Alman gökbilimci, fizikçi ve matematikçi (27 Aralık 1571 – 15 Kasım 1630).
Johannes Kepler (Weil, bugünkü Weil der Stadt, Württernberg, 1571 – Regensburg 1630), modern gökbilimin yaratıcılarındandır. Orta halli bir ailedendi, Adelberg(1584) ve Tübingen (1589) seminerlerine parasız kabul edildi, burada varsayımının en ateşli savunucularından biri olan Maestlin onu gökbilimle uğraşmaya yöneltti.
Graz’da matematik profesörüyken, 1600’e doğru yapılan dini kıyımlar sırasında buradan kovuldu. Bunun üzerine Prag’a sığındı ve Tycho Brahe’nin öğrencisi ve asistanı oldu; 1601’de onun yerini alarak İmparator Rudolf II ‘nin, daha sonra, İmparator Mathias’ın gökbilimcisi oldu. İmparator kendisini Linz’e matematik profesörü olarak atadı. Wallenstein dükünün isteği üzerine Ulm’a yerleşti. Parasız kaldığı için küçük almanaklar yapıp sattı.
Günmerkezli sistemin kararlı bir yandaşı olan Kepler, Tycho Brahe’nin ölümü üzerine, başta Mars gezegeni olmak üzere onun gözlemlerini kullanarak bu gezegenin devinimi üzerine kesin ve sistemli bir inceleme ve yörüngesinin elips biçiminde olduğunu keşfetti.
1609’da Astronomia Nova adlı yapıtında, adını ölümsüzleştiren yasalardan ilk ikisini açıkladı. 1619’da Harmonices mundi adlı yapıtında çok ince hesaplar yaptıktan sonra hazırladığı üçüncü yasasını verdi: böylece Newton’a evrensel çekim yasasını keşfetme yolunu açmış oldu. Bu yapıtından sonra Kepler, kendini gezegenlerin konumlarını olabildiğince kesin bir biçimde veren tablolar oluşturmaya adadı: Tabulae Rudolphinae (1627) adı verilen bu tabloları hazırlamak çok uzun hesaplar gerektirecekti, logaritmaların bulunması bunları kısalttı.
Gezegenlerin Güneş çevresindeki devinimlerinin, ilk kez Kepler tarafından bulunan deneysel yasaları. Bunlar 3 tanedir:
1. Her gezegen, odaklarından birinde Güneş'in bulunduğu doğru yönde bir elips çizer.
2. Gezegenin merkezini Güneş'in merkezine birleştiren vektör, ışını birleştirmek için geçen zamanla orantılıdır.
3. Gezegenlerin yıldız dolanım sürelerinin kareleri, yörüngelerinin küpleri ile orantılıdır.