"Arkadaş ana baba" olmak, çocuğu kendisiyle aynı yaşta bir arkadaşı gibi eşit saymaktır, yani onu yetişkin olarak görmektir, yani size kendisini denk görmektir. Bu da çocuğun psikolojik gelişme dönemlerini bilmemek, tanımamak anlamına gelir.
Çocuğunuzun kendi kimliğini rahatça bulabileceği, güvenebileceği, dayanabileceği, ana baba statüsünü sürekli koruyan, yetişkin,ciddi ve aklı başında bir ana babaya ihtiyacı vardır.
İlerideki zorlukları önlemek için, çocuğunuzun bütün isteklerini kabul etmek, onu herşeyi yapabileceğini sandığı aldatıcı dünyasına iyice yerleştirmek anlamına gelir.
"Yasaklamak yasaktır" kuralı çocuğun gerçeği görmesine engel olur ve onu engellemelere ve yasaklara karşı dayanamaz hale getirir. Küçüklüğünde ana baba otoritesini alamamış çocuk, ergenlik çağında, bu otoriteyi bulmak için elinden geldiği her biçimde (hatta kimi zaman yasadışı hareketlerle ve antisosyal davranışlar) çevresindeki, ana baba hariç bütün insanlarla (öğretmenden polise ve sonunda hakime kadar) ilişkiye ve arayışa geçer.
Büyümek, ileride daha iyi şeyler yapabilmek için geçici olarak bazı şeylerden vazgeçmek demektir...