Nat King Cole’un Piyanosundan Dökülen Caz
Nat King Cole, ilk olarak caz piyanisti olarak öne çıkan Amerikalı bir müzisyendi. Popüler müzikal şöhretinin çoğunu, eskiden büyük grup ve caz türlerinde yaptığı yumuşak bariton sesine borçludur. 1956’da Cole, çeşitli televizyon dizilerine ev sahipliği yapan ilk Afrikalı-Amerikalı sanatçı oldu ve birçok beyaz aile için, her gece oturma odalarına karşılanan ilk zenci oldu. 1965’teki ölümünden bu yana dünya çapında popülerliğini korumuştur.
1950’lerde Cole, popüler bir solo sanatçı olarak ortaya çıktı. “Nature Boy”, “Mona Lisa”, “Too Young” ve “Unutulmaz” gibi şarkılarla sayısız hit yaptı. Stüdyoda Cole, Louis Armstrong ve Ella Fitzgerald da dahil olmak üzere ülkenin en iyi yeteneklerinden ve Nelson Riddle, Frank Sinatra gibi ünlü düzenleyicilerle çalışmak zorunda kaldı . Ayrıca popüler şarkıcı dahil olmak üzere dönemin diğer yıldızlarıyla tanıştı ve arkadaş oldu .
Ted Heath & Nat King Cole Birmingham Alabama’yı Sarstı ’56
Afrikalı Amerikalı bir sanatçı olarak Cole, Sivil Haklar hareketindeki yerini bulmak için mücadele etti. Özellikle Güneyde tur yaparken ırkçılığa ilk elden rastlamıştı. 1956’da Cole, Alabama’daki karma yarış performansı sırasında beyaz üstünlükçiler tarafından saldırıya uğramıştı. Bununla birlikte, gösteriden sonra yapılan ırksal entegrasyonla ilgili destekleyici olmayan yorumlar nedeniyle diğer Afrikalı Amerikalılar tarafından azarlandı. Cole temelde bir aktivist değil, bir şovmen olduğu fikrini aldı.
Ted Heath Orkestrası – rock’n’roll/ışık/eğlence
(Ted 1958 yılında betimlenen).
Aynısı ABD’de Nat King Cole için de söylenebilir. Stilleri olabildiğince çatışmasız olsaydı, 1956’da birlikte turlarında gösterildiği gibi ABD’nin ırkçı güney eyaletlerinde hala sallayabilirlerdi.
Heath için saksofon çalan, Ronnie Chamberlain:
“Nat King
Cole ile yola çıktık ve saldırıya uğradık… O an çok korkunçtu.
Birmingham, Alabama’da sahne almak için rezerve edildik ve ekip kesinlikle ‘Oraya gitmek istemiyoruz!‘ diyerek sert bir şekilde karşı çıktık.
Ama gittik. Önce şovumuzu yaptık ve Nat geldiğinde perdenin önümüze çekilmesinde ısrar ettiler, böylece ona ‘zenci’ şarkıcıya eşlik eden biz beyaz grubu görmediler.
Orada bu şekilde konuştular, ‘Bu zenci grupla birlikte misin?’. Buna inanamadık…
Lester Young’ın kardeşi Leigh Young, Nat’la davulcuyu, MD’ydi ve elbette onu bu perdeden dolayı göremedik. Yalnız kaos oldu ve sadece durdurmak zorunda kaldık. Sonunda perdeyi bıraktılar ardından perdeyi geri çektiler ve izleyicilerden büyük alkışlar koptu. Aslında bir kargaşa vardı hala. Sonra bir adam koridordan koşarak geldi, sahneye atladı ve Nat’ın tepesindeydi, onu yere indirdi. Konser hemen durdu ve hepimiz oradan gittik. Kendimi çok hasta hissettim ve dışarı çıkıp kustum, bu beni çok korkuttu. Zavallı Nat korkunç bir durumdaydı ve seyirciler bizim kadar şok olmuşlardı. O günden sonra bir tarafı beyazlara ve diğer tarafı siyahlara ayırdılar. Ancak çok sonra tüm izleyicilerden biri ayağa kalktı ardından Nat ve grubuna karşı bu korkunç davranışlarından dolayı özür diledi.”
Talking Swing: the İngiliz Büyük Gruplar, Sheila Tracy, 1997
“İZDİHAM