"Başka nedenler bahane edilse de hayatta yapılan şeylerden pek çoğu kadınlar için yapılır.
H.Hesse
Bunu itiraf etmek neden bu kadar zordur? Kadınlar için bir şey yapmak zayıflık, ya da zaaf mıdır?
Öyle olduğunu farz edelim!
Utanç duyulacak bir şey midir bu?
"Bütün güzel kadınlar zannettiler ki
Aşk üstüne yazdığın her şiir
Kendileri için yazılmıştır.
Bense daima üzüntüsünü çektim
Onları iş olsun diye yazdığımı
Bilmenin."
Dese de Orhan Veli'nin, bu şiirinde gerçek duygularını yansıttığını pek zannetmiyorum. Şiir yazmanın ciddi bir iş olduğunu, şiire dair yazdığı yazılardan bildiğimize göre "İş olsun diye" şiir yazmayacağını da tahmin etmek zor değil.
Başka hangi şairin şiirlerinde Süheyla'dan Eleni'ye, Melahat'tan Mualla'ya, Şoförün Karısı'ndan Galata yosmalarına, dahası; saçları, dudakları deniz kokan kadınlara uzanan geniş bir kadın mozayiği vardır? Ve kadınlar şiirinde bu kadar "Varken" onları neden "Yok" saydığının bir izahını bulamıyorum...
"Aşık olduğum zamanlarda
Şiir yazmak adetim değildir.
Halbuki asıl şaheserimi
Onu en çok sevdiğimi
Anladığım zaman yazdım."
1937 Eylülünde yazdığı bu şiir içindeki çelişkiyi su yüzüne çıkarıyor sanırım.
Sevgili şairimiz her ne kadar kabul etmek istemese de yazdıkları onu ele veriyor. Ve biz biliyoruz ki:
"Tüm yaşadıklarına, sevdiklerine, anılarına rağmen
İşine gücüne, ekmek parasına rağmen,
Bir kadın yüzünden bir şehir bırakmıştır ardında."
Belki de bu yüzdendir onca reddedişi ruhunun...
Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.