varlığından bugün haberdar olup izlediğim '79 yapımı, sansüre takılmış çarpıcı film. filmde almanya'da işçi olan, etliye sütlüye karışmayıp, sadece kazanacağı markları düşünen cafer'in (bkz: savaş yurttaş
) eşi hacer'in (bkz: betül aşçıoğlu
) fabrikada çalışmaya başlayıp bilinçlenmesini ve cafer ile yaşadığı çatışmaları anlatır. söz konusu hacer isimli karakter derneklere, siyasal toplantılara giderek bilinçlenmesine bilinçlenir ama bu arada da çocuklarını ihmal eder. yeni doğan bebeği emrah'ı kreşe veremediğinden küçük kızı zeynep, kardeşi emrah'a bakmakla görevlendirilir. almanya'da da okula devam zorunluluğu olduğundan güya çocukları memlekete gönderdikleri yalanını uydurup iki küçük çocuğu eve hapsederler. evin büyük oğlu 10 yaşlarındaki kerem ise yeni yerleştikleri ülke ile uyum problemi yaşamaya, okuldan kaçmaya, hırsızlık yapmaya, sigara içmeye başlar.
filme getireceğim tek eleştiri; bu kadar bilinçlenen bir kadın, çocuklarının sorunlarını nasıl olur da göremez? onların sorunlarını çözecek hiçbir pratik geliştiremez mi? almanya'daki çalışma şartları ağırdır ağır olmasına ama onlarla ilgilenecek hiç mi vakit bulamaz?