We are searching data for your request:
Upon completion, a link will appear to access the found materials.
Bruce N. Ames, Biyokimya ve Moleküler Biyoloji Profesörü, Ulusal Çevre Sağlığı Bilimleri Enstitüsü Müdürü, Berkeley'deki California Üniversitesi, Bruce N. Ames tarafından açıklandığı gibi
Yaşlanma, normal metabolizmanın yan ürünleri olarak üretilen oksidanlar nedeniyle iyidir. Süperoksit ve hidrojen peroksit gibi bu oksidanlar, radyasyon tarafından üretilen aynı mutajenlerdir ve DNA'ya, proteinlere ve lipidlere zarar verirler.
Normal bir sıçanın her hücresindeki DNA, günde ortalama olarak yaklaşık 100.000 oksidatif lezyon alır. DNA onarım enzimleri sürekli olarak bu hasarı ortadan kaldırır, ancak buna ayak uyduramazlar: genç bir sıçanın her hücresinin DNA'sında yaklaşık bir milyon oksidatif lezyon bulunur ve bu, yaşlı bir sıçanda yaklaşık iki milyona çıkar. Bir insan hücresi, bir sıçan hücresinden yaklaşık on kat daha az hasar alır; bu, bir sıçanın daha yüksek kanser oranı ve daha kısa yaşam süresi ile uyumlu olarak.
gibi yaşlanmanın dejeneratif hastalıkları Yengeç Burcu, kardiyovasküler hastalık, katarakt ve beyin fonksiyon bozukluğunun, büyük ölçüde, oksidatif bir kökene sahip olduğu giderek daha fazla bulunmuştur. C ve E Vitaminleri ve karotenoidler gibi diyet antioksidanlarının bu hasarı en aza indirmede önemli bir rol oynadığı ve dünya nüfusunun çoğunun sağlık açısından büyük bir maliyetle yetersiz miktarda aldığı iddia edilmektedir.
Diyet antioksidanlarının ana kaynağı meyve ve sebzelerdir. İnsanlar günde 5 porsiyon meyve ve sebze yemelidir, ancak ABD nüfusunun sadece %9'u bu kadar yer. Epidemiyolojik araştırmalar, çoğu kanser türünün insidansının, günde yaklaşık beş porsiyon yiyenlere kıyasla, az meyve ve sebze yiyen kişilerde iki kat olduğunu göstermektedir. Önemli kanıtlar, oksidatif hasarın kardiyovasküler hastalık, katarakt, beyin ve bağışıklık sistemi işlev bozukluğunda önemli olduğunu ve yeterli diyet antioksidanlarının insidansını en aza indirebileceğini göstermektedir.
Düşük C vitamini alımı olan erkeklerin seminal sıvılarında düşük C vitamini ve spermlerindeki DNA'da çok daha fazla oksidatif hasar vardır. Erkek sigara içenler, antioksidan havuzları tükendiği için özellikle risk altındadır (sigara dumanı oksidanlarda son derece yüksektir). Sigara içen bir kişi, eşit bir plazma seviyesini korumak için sigara içmeyenlere göre iki ila üç kat daha fazla C Vitamini yemelidir, ancak sigara içenler sigara içmeyenlere göre daha kötü diyetler yeme eğilimindedir. Gerçekten de, erkek sigara içenlerin doğum kusurları ve çocukluk kanseri olan çocuklara sahip olma riski oldukça yüksektir.
NS kanserin üç ana nedeni NS sigara içmek, diyet dengesizlikleri (aşırı yağ ve kalori; yetersiz meyve, sebze, lif ve kalsiyum alımı) ve kronik enfeksiyonlara yol açan kronik iltihap (hepatit B ve C virüsleri, Helicobacter pylori enfeksiyonu, şistozomiyaz vb.). Kronik inflamasyon dünyadaki kanserin önemli bir nedenidir çünkü her ikisi de güçlü oksidanlar salgılar. hücre bölünmesini teşvik etmek ve mutajenler.
Geçmiş mesleki maruziyet Mevcut insan kanserinin yaklaşık %2'sine neden olabilir, büyük bir kısmı sigara içenlerde asbeste maruz kalmak ve endüstriyel veya sentetik kimyasal kirlilik benim görüşüme göre %0,1'den daha az neden oluyor. Birleşik Devletler'de tüm kanserler için yaşa göre düzeltilmiş kanser ölüm oranı (sigaraya atfedilebilenler hariç) 1950'den beri sabit kalırken, yaşam beklentisi her yıl artar.
İnsanlık tarihinin en sağlıklısıyız.
Mutasyonların oluşumunda iki faktör kritik öneme sahiptir: DNA'daki lezyonlarDNA hasar gördüğünde oluşan ve hücre bölünmesiDNA lezyonlarını dönüştüren mutasyonlar. Lezyonları veya hücre bölünmesini artıran ajanlar, mutasyonları arttırır ve sonuç olarak kanser insidansını arttırır. Hücre bölünmesini uyaran hormonlar kanser insidansını artırmak (örneğin, meme kanserinde östrojen ve prostat kanserinde testosteron seviyeleri); hormonlar insan kanserinin yaklaşık %20'sinde bir risk faktörü olabilir.
Maksimum tolere edilen dozda (MTD) yapılan hayvan kanser testleri, test edilen ve pozitif bulunan kimyasalların düşük dozlarının bu nedenle insan kanseri ile ilgili olduğu şeklinde yanlış yorumlanmaktadır. Hayvan kanser testleri esas olarak sentetik kimyasallar ve endüstriyel kirleticiler üzerinde yapılır, ancak henüz tüm doğal kimyasalların yarısı MTD'de test edilenler kemirgen kanserojenleridir.
Hayvan kanser testlerinde pozitif sonuçların yüksek sıklığının açıklamasının, ağırlıklı olarak yüksek doz hayvan kanser testlerinin yapılması olduğu ileri sürülmektedir. hücre bölünmesindeki artışları ölçmek hücre öldürme ve telafi edici hücre bölünmesi nedeniyle; bu yüksek doz etkisidir düşük dozlarda oluşmaz.
Her halükarda, yediğimiz kimyasalların %99,9'u veya daha fazlası doğaldır. Örneğin, Yediğimiz pestisitlerin %99,99'u bitkilerde böcekleri ve diğer yırtıcıları savuşturmak için bulunan doğal kimyasallardır.. Yüksek dozda hayvan testlerinde test edilen bu doğal pestisitlerin yarısından fazlası kemirgen kanserojenleridir. Diyetimizde yaklaşık 10.000 kadar farklı doğal pestisit vardır ve bunlar genellikle sentetik pestisitlerden çok daha yüksek seviyelerde bulunurlar.
Yemek pişirmek de binlerce kimyasal üretir. Bir fincan kahvede 1000'den fazla kimyasal rapor edilmiştir. Hayvan kanser testlerinde sadece 26 tanesi test edilmiştir ve yarısından fazlası kemirgen kanserojendir; hala test edilecek binlerce kimyasal var. Potansiyel kanserojen miktarı böcek ilacı artıkları Bir yılda tüketilen bir fincan kahvede bilinen kemirgen kanserojen miktarından daha azdır.
Yiyeceklerimizde bulunan çok çeşitli doğal kimyasal kemirgen kanserojenlerini yiyebilmemizin nedeni, hayvanların birçok genel savunma sistemi tarafından tüm kimyasallara karşı son derece iyi bir şekilde savunulmasıdır. Bu enzimler, örneğin, mutajenler gibi reaktif bileşiklere karşı savunma yapan DNA onarımı ve glutatyon transferazlar, indüklenebilirdir (kullanımdayken daha fazlası yapılır). Onlar doğal ve sentetiklere karşı eşit derecede etkilidir reaktif kimyasallar. Böylece hayvanlar düşük doz kimyasallara karşı son derece iyi korunurlar. Sentetik ve doğal kimyasallar arasında kanserojenliklerinde genel bir fark beklenmez ve bulmaz ve daha az çalışılmış olsa da mutajenite, teratojenite ve akut toksisite için aynı şey beklenir.
Gıdalardaki kalıntılarla ilgili asılsız korkular nedeniyle sentetik pestisitleri ortadan kaldırma çabası, meyve ve sebzeleri daha pahalı hale getirecek, tüketimi azaltacak ve dolayısıyla kanser oranlarını artıracaktır. Sentetik pestisit kalıntılarının seviyeleri, doğal kimyasallara kıyasla önemsizdir ve bu nedenle kansere neden olma potansiyelleri son derece düşüktür.