PİLAR ZAMAN ÇİZELGESİ
MS 40 (2 Ocak): Marian'ın Zaragoza'daki Santiago'ya gittiği bildirilen tarih.
1299: Sütunun adanmasına ilişkin ilk yazılı referans gerçekleşti.
1471: Mary'nin bedenindeki görünüme Santiago'ya ilk yazılı atıf gerçekleşti. Bu metne göre, Filistin'den Zaragoza'ya bir melekler korosu tarafından taşındı.
1613: Zaragoza belediye meclisi, 12 Ekim'i Meryem Ana Günü olarak yerel resmi tatil olarak ilan etti.
1640: Calanda Mucizesi gerçekleşti. Sütun Bakiresi, Miguel Pellicer'in parçalanmış bacağını restore etti.
1653: Zaragoza'nın belediye meclisi, kentin Sütun Bakiresi'nin himayesini ilan etti.
1675 (2 Şubat): Papa X.Clement, Kurtarıcı Katedrali'nin ve Sütuna adanmış Kilise'nin kanon konseylerini birleştirdi ve ikincisini bir ortak katedral ilan etti.
1678: Aragon Kortları, Pilar Bakiresini Aragon'un himayesi ve 2 Ocak'taki görüntüsünü Aragon Krallığı'nda resmi tatil olarak ilan etti.
1723: Kutsal Ayin Cemaati, bu görüntüyü dindar bir gelenek olarak kabul etti ve 12 Ekim'de ofisin derslerine ayin yılında ikinci sınıf öneme sahip bir oktav (ardışık sekiz gün dini bayram) olarak ekledi.
1681-1730: Sütun Meryem Ana'nın modern barok Katedrali inşa edildi.
1754-1765: Katedral, Mimar Ventura Rodríguez tarafından yenilenmiştir.
1804: İspanya Kralı IV. Charles, 12 Ekim'e Zaragoza Başpiskoposluğu'nda Ana Bayram olarak verildi.
1807: Papa Pius VII, 12 Ekim'e Aragon'daki ayin yılında birinci sınıf öneme sahip bir çift oktav (ardışık sekiz gün dini bayram) olarak verdi.
1808 (17 Mayıs): Fransızların Yarımada'yı işgali sırasında Sütun Katedrali'nin üzerinde palmiye benzeri bir bulut görüntüsü vardı.
1808 (Haziran 15): Zaragoza Napolyon Kuşatması sırasında Las Heras Muharebesi'nde Sütun Bakiresi'nin bir görüntüsü meydana geldi.
1815: Papa Pius VII, 2 Ocak'a Aragon'daki ayin yılında ikinci sınıf öneme sahip bir çift oktav (sekiz ardışık dini bayram) olarak verdi.
1863: Papa Pius IX, İspanya Krallığı'na 1807 papalık hibe erişimini genişletti.
1863-1872: Ventura Rodríguez tarafından planlanan Katedralin yenilenmesi tamamlandı.
1880: Sütun Katedrali'ne ilk Ulusal Hac da yer.
1889: Sütunun Cam Tesbih Kardeşliği kuruldu.
1901: Jübile kutlamaları sırasında Zaragoza'da anticlerical isyanlar meydana geldi.
1902: Dini olmayan kadın topluluğu "Corte de honor de damas de Nuestra Señora del Pilar" kuruldu.
1904: Katedral, İspanyol hükümeti tarafından ulusal bir anıt ilan edildi.
1905: Pius X, Sütun Bakiresi imajına kanonik bir taç giyme töreni verdi.
1907: Katedralin ikinci kulesi inşa edildi.
1908: Sütun Bakiresi, 100 yılında İspanyol Ordusu Genel Yüzbaşı tarafından hükümet tarafından ilan edildi.th İspanyol Yarımadası Savaşı yıldönümü.
1908: Marian Uluslararası Kongresi Zaragoza'da toplandı.
1908: Şili piskoposu Ramón Ángel Jara, Papa tarafından kutsanmış Latin Amerika Cumhuriyetlerinin on dokuz bayrağını Sütuna teklif etti.
1913: Meryem Ana Sütunu, Guardia Civil'in (Sivil Muhafız) himayesi ilan edildi.
1927: Pillar Katedrali'ndeki Rif Savaşında İspanyol zaferinin ulusal kutlaması gerçekleşti.
1928: Dini olmayan erkek topluluğu "Caballeros de Nuestra Señora del Pilar" kuruldu.
1932: İkinci İspanya Cumhuriyeti sırasında kilise ve devletin ayrılmasının ardından Sütun görüntüsü kaldırıldı.
1936 (3 Ağustos): İspanya İç Savaşı sırasında Katedral'e düşürülen üç bombanın patlamaması mucizesi meydana geldi.
1937: Diktatör Franco, Sütun Katedrali'nde İspanya'yı Meryem Ana'ya adadı.
1939: Katedral, Franco Santuario de la Raza (Yarış Sığınağı) tarafından ilan edildi.
1940: 1900 kutlamalarıth Zaragoza'da Bakire'nin Görünüşünün yıldönümü gerçekleşti.
1943: İspanya, Sütun Katedrali'ndeki Varsayım dogmasının savunmasına kutlandı.
1948: Meryem Ana Sütununun görüntülerini dünyaya gönderme projesini üstlenen İspanyol Dış Teklifler Bakanlığını içeren Consejo Superior de Misiones'in hamisi ilan edildi.
1948: Pius XII, Sütun katedraline küçük bazilika ünvanını verdi.
1954: Katedraller meydanı, kitlesel siyasi ve dini gösteriler için geniş bir alan açan, "Haçlı Şehitleri (1936-1939)" anıtı ile açılışı yapıldı.
1954: Franco, Zaragoza'da düzenlenen de Nacional Marian Kongresi sırasında İspanya'yı Meryem'in Kutsal Kalbine kutladı.
1958: Meryem Ana Sütuna sunulan büyük bir çiçek sunumu geleneğinin icadı gerçekleşti.
1961: Asil kadın Leonor Sala tarafından finanse edilen son iki kule inşa edildi.
1965: Koruyucu aziz festivali ulusal turistlerin ilgisini çekti.
1979: On Beşinci Marian Uluslararası Kongresi Zaragoza'da düzenlendi.
1982: Papa II. John Paul, Zaragoza'yı ve Meryem Ana Sütunu Bazilikası'nı ziyaret etti.
1995: UEFA Galipler Kupası, Real Zaragoza Takımı tarafından Our Lady of the Pillar'a teklif edildi.
KURUCU / GRUP TARİHİ
Sütun Bakiresine (El Pilar) yapılan ibadet, muhtemelen Zaragoza şehrini Camino de Santiago'nun (Aziz James Yolu) başarısıyla ilişkilendirme girişimi olarak on üçüncü yüzyılın ortalarında ortaya çıktı (Narbona Cárceles 2012) . On altıncı yüzyıla kadar şekillenmeye devam eden geleneğe göre, Meryem Ana, Aziz James'in önünde şahsen ortaya çıkmış, onu vaaz etmeye devam etmesi için cesaretlendirmiş ve Emrin İspanya'da devam edeceğine dair bir vasiyet olarak ona bir köşe vermişti. Bu efsanenin gücü, cemaati Hıristiyanlığın kökenleri ile ilişkilendirerek, Aziz Yakup ve Meryem Ana gibi kişilikleri Zaragoza'da İsa'nın yaşamının merkezine yerleştirmesinde yatmaktadır. Bu geleneğe göre, bu Katolik tarihindeki ilk Marian görüntüsüdür ve bu tür olaylar Filistin'de hala yaşarken meydana geldiğinden beri Meryem Ana'nın tek ikili yerleşimidir.
Sütun Meryem Ana Katedrali'nde ibadet, 1118'den beri Zaragoza'nın piskoposluğunun görüldüğü resmi Kurtarıcı Katedral'in üstünlüğüne meydan okumak için bile önem kazanmaya devam edecekti. on yedinci yüzyılda kentin kutsal coğrafyasında El Pilar'ın Bakire'sinin sembolik konumunu pekiştirecek üç olay meydana geldi: 1640'ta ünlü Calanda mucizesi (Otuz Yıl içinde Protestanlığa karşı bir sembol olarak İspanyol Monarşisi tarafından ilan edildi) 'savaş), la Seo ve el Pilar'ın iki konseyinin birleşmesi (Katedral statüsünü Bazilika'ya verdi) el Pilar ve 1675'te Zaragoza şehrinin Patron Aziz'i ve daha sonra 1653'de Aragon krallığının tamamının el Pilar Bakire olarak kutlanması. Ayrıca, pilarist masal sadece yerel ve bölgesel olarak demirlenmedi ama aynı zamanda İspanyol monarşisi için meşrulaştırıcı bir unsur haline geldi. On sekizinci yüzyıl boyunca, el Pilar'ın şöhreti, özellikle mucizevi ve şefaat yönüyle ilgili olarak büyümeye devam etti, aynı zamanda Papal tanıma 1678 ve 1723'yi verme özlemi ortaya çıktı.
On dokuzuncu yüzyılın şafağında, El Pilar Bakiresi, Zaragoza vatandaşları arasında sembolik, sosyal, kültürel ve politik üstünlüğü ile Aragon'un başkentinin “kutsal merkezi” olmuştu. İktidarla ilişkilendirilen bu merkezi rol, 1793. yüzyılın ilk yarısında devrimciler ve karşı-devrimciler arasındaki çatışmalar sırasında El Pilar'ın Bakiresi'nin siyasi bir sembol olarak olağanüstü çok yönlülüğünü kısmen açıklıyor. Pireneler Savaşı'ndan (1795-1833) ilk Carlist Savaş'a (1840-XNUMX) kadar, El Pilar Meryem Ana'nın görüntüsü, mutlakçıların, liberallerin ve Napolyon rejimininki kadar farklı projeleri meşrulaştırmak için kullanıldı. Joseph Bonaparte. Bu esneklik, bir zayıflık noktası olmaktan çok, Bazilikasını Zaragoza'nın “kutsal merkezi” olarak pekiştirdi.
Kriz ve savaşların bu döneminde, Zaragoza nüfusu Sütun Bakire'yi bir teselli ve bir koruma sembolü olarak gördü. 1808'de Bayonne'nin terk edilmesinden ve Fransız Yarımadası'nın işgalinden sonraki siyasi krizden sonra, nüfus, Mayıs 1808'de avuç içi benzeri bir bulutta buldukları mucizevi bir sembol ve Haziran 1808'de Las Heras Savaşı sırasında Bakire'nin görünüşü için özlem duydu. [Sağdaki resim] 1808'de Zaragoza'nın uğradığı iki kanlı kuşatma sırasında ve 1809'da, nüfus ne kadar küçük olursa olsun, her olayda Bakire'nin müdahalesini ve korunmasını gördü.
On dokuzuncu yüzyılın ortalarından yirminci yüzyılın ortalarına kadar, el Pilar tapınağı paralel olarak işleyen iki modernleşme ve siyasallaşma sürecinden geçti. Inmaculada Dogma'dan sonra Marian adanmışlıklarının yükselişini ve Lourdes Meryem Ana'nın görünmesini takiben, kilise yetkilileri ve meslekten olmayan kişiler tapınağın yenilenmesini ve bu tapınağa bağlı adanmışlık kültürlerinin yenilenmesini sağladı (Ramón Solans 2016). Aynı zamanda, 1868 ile 1936 arasında farklı İspanyol hükümetleri tarafından uygulanan sekülerleştirme önlemleri, Katolikliğin gücünü kitlesel gösterilerle gösterme ihtiyacını artırdı. Aynı şekilde, ulusal bir Katolik siyasi kültürünün gelişmesi, Meryem Ana'ya olan bağlılığı dünya görüşlerinin temel bir unsuru haline getirdi ve Meryem, İspanyol Milleti'nin kurucusu olduğundan ontolojik olarak İspanyol ve Katolik olmalarını birbirine bağladı ve Meryem Ana'nın harika anlarına ilham verdi. tarihi.
Tapınağın modernizasyonu ve siyasallaşması, bazilikanın yenilenmesi ve tamamlanmasıyla görebildiğimiz gibi derinden ilişkiliydi. Katedral 1863-1872 yılları arasında İspanya'nın Bakire'ye ulusal bir saygısı olarak yenilenmiştir. Katedralin 1907'de biten ikinci kulesi, "İspanya karşıtı" nın bir örneği olduğu görülen, 1901 yılındaki Jübile'deki antiklerik isyanlar. Franco diktatörlüğü sırasında, Katedraller meydanı, Bazilika ve "Haçlı Seferi (1936-1939) şehitleri" anıtı önünde kitlesel dini ve siyasi gösterileri toplamak için büyük bir alan açtı (Ramón Solans 2014). [Sağdaki resim] 1961'de Katedral, son iki kulenin inşası ile tamamlandı; bunlar diktatörlüğe yakın asil bir kadın Leonor Sala tarafından finanse edildi.
Doktrinleri / İNANÇLAR
Sütun Meryem Ana Katedrali, tanınmış bir Katolik hac bölgesidir. Katolik Kilisesi, bu Marian görünüşünün doğruluğunu asla doğrulamadı, aksine ona bağlı dindar gelenek. Görünüşün antikliği ve tarihsel kanıt eksikliği göz önüne alındığında, Holy See bu türbeyi doğuran olayların gerçeği hakkında hiçbir zaman taviz vermedi. Bununla birlikte, bu tapınak ve Sütun Meryem Ana'ya olan bağlılığı yerel, ulusal ve Vatikan dini otoriteleri tarafından sürekli olarak desteklenmektedir. Adanmışlık ve katedral farklı papalık bağışlarından yararlandı ve 1982 ve 1984'te II. John Paul, Ayağın Bakiresini öven Katedrali ziyaret etti. Sütun Tapınağı, hem İspanya'da hem de Katolik dünyasında Marian adanmış kültürlerini şekillendirerek katkıda bulunmuştur. Nitekim 1908 ve 1979'da Zaragoza'da küresel Katolik Mariolojiyi tanımlamak için iki Marian Uluslararası Kongresi düzenlendi.
On yedinci yüzyıldan beri, bu dini sembol aynı zamanda yerel ve bölgesel kimlikleri özetler. Bakire, 1653 ve 1678'de Zaragoza ve Aragon'un patronları ilan edildi. Bakire ayrıca, XNUMX. yüzyılın ikinci yarısında Ulusal Katolik siyasi kültürünün ortaya çıkışı içinde ulusal bir sembol olarak yeniden keşfedildi. Ulusal Katoliklik, yirminci yüzyılın ikinci yarısına kadar İspanyol Katolikliğine egemen olan monarşist, liberal, anti-komünist, anti-bireyci, otoriter ve militarist bir dünya görüşüydü. Bu siyasi kültür içinde, Sütunlu Meryem, gerçek İspanyol ruhunu “yozlaştıran” laik politikalara karşı bir toplanma sembolü haline geldi.
Sütun Bakiresi, İspanyol Tarihinin Ulusal-Katolik yorumunun temel bir unsuru oldu (Ramón Solans 2014). Sütunun şenliği ile Amerika'nın “keşfi” tarihi arasındaki tesadüf, İspanyol İmparatorluğunu ve onun destekleyici misyonunu kutsallaştırmak için kullanıldı. 1908'de Papa'nın kutsadığı Latin Amerika Cumhuriyetlerinin on dokuz bayraklı Bakire'sine yapılan teklif, İspanyol Tarihinin bu yorumunu pekiştirmeye geldi (Ramón Solans 2017). Franco Diktatörlüğü sırasında, Bakire Hispanidad (Hispanicity) ve kutsal alanı Santuario de la Raza (Irk Tapınağı) kraliçesi ilan edildi. Bu Katolik diplomasisi içinde Sütun Leydimiz, 1948'de Consejo Superior de Misiones'in hamisi olarak ilan edildi ve imajı tüm dünyaya yayıldı.
İspanyol Tarihinin ikinci kilometre taşı, Napolyon ordusunun iki kuşatması sırasında Zaragoza'nın savunmasının Katolik ilhamıydı. Bu yorum, Hz. Meryem Ana Katedrali anıtının bildirisini beslemiştir ve Savaşın yüzüncü yıldönümü bağlamında Bakire, 1908'de İspanyol Ordusu Genel Kaptanı ilan edilmiştir. Sütun, Guardia Civil (Civil Guard) (1913), Correos (Posta Servisi) (1916), Cuerpo de sekreterleri, yerel müfettişlerin müdahaleleri ve yerel yönetim (1928), Sociedad mariológica (1940), Consejo superior de misiones (1948) ve İspanyol Donanmasının denizaltıları (1946).
Ulusal Katolikliğin Politik Kültürü, Francoist Diktatörlük döneminde zirveye ulaştı. 1939'da İç Savaş'ın sona ermesi ile 1900'ta Zaragoza'da Bakire Görünüşünün 1940. Yıldönümü arasındaki yakınlık, sözde İspanyol Haçlı Seferi'nin dini ve siyasi kutlamalarının yoğun bir döngüsünü açtı. komünizm (Cenarro Lagunas 1997). Bu süre zarfında, katedral yeni rejimin kutsallaştırılmasının merkezi haline geldi. Sütun Bakiresi'ne verilen onurların yanı sıra, Bazilikası'nda Franco, 1937'de tüm ülkeyi Meryem Ana'ya kutladı; Francoist Cortes başkanı Esteban de Bilbao, İspanya'yı Varsayım dogmasının savunması için kutsadı; ve yine diktatör 1954'te Zaragoza'da düzenlenen de Nacional Marian Kongresi sırasında İspanya'yı Meryem'in Kutsal Kalbine kutladı. [Sağdaki resim]
1950'lerin ve 1960'ların sonlarında, bu son derece siyasallaştırılmış ve millileştirilmiş model bazı tükenme belirtileri gösterdi ve Opus Dei teknokratlarının rehberliğinde turizm ve modern ekonomiye daha uygun bir forma evrildi. İkinci Vatikan Konseyi'nden sonra Roma Katolikliği'nin aggiornamentou, yeni bir Marian adanmışlık kültürünün daha yakın ve daha az politik hale getirilmesinde kritik bir rol oynadı. Bu adanmışlığın bölgeselci ve kültürel boyutu, 'Irkın Kutsal Alanı'ndan Aragon kimliğini somutlaştıran kültürel bir miras alanına evrimi kolaylaştırdı. 1962'de 12 Ekim'deki koruyucu aziz festivali ulusal turist ilgisini ilan etti ve folklorik ve bölgeselci boyutu vurgulandı. Bu bağlamda, Sütuna çiçek sunmak için bölgesel kostümlerde geçit töreninin geleneğinin icadı kritik bir rol oynamıştır. Valensiya'daki Desamparados Meryem Ana'nın modelini takiben, Şehir Konseyi 1958'de Zaragoza'da bu başarılı geleneği tanıttı.
Bölgesel ve turistik dönüş, bu dini sembolün depolitizasyonuna katkıda bulunarak demokrasiye geçişini kolaylaştırdı. 1975'ten itibaren, Sütun Bakiresi yerel ve bölgesel kimliklerle derinlemesine gömülü bir dini sembole dönüştü. İkincisinin bir örneği, 1995'te UEFA Kupa Galipleri Kupası'nda olduğu gibi yerel Real Zaragoza takımı tarafından kazanılan futbol kupalarını Sütun Bakiresi'ne teklif etme geleneği olabilir.
Son olarak, bu bağlılığın popülaritesi, Bakire'nin ortaya çıktığı sütunu kaplayan mantoya (manto) bağlı olan arabuluculuk ve koruma kapasitesine olan inancı açıkladı. Bazen bu inançlar Katolik ortodoksisini aştı ve yerel dini otoriteler tarafından tahammül edilemezdi. Zaragoza nüfusunun tanıdık ve gayri resmi ilişkisi için durum böyledir. Sütun Bakiresi, küçücük “la pilarica” tarafından çağrılır ve Zaragoza halkı, Bakire'yi bir akraba veya arkadaşmış gibi “ziyaret etmeye” gider. Bu aynı zamanda, Bakire ziyaretçilerin neden Katolik müminler olmadığını açıklar.
RITUALS / UYGULAMALAR
Bu bağlılığın popüler ve politik karakteri, Sütuna bağlı çok çeşitli ritüelleri ve dini uygulamaları açıklar. Düzenli dini uygulamaları ve onun bazilikasında gerçekleşen olağanüstü kitle haclarını daha da ayırt edebiliriz. Katedral [Sağdaki görüntü] Zaragoza'nın sadık ve genel sakinlerinin hayatındaki önemli olayların merkezidir. Cemaat çağının altındaki çocuklar, mantosuyla korunacak olan Sütun imajına sunulur. Bir başka koruma ve bağlılık işareti, Katedral'de satılan ve taşıtları ve diğer nesneleri süslemek için kullanılan Sütun uzunluğuna kesilen renkli şeritlerdir. Bakire'ye yaptıkları “ziyaret” sırasında inananlar, orijinal direğin açık kısmını öpmek için sırada beklerler.
Bakire, Ayağın sergilendiği her ayın ikinci, on ikinci ve yirminci hariç, manteli ile Santa Capilla'da (Kutsal Şapel) görüntülenir. görüntünün anısına süslenmemiş (2 Ocak), Sütun Günü (12 Ekim) ve görüntüsünün taç giyme töreni (20 Mayıs) [Sağdaki resim] Kutsal Şapel, hac ziyaretlerinin anısına plaketlerle, himayesinde ve himayesiyle çevrilidir. Pazartesiden Cumartesiye Tesbih Kutsal Şapel'de dua edilir ve günde üç kez boşalma duası "Bendita y alabada sea la hora" ("kutsanmış ve övülen zamandır") infanticos (sunak çocukları) tarafından söylenir.
Ayağımız Meryem'in hafta boyunca süren şölen, Zaragoza şehir yaşamındaki en önemli olaylardan biridir. Pilar'ın Bakanı onuruna düzenlenen yıllık festivalin dini törenleri arasında iki olay öne çıkıyor. 1958'den beri, her 12 Ekim'de bölge kostümü geçit töreninde giyinmiş olan, Ayağın Bakiresi'ne çiçek sunmak için meydanda giyinmiş ve meydanda gösterilen görüntünün kopyası etrafında bir çiçek mantosu yaratılmıştır. 1889'dan beri, Glass Rosary geçit töreninin kardeşliği, 13 Ekim gecesi aydınlatılmış kristal yüzenlerle Zaragoza sokaklarında gerçekleşiyor.
Bu düzenli ve geleneksel törenlerin yanı sıra, halkın Katolik bedenini temsil etmek ve laik politikalara karşı savaşmak için kitle hacları kullanılmıştır. 1880 Sütunu Ulusal Hac, yaklaşık 20,000 ziyaretçiyle ve demiryolu ile ulaşım, konaklama, rehberli ziyaretler vb. Gibi modern bir organizasyonla İspanya'daki büyük hacların yolunu açtı. 1905'te Pilar Meryem Ana'nın kanonik taç giymesi İspanya'nın her yerinden 45,000 hacı olan ulusal bir hac. Pilar Meryem Ana'ya yapılan bu ulusal saygı, 1901 Jübile sırasında Zaragoza'da gerçekleşen eski gruplarla yüzleşmek için bir Tazminat eylemi olarak önerildi.
1905 ile 1925 arasında, sadece El Pilar'a, aralarında on uluslararası, sekiz ulusal ve seksen üç bölgesel olmak üzere 101 hac organize edildi. Kutsal Kutsal Ayinin İspanyol Geceleri Hayranlığı da 1907'de Bakire mihrinin önünde bu antiklerikal saldırıların telafisinin bir işareti olarak bir Ulusal Nöbet düzenledi. Organizatörler ertesi gün 250,000 kişinin cemaat aldığını iddia etti. İspanya Bağımsızlık Savaşı sırasında Zaragoza'nın Birinci Kuşatması'nın (1808) yüzüncü yıldönümü, El Pilar'a yapılan ibadetin ulusal tonunun pekiştirilmesine katkıda bulundu. Zaragoza ve İspanya'yı Napolyon'a karşı savunduğu için Meryem Ana'ya teşekkür etmek için on üç bölgesel ve yerel hac organize edildi. Kutsal Ayin Gecesi Tapınması, İspanyol Bağımsızlık Savaşı'nı, Lourdes'in ellinci yıldönümünü ve Pius X'in rahipliğinin yıldönümünü anmak için 387 bölüm ve 11,000 hacı ile Ulusal Nöbet düzenledi.
1912'den itibaren, her Mayıs ayında belirli bir dini ilden el Pilar'ın Bakiresi Taç Giyme anısına yıllık bir hac gerçekleştirildi. Kadın adanmışlık derneği Corte de Honor de Damas del Pilar, Zaragoza'nın piskoposluğunu o yıl seyahat eden dini eyaletle koordine ederek bu yıllık hacı destekledi. 1917'den itibaren bu hac ve diğerleri kayboldu, Franco'nun diktatörlüğü sırasında İspanyol İç Savaşı'ndaki zafer için Bakire'ye şükran eylemi olarak tekrar ortaya çıktı. Primo de Rivera'nın diktatörlüğü sırasında, 1920'deki ulusal tören gibi sömürge Rif Savaşı'nda (1927-1927) zaferleri kutlamak için haclar askeri geçitlerle değiştirildi.
İspanya İkinci Cumhuriyeti sırasında kilise ve devletin ayrılması her türlü katolik seferberliği canlandırdı. Pilar'ın Bakiresi, laikleşmeye karşı bir kez daha toplayıcı bir sembol haline geldi. 1932'de imajının Zaragoza Konsey Odası'ndan kaldırılması, Zaragoza kadınlarının 30,000 imzasının toplanması gibi protestolara yol açtı. 1932 ve 1933'te el Pilar'da birkaç ulusal hac vardı. İspanyol ultra-monarşist bir siyasi parti olan Renovación española ve İspanyol meşru bir grup olan Carlists, 1935'te El Pilar'ı Devrimi için bir onarım eylemi olarak hac yaptı. Asturias ve baskılarından dolayı şükran ifadesi.
Franco'nun diktatörlüğünün ilk yıllarında, El Pilar Meryem Ana'ya yapılan haclar, Ulusal Katolik ideolojisinin bir ifadesi olarak zirveye ulaştı. 1939 ilkbaharında, yaklaşık 235 köy ve Aragon şehri, İspanya İç Savaşı'ndaki zaferi kutlamak için Zaragoza'ya bir hac yaptı. O yılın sonbaharında, çeşitli piskoposlardan gelen hacılar, Katolik Eylem Gençlik ve Kutsal Kutsal Ayın Her Gece Hayranlığı, savaş sırasında şefaatinden dolayı Bakire'ye teşekkür etmek için Zaragoza'ya geldi. 1940 yılında Zaragoza'da Bakire'nin Görünüşünün XIX Yüzüncü Yılını anmak, Aragon 125 haclarının başkentini getirdi (bir uluslararası, dört ulusal, 48 diocesan, yirmi sekiz parochial, yirmi beş okul ve farklı organizasyonlardan on dokuz ve meslekler) ve 130,000 ziyaretçi.
ORGANİZASYON / LİDERLİK
Ayağımızın Leydisine olan bağlılığının artması ve gelişmesi, siyasi otoritelerin, dini yapıların ve Katolik meslekten olmayan örgütlerin ortak çabalarının sonucudur. Zaragoza'nın kimliğiyle yakından bağlantılı olan şehir konseyi, sadece Sütun Bakiresi'nin koruyucu bayramını değil, aynı zamanda sembolüne farklı dini ve fahri bağışları da tanıttı. İşbirliği sayesinde kentsel planlama dini olarak adapte edildi, böylece Bazilika'nın Zaragoza'daki merkezi güçlendirildi. Ulusal ve bölgesel hükümetler de meşruiyetlerini güçlendirmek ve Ulusal Katolik İspanyol kimliğini geliştirmek için türbenin gelişimine katkıda bulundular.
Bu türbenin gelişimi Zaragoza Katolik hiyerarşisinin ve özellikle başpiskoposlarının önemli bir kısmının işbirliği ve inisiyatifi olmadan mümkün olamazdı. Bu, özellikle 1858 ile 1955 arasında türbenin yenilenmesini üstlenen prelate'lerde geçerlidir: Manuel García Gil (1858-1881), Juan Soldevila y Romero (1902-1923) ve Rigoberto Doménech (1924-1955). Bu başpiskoposların girişimleriyle yakından ilişkili olan Zaragoza kanunları konseyi ve özellikle dekan Florencio Jardiel (1906-1931) ve José Pellicer (1931-1940) vardı.
Zaragoza'daki adanmışlık ve yardım derneklerinden Katolik Eylem'i entegre eden farklı gruplara kadar yoğun Katolik dernekleri ağı, Sütun tapınağına bağlı olarak yukarıda belirtilen girişimlerin organizasyonunda ve tanıtımında önemli bir rol oynamıştır. Özellikle önemli olan iki meslekten olmayan dernektir. Bu ikisi Sütuna adanmışlığı teşvik etmek ve Meryem Ana Kutsal Şapkası'nda dua etmek ve nöbet tutmak için çalıştı: kadın “Corte de honor de damas de Nuestra Señora del Pilar” (1902) ve erkek “Caballeros de Nuestra Señora del Pilar ”(1928).
SORUNLAR / ZORLUKLAR
Kutsal yaratım sürecinde, bu bağlılık geleneğin doğruluğunu destekleyecek kanıt eksikliği ile karşı karşıya kaldı. Bu türbenin artan önemi, geleneğe sahtekarlık olarak saldıran Kurtarıcı katedralinin canon konseyinde şüphe uyandırdı. Daha sonra, Aydınlanma sırasında, adanmışlık, yeni ve saf bir Katolik doktrinden yok edilmesi gereken batıl bir gelenek olarak saldırıya uğradı. Bununla birlikte, bu eleştirmenlerin hiçbiri, Ayağın Bakiresi'nin artan popülaritesi ve önemi için ciddi bir zorluk yaratmadı ve hatta Bourbon hanedanı tarafından bastırıldı (Serrano Martin 2014). Zaragoza'daki Bakire'nin görünüşünün gerçeğine meydan okumaya ayrılmış sayfalar España'nın tarihi kronolojisi (1700-1727) Juan de Ferreras, kraliyet kararnamesi ile parçalandı.
Ayağımızın Leydisine olan bağlılığı, laikleşme ve çoğulcu ve çok mezhepli toplumların yaratılması gibi modern zorluklarla da yüzleşti. Sütun Bakiresi, otoriter Ulusal-Katolik politik kültürüyle yakından bağlantılıdır ve bu nedenle sekülerleşmeye karşı bir toparlanma sembolü olarak kullanılmıştır. 1960'lardan bu yana asıl zorluk dini sembolizmi depolitize etmek ve yeni demokratik İspanya'ya uyum sağlamak olmuştur.
GÖRÜNTÜLER
Resim # 1: Las Heras Savaşı'nın Gravürü (1808). İspanya Milli Kütüphanesi.
Resim # 2: Bakire öncesi Franco. Doce de Ekim1-194 (1939).
Resim # 3: Franco, İspanya'yı Sütun'dan önce tertemiz Meryem Yüreğine kutladı. Zaragoza Cronica del Congreso Mariano Ulusal Parkı, Zaragoza, Noticiero, 1957.
Resim # 4: Zaragoza, İspanya, Ayağı Our Lady Bazilikası. Willtron'un çalışması.
Resim 5: Santa Capilla (Kutsal Şapel),
REFERANSLAR
Cenarro Lagunas, Ángela. 1997. "La reina de la hispanidad: fascismo y nacionalcatolicismo en Zaragoza, 1939-1945." Jertoriaimo Zurita Revista de Historia 72: 91-101.
Narbona Cárceles, María 2012. “Sainte-Marie-la-Majeure de Saragosse dans l'esprit de la Première Croisade.” Pp. 85-99 inç Matérialité ve immatérialité dans l'Église au Moyen Âge. Bükreş: Centre d'Études Médiévales / Yeni Avrupa Collège / Université Charles-de-Gaulle Lille 3.
Ramón Solans, Francisco Javier. 2017. “La fiesta de las Banderas. Santiago de Chile Hispanoamericanismo católico ve Zaragoza y Buenos Aires (1887-1910). ” Melanges de la Casa de Velázquez, 47: 229-47.
Ramón Solans, Francisco Javier. 2016. “İspanya'da Yeni Bir Lourdes: El Pilar'ın Bakiresi, Kitle Özveri, Ulusal Sembolizm ve Siyasi Seferberlik.” Pp. 136-67 inç Avrupa ve Amerika'da Marian Algıları, Siyasi Seferberlik ve Milliyetçilik, Roberto Di Stefano ve Francisco Javier Ramón Solans tarafından düzenlendi. New York: Palgrave Macmillan.
Ramon Solans, Francisco Javier. 2014. La Virgen del Pilar zar… Daha fazla bilgi için tıklayınız. Zaragoza: Zaragoza Üniversitesi Prensas de la Universidad.
Ramón Solans, Francisco Javier. 2014. "Un templo para la nación española: la Basílica del Pilar (1854-1940)." İspanyol Sacra, ekstra I: 7-31.
Serrano Martin, Eliseo. 2014. "Silentium yüz: Virgen del Pilar en la Edad moderna için el fin de la polémica y el discurso. Hispania'da 248: 687-714.
Yayın tarihi:
5 Haziran 2020