Zooterapi, belirli kriterleri takip eden ve kalifiye bir profesyonel tarafından sunulan bir hayvanın, bir kişinin bilişsel, fiziksel, duygusal veya sosyal işleyişini geliştirmeyi amaçlayan terapötik bir sürecin ayrılmaz bir parçası olduğu bireysel veya grup müdahaleleridir.
Senent-Sánchez (2014) 'e göre, bu aktivite hayvan destekli faaliyetler için bilinmesine rağmen, Avrupa'nın birçok yerinde hayvanat bahçesi terimi daha fazla kullanılmıştır.
Hayvan Destekli Aktiviteler (AAA) “Senent-Sánchez (2014) 'de AFIRAC tarafından“ hayvanı profesyonel bir proje ya da belirli bir yetkinlikle birleştiren kişiler ”olarak anlaşılmaktadır. Temel amacı, insan-hayvan ilişkisi nedeniyle ortaya çıkan ilişkileri araştırmaktır.
Bu tür faaliyetler hem fiziksel hem de psikolojik olarak ortaya çıkabilecek sağlık sorunlarına yardımcı olmak için ve aynı zamanda çok iyi sonuçlar veren, hem evcil hem de evcil olmayan hayvanlarla birlikte kullanılır.
Bu tekniğin uygulanması, onu uygulayan rehabilitasyon kurumları için muazzam tıbbi faydası göz önüne alındığında, dünya çapında giderek yaygınlaştırılmıştır. Şu anda, bu faaliyette profesyonel olarak yer alan karı olan ve olmayan çok sayıda grup var.
Zooterapi kısa tarihi
Zaten on yedinci yüzyılda at gibi hayvanlar bazı insanların fiziksel engelliliklerini tedavi etmek için kullanılmıştır. Bu girişimler sayesinde, bu faaliyetler ABD gibi ülkelere yayıldı.
Halen, fiziksel engelli kişilerin rehabilitasyonu için çok sayıda binicilik programı bulunmaktadır. Ayrıca, 19. yüzyıldan itibaren bu hayvanın benlik saygısı ve nörolojik bozukluklar için kullanılmasının faydalarını destekleyen verileri de bulduk (Abellán, 2008).
Genel olarak zooterapi veya hayvan destekli terapiye odaklanırsak, 1944'te havacıların rehabilitasyonu için New York'ta kullanıldığını iddia ettikleri verileri buluyoruz. Ayrıca 1966'da bir merkezde kör ve fiziksel engellileri tedavi etmeye katıldılar. Norveç'ten psikiyatrist Boris M. Levinson tarafından bilimsel olarak uygulanmaya başlandığı 1953 yılına kadar değildi.
Bu, bilimsel alanda çok fazla merak uyandırdı, bu yüzden yıllar sonra Corson kardeşler, hastaların bu etkinlikten gerçekten faydalanıp yararlanmadığını görmek için hastanede bir çalışma yapmaya karar verdiler ve mükemmel sonuçlar elde ettiler.
Bu gibi çalışmalar sayesinde, 70'li yılların onundan itibaren hayvanların desteklediği terapiler, Avrupa ülkeleri tarafından büyük bir genişleme yaşamıştır, bu nedenle bu uygulamaları hastaları ile birleştirmeye karar vermiş merkezleri kararlaştırmıştır.
Hayvanat bahçesi türleri
Kullanılacak hayvan türü, özel uygulamaya bağlı olacaktır. Normalde zooterapi için kullanılan hayvanlar, atları, yunusları, kedileri ve köpekleridir, çünkü bu aktiviteyi geliştirmek için daha iyi koşullara sahiptirler:
Equinoterapia veya Hipoterapia
Antik çağlardan beri, at, fiziksel engeli olan kişilerin hareketliliğini arttırmaya yardımcı olmak için kullanılmıştır ve bu terapiye maruz kalan insanlar çok olumlu sonuçlar almaktadır.
De Campos'a (2014) göre at destekli terapiler "atın hem fiziksel hem de psikolojik-duygusal faktörleri kapsayabilecek terapötik bir araç olarak kullanıldığı tıbbi prosedürlerdir".
Atın kahraman olduğu iki terapi türü bulduk: hipoterapi ve at tedavisi . İlki ile fiziksel problemler tedavi edilirken, ikincisi zihinsel problemlerle ilgilenir.
Normalde bu hayvanla gerçekleştirilen herhangi bir aktivitede bu iki terapi türü birlikte kullanılır. Ayrıca, terapötik veya adapte binicilik adı verilen üçüncü bir aktivite vardır ve kendi başına bir terapi olmamasına rağmen, bunu yapan kişilere faydalar sağlar, çünkü önceki iki faaliyetten farklı olarak, atı kontrol etmeniz ve onunla farklı egzersizler yapmanız gerekir. .
Yunus Terapisi veya Yunus Destekli Terapi
Yunus Terapisi, De Campos (2014) tarafından "terapist tarafından öğretilen fiziksel ve duygusal rehabilitasyona yardımcı olan, yunusun süreçte kilit rol oynadığı terapiyi motive etmekten ve geliştirmekten sorumlu olan bir dizi su yöntemi" olarak değerlendirilmektedir.
Hastalıkları önlemeye veya iyileştirmeye yönelik olmayan, ancak hem fiziksel hem de psikolojik sorunları olan insanları teşvik etmenin yanı sıra canlandırmak için tasarlanmış bir terapi şekli olarak anlaşılabilir (Oropesa Roblejo, García Wilson, Puente Saní ve Matute Gaínza, 2009).
Köpekler veya kanoterapi ile terapi
Bu terapi en iyi bilinenlerden biri olabilir, çünkü çalışma bir ya da birkaç köpekle doğrudan temas halindedir. Bunun içinde köpekle çalışmanın üç yolu vardır:
- Servis köpekleri . Hareket kabiliyeti sınırlı, insanlara işitme bozukluğu olan insanlara yardım etmek için kullanılır ... Bu köpekler hareketliliği geliştirmek, nesnelere ulaşmak ve kişinin sosyalleşmesini ve bağımsızlığını kolaylaştırmak için eğitilmiştir. Yani bu hayvan kapıları açmayı, ışıkları kapatmayı, nesneleri toplamayı ...
- Terapi köpekleri At veya yunus gibi, köpek de bu tür programlarda, harekete tutulan kişiye hem fiziksel hem de psikolojik faydalar sağlamak için kullanılır.
- Ziyaret köpekler Bir evcil hayvan olan köpekler, hastanelerde ve geriatrik konutlarında etkileri ve şirketlerine göre kullanılır.
Kedi destekli terapi
Kedi aynı zamanda bilinçli olarak rahatlamayı öğrettiği için terapiler için de kullanılır. Buna ek olarak, bu fikirleri olumlu duyguları teşvik eder ve küçük bir sevgi belirtileri sahipleri tarafından çok iyi karşılanır (Oropesa Roblejo ve ark., 2009).
Farklı gruplar için faydalar
San Joaquin (2002) 'e göre, bazı problemleri olan insanlar için bu uygulamaların kullanımında bilimsel olarak desteklenen birçok fayda bulunmaktadır:
Çocuklar ve gençler için
Hayvanlarla büyüyen, engelli veya problemli olan çocuklar daha az korku ve daha olumlu duygulara sahiptir.
Aynı zamanda psikomotor ve dil gelişimini teşvik etmenin iyi bir yoludur, bu nedenle daha iyi sözel olmayan iletişim ve daha yüksek düzeyde özgüven, ayrıca daha fazla sosyal yetkinlik ve sorumluluk duygusu olacaktır. Bazı hayvanların yumuşaklığının ve dokusunun çocuklara güvenlik olarak faydalar sağladığı da eklenmelidir.
Yaşlılarda
Yaşlılar için, onları yalnızlıktan koruduğu için büyük bir kullanımı vardır. Kahkaha atıyorlar, fiziksel aktiviteyi ve kas gelişimini artırıyorlar, aynı zamanda kendilerini iyi hissedecekleri için de yararlı hissediyorlar.
Dikkat ve algıyı optimize eder, sözlü iletişimi geliştirir ve yüz ifadelerini pozitifleştirir (Fundación Purina, 2001). Ayrıca görme, koku alma, duyma ve dokunma hissini teşvik ederler.
Akıl sağlığı için faydalar
Depresyonlu insanlarda psikiyatri birimlerinde kullanımı intihar sayısını ve başvuru süresini azaltmıştır (Estivill, 1999).
Ayrıca, zihinsel engelli erişkinlerde, anlaşılabilir sözlü kelimelerde bir artış, daha fazla motivasyon ve sözsüz iletişim gözlenmiştir (Fundación Purina, 2001).
Kronik hasta için
ABD'de hayvanlar bazı merkezlerde duyusal stimülasyon için kullanılır.
Fiziksel engeli olan kişilerde
Hayvanlar bu insanlar için çok faydalıdır çünkü amacı hayatlarını kolaylaştıracak eğitimli hayvanlardır.
Cezaevlerinde faydalar
Bu uygulamaların cezaevlerinde kullanılması intiharlara ve uyuşturucu bağımlılığına ek olarak şiddeti ve diğer sosyal olmayan davranışları azaltmıştır. Ayrıca özgüvenini geliştirdi ve şefkat, sabır ve güven duygularını geliştirdi; Böylece mahpusların yeniden entegrasyonunu kolaylaştırmak.
Ayrıca, küçüklerin çiftliklerinde ve zihinsel sorunları olan ve detoksifikasyon hastaları ile cezaevlerinde, istismar ve kötü muamele mağdurları durumunda bile kullanılmaktadır (San Joaquin, 2002).
Genel faydalar ve tedavi türüne göre
Hayvanların desteklediği tedaviler, kullanıldığı gruba bağlı olarak birçok fayda sağlar. Daha sonra, farklı tedavilerin neden olduğu bazı genel faydalar hakkında özet bir şekilde konuşacağız:
At tedavisi
At terapisinde veya hipoterapide, at cildine ısı iletir ve bu da kasları ve bağları gevşetmeye ve gevşetmeye yardımcı olur. Yukarıdakiler sayesinde dolaşım sisteminin işleyişini ve iç organların fizyolojik işlevini geliştirir.
Aynı zamanda ritmik uyarıları pelvise, omurgaya ve onu birleştiren kişinin tüm alt uzuvlarına iletir, böylece motor becerileri, kas tonusu ve koordineli hareket ile yardımcı olur. Ek olarak, beyin felci olan insanlar için çok yararlı olan, insan yürüyüşünün fizyolojik düzenine eşdeğer bir hareket düzeni sağlar.
Ayrıca davranış problemlerini düzeltirken gövde ve kafayı dengelemeye yardımcı olur.
Diğer yandan, kas sistemini geliştirir ve güçlendirir, kaygı sorunlarını azaltır ve kendine güven sağlar.
Son olarak, hayvanlara saygı ve sevgi geliştirir (Oropesa Roblejo ve diğerleri, 2009).
Delinoterapide
Genel olarak dikkat çektiği için delphinoterapia, genellikle onu en yakın akrabaları ile ilgilenen kişinin ilişkilerini geliştirir. Saldırganlığı azaltır ve mutluluğa neden olur. Dilde ilerlemeler üretir, konsantrasyonu arttırır ve etkililiği arttırır (De Campos, 2014).
Köpeklerle ya da kanoterapiyle yapılan terapi konusunda, insanlara karşı daha duygusal bir tutum ve bağlanma olduklarından, kan basıncını, solunum ve hatta kalp atış hızını düzenleyebileceklerini vurgulamalıyız.
Terapide
Son olarak, kedilerin desteklediği terapiler, olumlu duygular sağlar ve günlük yaşamın stresini azalttığımızdan emin olun.
Tüm bu terapi türleri, alanlara fiziksel, psikolojik ve sosyal faydalar sağlar. Buna rağmen, kişiye ihtiyaçlarına göre hizmet verebilmek için başa çıkmamız gereken sorun türüne bağlı olarak en iyi seçeneği nasıl seçeceğimizi bilmeliyiz.
sonuçlar
Hayvanların farklı kurumlar tarafından kullanılması fiziksel, psikolojik ve sosyal faydalar sağlar. Bu, insanların yaşam kalitelerini iyileştirmeye ya da bakımını yapmalarına izin verir.
Bu uygulamanın onu kullananlara sağladığı faydalara rağmen, "geleneksel" yöntemi kullanmayı tercih eden bazı profesyoneller tarafından hala bilinmemektedir.
Bu uygulamanın bu insanlara bu kadar fayda sağlamaya ve sağlamaya devam etmesini istiyorsak, öğrenciler tarafından profesyonel uygulamaların yapılabileceği bir alan veya final çalışmalarında bile bir araştırma alanı olarak kabul edilmelidir. Başka bir fikir, insanlar ve hayvanlar arasındaki ilişkinin farklı yönlerini işleyen dernekler ve kolektiflerle işbirliği yapmak olacaktır.
Bazen, bu uygulamalar, kurum için yüksek maliyetler nedeniyle engellilerle olan ilişkilerde bir atölye çalışması olarak gerçekleştirilemez. Kullanımlarını genelleştirmek ve farklı sosyal ve sağlık alanlarında yer almak fikri ile bu faaliyetlerin araştırılması ve uygulanması için daha fazla kaynak ayrılmalıdır.