"Yollar benim umudumdur,
Yolları kapatmayın.
Yağmayın yollarıma
Durun kar taneleri..."
Evet, yolları kapatmayın diye haykırdıkca, ağıtlar yaktikca karşı koyuyordu kar taneleri isyan edercesine... Oysa ki kapatmıştı yolları, o da düşmek istemiyordu ya yeryüzüne, ama sıkılmışti belki de dolaşmaktan, karanlıklari aydınlatmak istiyordu , bilemezdi ya aydınlıklari kararttigini, umutları korelttigini, yürekleri burktugunu ve imkansızliklara yol açtığıni...