Francisco Franco’nun kalıntılarının Düşmüşler Vadisi’nin granit odalarından çıkarılmasından üç yıl sonra, diktatörlük rejiminin bir başka kalıntısı, anıtın nemli ve kemik yığınlarıyla dolu mağaralarının derinliklerinde uzun bir uykudan uyanıyor.
Neyse ki, söz konusu kalıntı uzun süredir ölü değil falangista daha ziyade çağdaş İspanya’daki maceraları üç grafik romanın sayfalarından küçük ekrana taşınan kurgusal bir Frankocu gizli ajan.
1950’lerde Franco rejiminin çıkarlarına hizmet etmek ve onları korumak için yaratılmış, genetik olarak tasarlanmış bir casus olan yeni TV dizisi ¡García!’nın isimsiz kahramanı, kendini tamamen farklı bir İspanya’da bulmak için kriyojenik kış uykusunda 60 yıl geçirdikten sonra uyanır. Geçmişin kesinlikleri ve kısıtlamaları çoktan gitti, yerini özgürleşmiş kadınlar, cep telefonları, travestiler ve açıkçası şaşırtıcı çeşitlilikte kahve seçeneklerinden oluşan yeni bir demokratik toplum aldı.
Onun folyosu – ve bu cesur yeni dünyaya rehberlik eden – modern yöntemleri önyargılarına ve tek renkli dünya görüşüne meydan okuyan Antonia adında genç bir gazeteci. İkilinin çağdaş İspanya’nın kurgulanmış ancak belirgin bir şekilde tanınabilir bir versiyonundaki maceraları, siyasi yolsuzluk ve hilekarlık, araba kovalamacaları ve García’nın eski hayatına siyah-beyaz geri dönüşleri içerirken, destan aynı zamanda Franco döneminin kalıcı mirasının yıkıcı bir keşfini de yapıyor. .
“Çizgi romanın öncülünü benimsemeye çalıştık, yani: İspanya’daki askeri diktatörlük sırasında gizli bir teşkilat için çalışan bir süper ajan, demokrasi olan bir İspanya’da uyanırsa ne olur? başka bir sürü problem – nasıl tepki verirdi?” HBO Max için diziyi yöneten Eugenio Mira diyor.
Indiana Jones ve James Bond filmlerinden oluşan bir diyetle büyüyen 45 yaşındaki yönetmen, hikayenin öncülünü 1990’larda gelen Austin Powers’tan ziyade Kaptan Amerika ile karşılaştırmayı tercih ediyor. Mira ayrıca anlatının teknik zorluklarından ve birçok aksiyon sahnesinden keyif alırken, en zor şeyin tutarlı bir ton elde etmek olduğunu söylüyor.
“Hiciv parodi noktalarına sahiptir, ancak temelde gülünç olan bir şeyi çok ciddiye alırsanız, sonunda olmak istemediğiniz bir yere gidersiniz” diyor. “Benim için kilit nokta, García’yı birdenbire kendi çağımıza giren farklı bir çağdan biri olarak görmemem. Benim için o, bugün o döneme özlem duyan sağcı insanlar için işlerin idealleştirilmiş hali.”
İlk ¡García! 2015 yılında yayınlanan çizgi roman, çizgi romanların ortaya çıkmasına neden olan ekonomik ve politik kargaşa yıllarından doğdu. öfkeliler işsizliğe, yozlaşmaya ve iletişimden uzak bir seçkinlere karşı öfkelenen hareket.
Romanları çizer Luis Bustos’la birlikte yaratan Santiago García, “Tüm bunlar García için ilginç bir bağlamdı” diyor. Ancak siyasetin son yedi yılda evrim geçirme şekli, işler daha da ilginç hale geldi.” İspanya Sosyalistlerin önderliğindeki bir koalisyon tarafından yönetilse de, yeniden dirilen aşırı sağ kongredeki üçüncü büyük partiyi oluşturuyor ve Madrid bölgesi slogan atan sağcı popülist bir başkan tarafından yönetiliyor.
Yazar, “Benim için gerçeklik hamur haline geldi” diyor. “Pulp klişeler, abartılar ve karikatürler aracılığıyla işliyor – ve bugün basında gördüğümüz şey bu. Bu açıdan García alaka düzeyini kaybetmedi – hatta daha alakalı hale geldi.”
Temel fikrin 1940’lar, 50’ler ve 60’ların İspanyol çizgi romanlarını dolduran türden bir “Maniheist” karakteri alıp onu modern dünyaya sokmak olduğunu söylüyor.
García, “İspanyol tarihinde çok somut bir dönemle, yani Frankoculukla ilişkilendirilen bir karakteriniz var” diyor. “Ve bu masum değil. Yani bunu yaptığınızda sadece çizgi romanlardan bahsetmiyorsunuz; örtük olarak tarih, siyaset ve tarihsel hafıza hakkında konuştuğunuz bir yere götürülüyorsunuz.
“O dönemin çizgi romanlarında konuşulmayan pek çok şeyi de beraberinde getiriyor. Bize söylenenler ile o zamanın gerçekleri hakkında şimdi bilmek istediklerimiz arasındaki çarpışmayla ilgili.”
Bustos’un belirttiği gibi, ¡García! çeşitli seviyelerde çalışır, hamur ve macerayı sosyal ve tarihsel gözlemlerle harmanlar. “[But] Burada ayrıca çok meta bir tema var” diyor sanatçı. “Diğer çizgi romanlar hakkında konuşmak için bir çizgi roman kullanıyorsunuz ve ABD çizgi romanlarından modern grafik romanlara ve Japon mangalarına kadar maceralar ve gerilimler söz konusu olduğunda farklı okulları nasıl karıştırıyorsunuz.”
Mira için kitap ve TV programı, korkakça nostaljiye ve mevcut “aşırı basitleştirilmiş ve karikatürize edilmiş” iklime karşı bir panzehirdir.
Yönetmen, “Bence mesaj, nostaljik partinin faşizm hakkında ne söylediğinin önemli olmadığı” diyor. “Demokrasi, tüm hataları, tüm tuzakları ve tüm hayal kırıklıklarıyla birlikte tek yoldur… García’da bunların hepsinin vücut bulmuş olması güzel bir şey: O en düşüncesiz kahraman olabilir, ancak tüm seri boyunca fark ediyor. bazı şeyler.”
García ve Bustos ayrıca, gerçek dünya on yıl önce bile hiciv dikişlerini zorlayacak günlük olayları ortaya çıkardığı için kitaplarının ne kadar kaçınılmaz bir şekilde zamanında olduğunun farkındalar.
Yazar, “İlk iki García kitabında yer alan saçma ve korkunç şeylerden herhangi biri gerçeklik tarafından geride bırakıldı” diyor. “Bugün onlara bakıyorum ve ‘Biraz yetersiz kaldık’ diye düşünüyorum. Daha ileri gitmeli ve daha fazla abartmalıydık.”