20 Haziran ayındaki tartışmadan sonra, Polonya Senatosu, Volyn'deki 1943'ta gerçekleşen "soykırım belirtileriyle etnik temizlik" "Ukrayna İsyan Ordusu" nu (UPA) suçlayan bir karar aldı. Buna cevaben, Ukrayna Verkhovna Rada'nın birkaç milletvekili, aynı dönemde aktif olan “İç Ordu” (AK) ile ilgili olarak benzer bir karar alma olasılığını ilan etti.
Polonyalı Sejm, oy birliğiyle 2009 kadar erken bir oylama prosedürü olmadan oybirliğiyle kabul edilen kararıyla, OUN / UPA’nın “Ev Ordusu askerlerinin hatırasını onurlandırdığını” vurgulayarak “Polonya karşıtı eylem - katliamları“ etnik temizlik karakterine sahip olduğunu ve soykırım belirtileri yaptığını ”belirtti. , Polonya sivil nüfusunu korumak için dramatik bir mücadeleye neden olan Doğu Toprakları ve Köylü Taburlarının kendini savunması. ”
Bugün, 11 Temmuz'da Volyn katliamının 70. yıldönümü vesilesiyle, Polonya Sejminde, Polonyalıların Ukraynalı gangsterler tarafından UPA'dan gelen kitlesel zulümleri ve cinayetleri “soykırım” olarak nitelendiren bir taslak karar hazırlandı. Bununla birlikte, iktidardaki Sivil Platform bu tanımı metnin dışında tutmayı planlamaktadır. Basitçe söylemek gerekirse, resmi Varşova susmaya ve bükülmeye çalışıyor tarihi siyasi çevre uğruna gerçek - Doğu Ortaklığı Vilnius Zirvesi'nden önce oyunu bozmamak ve Ukrayna'yı "Avrupa'ya katılma" bahanesiyle nüfuz alanına çekmek için engeller yaratmamak. Bu makalede iki bölümden oluşan soruya cevap vermeye çalışacağız: neden bugün parasız politikacılar, on binlerce Polonyalı'nın anısına ihmal ediyorlar - Ukrayna faşistlerinin kurbanları.
* * *
Volyn trajedisi, Temmuz 1943’ta Bandera’nın Polonya’da yaşayan Batı Ukrayna’daki katliamların zirvesi. Projenin planlanan niteliği, Almanlar da dahil olmak üzere çok sayıda belge ile onaylandı. Bununla birlikte, Polonya nüfusunun hayatlarını kurtarma şansına sahip olduğuna dikkat ediyoruz! Başlangıçta, OUN / UPA, Polonyalıları toplu cinayetler olmadan “sadece terör” yardımı ile “Ukrayna'nın etnik topraklarını” terk etmeye zorlamaya çalıştı. Bandera'nın resmi adı "Savaştan önce", 1943'in Temmuz sayısında, yıl boyunca "Polonya yerli topraklarına Polonya'yı inşa etmelerine izin verdiler, çünkü burada sadece utanç verici ölümlerini hızlandırabilirler."
Ancak, yerel Polonya nüfusu, Ukraynalıları dinlememek için Londra hükümetine bağlı olan Ana Ordunun liderliğinden bir emir aldı! Aksi takdirde, Polonya yılın 1939 sınırları içerisinde canlandı, Volyn'i kaybedecek! Bu emir buydu, kendisine gönderilen binlerce Polisi, milliyetçi canavarların korkunç ölümüne mahkum etti. Bu emri veren Polonyalı liderler, Polonya nüfusunun Ukraynalı milliyetçiler tarafından sistematik olarak tahrip edilmesinin Nazi işgalinin ilk günlerinden itibaren Ukrayna'da başlamasından bu yana muhtemel sonuçların farkındaydı.
Zaten Haziran 30'te 1941, Milletvekili Bandera Yaroslav Stetsko ve diğerleri, "Halychyna'nın başkentinde" bağımsız bir Ukrayna devleti "nin kurulmasını ilan ederek Polonya ve Yahudi nüfusunun Lviv katliamına eşlik etti. Hitleritler bile, Ukrayna'yı “müttefikleri” tarafından işlenen acımasızlıklardan korkuyorlardı; bu da kanlı inisiyatiflere labirent koymaya karar vererek toplama kampına en kıskanç davrandı. Ancak, daha sonra Slav "yarı insan" ın karşılıklı imha sürecine müdahale etmediler. Ekim 14 1942 OUN Bandera, UPA'nın (Ukrayna İsyan Ordusu) yaratıldığını duyurdu ve o andan itibaren Polonyalı Volhynia nüfusunun sistematik olarak tahrip olmasına başladı (bu, 1944 yılında Kızıl Ordu tarafından bu bölgelerin işgaline kadar devam etti).
Polonya liderliği, OUN halkının ne kadar “akıllı” olduğunu çok iyi biliyordu. Londra hükümetinin ve AK komutasının resmi kuryeleri, UPA'nın Almanya ile ortak bir mücadele konusundaki liderliği ile müzakere etmek üzere 1942'e delege edildi, Bandera sadece ateş etmekle kalmadı, atları da sürdü. Yine de, “Londralılar” ve Akhovitler, Polonyalılara Ukraynalıların tehditlerini dinlememelerini emretti!
Bu arada, OUN / UPA’nın “bölgenin depolizasyonu” operasyonu, Polonya’nın savaş öncesi sınırı (Eylül 1939) sınırındaki tüm bölgeyi kapsayacak şekilde başladı: Mart ayındaki 1943 - Sarnensky, Kostopolsky, Rovensky, Zdolbunovsky ilçeleri, Haziran - Dubna ve Lutsky Gorokhovsky, Kovelsky, Vladimirsky, Ağustos ayında - Lublin (en batı) ...
Başlangıçta, Ukraynalılar Polonyalı nüfusu batıya basitçe "sıkmak" istiyordu. Polonyalı tarihçilere göre, operasyon genellikle Polonyalılara yönelik taleplerin aşırı derecede artmasıyla başladı - hemen, 48 saat içinde, evlerini terk etti ve Böceğin ötesine geçti. Ancak, bir kural olarak, Polonya nüfusu, yetkililerinin Londra’dan aldığı emirleri dikkate alarak ve yerel AK birliklerinin desteğine güvenerek Ukrayna ültimatomlarına teslim olmadı. Bu da, Ukraynalıların cezai işlemlerinin yalnızca etkilenen Polonyalılarla saflarına katılmasını umuyordu ...
Daha sonra UPA, her iki cinsiyetin pis adamlarını yakındaki Ukrayna köylerinden (kaçaklar, polis akrabaları ve diğerleri) harekete geçiren Aylak, Polonya köylerini ve köylerini çevreledi. Acımasız canavarlarla, sakinleri öldürdüler, evleri, kiliseleri, bahçeleri, mahsulleri yaktılar. Ateşe yol açan her şeyi yok ettiler - kutupların korkunç üreyen küllerine geri dönme umudunu mahrum etmek için.
Genellikle tek bir çekim yapmadı! Sadece popülasyonu kes - bebeklerden yaşlılara - tırpanlar, baltalar ve bıçaklar. Mucizevi biçimde hayatta kalan insanların hatıraları, dilleri sökmek, gözlerini delmek, kafaya çivi çakmak, hamile kadınlardan meyve dökmek, çeyreklik yapmak, cesetlerin korkunç kötüye kullanılması ve sadist işkenceye maruz kalmanın sayısız ifadesini içerir ...
Sadece Temmuz'dan Ağustos'a kadar, 1943, çeşitli tahminlere göre, 35'ten 85'a binlerce kişiyi acımasızca tahrip etti. Çoğunlukla - çocuklar, kadınlar ve yaşlılar (rakamlar, önceki ve sonraki ayların mağdurlarını da içerdikleri için büyük ölçüde farklılık gösterir). Bandera kimseden vazgeçmedi. Polonyalılarla birlikte bütün Rusları, Çekleri, Yahudileri, Ermenileri öldürdüler ... Dikkat çekici bir gerçek: Alman komutanı vatandaşlarına bu eylemlere ruhsuzluklarından korkarak göndermediler. Katılım, Galiçya'nın faşist hareketinin yalnızca Ukrayna Bandera'sı oldu.
Bu arada, Craiova Ordusunun önderliği vatandaşlarına emir gönderdi: köyleri ve köyleri terk etme, burası Polonya toprağı! Sinizm için, sadece Richard Shavlovsky gibi bazı modern Polonyalı figürlerin ifadeleriyle karşılaştırılabilirler. “Volyn katliamı en acımasız olmasına rağmen: tüm Polonyalılar yok edildi - bebeklerden yaşlı insanlara, en sofistike ve insanlık dışı işkencelerin kullanıldığını” kabul ederek, bu rakamlar Alman Nazilerin ve ... Sovyet rejiminin soykırım olduğunu iddia ediyor! Ordusu, Polonya nüfusunun sistematik yıkımını durduran ve partizanları (bazen AK savaşçılarıyla omuz omuza) Batı Ukrayna'daki Polonya köylerini savundu.
Craiova Ordusu, kendi emrindeki çelişkili emirlerin aksine, sözde de dahil olmak üzere bir dizi “misilleme” operasyonu gerçekleştirmiştir. "Kör", intikam alırken masum köylüleri yok ettiler çünkü Ukraynalılar. AK'nin Lviv bölümünün yılın nisan ayındaki 1944'teki sabotaj eylemi en acımasızdı. Bir ay önce başlatılan Polonyalı saldırı çerçevesinde gerçekleştirildi, AK'nın Bug'un arkasındaki 27-th Volyn bölümü operasyonları ile koordine edildi. Yalnızca Ukrayna köylerinin büyük kundaklarının eşlik ettiği bu eylem çerçevesinde, sivil nüfusun mağdurları, bazı kaynaklara göre, birkaç bin kişiye ulaştı. UPA'nın eylemleri nedeniyle misilleme ile öldürülen toplam Ukraynalı sayısı, 10 ile 20 bin arasında, ayrıca Polonya'daki Hrubieszow bölgesindeki Ukraynalı cinayetleri arasında değişmektedir.
Ukraynalılar sadece akhovtiler tarafından değil, aynı zamanda Volin Katliamı'ndan kurtulan Polonyalılar tarafından da öldürüldü, özellikle de bu amaçla polise ve jandarma oluşumlarına katıldılar. Bugün, Polonya'nın önde gelen yayınları ve Rafal Zemkevich gibi yazarlar, “acı veren bir ölümle ölen bütün akrabalarını kaybedenlerin, bazen intikam için çılgınca bir susuzluk yaşadıkları gerçeğini açıklıyor. Ukrayna nüfusunun yok edilmesinde yer almak için komisyonu için Alman oluşumlarının saflarına katılan birkaç Polonyalı vardı. Ukraynalı cinayetleri işledi ve Polonya yeraltı grupları. Bununla birlikte, bu tür olayların ölçeği, terör yoğunluğunun doruğa ulaştığı Temmuz 1943'taki sakince planlanan ve sistematik soykırımdan kıyaslandığında daha küçüktü, terör yoğunluğu doruğa ulaştığında, avcı birimleri 500 yerleşimlerinden daha fazla ortaya çıktı.
Polonyalı politikacılar tarihsel gerçeklerle oynamaya ve kendi halklarının trajedisinden bile temettüler almaya çalışıyorlar. Volun'daki kanlı katliam için seleflerinin suçunu görmezden geliyorlardı, Londra hükümetinde yatıyorlardı, OUN / UPA'nın pisliğini durduracak hiçbir yolu yoktu, ama yine de Polonya sivillerinin Polonya'ya tahliye edilmesini önleme emri verdiler. Batı Ukrayna’da acımasızca işkence görenlerin çoğu, Polonya’yı yılın 1569’i ile terk eden Litvanya Büyük Dükalığı, Rus ve Zemit’in “Rus” kısmının güney-batısındaki yerel halkın soyundan geliyordu. Bu nedenle, bugün Polonya’nın iki yüzlü yöneticilerinden gerçeği ve adaleti arayabilen, Volyn katliamı ile ilgisi olmayan ... SSCB'ye ve bugünkü Rusya’ya karşı nefreti kışkırtmak isteyen, neredeyse hiç akrabaları yok!
Bu konuda dürüst olmak isteyen Polonyalılar, Polonyalı Seym Yaroslav Kalinovsky’in eski başkan yardımcısı gibi, politikacılar Volhynia’daki olayları “OUN-UPA’nın planlı bir suçu” olarak nitelendirdiler ve “modern Ukraynalı politikacılar” tarafından yanıtlanması gerektiğini ve “OUN-UPA ve diğerlerini tanımaları” gerektiğini söylediler. Almanlar ve suç örgütleriyle işbirliği yapan Ukraynalı milliyetçi örgütler. ” Ama bu sadece gerçeğin yarısı. Önde gelen Polonyalı yayın “Rzeczpospolita” nın itiraf ettiği gibi, “soykırımın asrı olan 20. yüzyılda Polonyalılara yönelik işlenen sayısız suçun, belki de Polonyalıların gönüllü olarak sildiği tek şey olmasıdır. hafıza ... Polonyalılara, Katyn sorusundaki politika ile değil, sadece politika ile değil, sadece politika ile değil, aynı zamanda Ukrayna ile ilişkilerde gerçeği reddetmeleri durumunda, politika ile ilgilendiklerini beyan etmek zor. ”
Volyn Katliamı, yirminci yüzyılın ortalarında Ukrayna-Polonya ihtilafının en kanlı bölümlerinden biridir. Polonyalı tarihçiler bunu, OUN / UPA Ukraynalı milliyetçiler tarafından Polonya karşıtı bir eylem olarak yorumladılar. Ukrayna’daki araştırmacılar, Polonya’da da dahil olmak üzere sivil nüfusa karşı İç Ordu’nun Ukrayna karşıtı eylemlerine odaklanmaya çalışıyor.
Polonyalı yazar, “Şimdi, Ukrayna'nın neo-faşizm kampından tarihçiler” diyor, “Volyn katliamının haklılığını söylemek için“ ahlaki ”temyiz etmeye çalışıyorlar, diyorlar ki, örneğin,“ iki dünya savaşı arasında Polonya'daki Galiçya ve Volin halkının durumu ”diyorlar. Bu tür girişimler, modern Ukrayna neo-faşizminin aşırı ahlaki bozulmasının bir başka kanıtı. ”
Çarpıcı bir gerçek: 20 sırasında ve bağımsız bir Ukrayna'nın varlığından daha fazla bir süre boyunca, liderlerinden hiçbiri, Ukrayna faşistlerinin işlediği canavarca suçlar için kamuoyuna tövbe etmedi ve bugün OUN / UPA'yı yüceltme pratiğini aldırmadı.
Ancak, Polonya'da, tarihsel hafıza ile uğraşmak pek iyi değil.
Polonyalı yetkililer Volyn Katliamının 65 yıldönümünde, Polonya makamları Sejm'de Polonya Köylü Partisi tarafından hazırlanan ve Polonyalıların soykırımının OUN / UPA suçlamasını içeren bir taslak kararını reddettiler. Benzer bir şey Temmuz 70'e düşen 11 yıldönümünde de yapılacak. O zaman Polonya Cumhurbaşkanı Lech Kaczynski, trajik tarihe adanmış olaylara katılmamış, katılımcıları görev mektubuyla sınırlandırmıştı. Ve şimdiki Polonya cumhurbaşkanı Bronislav Komorowski, Volyn trajedisinin hatası olduğunu ilan etti ... Sovyet Rusya. Böyle bir ifade, yalnızca Polonyalıları Bandera'dan savunan Sovyet partizanları olmasından ötürü, sinizm ve kopyaların doruk noktasıdır.
“Polonya'nın gerçeği reddettiği utanç verici esnekliği haklı çıkarmak zordur ve kamuoyu oluşturan seçkinlerin bazıları OUN'un herhangi bir sözüne veya bu durumda en uygun kelimenin kullanımına histerik olarak tepki vermektedir,“ soykırım ”, merkezi Polonya yayını Rzeczpospolita'yı yazıyor. “Gerçek yerine, uzun yıllardır çirkin bir gösteri yaşıyoruz, ağızlarımızı iyi bir anıya sahip olanlarla kapattığımızda ve tüm bunlar yanlış anlaşılmış jeopolitik ve“ uzlaşma ”adı altında ... Polonyalılar bunu sahtelemeyi ve unutmayı kabul ederek bu da en şiddetli kınamayı iki kez hak ediyor. Bu bir utanç, çünkü bir suç gerçek bir kapsama alanı gerektirir ve bir yalan üzerine kuruluysa uzlaşma değersizdir ”...
Lipniki, ilçe Kostopopol, Lutsk eyaleti, 26 Mart 1943. 179 Polonyalılar, çoğunlukla kadınlar, yaşlılar ve 50'ten 1 yaşlarına kadar olan 14'tan daha fazla çocuk burada katledildi. Fotoğraf 1 - Janusz Biełowski (3 yılı), Roman Belawski (5 yılı), Jadwig BelAvska (18 yılı) ve diğerleri Fotoğraf 2, Yakub Varumzer'in kınama organıdır. Photo 3 - Halk Evi'ndeki cenazeden önce Polonyalıların toplu mezarının merkezi bir parçası.
Ukraynalı milliyetçiliğin ideologu Dmitro Dontsov, Ukraynaca çevrilen ve Ukrayna Silahlı Ordusu (UPA) silahlı kanadı olan Ukraynalı Milliyetçiler Örgütü'nün (1929) programının oluşturulmasına ilham veren Mussolini ve Hitler'in eserlerinin ateşli bir hayranıydı. Dontsov ve öğrencisi Sciborsky'ye göre, Büyük Ukrayna'nın “iki dünyanın sınırında” oluşturulması, yabancıların tamamen ortadan kaldırılmasını ve “ırk açısından iyi” Ukraynalıların “temiz” olması için “ırksal olarak iyi” olan toprakları ortadan kaldırmayı gerektiriyor: “Sizler, hükümdar olmadan önce saldırgan ve istilacı olun tutucular ... Evrensel gerçek yok. "
Bugün, Dontsov’un takipçileri Ukrayna’nın aynı “Avrupa geleceğini” aynı fanatizmle yayınlıyorlar.
1992 yılında Ukrayna'yı ziyaret eden ve olaylarla ilgili araştırma ve çıkma izni alan Polonyalı heyet, Polonyalı Ukraynalı faşist kurbanlarının toplu mezarlarının 600 sitelerinde çoktan keşfetmişti. Toplam mağdur sayısı (sayılar, hangi sürenin dikkate alındığına bağlı olarak değişmektedir, çünkü cinayetler birkaç yıl boyunca gerçekleştiği için, Temmuz 1943, eşzamanlı olarak saldırıya uğradıklarında ve en çok 150 üzerindeki nüfusla birlikte yok edildiğinde, zirvelerden sadece biriydi. Polonya köyleri) 36.000 ile 100.000 arasında ve daha fazla kişi arasında değişmektedir. Çoğunlukla kadınlar, çocuklar, yaşlılar.
Polonyalı çocukların cesetleri: Zamoischizna, Lubelskie eyaleti, 1942
"Polonyalı yetkililer ve entelektüel seçkinlerin önemli bir kısmı, Volyn trajedisinin hatırasının bozulmasına özenle katkıda bulunuyor, arkasındaki ideolojinin suçluluğunu gizliyor ... Kamuoyunu şekillendiren çevrelerimiz, suçların karşılıklı, simetrik olduğu konusundaki propaganda tezini büyük gayretle sarf ediyor ve her bir tarafın suçluluğunu ölçmenin bir anlamı yoktur. Bu tez gerçeklerle çelişiyor ve belli bir Alman politikacının bugün Yahudilere şu sözlerle hitap ettiği kadar canavarcaydı: halklarımız arasındaki ilişkilerde farklı olarak oldu, savaş sırasında ordumuzun arkasına çarptın ve büyük bir savaş sırasında bizi soydun Krizden sonra, bunu daha sonra öğrendim, peki, belki biraz dokunduk, ama şimdi eski tartışmaları unutabilmek, el sıkışmak ve asla geri dönmemek için zamanı geldi ”diye yazıyor Polonyalı Rzeczpospolita.
Ukraynalıları kınayan Polonyalı yazarlar, bir sebepten dolayı olanları ve o zamanki yöneticilerini suçlamaları unutuyorlar. Polonya’daki Polonya hükümetinin liderleri dışında kim daha iyi biliyordu: Nazilerin Politische Flurbereinigung (“evin siyasi temizliği”) olarak adlandırdıkları şey, Lviv’deki 1941’te, Shukhevych, Oberländer, OUN ve SD’de en iyi zalim katliamlı Polonya profesörleriyle başladı. ve Abwehr’in Bergbauernhilfe yıkıcı birimini OUN’un 1939’inden, Batı Ukrayna’da Polonya karşıtı ayaklanmayı ve “istenmeyen unsurlardan” temizlemeyi ve hatta Almanya’da 600’te bile örgütlememesini sağlamak için oluşturduğunda, Ağustos 1933’te değil. Ve çok daha önce - Birinci Dünya Savaşı'nda, Russophile entelijansiya ve Galiçya ve Volhynia köylülerinin inatçı isteksizliklerinin kendilerini Rus olarak kabul etmeyi reddetmeleri için tahrip edildikleri zaman.
Naziler o zaman değildi. Ancak, Kholuy'nin nazik - “ulusal bilinçli” kırsal öğretmenleri, Uniate rahipleri, gelecek akıl hocaları olan uygulayıcılar vardı. Bu kitle daha sonra Ukrayna'daki jandarma birimleri olan Doğu Cephesi'ndeki zonderkommandami'ye komuta etti. Orada Rzeczpospolita'nın yazdıklarının kaynakları aranmalı: “Volyn katliamını bilinen tüm etnik suçlardan ayıran şey, suçluların inanılmaz zulmüdür. Ne Stalinist NKVD ne de Hitlerite Einsatzgtruppen, faillerin kişisel zulmüyle ayırt edilmedi. OUN-UPA ve diğer milliyetçi derneklerin Rezunları bunun için özel bir tutkuya sahip görünüyorlardı. ”
FORGOTTEN GENOCIDE koleksiyonundan bazı tanıklıklar: 1943-1944'in Volyn Katliamı:
Fotoğraf 1 - Lubycha Krulevska, Rava Russkaya Bölgesi, Lvivske Voyvodalığı. 16 Haziran 1944.
Fotoğraf 2 - İlçe Chortkow, Tarnopolskie voyvodalığı. Rosohach ormanındaki Polovtse köyünün sakinleri, UPA tarafından Ocak 17, 1944 gecesi kaçırıldı. Cellatların kıyafet mağdurları çalındı.
Ukrayna Cephesi 1'ini UKR “Smersh” Özel Konuşmacılarından Mayıs 20, 1944
... YANITSKY S. I.’in KRICHKOVSKY ile ilgili tanık:
“Mart 18 gecesi, Ukraynalı milliyetçiler Bandera saniyeler içinde Polonyalılar katliamı yaptı. Mogilnitsy. Sovyet partizanlarının himayesinde, maskelerdeki, Polonyalıların evlerine girdiler ve en acımasız alaylarını yaptılar, bıçakla kestiler, baltaları kesen çocuklar, kafalarını parçaladılar ve suçlarını gizlemek için yaktılar.
O gece, Bandera'ya işkence yapıldı, ölümüne bıçaklandı ve 100 insanlarına ateş edildi. Sovyet aktivistleri, Yahudiler ve Polonyalılar. Aynı gece ailem katledildi - karısı, 17 yaşındaki kızı ve oğlu. 15 milliyetçileri evime girdiler; aralarında doğrudan ailemin cinayetine karışan Krychkovsky Bandera'nın Joseph Antonovich'i tanıdım. ”
Tanzan'ın, Budzanovsky ilçesinin Mogilnitsa kasabası yakınlarındaki ormandaki şahidinin ifadesine bakıldığında, Nizhny Novgorod köyünde işkence görenlerin cesedinin 94'u çukurlarda bulundu. Milliyetçiler tarafından 18 gecesinde öldürülen mezarlar. III. Yılın 44.
Merkez FSB. F. 100. Op. 11. D. 7 L. 231 - 234.
UPA "Kruk" sigara içme biriminin komutan yardımcısının sorgulama protokolünden Lev Yaskevich, Eylül 28, 1949
... sadece Shumsky bölgesindeki Zabara köyünde Polonya nüfusunun 10 veya 15 ailesini tahrip ettiğimizi hatırlıyorum. Diğer köylerde kaç ailenin yıkıldığını hatırlamıyorum. Ayrıca köyü tamamen terk etmeyi başaramamış olan nüfusun tamamen yok edildiği, nüfusun yok edilmesi ile çocuklara ya da yaşlılara dikkat etmedikleri, gençleri ve yaşlıları yok ettikleri söylenebilir.
EVET SBU. F. 13. D. 1020. L. 214 - 220.
OUN üyesi Vladimir Gorbatyuk'un sorgu raporundan, Ocak 6, 1945
... Vardığımızda, zaten farklı Ukrayna köylerinden 100 insanları vardı ... Bir kısmı gerçek tüfekler ile donanmıştı ve gerisi neydi, kürekler ve direkler ... Savunmasız Polonyalılar direniş gösteremezlerdi, sokakta bir şeyle dövülmüşlerdi. Bir apartman dairesinde, bir ahırda vs. Şahsen ben iki Polonyalı öldürdüm - 25 ile 30 arası yaş arası erkekler.
EVET SBU. F. 13. D. 985. L. 130 - 133.
Köylü Yuhim Orlyuk'un soruşturmasının kayıtlarından, Temmuz 26, 1944
... Bundan sonra, yaklaşık bir buçuk hafta sonra, Lutsyuk, Nedbailo, Fischuk ve diğerleri, tüm Ukraynalı adamları Ovadnensky Ormanı'na topladılar, sonra akşamları herkesi Mogilnoye köyüne getirdiler, herkesi dizdiler ve Lutsyuk dedi ki: "... Şimdi öldürmeye gideceğiz UPA hükümeti tüm Polonyalıları yok etme emri aldığından beri tüm Polonyalılardan (Mogilnoye köyünde yaşayan)… ”
... Tachinsky'nin ailesi 4 insandan oluşuyordu ve 3 insan ailesinden öldürüldü; Shchurovskys'in ailesinin kaç kişiden oluştuğu - bilmiyorum, ama 7 veya 8 insan hakkında, 4 insanı ailesinden öldürüldü. Polonyalılar herhangi bir direniş göstermediler ...
... O gece 11 Polonyalı aileler imha edildi, ancak bu ailelerin bireyleri kaçmayı başardı. Kaç insanın imha edildiği bana bilinmiyor.
... Bu gece, köyün içindeki bütün Polonyalılar, yani yetişkinler, yaşlılar, çocuklar ve hatta bebekler, istisnasız öldürüldü.
Soru: Grubunuz tarafından kimler öldürüldü?
Cevap: Tachinsky ailesinden, 8-10'un oğlu Tachinsky Joseph'in karısı ve bebek öldürüldü. Shchurovsky ailesinden, Shchurovsky Antony öldürüldü, 18 - 20 yıllarındaki iki yetişkin kızı, isimlerini ve Shchurovsky’nin karısı Anthony’yi 50.
... Polonyalıların mülklerinin ve hayvanlarının popülasyon tarafından kısmen parçalara ayrıldığını ve en iyi bölümün atlar, 10 inekleri, 10 domuzları hakkında olduğunu ve en iyi mülkün hemen Bandera tarafından alındığını biliyorum.
EVET SBU. F. 13. D. 1020. L. 136 - 143.
Orijinal, el yazması.
UPA savaşçısı Vladimir Dubinchuk'nın sorgulama protokolünden, yılın 6 Ağustos 1941.
... Suçlular arabanın yakınındayken, Anton Soshinsky'nin evine gittim ve çocuğu yaklaşık 5 yıldır vurdum. Odada iki çocuk daha vardı, fakat kalan bir kartuş yanlış çalıştı. Ondan sonra daireden ayrıldım ve Lupinka'yı Joseph'e rapor ettim, bu bana iki mermi ve bu çocukları öldürme emri verdi. İkinci kez odaya girdim ve ikinci çocuğumu yılın 2'i için çektim. Bu sırada, Joseph Lupink'in dairesine gitti ve benim varlığımda, 6-7 yaşında olan üçüncü çocuğu vurdu.
Soshinsky Anton'un çocuklarının idamından sonra, ben, haydutlarla birlikte bir köye geri döndüm. Svichev ve hemen vatandaşımız Yarmolinskaya Mayevskaya'nın mülküne gittik. Ben ve Lupinka, Joseph Mayevskaya, bir sonraki evde bulunduktan sonra, şahsen vurduğum mülküne getirildim. Ayrıca bu cesedi yerinde bıraktık ve köy yönetim binasına gittik. Haydutlar Lupinka Joseph, Vasily Torchilo, Golumbitsky, bir soyadının Polonya mezarlığına gittiğini bilmiyorum. Orada Lupinka ve Torchilo, cesedi de yerinde kalan vatandaş Dobrovolskaya'yı öldürdüler. Geri dönen Lupinka, papazın evine girdi, kahyayı aldı, sonra komşu malikaneye başladı ve onu avluda vurdu.
EVET SBU. F. 13. D. 1020. L. 26 - 34.
Fotoğraf 1 - Katažinovka, Lutsk Voyvodalığı. 7 / 8 Mayıs 1943. Gvizdovskiy - Janek (yılın 3'i) kardeşleri, uzuvları ve Marek (yılın 2'u) ile süngüleri bıçakladı. Ortada Stasia Stefanyak (5 yıllarında) karnı yırtık ve dışarısı yanı sıra kırılmış uzuvları vardır.
Fotoğraf 2 - Podyarkov, Bobrka Bölgesi, Lviv Voyvodalığı. 16 Ağustos 1943. Kleschinsky ailesi evli çiftler ve iki çocuktur. Kurbanlar gözlerini seçtiler, kafasına dövüldüler, avuçlarını yaktılar, üst ve alt uzuvları kesmeye çalıştılar, fırçalar, tüm vücuda bıçaklanmış yaralar vb.
Özel Haberleşmeden SSCB NKGB Genel Müdürlüğü 4’i
... Bandera kiliselerinde yaşanan ayin sırasında, 11 rahipleri şehir sokaklarında 2 000 Polonyalıları öldürülmeden önce öldürüldü.
Merkez FSB. F. 100. Op. 11. D. 7. L. 102.
UPA Stepan Redeshi'nin komutanının sorgu raporundan, 21 Ağustos 1944
... Polonya köylerinin 5'ini kuşattık ve gece ve ertesi gün bu köyleri yaktık ve genç ve yaşlı tüm nüfus katledildi - toplam iki binden fazla insan.
Takımım büyük bir köyün ve bu köye bitişik köyün yakılmasında yer aldı. 1000 Polonyalıları kestik.
... Erkekler, kadınlar, yaşlılar ve çocuklar gibi birçok Polonyalı'yı kuyulara canlı attık, sonra silah atışlarından çekimler yaptık. оружия. Gerisi süngülerle bıçaklanmış, baltalarla öldürülmüş ve vurulmuş ...
Polonya köyleri, varoluşlarının hiçbir izinin olmadığı ve Polonyalıların Ukrayna topraklarını asla talep etmediği şekilde yakıldı ...
EVET SBU. F. 13. D. 1020. L. 164 - 176.
Ternopil Voyvodalığı, 1943. Polonyalı çocukların sözde çelengi. İnfazcılar, Polonya'da bir yazıyla asılan pankartın asıldığı köy yolunun her ağacında bu tür “çelenkleri” güçlendirdi: “Bağımsız Ukrayna'ya giden yol”.