Kaybetme korkusu diye bişey var, insanı en değerli hissettiren duygulardan biri.
Saçlarının arasında gezsin parmaklarım, bir şiiri öper gibi.
Herkes bal diye sevilmez, duman dinleyenler bilir.'
"Sen benim tek doğrumsun, geri kalan her şey yalan yanlış."
"Ayrıca senle konuşurken uyuya kalmayı seviyorum. "
"Hayatım meçhule yol almış sanki.. "
"İçimden söküpte alamazlar ya"
"Artık her düştüğünde elinden tutacak biri var. "
"Sen Allahın bana bir lütfusun."
Okee
Ve bekIiyorsun, o tek şey geIsin, senin yaşamını sonsuz çoğaItsın diye.
Merak etmiyorum hiçbir sözüm yaralamaz onu.
Açan en güzel çiçektin oysa gönlümde.
Yaşamadan öldüm.
Papatya koparır kokmazsa unuturum.
Defalarca öldürdüm sen tekrar canlandın.
Ben sende tutuklu kaldım.
Hatırlamaz mı insan, bir zamanlar hatırlanmaya değer bir şey bile değildi.
Tv ekranı
At içine vurduğun duvarların günahı ne..
Kalpsiz.
Ağlama diyeni olmalı insanın.
Ve o umursamaz sandığınız kız, o adamın gülünce kısılan gözlerinin yanlarında belirdiği çizgilere kadar aşıktı.