Kavramamın Ötesinde Görmek İçin
22 Temmuz, 10:19 - Nehir, henüz eski seviyesine dönmemiş olmasına rağmen, geceleri önemli ölçüde azaldı. Et torbasını ve derisini tekrar serinletmek için suya taşıdım. Sabahları parlak güneşin altında ısınır. Küçük bir esinti böceklere yardımcı olur.
10:40 - Kabul edebilirim de. Bu adada çok uzun zamandır. Dün, çok uzun bir yerde olmaktan gelen çaresizliği hissetmedim. Ren geyiğini ateşte gizlemeye çalışırken sertleşip dumanla solunması halinde küçük bir rahatsızlık meydana geldi. Hastalık, hatta hafif hastalık bile, ruhun sorunlarını maskeleme eğilimindedir. Bugün suyla birlikte bu yüksekliği bırakmak, aşırı umursamazlık gösterirdi. Yine de huzursuzum. Belki de söğüt ve kızılağaç kömürlerinde demlenen çay demliği yardımcı olabilir. Sıcak çay birçok sorunu çözer.
11:45 - Bu sabah, kariberi öldürdüğümden beri et dışında yediğim ilk yemeği işaret ediyor. Az miktarda yulaf ezmesi yedim ve ateşin yanında yansıtıcı bir fırın olarak kullandığım bir kayanın üzerinde yükselen büyük bir rulo var.
12:44 - Acaba kırmızı ette yeşil bir çizgiye geldiğimde, atmam gerekir mi? Bu yeşil çizgiler, karakterli bir lezzet olan, yanık ve tüylüdür. Şimdiye kadar, daha ince eski peynirlerde sadece bu kadar farklılıklar buldum.
12:50 - Sabahtaki huzursuzluk, zamana bağlı olarak görünüyor. İyi bir yemek, iyi bir roman, güneş ışığı ve bir esinti, havaya yardımcı olur.
15:15 - Dereyi nehirden aldım, açtım ve içeriye yapışan filamentleri birkaç kez çektim. Birkaç hızlı çekiş birkaç saat oldu. Sık sık, saklanacak bir kadını istediğim için şaka yaptım. Tanıştığım her kadın, bir aborjin atağı ile ilişkili herhangi bir görevi alçaltıcı olarak kabul etti. Şahsen denemeyi çok ciddiye almayı düşünmüyorum. Antropoloji metinleri bu erken insanları anlama çabasında ancak çok yardımcı olur; Bir insan okumaya devam etmek için biraz deneyime ihtiyaç duyar.
Hala saklanacak bir kadın istiyorum.
3:25. - Birkaç dakika önce adanın ortasındaki küçük, gölgeli havuzdan su almaya gittim. Orada uzun süre çilek toplayıp soğuk su içerek oturdum. Oraya oturduğumda kendime “Bu adayı kim bilir?” Diye sordum. Soruma cevap vermek ya da bir tahminde bulunmak için, ne demek istediğimi bilmem gerekiyor. Kendimi sık sık uzak bir sırt veya nehir kıyısına veya asla seyahat etmeyeceğim bir bataklığa bakarken buldum ve orada neyin büyüdüğünü veya hangi hayvanların veya kuşların bu alanı kullandığını tahmin etmeye çalışıyorum.
Bu bir çeşit bilmedir, ama bildiğimle, tek tek kayaları ve ağaçları tanımak ve çalılıklar ve oyun parkurları gibi toprağın özelliklerini, asla bilinemeyeceği şeyleri deneyimlemek demektir. Topo haritasının yoğun bir çalışmasından veya benzer ülkenin bilgisinden. Bir ülkeyi bilmek onu her mevsimde seyahat etmiş olmak demektir. Soruyu bu şekilde koyduğumda verdiğim cevap, kesin olma imkânım olmamasına rağmen, hiç kimse bu adayı bilmiyor, muhtemelen hiç kimsenin sahip olamayacağı ya da hiç tanımayacağı.
6:55 - Karibuyu öldürdüğüm gecenin en üzücü hatıralarından biri, kampa döndüğüm an, tıpkı et yükünü bıraktığım andı. Kendime fısıldadım, “Aiyee, sen bir erkeksin.” Derhal bana gelen gururun dalgalanmasını utanç verici olarak kabul ettim. Yükü sadece birkaç yüz metre uzakta öldürme yerinden kampa taşımak beni sarstı. Yük iki yüz kilonun üzerinde ağırlığa sahip olamazdı ve daha kolay hale getirmek için yükü modern bir paket çerçevesinde dengeledim. Fiziksel zayıflık beni rahatsız etmedi. Ben altı metre boyundayım ve muhtemelen iki yüz pound ağırlığım var, daha fazla yemek olduğunda daha fazla, daha az, daha fazla olmadığında. Sıradan gücümü uzun zamandır kabul etmiştim.
Kocalar kadar, doğal olmayan doğal ifadelerdeki hırsızlığım, o zaman tükürmüştüm, beni rahatsız etti. Bu ifadeye hakkım yoktu, doğal temastan değil, Wainwright, Inuit of Alaska'dan öğrendiği avcılık masallarından derlenen kurgusal bir hesap yazan antropolog Richard K. Nelson'dan aldım. Gevşek bir şekilde birbirine bağlanmış bir dizi hikaye kitabı, yetmiş yaşında bir avcı olan Sakiak'ın varlığında bir arada tutulur.
Hikayelerden birinde eylem, Sakiak'ın köye koşum sırasında bir mühür sürüklemesiyle sona eriyor. Yalnız buz üstünde bir delik avlıyordu, genç avcılar tarafından çok zor ve çok soğuk olarak bırakılan bir av türü. Sakık köyüne girerken, ağır yükünü çekerken, daha genç bir avcı onu görür ve “Aiyee, sen bir erkeksin” ifadesiyle selamlar. İfade, başarılı bir avın sonucundaki hikayeler boyunca sık sık meydana gelir. Hiç kimse "Ben bir erkeğim" demez.
Sakak kurgusal bir karakterdir, ancak daha önce avlanmış olan herkes için vardır. Hayvanlarla ilgili bilgileri sözlü gelenek, gözlem ve uzun bir deneyime dayanıyor ve bu nitelikler birlikte Sakiak'a mistiklere dayanan hayvanları tanıma güçlerini verecek şekilde dikkat çekici bir akıldan süzüldü.
Avlanma başarılarım, oyunu hızlıca görme ve doğru ve kararlı şekilde atış yapma yeteneğine dayanıyor. Yeteneklerimin ötesindeki seviyelerin orada olduğunu biliyorum, fakat şu an için bunu bilmek benim kavrayışımın ötesinde görmek.
9:09 - Adanın alt tarafına gitme gereği duydum. Yol boyunca pek çok kez çilek ve yaban mersini yemeyi bıraktım. Minik meyvelerden keskin lezzet atışı bir zevktir, ancak yalnızca et ile dolu bir midem varsa ve meyveleri yemek boşuna bir süreklilik hareketi değildir. Adanın alt ucunun yüksek ormanı çoğu yerde nehre ani bir düşmeye yol açar. Doğu tarafı yüz ayak düşürmeli. Karayipler, adanın o yüksek ucunu kullanır; Bol ve yeni parçaların olduğu yerler buldum.
Uçurumun kenarını adanın aşırı akış tarafındaki küçük bir tepeye kadar takip ettim. Batıda, koyu gri kaya duvarı, su basmış Keele'nin yığılmış, kahverengi akıntısının içine düştü. Doğuda, damla bir çamur barına düştü. Orada uzun bir süre rüzgârda oturup, hepsini alarak, nehri izleyerek oturdum. Nehrin doğuya doğru zorlayan doğrudan aşağı havzadaki dik duvara baktım ve nihayet nehrin üzerinde yükselen dağ zirvelerini izledim. Bu patikaya giden bir yol var. Belki bir hayvan da orayı sevmiştir. Bir erkek olduğuna inanamıyorum. Sırtımı küçük siyah ladinlere dayandım. Küçücük ağacın, maruz kalan bu taşların arasında kaç yıl yaşadığını kim bilebilirdi? Bu çürük fosiller gibi yerlerden korkuyorum; Yine de kendimi karşı konulmaz bir şekilde çizilmiş buluyorum.
11:50 - Bu akşam çok önemli bir nokta olabilir. Cottonwood'un beyaz alt kısımlarını açmak yeterlidir. Önce nehrin kendisine, sonra da nehrin aşağısına doğru kaya duvarlarına çarparak gelen sesleri kazanıp sonra kaybediyorum. Bu seslerin hiçbiri durmadan geliyor. Çoğunlukla hafifçe gelirler, sanki dinliyormuşum gibi uzun zaman önce duyulacaklarmış gibi. Ya da aniden çöktü ve yükseldi, sadece bir kez daha susmak için.