Otáridos: besleme ve özellikleri
Muazzam sualtı çevikliğine sahip büyük hayvanlar olan otaryumların özelliklerini keşfedin
Tarafından yazılmıştır Camila O.Thomas, 21 Ocak 2019
Son Güncelleme: 21 Ocak 2019
Otaridler, foklar gibi yüzgeç ayaklı olan etçil suda yaşayan memelilerin bir ailesidir. Otarios olarak da bilinen otáridos ailesi iki büyük kategoriye ayrılır.
İlk alt aile, deniz aslanları olarak da bilinen otarinolardır. İkinci alt aile, deniz ayıları ve deniz aslanlarını içeren artosefalindir. Otaridlerin iki alt ailesi arasındaki fark filogenetik olmasa da, açık morfolojik farklılıklar nedeniyle ayrım devam etmektedir.
Tüm otaridler cinsel olarak dimorfiktir. Bu, erkek ve dişiler arasında onları birbirinden ayıran belirgin bir şekil, boyut veya renk farkı olduğu anlamına gelir.
Otaridlerde erkekler dişilerden iki ila dört kat daha büyük olurlar. Ayrıca erkeklerin renk gamı kadınlara göre çok daha geniştir.
Genel olarak, otaridler sıradan foklardan daha küçük hayvanlardır ve onlardan kolayca ayırt edilebilirler. Köpeklerinkine benzer keskin köpek dişlerine ek olarak, koni şeklinde dış kulakları vardır. Bu iki nitelik otaridleri diğer pinnipedlerden ayırır.
Genel olarak, bir otaryumun yüzgeçleri siyahtır ve üzerlerinde çok az kürk olabilir veya hiç tüy olmayabilir. Mühürlerden farklı olarak, otaridlerin ön yüzgeçleri ileriye doğru yönlendirilir. Bu, kuru arazide biraz daha zarif ve çok daha hızlı hareket sağlar.
Otaridlerin çok kalın kürkleri vardır. Otarin alt ailesi için, dişilerde bu tüy kahverengi iken erkeklerin rengi beyazdan siyaha değişebilir. Öte yandan, artosefalin alt ailesi için, dişiler genellikle soluk karınlı gridir ve erkekler beyaz, kırmızımsı veya siyahtır.
otaridlerin dağılımı
Otaridler, cinslerine göre dünya çapında dağılmıştır. Genellikle, ekvatorun üzerinde yaşayan birkaç cins ile gezegenin güney ucunda kalır.
Pasifik Okyanusu'nun kuzeyinde, Kaliforniya'daki San Miguel adasında bir arada bulunan dört cins vardır. Bu cinsler Arktik deniz ayısı, Steller deniz aslanı, Kaliforniya deniz aslanı ve Guadalupe kürk fokudur.
Ekvador'da hem Galapagos'un kürklü kurtları hem de Galapagos'un deniz aslanları yaşar. Ayrıca Latin Amerika'da Güney Amerika deniz aslanı ve iki saçlı deniz aslanı bulunur.
Afrika kıtasının güneyinde, Avustralya kürk fokunda da bir alt türü olan Cape kürk fokunu bulabilirsiniz. Avustralya ve Yeni Zelanda, hem aslan hem de deniz aslanları gibi çeşitli otaridae türleri için popüler yaşam alanlarıdır.
Elbette tüm bu türlere ek olarak Antarktika deniz aslanları da var. Antarktika deniz aslanı genellikle Hint Okyanusu ve Atlantik Okyanusu'nun birleştiği noktada bulunur.
Otaridae besleme
Otaridler, foklar gibi etçil hayvanlardır. Diyetlerindeki ana unsurlar balık, kalamar ve krildir. Bu unsurlara ek olarak, otarios yengeç, ıstakoz ve karides tüketir. Birçok otaridin penguenleri ve hatta küçük köpekbalıklarını yediği kaydedilmiştir.
Otaridlerin midelerinde bulunan ilginç bir unsur küçük taşlardır. Onları yutma nedeni belirlenemedi. Bununla birlikte, araştırmacılar, otarios'un, yiyeceklerin kıt olduğu dönemlerde kendilerini tok hissetmek için tükettiğine inanıyorlar.
Otaridler her gün vücut ağırlıklarının yaklaşık %7'sini yiyecek olarak tüketmelidir. Ancak, türler son yıllarda büyük zarar gördü. Küresel ısınma ve gelişigüzel avlanma nedeniyle okyanuslardaki tür sayısı önemli ölçüde azaldı. Bu nedenle daha az yemek tüketmek zorunda kalmışlardır.
Üreme ve yetiştirme
Otaridler memelidir ve bu nedenle üremeleri cinseldir. Genel olarak, otaryumlar üremek için kayalık kıyılarda toplanır. Diğer hayvanlardan farklı olarak, otaridae familyasında erkekler aynı dönemde birkaç dişi ile ürerler.
Sosyal hayvanlar olmalarına ve topluluklar halinde yaşamalarına rağmen, iyi organize edilmiş bir sosyal sistemleri yoktur. Üreme mevsimi boyunca erkekler dişiler için rekabet edecek ve hatta onlar için savaşacaktır. Çiftleşme dönemi boyunca, otaridler sadece üremeye konsantre olmak için beslenmelerini kesecektir.
Otaridlerde gebelik yaklaşık bir yıl sürer ve bu süre zarfında dişiler tek bir yavru doğurur. Buzağılar doğduktan sonra anneler yetiştirme birimlerini oluşturur.
Yetiştirme birimleri, gençlerin ortak bakım sistemidir. Dişiler yavrularına diğer yavrularla ilgilendikleri gibi bakarlar. Yetiştirme ünitesindeki dişiler arasında avlanma ve besleme görevleri sırayla yapılır.
Aynı zamanda dişinin ait olduğu erkekler de sütten kesme anına kadar üreme birimlerini şiddetle korurlar. Yavrular, iki yaşına gelene kadar üreme birimlerine aittir ve bu noktada bağımsız hale gelirler. Bu zamana kadar, yavrular yalnız yüzebilirler.