Okyanusun ortasında, Güney Amerika sömürgelerinden İspanya'ya giden bir gemi...Geminin bir tarafında yargıç, vali, papaz gibi ayrıcalıklı sınıflar; diğer tarafında köle, gemi tayfası ve yoksullar...
Platform filmini izleyenler ve beğenenler varsa bu kitabı da seveceklerdir diye düşünüyorum. Her şeyden evvel iki çarpıcı gerçek var: Din, hakim sınıfın elinde her yere sündürülebiliyor. İkincisi kölesi olan insanlardan daha kötü olan şey bu duruma razı olan köleler. Ne kadar da kanıksıyoruz bize çizilen sınırları. Kendi koymadığımız kuralları içselleştirip başka dünyanın mümkün olmadığına inandırılıyoruz.
Yargıç, vali, soylu, din adamı ve subayın aynı tarafta olması tesadüf değil. Burjuva devletleri de öyle değil mi? Hani şu gariban söz konusu olunca yargıçlarca hukukun yavaş işlediği, valinin takipsizlik kararı verdiği, zenginlerin parayla susturduğu, din adamlarının sabredin deyip sorgulamayı bertaraf ettiği, kolluk kuvvetlerinin hesap soranlara vurduğu düzen.
Gemi metaforu güzel. Hani hepimiz aynı gemideyiz ya, kitapta zenginlerin o gemide külçe külçe altınları varken yoksulların emeği var. Onunla da zaten o altınları çıkarıyorlar. Kazanan yine zenginler.
Fakirlerin öbür dünyada ödüllendirileceğini düşünenler pembe düşlerinde kalsınlar. Zira düzenin kalbinde gedik açan Kızılderili köleler var. Kitabın her zerresi dolu doluydu. İyi okumalar.