Sri Gomatheswar heykelinin Kutsal Ayakları, Shravanabelagola (Sravanabelagola)
Bangalore'nin batısındaki Karnataka eyaletinde, 120'in batısında bulunan Shravanabelagola tepesi, Jainler için bir hac yeridir. Vindhyagiri veya Per-kalbappu olarak da adlandırılan büyük tepe, deniz seviyesinden 3347 metredir. Dağın granitine ince bir şekilde kesilmiş bir 614 basamağı, açık bir mahkeme ve büyük Sri Gomatheswar heykelinin bulunduğu zirveye götürür. Shravanabelagolameans “tepenin üstündeki keşiş” ve mirasçılar, mistikler ve münzevi burada en azından 3. Bu ilk zamanlarda, tepe yoğun bir şekilde ormanlıktı ve hermitler kendilerini ormanın sebzelerinden besleyebilirdi. 10. Yüzyılın ortalarına yakın, tepeler üzerine tapınaklar inşa edilmeye başlandı ve o zamandan beri yer Jain dininin en önemli hac alanlarından biri haline geldi. 58 ayağı, 8-978 AD, 993-XNUMX arasında Sri Gomatheswar'ın heykeli, dağın granit anakayalarından oyulmuş, dünyanın en uzun ayaklı heykeli. Bahubali olarak da bilinen Sri Gomatheswar, efsanevi ilk Tirthankara'nın oğlu olan Adinatha'ydı (tirthankaralar, efsanevi, aydınlanmış Jainizm bilgeliğidir).
Shravanabelagola'nın baş festivaline Maha Masthaka Abhisheka veya 'Baş Anma Töreni' denir. Festivalden önce, Sri Gomatheswar heykelinin etrafına muazzam bir ahşap iskele inşa edildi ve kutsal tepenin eteklerinde ve çevresinde bir milyondan fazla hacı toplandı. Festivalin doruk noktasında, iskele tepesinde duran rahipler ve adanmışlar, kutsal mantraları ilahilerle süslüyorlar ve ritüel olarak heykelin başına binlerce galon süt, bal ve değerli ot döküyorlar. Heykelin gövdesi üzerinde aşağıya doğru akarken, bu kutsal tekliflerin büyük ilahtan güçlü bir ruhsal enerji yükü edindiğine inanılır. Heykelin dibinde toplanan ve bekleyen hacıların tahtlarına dağılan büyülü özgürlüklerin, aydınlanma arayışlarında kişilere yardımcı olduğu düşünülmektedir. Festival, nadir görülen astrolojik öneme sahip dönemlerde her on iki ila on dört yılda bir kez gerçekleştirilir. Son festivaller Şubat 1981, Aralık 1993 ve Şubat 2006'te gerçekleşti.
Kutsal göl ve tepe Shravanabelagola, Karnataka, Hindistan
Sri Gomatheswar, Shravanabelagola'nın büyük heykeli
Jain Hacına ilişkin ek notlar
Bal Patil (46) tarafından yazılan yazılardan alınmıştır.Bu e-posta adresi spam robotlarından korunuyor. Sen, görüntülüyebilmek için JavaScript etkinleştirilmelidir gerekir.)
Tirtha ve Tirthamkara
Kutsal bir ibadet yeri olarak Tirtha'nın etimolojik temeli, Jain dinleri geleneğine göre özgürleşmiş bir ruhu işaret eden Tirthamkara terimiyle doğru bir şekilde izlenebilir. Tirthamkara, Jain'in dinamyasında öngörülen ve agamas olarak bilinen ve her şeyi bilene ulaşan titiz bir münzevi rejim yoluyla Karmik kirliliğin ruhuna bağlanan son izlerini ortadan kaldıran kişidir. Böylece bir Tirtha veya bir fordmaker olan Tirthamkara'nın yaratıcısı olur. Bu Tirtha veya ford aracılığıyla, bu yaşamı geçip moksaya ulaşabilen dünyasal bir varlıktır. Bu, Tirtha teriminin benzersiz Jain bağlantısıyla ilgilidir, tapınak geleneğinin tarihi bir iddiası ya da idol ya da ibadet tarihi, Jain dini uygulamalarında tarih öncesi zamanlardan beri izlenebilir.
Alegorik ya da manevi anlamda, 'pilgrim' teriminin anlamı, “bu dünyada yabancı olarak dolaşan biri” dir. Aslına bakılırsa, Jainizm'de hac yerine tirtha veya tirtha-ksetra denir. . Bir tirtha'ya (Kelimenin tam anlamıyla bir ford) denir, çünkü acı ve ıstırap dolu samsara okyanusunu geçmeye ve yeniden doğuştan gelen yeniden doğuştan kurtuluşa ulaşmaya adaydır.
Bir Jain Tirthamkara böyle bir ford veya köprünün yapımcısı. Manevi kurgu için kutsal bir yere giden hac kavramı, Jain kurtuluşunun nihai sembolü olan ve aynı zamanda ideal olan Tirthamkara'da da yer almaktadır. Bu nedenle, Jainizm'deki ibadet ritüel sürecinin bir uzantısıdır.
Kutsal yerlere yapılan hacca, bir Jain için Tirtha-Ksetras, Jain Tirthamkara'ların, tanrıların ve doğum, nirvananın kutsal ve unutulmaz olarak tutulduğu gibi hayatlarındaki olayların somut bir hatırlatıcısıdır. Bu tür yerlere yapılacak ziyaret, değerli ve ruhsal olarak arındırıcıdır.
Bu tür yüce hac hac bölgeleri dört kategoriye ayrılır. Tirthamkara'nın hayatındaki doğum ve diğer unutulmaz olaylarla ilişkili Kalyanaka Ksetras; sayısız Tirthamkara'yı özgürleştiren özgürlüğün kazanıldığı Siddha-Ksetras veya Tirtha-Ksetras; bazı Tirthamkaraların kurtuluşa kavuştuğu nirvana-bhumi; Büyük keşişlerin hayatlarındaki mucizevi olaylarla ilişkilendirilen Atishaya-Ksetras ve Kala-Ksetras, sanatsal anıtları, tapınakları ve imgeleri ile bir süredir tanınır, bu özelliklerden bir tanesi aynı yerde bulunur.
Jain Tirthamkaralar ve münzevi, tasarruflarını her zaman tenha yerlerde, ormanlarda, insan yerleşimi ve dağların tepesinden uzakta sürdürdüğü için, Jain Tirtha-Ksetras'ın büyüleyici manzaranın ortasındaki bu yerlerde olması şaşırtıcı değildir. huzurlu bir çevre konsantre meditasyon ve manevi tefekkür için elverişli.
Yerin kutsal birliği (nirvana, Tirthamkara'nın doğumu gibi) ek bir kutsallık veriyor. Jainler bu tür mabetlere hacca büyük değer veriyorlar. Gerçekten de, ortak bir Jain, mümkün olduğunca ailesiyle birlikte, en az bir kez ziyaret etmenin hayatının önemli bir hedefi olduğunu düşünüyor.
Hac boyunca sürenin tamamı, kıta, yoksunluk, oruç tutma, meditasyon, kutsal yazılar inceleme, dini söylemleri dinleme, dini ilahilerin ya da adanmışlık şarkılarının ve sadakaların söylenmesi ve okunması gibi farklı dini etkinliklerde geçirilir.
Jainizm'de hac, meslekten olmayan ve manastır topluluğu tarafından paylaşılan bir ayindir. Hac, bir yerde uzun süre yaşaması yasak olan ve böylece yağışlı mevsim Varshayoga ya da Chaturmasa hariç çaresiz yaşamlarını bir yerden bir yere diğerine yolculuk etmekle geçiren Jain keşişlerinin ve rahibelerin gezinti yapılarına bir yapı kazandırır.
Gommateswara'nın Mitolojik Geçmişi
Bahubali Gommateshwara, ilk Jain Tirthankara ve kraliçesi Sunanda olan Rishabhanatha'nın ikinci oğluydu. Bharata adında bir üvey kardeşi vardı. Rishabha'nın feshedilmesinden sonra, iki oğul Bharata ve Bahubali, Rishabha'nın krallığının hüküm sürdüğü iki farklı bölgesini ele geçirdi. Bharata kısa sürede etrafındaki çeşitli beylikleri bastırmaya başladı ve hatta kardeşi Bahubali ile doksan sekiz kişisinin kendisine teslim olmasını istedi. Bahubali dışındaki herkes krallıklarından vazgeçip rahip oldular. Yalnız Bahubali teslim olmayı reddetti.
Bu yüzden Bharata, Bahubali'ye savaş alanında meydan okudu ve onu düelloya davet etti. Bahubali, Bharata'yı devirmek üzereyken aniden fiziksel zaferin gururunun saçmalığını fark etti ve savaşı bıraktı, keşiş oldu ve Jain Sramana olarak çeşitli cezalar vermeye başladı. Kayotsakga pozunda, güneş, yağmur ve fırtına zorluklarını cesaretlendiren kefaretiyle dikkatlice gözlemlendi. Jingle'nin canavarları ona saldırdı. Karıncalar küçük höyüklerini ayağına diktiler. Yılanlar bacaklarını taradı. Sürüngenler fırladı ve vücudunu dolaştırdı. Fakat geri çekilmemiş, özgürlüğe kavuşma konusundaki kararlılığında kararlı kaldı.
Yine de, Kevala-Jnana'ya ulaşamadığı için gurur duyduğundan, acılarının bilincinde durdu. Babası, Tirthamkara'dan Rishabhanatha, kızları Brahmi ve Sundari'ye gidip gururunu bırakması için ikna etmelerini istedi. Bahubali öyle yaptı ve aydınlanmayı başardı.
Bharata, Podanpura'da erkek kardeşinin bir boyunu dikti. Zamanla, bu bölge ormanla büyümüş ve görüntü, başlatılanlar dışında herkese görünmez hale gelmiştir. Jain geleneğine göre, Avasarpini sırasında ilk kurtuluşa kavuşan, zamanın yarı döngüsünü bekleyen ve böylece kurtuluşa kavuşan ilk erkek olan Bahubali idi.
Sravana Belagola Gommatesvara'nın Mahamastakabhisheka festivali
Hintli takvimine göre güneşin doğuşundan gün batımına kadar olan pratishthapana mahotsava, büyük Gommateswara imgesinin kutsama töreni, 13 Mart X Pazar günü, 981 am 3.12 am 5.06 öğleden sonra gerçekleşti.
Kutlama törenleri, Jain metinlerinde, Talkad'ın Ganga hanedanlığının krallarının şefi Chamundaraya tarafından öngörülen kurallara göre gerçekleştirildi. Büyük bir olaydı, ölçeği hem görüntünün büyük yükselişine hem de ev sahipliği yapan Chamundaraya Yajamana'nın yüceltilmiş heykeline yakışırdı.
Arma töreninde birçok ritüel arasında abhisheka veya kutsal banyo vardır, bir efsaneye göre, Chamundaraya 'panchamrita-abhisheka' töreni yapmaya çalıştığında veya görüntünün beş sıvı ile yıkanmaya çalıştığı zaman bir efsaneye göre. hafif bir makyaj havası ile süt, tereyağı, bal, şeker ve su.
Bu beş maddenin büyük miktarları yüzlerce saksıda toplandı, ancak sıvılar görüntünün başının üstüne büyük bir iskele dökülürken, Chamundaraya'nın yoğun rahatsızlığına toplandı. Tekrar tekrar denedi ama boşuna ve bu yüzden görüntüyü baştan ayağa yıkamak niyeti hüsrana uğradı. Sonra göksel bir perisi Kushmandini yaşlı bir fakir kadın kılığına girmiş, beş sıvıyı küçük bir gümüş tencerede bir beliya gola tutuyordu ve yiğit komutanın başaramadığı şeyi başaracağını ilan etti.
Chamundaraya önce öneriye güldü, ancak daha sonra girişimde bulunmasına izin verdi. Bunun üzerine küçük gümüş haznesinin içeriğini döktü ve kutsal sıvı bir kerede aşağı aktı ve görüntüyü tamamen yıkadı! Bu yaşlı kadın, Gullikajiji'den başkası değildi ve bağlılığı, Chamundaraya gibi güçlü bir bakanın yapamayacağı bir mucize yaptı. Görüntünün büyük savaşçısı ve yaratıcısı olan Chamundaraya, bu mütevazi adananın ayağındaki yenilgisini kabul etti ve böyle muhteşem bir heykele heykele yol açtığı için gurur ve kibir duygularına yenildiği için tövbe etti.
Şimdi göreve mütevazi bir özveriyle yaklaştı ve pankhamritabhisheka görüntüyü baştan ayağa kapladı. O zamandan beri kasaba Beliya gola, gümüş tencere ya da bir saf su deposu olarak tanındı ve başa çıkma töreni periyodik olarak yapıldı. Chamundaraya, yaşlı kadın Gullikajiji'nin kapının önünde bulunan colossus'un tam karşısında bir görüntü oluşturdu. Hiç şerefine, bundan daha onurlu bir şekilde kaybolan devasa bir şahıs tarafından daha iyi bir saygı ödenemezdi.
Kural olarak, abhisheka, ibadet içindeki herhangi bir görüntü için günlük bir olaydır, ancak Gommateshwara görüntüsünün devasa boyutu bunu imkansız kılar. Bu nedenle, görüntünün sadece ayakları, pada puja olarak bilinen ve günlük olarak yapılan törenle veya ara sıra yapılan mastaka-bhisheka'da yıkanır.
Daha sonra mastakabhisheka töreni maha mastakabhishakas olarak adlandırıldı. Gezegensel cisimlerin belirli bağlantılarında 10 ila 15 yıllarında yapıldığı gibi. Ritüel, birçok keşiş, rahip ve içinde yer alan binlerce hacı ile etkileyici ve muhteşemdir. Mahamastabhisheka, popüler bir şekilde, Sravana Belagola'nın Büyük Anma Töreni Festivali olarak bilinir.
Festival birkaç gün önce başlar ve mahamastakabhisheka gününden birkaç gün sonra sona erer. Bu dönemde çeşitli festivaller ve pijamalar düzenlenir. Grand abhisheka sabahı, colossus'un önündeki avlular görkemli bir manzara sunar. Yerde taze yeşil çeltik katmanları, 1008 renkli Kalasha veya tencere katmanları serpiştirilmiş geometrik bir düzende düzenlenmiştir. Her bir kapta yeşil mango yaprağı olan bir hindistancevizi vardır. 1008 saksılarından, 900, birinci ve sonraki anointing için ikinci ve 103 için ilk ekleme 5'inde kullanılır.
Törenin başlaması gerektiğinde, bir çok Jain rahip, özellikle bu amaç için inşa edilen yüksek bir iskele üzerinde pozisyon alıyor. Her rahip elinde bir Kalaşa veya bir tencereye süt ve bir tane de ghee tutar. Yetkili makamın sinyalinde önce sütle, sonra da ghee ile görüntüyü parlatırlar.
Bu ilk arındırma banyosundan veya banyodan sonra, Jain rahipleri öğlene kadar Gommatesvara imgesine ibadet ediyorlar. Saat birinin vuruşunda büyük mahamastakabhisheka başlar. Eski zamanlarda, Sravana Belagola, Mysore Devleti sınırları içindeyken, Mysore Devleti Maharajası, vesilesiyle görüntünün ilk pujasını oluşturma kalıtsal bir imtiyazına sahipti.
Görevlendirilen saat yaklaştığında, binlerce papaz su deposuyla iskele üzerindeki yerlerine tırmanır. Tapınak müzisyenler tarafından uygun müzik çalınırken, papazlar Jain'in kutsal metinlerinden ilahiler ve dualar ilahiler söyler. Hayırlı anda, Jai Jai'nin sesleri arasında görüntü üzerine bin tencere suyu boşaltıldı.
O gün başını binlerce papaz ve hacı tarafından tayin edilen zarif colossus'un muazzam oranları, ayine etkileyici bir karakter kazandırıyor. Festival yaklaşık iki hafta önce başlıyor ve Mahamastakabhisheka'nın iki hafta sonra sona eriyor.
Chamundaraya, Gommateswara'nın Yaratıcısı
MS onuncu yüzyılın son çeyreğinde, Mysore Ganga krallarının şanlı generallerinden biri olan Chamundaraya, mevcut Gommata cümlesinin Arishtanemi tarafından üstün bir sanatçı, kendi guruları Ajitasen Acharya ve Nemichandra Siddhantha Chakravartin gözetiminde inşa edilmesine neden oldu. , kendi annesi Kalala Devi'nin dindar arzusunu yerine getirmek için.Kısa film Karoki Lewis'in Shravanabelagola Festivali
Daha fazla bilgi için:
Hindistan Seyahat Rehberleri
Martin bu seyahat rehberlerini önerir