Çocuk neden karanlıktan korkuyor ve ne yapmalı? Psikoloji ipuçları
Karanlıktan korkuyorum. Bu doğru. Elbette, patolojiye değil, her zaman değil, ama genel olarak korkarım. Her şey çocuklukta başladı. Bir gece bütün gece uyumadığımı hatırlıyorum: annemin temizlikten sonra bir çiviye asılan bir askı üzerindeki paltosu aniden Peak Dame'e “döndü”. Elbette, bir kat olduğunu biliyordum, ama korkunun büyük gözleri var! Dahası, fantezi işini yaptı - Leydi neredeyse doğal hareket etti ve sanki bana baktı. Anneannesini aradı. Kararlı bir kadındı, bazı yerlerde bile sert, böyle bir kulübe yeniden inşa edildi ve tarlalar savaştan sonra sürüldü.
Büyükanne beni bütün karanlık odanın karşısına bu korkunç elbise askısına sokmaya zorlamaktan daha iyi bir çözüm bulamadı, böylece kendimin sadece bir ceket olduğunu görebildim. Bütün çocukça korkularımı, bu yoldan birkaç metreyi geçme sürecinde tarif etmeyeceğim. Karanlığın epizodik korkusunun, çocukluğun bir hatırlatıcısı olarak benimle kaldığını söyleyebilirim.
Büyükannenin yanlış yöntemi seçtiğinden şüpheleniyorum. Bu nedenle, kendi çocuklarım Babayka'nın, hayaletlerin, yeni gelenlerin ve diğer “orada birilerinin” karanlıkta odalarına yerleştiğini ilan etmeye başladığında, başka yöntemlerle hareket etmeye başladım.
istatistik
- 100 anneden 80'i, her türlü korkunun çocuklarının karanlıktan korktuğunu söylüyor. Böylece, 3-10 yaş arası 10 çocuktan 8'i karanlık odalardan korkmaktadır.
- Vakaların% 80'inde karanlık korkusu kalıtsaldır. Ebeveynlerin yanında olsaydı, yüksek olasılıkla, çocuk da karanlıktan korkar.
- Gezegendeki insanların% 10'unda karanlık korkusu bir ömür sürer.
- % 2'sinde bir hastalık haline gelir, nytophobia.
nedenleri
Karanlığın korkusu, ışığın yokluğundan korkmaz. Bu, karanlığın içinde saklanabilecek bilinmeyen ve tatsız olanların korkusu. Karanlıkta beynimiz görüş organlarından çevre güvenliği ile ilgili net bir sinyal almadığından, bazı belirsizlikler var. Fantezi zenginse, o zaman eksik unsurları hızla “bitirecek”. Ve lütfen - korkunç resim hazır! Çocuklar, bildiğiniz gibi, hayal kurmak için daha büyük bir yeteneğe sahiptir ve bu nedenle çocukların korkuları çok yaygındır.
Korku, bilim insanlarının bulduğu gibi, çocuk intrauterin gelişim sırasında başlar. Annesi endişeli, korkmuş veya çok endişeli ise kırıntı çoktan hissedebiliyordu.
Doğmamış çocuk, elbette, ne olduğunu hala anlayamıyor, ancak sinir sistemi ve beyni, korkudan duyduğu biyolojik cevabı "hatırlıyor". Sonuç olarak, embriyo korkma yeteneğini kazanır. Doğru, şimdiye kadar içgüdüsel olarak.
Korku ne zaman bilinçlenir?
- Çoğu zaman, karanlık korkusu yalnız uyuyan çocuklar tarafından yaşanır. Dolayısıyla dolaylı olarak, karanlığın korkusu yalnızlık korkusudur. Yeni doğanlar bile test edebilir.
- Ebeveynler “korku hikayeleri” ne bağımlıysa. “Yulaf lapası yemiyorsanız, Babai'yi arayacağım” veya “Etrafta uğraşmayı bırakmazsanız, kötü bir büyücü arkandan gelecek!” Karanlıkta, çocuk yatmadan önce rahatlar ve zihinsel olarak, yetişkinler gibi, kafadaki günlük deneyimler arasında gezinirken, karanlık bir odada çocuğun hayalini gerçekleştirebilecek bu “Babai” veya “kötü büyücü” dür.
- Bir çocuğun huzurunda korku filmleri izlerken, korkunç hikayeler anlatın. Unutmayın, bir çocuğun beyni, küçük ve duyarsız olsa bile, parlak görüntüler yakalar ve sonra onları en uygunsuz anda yeniden üretir.
- Çocuk sık sık yetişkinlerle haberlere göz atarsa. Bir felaket, cinayet veya saldırı ile ilgili bir hikayedeki herhangi bir kazayla ilgili görüntü karanlık korkusuna neden olabilir.
- Çocuk çok fazla ise yasaktır.
- Ailede ciddi çatışmalar varsa, hangi çocukların çizildiği.
Karanlık korkusunun gelişimini etkileyen başka faktörler de var. Garip bir şekilde, ancak ailedeki tek çocuk bu fobiye daha yatkın. Bağlantı kurulacak kız kardeşi ya da erkek kardeşi olmadığında, çocuktaki kaygı düzeyi daha yüksektir.
Ek olarak, karanlık korkusu genellikle “yaş” ebeveynlerinin çocuklarına özgüdür. Çocuğun doğum anındaki anneler ne kadar uzun sürerse, o ve hanesi o kadar güçlenir ve “geç” kırıntıları için endişelenir. İlk çağrıda koşuyorlar, inliyor, gasp yapıyorlar ve ellerini sıçratıyorlar. Sonuç olarak, sadece karanlık değil, nevrastenik, kolay uyarılabilir, ürkek bebek, korkuya çok hassastırlar.
Karanlık genellikle bekar ailelerin çocuklarından korkar. Ve ilk korku zilleri kural olarak bir süre için gelir. boşanma veya ebeveynlerden birinin bakımı.
Ebeveynler ne yapmalı?
1. Çocuğunuzla konuşun
Ciddiyetle, ondan tam olarak neyin korktuğunu, niçin, karanlık odasında yaşayan, çocuğa ne yapabileceğini ve neden genel olarak geldiğini nazikçe bulmak için? Başka bir deyişle, bu şekilde, doğuştan korku programına “başlangıç” veren faktörü belirleyebileceksiniz.
2. Ne gördüğünü kontrol etmek
Çocuğun kanlı ve korkutucu filmleri izlemeye erişemediğinden, aynı bilgisayar oyunlarını oynamadığından emin olunması gerekir. Herhangi bir korku bir ateş gibidir, içine odun fırlatırsanız, daha fazla alevlenecektir.
Konuşmanızı izleyin, bir çocuğun yanında olumsuz konuları tartışmamaya çalışın ve hatta daha fazlası, “gelip onları ormana götürecek” kötü karakterlerle yaramaz bir çocuğu korkutmamanız gerekir.
3. Odayı araştırın ve bir tılsım yapın
Çocuğunuzla birlikte karanlık odayı keşfetmeye çalışın. Gece ışığını açıp, hiç kimsenin herhangi bir köşesine gizlemediği dumanları gösterin, birlikte veya tüm aile ile geçin.
Hemen bu tavsiyenin işe yaramadığını söyleyeceğim. Gerçek şu ki, ebeveynlerin varlığında, bebek sakinleşiyor gibi görünüyor. Ve gece düşer ve ışığı söndürür sönmez, kategorik olarak yalnız olmayı reddediyor. Çünkü yürekten anne ve babayı sürükleyen canavarların geri döneceğine inanıyor. Bu nedenle, "uzun vadeli" önlemeyi tercih ederim.
Annem ve babam, bebeği odasında canavarları uzaklaştıracak birini ya da bir şeyleri bırakırlar. Özel olarak satın alınmış bir oyuncak veya yeni bir gece lambası olsun. Asıl mesele, çocuğun bu şeyle şimdi hiçbir şeyin kendisini tehdit etmediğine inanması.
4. Korkuyu görselleştirmek ve onu iyi bir varlık haline getirmek.
Ek bir yol. Çocuktan bir canavar çizmesini isteyin - böylece onu görselleştirir ve çok korkutucu olmadığını anlar, çünkü hayal gücü her zaman daha "renkli" resimler çizer. Bir canavarı sonunda yardımsever bir canavara çevirdiğinizden emin olun, Ona geniş bir gülümseme ve nazik gözler çizin. Çocukla onunla konuş ve oyna.
Ne ebeveynleri yapamaz?
- Çocuğa eleştir ve gül. Bebeğiniz, odasında yalnız kalmaktan korktuğunu itiraf etmişse, karanlıkta ürkütücü olduğu için gece yatmaya gidin, onu eleştirmeyin ve onu korkak olarak adlandırmayın. Kabine yakın saklanan bu korku hikayeleri gerçek dışı. Bir çocuk için, onlar gerçek olanlardır. Ve bazı ebeveynlerin düşündüğü gibi korkusunu bildirdiğinde yaramaz değildir, ancak size olan güvenini ifade eder. Başlıca talihsizliğini sizinle paylaşıyor.
- "Kama kama" deyin. Büyük annemin yöntemi budur.Bir çocuk karanlıktan korkarsa, onu karanlık bir odada kasıtlı olarak kapatmamalısınız, böylece korku için bir neden olmadığını anlar. Bu paniğe neden olabilir ve dehşeti pekiştirerek gerçek bir fobi haline getirebilir.
- Hiçbir durumda bu oyuna dahil edilemez. Bebek yatağının altında bir ejderha olduğunu söylerse, oraya bakmaya gerek kalmadan şunları söylemeye gerek yok: “Ah, ve gerçekten ne korkunç bir şey! Burada itaat etmeyeceksin, kesinlikle çıkacak ve seni bacağından ısıracaksın! " Bebeğim inan Ve korku zaman zaman artacaktır.
etkileri
Ebeveynler çocuğun karanlık korkusunu görmezden gelir ve zaman içinde harekete geçmezlerse, normal çocukluk korkusu gerçek bir patoloji olabilir. Oluşturulan niktofobiya, hala çeşitli korkuların bütün bir arapsaçı olmasını gerektirir. Bu, bir çocukta sinir ve zihinsel bozukluklara, yaşam boyunca panik ataklara neden olabilir.
Ayrıca, bir kişinin bilinçaltında derinlere gizlenmiş çocukların korkuları, nahoş ve sağlıksız komplekslerin bir kütlesi ile büyüyecek. Belki de çocuk hasta bir insan olmayacak, fakat özgüveninin düşük olması, değişim korkusu ve sorumluluk garantisi altındadır.
Korkunun yaş evreleri
2 yıl
Karanlık çocukların korkusu, bir kural olarak, hayal gücü zaten yeterince gelişmiş ve negatif olanlar da dahil olmak üzere bütünsel imgeler yaratabildiğinde, 2 yaşında başlar. Ancak bu yaştaki çocuklar ebeveynlerini endişeleri hakkında net ve ayrıntılı bir şekilde bilgilendirememektedir. Bu nedenle, gece uyanabilir, sinir krizi geçirebilir, inatla beşiklerinde uyuya kalmayı reddedebilir ve sürekli ebeveynleriyle yatmayı isteyebilirler.
3 yıl
3 yaşında, kriz başladığında, ilk geçiş yaşıyla ilişkili olarak, çevredeki dünyanın çocuk için sınırları ayrılıyor. Artık dairenin dışında başka bir şey olduğunu biliyor: bir oyun alanı, bir park, bir anaokulu ... Tecrübe ve bilgi biriktikçe korkular büyüyor. Çocuk onlar hakkında konuşabilir, isteğiniz üzerine onları çizebilir. Bunu korku nedenini ortadan kaldırmak için kullanın.
4-7 yıl
4 yaşında hemen hemen bütün çocuklar inanılmaz şekilde etkilenebilir. Değer yargılarına sahipler, olayları, diyalogları, iyi yüzleri hatırlıyorlar. Şiddetli bir fantaziyle birleştiğinde, bütün bunlar karanlıktan korkmaya neden olabilir.
5 yıl içinde Çocuk akranlarıyla aktif bir şekilde iletişim kurar ve anaokulunda birisinin anlattığı ya da televizyonda gördüğü korkutucu bir hikaye, gece korkularının nedeni olabilir. Çocuk henüz kurgu gerçeği ayırt edemiyor ve beyni derhal korkutucu bir görüntü çizecek. Beş yaşındaki çocuklarla korkuları tartışmak, kendiniz hakkında konuşmak ve çocuğa mantıklı düşünmeyi öğretmek önemlidir.
6 yaşında Çocuk, odasının karanlığında, en sevdiği kitapların ve karikatürlerin karakterlerini “görebilir”. Her zaman olumlu ve kibar olmayan fantastik kahramanlar, şansın olduğu gibi geceye daha yakın olacak. Ve burada uyuya kalmazsan!
Ayrıca, ilişkisel düşünme bu yaşta gelişir. Böylece, sıradan bir çekmece sandığı kötü bir canavar haline gelebilir ve asılı bir ceket (benim durumumda olduğu gibi) mistik bir yaratıktır. Çocuğa odada kimsenin olmadığını göstermek önemlidir.
7 yaşındayken, karanlık korkusu, bir çocuğun okula başlarken yaşadığı stresin bir sonucu olabilir. İkna yardımcı olmazsa, birinci sınıf öğrencisi odasında bir düzenleme yapın. Tüm korkutucu nesnelerin dağıtım yerlerini değiştirmelerine izin verin.
8-10 yıl
8 yaşındayken, karanlık korkusu genellikle azalır. Ancak, çocuk hala korkuyorsa, “yakında her şeyin kendiliğinden geçeceğini” düşünerek sorunlarını görmezden gelmemelisiniz.
9 yaşındayken, 10 yaşındayken de karanlik korkusu sıkça meydana gelmez. Ve genellikle ruhun hızla büyüyen çocuğunun değişmesi gerçeğinden kaynaklanmaktadır.Bu normal bir süreçtir, sadece herkes kendi şekilde yaşar. Eğer karanlık korkusu doğada panik değilse, endişelenmenize gerek yok. Bir psikolog yardımıyla, ebeveynler rahatsız edici durumlarla kolayca başa çıkabilirler.
Uzmanlarla ne zaman iletişim kurulur?
- Çocuk zaten 10 yaşındaysa ve karanlık odadan çok korkarsa ve ışıksız uyumaktan korkarsa. Küçük okul çocukları gerçeğin nerede olduğunu ve masalların nerede olduğunu mükemmel bir şekilde ayırt eder. Bu nedenle, odasının karanlığında yaşayan fantastik yaratıklarla ilgili hikayeler, bir psikoloğa veya psikoterapiste gitmenin nedeni olmalıdır.
- Bir çocuktaki karanlık korkusu, yüksek gece öfke nöbetleri, bağırmalar ve hatta ölüm korkusuyla ilişkilendirilirse.
- Panik ataklarında karanlık korkusu ifade edilirse. Çocuk düzensiz nefes alır, bilincini kaybeder.
Klinik psikolog Veronika Stepanova, bir sonraki videoda çocukların korkularıyla ilgili çalışmaları anlatıyor.
Psikolog ipuçları
- Bir çocuktaki karanlık korkusu ancak bununla üstesinden gelinebilir. Bebeğin kendisi baş edemez.
- Doğru tanımlanmış sebep Korkular, bir çocuğun karanlıktan korkması için nasıl tereddüt edeceğini hızlıca söyler.
- Çocuk zaten bilinçli bir yaşta karanlıktan korkmuşsa (7-10 yaş arası), aile ilişkilerini gözden geçirmek ve çocuğun bir ekip içinde nasıl iletişim kurduğunu bulmak mantıklıdır. Belki de nedeni bir çatışma durumunda yatmaktadır.
- Çocuğunuza ek egzersiz yapın - Büyük miktarda enerji salınması gereken bölgeleri, daireleri yazın. Güç korkusu için sadece kalmayacak.
- Örneklerle korkuların üstesinden nasıl gelineceğini göstermek için.
- Bir çocuğu çizerek büyülemek için. Görüntüleri hayal gücünden kağıda aktarma yeteneği duyguları ortaya çıkarmanıza izin verir ve çizilen korku hikayesi korkutucu olmaktan çıkar. Özellikle anne bebeği eğlendirecek resme kendisinden bir şey eklerse.
- Karanlık grafik testinin korkusuna karşı mücadelede iyi yardımcı olur. Öğrenciler onunla başa çıkacaklar. Çocuğun endişeleri hakkında yazmasına izin verin. Yanında “mini deneme” yaz ve “korkutucu” kelimelerin sadece kelimeler olduğunu açıkla. Oğluna veya kızına nasıl yazıldığına dikkat et.
- Oyunun korkusuna karşı mücadelede kullanın. Örneğin, saklambaç olarak. Sonuçta, karanlık yerlerde saklanmanız gerekir. Eğlenceli bir oyun sürecinde çocuğun korku hissetmek için zamanı olmayacak.
Çocuğunuzu bir psikoloğa danışması için not alın, eğer korku tüm makul sınırların ötesine geçerse, yardım çağrısını görmezden gelin, çocuğunuzun size olan güvenini kaybetmemesi için yabancılarla konuşmayın. Karanlık korkusunun çok ciddi sorunların tezahürü olduğu durumlar vardır. Uzman onları anlamanıza ve çocuğa nasıl yardım edeceğinizi anlamanıza yardımcı olacaktır.
Psikologların tavsiyelerini verdiği aşağıdaki videoları izleyin.