>“Ey okuyucu!” diye bir giriş yapmak isterdim ama yapmayacağım 🙂 Şimdi eğer bu yazıyı okuyorsan düşün ve sabret, benimle birlikte bir gün geçirseydin nasıl olurdu?
* İlk başta Murphy yasalarının 24 saat boyunca üzerinde doğruluğunu kanıtlayacağını bilmelisin. Her türlü saçma olaya hazırlıklı ol.
* Eğer okul varsa sabahın köründe kalkmak zorundasın çünkü yaklaşık 1.5 saatlik bir yola gideceksin. Okul yoksa da iki seçeneğin var; birincisi yapmayı kafama koyduğum etkinliklere gitmek, ikincisi evde bunalıma girmek.
Birinci koşul gerçek olursa kalabalık İstanbul portresinden pek uzaklaşamayacaksın ta ki istediğim yere ulaşana kadar. Ama güzel bir gün geçireceğine garanti verebilirim. Asıl problem ikinci koşulda gerçekleşiyor:
Evde oturursak önce benim şu karanlık odamda ilk başta için kararacak ama bir süre sonra alışırsın. Ben muhtemelen bilgisayara oturacağım ve görev bildiğim anlamsız şeylerle uğraşacağım. Bunları yaparken ne kadar sıkıldığımı göreceksin. Muhtemelen bilgisayar başında oturmak bana birilerini anımsatacak ve esas çöküntü orada başlayacak. Asfalt Dünya şarkılarıyla geçmiş şeyleri kurcalayıp kurcalayıp ağlayacağım, sen de ne yapacağını bilemez halde bakıp duracaksın. Çözümü olmayan şeylere ne söylesen boş çünkü. Kördüğüm halinde, durdukları yerde beni bekliyorlar her zaman.
Haklısın.