İşteyken tatil hayali kurmak. Tatildeyken işte yapamadıklarımızı. Hafta içi hafta sonunu beklemek. Hafta sonu haftaya yapmamız gerekenleri dert etmek.
Bu iyi bir iş, bu kötü. Tabii ki bazı işleri beğenmeyebiliriz. Ama eğer işe birisini alıyorsak, o kişiden en iyisini beklemeliyiz. İş ne kadar basit, sıradan bir iş olursa olsun. Hatta iş basit olduğunda çok daha fazlasını beklemeliyiz. Böyle işlerde istediğimiz sonucu alamıyorsak, önce sorunu anlamamız lazım, sonra da kendimize şunları...
Çok şanslıyım, spekülatif veya hiç bilmediğim şeylere para koyduğumda hep kaybediyorum.
Start-up’lara önerilen yol haritası şu: 1. Ürün fikrini bul, 2. Pazardaki insalarla konuş (ürün/pazar uyumu) 3. Temel özelliklere sahip bir ürün çıkart (MVP). Çalışıyorsa harika… 4. Şimdi müşterilerini bulabilirsin… İlk 3 adımın sırası değişebiliyor ama dördüncü genellikle en son geliyor. Öyle olmak zorunda değil:...
Bir hikaye dinledim geçen gün, 60larına gelmiş bir adamdan:
Ne kadari yi bir ürünümüz olursa olsun, karşımızdakinin sattığımız şeye ihtiyacı olduğuna eminsek bile, çoğu zaman satış yapamıyoruz.
Gerçekten bir şeyleri başarmak istiyorsak, büyük hayalleri bir yana bırakıp -unutup değil- bir yerden başlamamız gerekiyor.
1 milyon ile başlayarak. Bir konuşmada duydum geçen gün. Komik ve doğru. Nereden başladığımız önemli.