Ender rastlanan bir öykünün sıradışı kahramanları olan üç yakın arkaDaştılar Cemal Süreya, Turgut Uyar ve Edip Cansever. Üçü de gençti, üçü de şairdi ve üçü de aynı kadını seven üç arkadaştılar. Sanki üçü de bu kadın için iddiaya tutuşmuş gibiydiler. Cemal Süreya Tomris'ten ayrılınca, sanki Turgut uyar şansını denemek ister gibiydi. Bugün de bu üç şairden ikincisi olan Turgut Uyar'ı anlatacağım siz değerli okuyucularıma. TURGUT UYAR
4 Ağustos 1927 günü Ankara'da doğdu. İlk öğrenimini İstanbul'da tamamladıktan sonra sırası ile Konya Askeri Okuluna ve Işıklar Askeri Hava Lisesine devam etti. Bir süre orduda personel subayı olarak görev yaptı.
İkinci Yeni Akımın öncülerinden Turgut Uyar, annesinin isteği ile yaptığı ilk evliliğini ve bir türlü sevemediği askerlik mesleğini sonlandırdı. 1958 yılında Türkiye Selüloz ve Kağıt Sanayinin Ankara şubesinde mesaiye başladı. 1966 yılında İstanbul'a yerleştiğinde o dönem Cemal Süreya ile ilişkisi bitme aşamasında olan Tomris Uyar ile şiir üzerine mektuplaşmaya başladı. Tomris başlangıçta, bu üç şairlede dost kalmaya özen gösterdiyse de bu mektuplaşmalar 1969 yılında evlilikle sonuçlandı.
Bir 26 Mart günü Rumeli Hisarında’ki Avcı Lokantası'nda aralarında Edip Cansever, Cemal Süreya, Can Yücel, Turgut Uyar ve Tomris Uyar'ında bulunduğu bir dostlar gurubu muhabbetinde söz dönüp dolaşıp ölüme geldi. Turgut Uyar meyhaneciden bir şişe rakı istedi ve üzerine “Bu şişeyi gelecek sene bu güne kadar saklıyoruz. 26 Martta burada yine buluşup birlikte içeceğiz bu rakıyı diye yazıp bütün konuklara imzalattı.”
26 Mart’ı ‘Ölmeme Günü’ ilan ettiler. Gerçekten de her yıl 26 Martta bir araya geldiler ve yaşamı kutsadılar. Ta ki 1985'te Turgut Uyar'ın ölümüne kadar. O günden sonra bir daha yapılamadı bu toplantı. Zaten bir yıl sonra Edip Cansever hayata veda etti. Sonra Cemal Süreya ve 2003 yılın-
da da Tomris Uyar. Ve son söz Edip Cansever ustadan:
Üstüme pek uymayan bu yalnızlığı ben
Taşımışım bir yolcu gibi çocukluğumdan bu yana.
Önce gözleri boğulmuştu, elleri
kupkuru, dudakları en sonra.
Dediler ki, içkiden öldü, yalan.!
Sevgisizlikti onu aramızdan çekip çıkaran..
Şair Turgut Uyar; Tütünler Islak şiiriyle 1963 Yeditepe Şiir Armağanı, Lucretius’tan Evrenin Yapısı çevirisiyle 1975 Türk Dil Kurumu Çeviri, Kaya-yı Delen İncir şiiriyle 1981 Behçet Necatigil Şiir ve Büyük Saat kitabıyla 1984 Sedat Simavi Vakfı Edebiyat Ödüllerini aldı. Can Yücel'in deyişiyle “Şiirimizin En Kızıl Deniz Yoksunu
Herkesin bir umudu vardır.
Bir savaşı, bir kaybedişi.
Bir acısı, bir yalnızlığı,
Bir hüznü..
Çünkü herkesin bir gideni vardır,
İçinden bir türlü uğurluyamadığı.. Her Şeyden Biraz Kalır
“Her şeyden biraz kalır”
diyor birileri,
çoğunlukla haklılıktır.
kavanozda biraz kahve,
kutuda biraz ekmek,
insanda biraz acı..
Siir Sanat Edebiyat Com.