56 yaşındaki Donald Winston, ağustos ayının kavurucu sıcaklığından bir Cuma günü, dört kat yukarı, içinde eşyalarla dolu siyah çöp torbalarını, kısa süre önce kendi ilk evi haline gelen yere taşıdı.
Winston, plastik torbalar sert zeminde parçalanmaya başladığında çok terledi, ama hepsi stüdyo daireye çekilip, itilince ya da tekmelenince gözleri parladı. Klima nezaketle soğuk hava üfledi. Los Angeles şehir merkezinin yakınındaki birim bir yatak, küçük bir masa ve bir mikrodalga ile donatılmıştı. En önemlisi, Winston’ın “nefes alma odası” dediği şeyi sunmasıydı.
Bir gün önce Winston, apartman kompleksinin yaklaşık 20 dakika güneyinde, daha önce hapsedilmiş evsiz erkekler ve kadınlar için bir sığınma evinde yaşıyordu. Barınak yöneticisine göre, sakinlerin çoğu akıl hastalığıyla yaşıyor ve neredeyse tamamı uyuşturucu kullanıyor; Winston, 32 yaşındaki Jacob Lopez ile aynı odayı paylaştı. İkisi arkadaş oldu, ama dar görüşlüydü.
Winston, taşınmasının ertesi günü telefonda “Kendi evinde uyanmak – bu çılgınca,” dedi.
Winston’ın konut yolculuğu kısmen sağlık sigortasına bağlıydı.
Yılın başında California, düşük gelirli yetişkinlere ve çocuklara hizmet veren eyalet ve federal olarak finanse edilen sağlık programı Medi-Cal’da kapsamlı reformlar uygulamaya başladı. Reform girişimi California Advancing and Innovating Medi-Cal veya CalAIM olarak biliniyor.
Buradaki fikir, önümüzdeki beş yıl içinde, bazı barınma ve gıda ihtiyaçları da dahil olmak üzere, insanların yaşamlarının diğer yönlerini kapsayacak şekilde geleneksel tıbbi bakımın ötesine geçen bir sistem oluşturmaktır.
Barınma eksikliği ve yetersiz gıda, sağlık sorunlarının başlıca nedenleridir. Savunuculara göre, hayatın bu bölümleriyle (uzmanların tabiriyle sağlığın sosyal belirleyicileri) ilgilenmek Medi-Cal müşterilerinin yaşamlarını iyileştirmekle kalmaz, aynı zamanda programa zaman içinde para kazandırabilir.
“Konut sağlıktır. Gıda sağlıktır. Orange County’de kamu tarafından finanse edilen bir sağlık sistemi olan CalOptima’nın Medi-Cal/CalAIM’in yönetici direktörü Kelly Bruno-Nelson, “Bunlar zaten sağlık sisteminin bir parçası” dedi. Yakın tarihli bir federal sağlık politikası raporunda alıntılanan araştırmaya göre, insanların içinde yaşadığı koşullar, ABD’de bir ilçeden diğerine sağlık sonuçlarındaki farklılıkların yaklaşık yarısını açıklayabilirken, klinik bakım yalnızca beşte birini oluşturuyor.
CalAIM planlandığı gibi çalışırsa, ciddi akıl hastalığı veya fiziksel ihtiyaçlarla mücadele eden evsiz bireyler de dahil olmak üzere eyaletteki en savunmasız gruplardan bazılarına yardım ederek sağlık eşitsizliklerini azaltacaktır.
Ancak bu noktaya gelmek kolay olmayacak, özellikle de önemli ön maliyetler ve manevra yapmak için uzmanlık gerektiren bir Bizans sistemi olan Medi-Cal ile uğraşmanın zorluğu nedeniyle.
Sıklıkla Medi-Cal ile ilgilenen sağlık planları, faturalandırma ve uygunluk gerekliliklerine kapsamlı kaynaklar ayırır. Ancak evsizlere hizmet sağlayan kar amacı gütmeyen grupların çoğu bunu yapacak şekilde kurulmamıştır. Avukatlar, sağlayıcıların tüm çemberleri atlaması çok zorsa, yeni mevcut yardımın ihtiyacı olanlara ulaşmayacağından korkuyor.
Medi-Cal yararlanıcılarını desteklemekle ilgilenen üç kuruluş, reformlar kapsamında artık geri ödenebilir olan hizmetler için Medi-Cal’ı faturalandırarak fayda sağlayıp sağlamayacaklarını görmek için evsizlere hizmet eden 20 kar amacı gütmeyen kuruluşa Ocak ayında hibe teklif etti. Finansman kuruluşlarından biri olan kar amacı gütmeyen California Community Foundation’ın sağlık programı yetkilisi Brittney Daniel’e göre, daha sonra başka bir katılımla birlikte yalnızca 10 kişi kabul edildi. Kâr amacı gütmeyen kuruluşlardan sadece dördü Medi-Cal sağlayıcısı olma sürecinde ilerledi.
Daniel, “Birçok evsiz hizmet kuruluşu faaliyet gösteriyor, bir nevi her zaman kırmızı – fazla çalışan, düşük ücretli, çok stresli bir çalışma ortamında” dedi ve işgücü kıtlığının çok yaygın olduğunu da sözlerine ekledi. Bazıları, özellikle daha küçük olanlar, Medi-Cal ile çalışmak için gerekli operasyonel değişiklikleri göz korkutucu veya bütçelerini aşıyor olarak görüyor.
Kâr amacı gütmeyen kuruluşlara fon sağlayan kuruluşlardan bir diğeri olan Cedars-Sinai Tıp Merkezi’ndeki Toplum Yararına Yardım Ofisi direktörü Erin Jackson-Ward, “Medi-Cal sağlayıcısı olmaya hak kazanmak için gereken tüm evrak işleri bile bir engeldir” dedi. .
CalAIM reformlarını tasarlayan Kaliforniya Sağlık Hizmetleri Departmanı’nın eski müdürü Jennifer Kent, programı güçlü bir şekilde desteklemekle birlikte, onu uygulamak için aşırı agresif bir zaman çizelgesi olarak gördüğü şeyden endişe duyduğunu söyledi.
Artık bir danışman olan Kent, gereğinden fazla söz vermek ve gereğinden az teslim etmek “departmanı kötü veya beceriksiz gösteriyor” dedi.
Kent, “İnsanları ne tür mantıksız beklentiler altında ne kadar çok çalıştırdığınız konusunda ciddi bir endişe duyuyorum,” dedi Kent, “çünkü insanları çok fazla yakıyorsunuz ve geriye kalan tek şey ölü atları dövmek.”
Winston, Topluluk Destekleri olarak bilinen yeni bir CalAIM programından yararlanan ilk müşteri grubu arasında yer alıyor. Aralık ayında, tam da bir Medi-Cal sözleşmesi aracılığıyla insanların ev bulmasına ve elinde tutmasına yardımcı olacak hizmetler sunmaya başlamak üzereyken, Los Angeles Hristiyan Sağlık Merkezlerine bağlandı.
Önceden, klinik genellikle ancak evsiz bir hastanın barınma yolu sıralandıktan sonra yardım etmek için devreye girerdi. Sağlık Merkezi sosyal hizmetler müdürü Taylor Nichols, şimdi, anahtarları teslim edene kadar insanlara “sıfırdan” yardımcı olabileceğini söyledi.
Nichols, “Bu, insanların evlerine yerleşmelerine yardımcı olmak için ihtiyacımız olan yoğun desteği ve refakati sağlayabilmemize gerçekten izin verdi, çünkü bu böyle bir süreç” dedi.
Temmuz sonunda yaklaşık 80 olan sağlık merkezinin konut navigasyon programına kayıtlı yaklaşık 110 kişi var.
Winston, ev gezgini Tanisha Harris ile hemen anlaştığını söyledi. İkili, merkezin Skid Row’daki büyük tıbbi tesisi Joshua House’da bir araya geldi ve haftalık olarak buluşmaya başladılar. Rahatladıkça, zor geçmişini paylaşarak ve “en karanlık günlerinde” ona yaslanarak ona açıldı.
Los Angeles yerlisi olan Winston, evde uğradığı şiddetli tacize tercih edildiğini söylediği ıslahevinin içinde ve dışında büyüdüğünü söyledi.
Son zamanlarda kaldığı barınak tarafından derlenen bir rapora göre, ilk tutuklanması 8 yaşındaydı. 13 yaşlarında, annesiyle yaptığı rahatsız edici bir konuşmanın ardından neredeyse kendini vuracağını söyledi – intihar düşüncesiyle ilk kez karşılaşıyordu. 1986’da Ontario’daki bir gençlik ıslahevindeyken liseden mezun olmak için bir sınavı geçtiğini söyledi.
Winston ıslahevinden çıktığında annesi ve kız kardeşi evsizdi ve Winston geçinmek için depolara girmeye başladığını söyledi. “Acele etme” onları evlere kapatmaya yardımcı oldu, dedi, ancak onu birçok kez parmaklıklar ardına indirdi. Bir yetişkin olarak kabaca 13 kez hapse girdiğini tahmin ediyor. En son görevi, 2020 yazında Delano’daki eyalet hapishanesinden serbest bırakıldığında sona erdi.
Geçen yılın Mart ayında Winston, yeğeninin kendisini 31.000 dolar çalmakla suçladığını söyledi. Winston’a göre, birlikte yaşadığı yeğeni ona silah çekti. Winston, soygunla hiçbir ilgisi olmadığını söyledi, ancak oradan ayrıldı ve bir sığınağa indi.
Winston, kendisine bipolar ve şizofreni bozuklukları teşhisi konulduğunu ve işitme sesleri de dahil olmak üzere semptomları tedavi etmek için psikiyatrik ilaç kullandığını söyledi. İntihar düşünceleri, dışa dönük neşeli tavrına inanarak onu rahatsız etmeye devam ediyor.
Konut gezgini Harris, Winston’ın kira ödemelerini ve fiziksel ve zihinsel sağlık hizmetleri gibi hizmetlere erişimi karşılamaya yardımcı olacak para sağlayan kalıcı destekleyici konut için bir kupon almasına yardım etti. Mart ayında dairesine eşleştirildi.
Ocak ayında tamamlanan büyük kompleks, kabaca 100 kişiyi barındırıyor – tüm sakinlerin yoğun vaka yöneticisi Carlton Carter’a göre,% 75’i gaziler ve geri kalanı Los Angeles İlçesi Akıl Sağlığı Departmanı müşterileri.
Maç, ancak ani bir hamleye yol açmadı. Nichols, Winston’ın kimlik ve gelir belgelerini araştırması, bir başvuruyu tamamlaması, dairenin onarım ve güncellemelerden geçmesini beklemesi ve Los Angeles konut otoritesinin başvuruyu ve birimi onaylaması gerektiğini söyledi.
Süreç haftalardan aylara uzayıp giderken, Winston’ın cesareti kırıldı. Zor zamanları atlatmak için bazen kafasında Harris’le sohbetler oynuyordu. Şiir, konuşacak kimse olmadığında duygularını yönlendirmesine yardımcı olur. Sonra aniden iyi bir haber geldi: Tek ihtiyaçları olan California kimliğinin daha iyi bir fotoğrafıydı ve o içerideydi.
Harris, Hartford Villa Apartments’taki geniş dinlenme odasında kira sözleşmesini imzalarken yanındaydı.
Emlak müdürü Jeff Fogel, Winston’a anahtarları verirken, “Tamam, tek başınasın,” dedi.
Winston ve Harris birime doğru yürürken güldüler ve şakalaştılar.
“Deli gibi davranma,” diye şaka yaptı Harris, “çünkü geri gelmekten nefret ederim.”
Bu makale, Haberler, Carter Center, Center for Public Integrity ve ABD’deki diğer haber merkezlerini kapsayan, işbirlikçi bir çaba olan Mental Health Parity Collaborative’in bir parçasıdır. Cakıl sağlığı hizmetlerine erişmenin zorlukları ve çözümleri.