Tekstil tamamlama teknikleri için ilk mikrodalga yazılım kavramı 1970’li yıllarda ortaya çıkmış, selüloz kumaş ise uzun Dayanıklı Basın (DP) terbiye bayileri ile muamele edilmiş ve mikrodalga fırında pişirilmiştir (Englert & Berriman 1974). Şimdiye kadar, tekstil terbiye için mikrodalga ışıması, karışık boyutlandırma, ovma ve ağartma işlemleri, boyama (Nando & Patel 2002), baskı (Neral ve diğerleri, 2007) ve kurutma teknikleri için de (anonim 1996) kullanılmıştır. Yün tekstilinden böceklerin eradikasyonu için (Regan 1982).
Örneğin, genellikle plazma muamelesi, enzimler, Nano kaplama vb. Ile yapılan pamuk ve suni ipek kumaşların yüzey modifikasyonu, fakat son zamanlarda mikrodalga teknolojisi de bu modifikasyonu yapmak için kullanılmaya başlanmıştır. Nagaraj, bu mikrodalga radyasyon yöntemiyle araştırma çalışmalarının yün ve polyesterde yapıldığını belirtti. İşlemden sonra, bu dokular, örneğin, renk kapasitesi, yorulma, gölgeleme haslığı, yıkama hızı, renklendirmenin gölgeleme verimi, fiksasyon, kırılma gerilmesi, yönlendirme açısı gibi özelliklerin gelişimini göstermektedir. Bu mikrodalga radyasyonu, aynı şekilde, hazırlama e-kontrolünün bir parçası olarak kullanılmaktadır. Bu mikrodalga radyasyonu, tutarlı bileşik tamamlama prosedürü ile çelişen, parasal ve eko samimi bir süreçtir. Çok çeşitli kumaşlar için bu prosedürü uygulamak için araştırma çalışmalarının yığınları önceden. [1]
Tekstil terbiyeciliği, tekstil endüstrisinin bir başka önemli kollarından biridir ve mikrodalga teknolojisi de bu alanda çok faydalıdır. MW radyasyonu ile ilgili araştırmalar, bitirme süreçlerinin bir parçası olarak kullanılan geleneksel ısınma kaynaklarının iddia edildiği zamanın kısaltılmasını amaçlamıştır. Bu, zaman ve enerji kaybının ardındaki amacı teşkil edebilir. Bağlantılı tekniğin uzunluğunun kısalması ve aynı zamanda madde kalitesinin güvence altına alınması ve uygulanan stratejinin etkililiğinin mikrodalga ile yapılan tekdüze ısıtmanın iyiliği ile genişlediği sonucuna varılmıştır.
Bükülebilir maddelerin mikrodalga işlemesi için üç çeşit cihaz vardır. Öncelikle rezonant boşluklu alan prensibine dayanan cihaz, süreksizlik prensibi ile kullanılabilir. Sonuç olarak, küçük miktarlarda kumaş maddesinin laboratuar araştırması için uygundur. Araştırmanın birincil kısmı bu tür bir araç üzerinde gerçekleştirildi. Tamamen açık rezonatör ve dalga kılavuzu aplikatör prensibine dayanan cihazlar, sürekli bir ilke ile uyumludur ve hala incelenmektedir. Mikrodalga kumaşın tamamlanması için bu araçlar, yaygın olarak laboratuar ekipmanıdır. Baskın problemleri, bükümlü kumaşlar için boşluklar yoluyla mikro dalgaların çevreye yayılmasının azalmasıdır. Kumaş ticari ambalajlarda kullanılan elektromanyetik dalgaların kullanıldığı tek cihaz radyo frekanslı kurutuculardır. [2]
Sonuç olarak, mikro dalga enerjisi kullanımı tekstil endüstrisinde artmaktadır. Geleneksel yöntemlere göre daha verimlidir. Zaman ve maliyet tasarrufu sağlar. Üniversiteler tarafından gerekli çalışmalar yapılırsa, bu sistem daha da geliştirilebilir ve tekstil gibi daha birçok alanda kullanılabilir.
REFERANSLAR
[1] http://www.fibre2fashion.com/industry-article/6299/effect-of-microwave-radiation-on-cotton-rayon-fabrics
[2] http://cdn.intechopen.com/pdfs/12252/InTech-The_microwaves_solution_for_improving_woven_fabric.pdf