L'
WORD
JULY 1912.
|Telif Hakkı, 1912, HW PERCIVAL tarafından.|
ARKADAŞLARLA ANLAR.
Gıdalarda Tat Nedir?
Tat, form gövdesinin, sıvı ve katılardaki değerleri ve nitelikleri kaydetme işlevidir. Su, yiyeceği dille ilişkilendirene kadar yiyeceğin tadı yoktur. Su, nem, tükürük, yemeği dille, lezzet organıyla, dilin sinirleri ile ilişki içine sokar sokmaz, anında vücudun yiyecek izlenimlerini iletir. Besinle dilin sinirleri arasındaki bağlantıyı kurtaracak su olmadan sinirler, yiyecek izlenimlerini form bedenine aktaramaz ve form bedeni lezzet işlevini yerine getiremez.
Tat alma özelliğine sahip bedenler, sinirler ve biçimsel beden ile su arasında ince bir ilişki vardır. İnce ilişki, iki parça hidrojenin ve bir parça oksijenin su dediğimiz şey haline gelmesine neden olan bağdır; bu, hidrojenin özelliklerinden veya suyun oluşturduğu oksijenin özelliklerinden farklıdır. Yiyeceklerin her parçasında su var. İki gazı su üretmek için birleştiren bağ, yiyecekleri, dildeki sinirleri, suyu ve vücut formunu birleştiren aynı ince bağdır.
Fiziksel su, bir yiyecek maddesini dille ilişkilendirdiğinde, suyun içindeki ince element bulunur ve eğer dilin sinirleri sağlamsa, aynı anda vücutta etkili olur. Yiyecekleri dille ilişkilendiren sudaki ince element, suda, yiyeceklerde ve dilde ve sinirde aynıdır. Bu ince element gerçek, gizli element sudur. Bildiğimiz su, yalnızca gizli gizli element suyunun en dıştaki ifadesi ve tezahürüdür. Bu ince su, form gövdesinin kendisinin temel olarak oluşturduğu elementtir.
Tat, bu biçimdeki vücutta, kendi gizli elementi ile gıdada bulunan özleri veya nitelikleri sulandıran bir fonksiyondur. Tat, form gövdesinin bir fonksiyonudur, ancak tek fonksiyon değildir. Tat duyulardan biridir. Form gövdesi tüm duyuların yeridir. Form vücut tüm hisleri kaydeder. Duyumlar insan tarafından yalnızca vücut formuyla deneyimlenir. Form gövdesi, her bir duyu ile diğerini ilişkilendirir. Duyuların amacı, her birinin bedenin genel yararına katkıda bulunması, bedenin zihin tarafından kullanım ve gelişim için uygun bir araç olabileceğidir. Tadının amacı, form vücut tarafından gıda tarafından üretilen duyumları kaydedebilir, böylece aralarında ayırt edebilir ve gereksiz ve zararlı olan yiyecekleri reddedebilir ve sadece aklın kullanımına en uygun olanı seçebilir. Fiziksel yapı ve form gövdesi inşa ve bakımında.
Tat, erkekler ve hayvanlar normal ve doğal bir şekilde yaşadıklarında, erkeklere ve hangi hayvanların vücut için en çok ihtiyaç duyulan ve yararlı olduğu konusunda rehberlik eder. Fakat erkekler normal ve doğal değildir ve insanın getirip getirdiği etkiler nedeniyle hayvanların tümü değildir.
Koku hissi, yemekle ve diğer duyuların herhangi birinden daha fazla tat almakla daha fazla ilgilidir, çünkü koku doğrudan fiziksel maddeyle doğrudan ilgili olmalı ve fiziksel maddeye karşılık gelmeli ve yiyecek, fiziksel maddenin kompozisyonuna giren elementlerden oluşuyor.
Yemeklerde lezzet, yemek dışında besleyici olarak herhangi bir değere sahip midir?
Vardır. Büyük gıda, fiziksel bedeni besler. İnce gizli eleman, su, daha önce bahsedildiği gibi, fiziksel içindeki vücut formuna beslenir. Bu gizli öğenin tadı, form bedeninde ve içinde olan üçüncü bir şeye beslenir. İnsanda, bu üçüncü şey henüz bir form değildir, ancak hayvan türleriyle özel formlarda ifade edilmesine rağmen. İnsanoğlunun beslenmesindeki lezzetten beslenen bu üçüncü şey, arzudur. Arzu, duyulara ulaşır ve bunları, tüm duyumların sağladığı memnuniyeti kendi içine çekmek için kullandı. Böylece her duyu arzuya bakmaktadır. Ancak, arzuya karşılık gelen ve arzunun kendisini diğer duyularla ilişkilendirmek için kullandığı özel duyu, dokunma ya da hissetmedir. Böylece arzu, tadı dokunuşla kendisi ile ilişkilendirir ve lezzet duygusundan A1I, yiyeceklerden zevkle yaşayabileceği zevkleri çizer. Form bedeninin arzu taleplerine uymak zorunda kalmadan lezzet işlevini yerine getirmesine izin verilmiş olsaydı, yalnızca formunu ve fiziksel yapısını korumak için ihtiyaç duyduğu yiyecekleri otomatik olarak seçerdi. Ancak form vücut en çok ihtiyaç duyulan gıdaları seçmek için izin verilmez. Arzu, form bedenini yönetir ve form gövdesi olmadan elde edemediği duyumların memnuniyetini deneyimlemek için kullanır. Arzuyu en çok tatmin eden, arzu, beden formunda talep eder ve arzu, arzunun kendisinin olduğuna inanmaktan çekinir, tadı gereği makul bir şekilde talep ettiği yiyecekler sağlaması için elinden gelenin en iyisini yapar. Böylece, tadı insanın yapısının bir parçası olan mantıksız hayvan tereddüt arzusunu tatmin etmek için geliştirilir. Arzu taleplerini tat yoluyla sağlayarak besinler bakımlarına zarar veren vücuda alınmakta ve zaman içerisinde normal durumu bozulmakta ve sağlık sonuçları alınmaktadır. Açlığın tadı ile karıştırılmaması gerekir. Açlık, hayvanın ihtiyaçlarının karşılanması için doğal olarak arzulanmasıdır. Tat, bir hayvanın bakımı için gerekli yiyecekleri seçebileceği araç olmalıdır. Bu hayvanlar vahşi halde ve insanın etkisinden uzak, yapacaklar. İnsandaki hayvan, insan sıklıkla kafasını karıştırır ve kendisiyle özdeşleşir. Zamanla yemek tadına bakıldı. İnsandaki arzu veya hayvan, gıdadaki ince tatlar ile beslenmiştir ve hayvan, form bedenini parçalamaktadır ve vücudun bir bütün olarak sağlığının korunmasında ve rezervuar olarak hizmet etmesinde doğal işlevlerini yerine getirmesini engellemektedir. insanın dünyadaki çalışmalarında kullanılmak üzere arayabileceği yaşamın kavramı.
Tat, yemek dışında bir değere sahiptir. Değeri, arzuyu beslemek, ancak ona sadece ihtiyaç duyduğu beslemeyi vermek ve vücudun formunun dayanabileceğinin ötesinde gücünü arttırmamaktır.
HW Percival