Rusya ve ABD tam teşekküllü bir donanma bileşenine sahip stratejik nükleer kuvvetler (SNF) geliştirdi. İkincisinin önemli bir unsuru denizaltı balistik füzeleridir (SLBM'ler). Bu türden en son örnekler Rus ürünü R-30 “Bulava” ve Amerikan UGM-133A Trident II (D5). Bu füzeler birbirinden ciddi olarak farklıdır, ancak iki ülkenin ulusal savunması için aynı değere sahiptir.
Eski Amerikan roketi
Gelecekteki UGM-133A'nın gelişimi yetmişli yılların başında başladı ve ciddi bir şekilde ertelendi. Bitmiş ürünün testlerini sadece seksenlerin sonlarında tamamlamak mümkün oldu ve 1990'da füze resmi olarak hizmete girdi. SLBM Trident II'nin (Trident-2) ana müşterisi ABD Donanması oldu. Ayrıca füzeler Büyük Britanya ile hizmete girdi. Füzelerin konuşlandırılması iki tür Amerikan ve İngiliz inşaatının SSBN'leri üzerinde gerçekleştirildi.
UGM-133A üç aşamalı katı yakıtlı kıtalararası balistik füzedir. 13,5 m uzunluğunda, 2,1 m çapında ve başlangıç ağırlığı 59 tondan fazla olan ürün, astro düzeltmeli atalet ve uydu navigasyonu ile rehberlik sağlar.
Trident II'nin döküm ağırlığı 2800 kg'a ulaşır. Ayrılan savaş başlığı (RGC), sırasıyla W88 (475 ct) veya W76 (100 ct) - 8 ve 14 ünitelerinin münferit savaş başlıklarını (BB) taşıyabilir. Ancak, füzeler diğer özellikleri geliştirmek için tam mühimmat taşımaz. Geçen yıl, özel problemleri çözmek için 76-2 kt'tan fazla kapasiteye sahip W5-7 ünitesinin üretimi başlatıldı.
Tam savaş yükünde, UGM-133A 7800 km'lik bir atış menzili gösterir. Savaş başlığı sayısını azaltarak elde edilen maksimum menzil 11300 km'dir. Olası dairesel sapma - yönlendirme yöntemine bağlı olarak 90 m'ye kadar.
Yeni Rus ürünü
R-30 Bulava SLBM'ye dayanan Rus füze sistemi üzerinde çalışmalar doksanların sonlarında başladı ve 2004'te ilk testler yapıldı. Eylül 2005'te, ilk tam ölçekli çekim gerçekleştirildi. Onuncu yılın başlarında üretim hazırlandı ve seri füze üretimi başladı. Ancak, evlat edinme sırası sadece Haziran 2018'de yayınlandı.
“Bulava” - üç aşamalı katı yakıtlı balistik füze, RGCH IN taşıma imkanı ve füze savunmasının üstesinden gelmek anlamına geliyor. Roketin uzunluğu 12,1 m, çapı 2 m, fırlatma ağırlığı 36,8 tondur, dökme ağırlığı 1100-1200 kg olarak tahmin edilmektedir. Kontrol sistemleri, modern bileşenler temelinde yapılan ataletsel seyrüsefer yardımcılarını içerir.
Çeşitli kaynaklara göre, P-30 6 ila 10 BB bireysel rehberlik taşır. Bu ürünlerin gücünün 100-150 ct olduğu tahmin edilmektedir. Yörüngede manevra kabiliyeti olan savaş başlıklarının gelişimi hakkında bilgi var. Savaş başlıklarıyla birlikte, füze yanlış hedefler ve füze savunmasının üstesinden gelmek için başka araçlar taşır. Maksimum atış menzili 9300 km'ye ulaşır. Doğruluk göstergeleri bilinmemektedir, ancak resmi olmayan kaynaklar KVO'nun 90-100 m'yi geçmediğini iddia etmektedir.
Medya Sorusu
ABD deniz stratejik bileşeni 14 Ohio SSBN içerir. Geçmişte 18 vardı, ancak 4 gemi seyir füzeleri taşıyıcılarına dönüştürüldü. Ohio muharebe botlarının en büyüğü 1984 yılında Deniz Kuvvetleri'ne girdi. İkincisi 1997'den beri hizmet veriyor.
Ohio füze fırlatıcısı UGM-24A füzeleri için 133 silo fırlatıcıya sahiptir. Böylece, ABD Donanması aynı anda Trident II tipinde 336 SLBM'ye kadar denize açılabilir. Maksimum savaş başlığı sayısı 2688'den 4704'e kadardır. Bununla birlikte, mevcut anlaşmaların şartları 1500 BB'den fazla konuşlandırmaya izin vermemektedir. Ohio'nun bir grupla aynı anda devriye gezmediğini de dikkate almak gerekir.
1993-1999'da Amerika Birleşik Devletleri'nin ana müttefiki Büyük Britanya. dört Vanguard SSBN'yi görevlendirdi. Bu gemilerin her biri 16 füze taşıyor - toplamda 64'e kadar. Aynı zamanda, savaş başlığı sayısında oldukça katı kısıtlamalar var.
R-30 SLBM'lerin gerçek taşıyıcı füzeleri stratejik tasarımın stratejik füze denizaltıları, pr. 955 Borey. Bugüne kadar, bu tür üç gemi Donanma tarafından inşa edilmiş ve hizmete alınmıştır. 955A primi üzerine inşa edilen dördüncü, son zamanlarda yapılan devlet testlerini tamamladı ve yakında teslim edilecek filo. Dört yeni SSBN daha inşaatın çeşitli aşamalarında.
Her türden Borey denizaltısı, Bulava füzeleri için 16 mayına sahiptir. Böylece, şu anda devriye bölgelerine 48-288 savaş başlığı ile sadece 480 füze teslim edebiliyorlar. Önümüzdeki aylarda bu filo yetenekleri büyüyecek, ancak bundan sonra bile Boreev ve Bulav'ın nicel göstergeleri sınırlı kalacaktır.
Bununla birlikte, Rus stratejik nükleer kuvvetlerinin deniz bileşeninin potansiyeli hakkında endişelenmemelidir. Yeterli sayıda Boreev inşa edilene kadar, bu alandaki ana çalışma eski SSBN'ler, Proje 667BDR Kalmar ve 667BDRM Dolphin ile ilgilidir. Şimdi her biri R-16RM ailesinin 29 SLBM'sini taşıyan altı servis var. Önümüzdeki birkaç yıl içinde, Yunuslar stratejik nükleer kuvvetlerin deniz bileşeninin temelini koruyacaklar, ama sonra Boreas'a yol verecekler.
Trident ve Mace
Önde gelen nükleer güçlerin iki modern SLBM'sinin karşılaştırılması büyük ilgi görüyor. Sekmeli verilerin basit bir şekilde karşılaştırılması kesin sonuçlara yol açabilir, ancak bu kadar basit değildir.
Ana göstergeler açısından - maksimum menzil ve atılacak ağırlık - Amerikan füzesi açık lider görünüyor. Bununla birlikte, 2,8 ton yükün tamamını 11,3 bin km'lik nihai menzile gönderemez. Rus Bulava'nın daha mütevazı göstergeleri var, ancak özelliklerinin maksimum değerlerinin nasıl birleştirildiği henüz net değil. Ateşleme doğruluğu, darbelerin yakın sonuçlarını elde etmeyi sağlayan karşılaştırılabilir.
Askeri teçhizattaki durum ilginç görünüyor; üstelik doğru verilerin eksikliği nedeniyle karmaşık. Trident II için BB isimlendirmesi muhtemelen biraz daha geniştir ve ek olarak daha güçlü ürünler içerir. Özel görevler için düşük güçlü bir W76-2 şarjı da geliştirilmiştir.
Bir Rus füzesi 10-100 ct kapasiteye kadar 150 bloğa kadar taşır. Mevcut eğilimler göz önüne alındığında ve ulaşılabilir doğrulukla birlikte, bu tipik SLBM hedeflerini yenmek için yeterlidir. Mace'nin önemli bir özelliği, savaş başlıklarının hedeflere başarılı bir şekilde geçme olasılığını artıran modern füze savunma önlemleri sistemidir. Aynı zamanda, belirlenmiş sınırları aşma riski olmadan R-30'u tam bir savaş başlığı seti ile donatmak mümkündür.
Bilinen verilere göre, Bulava, uçuşun ilk aşamasında bile füze savunmasına karşı artan direnç avantajına sahiptir. Diğer modern Rus ICBM'leri gibi, R-30 da gelişmiş motor gücü ve daha kısa aktif alan ile ayırt edilir - öncekilere kıyasla 3-4 kata kadar. Buna göre, kalkış ICBM'leri üzerinde çalışan bir düşman füze savunmasının tepki süresi kısalır. Bildiğimiz kadarıyla, eski Trident'in "normal" bir uçuş profili var.
UGM-133A SLBM'lerin en önemli avantajı, taşıyıcılar tarafından sağlanan potansiyel ve gerçek sayılarıdır. ABD Donanması'nın Ohio sınıfı 14 denizaltısı vardır ve çok sayıda SLBM ve BB kullanabilir. Bu fırsat aktif olarak kullanılmaktadır ve son yıllarda, stratejik nükleer kuvvetlerin deniz bileşeni konuşlandırılan tüm muharebe birimlerinin en az yarısını oluşturmuştur.
Bu tür Rus göstergeleri, eski R-29RM füzeleri dikkate alındığında bile çok daha mütevazı. Bununla birlikte, bu stratejik nükleer kuvvetlerin oluşumuna farklı bir yaklaşımdan kaynaklanmaktadır. Nükleer kuvvetlerimiz esas olarak kara tabanlı füzelere dayanıyor. Dağıtılan BB'nin büyük bir kısmını oluştururlar.
Müşteri gereksinimleri
Lider ülkelerin modern SLBM'leri göz önüne alındığında, en önemli faktörlerden birini - gelecekteki taktik ve teknik gereksinimleri (TTT) oluştururken müşterinin görüşleri dikkate almak gerekir silahlara.
Umut vadeden UGM-133A için TTT'ler 40 yıldan fazla bir süre önce kuruldu ve bitmiş füze 1990'da hizmete girdi. O zamandan beri askeri-politik durum değişti, bazı eski tehditler ortadan kalktı, ancak yenileri ortaya çıktı. Ordunun yeni gereksinimlerini ve isteklerini karşılamak için, mevcut SLBM'leri - bu tür süreçlerin bilinen sınırlamaları ile modernize etmek gerekir.
R-30 “Topuz” daha sonra yaratıldı ve müşteri tüm modern ve gelecekteki tehditleri, ihtiyaçları, sözleşme sınırlamalarını vb. Dikkate aldı. Dolayısıyla, bu SLBM mevcut gerekliliklerle daha uyumludur ve genel olarak savunma konusundaki modern görüşleri ve özellikle stratejik nükleer kuvvetlerin deniz bileşenlerinin rolünü dikkate alır. Bu, Mace ve önceki yerli füzelerin özelliklerindeki önemli farkı ve aynı zamanda Amerikan Trident'den farkı açıklayabilir.
Bununla birlikte, bazı teknolojik sınırlamaların bitmiş R-30'un özelliklerini etkilediği göz ardı edilemez. Bu füzenin gelişimi ve üretiminden önce bilim ve endüstriyi ciddi şekilde etkileyen çok basit bir dönem yoktu. Bu tür sorunların yokluğunda, gelecek vaat eden SLBM'lere yönelik TTT'ler farklı görünebilir.
Farklı ama eşit mi?
Performans özellikleri açısından, Rusya ve ABD'nin modern SLBM'leri ciddi şekilde farklıdır. UGM-133A Trident II'nin birkaç parametrede avantajları vardır, ancak diğerlerinde P-30 Bulava kendini daha iyi gösterir. Tüm bunlarla birlikte, her iki model de hizmette ve devletlerinin stratejik güvenliğini sağlıyor.
Bulava ve Trident'ın hizmette olması ve değiştirilememesi, modernizasyon yapılmasına rağmen, doğrudan operatörlerin gereksinimlerine ve mevcut stratejilere uygunluğu göstermektedir. Buna göre, söz konusu iki SLBM, ülkelerinin savunma doktrinleri çerçevesinde eşit derecede iyidir ve ortaya çıkan görevleri çözmek için uygundur. Ve bu faktörler toplam kilometre ve kilogramdan çok daha önemlidir.