Okyanuslarda bulunan ve organizmaları enfekte edebilen binlerce RNA virüsü keşfeldildi.
Bilim insanlarına göre, son zamanlarda dünya okyanuslarında gizlenen ve yeni keşfedilen binlerce gizemli virüs, kısmen enfekte oldukları konakçıları "yeniden programlayarak" ekosistemler üzerinde büyük bir etki yaratabilir.
Science dergisinde yayınlanan yeni araştırma RNA içeren virüslere odaklanıyor. RNA virüslerinin örnekleri insan hastalıklarında sıklıkla karşımıza çıkar. Örneğin, koronavirüsler ve influenza virüslerinin her ikisi de RNA tabanlı.
Bununla birlikte, okyanustaki RNA virüsleri söz konusu olduğunda, bilim insanları yalnızca bulunabilecek çeşitliliği ve bulaşabilecekleri konakçıların aralığını araştırıyorlar.
Araştırıcılar "okyanustaki çoğu RNA virüsünün mikrobiyal ökaryotları, yani mantarları ve protistleri ve daha az ölçüde omurgasızları enfekte ettiğinden kesinlikle eminiz" diyor.
35.000 su örneği analiz edildi
Bu konaklar - yani yosun ve amipleri içeren mantarlar ve protistler - karbondioksiti atmosferden çeker ve bu nedenle okyanusta ne kadar karbon depolandığını etkilerler. Dolayısıyla RNA virüsleri büyük olasılıkla karbonun okyanusta nasıl dağıldığınıı etkiliyor.
Bu yılın başlarında, dünya okyanuslarında önceden tanımlanamayan 5500'den fazla RNA virüsü bulundu.
Science dergisinde yayınlanan bu çalışma için ekip, iklim değişikliğinin okyanuslar üzerindeki etkisini inceleyen devam eden küresel bir çalışma olan Tara Oceans Konsorsiyumu tarafından beş okyanustaki 121 yerden toplanan 35.000 su örneği analiz edildi.
Bu su örnekleri, akıntıda sürüklenen ve genellikle RNA virüsleri için konak görevi gören küçük organizmalar olan planktonlarla dolu. Bu planktonlardaki virüsleri tespit etmek için araştırmacılar, RdRp geni olarak adlandırılan belirli bir genetik kod parçacığını bulmak için planktonların hücrelerindeki tüm RNA'yı elediler.
Sonuç olarak, ekip planktonda saklanmış o kadar çok RNA virüsü buldu ki, hepsini sınıflandırmak için RNA virüsü taksonomisini iki kat arttırmayı önerdiler. Ekip, bu viral konakları belirlemek için çeşitli stratejiler kullandı; bilinen konakçılarla RNA virüslerinin genomlarını yeni bulunan virüslerinkiyle karşılaştırdılar.