsettiği bu düşüncenin kanıtlarını gördüm. Bu, düşünce ve davranışlarda kalıp arayan ve kuralları kullanan bir eğilimdir. Çalışmalar rasyonel üslup ile ilişki arasında bilgisayar öğrencileri ve hackerlar.
Şaşırtıcı olmayan bir şekilde, kalıplar, sistemler ve kurallar, ahizeyi hack eden yaşam için merkezidir, herhangi bir yardımcı programdan bağımsız olarak - ve bazen de aksine hayat korsanları saf bir şekilde randevuyu optimize ediyor, ancak bekar kalıyor.
Kendi kendini izlemenin etkinliği
Ölçme türü olmasanız bile, hayatınızın bir yönünü izlemenin faydaları olabilir.
Çok fazla kanıt var. kendini izleme sıradan insanlara yardım edebilir yemeklerini, atılan adımları, insülin seviyelerini ve doğurganlığı yönetin.
Kendini izleme ayrıca rahatsız edici ve endişe verici olabilir. Örneğin, yapılan bir çalışmada doğurganlık izlemenin gösterdiği Kadınları yüklenmiş, takıntılı veya kapana kısılmış hissettirebilir.
Ayrıca çok fazla kafa karışıklığı ve yılan yağı var. Ünlü bir kişisel izleyici buna inanıyordu günde yarım tereyağı bir tereyağı yemek onu daha akıllı yaptı - yani, keyfi matematik bulmacalarında biraz daha hızlı. Ancak, bu tereyağı ölümcül kalp hastalığına da katkıda bulunabilirdi.
Desenler aldatıcı olabilir ve bunlara dayanarak yeni kurallar erken olabilir.
Bir izleyicinin hikayesi
Kendi kendine izleyiciler arasında fayda ve anlam yaratma karışımı ilk önce benim yaptığım biri tarafından örneklendiriliyor bir şovda bir araya geldi Boston'da.
Kay Stoner kendini baş ağrısı çeken bir veri istifçisi olarak nitelendiriyor. Bir genç olarak, kutuları şu anda depoda olan dergileri tuttu. Desenleri izlemek ve kuralları geliştirmek aynı zamanda hayatının ilerleyen dönemlerinde baş ağrısına nasıl yaklaştığıdır. Belirtilerini ve içeriğini kaydetmek için bir uygulama geliştirdi, ancak sonunda kâğıt bazlı günlük.
Bir kayda sahip olmak Stoner'a baş ağrısını azaltmak için bazı şeyler yapabileceğini ve sonunda sona erdiğini söyledi: “Size [yardımcı] bir şeyin daha önce olduğunu gösteren objektif verileriniz varsa ve bu yine mümkün olabilir, Tomurcuktaki depresyon ve çaresizlik duygusunu yok et. ”
Bir kayda sahip olmak ayrıca doktorlarıyla açıkça iletişim kurmasını sağlar.
Bazen Stoner'ın ağrı kayıtları ve başarısız çareleri tatmin edici değildir. Bazen onları bir kenara bırakıyor. Yine de, nihayetinde, izleme ve deneme, acıyı yönetme, umut bulma ve başkalarıyla iletişim kurma şeklidir: “Veriler yaşamıma yapı, anlam ve amaç katıyor.”
Kim anlam bulur
Karşılaştığım birçok insandan öğrendiğim şey, kendini izlemenin kararsız bir uygulama olduğu.
Chris Anderson, Wired dergisinin eski yayın yönetmenidir. Quantified Self'i benimsedi ve birçok soru aklıyla takip etti. Fakat çok az cevap buldu. Nisan ayında 2016, o tweeted “Uzun yıllar boyunca her şeyi kendi kendine takip ettikten sonra (aktivite, iş, uyku) karar vermenin kesin bir anlamı olmadı. Belirgin olmayan ders veya teşvik yok :( ”.
Tweet'lerine cevap olarak, bazı kişiler uygulamayı savundu. Hangi yiyeceğin kilo almasına neden olduğunu öğrendiler. Güya birileri uzmanlar tarafından özlenen bir hastalığı teşhis etmişti. Diğerleri sadece verilerini çizmekten hoşlanıyorlardı. Ve birkaçı, gelecekteki daha iyi analitiklerin bir vahiy bekliyormuş gibi görüş verebileceği umuduyla tutuyordu.
Anderson'a neden bu kadar uzun süre ısrar ettiğini sorduğunda, kısaca şöyle cevap verdi: “İnanmak istedi.” Ama artık beklemeye istekli değildi.
Kendi kendine izleme, yardımcı olduğu kadar stresli olabilir. Aydınlatıcı ve yanıltıcı olabilir. Sıradan insanlar bir dereceye kadar dikkatli davranmalı, pahalı araçlara ve olağanüstü iddialara karşı dikkatli olmalılar. Becerikli alet sevenler bile yutturmaca dikkatli olmalı.
Ancak, belirli bir kişilik türü için izleme, faydaların ötesine geçer. Sürecin kendisi yaşamdaki belirsizliklerle başa çıkma anlamını veriyor.
Yazar hakkında
İletişim Araştırmaları Doçenti Joseph Reagle, Northeastern Üniversitesi. O yazarı Hayatı Hacklemek: Sistemli Yaşam ve Hoşnutsuzluklar
Bu makale şu adresten yeniden yayınlandı: Konuşma Creative Commons lisansı altında. Okumak Orijinal makale.
books_behavior