Neredeyse kırk yıl boyunca Cumhuriyetçiler işçi sınıfı beyazları fakirlerin düşmanları olduğuna ikna etme amaçlı bir böl ve ele geçir stratejisini takip ettiler.
Büyük haber geri tepmeye başladı.
Cumhuriyetçiler, işçi sınıfına, zor kazanılmış vergi dolarlarının “refah kraliçeleri” (Ronald Reagan'ın ustalıkla siyah bekar bir kadın olarak refah üzerinde lakabı olan) ve diğer nefret dolu loafer'leri ödemesi için para kazanıldığını söyledi. Yoksullar “onlar” - tembeldi, hükümet çalışmalarına bağlıydılar ve ezici bir şekilde siyahtılar - aile gelirlerini arttırmak için daha sıkı, gururla bağımsız çalışan (hatta eşleri ve anneleri bile göndererek) çalışan “biz” e zıt bir biçimde. erkek maaş çeklerini küçülterek aşağı sürüklenir) ve beyaz.
Yeni Anlaşma ve Büyük Toplumu destekleyen geniş kapsamlı Demokratik koalisyonu, ırksal önyargı ve ekonomik kaygının yarıklarını kullanarak ayırmak için tasarlanmış kurnaz bir stratejiydi. Ayrıca, devlet vergilerinin ve harcamalarının yeniden ödenmesini de elverişli hale getirdi.
Strateji ayrıca, işçi sınıfının küçülen maaş çeklerinin gerçek bir nedeninden - sendikaları yoğun bir şekilde susturan, yurt dışına taşeronluk yapan ve işleri otomatik ekipmanlarla ve ardından bilgisayar ve robotiklerle değiştiren şirketler arasındaki dikkatin dağıtılmasına hizmet etti.
Fakat ayrılma ve fethetme stratejisi artık ikna edici değil çünkü yoksul ve orta sınıf arasındaki ayrım çizgisi ortadan kalktı. “Onlar” hızlı bir şekilde “biz” haline geliyorlar.
Yoksulluk şimdi neredeyse herkesin içine girebileceği bir durum. Bu toparlanmanın ilk iki yılında, Sayım Bürosu'ndan gelen yeni rapora göre, üç Amerikalıdan yaklaşık biri en az iki ila altı ay boyunca yoksulluktan düştü.
E-posta ile son alın
Otuz yıllık yasaklama ücretleri ve azalan ekonomik güvenlik, daha geniş bir ücret aldı. 55 ile 25 arasındaki Amerikalıların neredeyse yüzde 60'i, yoksulluk veya yoksullukta en az bir yıl yaşamış (yoksulluk sınırının yüzde 150'unun altında). Tüm Amerikan çocuklarının yarısı, çocukluklarında bir noktada sahip oldukları gıda damgalarına güveniyordu.
Elli yıl önce, Lyndon Johnson “yoksulluk savaşı” ilan ettiğinde, ulusun kronik olarak fakirlerinin çoğunun işgücüyle bağlantısı çok azdı ya da hiç yoktu, çoğu işçi sınıfı Amerikalı tam zamanlı iş yapıyordu.
Bu ayrım da bozulmuştur. Artık yoksulların önemli bir kısmı çalışıyor, ancak kendilerini ve ailelerini yoksulluktan kurtaracak kadar para kazanmıyor. Ve orta sınıfın büyüyen bir kısmı kendilerini aynı yerde bulur - çoğunlukla yarı zamanlı veya geçici pozisyonlarda veya sözleşmeli işlerde.
Ekonomik güvensizlik endemiktir. Eskiden, pazarın kaprislerine karşı yastıklı olan işçi sınıfı beyazlar artık onlara tamamen maruz kalıyor. Bir zamanlar çalışanlar adına pazarlık yapan ve sözleşmeden doğan haklarını koruyan sendikalar geride kalmıştır. Tek bir şirketle yaşam boyu istihdamın gayrı resmi beklentileri ortadan kalktı. Şirket sadakati kötü bir şaka haline geldi.
Finansal piyasalar artık çekimleri yapmaya zorluyor - şirketleri aniden sökülmeye, başka şirketlere satmaya, yurtdışındaki tüm bölümleri devretmeye, kârsız birimleri tasfiye etmeye veya aniden eski becerileri eski haline getiren yeni bir yazılım kullanmaya zorluyor.
Para bir elektronik dürtü hızında hareket ettiğinden, insanlar insanoğlunun hızında hareket ederken, insanlar - çoğu saat başı çalışanlar olmakla birlikte birçok beyaz yakalı - gölgelenmeye başlamıştır.
Bu, ani ve beklenmedik bir yoksulluk bugünlerde neredeyse herkes için gerçek bir olasılık haline geldi demektir. Ve çok az güvenlik payı var. Gerçek medyan hanehalkı gelirinin düşmeye devam etmesiyle, çalışan ailelerin yüzde XNX'i maaştan maaş çekmeye geçmektedir.
Yarış artık bir de bölen çizgi değil. Sayım Bürosu sayılarına göre, herhangi bir noktada yoksulluk sınırının altındakilerin üçte ikisi kendilerini beyaz olarak tanımlamaktadır.
Yoksulluğun bu yeni yüzü - hem fakir, hem yoksul, hem de güvencesiz çalışan orta ve aynı anda siyah, Latin ve beyaz olan bir yüz - eski Cumhuriyetçi böl ve yönet stratejisini geçersiz kılıyor. Çoğu insan şu anda bölünmenin aynı kaybeden tarafında. İyileşmenin başlangıcından bu yana, ekonominin kazanımlarının yüzde 95'i en yüksek yüzde 1'e gitti.
Bu, genişletilmiş işsizlik sigortasına, gıda damgalarına, iş programlarına ve daha yüksek asgari ücrete karşı Cumhuriyetçi muhalefet anlamına gelir ve GOP'ta gerçek bir geri tepme tehlikesi oluşturur.
Yeniden seçilmek üzere olan Demokrat Senatör Kay Hagan'ın, işsizlik yardımlarını ve sosyal hizmetleri kesintiye uğrattığı için memleketindeki Cumhuriyetçilere "sorumsuz ve soğukkanlı" olarak saldırarak başarılı olduğu bir belde olan Kuzey Carolina'ya bir bakın. Eyalet Demokrat Partisi, Cumhuriyetçi rakibinin "geçim mücadelesi verenlere karşı uzun süren aşağılayıcı ifadeler" e dikkat çekiyor. (Devlet sözcüsü Tom Tillis, halk yardımı konusunda insanları “bölmek ve fethetmek” gerektiğinden bahsetmiş ve kesintilere yönelik eleştirileri “kaybedenlerden gelen sızlanma” olarak nitelendirmişti.)
Yeni ekonomi, özellikle Amerikalıların üçte ikisi için çok zor oldu. Amerika'nın fakir ve çalışan orta sınıfının yeni bir politik koalisyonunu hayal etmek zor değil, yalnızca ülkenin yıpranmış güvenlik ağlarını tamir etmekle kalmadı, aynı zamanda ekonomilerin kazandıklarından adil bir pay almaya başladı.
Yazar Hakkında
ROBERT B. REICH, Berkeley'deki Kaliforniya Üniversitesi Şansölye Kamu Politikası Profesörü, Clinton yönetiminde Çalışma Sekreteri idi. Time Magazine onu geçen yüzyılın en etkili on kabine sekreterinden biri olarak seçti. En çok satanlar da dahil olmak üzere on üç kitap yazdı.Aftershock" ve "Milletlerin Çalışmaları"Onun sonuncusu"Outrage Ötesinde, "şimdi ciltsiz çıktı. Ayrıca Amerikan Prospect dergisinin kurucu editörü ve Common Cause'un başkanı.
Robert Reich tarafından Kitaplar
Kapitalizmi Kurtarmak: Azınlık Değil, Çok Sayıda - Robert B. Reich tarafından
Amerika bir zamanlar büyük ve müreffeh orta sınıfı tarafından kutlandı ve tanımlandı. Şimdi, bu orta sınıf küçülüyor, yeni bir oligarşi yükseliyor ve ülke seksen yıldaki en büyük servet eşitsizliği ile karşı karşıya. Neden Amerika'yı aniden güçsüzleştiren ekonomik sistem bizi başarısızlığa uğratıyor ve nasıl düzeltilebilir?
Buraya Tıkla Daha fazla bilgi için veya Amazon'da bu kitabı sipariş etmek için.
Öfkenin Ötesinde: Ekonomimizde ve demokrasimizde neyin yanlış gittiğini ve nasıl düzeltileceğini -- Robert B. Reich tarafından
Bu zamanında kitabında, Robert B. Reich, vatandaşlara enerji verilmeden ve Washington’un kamu yararı için harekete geçmesini sağlamak için örgütlenmedikçe, Washington’da hiçbir şeyin iyi olmadığını savunuyor. İlk adım, büyük resmi görmektir. Öfkenin Ötesinde, gelir ve servetin artan oranının zirveye çıkmasının neden herkes için iş ve büyüme yarattığını, demokrasimizi baltaladığını; Amerikalıların halk yaşamı hakkında giderek daha alaycı olmalarına neden oldu; ve birçok Amerikalıyı birbirine karşı çevirdi. Ayrıca “gerileme hakkının” önerilerinin neden yanlış olduğunu açıklıyor ve bunun yerine yapılması gerekenler konusunda net bir yol haritası sunuyor. İşte Amerika'nın geleceğini önemseyen herkes için bir eylem planı.
Buraya Tıkla Daha fazla bilgi için veya Amazon'da bu kitabı sipariş etmek için.