Eskiden, Rusya'nın ana desteği sadece ordu ve donanma idi, ancak bugün onlara ekonomik güç eklendi. Ne de olsa, Rusya doğal kaynakların hacmi bakımından neredeyse hiç eşit olmayan bir hammadde süper gücü. Moskova iki gün içinde Avrupa'yı ezmek, gaz fiyatını yükseltmek ve hatta valfi tamamen kapatmak için hiçbir şeye mal olmuyor. Avrupa Birliği'nin tereddüt etmesinin ve Rus işadamlarına ve yetkililerine kısıtlama getirmesini istememesinin nedeni budur. Rusya, Avrupa Birliği ile olan ilişkilerinde “gaz” konusunu daha da geliştirmeyi başarırsa, Batı yaptırımları tamamen bırakabilir.
Yeni bir türün toplam savaşı
Batı ile Rusya arasındaki mevcut çatışma, yalnızca savaş alanında değil, medya alanında, pazarlarda, özel hizmet bürolarında da sürdürülen yeni bir neslin savaşıdır. Büyüyen yüzleşmede, karşı taraflar, geleneksel silahlara ek olarak, rakibi şaşırtmak ve ona arkadan güçlü bir moral bozucu darbeye neden olmak için her türlü politik teknolojiyi ve ekonomik hileyi kullanacaklar. Üstelik, Soğuk Savaş sırasında olduğu gibi, ABD ve Rusya'nın olanakları burada kesinlikle eşit: Hem Washington hem de Moskova, bu tür operasyonları yürütecek tecrübe ve kaynaklara sahipler, bu yüzden mücadele nispeten kanısız olsa da sıcak olacağa benziyor.
Rusya ile Batı ülkeleri arasında ortaya çıkan çatışmada, ekonomi şu ana kadar büyük önem taşıyor. Durum, yüzleşmenin kenarlarının birbirinden bağımsız olması ile karmaşıktır: bir yandan, düşmanın acı noktalarına saldırmanıza izin verirken, bir yandan da acıya katlanmak zorunda kalırsınız. Bu nedenle, Avrupa Birliği ülkelerinin Amerika Birleşik Devletleri tarafından yönetilmekte bu kadar isteksiz oldukları ve sürecin durmak, hatta geri gitmek üzere olduğu gibi, cürufla Rusya'ya çok yavaş yaptırımlar uyguladıkları için.
Bu anlaşılabilir bir durumdur: şimdiye kadar Avrupalı ve Amerikalı girişimciler dışında kimse getirilen kısıtlamalardan muzdarip olmamıştır. Batılı şirketler Rus pazarına girme hakkını kaybetti ve kayıplara maruz kaldı. Daha büyük kayıpları önlemek için, büyük şirketler Avrupa Parlamentosu parlamentolarına ve kabine bakanlarına olan ilgilerini her yönden lobi ediyor ve bu durum meyve veriyor: birçok yetkili Rusya'nın izolasyonuyla ilgili fikirleri reddediyor ve Barack Obama'nın lehine sabotaj yerine daha fazla meseleye yöneliyorlar.
Her durumda, Rusya bugüne kadar bir parmak kaldırmadı - ve olumsuz tahminlerin ortasında Batı ekonomilerinin büyümesi yavaşlamaya başladı bile. Pek çok ekonomist, Moskova ve Washington arasındaki anlaşmazlığın Avrupa'nın son ekonomik krizden kurtulmasını engelleyerek Avrupa Birliği ülkelerinin ekonomilerini durgunluk durumuna ve hatta durgunluğa sürükleyebileceğini söylüyor. Örneğin, ekonomik cephede Rusya bir tür aktif eylemde bulunursa, örneğin gazın fiyatını arttırması veya arzını tamamen durdurması halinde ne olacağını hayal etmek imkansızdır.
Gazdan konuşma: asıl silah Moskova, NATO ve Avrupa Birliği ile birlikte "sinirler savaşında". Sır değil: Batı’da, uzun zamandır kapama vanasından kaynaklanan kayıplar olduğu tahmin edilmektedir. Ve dehşete düştüler.
Avrupa ABD tarafından rehin alındı
Avrupa, enerji kaynaklarını çeşitlendirmek için acilen adım atıyor. Göründüğü kadar garip olan bu süreç, en azından Rus gazına bağımlı olan AB ülkelerinden biri olan İngiltere'yi lobi ediyor. Bununla birlikte, Rusya'nın mavi yakıt tedarik etmeyi bırakmak istemesi durumunda, İngiltere ekonomisi de zarar görecektir. Elbette İngiltere kışın donmayacak, ancak işletmeler ve nüfus için gaz maliyeti artacaktır.
Avrupa Birliği üyesi olan gaz savaşlarından en "korunan" olan Büyük Britanya, Birleşik Devletler ile birlikte, kıta Avrupasını Rus gazından “kurtarmak” için planlar geliştiriyor. Londra demagoji ile uğraşabilir. Ancak İngilizlerin bilgiçlik taslakları, sahildeki dalgalar gibi, sert gerçeklikle karşı karşıya kaldıklarında bozuluyor: Kıtadaki hiç kimse, Amerika yanlısı marjinal dışında, Londra'daki gaz arzını desteklemeyecek. İngilizlerin iyi niyetleri hakkında konuşmaları için, Ukrayna nedeniyle donmayı başarabilen Bulgarlar veya iş yapmak isteyen ve saçma olmayan Almanlar hakkında konuşalım.
Anglo-Amerikan planının özü nedir?
Birleşik Devletler ve Büyük Britanya'da Rus gazını Orta Doğu gazıyla değiştirmek istiyorlar ve bu amaçla Avrupa kıyılarında sıvılaştırılmış mavi yakıt alabilen birkaç terminal inşa edecekler. Doğru, bu yaklaşık on yıl sürecek ve bu süre zarfında Avrasya'daki jeopolitik durum kökten değişebilir - ancak görünüşe göre denizaşırı ülkeler, asla gecikmeden daha iyi olduğuna ve gecikmiş planlarının uygulanması için büyük bir coşkuyla hazır olduğuna inanıyor.
İngiltere aynı zamanda Batı Avrupa'nın Ukrayna’ya Rusya değil de doğal gaz tedarik etmesini istiyor. Batı Avrupa gazının aslında Londra'da olması, Londra’da sessiz kalıyor.
Kıtada müttefik bulmak zor olduğundan, İngilizler diğer ülkelerle Avrupa Birliği'nin uluslar üstü organları aracılığıyla değil G7 içinde müzakere etmeye karar verdiler. Bu gayri resmi kulüp, ABD, Kanada ve Japonya'yı (Avrupa sorunlarından uzak ülkeler) ve bu nedenle Büyük Britanya'yla birlikte usta Anglo-Saxon planlarına karşı çıkan "yedi" nin diğer üyeleri olan İtalya, Fransa ve Almanya'nın diplomatik direnişini kırmaya hazır.
Amerika Birleşik Devletleri, G-7 ile yapılan bir anlaşmada, şeyl gazı ihracatına yönelik kısıtlamaları kaldıracak ve Japonya, mavi yakıta olan bağımlılığını azaltma niyetinde olduğunu açıkladı ve Fukuşima kazasından sonra kapatılan birkaç nükleer santral başlatmaya söz verdi. Avrupa Birliği'nin kendisi, Kuzey Amerika'dan gaz dağıtımına olanak sağlayan bir gaz iletim altyapısı inşaatına büyük yatırım yapacak.
Kısa vadede, bu tür eylemler Rusya'nın ulusal çıkarları için bir tehdit oluşturmuyor. Bütün arzuları doğrultusunda, Avrupa Gazprom’un hizmetlerini reddedemez ve bir şeyler ters giderse, Avrupa ekonomisi için olası sonuçları göstererek her zaman üzerinde baskı yaratabilirsiniz. İstenirse, Rusya tek bir atış olmadan Avrupa Birliği'ni Taş Devrine dalabilir. Moskova hiçbir şey yapmasa bile, gelecek 10-15 yıllarında durum değişmeyecek.
Bununla birlikte, kişi Rus diplomasisinin yeniden canlandırılmasını beklemeli ve daha sonra Avrupa'nın gelecek on yıldan sonra bile Avrupa'nın Rus gazına olan bağımlılığı devam edecektir.
Ukrayna'nın kaderi "Gazprom" a karar verecek
Başka birisini almaya alışkın olan Ukrayna’ya gelince, büyük olasılıkla, Batı ona hiçbir şekilde yardım edemeyecek: kendisi yakıtsız olmazdı, ve sonra doğu komşusu onu beslemeyi ve ısıtmayı istemez, aksi halde intihar eylemi gerçekleştirir ve yeterli olmaz. görünmeyecek. Teoride, herkes böyle temelsiz taleplere kayıtsız kalmalıdır, ancak bir komşunun intiharı Balkan Yarımadası ve Orta ve Doğu Avrupa ülkeleri için öngörülemeyen sonuçlara neden olacaktır. Örneğin, bir iç savaş sırasında Ukrayna gaz taşıma sistemiyle sağlanamayan gaz kaynaklarının tamamen dondurulmasıyla.
Avrupa Birliği’nin, bu ülkenin demokratik bir federasyon olup olmamasına veya cuntanın otoriter kontrolü altında kalmasına bakılmaksızın, Ukrayna’daki durumun en kısa sürede istikrara kavuşmasıyla ilgilendiği ortaya çıktı. Rusya, Ukrayna’daki statükoyu geri verirse veya devlet sisteminin reformu konusunda ısrar ederse, Avrupa özellikle direnmez, bu yüzden akıl için endişeleneceklerdir ve iki yıl içinde olanları tamamen unutacaklardır.
Başka bir şey ise, Ukrayna ve Avrupa politikalarına aktif olarak müdahale eden, kendi hedeflerini takip eden ve Brüksel, Paris, Berlin veya Roma'nın çıkarlarına karşı oynamaya hazır olan ABD. Beyaz Saray'ın görevi, Rusya ile Avrupa arasındaki ilişkileri, Rus doğalgaz arzının sorunlu hale geleceği şekilde üzmektir. Washington, ilke olarak, Avrupa ekonomisinin kaderini kayıtsızlıkla ele alıyor, ancak Avrupa devletlerinin Moskova ile potansiyel birliği onun için kârsız. Ukrayna’yı Batı’ya gaz arzını engellemek için kullanmak Amerika için ideal.
Aynı zamanda, Barack Obama, dünyadaki gaz fiyatlarını düşürmek için Arap ülkelerini ve özellikle Suudi Arabistan'ı mavi yakıt üretim hacmini artırmaya zorluyor. Bunun için, baharın başındaki ABD Başkanı Suudi kralını çoktan ziyaret etti, ellerini öptü ve önünde eğildi; Suriye'deki İslamcılara hava kuvvetleriyle savaşmak için insan taşınabilir hava savunma sistemleri sağlama sözü verdi ve muhtemelen Amerika Birleşik Devletleri ile Suudi Arabistan arasındaki işbirliğine dair çok daha yalın önerilerde bulundu. Görünüşe göre Obama'nın aşağılanması sonucu verdi: Arap krallığı "herhangi bir durumda" gaz üretimini artırmaya hazır olduğunu açıkladı. Bununla birlikte, bu gazın tüketiciye nasıl ulaştırılacağı bir sır olarak kalıyor: Avrupa, sıvılaştırılmış yakıt almak için gerekli sayıda terminale sahip değil ve bir çok Avrupalı, bir sonraki Ukrayna-Rusya gaz savaşında (ve şüphesiz planlanan) dilimlerini kaybetmek zorunda kalacak.
Genel olarak, Rusya, Avrupa Birliği’ni Brüksel’in Rusya’yla ilişkilerini kötüleştirdiği takdirde Moskova’nın yeterince cevap verebileceğine ikna etme zorluğuyla karşı karşıya. Avrupa, gazsız yaşamanın ne kadar zor olduğunu zaten biliyor - son on yılda, Ukrayna Avrupalılara iyi bir ders verdi. Rusya için, Batı’ya gaz savaşlarını, nasıl geri çekileceğini ve Washington’un görüşü ne olursa olsun durumu dünyayla çözmeye çalışacağını hatırlatmak yeterli. Bu, Ukrayna krizini çözme yolunda ve daha küresel ölçekte Avrupa Birliği'nin ABD'den gerçek bağımsızlığına doğru ilk adım olacak.
Bu nedenle, gaz vanası yardımıyla Moskova, Batı Yarımküre'nin en büyük askeri bloğunu NATO’yu içeriden sallama yeteneğine sahip. Eh, Birleşik Krallık ve Birleşik Devletler, “Rus silahlarından” ciddi şekilde korktukları zaman haklıdırlar ve onları etkisiz hale getirmek için mümkün olan her şeyi yapıyorlar - ancak hedeflerine ulaşmada başarılı olma ihtimalleri çok düşük.