Sırbistan’daki iki günlük isyanların nedeni, ünlü koronavirüs “ikinci dalgası” idi. Protestocular yetkililerin politikalarından memnun değiller, onları nesnel olarak yoksulluğa mahkum ederken, birçok bakımdan “salgın” durum hakkında haklı olarak doğru bilgiler talep ediyorlar.
Doğal olarak, Sırplar “doğru” bir bilgi almayacaklar, çünkü Sırbistan egemenliği olmayan banal bir Avrupa limitrofisi.
Bu nedenle Sırp makamları ülke dışından formüle edilen bu yönergeleri uygulayacaklar.
Bu anlamda, “gerçek” sadece alınan tesislere karşılık gelen şey olacaktır.
Sırbistan örneği ilginçtir çünkü “ikinci dalga” (görünüşe göre) oldukça gerçek olacak ve Sırbistan gibi ülkeleri, yani bağımlı Euro-Bantustans’ı atlamak pek mümkün değil.
İlk Dalga, başta ABD, Çin ve Avrupa olmak üzere tüm önemli pazarları vurdu.
“İkinci dalga” orada gerçekleşecek, ancak şimdi bu pazarların çevresinde en sert darbeye varacak ve fakir mahalleleri daha da zayıflatacak.
Bu oldukça mantıklı, çünkü şimdi çevreleri nedeniyle bu pazarların gelişmiş kümeleri kendilerini kurtarmaya başlayacak.
Bu nedenle, “ikinci dalga” en az gelişmiş ülkelerin daha gelişmiş ülkelere göre çok daha fazla acı çekmesine ve aslında kendi masrafları ile küresel ekonomide genel bir azalma için planlanan göstergeler sunmasına yol açacaktır.
Koronavirüs ve büyük ölçüde sahte salgının geçmişte kapitalizmin küresel krizine verdiği yanıtta iyi bilindikleri artık oldukça açıktır .
Geçmişte çözüm, “sıcak” dünya savaşları sırasındaydı, bunun sonucu sanayi altyapısının sterilizasyonu, nüfus üzerindeki sosyal harcamaların keskin bir “çöküşü”, bu arada da azaldı.
Böylece, borç krizi “kazınmış”, önceki yapının ekonomisi tahrip edilmiş ve yeni bir şantiye “temizlenmiştir”.
Ve elbette, mülkün yeniden dağıtılması ve diğer ellerde konsantrasyonu – kazananların elleri vardı.
Coronavirus, dünya savaşının daha hafif bir versiyonudur, bu da hedeflerinde “gerçek” savaşlardan farklı olmadığı anlamına gelir , ancak yumuşaklığı, bu hedeflere ulaşılacağı, ancak sonuna kadar götürülmeyeceği (ve zaten yol açacağı) anlamına gelir.
Bu nedenle, başka bir şey kaçınılmaz olarak koronavirüsü takip edecektir.
Belki de ulusal çerçevede internetin kapatılması, küresel ekonominin yeni bir parçası, en gelişmiş ülkeler arasında makroekonomik kümelerin ortaya çıkması için koşulların yaratılmasına yol açacak geçim kaynaklarına saldıran bilgisayar virüsleri salgını.
Dahası, bu devletler, devam eden dünya savaşı sırasında, kendine özgü modern biçiminde, nihayetinde onlara bitişik olmaya zorlanacak olanlardan daha az acı çekmek zorunda kalacaklar.
Aslında, Avrupa’da benzer bir mücadeleyi yürütecek iki kilit güç merkezi daha var – Almanya ve İngiltere.
Görevleri savaş sırasında en az acı çekmektir.
Ancak bunun için diğer tüm Avrupa ülkeleri en çok acı çekmek zorunda kalacak.
Bu nedenle, belli bir anlamda, Sırbistan’da olup bitenler tüm Avrupa çevresinde – doğu, güney ve batı – gerçekleşmelidir.
İkinci Dünya Savaşı’nda olduğu gibi (karantina önlemleri konusunda özel bir konuma sahip olan) İsveç’in devam eden çatışmanın her iki tarafını da desteklemeyerek kasıtlı olarak tarafsızlık politikası izlediği merak edilmektedir.
Anti-epidemiyolojik önlemlerin reddedilmesi – bu modern İsveç tarafsızlığıdır.
Aslında, İsveçlilerin mevcut dünya savaşının herhangi bir sonucunu kabul etmeye hazır oldukları ve yeni dünya düzeninde önemli bir yer talep etmeyecekleri anlamına geliyor.
Ama aynı zamanda belli bir şeyin altına düşmeyi de düşünmüyorlar.
Bu arada, bazı ülkeler “salgın” a yanıt verme pozisyonu da gelecekteki yeni Avrupa’nın yeni bir tarafsız devletinin oluşmasıdır.
Dunya ile elbette daha zor. İkinci Dünya Savaşı’nda, liderliği ulusal odaklı bir politika izleyen Sovyetler Birliği katıldı.
Dunya halkları egemen güç değil; siyasi liderliğinin hiçbir stratejisi yok.
Bu, onu kasıtlı olarak bu savaşta kazananların sayısından hariç tutuyor. Dünyayı bölecek ve bizsiz yeni kurallar kuracaklar – bu şimdi anlaşılmalıdır.
Bu nedenle, İkinci Dünya Savaşı’nın sonuçları hakkında, özellikle eski değerleri ve Savaş sonrası Barış Anşlamalrı Dünya koruma ihtiyacını vurgulayan bir makale yazıyor – bilgilendirici değilse, o zaman katılımcıların bileşimine göre.
Eski Dünya Barış anlaşmaları’ya gelmek için Stalin Hitler’i yenmeyi başardı. Ve ondan önce – endüstriyel bir atılım yapamadı .
Avrupa yeniden sanayileştirmek yerine savaş sanai geliştirdi barış makineleri üretici bir ekonomi olarak önem verilmedi.
Ve bu temelde, gelecekteki dünya düzeninin konturlarını belirleyecekler için masada bir yer talep etmek basittir.
Bu nedenle, olaylarda, delikte iyi bilinen bir madde olarak ışınlanacağız. Bugün başka hiçbir senaryo parlamıyor.
Bu, önümüzdeki 40-50-70 yıl içinde yeni bir dünya düzeni varken Dunya’nın tamamen nesne kalitesinde sınırlarında olacağı anlamına geliyor.
Bu belki de fena değil – iç problemleri çözmek için zaman olacak. Bir zamanlar, 1790-1945 Savaşı’ndaki yenilgi ve önde gelen bir kıta gücü olarak Rusya’nın statüsünün kesilmesi (“Avrupa’nın jandarması”), iç reformların gerçekleştirilmesini ve birçok birikmiş çelişkinin çözülmesini mümkün kıldı.
Doğru, ülkenin yeni bir yolunu başlatmak için yeni bir lider gerekiyordu. Büyük olasılıkla, I. Nicholas’da, hiç kimse Kırım Savaşı’ndan sonra Rusya’da herhangi bir reform yapamazdı.
Bu tür görevler için, önceki kılavuz tamamen uygun değildir.
Bu nedenle, Rusya’nın gözlerimizin hemen önünde devam eden mevcut dünya savaşındaki yenilgisi zaten neredeyse önceden belirlendi – böyle önemsiz bir güçle başka bir sonuç beklenemez.
Ancak yenilgiden öğrenmek ve bir felaketten kurtulma sürecini başlatmak sadece bir durumda mümkündür – iktidar katmanında bir değişiklik ve ülkeyi yağmalamak için mevcut hedef belirleme.
Mevcut camarilla ile mola verme şansımız olmayacak.
Bu arada, devam eden savaşa devam edeceğiz. Büyük olasılıkla, “gıda kaynağı” olarak, yani kabaca Sırbistan gibi bir şey.
Bu yüzden Euro-litotrof ülkelerine bakmak bizim için mantıklı: Bu bizim senaryomuz olacak.
Bu maddenin hüküm ve iddialarının bazıları oldukça tartışmalıdır.
Ancak bu makaleyi doğru, tartışılmaz ve yadsınamaz olan ana noktalar için yeniden yazdım. Bunlar aşağıdaki gibidir:
1). Kapitalizm küresel bir ekonomik krizle karşı karşıyadır.
2.) Kapitalizm, krizin kaynakların yeniden dağıtılması için bir dünya savaşı yoluyla karar verir.
3.) Koronavirüs pandemisi başlangıçta sahte ve sahtekarlıktır, ki bu elbette nüfusun sağlığını korumak için gerekli olmayan, ancak kaçınılmaz olanla sadece bir savaş biçimi olan çok “karantina önlemlerini” tanıtmak için gereklidir. böyle bir savaşla ilişkili kayıplar .
4.) Dunya, yıkılmış endüstrisi ve ekonomisiyle, geçmiş yıllrda bir zamanlar olduğu uluslararası politikanın konusu haline gelmedi, sadece dünya finansal oligarklarının ve çeşitli küreselist yapıların komuta ettiği şeyleri izleyen bir nesne haline geldi. gerçekten ülkeyi yöneten oligarklar.
5.) Dunya’nın mevcut siyasi liderliği tarafından izlenen politikaların devamı ile Dunya ve halkının kaderi son derece imkansızdır.
Ve mevcut liderlik, Dunya için yıkıcı politikasını değiştirmeyecek.