Eski bir sınıf öğretmeni olarak, bir eğitim koçuyla ilk etkileşimimi canlı bir şekilde hatırlıyorum. Öğretmenliğimin üçüncü yılındaydı ve ilçe, öğrenci katılımını artırmaya yardımcı olmak için yirmiden fazla öğretmenle çalışması için bir koç atadı. Koç, sömestrde bir kez sınıflarımızı gözlemledi ve ardından bir saatlik bir grup bilgilendirme oturumu yönetti. Söylemeye gerek yok, bu özel eğitim koçu aşırı geniş görünüyordu ve tüm süreç hakkında bir şekilde olumsuz bir algıya yol açtı.
Beş yıl sonra, yüksek lisans programımda bir matematik öğretim koçuyla tanıştım ve yakın çalıştım. Bu koç, belirli bir binada ilkokul öğretmenleri ile çalıştı ve şimdiye kadar karşılaştığım en özverili eğitimcilerden biriydi.
Son derece farklı iki deneyimden sonra, koçluk uygulamasının etkinliği üzerine kafa yormaya başladım ve görünüşe göre araştırmamda yalnız değilmişim.
Öğretim koçluğu, katılımcıların yüzde 83’ü ile daha popüler hale geldikçe, Koçluğun Yaygınlığı ve Eğitimde Koçluğu Destekleme Yaklaşımları (2020) Okullarında veya bölgelerinde bir tür koçluk faaliyetinde bulunduklarını bildiren bir anket, birçoğu uygulamayı eğitimde sihirli bir değnek olarak görmeye başladı. Yine de, Elena Aguilar olarak, yazarı Koçluk Sanatı “koçluk gizemli bir süreç olarak algılanabilir” diye belirtiyor. Bu nedenle, şu soruyu gündeme getiriyor: koçluk sadece başka bir eğitim modası mı yoksa meşru bir profesyonel gelişim biçimi mi?
Koçluğun eğitim sistemine ne kadar değer kattığını tartışmadan önce, koçluğun ne anlama geldiğini basitçe tanımlayarak sohbete başlamak en iyisidir. Bu eşik aşamasında bile fikir birliği yoktur. Teorik olarak, eğitim liderleri ilk olarak resmi profesyonel gelişim ve sınıf uygulaması arasında köprü kurmak için koçlar kurdular (Boatright ve Gallucci, 2008).
Ancak işin çeşitli rolleri ve sorumlulukları nedeniyle, bir koçun işini tanımlamanın araştırmacılar için zor olduğu kanıtlanmıştır (Boatright ve Gallucci, 2008). Bunun yerine, “koçların ne yaptığına” ilişkin açıklamalar sağlamak genellikle daha kolaydır. Bu yaklaşım en çok Mesleki Öğrenme ve Toplum Eğitimi’nde (PLACE) bir öğretim koçunu “öğretmenleri hedeflerine ulaşmalarında desteklemek için bir okulda veya bölgede çalışan bir eğitim lideri” olarak tanımlamaktadır.
Belki de bir koçun net bir tanımı olmadığından, bir kişinin koç olmak için tam olarak hangi niteliklere sahip olması gerektiğine ilişkin bakış açıları eyaletten eyalete, bölgeden bölgeye ve hatta okuldan okula değişir. Bununla birlikte, daha yaygın niteliklerden bazıları, verilere dayalı karar verme, yüksek etkili öğretim uygulamaları bilgisi ve en son araştırmalarda güncel kalmayı içerir (MacCrindle ve Duginske, 2018).
Ayrıca, bir eğitim koçu olmak, kişinin yetişkinlerle çalışırken rahat olmasını gerektirir. Bir eğitim koçu öğrencilerle etkileşim kurabilirken, odak noktası okul ortamında öğretmenleri ve yöneticileri desteklemektir. Bu, yalnızca yetişkinlerle çalışma tutkusunu değil, aynı zamanda yetişkinlerin nasıl öğrendiğine dair güçlü bir anlayış ve yetişkin öğrencilerle çalışmanın getirdiği zaman ve zihniyet eksikliği gibi zorluklarla başa çıkma becerisini de gerektirir. Pek çok öğretmen ve idarecinin zaten zamanı uzamışken, değerli dakikaları bir koçla geçirme fikri çekici gelmeyebilir. Ek olarak, birçok yetişkin öğrenci, her şeyi çözdüklerine inandıkları sabit bir zihniyete sahiptir ve yeni bir şeye girişmek göz korkutucu görünebilir (Stevens, 2021). Bu nedenle, eğitim koçlarının düşünce ortakları olarak hizmet etmeleri, güvene ve karşılıklı saygıya dayalı ilişkiler kurmaları ve yargıda bulunmaktan ziyade yansıtıcı, sorgulamaya yönelik geri bildirim sağlamaları önemlidir.YER, 2021).
Rolleri günden güne değiştiğinden, şekillendirilebilirlik ve uyarlanabilirlik de iyi bir eğitim koçu için gereklidir. Koçlar genellikle öğretmenler ve yöneticiler için mesleki gelişimi kolaylaştırır; sınıf derslerini gözlemlemek; öğrenci çalışmalarından veri toplamak; dersleri birlikte öğretmek; eğitimcilere ve ailelere kaynak sağlamak; ve öğretim uygulamalarını planlamaya yardımcı olmak için ekiplerle görüşün. Okul binası başına düşen koç sayısı ve uzmanlıkları da bir eğitim koçunun rolünü etkileyebilir. Örneğin, bazı koçlar okuryazarlık, matematik veya teknoloji gibi içerik alanlarında uzmanlaşabilirken, diğer koçlar tüm içerik alanlarını ancak belirli derece bantları içinde destekleyebilir (YER, 2021). Genel olarak, hiçbir öğretim koçluğu işi tamamen aynı görünmeyecek.
Koçlar ayrıca “okul verileri, müfredat, öğretim uygulamaları, politikalar ve süreçlerle ilgili eşitsizliklerin bozulması ve ortadan kaldırılmasında” önemli bir rol oynayabilir (YER, 2021). Bir eğitimci olarak, açık ve örtük önyargılarınızı ve bunun öğrencilerinizi nasıl etkilediğini keşfederken, kişinin kimliği, kesişimselliği, kültürü, ırkı ve ayrıcalığı üzerine derinlemesine düşünmesi çok önemlidir. Koçlar, onlarla birlikte çalışarak ve sürece rehberlik ederek bu duygusal taahhütte öğretmenleri destekleyebilir. Ek olarak, koçlar müfredata, kaynaklara, değerlendirmelere, politikalara, pedagojik uygulamalara ve süreçlere eşitlikçi bir bakış açısıyla yaklaşarak ve öğretmenlerin, okul liderlerinin ve okul yönetim kurulu üyelerinin de aynısını yapmasına yardımcı olarak eşitsizlikleri ele alır.Aguiler, 2013).
Ne yazık ki, koçluk uygulamasına başka bir belirsizlik katmanı eklemek, mentorluk ve koçluk arasında süregelen kafa karışıklığıdır. Yine de, bir mentor ve bir koç arasında üç temel fark vardır. İlk olarak, akıl hocaları genellikle gönüllü olurlar veya okul liderleri onları kendi pozisyonlarına hizmet etmeleri için aday gösterir. Aksine, okullar, uzmanlıklarına dayalı olarak sistem içinde belirli bir rolü doldurmaları için koçlar tutarlar (NAASP, 2019). İkincisi, koçluk, mentorluktan daha resmi ve yapılandırılmıştır. Koçlar genellikle toplantıları düzenli olarak planlar ve faaliyetler ve müdahaleler yoluyla belirli becerileri geliştirmeye odaklanır. Alternatif olarak, mentorluğun resmi bir süreç olması gerekmez ve eğitimci tavsiyeye, rehberliğe veya desteğe ihtiyaç duyduğunda toplantılar yapılabilir. Üçüncüsü, koçluk daha çok yeni standartlar uygulamak, bir değerlendirme aracı kullanmak veya müfredat haritalarını gözden geçirmek gibi kısa vadeli hedefler ve zorluklar etrafında odaklanır. Öte yandan, akıl hocalığı daha çok uzun vadeli hedeflere adanmış devam eden ilişkilerle ilgilidir, buna sürekli olarak öğrenenler için savunma yapmak, ailelerle olumlu ilişkiler kurmak ve topluluk ortaklıklarını ilerletmek dahildir.Ali, Vahi ve Yamat, 2018).
Koçluk ve mentorluk arasında çeşitli farklılıklar olsa da, önemli benzerliklerine dikkat etmek de önemlidir. Özünde, “hem koçların hem de akıl hocalarının iyi dinleyiciler olması, güçlü sorular sorması ve öğretmenleri hırslarını ve özlemlerini sürdürmeleri için teşvik etmesi gerekir” (Ali, Vahi ve Yamat, 2018). Ek olarak, akıl hocaları ve koçlar genellikle konuşmalar, sorular sorma, aktif dinleme, derinlemesine düşünme ve uygun şekilde öğretmenleri zorlama gibi aynı uygulamaları, değerleri, becerileri ve yeterlilikleri kullanırlar.Ali, Vahi ve Yamat, 2018).
Genel olarak, eğitimsel koçluk, çoğu eğitim girişimi gibi, doğru koşullar sağlandığında etkili bir uygulama olabilir. Ancak, ülke genelindeki birçok okul ve ilçede çevre koşulları hiç de öyle değil. İlk olarak, birçok eğitim koçu çok az mesleki gelişim alır. Bu sorunlu çünkü PD olmadan koçlar becerilerini geliştiremeyecek veya bilgilerini derinleştiremeyecekler (Aguiler, 2013). PD eksikliği bir yana, çoğu zaman koçlar net beklentiler, yeterli geri bildirim veya derinlemesine düşünme fırsatları olmayan bir sistem altında çalışırlar.Moody, 2019). İkincisi, zaman kısıtlamaları, öğretim koçlarının öğretmenler ve yöneticilerle kurabilecekleri ilişkileri engeller (Moody, 2019). Eğitimciler, ilişkileri az gelişmiş olduğunda eğitim koçlarının çalışmalarına ve geri bildirimlerine her zaman güvenmeyebilir veya değer vermeyebilir. Ek olarak, birçok eğitim koçu bir bölge içindeki birden fazla okula hizmet vermek zorunda olduğundan, fazla çalışırlar. Tıpkı öğretimde olduğu gibi, bu da başarı oranlarını olumsuz etkileyebilir ve tükenmişliğe neden olabilir. Son olarak, yöneticiler genellikle eğitim koçlarını yeterince desteklemezler. Genellikle koçlar, sınıflarda yardımcı olmak ve değerlendirici olarak hizmet vermek gibi ek görevler üstlenirler. Bu fazladan görevler, koçların öğretmenleri desteklemesinden uzaklaşır ve yaptıkları işin doğası gereği değerlendirici olduğunu düşünürlerse koçlar ve eğitimciler arasındaki ilişkilere daha fazla zarar verebilir.
Sonuç olarak, “eğitim koçluğu önemlidir çünkü öğretmen kapasitesini ve yeterliliğini geliştirir” (YER, 2021). Koçlar, mevcut uygulamalar üzerinde aktif düşünmeyi teşvik edebilir; eğitimcilere yeni kavramları benzersiz çalışma ortamlarına nasıl uygulayacaklarını öğretmek; meslektaşlar arasında profesyonelliği teşvik etmek; ve aynı anda tüm öğrencileri potansiyellerine doğru itin ve öğrenme arzularını geliştirin (Boatright ve Gallucci, 2008). Yine de, koçların okullarda dönüştürücü bir varlık haline gelmesi ve eğitimcileri yukarıda bahsedilen tüm şekillerde desteklemesi için, okulların ve bölgelerin koçlara uygun çalışma koşulları ve gerçek değişime elverişli bir ortam sağlaması gerekir.
Kaynak : https://www.shankerinstitute.org/blog/instructional-coaching-education-buzzwords-or-effective-pd