Birisi, pek çok açıdan umut vaad eden Sea Launch cosmodrome'un vaktinden önce geldiği izlenimini edinir. Kuruluşundan bu yana, kendisine her yönden ve bazen tamamen haksız yere çeşitli suçlamalar yağdırıyor. Bununla birlikte, Deniz Lansmanının detractorlarına asıl kraliyet armağanı, Şubat ayında Amerikan uydu Intelsat-1'in 2013'inde 27'in başlatılmamasıydı.
Fırtınalı tartışma sırasında, başarısız başlamanın nedenleri tartışılırken, bilgi alanına birçok yanlışlık ve güvenilmez bilgi verildi. Her şeyi sırayla sıralayalım. Her türlü beyanı ve görüşü görünüm sırasına göre gruplandırıyoruz.
1 №. Yüzen kozmodromun daha önceki başarısızlıkları hakkında açıklandı. Özellikle versiyonun, Ocak 31’te yapılan Seans 2007’te meydana gelen Zenit kazasında, geminin yakınında patladığını ve ciddi bir hasara yol açtığını belirtti.
Aslında, başlangıçtaki fırlatma aracı (PH) yalnızca yirmi santimetre yükseldi ve başlangıç cihazından çıkmadı. Sonra yavaşça aşağı inip yolunda bir gaz saptırıcı taşıyordu. Fırlatma aracı, fırlatma platformunun hemen altında okyanusun yüzeyinde patladı. Aynı zamanda, “Deniz Lansmanı” önemli bir zarar görmedi (gaz saptırıcısının kaybını, oksijen drenaj direğindeki hasarı ve eğer söyleyebiliyorsa küçük, erimiş lambalar ve dumanlı teçhizat gibi önemsemeler) sayılmaz. Bu tür bir kaza için, kayıpların, asgari düzeyde, ortadan kaldırmanın ucuz ve iyileşme süresinde olduğu söylenmelidir. Zenit fırlatma aracının Ekim ayında Baikonur 4'teki benzer bir çöküşü, 1990 sayaçlarında patlak veren ve aynı zamanda yeni inşa edilen fırlatma tesisinin gaz kanalına dikey olarak düşen, sitenin devam eden işletimi ile uyumsuzluğa ciddi zararlar vermesine neden oldu.
Burada, Odyssey fırlatma platformu, kendi gücüyle ana limana geri döndü, böylece fırlatma roket motorlarının fırlatma rampasından kalkması başlangıcındaki taşıyıcı roket motorlarının arızalanması nedeniyle, fırlatma sırasında en ciddi kazalara karşı güvenilirliği ve direnci teyit edildi.
2 №. Yukarıda belirtilen kazanın ardından Boeing şirketinin Deniz Lansmanı'ndan vazgeçtiği ve iki yıl boyunca durduğunu, ardından Rus özel şirketi RSC Energia'nın satın aldığı ve kendi parası ile tamir ettiği açıklandı. program.
Ancak, gerçekte, durum böyle değildi. Şubat ayının ortalarında Odyssey 2007 platformu limana geri döndü. Mart ayında tüm ekipmanı ve platformun kendisini denetleyen Sea Launch Company (Sea Launch), yaklaşmakta olan maliyetleri değerlendirerek, Mayıs ayında tamir ve restorasyon çalışmalarına başladı ve yeni bir gaz yansıtıcı imalatını emretti. Olaydan sadece yedi ay sonra (yılın 31 Ağustos 2007'i) olaydan sonra, tamir edilen Odyssey yeni lansmanlara hazırdı. Zaten 15 Ocak 2008-th (kazadan tam olarak bir yıl sonra), Thuraya-D3'in ilk başarılı lansmanı yapıldı. Bunu beş başarılı lansman izledi (beşi - 20 Nisan 2009'i). Yani, sadece bir yıl içinde altı lansman yapıldı. Ve daha sonra, 2009'te, Sea Launch şirketi, Boeing ve Kvarner'ın desteği olmadan mevcut faaliyetleri finanse etmek için işletme sermayesi bulamamış, ABD Kodunun 11 makalesinin koruması altında yeniden yapılanma prosedürüne başladı. Rus endüstrisi aslında 2007 kazasından herhangi bir zarar görmedi. Aksine, iki yüz tondan daha ağır olan yeni bir gaz saptırıcı üretimi için birkaç milyon dolarlık sipariş aldım. Sigorta şirketleri kazanın yol açtığı zararı “Lonchu Denizini” telafi ettiler.
3 №. Bazı uzmanlara göre, Boeing şirketi Deniz Lansmanı projesine bir milyar dolardan fazla yatırım yaptı. Rus uzay endüstrisinin liderlerinden birine göre, bu para için her şey yapılabilir.
Ancak, uzmanlara göre, her şey çok basit değil. İlk aşamada, Boeing (ABD), RSC Energia (Rusya), Kvarner (Norveç), Yuzhnoye Tasarım Bürosu (Ukrayna), kütle yakınındaki yörüngelere fırlatılmak üzere tasarlanan Deniz Lansmanı projesine yatırım yaptı. Sermayeyi paylaşmaya katkı olarak altı tona, 100 milyon dolara kadar - bu büyüklükteki bir proje için çok küçük bir miktar. Ancak aynı zamanda, girişimde ve Boeing ve Kvarner güvencesi altında yaklaşık bir milyar dolarlık ödünç fon (bir yıl için 1997 fiyatlarına altı milyar ruble), fırlatma platformunun onarımı, tadilatı, tadilatı ve tadilatı, tadilatı ve tadilatı, tadilatı ve tadilatı için projeye çekildi , Long Beach'teki ana limanda altyapı tesislerinin inşası, Zenit LV, üst aşama ve diğerlerinin değiştirilmesi. Çok mu yoksa çok mu? Örneğin: Bazı tahminlere göre, Vostochny cosmodrome'un yapımı devletimize 600 milyar ruble'den daha pahalıya mal olacak.
4 №. Tekrar tekrar ve çeşitli standlardan, “Deniz Lansmanı” nın, taşınması uygun olmayan, sapı olmayan eski bir valizle aynı olduğu ve atmak üzücü olduğu ifade edildi.
Uygulamada, bir dizi uzmana göre, Deniz Lansmanı, Roscosmos tarafından Rus fırlatma aracı geliştirme stratejisinin oluşumu sürecinin çok uzun bir süresine (90-lar'ın başından itibaren) rehin kalmıştır.
Aynı zamanda, RSC Energia, yeniden kullanılabilir uzay sistemi Energia-Buran projesi kapsamında elde edilen teknolojileri kullanarak (en çok RN projesinin ilkinden biri olarak) gerekli kaynakların minimum kaynaklarla üretilmesi için gereken sürenin azaltılması olasılığını sürekli olarak gösteren bir geliştirme yönü önerdi. Enerji ")," Deniz Lansmanı "projesinde desteklenmiş ve geliştirilmiştir.
Bir veya başka bir kurum tarafından başlatılan projelerin başarı / başarısızlık örnekleri vardır. Sadece bir tane veriyoruz.
SSCB'nin çöküşünden sonra, 90'lerin başında Zenit tekrarlanacaktı, çünkü Plesetsk kozmodromunda fırlatma kompleksi neredeyse hazırdı ve üretim tesisi Ukrayna'da kaldı. Savunma Bakanlığı bir yarışma ilan etti. Üç şirket katıldı: MV Khrunichev'in adını taşıyan GKNPTS, S.P. Korolev'in adını alan RSC Energia ve V.P. Makeyev'in adını alan SRC. İlk şirket, Zenit taşıyıcısının hazır, onaylanmış bir taslağını kılavuz olarak seçti. Diğer ikisi, yapabilecekleri umut verici medya projeleri önerdi. Bu planlar "Zenith" konseptinden önemli ölçüde farklıydı ve neredeyse hazır bir lansman kompleksi için radikal bir yeniden işleme talep etti.
Elbette, proje asgari değişiklikler vaat eden bir projeye - GKNPT'lere gitti. Ancak askeri müşteriler seçtikleri için cezalandırıldılar, çünkü hala taşıyıcı veya kompleks yok. İlk önce, ümit vaat eden taşıyıcıya "Yenisey" adı verildi. SCRPC onunla dört yıl geçirdi (1992'tan 1995'a), ancak istenen sonuç elde edilemedi. Bir şekilde yüzünü kaybetmeden durumdan çıkmak için Angara projesi önerildi. Ancak bu taşıyıcı henüz gerçekleşmedi. Böylece, Angarsk destanı 1995'ten uzanıyor (ancak on sekiz yıl). Böyle bir RN yaratma periyodunu Sergey Korolev'e çağırın, mezarında onsekiz defa teslim olurdu.
5 №. Tekrar tekrar ve tekrar, çeşitli tribünlerden, Zenit taşıyıcısının ve kompleksin bir bütün olarak düşük güvenilirliğine ilişkin veriler dile getirildi.
Bazı istatistikler veriyoruz.
Emektar ile başlayalım - taşıyıcı roket P-7 (şimdi "Soyuz"), 1957-th'den uçuyor. Onun yaşı 56 yıldır. Bu süre zarfında, 1825'in çökmeleriyle sona eren 88 başlattı. Yaşamın ilk yedi yılında, 56 25'in başlattığı PH'lerin başarısız olduğu kabul edilir. Ancak, bu kadar çok sayıda taşıyıcıyla bile, fırlatma maliyeti bugün çok yüksek - 70 roketinin maliyet fiyatından 25 milyon dolar.
Sonraki - Proton fırlatma aracı (ağır sınıf, yaşa göre yaşlı - 48 yıl). 1965-th'den "Proton", 383 kez uçtu. Bunlardan, 46 başlattı başarısız sayılır. Proton’un ilk altı yılında, 29’in düşüşle sonuçlandığı 10’in devirlerini yaptı. Müşteriler için bir PH'nın maliyeti 80 ile 100 milyon dolar arasında değişmektedir.
Ve nihayet, taşıyıcı "Zenith". Yaşı 28 yıldır. 1985 ile 81, Zenith'i başlattı. Bunlardan dokuzu başarısız olarak kabul edildi. Biyografilerinin ilk sekiz yılında, Zenith, 19 kez çıktı. Sadece üç lansman başarısız oldu. PH "Zenith" yaklaşık 80 milyon dolar değerinde.
80'lerin ortasında yarattığı “Zenith” ve onun adıyla anılan zemin kompleksi uzmanlar tarafından etkilendi. Hiç kimse, 14 ton taşıma kapasitesine sahip bir taşıyıcı için oldukça kısa bir sürede (sadece yedi yılda) bir robot kompleksi oluşturmanın mümkün olduğunu hayal bile edemezdi. Karmaşık Nisan 13 tarihinde 1985 kazandı. Sadece askeri uzmanlar tarafından işletildi.
Sadece iki buçuk saat içinde otomatik modda "Zenit", medya üzerinde neredeyse hiçbir manuel işlem yapılmadan kurulur, hazırlanır ve başlatılır. Tüm bağlantıların sayısı - akışkan, gaz, elektrik ve mekanik - optimize edilmiştir. Bu sınıfın bir taşıyıcısı için bunlar sadece dört sıvı, dört gaz, altı sıcaklık kontrol hattı ve 1820 için elektrik devreleri sağlayan dokuz Bütan konektörüdür. Tüm iletişim, taşıyıcı kaldırılmadan önce ikisi önceden sökülmüş ve kaldırma anında yalnızca bir tanesi sökülmüş olan sadece üç otomatik mekanik cihazda gruplandırılmıştır. Tek bir eylemin düğümleri eksik. Bu şu ana kadar herhangi bir yabancı medyada yok. 28 yıl geçti, taşıyıcı "Zenith" ile birlikte karmaşık kalır eşsiz kalır.
Şimdi “Zenit” yeni oluşturulan “Baiterek” yerine Kazakistan'ı vermek istiyor.
Çok sayıda uzmanın ifadesine göre, Deniz Fırlatma fırlatma tesisi teknik mükemmellikte eşit değildir. Kozmodrom alanı, baz limanındaki tüm teknik tesisler dahil, yaklaşık dokuz hektardır. Bunlardan fırlatma platformunun kendisi tüm 0,9 hektarı işgal ediyor. Kennedy Uzay Merkezi'nin (Cape Canaveral, ABD) lansman alanı temelinde, XXI. Yüzyılda Amerikan PH Falcon 11 (“9 Falcon”) için SpaceX tarafından yaratılan, yaklaşık 9 hektarlık bir alana sahip tek bir uzay merkezi bununla karşılaştırabilir.
"Deniz Lansmanı" uzmanlara göre, XXI. Yüzyılın uzay taşıma sistemlerinin bir tür prototipidir. Bu komplekste bir dizi yenilikçi çözüm uygulandı. Uzmanlar, bu kozmodromun kusursuzluğunun kompaktlığı, rasyonalizm ve ekonomik verimliliğinde yattığını (yılda planlanan başlatma sayısını uygularken) yattığını söylüyor. Deniz Lansmanı fırlatma sahası ve prototipi olarak görev yapan Zenit kompleksi tarafından işgal edilen bölgeleri karşılaştırmak yeterlidir. Deniz Lansmanı lehine iki büyüklük derecesi farklıdırlar. Aynı zamanda, kozmodromun güvenliği, denize giren gemilerde kullanılan makul teknik güvenlik standartlarının uygulanması nedeniyle zemin versiyonundan daha yüksek çıkmıştır.
Bu kozmodrom sayesinde, donanımın neresinde kurulu olursa olsun, ekipmanla çalışan kişinin eşit güvenliğini sağlamak için yenilikçi bir fikir doğdu. Ekipmanın kendisi, bulunduğu yer değil, uzay limanının güvenliğini sağlamada ana rolü oynamalıdır. Kişi nerede olursa olsun - yerde, gemide veya uçakta, bu ekipmanın yanında eşit derecede güvende hissetmelidir. Bu ilkenin uygulanması, tasarımcıların, eşit güvenlik ilkesine dayanarak, 2007'ta NARO kozmodromunda (Kore Cumhuriyeti) bir fırlatma tesisi kurmalarına izin verdi. Bu nedenle, dünyanın en kompakt yer tabanlı kozmodromu ve Kore devlet bütçesinin en ucuzu haline geldi.
Ancak Rusya'da, 2008'teki bu fikir, Vostochny cosmodrome'da (daha sonra terkedilmiş Rus-M taşıyıcısı için) kompakt bir kompleks oluşturmaya çalışırken, eski düzenlemeler ve teknik belgeler (çoğunlukla inşaat) bataklığında kaldı. Uzay endüstrisinin liderlerinin hiçbiri bu girişimleri desteklememiştir.
Operasyonel bakış açısına göre, Sea Launch, Zenit fırlatma aracının başlatılması için hazırlık aşamasında olan tüm operasyonların ve işlemlerin tam robotizasyonu ve otomasyonu sayesinde elde edilen servis personeli için dostane bir komplekstir. Bu kozmodromun denizde çalışması için müşteriler, denizciler, aparatlar, roket mühendisleri ve arazi mühendisleri dahil olmak üzere sadece yaklaşık üç yüz kişiye ihtiyaç duyulmaktadır. Baikonur'da, herhangi bir PH lansmanı (Soyuz veya Proton olsun) birçok kez daha fazla bakım personeli gerektirir. Yabancı uzmanlar için, servis personeli sayısındaki azalma, modern uzay merkezleri oluşturmak için ana kriterlerden biridir.
Deniz Lansmanı fırlatma sahası birçok bakımdan en uygunudur. Mevcut ya da ortaya çıkan evsel kozmodromların ya da komplekslerin hiçbiri ya ekonomik verimlilik ya da makul teknik yeterlilik açısından karşılaştırılamaz. Tüm 36 ayları kozmodromun tasarımı ve oluşturulması için harcandı. Yaratıcıları ile gurur duyabilecek olan bu sonuç, günümüzün "bilge adamları" için elde edilemez.
Ne yapmalı?
2012 sırasında, bir kerede, Rus uzay teknolojisinin yenilikleri olarak adlandırılan dört proje ortaya çıktı: 1 - yeniden kullanılabilir uzay roketi sistemi (MRKS), 2 - RN Ağır iş sınıfı Amur, 3 - oksijen-hidrojen bloğu (KVTK ) ve 4, iş deneyiminden en iyi şekilde faydalanmayı teklif ettiği ve Energia LV teknolojisi tarafından desteklendiğini öne süren, artan bir yüke sahip orta sınıfın Energia-KB LV'sı olan rekabet dışı orta sınıf. İlk üç fikir, Khrunichev Devlet Uzay Araştırma ve Üretim Merkezi'nin ürünüdür. Roskovosmos tarafından düzenlenen bir ihaleye göre, GKNPT'lerin onları rekabetçi bir temelde kazandıklarına inanılıyor.
Dördüncü fikir, RSC Energia'dan geliyor. Yörüngeye yerleştirilen yüklerin analizi, kurum tarafından sunulan fırlatma aracının lehine konuşsa da, Roskosmos, bugün en popüler taşıyıcının yaratılması için bir rekabet ilan etmek için acele etmiyor.
Örneğin, Phobos-Grunt gezegenler arası istasyon ton 13,5 ağırlığında, modern Spektr-R telsiz teleskobu 4,5 tonuna sahipti, Dragon taşıma gemisi yedi tonluk bir taşıma yüküne sahipti ve insanlı bir tanede yedi kişi ağırlığındaydı. .
Bağımsız analistlere göre, kargo ve astronotların yakın yörüngelere sürekli, ucuz ve güvenli bir şekilde teslim edilmesini sağlamak için yeni bir ulaşım alanı sistemi (insanlı ve kargo varyantlarında yeniden kullanılabilir bir uzay aracının bir parçası olarak, orta sınıfın taşıyıcısı, orbitaller arası römorkör ve toprak kompleksinin bir parçası olarak) başlamakla başlamak gerekir.
Ve bu, küresel uzay roketi bina endüstrisinin gelişme eğilimleri tarafından teyit edilebilir olan, gelecekte de talep görecek olan orta, ağır ve süper ağır sınıfların kaldırılması için umut verici yüksek performanslı araçların yaratılması için teknolojilerin rasyonel gelişim yoludur.
Bugün hiç kimsenin yakalayıp geçmesine gerek yok. Sadece yolunu seçmek zorundasın.
Sertifika
Yeniden organize edilen Sea Launch Şirketi (Sea Launch) yeniden yapılanmadan önce 14 görevlerinde ilerleme kaydeden müşterilere taahhütlerde bulundu. Şu anda bu siparişler işleniyor. Mevcut sözleşmeler kapsamında ve ayrıca yeni müşterilerle birlikte denize indirmek için uzay aracı atama konusunda müşterilerle yoğun görüşmeler sürdürülmektedir. Gündem, yeni pazarın gereklerini yerine getirmek için kompleksin modernizasyonunu, coğrafi transfer yörüngesine yedi veya daha fazla tonu yerleştirirken taşıma kapasitesinde bir artış (mevcut enlemerler tarafından Rus enlemlerinden başlatılması mümkün olmayan bir gösterge) içeriyor.
“Deniz Lansmanı” projesi - ana tarihler
1993 yıl
Nisan-Temmuz - Boeing ve Kvarner şirketlerini deniz tabanlı roket ve uzay kompleksi üzerinde çalışmaya davet eden NPO Energia'da (bugün RSC Energia) proje geliştirme ve geliştirme projeleri.
Kasım - NPO Energia (Rusya), Boeing (ABD), Kvarner (Norveç) arasında deniz merkezli bir roket ve uzay kompleksinin ortak oluşturulmasıyla ilgili bir anlaşma imzalandı.
1995 yıl
Mayıs - RSC Energia, Yuzhnoye, Boeing ve Kvarner firmaları Seattle'da (ABD) Sea Launch Company (Sea Launch) anlaşmasını imzaladılar.
Aralık - Uzay aracının lansmanına ilişkin olarak Hughes şirketi ile ilk sözleşme imzalandı.
1996 yıl
Ocak - bileşenler için tasarım dokümantasyonunun geliştirilmesi: bir montaj komutanlığı gemisi (Kvarner-Govan tersanesi, Glasgow, İngiltere), Odyssey fırlatma platformu (Kvarner-Rosenberg tersanesi, Stavanger, Norveç) ve roket segmenti için ekipmanlar.
Ağustos - Long Beach'teki ana limanın inşaatının başlangıcı (California, ABD).
Aralık - montaj komutanlığı gemisi kuruldu.
1997 yıl
Mayıs - Roket ekipmanlarının montajı için fırlatma platformu Vyborg Tersanesi'ne geldi.
Temmuz - Rusya Federasyonu Hükümeti Kararı “Rusya Federasyonu tarafından uluslararası federasyonun deniz temelli bir roket ve uzay kompleksi oluşturulması için“ Deniz Lansmanı ”teminatına ilişkin hükmünün imzalanmasıyla imzalandı.
Aralık - füze segmenti ekipmanlarının montajı için Kanonersky tersanesinde St. Petersburg'a bir montaj komuta gemisi geldi.
1998 yıl
Nisan - Sea Launch, Zenit-2SL taşıyıcısının ilk uçuş kitini ve Yuzhmashzavod PO (Dnepropetrovsk, Ukrayna) ve RSC Energia (Korolev, Rusya) fabrikalarında DM-SL üst kademesinin ilk uçuş kitini kabul etti.
Mayıs - St. Petersburg limanında montaj komutanlığının karmaşık testlerinin yapılması ve iki uçuş takımı Zenit-2SL taşıyıcısı ve DM-SL üst kademesinin yüklenmesi.
Haziran - Vyborg'daki fırlatma platformunda ve St. Petersburg'daki montaj ve komuta gemisinde ekipman kurulum ve testlerinin tamamlanması.
21 Haziran - fırlatma platformu Vyborg Tersanesi'nden ayrıldı ve California'ya (ABD) doğru yola çıktı.
1999 yıl
Ocak - Kaliforniya sahili yakınındaki Sea Launch Cosmodrome'nun karmaşık testlerinin yapılması.
27 Mart - kayan bir uzay limanından yapılan bir gösteri uydusunun ilk lansmanı.