Türkiye'de 1960'dan bu yana, zaman zaman cemiyetimizin geleneksel dokusunu sarsacak ve yırtacak kadar şiddet kazanan taleb –ve işçi- hareketlerinin mahiyetini derin ve etraflıca öğrenmek isteyen bir kimse, işe, kanaatımca, geçen asrın Avrupası'ndan başlamak zorunda. Avrupa'da ondukuzuncu asırda kütle-adamı denen yepyeni bir insan tipi oluşmaya başlamıştı. Hegel, "Kütleler ilerliyor," diyor; modern sosyolojinin kurucusu Auguste Comte, âdeta resmî bir bildiriyle görüşünü ilân ediyordu: "Cemiyeti nüfuzu altına alacak yeni bir ruhî akım yaratılamazsa, ihtilâlci olan çağımız bir felâket yaratacak." Bu arada filozof Nietzsche de sesini şöyle yükseltiyordu: "Nihilizm dalgasının yükseldiğini görüyorum." Nihilizim dalgası, yâni, cemiyetin dinî ve ahlâkî değerlerini, kanunlarını, geleneklerini reddeden insanlardan oluşmuş bir dalga!
Avrupa'da XIX. yüzyılda oluşmaya başlayan kütle adamı, I. Dünya Savaşı'ndan sonra, korkunç heybetiyle meydana çıktı. Artık gözümüzü nereye çevirsek hep onlar; şehirler, evler, eğlence yerleri, nakil vasıtaları ve doktor muayenehaneleri hep insan dolu. Cemiyetin politikasına ve hattâ entelektüel hayatına onlar hâkim.
Yazar eserinde, "Bu insanlar nereden çıktı?" Sorusunu cevaplandırıyor.