Başkan Biden açılış konuşmasını verdiğinde, iç terörizmi ve beyaz üstünlüğünü – bunu yapan ilk cumhurbaşkanı – ABD’nin “yüzleşmesi gerektiğini” ve “her ikisini de” yeneceğini “söyledi. . Göreve geldiği ilk günlerde, yönetiminin Amerika’daki ırksal eşitlik krizini ele almayı da bir hedef haline getirdi. Altyapıyı iyileştirme ve ailelere yardım etme gibi bazı politika önerileri, örneğin düşük maaşları artırarak ve ağırlıklı olarak beyaz olmayan kadınlar olan bakıcılar için iş yaratarak veya azınlıklara ait işletmeleri destekleyerek harekete geçeceklerini açıkça belirtiyor. .
Bu, geçmiş Demokrat cumhurbaşkanlarının ırkla nasıl mücadele ettiklerinden kesin bir sapmaya işaret ediyor ve muhtemelen Demokrat Parti’nin daha fazla sol eğilimli politikaları teşvik etme yönündeki büyük değişiminin bir parçası. Trump dönemi. Ancak, Biden’ın ilk konuşmasını Kongre’nin ortak oturumunda dinlemiş olsaydınız, bunu mutlaka bilemezdiniz. Planlarının ekonomik faydalarına ve özellikle beyaz olmayan insanlara nasıl yardım edeceklerini gerçekten genişletmeden ailelere nasıl işleri artıracaklarına ve ailelere nasıl yardım edeceklerine odaklandı. Aslında, Biden konuşmasında ırktan birkaç kez bahsettiğinde, ya tüm Amerikalıları bir araya topladı ya da bir duruş almaktan uzaklaştı. Örneğin, Siyah Amerikalıların polisin ellerinde yaşadığı adaletsizliklerden bahsettiğinde, çoğu polis memurunun toplumlarına onurlu bir şekilde hizmet ettiğini söyleyerek hemen takip etti.
Biden’ın ırk meselelerini kucaklamayı – ama aynı zamanda mesafeli olmayı – nasıl seçtiği yeni değil. Demokratlar uzun süredir seçmenleri yabancılaştırmadan ırk hakkında ne kadar konuşabileceklerini tartıştılar. Bu nedenle, bu tür tartışmaların çoğu, ya ekonomiye öncelik verme ya da ırksal eşitsizliklerle mücadele gibi yanlış bir seçime dönüşür. Bazı araştırmalara göre sorun ve kısmen de bunun yanlış bir seçim olması, ırk hakkında konuşmamanın politikacılara, özellikle de Demokratlara benzer şekilde zarar verebileceğidir. Buradaki argüman, Demokratların ırk konusunda sessiz olup olmadıklarına bakılmaksızın, Cumhuriyetçilerin yine de konuyu gündeme getireceğidir, bu da Biden’ın yakın zamanda ırk hakkında anlamlı bir şekilde konuşmayacağının altını çizmektedir: Cumhuriyetçiler, Biden’a karşı kimlik temelli bir kampanya yürütecekler, ve bu noktada, ırk hakkında konuşmanın seçmenlerin davranışlarını ne ölçüde tetiklediği konusunda biraz açık bir soru var. Seçmenler, önceki seçimlere göre artık ırk ve cinsiyete göre daha fazla bölünmüş durumda, ancak gelecekteki seçimlerde ne kadar faktörün olacağı ve seçmenlerin siyasi olarak nasıl kimlik belirlemeyi seçeceği henüz belli değil.
Politikacıların ırk hakkında ne kadar konuşması gerektiği tartışması eski bir tartışma. Ve yıllar boyunca, birkaç araştırmacı, açık ırk temelli itirazları – yani, belirli politikaların özellikle beyaz olmayan insanlara nasıl fayda sağlayacağını açıklığa kavuşturarak – desteği azaltıp azaltmadığını inceledi. Bazı politikaları birbiriyle yarışa bağlamanın geri teptiğini gördüler. Yale siyaset bilimcilerinden Micah English ve Joshua Kalla tarafından yapılan yakın tarihli bir çalışma, bunu yineledi ve ilerici politikaların ırksal azınlıklar için faydalarını vurgulamanın onlara olan desteği azalttığını buldu. . İkili, altı ilerici politika fikrinin çevrimiçi bir anketini gerçekleştirdi – asgari ücreti $ 15 ‘ya yükselterek, $ 50, 000 öğrenci kredisi borcunda, uygun fiyatlı konutları teşvik etmek için imar yasalarının değiştirilmesi, Yeşil Yeni Deal, Medicare for All ve marihuanayı suç olmaktan çıkarmak ve önceki mahkumiyetleri silmek – ve rastgele atanan katılımcılardan tarafsız, ırk temelli, sınıf temelli veya ırk artı sınıf temelli bir çerçevede bunları okumalarını istedi. Sonuç: Katılımcıların genel olarak sınıf çevresinde olduğundan daha az ırk etrafında çerçevelenmiş politikaları destekleme olasılığı daha düşüktü. Araştırmacılar, “Demokratların ilerici politikalarını tanımlarken ırkçı çerçeveleri kullanması, yanlışlıkla ırksal adaleti ilerletecek kamu politikalarını benimsemelerini zorlaştırabilir” diye yazdı.
Temsilci Liz Cheney’in GOP’ta bir evi yoksa, kim var?
Bu, Biden dahil birçok Demokrat politikacıya yol açtı, bazı siyaset bilimcilerinin “ırksal mesafe” olarak adlandırdıkları şeyi yapmak veya beyazın mevcut ırksal hiyerarşisini rahatsız etmeyeceklerini açıkça belirtmekle birlikte, Siyah seçmenler arasında geniş desteği olan politikalar ve konumlar için desteği dile getirmek. Amerikalılar hâkim durumda. Örneğin, Beyaz Saray basın sekreteri Jen Psaki Şubat ayında Biden’ın Siyah Amerikalılar için tazminat üzerine çalışma fikrini desteklediğini, ancak başkanın gerçekten bir tazminat tasarısını imzalayıp imzalamayacağını söylemekten kaçındığını duyurdu. Ve Biden’in sert tepkisi, Perry Bacon Jr. ve Meredith Conroy’un FiveThirtyEight: White Demokratlar’ın önceki analizlerinde buldukları şeyi yansıtıyor: Beyaz Demokratlar, Siyah Amerikalılara köleliğin tazminatı olarak tazminat sağlamada Siyah Demokratlardan çok daha az destekleyicidir.
Bu tür bir siyasi manevra özellikle önemlidir, bazı araştırmacılar, Demokratların üniversite diploması olmayan beyaz seçmenleri başarılı bir şekilde kazanmak istiyorlarsa, bu seçmenlerin olumsuz olma olasılığı daha yüksek olduğundan, ırksal ve etnik azınlıklar hakkında tutumlar. Stanford Üniversitesi’nde bir FiveThirtyEight katılımcısı ve siyaset bilimi profesörü olan Hakeem Jefferson, “Irksal olarak muhafazakar tavırları olan beyaz insanlar var” dedi. “Var oldukları sürece, beyaz olmayan insanlara ve özellikle de Siyahlara orantısız bir şekilde yararlı olduğunu düşündükleri her şeye karşıt olan partinin bir payı olacaktır.” Jefferson, bunun, ırkçılık ve ırksal eşitsizlikleri anlamlı bir şekilde tartışmaya gelince Biden’ın neden bir ipte yürüdüğünü açıkladığını söyledi.
Bu dengeleyici eylemi, Biden’ın bazı politikalarında da görebiliriz. Amerikan Aileleri Planı. Örneğin bu teklifte Biden, Siyah Amerikalıların önerilerinden nasıl yararlanacaklarını, ancak daha sonra hızlı bir şekilde “çalışan aileler” ile “düşük ve orta gelirli ailelerin” de nasıl fayda sağlayacağına ayrıldığını özetliyor. Princeton Üniversitesi’nde siyaset profesörü olan LaFleur Stephens-Dougan, bir e-postada “Biden, politikalar hakkında kapsamlı bir şekilde konuşmaya çalışıyor,” diye yazdı. “Yani fikirlerinin renkli topluluklara nasıl fayda sağlayacağından bahsetmediğinden değil. Yine de, bu politikaların ‘ortalama Amerikalı’ ya da ‘orta sınıf Amerikalılar’a – genellikle Beyaz Amerikalıları tanımlamak için kullanılan terimler – nasıl fayda sağlayacağından bahsetmeden, beyaz olmayan toplulukların faydalarından nadiren bahsetmektedir. ”
Yine de tüm araştırmalar bunun doğru yaklaşım olduğunu kabul etmiyor. Aslında, ırksal eşitsizlikleri görmezden gelen politikalar ve programlar hakkında konuşmaya renk körü bir bakış açısı, birçok Demokrat’ı rahatsız edebilir. Bu, 2016 beri kimlik meselelerinde sola kaymış olan çok liberal beyaz Demokratlar için de geçerlidir. Ama aynı zamanda beyaz olmayan Demokratlar için de geçerli. İlerici bir düşünce kuruluşu olan Demos’un bir girişimi olan Irk Sınıfı Anlatı Projesi, ırkı anlamlı bir şekilde ele almamanın, renkli seçmenlerin katılım veya oy kullanma konusunda motive olmadıklarını ortaya çıkardı.
Austin’deki Texas Üniversitesi’nde sosyoloji profesörü olan Robert L. Reece’e göre bu risk özellikle Siyah seçmenler için geçerli. Bu noktayı eve götürmek için, rapçi Big KRIT’in 2010 şarkısı “As Small As a Giant” da o zamanki Başkan Barack Obama’yı çaldı. Mississippi’deki yoksulluğu gerçekten ele almak için yeterince şey yapmıyor: “Obama harika, ama bana bedava çek göndermiyor.” Reece, özünde, Biden’ın bir zamanlar ölmekte olan kampanyasını yeniden canlandıran siyahların, politikacıların ırk hakkında büyük bir oyun konuştuğunu ancak sonuçta takip etmediklerini anladığını söyledi. “Oy veren siyahların çoğu Demokrat’a oy verecek. Soru, [politicians are] bu insanları oy kullanmaya motive edip edemeyeceğidir, ”dedi Reece. “Çünkü Siyah insanlar, onları hafife aldığınızı düşünürlerse evde kalacaklar ki Demokrat Parti bunu yapma eğilimindedir.” Örneğin, Haziran’da yapılan bir Washington Post / Ipsos anketi 2020, daha genç Siyah Amerikalıların oy vereceklerini söylemekten daha az emin olduklarını buldu 2020 çünkü Biden’in topluluklarıyla ilgili belirli konuları etkili bir şekilde ele alabileceğinden şüphelendiler.
Dahası, Cumhuriyetçiler ırk – saldırgan “Uyanıklık” GOP’un ana politik stratejisi haline geldi. Örneğin, Florida Senatörü Marco Rubio, ara sınavların öncesinde bir konuşma noktası olarak, Major League Baseball’un All-Star oyununu Gürcistan dışına taşımasına “uyandırdı kurumsal erdem sinyalini” patlatarak yanıt verdi. Ve Nisan ayında 15 New York Post’ta, şirketleri “[b] ilerici çılgınlığı uyandırmak için diz çöktürdükleri için” ve “ulusal dokumuzu yırtan kültürel sorunları uyandırdı” üzerine pozisyonlar.
Bu stratejinin ne kadar etkili olacağını bilmek için henüz çok erken, ancak Cumhuriyetçiler burada kazanan bir mesaj görüyor gibi görünüyor. . “Uyanıklık” üzerine anket yapmak zor olsa da – bununla neyin kastedildiğine dair mutabık kalınmış bir tanım yoktur ve muhtemelen her şeyden çok kişinin siyasi ikna edilmesiyle ilgisi vardır – Nisan ayında yapılan bir NPR / PBS NewsHour / Marist anketinde çoğunluklar olduğu görülmüştür. Amerikalı şirketlerin ve profesyonel spor takımlarının platformlarını GOP’un kampanyasının ana hedeflerinden bazıları olan “siyasi, kültürel veya sosyal değişimi etkilemek” için kullanmalarına karşı çıkanların oranı. Ve Mart Harvard CAPS-Harris anketine göre, katılımcıların yüzde 64, “büyüyen bir iptal kültürü” olduğu şeklindeki ifadeye katıldıklarını söyledi. “Özgürlüklerine tehdit.”
Yine de, bu haçlı seferinin Biden’a özellikle zarar verip vermeyeceği belli değil. Cumhuriyetçiler için yaşlı bir beyaz adama karşı kimlik temelli bir kampanya yürütmek daha zordur; artı, Biden ırk ve kimlik meseleleri hakkında konuşmak için daha fazla serbestliğe sahip. Örneğin, George Floyd cinayetinin ardından polis vahşetine karşı protestoların ortasında sistemik ırkçılığı ele almaları ve kabul etmeleri için beyaz Amerikalılara meydan okuduktan sonra, bazı uzmanların o sırada bunu beklemesine rağmen Biden’ın anket sayıları düşmedi.
O zamanki Başkan Donald Trump bile, GOP’un ırk ve cinsiyet şakasını Biden’a karşı başarılı bir şekilde kullanırken sorun yaşadı. Bu nedenle, Cumhuriyetçiler şimdi ırktan bahsederken, bunu genellikle tüm Demokratları – sadece Biden’i değil – saldırganlar olarak ya da “politik olarak doğru” olarak sunacak şekilde yapıyorlar. Mart ayında, Dr. Seuss’un yayıncısının ırkçı görüntüler içeren altı kitabın fişini çekme kararına cevaben Kuzey Carolina Temsilcisi Madison Cawthorn, “Görünüşe göre Dr. Seuss kitapları artık saldırgan ve Demokratlar, artık onun kitapları. Bu bir şaka olmalı. ”
Sonuç olarak, Biden kendini bir dönüm noktasında buldu. Cumhuriyetçiler onu özellikle yarış konusunda eleştiremezken, beyaz seçmenleri kendi tarafında tutmak için hala daha ölçülü bir yaklaşım benimsiyor. Ancak, ırk hakkında ne kadar çok konuşulacağına gelince, bu güçleri ona karşı savaşırken, partisi bir matematik problemiyle boğuşuyor: Demokratlar, GOP’a fayda sağlayan kurumsal avantajlar göz önüne alındığında, Meclis ve Senato çoğunluklarını elinde tutmak için çetin bir savaşla karşı karşıya. Ve Demokrat seçmenler genellikle belirli eyaletlerde ve şehirlerde yoğunlaştığı için bu, boşa giden oylara yol açabilir. Dolayısıyla, araştırmaya dayalı olsun ya da olmasın, tüm seçmenleri kazanan ekonomik popülizm merkezli bir kampanya yürütme arzusu var.
Bu yüzden bu pek olası değil Biden, başkanlığı sırasında ırktan anlamlı bir şekilde bahsedecek. Bunu yaparken, Demokratların ara sınavlardan kaçınması gereken seçmenleri yabancılaştırma riski taşır ve kendisini GOP’tan gelen eleştirilere açar. Reece, “[Biden] ırk hakkında konuşmanın bir yolunu bulmaya çalışıyor, sanki ırkla ilgili konuları hiçbir şey kaybetme riski olmadan ele alabiliriz. “Sonunda, stratejisinin ‘birlik’ ve ‘komşunu sevme’ gibi şeylere daha çok odaklanacağını ve ırk temelli sosyal programlar ve benzerlerine daha az odaklanacağını düşünüyorum.”