Kırım kampanyasının tamamlanmasından sonra Mareşal Munnich, güney sınırlarını güçlendirmek için çalışmaya başladı. Düzenli ordunun ilave güçleri Zaporijya Siçine gönderildi. Bunun için, Teğmen Albay Frideriti'nin emri altındaki Uglich alayının piyade işçilerinin 400'inde bir kopma kuruldu. Sich surlarının onarımını denetlemek için atanan bir askeri mühendis olan Kont Zevald eşlik etti.
Sınırın derhal korunması için dört ejderha alayı (Ingermanland, Tver, Tobolsk ve Archangelogorod), hafif süvari kuvvetleri ve Küçük Rus Kazakları'nın 200'i ordudan ayrıldı. Bunlara katıldılar: Voronkova Nehri üzerindeki redoubtlarda bulunan Perm Dragoon Alayı, bir cuirassier ve iki piyade alayı Polonya'dan geldi, Don'dan gelen iki ejderha alayı. Bütün bu birlikler Dinyeper boyunca görev aldı. Ana kaleler, Tsarichanka, Orlik, Perevolochna, Kremenchug ve Pereyaslavl. Sınır güçlerinin genel komutanlığı, Korgeneral Kont Kont Gustav-Otto Douglas’a emanet edilmeden önce Binbaşı General Magnus von Biron tarafından yönetildi. Korgeneral Yakov Keith, yurtdışında Pereyaslavl'dan Kiev'e cevap verdi ve Buzovaya kalesinden Mius Nehri'ne kadar Ukrayna hattının bir bölümü Korgeneral Prens Urusov'a bağlıydı.
Kırım Tatarları baskınları
Rus birliklerinin Perekop'un arkasındaki atılımı, Türk hükümeti üzerinde çok güçlü bir etki bıraktı. 1736 yazının sonunda Han Kaplan-Giray, Sultan'ın tahttan çıkma emrini aldı. Kırım'da hanların değişmesinin İstanbul için sıradan olduğunu söylemeliyim. Bu yüzden, Kaplan-Giray zaten Khanate'ye üç kez yöneldi (1707 - 1708, 1713 - 1715, 1730 - 1736). Khan o zamanlar zaten çok yaşlı bir adamdı ve felç geçirdi, bu yüzden bütün isteği ile birliklere liderlik edemedi ve savaşlara katılamadı. Ancak Sultan, Kaplan-Girey'in 1738'te öldüğü Sakız adasına sürgün edilmesini emretti.
Yeni Han Fetih II Giray, bir zamanlar Perslerle savaş sırasında Gence savunmasında kendini belli etti. Cesur ve deneyimli bir askeri lider olan Fetih Giray, onun için asıl görevin savaşçıların mücadele ruhunu geri kazanmak olduğunu çok iyi anladı ve bunun için başarılı bir forma ihtiyacınız var. Ekim ayının sonunda, büyük bir Tatar müfrezesi olan 1736, Ukrayna ve St. Michael ve Sloboda kaleleri arasındaki çizgiye nüfuz etti, küçük “partiler” e girdi ve çevre köyleri yağmalayıp yakmaya başladı.
İşgal hakkında bilgi edindikten sonra, bu sınır bölgesinden sorumlu olan Prens Urusov, düşmana saldırma emriyle derhal St. Alexis kalesine Binbaşı General Rading'e Albay Shtokman'a gönderildi. Urusov'un kendisi toprak militanları toplamaya başladı, ancak büyük kuvvetler toplayamadı. Zaman kaybetmemek için, Aralık ayı akşamındaki Uruslar, küçük bir polis birimi ve Kazaklar ile St. Paraskeva kalesinden çıktılar. Bu arada, Binbaşı Genel Rading 29 Aralık, Albay Shtokman'ın (29'in üzerinde) komutası altında bir dekolte kurdu ve onu bozkır adamlarının geri dönüş yolunda araya girerek girdiği yere gönderdi. Stockman'ı desteklemek için, Albay Melgunov'un çok küçük (400 savaşçısı) bir kesimi, St Michael kalesini terk etti. Katıldıklarında Tatarlarla karşılaştılar, ganimetle yüklendiler ve çizginin ötesine geçmelerine izin vermediler, ancak az sayı nedeniyle kendileri düşmanın saldırısını zorlukla sınırladılar. Tatarların ana güçleri hat boyunca geçti ve bunun için Buzovaya ve Kiselskaya kaleleri arasında kaldı ve ardından Perekop'a koştu. Bu baskın sırasında, Kırım Tatarları, birçok mahktockmu ve hayvanı kaçırdı ve çok sayıda ganimet yakaladı. Düşmanı takip etmek Uruse ve Rading, güçlü süvarilerin bulunmamasından dolayı cesaret edemediler.
Kırım ordusunun baskınının koşullarına ilişkin soruşturma sırasında, Tatarların fark edilmeden ve engellenmeden hattaki şaftı “ortaya çıkarması” ve “kırması” sonucuna varıldı. Bu nedenle, Urusov ihmal ile suçlandı ve yargılandı ve Teğmen General Leontyev onun yerine atandı. Bu istilalara daha hızlı yanıt verebilmek için Minikh, iki süvari "koru rezervi" nin kurulmasını emretti ve bunun için ejderha alaylarından gerekli sayıda insan tahsis etti. Başlıca General V. S. Arakcheev komutasındaki 2 bin süvari birliğinin bir parçası olarak ilk "Cor-de-rezerv" St. John ve sv. Paraskev'ler ve ikincisi, 3’te, Tsaritsynka ve Kiev arasında, Domontov kasabasında, Binbaşı General Prince Trubetskoy’un komutasındaki binlerce insan. At rezervleri, düşman baskınlarını kovma niyetindeydi ve yukarıdan, yani özerk bir şekilde beklemeden hareket etme hakkı verildi.
Şubat ayı ortalarında 1737, baskın tekrarladı. 40 bin. Kırım ordusu Han tarafından yönetildi. Tatar süvari, Perevolochny'nin üstündeki Dinyeper'a geçti ve atlılar, General Yuri Leslie'nin (100 adamı) küçük parçalarına saldırıp onu öldürdüler. Generalin kendisi öldürüldü ve oğlu Egor Yuryevich ele geçirildi. Ardından bozkır adamları Spévalovsky fabrikasına saldırmaya çalıştı, ancak kovuldu. Gittiklerinde Rus süvarileri tarafından saldırıya uğradılar ve sonra aceleyle kaçtılar, ganimet ve mahkumları geride bıraktılar. Minikh, Tatar süvarisinin baskınları nedeniyle, hatta çok fazla enerji harcadıkları ve kendisiyle birlikte çok zaman harcadıkları cihaz için çok utandı. Haklı olarak, alan mareşeri İmparatoriçe'ye şöyle yazdı: “Sayısız örnekler hikayeler askeri sanat, Kiev'den ve Dinyeper'dan Azak ve Don'a kadar iki ila üç yüz mil arasında bir sınır olasılığının ortaya çıkmadığını, böylece kolay bir düşmanın herhangi bir yere girmesini engellediğini gösteriyor, çünkü her yerde bir ordu varsa o zaman böyle bir mesafede onu çok fazla ezmek gerekiyor. ” Minich ayrıca, sürünün hareketini çok geç keşfeden Kazaklar'dan da şikayetçi oldu.
1737 yılında Rus-Türk savaşındaki operasyon tiyatrosunun haritası. 1745'daki Rus Bilimler Akademisi'nden J. N. Delilleus tarafından derlenmiştir.
Yılın 1737 kampanyası için hazırlanıyor
Ordu, toplam sayısı 40'e ulaşan yeni acemi aceleciydi. Ancak, savaş durumuna ulaşmak çok zordu. Birçok alay komutanı, "Tanrı'nın isteğiyle, insanlarda büyük bir düşüş olduğu için sürekli olarak durduklarından" şikayet etti. “Düzenli büyümeden” daha az sayıda işçi kabul etmek bile gerekliydi, trene gönderildiler.
Atları toplamak kolay değildi. Alan topçu Stallmeister apochinin topçu için atları aldı. Sibirya hariç eyalete ait atlar, 253 ruhlarıyla tek tek toplandı. Hayvanlar özel noktalara ulaştırıldı, oradan Belgorod'a sürüldü ve şimdiden Belgorod'dan parçalara dağıtıldı. Taleplerin yanı sıra, asillerden, Kazaklardan ve Kalmyk dilini ve geleneklerini bilen ve aynı zamanda atlar hakkında çok şey bilen diğer serbest filistlilerden oluşan özel ekiplerin oluşturduğu Kalmyks'ten at binme bir parçasını almaya karar verildi. Nisan ayındaki 1 tarafından 1736, 16 üzerinden orduya binlerce at getirdi, ancak komutanlara göre bu yeterli değildi. Atlara ek olarak, birliklerin malları taşımak için çok sayıda öküze ihtiyacı vardı. Aralık ayında 1736, Prince Baryatinsky Ukrayna'da 40 binlerce öküz üzerinde satın alma emri aldı.
Alayı kurarken, her alayın tüm askerlerinin tam olarak aynı fusyaları almasına dikkat edildi. Silahların bir kısmı Saksonya'da satın alındı, ancak çoğu Tula ve Sestroretsky silah fabrikalarında Rusya'da yapıldı. Minikh, piyade alayı askerlerine bir kılıcı çıkarmalarını emretti, haklı olarak bir piyade, "süngü ile aközleri olan, asla bir kılıcı savunmadığını" belirterek, sonuç olarak, yürüyüşün kılıcı yalnızca askerleri engelliyor, yüklerini ağırlaştırıyor. Aynı zamanda Munnich hala pikemen kopyalarının düşman süvarilerine karşı etkinliğine inanıyordu ve her bölgedeki sayıları iki katına çıktı. Barda barut temini silah başına elli atış oranında yapıldı. Miktarının geri kalanı saha mağazalarında taşınacaktı. Ayrıca, arabaların savunmasını güçlendirmek. Minich şoförlerin eğitilmesi emrini verdi.
Özel bir dikkatle, komutan, Dinyeper ordusuna topçu tedarikine yaklaştı. Raflardaki silah sayısı, talimatlarına göre, iki katına çıktı. Neredeyse hepsi Türkleri ele geçirdi ve şımarttı yeni araçların dökümüne kondu. Perevolechna, Izum ve Bryansk'ta çok sayıda silah parkı toplandı. Genel toplama Peremovokna'da, bu kampanyanın Mart 1737'inde, kampanya başlamadan önce, aşağıdaki topçu kuvvetlerini toplamak mümkündü: 18 pound - 27 pound, 12 pound - 3-8-pound - 8-pound - 6-2-pound - 3, 5-pound harçlar - 5, 10-puds - 2, 1-puds - 1, 2 librelik harçlar - 6, «küçük mortirtsev» - 12, 200-kırk kiloluk obüsler - 1, polupudovyh obüsler - 4. Tüm diğer silahlar daha sonra, Dinyeper'daki ordudan sonra gönderilmeyi planladı. Don Ordusunda topçuların önemli bir kısmı Azak'tan St. Anne Kalesi'ne ihraç edilen silahlardan oluşuyordu.
Her bir silah türü için belirli bir oran görevlisi ayarlayın. Örneğin, 12-pound ve 8-pound toplarıyla, örneğin, 11'i kullanan topçuların ve fusillerin olması gerekiyordu. 3 adamı, 5 kiloluk silahla, 9 adamı ise büyük harca bağlandı. Topçu iki “furstadt” (topçu vagonu) tarafından taşınacak ve onarılacaktı. Dinyeper ordusunda, gücü 2874 insanlarda ve Donskoy - 3117 insanlarda belirlendi. Ancak, gerçekte, böyle büyük bir devlet oluşturmak için başarısız oldu. Mayıs ayının ortasına kadar bile olsa, Dinyeper Ordusu'ndaki Furstadt sayısı 1737'tir, yani planlananın yarısından daha azdı. Don Ordusu'ndaki topçu vagonu treninde sadece 1060 insanına hizmet etti. Böyle bir durumun topçuların teslimini son derece olumsuz etkilediği ve yürüyüşe çıkan silah sayısında bir düşüşe yol açtığı açıktır.
Yine de aktif olarak Don'da Tavrov'da gemi inşa etti. Amiral Bradal, hem denizde hem de nehirde faaliyet gösteren gemiler için özenle en iyi tasarımı aradı. 1736'in başlangıcında, Admiralty Colleges'in, Azak Denizi'ndeki fairway'in inceliğinin ötesinde, herif ve shmaki'nin geçemediği ve geçemediği için scherberts ve "büyük Cossack botları" inşa etmesini önerdi. Ancak, Amiral Senyavin Yardımcısı bu teklife şiddetle karşı çıktı. Mutfak yapımında hala gerekli olduğuna inanıyordu, ancak onları Don'un ağzına kargo olmadan getirip daha sonra küçük gemilerle yüklüyordu. Çok fazla tartışmanın ardından Minich davayı Bredal'a "lütufla" verdi ve tekneler inşa edilmeye başladı. Toplamda, Mart ayına kadar 1737 500 24 kürekli botların inşa edilmesine karar verildi. Bazılarının ulaşım aracı olarak kullanılması, bazılarının da üç kiloluk toplarla (tekne başına iki) silahlandırılması gerekiyordu. Ne yazık ki, çalışmanın organizatörleri hemen nesnel sorunlarla karşı karşıya kaldı. Her şeyden önce, yeterince usta ve para yoktu. Bu nedenlerden dolayı, Tavrov'un altında ikinci bir ek tersane oluşturma planı başarısız oldu.
Don’dan daha kötü, Dinyeper’da işler devam ediyordu. Önceki kampanyada burada hiçbir şey yapılmadı. 1736 yazında, yapımları Peter I altında bile başlayan gemileri bir şekilde uyarlama girişimleri başarısız oldu. Yeterli usta, işçi, malzeme ve para yoktu. Ek olarak, gemileri tasarlarken, Dinyeper'ın özel durumlarını süratli olarak dikkate almak gerekliydi. Sadece Nisan ayında, 1737, özellikle tersaneye yönlendirilen Arka Amiral V. Dmitriev-Mamonov'un çabaları sayesinde, aşağıdaki gemiler, Bryansk'tan Perevolochnu'ya gitti: Nisan ayında 22'ten 4'e, 350 gale, çocuk arabası ve dublaj gemileri gönderildi. Raportları geçmeleri için özel asker ekipleri ve Zaporizhzhya Kazakları kuruldu.
Orduya yiyecek sağlamak için, Küçük Rus ve Slobodian Kazaklar ek bir tahıl vergisi ile toplandı. Tahıl "yana" gitmediği için Bakanlar Kurulu, Küçük Rusya sakinlerini ve Küçük Rusya'ya en yakın şehirleri damıtma işlemine katılmayı, Sevsk, Rylsk, Putivl, Trubchevsk, Oryol, Kromakh, Kursk, vb. Prens Baryatinsky, yurtdışındaki tahıl satışını geçici olarak yasakladı. Toplanan yiyecekler, çoğunlukla Dinyeper boyunca yer alan özel dükkanlara yerleştirildi. Bununla birlikte, pek çok sorun vardı: içlerindeki saklama koşulları her zaman gereklilikleri karşılamıyordu, binaların yetersizliği nedeniyle, bazı dükkanlar eski ve harap ahırlarda inşa edilmişti, zeminde yerleşmiş olan tahıllar, yağmur altında çürüdü, yağmalandı.
Yürüyüş sırasında, her alayın ödeneği mağazadan yapılacaktı. Minikh ayrıca, Mishurin Boynuzu yakınlarındaki Dinyeper'ın sağ kıyısında bütün ordu için iki aylık yiyecek tedarik eden bir rezerv deposu sipariş etti. Tamamlanması için Lubensky, Poltava, Kharkov, Nezhensky, Mirgorodsky ve Pereyaslavsky mağazalarından ekmek toplaması beklenen genel usta-yandaş teğmen Roslavlev'den sorumluydu. Bununla birlikte, Roslavlev, bu mağazalar tamamen dolu olmadığı için görevini ancak kısmen tamamlayabildi. Rezerv dükkanındaki taşıyıcılar, topçu birimlerinin yanı sıra, yürüyüş sırasında zaten orduyu yakalamak zorunda kaldılar. Munnich, ordunun asıl zararının düşmandan değil, kısmen de gıda eksikliğinden kaynaklanan hastalıklardan kaynaklandığı 1736 kampanyasını hatırlayarak ordunun arzına büyük önem verdi. Düzenli komutanlara yiyecek stoklarının durumu hakkında günlük ifadeler sunmaları emredildi. Bu siparişten sonraki ilk günde, açıklama yapmayan alaylardan 12 komutanları yargılandı.
Mareşal Munnich, Genelkurmay Başkanı Kondoidi'ye özel bir istek gönderdi ve bir salgını önlemek için öneriler hazırlamasını istedi. Buna cevaben, doktor sağlığın temeli, her şeyden önce "gıdada iyi içerik" olduğunu belirtti. Bu nedenle, sadece sağlıklı beslemek için değil, aynı zamanda hastaya gelişmiş bir diyet vermek için de gereklidir. Her şeyden önce, askerler yeterince et almalı. Burada Kondoidi, bazen “dürüst bir aldatmaca” yapmanın ve sığır eti kıtlığı durumunda, askerleri bu konuda bilgilendirmeden at etini bırakmanın mümkün olduğunu belirtti (Ruslar atı küçümsüyor). Kondoidi ayrıca devlete ait ürünlerin aşçılara verilmesini yasaklamak için hastanelerde bulunan hastalar için ekmek pişirmeyi ve ekmek pişirmeyi önerdi, çünkü genellikle hijyenik olmayan koşullarda yiyecekleri çok zayıf ve dikkatsizce pişiriyorlardı. Zammı önce, tüm raflar eczanelerini doldurdu, ilaçların taşınması için özel bir kamyon tahsis etti.
Dubiel-tekne. Kaynak: Shirokorad A. Konstantinopolis'in Binyıl Savaşı
Rus emrinin planları
1737 kampanyasının hedeflerini belirleyen Minich çok zor bir seçimle karşı karşıya kaldı: kampanyayı Kırım'da tekrarlamak veya Tuna Tiyatrosu'na bir saldırı başlatmak. Tuna’daki ilerlemenin iki önemli nedeni vardı. Birincisi, Balkan sektöründe, Rus ordusu güçlü Avusturya ordusuyla etkileşime girebilir. İkincisi, yardımcı askerleri açığa çıkaracak ve malzemelere yardım edebilecek yerel Hıristiyan nüfusun desteğine güvenmek mümkündü.
Bununla birlikte, diğer taraftan, Tuna cephesinde savaşa karşı güçlü argümanlar vardı. Birincisi, Viyana hala şüphe duyuyordu ve gelecekte nasıl aktif olarak hareket etmek istediği belli değildi. Yani, Rus ordusu desteksiz bırakılabilir. İkincisi, savaşa Avusturya'nın aktif katılımı ile bile başarılı bir işbirliği sorunu ortaya çıktı. İki müttefik ordu kısa sürede birleşemedi. Üçüncüsü, Tuna Tiyatrosu Rus ikmal üslerinden kaldırıldı. Bir Kırım kampanyası, ordunun zamanında tedarik edilmesinin önemini gösterdi. Dördüncüsü, uzun kural boyunca, Osmanlılar burada güçlü kaleler ve kaleler yarattı (kuşatması ve saldırısı muazzam bir çaba ve kaynak harcaması gerektiren burada) (Ochakov, Khotin, Brailov, Izmail ve diğerleri). Beşinci olarak, Moldova'ya saldıran Rus ordusu, düşman Bujac ve Kırım Tatarlarının gerisinde kaldı.
Böylece, tüm koşulları tartıştıktan sonra Munnich yine iki yöne hareket etmeye karar verdi. Ana darbe Ochakov'a ve yardımcılarına - Kırım Hanlığı'na, onu tekrar ateşe ve kılıca maruz bıraktı.
Rus komutanının planına göre, Küçük Rusya'da görev yapan birlikler, Samara nehrinin ağzına yakın bir yerde toplanacak, oradan Volpyanka nehrine ve Kazakların onları beklediği Taş Dere Suyuna taşınacaktı. Kamenny Zaton'dan birlikler Kazi-Kerman'a (Kyzy-Kerman) gitmek zorunda kaldı ve orada Don Kazakları ve Kalmyks'le birleşti. Kazi-Kerman'dan bütün piyade alayları Ochakov'a, bütün süvari Kırım'a gönderildi. Ordu için gerekli olan mallar Volpyanka'ya kuru yoldan sonra su ile teslim edildi. Ochakov'a gönderilen birlikler kaleyi derhal ele geçirmeye çalışmalı. Başarısızlık durumunda, ordunun kuşatmaya gitmesi ve aynı zamanda Dinyester'in ağzındaki Tatarlara saldırmak için bir dekolman seçmesi gerekiyordu. Kırım Ordusu'na Perekop'un üstesinden gelmek üzere Karasubazar, Kerch ve Kafu'ya karşı saldırı başlatması, ardından Bakhisarai'den Balaklava'ya ve Kırım'ın dağlık bölgelerine gitmesi talimatı verildi.
Bu plan imparatoriçe tarafından 1736’in yıkılışı gibi erken bir tarihte yapıldı, ancak Avusturya’nın önerileri nedeniyle onayı yavaşladı. Aralık ayında, Osterman'ın çabaları sayesinde, İmparator Charles VI son derece gönülsüzce Porte'ye savaş ilan etti ve Rus İmparatoriçe Anna Ioannovna'dan kampanya için genel bir plan yapması için Viyana'ya bir memur göndermesini istedi. Aynı zamanda, Avusturyalılar zaman çekmeye devam etti - sadece Aralık ayında, iki güç ortak eylemler sözleşmesini imzaladı. Mareşal Munnich'in önerileri, imparatorun sözlerinin Rusya'ya gönderildiği Viyana'ya devredildi. Charles VI, Rus ordusuna Wallachia'ya Avusturya askerlerine katılmak üzere gelmesini önerdi. Bu öneriyi öğrenen Minich, Avusturyalılar birlikte hareket etmek istiyorlarsa Ruslarla bağlantı kurmaları gerektiğine dikkat çekerek şiddetle karşı çıktılar. Sonunda, 1736'te Avusturya ve Rusya ordularının bağımsız savaşacakları, ancak en büyük operasyonları koordine edeceklerine karar verildi.
Bu nedenle, 1737’te Rusya ve Avusturya ortak bir eylem planı üzerinde anlaşamadılar. Ancak, Rus planı biraz değiştirilmiş olmalıydı. Saldırı, tek bir ordu tarafından değil, daha sonra iki bölüme bölünerek (piyade ve süvari), başlangıçta planlandığı gibi, iki seferde iki orduyla gerçekleştirildi: Azak Kırım'a - Lassi ordusu ve Ochakov'a - Munnich ordusu tarafından. Birlikleri iki cepheye bölme kararı, Türk birliklerinin Avusturya ile savaş nedeniyle Tuna'yı geçmeyeceklerine dair güvene dayanıyordu. Bu nedenle Minich, Ochakov'u daha küçük kuvvetler almayı planladı.
Savaş Huss, Savaş Huss, Sanat Huss, Savaş Huss, Sanat, Huss, Huss, Huss, Huss, Huss, Huss, Huss, Huss, Huss, Huss, Huss, Huss, Huss, Huss, Huss, Huss, Huss, Huss, Art, Huss, Huss, Art, Huss, Art, Huss, Art, Huss, Art, Huss, Toplamda, mareşal öncülüğünde 3 bin civarında düzenli asker ve 30 bin düzensiz (toplamda yaklaşık 21 bin kişi) vardı. Lassi ordusu 9 bin normal ve 7 bin düzensiz birlik (yaklaşık 6 bin) hakkında numaralandırdı. Azak ve Bahmut’un garnizonları için 6’ten binlerce kişi daha dikkat çekti. Nisan ayında, Münih'in Xnumx'u, birliklerini merkezlerinin bulunduğu Perevolochna'ya itmeye başladı. Ochakov ordusuna yürümek için üç bölüme ayrıldı.
Dokuz ejderha ve onbir piyade alayından oluşan ilki, Hesse-Homburg Prensi Ludwig-Wilhelm tarafından yönetildi. Sekiz ejderha ve onbeş piyade alayını içeren ikinci bölüm, Korgeneral A. I. Rumyantsev'in emrindeydi. Üçüncü bölüm, Korgeneral M. I. Leontyev tarafından yönetildi. Sonuç olarak, yılın 1736 kampanyasına katılan komutanlar Minikh'in en yakın iki asistanı oldu ve üçüncüsü, daha önce hizmet edilmemiş bir adamdı.
Alexander Ivanovich Rumyantsev, Rumyantsevlerin eski ailesinden gelmişti, Kuzey Savaşı'na katıldı 1700 - 1721, en belirleyici ve ünlü savaşlara ve kuşatmaya katıldı. Peter'in Prut ve Farsça kampanyalarının bir üyesiydi. Peter I'in komutanı olarak görevlendirilmiş, görevlerini ve diplomatik görevlerini yerine getirmiştir. Bu yüzden, P. A. Tolstoy, Prens Tsarevich Alexei'yi Rusya'ya, sonra da 1724-1726'a yardım etti. Pers mülklerinin bölünmesine karar vermek için Osmanlı İmparatorluğu'na gitti. Sonra Hazar topraklarındaki tüm Rus birliklerine komuta etti. 1726’te, 1727’teki St. Alexander Nevsky Nişanı'nı aldı, 1730’in teğmenine terfi etti, Preobrazhensky Can Muhafızları Alayı’nın teğmen albayına verildi. Ancak, Anna Ivanovna utanç içine düştüğünde. İmparatoriçe Biron'un en sevdiği erkek kardeşi ile kavga eden askeri general, acımasızca Courlander’i dövdü ve sonra bile modaya uygun lüks lüksü ödemek için para aramayı bilmeyen finans kolejlerinden birine başkanlık etme teklifine cevap vererek, İmparatoriçe’yi kendiliğinden ele aldı. Anna Ivanovna Rumyantsev, mahkemeye verdiği “itaatsizlik” yüzünden onu ölüme mahkum etti. İmparatoriçe, ancak, uzak bir emlak referansı ile cezanın yerini aldı. 1735'te Aleksandr İvanoviç şehri sürgünden kurtuldu, Alexander Ribbon ona geri döndü, Kazan Valisi olarak atandı ve Başkurdular'ın isyancılarına yönelik birlik komutanı atandı. İsyanı bastırırken, Rumyantsev olağanüstü bir enerji ve kararlılık gösterdi. Minich bunu fark etti ve Rumyantsev'i yeni bir cepheye çağırdı.
Ayrıca, Rus komutanı Kuban Tatarlara karşı yardımcı bir operasyon yapmaya karar verdi. Kasım-Aralık aylarında, 1736, Kuban Tatarlar'daki Kalmyks ve Don Kazakları baskınları tarafından düzenlendi. Rus komutanlığı Kuban Tatarlarının Azak'ın eteklerine saldıracağından ve Taisha Dunduk-Omo'yu düşmana saldırmaya teşvik etmekten korkuyordu. Kalmyk-Kazak ordusu, Kuban'dan Azak Denizi kıyılarına kadar olan toprakları iki hafta boyunca mahvetti ve hatta yerel yönetici Bakhti-Girey olan Kopyl kasabasına saldırdı. Otuz binden fazla Kuban Tatar öldürüldü ve yaklaşık on bin kadın ve çocuk ele geçirildi. Dunduk-Omo, ele geçirilen yağmalara ek olarak, Rus hükümetinden de ödüller aldı. Akabinde soyundan gelenler, Rus asil Dundukov ailesinin temellerini attılar.
Rus komutan ve diplomat Alexander İvanoviç Rumyantsev
Devam edecek ...