Uzay fırlatma araçlarının güvenilirliği ile Rusya, yabancılar arasında yer almaktadır.
Son üç yıldaki birkaç fırlatma aracının kazalarıyla ilgili olaylar, roket ve uzay endüstrisi için önemli bir darbe aldı. Sadece milyarlarca dolar zarar değil. Rusya'nın bir uzay gücü olarak ünü sorgulanmıştı. Alınan önlemlerden sonra, roket ve uzay endüstrisindeki birçok şey şimdi daha iyiye doğru değişiyor. Ancak tüm sorunlar ortaya çıkıyor ve durumu düzeltmek için ne yapılması gerekiyor?
Hatırlama: Temmuz ayında "Proton-M" nin düşmesi 2013, ülkenin siyasi liderliğinin sabrını kıran son pipetti. Rusya Federasyonu Hükümeti ve Askeri Sanayi Komisyonu, Roscosmos'ta ciddi personel ve yapısal değişiklikler kabul etti, ürün kalitesi için gereksinimlerin artması, uzmanların eğitimi. Yeni Birleşik Roket ve Uzay Şirketi (ORKK), AvtoVAZ'ın eski başkanı Igor Komarov tarafından yönetilecek.
20 yıl boyunca bir ünite
Ancak yukarıdakilerin tümü ne yazık ki, roket üretiminde yaşanan sorunların ve yıllar içinde biriken orbital grubumuzun durumunun derhal ortadan kalktığı anlamına gelmiyor. Şimdi ülke, yakın uzay ve ayın keşfedilmesiyle ilgili bir kursa başladı, otomatik uzay gemisinin Mars'a uçması için bir program geliştiriliyor. Güvenilir taşıyıcılar olmadan, tüm roket alanı endüstrisinin ve yörünge gruplandırmasının gelişimi çözülemez. Savunma bileşeninden bahsetmiyorum bile. Önümüzdeki batı ülkelerinin gerisinde hala ciddiyetimiz var. Ve sadece onlardan değil.
Rusya Başbakan Yardımcısı Dmitry Rogozin 17 Aralık 2013, Moskova Bölgesi Kraliçesi'nde Rusya Federasyonu Hükümeti altındaki Askeri Sanayi Komisyonu Başkanı Uzman Konseyi’nin ziyaret oturumunda XNUMX’in görevini belirledi: “Sadece bu aralığın üstesinden gelmemiz değil, aynı zamanda uzay araştırmalarında da liderlerden biri olmamız gerekiyor”. Ne kadar çözüldü ve mecazi anlamda konuşursak, Rusya'nın ABD ile yeni bir uzay yarışına başlama koşulları nelerdir?
İşleyen uzay yörüngelerinde değişikliklerin dinamiklerini gösteren bir grafik var (Şekil 1). 90'lerin sonuna kadar ülkemiz yörüngede faaliyet gösteren uzay aracı sayısında liderdi. Sonra neredeyse iki katına düşüş oldu. Grafik, şekilde görüldüğü gibi, 2006 ile sona ermesine rağmen, geçen zaman içerisinde uzay grubumuzda büyük bir ihlal oluştuğu söylenebilir.
Şek. 1
Uyduların sayısını Batılı olanlarla karşılaştırırken, dünya patlarken burada durgunlaştığımız ortaya çıkıyor. Ancak, daha önce bahsedildiği gibi, uzay bileşenine verilen görevler daha karmaşık hale geliyor. Bugün, muhtemelen, uzay faaliyetlerinin sonuçlarını kullanmayacak tek bir sanayi, bakanlık veya bölüm yoktur. Savunma Bakanlığından bahsetmiyorum bile.
Rusya'nın ve dünyanın geri kalanının yörüngesel takımyıldızlarının nasıl geliştiğine bakarsanız (Şekil 2), o zaman karşılaştırma da bizim lehimize değil. Bugün sadece ABD'nin yaklaşık 500 uydusu var. Ancak hala Çin, Japonya, Almanya, İtalya, Fransa, Hindistan, Brezilya ve aktif olarak alanı keşfeden diğer ülkeler var. Rusya yavaş yavaş arkalarında kalmaya başlıyor.
Şek. 2
Bazı sektörlerde ve faaliyetlerde, örneğin, genellikle uzay aracı olmadığını söyleyebiliriz. Söylenecek olan şey, diğer ülkelerde onlarca kişinin olduğu zaman Güneş, Güneş Sistemi ve astrofizik çalışmaları için bir uzay aracı.
“Nihayetinde, alan kullanımının etkisi sahip olduğumuz yörünge grubuna bağlı,” dedi. Irkut Corporation Genel Başkan Yardımcısı Alexander Medvedev, OJSC (6 Şubat 2001 - Kasım 25, 2005) genel müdür - MV Khrunichev ismini taşıyan GKNPT'lerin genel tasarımcısı). - Rusya için, askeri amaçlar dahil, yeterince büyük değil. Bazı istisnalar navigasyon gruplandırması ve iletişim gruplandırmasıdır. Geriye kalan her şey iç karartıcı bir resim sunuyor. ”
Uzay aracı izleme ve 1993, 1998, 2006 içinde bulunduğumuz uzaktan algılama (Earth uzaktan algılama) işlevini kullanın. Bu sırada neler değişti? 15'ten daha uzun sürdü - 20 yıl ve resim aynı. İki veya üç cihaz olduğundan, öyle kalır. Amerikalılar zaten 20 için sayılarını aştı. Diyagramda sadece optik elektronik cihazlar gösterilmesine rağmen, diğer ülkeler bu süre zarfında keskin bir sıçrama yaptı. Bu arada, son yıllarda aynı Amerika Birleşik Devletleri oldukça gelişmiş optik-elektronik istihbarat sistemleri yarattı. Diyelim, "Keyhoke" uydu grubu, 10 - 15 santimetre çözünürlüğe sahiptir. Ve biz burada, hafifçe koymak için, üzerinde çalışacak bir şeyimiz de var.
Fakat 20 yıldan daha fazla bir radar uzay aracımız yok. İkincisi (“Diamond”) 1991 yılında çalışmayı bitirdi. Bunun tek istisnası, 2013 yazında piyasaya sürülen Condor makinesinin, 15 yılı kadar uzun bir süredir - kabul edilemez derecede uzun bir zamandır. Evet ve sadece bir ton ağırlığındaydı. Anlaşılan, 15 yıl boyunca sadece bir tonluk kargo getirmeye çalıştık (yurtdışındaki benzer cihazlar çok daha hızlı hale getirildi). Doğru radar desteği olmasına rağmen ülke ne kadar gerekliydi.
Günümüzde, bu uzay aracı yalnızca 80-lerin bir buçuk ila iki metre çözünürlük hassasiyetine sahip küresel bir yörünge grubu "Lacrosse" olan Amerika Birleşik Devletleri'ne sahip değildir.
Bugün, radar varış yerinin uzay aracının yörüngesel grupları artık sadece, muhtemelen tembel değil. Amerika Birleşik Devletleri'ne ek olarak, Hindistan, İsrail, Güney Kore, Kanada ve diğer birçok ülkeye sahipler. Almanya bugün yörüngede bu tür beş cihaza sahiptir. Rusya, son 20 yılda yalnızca bir tanesini lanse etti.
Ancak, uzay bileşeninin herhangi bir askeri ihtilafın yönetiminde ne kadar önemli olduğunu açıklamak gerekli mi? ABD ve müttefikleri 2004'te Şok ve Huşu Operasyonu sırasında Irak'a karşı, yalnızca yaklaşık olarak 160 askeri uzay aracını kullandı. Rusya, sivillerle birlikte yüzden daha azına sahip. Her ne kadar savaş koşullarında kullanımlarının etkisi fazla tahmin edilemez.
Üreme araçlarıyla daha iyi şeyler değil. Sadece son iki yılın bu konuda kötüye gittiği yanılsamasına katılmalıyız.
Alexander Medvedev, “Yıllar önce 8 - 10 bile, fırlatma araçlarının güvenilirliğinde kademeli bir düşüş başladı” dedi. - Güvenilirlik derecesinde, Rusya Federasyonu'nu Proton ve Zenit fırlatma araçlarıyla en son sıraya yerleştiren yabancı analistler bu durumu doğruladı. İleride (aynı parametrede) - ABD, Avrupa, Çin, Japonya. ”
Rusya'da, fırlatma araçlarının gelişme süresi önemli ölçüde artmıştır. Aynı "Angara", 20 yıldan daha uzun bir süredir yaratılmıştır. Ülkede “doğum ve bebekliğin” zor yıllara düştüğü anlaşılabilir. Ancak "Soyuz-U2", 10 yıldan uzun süredir olağan modernizasyondan geçti (kontrol sistemi, motorlardaki enjektörler, başka bir şey değiştirildi). ABD'de, sıfırdan sıfırdan fırlatma araçlarından beş ila altı yıl içinde yaratılmaktadır, örneğin Atlas-V, Delta-IV. Bu nedenle, tekniğin daha zor hale geldiğine değinmek verimli değildir, çünkü diyoruz ki daha uzun süre geliştiriyoruz. Bu şeytandan.
Araştırma ve geliştirme çalışmalarının maliyetini de alın. İktidardaki bağımlılık, terimlerindeki artışa bağlı olarak artar. Örneğin, aynı "Angar" ın maliyeti, yaratılma zamanının sürekli ertelenmesi nedeniyle önemli ölçüde artmıştır. Bu konuda pek bir şey olmamasına rağmen, yerli roket ve uzay teknolojisindeki araştırma ve geliştirme zamanlamaları ne kadar. Ancak ne yazık ki, bu durumlara alışmış durumdayız ve yurtdışında daha hızlı performans göstermelerine pek şaşırmıyoruz.
Kazaların nedenleri
Bununla birlikte, ülke yalnızca Ar - Ge'de değil, aynı zamanda potansiyel karların düşmekte olduğu gerçeğini de kaybediyor. Angara'nın zamanında ticari pazara sunulmaması nedeniyle ne kadar kaybettiğimizi söyleyen, modelleme ile yapılan çalışmalar var - bunlar milyarlarca dolar. Avantajımızı nasıl kullanacağımızı bilmediğimiz ortaya çıktı.
Tüm bu ve yüksek kazaların nedenleri üzerine, Hesaplar Odası Alexey Gonchar temsilcisi. Bunlar arasında:
- yönetim sisteminin ihlali ve yöneticilerin bulanık kişisel sorumlulukları;
-Roket ve uzay endüstrisindeki ürünlerin kalitesinin düşmesi ve kötü düşünülmüş deneyler;
- uzay fırlatma füzelerini fırlatmaya hazır sistemin kalitesinin düşük olması;
- ekipmanın kabul edilebilir zaman sınırlarının ötesinde keşfedilmesi, 30 yıldan daha uzun süredir kullanılmış olan bir var;
- kazaların nedenlerini, sistem sonuçlarının eksikliğini araştıran işin kalitesinin organizasyonu;
-Roket ve uzay endüstrisinde rekabet yok;
- Roket ve uzay endüstrisindeki en iyi uygulamalar sisteminin daha önce endüstri standartları biçiminde işlenmesi;
- standardizasyon sisteminin bozulması, bugün 30 veya daha eski olan standartlar var;
-Eğitim, üretim ve işletme kalitesini sağlamak için bir eğitim sistemi eksikliği ve niteliklerini yükseltme
- SSCB'de kullanılanlar da dahil olmak üzere, personelin PSC'ye çekilmesi için teşvik sisteminin tamamen reddedilmesi (Güney Kore'de, gençler sessizce bir daire alıyor ve beş yıl için ödeme yapıyor).
Yeni şartlarda eski ve modası geçmiş endüstri yönetim sistemi - bir kişide müşteri-uygulayıcısı (şimdi zaten elimine edilmiştir). Uzun bir süre boyunca, ülke Rus kozmonotiğinin gelişimi için net bir teknik politika ve net bir programdan yoksundu. Uluslararası ticari lansmanların uygulanması için, başka seviyedeki uzmanlara ihtiyacımız var.
Daha önce, kusurlar finansman eksikliğinden kaynaklanıyordu. Evet, birçok şeye yetecek kadar para yoktu. Ancak dört yıldır roket ve uzay endüstrisi ciddi fonlar alıyor. Federal Uzay Ajansının bütçesi, gelişmiş düzeydeydi veya hatta daha yüksekti. uçak uzay güçleri. Ticari lansmanlardan elde edilen karlardan bahsetmiyorum bile. Hepsi ödedi mi? Ne yazık ki, bu fonlar her zaman sektörü geliştirmek için kullanılmadı. Eski Roscosmos'un üst düzey yöneticilerinin haksız yere yüksek maaşlarıyla skandalları hatırlamak yeterli.
Durum nasıl düzeltilir? Alexander Medvedev'e göre, bu öneriler iki bileşene ayrılabilir.
Organizasyonel ve teknik.
Müşterinin ve icracının işlevlerini ayırın.
Endüstrinin ana teşebbüslerini bir yumrukta birleştirmek (roket ve uzay endüstrisinin ana teşebbüslerini askeri ve sivil olarak ayırmadan içeren Birleşik Roket ve Uzay Şirketi'nin kurulması) şimdi tamamlandı). Böyle bir yapının inşası, aynı motorların mekanik kombinasyonu ile değil, hedef görevler altında yapılmalıdır.
Sistem olmadan çalışamayacak sağlıklı bir rekabet gereklidir. Lockheed ve Boeing, köpeği olan bir kedi gibi yaşar, ancak teknolojiler arası bir ilişkileri olduğu için birbirlerini öldürmezler.
Bilimsel ve teknik.
Burada dikkat edilmesi gereken ana amaç, yeni neslin küçük uzay aracına dayanan roket alanı kompleksleri olmalıdır. Ülkenin güvenliğini tüm şekilleriyle sağlayacak, ulusal ekonominin sektörlerinin ekonomik verimliliğini artıracak, temel sorunların çözümünü sağlayacaklardır.
Akıllarda Kaos
Rusya artık iyileşen bir hasta gibi. Ayağına sıkıca dayanması gerekiyor. Dünya rekorları kırmadan önce, biraz pratik yapmalı ve dedikleri gibi, onların duyularına gelmelisin. Bundan, başka yönlerden uzaklaşmadan, endüstrinin canlanmaya başlaması gerektiğidir.
Tabii ki, özellikle temel görevlerle ilgili romantik notlar var.
Alexander Medvedev, “Yabancı aygıtlardan bilgi aldığımızda ya da Nobel Ödülünü kimin aldığını görüyoruz, biliyoruz: bütün bunlarda sık sık haklıyız” diyor. “Sonuçta, biz birçok bilimsel çalışmaya başladık, ve ne yazık ki diğerleri onları bitiriyor ve bugün günümüzde yüksek yabancı kabul görüyorlar. En azından, uzay aracımız tarafından 1986’te yapılan bir dizi başka çalışmanın gerçekleştirdiği mikrodalga aralığında göksel küreyi taramaktan bahsedelim… ”Onunla aynı fikirde olmak zor.
Başka bir sorun, rasyonel bir birleşme derecesinin tanımıdır. Medvedev, “Bu sorunun ne kadar zor olduğunu kendim biliyorum” diyor. - “Angara” birleşik bir ilkeye göre oluşturuldu. Sonra biz ve ekip hem uzaktan algılama hem de izleme cihazları ve iletişim uyduları için evrensel bir birleşik bir platform oluşturmayı başardık. ”
Bu arada, son zamanlarda TsAGI’de, Savunma Bakan Yardımcısı Yuri Borisov’un öncülüğünde, havacılık meseleleriyle ilgili bir toplantı yapıldı; bu da, her şey için yeterli para olmadığı için, çeşitli uçak araçlarının büyük bir isimlendirilmesine sahip olduğumuzu söyleyen ve bunun için endüstri temsilcilerine çağrı yaptı.
Dmitry Rogozin'e göre (türler hakkında), bu sadece endüstrinin değil, müşterinin de bir sorudur. Burada silahların ve askeri teçhizatın birleştirilmesine yol açabilecek çözümler aramalıyız. Müşteri ve sanayi, Savunma Bakanlığı ve askeri-sanayi kompleksi tek bir bütünün parçası ve askeri adam rastgele bir alıcı değil. Birleşik bir diyalog sistemi ile birleştirilmeleri gerekir. Genel tasarımcıların rolünü güçlendirmek, onları gelecekteki ürünün birincil teknik görünümünün oluşmasında zorunlu ortaklar haline getirmek için gereklidir. Bu anlamda, genel tasarımcı bu konuda temel araştırmalarda esas müşteri haline gelecektir.
Rogozin, “GLONASS'a gelince, sorun Roskosmos'un kendisinin sahibi olmaması ya da isterseniz, yeniden yapılanmadan önce uydu takımyıldızının işletmecisi olmaması” dedi. - Kimin neyin sorumlu olduğu belli değildi. Ve bu olmadan, Roskosmos'un kendisiyle ilişkilendirdiği Uzay Hizmetleri Merkezi olmadığını düşünün. ”
Bugün bu hizmet sektörünün yararlanıcısı kimdir? Genelde telefon operatörleri dahil olmak üzere kar amacı gütmeyen bir GLONASS ortaklığı vardır. GLONASS modüllerini kullandılar, ancak Roskosmos ile hiçbir bağlantısı yoktu. Bu nedenle, aralarında United Rocket ve Space Corporation ile ilişkiler kurulması gerekmektedir. Dmitry Rogozin buna karşılık gelen emri imzaladı, şimdi sürecin katılımcılarına kalmış. Ancak Başbakan Yardımcısının da belirttiği gibi, sorun, bir şeyi yapamayacağımızdan değil, üstlenmeye başladığımız her şeyin çok kötü bir şekilde organize edilmesidir.
Başkan yardımcısı, “Prensip olarak, fırlatma araçlarının kaza oranıyla durumu kökten değiştirdiğimizi söyleyemem” dedi. - Bunlar şimdiye kadar yaptığımız eylemler, bence kaotik. "
O zamandan beri iki aydan biraz fazla bir süre geçti. Yine de, yeni Birleşik Roket ve Uzay Şirketi'nde (ORKK) deneme yanılma yönetimi uygulamasının geride kaldığını umuyorum. Yeni liderliğin, bu ve diğer sorunların çözümü için bir vizyonu var gibi görünüyor. Endüstriyi sağlamlaştırmalı, ürün kalitesini geri kazanmalı, personeli işe almalıdır. Bu çerçevede, Sovyet döneminde bu tür kardinal sorular Merkez Komite ve Bakanlar Kurulu düzeyinde alınsa da, esasen kaldırılmış olan askeri kabul nihayet canlandı. Eski savunma bakanından, askeri kabulü neredeyse tamamen ortadan kaldıran ve böylece silah ve askeri teçhizat için teknolojiyi değiştiren bir belge hazırlayacak kadar doyurduk. Ve bu da “ofis yetkisinin fazlası” yazısıdır. Sonuçta, ne kadar zarar yapılır.
... 25 yıl önce, SSCB, 100 ton yükünü referans yörüngeye fırlatan bir Enerji-Buran güçlendirici roketini fırlattı. Yüzyıl sonra bile, ne ABD, ne PRC, ne de başka ülkeler bu rekoru tekrarlayamıyor. Ama yakında tekrarlanacak. Peki ya Rusya? SSCB Genel Mühendislik Bakanı, Sosyalist Çalışma Kahramanı Oleg Baklanov olarak, şimdiden böyle bir atılım yapmış olan, şimdi uzay sistemlerinin benzer bir ağırlık seviyesini yeniden sağlamak için şimdi beş yıl (!) Harcamak zorundayız. Ve bu, ülkenin liderliği tarafından üstlenilen roket ve uzay endüstrisinin yönetimindeki hataların sonucudur.
Bugün bu acı dersleri almak zorundayız, böylece Rusya Federasyonu büyük bir uzay gücünün ismine kavuşacak.