Tahtaya yazılan çağrıdaki Alman askerleri: "Yaşamak için Ruslar ölmeli." Grup fotoğrafının ortasında Luftwaffe'nin astsubaylarından biri oturuyor. Bryansk bölgesinin işgal edilmiş alanı
"Rus ölmeli!" - bu slogan altında Alman Nazileri Rusya'yı işgal etti. On milyonları öldürmeye geldiler ve geriye kalan birkaç kişiyi de köle yapmak için.
Naziler ne kadınları, ne yaşlıları ne de çocukları esirgemedi. Naziler, imha politikalarında büyük adımlar attı. Kızıl Ordu'nun kurtardığı şehirler, köyler ve köylerin nüfuslarının azaldığı ortaya çıktı. İnsanlar ile birlikte evler yıkıldı, bütün köyler ahırlara sürüldü ve diri diri yakıldı. Wells vurularak öldürüldü. Her yerde ölülerin cesetleriyle dolu hendekler ve vadiler vardı. Naziler geçtikleri her yerde, arkalarında çürüyen cesetlerin kokusunu bıraktılar.
Ruslar ne için savaştı
Büyük Vatanseverlik Savaşı'nın sıradan bir savaş olmadığı unutulmamalıdır. Bu savaşta Rusları tamamen yok etmeye çalıştılar. Hitler liderliği, Sovyetler Birliği'nin Avrupa kısmının işgalini 1941 sonbaharına kadar tamamlamayı ve fethedilen "yaşam alanını" geliştirmeye başlamayı bekliyordu. Almanlar, bu gelişmenin yöntemlerini askeri operasyonlar kadar net ve ayrıntılı olarak planladılar.
Naziler, olabildiğince çok "alt-insanı" yok edeceklerdi. Bazıları tahliye edilip daha doğuda, aslında bir "açık alana" sürgün edilip, hemen konut inşa edip kendilerine yiyecek sağlayamayan "göçmenlerin" ezici çoğunluğunun ölümüne yol açtı. Dahası, Rusya'nın kuzey ve doğusunun daha sert doğal koşullarında. Yerinde kalan "yerlilerin" kalıntıları, Alman sömürge efendilerinin köleleri olacaktı. Bilim, teknoloji, eğitim ve kültürden mahrum kaldılar. Onları ilkel "iki ayaklı silahlara" dönüştürdüler.
Naziler SSCB'yi yenmeyi başaramamış ve Sovyet orduları düşmanı mağlup edip ininde bitirmiş olsa da, Naziler kısmen de olsa işgal altındaki bölgeyi "temizlemek" için iyi planlanmış önlemleri uygulayabildiler. . Nazilerin zulmü, kararlılığı ve bilgiçliği, en muhafazakar tahminlere göre, işgal altındaki 70 milyon Sovyet vatandaşının her beşte biri Zaferi görecek kadar yaşamadı.
Naziler işgal edilen bölgeleri dev bir ölüm kampına çevirdi. Sovyet birlikleri işgal altındaki toprakları kurtardığında, tam anlamıyla nüfus azaldı. İşgal altındaki bölgede korkunç şeyler oluyordu. Siyasi işçiler, komünistler, partizanlar, yeraltı işçileri ve Yahudiler öldürüldü. Sistematik silahlı saldırılar, şiddet, kronik açlık, tıbbi bakım eksikliği ve yıpratıcı emek, savaş esiri kamplarında yüz binlerce ölümle sonuçlandı. Partizanlarla mücadele, terör politikası binlerce köy ve kasabanın yıkılmasına yol açtı. Evlerine dönen Sovyet askerleri, ergenlerin bedenlerinin sallandığı darağacı, ölüm kamplarında öldürülenlerin cesetlerinin yakıldığı dev krematoryum fırınları, şiddet kurbanı olan kadın ve kızların cesetlerini ve sadist eğilimleri buldu. Naziler, katledilen çocukların cesetleri.
I. Stalin'in 6 Kasım 1941'de belirttiği gibi:
"Ahlaki bozulmalarında, insan görünüşlerini kaybeden Alman işgalciler, uzun zamandır vahşi hayvanlar seviyesine düşmüş durumdalar."
Cezalandırıcılar Rivne bölgesindeki Mizoch köyü yakınlarında Yahudi kadınları ve çocukları vuruyor. Hâlâ yaşam belirtileri gösterenler soğukkanlılıkla işlerini bitirdi. İnfazdan önce kurbanlara tüm giysilerini çıkarmaları emredildi. 1942 g.
İmha savaşı nedir
Büyük Vatanseverlik Savaşı'nda milyonlarca insanı kaybeden modern Rusya'da, faşist işgalcileri haklı çıkaran, yeraltı ve partizanları karalayan karakterlerin ortaya çıkması ilginçtir. Sovyet halkının Alman işgalcilerle tanışmaktan mutlu olduğunu, işgal altında yaşamın Sovyet rejiminden daha iyi olduğunu, Nazilerle işbirliğinin Stalin rejimini desteklemek yerine tercih edildiğini söyleyen yayınlar vardı. İşbirlikçiler ve hainler haklı. Dahası, Nazi imha politikasının kendisi sorgulanmaktadır.
Bu apaçık ve aşağılık bir yalan.
SSCB'nin işgalinden önce bile, Alman askerleri ve subaylarına Slav-Asya ordularının ortadan kaybolması, "üstün ırk" a yol vermesi gerektiği öğretildi ve açıklandı. Komünistleri, siyasi işçileri, Yahudileri, yaralı askerleri vurmak için güvenli ve emniyetli bir şekilde bir askeri mahkemenin eline geçebileceğinizi.
İşgalciler nasıl davrandı?
Baranovichi'den (Beyaz Rusya'da bir şehir) tipik bir örnek. Piyadeler, kupaları toplamak için şehrin dört bir yanına dağıldılar. Kapıların açık olduğu yerde, yan yana bir bakışta öldürdüler, evlerin kilitli olduğu yerde herkesi öldürdüler. Yakalanan Kızıl Ordu adamları yakıtla ıslatıldı ve yakıldı. Er Emil Goltz günlüğüne şunları yazdı:
"28 Haziran. Şafakta Baranovichi'den geçtik. Şehir yok edildi. Ancak henüz her şey yapılmadı. Mir'den Stolbtsy'ye giderken, halkla makineli tüfek dilinde konuştuk. Kan, iniltiler, kan ve birçok ceset. Merhamet hissetmedik. Her kasabada, her köyde, insanların gözünde ellerim kaşınıyor. Kalabalığa tabanca atmak istiyorum. Umarım yakında SS birimleri buraya gelir ve yapacak vaktimiz olmayan şeyi yapar. "
İnfazlardan sonra Alman işgalciler "eğlendi". Borisov yakınlarındaki köylerden birinde dinlenmeyi bırakan askerler, ormana koşup saklanacağını tahmin etmeyen kadın ve kızları yakalamaya başladı. Kendileri ve beyler memurlar için götürüldüler. Böylece 16 yaşındaki Lyuba Melchukova'yı ormana sürüklediler. Memur şehvetini tatmin ettikten sonra kızı askerlere verdi. Açıklığa yeni kurbanlar getirdiklerinde korkunç bir manzara gördüler. Kalaslar ağaçlara yaslanmış, işkence görmüş bir kız onlara asılmıştı. Göğüsleri kesilmiş ve süngülerle tahtalara çakılmış, ölüyordu. Sadece bir köyde 36 kadına Nazi canavarları tarafından işkence yapıldı ve öldürüldü. Tecavüze uğrayan daha çok insan vardı.
Sachsenhausen toplama kampında öldürülen Sovyet savaş esirlerinin cesetleri. Yalnızca Ağustos'tan Kasım 1941'e kadar olan dönemde, en az 10 bin Sovyet savaş esiri bir toplama kampında öldürüldü ve 3 bin kişi açlıktan öldü.
"Ruslar - sadece imha için"
İstilacıların geldiği her yerde böyle canavarca sahneler gerçekleşti. Ateşler, kan, inlemeler ve birçok ceset. Hendekler, öldürülen ve işkence gören "insanlık dışı" cesetlerle doluydu.
Bialystok'ta faşist canavarlar, kanlı bir Yahudi katliamı düzenlediler. Soygunla başladılar ve toplu infazlarla sonuçlandılar. Şehir parkında insanlar vuruldu. Hayatta kalanlar, korkmuş ve barışçıl vatandaşlarla dolu olana kadar merkezi sinagoga götürüldü. Yahudiler şarkı söylemeye ve dua etmeye başladı. Bina benzinle ıslatıldı ve ateşe verildi. Dışarı çıkmaya çalışanlar vuruldu, pencerelerden el bombaları uçtu. Sinagogda 700'den fazla kişi öldü.
Sıradan askerler, subaylar ve üst düzey komutanlar Doğu'daki imha savaşından haberdardı. Komutan 4. tank Saldırıdan önceki gece okunan emriyle Kuzey Ordu Grubu General Erich Göpner'den bir grup itiraf etti:
"Rusya'ya karşı savaş, Alman halkının varoluş mücadelesinin en önemli parçasıdır ... Bu mücadele, bugünün Rusya'sını harabeye çevirme hedefini takip etmeli ve bu nedenle duyulmamış bir zulümle yürütülmelidir."
Nazilerle birlikte diğer Naziler de zulüm yaptı. Örneğin, Ukraynaca.
30 Haziran 1941'de Almanlar Lvov'u aldı. Ukraynalı Nazilerden oluşan keşif ve sabotaj taburu "Nachtigall" şehre girdi. Ukrayna İsyan Ordusu'nun (UPA) gelecekteki komutanı Baş Teğmen Roman Shukhevych tarafından komuta edildiler. Ukraynalı milliyetçiler Lviv'de öyle bir katliam düzenlediler ki deneyimli Alman savaşçılar bile şaşırdı. Milliyetçiler "Muskovileri" ve Yahudileri tahliye edemeyenlerin evlerinden sürüklenip kesti. Kadınlar ve çocuklar tüfek dipçikleriyle dövüldü. Yahudiler için gerçek bir av düzenlendi. Bunda Ukraynalı milliyetçiler de Alman SS görevlileri tarafından desteklendi. Naziler ilk günlerde şehirde 4 binden fazla insanı yok etti. Çoğunluğu kadın olmak üzere şekilsiz bedenler evlerin duvarlarına yerleştirildi. Gelecekte, yeni pogromlar silindi, kurban sayısı daha da arttı.
Batı Ukrayna'da “komiserler”, “Muskovitler”, Yahudiler ve Polonyalılar katledildi. Bütün köyler yıkıldı. Fuhrer'in kişisel koruma bölümü, SS Adolf Hitler, Kiev yönünde ilerleyen General von Kleist'in 1. tank grubunun bir parçasıydı. Rusya'nın işgalinden önce, elit bölümün askerlerine etiketin adının korkunç olması gerektiği söylendi. Şirket komutanları askerlere yeni bir savaşın emirlerini okudular:
“Rus kafatasını kırarsan, kendini onlardan sonsuza kadar koruyacaksın! Bu ülkenin sınırsız hükümdarısın! Nüfusun yaşamı ve ölümü sizin ellerinizde! Rusların olmadığı Rus alanlarına ihtiyacımız var! "
Rovno yakınlarındaki köylerden birinde, SS birlikleri Kızıl Ordu'nun güçlü direnişiyle karşılaştı. Yerleşimi ancak tümenin tüm tanklarını ve topçu silahlarını kaldırarak almak mümkündü. Direnişten öfkelenen Naziler, birkaç düzine kadını, çocuğu ve yaşlıyı meydana sürüp onları vurdu. Köy yakıldı. Kısa süre sonra tümen komutanı Joseph Dietrich emir verdi: esir almama, onları yerinde vurma. Belirli görevleri yerine getirmek için özel ekipler oluşturuldu. Ele geçirilen yerleşim yerlerinde, evleri sistematik olarak yaktılar ve bodrumlarda ve barınaklarda saklanan sakinlerin el bombalarını tüttürdüler. SS adamlarından sonra kavrulmuş toprak vardı.
Bununla birlikte, SS görevlileri genellikle genel arka plana karşı bile öne çıkmadılar. Ordu birimleri zulüm konusunda onlardan aşağı değildi. Kleist'in grubu 44. Piyade Tümeni'ni içeriyordu. Askerleri, sinagogları içinde bulunan insanlarla birlikte yakıp havaya uçurdu, devlet çiftliklerini yıktı, kadınlar dahil savaş esirlerini vurdu.
Cehennem Sovyet topraklarına geldi.
Naziler, Baltık Devletlerini o kadar hızlı işgal etti ki, çok azı tahliye etmeyi başardı. Bu yüzden, Naziler Kaunas'a girdiğinde, birçok insan otobüs durağında şehri terk etmeyi umuyordu. Yerel Naziler karakola girdi ve katledildi. Yaşlılar, kadınlar ve çocuklar dövüldü, kafaları demir çubuklarla kesildi, sokağa sürüklendi ve kanalizasyon kuyularına atıldı. Baltık Nazileri, tıpkı Ukraynalı milliyetçiler gibi, SS ile vahşice rekabet etti.
Birkaç gün içinde Kaunas'ta 4 binin üzerinde insan öldürüldü. Sonra Almanlar geri kalan Yahudileri gettoya (şehrin geri kalanından izole edilmiş özel bir Yahudi mahallesi) sürdü ve onları Litvanyalıların "adil gazabından" kurtarmaya söz verdi. Neredeyse tüm Yahudilerin eşyalarını gönüllü olarak topladığına ve gettoda göründüğüne inanılıyordu. 11 Temmuz'a kadar Kaunas'ta 7800 Yahudi öldürüldü. Diğer Baltık şehirlerinde de aynı şey oldu.
Şehir yakınlarındaki Zasulsky Yar'da vurulmadan önce Lubny şehrinden Yahudiler. "Sonderkommando 4a" verilerine göre 16.10.1941 Ekim 1865'de XNUMX kişi öldürüldü.
Medeniyetler Savaşı
Bu dehşet dalgası Leningrad, Moskova ve Stalingrad'a ulaştı. Dolayısıyla Doğu'daki savaş temelde Batı'daki savaştan farklıydı.
Batı Avrupa'da Almanya, bir Batı projesi olan Avrupa medeniyeti içinde liderlik için savaştı. Bu, kan davasının mülkiyeti için ortaçağ savaşlarının bir devamıydı.
Rusya'daki savaş temelde farklıydı. Öncüleri, Sarazenlere ve Slavlara karşı yapılan haçlı seferleriydi. Savaş, mülkiyet hakkı için değil, başka bir "yanlış" medeniyet ve kültürü tamamen yok etmek amacıyla yapıldı. Medeniyetler arası bir savaştı. Bu nedenle, Sovyet halklarının tamamen yok edilmesi karakterini aldı. Medeniyet her şeyden önce taşıyıcılarıdır. Bu nedenle, boşanmaya artık gerek kalmayacak kadar yıkılmaları gerekirdi.
Adolf Hitler, Romanya'nın başı Antonescu'ya "Başarırsam görevim Slavları yok etmek" dedi. - Gelecekte Avrupa'da iki ırk olmalı: Germen ve Latin. Slavların sayısını azaltmak için bu iki ırk Rusya'da birlikte çalışmalıdır. Rusya'ya yasal veya siyasi formülasyonlarla yaklaşılamaz, çünkü Rus sorunu göründüğünden çok daha tehlikeli ve Slavları yok etmek için sömürge ve biyolojik yöntemler kullanmalıyız. "
Hitler, İngilizlerin ve Amerikalıların Kızılderililere yaptığı gibi Ruslarla yapmak istedi. Rusları öldürün, milyonlarca insanı öldürün ve kalıntıları çekinceye sürükleyin.
Reichsführer Himmler, Mart 1941'de, SS'nin en yüksek rütbelerini Wawelsburg kalesinde topladı ve Doğu'da ortadan kaldırılması planlanan "alt insan" sayısını belirledi - 30 milyon! Bu nihai rakam değildi, sadece ilk göstergelerdi. Birkaç ay içinde, Güney Ordular Grubu komutanı Mareşal von Rundstedt,
Almanlar "ilhak edilen bölgelerdeki nüfusun en az üçte birini" yok etmelidir.
Doğu topraklarının "temizliğinde" hayatta kalabilecek kadar şanslı olan Sovyet vatandaşlarına vahşi yerlilere dönüştürülmeleri teklif edildi. Führer, devlet desteği olmadan (inşaat ve onarım, ısıtma, enerji santralleri, yollar, temel malların temini, yiyecek, vb.) Ortadan kaybolacak olan Rus şehirlerini tasfiye etmeyi amaçlıyordu. Kronik yetersiz beslenmeyi hedefleyen gıda politikası, yerlilerin açlığı. Yerlilerin Alman yol işaretlerini anlaması için eğitim asgari düzeyde tutulmalıdır. Yerel kısırlaştırma, doğum kontrolü ve kürtaj. Sağlık ve hijyenin ortadan kaldırılması. Olabildiğince çok alkol ve tütün, ilkel müzik.
Hitler, popüler (zihin uyuşturan) müziğin önemine çok iyi dikkat çekti:
“… Köylülerin ihtiyacı olan tek şey müzik, müzik ve daha çok müzik. Eğlenceli müzik, sıkı çalışma için büyük bir uyarıcıdır; onlara dans etme fırsatı verin, tüm köylüler bize minnettar olacak. "
Bu tam manevi, zihinsel, kültürel sağladıtarihi, Hitler'in "Ebedi Reich" önderliğindeki "yeni dünya düzeninin" kölelerinin dilsel ve fiziksel bozulması.
İlginç bir şekilde, bunların çoğu, bir sonraki küresel "Babil" in mevcut kurucuları - yeni liberaller ve küreselci demokratlar tarafından benimsendi. "İnsan altı insanlar", köleler, normal eğitim ve tıp, kültür ve tarih yok. Daha fazla alkol, tütün ve eğlenceli müzik. Toplu kürtaj, doğum kontrol haplarının teşviki vb. Dahil halkın soykırımını hedefleyen bir demografik politika. İyi bir eğitim yok, yüze kadar saymak yeterli. Dijital moronları yönetmek daha kolaydır.
İşgal altındaki Kiev'deki Babiy Yar yolunda Sovyet vatandaşlarının infazı. Babi Yar, Kiev'de, Alman işgalciler tarafından sivillerin ve savaş esirlerinin toplu infazlarının yapıldığı bir yer olarak ünlenen bir broşürdür. V.I. adını taşıyan psikiyatri hastanesinin 752 hastası. Ivan Pavlov, en az 40 bin Yahudi, Pinsk ordusunun Dinyeper dekolmanının yaklaşık 100 denizcisi filotilla, tutuklu partizanlar, siyasi işçiler, yeraltı işçileri, NKVD işçileri, Romanlar vb. Çeşitli tahminlere göre 1941-1943'te Babi Yar'da. 70 ile 000 arasında insan vuruldu.