Hanehalkı Dönüşümü ve Konut
Rus hanelerinin dönüşümünün nedenlerinden biri olan konut sorunudur. Bu nedenle, Ksenia Abanokova'nın “Rus haneleri: yapının ve tüketimin evrimi” raporunda, son zamanlarda aynı çatı altında yaşayan ebeveynlerden ve küçük çocuklardan oluşan bir hanenin klasik modelinin ya tek bir konut ya da karmaşık bir ailede yaşayan yerini aldığını vurgulamaktadır. - yaşlı akrabalar, bir karı veya koca ailesi, diğer akrabalar. Araştırmacıya göre, yalnızca 1989'ten 2010 yıllarına kadar olan geleneksel ailelerin oranı (yani, ebeveynler ve küçük çocuklar)% 77'ten hanelerin% 67'ine düşmüştür. Tek kişilik hanelerin sayısı% 19 oranında artmıştır. % 23'ten% 33'e kadar, karmaşık bir kompozisyona sahip aile sayısı arttı (ebeveynler artı yetişkin çocuklar, büyük akrabalar, erkek ve kız kardeşler, vb.). Hane yapısındaki geleneksel aile sayısındaki azalma gibi bir fenomen, Rus nüfusunun maddi refahının bozulmasına spesifik bir tepkidir. Çoğunlukla, çiftler yaşlı akrabalarından ayrılmayı tercih ederler ve eğer bu ayrılma gerçekleşmezse, çoğu durumda - bağlantıyı kesmek için maddi kabiliyet eksikliği nedeniyle. Sonuçta, her Rus ailesi, özellikle genç yaşta, kendi konutlarını satın almaya gücü yetmiyor. Öte yandan, bir aile yaratma gerçeği çoğu zaman bir aile yaratma koşullarının varlığı ile ilişkilidir. Bu arada, pek çok Rus, karı veya koca getirecek hiçbir yere sahip değil, çocuk sahibi olamayacak bir yere sahip ve ipotek alma veya hatta bir ev kiralama fırsatı da her ailede bulunmaktan uzak. Yine, büyük bir şehirde, konut kiralama fiyatları yüksektir ve genellikle maaşlarla karşılaştırılabilir, küçük şehirlerde fiyatlar önemli ölçüde düşüktür, ancak işsizlik, konut kiralamanın önündeki ciddi bir faktördür. Ayrıca, göçmenleri küçük kasabalardan, iş aramak için daha büyük şehirlere göç etmeye zorlar; burada kiralık konutlar için önemli miktarda para harcamak zorunda kalırlar ve çoğu zaman bir aile edinmeyi göze alamazlar.
Sosyoloji biliminde böyle bir sürece "ailenin antinükleerleşmesi" adı verilir. Modern Rusya için, antinükleerleştirme, çeşitli faktörlerin etkisiyle karakteristiktir. Birincisi, bu, özellikle büyük şehirlerde konut fiyatlarında çok güçlü bir yükselişe işaret ediyor; bu da, çoğu ortalama ve özellikle de küçük gelirli aileler için alımlarını neredeyse imkansız hale getiriyor. Mortgage, birçok genç ailenin tek çıkış yolu haline gelir, ancak ipotek kredisine yapılan faiz ödemelerinin yanı sıra, çok sayıda Rus vatandaşı için istikrarlı çalışma ve istikrarlı gelir olmaması nedeniyle buradaki her şey düzgün değildir. Sonuç olarak, birçok genç aile bir konut kredisi yoluyla bile kendi konutlarını satın alamıyor ve karı koca'nın akrabalarıyla birlikte yaşamak zorunda kalıyor. Doğal olarak, bu aile yaşamı örgütlenme modeli sağlıksızdır ve çoğu zaman ailenin uyumsuzluğuna ve ailelerin parçalanmasına yol açabilecek çok sayıda iç çatışmalara neden olur. Son olarak, ebeveyn ailelerinin çoğunluğu bile yaşam alanında sınırlıdır ve genç ailelerin çocuk sahibi olma yeteneklerini doğrudan etkileyen iki yatak odalı dairelerde yaşamaktadır. Eğer bir çocuk bir “ikiz” olarak ebeveyn olarak yetiştirilebilirse, o zaman iki, hatta üçe daha fazla büyüyebilirse, zaten çok daha zordur. Üstelik, buradaki genç ailenin genişlemesi, ebeveynlerin görüşlerine çok bağlıdır ve eğer ikincisi yeni çocukların doğumuna karşıysa, yetişkin çocuklarının üreme davranışını kolayca etkileyebilir, bu normal bir fenomen değildir. Ancak genç aileler için, kendi konutlarını satın alma fırsatından mahrum, başka çıkış yolu yok ve ebeveynleri ile birlikte yaşamaya zorlanıyorlar - genellikle orta yaşına kadar, ikincisinin fiziksel ölümünden önce, sonra da dairenin mülkiyete miras kalması (ve olmasa bile) diğer akrabalarla paylaşılması).
Modern Rusya'daki ailelerin antinükleerleştirilmesindeki ikinci faktör, genç neslin “çocuklaştırılması” dır, bunun sonucu olarak yetişkin çocukların yaşından sonra kalma şansı olsa bile ebeveynleri ile birlikte yaşamayı seçmeleridir. Modern dünyadaki sosyal büyüme, öncekinden çok daha sonra ortaya çıkıyor ve 22-25 yıllarında, hatta 30 yıllarında birçok genç, ebeveynleriyle yaşamaya devam ediyor ve buna bağlı olarak kendi hanelerini yaratmıyorlar. Ayrıca, finansal seçimini geçici olduğu kadar geçici de dahil olmak üzere aile bağlarından özgürlüğünü daha uzun süre koruyabilme imkânı ile bu seçime itiliyorlar. Ancak, yüksek konut fiyatları ile açık bir korelasyon var. Ebeveynlerle birlikte yaşamak bir apartman kiralamaktan, bir ipotek olarak almaktan çok daha ucuz. Bir ev satın almak için para olsa bile, o zaman bir ev kiralayabilir ve daha yüksek bir yaşam standardını koruyabilir, bir ev satın alamayabilir, başka amaçlar için para harcayabilirsiniz. Bu nedenle, Rus ailelerinin çoğunda, yetişkin çocukların ebeveynleri veya diğer yaşlı akrabaları ile bir şekilde veya başka bir yerde ikamet etmeleri mali nedenlere sahiptir. Bu arada, yavru yetiştirme konusunda genellikle belirleyici olan finansal meselelerdir - bir ailenin şimdi “pahalı” olması nedeniyle, her iki cinsiyetten bir çok Rus, evlilik süresini ve özellikle de çocuk doğurmayı olabildiğince geciktirmeyi tercih eder. Doğal olarak, ilk çocuğun yetişkinlikte doğması, sonuçta belirli bir ailedeki veya belirli bir kadındaki potansiyel çocuk sayısını etkiler. Yani, ülkedeki demografik durumun nüfusun mali ve konut sorunlarının çözümüne bağımlılığı kurulmaktadır. Son zamanlarda devletin doğurganlığı teşvik etme yönünde bazı adımlar atmış olmasına rağmen, yetersiz oldukları düşünülebilir.
Kapitalizm ve sosyalizm altındaki konut sorunu
Nüfusa uygun fiyatlı konut sağlama sorunu dünya kadar eskidir. Kentleşme ve sanayileşmenin gelişmesiyle birlikte, kırsal nüfusun önemli bir kısmı şehirlere yöneldi, bu da şehirlerde nüfusun yoğunluğunun artmasına neden oldu ve buna bağlı olarak “konut ihtiyaçları” fenomeninin ortaya çıkmasına neden oldu (bu terim Frederick Engels tarafından getirildi). Kentte konut inşa etmek bağımsız güçler tarafından her zaman kırsal kesimde olduğundan çok daha zor olmuştur - hem de büyük miktarda serbest alanın olmayışı, pahalı bir iletişim kaynağına olan ihtiyaç ve hem de konut inşaatı için her türlü izni alma gereği nedeniyle. Ayrıca, genellikle işyerinde düzenli olarak çalışan ve istihdam edilen kentsel nüfus, kendi kendini inşa etmek için boş zamana sahip değildir. Bu nedenle, şehirlerde konut sorunu her zaman kırsal kesimden çok daha keskin olmuştur. Bu sorun özellikle şehirlerin modern görünümünün oluşmasıyla, yani apartman inşaatlarının başlamasıyla birlikte ortaya çıktı. Kapitalist ülkelerde konut inşaatı, esas olarak özel şirketler tarafından inşa edilen apartman satışlarından kar elde etmek amacıyla yapılır. Bununla birlikte, bu durumda, nüfusun kendi konutlarını satın almak için gerekli mali kaynağa sahip olmayan kısmı “sokakta” kalır - yani, konut kiralamak zorunda kalır. Modern dünyada, konutların ipotek yoluyla veya taksitle konut alması için şartlar yaratılmıştır; bu, ailelerin veya bireysel apartman alıcılarının istikrarlı bir gelire sahip olmalarını ve borç verenlere uzun süre boyunca belirli bir miktar para ödeme fırsatını vermelerini gerektirir. Öte yandan, bir kimsenin modern dünyadaki ipoteğe bağımlılığı, bir çalışan olarak itaatinin garantisidir. İşsiz olma tehdidi, bir borcu geri ödeme kabiliyetini kaybetme, olası bir ipotek konutu kaybı anlamına gelir; bu durum, ipotek alıcısını işini kaybetmekten ve düşük ücretler ve diğer yetersiz çalışma koşullarını kabul etmekten korkan bir çalışan için daha rahat ve itaatkar kılar.
Kapitalist bir toplumda barınma sorununun önemi, işçi sınıfının konumu üzerine çalışmaları temel kabul edilen Friedrich Engels tarafından ele alındı. Engels'e göre, konut alanındaki ana problemler kalabalık yeniden yerleşim ve işçi sınıfının kötü sağlık koşullarıdır. Klasik Marksizmin hayatından bu yana geçen yüzyıl boyunca, kentlerin yaşam koşulları, tekrar tekrar, elbette değişti. Ancak kendi konutlarını edinme olasılığı da daha karmaşık hale geldi. Sonuç olarak, çok sayıda işçi konut kiralamak zorunda kaldı, ancak bu, tüm ailelerin kiralık konutlar için aile bütçesinden önemli miktarda fon tahsis edemeyecekleri için ek mali zorluklar yarattı. Hayırsever konut inşaatı örnekleri olmuştur, ancak nüfusun konut sorunlarına tam çözüm sadece sosyalist gelişim yolunu seçen ülkelerde izlemiştir. Konut sorununu çözmenin sosyalist yolu, kapitalist ülkelerde benzerleri olmadığı için gerçekten eşsizdir. Ekim Devrimi 1917'ten önce, konut sorunu diğer ülkelerde olduğu gibi çözülürse - insanlar ya kendi paralarıyla konut satın aldı ya da kendileri inşa ettiler, bir ev kiraladılar ya da işverenler tarafından sağlanan binalarda toplandılar, sonra devrimden sonra çarpıcı bir deney yapıldı. Nüfusa konut sağlamak. Devrim sonrası ilk yıllarda nüfusun varlıklı tabakalarının konut stoğunun kamulaştırılması ve daha sonra “yeni ekonomik politika” dan vazgeçtikten sonra, nüfusun geniş tabakalarına konut sağlama sorununun çözülmesini mümkün kılmıştır. Aristokrasiye, tüccarlara ve ayrıca zengin burghers'a ait olan birçok konak, apartmanlara dönüştürülmüş ve bu sayede konutlara ihtiyacı olan çok sayıda insanın yerleşmesini mümkün kılmıştır.
Sovyet konut politikası
Sovyetler Birliği'nde ve daha sonra dünyanın diğer sosyalist ülkelerinde, muhtaç tüm vatandaşlar arasında dağıtılan büyük sosyal konut inşaatı yapıldı. Uzmanların ve sanayi işçilerinin evlerinin yapımı, askeri personel için 1920 kadar erken başladı ve tüm Sovyetler Birliği'nin tipik "Kruşçev" ile inşa edildiği 1960, 1980'te gerçekten büyük bir ölçek kazandı ve "brezhnevki". İkincisi, sırayla, kışlalardan ve ortak dairelerden taşınan çok farklı sosyal seviyelere ve maddi zenginliklere sahip aileler tarafından çözüldü. Sonuç olarak, çalışan nüfusun “evsizlik” sorunu, SSCB'de pratik olarak ortadan kalktı. Pratik olarak tüm Sovyet vatandaşları - şehirlerin sakinleri, antisosyal yaşam tarzını yönlendiren “sosyal alt” temsilcileri hariç, bu nedenle dairelerin veya en azından hostellerin odalarının sahibi oldu. Ayrıca, vatandaşlara, birkaç çocuklu ailelerin üç odalı daireler alabilmeleri için ailenin yapısına göre konut sağlanmıştır. Konut sağlandı ve işletmelerde iş alan alt sosyal grupların temsilcileri verildi. En azından ortak dairelerde ve hostellerde odalar var. 1980 tarafından söylenebilir. SSCB'de konut sorunu büyük ölçüde çözüldü. Sovyet konutlarında, ülke nüfusunun çoğunun yaşadığı ve hatta yeni evlerde apartman satın alanların bile, büyük ölçüde Sovyet konutlarının kaynaklarını (kendileri veya ebeveynleri) elde etmeleri için kullandıkları görülmektedir. Bununla birlikte, bugüne kadar, acil durum ve harap evlerin sakinleri ve modern olanaklardan yoksun olan evler için iyi bir konut sağlama sorunu önemini korumaktadır. Gerçekten de, Rusya'nın büyük şehirlerinde bile, bugüne kadar, merkezi su temini, kanalizasyon ve hatta gaz olmadan önemli sayıda konut binaları bulunabilir. Bu, devreye alınan yeni ve konforlu bir mahfaza ile karşılaştırıldığında özellikle olumsuz bir kontrast yaratır. Ve geçen yüzyılın altyapısında yeni evlerin bitişiğinde yaşayan insanların kabul edilemez olması nedeniyle, sosyal eşitsizliğin derinleşmesine ve nüfusun yoksun bırakılmasına katkıda bulunduğundan, kabul edilemezdir, çünkü nüfusun bir kısmı arasında sosyal olarak olumsuz, radikal ve aşırı bir tutumun yaygınlaşması için verimli bir zemindir.
Sovyet dönemi günbatımında ülke nüfusuna az ya da çok düzgün konut sağlama girişimleri yapıldı. hikayeler. Ardından SBKP Merkez Komitesi Genel Sekreteri Mihail Gorbaçov hedefi açıkladı - 2000 yılına kadar her Sovyet ailesine ayrı bir daire sağlamak. Ancak bu hedefe, açıkça gördüğümüz gibi, ulaşılamamıştır. Ana nedenlerden biri, sosyalist sistemin çöküşüydü, ardından konut sorunlarının çözümü, her bir ailenin ve her bireyin işi olarak konumlandırılmaya başlandı. Tabii ki, Sovyet döneminde bile, konut sorunu tamamen çözülmedi - çok sayıda Sovyet vatandaşı harap ve harap konutlarda, "ortak dairelerde" ve pansiyonlarda odalarda yaşamaya devam etti, yetimhanelerde resmi bir kayıt tuttu, yatılı okullar, ceza infaz kurumları. Ancak barınma sorununun çözümü için bariz çabalar gösterildiği ve bu çabaların son derece etkili olduğu gerçeğine katılmamak elde değil. Yeni şehirler ve kasabalar inşa edildi, eski şehirlerdeki tüm ilçeler ve mikro ilçeler faaliyete geçti. Aslında, ülkenin birçok kentindeki konut stokunun çoğu Sovyet döneminde inşa edildi - ve bu, Sovyet hükümetinin Sovyetler Birliği'nin parçası olan cumhuriyetlerin halklarına en önemli değerlerinden biridir. Bu arada, konut sorununu çözmeye yönelik Sovyet modeli, sosyalist kalkınma yolunu seçen Doğu Avrupa, Asya, Afrika ve Latin Amerika'daki birçok ülkede benzer bir politikanın uygulanması için bir model haline geldi.
Sovyetler Birliği'nin çökmesi ve Rusya'nın piyasa ekonomisine geçişi, elbette, nüfusun konut sorunlarının çözülme durumunu etkiledi. Reformun ilk yıllarında, neredeyse hiçbir konut ve konut piyasası dağılımı yoktu, çünkü 1995'e kadar, dairelerin sadece 4-13'i özel mülkiyete sahipti. İlk beş yıllık reformun geri kalanı henüz özelleştirilmedi. Bu dönemde konut anlaşmalarının büyük kısmı borsalar aracılığıyla gerçekleştirildi. Arz, talebi çok aştığından, çok sayıda insan yeni bir ikamet yerine taşınmak ya da yaşam alanını azaltmak için para almak suretiyle koşullarını değiştirmek istedi, ancak insanlar hala yeterli refah düzeyine sahip değildi. , gayrimenkul edinilmesine izin verilmesi. Bu durum, piyasa ekonomisinin daha da gelişmesi ve nüfusun refahının iyileşmesi sürecinde değişmeye başladı. Konutların özelleştirilmesi, konut piyasasının gelişmesinde ve nüfusun refahının arttırılmasında da büyük rol oynadı, çünkü insanlar ailelerinin dairelerini miras alabiliyor, onları satıyor, kiralıyorlardı, yani konut gerçek bir meta haline geldi ve yüksek konut fiyatları “şanslı olanlara” refahı garantili oldu. fazladan konutu olan, akrabalarından miras alan ya da yatırım amacıyla edinilenler. 1990'in ortasındaki dönem. ve 2000'lerin ilk yarısına kadar. konut açısından vatandaşlar için en uygun seçimdi, çünkü konut fiyatları henüz çok yüksek seviyelere ulaşmadı ve orta gelirli vatandaşların konut satın alma ihtimalini bıraktı. 2000'in ortasında. döviz enflasyonunun neden olduğu konut fiyatlarında hızlı bir artış başladı. Aynı zamanda, ticari konut inşaatı yoğunlaştı ve ipotek piyasası gelişmeye başladı; bu aynı zamanda, kendi finansal kaynakları ile konut satın alma imkanı olmayan nüfus grupları için konut satın alınabilirliğindeki büyümeye katkıda bulundu.
Konut sorununun çözümü nasıl
2000’lerin ortasında, Rusya Federasyonu’nun sosyoekonomik durumu önemli ölçüde istikrar kazandığında, ülkenin liderliği, nüfusun konut sorunlarının çözümü ile ilgili Sovyet fikirlerini unutmuş olarak geri döndü. Eylül ayında, Rusya Federasyonu Başkanı 2005 V.V. Putin, hükümetle yapılan bir toplantıda, bölge liderleri ve parlamento üyeleri, Rus Vatandaşları için Ekonomik ve Konforlu Konut uygulamasının gerekli olduğunu söyledi. 2008'te projenin bir devlet programına dönüştürülmesine karar verildi, ancak bu projenin getirdiği görevlerin gerçek çözümü olmadı. Birincisi, krizle ilişkili ekonomik sorunlar buna katkıda bulundu ve ikincisi, devlet aslında bu projenin uygulanması için yeterli kaynaklara sahip değildi. Özellikle, yeni konutların hizmet hacminin 2010 milyon metrekareye çıkarılması için zaten 80'ta öngörüldü. metre. Rusya Federasyonu şehir ve köylerinde konut stoklarının bozulmasının azaltılması, kamu hizmetlerinin kalitesinin artırılması sorununu çözmesi gerekiyordu. Bununla birlikte, 2010'te yeni konutların devreye alınması yalnızca 58,1 milyon metrekareyi oluşturduğundan, bu sorunların hiçbiri çözülmedi. metre ve konut stokunun değer kaybı azalmadı ve% 60 oldu. Halen, konut sahibi ve kiracı olan çok sayıda Rus vatandaşından memnun olmayan, nüfusa verilen konut ve toplum hizmetlerinin kalitesi hakkında hala birçok soru var. Az ya da çok, sorun yalnızca Büyük Vatanseverlik Savaşı gazileri gibi bir kategori vatandaş için ayrı ve konforlu konut sağlanmasıyla çözüldü, ancak her yıl gittikçe daha az olmaya başladıkları için bu sorunun çözümü artık yıllar önce 10-20 kadar zor değil .
Elbette, Rusların yaşam koşullarının iyileşmesine rağmen, sayısız vatandaşımız saygın koşullarda varlığını sürdürüyor. Birincisi, “potansiyel” evsizlerin yanı sıra “devlete ait” kurumlarda kayıtlı olan çok sayıda evsiz insan var. İkincisi, yüz binlerce Rus vatandaş rahat bir yaşam için çok az yer olan odalarda yaşamaya devam ediyor - inşaat römorklarından Kuzey halklarının göçebe konutlarına kadar. Son olarak, ortak dairelerin yeniden yerleştirilmesinin Sovyet döneminde başlamış olmasına rağmen, son yıllarda ortak dairelerin sakinlerinin sayısı artmaya başlamıştır. Özellikle büyük şehirlerde, “ilden” gelen göçmenler ve birçok kentli genç aile ve birey, izole edilmiş konut satın alma ve hatta kiralamayı göze alamadıklarından, ortak odalar yine Rusların talep ettiği konutlar haline geldi. Bir sorun daha var - resmen oturma iznine sahip olan kişilerin ve hatta ebeveyn veya aile apartmanlarının hisselerinin sahipleri olsa da, aslında yaşamları için kiralanan dairelerde yaşıyorlar, çünkü kendi konutlarını satın almaya gücü yetmiyor, ama yaşayamıyorlar Ebeveyn dairelerinde ikincisi küçük bir alan nedeniyle. Rus vatandaşlarına her aile üyesi için gerekli metrekare sayısını sağlama sorunu hala çok keskindir. İki, üç ve çok sayıda çocuk dahil olmak üzere çocuklu birçok aile, tek odalı dairelerde, “otel” ve “ortak apartman dairelerinde”, yurtlardaki odalarda pratik olarak konut durumlarını düzeltemeyen ve rahat bir ortam sağlayan geniş bir konut satın alamamaktadır. Tüm aile üyelerinin varlığı. 12 Hakkında Rus ailelerin% üçü üç, hatta dördü tek bir odada, hatta bir odanın bir bölümünde yaşamaya devam ediyor. Birleşmiş Milletler'in hükümlerine göre, bu konutun “gecekondu” olduğunu, yani modern insanın rahat ve onurlu bir varlığına yönelik olmadığını gösteriyor.
Acil Yardım Fonu - Putin yeniden yerleştirme emri verdi
Harap ve acil konut sorunu modern Rusya için çok önemlidir. 2013’te, Rusya Federasyonu’nun toplam konut stoku 3,3 milyar metrekare idi. Bunlardan, 100 milyon, Sq.m. Acil ve harap konut için muhasebeleştirilir. Bunlar çok büyük sayılar. Özellikle, acil durumdaki ve harap olmuş evlerin hepsinin belediye hizmetleri tarafından ilgili sicillere getirilmediğini göz önüne alırsak, bu durum yerel makamlar için ek sıkıntılar anlamına gelir. Yasaya göre, acil durum evleri ilk önce yeniden yerleştirilmeli, ancak Rusya'da konut inşaatı yavaş bir şekilde yapılırsa insanlar nerede yeniden yerleştirilmeli ve yeni evler inşa eden ticari yapılar acil durum fonundan yerinden edilmiş kişilere konut sağlamakla ilgilenmiyor . Aynı 2013’te Vladimir Vladimirovich Putin, Rusya’nın acil konuttan konforlu evlere yerleşmesinin küçük ve yavaş bir şekilde yeniden yerleşim hızından memnuniyetsizliğini dile getirdi, çünkü 2013’te binlerce Rus vatandaşının 42’e yerleştirilmesi planlandı; Rus vatandaşlarının acil konuttan yeniden yerleşmesi sorununu çözmek için Rus devlet başkanına 1,5 Eylül 1 görevi verildi, ancak bunun çözülebileceği henüz net değil mi? 2017 milyon metrekarelik bir yerleşme gerekiyordu. Acil konut metre 11 bin kişi hakkında. 777 Mayıs 6, Rusya Federasyonu'ndaki acil konut stoğunu ortadan kaldırmak için bir dizi önlemi onayladı; bunun içinde, toplam alan ve yeniden yerleştirilecek olan Rusya vatandaşlarının toplam sayısı için belirli göstergeler onaylandı. İnşaat Bakanlığı'na, 2014 Ocak ayında 1'ten sonra olduğu gibi tanınan acil durum fonunun yeniden yerleştirilmesi için yeni mekanizmalar oluşturulması görevini vermiştir, ancak bu önlemlerin uygulanmasının bir takım zorluklarla karşı karşıya kalacağı açıktır. Sonuçta, inşaatın hızı hala düşük ve 2012'un sonu krizi - 2014'un başlangıcı. barınma dahil, Rusya ekonomisinin durumunu önemli ölçüde etkiledi. Bu bağlamda, Rus devleti için çok ciddi bir sorun, dünyanın pek çok ülkesinde ele alınan sosyal konut inşa etme pratiklerinin neredeyse tamamen olmamasıdır. Ne de olsa, Rusların büyük bir kısmı, gelirlerinin önemsizliği nedeniyle, konut kredisi de dahil olmak üzere kendi dairelerini bile satın alamıyor. Buna göre, onlar için tek umut devlet desteğidir. Bu yöndeki belirli bir adım, ipotek katkısının ödenmesi de dahil olmak üzere, konut alımına harcanabilecek analık sermayenin getirilmesiyle atılmıştır. Bununla birlikte, doğum sermayesinin büyüklüğü - yaklaşık yarım milyon ruble - büyük bir şehirdeki ortak dairede bile bir oda satın almasına izin vermiyor.
Tabii ki, konut meselesine karşı bu kadar dikkatsiz bir tavır sadece Rus vatandaşlarının yaşam rahatlığını etkilemekle kalmıyor, aynı zamanda birçok sosyal sorunu da beraberinde getiriyor. Bunların en ciddi olanı demografiktir. Birçok Rus için, kendi yaşam alanlarının olmayışı ve öngörülebilir gelecekte edinilmesi olasılığı, bir ailenin yaratılmasının, çocuk sayısının söz edilmemesi, nüfusun çoğaltılması için yeterli bir çocuk sahibi olmasının önünde bir engel teşkil ediyor. Daha ucuz konutların demagojiye çarpmak anlamına geldiği bir “il” e taşınmanın mümkün olduğunu söylemek mümkündür, çünkü çoğu il kentinde, kırsal alanlardan bahsetmiyorum, iş yok, gerekli sosyal altyapı son derece düşük bir gelişme seviyesinde. Bugün birçok Rus ailenin çocuklarına bakma ve yetiştirme imkânı veren kendi konutlarında yaşamaları, Sovyet konut politikasının başarılarının bir sonucudur, çünkü nüfusun önemli bir kısmı Sovyet döneminin meyvelerini “yiyor” - “Kruşçev”, “Brezhnevok” konut fonunu kullanıyor , "Stalinok", eski akraba nesillerinden miras kaldı. Bununla birlikte, bu binaların izin verilen işletimi için zaman sınırı sona ermekte, konut ve toplumsal altyapı yıpranmakta, bu da ülkenin karşı karşıya olduğu konut sorunlarının yakın gelecekte derinleşeceğini göstermektedir. Bu nedenle, 2013’in başlangıcından itibaren, ülkede 1,6’ten% 30’e kadar aşınan ve buna bağlı olarak derhal elden geçirilmesi gereken 65 milyondan fazla apartman vardı. Yaklaşık 45 milyon insan bu tür evlerde yaşıyor - Rusya Federasyonu'nun toplam nüfusunun neredeyse üçte biri. Aynı zamanda,% 66 değerinden daha fazla bir değer kaybı olan toplam konut stoku 56,9 milyon metrekaredir. 38,4 milyon metrekare dahil metre. konut stok metre metre yıpranmış ve 18,6 milyon - acil durum olarak kabul edildi. Er ya da geç, yetkililer ayrıca, yalnızca toplu konut inşaatının geliştirilmesi bağlamında yapılabilecek, “nokta bina” değil, Sovyet zamanlarında olduğu gibi tüm blok ve mikrodiskrik binaların yapımı bağlamında yapılabilecek, kademeli olarak harap hale getirilmiş Sovyet konut stoğunun yeniden yerleştirme ihtiyacını da soracaklar.
"Yoksulluk bölgesi" ve "bunalımlı" nüfuslu alanlar
Kaçınılmaz olarak harap haldeki konut stokunun korunmasından kaynaklanan bir diğer sorun, kentsel alanın “gettolaşması” ve “marjinalleşmesi” dir. Günümüzde pek çok büyük şehirde, eski ilçelerin, özellikle de devrim öncesi evlerle inşa edilenlerin, konforlu yaşam için elverişsiz olduğu düşünülmektedir. Yeni bir ev satın almaya gücü yetmeyen insanlar, hatta daha rahat alanlarda en az küçük dairelerden elde edilen gelir pahasına eski ve satın alımlar bile var. Bu insanlar arasında yüksek oranda sosyal olarak uyuşmuş, marjinal vatandaş var. Bu, bu alanlarda belirli bir sosyal arka plan oluşturur, kentsel nüfusun yaşam kalitesini ve bir bütün olarak kentsel çevrenin durumunu etkiler. Öte yandan, bu tür alanlar aktif olarak yabancı işgücü göçmenlerinin, ilden gelen göçmenlerin düşük gelirli kesimi tarafından yerleştirilmekte ve bu da onları bir tür sosyal dezavantaja dönüştürmektedir. Son olarak, harap olmuş ve acil durum evlerinde yaşayan insanlar, güvenlik ve yaşamlarını ve sağlıklarını doğrudan tehdit ederler. Bu tür evlerde sık sık çıkan yangın durumları, iddia ve yaşam dahil duvar ve tavanların çökmesi. Rusya nüfusunu çok fazla riske atabilir mi? Acil konut stoklarındaki trajik kazalara karşı belediye ve bölgesel makamların gelişmiş bir sorumluluk uygulamasının bulunmamasının, Rusların konut sorunlarının çözümünün “engellenmesine” katkıda bulunduğu açıktır. Bu nedenle, Rus vatandaşlarının harap ve acil konutlardan yeniden yerleştirilmesi sorununun çözümü üzerindeki devlet kontrolünün, bölgesel ve belediye yetkililerinin çalışanlarının federal makamlarının, sorumlu kontrol durumlarının haksız şekilde çalışmasına ve sabote edilmesine karşı uygun yaptırımlarla çözülmesi önerilebilir.
Son olarak, gelişmiş bir altyapı ve toplu işsizlik olmamasından ötürü, konaklama yerinin tam olarak rahatsız olduğu “depresif” şehirlerin, kasabaların ve kırsal yerleşimlerin sorunlarını çözme sorunu da ele alınmalıdır. 1990-ler'de takip eden endüstrinin çöküşünün, sadece ülke ekonomisi üzerinde değil, aynı zamanda demografik yapısı üzerinde olumsuz bir etkisi olduğu bilinmektedir. Rus bölgelerinin, bireysel kentsel ve kırsal yerleşimlerin dengesiz gelişiminin alevlenmesi nedeniyle iç göç akımları artmıştır. “Depresif” nüfuslu alanların yerlileri, ikamet yerinde istihdam imkânı olmayan, daha müreffeh şehir ve bölgelere gitmek zorunda kalıyor. Orada konut piyasasında bir kargaşa yaratıyorlar, konut kiralamanın maliyetini arttırıyorlar, ancak “depresyonda” yerlerde, evler ve apartmanlar boş. Böyle bir köyde bir daire veya evi satmak için düşük fiyatlarda bile çok problemlidir - iş yerlerinin eksikliği, gelişmemiş bir eğitim altyapısı, sağlık hizmeti, eğlence ve eğlence altyapısı olan bir şehirde veya köyde konut edinme ihtimalini bile almayan alıcıların eksikliği nedeniyle, Nüfusun alkolleşmesi ve uyuşturucu kullanımı, kitlesel işsizliğin yol açtığı suç artışı ve yerel halkın “umutsuzluğu” gibi sayısız sosyal problem. Bu tür yerleşimlerde yaşamak sakinleri için çok rahatsız edici ve en önemlisi - tavizsiz. Bu sorunu çözmenin tek yolu, "il" de dahil olmak üzere ülkenin sanayi ve tarımının canlanmasıdır. Bununla birlikte, şimdiye kadar yeni sanayi işletmelerinin hızlandırılmasının, tarımın gelişmesinin, yani öngörülebilir gelecekte sorunun çözülmesi hakkında konuşmanın son derece erken olduğunu göremedik.
Modern Rusya'nın konut sorunlarına çözüm, yerel otoritelerin ve idarenin verimsizliği ile ilgili olumsuz eğilimlerin aşılmasıyla, ülkenin ekonomik gelişme düzeyindeki genel artışla ayrılmaz bir şekilde bağlantılı. Şubat ayında, ülkenin bölgelerinde sosyo-ekonomik duruma adanmış Rusya Federasyonu Devlet Konseyi Başkanlığı toplantısı 2015 yapıldı. Toplantının ardından Rusya Federasyonu Başkanı V.V. Putin, Rus vatandaşlarının yeniden yerleştirilmesi sorununun acil konuttan çözümüne ilişkin bir emir de dahil olmak üzere bir dizi talimat imzaladı. Acil konutlardan vatandaşların yeniden yerleştirilmesi için bölgesel programların koşulsuz uygulanmasını sağlamakla görevlendirilirken, 2015'te devlet mali desteğinin miktarının korunmasına karar verildi. Nisan 30’teki 2016’ten önce, Rusya Federasyonu’nun bölgesel liderleri, Rus vatandaşlarının acil konut stoğundan taşınması ve yeni konforlu konutlarla yeniden yerleştirilmelerinin sağlanmasının nasıl bir sorun yaşandığına dair raporlar sunmalı. Nitekim, son beş yılda, 5,5 milyon metrekarelik acil konutlar ortadan kaldırıldı, yaklaşık yarım milyon Rus vatandaş yeniden yerleştirildi ve yeni konforlu daireler aldı. Fakat kaç tane daha acil durum ve özellikle harap konut binaları faaliyette kaldı? Rus devletinin en üst düzey liderliğinin Rusların konut sorunlarının çözümü konusunda gerçekten endişelendiğini ve nüfusun yaşam kalitesini daha da iyileştirmek için çaba göstereceğini umuyorum. Ayrıca, ulusal güvenlik ve Rusya Federasyonu devlet egemenliğini sağlama yönündeki genel görevlerden biri olan demografik büyüme de konut sorununun çözümüne bağlıdır.