19.12.2002 - 01:00 | Son Güncelleme: 19.12.2002 - 01:00
KIBRISIN HİKAYESİ
Kıbrıs konusunda yerli yerine oturmuş (oturtulmuş) bazı noktalar var.
Nedir bunlar?
* Dr. Fazıl Küçükün milli lider olduğu.
* Kıbrısa yaptığımız çıkarmanın çok isabetli bir kahramanlık olduğu.
* Çıkarmadan sonra ortaya konulan statünün Türkler için en emin, en iyi zemini oluşturduğu... v.s.
Yıllarca işlenen bu konulardan sonra, çıkıp aksini söylemek zihinleri bulandırmak olur mu, dersiniz?
Kıbrıs konusunda yerli yerine oturmuş (oturtulmuş) bazı noktalar var.
Nedir bunlar?
* Dr. Fazıl Küçükün milli lider olduğu.
* Kıbrısa yaptığımız çıkarmanın çok isabetli bir kahramanlık olduğu.
* Çıkarmadan sonra ortaya konulan statünün Türkler için en emin, en iyi zemini oluşturduğu... v.s.
Yıllarca işlenen bu konulardan sonra, çıkıp aksini söylemek zihinleri bulandırmak olur mu, dersiniz?
Makarios, Kıbrısın Yunanistana ilhakına karşıydı.
İngilizlere karşı ilk bağımsızlık hareketini başlatan adamdı.
İngilizler, Makariosla anlaşmazlığa düşünce iki yolda, çıkış yollarını kapatmak istediler.
* Adadaki Türkleri Rumlara karşı kışkırttılar.
* Türkiyeye ve Yunanistana Kıbrısa müdahale etmesi için telkinlerde bulundular.
O dönemde İngilterenin dünyaya bakışı farklıydı. Aslolan sömürgeleri ellerinde tutmalarıydı. Bunu yaparken de kendileri açısından yük sayılabilecek hiçbir problemin çıkmasını istemiyorlardı. Onun içindir ki, Yunanistanın ve Türkiyenin Kıbrıs üzerindeki iştihalarını arttırmak uğruna ellerinden geleni yapmışlardır.
Bir taraftan Türkiye ve Yunanistanı tahrik ederken, diğer taraftan Adadaki Rumlarla Türkleri birbirleriyle mücadele etmeleri için türlü oyunlar tertip etmişlerdir.
940lı yıllarda Kıbrısı İngiliz valisi idare ediyordu. Vali, Türklerin lideri durumunda olan şahsı çağırıp; Rumlara baskı yapalım da anlaşın, burada ikili bir devlet kurulsun dediği zaman, Türk liderinin cevabı çok sert olmuştu: -Bizim Kıbrıs Rumlarıyla hiçbir alıp veremediğimiz yoktur. Bizim meselemiz sizinle! Ertesi gün bu cevabı verenin cesedi bulunmuştu.
Ve ardından tezgahlar.
Türkler Rumlara, Rumlar da Türklere öldürtülüyor.
Her katliamdan sonra Türkiye ve Yunanistan kamuoyu tahrik ediliyor.
Başsız kalan Türklerin darmadağınık olduğu bir zamanda İngiltere Fazıl Küçükü gönderiyor adaya.. Propaganda yoluyla lider ilan ediyor..
Türkler yeni liderlerinin etrafında kenetleniyor.
Ardından Türk-Rum mücadelesi başlatılıyor. (Tezgahlanıyor.) Türkiye kamuoyu basın yoluyla o kadar tahrik ediliyor ki, 55li-58li yıllarda Ya taksim, ya ölüm mitingleri tertip ediliyor.
Aynı mitingler Yunanistanda da yaptırılıyor.
Bu mitinglerle gerek Yunanistan, gerekse Türkiye birkaç sefer müdahalenin eşiğinden dönmüştür.
Demokrat parti iktidarı bir taraftan hızlı bir kalkınma hareketi başlatırken diğer taraftan Kıbrısın ayak bağı olmaması için hep örtbas etme gayreti içinde olmuştur. Oyuna gelmemiştir.
Dış ilişkilerimizin bozulmaması için büyük itina göstermiştir.
Aynı senelerde Menderes ve ekibinin gayretleriyle Londra ve Zürih anlaşmaları imzalandı.
Anlaşmaya göre, Kıbrıs bölünmeyecek, İngilizlere ait iki üs muhafaza edilecek, Kıbrısa Cumhurbaşkanlığı ihdas edilecek, başkan Rumlardan yardımcısı Türklerden olacak..
Müşterek (Rumlardan ve Türklerden) hükümet kurulacak.
Şartların bozulması halinde ise, üç devlete (Türkiye, İngiltere, Yunanistan) müdahale hakkı doğacak.
Anlaşmadan sonra ortalık durulur gibi oldu...
Ama tahrikler bitmedi.
Tezgahlanan 6-7 Eylül 958 olayları ile ne kadar Rum-Ermeni varsa hepsinin işyeri tahrip edildi. Bu iş nasıl başarıldı?
Basın yoluyla kamuoyu oluşturularak..
Hedefleri neydi?
Mücadeleyi hızlandırmak... Türkiyedeki azınlıkların yurt dışına çıkmasını sağlamak..
Azınlıkların tedirginliği, yurt dışına kaçışı, Türkiyenin görüntüsünü bozdu. Her giden önemli miktarda sermaye götürdü. Ticari ilişkiler bozuldu..
Asırlarca, Rumuyla, Ermenisiyle problemsiz, gürültüsüz, patırtısız yaşayan Türkiye, dünya kamuoyuna geçimsiz ve müsamahasız bir ülke gibi gösterildi.
DP, bu oyuna da gelmedi.. Herkesin zararını kuruşuna kadar tazmin etti.
Derken Demirel iktidarına geldik.
Demirelin Kıbrıs konusunda takip ettiği siyaset Menderesin paralelinde olmuştur.
Tahriklerin önüne geçmek için büyük gayretler sarfetmiştir.
Bütün bu işler olup biterken, Yunanistanda darbe oldu. Darbe ile iş başına geçen idare, Kıbrısın Yunanistana ilhakına karşı gelen Makariosun devrilmesi için plan hazırladı.
Ve Samson darbesiyle Makarios devrildi.
Makariosun devrilmesinden sonra tezgahlar yeniden çalıştırılmaya, Türkler Rumlara, Rumlar da Türklere öldürtülmeye başlandı.
Türkiye ise soydaşlarının hakkını hukukunu korumak için adaya çıktı.
İstenen de buydu.
Çıkarma öncesinde Ecevitin parti liderleriyle bir toplantısı olmuştu.
O toplantıda Demirelin söyledikleri ihanet gibi yorumlanmıştı.
Demirel şöyle diyordu: -Biz Kıbrısa niçin çıkarma yapacağız? Biz cihan devleti değiliz ki, Makariosu devirdiniz, yerine geçirin yoksa size gösteririz diyelim.. Bu işi iyice düşünelim..
Kıbrısa çıktık da ne oldu?
* Türkiyenin uluslararası münasebetleri durgunluk dönemine girdi.
* ABD ambargo koydu.
* Yabancı ülkelerden kredi alamaz olduk.
* Hazine 70 sente muhtaç hale geldi.
* Türkiye yalnızlığa itildi.
* 77-78 yıllarında kıtlığın, açlığın, petrol sıkıntısının, enflasyonun sebebi Kıbrıstır.
* Çıkarma öncesi oluşturulan gerginlik, Türkiyenin savunma masraflarını artırdı, yatırımları sekteye uğrattı.
Netice olarak İngiltere, başımıza ördüğü Kıbrıs çorabıyla, Türkiyenin dış ilişkilerini, kalkınmasını ve gelişmesini sekteye uğratmış oldu.
30 yıl sonra bugün, geriye doğru bakınca şunu görüyoruz: Kıbrıs konusunda bir arpa boyu yol gitmişiz. Sloganlar da, kafalar da aynı.