Çiğdemler, nergisler, sümbüller ve laleler gibi mevsimsel çiçek soğanı genellikle zorlanır veya evi aydınlatmak için kış aylarında iç mekanlarda çiçek açmaya başlar. Bu “zorlama” bir ampulden çok fazla zaman alıyor ve tekrar ekildikten sonra nadiren çiçek açıyor. Bu ampulleri bahçede çiçeklenmeye yetecek kadar rezerv oluşturmak için tekrar dikildikten iki ila üç yıl sonra alır. Bu nedenle, genellikle bu ampullerin atılması önerilir. Yine de, bir bahçıvanın denemeye kararlı olması durumunda, ampullerin toparlanmasına ve çiçek açmasına yardımcı olmak için yapılabilecek birkaç şey var.
Hangi bitkilerin potansiyel olarak kurtarılabileceğini bilin.
Toprakta veya toprağa benzer ortamlarda yetişen sümbüller, çiğdemler, nergisler, kardelenler ve sciller genellikle bahçede daha sonra kullanılmak üzere ekilebilir. Ancak en iyi çabaların bile harcanan bitkileri kurtaramayacağını unutmayın.
Bununla birlikte, nergis zambağı, yıllık olarak çiçek açabilme yetenekleriyle bilinir.
Bazı ampullerin tekrar kullanılamayacağı gerçeğini kabul edin.
Aşağıdakiler gibi belirli zorunlu mevsimsel ampulleri tekrar sıralayamazsınız:
Suda yetişen bitkilerin dışarı atılması gerekir; çünkü işlem güçlenir ve tekrar çiçek açması muhtemel değildir.
Lalelerin zorla alındıktan sonra geri dönmeleri diğer bitkilerden daha az muhtemeldir, bu nedenle atılmaları gerekir.
Aşırı soğuk bölgelerde bulunan bahçıvanlar, bazı tropik nergis türlerinin yeniden çiçeklenmesinde zorluk çekebilir.
Çiçek saplarını kesin.
Çiçekler bir kez öldükten sonra, bahçıvanlar çiçek saplarını kesebilirler, ancak mevsimsel ampullerinin ertesi yıl çiçeklenmesini istiyorlarsa yeşillikleri yalnız bırakmaları gerekir. Yapraklar, bitkilerin uykuda hayatta kalmak ve ilkbaharda geri dönmek için ihtiyaç duyacakları besinleri elde etmelerine yardımcı olmak için gereklidir.
Amaryllises, kesilmiş çiçek sapı, kesildikten sonra büyük miktarda sap yayabilir, ancak bu tamamen normaldir ve alarm için bir neden yoktur.
Bitkiyi serin ama güneşli bir pencere eşiğine yerleştirin.
Bahçıvanların yeşil yaprakları olan tencereyi serin (yaklaşık 60 ila 65 derece Fahrenheit veya 15.5 ila 18.3 santigrat derece) güneşli bir pencereye yerleştirmeleri gerekir, böylece daha sonra kullanmak üzere besinleri daha kolay depolayabilir.
Her iki haftada bir ampul bitkilerine 5-10-5 gübre serpmek, bitkinin kış için ihtiyaç duyacağı besin maddelerini depolamasını sağlamak.
Bitki uykuya geçtiğinde ampulleri kazın.
Yapraklar kahverengileşmeye başladıktan sonra, soğanlar artık suya veya gübreye ihtiyaç duymazlar, çünkü uykuya dalarlar. Topraklarının tamamen kurumasına izin verilmeli, böylece çürümek engellemesin.
Bu noktada, eğer kalırsa yapraklar kesilebilir. Bitki kabında saklanabilir veya ampul depolama amacıyla toplanabilir.
Amaryllises için ayrı bir işlem izleyin.
Amaryllises yukarıda belirtilen senaryonun istisnasıdır. Bol güneş ışığı almalı ve tüm kış boyunca sulanmaları sağlanmalıdır. Genellikle yılın sıcak ayları için dışarıya yerleştirilirler.
Nergis zambağı, Ağustos ayında Noel çiçeklerinde zorunlu bir dormansiye girebilir veya sıcaklığın düşmeye başladığı sonbahar aylarının sonlarına kadar açık havada bırakılabilir. Bu gibi zamanlarda kurumasına izin verilmelidir.
Saksılarında veya toprağında, yaklaşık 55 derece Fahrenheit (12.7 santigrat derece) sıcaklıklarda en iyi depolayacaklardır. Yaklaşık iki ay depoda tutulduktan sonra, bu bitkiler sürgünler gönderecek. Bu gerçekleştiğinde, kış çiçeklenmeleri için iç mekanda daha sıcak bir noktaya (yaklaşık 70 ila 80 derece Fahrenheit) kaydırılabilirler.
Ampullerin kurumasını bekleyin, ardından serin ve kuru bir yerde saklayın.
Diğer tüm ampullerin kurumasına izin verilmelidir. Ampullerin üzerindeki kiri nazikçe temizlemek için zaman ayırın. Temizlendikten sonra, bu uyku tulumları kağıt torbalarda serin ve kuru bir yerde saklanabilir.
Bu çuvallar, ampullerin kurumasını önlemek için kuru kum, vermikülit veya talaşla doldurulabilir.
Bahçıvanların ayrıca ampullerini de etiketlemeleri gerekecektir, çünkü aksi halde depolarındayken bitkilerini karıştırabilirler.
Son sert dondan sonra ampulleri dış mekanda tekrarlayın.
Yapraklar ölmüşse, toprağın çözülmesiyle, ampuller bahçeye açık havada ekilebilir.
Ampuller, mevsimde, ilkbaharda hala yeşil yaprak bırakabilecekleri kadar zorlandıysa, en son beklenen sert dondan hemen sonra onları hemen dışarıya yerleştirin.
Ampulleri, ampulün genişliğinin üç ila dört katı kadar bir derinliğe yerleştirin.
Tekrarlama için güneşli, iyi drene bir yer seçin.
Bahçıvanlar mevsimsel ampulleri tekrar dikmeye başladığında güneşli, iyi drene bir yer seçmelidirler. Ayrıca bitkileri çiçeklenmeye teşvik etmek için toprağa bir miktar gübre eklemek ve aynı nedenlerle yılın sonbaharında da aynısını yapmak isteyebilirler.
Ampullerin ilk yılda çiçek açamayabileceğini unutmayın.
Bahçıvanlar, zorunlu ampul bitkilerinin ekildikten sonraki yıl çiçek açamayacağının farkında olmalıdır. Bu ampullerin bu işlemden geçmesi için biraz zamana ihtiyacı olabilir, çünkü bahçıvanlar çiçek açmaya zorlandığında çok fazla enerji harcar. Bitkiler tamamen zorlanmaktan kurtarmak için yaklaşık iki yıla ihtiyaç duyarlar.
Yine, nergis zambağı istisnadır. Yeterli bakım verilirse, bu bitkiler her geçen yıl daha da büyüyecek. Daha eski örneklerin yıllık olarak birçok büyük çiçek ürettiği bilinmektedir.
Categories: Ev ve Bahçe