İslamiyet öncesi Türk kültürüyle oluşan edebiyat, İslamiyet sonrasında da devam ederek günümüze kadar gelmiştir. Bin yıldan uzun bir süredir devam eden bu gelenek halk edebiyatı olarak adlandırılır.
Halk şiiri başlangıçtan günümüze kadar varlığını üç ayrı kol üzerinden devam ettirmiştir. Halk şiiri genel olarak 3 başlık altında incelenir. Halk edebiyatının bölümleri şunlardır:
Halk Şiirinin Özellikleri
1. Halk şiiri İslamiyet öncesi oluşan Türk edebiyatı geleneğinin devamıdır.
2. Türk halk şiirinde kullanılan ölçü ise Türklerin milli vezni olan hece ölçüsüdür. Daha çok hece ölçüsünün 7’li, 8’li ve 11’li kalıpları kullanılmıştır. Ancak bazen halk şairlerinin isterlerse aruz ölçüsüyle de şiir yazabileceklerini göstermek için aruz ölçüsünü kullandıkları olmuştur.
3. Halk şiiri ürünlerinin çoğu sözlüdür. Şairler şiirlerini irticalen söylemiştir.
4. Halk şairlerinin şiirlerini topladıkları kitaplara “cönk” ya da “mecmua” adı verilmektedir.
5. Şiirlerde daha çok dörtlük kullanılmıştır.
6. Ahenk unsuru olarak daha çok yarım kafiye tercih edilmiştir.
7. Halk şiirlerinin temasını aşk, ayrılık, doğa, toplumsal konular, ölüm, din ve tasavvufi konular oluşturur.
8. Halk şiirinin dili halkın anlayabileceği kadar sadedir.
9. Halk şiirlerinde içten bir anlatım vardır.
10. Şairler halkın içinden çıkan, usta-çırak ilişkisi altında yetişen ozanlardır.