Orjinal adı ile Vita Nuova, klasik Avrupa edebiyatının temel metinleri arasında yer alıyor. Beatrice’in ölümünden sonra Dante, onun aşkı için yazdığı şiirleri bir kitapta topladı. Şiirlerin başına da onların nasıl doğduğunu, esinlendiği olayları açıklayan bir düz yazı kısmı ekledi. Bu kitap Dolce Stil Nuovo etkilerinin en çok olduğu kitabı olarak tanımlanıyor. Ve bu eser şiir ve düzyazı karışımı bir çeşit romandır. Daha çok şiir içeren bu eseri Guido Cavalcanti’ye ithaf etmiştir. Dante, Beatrice olan aşkını onunla ilk karşılaştığı andan başlayarak dile getirir. Anlatı, onun ölümünden sonraki yılları da kapsıyor. Bu yapıtta amaç, Stil Nuovo’daki meleksi kadını canlandıran Beatrice’yi yüceltmektir.
Dante, gerçek sevgilisinin kim olduğunu belli olmaması için başka bir kadına aşıkmış izlenimi verir. Fakat bunu duyan Beatrice, Dante ile konuşmamaya başlar. Bunun üzerine Dante, Beatrice’nin övgüsünden ibaret olacak şiirler yazmaya başlar. Dante bir gün Beatrice’nin öleceği yolunda bir önsezi edinir ve nitekim 1290 yılında gerçekten ölür. Bunun üzerine Dante,ölmek arzusu dile getiren şiirler yazmaya başlar. Aşk anlatısı, tanrıya şükran duygusu ile sona erer. Böylece Yeni Hayat’ın sonu Komedya’nın geleceğini haber verir bizlere.
Komedya’nın aksine Yeni Hayat’ta her şeyde belirsizlik söz konusudur.Beatrice’nin fiziksel yapısı hakkında herhangi bir bilgiye rastlamak olanaksızdır. Ve Beatrice’nin ölümü sıradan bir kadından çok,göklere yaraşır bir melek, mucize göstermek için gökten yere inmiş bir yaratık gibidir. Anlatımdaki belirsizlikler birçok insanı Beatrice’nin gerçekten yaşamış bir kadın değil, bir alegori olduğunu düşünmüştür. Ancak ben buna inanmak pek istemiyorum.
Yeni Hayat sanat açısından ise bizlere Guido Guinizelli ve Guido Cavalcanti’yi hatırlatmakta.
Dante, Beatrice’nin onun duygu ve düşüncelerini ideal mükemmelliğe ulaştıracak bir kılavuz olması gerektiğine inanıyordu. Belki de bu yüzden Komedya’da cennetteki kılavuzu idi.