İlk döllerini 24 aylık yaşta verebilmeleri amacıyla dişi toklular sürüye 18 aylık yaşta ikame edilir. Sürüye yaklaşık 18 aylıkken katılma maliyeti, ömrü boyunca üreteceği kuzu karkas çıktısının% 25’ine eşittir. Yenileme maliyetlerini düşürmek için bir seçenek; ömür boyu üretkenliği arttırması ve böylece maliyeti düşürmesi amacıyla tokluların bir yaşında çiftleştirilmesidir (https://www.teagasc.ie/media/website/publications/2010/ReplacementPolicyManagement.pdf).
Irk farklılıkları
Çiftleşme döneminde tokluların yönetiminde temel ırk farklılığı çiftleşme ağırlığıdır. Çiftleşmede tokluların ağırlığının en az bir kuzu üretebilme olasılığına etkisi Şekil 1’de verilmiştir. Şekil 1’de gösterilen veri koyun ve kuzu ölümleri, döl sayısı ve koyun kısırlığına bağlı farklılıkları yansıtmaktadır. Koyun genotipine bakılmaksızın, çiftleşme ağırlığı arttıkça, en az bir adet kuzu yetiştirme olasılığı da artmıştır. 0.9 olasılığa (% 90 şans) sahip olmak için en az bir kuzu Belclare, Suffolk x Belclare ve ≥75% Suffolk toklularının çiftleşme sırasında sırasıyla 48.5, 51.2 ve 60.0 kg olması gerekir. Belclare ve Suffolk koyunlarının ergin ağırlığı sırasıyla 77 ve 83 kg’dır. Bu nedenle Belclare, Suffolk x Belclare ve ≥75% Suffolk toklularına 9 aylıkken koç katılırken bir yaşında en az bir kuzu yetiştirme olasılığının % 90’ına sahip olmaları durumunda, ergin ağırlığın % 63’ü,% 64’ü ve% 72’sine sahip olması gerekir. Bu matris kullanıldığında, düşük üretkenliğe sahip genotiplerin, düşük döl sayısına sahip genotiplerde kuzu ölümlerinin etkisini azaltmak için daha ağırken çiftleştirilmeleri gerekir.
Şekil 1. Vücut ağırlığının birleşme sırasındaki en az bir kuzu yetiştirme olasılığı üzerine etkisi.
(Keady and Hanrahan, 2014)