ÖNSÖZ ÇİZELGESİ
705 denizaltı hakkında çok şey yazıldı. Her şeyi yazdılar - bilim adamları, denizciler, gemi yapımcıları. Ortak bir leitmotif önemli bir sorundur, ancak bazen sömürüdeki iddia edilen zorluklar düşüncesi ortaya çıkmaktadır. Daha fazla yok.
İlginçtir, ancak Soğuk Savaş döneminin askeri teçhizatının tarifinde, bir kural olarak ABD gibi potansiyel bir düşmana benzer sistemler ile her zaman bir karşılaştırma vardır.
NPS projesi 705 "Lear"
TopWar.ru
TopWar.ru
705-m hakkında malzemelerde değildir. Kural olarak, yazarlar, gemi ve enerji santralinin yüksek manevra kabiliyeti özellikleri nedeniyle Amerikan torpido MK-48'ten denizaltı çekilme olasılığını tanımlamaktadır. Bu güzel efsane, 705 ve MK-48'in hızlarının yakınlığı nedeniyle doğdu. Savaş gerçeklerinde, bu tatlı manevra basit bir nedenden ötürü olası değildir - denizaltılarımızın Amerikan zamanlarına göre tespit aralığı yeteneklerimizi aştı. Bu nedenle, Amerikan komutanı düello yapma durumuna izin vermeyecek ve avantajından yararlanarak, saldırıya uğrayan denizaltının kıçında bir pozisyon alacak ve bir voleybolu üretecektir.
Peki neden karşılaştırma yok? İki nedenden dolayı.
İlk olarak, ne karşılaştırmalı? Tasarım, yapım ve iletim döngüsü filo (daha önce söyledikleri gibi: denizaltıların hazineye transferi) yirmi yıl boyunca sürdü. Görülmemiş.
Bu nedenle, tasarımın başlangıcında karşılaştığımız zaman karşılaştırırsak, Amerika Birleşik Devletleri'ndeki karşılaştırmanın amacı, küçük Skate, Sargo ve belki de Triton serisinin denizaltısı olacaktır.
705 projesinin teknelerini filoya (1970'un sonu) aktarma aşamasına geçersek, karşılaştırmanın amacı Los Angeles denizaltıdır.
İnşaat süresi beklentisiyle, tasarımcıların projede modernizasyon olanaklarını, silahlanma açısından ve en önemlisi de gizlilik içinde ve inşaat sırasında belirlediklerini - yukarıda belirtilen olanakların hayata geçirildiğini varsayalım ...
Bu değildi! Dünya gemi inşa uygulamasında böyle bir emsal yoktur.
Bu nedenle, 1950 projesinin denizaltının tasarımının başlangıcının zamanlamasına (1960-x'in sonu ve 705-x'in başlangıcı) dayalı olarak, USSR'nin denizaltı denizaltısının ikinci nesline atfedilmeli ve Amerikan Skipjack ve Tracher ile karşılaştırılmalıdır.
Şu sorudan kurtulmak zor: bu projenin gemileri neden bu kadar uzun süre ısrar ettiler? Aşağıda cevap vermeye çalışın.
Şimdi ikinci nedene dönüyoruz. Zamanla karşılaştırma yöntemini hariç tutar ve projenin temel özelliklerini analiz edersek, karşılaştırılacak bir şey olmadığı ortaya çıkar. ABD Donanması'nda bir dizi denizaltı yok, hayır yok ve görünmesi pek mümkün değil: sıvı metal soğutucu, küçük bir mürettebat, entegre otomasyon, bir titanyum kasa, yüksek hızlı ve yüksek frekanslı elektrik ekipmanı ve ıssız bölmeler ile, ancak inanılmaz bir hız ve gürültü. Amerikalılar, savaş için tekneler inşa ediyorlar, anlamlı ulusal ve uluslararası deneyimler göz önüne alındığında, ABD askeri-sanayi kompleksi Donanma'ya ağırlık vermiyor.
Projenin uzun vadeli inşasının birçok nedeni var. Anlamak için, nükleer denizaltı inşaatı Amerikan ve Sovyet tarihini karşılaştırmak önerilir.
ABD NÜKLEER FLEET'İN NELER BAŞLADI
Doğu Polonya vatandaşı olan ABD Deniz Kuvvetleri subayı Heim Rickover, Amerika Birleşik Devletleri'nde nükleer denizaltı inşaatı başlattı. 1954'te, ilk Amerikan denizaltı Nautilus piyasaya sürüldü. Etkinliğin yanlısı "Nautilus" Andersen'nin komutanı tarafından açıklandı ve açık bir ışık veren bir ışık şeması - "Atom enerjisi kullanacağım, nautilus". Bu durumda, Amerikalılar bir dizi "Nautilus" yapımı için mücadele etmediler ve her yönden yeni bir tekne denediler. Yeni geminin filo tatbikatlarına aktif katılımı, Kuzey Kutbu bölgesine tekrar tekrar yapılan geziler, fikrin canlılığını ve yeni teknolojinin potansiyel olarak yüksek savaş yeteneklerini gösterdi. Nükleer filosunun inşaat programını planladı ve sıkı bir şekilde izledi.
Nautilus ilk ABD denizaltı
TopWar.ru
TopWar.ru
Bunun için "Nautilus" u, küçük bir denizaltı serisinin inşası izlemiştir (kafa - "Skate"). Paralel olarak, enerji santralinin türü için bir araştırma yapıldı. Bu amaçla, çalışma tecrübesi sudan suya bir tür tercih edildiğini gösteren bir sıvı metal sodyum soğutucu üzerinde bir nükleer enerji santrali (NPP) ile bir "SiWulf" inşa edildi. Yükleme "SiVulfa" değiştirildi ve bu konuda daha fazlası geri dönmedi.
Deneysel "Nautilus" öncekiler - DPL gibi çift gövdeli ve kıllardan yapılmıştır. Operasyonda kazanılan deneyim ve hepsinden önemlisi, yüksek hızlarda uzun bir su altı parkuru olasılığı, gelecekteki denizaltı binalarının yeni bir mimarisini yaratma görevini üstlendi. Bu amaçla, deney sonuçları umut verici denizaltıların kabuklarının inşası için temel prensiplerin oluşturulmasına izin veren deneysel bir tek şaftlı dizel-elektrikli denizaltı "Albacore" inşa edildi. Aynı zamanda, sudan suya türdeki bir nükleer santralin güvenilirliğine ikna olmuş, iki reaktör ve iki şaftlı elektrik santralini terk etmişlerdir.
Yeni vakalar neredeyse tüm uzunluk boyunca tek bir çerçeveli tasarıma sahipti, bu da akışın gürültüsünü ve kendi sonar tesislerinin çalışmalarına müdahale seviyesini azaltmayı mümkün kıldı.
Aynı zamanda, yüzdürme marjı% 14 -% 18'e düşmüştür. Gövde, kauçuk bir hidro-hidrokasyon kaplaması (GWP) ve 8 - 10 içerisinde uzunluk / çap oranına sahip bir mil şekli aldı. Pervane, gövdeden uzakta, gürültüyü azaltmak için mümkün olduğunca uzağa. Günlük yaşamda, kolordu Albacorovsky seçildi.
Zaten daha sonra ve yine gazın çalışma koşullarını iyileştirmek için, torpido tüpleri vücudun orta kısmına, denizaltının merkez düzlemine bir açıyla aktarıldı. Akustik gizliliğin ve menzilin daha önemli olduğuna kesinlikle inanarak, hızı takip etmediler. Evet ve ortaya çıkan otuz düğüm, taktiksel görevlerin çoğunu çözmek için yeterli. Gövdenin tarifinin tamamlanabilmesi için, vidanın çapına bir artış eklemeniz ve hızını azaltmak için gürültüyü azaltmak ve kavitasyon bölgesini azaltmak gerekir.
Bir sonraki, zaten tam teşekküllü çok amaçlı ABD denizaltıları serisi Albacor teknolojisi üzerine inşa edildi. Lider gemiye Skipjack adı verildi. Bu dönemde rakiplerimizin, Tulibi nükleer denizaltısını tam elektrik tahrikine inşa ettikleri ana motorun tipini de aradıklarını belirtmek gerekir.
Gemi inşaatı programlarının bir sonraki adımı sade bir şekilde zarif ve yine de yanlıştır. Rakiplerimiz, on altı dikey mayınlı Skipjack kolordu içine kırk dokuz metre uzunluğunda bir füze bölümü kesti ve balistik füzelerin sualtında fırlatılmasını sağladı. Amerika Birleşik Devletleri denizaltını birleştirerek, nükleer enerjiyi ve nükleer bir yük ile balistik füzeyi taşıyarak, en gizli ve en istikrarlı olan nükleer üçlünün üçüncü bileşenini aldı. Zaten 1960'un sonbaharında "George Washington" adlı yeni bir füze gemisi, füzelerinin "Kremlin'i" aldığı yer olan kuzey Atlantik ve doğu Akdeniz'de sistematik bir savaş hizmeti vermeye başladı. Gelecekte, yeni örnekler göründüğü gibi оружия ve Albacorean ilkelerinden ayrılmadan silahlanmalar, muhtemel düşmanımız, hizmet dışı bırakırken yeni denizaltı serileri üretti.
NPS "George Washington"
MilitaryParitet.com
MilitaryParitet.com
Bir durum daha, tekrar Rickover tarafından başlatılan, ancak zaten amiral tarafından başlatılan dikkatleri hak ediyor. Bu, bileşen ekipman için tedarikçi firmalara farklı bir ödemedir: gürültü seviyesi ne kadar düşük olursa, maliyet de o kadar yüksek olur.
Ve Amerikan programının kısa bir analizini tamamladıktan sonra, bir kez daha göz önüne aldığımız önemli bir gerçeğe dikkat çektik: nükleer filo inşaatının başlatıcısı, ABD Donanması'nın subaylarının komutanı değil, düşük rütbeli, mühendisliğin temsilcisi olan ABD Donanması'nın sıradan bir subayıydı.
Bu bizim için mümkün mü?
Ve biz de gideceğiz ...
Hepsi Sovyet nükleer bilim adamlarının önerisi üzerine Stalin altında başladı. Vurgula - Deniz Kuvvetlerinin girişimi değil. Sonuncusu uzun süre cehalet içerisinde tutuldu ve ancak çok daha sonra projeye bağlandı. Bilim adamları o kadar ileri gittiler ki, yalnızca nükleer enerji tesisleri değil, silah da sundu. Termonükleer yükü yirmi metreden uzun ve iki metre çapında olan bir torpido önerildi.
Silah, yazarların (aralarında A. Sakharov idi) sunduğu, taktiklerini oluşturur. Tekne, düşmanın kıyılarına yaklaştı ve programlı olarak kontrol edilen, kıyıya (tercihen limana) yaklaşan ve asıl dikkat çekici faktör olarak dev tsunami yaratan bir torpido canavarı salıverdi.
"Project 627" kodu altında denizaltılar tasarlamaya başladık.
Proje 627, denizaltı "Leninsky Komsomol"
Submarines.Euro.ru
Submarines.Euro.ru
Donanmanın kademeli olarak bağlanması projenin ayarlanmasına neden oldu: canavar makinesinin yerine, yayda yer alan altı geleneksel torpido yerleştirildi. Proje koduna “A” harfi eklenmiş ve 627А olmuştur.
Amerikalıların aksine, Albacores inşa edilmedi, bu yüzden nasıl olduğu ortaya çıktı. Gövde dışı tipin yay ucu neredeyse Albacor'dur ve kıç ucu tamamen iki şaftlı dizel elektrik denizaltılarından (proje 651) kopyalanır. Stern, gövdeye yakın bir yerde bulunan küçük çaplı iki yüksek hızlı vidayı taçlandırdı. Tekne, uzunluğu boyunca yüzde 30'dan fazla olan ve sesten olumsuz yönde etkilenen hareketli stok boyunca iki kat kaldı.
Sınırlı bir nükleer santral işletme deneyimi (sahil standı) olan “bir şey nasıl olur?” İlkesini izleyerek, kurulum iki şaftlı ve iki reaktörlü yapıldı.
Hemen bir seri oluşturmaya başladılar. 3 projesinin ilk K-627 denizaltımız, Nautilus'tan üç yıl sonra, 1957 yılında piyasaya sürüldü. 658 ve 675 projelerinin denizaltı inşaatı neredeyse aynı anda başladı. Bunlardan ilki, yüzey fırlatmalı üç balistik füze, ikincisi sekiz gemi füzesi ile ve yine de yüzey konumundan fırlatma ile donanmıştır. Yüzeye çıkma, gövdelerin mimarisini belirledi - ikisi ortak olanlardı. Besleme, 627 proje vidalarının buza karşı korumak için koruyucu bir kabuk içinde olması dışında, 675A projesinden farklı değildi.
1950-lerin sonunda, ikinci nesil denizaltıların tasarımı başladı. Üç gemi tasarlandı. On altı denizaltı fırlatılmış balistik füze (APLRB), 667 projesinin 671 çok amaçlı denizaltı ve sekiz denizaltı fırlatma gemisi ile donanmış 670 APLRK ile donanmış XNUMXA füze denizaltı.
İkinci neslin denizaltıları, Soğuk Savaş'taki soğukluğa zarar veren çok başarılı gemilerdi. Üç türün de Büyük Ekim Devrimi arifesinde filoya verildi, yani. yılın sonbaharında 50. Projelerin başarısıyla, hepsi ABD denizaltılarının gizliliği ve menzili açısından açıkça geride kaldı.
İkinci neslin tasarımına paralel olarak, 705 projesinin tasarımı başladı. LCI'nin son mezunları olan Malakhit tasarım bürosundan küçük bir grup tasarımcı tarafından başlatıldı. Her şey, 627A projesinde olduğu gibi, filonun katılımı olmadan başladı.
Gemiciler mucize bir silah tasarladılar - küçük bir yer altı denizaltı (1500 tona kadar), 40 düğümden daha hızlı, küçük bir ekip (15'ten fazla değil).
Tasarımın etkinliği için ana kriterler, büyük bir daldırma derinliği olan yüksek hız ve sağlanabilirlik olarak kabul edildi. Yapıcı gizliliğe destek ikinci derece verildi. Bu özelliğin daldırma gerçeği sağladığına inanılıyordu.
Yazar, bir kaç tezi denizaltının ana taktik özelliğine - gizliliğine adayarak, ana konudan biraz sapmasına izin verecektir.
Okyanusa salıverilmesinin ardından SSCB ve ABD denizaltılarının muhalefeti başladı. Diğer tarafın üstünlüğü hızla ortaya çıktı. Daha az gürültü ve üstün sonar silahları ile sağlandı. Her zaman olduğu gibi, yetişmeye başladı. İkinci neslin denizaltını yükselterek yakalayın. ABD'nin makine mühendisliğindeki üstünlüğü göz önüne alındığında, yayılma yolları boyunca gürültüyü bastırarak kendi yollarına gittiler ve kaynağını göz ardı etmediler. Genel olarak, 25 yıldan daha uzun bir süre sonra kaçtı. Eşitlenmiş, üçüncü nesil nükleer denizaltı filosuna alarak, ancak en önemlisi - tasarım düşüncesini değiştirdi.
705 projesine geri dönelim. Ön çalışmalar, teklif edilen yer değiştirmede amaçlananın gerçekliğini gösterdi.
Tasarım dengesi, yaklaşık 3500 tonluk bir deplasmanda gerçekleşti. Bu durumda, gövdenin titanyum, NPI olması gerekir - yüksek spesifik enerji özelliklerine sahip, elektrik sistemi yüksek frekansta olmalıdır (bunun ağırlık ve boyut özelliklerini azaltacağına inanılıyordu) ve mürettebat iki düzine denizaltıyı geçmemelidir.
Mürettebatın azaltılması, genel olarak denizaltının ve özellikle de sistemlerin ıssız bölümlerin ortaya çıkmasına neden olan otomatik kontrolünün geliştirilmesini gerektiriyordu. Durumları üzerinde kontrol (merkezi posta hariç) otomasyona ve televizyona verildi. MIC o kadar ileri gitti ki, tasarımcılar o sırada çalışan TPLP'nin bir takım gereksinimlerinin yerine getirilmesinden muaf tutuldu (denizaltıların tasarlanması için gereksinimler). Tasarımı başladı. Aynı zamanda, askeri sanayi kompleksi tekrar tatlı ısırdı - aslında, iki benzer proje olan 705 ve 705К tasarlandı. NPU tipi ve otomatik kontrol kompleksi ile ayırt edildiler.
FARK YAKLAŞIMLARI
Şimdilik 705'ten ayrılalım ve tasarım okullarının, bizim ve Amerikalıların neden bu kadar farklı şekillerde gittiğini anlamaya çalışalım (ki bu aynı amaç için açıktır). Jeopolitik konuya kısa bir içgörü olmadan ve yine de filo için Sovyet karar alma prosedürlerine dair kısa bir analiz yapamaz.
Medeniyetin ikili birlik içinde geliştiğini açıklayan jeopolitik hakkında. Ulusların bir kısmı ve onlar tarafından kurulan devletler deniz, diğerleri karasaldır. İlk - daha tutkulu, pragmatik. Bu ülkelerin sosyal etiği mobildir, toplumun temel amacı zenginleştirmedir. Kıta ülkeleri daha az dinamiktir, toplumun gelişimi, halk yaşamının etik normlarının önündedir.
İkili birlik partileri arasında farklı biçimlerde sürekli bir mücadele var.
Kuşkusuz, önde gelen denizcilik gücü ABD'dir ve Rusya, siyasi yapısına rağmen kıtasal güçler listesinde yer almaktadır. Deniz güçleri, bir ulaşım arteri ve bir kaynak kaynağı olarak sürekli olarak okyanusun varlığı için savaşıyorlar, bu nedenle deniz ve deniz deneyiminin taşıyıcılarıdır ve vatandaşlarının zihniyeti doğada denizdir. Deniz ulusları, okyanus hakimiyeti kaybı ile dolu durumlarda hızlı tepki verebilirler. Bu, 1939-1943'te Atlantik savaşında oldu. Almanya savaşa, sadece üçte biri aynı anda savaş konumunda olan 43 denizaltı ile başladı. Yapımlarını zorlayan ve kullanım taktiklerini geliştiren Almanlar, 1942'nin sonuna kadar hedefe ulaştı - aylık 600 bin tona kadar ticaret tonajına kadar boğuldular. O zaman 10-15 bin ton deplasmanlı bir geminin büyük kabul edildiğini hatırlarsak, başarı ölçeği anlaşılabilir olacaktır. Küresel bir temel sistemine dayanan güçlü bir yüzey filosuna sahip olan İngiltere, Donanmanın diğer kollarından (yüzey gemileri ve diğer gemiler) herhangi bir destek almadan tek başına çalışan Alman denizaltı filosuyla baş edemedi. havacılık). Sistematik bir hammadde arzından yoksun olan İngiltere bir felaketin eşiğinde idi.
İngilizler iki durumu kurtardı. İlk önce - Almanlar savaşa küçük bir denizaltı filosu ile başladı. İkinci olarak ABD, güçlü mobil ekonomileriyle savaşa (yılın Aralık 1941'i) girdi.
Almanlar, yüzlerce tekneyle savaşa girip İzlanda'yı ele geçirip (onları temel almak için) savaşa girerse, dünya tarihi farklı bir rota izlerdi (bu arada Almanların deniz havacılığı yoktu). Ancak bu gerçekleşemedi ve yalnızca biri için, ama çok ağır bir sebep: orduyu da içeren Alman düşüncesi kesinlikle karasal.
Savaş için Almanya, 1100'ten daha fazla öldüğü daha fazla 700 denizaltı inşa etti. Ülkenin silahlı kuvvetlerinin türlerinin hiçbiri (cins) böyle kayıplara maruz kalmamıştır (binlerce 39 işletmesinden binlerce ölü 45).
Anglo-Saxons'un denizaltı karşıtı savunması çabucak yapıldı, araçları ve çabaları boşa harcamıyorlardı. Antisubmarin savunması için uçak gemileri, uçak kısa dalga radarı, yeni denizaltı karşıtı silahlar ve hidroakustik istasyonlar da dahil olmak üzere eskort gemileri yapıldı. Yoğun şekilde geliştirilen denizaltı karşıtı uçak ve tiyatronun iki kıtasına dayanan bir hava alanı ağı. İlk defa alt hoparlörler kurmaya başladı. Ticari tonaj yapımı zorla. Denizaltı karşıtı savunmanın iyileştirilmiş taktikleri. Müttefik istihbarat Alman denizaltı iletişim sistemini ortaya koydu.
Bu çabalardan dolayı, 1943 yılındaki Alman denizaltıları, kuzey Atlantik'ten Sovyet tiyatroları da dahil olmak üzere orta Atlantik'ten çevre deniz tiyatrosuna çekildi (ancak yok edilmedi). İngiltere direndi ve Anglo-Saxons - deniz milleti, denizaltı filosunun gücünü ve kabiliyetlerini ve aynı zamanda bir sualtı ile mücadele araçlarının önemini anladı.
Ve şimdi (dikkat!), APRB'nin ortaya çıkmasıyla birlikte, denizaltı karşıtı savunma aslında ABD’nin füze savunması statüsünü okyanustan kazanıyor. Şu anki ABD denizaltı karşıtı savunma alanı, okyanusu ve toprağı kapsayan büyük bir sistemdir (sibernetik).
Savaş sonrası dönemde, birikmesi uzay ve alt kesimler pahasına gerçekleşti. Sualtı durumunun aydınlatılması için konumsal araçlar, okyanus tabanında, engin alanları ve en önemlisi sağanak bölgeleri kapsıyor. Sistem denizaltı karşıtı savunma kuvvetleri için çeşitli elektronik bilgi işlem ve kontrol merkezleri tarafından taçlandırılıyor. Dahası, bu sistemlerin aktif yetenekleri hakkında bir varsayım var. Örneğin, akustik gürültü, akustik perdeler, mayın tarlalarının aktivasyonu vb. Bu bir hayal değil, çünkü deniz zihniyetine sahip bir ulus okyanus mülkiyeti ve savunma meselelerini okyanus yönünden çözer.
NEDEN FLEET OKUNAN OLABİLİR?
ABD Deniz Kuvvetlerinin gücünün temelini anlarsanız cevap basit. Ve filolarının okyanus olduğu konusunda hiçbir şüphe yok.
Muhtemelen, Amerikan deniz gücünün temeli olarak üç faktörü düşünmek büyük bir hata olmayacak:
- Amerikan pragmatizmiyle çarpılan ulusal denizcilik anlayışı;
- filo kuvvetlerinin temelini oluşturan dünya çapında küresel sistem;
- Okyanus bölgesindeki gemi ve yer temelli havacılık pahasına hava üstünlüğü.
Filonun geri kalan bileşenleri de önemlidir. Örneğin, gemi ekipleri, kuvvet yönetim sistemleri, tedarik lojistiği mükemmellik vb. Ancak, zaman içinde güncellenip geliştirildiklerinde, yukarıda belirtilen üç faktör alanına dayanıyorlar - ABD Donanması'nın gücünün temeli.
Bu üç faktör, Amerikan’ın aksine, Soğuk Savaş filosunu inşa etmeye başladığında Sovyetler Birliği’nin cevap vereceği Amerikan zorlukları. Ve sadece bu sorunu çözdükten sonra filomuz okyanusa dönüşebilir.
Şimdi ilk faktör ve araştırmamızın nesnesiyle olan bağlantısı hakkında biraz - 705 projesinin nükleer denizaltı.
1980'in ilk yarısında, yazar yanlışlıkla denizaltıların gerekli otomasyon seviyesine dair Amiral Rickover tarafından hazırlanan bir rapora rastladı. Raporun özü, bu süreç için aşırı coşkunun zararlı olduğu ve kabul edilemezliği fikriydi. Raporun kendisinin görünümü ABD Donanması'nda bu konuyla ilgili tartışmaların varlığını göstermektedir.
Trident tipi APRLB'nin müteakiben bir buçuk yüz ruhtan oluşan bir ekiple ortaya çıkışı, Rickover’in görüşlerinin bir kanıtı.
Daha önce, 705'in derin otomasyonunun sonucunun, istenmeyen bölümlerin ortaya çıkması ve yerel kontrol noktalarının terk edilmesi, birçok önemli sistem ve mekanizma olduğu belirtildi. Operasyonun başlamasıyla, kararın vahşiliğini, her şeyden önce denizaltı ekibine açık hale getirdi. Üç mürettebatın mürettebata tanıtıldığı muamele etmeye başladılar - dolaşıp ya da seyyar olarak adlandırılan bir vardiya izle. Bekçi, durumlarını görsel ve organoleptik olarak değerlendiren, yani önündeki şeyi yaptı - birkaç denizaltı kuşağı ve otomasyon ve televizyon tarafından yapılamayan şeyleri yaptı. Otomasyona kesinlikle ihtiyaç vardır, ancak yalnızca sorunu bir kişiden daha hızlı çözdüğü, daha az kaynak ve işlem harcadığı ve aynı zamanda bir bilgi belirsizliği bölgesi oluşturmadığı durumlarda. Askeri-sanayi kompleksi tarafından filoya uygulanan projeye otomatik kontrol sistemlerinin (otomatik kontrol sistemleri) yaygın şekilde tanıtılması, Deniz Harp Okulu'nda bile birçok müttefiki vardı. Genel olarak, 705'i ziyaret etmek çok etkindi. Her ziyaretçi (mutlaka bir yönetim pozisyonunda) bir şey teklif etti. Sınıf siyasi savaşçıları, siyasi memurun yokluğunda şaşırdı ve Moskova'daki sorunu çözme sözü verdi (teknenin mürettebatının yaşanabilirlik açısından politik bir memuru yoktu).
Her nasılsa Akademi Otomasyon Bölümünden bir profesör, yükseliş sürecini otomatikleştirmek için bir teklifle geldi. Birleştirilmiş gemilerin komutanları profesöre, yükselişin bireysel bir manevra olduğunu ve dış benzerlikle ikisinin aynı olmadığını açıkladı. Ağın bir kısmının aranmasını otomatikleştirmek için izolasyonu azaltma teklif edildi. Ancak profesör sorunu çok az öneme sahip görüyordu. Ancak bu izolasyon, birçok denizaltının hayatını talep eden yangınların sebebiydi!
Derin ve seçici olmayan otomasyonun saçmalıklarına dair daha fazla örnek var. Aynı derin otomasyon ışığında hayatta kalma mücadelesi için anlaşılmaz tasarım konsepti. Başka bir şeyle ilgileniyoruz: Amerikan denizcilik zihniyeti, bizde olduğu gibi sualtı gemi yapımında böyle bir keşişe izin vermedi. Bu arada, ölen "Komsomolets" te, yangının başladığı arka bölmeler mobil saat tarafından denetlendi ve sekizinci bölmedeki ateş saatin yokluğunda başladı.
İlk faktörü incelemek, rakip filoların personel politikasını etkilememek mümkün değildir. Donanmamızın personel politikası, yelkenli-buharlı makaslar sırasında kurulan şekliyle kraliyetten neredeyse hiç farklı değildir. Ana güverte hizmet kategorileri daha sonra, kralla ve Sovyet döneminde memurlar, denizciler, askerler ve vekil memurlardı (görevlendirilmemiş memurlar, şefler). Memurlar iki gruba ayrıldı: komuta ve mühendislik. Sovyet döneminde başka bir grup daha eklendi - politik işçiler. En düşük kast, sınırlı kariyer fırsatları nedeniyle (kral ile - köken gerçeğiyle) mühendislikti. Mühendislik grubuna verilen hasar, subay mühendislerinin memurların yarısını oluşturduğu nükleer denizaltı filosunda özellikle belirgindi. Oldukça tipik olan durum, 7 - 8 yıllarca hizmet veren bir komuta profili görevlisinin kıdemli bir asistanın, hatta bir komutanın görevlerini yerine getirmesiydi. Bu, mühendislik personeli arasında güverte servisini ve cihazı karaya bırakma eğilimine yol açtı. Diğer şeylerin yanı sıra, denizaltıdaki servis mühendisleri, komut profilindeki görevlilerden daha sert ilerlediler.
Denizaltıdaki farklı kategorilerdeki hizmet memurlarının ciddiyeti, denizcilik okullarına filodan giren denizcilerin seçimini karakterize eder. Büyük çoğunluğu politik işçiler aradı, biri bir komuta profili seçti. Bu süreci on dokuz yıl boyunca gözlemleme olanağına sahip olan yazar, denizaltı mühendislerinin denizcilerinin Donanma mühendisliği okullarına gelme durumlarını hatırlamıyor.
Rütbe ve dosya hizmetinin zorunlu (işe alım) niteliği, giderek artan gemi teknolojisi ile açıkça çelişmektedir. Bu durum, servis ömrünün kısalmasıyla daha da şiddetlendi.
Mürettebatta önemli bir rol, subfloat - cutoff deneyiminin en değerli deneyimlerinin taşıyıcıları olan süper tutarsız askerler (midshipmen ve ustabaşı) tarafından oynandı. 33 - 35 yaşına geldikten sonra (iki yaşından bir yıl sonra), en değerli deneyimi ellerinden alarak alt eriyikten ayrıldılar.
Denizaltı mürettebatı için ahlaki ve maddi teşvikleri birleştiren anlamlı bir motivasyon sistemi yoktu.
1970'lerin ortasındaki bir yerde formasyonlarda siyasal bölünmelerin ortaya çıkması, yalnızca memurların ayrılmasını güçlendirdi, mühendisler için kariyer boşluklarından birini - siyasî işe geçişi kapattı.
SSCB Donanması personel organlarının akılsız çalışmasının sonuçlarından biri İnguşetya Cumhuriyeti Donanması tarafından miras alınan kaza oranıydı.
Filonun personel politikasını analiz ederek, komutanlık memurlarının tekel profesyonelliğinden geçmek mümkün değil. Açıklayacağız. Komuta profili memurları, Deniz Kuvvetleri'nin şubeleri arasında döndürülmez, yani denizaltı hiç bir zaman hizmet etmemiş ve bir yüzey gemisinde hizmet etmeyecektir, ve bunun tersi de geçerlidir. Sovyet personel ajanslarının bu "başarısı" çar filosunda döndürüldü. Böyle bir politikanın verdiği zararı değerlendirmek zordur.
Bu arada, ABD Deniz Kuvvetleri'nde eski pilotlar uçak gemilerini yönetiyor. Buna ek olarak, kast yapay olarak geminin komutanlığı pozisyonu için aday sayısını düşürür - herhangi bir filonun merkezi konumu.
Böylece atalet tarafından personel, okyanus filosunun baş komutanının önderliğindeki SSCB Donanması'nda çalışıyor.
Daha önce Kuzey Filosuna komuta eden yeni komutan, denizcilerin prestijini arttırmak için gürültülü bir şirket kurdu ve sonra her zaman olduğu gibi ortaya çıktı ... Şirketin maddi uyanışı bir “yüzey gemisi komutanı” idi. bazı koşulların gözlenmesi. Bu durumun bugüne kadar hayatta olup olmadığını bilmiyorum.
Bu sürecin Batı'da nasıl gerçekleştiği, İngiliz amiral Woodward'ın bir hizmet anlayışı örneği ile gösterilebilir.
John F. Woodward (John Forster Woodward), Amiral
Vikipedi
Vikipedi
Donanmada - 13 yıl ile. İlk subay gönderisi - denizaltılar temelinde. Sonra - genç gezgin ve Çinhindi kruvazör memuru izleyin. Sonraki - mantık, yönetim ve işletme yazma dersleri. Kursun sonunda - Akdeniz'de dizel-elektrik denizaltıları üzerine bir madenci. Bir süre sonra denizaltı komutanlarının kurslarına katılımcı olarak atandı ve sonunda komutanın yapım aşamasında olan yeni bir projedeki pozisyonuna atandı. Endüstri ile ilgili tecrübe kazanır ve yeni gemi hattına girer. Sonraki - Greenwich Akademisi'nde bir yıllık bir çalışma, bir nükleer denizaltı reaktörü tasarımında diploma ile taçlandırılmıştır. Sonra - denizaltı komutanı. Bir sonraki aşama denizaltı komutanları için eğitim kursları başkanıdır. Ardından, Donanmanın gelişimini planlamakla meşgul olduğu Donanmanın merkezi ünitesine transfer edildi. Londra'dan, görevlendirilmesinden sorumlu olan destroyer Sheffield komutanı tarafından Portsmouth'a transfer edildi. Yine Deniz Kuvvetleri merkez ofisinde hizmet. 1981 yılında, yüzey gemilerinin operasyonel bağlantısının komutanlığına atanır (49 yaşında) ve amiral olur. Onun emriyle İngiltere, 1982'ta Falkland Savaşı'nı kazandı. Böylece deniz milleti denizde savaş için atışlar hazırlar.
Konu devam edebilir, ancak sonuç çok açık. Amerikan denizcilik anlayışı, ülkenin Donanması'nın inşasında yetersiz müdahaleye karşı bir güvencedir.
Rusya, Donanma inşaatının münhasır yönetimi için koşulların yaratılmasını yasaklayan bir yasaya (veya birkaç yasaya) ihtiyaç duyuyor.
Şimdi ABD deniz gücünün ikinci bileşeni hakkında - birkaç düzine deniz üsleri ve üsleri içeren ABD Deniz Kuvvetleri üs sistemi. Dahası, NATO’nun lideri olan ABD’nin potansiyel olarak ittifakın engin üyelerinin ülkelerinin hava ve deniz üsleri sistemi var.
ABD Deniz Kuvvetleri Norfolk'un en büyük deniz üssü
NationalDefense.ru
NationalDefense.ru
Bir askeri harekat tiyatrosunda üs bulunması, eğer ordunun terminolojisine başvurursak, müstahkem bir alanın ön-baskısının oluşturulması anlamına gelir. Uzun vadeli temel, bölgeye hakim olmanızı (bir askeri harekat tiyatrosu veya bir bölümünün), ekipmanını çeşitli amaçlarla yürütmenizi ve gerekli rezervleri yaratmanızı sağlar. Bu, barış zamanında, düşmanın tiyatrodaki düşmanlıkların gerçekleştirilmesinde zorlanacağını yapmaktır. Kara tabanlı bir sisteme alternatif, yüzer bir arkadır. Tarihsel deneyim, barış zamanındaki görevini yerine getirme yeteneğini gösterir. Savaş zamanında, öncelik konusu olarak düşman tarafından imha edilir.
Pasifik'teki İkinci Dünya Savaşı olaylarını dikkatlice analiz ederseniz, tüm ana hedefleri (tedarik ve emtia piyasalarının mülkiyeti ve taşımacılığa erişilebilirlik) okyanus temelli deniz kuvvetlerinin ve varlıklarının mülkiyeti mücadelesi ile sonuçlandı. Her şey - taşıyıcı grev grupları, gemi ve denizaltı eylemleri, iniş operasyonları - bu mücadelenin sadece bir şekli.
Sistemin önemini vurgulayarak, kişi ulusal deneyimlerden geçemez. 1904 - 1905’te, İkinci Rus Pasifik Filosu Baltık’tan Uzakdoğu’ya benzeri görülmemiş bir geçiş yaptı. Aynı zamanda, yüzen arka asgari görevi çözdü (düşman muhalefetinin yokluğunda) - filo Tsushima'ya kayıpsız ulaştı, ancak kaybetti (ya da edinmedi) savaşa hazır. Sonuçta ulusal bir trajedi, Tsushima yenildi.
Şimdi sübjektif. Rusya’nın Asya kıtasının (İngiltere, Fransa ve Almanya gibi) güneydoğu kesiminde bir yerde üsleri olacağını, filonun savaşa hazır hale gelmesini ve Sarı Deniz’deki savaştan sonra Port Arthur’tan çıkan ilk filonun gemilerini doldurmasını sağladığını düşünün. Yeni filodan kaynaklanan tehdit faktörü o zamana kadar Japonya'yı barışa sürükleyebilirdi. Bu olmadı, ama deneyim kaldı - bütün dünyanın kullandığı ulusal, Rus, deniz ve kanlımız ... Biz hariç.
Tsushima'dan 60 yıl sonra, yine eski harplerde çaldık - “okyanus filomuz” (5-I OPESK), NATO üyesi ülkeler tarafından kontrol edilen üç tehlikeli bölgeden gemileri ve gemileri tarafından sağlanan filoyu takip eden kayan bir sırtla donatıldı.
Ve genel olarak, Akdeniz OPESK’ine karşı çıkan nedir?
NATO üyesi olan beş eyaletin filosu, iki üç taşıyıcı grev grubundan oluşan ABD'nin altıncı filosunu saymazken, Akdeniz tarafından yıkandı. Tiyatro, ulusal navigasyon sistemleri ve dünyanın en gelişmiş havaalanı ağı ile donatılmıştır.
Filomuz nükleer olmayan araçlarla tam bir savaş halinde ne yapabilirdi: Düşmana bir miktar zarar ver ve Varyag'ı kopyala - daha fazla değil. Özellikle Doğu Akdeniz'de antisubmarin aktivitesine girmesine izin verecek olan, özellikle Amerikan (İngiliz, Fransız) APLRB savaş servisinin artan füze sistemleri yelpazesi nedeniyle tüm okyanusa yayıldığı bölgeler olan 1970 ve 1980'te.
Başkomutan mevcut durumun tüm potansiyel tehlikelerini anladı mı? Okyanus mevcudiyetimizin daha da gelişmesine bakılırsa, bunu anladım ve bunun bir teyidi 1143 projesinin ağır uçak taşıyan kruvazörlerinin Donanması ve nihayet, tam teşekküllü uçak gemileri Riga, Brejnev ve Kuznetsov'un ortaya çıkmasıydı.
Yazar neden sürekli olarak 705 projesinin tekneleri hakkında konu başındaki komutan figürüne dönüyor? Gorskov, başkomutan ve sıra dışı bir kişi olarak hızla deniz zihniyetine dönüştü. Üstündeki güç katmanının rakamlarından çok daha hızlı. Bir filo kurarak, yalnızca kara mezhepçiliğinin ataletini değil, ideolojik dogmatizmi de aştı.
Zamanın dogmaları listesinde: uçak gemileri - Batı'nın saldırgan militanlarının araçları; yabancı bölgelerdeki askeri üsler sömürgeciliğin mirası, vb. 1955 örneğinin komutanı - 1962'ler ve o, ortadaki 1970-x - farklı yüzlermiş gibi. Muhtemelen, baştaki “geç” komutanı, 705 projesinin denizaltısını inşa etmeye başlamayacaktı. Onun için vekillerin zamanı geçti.
Ve nihayet, ABD deniz gücünün üçüncü bileşeni hakkında - havacılık. Etki potansiyeli zaten Birinci Dünya Savaşı'nda kendini gösterdi. Çok az insan Rus liman uçaklarının (prototip uçak gemileri) Türk limanlarının saldırılarına, donanma topçu ateşinin ayarlanmasına ve diğer görevlere katıldığını biliyor. İkinci Dünya Savaşı, filonun ana vurucu kuvveti statüsündeki havacılığını kesin olarak onayladı. Bismarck'ın ölümlerini, Galler Prensi Hud'ı, Pearl Harbor dramını, Sevastopol'un hava ablukasını hatırlatmak yeterliydi ... Savaş sonrası dönemde, ABD savaş yeteneklerini önemli ölçüde arttırdı. Deniz havacılığı uçak gemisi, kara ve deniz piyade havacılığını içerir. Taşıyıcıya dayalı grev gruplarının grev gücünü anlamak için, ana savunmasının derinliğinin 400 - 500 kilometreye ulaştığını ve ilan ettiği baskınlık ile işgal ettiği alanın Bulgaristan alanına eşit olduğunu hayal etmek yeterli. Uçak gemisi, savaşçılardan AWACS'a kadar çeşitli amaçlar için uçak ve helikopter taşıyor. Hava grubu, denizin (denizaltı ve NK) ve yer hedeflerinin imhasının yanı sıra hava savunma ve füze savunma görevlerini çözmek için hazırlanmıştır. AUG, birkaç bin kilometrelik mesafelerde "kıyıya karşı filo" taktiklerini uygulayan şok bağlantılarının temelidir. Silahlı mücadelede deniz havacılığının önemi, yazarın bu konudaki daha fazla anlatımı gereksiz olduğunu düşündüğü kadar açıktır.
YENİLİKLER ZARAR VERİYOR
Yukarıdakiler, 705 projesinin denizaltı tarafından tasarlandığı, inşa edildiği ve işletildiği koşulları ve koşulları anlamak için gerekli bir temeldi.
Dünya tasarım pratiğinde, en az iki tane köklü uluslararası karakter örneği vardır:
- herhangi bir yeni tasarım, önceden var olan bir makine, yapı veya cihazın prototipine dayanır;
- Tasarlanan nesnede,% 10-20% alt sisteminden daha fazlası güncellenmez. Bu, güvenlik şartları altında ve ekonomik nedenlerle yapılır.
Yenilik bolluğu tüm hacmin devreye alınmasını geciktirmekte ve inşaat aşamasında önemli bir likidite kaybına yol açmaktadır. İkincisi, tamamen, gemi tasarımındaki yenilikçi çözümlerin sayısına dikkat çeken 705 projesinin denizaltıyla ilgilidir.
Ek olarak, mürettebat hizmetinin organizasyonu ve bakım şekli sert bir değişime maruz kaldı. Yenilikler, birkaç yüzün üzerinde olan aksesuar şirketleri için yeni görevler belirledi. Tüm bunlar uzun süren projenin ana nedeni idi.
İlerleme projesi sırasında, doğrudan yüzdürme marjına dayanan Donanmanın taşkın gerekliliklerini yerine getirme imkânsızlığı ile karşılaştık. Donanma, bir bölmenin ve iki bitişik tankın taşmasında yüzeysel su basması istedi. Az sayıda bölmeyle (başlangıçta aynı sayıda ana balast tankına sahip üç bölmeli bir denizaltı varyantı düşünülmüş) bu mümkün değildir. Çıktı, altı bölümlü versiyonda, 11'a kadar olan tank sayısındaki artışla bulundu. Aynı zamanda, yüzdürme rezervi% 30'ten daha fazlasını korudu.
Büyük bir yüzdürme rezervi ne kadar kötü? Ne kadar büyük olursa, gövdeler arasındaki su miktarı o kadar fazladır, mecazi anlamda “şanslı” denizaltıları su altında tutar, motorun bir kısmını hareket ettirmek için harcar. Bu durum, su altındaki düşük hızları ile dizel-elektrik denizaltılarında oldukça toleranslıdır. Sualtı hızındaki bir artışla (nükleer bir denizaltının ortaya çıkmasıyla), iki gövdeli bir yapıyla yapısal olarak uygulanan büyük bir yüzdürme rezervi, su akışının aktığı vücudun gürültüsünde bir artışa, hafif gövdeli yapısal elemanların titreşim uyarımına neden olur ve daha az önemli olmamakla birlikte, kendi akustik sistemlerinin çalışmasına engel olur. .
ABD'de Skipjack ile başlayarak,% 12 - 14'e kadar olan bir yüzdürme marjı kaybı, yani güvenli bir yüzey ve su altı suyunu kaybetmesi nedeniyle şaşırtılmadan, tek gövdeli bir versiyona gittiler.
Aslen gebe kalmaktan çok, ancak yine de aşağıdakilerden dolayı elde edilen nispeten küçük bir yer değiştirme
- kasa çeliğinin titanyum alaşımı ile değiştirilmesi;
- Sıvı metal soğutucu ile yüksek özgül güce (149 MW) NPI kurulumu;
- nükleer santral ve denizaltıların yönetim süreçlerinin derinlemesine otomasyonu ve merkezileşmesi nedeniyle mürettebatın azaltılması;
- elektrik sistemlerinin daha yüksek bir frekansa transferi (400Hz);
- yedek elektrik kaynağının enerji yoğunluğunu azaltmak;
- daldırma sistemini kolaylaştırmak - yükselme;
- sorumlu sistemleri kopyalamayı reddetmek;
- yerel kontrol noktalarının eksikliği;
- geleneksel ayırma sistemlerinin birleştirilmesi;
- geleneksel olan yerine doğrudan akış kesme vanalarına geçiş.
Bu nedenle, tam bir yenilik listesinden çok uzak değildir, tasarımcıların ve müşterilerin uluslararası tasarım deneyimini nasıl derinden görmezden geldiği açıktır. Sonuç bilinmektedir: 1958 yılında tasarım yapmaya başladılar ve 1977 yılında ilk donanma gemisini (K-123 705K) aldı. Toplam - 19 yıl! Yılda 64'taki Western Personinde "K-705" in (1971 projesinin başı) ortaya çıkması filoya transfer denemez - denizaltı onarıma düştü.
Şimdi yenilikler hakkında daha fazla bilgi. Titanyum alaşımı söz konusu olduğunda oldukça zor problemler ortaya çıkmıştır. Titanyum elektrokimyasal olarak pasiftir, bu nedenle deniz suyunda metal, siyah veya renkli herhangi bir koruyucu rol oynar. İlk titanyum denizaltı (222 projesinin K-661'i), elektrokimyasal korozyon nedeniyle çelik eriyik iskelesini hızla "yedi".
Durumdan çıkmak için iskele değiştirildi ve tekne ile iskele arasına okyanus çamurlukları ve çinko koruyucuları yerleştirildi.
Kuzey Atlantik'teki elli günlük savaş hizmeti (su sıcaklığı 2 ° C'den fazla değil) için, titanyum dıştan takma kabloların metal örgüsünü, çelik koruyucuları tamamen “yemeyi” başardı. Çelik periskop sapında bir sızıntı vardı. Titan fabrika evliliğini kolayca tespit etti. Titanyumun kaynağının karmaşıklığı - sadece katı bir kutu içinde de dahil olmak üzere onarım işini zorlaştıran, inert bir gaz ortamında.
Gemi inşaası entegre bir endüstridir. Genellikle, kendi talepleri doğrultusunda, tahmin edicilerin yeni teknolojiler ve malzemeler konusunda uzmanlaşması gerekir. Şimdi yabancıları da içeren havacılık endüstrisini sağlayan titanyum endüstrisi, kendi doğumuyla erimeye mecburdur. Boeing veya Airbus'ta otururken, Rus titanyumundan yapılmış bir şasiye güvendiğini unutmayın.
Pozitifden paslanma olmadığına dikkat edilmelidir.
Şimdi sıvı metal soğutuculu nükleer santraller ve çoklu zorlamalı sirkülasyonlu buhar jeneratörleri hakkında.
Her iki kurulum da termal devrelerin artan karmaşıklığı ve bileşen elemanlarının bileşimi ile farklılaşmıştır. Genellikle, böyle bir teknolojik çözümün bildirilen avantajı, depolama konumundan güç kaynağına hızlı bir erişim sağlama yeteneğidir. Bu "depolama" nasıl göründüğü bir şekilde sessizdir. NPP'nin herhangi bir konumunda - çalışma veya devre dışı bırakma - kristalizasyon sıcaklığı yaklaşık bir buçuk yüz derece olan bir alaşım sıvı halde olmalıdır. İşyerinde, anlaşılabilir ve kaldırılmış durumda, sıcaklığının muhafaza edilmesi üç yoldan biriyle sağlandı: reaksiyonu bölerek, tabandan buharla ya da birkaç yüz kilowat kapasiteye sahip bir elektrikli kazan çalıştırarak. Her şeyi denediler, ancak en az kıyıdaki buhar ve elektrik kaynaklarına bağlı olarak fisyon reaksiyonunda durdular. Bu, saatin veri tabanında tutulması ve kurulum kaynağının verimsiz tüketimi anlamına geliyordu.
K-123'in daimi açılma yerine gelmesi, tabanın hazırlıksızlığını açıkça ortaya koydu. İhtiyaç duyulan her şeyden önce, gerekli sıklıkta elektrik sağlama olasılığı vardı. İki kazanlı beton yüzer bir çubuk yardımı ile hareket halindeyken tabandan gelen buhar arzı sorunu çözüldü. Kazanların kendileri amatörlerin ellerinde ciddi ve potansiyel olarak tehlikeli bir yapıdır.
Otopark Denizaltı Ave 705
CoolLib
CoolLib
Alaşımın konturunun soğutucusu kaprisli idi. Hidrojen ve oksijenle reaksiyona giren alaşım, yakıt elementlerinden ısının çıkarılma koşullarını değiştiren, aktif bölgenin tahrip olmasına neden olan oksitler oluşturdu. Alaşım devresindeki hidrojen ve oksijen kaynağı, yapıların oksitleri ve ikincil devredeki basınç alaşımın basıncını aştığı için sızıntıların içinden geçen ikincil devrenin suyu idi.
1968’te, bu nedenle, sıvı metal soğutuculu ilk Sovyet nükleer denizaltı olan K-27’te ciddi bir nükleer kaza meydana geldi.
Denizaltı devre dışı bırakıldı, dokuz kişi radyasyon hastalığından öldü. Şaşırtıcı bir şekilde, bu kazadan sonra, yapım aşamasında olan 705 projesinin denizaltılarına, soğutucunun kalitesi için enstrümantasyon veya laboratuvar izleme cihazları sağlanmadı.
Kalitesinin restorasyonu sadece temel koşullar altında gerçekleştirildi, işlemin kendisine yüksek sıcaklıkta rejenerasyon adı verildi. Operasyon sanayi tarafından değil, filoyu emniyet altına almak için bilim tarafından bile yapıldı. İşlem, alaşımın aktif olmayan bir reaktör ile dolaşımını içeriyordu, bu yüzden buhar, besleme suyu sızıntıları şaşırtıcı olan “elli kopeck” kazanlardan (50 proje koruması) sağlandı.
K-27'teki nükleer kaza, ikinci nesil nükleer denizaltıların ortaya çıkışı ve 705'in sonunda açıkça tanımlanmış olan 1960 inşası, projenin çöküşü için temel teşkil etmiş olabilir. Ayrıca, Amerikalıların "SiWulf" den reddedilmesi hakkında bilgi sahibi oldular. Ancak inşaat durmadı. Neden? Bir sorumluluk vardı, ama kimin ihtiyacı var? Filo liderliği açıkça değil, endüstri ve bilimden generaller daha fazlası! Fonların ve çeşitli kaynakların harcanması çok muazzamdır ve parti kontrol komisyonunun büyükbabaları hala Stalin tarafından tahsil edilmektedir. Bir skandaldan kaçınmak için "doğal" bir yoldan gittiler: seriyi düşürdüler, tekneleri yapım aşamasında bıraktılar ve tekneler yaşlandı ve iğnelere gitti. Ve koyunlar beslenir ve kurtlar bir bütündür.
Türbin daha az sorun çıkardı. Ana buhar hatlarının nispeten kısa uzunluğu ve buharın yüksek sıcaklığı, ana valf contalarının bozulmasına neden olmuştur (ısıl genleşme için yetersiz düşünülmüş telafisi nedeniyle). Conta değişimi, söküm vanaları ve ilgili ekipmanla ilişkili çok büyük bir iştir.
Yer değiştirmeyi en aza indirme mücadelesi, yüksek tiraj oranına sahip havacılık için normal türbin yağının değiştirilmesine yol açtı. Anaerobik koşullarda havacılık yağı toksik olduğu ortaya çıktı. Türbinistler cilt sorunları var. Bazı büyük deniz doktorları geldi: ölçtüler, tartıştılar, şaşırdılar, sinirlendiler ve türbin bölümündeki solunum cihazlarını çıkarmamalarını istediler.
Mürettebattaki düzenli servis personelinin bulunmaması ve aktif birimlerden uzun süre bağımsız kalması, subay kolordu içindeki tutumları gözle görülür biçimde değiştirerek olağan mesafeleri azaltmıştır.
Başlangıçta planlanan mürettebatı 14 - 15 denizaltılarında bir yerde. Yaşam ayarlamalar yaptı ve tekneler denize açıldı ve 32 adamında bir ekip vardı. Aynı zamanda, bir artışa duyulan ihtiyaç vardı, ancak yaşanabilirlik koşullarına göre gerçekleştirilememiştir. Hava ortamının elektrokimyasal rejenerasyon olanakları tükendi.
Projenin mürettebatı, özellikle ilk önce kurulan ve en iyi mezunlarla çalışanlar, özgünlükleriyle ayırt edildi. Hizmet kadife bir modelde tasarlandı: Karelya İsthmus'ta bir yerde bir kasaba, daha sonra bir helikopter, bir uçak, yine bir helikopter ve nihayet - bir mucize gemi kurulu, teknik ekiple imza takası, iki ay okyanus mülkiyeti ve sonra her şey ters sırada. Uzun zamandan beri çeşitli tasarım bürolarında ve enstitülerinde, kozmonot olmasa da statüde ve yakın bir yerde çalıştık. Yavaş yavaş hayat indi. Dünün okuldaki arkadaşları okul merdivenine çıktılar ve teknenin inşaatının bitmediği görüldü. Kariyer çıktı, çocuklar büyüdü. Servisin yerini değiştirmek izin verilmez. Doğru, ilk ekip için, tüm memurlar daha yüksek bir seviyeye terfi ettirildi. Sakin, ama yeterli değil. Neden olduğu belli değil, ancak memurun pozisyonları tüzük tarafından değil, kendileri tarafından çağrıldı. Grubun komutanına mühendis denildi. Bölüm komutanı da bir mühendis ama kıdemli. Muharebe birimleri komutanları komutan yardımcısıdır. Bunun neden yapıldığı gibi, yeniliklerin adı dışında, net değil.
Bir şekilde alt bölümle bağlantılı olan herkes, saat mühendisi-tamircinin önemini açıkça ve açıkça ortaya koyuyor. Bu rakamın analiz edilen projesinde hizmetin organizasyonu vermedi - çok fazla. Gibi, otomasyon her şeyin yerini alacak. Yazarların denizaltı kontrolünü, örneğin yüzeydeki pozisyonda, saatin üstündeki köprü görevlisi ve yüzey durumu tarafından tamamen işgal edildiğinde nasıl düşündükleri ilginçtir.
Otomotiv, hayatta kalma mücadelesinde mevcut lider tarafından benimsenen ve belirlenen taktikleri sağlamadı ve ayrıca acil durum değerlendirmesinde bilgi belirsizliği getirdi. Örneğin, ıssız bölmelerden birinde, başlangıç bobini, bölmedeki sıcaklığı arttırmadan önemli dumanla yanacaktır (normal durum). Merkezi görev, yangının gerçekliğini ve durumun tehlike derecesini nasıl tanımlar? Geminin TV'sinde ya duman algılanacak ya da kompartımanın girişindeki bir mobil saat (başlangıçta hiç düşünülmemiş) duman gerçeğini algılar ve raporlar. Diğer bilgiler sadece olmayacak. Oda ıssız. Merkezi görev bir yangın söndürme sistemi başlatmak ve ardından keşif düzenlemek, yükselmek ve atmosfere havalandırma sağlamakla yükümlüdür. Bu gizli ve savaş zamanlarında - ölüm olasılığını arttırır. Savaşın etkisiyle, Büyük Vatanseverlik Savaşı'nın tecrübesine göre, suyun akışı, yangınların meydana gelmesi mümkün ... Acil durum partisinin yalnızca şiddetli hareketleri durumu hızlı bir şekilde yerelleştirmeye ve gemiyi kurtarmaya izin verdi. Acil bölme ve merkezi posta arasındaki iletişimi sürdürmek için gerekli olan psikolojik faktör tarafından verimlilikte büyük bir rol oynar. Nükleer denizaltı bölmesinde (herhangi bir otomasyon düzeyinde) sabit bir saatin bulunmaması, acil durumun derhal lokalize edilmesine izin vermeyen ve sonuçlarını en aza indiren bir bilgi boşluğu yaratır. Otomatik ıssızlaşma oyunu - "Komsomolets" trajedisinin ana nedenlerinden biri.
Yaşanamayan fikrinin yazarları sadece tek bir koşul altında anlaşılabilir - 705 projesinin denizaltı aslen tek kullanımlık bir gemi olarak tasarlanmıştır. Başka bir mantıksal açıklama yoktur.
Ve hayatta kalma süreci için mücadelenin otomasyonu hakkında sonuncusu. Otomatikleştirilemez. Diğer tarafa gitmem gerek. Personel yardımcı olmak için etkili bir araç takımı oluşturarak. Araç setinin altında tanı sistemleri, mevcut kararlılık durumu, yüzdürme ve çok daha fazlası hakkında hesaplamaların bilgisayarlaştırılması gerektiği anlaşılmalıdır.
Mevcut elektrik sisteminin frekansının arttırılması, analiz edilen projenin ana farklılıklarından biridir. Ne gemi öncesi, ne de dünya gemi inşa uygulamaları bunun farkında değil. Yenilikçiler, bunu yaparak, güç kaynağı ekipmanlarının ağırlığını ve boyut özelliklerini düşüreceklerine inanıyorlardı. Silah ve silahlanma kompleksleri tedarik eden transdüserlerin kütlelerini terk etmek de dahil.
Elektrik kompleksinin temeli, gizliliği ve güvenilirliği konusunda tasarımcılar tasarım nesnesini bilmiyor veya dikkate almıyorlardı.
AFM ve DFV serisi - Teknede iki tip tahrik motoru kullanılmıştır. AFM serisinin parametrik serisi, 15 kilovat ve üstü güç aralığını kapsıyordu. DFV serisi düşük güç aralığında kullanılmıştır. AFM motorları stator bölgesinde su soğutmasına sahipti, böylece tüm kütle ve ağırlık tasarrufları, soğutma sisteminin pompaları, bağlantı parçaları ve ısı eşanjörleri nedeniyle artarak oldukça şartlıydı. Sürücü motor hızı, 6000 devir sayısına yükseldi (senkron). Hızlardaki artış, güvenilirliklerini artırmak için herhangi bir yapısal önlem alınamaması nedeniyle, yatak tertibatlarının (özellikle eksenel yükleri olan sürücüler için) güvenilirliğini önemli ölçüde etkilemiştir.
Rulman montajlarının durumunu teşhis edecek hiçbir cihaz yoktu. Düğüm bir buçuk saat içinde bir çığda başarısız oldu: anormal çalışma belirtileri için mevcut ilk personel teşhisinin (mobil saat) ortaya çıkmasından sinterlemeye (sertleşmesine) kadar. Kural olarak, çektirmeyi motoru sökmeden ve daha sık ilişkili ekipmanı kullanmak mümkün değildi. Daha sonra tecrübe geldi, rulmanların değişimi basitleştirildi, ancak mucize gemilerin geri ödemesine kadar sorun devam etti. Senkron makinanın çok kutuplu olması nedeniyle tersinir dönüştürücünün kütlesini önemli ölçüde arttırdı. Rulmanlar, seleflerinin hastalıklarından kurtulmadı.
Yeni elektrolitin mekanik karıştırma sisteminin üfleyicisi olup, orta basınçlı hava kullanmamaya ve dolayısıyla ödemde aşırı basınç oluşturmamasına izin verdi. Çok gürültülü oldu, bu yüzden nadiren kullanıldı. Epoksi döküm dizisinin çatlamasıyla ilişkili otonom türbin jeneratörlerinin voltaj düzelticilerinde başarısızlıklar yaşandı. Sürpriz, iç kısımdaki kısa devreler nedeniyle gemideki güç konektörlerinin kıyıdaki patlamalarıydı. Konnektörlerin fazlarını ayırarak kısa devrelerden kaçınmaya çalışır, dengelenmemiş yüksek frekanslı mıknatıslanma tersine çevrilmesi nedeniyle sağlam kasanın ısınmasına neden olur.
Egzoz kanalının akış aşağı bölümünün varlığı nedeniyle bataryanın doğal havalandırması sağlanmamıştır. Düşük güçlü DC fanı yoktu, bu yüzden sürekli bir AC fanı kullanıldı. VDK, statik bir frekans dönüştürücüsünden (400 V ~ IF, 50 Hz) ve yatay kuyruk ünitesinin uçlarında nakellerde bulunan iki asenkron pervane motorundan oluşuyordu. Her iki HELL (100 kW), sabit aralıklı iki kanatlı pervane üzerinde çalıştı - "dur" ve "hareket". Yayılmış bıçaklar gemi hidroliğini taşıdı. HED, frekans düzenleme hızına sahipti. HED ve dolaşım yollarının egzoz akışı altında, tekne beş düğüme kadar bir seyir geliştirmiştir (egzoz üzerinde bir kapakla, jet panele dik, "durma" pozisyonuna yönlendirilebilir).
Evirici, oldukça güvenilir olmayan devasa bir su soğutmalı tesisattı. Yeterince düşük güçte bir HED devirinin düzgün ayarlanması çok zor bir karaktere sahipti, tamamen iki zamanlı bir asenkron motorla değiştirilmiş olabilirdi.
Elektrik sisteminin kontrol panelinin enstrüman bilgisi oldukça tuhaftı. Örneğin megohmmetre, 0 ile 200 kOhm arasındaki değerleri gösterdi; bu, izolasyon değişikliğinin eğilimini ortaya koyma ve bunu arttırmak için zamanında önlem alma olanağına sahip olmadı. İlginç olan, ana santralin besleyici makinelerinin uzaktan kontrolüne ilişkin karardı.
Genel amaçlı ev tüketicilerine (elektrikli traş makineleri, film setleri vb.) Güç sağlamak için düşük güçlü bir statik dönüştürücü kullanıldı.
Özerk turbojeneratörler ve güçlü tahrik motorlarının devir sayısındaki artışın, 705 projesinin denizaltının vibroa-akustik özelliğini çok bireysel kıldığı ve düşmanın tanımlanmasını büyük ölçüde kolaylaştırdığı belirtilmelidir. Böylece, artan bir frekansa geçiş haksız olduğu kanıtlanmıştır. Personel, 1970'larda ve 1980'lerde alt bodrum uygulamasına aktif olarak dahil edilen akustik kültürü artırmanın yanı sıra bir şey yapabilir mi?
Askeri-sanayi kompleksinin, pek çok askeri teçhizatın üretiminde% 300'in üzerinde bir artış sağladığını göz önüne alırsak, projenin elektrik şebekesi için yüksek frekanslı fikrini uygulamanın maliyetinin ne kadar olduğunu tahmin edebilirsiniz.
Eh, Parti Merkez Komitesindeki parti kontrol komisyonundan büyükbaba-Stalinistler neredeydi? Süvariler gibi problemleri de anladılarsa süvariler gibi ...
Yenilik kaşıntısı, inşaat demiri tasarımcılarını atlatmadı. Çocukluk çağında hastalıkların normal ve uzun vadede gecikmiş evresi yerine, yeni, sözde bir doğrudan akış ortaya çıktı. Şimdi valf gövdesi çalışma ortamının akışına dik değil, paraleldi. Sonuç olarak, nadir bulunan vana orta derecede bir kesim sağladı. Sonuçların ölçeğini tahmin etmek için, kampanyadaki herhangi bir onarım prosedürünü sunacağız. Mesela, bir miktar buhar hattındaki contaları değiştirmek. Aletler, materyaller, personel hazırlama. Ancak asıl mesele, onunla ilgili tüm onarımların ve bağlantı kesmelerin (anahtarlama) seyahat kaybına, silahların çalışmasının aksamasına ve silahlanma komplekslerine yol açmamasıdır. Ve bu oldu ve sık sık. Sonunda bir çözüm bulundu. Özellikle zor durumlarda, mücadele (eğitim) kaygısı bildirilir. Uygulama başlar ve çalışma ortamının vananın sızıntısı (vana, klinker) nedeniyle kapanmadığı ortaya çıkar ... Her şey, potansiyel olarak tehlikeli bir senaryoya göre yeniden başlar.
705 denizaltı teknik ekipmanının çoğu kullanım testini geçemeyen en düşük güvenilirlik seviyesi, küçük mürettebatı sonsuz onarımlara mahkum etti ve hizmeti özellikle elektromekanik savaş başlığında zorlaştırdı. Teknik mürettebata daha az yük düşmedi. Onun hakkında daha ayrıntılı olarak.
705 denizaltı
askeri yorum
askeri yorum
705 teknelere hizmet vermek için bir havacılık modelinin benimsenmesi başka bir yeniliğidir. Teknik kadroya giren gemilerin savaş hazırlığına kavuşması için tüm adım-arası sürenin ve bu dönemde teknenin (deniz jargonundaki - yüzücülerdeki) mürettebatın dinlendiği ve daha sonra eğitim merkezindeki becerileri geri kazandığı düşünülüyordu. Bu fikir birçok nedenden dolayı haklı değildi, bu yüzden 705-I, teknik ekiple birlikte ileri bir aşamada hazırlık çalışmaları yapan ve verilen bir savaşa hazırlıklı olmalarını sağlayan doğrusallık taşıyıcısı olan ikinci ekibine aktarıldı. Teknik ekip, kendi numarası ve mührü ile büyük, ayrı bir askeri birimdi. Uzun zamandır oluşmuş ve temel amacı bulunmayan gemilerin yokluğunda, üstler için iş gücü ve tükenmez seyahat rezervi kaynağına dönüşmüştür.
Gemilerin gelişiyle birlikte, teknik ekip temel işlevleri yerine getirmeye başladı ve daha sonra yapısal uyumsuzluğu kendini gösterdi - gemilere kişisel olarak bağlanma eksikliği, aracılık sorumluluğu ve çok daha fazlası, her zaman tasarım aşamasındaki kusurların sonucu. Aslında, bağlantının manuel ve elektromekanik servisi manuel teknisyeni kontrol etti ve onu günlük yaşam ve sosyalist rekabet meselelerinden sorumlu tuttu. Yeniden yapılanma ihtiyacının anlaşılması çabuk geldi. Teknik ekipmanın tekne sayısına bölünmesi ve ayrı bir askeri birliğin statüsünden mahrum bırakılması planlanmıştır. Birincisi başarılı oldu, ikincisi - personel organlarının isteksizliği nedeniyle gerçekleşmedi. Ama bu başka bir hikaye.
YEDİ NANNER ...
Tüm seviyelerin emriyle projeye olan ilgi hızla buharlaştı. Projenin tekneleri, önceden belirtilen şartlar nedeniyle, yeni savaş hizmet alanlarında ustalaşamadı, muhtemel bir rakiple yüzleşmenin taktiklerini yeni bir şey haline getiremedi ve uzun süre buzda balık avında kaldı. Kuzey Atlantik'te üsse daha yakınlardı.
Apotheosis, epik katılımcıların toplu ödüllendirilmesinin gerçekleştiği yıl olan 1981 olarak kabul edilebilir. Projenin netliğini taşıyan bileşik üzerinde yüz ödül işaretinden (% 9) biraz daha fazla "düştü".
Sonra pürüzsüz bir gün batımı başladı. 1990-x'in başlangıcında, K-123 hariç (tamir halindeydi) tüm tekneler hizmet dışı bırakıldı. 705 projesinin filo tarafından işletilmesi, sıvı metal soğutuculu nükleer santrallere kalıcı bir alerji geliştirmiştir. Bu, epikten otuz yıldan fazla süren ana derstir. Amerikalıların birkaç yıl içinde nelere geldiğini, otuz yıl yürüdük. Şimdi tekrar soğutucu olarak sıvı metal kullanılması önerilmektedir. Bu fikri taşıyan Danaans, sorunların çözüldüğünü garanti eder. Örneğin, biyolojik koruma bir ısı akümülatörü olacak ve bu nedenle, alıcıların (filo) temel destek vb.
Aynı zamanda, 705 projesinin denizaltı gibi karmaşık bir mühendislik yapısının tasarımı ve uygulanması, Sovyet savunma endüstrisinin yüksek potansiyeline sahip Sovyet bilim ve tasarım okullarının şüphesiz bir başarısı olarak değerlendirilmelidir. Mühendislerin çabalarının memurlar tarafından sağduyulu olmalarına yöneltilmeleri hatalı değildir. Analiz edilen proje, ansiklopedik olarak düşünülmelidir, çünkü filo tarafından işletilmesi, daha önce sadece teorik bir gerekçeye sahip olan çeşitli tasarım ve örgütsel fikirleri onaylamış veya çürütmüştür.
Destanın bir başka dersi: olağanüstü silah sistemleri (705-I denizaltı gibi) temel destek unsurları ile karmaşık bir şekilde tasarlanmalıdır. İkincisi proaktif olarak inşa edilmeli ve geliştirilmelidir.
Ekipler için, projenin geliştirilmesi, birçok standart dışı mühendislik işini çözmeyi öğreten gerçek bir mühendislik okulu idi.
Şu anki konumundan, donanmanın geçen yüzyılın 1950-1960-s'indeki bir devlet kurumu olarak düşük statüsü açıktır. İkincisi, gerekli teknenin bütünsel konseptini oluşturamadı ve savunamadı ve birçok açıdan, bir mucize silah öneren askeri-sanayi kompleksinin çeşitli yapıları hakkında devam etti. Yoksa birisi için gerekli miydi?
Bir kez daha vurguluyorum: Filonun gücü bir tür mucize silahta değil, gerçek bir hedefe ulaşmak için kuvvetlerinin birbirine bağlı kullanımında.
Hadi devam edelim ve kendimize bir soru soralım: yirmi yıl boyunca yapım aşamasında olan bir denizaltı bir vekil veya tam teşekküllü bir savaş gemisi miydi?
Cevap imkansız. Yaşam döngüsü savaşlar arası dönemde başladı ve sona erdi. Bununla birlikte, 705 projesinin destanını tekrar etmemek için bu soruyu basit bir nedenden sormak gerekir. Anlamını yitirmeden, ancak vekil terimden uzaklaşarak (eğer biri kırılırsa), soru farklı şekilde ifade edilebilir. Ve askeri teçhizat, her üç ila beş yılda bir BT değişiminin meydana geldiği bir ortamda inşa etmek için yirmi yıl süren tam teşekküllü bir donanım mı? Cevap okuyucu içindir.
Günümüzde filoya yönelik tutum konularındaki iyileşme açıktır. Filoyu desteklemek için birçok farklı hareket vardı, kural olarak, eski siyasi işçilerin önderliğinde, medya yeni deniz silahlarının raporlarıyla doludur. Filo nasıl olunur?
Eski askeri teorileri kullanan eski geleneksel bilgelik, artık bu kavşak noktasında, eski silahlardan daha kötü. SSCB'nin okyanus filosunun inşası dersleri dikkate alınacak mı, eğer öyleyse hangileri? NATO filolarının son yıllarda tipik hale gelen “sahile” karşı açık taktikleri dikkate alınacak mı?
Sovyet Donanması'nın dersleri hakkında birkaç söz.
Her şeyden önce, daha önce de belirtildiği gibi, filo için devlet düzeyinde yetersiz kararları önleyen yasal bir çerçeve kabul etmek gerekiyor.
Filo personel politikasının gözden geçirilmesi ve güncellenmesi gerekmektedir. Bu yönde filo savaş hazırlığının çok büyük bir potansiyeli olduğu anlaşılmalıdır. Personel yaklaşımındaki değişiklik, deniz eğitiminde ve mürettebatın statüsünde değişiklik gerektirecektir.
Sovyet döneminde filonun yüksek kaza oranı körelendi. Kazalara karşı mücadele bir taklitti ve biçimleri bazen anekdot oldu. Örneğin, herhangi bir denizcinin sosyalist görevlerinden gelen satır şöyle seslendi: karargâhın maddi kısmının kendi hatalarından dolayı kaza ve kaza yapmaması.
Acil durum asla ciddi şekilde gerçekleşmedi. 1980-s’de “sosyal” terimi, birbirinden farklı geliyordu, ancak kazaların kökleri sosyal ve bunun ne düzeyde olduğu önemli değil - sonuçları bir kaza veya felaket olacak olan tasarım, komuta veya operasyonel koşullar yaratılacak.
İnsanların faaliyetlerinin kaza sonucu (eylemsizlik). Sadece filoya değil aynı zamanda diğer ileri teknoloji endüstrilerine de - enerji, havacılık vb. Kaza uluslararasıdır. Bununla mücadele, mühendislik sistemlerinin ana faaliyet alanlarından biridir.
Binlerce bilim adamı - adaylar ve bilim doktorları çeşitli araştırma enstitülerinde, okullarda ve filo örneklerinde çalıştı. Kazalara ilişkin en az bir tez çalışması bulmaya çalışırsanız, hayal kırıklığına uğrayacaksınız - bulamayacaksınız. Neden?
Kaza nedenlerinin ciddi bir analizi kaçınılmaz olarak sistem hatalarına, yani ideolojik tabular bölgesine neden oldu. Kaza olgusunun incelenmesine bilimsel bir yaklaşımın verilmemesi, Sovyet filosundaki acil durumların çoğaltılmasına yol açtı.
Denizaltı personelinin ve oluşumların genel merkezlerinin davranış motivasyonunu göz ardı etmek imkansızdır. Özü sonsuz basittir - bir kaza gerçeğini gizlemek (kaza, arıza) ve bu mümkün değilse, olumsuz sonuçları azaltmak için raporda. Bu dalgada Deniz Kuvvetleri Genelkurmay Başkanı ve acil durumdaki denizaltı komutanlarının iyimser raporlarını izledi. Herhangi bir kaza ile ilgili nadir görülen bilgiler, olayların gerçek seyrine karşılık gelir. En iyi ihtimalle yarı gerçekti.
Gerçekleşen devlet kurumlarının geri kazanılması, ülkenin savunma kurumları için finansal kaynakların ortaya çıkması tekrar soruyu gündeme getiriyor: filo nasıl olmalı?
Aslında, bu bir gemi yapım programı. Tarihimizde birkaç vardı. Özellikle unutulmaz olanlar, Susum ve Sovyet sonrası.
Herhangi bir gemi inşa programı her zaman çok maliyetli ve uzun vadelidir. Jeopolitik tahminleri, filonun şu anki durumunu, bilim ve ekonominin gelişiminin düzeyini ve tahminlerini ve bir dizi başka faktörü dikkate almalıdır. Mevcut durumda, bu diğer faktörlerin altında, her şeyden önce, filomuzun uzun veya daha doğrusu 70 yaşındayken düşmanlıklarda yer almadığı gerçeğini anlamalıyız. Bu, barış zamanı, SSCB'nin “okyanus” filosu fikri üzerine gündeme getirilen Sovyet amiral kolordusu programının oluşumunu etkileme tehlikesidir. Kanımızca durum, hükümetin birçok katındaki ulusal savunma kurumlarından biri olarak filonun doğasının yetersiz anlaşılmasıyla ağırlaşıyor. MIC'in iştahıyla çarpılan bu faktörlerin birleşimi, hem filo hem de hazineyi kaybedeceğimiz kadar sinerjik bir etki verecektir. Çağrı çoktan duyuldu: Fransa’nın Donanma için bir nükleer uçak gemisi tasarımı hakkında mesajlarla dolu “Mistral” medyayı aktarmayı reddetmesinden sonra. MIC bir pazarlama saldırısı başlattı. Bu fikrin yazarları, taşıyıcı grev grubunun bu uçak gemisine dayanarak herhangi bir askeri görevi çözmeye hazır olması için ne yapılması gerektiğini anlamaktan uzaktır. Önemli yatırımlar, faaliyetlerini sağlamak için alan, havacılık ve zemin bölümlerini gerektirecektir. Uçak gemisi savunma bölgelerinin gemi bileşimi, tek bir taktik özelliğe sahip olmak için nükleer güç ile donatılmalıdır, aksi takdirde gruba yüksek hızlı tankerler dahil edilmelidir. Hava savunması ve füze savunması sağlanması, DRLO komplekslerinin güverte tabanlı vb.
Soru ortaya çıkar, uçak gemilerine ihtiyacımız var mı? Alaska’ya kavuşacak mıyız? Sömürge bölgelerini korumak mı? Balistik füzelerle donanmış denizaltı devriyesi alanlarının garantili korunması için bir dizi sorunu çözdünüz mü? İç denizlerimizin sağanak bölgelerine, potansiyel bir düşmanın eylemlerini dışlayan konumsal sistemler kurduk. Atlantik'teki düşmanın nakliyesini bozmak mı istiyoruz?
SSCB ekonomisinin potansiyel kabiliyetine sahip miyiz ve taşıyıcı grup sayısını Amerikan göstergelerine getirebiliyor muyuz?
Yazar, Rus filosunun rönesansının gemi inşa programının nasıl oluşturulduğunu bilmiyor, ancak devlet idaresinin tepesinde bir deniz zihniyetinin yokluğunda, donanma komutanlığının düşük otoritesinin, askeri sanayi kompleksinin aşırı derecede yüksek faaliyeti ve maceracılığının, gemi inşa programının, yumuşak bir şekilde ortaya koymak için aynı olamayacağının farkında. ülkenin ihtiyacı olan.
Program geliştiricilerin birkaç durumu göz önüne alması istenir:
1. Donanımı herhangi bir seviyedeki yetersiz kararlardan korumak için, belirlenen usule uygun olarak bir dizi yasal önlem geliştirmek ve kurmak;
2. Okyanus bölgesi uzun bir süredir ve muhtemel bir rakip tarafından çok katı bir şekilde yaşamaktadır. Onunla rekabet etmeye çalışmak başka bir taklit yapmak demektir;
3. Sürekli bir askeri stratejik nükleer kuvvet birikimi oluşması ihtiyacı. Düşman devriye alanlarının tam olarak erişilememesinin sağlanması;
4. Filo yalnızca gemi yapısı, uçak ve BRAV ve MP değil. Bunlar aynı zamanda aktif alt pasif pozisyon sistemleridir;
5. Ağırlama bölgesinin denizde savunma bölgesinin (okyanus) kurulması ve program aşamalarının uygulanmasıyla sürekli artması;
6. Füze savunma sisteminin organizasyonu (hava savunma), gemi rokete eğilimli alanlara dayanıyor. Savunma Bakanlığının füze savunma sistemine entegrasyonu;
7. Donanma personel politikasının yeniden düzenlenmesi.