Üstad'ın "Ben kaderin mahkûmuyum." demesini nasıl anlayabiliriz? Kadercilik olmaz mı bu ifade?
Sal, 8/11/2016 - 07:01 tarihinde gönderildi
Değerli Kardeşimiz;
"Kaderin mahkumuyum." ibaresi, Allah’a olan tevekkül ve teslimiyeti ifade eden bir ibaredir. İmanı çok yüksek olan büyük zatlarda tevekkül ve teslimiyet had safhada tezahür ettiği için, kendilerine bir değer bir pay vermek istemiyorlar. Bu durum kulluğun zirvesidir. Yoksa burada Cebriye mezhebinin batıl kader anlayışı ifade edilmiyor.
Cebriye, külliyen insan iradesini inkar ediyor, oysa Risale-i Nur'un çok yerlerinde Ehl-i sünnet inancına uygun bir şekilde insan iradesi kabul edilip, bütün hata ve kusurların insan iradesinden çıktığı ifade ediliyor. Yani "iyilik ve güzellikleri Allah’tan, hata ve kusurları kendinden bilmek" kulluğun bir şiarıdır. Oysa Cebriye mezhebi her şeyi kadere atıp kulluk ve sorumluluktan kaçıyor. İkisi arasında çok büyük bir fark bulunuyor.
Diğer bir husus, insanın başına gelen olaylar içinde mutlak anlamda İlahi iradeye, yani kadere bakan hususlar insan iradesine bakan hususlara göre çok fazladır. Bir oran verecek olursak, insan iradesi yüzde beş ise, kaderin hükmü yüzde doksan beştir. Dolayısı ile "Kaderin mahkumuyum." ifadesi bu orana bir atıfta sayılabilir. Malum, ifade tevekkül açısından çoğun yanında azın ne hükmü olabilir ki...
Selam ve dua ile...
Sorularla Risale Editör