İsrail Kralı Süleyman kötü, kurtulmamış bir adamdı. Bu dünya harika erkeklere ve kadınlara odaklanıyor. Hizmet edecekleri ve kendilerini yüceltecekleri kahramanlara ihtiyaçları var. Çağlar boyunca, bu kahramanların çoğu dünya sahnesinde ortaya çıktı. Ama bir zamanlar ulusun şanlı kahramanları artık sonsuza dek öldü. Winston Churchill gibi adamlar; Abraham Lincoln, Napolyon Bonapart, George Washington; Rahibe Teresa; Büyük İskender; Adolph Hitler vb. Tek varlıkları onlara tapan insanların zihnindedir. Uluslara hakim olanlar, onlar için velinimet veya kahraman olarak kabul edilir. Ama RAB YAHOVA İsrail için böyle olmaması gerektiğini söyledi.
Luk 22:24 Ve aralarında hangisinin daha büyük olduğu konusunda bir rekabet de başladı. Luk 22:25 Ve onlara dedi: Milletlerin kıralları onlara hakim olve bunlar üzerinde yetki sahibi olanlara denir. hayırseverler Luk 22:26 Ama aranızda öyle değil; ama aranızda büyük olan genç gibi, önder olan hizmet eden gibi olsun!
Mukaddes Kitap, bir insanın değerinin fiziksel dünyevi statüsü değil, İncil'deki TANRI ile olan ilişkisi olduğunu öğretir. Onun ebedi statüsü, o adamın İncil'deki TANRI'ya hizmet edip etmediğine ve Kurtuluş verilip verilmediğine göre belirlenir.
Tüm başarılarına rağmen, İsrail Kralı Süleyman kötü, kurtulmamış bir adamdı.
Bu bizi İsrail Kralı Süleyman'ın durumuna getiriyor. Babası David dışında İncil'deki en ünlü karakter olabilir. Dünyevi kaynaklarda, eski zamanların en büyük arkeolojik harikalarından biri olan Kudüs'teki tapınağı inşa ettiği için saygı görüyor. Geniş bir imparatorluğa hükmetti. TANRI ona büyük bir bilgelik ve anlayış, zenginlik ve yücelik verdi. Onun hükümdarlığı döneminde İsrail krallığı büyük ekonomik ve askeri adımlar attı. Ve Süleyman'ın saltanatının zirvesinde, ulus en müreffeh halindeydi. Ancak tüm başarılarına rağmen Mukaddes Kitap, Süleyman'ın İsrail ulusunu putperestliğe ve kötülüğe sürüklediğini gösterdi.
Bugün insanlar Süleyman'ı Mukaddes Kitabın onun hakkında söylediğinden farklı bir şeye benzetiyorlar. Birçok İbrani İsrailli, Süleyman'ın 1000 karısı olduğunu ve bundan paçayı sıyırdığını kaydetti. Bu nedenle bugün birçoğu, birden fazla eşleri veya cariyeleri de olabileceğini düşünüyor. Bu nedenle, bu gönderi, Süleyman'ı taklit edebileceklerini düşünenlerin bunu ancak kendi tehlikeleri pahasına yapacaklarını gösterecek.
TANRI, Süleyman'a büyük bir hikmet, anlayış ve zenginlik lütfetti
Kuran'da Süleyman büyük bir peygamber olarak kabul edilir ve Müslümanlar ondan genellikle Arapça olarak Davut'un oğlu Süleyman olarak söz ederler. O genellikle bilgelikle ilişkilendirilir; ?Süleyman kadar bilge?. Mukaddes Kitaptaki ayetler, TANRI'nın ona büyük bir hikmet, anlayış ve zamanının krallarından çok daha fazla zenginlik verdiğine tanıklık eder. Kutsal Kitap Kral Süleyman hakkında şöyle der:
(1Ki_10:23) Ve Süleyman zenginlik ve akıl bakımından dünyanın bütün kırallarından daha fazla büyütüldü. (1Ki_4:34) Ve bütün halklar Süleyman'ın hikmetini dinlemek için ona geldiler. Ve hikmetini işitenlerin sayısınca dünyanın bütün kırallarından hediyeler aldı.
İsrail Kralı Süleyman gözden düşmüş kötü, kurtulmamış bir adamdı
Ancak ALLAH'ın Süleyman'a verdiği tüm nimetlere rağmen, o aceleci bir terbiyeye sahipti. Mukaddes Kitap, hükümdarlığı sırasında işlediği günahlar nedeniyle düşüşünün olduğunu gösterir.
(1Ki_11:6) Ve Süleyman RABBİN önünde kötü olanı yaptı, ve babası Davud gibi RABBİN ardınca gitmedi. (1Ki 11:33) çünkü beni terk etti ve Aştoret'e Saydalıların iğrenç şeyini, ve Moab putu Kemoş'a, ve Ammon oğullarının mekruh şeyini Milkom'a teklif etti. Ve babası Davud gibi önümde doğru olanı, ve emirlerimi, ve hükümlerimi yapmak için yollarımdan gitmedi.
Mukaddes Kitap, İsrail kralı Süleyman'ın başka tanrılara ve putlara taptığını gösterir. Süleyman, Yahudi olmayan kadınlarla evlenir ve Yahudi olmayan uluslarla siyasi ve sosyal ittifaklar kurar. Süleyman çok karısı olmasını çok severdi.
(1Krallar 11:1) Ve kıral Süleyman kadınlara düşkündü, ve firavunun kızı ile yabancı karılar aldı; (1Ki_11:4) Ve öyle oldu ki, Süleyman'ın yaşlılık döneminde, eşleri onun kalbini başka ilahlara çevirdiler. Ve babası Davut'un yüreği gibi Tanrısı RAB'be karşı yüreği kusursuz değildi.
Bu, Süleyman'ın davranışlarının hiçbir zaman ALLAH'ın iradesine uygun olmadığına dair üzücü bir tanıklıktır. Cinayeti bile düşündü. Jeroboam'ı öldürmeye çalışarak TANRI'ya saldırdı.
(1Ki_11:40) Süleyman, Yeroboam'ı öldürmeye çalıştı. Ve kalkıp Mısır'a, Mısır kralı Şişak'ın yanına kaçtı. Ve Süleyman ölünceye kadar Mısır'daydı.
İsrail Kralı Süleyman, sonsuz yaşamı almayan ve kurtulmadan ölen kötü bir adamdı.
TANRI'nın Süleyman'ı kurtarmadığına dair Mukaddes Kitaptan somut kanıtlarımız var. Kendisine sonsuz yaşam verilmedi, günahları içinde öldü. Onunla kurtulmuş bir adam olan babası David arasındaki farkı belirtmek için kutsal yazıları kullanabiliriz.
(2Sa 12:13) Ve Davud Natan'a dedi: RABBE karşı günah işledim. Natan Davut'a şöyle dedi: Ve RAB günahınızı bir kenara attı, ve ölmeyeceksiniz.
Bu hikayenin arka planı şöyledir: Kral Davut şehvete yenik düşmüş ve çok çekici bir kadını evine davet etmiştir. Bir zina ilişkisi yaşadı ve hamile kaldı. David, bu günahı örtbas etmek için kocasını öldürmeyi planladı. İyi olduğunu düşündü ve bu şeylerin üstü örtüldü ve kimse daha akıllı olmayacaktı. David yanılıyordu çünkü TANRI her şeyi bilir. TANRI bir elçi gönderdi, onunla yüzleşmek için peygamber Natan ve Natan parmağını Davut'a doğrulttu. David'in binlerce yıl önce öldüğünü biliyoruz. Yine de Nathan, Kral Davut'a ölmeyeceğine dair güvence verdi. Davut'un ölmeyeceğini söylediğinde TANRI'nın neyi ima ettiğini daha sonra göreceğiz.
Ancak Kral Davud'un ebedi durumunu ilk insan Adem'inkiyle karşılaştırmalıyız.
Davut'un durumunu, TANRI'nın şu emri verdiği ilk insan Adem'e benzetebiliriz.
(Gen_2:17) ama iyiyi ve kötüyü bilme ağacından yemeyeceksiniz; ama hangi gün ondan yerseniz, öleceksiniz.
Ama Adem, ALLAH'a isyan etti ve yasak ağaçtan yedi. Hemen ölmese de sonunda 930 yaşında öldüğünü biliyoruz.
TANRI, Davut'a ölmeyeceğini söyledi ama Kral Davut MÖ 971'de öldü. Her iki adam da günah işledi. TANRI Adem'e öleceğini söyledi ve sonunda o öldü. Yine de David'e ölmeyeceğini söyledi, ama yine de öldü. Ancak, bu ifadenin yazarı (TANRI) bir hata yapmıyor. O'nun sözleri kesinlikle yanılmaz. ve HE hata yapamaz.
Bu bariz çelişkinin anahtarı, diğer kutsal yazıları karşılaştırarak başka bir yerde bulunabilir. ifadeler nelerdir?ölmeyeceksin? kral Davut durumunda ve ?ölümüne öleceksin? Adem durumunda. Her ikisi de aşağıdaki ayetlerde ifade edilmektedir.
(Eze_18:21) Ve kanun tanımaz kişi, yaptığı bütün kanunsuz işlerden dönerse, ve bütün emirlerimi yerine getirirse, adaleti, doğruluğu ve merhameti yaparsa; yaşaması için yaşayacak, ve o ölmeyecek
Yukarıdaki kutsal metin yalnızca terimleri genişletmekle kalmaz, aynı zamanda iki karşıt ifadeyi de ortaya koyar, ?yaşamak için yaşayacak? ve ?o ölmeyecek?
(Joh_5:24) kesinlikle, doğrusu size derim, sözümü işitip beni gönderene iman edenin sonsuz yaşamı vardır ve yargılanmayacaktır; ama ölümden yaşama geçer. (Yu_10:28) Ve onlara sonsuz yaşam veriyorum ve hiçbir şekilde sonsuza dek yok olmayacaklar; ve kimse onları elimden zorla alamıyacak.
Terim ?ölmeyeceksin? sonsuz yaşamı ifade eder
Yazar, TANRI Davud'a bildirdi (2Sa 12:13) ?ölmeyeceksin?. ALLAH vardır?ıssız adada mahsur kalmak?, ya da Davut'un günahlarını bağışladı. Tıpkı konular gibi (Joh_5:24) David'in fiziksel bedeni öldüğünde bir yerlerde bir mezara gömülmüş olabilir ama öyle miydi?ölümden hayata geçti? Bu terim ile eşanlamlıdır?sonsuz yaşam? içinde (Joh_10:28)
Adam ile durum (Gen_2:17) tam tersidir. Öldüğünde bedeni de bir yerlerde bir mezara konulacaktı. İtaatsizliği nedeniyle, yapmamalı mı?Hayatın için yaşa? Ölümü ölüme (tamamlanmaya) mıydı?ölüme ölecekti / sonsuz yaşama sahip olmayacaktı? Bu nedenle İncil, Adem'in kurtulmamış bir adam olduğunu, ancak Kral Davut'un kurtulmuş bir adam olduğunu belirtir.
Şimdi Süleyman'ın durumunu karşılaştırabilir ve hangi durumun Davud'a mı yoksa Adem'e mi uyduğunu görebiliriz.
Süleyman davasının yukarıdaki Adem vakasıyla örtüştüğünü görüyoruz. Bu, babası David'in tam tersiydi. ALLAH'a atıfta bulunarak şöyle dedi, Süleyman.
(1Ki 3:14) Ve eğer sen de baban Davud gibi emirlerimi ve emirlerimi korumak için yoluma çıkmış olsaydın, o zaman Günlerini uzatacağım.
Yeni Ahit'te 30-45 kez “sonsuz yaşam” ve “sonsuz yaşam” ifadeleri geçmektedir. Eski Ahit'te kullanılan terimler, aşağıdakiler gibi diğer ifadelerle eşanlamlıdır: uzun yaşam; günlerin uzunluğu; varoluş süresi; günlerin süresi; eon'a yaşam; günleri uzatmak) Örneğin:
(Pro_3:1-2) Ey oğul, kanunlarımı unutma ve sözlerimi kalbinle dinle! l içinvarlığın özü, ve size yaşam ve barış yılları eklenecektir.
Süleyman'ın günlerinin uzaması, babası Davut'un yaptığı gibi, TANRI'nın emirlerine itaat etmesine bağlı olacaktı. yapmadığını gördük. TANRI'dan yüz çevirdi ve sahte tanrılara taptı; Kudüs tapınağının dışında kurbanlar sunuldu; İsrailli olmayan kadınlarla evlendi; 1000 kadınla evlendi; TANRI onu azarladığında cinayete bile teşebbüs etti. Süleyman, TANRI'nın sunduğu koşulları asla karşılamadı. O, babası Davud gibi TANRI'nın emirlerine itaat etmedi. Süleyman günahları içinde öldü. Ne uzun süreli, ne sonsuz ne de sonsuz yaşam aldı.. Aşağıdaki ayetin gösterdiği gibi Süleyman günahları içinde ölecekti.
(Hez 18:24) Ama doğru kişi doğruluğundan dönerken, yasa tanımaz kişinin yaptığı tüm kötülüklere göre kötülük yapmalıdır; eğer böyle yaparsa yaşayamaz. Doğruluğundan yaptığı her şeyde, hiçbir şekilde anılmayacaklar; düştüğü günahında ve günah işlediği günahlarında, onlarda ölecek.
İsrail Kralı Süleyman, kurtulmamış kötü bir adamdı ama insanlar onun TANRI ile ilişkisi hakkında yanlış fikirlere sahipler.
Süleyman kurtulmamış bir adam olarak öldüyse, o zaman bu açık bir çelişki teşkil eder. Örneğin:
İncil, TANRI'nın Süleyman'ı sevdiğini söylemedi mi?
Bu fikir şu ayetten kaynaklanmaktadır:
(2Sa 12:24-25) Davut da karısı Bat-şeba'yı teselli etti. Ve ona girdi, ve onunla yattı, ve hamile kaldı, ve bir oğul doğurdu, ve onun adını Süleyman koydu. Ve RAB onu sevdi. Ve Natan peygamberin eliyle gönderdi; ve RABBİN sözüne göre onun adını Yedidiya koydu.
Aşk kelimesini dikkatle inceleyelim. Bu Yunan G25(Agapao?) sözlükte.
Kelimeyi bağlam içinde incelediğinizde en iyi kullanım örneği sadece ?ağırlamak?.
İşte bağlam– kral Davut, Süleyman'ın babası Uriah'ın karısı Bathsheba ile zina etmişti. Hamile kaldı. David daha sonra Uriah'ı öldürttü. TANRI, Bathsheba'nın doğurduğu erkek çocuğa vurdu ve peygamber Natan'ın önceden bildirdiği gibi, yedi gün sonra öldü. Davut'un Bathsheba'dan sonraki çocuğunun adı Solomon'du. TANRI ilk çocuğu öldürdü ama Tanrı Süleyman'ı kabul etti. David'in beklediği gibi onu öldürmedi.
Mukaddes Kitap Süleyman'ın TANRI'yı Sevdiğini söylemedi mi?
Bu, çoğu insanın kullandığı ilgili bir ayet olacaktır.
(1Ki_3:3) Ve Süleyman, babası Davudun emirlerine göre gitmek için RABBİ sevdi; sadece yüksek yerlerde kurban kesip buhur yaktı.
Aynı Yunan numarası G25 (Agapao?). Süleyman TANRI'ya saygı duyuyordu ya da Süleyman TANRI'yı eğlendirdi ya da Süleyman, babası Davut'un emirlerine gitmekle ilgili olarak TANRI'yı memnuniyetle karşıladı. David'in emri neydi? Bu büyük görkemli tapınağı inşa ediyordu.
1Ch_28:20 Ve Davud oğlu Süleymana dedi: Güçlü ol, yiğit ol ve harekete geç! Korkmayın ve yılmayın! çünkü Tanrım RAB seninledir. RAB'bin Tapınağı'ndaki her hizmeti tamamlamadıkça sizi göndermeyecek ve hiçbir şekilde sizi terk etmeyecek.
aynı kelime G25(Agapao?) burada kullanılır. Bağlam, şu ifadelerin kullanılmasını gerektirir: ?düşkün olmak? veya ?çok sevmek?. Ama Süleyman TANRI'yı sevmiyordu, yoksa O'nun emirlerini yerine getirirdi!
Süleyman Mukaddes Kitaba dayalı kitaplar yazdıysa, o zaman nasıl kurtulamaz?
Süleyman, Musa, Davut, Yeremya, Daniel, Samuel, Hezekiel gibi Bonafide bir peygamber miydi? Bu soruyu cevaplamak için, bir peygamberi ALLAH'ın onlarla ve İsrail halkıyla olan ilişkisi açısından tanımlamamız gerekir. Peygamber, İsrail'in ALLAH'ından İsrail halkına bir mesaj alan kişidir.
(Sayı_12:6) Ve onlara dedi: Sözlerimi işitin. Aranızda RAB'bin peygamberi olursa, ona bir görümde tanıtılacağım ve uykuda onunla konuşacağım.
ALLAH peygamberlere Sözlerini verdi. Peygamberin sözleri değildir. Onları sadece kaleme aldı veya İsrail'e konuştu. Bununla birlikte, Süleyman'ın gerçek bir peygamber olduğunu başarılı bir şekilde tartışabiliriz. Özdeyişler, Ezgiler Ezgileri ve Din Adamlarının çoğunun yazarı olduğuna dair makul bir kesinliğe sahibiz. Ama o kadar hızlı değil. Yukarıda peygamberin ALLAH'ın sözünü aldığından bahsettiğimizi hatırlıyor musunuz? Aşağıdaki ayetlerden anlaşılmaktadır ki, yukarıda bahsedilen İncil kitaplarının yazarı Süleyman DEĞİL, TANRI'dır. Bu yönüyle Yeremya Hezekiel, Daniel, Yeşiya vb. gibi bir peygamberdir.
Ancak Süleyman'ın karşılaştırmaya hak kazandığı birkaç başka peygamber vardır, örneğin Balam. İsrail'i lanetlemek için rüşvet almayı düşündü. Sayılar 22, 23 ve 24. bölümlerdeki bir anlatı. YAHOVA'nın Kendi sözünü İsrailli olmayan bir peygamberin ağzına nasıl koyabileceğini anlatır. Moab kralı Balak, İsrail'i alt etme umuduyla lanetlemesi için bir kahin Balam'ı tuttu. Ama TANRI onunla yüzleşti ve İsrail'i kutsadı.
Sayı 23:5 Ve Allah Balam'ın ağzına bir söz koydu ve dedi: Balak'a dönerek böyle konuşacaksın. Sayı 23:11 Ve Balak Balam'a dedi: Bana ne yaptın? Düşmanlarıma bir lanet olsun diye seni çağırdım ve işte, sen bir nimeti kutsadın. Sayı 23:12 Ve Balam Balak'a dedi: Allah'ın ağzıma vermesi gerektiği kadar şey değil mi, bunu konuşmak için koruyacağım?
Bu nedenle, Balam'ın söylediği sözleri, ALLAH ona yapmasını emretti. İncil, Balam'ı bir peygamber olarak adlandırdı. Yine de kurtarılmamış şeytani biri. RAB konuştuğunda kehanetten başka kim yardım edebilir. Bu anlamda, İsrail kralı Süleyman ile Balam arasında temel bir fark yoktur, çünkü her ikisi de kurtulmamış kötü insanlardır.