Trabzonspor, Gordon'la birlikte haftalardır 4-4-2 düzeninde oynuyordu. Ancak bu kez o korkak futbolu bir tarafa bırakıp 3-5-2'ye döndü. Ogün geride harikaydı. Ünal'ın hakkını yememek lazım. Bu takımın orta sahasında bir beyin olduğu zaman neler yapılabileceğini herkes gözledi. Ben başta bu iki oyuncuyu kutluyorum.
<ı>Cı>ampbell’in siftahı
Campbell, Trabzonspor forması altında siftah yaptı. Oyunda 90 dakika vardı. Vugrinec presiyle rakibini adeta kendi sahasına kilitledi. Abdullah son haftalardaki formsuzluğunu bu maçta üzerinden attı ve muhteşem bir futbol sergiledi. Çok açık söylüyorum, Türk futbolu adına gurur duyduğum kaleci Rüştü olmasaydı F.Bahçe, Avni Aker Stadı'ndan hezimetle ayrılırdı.
Bu maç Trabzonspor için elbette ki çok önemliydi. Çünkü, ‘‘Devam veya tamam’’ diyecekti. Bordo mavililer üç puanı bileklerinin hakkıyla aldılar. Tartışmasız bir galibiyetti bu. F.Bahçe'ye gelince, sanıyorum bu kadar diri bir Trabzonspor'u karşılarında bulabileceklerini sanmıyorlardı. Ancak bordo mavililerin taraftar coşkusu, Başkan Mehmet Ali Yılmaz'ın maçtan önce Gordon'un bile katılmadığı bir toplantıda söyledikleri sanırım çok etkili oldu.
Özetlersek, Trabzonspor şampiyonluğun güçlü ekibi Fenerbahçe'yi kendi evinde yenerken ayrıca, ‘‘Şampiyonlukta ben de varım’’ mesajını verdi. Ama en büyük mesaj nedir biliyor musunuz, Gordon'un o geçmiş maçlardaki korkak oyununu bir tarafa bırakıp, Trabzonspor'a yakışan bir oyun düzenini uygulamasıydı. İşte sonuçtan da belli değil mi zaten?