II. Dünya Savaşı'na girdikten kısa bir süre sonra İngiliz ordusu, kara kuvvetlerinin savaş çalışmalarının etkinliğini olumsuz yönde etkileyen bir sorunla karşı karşıya kaldı. Zırhlı araçlara ve düşman tahkimatlarına karşı mücadeledeki birliklerin potansiyelini belirgin şekilde sınırlayan, nispeten büyük kalibrelere sahip silahlarla çalışan kendinden tahrikli topçu bağları yoktu. İlk savaşların deneyimi göz önüne alındığında, gelecek vaat eden kendinden tahrikli silahlar oluşturmaya karar verildi. Bu teknoloji sınıfının ilk modellerinden biri A25 E2 Alecto ACS olabilir.
Kendiliğinden tahrikli topçu silahlarını yaratma lehindeki belirleyici faktörün Kuzey Afrika'da savaşma deneyimi olduğu görülüyor. Nazi Almanyası çok sayıda sözde vardı. Saldırı askerlerinin etkili bir şekilde desteklenmesine izin veren paletli şasiye saldırı silahları. Düşmanın tecrübesi dikkate alındığında, 1941-42 yıllarındaki İngiliz emri, göreceli olarak yüksek güçte silahlara sahip birkaç yeni zırhlı araç projesinin geliştirilmesini başlattı. Ayrıca, savunma sanayii işletmelerinin inisiyatifiyle bu tür projeler üretildi.
Prototip SAU Alecto Mk I. Fotoğraf Aviarmor.net
Nispeten güçlü ve hafif bir kendinden tahrikli tabanca yaratma önerilerinden biri silah Vickers-Armstrong tarafından seslendirildi. Bu şirket zaten çeşitli sınıflardan zırhlı araçların yaratılması konusunda geniş deneyime sahipti ve tesisleri büyük miktarlarda üretildi tanklar ve ordu için diğer araçlar. Mevcut deneyim, hazır bileşenler ve bazı yeni fikirler ile birleştiğinde, gelecek vaat eden bir projenin temeli olacaktı. 1942'de, yeni gelişmeyle ilgili bir dizi belge, işin devamını onaylayan askeri departmana teslim edildi. Öngörülebilir gelecekte, geliştirme şirketinin yeni bir askeri teçhizat modeli tanıtması gerekiyordu.
Vikers-Armstrong şirketinin teklifi oldukça basitti. Daha sonra Mk VIII ismi verilen Harry Hopkins adı altında hizmete sokulan hafif tank A25, güncellenmiş bir gövdeyle donatılacak ve 3,75 inç kalibreli obüs (95 mm) ile donatılacaktı. Beklenildiği gibi, böyle bir makine geliştirme açısından oldukça basit olacaktır. Ek olarak, hafif tankların ve kendinden tahrikli silahların eşzamanlı seri üretimi, ekipman maliyetini önemli ölçüde azaltıyor ve orduda çalışmasını kolaylaştırıyor. Son olarak, iki otomobilin benzer bir hareketliliğe sahip olması gerekirken, ACS ateş gücünde büyük avantajlar gösterebilir. Gelecekte, savaş aracının önerilen mimarisi, yeni silahlar kullanarak özelliklerini geliştirmeyi mümkün kıldı.
Yeni projede kullanılmak üzere önerilen A25 tankı, mevcut zırhlı araç Mk VII Tetrarch'ın geliştirilmiş bir versiyonuydu. Bu makinenin geliştirilmesi 1941 yılın ortasında başladı. Farklılıklar yeni tank daha güçlü rezervasyon ve diğer bazı ayrıntıları değiştirmek oldu. Tasarımında bir dizi özgün fikir ve çözümün kullanıldığı her iki tank, yüksek mobilite ve manevra kabiliyeti ile ayırt edildi. Paletli bir şasinin bu özellikleri, gelişmiş kendinden tahrikli tabancaların yapımında da faydalı olabilir.
Liman tarafının görünümü. İmparatorluk Savaş Müzesi resmi / Iwm.org.uk
A25 tankına dayanan, gelecek vaat eden kendinden tahrikli bir topçu kurulum projesi, A25 E2 resmi ismini aldı. Yakında, zırhlı araç, antik Yunan intikam tanrıçaları olan erinlerden birinin onuruna, Alecto adını aldı. Proje ilerledikçe, kendiliğinden çalışan tabancanın farklı versiyonlarını ayırt etmeyi mümkün kılan ek atamalar da kullanılmaya başlandı. Yeni bir değişikliğin ortaya çıkmasıyla bağlantılı olarak, makinenin temel sürümü Mk I atamasını aldı.
Hafif tankın bitmiş şasisinin kullanılması, yeni proje kapsamında çalışmanın basitleştirilmesini ve hızlandırılmasını mümkün hale getirdi, ancak yine de bazı orijinal ürünlerin geliştirilmesine olan ihtiyacı dışlamadı. Bu yüzden, bir tankı kendinden tahrikli bir silaha dönüştürmek için, gövdeyi ciddi şekilde elden geçirmek gerekliydi. Perspektif kendinden tahrikli silahlar, ön yapıdaki mevcut yapıların kullanımına izin vermeyen bir silah almak zorunda kaldı. A25 E2 için gerekli rezervasyon seviyesi ile güncellenmiş bir paket geliştirilmiştir. 38 mm kalınlığa kadar çeşitli şekillerde ve boyutlarda zırh levhaları kaynak ve perçinlerle tek bir yapıya monte edildi. Teknenin düzeni mümkün olduğu kadar basitti: önünde, kontrol ve savaş bölümü olarak görev yapan büyük bir yaşanabilir hacim vardı ve yiyecekler motor bölmesinin altına verildi.
Tankın orijinal gövdesinin işlenmesi sırasında güncellenmiş bir ön kısım alındı. Eğimli parçanın üzerine tutturulduğu düşük dikey bir ön tabaka korunmuştur. Tabancayı monte etme ihtiyacı nedeniyle, gövdenin bu kısmı karakteristik bir kesime sahipti. Ön tabakanın onboard kısımları orta kısmın üzerine yükseldi ve yüksek eskrim nişlerinin oluşumuna katkıda bulundu. Mevcut alanı arttırmak için gövde yanlarını ve çatısını kaybetti. Yanal çıkıntı koruması, şimdi yığın düzenlerinin bir kısmını barındıran poligonal kutu şeklindeki çitle çevrili nişler tarafından gerçekleştirilmektedir. Ana nişlerin üstünde, mürettebatın korunmasını da artıran L şeklinde bölüm birimleri vardı. Teknenin kıç kısmı önemli değişiklikler olmadan A25 tankından ödünç alındı. Yanlarından dikey alt tabakalara sahipti ve üste yığıldı. Sert tabaka geriye doğru bir eğim ile monte edildi.
Zırhlı A25 E2 Mk I yerde. İmparatorluk Savaş Müzesi resmi / Iwm.org.uk
Kutuya monte edilmiş Çayırların 12 hp kapasiteli 148-silindirli benzinli motoru, gövdenin kıç bölmesinde bulunacaktı. Motor, temeli beş vitesli bir şanzıman olan mekanik bir şanzımana bağlandı. Hafif zırhlı araçların önceki iki projesinde de benzer bir güç bölmesi kullanıldı.
Hafif tankların bir başka geliştirmesi olan Tetrarch ve A25’in, ümit vaat eden kendinden tahrikli silahı "Alecto" nun yüksek manevra kabiliyeti ve manevra kabiliyeti sağlayabilen mevcut şasi tasarımını sürdürmesi gerekiyordu. Tetrarch projesi çerçevesinde Vickers-Armstrong, dönüş yapmayı kolaylaştıran ve hız kaybını ortadan kaldıran paletli tahrik ünitesinin özgün tasarımını önerdi.
Gövdenin her iki tarafında benzer tasarımda dört büyük destek silindiri vardı. Üç ön silindirde lastik bantlar varken, arka silindirler tırtıklı bir çerçeveye sahipti ve tahrik tekerleği gibi davranıyordu. Tüm silindirlerin ayrı bir yaylı süspansiyonu vardı. Ek olarak, dikey bir eksende dönmelerini sağlayan bir menteşe ile donatıldılar. Bu hareketi kontrol etmek için, sürücünün işyerindeki direksiyon simidine bağlı sürücüler de sağlandı. İzin tasarımı, bant yatay bir düzlemde bükülebilecek şekilde yapıldı. Tüm bunlar sayesinde, kendiliğinden çalışan tabanca “tank şeklinde” dönebilir, izlerden birini yavaşlatarak veya silindirleri döndürerek dönebilir. İkinci durumda, silindirlerin konumunun değiştirilmesi, parçanın bükülmesine ve gereken dönüşe girmesine neden olmuştur.
Engebeli arazilerde mobiliteyi kontrol edin. Fotoğraf Aviarmor.net
Kendinden itmeli en yeni silahın temel amacı A25 E2 Mk I ana silahların seçimini etkileyen ilerleyen piyadelerin ateş desteği oldu. Yeni ACS'nin “temel kalibresi”, gelişimi 95 yılında başlayan, gelecek vaat eden bir 1942-mm obüs olmaktı. Daha sonra, kendinden tahrikli makinelerde kullanılmak üzere tasarlanan bu alet hizmete girdi ve Ordnance QF 95-mm obüs resmi adını aldı.
Kendinden tahrikli Alecto varil uzunluğu 20 kalibreli bir obüs kullanmayı önerdi. Silah, başta yüksek patlayıcı ve duman mermileri olmak üzere çeşitli mermiler kullanabilir. Daha sonra, düşman zırhlı araçlarıyla savaşmak için toplu mühimmatlar da kuruldu. Merminin başlangıç hızı, türüne bağlı olarak, 330 m / s'ye ulaştı. Maksimum atış menzili 7,3 km'yi aştı, ancak bu göstergenin gerçek değerleri yönlendirme sistemlerinin tasarımına ve izin verilen dikey yönlendirme açılarına bağlıydı.
Kendinden tahrikli bir 95-mm şaside, obüs yuvarlanan bir teçhizat kullanılarak monte edildi. Üstü açık kabinin ön kısmında, tabanca montajının yatay sektör içinde 12-15 ° 'den daha geniş olmayan bir şekilde dönmesini sağlayan bir destek takılmıştır. Sallanan topçu ünitesi -5 ° ile + 30 ° arasında yatay hareket edebilir. Dövüş bölmesi, tamamen ön plakanın örtüsünü örten geniş bir yarım daire biçimli blendaj koruyucusu ile korunuyordu. Yarım daire şeklindeki birimin merkezinde, hareketli bir kutu şeklinde maske bulunan bir pencere vardı. İkincisi, obüs dikey bir düzlemde hareket ettirilirken savaş bölümünün korunmasından sorumluydu.
Prototip Alecto Mk IV. Fotoğraf Mihalchuk-1974.livejournal.com
Ek bir silah olarak SAU, mevcut makineli tüfek türlerini veya mürettebatın kişisel silahlarını kullanabilir. Aynı zamanda, bu tür silahları makineye monte etmek için hiçbir cihaz yoktu. Bu tür “öz savunma araçlarının”, gerektiğinde oradan çıkarılarak uygun bir şekilde taşınması önerildi.
Zırhlı aracın mürettebatı, toplam yaşanabilir hacme sahip dört kişiden oluşacaktı. Kabinin önüne, silahın sağına, sürücünün işyerine yerleştirildi. Savaşta ve yürüyüşte, herhangi bir izleme enstrümanı olmadan “taraftaki” yolu izlemek zorunda kaldı. Howitzers'ın solunda topçu yerleştirdi. İşyerinde bir dizi deneme ekipmanı ve nişan alma aracı vardı. Komutan ve yükleyici, sürücünün ve topçunun arkasına yerleştirilmişti. Kabini araziyi gözlemleme fırsatı buldular.
A25 E1 kendinden itmeli tabanca ilk sürümü 4,27 m gövde uzunluğuna, 2,7 m genişliğe ve 2,1 m yüksekliğe sahipti, hesaplanan savaş ağırlığı 8,64 t idi. Zırhlı araç, ton başına, 17,1 km / s hıza ulaşabildi. Tahmini enerji rezervi 48 km'ye ulaştı. Manevra kabiliyeti ve manevra kabiliyeti açısından, kendi kendine ilerleyen potansiyel silahlar, elektrik santrali ve şasisiyle “paylaşılan” mevcut hafif tanklardan farklı olmamalıdır.
"Alecto" ile savaşın, Mk IV. Fotoğraf Mihalchuk-1974.livejournal.com
Alecto projesinin gelişimi, 1942'in sonundan önce tamamlandı ve bundan hemen sonra iş askıya alındı. Bunun nedeni deneyimli bir A25 tankının testi sırasında tespit edilen problemlerdi. Bu hafif zırhlı aracın prototipi 1942 yazında test edilmek üzere sunuldu. Yakında bu tür tankların seri üretiminin ayda yüze kadar bir hızda başlatılması planlandı. Bununla birlikte, testler sırasında gelecekteki Mk VIII, düzeltilmesi zaman alan bazı ciddi eksiklikleri gösterdi. Kendinden tahrikli tabanca, taban tankının geliştirilmesine kadar herhangi bir gerçek umudu yoktu.
Hafif tankın geliştirilmesi, tüm testlerle hala başa çıkmayı başardığı 1943 yılının ortasına kadar devam etti, seriye girdi ve Mk VIII Harry Hopkins adı altında hizmete girdi. Bu projenin başarıyla tamamlanması Vickers-Armstrong'un yeni kendinden tahrikli topçu tesisatı üzerinde çalışmaya devam etmesine izin verdi. Bununla birlikte, şimdi bile durum, gerekli tüm işleri mümkün olan en kısa sürede gerçekleştirmeye izin vermedi. Diğer projelerden ve diğer nedenlerden dolayı yükleme nedeniyle, prototip ACS A25 E2 yalnızca 1944'in son aylarında tamamlandı.
Raporlara göre, geliştirme şirketi zaman kaybetmedi ve kendinden tahrikli tabancanın birkaç farklı versiyonunu yarattı, silahlarda birbirinden farklı ve diğer bazı tasarım özellikleri. Ayrıca, farklı silahların kullanılması nedeniyle, bu tür makinelerin savaş alanında farklı rolleri olabilir.
ACS Alecto Mk II, 57-mm tanksavar silahı Ordnance QF 6-pounder cihazını takmayı teklif etti. Böyle bir silah, çeşitli tiplerdeki mermilerin kullanımını hızlandırabilir ve 800-850 m / s üzerindeki hızlara kadar hızlanabilir. Mühimmatın türüne bağlı olarak, 80 yarda mesafelerinde 1000 mm zırha kadar penetrasyon sağlandı. Daha sonra, aynı mesafeden 120 mm'den daha fazla nüfuz edebilen bir zırh delici mermi oluşturuldu. 57-mm silahlı kendinden tahrikli silahın, bir tank avcısı olması ve düşman zırhlı araçlarıyla savaşması gerekiyordu.
Alecto Mk III projesi bir Ordnance QF 25 obüs poroz 87,6 mm kullanılarak yapılmasını önerdi. Namlu uzunluğu 31 kalibreli böyle bir silah, birkaç tip mermi kullanarak dakikada 8 tur yapabiliyordu. Optimum yükseklik açısı ve maksimum şarj kullanıldığında, çekilen versiyondaki obüs bir 12,25 km menziline bir mermi gönderebilir. Kendinden tahrikli silahlar söz konusu olduğunda, maksimum atış menzili önemli ölçüde daha az olabilir. ACS Alecto Mk III, Mk I için bir alternatif olarak kabul edildi, çünkü daha güçlü bir silah biçiminde üstünlüğü vardı.
Mevcut projenin geliştirilmesinin en son sürümü kendinden tahrikli Alecto Mk IV idi. O 32 kiloluk obüs kalibreli 94 mm donatmak istendi. Savaş aracının bu versiyonu önceki maksimum ateş gücünden farklıydı. Kütle ve boyut göstergelerinin bakış açısına göre, bu projede kullanılan silah mevcut paletli zırhlı araca montaj için uygun olanların en güçlüsüdür. Kalibre ve ateş gücünde bir artış olması, mevcut şasinin taşıma kapasitesi ve gücünün getirdiği sınırlamalar nedeniyle mümkün değildi.
Mk I versiyonunda ilk prototip kendinden tahrikli silah "Alecto", 1944'un sonunda yapıldı ve kısa süre sonra test edildi. Sahadaki ekipmanın muayenesi, baz hafif tankın rafine edilmesini göz önüne alarak, ACS'nin genel olarak tatmin edici özelliklere sahip olduğunu göstermiştir. Bununla birlikte, en kısa zamanda düzeltilmesi gereken yeni eksiklikler tespit edildi. Proje Mk I, prototipin muhtemel modernizasyonu ve testlerin daha da devam etmesi dikkate alınarak revizyona gönderildi.
Alecto Mk II projesi, kullanılmış silahın görece yüksek özelliklerine rağmen, gerçek umutların olmaması nedeniyle yakında kapatıldı. 57-mm tanksavar silahı hala Pasifik operasyon tiyatrosu bağlamında hala ilgi çekiciydi, ancak Avrupa için artık yeterince güçlü değildi. Almanya’nın cephanesinde, “altı kiloluk” un artık savaşamayacağı çok sayıda yeni tank ortaya çıktı. Proje kapatıldı ve böyle bir teknolojinin prototipinin yapımı gerçekleştirilmedi.
Bir obüs kalibreli 87,6 mm olan kendinden tahrikli tabanca müşterinin ilgisini çekmiştir ve bu da prototip yapımının başlangıcına yol açmıştır. Ancak, gelecekte prototipin montajı durduruldu. Görünüşe göre, bu gelişmenin kaderi, Mk IV projesinin ortaya çıkmasından olumsuz etkilenmiş ve bu da daha güçlü bir silahın kullanılmasını gerektirmiştir.
Kendinden tahrikli şasi üzerinde buldozer. İmparatorluk Savaş Müzesi resmi / Iwm.org.uk
Kendinden tahrikli silahların yeni varyantlarından sadece 94 mm obüs ile donatılmış dördüncü ulaşılabilir. Bu zırhlı araç, hareket kabiliyetinin tasarım özelliklerini doğruladı ve savaş alanında istenen sonuçları elde etti. Ancak yangın testleri sırasında geleceğin orijinal projesini gerçekten mahrum bırakan yeni sorunlar tespit edildi. 32 kiloluk obüs izin verilen azami kütleye sahipti ve ayrıca çok güçlü geri tepme ile karakterize edildi. İkincisi, zırh hasarına bile yol açabilir. Bu eksikliği gidermek için, bütün şasi yapısının en ciddi şekilde yeniden çalışması gerekliydi; Proje, potansiyelinin tamamının gerçekleşmesinin imkansızlığı nedeniyle kapatılmıştır.
Geliştirilen AU ACN A25 E2 Alecto'nun dört çeşidinden sadece ikisi teste girdi ve biri test ateşlemesinin sonuçlarına göre terk edildi. Sadece 95 mm kalibrelik bir tabancayla çalışan kendiliğinden çalışan tabanca temel sürümü, seri üretime ve evlat edinmeye güvenebilirdi. Böyle bir makinenin ilk testlerinde, bir sonraki düzeltmeler çerçevesinde çözülmesi gereken bazı tasarım kusurları tespit edildi. İşin bu aşamasında, projenin sonunda durdurulduğu görüldü.
Müşterinin ve yüklenicinin bu kararının sebepleri basit ve açıktı. Gelecek vaad eden bir silahın geliştirilmesi, savaş aracının hizmete girmeden önce bile ahlaki olarak modası geçmiş bir risk alması nedeniyle ciddi şekilde ertelendi. Ek olarak, İngiliz ordusunda zaten benzer silahlara ve savaş yeteneklerine sahip birkaç zırhlı araç vardı. Bu durumda, kendinden tahrikli tabanca "Alecto" sadece mevcut örneklere bir ek olacaktır. Son olarak, A25 E2 test edilmeye başladığında, Avrupa'daki durum ciddi bir şekilde değişti ve Almanya'nın yenilgisinin sadece bir zaman meselesi olduğu çoktan belliydi.
Alecto merkezli reklam topçu traktörü. Fotoğraf Tekerleklerandtracks.blogspot.ru
Bununla birlikte, İngiliz test sitelerinde yapılan testlerden sonra, her iki yerleşik prototip hala askeri birliklere gönderildi. Her iki prototipi de farklı silahlarla gösteren ve Alman şehirlerinden birinin caddelerinde dolaşan fotoğraflar var.
Bu durumda, yeni örneklemin tam ölçekli bir seri üretiminin, mevcut olanlara göre belirgin avantajları olmayan bir biçimde kullanılması anlam ifade etmiyordu. Kendinden tahrikli topçu A25 E2 Alecto projesi gerçek umutların bulunmaması nedeniyle kapatıldı. Fesih emri, 1945'in başında verildi.
İngiliz komutasının kararı Vickers-Armstrong'a uygun değildi, bu yüzden reddedilen bir teknoloji bulmaya ve hala ordudan bir emir almaya çalıştı. "Alecto" yu yeniden işleme koyma girişimi, paletli bir zırhlı mühendislik aracı yaratma projesiydi. Kendinden tahrikli tabancalar ilgili tüm rezervasyonlarla birlikte kurulumdan çıkarıldı. Dozer ekipmanlarının montajı için menteşeler, gövdenin yanlarında belirdi. Sonuncusu bir bıçak ve menteşeli kirişlerden oluşan bir sistemden oluşuyordu; bununla birlikte çalışan gövdeyi yukarı ve aşağı hareket ettirmek mümkündü. Performansta hafif bir artış için, kasanın ön tabakasında, bıçağın arka yüzeyinin dayanması gereken kavisli bir kısım ortaya çıktı.
Hafif zırhlı personel taşıyıcı projesi de geliştirilmiştir. Bu durumda, yalnızca gövdenin yeniden yapılması değil, aynı zamanda makinenin düzeninde de bir değişiklik oldu. Motor, gövdenin ön tarafına transfer edildi ve yiyecekler, asker bölmesinin altına verildi. İnişin, besleme tabakasındaki menteşeli kapılardan yapılması önerildi.
Zırhlı personel taşıyıcı kendinden tahrikli. Fotoğraf Aviarmor.net
Müşterilere ACS'nin basitleştirilmiş bir sürümü olan topçu traktörleri teklif edildi. Araba mevcut silahlardan mahrum edildi ve vücudundan, cürufsuz, önden kapalı bir kısım aldı. Kıçta, çekilen alete bağlanma cihazları ortaya çıktı. Bu tür bir zırhlı aracın hem İngiliz hem de yabancı ordunun önerdiği bilinmektedir. Özellikle, bir prototipin İsviçre ordusu tarafından denenmesi hakkında bilgi vardır.
Mevcut kendinden tahrikli silahların yükseltilmesi için üç seçenek prototip şeklinde uygulandı ve test için gönderildi. Bununla birlikte, sınavlardan başarıyla geçmek bile ordunun ordunun yolunu açmadı. Büyük Britanya'nın askeri birliği, önerilen tek zırhlı araçlarla ilgilenmedi, çünkü bunlar tek kopya olarak kalıyordu. Anlaşılan, ordunun böyle bir kararı savaşın sona ermesi ve yeni zırhlı araç türlerinin üretimini acilen başlatması gerekliliği ile bağlantılıydı.
Yeni A25 E2’in tasarlanması Alecto ACS, 1942’in ortasında başladı ve onu İngiltere ordusunda sınıfının ilk otomobillerinden biri yaptı. Ancak, en başarılı tank kendiliğinden çalışan tabancaların temeli olarak seçilmemiştir. A25 / Mk VIII tankının tasarım hataları, önce serbest bırakılması için planların ciddi şekilde revize edilmesine ve ardından deneyimli kendinden tahrikli silahların inşasına ve test edilmesine yol açtı. Sonuç olarak, 1942 için ilginç olan zırhlı araç, ordunun artık bu tür bir donanıma ihtiyaç duymadığını hissetmesi üzerine, yalnızca 1944'un sonunda test edildi. ACS'yi yeni ihtiyaçlar için değiştirme girişimleri de kayda değer sonuçlar vermedi. Gelecek vaat eden bir ailenin tüm projeleri kapatıldı. Teknolojinin yerleşik prototipleri, ne yazık ki korunmaz.
Sitelerin malzemelerinde:
http://britainatwar.com/
http://aviarmor.net/
http://tanks-encyclopedia.com/
http://armor.kiev.ua/
http://henk.fox3000.com/
http://wheelsandtracks.blogspot.ru/