Rahatlamak istiyorsanız, kafanızı dinlemek istiyorsanız atacağınız ilk adım telefonu kapatmak olsun.
Rahatlamak istiyorsanız, kafanızı dinlemek istiyorsanız atacağınız ilk adım telefonu kapatmak olsun.
San Francisco'daki Union Meydanı yakınlarında Jones adında bir kafe var. Girişindeki tabelada, "Teknolojisiz ve elektronik cihazsız bir alana giriyorsunuz. Lütfen içeride cep telefonunuzu kullanmayın. WMD (kablosuz mobil cihazlar) kullanımı da yasaktır" yazıyor.
"Bağlantısız birkaç saatin keyfini sürmek" için bir vesile olarak nitelenen Cihazsız İçki Partileriyle ilgili söylentiler Facebook gibi sosyal medyada yayılınca etkinliğe yaklaşık 250 kişi katıldı. Yine de insanların dijital yularlarını bırakmaları için biraz dil dökmek gerekti. Hostes, "Hazır mısınız?" diye soruyor.
New York'tan ziyarete gelen hukuki hizmetler yöneticisi 28 yaşındaki Katie Kimball, "Ondan 30 saniye bile uzak duramıyorum" diyor. Kimball ve arkadaşından, cam bir kavanoza konmuş birer kâğıt şerit seçmeleri isteniyor. "Dijitalsiz Konuşmalar" etiketli kavanozdaki kâğıtlarda, "En iyi hangi sesi çıkartabilirsiniz?", "Büyükanneniz nasıl kokar?" gibi sohbete ısındıracak sor sorun!
Belki cevaplayabilirim... ama belki" diyor. İnsanlar, internetten veya cep telefonundan uçakta kal ınca birbirleriyle iletişim kurmakta zorlanıyor. Arada bir bağ kurmak ve hatta konuşacak bir konu bulmak için yardıma ihtiyaçları olabiliyor. Genç bir teknoloji şirketinin müşteri hizmetlerinde çalışan 28 yaşındaki Caitlin Keller, "İlk 20 dakika zor. Arkadaşlarımın ne yaptıklarını görmek, kimse bana bir şey yazmış mı diye bakmak, şu alet yanı başımda olsun istiyorum. Ama sonra kendimi özgür hissediyorum" diyor. Cihazsız İçki Partileri aslında başka yerlerde de yapılabilir; Pew Araştırma Merkezi'nin geçen bahar yaptığı bir araştırmaya göre cep telefonu kullananların yüzde 67'si, ses veya titreşim olmasa bile cihazlarına bakmadan duramıyor.
Öte yandan, telefondan vazgeçemeyen San Franciscolu teknoloji profesyonelleri için durum artık acil bir hal aldı. Partinin fikir babası, nekahet döneminde bir teknoloji hastası olan 28 yaşındaki Levi Felix. Felix dört yıl önce Los Angeles'ta yaşarken yeni kurulmuş bir teknoloji şirketi için haftada 70 saat çalışıyormuş. O sıralar hayatı çamaşırhane, geç saatte Tayland yemeği ve işyerinde pinpon arasında tam bir teknoloji klişesine dönmüş. Laptopunu yatağının altına bırakarak uyuyormuş Felix. O ve kız arkadaşı Brooke Dean geçen yaz, Kuzey California'nın bazı yerlerinde düzenlenen Dijital Detoks adındaki dört günlük inzivalara katılmaya başlamış.
Bu inzivalara katılanlar tüm elektronik cihazlarını bırakarak yoga, meditasyon ve sağlıklı yemek yapmayı öğreniyormuş. Fakat h erkesin b unlara v akit ayıramayacağını gören ikili orada aldıkları dersi mahalledeki bir bara taşımaya karar vermiş. Felix başka restoran ve kafelerin de teknolojisiz alanlara yer açacağını umuyor.
"Teknolojinin beynimiz ve toplumumuz üstündeki etkilerini yeni anlamaya başlıyoruz. Ama henüz herhangi bir standart yok, o yüzden kuralları belirlemek bize kalmış" diyor. "Ben asosyal bir teknoloji düşmanı değilim" diyen Felix, "Teknolojinin bizi birbirimize bağlaması ve uygarlığımızı ileri götürmesi iyi bir şey olduğunu düşünüyorum. Ama önce onu kullanmayı ve kendimizi ona kullandırmamayı öğrenmeliyiz" diye de ekliyor. Jones'a gelenlerin cihazlarını alan Jana Kantor'un sözleriyle, "Bir kadın bana, 'Bütün hayatım bu telefonda' dedi. Ben de, 'Bakın bu ilginç. Yani sizi siz yapan dijital veriler mi, yoksa vücudunuz mu?' diye sordum."
THE NEW YORK TIMES