Yazı ile ilgili yorumunuzu yapabilir ve yapılmış yorumları aşağıda bulabilirsiniz.
► Gelişen para ekonomisinin önemini fark eden Calvin olacaktır. Calvin sayesinde bir yanda bu dünyanın nimetleri için didinip duran Hıristiyanlar, öbür yanda bu dünyadan vazgeçmiş ve tümüyle tanrısal krallığa adanmış Hıristiyanlar arasındaki uçurum kapatılacaktır.
► Luther, açıkça Hıristiyanlara şunu söylüyordu: Kimin kurtulup kurtulamayacağını yalnızca Tanrı bilir. Dolayısıyla dünyevi etkinliklerle, örneğin iktisadi etkinliklerle kurtuluşu satın almak olanaksızdır.
* Calvin ise bunu reddedecektir; elbette kimin kurtulacağı önceden bellidir ve yalnızca Tanrı tarafından bilinmektedir ama bu durumda inananın görevi, etkin bir biçimde çalışmak, Tanrı'nın zaferi için uğraşmak, Tanrı'nın iradesine karşılık gelecek şekilde dünyevi alanda başarılı bir hayat sürmektir.
► Kişi, elde ettiği kazancı israf etmemelidir; bunu lüks tüketim vesilesi yapmamalıdır. Kazandığını kazancım daha da artırmak üzere yeniden dolaşıma sokmalıdır.
► Calvinci yaklaşım, dünyevi bir başarıyı sınırsız bir kazanç arzusu olarak ele almamaktadır. Dünyevi haşan yeniden başka dünyevi başarılar için sermaye haline getirilmektedir.
► En önemli eseri olan Hıristiyan Dininin Kurumları'dır.
► Calvin özellikle 1543'te burjuvazinin seçme hakkını kısıtlayan yeni Cenevre Anayasası sayesinde kentte katı, teokratik bir yönetim kurar.
► Calvin de Luther gibi başlangıçta kurumsal Kilise'ye karşı çıkmaktadır. Ama kurumsal Kilise'ye karşıtlık, Calvin'i kiliseyi manevi bir biçimde inananların birliğiyle sınırlandırmaya götürmez; aksine doğru dine uygun yeni bir Kilise kurumu pekala oluşturulabilir.
► İnananların dünyevi alanda bu inanca layık olmak için yanlışa sapmalarını önlemek üzere denetlenmesi ve standartlaştırılması için Kilise'ye ihtiyaç vardır; yani Kilise ruhani otorite olarak tezahür eder.
► Kilise'yi ruhani otorite olarak konumlandıran Calvin dünyevi iktidarla ruhani iktidarın alanını birbirinden ayırır.
* Calvin'in iki alanı birbirine karşıt olarak konumlandırmamıştır. Dünyevi iktidarın asli görevlerinden biri ruhani iktidarı savunma, hatta daha da geliştirme görevidir. Böylece dünyevi iktidar ruhani iktidarın üstünde konumlandırılsa da, temel görevlerinden biri onu koruyup kollamak oldukça, dünyevi iktidarın bu temel görevine sadık kalmadığı takdirde kendisine itaat edilip edilmeyeceği önemli bir sorun olarak belirir.
► Kendi dinsel öğretisinin devlet eliyle yaygınlaştırılması için dinsel ayinleri, okula gitmeyi zorunlu kılar. Kimi kurumların "laik" üyelerini bile Tanrı ve Kelam adına yemin ettirerek yönetimi tümüyle dinselleştirir.
► Kötü insanlar o kadar küstahtırlar ki yasalar katı olsa bile, durdurmak olanaksızdır. Bu durumda yönetici kaçınılmaz olarak şiddete başvuracaktır.
* Luther'den farklı olarak dünyevi iktidarı dinsel görevlerle yükümlendiren Calvin, önceliği dinsel olana verdikçe ister istemez, itaatin sınırlarını çizecek olan şey de, dünyevi iktidarın bu görevini ne ölçüde yerine getirip getirmediği olacaktır.
► Calvin'in yönetilenlere biçtiği rol, adeta dinsel bir kendinden geçiş içinde, gönül rahatlığıyla kendini yönetenlere teslimiyetidir. O halde halk, dünyevi iktidar Tanrı'ya karşı çıkan bir iktidar olsa bile, ona direnemez.
► Tanrısal görevlere karşı çıkan bir yöneticiye kim direnecektir? Calvin, ikinci derece yöneticilerin bir kralın tiranlaşmasını da önleyebilir.
► Doğru dine uygun olarak örgütlenmiş bir toplumsal düzen üç ana bölümden oluşmaktadır:
* Birinci bölüm yönetici tarafından doldurulmuştur ve yöneticinin görevi kutsaldır, çünkü görevin kaynağı Tanrı'dır.
* İkinci bölümde yasa yer alır. Yasalar ise Tann'nın ürünü olan doğa tarafından herkesin zihnine yerleştirilmiş bulunan adalet duygusunun ürünleridirler
* Toplumsal düzenin üçüncü bölümünde ise yönetilenler yer almaktadır.