Anahtar Fark: Yengeç ve ıstakozlar arasında belirgin bir fark dış iskelet şeklidir; yengeç daha küçük bir dairesel dış iskelete sahipken, ıstakoz daha büyük ve daha uzundur. Bir ıstakoz, etinin çoğundan oluşan uzun bir kuyruğa da sahiptir. Istakozlarla karşılaştırıldığında yengeçlerin de kendine özgü bir yürüyüşü vardır; yanlara doğru yürümeye meyillidirler, oysa ıstakoz yoktur.
Deniz mahsulleri söz konusu olduğunda, normal balıklardan karides gibi kabuklu deniz hayvanlarına, yumuşakçalara ve istiridye kadar birçok çeşit vardır. Bununla birlikte, bir deniz ürünü muamelesi olarak neye sahip olmak istediklerini sorulacak birileri varsa, çoğu yengeç veya ıstakoz seçecektir.
Yengeç ve ıstakoz kabukluların iki çeşididir. Kabuklular çok büyük eklembacaklılar grubudur, bu da büyümek için erimiş oldukları bir dış iskelete sahip oldukları anlamına gelir. Diğer eklembacaklılardan farklı olarak, kabukluların biramous (iki bölümlü) uzuvları vardır.
Yengeçler genellikle kalın bir dış iskeletle kaplanır ve tek bir pençe çifti vardır. Yengeçler tüm dünyada bulunur ve bu nedenle çoğu kültürde deniz ürünlerinin en önemli şeklidir. Tatlı suda ve karada, özellikle tropik bölgelerde yaşarlar. Yengeçler, yaklaşık 6.793 farklı türden oluşan, Brachyura altında yaklaşık 93 aile oluşturur.
Yengeçlerin boyutu, birkaç milimetre genişliğindeki bezelye yengeçinden, 4 metre (13 ft) bacak açıklığına sahip olan Japon örümcek yengeçine kadar değişebilir. Bununla birlikte, keşiş yengeçleri, kral yengeçleri, porselen yengeçleri, at nalı yengeçleri ve yengeç biti gibi benzer adlara sahip diğer birçok hayvan gerçek yengeçler değildir.
Istakozlar ise sert koruyucu dış iskeletli omurgasızlardır. Yengeçler ve diğer eklembacaklılara benzer şekilde, ıstakozların büyümek için dış iskeletlerini eritmeleri gerekir. Dış iskeletlerini erittiklerinde çok savunmasızlar. Istakozların 10 yürüyen ayağı var. Öndeki üç çift, birincisi en büyük olan pençelere sahiptir. Bunlar ıstakozlara kendine has bir görünüm kazandırıyor. Istakozlar ayrıca başlarının üstünde, sudaki sensörler olarak kullandıkları ve iletişim kurmak için kullandıkları antenlere sahiptir.
Istakozların 70 yaşına kadar yaşadığı tahmin edilmektedir. Aslında, araştırma ıstakozların yaşla yavaşlama, zayıflama veya doğurganlık kaybetmeyebileceğini ve bunun yerine yaşlı ıstakozların genç ıstakozlardan daha verimli olabileceğini göstermektedir.
Adlarında "ıstakoz" kelimesini içeren birçok kabuklular vardır, ancak yalnızca Nefropidae ailesinin pençeli ıstakozları gerçek ıstakoz olarak kabul edilir. Pençeli ıstakozların en yakın yaşayan akrabaları resif ıstakozları ve üç tatlı su kereviti ailesidir.
Yengeç ve ıstakoz arasında belirgin bir fark dış iskelet şeklidir; yengeç daha küçük bir dairesel dış iskelete sahipken, ıstakoz daha büyük ve daha uzundur. Bir ıstakoz, etinin çoğundan oluşan uzun bir kuyruğa da sahiptir. Istakozlarla karşılaştırıldığında yengeçlerin de kendine özgü bir yürüyüşü vardır; yanlara doğru yürümeye meyillidirler, oysa ıstakoz yoktur. Istakozlar da yengeçlere göre daha büyük pençelere sahiptir.
Ayrıca, yengeç etinin genellikle daha tatlı olduğu kabul edilir. Ancak, yumuşak kabuklu ıstakozların eti de çok tatlıdır. Buna rağmen, ıstakozların üzerinde bulunan et daha fazla miktarda olmasına rağmen, kuyruğun büyük kısmı kuyruğun içinde yer aldığından ve büyüklüğünden dolayı ıstakozların yemesi daha kolaydır. Istakozlar ayrıca yengeçler kadar kolay bulunmadıkları için genellikle yengeçlerden daha pahalıdır.
Yengeç ve Istakoz Arasındaki Karşılaştırma:
Yengeç
Istakoz
krallık
Animalia
Animalia
filum
Arthropoda
Arthropoda
Subphylum
eklembacaklı kabuklular
eklembacaklı kabuklular
Sınıf
Malacostraca
Malacostraca
Sipariş
Decapoda
Decapoda
Alttakım
Pleocyemata
Pleocyemata
Infraorder
Brachyura
Astacidea
Aile
93 aile
Nephropidae
Türler
6.793 tür
500'den fazla tür
Fosil Kayıtları
İlk belirsiz yengeç fosilleri Jurassic'ten (201 milyon yıl önce 145 milyon yıl) çıkar.
Pençeli ıstakozların fosil kayıtları en azından Kretase'nin Valanginian Çağı'na (140 milyon yıl önce) kadar uzanır.
Görünüm
Öncelikle kalsiyum karbonattan oluşan kalın bir dış iskelet ile kaplanmıştır. Tek bir pençe çifti ile donanmış.
Istakozların kas kuyruklu uzun gövdeleri vardır ve deniz tabanındaki yarıklarda veya yuvalarda yaşarlar. Beş çift bacağından üçünde, genellikle diğerlerinden çok daha büyük olan ilk çift dahil olmak üzere pençeler bulunur. Istakozun kafası sensör olarak kullanılan antenleri taşır. Salyangozlar ve örümcekler gibi ıstakozlarda bakır içeren hemosiyaninin varlığı nedeniyle mavi kan vardır.
Yetişme ortamı
Yengeçler tüm dünya okyanuslarında bulunurken, birçok yengeç tatlı suda ve karada, özellikle de tropikal bölgelerde yaşar.
Istakozlar tüm okyanuslarda bulunur ve karada bulunur. Kıyı şeridinden kıta sahanlığının kenarının ötesine kayalık, kumlu veya çamurlu diplerde yaşarlar. Genellikle çatlaklarda veya kayaların altındaki yuvalarda tek başlarına yaşarlar.
Boyut
Yengeçlerin büyüklüğü, birkaç milimetre genişliğindeki bezelye yengeçinden Japon örümcek yengeçine kadar değişmekte olup, bacak açıklığı 4 metreye (13 ft) kadardır.
Istakozların 70 yaşına kadar yaşadığı tahmin edilmektedir. Istakoz ömrü, etkileyici boyutlara ulaşmalarını sağlar. Guinness World Records'a göre, yakalanan en büyük ıstakoz, 20.15 kilogram (44.4 lb) ağırlığındaki Kanada'nın Nova Scotia kentinde gerçekleşti. Genel olarak, ıstakozlar 25-50 cm (10–20 inç) uzunluğundadır.
Cinsel dimorfizm
Erkeklerde genellikle daha büyük pençeler bulunur. Erkek yengeçlerinin çoğunda karın şekli dar ve üçgen şeklindedir, dişilerde ise daha geniş, yuvarlak bir karın vardır.
Erkekler genellikle kadınlardan daha büyüktür. Erkeklerde kadınlardan daha uzun ve daha geniş bir kabuk vardır. Dişiler küçük sternal dikenlere ve erkeklerle karşılaştırıldığında uzun ikinci peopodlara sahiptir. Dişilerin ayrıca erkeklerden daha geniş kuyrukları vardır çünkü yumurtalarını orası taşır. Erkeklerin sert, erkeklerde yumuşak, tüylü erkeklere sahiptir.
üreme
Yengeçler, kimyasal (feromonlar), görsel, akustik veya titreşimli araçlar yoluyla bir eşi çeker. Çok sayıda brakiuran yengeç iç döllenme ve göbek-göbek arkadaşı vardır. Suda yaşayan pek çok tür için, çiftleşme dişi küflendikten ve yumuşak olduğu zaman gerçekleşir. Dişiler, yumurtalarını döllemek için kullanmadan önce spermi uzun süre saklayabilir. Döllenme gerçekleştiğinde, yumurta dişinin karnına salınır. Dişi yengeçler, karnlarını döllenmiş yumurtalara dalarlar. Gelişme tamamlandığında, dişi yumurtadan çıkan yeni larvaları suya bırakır. Çoğu karasal yengeç türü larvalarını serbest bırakmak için okyanusa doğru göç eder; Bazı durumlarda bu, çok kapsamlı göçler gerektirmektedir
Kadın, yakındaki erkeklerin erimeye ve çiftleşmeye hazır olduklarını bilmelerini sağlamak için feromonları (kimyasallar) suya bırakır. Kadınla ilgilenen birden fazla erkek varsa, onun için birbirleriyle savaşırlar. Kavgayı kazanan ıstakoz, kadını mağaraya götürecek ve küflenmeye karşı savunmasız olduğu için onu avcılardan koruyacak. Sert dış iskeletini döküldüğü zaman, erkek hafifçe onu ters çevirir ve ilk çift yataklı ayağıyla karnını deler. Sperm paketlerini sperm yuvalarına bırakır; bunlar yumurta bırakmadan önce 15 aya kadar saklayacaklar. Dişi, zamanın doğru olduğunu yargıladığında, seminal hazneden geçen ve saklanan sperm ile döllenen yumurtaları serbest bırakır. Bu yumurtaları sonraki on ila on ay boyunca kuyruğunun altında taşıyacaktır. Yumurtalar yumurtadan çıktığında bebek ıstakozları ebeveynlerine benzemiyor.
davranış
Yengeçler genellikle yana doğru yürür. Bunun nedeni, yan yürüyüşü daha verimli hale getiren bacakların eklemlenmesidir. Bununla birlikte, bazı yengeçler ileri ya da geri yürürler. Yengeçler çoğunlukla karmaşık davranış paternlerine sahip aktif hayvanlardır. Kalemlerini davul veya sallayarak iletişim kurabilirler. Yengeçler birbirlerine karşı agresif olma eğilimindedir ve erkekler genellikle kadınlara erişmek için savaşır. Yengeçler ayrıca gizleme delikleriyle de savaşabilir. Yengeçlerin aileleri için yiyecek ve koruma sağlamak için birlikte çalıştıkları ve çiftleşme mevsiminde dişilerin yumurtalarını bırakması için rahat bir yer bulmaları bilinmektedir.
Istakozlar yavaş yavaş deniz tabanında yürürler. Bununla birlikte, kaçtıklarında, kıvrılarak ve karnını kırarak hızlıca geriye doğru yüzerler. 5 m / s (11 mph) hız kaydedilmiştir. Bu, karidoit kaçış reaksiyonu olarak bilinir. Esaret altında yamyamlığa başvurdukları bilinmektedir. Bununla birlikte, ıstakoz cildi ıstakoz midelerinde bulunduğunda, bu yamyamlığın kanıtı değildir - ıstakozlar tüy döktükten sonra döken cildini yerler.
Diyet
Yengeçler her yerde yosunla beslenen omnivorlardır ve yumuşaklık, solucan, diğer kabuklular, mantarlar, bakteri ve detritus gibi diğer yiyecekleri mevcudiyetlerine ve yengeç türlerine bağlı olarak alırlar. Bununla birlikte, bazı türler diyetlerinde daha uzmanlaşmıştır. Bazıları plankton, bazıları ise istiridye gibi kabuklu deniz ürünleri yerken bazıları bile balık avlar.
Istakozlar omnivorlardır ve tipik olarak balık, yumuşakçalar, diğer kabuklular, solucanlar ve bazı bitki yaşamları gibi canlı avları yerler. Gerekirse temizleyicidirler ve esaret altında yamyamlığa başvurdukları bilinmektedir.
İnsan tüketimi
Yengeçler, dünya genelinde yakalanan, çiftlenen ve tüketilen tüm deniz kabuklularının% 20'sini oluşturur ve yılda 1½ milyon tona ulaşır. En büyük ithalatçılar ve bu nedenle yengeç yemeklerinin son derece popüler olduğu ülkeler Japonya, Fransa, İspanya, Hong Kong, ABD, Kanada ve Portekiz Yengeçleri dünyanın çeşitli yerlerinde çeşitli şekillerde hazırlanır ve yenir. Bazı türler, örneğin yumuşak kabuklu yengeç; diğer türlerde ise sadece pençeler ve / veya bacaklar yenir. Sonuncusu özellikle büyük yengeçler için yaygındır. Çoğunlukla Doğu Asya kültürlerinde, bereketli yengeçlerde genellikle turuncu veya sarı renkte görünen dişi yengeçlerin yumurtası da yenir.
Deniz mahsulleri olarak yüksek bir değere sahip ıstakozlar ekonomik olarak önemlidir ve çoğu zaman kıyı bölgelerinde en karlı mallardan biridir. Aşçılar kaynar ya da buharda ıstakozlar pişirir. Istakoz ilk pound için yedi dakika ve her ilave pound için üç dakika boyunca pişirilir. Istakoz tarifleri Lobster Newberg ve Lobster Thermidor içerir. Istakoz çorba, bisque, ıstakoz ruloları ve cappon magroda kullanılır. Istakoz eti berraklaştırılmış tereyağına batırılarak tatlandırılmış bir lezzet elde edilebilir. Kuzey Amerika'da, Amerikan ıstakozu, New Yorkluların ve Bostonluların zevkini geliştirdiği 19. yüzyılın ortalarına kadar popülerlik kazanamadı. Bu süreden önce ıstakoz, bir yoksulluk işareti olarak algılanmış hizmetkarlar veya toplumun alt üyeleri için bir gıda olarak kabul edildi.
Kültürel etkiler
Hem takımyıldız Kanseri hem de astrolojik işaret Kanseri, yengeçten sonra adlandırılır ve bir yengeç olarak tasvir edilir.
Deniz mahsulleri olarak yüksek bir değere sahip ıstakozlar ekonomik olarak önemlidir ve çoğu zaman kıyı bölgelerinde en karlı mallardan biridir.