Lamartine kimdir, Eduard Lalo edebi kişiliği, Eduard Lalo hayatı ve eserleri hakkında bilgi.
Ünlü bir Fransız şairi ve devlet adamıdır. Bir kişizadenin oğludur. Macon kasabasında doğdu. Annesi çok zeki, bilgili bir kadındı. Oğlunda sanat zevkinin uyanmasında büyük etkisi olmuştur.
Lamartine küçük yaşta Lyon’da bir okula gönderildi, orada iki yıl kaldıktan sonra, yatılı hayatın yalnızlığına dayanamadığı için kaçtı. Dört yıl da Belley kolejinde okuduktan sonra eve döndü, öğrenimine kendi başına devam etti.
Lamartine, 1811 ‘de İtalya’ya gitti. Napoli’ de, bir balıkçının kızıyla ahbap oldu. Kız, tütün işçisiydi. Lamartine onu, Graziella adı ile anarak, bu addaki eserinde ebedileştirdi, Napoleon’un Moskova bozgunundan sonra, imparatorluk düşünce, askerliğe heves ettiyse de bu meslek sonradan hoşuna gitmediği için bundan da vazgeçti. 1816 eylülünde sağlık bakımından bir süre kalmak üzere gittiği Aixles – Bains’de bir kadına tutuldu.
Ertesi yıl, Elvire diye andığı bu genç kadın ölünce Lamartine, duygularını belirten en güzel şiirlerini yazdı. Istırap, şairi olgunlaştırmıştı. Bu şiirlerin pek meşhur olan bir tanesi de Göl adındadır. İlk şiir kitabı 1820 martında basıldı. On gün sonra Lamartine, Napoli elçiliğine ataşe tayin edildi. O sırada, Cenevre’de, bir İngiliz kızı ile evlendi.
Lamartine Napoli’de bir yıl kaldı, üç yıl sonra Floransa elçiliği katipliğiyle gene İtalya’ya gönderildi. 1821’den 1825’e kadar Saint-Point’da bir şatoda yaşadı. Eserlerinin önemli bir kısmını burada yazdı. 1830 ihtilali, onu yeniden harekete geçirdi. 1831 seçimlerine girdiyse de kazanamadı. 1832’de Doğuya uzun bir geziye çıktı. Bir yaşındayken ölen oğlunu unutamıyordu.
Kızı Ju-lia ile karısını da bu geziye götürdü. Yunanistan’ı, Suriye’yi, Filistin’i gezdiler. Kızı Beyrut’ta öldü. Kendisi de hastalandı. Bulgaristan’da bir kasabada yattı. Sonra Fransa’ya döndü. Suriye’deyken, milletvekili seçildiğini öğrendi. Mecliste hiçbir partinin tarafını tutmamakla beraber, nutuklarıyla büyük bir başarı sağladı. Bu arada ölüm cezası aleyhinde, köleliğin kaldırılması lehinde, bulunmuş çocuklar, basın hürriyeti, Napoleon’un kemiklerinin Fransa’ya getirilmesi için söyledikleri çok derin yankılar yarattı.
1839 – 1842 arasında, güttüğü siyaset belir-üleşti. Liberal, insancı, barışçıydı. 1843’le kesin olarak muhalefete geçti. 1847’de yayınladığı Jirondenlerin Tarihi adlı eseri, siyasi temayülünü belirtir. 1848 ihtilalinde önemli rolü oldu. Geçici hükumete devlet bakanı olarak girdi. 1851 hükumet darbesi onun da siyasi hayatına son verdi.
Lamartine’in ihtiyarlığı hayli acı geçmiştir. Süse, şatafata düşkünlüğü, hesapsızlığı yüzünden beş milyon frank borca girmişti. Para kazanmak için tarih ve edebiyat konularında durmadan çalışıyordu.
Lamartine, Fransız romantik şairleri içinde en duygulu bir sanatçı olarak tanınmıştır. Fransız şiirinde gerçek lirizmin kurucusudur. Edebiyatın birçok ifade tarzlarını denemiştir. Şiirlerinin konularını, ana temalarını, daha çok, insanın kaderi karşısında vardığı düşünceler meydana getirir, insanın doğduğu çevrelerin ilki olan aile, sevgi ve tabiat Lamartine’i en çok düşündürmüş, içlendirmiş konulardır.
Ölüm, belki de anlattığı düşüncelerin en kuvvetlisidir. Çünkü Lamartine, kendi hayatında birçok ölüm vakalarıyla karşılaşmış, Graziellasını, küçücük oğlunu, kızını, karısını, annesini kaybetmişti. Şiirlerinin dili çok sade, son derece ahenkli, zaman zaman benzetmelerle süslüdür. Tarihe ait eserlerinde, gerçeklere tamamıyla bağlı kalmıştır.