Galatasaray ligde savaşım veriyor. Kadro hemen hemen aynı ama mücadele ayrı. Ben Beşiktaş karşısındaki Galatasaray'ı değerlendirirken, gözüm oyunu değiştirecek futbolculardaydı. Bunlar kimler mi? Tugay, Hagi ve Hakan Şükür.
Tugay orta sahanın ortasında oynayıp beyin görevi yapıyor. Böyle maçlarda hücum adamlarına atacağı her topun, yapacağı mücadelenin olay olması gerekir. Ben Tugay'ı böyle göremedim. Hagi ise Galatasaray'a böyle final maçlarında lazım. Diğer maçlar gelip geçici. Yapacağı her hareket neticeye dönüşmeli. Yoksa ben Hagi'yi ne yapayım? Zaten öteki maçlarda oynadığı futbola methiyeler yazıyoruz. Hakan Şükür'e gelince, tabii ki Ertuğrul, Rahim ve Alpay'ın kıskacı altında. Manevrası dar. Ama öyle güzel pozisyonlar geldi ki, Hakan'ın bunları gol yapamaması hayret verici. Daha sağlam bassa golünü atardı.
Galatasaray ligde de şampiyonluk savaşı verdiği için bir hayli yorgun. Kolay değil. Beşiktaş'ın böyle bir derdi yok. Ligde kendince dalga geçiyor, bütün varı yoku bu kupa.
Önemli olan kupayı kimin aldığı değil. Bize göre Galatasaray'ın oynadığı futbolla Beşiktaş'ın oynadığı futbol arasında ‘‘bir masa, bir sandalye’’ farkı var. Şayet Galatasaray'daki kapıyı açması gereken Tugay, Hagi, Hakan Şükür becerikli olsalardı çilingire gerek kalmayacaktı.
Bu arada Oktay'ın Popescu'ya topsuz alanda vurduğu dirseği de unutmamak lazım. Hakem o anda başka yöne baktığı için bu darbeyi görmedi. Yoksa Oktay'ı kırmızı kartla oyundan atması gerekirdi.
Öyle bir şey oldu ki, ya ondadır, ya bundadır helvacının kızında derken Beşiktaş kupayı penaltılarla müzesine götürdü.