2019 sonbaharında, hayatımın en kötü ayrılığını yaşadıktan birkaç ay sonra , rastgele ata binmeye ve Tinder'ı indirmeye karar verdim.
Çift çenemi gösteren bazı tam vücut çekimleri ve resimleri ekledim. Böylelikle insanlar, açıkça olmadığım halde zayıf olduğumu ima ederek beni kendilerine “yalan söylemekle” suçlayamazlar.
Kendi başıma "geleneksel olarak" çekici olmadığım için, bu kadar çok maç alamayacağımdan endişeliydim. Ancak, ertesi sabah 99'dan fazla beğeni ile uyandım (Tinder görünüşe göre size 99'u geçen sayıyı göstermiyor).
Kendi başıma "geleneksel olarak" çekici olmadığım için, bu kadar çok maç alamayacağımdan endişeliydim.
Profilimde biseksüel olduğumu belirttiğim için olabilirdi ve erkekler muhtemelen benden üçlü yapmamı istemekle ilgileniyorlardı . Ya öyleydi ya da aslında ilk düşündüğümden daha çekiciydim.
Her ikisinin karışımı olduğuna inanmayı seçtim.
Önümüzdeki birkaç gün boyunca eşleştiğim insanlarla bol bol sohbet ettim. Gerçekten de birkaç erkek benden onlarla ve başka bir kadınla üçlü seks yapmamı istedi. Ancak, kendimi biseksüel olarak tanımlamam, doğal olarak grup seksine girdiğim anlamına gelmiyordu.
Kendisiyle ve kız arkadaşıyla üçlü seks yapma teklifini kibarca reddettiğimde bir adam bana özellikle kızdı.
"Siktir git seni şişko kaltak" gibi bir şey söyledi. Zaten çirkinsin. Garanti ederim başka hiç kimse senin ateşli olduğunu düşünmeyecek. "
Bunu aldığım düzinelerce diğer maçlara da anlat.
Bu tür bir düşünceye maruz kalmak benim için yeni bir şey değil. Çocukluğumdan beri fazla kilolu olan biri olarak, artık buna oldukça alıştım.
Ortaokulda bir arkadaşım bana çıkma teklif etti. Ona onunla bu şekilde ilgilenmediğimi söylediğimde yüzüme patladı. Fazla kilolu olduğum için çok az insanın beni çekici bulacağını belirsiz bir şekilde bilmeme izin verdi.
Benimle, şişman biriyle çıkmayı istediği için bir tür ödülü hak ettiğine gerçekten inanıyordu. Söylemeye gerek yok, arkadaşlığımız bundan sonra çok uzun sürmedi.
Şişmanlığın asla çekici olarak görülemeyeceği şeklindeki kültürel inancı içselleştirerek büyüdüm. Dünyadan ilk olarak 2000'lerin başında, sıskalığın tüm öfke olduğu ve kadınların büyük bir popoları olduğunu ima ederseniz kırıldıklarında farkına vardım.
Oh, zaman nasıl değişti.
On yaşımdayken tae kwon do derslerimi almayı bıraktım çünkü onlardan sıkıldım. Artık sürekli egzersiz yapmadığım için, annem beni ne kadar zorlamaya çalışırsa çalışsın, asla veremediğim kilo almaya başladım .
Ortaokulda yaklaşık yirmi kilo kiloluydum. Gerçekte, bu o kadar değildi, ama yine de biraz göbeğim vardı. Kızların kaba bakışlarını ve korkunç yorumlarını garanti etmek yeterliydi. Ortaokul, kişinin özsaygısı için kritik bir zamandır ve benimki bu kızların sözleriyle uğraştıktan sonra bir burun dalışı yaptı.
Bu çocuklarla çıktığımın farkındaydım çünkü kendime olan güvenim tehlikeli derecede düşüktü.
Ancak, yedinci ve sekizinci sınıfların çoğunda bir çocukla çıktım. Düzenli iltifatları, sınıfımdaki kızların bazı sert yorumlarını telafi etmesine yardımcı oldu. Yine de bazen ona inanmakta güçlük çekiyordum.
Lise başladıktan kısa bir süre sonra ayrıldık. Her nasılsa, geleneksel olarak çekici olmayan bedenime rağmen, lisenin çoğunda erkeklerle çıkabildim. Bekar olduğum zamanlar çok azdı. Bir erkek arkadaşım olmasaydı, bir erkek arkadaş edinmek için aktif olarak çalışıyor olurdum.
O zamanlar, bu çocuklarla sadece tehlikeli derecede düşük özgüvenim olduğu için çıktığımın farkındaydım. Bir çocuğun beni güzel görmesi, şişman ve dolayısıyla "çirkin" olduğum için bir insan olarak hiçbir değerimin olmadığı düşüncelerinden kurtulmama yardımcı oldu.
Lise birinci sınıfta en yakın arkadaşım kilo almaya başladı. Daha önce hiç erkek arkadaşı olmamıştı, bu yüzden kilo vermedikçe asla bulamayacağından özel olarak endişeliydim. Bu düşüncenin saldırgan olması amaçlanmadı; Ben sadece şişmanfobik toplumumuz tarafından beslenmiş olduğum şeyi kusuyordum.
Ancak dokuzuncu sınıfın sonlarına doğru, on yıl sonra şimdi nişanlısı olan adamla çıkmaya başladı. En iyi arkadaşım lisenin başından beri büyük beden olmasına rağmen, bedenine rağmen onu seven ruh eşi ile tanışabildi.
Onun cüssesinde bile mutlu olduğu birini bulabilirse, ben neden bulamıyorum?
Her zaman göğsümde, onu ne kadar yiyecek ve çeşitli erkek arkadaşların şefkatiyle doldurmaya çalışsam da asla doymamış gibi görünen garip bir delik vardı.
Biriyle çıkmak o deliği asla doldurmazdı. Yemek yemek onu asla doldurmadı. Peki ne olur?
Cevabı geçen yıla kadar bulamazdım.
Tinder'da üçlü isteyen erkeklerden bıktıktan sonra, neredeyse tamamen çevrimiçi buluşmadan vazgeçiyordum. Ama bir gün, D diyeceğim, açılış cümlesi “Merhaba! Anahtarınız var mı? "
Video oyunları, özellikle Pokemon hakkında konuşmaya başladık ve bir hafta sonra yüz yüze buluştuk. Her ne kadar platonik başlamış olsa da , ilişkimiz hızla romantik bir ilişkiye ve bunda yaşadığım en ciddi ilişkiye dönüştü.
İlk başta D'nin bir erkek olduğunu düşünmüştüm. Ama sonunda bana trans kadın olduğunu söyledi. Henüz hormon tedavisine başlamamış olmasına ve ailesine bile açık olmamasına rağmen, onu olduğu kadın olarak tanıyorum.
Bu, başka bir kadınla ilk ciddi ilişkim. Çıktığım sayısız erkek için hiç böyle hissetmemiştim. Onlarla birlikte, her zaman bir şeyler eksikmiş gibi endişeli hissettim. Ama D beni sakin ve eksiksiz hissettiriyor.
Karantina yüzünden, iç gözlem yapmak için çok zamanım oldu. Son zamanlarda günlük günlük tutmaya başladım . Çoğu zaman, D hakkında ve onunla olan ilişkimin erkeklerle geçmiş ilişkilerimden ne kadar farklı olduğu hakkında yazıyorum.
Birkaç ay önce nihayet bunun biseksüel olmadığım için olduğu sonucuna vardım. Ben tam teşekküllü bir lezbiyenim .
D bana ne kadar güzel ve seksi olduğumu düşündüğünü söylediğinde, aslında bu iltifatları kabul edebiliyorum. Eski erkek arkadaşlarımla böyle sözler hiçbir zaman tam anlamıyla geçerliliğini yitirmedi. Ama D ile, gerçekten işe koyuldular. Şişman olmasına rağmen bir kişi olarak değerimi anlamama yardımcı oldu.
Benim rağmen ve hatta çekici buluyor çünkü benim şişmanlık. Bana kim olduğumu söyleyen bir dünyada özür dilemeden kendim olmaktan korkmadığıma hayran. Bir trans olarak benim hakkımdaki şeyleri gerçekten seviyor.
Kendi güzelliğimi anlamama yardımcı olan bir başka şey de saçlarımı kısa kesmekti . Asla kadınsı bir insan olmadım, bu yüzden her zaman uzun saçımda garip bir kopukluk hissettim. Bu yılın başlarında nihayet onu kestirmeye başladığımda kendimi çok daha özgür hissettim . Aslında şimdi yansımama bakmayı seviyorum.
Bana kim olduğumu söyleyen bir dünyada özür dilemeden kendim olmaktan korkmadığıma hayran.
İlk başta, saçımı kesmek konusunda endişeliydim çünkü artık onu tombul yanaklarımı ve gıdı çenemi saklamak için kullanamayacağım anlamına geliyordu. Ama gerçekte kim olduğumu ifade etmenin zayıf görünmekten daha önemli olacağını hissettim. Ve haklıydım.
Şimdi, çift çenem oldukça görünür durumda. Tombul yanaklarım da öyle. Ama bu günlerde, aynalarda ve resimlerde onları pek fark etmiyorum. Gözlerim ve burnum ne kadar benim bir parçamsa onları bir parçam olarak kabul etmeyi öğrendim.
Şişmanlığımın da benim bir parçam olduğunu kabul etmeye başladım ve muhtemelen her zaman olacak.
Şişman bir insan olarak kendi değerimi fark etme yolculuğum uzun ve meşakkatli bir süreç oldu.
Kendi ailemin ve arkadaşım olduğunu düşündüğüm insanların korkunç yorumlarına katlanmak zorunda kaldım. Gerçekten sevmediğim insanlarla çıktığım için acı çektim çünkü yapmam gerektiğini düşündüm, şişman bir insan olarak onu alabildiğimde sevişmeliyim ve seçici olmamalıyım.
Ancak şişman insanlar, çıkma konusunda düşük standartlara başvurmamalı çünkü şişman insanlar zayıf insanlar kadar çekici.
Şişman olmak, bir kişiyi çillere veya çarpık dişlere sahip olmaktan daha fazla çirkin yapmaz. Bu, bir kişinin genellikle kontrol edemediği bir faktördür. Ve yapabilseler bile, romantik bir ilişki için kim olduğunuzu değiştirmeye değmez.
Şişmanlık, bir insanın sadece bir yönüdür. Onları tembel, aptal ya da aşka değersiz yapmaz. Sırf kemiklerinde fazladan et var diye bir kişinin bunlardan herhangi biri olduğunu varsaymamalısınız.
Umarım hikayemi anlatarak, dışarıdaki başka bir şişman kişinin de kendilerini çekici hissedebileceklerini fark etmelerine yardımcı olabilirim.
Bunlar, ilginç bulduğum fikirler ve kavramlarla ilgili notlarım - kitabın kapsamlı bir özeti değil. Lütfen bağlı kuruluş bağlantılarının dahil olmadığını unutmayın, Yalnızca kişisel olarak kullandığım ürün ve hizmetleri önerdiğimi ve arkasında durduğumu bilin.
Hayatımın en güzel günlerinden biri, en büyük kızımın doğduğu 26 Eylül 2005'ti. O gün ilk kez gerçek koşulsuz sevgiyi hissettim.
Kusursuz bir dünyada, kadınların yetişkin yaşta olduklarında cinselliklerinden zevk almaya teşvik edildiklerine inanmak isterim. Bu genç kadınlar güçlü olacak ve bir partnerden, bir randevudan veya hatta bir gecelik ilişkiden ne isteyecekleri veya istemedikleri konusunda kararlı olacaklardı.
Masa oyunları yeterli değil - çeşitlilikte gerçek değişim organizasyonun her seviyesinde gerçekleşmeli Çeşitlilik, eşitlik ve katılım kelimeleri üst düzey yöneticilerin zihninde yoksa, Nasdaq'ın Aralık 2020 önerisi, firmaların somut rakamları ifşa etmeleri gerekecek pazardaki yönetim kurulu kompozisyonları bunu değiştirecektir. SEC onayına tabi olarak, teknoloji odaklı değişim, listelenen firmaların yönetim kurullarında en az bir kadın yönetmen ve azınlıktan veya LGBTQ geçmişinden bir kişinin olmasını gerektirecektir.
Yanlış bilgilendirme ve dezenformasyonla mücadele, Asyalı Amerikalılar ve İngilizce dışındaki dilleri konuşan diğer topluluklar arasındaki beyaz üstünlüğüne karşı koymak için hayati önem taşıyor Yazan Emily Chi ABD'deki ayaklanmayı takip eden günlerde