Beslenme hakkında toplayabildiğimiz bilgiler, mümkün olduğunca yararlı olması için dikkatlice kontrol edildi ve yapılandırıldı. Muhtemelen buraya Beslenme hakkında daha fazla bilgi edinmek için geldiniz. İnternette, Beslenme hakkında konuşan ve yine de Beslenme hakkında bilmek istediklerinizi sunmayan sitelerin karmaşasında kaybolmak kolaydır. Aşağıdaki Beslenme hakkında okuduklarınızı beğendiyseniz, yorumlarda bize bildireceğinizi umuyoruz. Beslenme hakkında size sağladığımız bilgiler aradığınız şey değilse, bu siteyi her gün iyileştirebilmemiz için lütfen bize bildirin.
.
Beslenme (Latince nutrire : feed) yaşayan bir organizma kilan süreçlerin kümesidir yiyecek onun çalışması için. Beslenme aynı zamanda iki ana eksenden oluşan çok disiplinli bir bilimdir . Bir yandan beslenme fizyolojisi , vücudun gıdanın dönüşümünü, yani metabolik süreçleri nasıl çalıştırdığıyla ilgilenir. Bu, makro besinlerin ve mikro besinlerin hücresel biyokimyasal mekanizmalar düzeyindeki rolünün ve emilen enerji ile organizma tarafından harcanan enerji arasındaki dengesizliğin dokular üzerindeki sonuçlarının incelenmesini içerir. Öte yandan beslenme psikolojisi, bireyin veya grubun yeme davranışını analiz eder. "Neden yemek yiyoruz" Gibi sorulara vurgu yapıyor. "Veya" yemeğimizi nasıl seçeriz ". İnsanlarda bu sorular, yapılı çevre, medya ve sağlık politikaları gibi çevresel faktörlerin yanı sıra geliri veya kültürü gibi özellikleriyle ilgilidir.
Beslenme, canlı organizmalar ve yiyecekleri arasındaki ilişkilerle ilgilendiğinden, neyin gıda olarak kabul edildiğini tanımlamak gerekir. Fizyolojik veya psikolojik yaklaşıma bağlı olarak iki tanım vardır. Birincisinde yiyecek, besleyici olan, yani “yenmesi gençlerin hayatta kalması, sağlığı ve büyümesi için gerekli olan” her şeyi içerir. Psikolojik yaklaşım daha kısıtlayıcıdır, "en besleyici maddenin, kimse onu yemezse besin olarak sayılması güçtür [çünkü] insanlar genellikle ne yediklerini besin açısından düşünmezler". Başka bir deyişle, günlük yaşam anlamında bir yiyecek kültürel bağlama bağlıdır: örneğin, balina gözleri protein ve A vitamini içerdiğinden besleyicidir, ancak bir kişi bu kabul edilebilir yiyeceği düşünmeyebilir.
Bitki besleme ve hayvan beslenmesi tanımlayıcı yaklaşımlar tarafından yüzyıllardır incelenir. Bunlar birlikte olmak insan beslenmesinde , bilimsel disiplinlerin XVIII inci farklı alanlarda (kimya, botanik, zooloji, tıp, fizyoloji) ve bu kullanım gelen bilim adamları ile yüzyılı deneysel yöntemleri bilim adamları . Kimyager Antoine Lavoisier , 1780'den itibaren Laplace ile geliştirdiği kalorimetre sayesinde yaptığı deneylerle bu açıdan “modern beslenmenin babası” ve fizyolojinin öncüsü olarak kabul edilmektedir. hayvan, kömürün yanması ile salınanla karşılaştırın ve bazal metabolizmayı tanımlayın . Ayrıca, gerçekleştirilen mekanik çalışma ile itici güç olan ölçülebilir biyokimyasal fenomenler arasında bir bağlantı kurmasına da izin verirler .
İnsan beslenme sonunda yoğunlaştığı XVIII inci üzerinde yüzyıl metabolizmasının temelinde ve kalori değeri gıda. 1827 yılında William Prout sınıflandırılmış biyomoleküllerin üç gruba (içine karbonhidrat , protein ve lipit insan bedeni onun büyümeye enerji ve işlevini aldığı bir gıda ilkelerine olarak oturtulması edilir). Gıda ve enerji arasındaki bağlantıları doğrulamaya yönelik öncü deneyler, gerçekten de endüstri devriminin sosyolojik krizi bağlamında gerçekleştirilmektedir, burada "yöneticilerin iş hiyerarşisini her birinin ve işçi için kapasitesine dayandırmasının önemli olduğu, " sistemdeki rolünü bilmek ” . “Etkisi enerjik paradigma araştırma” sonra çeviren “deneme sürecinde merkezi elemanı haline [] fiziksel aktivite performansının ölçümü fizyolojisi ” . Avrupa'da von Helmholtz , Marey gibi bazı fizyologlar , daha sonra Amerika Birleşik Devletleri'nde Taylor veya Gilbreth gibi mühendisler , "iş bilimi" geliştirir ve bir beslenme teorisi ve işçideki insan performansını iyileştirmek için çalışır. ordu ve çiftçi.
Bu bağlam, diyet ve sağlık arasında bağlantı kuran bazı orijinal deneyleri engellemez. Başında XIX inci yüzyıl, hekim ve fizyolog François Magendie köpekler ve kobaylar üzerinde deneyler yürütmektedir. Onlara azot içermeyen yiyecekler besleyerek , bu hayvanların hızla kilo verdiklerini ve 30 ila 40 gün içinde öldüğünü gösteriyor. Halen mevcut beslenme önerileriyle uyumlu olan nihai sonucu, diyetteki çeşitliliğin sağlık için temel koşullardan biri olduğudur.
1840 yılında Justus von Liebig biyomoleküllerin kimyasal bileşimini belirledi : karbonhidratlar şekerlerden , amino asit proteinlerinden ve yağ asitlerinin lipitlerinden oluşur . 1842'de, hayvan beslenmesi üzerine hayvan fizyolojisi ve patolojisine uygulanan Organik Kimya adlı kitabında kas proteinlerinin kaslara enerji sağlayan ana yakıt olduğunu yazdı. Yanlış teorik düşünceleri Alman kimyacının prestiji nedeniyle tartışılmadan kabul edildi ve ona 1862'de et suyunu endüstriyel olarak piyasaya sürme fikrini verdi .
Çoğu aminoasitler başında tanımlanır XX inci yüzyıl. İle bağlantılı hastalıklar, ancak vitamin eksiklikleri beri bilinmektedir eski zamanlardan birinci vitamin kompleksleri olan izole 1910 American biyokimya kadar William Cumming Rose (in) , 1930 yılında listesini kurulan temel amino asitler insan gıdası için.
1950'lerden beri araştırmalar, temel besin maddelerinin çoklu rollerini netleştirdi. 1968'de Nobel ödüllü Linus Pauling , " ortomoleküler beslenme " terimini ortaya attı ve vücuda iyi (orto) moleküller (optimal beslenme) vermenin daha iyi sağlık ve daha uzun ömürle sonuçlandığını öne sürdü. Megavitamin tedavisi (in) de dahil olmak üzere çalışmalar takviyesi yaparak sonraki yıllarda bu konsepti uygular . Klinik denemeler bu hiçbir etkinliğini göstermek alternatif tıp kanser hastaları arasında popüler olmaya devam etmektedir.
İki kategoriye ayrılmış birçok farklı besin vardır : makro besinler ve mikro besinler.
Vücut enerjisini şekerlerden (veya karbonhidratlardan ), yağlardan (veya lipitlerden ) ve proteinlerden (veya proteinlerden) alır. Bu üç enerji besin maddesi, makro besin sınıfını oluşturur. Vücut ayrıca enerjisini alkolden (veya etanolden ) alabilir, ancak bu, önceki üç besinden farklı olarak önerilen bir diyete mutlaka uymaz. Enerji joule veya kalori cinsinden ölçülür , sembolleri sırasıyla J ve cal'dir. Dönüşüm 1 kcal 4.186 başına kJ ya da 1 kJ başına 0.289 kcal . Enerji ile, yani oksijen ile reaksiyona sokularak vücuda verilir oksidasyon oluşturur, 9.44 kcal yağ gramı başına, 5.6 kcal alkol mL başına ve karbonhidrat türüne göre değişir: 4.18 kcal başına gram nişasta , 3.94 kcal per gram sükroz ve gram glikoz başına 3.72 kcal . Bir gram proteinin oksidasyonu ile elde edilen enerji 5.6 kcal'dir, ancak bu, vücudun ondan çıkardığına karşılık gelmez, bu özel durum için 4.70 kcal . Enerjinin çıkarılmasını sağlayan tüm organlar , şekerleri glikoza (veya galaktoza ), proteinleri amino asitlere ve yağlı maddeleri yağ asitlerine dönüştüren sindirim sistemidir . Bu dönüşümlerin her biri birkaç işlevsel bloğa bölünmüştür: örneğin, glikoza dönüşüm sindirim, hormonal düzenleme (yani plazmada bulunan hormonlar ), kullanım ve depolamadan ( karaciğerde , yağ dokusunda ve kaslarda) oluşur.
Karbonhidratlar pirinç gibi (yukarı 79.95 gıdalar bulunabilir g başına 100 g , ekmek (nişasta gibi esas olarak mevcut), beyaz pirinç, pişmemiş uzun tanenin). UK Nutrition Foundation'a göre, ilk üç kaynak % 45 tahıl , patates ve % 12 tuzlu atıştırmalıklar ve ardından% 10 içecek. Karbonhidratlar, şeker birimlerinin sayısına bağlı olarak kategorilere ayrılır: bir birim için monosakkarit (veya cesaret ), iki için disakkaritler (veya sükroz gibi disakkaritler ) ve ötesinde polisakkaritler (veya glikanlar ). DP polimerizasyonunun derecesi dikkate alınarak benzer bir sınıflandırma elde edilir : DP için 1'den 2'ye kadar monosakkarit, DP için 3'den 9'a kadar oligosakkarit ve ötesinde polisakkarit . Karbonhidrat emiliminin yeri, esas olarak kategoriye bağlıdır, ancak aynı zamanda konu veya miktarla ilgili diğer faktörlere de bağlıdır. Örneğin, laktoz gibi monosakkaritler normalde ince bağırsakta emilir , ancak hasta laktoza (sütte bulunan bir karbonhidrat) karşı toleranssızsa, laktoz , ince bağırsaktan üretilmek üzere fermente edildiği kalın bağırsağa doğru seyrini sürdürecektir. uçucu yağ asitleri ; bu işlemle açığa çıkan gazlar, diğer şeylerin yanı sıra şişkinliğe neden olur ve hidrojenin varlığını test ederek laktoz intoleransını teşhis etmek için kullanılır. Yetişkinlerin% 75 laktoz toleransı olmayan hakkında, Asya toplumlarında ve şekerlerin emme ile ilgili diğer sorunlar, örneğin gibi ana kadar sukroz-izomaltaz eksikliği % 10 etki Inuit içinde Grönland .
Karbonhidratlar vücut için gereklidir ve kandaki konsantrasyon (genellikle 70 mg / dl ile 100 mg / dl arasında ) oldukça yüksek bir seviyede tutulmalıdır çünkü beyin tamamen buna bağlıdır. Beynin ihtiyaç duyduğu ortalama tüketime göre yetişkinler için günlük 130 gr alınması önerilmektedir. Pratikte, bu alım büyük ölçüde aşılmıştır, medyan erkeklerde 220 gr ila 330 gr ve kadınlarda 180 gr ila 230 gr arasındadır. Beslenme fizyolojisinin ilgi alanlarından biri, vücudun sağlanan besin miktarına nasıl adapte olduğudur. Karbonhidrat söz konusu olduğunda, miktar düşükse vücut yağlı maddelerden daha fazla enerji çekerek onu kurtarmaya çalışır; aksi takdirde, karbonhidratlardan enerji alınabilir, bunlar daha sonra insülin ile kandan hücrelere aktarılır ve fazlalık, de novo lipogenesis (DNL) adı verilen bir işlemle karaciğer tarafından dönüştürülebilir . Fazlalık, karbonhidrat olarak değil, yağ olarak depolanır, evrimin bir açıklaması, yağın enerji yoğunluğunun şekerinkinden daha büyük olması ve böylece vücudun hareketliliğini sürdürmek için kilo alımını en aza indirmesidir.
Yağların çoğu suda çözünmez , bu da onları karbonhidrat ve proteinlerden ayırır. Lipidlerin sınıflandırılması dört kategori Bloor. Basit yağlı maddeler yağ asitleri , bir birleşmiş ester bağı için alkoller . Örneğin trigliserit , üç yağ asidi molekülüne esterleştirilmiş bir gliserol molekülünden kaynaklanır ve bitkisel yağlarda ve hayvansal yağlarda bulunur . Karmaşık yağlı maddeler aynı bileşime sahiptir, ancak ek moleküller içerir: iki yağ asidi molekülü ile esterleştirilmiş bir gliserol ve bir fosfat , bir fosfogliserid kompleksi verir . Türevler , önceki ikisinin hidrolizi ile elde edilir ve üç kategoriden herhangi birine girmeyen şey diğeridir ( skualen gibi ). Yağ asitlerinin yapısı ayrıca karbon zincirlerinin uzunluğuna ( kısa , orta, uzun, çok uzun) ve en az bir karbon-karbon çift bağının varlığına (asit daha sonra doymamış olur ve bu sınıf trans yağ asidi ).
Enerjinin% 20 ila 35'inin yağdan gelmesi kabul edilebilir kabul edilir. Tüm yağ asitlerinin rolü tam olarak anlaşılamamıştır ve bu nedenle genel olarak tüketimleri için uygun seviyelerin belirlenmesi mümkün değildir . Fakat seviyeler kesin olarak (bir öneri değildir) yeterli olarak kabul edilir esansiyel yağ asitleri : için α-linolenik asit , dan , Omega-3 grubu , 1,6 olan g genç erkekler için günde 1.1 gr , genç kadınlarda ve için γ-linolenik asit , dan , Omega-6 grubu , miktarlar 17 sırasıyla g ve 12 g günde. Öncekilerden farklı olarak, Omega-9 grubu esansiyel yağ asitleri içermez, ancak sağlık yararları konusunda daha fazla araştırmaya ihtiyaç vardır.
Sindirim sırasında yağlı maddeler ince bağırsakta (duodenum) emülsifiye edilir. Emülgatördür safra karaciğer tarafından üretilen ve saklanan, safra kesesi . Emülsiyon daha sonra lipitlerin lipoliz adı verilen bir işlemle parçalandığı ve kanda taşınacak bir lipoprotein içindeki diğer moleküllerle birleştirildiği ince bağırsağa geçer . Karşıdaki diyagramda bir lipoprotein gösterilmektedir: lipidler içeridedir ve dışı, Apo olarak adlandırılan farklı tiplerdeki apolipoproteinlerden ve fosfolipitlerden oluşur .
Farklı işlevleri yerine getiren beş sınıf lipoprotein vardır. Örneğin HDL olarak bilinen yüksek yoğunluklu lipoproteinler, kolesterolü karaciğere getirerek kan damarlarında birikmesini engeller , bu da onu ortadan kaldırır; LDL, bu lipoproteinlere iyi kolesterol ve bunun tersini yapanlar kötü kolesteroldür . LDL konsantrasyonu, doymuş veya trans yağ asitlerinin alımıyla artar ve bu da kardiyovasküler hastalık riskini artırır . Bu asitleri diyetten çıkarmak, eksikliklere yol açabilecek derin değişiklikler gerektirebilir, ancak örneğin Akdeniz diyetinde miktarı azaltmak mümkündür .
Bir protein, peptit bağlarıyla bağlanan amino asitlerden oluşur . Bu amino asitler iki kategoriye ayrılır: temel , yani vücudun sentezleyemediği ve gıda tarafından sağlanması gereken veya gerekli olmayanlar. Esas olan, dikkate alınan organizmaya bağlıdır: örneğin, arginin bir kedinin hayatta kalması için gereklidir, ancak bebeklik dönemini geçen insanlar için gerekli değildir. Bu kategoriler, belirli koşullar altında temel amino asitler dikkate alınarak rafine edilir . Gerçekte, belirli amino asitler sentezlenebilir, ancak genel olarak sınırlı kapasitelerle ve deneğin koşullarına göre değişebilir: örneğin, şiddetli yanıklarda prolin sentezi sınırlıdır .
Protein, vücudun önemli bir bileşenidir ve çok sayıda rolü yerine getirir. Örneğin bir saç , bir protein olan keratinden oluşur; Cildin kuvvet ve elastikiyetinde başka bir protein olan kolajen ile ilişkilidir . Protein ile ilişkili problemler , kriz konvülsiyon epilepsisine dahil olan glutamat gibi hastalıklarla da ilişkilendirilebilir . Uygun olmayan bir protein alımının bu nedenle vücut üzerinde güçlü ve çeşitli sonuçları olabilir. Önerilen protein miktarı , vücut kütlesinin kilogramı başına günde 0.80 g olarak ampirik olarak verilmektedir . Diyetin% 35 proteini geçmemesi tavsiye edilir.
PDCAAS ( protein sindirilebilirliği düzeltilmiş amino asit puanlama modeli ) amino asit başına miktarları özetler, ancak tartışmalar ve teknik gelişmeler nedeniyle FAO ve WHO tarafından önerilen miktarlar raporlara bağlı olarak büyük ölçüde farklılık gösterebilir. Böylece, 1985 yılında, bu az 10 alınması tavsiye edilmiştir mg / kg arasında treoninin her gün , daha sonra yaklaşık 30 mg / kg , 1991 yılında ise yaklaşık 15 mg / kg 2001 Teknik raporunda 2007 yılında bir bakış sağlar 935 FAO / içinde. Protein sindirimi esas olarak ince bağırsakta gerçekleşir ve diğer organlara devam eden amino asitleri salgılar. Yetersiz beslenme durumunda , bazı amino asitler glukoneogenez yoluyla glikoza dönüştürülebilir .
Proteinler hayvansal kökenli Kuzey Amerika ve Batı Avrupa'da ana kaynağıdır. Hayvansal menşeli, hem eti hem de yumurta ( 100 g kızarmış yumurta başına 13.62 g protein ) veya peynir ( 100 g Camembert'te 19.80 g protein ) gibi hayvanlar tarafından üretilenleri içerir. Vejetaryenler , et tüketmeyin ve veganlar tüm hayvansal ürünleri reddederek bunların proteinler Afrika, Asya ve Latin Amerika'da iki ana kaynaklarıdır sebze ve tahıl, gelmelidir.
Mineraller vücudun işleyişi için esastır. Suda kimyasal bileşikler olarak bulunurlar. Et ve sebzelerde de bulunabilirler. Bir eksiklik hastalıklara yol açabilir, örneğin kandaki demir eksikliği anemiye neden olur. Mineraller periyodik tablonun unsurlarıdır. Mineral tuzlar, fotosentez için gerekli elementlerden biridir.
Bir vitamini anlamda bir organizmanın metabolizması için bir bileşik gerekli "olduğunu gelişecektir bunun mahrum bırakıldığını, bir konu eksikliği hastalıkları ve anormal metabolizma belirtileri ve eksik bileşik restore önlemek veya tedavi hastalıkları ve normal metabolizmayı yapacak ”. Bir vitaminin bir bileşik olması gerçeği onu örneğin minerallerden ayırır ve gerekliliği sentezlenemeyeceği anlamına gelir. Organizmalar farklı sentezler yapabildiğinden, vitamin adı, ele alınan organizmaya göre değişir. Bu nedenle, C vitamini glükoz en hayvanlar tarafından sentezlenebilir, ve bu yüzden sadece bu, insan ve diğer türler olarak sentezi özellikleri olmayan türler için bir vitamin olarak kabul edilir kuru burunlu maymunlar takson , kel -fare veya kobay . İnsanlarda bu eksikliğin nedeni, kromozom 8'de glikozdan sentez için gerekli olan L-gulonolakton oksidaz enziminden sorumlu genin hareketsizliğinden kaynaklanmaktadır .
C vitamini, kivi ( 100 g'da 105,4 mg ) veya kavun ( 100 g'da 36,7 mg ) gibi sebze ve meyvelerde bulunur . Yaşlanma veya kesilme ile C vitamini içeriği çok keskin bir şekilde ve pişirme sırasında keskin bir şekilde azaldığı için taze ve çiğ sebze ve meyveler en iyi kaynaktır.
Bir antioksidan, diğer kimyasalların oksidasyonunu azaltan veya önleyen bir moleküldür. En iyi bilinen antioksidanlar, ß-karoten (provitaminler A), askorbik asit (C vitamini), tokoferol (E vitamini), polifenoller ve likopendir . Bunlar arasında flavonoidler (bitkilerde çok yaygın), tanenler (kakao, kahve, çay, üzüm vb. ), Antosiyaninler (özellikle kırmızı meyvelerde) ve fenolik asitler (tahıllarda, meyvelerde ve sebzelerde) bulunur.
Fitokimyasal maddeler bitkisel gıdalarda bulunabilir organik kimyasal bileşiklerdir.
Yetersiz beslenme bir organizma tarafından besinlerin yetersiz ya da aşırı tüketimi anlamına gelir. Gelişmiş ülkelerde, yetersiz beslenme genellikle yetersiz veya aşırı tüketimle ilişkilendirilir. Yetersiz beslenmeyle ilişkili hastalıklar olmasına rağmen, diğer organizmalar aşırı beslenmeden muzdariptir. Araştırma çalışması fiziksel olarak aktif, sigara içmeyen, orta derecede alkol tüketen ve çok fazla meyve ve sebze yiyen kişilerin ölüm riskinin dörtte birinden daha az olduğunu göstermişlerdir. sağlığa zararlı sistematik yaşam tarzı risk altındadır. Bireyler aşırı kilo eşiğini aşar aşmaz ölüm keskin bir şekilde artar. Obez bir kişinin ömrü, normal kilolu bir kişinin yaşam süresinden sekiz ila on yıl daha kısadır (40-45 BMI için), bu da sigara içenlerin maruz kaldığı yaşam beklentisi kaybına karşılık gelir.
Kırmızı kan hücrelerinin mekanizmaları incelenerek susuzluk hissi anlaşılır . Sitoplazma adı verilen kırmızı kan hücresinin içi, dışarıdan suyun geçmesine izin veren bir zarla ayrılır ve bu nedenle yarı geçirgen olarak adlandırılır . İlgili çözünen madde konsantrasyonlarına bağlı olarak, hücrenin içi ile dışı arasına basınç uygulanır . Dışarıdaki konsantrasyon hücrenin içindekinden daha düşükse, hücre ozmoz fenomeni nedeniyle şişmeye başlar ve zarı genişleyemediği için muhtemelen patlayabilir. Dışı, yani plazma, daha sonra hipotonik olarak nitelendirilir. Tersine, hipertonik olabilir ve hücre daha sonra suyun dışarı akmasına izin vererek basıncı geri kazanmaya çalışır. Bu ikinci senaryo, vücutta yeterli su olmadığında ortaya çıkar: daha az su, hücrelerin dışında daha yüksek çözünen madde konsantrasyonu anlamına gelir. Bu basınç, susuzluk duygularını tetiklemek için son derece hassas bir mekanizmadır: İnsanlarda, maymunlarda veya sıçanlarda güçlü bir içme ihtiyacı hissetmek için% 2 ila 3'lük bir artış yeterlidir. Bu etki, yüksek tuz konsantrasyonuna sahip bir çözelti enjekte edilerek doğrulanabilir ve susuzluğun yoğunluğu basınçla orantılıdır.
Bununla birlikte, vücudun düzenleyici mekanizmaları da vardır: Beynin tabanı , idrarı süzerek suyu tutarak böbreklere etki eden antidiüretik bir hormon salgılayarak tepki verir . Kişi yemek yediğinde bu basınç artar ve bu hareket aynı zamanda atık için daha fazla suya ihtiyaç duyan böbreklere de etki eder. Böylelikle yemek öncesi veya sırasında içmek dengeye katkı sağlar. Öte yandan, artan basınca karşı vücudun bir başka yanıtı da tükürük azalmasına bağlı ağız kuruluğu. Bununla birlikte, ağız kuruluğuna sahip olmanın, bireyin içmesini sağlamak için vücudun bir mekanizması olduğu sonucuna varılamaz: Basit bir karşı örnek, tükürük bezleri yetersiz olan bireylerin uygun miktarlarda içmeleridir ve bu nedenle yaşadıkları his onları uyandırmaz. İçmek.
Ozmotik basıncı anlamak, temel mekanizmalar hakkında fikir verir, ancak bir organizmanın ne kadar su içeceğini nasıl belirlediği gibi birçok konu açık kalır.
Beslenme burada, gıda ve sağlık arasındaki ilişkiyi analiz eden bilim olarak tanımlanmaktadır : gıdaların bileşiminin, özelliklerinin ve vücut tarafından kullanımlarının incelenmesi. Bu çalışmalar diyetetiklere yol açar . Beslenme bağlamında, özellikle yemek sırasında veya atıştırma sırasında bireylerin yeme davranışları da dikkate alınır .
Bununla birlikte, klinik gözlem hastalık kökenli olan (örneğin, beslenme yetersizliği olan scurvy de beslenme bugün gibi endişeleri hastalıkları), kalp-damar sorunlarına ve kanser (yöntemiyle Kousmine , örneğin) , osteoporoz ve arteriyel hipertansiyon (fazla tuz özellikle), tip 2 diyabet , obezite , otoimmün hastalıklar , Alzheimer hastalığı.
Beslenme, birçok hastalığın önlenmesinde önemli bir rol oynar. Örneğin, Fransa'da her yıl sadece beslenme alışkanlıklarını değiştirerek 100.000'den fazla kanser vakası önlenebilir.
Ayrıca beslenme durumunun kanser gelişiminde prognostik bir faktör olduğu unutulmamalıdır. Yetersiz beslenen bir kişi, vücudun ihtiyaçlarını karşılayan bir diyet alan bir kişiye göre daha büyük komplikasyon riski altındadır.
Besin maddelerinin tabi olduğu karmaşık süreçler - gıdalar arasındaki etkileşimler, bozunma, enerjiye dönüşüm ve bu enerjinin salınması, özel dokuların yapımı için kimyasal bileşiklerin taşınması ve kullanılması (anabolizma = yapı; katabolizma = atık uzaklaştırma) ve iyi bir genel sağlık - sadece kısmen anlaşılmıştır. Bununla birlikte, çok küçük çocuklar ve yaşlılar gibi bireylerin ve yetersiz beslenmeden muzdarip tüm popülasyonların sağlıklı olmasını sağlamak için önemli beslenme seçimleri yapılmalıdır .
Gıda uygulamalarının fizyolojik ihtiyaçların karşılanmasına uyarlanması diyetetiktir .
Annenin diyeti fetüs tarafından toplanan besinleri, emzirme gibi embriyoları etkiler ve sütün kalitesi bebeğin sağlığını etkiler. Bazı toksinler (bazıları tütün veya alkolle getirilenler dahil) plasenta bariyerini geçer veya anne sütüne geçebilir . Embriyo ve fetüs için belirli endokrin bozucular , düşük dozlarda bile önemli etkilere sahip olabilir.
İnsanlar ayrıca hayvan deneyleriyle hamile veya emziren kadınların yetersiz beslenmesinin yetişkinliğe kadar ( obezite , diyabet veya hipertansiyon ) metabolik patolojileri tetikleyen DNA etrafında değişikliklere yol açabileceğini doğruladılar . Son zamanlarda, gen olduğu gösterilmiştir leptinin ( hormon ve tokluk ve metabolizması ) gerçekten de (etkilenir demetilasyon hala tam olarak anlaşılamamıştır “programlama” moleküler mekanizmalar üzerinden, fetüsün yetersiz beslenme durumunda).
A - Makrobesinler:
B - Mikrobesinler:
C - Emilim:
D - Devam ediyor :
Beslenme hakkında topladığımız bilgileri yararlı bulduğunuzu umuyoruz. Cevabınız evet ise, lütfen bizi arkadaşlarınıza ve akrabalarınıza tavsiye etmeyi unutmayın ve bize ihtiyacınız olduğunda her zaman bizimle iletişime geçebileceğinizi unutmayın. Tüm çabalarımıza rağmen, _title hakkında sunduğumuz şeyin tamamen doğru olmadığını veya bir şeyler eklememiz veya düzeltmemiz gerektiğini düşünüyorsanız, bize bildirirseniz minnettar oluruz. Beslenme ve diğer herhangi bir konu hakkında en iyi ve en kapsamlı bilgiyi sağlamak bu web sitesinin özüdür; ansiklopedi projesinin yaratıcılarına ilham veren aynı ruh tarafından yönlendiriliyoruz ve bu nedenle bu web sitesinde Beslenme hakkında bulduklarınızın bilginizi genişletmenize yardımcı olduğunu umuyoruz.