Batı dünyasında en iyi bilinen - ve belki de rezil - rüyalar teorisidir. Geçen yüzyılın başında Sigmund Freud, hayallerimizin uyanma hayatımızda yerine getirmek istediğimizden daha fazla bir şey olmadığını savunarak, Düşlerin Yorumlanması adlı kitabını yayınladı. Bu dileklerin bazıları nispeten masumdur ve bu durumlarda hayallerimiz dilimi olduğu gibi resmeder. Ancak, bizim için kabul edilemez olan (hayallerimize sansürlemek zorunda kalacağımız cinsel veya saldırgan dürtüler gibi) başka dilekler var.
Bu kabul edilemez dilekler tipik olarak bilinçli uyanıklık zihni tarafından bastırılır, ancak rüyada tanınmaz ve çoğunlukla tuhaf bir şekilde ortaya çıkar. Ancak bir psikanalistin ve ücretsiz dernek gibi yöntemlerin yardımıyla Freud, rüyanın ardındaki dileğin keşfedilebileceğini savundu.
Teorinin şöhretine ve diğer psikolojik teoriler üzerindeki etkisine rağmen, son yıllarda itibarsızlığa düştü ve yuvarlaklaştı. Modern rüya bilim adamları tarafından harap. Neden hayal kurduğumuzla ilgili düzinelerce teori şimdi var - Duygularımızı işlemeye yardımcı olmaktan ve sosyal veya tehdit edici durumlara prova etmek için yeni anılarınızı güçlendirmekten. Fakat Freud'un bir zamanlar yaptığı gibi, artık hiçbir teori hakim değil.
Açığa deneyler
Bununla birlikte, son on yıl boyunca, Freud'un teorisinin en azından bir bölümünün sonuçta doğru olabileceğini göstermeye yeni bir dizi deney başlatılmaya başlandı: görmezden gelmek için elimizden gelenin en iyisini yapmaya çalıştığımız şeyleri hayal ediyoruz.
Bu deneylerin ilki tarafından yapılmıştır. Daniel WegnerKim bir düşünceyi görmezden gelip bastırmaya çalıştığımızı fark ettiğinde, genellikle sadece geri gelmeye devam ediyor. Bunun bir düşünceyi bastırmaya çalıştığımızda aynı anda işte iki psikolojik süreç yaşadığımız için olduğunu söyledi: aktif olarak bastıran bir operasyon süreci ve bastırılmış düşünceye göz kulak olan bir izleme süreci. Bu nedenle, düşünce baskılaması karmaşıktır ve yalnızca iki işlem birlikte çalıştığında elde edilebilir.
Wegner, bu işlemlerin hızlı göz hareketi (REM) uykusu sırasında başarısız olabileceğini önerdi. REM uykusu sırasında, beynin düşünce baskılaması için ihtiyaç duyulan kısımları - örneğin dikkat, kontrol ve çalışma hafızasına dahil olanlar - devre dışı bırakılır. Çok sayıda rüyamızın REM uykusundan geldiğini biliyoruz, bu yüzden Wegner, rüyalarda tekrar ortaya çıkan birçok bastırılmış düşüncenin göreceğimizi varsaydı.
İlginç bir şekilde, bu fikri 2004'te test etmeyi başardı. Onun içinde denemeKatılımcılardan tanıdıkları bir kişiyi tanımlamaları ve o gece yatmadan önce beş dakika boyunca bir bilinç akışı (aklına gelenler hakkında) yazmak için harcamaları istendi. Bu katılımcıların ilk grubuna özellikle söylendi değil Beş dakikalık yazı boyunca kişiyi düşünmek, ikinci bir gruba ise özellikle düşünmeleri söylenir. Üçüncü bir grup ne istediklerini düşünebilirdi. Sabahları uyandıklarında, o geceyi hatırlayabilecekleri rüyalarını kaydetmişlerdir. Sonuçlar açıktı: Bir kişinin düşüncelerini bastırması talimatı verilen katılımcılar, düşüncelerini kendileri üzerinde odaklamaları talimatı verilen katılımcılara ve istediklerini düşünebilecek olan katılımcılara göre çok daha fazla hayal ettiler. Wegner buna “rüya geri tepme efekti” adını verdi.
Bu deneyden bu yana, ribaranın geri tepme etkisi hakkında çok daha fazla şey öğrendik. Örneğin, genellikle düşünce baskılamasına daha yatkın insanların bulunduğu tespit edilmiştir. daha fazla ribaunt ritmi yaşave bir düşünceyi bastırmak, onunla ilgili daha çok hayallere yol açmaz, ama aynı zamanda daha nahoş rüyalar için.
Son araştırmalarımın bazılarında, genellikle düşüncelerini bastırmaya çalışan insanların sadece duygusal deneyimlerini hayal etmekten hayatlarını daha çok hayal etmek - özellikle rahatsız edici durumlar - ama aynı zamanda uyku kalitesinin daha yüksek olduğu ve diğerlerine göre daha yüksek stres, endişe ve depresyon seviyelerine sahip. Aslında, artık düşünceleri bastırdığımızı biliyoruz. ile ilgilidir bir dizi akıl sağlığı kaygıları.
Bu nedenle, onları bastırmaya çalıştığımız zaman düşüncelere ne olduğunu daha iyi anlamamız gerekiyor. Öyleyse hayallerimize dikkat etmek, yaşamımızdaki sorunlara neden olana yeterince dikkat etmediğimiz şeyleri tanımlamamıza yardımcı olabilir. Bu, terapide rüya çalışmalarını keşfetmenin haklı olduğu anlamına gelebilir. Aslında, son araştırmalar hayalleri keşfetmenin kişisel bir bakış açısı elde etmenin etkili bir yolu olduğunu göstermiştir. in ve dışarı Terapi ayarları.
Freud hakkında karar
Freud'un hayal kuramını deneysel olarak test etmemiş (ve test edilememiş) olan birçok yönü hala var. Yerine getirmenin neredeyse her rüyada yer aldığını iddia etmek mümkündür, ancak kanıtlamak ya da ispatlamak imkansızdır. Daha sonraki yazılarda, Freud, teorinin kabuslar gibi her tür rüyayı açıklayamayacağını itiraf etti. travma sonrası stres bozukluğu ile ilişkili. Teorisi aynı zamanda rüya yorumunun kurucusunu hayalperestten uzağa ve analistin eline geçen elinde tutar. rüya işi için etik kurallar bu şimdi tipik olarak takip edilir.
Bununla birlikte, teorinin bazı yönleri denemeye karşı çıkmıştır - örneğin, REM uykusundaki rüyalar agresif etkileşimlerle doluFreud'un hayallerimizde ortaya çıkan bastırılmış agresif dürtülerinin kanıtı olarak kullanabileceği.
Bu yüzden Freud'un rüyalar konusundaki teorisinin tam olarak ne kadar doğru olduğu belli olmasa da, en azından bir açıdan, sanki sonuçta haklı gibi görünüyor: rüyalar gerçekten de bilinçdışı bir bilgiye giden kraliyet yoludur - yasaklı düşüncelerin yaşadığı yer üzerinde.
Yazar hakkında
Josie Malinowski, Psikoloji Bölümü Öğretim Üyesi, Doğu Londra Üniversitesi
İlgili Kitaplar
{amazonWS: searchindex = Kitaplar; anahtar kelimeler = rüya yorumu; maxresults = 3}