ROMA — Giorgia Meloni’nin İtalya başbakanı olarak baş döndürücü yükselişi, Avrupa’nın odak noktasında bir değişiklik getirerek, ülkenin II. yılda ortalama bir hükümete sahip bir ülkede.
Sağcı milliyetçilik, 2010’dan beri Macaristan’da Viktor Orban yönetiminde gelişiyor ve Polonya hükümetini yaklaşık beş yıldır milliyetçi bir koalisyon yönetiyor. Eylül ayında, neo-Faşist İsveç Demokratları ilk kez o ülkenin hükümetine katılmaya davet edildi ve milliyetçi partiler Ağustos ayından bu yana Bulgaristan’da ve 2019’dan beri Letonya’da mevcut koalisyonlarda küçük ortaklar.
Ancak İtalya aynı zamanda Avrupa Birliği’nin kurucu üyesi ve İngiltere’nin ayrılmasından sonra bloğun üçüncü büyük ekonomisine sahip olmakla övünüyor. Ve daha da önemlisi, İtalyan milliyetçi hareketlerinin Avrupa’da yeni bir trend başlatma tarihi vardır: Benito Mussolini’nin neredeyse tam 100 yıl önceki Roma Yürüyüşü, sonunda ikinci bir dünya savaşının kıvılcımlanmasına yardımcı olan kıta çapında bir yerlici hareketin başlangıcıydı.
Amsterdam Üniversitesi’nde aşırılıkçılık konusunda uzmanlaşmış bir siyaset bilimci olan Eelco Harteveld bir röportajda, “Avrupa’da olup biteni milliyetçi bir dalga olarak adlandırabileceğimizi sanmıyorum, ancak bu değişebilir” dedi. “Şimdilik, Avrupa’daki, en son İsveç ve ardından İtalya’daki her vakanın kendine özgü nedenleri olduğunu söylemeliyiz. Ancak Avrupa’daki milliyetçi partilere yönelik geniş desteğin son on yılda kademeli olarak arttığını da görebiliyoruz.”
Ulusal farklılıklar var, ancak Avrupa’daki aşırı sağ partiler, kıtanın solcu, uluslararası eğilimine tutarlı bir eleştiri sunuyor, “geleneksel” sosyal değerleri teşvik ediyor, göçe ve açık sınırlara şüpheyle yaklaşıyor, geleneksel elitlere ve siyaset kurumuna kızgınlık duyuyor ve Avrupa Birliği’nin “müdahaleci” ve tepkisiz bürokrasisine muhalefet olarak ifade edilen, egemenlik haklarının şiddetli bir savunması.
Kıtanın en büyük ve en zengin ülkelerinden bazılarında seçimleri kazanmak ve hükümetleri yönetmek için şimdiye kadar yeterince güçlü olmamasına rağmen, güçlü bir siyasi formül olduğu kanıtlanmıştır.
AYRICA BAKINIZ: İlericiler, Biden’ı Putin ile müzakere etmeye çağıran mektubu geri çektiler, serbest bırakılmasının bir hata olduğunu söylediler
Bayan Meloni’nin İtalya’nın Kardeşler partisi – Mussolini’nin görevden alınmasından ve ardından idam edilmesinden bu yana geçen 79 yılda İtalya’nın 74. hükümetine başkanlık ediyor – Avrupa’nın ilk büyük Faşist hareketinin külleri üzerine inşa edildi. İtalya’nın Trieste Üniversitesi’nde radikalizm konusunda uzmanlaşmış bir profesör olan Mattia Zulianello’ya göre, siyasi sağ, Vatikan’ın ve bölgesel krallıkların muhafazakar etkisini içeren karmaşık bir tarih nedeniyle İtalya’da “yapısal avantaj” dediği şeye sahip. 150 yıl öncesine kadar birleşmişti.
Zulianello bir röportajda, “İtalya siyasi olarak her zaman sağa doğru eğildi ve soldaki muhalefeti birkaç coğrafi bölge dışında bir süredir düşüşte” dedi. Ancak son ulusal oylama hala çok dikkate değer çünkü artık aynı koalisyonda iki radikal partiye sahibiz. [Brothers of Italy and the separatist League party]ve bu daha önce olmayan bir şeye sahip.”
Bayan Meloni’nin nasıl yöneteceği bu günlerde hem Roma’da hem de Brüksel’de en çok tüketilen soru. Partisi Eylül seçimlerinde oyların dörtte birinden fazlasını alarak birinci oldu [we give the exact figure, 26.1%, below], kısmen, saygın merkezci Mario Draghi’nin başkanlığındaki önceki koalisyon hükümetini baltalayan huysuz, partizan çekişmelerinden uzak durduğu için. Ayrıca, hükümetinin, kıtadaki diğer bazı aşırı sağ partilerin aksine, Rusya’nın işgaliyle mücadelede Ukrayna’ya güçlü desteğini sürdüreceğini söyleyerek, önemli bir dış politika sorusunu masadan kaldırdı.
Yeni başbakanın, iktidara gelmesinden saatler sonra, bir Avrupalı liderle ilk kişisel görüşmesi, bu yılın başlarında kendi seçimini kazanmak için aşırı sağcı bir rakibi geride bırakan sadık bir “Avrupalı” olan Fransa Cumhurbaşkanı Emmanuel Macron ile oldu. ve ilk telefon görüşmeleri AB’nin yürütme Avrupa Konseyi başkanı Ursula von der Leyen.
Salı günü Parlamentoya yaptığı ilk konuşmada, klasik İtalyan faşizmini en güçlü şekilde kınadı ve Mussolini’nin ırk yasalarını ve İkinci Dünya Savaşı sırasında İtalyan Yahudilerinin sınır dışı edilmesini “İtalyan tarihinin en kötü anı” olarak nitelendirdi. “Faşizm de dahil olmak üzere anti-demokratik rejimlere” karşı çıkacağına ve “her türlü ırkçılık, anti-Semitizm ve ayrımcılığa” karşı mücadele edeceğine söz verdi.
Temel mesajı: AB’yi yok etmek için değil, onu blokta yaşayan insanlara daha az kuralcı ve daha duyarlı hale getirerek düzeltmek için seçildi.
AYRICA BAKINIZ: Yeni İngiliz başbakanı Çin komünist tehditlerine karşı koyma sözü verdi
Roma’daki yeni muhafazakar koalisyon, “Avrupa entegrasyonunu yavaşlatmak veya sabote etmek değil, onu krizlere yanıt vermede daha verimli olmaya yönlendirmek ve insanlara ve işletmelere daha yakın olmak” istiyor. “…Soruları ortaya atanlar düşman veya sapkın değil, bir şeyler yolunda gitmediğinde söylemekten korkmayan pragmatistlerdir.”
Sıradaki ne?
İtalya’daki siyasi atılım göz önüne alındığında, birçok kişi Avrupa’yı neyin beklediğini ve diğer muhafazakar popülist partilerin Bayan Meloni’nin planını tekrar edip edemeyeceğini merak ediyor. 1 Kasım’da Danimarka’da Avrupa milliyetçiliği için erken bir sınav olacak. Ancak çoğu anket, 2019’da oyların yaklaşık %9’una yükselen Danimarka Halk Partisi’nin bu sefer oyların %3’ünden daha azını alacağını tahmin ettiğini gösteriyor.
Ancak gelecek yıl olaylı olabilir. Temmuz ayında, aşırı milliyetçi parti Altın Şafak’ın 2008-09 küresel mali krizinden sonra öne çıktığı ve ardından on yıl içinde neredeyse tamamen ortadan kaybolduğu Yunanistan’da seçmenler sandık başına gidecek. Bu ayın başlarında, eski ABD Başkanı Donald Trump, İspanya’nın aşırı sağ partisi Vox için video bağlantısı aracılığıyla kampanya yürütmek üzere Macaristan’dan Bayan Meloni ve Bay Orban’a katıldı, ancak oradaki seçmenler Kasım veya Aralık 2023’e kadar oy kullanmayacaklar.
Bu arada İtalya’daki gelişmelerin Avrupa’daki güç dengelerini değiştireceği neredeyse kesin. İtalya’nın Kardeşleri, Avrupa Birliği, euro para birimi ve NATO’yu eleştiren önceki pozisyonlardan uzaklaşmış olsa da, Bayan Meloni AB’de “işlerin olağan seyrini” bozma sözü verdi – bu, Avrupa’nın bu tür meselelere yönelik konsensüs politikasını etkileyebilecek bir şey. mülteciler, enerji ve çevre gibi.
Parti (İtalya’nın son üç ulusal seçiminde 2013’te yüzde 1,9 olan oy payının 2018’de yüzde 4,4’e ve bu yıl yüzde 26,1’e yükseldiğini gördü) yüksek hedeflemeye yabancı değil.
İspanya’da Vox için kampanya yürütmeye ek olarak, İtalya Kardeşleri Şubat’ta Orlando’da ve Mayıs’ta Macaristan’da Muhafazakar Siyasi Eylem Konferansı’nda (CPAC) birinci sıraya yerleşti. İtalya’daki 25 Eylül oylamasından bu yana parti, ikisi Florida ve Teksas’ta olmak üzere dünya çapında bağlı ofisler açmaya başladı.
İtalya Kardeşler’in 2013’teki ilk küçük parlamento delegasyonunun bir üyesi olan ve üçüncü dönem için seçilen Edmondo Cirielli’ye göre, uluslararası koalisyon inşası partisinin uzun vadeli stratejisinin bir parçası.
Washington Times’a konuşan Bay Cirielli, “Avrupa ve küresel siyasette, sol ve popülistlere karşı üçüncü bir kutbun merkezindeyiz” dedi. “Dünya siyasette, diplomaside her zamankinden daha bağlantılı. Belirli değerlerin uygulanmasına yardımcı olacak bir tür uluslararası işbirliği kurmaya çalışıyoruz. Bu bir büyüme stratejisidir.”
Bayan Meloni, Salı günü, AB ülkelerinin, tarihi ve gündemi göz önüne alındığında, yeni hükümetine “uyanık” bir göz atmaları gerektiği yönündeki önerilerde bulundu.
Bu tür yorumlar, “derslere ihtiyacı olmayan İtalyan halkına saygısızlığı yansıtıyor” dedi.
Hollandalı siyaset bilimci Bay Harteveld, geçmişin siyasi olarak zehirli hareketleriyle doğrudan bağlarına rağmen, zamanın geçişinin İtalya Kardeşleri veya İsveç Demokratları gibi partilerin kendilerini yeniden keşfetmelerini kolaylaştırdığını söyledi.
Harteveld, “Bu yerli partiler, miraslarının yankı uyandıran kısımlarına odaklanıyor ve öyle olsa bile, Avrupa’da hala büyük bir endişe var,” dedi. “Ancak böyle bir şeyin 1980’lerde veya 1990’larda olmaması muhtemel çünkü etrafta 1930’larda ve 1940’larda Avrupa’da olanları ilk elden hatırlayan çok fazla insan vardı. Şimdi o insanlar gitti ve o dönem sadece tarih kitaplarında yer alıyor.”
— David R. Sands bu rapora katkıda bulunmuştur.
Kaynak : https://www.washingtontimes.com/news/2022/oct/25/breakthrough-or-breakdown-europe-watches-waits-far/?utm_source=RSS_Feed&utm_medium=RSS