26 Eylül 2009
Bir Provence lezzeti
Belki o günü anlatmışımdır. Puslu bir bahar günü. Nice'teyim. Veronique ile Cours Saleya'yı geziyoruz. Cours Saleya, Nice'in ünlü -turistik- pazarı. Yerliler de alışveriş yapıyor ya çoğunluk Amerikalı veya diğer ülkelerden gelen turistler. Tahmin edersiniz ki tezgahlar da turistler için düzenlenmiş durumda. Tadı bir şeye benzemeyen zeytinler (millet bayıla bayıla alıyor, Fransız zeytini ya!) meyve şekerlemeleri, taze ve kuru meyveler, tadı tuzu olmayan, İspanya'dan gelme çilekler, çörekler, her Nicelinin evinde görmekten zevk aldığı rengarenk bahar çiçekleri, sabunlar, lavanta keseleri... Akşam yemeği için peynir alacağız. Yerel peynirlerden. Şarabımız hazır bekliyor. İşimiz bitince de pazarın ortayerinde, Chez Theresa'nın yerinde "socca" yiyeceğiz. Cenova taraflarında "farinata" adıyla bilinen (her iki bölge de bu yiyeceği sahipleniyor tabii ki) soccanın malzemesi nohut unu, su ve zeytinyağı. Cıvıkça bir hamur yapılıp (krep hamuru kıvamında) bizimkiler kadar derin olmayan saclarda, fırında, odun ateşinde pişiriliyor. Çapı neredeyse bir metreyi bulan kocaman krepler. Üzerine karabiber serpiliyor, yanında rose şarapla ucuz bir öğle yemeği oluyor. Nice'de de, Cenova'da da karşınıza sıkça çıkan socca, en güzel dostlarla gidiyor. Açık havada, ferah ferah, kahkaha eşliğinde...
at 11:20 ÖÖ