Carl von Linné, bitkilerin iki terimli isimlendirmesinin kökeninde
Bitkilerin sınıflandırılması bazen karmaşıktır ve onu organize etmek için kullanılan kriterlere göre sürekli olarak gelişir. Sibirya karaağaç için Ulmus pumila L. veya sarı haşhaş için Meconopsis cambrica L. gibi türlerin botanik isimlerini bazen bir L ile takip ettiğini fark etmiş olabilirsiniz . Bu Linnaeus'un L'si.
Bitkilerin adına eklenen bu L. ne anlama geliyor?
Bitkilerin botanik adının arkasında, kısaca bitkiye ilk kez isim veren kişinin adı ekli L harfiyle belirtilir. L'ye gelince, temel bir sınıflandırmanın yazarı olan botanikçi Linné'nin adını görmeliyiz.
18. yüzyıl botanikçisi Linnaeus için L
Carl von Linné (veya Charles de Linné), 1707'de doğan ve 1778'de hayatını kaybeden çok ünlü bir İsveçli doğa bilimcidir, öncelikle botanikle ilgili çalışmalarıyla tanınır. Bir taşra papazının oğlu olan Linnaeus, ona tıp doktoru unvanını veren çalışmaları sürdürdü. Kariyeri, onu Upsal Üniversitesi'nde tıp ve ardından botanik kürsüsünü işgal ederken, bir herbaryum yaratmaya ve çok sayıda kitap yayınlamaya yöneltti. İsmi, kazandığı zaferle gelişti: Carl Linnæus, keşifleri ve şöhreti nedeniyle soyluluğundan sonra Carl von Linnaeus oldu.
Çok sayıda üzerinde çalıştığı bitkileri sınıflandırma sistemi neredeyse evrensel bir yankıya sahipti. Latince'de, yani önce cinsin adını sonra da türlerin adını veren iki terimli isimlendirmenin kullanımını genelleyen ilk kişiydi. Daha sonra seleksiyonla, yani bahçecilikle elde edilen türlere çeşit denilen kültivarın adı eklenir. Örneğin, Lilium regale 'Albüm' şunun sonucudur:
- Lilium: tür
- regale: türler
- 'Albüm': çeşitlilik
Böylelikle tüm bitkiler tek bir isim altında adlandırılır, bu model üzerine inşa edilir ve bu da onları kökenlerine göre mükemmel bir şekilde tanımlanabilir hale getirir. O zamanlar, evrim kavramı yoktu ve bu isimlendirmeyi 19. yüzyılda standart sınıflandırma yaptı.
- Bitkilerin adıyla ilgili her şeyi anlama dosyasına bakın: botanik ve yerel
1735 yılında yayınlanan Systema naturae'de , bitkiler için geliştirdiği rasyonel ve evrensel sistemi hayvanlar için de genelleştirme hırsıyla hayvan, mineral ve bitki alemlerinin sınıflandırılmasıyla ilgili çalışmasından beri bitkilerin ötesine geçti . ve mineraller.
Bununla birlikte, ana eseri , sınıflandırmasına göre 8.000 bitkiye atıfta bulunulan 1753'te yayınlanan bir çalışma olan Türler plantararum olarak kalır .
Linnaeus'un isimlendirmesinin ustalığı, kendisini hizmetine koyan ve florayı tanımak ve tanımlamak için dünyanın dört bir köşesine giden birçok genç doğa bilimciyi kazandı. Linnaeus'un orantısız hırsıyla birleşen bu muazzam başarının karşılığı, kendisini, sınıflandırmasının ima ettiği türlerin sabitliği ilkesi için eleştiren özellikle Aydınlanma filozoflarının (Buffon, Diderot, vb.) deney ve akla başvurma ve çalışmalarında din ve yaratılışçılık çok güçlü.
Linnaeus çok dindar ve ona göre Tanrı, dünyanın yaratılışının ve değişmez canlı türlerinin kökenindedir: bu nedenle "fiksist" olarak nitelendirilir. İlahi yaratılışın ihtişamı, özellikle Darwin'in yönlendirdiği türlerin evrimi fikri geliştiğinde sınırlarına ulaşır.
Carl von Linné yine de İsveç Kraliyet Bilimler Akademisi'nin ve Danimarka Kraliyet Bilimler ve Edebiyat Akademisi'nin bir üyesiydi ve iki terimli terminolojisi bir ölçüt olarak kaldı.