Yolculuk Günlükleri, Albert Camus'nün İkinci Dünya Savaşı ertesinde, 1946'da Amerika Birleşik Devletleri ve 1949'da Güney Amerika'ya yaptığı gezilerde tuttuğu notları kapsıyor.
Birinci yolculukta Camus, ABD'ye kimi zaman hayran kimi zaman eleştirel gözlerle bakan, Yeni Dünya'yı anlamaya ve değerlendirmeye çalışan bir gazeteci kimliğinde. Bir taraftan da başta Veba olmak üzere gelecekte kaleme alacağı eserleri tasarlıyor.
Güney Amerika'ya gidişindeyse artık resmi makamlarca davet edilmiş dünya çapında bir yazardır. Bu günlüklerde hasta bedeni, daralan soluğuyla, yorgunluk ve sıkıntılarıyla boğuşan, insanlardan uzak durmaya çalışan bir Camus'yle karşılaşıyoruz.
Kitapta sunulan iki defterin ortak ve çok ilginç yönü, Camus'nün iç dünyasını açmaktan öte yazarın ham notlardan, işlenmiş eserlere nasıl geçiş yaptığını görme şansı vermesi. Nesnel dünyanın, bu dünyadan kaynaklanan duygu ve düşüncelerinin edebiyata dönüşümüne tanık olmak, kaçırılmayacak bir fırsat.
Varoluşçu edebiyatın en önemli temsilcilerinden biri olan Albert Camus, politik söylemlerle sesini yükseltmedi ama fısıldamasıyla bile depremler yarattı, çağdaşlarını derinden etkiledi. Keskin bir gözlem gücünün desteklediği arı bir
"Mutlu Ölüm", 1930'ların sonuna doğru yazılan, ama ancak 1971 yılında yayımlanan bir roman. Albert Camus (1913-1960) için daha sevimli görünen "Yabancı", daha önce yazdığı "Mutlu Ölüm"ün yayımlanmasını erteletmiş olabilir. Çünkü
Doğa, denize, güneşe, doğaya derinlemesine bir sevgi duymuş, kendisine bir sığınak, düşüncelerine bir yanıt aramış ve Akdeniz ışığın da bütün yaşam felsefesinin imgesini bulmuş olan Camus bu kitabında, Cezayir'in sıcak ve