Daha masum bir geçmişte, çocuğunuzun gelişimi açısından trendde kalmak, piyano dersleri almaları, doğru futbol ayakkabıları giymeleri ya da bir cumartesi sabahı baleye gitmeleri anlamına geliyordu. Şimdi, inanılmaz bir şekilde, çocuğunuzun “ özel eğitim ihtiyaçları ”. Bu, en azından çocukların okulda fazladan zamana ihtiyaç duyacağı ve muhtemelen arkadaşları tarafından biraz yavaş olarak görüleceği anlamına gelir. en uç noktalarda, sonsuz değerlendirmeye, psikolojik değerlendirmeye ve belki de ağır ilaçlara ihtiyaç duyacaklar. Şimdi, ebeveynlerden oluşan bir delegasyondan önce, beni ADH, ADD, OKB ve beni rahatsız edecek ya da bombalayabilecekleri herhangi bir baş harf setiyle teşhis etmeyecek “ed psych” raporlarının algılanan kutsal kâsesi ile (ticarette adlandırıldığı gibi), bir şeyi açıklığa kavuşturmama izin verin: Elbette bazı talihsiz çocuklar otistiktir, diğerleri gerçek davranışsal sorunları vardır ve bazı gerçek rahatsızlıklar ve şikayetler vardır. Dışarıda, ancak anahtar kelime “bazıları” dır. Bu yüzden, 16 yaş ve altı çocuklarımızın beşte birinin özel ihtiyaç olduğuna inanmıyorum. Çok daha küçük bir yüzde mevcut olan tüm yardım ve desteği hak edecek ve hak edecektir, ancak çoğunluk sadece sıkılmış, yaramaz, yanlış okulda ya da yanlış öğretmenle ya da (ve bu bombanın üstesinden gelmeye çalışarak) sadece çocukken! bu: eğer rakamlar doğruysa, her okul kriket takımının iki üyesi ve rugby takımının üçü özel ihtiyaçlar ve doğuş oyununa gelince, Mary, Joseph ya da üç bilge adamdan biri olmalı. özel eğitim ihtiyaçları skandalı bu hafta yayınlanan rakamlar ile havaya uçurulmuştu. 31 ila 250 yaş arası gençlerin bu kategoride değerlendirildiğini gösteriyor. Bu nedenle, iki çocuk, talimatlara uymayı reddetme veya yetişkinlerle tartışmayı reddetme şeklinde tercüme edilebilecek “muhalif meydan okuyan bozukluk” olarak bilinen bir şeye sahip olabilir. Bu doğru, artık yürüyemeyen bir çocuğun kendi bozukluğu olabilir. Okulların, normal zor ya da çocukça davranışları etiketleme şüpheli uygulamasına dahil olmasının nedeni, gerçek bir durum olan özel ihtiyaçlar konusunda kıdemli bir Hükümet danışmanı olan Philippa stobbs tarafından çıplak bırakıldı. “Aşırı etiketleme” konusunda “sapkın bir teşvik” den bahsetti. Bir okulun göstereceği gibi öğrenciler çok sayıda özel ihtiyaçları olan çocuklar ile iyi bir performans sergilerken, gerçekte kötü sınav sonuçları ile başarısız olabilirler. Bu da, okulun katma değerli tablolarda parlamasına yardımcı olur. Doğru ise, ne rahatsız edici ve sömürücü bir aldatmaca. Bazı talihsiz çocukların “başkaları geçmişte motorla giderken beklemede kaldıklarını” eklediklerini belirten Bayan Stobbs, “Öğrenmelerinde geride kalan çocukların SEN olduğuna karar vermenin çok faydalı olduğunu sanmıyorum” dedi. okul için, peki ya ebeveynler? Şaşırtıcı bir şekilde, bazı yanlış yönlendirilmiş ebeveynler, yavrularının basit yaramazlıklarını gerçekten kendi baş harfleriyle birlikte alıyorlar. Akşam yemeği partisi misafirlerini, “çocuklarının özel ihtiyaçları olduğu ancak bu kadar anlayışlı oldukları fantastik bir okul bulduğumuzu” ölene kadar ölebilirler. Nakit ve olası prestijin peşindeler ve çocuklar sadece bir disipline ihtiyaç duyuyorlar veya bu söylendiğinde genellikle bir bardak soğuk hasta gibi iniyor, belki de çocukları biraz yavaş. Evet, duydun: parlak değil, zekadan yoksun, biraz loş. Her çocuk Oxbridge’de yelken açmayacak, çelloda ustalaşmayacak, hokey takımını kapatacak, Waiting For Godot okulunun yapımcılığına girmeyecek, sanskritçeyi çevirecek ve uzun pantolonlara girmeden önce tadında sergilenen resimler yapabilecekler. Çocuğun okula gitmek istemediği “okul fobisi” ve uzmanların bazıları okula giderken hasta olduklarını söylerken neredeyse titriyorlar. Bir zamanlar okula giderken hastaydım. Fobik değildim, fizik ödevimi üçüncü kez üst üste yapmamıştım ve yüksek atlama içindi. “Özel ihtiyaçlar” çocuklar tam da: özel. Ekstra zaman, özen ve dikkat hak ediyorlar. İhtiyaçları kesinlikle, diğerlerinin yanına kolaylık sağlamak için toplanmış olmalarını içermez.