Bir taç. Bir yüzük. Senin kuzenin. Kraliyet düğünü için başka neye ihtiyacınız var?
Bu noktada, tarih boyunca pek çok asilzadenin, şimdiki adıyla akrabalarla evlenmesi gerçeği, akraba evlilikler bir tarih şakasıdır. Ama neden ilk etapta yaptılar?
Başlamadan önce, bir onay: "onu aile içinde tutmak" isteyenler yalnızca kraliyet ailesi üyeleri değildi. Bir ekonomist ve patriği büyük üretim ailesi, Pierre-Samuel du Pont. Bu şekilde ruhun dürüstlüğünden ve kanın saflığından emin olmalıyız.” Diğer kodamanlar daha ketumdular ama çoğu zaman aynı görüşü paylaşıyorlardı; torunlarının servetini miras almasına izin vermeyi reddederek, büyük bankacılık Mayer Amschel Rothschild kızlarının ve torunlarının varlıklı, uygun kocalar bulmaları için kuzenleri arasında bakmaları gerektiğini garanti etti. (Ve öyle yaptılar: dört çift Rothschild kuzenler ve bir amca-yeğen çifti evliydi.)
Ancak, evlilikleri genellikle aile geleneği olarak gören kraliyetler için, nesiller boyu bir kuzenle evlenmenin sonuçları oldu. Belki de en çarpıcı örnek,Habsburg'un evi15. yüzyıldan 20. yüzyıla kadar Avrupa'nın başlıca hanedanlarından birini oluşturan bir Alman kraliyet ailesi. Habsburglar, ailenin bir kolunun üyelerini diğerinin üyeleriyle evlendirerek, yüzyıllar boyunca iktidarda kaldılar. (Bu o kadar açık ki onların stratejisiydi ki, bir zamanlar aile sloganı “Bella gerant alii, tu felix Avusturya nube!”—çevirisinde, “Başkaları savaşsın: sen, talihli Avusturya, evlen!”) Aynı zamanda, sonunda aile soylarını sona erdirecek genetik anormallikleri de aktardılar.
Habsburgların kendileriyle evlenme eğiliminin dışa dönük tasvirleri vardı: Habsburg çenesi Bu, kraliyet portrelerinde sıklıkla resmedilmiştir. Her ne kadar 200 yıllık saltanatları boyunca ensest evliliklerin bu yüz deformitelerinin kökeni olduğundan şüphelenilse de, 11 Habsburg evliliği, yakın akraba aile üyeleri arasındaydı - 2019'da hepsinin suçlu olduğu doğrulandı. bir araştırma ekibi aileyi araştırdı”akrabalı yetiştirme katsayısı(bir bireyin ebeveynlerinin akrabalığı nedeniyle iki özdeş geni alma olasılığı). Ortalama Habsburg'un 0,093 akrabalı yetiştirme katsayısına sahip olduğu ölçüldü, yani anne ve baba genlerinin yaklaşık %9'u aynıydı. II. Charlesçocuksuz ve son Habsburg kralı 0.254'lük bir akrabalı yetiştirme katsayısına sahipti; İngilizler tarafından tarif edildi elçi Alexander Stanhope, "yediği her şeyi yutar, çünkü alt çenesi o kadar belirgindir ki, iki sıra dişi bir araya gelemez." Yine de diğer Habsburg'larla ilgili olarak, Charles son derece şanslı kabul edilebilir: o sırada İspanyol bebeklerin yaklaşık yüzde 80'i çocukluktan kurtulmuş olsa da, Habsburg çocuklarının sadece yüzde 50'si yaşlanmayı bile başardı. 10.
Akrabalı yetiştirme katsayısı Habsburglarınkinden çok daha düşük olan kraliyetler bile, evlilikler için sonuçlarla karşı karşıya kaldı. İlk kuzenler Kraliçe'nin birkaç torunu Victoria ve Prens Albert Hemofili hastasıydı ve hastalığın komplikasyonları nihayetinde çiftin çocuklarından birinin ve iki veya üç torununun olduğunu iddia etti. George IIIşüpheli porfiri ayrıca Victoria'nın torunları aracılığıyla, özellikle de Victoria ile olan bağlantılarının yanı sıra, I. George'un soyundan gelen Alman Hohenzollern hanedanına da geçmiş olabilir. Kaiser ne zaman II. Wilhelmmizaç davranışı 20. yüzyılın başlarında tırmandı, bir saray mensubu ona yerinde bir şekilde "George III'ün lekesi" teşhisi koydu.
Yakın akrabalar arasındaki evliliklerin yaygın olduğu zamanlarda, katılımcılar torunlarının sonuçlarına katlanacağını bilmiyorlardı. Ve (belki de Albert'in "oldukça çekici" ve "aşırı derecede çekici" olduğunu kaydeden Victoria vakası dışında. yakışıklı ”ilk buluşmalarında), çoğu akraba evliliğinin iki aşktan da doğmamış olması muhtemeldir. ne de arzu. Bu asil öpüşen kuzenlerin açık bir amacı vardı: ailede güç ve prestiji mümkün olduğunca uzun süre tutmak.