Bu devredeki okyanus tabanlarında demir mineralleri, günümüz atmosferinde bulunandan yaklaşık 20 kat daha çok oksijenle bağlı biçimde kalarak katmanlar oluşturmuştur. Bu katmanlar demirin daha çok manyetit ve hematit biçiminde çökelmesiyle oluşmuştur.
Eski Arkeen Dönemi‘nden beri fotosentezle oksijen üreten siyanobakteriler ve onların oluşturduğu stromatolit kolonileri atmosfere oksijen salmayı bu dönemde de sürdürmüş ve bir “oksijen kirliliği”ne neden olmuştur. Bu oksijen kirliliği nedeniyle oksijensiz solunum yapan çokça bakteri türünün soyu tükenmiştir.
Atmosferdeki oksijen oranının artması nedeniyle küresel bir soğuma yaşanmış ve Riyasiyen Devresi‘nde de sürerek bilinen en ağır ve en uzun buzullaşması olan Huron (Makganeyene) Buzullaşması’nın yolu açılmıştır.
Kanada’da Huron Buzullaşması’na ilişkin 2.45-2.22 milyar yıllık üç dizi oluşum görülmüştür. Bunlardan sonuncusu olan Gowganda’ya ilişkin kanıtlar Lorrain, Gordon Gölü ve Bar Irmağı çevresinde birkaç kilometrelik tortul kayaç birikintisinin altında kalmış durumdadır.
Kaynakça