Son metin + Simon Normandin Normandin itibaren Ayrshire, IA 50515, Birleşik Devletler
** İleride bazı hafif yağmalar var ** Bu romanın önünde, Alice Hoffman “Hiç kimse daha iyi yapmaz” diyor. Bu doğru değil. Birçok insan daha iyisini yapar. Mesela Alice Hoffman. Veya Robin McKinley. Veya Neil Gaiman. Altagracia "Grace" Quintero, dövmelerde ayak başparmağıyla kaplanmış, kendini tarif etmiş bir dişlidir ve insanlar karakterinin yerine mürekkebi için onu yargıladığında sinirlenir. Klasik ateşli rotları (yeniden inşa ettiği), rockabilly ve sörf gitarını ve Ford Motor Company'yi (ve ispat etmek için bacağını çalıştıran FoMoCo dövmesi olan kötü bir MoFo) seviyor. Bunların hiçbirini hatırlamanız önemli değil çünkü tekrar tekrar tekrar edecek. Ah, ama büyükbabasına "abuelo" olarak atıfta bulunmak yerine, Lint'in sınırlı ve basmakalıplarını gösterebilmesi için bunun neden önemli olduğu sorusunu soran Meksikalı-Amerikalı olduğunu hatırlamanız gerekecek. Meksika kültürü ve Amerikan Güneybatı yüzey bilgisi. Seyahat Kanalında özel bir şey izlemiş olmalı. Grace hayallerinin adamı ile tanıştı - John. Tabii, oldukça düz bir bağ ve herhangi bir mürekkebi yok, ancak vücut sanatında eksik olan, telafi etmekten daha fazlası. . . emin değilim. Birlikte kalabilmelerine neden olan "kalabalık odaya kilitlenmiş gözler" senaryolarından sadece bir tanesi. Ama işte Grace'in sorunu: Öldü. Yup, kovayı tekmeledi, papatyaları itdi, köpeği postalarını getirdi, bu ölümcül bobini karıştırdı. Her yıl sadece gerçek dünyaya iki geçiş yapmasına izin veriyor (Cadılar Bayramı ve Mayıs Gecesi) ve bunu bilmiyor muydun ?, bütün cesetleninceye kadar gerçek aşkıyla tanışmıyor. Ölüm bir orospu değil mi? Romanın geri kalanı, birlikte olmanın yollarını aramaya çalışan bu varlık-karşılığını sevenler hakkında. John, geçen ayların geçmesini beklerken, klasik sıcak çubuklar, rockabilly ve sörf gitarı ve FoMoCo gibi ilginç bir ilgi duyuyor. Grace beklerken, öbür dünyada bir araba yeniden inşa etmeye karar veriyor. Öbür dünya Grace kendini cennette ya da cehennemde bulmaz, ancak Grace'in içinde yaşadığı bölgede ölen insanların içinde öldükleri bina ile birlikte bir araf gibi görünüyor. Böylece manzara sürekli değişiyor, ama diğer her şey tıpkı hayat gibi. Ölü oyun kartları, yerel kütüphaneden kitap okumak, yerel plak dükkanında müzik dinlemek ve temel olarak iki "hapisten kurtulma" geçişini beklemek. Peki bu romanda benim sorunum neydi? Oh, çok fazla vardı. Zayıf karakterizasyonu; uzun, sıkıcı pasajlar (öbür dünya hiç bu kadar sıkıcı olmamıştı); sergilemeye kısayollar sunan konuşmalar; ve son 1 / 3'ün tamamen farklı bir romana ait olduğu gerçeği. Bazı arsa çizgileri tamamen düşürüldü (örneğin, John, Lint de, Lint'in tüm arsa üzerine menteşe ettiği bu ilişkiyi geliştirmek için çok zaman harcadıktan sonra, kitaptaki yolun sayfa bölümünden kayboldu). Bu, romanlar hakkındaki en iyi şeyin kapak sanatı olduğu konusunda şüpheye kapıldığım için ilk ve son Lint romanım olabilir. Bu önemsiz Külkedisi haberi gönderildi
Vay!!! Bu uzun, çok uzun zamandır okuduğum en iyi kitaplardan biri ve şimdi tüm zamanların en çok favorilerimden biri. Bölüm kurgusu, bölüm anısı olan harika bir hikaye. Bir Geyşanın gerçekte ne yaptığını yıllardır merak ettim. Bu kitap harikaydı ve sonunu görmek üzücü. Daha fazla ve daha fazlasını okuyabilirdim. Mükemmel, mükemmel!
Matt bana bu kitabı verdi (teşekkür ederim Matt) ve ne bekleyeceğimi bilemedim. Birinin bu kadar hayal gücü olduğuna inanamadım. Çok fazla medeniyet, çok fazla varlık. Birçoğu çok farklıydı ama gözlerinizi kapatabilir ve bu uygarlığın çalıştığını görebilirsiniz. Şaşırtıcı.
Colin bu kitabı bana tavsiye etti. Oldukça öngörülebilir olmasına rağmen çok memnun oldum. Güzel, tatlı bir hikaye.
İnsanlığı birbirine bağlayan paradigmalardaki ilginç psikolojik musings.
Translating...