Arseny Vasilievich 28, basit bir Rus köylü ailesinde, Nizhny Novgorod eyaletinde (şimdi Nizhny Novgorod bölgesinde) bulunan Prokofiev köyünde Ekim 1912'te doğdu. Baba, Vasili İvanoviç Vorozheikin, çok kötü bir şekilde hatırladı, beş yaşına gelmediği I. Dünya Savaşı'nda öldü. Aile kötü yaşadı, çocuk hem ihtiyacı hem de yetimin payını ve açlığı biliyordu. Hayatta kalabilmek için çok çalışmak, uyum sağlamak, zor durumlardan çıkış yollarını bulmak zorunda kaldı. Yine de, yedi yıllık planını bitirmeyi başardı ve ardından kereste fabrikasında çalıştı ve daha sonra Volga keşif gezisinde havai fişeklerin denizcisi olarak hizmet etmeye başladı. Sonra genç Vorozhaykin, işçi okulunda okudu ve 1931 yılında, onsekiz yaşında, Kızıl Ordu'da görev yapmak üzere çağrıldı. 1933'ten önce, Arseny süvari alayına hizmet etti ve demobilize edildikten sonra, Gorki Tarım Komünist Üniversitesi'ne gönderildi, ancak ondan sadece ilk kursu bitirdi. 1934 yılından itibaren yine Kızıl Ordu'nun saflarında. Çocukluğundan beri Vorozheykin'i işgal eden gökyüzünün rüyalar, onu 1937'te Kharkov Uçuş Okulu'ndaki özel bir birimin işe alması gerçeğine götürdü. Bu askeri okulda ilk defa bir havalı keskin nişancı armağanı ortaya çıktı. Arseny V., hedefe mükemmel bir değerlendirme için gerekli olan miktardan on kat daha fazla çarptı.
Elli üçüncü bombardıman alayında görev yapan küçük bir pilot olarak okuldan başarıyla ve 1937'in sonbaharından Temmuz 1938'e kadar mezun oldu. Sonra yine altı aylık bir komiser pilot için ders çalışmaya gönderildi. 1939’te Moğol Khalkhin-Gol nehrinde askeri operasyon başladı. 1936'te imzalanan karşılıklı yardım anlaşmasını yerine getiren Sovyet komutanlığı Moğolistan'a askeri birlikler gönderdi. Arseny'nin komiseri olduğu filo, Transbaikalia'dan oraya gitti ve yirmi saniye savaşçı alayının bir parçası oldu.
Moğolistan genç pilot üzerinde bir etki yarattı. Güneş gözlerinde parlıyor, ufukta altın bir sis ve çölün çevresinde ne ağaç ne de ev yok. Pilotları yurlarına yerleştirdiler ve onlara I-16’in yeni, kokulu, fabrika boyaması savaşçılarını sağladılar. Uçağın silahlanması - bir çift ShVAK topu ve bir çift ShKAS makineli tüfek - genç havacılara hoş bir şekilde vurdu. Birkaç gün sonra, Çin ve İspanya'da savaşan rendelenmiş savaş pilotları: Grigory Kravchenko, Alexander Nikolaev, Ivan Lakeyev ve Sergey Gritsevets ile toplantılar yapıldı. Arseny, her bir kelimeyi, her hareketi, bir başka savaşçı manevrası gösterdiğini ezberledi. Boş zamanlarında, anlamaya ve yeniden düşünmeye çalıştığı derslerini hatırladı.
Vorozheikin anısına, Binbaşı Gritsevets'in sözleri yaşamının geri kalanında kaldı: “Havada göremiyorsanız, o zaman bir savaşçı değil, bir hedefsiniz. İlk önce düşmanı görmek, öne geçmek demektir. Ve ilerlemek kazanmak kazanmaktır. Göz ardı edilenler yenilmeye mahkum edildi. Bir noktaya bakamazsınız, potu tüm 360 derecelerine çevirmeniz gerekir ... ".
Arseny Vorozheikin'e ateş tarafından ilk vaftiz, yılın Haziran 22'inde 1939'te gerçekleşti. Yoğun formasyonda uçan filosu, büyük bir Japon uçağı grubuyla çarpıştı. Genç bir pilotun gözlerinden önce, onlarca araba öfkeli bir atlıkarıncaya dönmeye başladı. Grup dövüşü, birçok tekil maçta parçalandı. Japonların hafif savaşçılarına karşı hız bakımından biraz düşük olan I-16 ve I-15bis, dik dönüşlerde savaşmayı tercih etti.
Pilotlar saldırılara yol açtı ve düşmana kuyruktan girmeye çalıştı. Güçlendirmeler düşmana yaklaştı ve savaş gerildi. Arseny savaşın içindeydi, düşmanın peşinde koşmaya başladı, nişan aldı ve bütün silahlardan şiddetle ateşlendi. Uçaklar her yerde parladı ve duman çıktığında kum tepelerine uçtu. Sonunda, şiddetli bir savaşa dayanamayan düşman geri çekilmeye başladı. Ancak, bu zamana kadar Vorozheykin çoktan cephanesi bitmişti.
Havaalanına indikten sonra, uzun bir süre boyunca kokpitten çıkamadı, ne olduğunu düşündü, tamamı hala sıcak gökyüzünde motor kükremesi arasındaydı. Teknisyen, vaftizini kutladı ve makinenin çeşitli düzlemlerinde bir düzine delik saydığını bildirdi.
Arseny Vorozheikin daha sonra ilk hava savaşını hatırlatarak şöyle diyecek: “İlk defa, bir havuza düşmüş ve suya dalmış bir kişi istemeden gözlerini kapatıyor, hiçbir şey görmüyor, sadece hissediyor. Bu yüzden ilk savaştaki pilot yalnızca doğrudan temasta olduğu şeyi kavrar, ancak derinlemesine nüfuz etmez, genel görüntüyü kapsamaz. ”
Moğolistan gökyüzündeki savaş her gün alevlendi. Sayısal üstünlüğü olan Japonlar, büyük gruplar halinde görevlere gönderildi. Sovyet pilotları çok fazla uçmak, şiddetli savaşlara katılmak, giderek paha biçilmez bir deneyim kazanmak zorunda kaldı. Filo Komiseri Vorozheikin herkesle birlikte ödevlerde yer aldı ve paralel olarak insanlarla yapılan çalışmalarda, birlikte çalıştığı en iyi asların uçuşlarının sonuçlarını özetlemeye çalışarak sürekli çalıştı. Kavgaların birinde şans onu değiştirdi. Belki de halsizlik, fiziksel stres veya ölümcül bir hatadan kaynaklanıyordu. Arseny Vasilyevich, Japon pilot savaşını kaybetti, sıcak metalin bir kısmını aldı ve Moğol bozkırlarında sigara içen bir savaşçıya yaralandı. Kanlı havacı ilk önce yerel sınır muhafızları tarafından bulundu. O ezberliydi, zar zor duyulabilir bir darbeyle. Uçakla Vorozheykina Chita hastanesine transfer edildi. Doktorlar omurilik yaralanması (birkaç bel omurunun bir sıkıştırma kırığı), üç yerdeki kafatasına bir yara (başın arkasına oturan bir metal parçası ile) ve sol eline hasar teşhisi koymuşlardır.
Ünlü pilot daha sonra bir hava savaşçısı olarak gelişimindeki en zor aşamanın, Khalhin Gol nehrinin yakınında savaştığını itiraf etti. Mecazi olarak şöyle yazdı: “Bir kişinin iki kez doğduğunu söylüyorlar: ilki fiziksel, ikincisi manevi. Üçüncü doğumu biliyoruz - gerçek orduya dönüştü. Savaşın macera romantizminden yoksun olduğunu, içindeki tüm kahramanlığın günlük olduğunu, tıpkı günlük hayatın gerçek olduğunu öğrendik. ”
Çabuklaşmayı başardı, ancak doğal olarak iyileşmesinden sonra şu sonucu aldı: “Uçuş için uygun değil”. Cümlenin öğrenilmesi üzerine, Arseny Vasilyevich ne birliğe dönmeye karar verdi ne dehşete düşürüldü, ne de umutsuzluğa kapıldı. Yaralar ona korkunç bir acı verdi, ama bedeni acımasızca harekete hazırlarken kullandı. İptal sertifikasını başarılı bir şekilde “kaybettikten” kısa bir süre sonra, komutanına dönüş hakkında rapor verdi. Temmuz ayı sonlarında, ona zaten yeni bir dövüşçü verildi.
Vorozheikin tekrar gökyüzüne yükselmeye başladı, keşiflerle uğraştı, düşman bombardımanlarına saldırdı, kara birliklerine yardım etti ve elbette Japon savaşçılarla hava savaşlarına katıldı. Sovyet birlikleri halkayı kapattıktan sonra cephenin sağ tarafındaki keşif uçuşlarından birinde, Vorozheikin bir düşman teçhizatı ve topçu birikimi keşfetti. Bu bilgiler merkeze iletildikten sonra, V. V. Smushkevich (Hava Kuvvetleri şefi) pilotu kendi içinde çağırdı. Onunla birlikte, Vorozheikin karargahı Zhukov ordusunun komutanı ve Stern Uzak Doğu Cephesi komutanı ile tanıştığı merkeze gitti. Burada bir kez daha sağ kanatta gördüklerini tekrar etmek zorunda kaldı. Bu bilgilerin doğru olduğu ortaya çıktı, sabahın erken saatlerinde bombardıman uçakları, kuşatılmış gruplaşmaya yardım etmek için acele eden Japonların son rezervlerinde güçlü bir darbe aldı. Halhin-Gol'deki savaş, Eylül ortasına kadar sona erdi ve Rus birlikleri için parlak bir zafer kazandı.
Bu kampanyada, yirmi ikinci IAP'nin beşinci filosunun komiseri, I-16'da yüzün üzerinde sorti yaptı, otuz hava savaşına katıldı ve kişisel olarak altı düşman uçağını düşürdü. Kahraman unvanıyla tanıştı, ancak sonunda Kızıl Bayrak Nişanı verildi. Yakında Vorozheykin askeri komiser olarak atandı havacılık Baltık bölgesinin otuz sekizinci avcı alayı filosu.
Savaştan sonra, Arseny Vasilyevich pek çok soruyu düşünmek için boş zamanları buldu. Pek çok şeye katlanmak onun için zordu, uçuş taktiksel toplantılarında sürekli onun sorunları hakkında konuştu. En yeni savaş emrinin - çiftin - birimlerde kabul edilmemesi, telsizin grup savaşını kontrol etmek için gerekli uçaklara kurulmasını, merkezde özel bir konum yaratmayı teklif etmesini - araştırma, yapılandırma ve ileri taktiksel bilginin tanıtılması konusunda kızdırıyordum. Sovyetler Birliği'nin ilk iki kahramanından biri olan Binbaşı Sergey Gritsevets, Vorozheikin'e daha fazla çalışmak için Akademiye gönderilmesini tavsiye etti. Ancak, sakin aylar çok hızlı geçti ve Arseny Vasilyevich'in bir kısmı Finlilere karşı savaşmak için gönderildi. Bu sırada hava savaşlarına katılmak neredeyse hiç olmadı - filonun pilotları keşif, düşman kuvvetleri fırtınası, bombardıman uçaklarına eşlik etmekle meşguldü. Mart 1940’tan itibaren Vorozheikin, siyasi işler için komutan yardımcısı oldu ve tam olarak bir yıl sonra, Mart 1941’te, Transkafkas Askeri Bölgesine ait ve Erivan’a yakın bir avcı alayının filosu komutanı oldu.
Büyük Vatanseverlik Savaşı başladığı zaman, tüm Luftwaffe bombardıman uçakları ve avcı birimleri, savaş özelliklerinde neredeyse tüm Sovyet uçak tiplerinden önemli ölçüde üstün olan en son uçak modifikasyonları ile silahlandırıldı. Üçüncü Reich'in pilotları iyi hazırlandı, büyük bir savaş deneyimine sahipti ve en önemlisi - kazananların psikolojisi. 1941 yazındaki Sovyet havacıları, Nazilere karşı yalnızca en yeni uçak ve çaresiz kahramanlıktan çok fazla sayıda karşı çıkabildiler. Olabildiğince üzücü, ancak birçok iç havacılık birimlerinde savaş eğitimi zayıf bir şekilde gerçekleştirildi, hava savaşı savaşçılarının ve bombardıman uçaklarının taktikleri modası geçmişdi. Örneğin, dövüşçüler kama oluşumunda üçler tarafından giyildi, birbirlerine müdahale edildiler ve bombardıman uçakları onlarla nasıl etkileşime gireceklerini ya da etkili uçaksavar manevraları yapmadıklarını bilmiyorlardı. Ayrıca çoğu Sovyet uçağında radyo istasyonu yoktu ve savaş ile senkronize edildi. silah fotoğraf makineli tüfek hava zaferlerini doğrulamak için gerekli sadece 1943-1944'lerde ortaya çıktı. Ve hepsi bu değil. Sorumlu komutanlar, astlarının hazırlanmalarına yaklaşma sorumluluğuyla, mühimmat, yakıt, artan kazalar ve diğer birçok "günahları" aşmakla suçlandılar. Onlara kalıcı cezalar verildi, pozisyonlarına indirildiler ve hatta yargılandılar. Savaştan önce, Kızıl Ordu hava kuvvetlerinin neredeyse bütün liderleri bastırıldı, Sovyet havacılarının morali en yüksek değildi.
Hava savaşı, yılın Haziran 22’inde 1941’in şafağından önce başladı. Yaklaşık bin Alman bombardıman uçağı, Kiev, Batı, Odessa ve Baltık askeri bölgelerindeki yetmiş iyi keşfedilen hava limanlarında güçlü darbelere maruz kaldı. Bombacılar, yüzlerce avcı uçağını parçalanma bombalarıyla destekledi. Luftwaffe raporlarından, ertesi gün yerde ve havada, bin sekiz yüzden fazla Sovyet uçağının imha edildiğini takip ediyor. Ek olarak, Almanlar modern Rus savaşçılarının neredeyse tüm filosunu imha etmeyi başardı.
Luftwaffe herhangi bir örgütlü direniş göstermediyse de, Sovyet savaşçıları savaşın ilk günlerinde yaklaşık iki yüz Alman uçağını vurmayı başardı. Ve diğerleri arasında, şövalye haçı şövalyesi olan iki ünlü as öldü: Wolfgang Shellman ve Heinz Bretnyutts. Ayrıca, Naziler pilotlarımızın kullandığı koç sayısına tatsız şaşırdılar. Saltanat kaosunun koşullarında, “açık bir kafa” tutmayı başaran insanlar vardı. Örneğin, Odessa bölgesinin hava kuvvetlerinin makinelerinin çoğu alternatif havaalanlarında önceden dağınıktı. Saldırıdan sonra, bölge hava kuvvetleri savaşa hazır kaldı ve daha sonra iyi bir direnç gösterdi. Bütün bunlar Alman havacılarını tek bir düşünceye yönlendirdi; Doğuya gitmek hiç de kolay olmayacaktı.
Haziran ayının sonunda, Vorozheikin filosunun avcı filoları, avcı filoları tarafından uyarıldı ve dokuz Sovyet bombacısı ile bir araya geldi. Çift motorlu DB-1941'in koyu kamuflajı konuyu karıştırdı ve verilen uyarı çizgileri bir saldırı ile karıştırıldı. Sonuç olarak, kapanış DB-3 biliniyordu, insanlar öldü. Sonuç olarak, komut bu bölümü susturdu, ancak çatışmaya katılan her iki filonun komutanları rütbede düşürüldü ve çalışmaya gönderildi. Böylece Vorozheikin, yalnızca Eylül ayında 3’te mezun olduğu Hava Harp Okulu’na girdi.
TV-3, SB ve DB-3 bombardıman uçakları, düşük savunma silahları ve düşük “beka edilebilirlik” ile düşük hızdaydı. Savaşın başlangıcından beri, büyük kayıplara uğradılar. En yeni neslin savaşçıları, savaştan önce ortaya çıkan MiG-3, Yak-1 ve LaGG-3 iyi bir tasarıma ve silaha sahipti, ancak çok çiğdü. Örneğin, Yak-1, yüz yirmi kusur ile kabul edildi. Aynı durum izleri de dahil olmak üzere tamamen ahşap bir yapıya sahip olan ve pilotlara savaşı kazanma şansını çok az veren LaGG-3 ile oldu. Aviaparts'ta modelin "Vernikli Havacılık Garantili Tabut" adını aldığı bilinmektedir. Sadece MiG olumlu bir şekilde onlardan farklıydı. Bununla birlikte, pilotta son derece "katı" idi, yönetimdeki hatalarını affetmedi. Ve çok az deneyimli pilot vardı, daha az öğrenmenin zamanı geldi. Bu nedenle, MiG'nin “kariyeri” zaten 1942 yılında sona erdi. Basitçe söylemek gerekirse, bu Sovyet savaşçıları pilotlara hala hava savaşı koşullarında hareket özgürlüğü veremedi, ancak şimdi sadece savunamadılar, aynı zamanda "dönüş" savaşında en iyi yatay manevra kabiliyetini kullanarak saldırdılar.
Arseny Vorozheikin, Kalinin cephesinde savaşan 728-Shumsk-Kremenetsky Kızıl Bayrak Avcı Uçağı Ajanının kıdemli bir siyasi subayı olarak sonbaharın başında orduya geldi. Bu zamana kadar, Arseny Vasilyevich zaten tecrübeli bir dövüşçüydü, yüzden fazla mücadele türü bir akademik eğitim tarafından desteklenmişti. I-16 ile uçmaya başladı, 1943 yılının Mart ayına kadar, birkaç düzine savaş görevi tamamladı. Eşeğinin ilk uçuşunda iniş takımı çıkarılmadı. Ancak, birkaç Me-109 ile bir düelloda hayatta kalmayı başararak görevi yerine getirmeye devam etti.
16 ve 153 savaşçıları, 1935-1936'lerde dünyanın en iyileri arasındaydı, ancak savaşın başlangıcında modası geçmiş. Maksimum hızları (450 km / s), saat başına 109'ten 550'e kadar kazanılan Messerschmitts Bf-600E ve F değerlerine ulaşamadı. Bununla birlikte, E-153 ve I-16 bir önemli avantaja sahipti - Messerschmitt'e kıyasla (onsekize karşı on bir saniye) daha küçük bir dönüş yarıçapı. Güçlü sinirlere sahip usta bir Sovyet pilotu kuyruğun içine girmesine izin verebilir, kapanmasına izin verebilir ve daha sonra şimşek hızıyla dönebilir ve kafa kafaya ateşle karşılaşabilir. Doğal olarak, kendisi de ateş altında kaldı, ancak bu durumda şansı karşılaştırıldı.
Bu arada, Luftwaffe 1941 için başarılı bir yıl sona erdi. 1942’te, Sovyet Hava Kuvvetleri’nin muhalefeti artmaya başladı. Kılık değiştirmiş ve sahte hava limanları inşa edilmiş, küçük kalibreli uçaksavar topçularının sayısı artmış, sanayi kalitesi arzu edilmekle birlikte, aylık ayda bin uçak üretim seviyesine ulaşmıştır. Taktiklerde de değişiklikler vardı. Sovyet uçağı, çeşitli seviyelerde uçmaya başladı ve Messerschmites'in yükseklik kazandıktan sonra ve hedefe dalmadan önce sessizce bir U dönüşü yapmalarını engelledi. Tüm 1942 yılı, Rus havacılığının temel sorunu pilot eğitim seviyesinin düşük kalmasıydı. Hızlandırılmış derslerin mezunları beş ila on saat uçuş süresine sahipti ve kural olarak, onuncu savaş ayrılıncaya kadar hayatta kalamadı. Asıl yıkım sonucu kısa sürede cepheye gelen avcı alayları yeniden oluşum için gönderildi. Ancak, 1942 yılındaki Sovyet havacılarının kayıplarının Almanlardan beş bine karşılık on beş bin uçağa ulaşmasına rağmen, en kısa görüşlü Nazi pilotları bile bir "yıldırım" yerine tam bir imha savaşı elde ettiklerini fark etti.
Ve 16 öne doğru akmaya devam etti, ancak Messer'lerle yalnız kalamazlardı. Motorun zayıf gücü ve hız eksikliği nedeniyle, savaşı “düşeylerde” düşmelere zorlamak ya da ondan uzaklaşmak imkansızdı. Ve sonra Sovyet pilotları etkili bir koruma yöntemiyle gündeme geldi; Arseny Vorozheikin bu taktik cihazı şöyle açıkladı: “Çemberimiz dönen daire testere gibi görünüyordu, nereye giderseniz gidin - onu hiçbir yere götürmeyeceksiniz. Uçaklar pozisyon değiştirdi ve doğru yönde çekildi, makineli tüfek ateşi ve mermiler sıçradı. "Messers", pikler gibi, çok yakın hızlarda koştu, ancak testerenin dişlerine çarparak sıçradı. "
Temmuz ayında, Vorozheikin yılın 1943'i, ikinci hava ordusunun bir parçası olan avcı filosu komutanlığına atandı. Bu zamana kadar, Arseny Vasilyevich alayda yetenekli bir pilot ve bir keskin nişancı yetkisine sahipti. Zaferlerinin sayısı oldukça hızlı bir şekilde arttı ve kısa sürede görevlerini yerine getirmek için gruplar oluşturmasına izin verildi. Dahası, bunu yaparken, sıradan komutanın isteklerini bile nadiren dikkate aldı.
Bay Vorozheikin A.V. Yak-7B'sinin yanında. Zhulyany, Kasım 1943 g
Ağustos ayında, alayı Belgorod-Kharkov yönünde bir karşı saldırıya katıldı ve savaşlardan birinde Vorozheikin bir kerede üç Ju-1943 ve bir Messer'ı vurdu. Ancak, her zaman şanslı değildi. Örneğin, Temmuz 87’ta bir Alman pilot onu öldürmeyi başardı. Arseny Vasilyevich, anılarında şöyle hatırladı: “Gri bir şeyle bulanıktım, sıcaktan bunaldım. Ben yakmak? O zaman daha hızlı atla! Ama omurga? Ancak, canlı olarak kızartma isteği yoktur. Hemen Kaptan Gastello'yu, yanan uçağını ve Almanların bir sütununu hatırladım ... Ve arabayı nereye göndermeliyim? Hiçbir şey görmüyorum Kayışları çözer ve paraşütle atlamak için feneri açmaya çalışırım. Yerinden de değil. Bu nedir? Yine, boşuna tekrar denemek. Kabini incelemeye çalışıyorum, gözlüklerim sisin içinde gizleniyor. Benzin ve yanma kokusu olmadığını düşünmeye başladım. Sanırım kabinde duman değil, buhar var. Bu yüzden motora hasar verdiler ve buharın yanından su döktüler. ” Pilot buhardan kurtulmak için camı tabanca atışlarıyla kırdı. Bir süre susuz çalışan motor durdu. Pervane durdu ve uçak düştü. Bununla birlikte, Vorozheikin kendi göreve ulaşmayı başardı ve havaalanında arabasına inmeyi başardı; Teknisyenler bir kurşunun, uçuş kokpitinin fenerinin hareket ettiği yuvaya çarptığını ve onu sıkıştığını gördüler. Olaydan sonra pilot el fenerini çıkarmaya karar verdi ve uçağının hız göstergelerinin kaybına meydan okudu.
Vorozheykin’in mükemmel dövüş nitelikleri, 728 IAP yeni Yak-7B savaşçılarını aldıktan sonra açıkça ortaya çıktı. Bu sırada, yerde ve Doğu Ukrayna'nın havasında şiddetli savaşlar yaşandı. Pilotlar, günde birkaç kez kalkış yaparak düşmanla şafaktan akşama alacakaranlıkta savaşmak zorunda kaldılar. Düzinelerce savaşçı gökyüzünü düşman uçaklarından temizledi, bombardıman uçağı ve uçaklara saldırdı. Kursk Arkı üzerindeki havada iki ay boyunca (20 Temmuz'dan 20 Eylül 1943'e kadar), filosunun pilotları yüzden fazla hava savaşı gerçekleştirdi ve yetmiş düşman uçağını yok etti (on dokuz tanesi Vorozheikin'in şahsen vurduğu). Ancak, Arseni Vasilievich avcı alayı çok zayıftı ve kendisi konsolide grupların baş lideri oldu.
Daha sonra, Arseny Vorozheikin “Kursk Bulge Over”: “İçimde çözülen uçak” yazacak. Kolların, bacakların ve düşüncelerin devamı oldu. Kısa bir dövüşün başarısı bir anı çözer. Ancak makineli tüfekler ve topların sizi işaret ettiği anda, kan soğuk akıyor ve saniyeler sonsuz görünüyor. ”
Ağustos ayının sonunda, Arseny Vasilyevich'e yaralanmasıyla ilgili küçük bir izin verildi - zaten iniş sırasında Yak iki Alman FW-190 avcısına ateş açtı. Sovyet birlikleri Dinyeper'ı zorlamaya başladığında hizmete geri döndü. Ve Ekim ayından bu yana, yılın 1943'i hava alayı Kiev yönüne transfer edildi.
Kasım ayında, 3, bir Alman hava savaşında Vorozheikin'i kuyruğundan sallamaya çalışırken uçağını dik bir dalışa fırlattı. Fakat Sovyet pilotu, düşmanı yere kadar takip ederek ve son anda dalıştan çıkmaya devam ederek takip etmeye devam etti. "Yak" ağaçların tepelerini süpürdü ve kocaman bir aşırı yük pilotu gerçekten ezdi. Ağır FW-190 yere düştü, ancak Yak-7B o kadar deforme oldu ki hemen hurdaya gitti.
Kasım ayında, Vorozheykina'nın filosu Kiev'in kurtuluşuna katıldı. Bu savaşlarda Arseny V., on hava galibi kazandı. Başka bir talihsiz yanlış anlama, Dinyeper'ın üzerindeki gökyüzünde meydana geldi - Vorozheikin, Sovyet Il-4 bombacısına saldırdı ve kazayla hava savaş alanına çarptı. Neyse ki, acil iniş yapmayı başaran ekip hayatta kaldı.
Yerel Hava Kuvvetlerinde önemli değişiklikler 1943 yılında meydana geldi. La-5, Yak-9 ve Amerikan Bell P-39 Aircobra cepheye gelmeye başladı. Yeni teknoloji zaten olgunlaşmış Sovyet'e çok daha fazla imkan sunuyor ve neredeyse Messerschmit'in (Bf-109G ve “taze” Fokke-Wulf saldırı uçağı FW-190) bir sonraki modifikasyonunu sağlamadı. Almanlar, eğitim programının azalması nedeniyle ikmal kalitesini düşürmeye başladı. Bununla birlikte, Luftwaffe hala zorlu bir dövüş kuvveti olarak kaldı ve bu Kursk Bulge ve Kuban üzerindeki kanlı hava savaşlarında tam olarak ortaya çıktı.
1944'in başlangıcında, Arseny Vasilyevich'in hava alayı Yak-9'e nakledildi ve Şubat'ta 4 ilk Kahraman Yıldızını aldı. Mart ayında, Hs-123 keşif çift kanatlı uçağının vurulduktan sonra, Vorozheikin kendisi tarafından vuruldu. Ustalıkla uçak sahibi olmak, pilotun ormandaki uçağı düşman topraklarına indirmesine izin verdi. Kısa süre sonra, arkadaşlar Y-2'in yanına inmeyi ve cesur pilotu çıkarmayı başardılar.
Temmuz ayında Binbaşı Arseny Vorozheikin otuz saniyelik avcı alayının komutanı oldu ve Ağustos 19'te tekrar Sovyetler Birliği Kahramanı ünvanı aldı. O zamana kadar, onun tarafından düşürülen uçak sayısı kırk altı birime ulaşmıştı. Ve Kasım ayında, Frontal Havacılık Eğitim İdaresi'nde kıdemli hoca olarak atandı. Parçaları denetlemekle meşgul olan Vorozheikin hava savaşlarına katılmaya devam etti.
Berlin’deki son savaşında Binbaşı Treschev ile birlikte dört motorlu bir jet avcı uçağı bombacısı Ar-234’i yakaladı. Alman teknolojisinin çarpık yeniliği dumanla kaplandı ve bulutlarda kayboldu. Parçası hiçbir zaman bulunamadı, bu nedenle pilot zaferini kendi pahasına kaydetmedi. Kişi sadece “Arada” jetine ne olduğunu tahmin edebilir. Toplamda, savaş kariyeri boyunca, Arseny Vorozheikin üç yüzden fazla sıralama yaptı, elliden fazla düşman uçağı (Khalkhin Gol'de altı) ve grupta on dört kişiden oluşan üç kişi yaralandı.
1 Mayıs İkinci Hava Ordusu pilotlarının 1945 adlı yazısında iki kırmızı kanvas üretildi: “Zafer” ve “Yaşasın 1 Mayıs!”. On altı savaşçının eşlik ettiği iki uçak, bu paraşüt pankartlarını Reichstag'a düşürdü. Çırpınan, Berlin'i alan kara birliklerinin bulunduğu yere indiler. Tüm pilotlar, aralarında A.V. olan kahraman Altın Yıldızların sahipleriydi. Vorozheikin.
Vorozheikin, Ekim ayının 1945'inden dokuzuncu Muhafız Savaşçı Havacılık Alayı'na komuta etti. Aynı zamanda, 1947'ten 1950'e kadar, Sovyet Ordusu Hava Kuvvetleri Savaş Uçağı Havacılık Muharebe Eğitim Dairesi'nin kıdemli müfettişiydi. 1952'te, Yüksek Harp Akademisi K.E'den başarıyla mezun oldu. Voroshilov ve yılın Mart 1953'inden Leningrad Askeri Bölgesi'nin bir parçası olan yüz sekizinci savaş havacılık bölümüne başkanlık etti.
Ağustos 1953'te bölünme Karadeniz Hava Kuvvetleri'nin bir parçası oldu filo SSCB. Ve Vorozheykin kariyer basamaklarını tırmanmaya devam etti - 31 Mayıs 1954'te “Havacılık Genel Generali” unvanını aldı, Mart 1955'ten itibaren dördüncü filonun tamamının Hava Kuvvetleri komutanına asistan oldu ve 1956 Mart'tan bu yana Karadeniz Filosu hava savunmasının ilk komutan yardımcısı oldu. Aynı zamanda Arseniy Vasilievich, Yak-15 ve Yak-17, La-15, MiG-15 ve MiG-17 de dahil olmak üzere yeni uçak tiplerine uçmayı ve ustalaşmayı bırakmadı. 1957 yılında yaşlı yaraların alevlenmesi ile bağlantılı olarak emekli oldu.
Efsanevi pilotun kalan ömrü, edebi etkinliklerle meşgul olarak Moskova'da yaşadı. Yazarlar Sendikası'nın bir üyesiydi, yalnızca bizim dünyamızda yayınlanmayan on iki büyüleyici kitabına (Savaşçı, Sıradan Havacılık, Kursk Çıkıntısı Üzerinde, Gökyüzünün Askerleri, Berlin Altında) sahipti. ülke, aynı zamanda yurt dışında. Sovyetler Birliği'nin iki kez Kahramanı, Lenin Nişanı sahibi, Kızıl Bayrak'ın dört sırası, Birinci Dünya Savaşı, üçüncü derece Suvorov, altı yabancı emir olan Alexander Nevsky emekli Binbaşı General Arseny Vorozheikin, Mayıs 23 tarihinde 2001 öldü. Külleri Troyekurovsky mezarlığında yatıyor.
Gorodets kasabasında (Nizhny Novgorod bölgesi) Hero'nun bir bronz büstü kuruldu ve 2005'te, Nizy Novgorod Kremlin'in haberi üzerine Arseny Vorozhaykin ve havacılık teğmeninin anısına, ayrıca Sovyetler Birliği Kahramanı Vasily Ryazanov'un anısına bir stel kuruldu. Arseny Vasilievich iki kez evlendi, üç çocuğu var: iki kızı Vera, Olga ve oğlu Sergey.
Gökyüzüne giden yol Arseny Vorozheykina - korkusuz ve cesur bir adamın yolları. Bir kereden fazla, motor dururken düşmek, kendini yakmak ve arkadaşlarının yardımına gelmek, yaralı bir uçağı indirmek zorunda kaldı. Yazı veya başlıklar ile ilgilenmiyordu. Tüm gücü ile aradığı asıl amaç - en yüksek pilotluk ve hava savaşı sanatında ustalaşmak. Arseny Vasilievich, klişeleşmiş olarak Rus havacılarına atfedilen ön saldırıların destekçisi olmamıştı. Akrobasi ustası, düşmanı yanlış yönlendiren hileleri sevdi ve gözlerinde karanlıklaştığı ve nefes aldırdığı ani manevraları yaptı. Ve elbette, kısa mesafelerden en doğru çekimi yapmamak mümkün değil.
Cephe kariyeri boyunca Vorozhaykin, Fokkers, Messers, Heinkels ve Junkers'lara karşı muazzam zaferler kazanarak olağanüstü cömertlik ve ayık hesaplamaları birleştirdi. Çok sayıda düşman arabasını yere düşürdü, ancak kimse düşman hakkında küçümseyici bir şekilde konuştuğunu duymadı. Ve filosunun pilotları her zaman şöyle dedi: “Düşmanın güçlü ve zayıf yönlerini hatırla. Böylece savaşmak daha kolay olacak. ”
Bilgi kaynakları:
http://pravoslav-voin.info/voin/2915-liki-vojny-as-s-xolodnoj-golovoj.html
http://airaces.narod.ru/mongol/vorojeyk.htm
http://www.warheroes.ru/hero/hero.asp?Hero_id=1226
http://www.allaces.ru/cgi-bin/s2.cgi/sssr/publ/05.dat