onlar olmadan önce robotlar, onlar “android” veya “otomat” idi. “Robot” kelimesinin İngilizceye – her yerde – bir Çek oyunu aracılığıyla geldiği yaygın olarak kabul edilir. “RUR” 102 yıl önce, dün Prag’da halka açıldı. Bir buçuk yıl sonra, Spencer Tracy’nin Rossum’un unvanlı Universal Robotlarından biri olarak Broadway’deki ilk çıkışını yapmasıyla Amerika’ya gelecekti.
Oyun yazarı Karel Čapek, sonraki on yılda alçakgönüllülükle, kelimenin kökeni için tam olarak övgü alamayacağını belirtti. Bu onur, başarılı bir ressam ve kendi başına tanınmış bir yazar ve şair olan kardeşi Josef’e aitti:
“Dinle Josef,” diye söze başladı yazar, “sanırım bir oyun fikrim var.”
Ressam, “Ne tür,” diye mırıldandı (gerçekten mırıldandı, çünkü şu anda ağzında bir fırça tutuyordu). Yazar elinden geldiğince kısaca anlattı.
“Öyleyse yaz,” dedi ressam, fırçayı ağzından çıkarmadan ve tuval üzerindeki çalışmasını durdurmadan. Kayıtsızlık oldukça aşağılayıcıydı.
“Ama,” dedi yazar, “Bu yapay işçilere ne diyeceğimi bilmiyorum. Onlara Labori diyebilirdim ama bu bana biraz kitapçı geldi.
Ressam, “O halde onlara Robot diyelim,” diye mırıldandı, ağzında fırçayla ve resim yapmaya devam etti. Ve işte böyleydi. Robot kelimesi böyle doğdu; bu, gerçek yaratıcısını kabul etsin.
Belki de “labori” yerine “robota”nın bir türeviyle işimizi bitirsek daha iyi olur, çünkü ikincisi İngilizce konuşanlar için temeldeki tanımına çok açık bir şekilde ihanet ediyor. İlki, kesinlikle “esaret veya zorla çalıştırma” anlamına gelen aynı basketbol sahasında faaliyet gösteriyor, ancak bu, anadili İngilizce olanların çoğunun sahip olmadığı bir miktar Çekçe bilgisi gerektiriyor.
Açıkçası, tanım sorunlu bir tanımdır. Bu sistemleri en rahatsız edici hale getireceğinden şüphelendiğim şekilde insancıllaştırıyor. Yine de kayıtlara geçmesi için Rossum’un robotlarının insanlaştırılmasına gerek yoktu. Genel olarak üzerinde anlaşmaya varılan modern tanımdan çok uzaklar. Biraz şiirsel büyüyle karışmış organik varlıklara daha yakınlar – Howdy Doody’den daha fazla Pinokyo.
Bununla birlikte, robotik faillik sorularının, kelimenin İngilizceye gelmesinden bile öncesine dayandığını belirtmekte fayda var. 102 yıllık bir oyunu bozma pahasına, robot ayaklanması kavramı da öyle. Gelişmiş yeni bir sistem Twitter akışlarına her girdiğinde hemen “robopocalypse” fikrine atlayan insanlara istediğiniz kadar sinirlenebilirsiniz, ancak kavram hepimizden çok daha uzun süredir ortalıkta.
Bu konuşmanın diğer yüzü, elbette, insanları insanlıktan çıkarmaktır. Bazen teknolojiyle riske girdiğimizden endişe ettiğim bir şey. Birçok mavi yakalı pozisyonda insanlarla yaptığım bir konuşma. İster yükü hafifleten robotik bir dış iskelet, ister bir depoda malları hareket ettiren otonom bir araba olsun, teknolojinin işleri daha iyi hale getirebileceğine – ve çoğu zaman – hala inanıyorum. Teknoloji, çalışanları sınırlarını zorlamak için yeni yollar da açabilir. Örneğin, bir işçinin nerede olduğunu ve çıktısını dakika ölçeğinde izlemek, insanların insan olması için zaman tanımaz.
Bununla birlikte, mevcut ekonomik durumla daha alakalı olan, kendimde daha iyi olmaya çalıştığım bir şey. Bazı açılardan evrim, soyutlamayı anlamak için beynimizde ince ayar yaptı. Örneğin yaptığımız sanatta mecaz ve sembolizmi ele alalım. Mutlaka kelimelere dökemeyeceğimiz büyük fikirleri anlamamıza yardımcı olacak bu tür kısayollar oluşturmakta iyiyiz.
Ancak bizim de sınırlarımız var. Örneğin, büyük sayıları bireysel bir ölçekte kavramsallaştırmak son derece zor olabilir. 100 milyon dolara sahip olmakla 1 milyar dolara sahip olmak arasında gerçek anlamda büyük bir fark olduğunu anlıyorum. Ama bugün gerçekten bir şey yapmak istiyorsam, ikisini de bir gazeteci olarak sahip olabileceğimden çok daha fazla para olarak kabul edeceğim ve basitçe yoluma devam edeceğim.
Çoğumuz için, örneğin üst yönetimin tek bir kararında 18.000 kişinin işini kaybetmesi fikri inanılmayacak kadar büyük. Biz – ve ben buna kesinlikle kendimi de dahil ediyorum – bu kararların bireysel düzeyde ne tür etkileri olduğunun farkında olarak daha iyi bir iş çıkarabiliriz. İşten çıkarılmanın ne kadar acı verici olduğunu biliyorum. Bunu iki kez yaşadım – sonuçta yayıncılıkta çalışıyorum. Milyonlarca LinkedIn gönderisini okuyabildiğini ve yine de işini kaybetmenin senin hatan olmadığını içselleştiremediğini biliyorum. Bazılarımız sadece kendimizi suçlamaya programlandık.
İlk kez işten çıkarıldığımda, açıkçası beni birkaç yıl yoldan çıkardı. Yine de şefkat gösterebilmek için bu deneyimi yaşamış olmanız gerektiğine kesinlikle inanıyorum. Bunun görünüşte bariz olduğunu biliyorum, ancak kötü bir ekonomide işinizi kaybetmek, kötü bir ekonomide (bazı durumlarda, genel olarak aynı becerilere sahip yüzbinlerce insanın yanında) bir iş aradığınız anlamına gelir. Amazon, Microsoft ve Google gibi şirketlerdeki işten çıkarmaları tartışırken bunu hatırlamak önemlidir.
Başarının ne ölçüde şansın ürünü olduğu konusunda dürüst olmak da önemlidir. Bu, basmakalıp laflar sonrası LinkedIn koşuşturmaca pornosu kültüründe kolayca kaybolan bir şey. Bazı CEO’ların ne kadar akıllı ve başarılı olduklarını düşündüklerine dair ilham verici bir posterin sosyal medya eşdeğerini okumanın bir noktada birine ilham vermiş olması gerektiğine eminim. Ama genellikle süper yararlı bulmuyorum.
Bazen 10 veya 20.000 hayatı alt üst etmenin tam da böyle olduğu bir noktaya gelmemize izin veren bazı köklü sorunların olduğuna inanıyorum. Ancak, yakın zamanda temel nedeni çözebileceğimiz konusunda da hiçbir yanılsama içinde değilim. Pek çoğumuzun bu süreçten geçtiğini ve büyük olasılıkla tekrar geçeceğini bilerek birbirimize nasıl yardımcı olabileceğimizi tartışmaya başlayalım.
Benim için bu, aniden kendilerini işsiz bulan insanları terfi ettirmek için elimden geleni yapmak anlamına geliyordu. Onları memnuniyetle yetersiz takipçi sayıma yükselteceğim. Açık pozisyonları paylaşmak da asla kötü bir fikir değildir. Robotik topluluğunun nasıl bir topluluk olduğu hakkında çok fazla konuşma var. Bir topluluğun parçası olmak, insanlar düştüğünde yardım etmek demektir. İçinde bulunduğumuz bu anda yardım etmenin en iyi yolları hakkında bir diyalog başlatmayı çok isterim.
Önümüzdeki haftadan itibaren, robotik alanını doldurmak için açık pozisyonları olan birkaç şirkete yer vereceğim. Ve bana şirketinizin adını ve kaç tane pozisyonu doldurmak istediğinizi yazın. Umarım tüm bunlardan etkilenen bazı kişiler için iş bulabiliriz.
Bütün bunlarda mantıklı bir soru şudur: Kötü ne kadar kötü? Bunu ölçmek elbette zor bir şey. Neyse ki, Crunchbase’den bazı yeni rakamlar düştü ve robotik yatırımlarla ilgili bazı trendleri bir araya getirdi.
İşte manşetiniz: Robotik girişimlere yapılan yatırımlar 2022’de %44 azaldı. Bu çok fazla. Çok, çok – özellikle de pandemiden çok fazla ivme kazanan bir sektör için. Kolay bir görselleştirme için yukarıdaki üst çizgi grafiğine bakın.
Bir sonraki grafikte hemen fark edeceğiniz başka bir şey: 2022 çıtası da 2018 ve 2019’dan daha düşük. Aslında bu, son beş yılın en düşük ikinci seviyesi. Sadece 2020 daha düşüktü ve o zaman ne olduğunu hepimiz biliyoruz. Bu açıkça bir anormallikti. Nihayetinde soru, 2021’deki rekor harcamanın da bir anormallik olup olmadığıdır. Ortak düşünce – ve ben de aynı fikirdeyim – yeterince uzun bir zaman çizelgesinde hayır. Ekonomi düzelecek (bunun ne kadar süreceği açık bir soru olsa da) ve yukarı yönlü büyümeye bir dönüş göreceğiz.
2021’de yaşanan büyümenin, 2020’deki düşüşe yol açan anormal koşulların doğrudan bir sonucu olduğuna inanıyorum, ancak yıldan yıla devam eden büyümeye geri dönüş beklemenin makul olduğunu düşünüyorum.
Şu anda karşı karşıya olduğumuz durgunluğun sektör için de zincirleme etkileri olacaktır. Daha önce tartıştığım bir etki, birleşme ve satın almalarda potansiyel bir artış. Bu yerel anlamda mantıklı. Diyelim ki yol haritasında bir zam yaptınız ve pistiniz birdenbire altınızda buruştu. Daha iyi sonuç nedir: şirketi kapatmak mı yoksa potansiyel olarak benzer düşünen bir firmaya satmak mı?
Build’in Roin’i satın almasıyla ilgili ayrıntılardan söz edemem, ancak büyüyen bir trend olacağını tahmin ettiğim şey için bunun başka bir veri noktası olduğunu söyleyebilirim. Parçada belirttiğim gibi, bu görünüşte mantıklı. Bu anlaşma, Build’in tekliflerini beton otomasyonunu ve son derece eğlenceli “püskürtme beton” (temel olarak beton dökme) terimini içerecek şekilde genişlettiğinden, iki şirket rakip değil, birbirini tamamlayıcı nitelikteydi.
Built Robotics’in kurucusu ve CEO’su Noah Ready-Campbell yaptığı açıklamada, “Kuruluşlarından bu yana Roin’in ekibi, sektörümüzde benzersiz bir uzmanlık yaratan inşaat özerkliğinin sınırlarını zorladı” dedi. “Roin’in Built’e katılmasıyla, birleşik ekipler yeni otonom inşaat uygulamaları geliştirmeye devam edecek ve müşteriler, hafriyatın ötesine geçen robotik uygulamaları görmeyi bekleyebilirler.”
İnşaat, elbette otomasyon için birincil hedeftir. Muazzam, son derece karlı ve üç D’yi (sıkıcı, kirli, tehlikeli) oldukça kolay bir şekilde kontrol ediyor. Bu hafta, TC Oturumlarımızda erken aşamada genç bir girişim olarak sahip olduğumuz Münih merkezli Kewazo: Pandemi öncesi Robotik satış konuşması, az önce 10 milyon dolar topladı. Şirketin Liftbot ürünü, iskele için etkili bir şekilde otomatikleştirilmiş bir asansördür.
Kewazo’nun kurucu ortağı ve CEO’su Artem Kuchukov, Tmzilla’a “Mevcut işgücü sıkıntısına rağmen, yabancı işçilerin kendi ülkelerine gidip geri gelmeleri imkansız hale geldi” dedi. “İşgücünün büyük bir yüzdesi artık orada olmadığı için Avrupa, Orta Doğu ve Singapur’daki birçok tesis bundan büyük ölçüde zarar gördü. Şirketler, belirsiz bir iş gücü arzına bel bağlamadan işlerini sürdürmenin yollarını aramaya başladığından, bu, inşaat otomasyonu için çok büyük bir katalizördü.”
Bahsedilen tüm yavaşlamalara rağmen, tatillerden sonra bağış toplamanın yavaş yavaş artmaya başladığını gördüm. Peyzaj firması Scythe az önce 42 milyon dolarlık oldukça büyük bir B Serisi açıkladı ve toplam fonunu 60 milyon doların üzerine çıkardı.
Tmzilla’a tur hakkında konuşan kurucu ortak ve CEO Jack Morrison, “Piyasa kesinlikle düşüş eğilimine girdi, kararlı iklim risk sermayedarları iyi finanse ediliyor ve karşı karşıya olduğumuz yoğunlaşan iklim krizini acilen ele alan yatırım fırsatlarını aktif olarak arıyor.”
Ve son olarak, bu ağır olduğu için, Cornell’in bu yumuşak robotuna bakarak bitirelim. Uyumlu aktüatörler aracılığıyla hareketin nasıl etkilenebileceğine dair eğlenceli bir keşif.
Araştırmacı Kirstin Petersen, “Bu aktüatörleri gelecekteki uygulamalar için tasarlayabileceğiniz tüm yöntemleri ayrıntılı olarak açıkladık” diyor. “Örneğin, aktüatörler bacak olarak kullanıldığında, sadece bir dizi tüpün üzerinden geçerek devekuşu benzeri, gerçekten geniş bir duruşa sahip bir yürüyüşten fil benzeri bir tırısa geçebileceğinizi gösteriyoruz.”
Aktüatörleriniz hoş ve uyumlu mu? Bugün abone olun.