2016'da komünistlik
Üzgünüz, bu gerici düzende komünistlerin yerleşip kalacağı bir korunaklı alan yoktur. Komünistler için yıkılması gereken bir Saray, kurtuluşu arayan bir halk vardır.
10-09-2016 12:40
10 Eylül 1920, Türkiye komünistlerinin partilerine kavuştukları tarih.
Ülkenin içinden geçtiği işgal ve savaş günlerinde, Anadolu'nun çeşitli bölgelerinde komünist faaliyet yürüten hücre ve örgütler bu tarihte bir araya gelerek partileşme kararı aldılar.
Türkiye'nin kurtuluş ve yeniden kuruluş sürecine müdahale etme kararlılığındaydılar. Amaçları Amele ve Rençber Şuralar Cumhuriyeti'ni kurmaktı.
Türkiye Komünist Partisi, Türkiye'de TBMM ile açılan dönemin ilk siyasi partisidir.
1920 yılı, emperyalist karaktere bürünen kapitalist sistemin 1800'ler sonundan itibaren sınırları değiştirdiği, siyasi egemenlik alanını bütün dünya ölçeğine yaymaya çalıştığı bir dönemi anlatır. Ancak dönemin karakteri, komünistlerin bu buhranlı sürece yaptıkları siyasi müdahaleyle belirlenmiştir.
İşgalci, sömürgeci emperyalist-kapitalizmin karşısında, iktidara taşınmış ve ulusal kurtuluş mücadelelerini arkasına almış sosyalizm!
1920 yılında komünistlik, bolşeviklik bu kurucu iddiadır.
Emperyalist kapitalizm, işte bu sayede sakat doğmuştur.
Bu başarı, kapitalizmin ulaştığı yeni aşamayı kavrayabilen komünistlerin eseridir. 1917 Ekim Devrimi, Doğu Halkları Kurultayı, Türkiye'de ve Yunanistan'da benzer dönemlerde komünist örgütlenmeler...
Tek tek ülkelerde başarılar ya da başarısızlıklar olabilir ancak bir bütün olarak sosyalizmin iktidarı alması ve yayılması sağlanabilmiştir.
Bu iddiayı kazıdığınızda şunu görürsünüz:
Başta Türkiye olmak üzere birçok ülkede komünistler siyasi görevlerini düşünsel ve örgütsel "tamlık" arayışına kurban etmemişlerdir.
Tepeden tırnağa, tüm dokularıyla, toplumsal mücadelenin bütün alanlarında siyasi bir iddia taşıyan komünistlerin ve onları siyasi mücadelelerinde birleştirmeyi, bütünleştirmeyi hedefleyen örgütlerinin başarısıdır.
Demek ki, komünistlik, kendine yetme hali olmaktan çıkıp iktidar aygıtını fethetme iradesine dönüştüğünde gerçek bir güce dönüşebiliyor.
Aynı dürtü, başka bir şeyi daha sağlıyor:
Devrimciliği...
Tarih şunu gösterdi ki, tüm devrimciler komünist değildir. Olmak zorunda da değildir...
Ama tersinden söylersek, kapitalizm koşullarında mücadele eden bütün komünistlerin devrimci olmak gibi bir zorunluluğu var.
Komünistliği, her zaman gerçek bir risk olan "kendine yetme" halinden çıkarıp gerçek bir toplumsal/siyasal güç haline getirecek asli unsurların siyasallaşma, iktidar arayışı ve devrimcilik olduğunu görüyoruz.
Canlı tartışmalar ve üretkenlik, toplumsal olanla ve sınıfla gerçek temaslar üzerinden müdahale arayışı ve tüm bu arayışçılığın örgütlü kılınabilmesi özneyi komünist kılıyor.
Bu kısa yazıyı, yukarıdaki kimi tespitlerden hareketle 2016'da komünistliğin kimi taşıyıcı unsurlarını hatırlatarak bitirelim.
Birincisi, dünyaya nasıl baktığınızla, kapitalist-emperyalist sistemi nasıl kavradığınızla ilintilidir.
2016 yılında mücadele eden komünistler dünyaya baktıklarında, emperyalizmin yaşadığı ve yaşattığı sancıyı görmeliler. Dünya halklarına ancak savaş ve gericilik vaat edebilen, bir çıkış yolu gösteremeyen ancak yeniden ve yeniden barbarca kurulan emperyalist sistem karşısında komünistlerin yıkıcı darbelere odaklanması gerekiyor. Ülkesine ayağnı basarak, kapitalist-emperyalist sistemin kendini boşa çıaracak "bir projeye" sahip olmadığı güveniyle ve tam da bu yüzden bütün benliğiyle siyasallaşarak...
İkincisi, komünistliğin devrimci bir dünya görüşü olduğunu yeniden hatırlamalı ve hatırlatmalıyız. Devrimci, iktidarcı-ihtilalci karakter en başta düzenin istikrarını bekleme ve o istikrara "yerleşme" eğiliminin inkarıdır. Devrimci hamlelerin sürekliliğini sağlayacak bir korunma ihtiyacı ayrıdır, korunaklı bir alan bulup oraya yerleşme, ayrı...
Üzgünüz, bu gerici düzende komünistlerin yerleşip kalacağı bir korunaklı alan yoktur.
Komünistler için yıkılması gereken bir Saray, kurtuluşu arayan bir halk vardır.
TKP 96 yaşında / 12:44 10-09-2016
2016'da 10 Eylül
Başlıktan da anlaşılacağı üzere 10 Eylül vesilesiyle yazmakla beraber 96 yıl öncesini değil bugünü ve geleceği tartışmak istiyoruz. Bunu yine 96 yıl öncesinden aldığımız derslerden birisinin gereği olarak gördüğümüzü yazarak başlayalım. O büyük doğumun bugün bilince çıkarılması gereken en önemli dersi şudur: TKP, kendisi için bir parti değil başta kendi ülkesindekiler olmak üzere emekçi halklar için mücadele eden bir partidir.
Dolayısıyla 10 Eylül tarihi komünizm mücadelesinin militanları açısından geçmişin değil bugünün ve geleceğin tartışılması için bir vesile olarak değerlendirilmelidir. Geçmişin tartışılması, değerlendirmesi ve gerektiği ölçüde eleştirisi ancak böyle bir zeminde sağlıklı biçimde ele alınabilir.
Öte taraftan 2016’da esas eksiklerimiz bugüne dairdir ve doğrusu burdan başlamak olacak.
TKP'NİN YASAL VARLIĞI
2016 yılında TKP dediğimizde üzücü bir gerçekle karşı karşıya olduğumuzu kabul ederek başlamalıyız. 2014’ün yazında yaşanan kriz sonucunda TKP’nin yasal varlığı bir grup TKP üyesine teslim edilmiş, TKP içindeki tartışmanın tarafları yollarına iki farklı siyasi irade ve iki “yeni” parti olarak devam etmek durumunda kalmıştır.
Gerek o gün, gerekse bugün bu sorunun mümkün olan en kısa sürede çözülmesi konusunda her iki taraf arasında bir anlaşmazlık yoktur. Ancak geride kalan iki yıl bu açıdan çözücü olamadığı için 2016 10 Eylül’ünde TKP yasal ve politik yaşamını tek vücutta toparlayamamış olarak varlığını sürdürüyor.
96 yılın tüm badirelerine rağmen bu bile önemlidir ancak kesinlikle yetinebileceğimiz bir durum değildir, 2016 10 Eylül’ünde bu eksikliği telafi etme görevi önümüzde duruyor.[1]
MİRASIN GÜNCELLİĞİ
Sözünü ettiğimiz görevin yerine getirilmesi için de bugüne ve geleceğe odaklanmak zorundayız.
TKP’nin varlık nedeni olarak ifade edebileceğimiz sınıfsız, sömürüsüz bir dünya ve insanlık kavgası açısından baktığımızda hem Türkiye’de hem uluslararası alanda önemli bir kırılma döneminde olduğumuz çok açık.
Tam da bu nedenle esas olarak devrim anına odaklanmış bir program ve bu program etrafında kavga eden devrimci komünist bir öznenin her zamankinden çok ihtiyaç olduğunu söyleyebiliriz.
1920 Atılımı farklı yollardan sosyalizme ulaşmış, çeşitli kişi ve grupların mücadelelerini tek bir program ve tek bir disiplin etrafında buluşturarak Türkiye Komünist Partisi’ni kurmalarına dayanır. Yaşımızın 95’den 96’ya döndüğü geride kalan bir yılın bizler açısından bu yaklaşımla birebir uyumludur. Geride kalan bir yıl içerisinde farklı mücadele süreçlerinden geçmiş çok sayıda kişinin ve iki devrimci kollektifin HTKP saflarında mücadele kararı alması, ülkemizin devrimci komünist öznesini inşa sürecinin sadece zorunlu bir adımı değil, aynı zamanda bu iddianın doğrulunun somut örneğidir. Kadrolarını koruyan, sosyalizm mücadelesine yeni genç kuvvetler kazandıran ve ülkemiz devrimci hareketinin birikimini sosyalist iktidar mücadelesinde tek bir program tek bir disiplin altında birleştiren devrimci bir komünist parti inşaa sürecinde geride kalan 1 yıl, yeni yaşımıza daha umutlu girme hakkıyla beraber önemli bir sorumluluk yüklüyor.
1920 kuruluşunun önemi yurtseverlik ile enternasyonalizmi olması gerektiği gibi birbirini tamamlayan biçimde ele alması üzerinden atlanamayacak ve bugün mutlaka yeniden üretilmesi gereken bir temeldir. Bu açıdan yine geride kalan iki yıl boyunca HTKP tarafından “Türkiyelileşme” başlığıyla sıkça vurgulanan yaklaşım 2016 10 Eylül’ünde üzerinde durulması gereken önemli başlıklardan birisidir. Bu toprakların partisi olmak, bu toprakların tüm ilerici değerlerini sahiplenen ve aşma iddiası taşıyan yaklaşım 10 Eylül 1920’de ortaya koyan iddianın sahiplenmesi anlamına gelmektedir.
Burada uzun bir tartışmaya yerimiz olmamakla beraber Kürt halkının önemli bir ağırlık taşımadığı bir Türkiyelileşme çabasının beyhude bir çaba olarak kalacağını da ekleyelim. HTKP’nin Kürt sorunu konusunda tavrını belirleyen esas şey bu temel doğrultusunda halklarımızın eşit-özgür, barış içinde birlikte ve kardeşçe yaşayacağı bir ülke kurma iddasıdır.
İki şeriatçı çetenin çatışmasının silahlı bir hal aldığı ülkemiz bir açıdan baktığımızda gericiliğin, ırkçılığın kol gezdiği bir çöplük haline getirilmiş durumda. Buna rağmen bu ülkeye ve halkımıza bağlılığımızdan en küçük bir şey yitirmeden dinci gericiliğin tasallutunu kıracak bir laiklik mücadelesi ile bu topraklarda yeniden ve daha ileri bir aydınlanma hamlesinin mücadelesini veren komünistler zaten bir parçası oldukları ülke toprağı ile çok daha kuvvetli bağlar kuracaklardır.
10 Eylül 1920’de kurulan TKP devrimci bir partidir, savaşkan bir partidir. Kuruluşunun hemen ardından ülke topraklarında emperyalist işgale ve gericiliğe karşı süren savaşa önderlik etmek üzere Genel Başkan Mustafa Suphi dahil önder kadrolarının Anadolu’ya geçme kararı bu özelliklerinin doğal bir sonucudur. Kimilerinin Suphi ve yoldaşlarını hayalperestlikle, maceralıkla suçlaması ne kadar anlamsız ise bugün de henüz koşullar uygun değil, gücümüz yok gibi gerekçeler uydurmadan AKP/Saray iktidarı olarak somutlanan diktatörlüğe karşı mücadele için ileri çıkan komünistlere dönük eleştirilerde o kadar yersizdir. TKP, mücadele eden halkın yanında olan, toplumsal mücadeleleri sosyalizm hedefi doğrultusunda birleştiren bir partidir. Aynı zamanda TKP, halkımız öncüsünü mücadele alanlarında da önünde görmesi gerektiğini, doğrusunun da bu olduğunu bilenlerin partisidir.
EMEKÇİ HALKIN PARTİSİ İLERİ!
Yukarıda vurgulamıştık, TKP bir grup partisi değil, farklı yol ve yöntemlerle “sosyalizm seçeneği”ne ulaşmış komünistlerin tüm eski aidiyetlerini aşarak, bir parti programı ve disiplini altında tek bir vücut haline geldikleri bir partidir.
TKP, A kişisinin, B şahsının, C’cilerin, D çevresinin, E grubunun veya G dergisinin değil, emekçinin, yoksul halkın partisidir. 10 Eylül 1920’de yola çıkan yoldaşlarımızın hedefi budur. 1929 yargılamalarında burjuva mahkemelerinin suç olarak kayda geçtiği biçimde yazacak olursak “Ameleden insanları mevki-i iktidara getirmek” hedefimiz 2016 10 Eylül’ünde de günceldir.
Bu hedefe mutlaka ulaşacağız, TKP, tüm Türkiye emekçilerinin, Halkın Türkiye Komünist Partisi olacak.
Mutlaka olacak!
[1] Daha acı olan ise TKP adının en belirgin örneğini dönek Haydar Kutlu’da gördüğümüz bir tarzı hatırlatır biçimde kullanılmasıdır.
Bir dönem TKP üyesi ve yöneticisi olmak dışında hiç bir vasfı olmayan Kutlu, bizim kuşak tarafından, birinci derecede sorumlu olduğu likidasyon sürecine rağmen, önemsenmek istediği zamanlar adına TKP’li bir sıfat eklemekten utanmadan kendini pazarlamakla tanınır.
Haydar Kutlu bunu yaparken utanmaz ama tüm TKP’liler hem utanır hem öfkelenir.
HTKP’nin son günlerde yeniden ısıtılıp gündeme sokulan tartışmayı kamuoyu önünde sürdürmeme tercihinin temel nedeni bu benzerliğin yarattığı mide bulantısıdır. Bununla beraber TKP’lilerin bir kez daha utandırılmasını ve öfkelendirilmesine izin vermeyeceğimiz de herkes tarafından bilinmelidir.
Son günlerde yaşadıkları örgütsel-politik iflası örtmek için TKP adı etrafında bir takım spekülasyonlara neden olanları, yaptıklarının farkında olmadıklarını düşünerek uyarıyoruz. AKP/Saray iktidarının OHAL ilan ederek suç ortağı oldukları Gülen çetesi ile mücadele kılıfında halka karşı savaş açmış olduğu günlerden geçiyoruz. Böyle bir ülkede korunaklı dünyasında oyun oynama hevesi içinde olanların bu saçmalıklarına TKP adını alet etmesi kabul edilemez.
TKP’nin sadece adının bile çok önemli bir değeri vardır ve buna değer veren hiç kimse, birilerinin TKP adını bir takım zaafiyetlere örtü olarak kullanılmasına izin vermez. Ortada ciddi bir sorun varsa çözümü için ciddiyetle örülmüş her tür girişim tartışmaya değerdir, ancak meseleyi kişisel-grupsal çıkar konusu haline getirip TKP adını sosyal medya goygoyu malzemesi haline getirmek bir suçtur.
TKP 96 yaşında / 12:30 10-09-2016
TKP’yi neden kurduk?
Daha doğrusu 90’larda Sosyalist İktidar Partisi olarak sürdürdüğümüz mücadeleyi, 2001’de neden TKP adıyla devam ettirmeye karar verdik?
Bu kısa yazıda konuyu enine boyuna ele almadan, kuruluş saiklerimizin sadece bazı yanlarına değineceğim. Kuşkusuz bugünden bakarak, kuşkusuz 2014’te TKP’li siyasete verdiğimiz “ara”yı anlamaya çalışarak.
1. Her devrimci örgütün tarihsel gelişimi içinde bazı evreler vardır. Kabaca üçe ayrılabilir: Önce öncülük iddiası ve diğerlerinden farklı olarak taşınacak misyon tarif edilir. Ardından örgütsel kuruluş ve kadrolaşmanın yaşandığı ikinci dönem gelir. Siyasal olarak ülkeye dair sözler en başından beri söylenir fakat bu sözlerin ağırlığı ve etkililiği her zaman sınırlı olur. Bu dönemler kısa/uzun olabilir, iç içe geçebilir, çeşitli adlandırmaları olabilir, fakat hedef her zaman siyasal alanda meşru bir temsilci olarak yer bulabilmektir. Bazen havlu atılır, bazen baştan başlanır.
SİP işçi sınıfının temsiliyetini kazanma iddiasıyla, sosyalist iktidar perspektifini misyon edinerek 90’ların sonuna gelindiğinde önemli bir kadro birikimine ulaşmış, siyasal alanda kendine ısrarla yer açmaya çalışan bir partiydi. Sosyalist devrim hattını siyaset sahnesine taşıma evresi diyebileceğimiz bir dönemde siyasal bir çıkış arayışı içindeydi.
Arayış dönemi aynı zamanda işçi sınıfının siyasi ağırlığının 1989-91 dönemine göre sürekli azalmakta olduğu, demokratik kitle örgütlerinin sınıflar mücadelesinde gördüğü işlevlerin birer birer tasfiye olmaya devam ettiği bir zaman dilimidir. Ortada apaçık bir tezat vardır: Bir taraftan AB hedefiyle Türkiye burjuvazisi siyasal alanı daha esnek hale getirmeye çalışırken, diğer tarafta işçi sınıfı kendi örgütlülüğünü, siyasal ağırlığını gitgide yitirmektedir.
TKP’nin 2001’deki kuruluşu işçi sınıfı adına, siyaset alanının işçisiz genişlemesine verilen devrimci bir cevap olmuştur.
2. 90’lar Sovyetler Birliği’nin tarih sahnesinden çekildiği, solun tüm dünyada ve Türkiye’de yeniden yapılandığı bir dönemdir. Türkiye özelinde 12 Eylül muhasebesini bitiremeyen sol, kendi birikiminin sınırlarını aşan daha tarihsel bir problemle karşılaşmak durumundadır. Yetmemiş beraberinde 80’lerden beri gelişen Kürt hareketi 90’ların başında önemli sıçramalar yapmıştır.
Solun ev ödevlerine gömüldüğü bir dönemdir…
SİP de bu koşullarda kadrolarını tarlaya ekim yaparak değil, saksıda yetiştirerek çoğaltmayı tercih etmiştir. TKP bunun tam tersi yönündeki bir arayıştır. TKP’nin kuruluş döneminde yapılan “Halk Muhtıra Veriyor” çalışması, meydanlara çıkan komünizm, seçimlere “Paranın Saltanatı Varsa Halkın TKP'si Var” diyerek giren parti ve ardından gelen Yurtsever Cephe kuruluşu, halkla buluşma gayretleri olarak okunabilir.
TKP 90’lar sonrasında halkın geniş kesimlerine gitmenin yolunu bulmak için kurulmuştur.
3. 90’larda bütün dünyada her gün “komünizmin öldüğü” nakaratı yankılanıyordu. Türkiye de bu seslerin uzağında değildi. Zaten yerleşik komünizm algısının geniş kesimlerde en hafif deyimiyle “olumsuz” olduğu topraklarda komünizmin herhangi bir prestijinden söz etmek mümkün değildi. Fakat bu yerleşik algının öbür yüzünde dar bir kesim için komünizm, devrimci, direngen, güvenilir bir siyasal hattın ifadesi olageldi.
Türkiye’de sosyalist iktidar perspektifini siyasal alana taşımak ve siyaset yapabilir hale gelmek küçük örgütün/partinin kendi doğrusal gelişmesinin ötesinde bir siyasal hamleye ihtiyaç duyuyordu.
Henüz günlük siyasetin uzağında konumlansa da TKP’nin kuruluşu, siyaset yapma olanaklarında bir sıçrama anlamına geldi.
TKP’yi niçin kurduk?
TKP’yi sosyalist iktidar perspektifini halkçı, devrimci bir temelde siyasal alana taşımak, işçi sınıfının temsiliyetini kazanmak üzere siyaset yapabilmek için kurduk.
TÜRKİYE’NİN KOMÜNİST PARTİSİ
TKP’yi kurduk kurmasına ama TKP ismini “çalmakla” suçlandık.
Hâlâ da suçlamaya devam edenler vardır.
Biz hiç böyle düşünmedik. TKP ismini sadece güzel olduğu için istemedik…
Bir siyasi iddiaydı. Yoksa öncesindeki 80 yıla saygısızlık değil.
Bundan sonrasında da böyle olacak.
Türkiye’nin komünist partisi halkçı olacak; devrimci olacak; işçi sınıfını temsil kabiliyetine sahip olacak; toplumsal muhalefeti, sosyalist soldan demokratik kitle örgütlerine kadar birleştirici rolünü oynayabilecek…
İddiamız budur.
TKP güzellemesi bizden uzak dursun. Yoksa dev aynalarıyla kaplı odasında kendini seyreden kibir güzellemeyi de iyi bilir. Bu değil… Türkiye’de komünistlik bu kadar küçük değil.
Halkçı, devrimci ve siyasal bir müdahale olarak TKP’nin kuruluşunun okunması, 2014 atlanırsa eksik kalır.
2014 yılında bir hizbin “kurucu önderlik” iddiasıyla partide beğenmediklerini tasfiyeye girişmesi, bir yönüyle 90’lara dönüş projesiydi. Başarısız olmalarıysa, Partinin 2001’de kuruluşundaki yaklaşımlarını ilke edinen kadroları sayesinde oldu. Parti, gelenek hareketinin kurucu önderliğini hayli hayli aşmıştı.
Yoksa bir yıl önceki Haziran Direnişi’nin TKP’si olmazdı zaten.
AKM boyun eğer, barikatların bazıları boş kalırdı.
Neyse ki Boyun Eğme AKM’den sallandı, barikat barikat direnen gençler halkla buluşmanın devrimci enerjisini hiçbir kurucunun önünde terk etmediler.
Şimdiyse önlerinde Halkın Türkiye Komünist Partisi’nin kuruluş dönemini bitirmek ve TKP’yi, Türkiye’nin Komünist Partisi’ni yeniden kazanmak duruyor.
96. yaşımız kutlu olsun.
-----------------
* Alper Dizdar, 2001 yılında TKP adını alma kararı veren SİP Merkez Komitesi'nin üyelerinden. Halen HTKP'de yöneticilik yapmaktadır.
TKP 96 yaşında / 01:23 10-09-2016
Halil Bozkurt: 'TKP ile 1958 yılında tanıştım...'
TKP’nin 96. kuruluş yıldönümünde partisiyle 1958 yılında tanımış ve on yıllar boyunca TKP saflarında mücadele etmiş Halil Bozkurt ile bir röportaj gerçekleştirdik. Suphiler, 1950 TKP’sini ve günümüzde sosyalist siyasetin görevleri üzerine konuştuk.
Öncelikle sizi tanıyarak başlayalım isterseniz. Bize TKP ile olan ilişkinizden, bu ilişkinin başlangıcın itibaren günümüze gelen gelişmelerden, yaptığınız çalışmalardan bahsedebilir misiniz?
TKP ile illegal olduğu dönemde 1958 yılında tanıştım. O yıl memur olduğum için birlik dayanışma öğretmen grubunda faal olarak çalışmamı istediler. Bergama’da etkin bir çalışma ile işe başladık. Birlik dayanışma hareketini başlattık. Öğretmen hareketi içerisinde sendikal direnişi başlattık. TÖB-DER’in merkez toplantısına Bergama temsilciliği adına katıldım. TKP Türkiye’deki komünistlerin örgütlenme hakkını kazanınca İzmir İl Örgütüne ikinci üye olarak kaydımı yaptırdım. Bergama’daki örgütlenme hareketini başlattık. Bergama şubesinin ilçe başkanı görevinde bulundum. Bir kadın arkadaşımızı aday göstererek ilk yerel seçimlere katıldık. Devamında gelen genel seçimlerde aktif bir politika ve propaganda sonunda Türkiye ortalamasının dört katından fazla oy aldık Bergama’da.
Bildiğiniz gibi bugün TKP’nin 96. yıl dönümü, TKP üyesi olduğunuz tarihte komünistler Suphi ve On Beşleri nasıl anlamlandırıyordu? Bugün Türkiye’li komünistler On Beşler’ baktıklarında ne görmeliler?
On Beşlerin Bakü çalışmalarını takdir ve sempati ile okuduk. Doğru bir politik çizgi içerisinde olduklarını saptadık. Komünist mücadelenin evrimine uygun bir politika gütmeleri Türkiye komünist hareketine önemli katkılar koymalarını övünçle karşıladık. Bugünkü görevimiz bunu partinin örgütlenme stratejisinin içinde değerlendirip gerçek sorunumuz olan emperyalizmi aşmak komünist öğretinin ilkelerini yaşam felsefesini topluma barış ilkeleri içerisinde ısrarla ulaştırmak olmalıdır.
YIĞINSAL DÜŞÜNCELER BİREYSELLİĞİN ÜZERİNE ÇIKMALI
Peki 1950’lerdeki komünist siyaset ile günümüze baktığınızda ne gibi farklılıklar ve süreklilikler görüyorsunuz?
Sovyetler Birliği’nde yaşanan gerici dönüşüm, komünist ilkelerin uygulanmaması çağımızın olumsuzluğudur. Artık mücadele alanımız tüm dünya ülkeleridir. Bu zorlu savaşı gerekli bilimsel yöntemleri kullanarak zor da olsa aşacağımıza inanıyorum.
Dünya krizlerinin kapitalistlerin yöntemiyle çözülemeyeceği ortadadır. Bugünkü yapıyla insanların geleceği kurması imkânsızdır. Yeni düzen savaşsız sömürüsüz temel üzerinde kurulacak. Güzel günler göreceğiz. Bu çirkin düzeni mutlaka aşacağız.
Son olarak, günümüzde sosyalist siyasetin görevleri ve sorumlulukları hakkında ne gibi düşünceleriniz var?
Marksistlerin bugün aradığı yeni düzen mücadelesi partileşme süreci komünistlerin yüz karasıdır. Bu sürece olumsuz bakmak yetmez, düzeltilmesi kaçınılmazdır. Tüm örgütler, geleceğe dönük örgütlenmeyi doğru yapmak için gerçek öz eleştirilerini toplumla tartışmak zorundadır. Kariyerizm sakınacağımız yanlış bir tavırdır. Örgütlerin yığınsal düşüncelerini bireysel düşüncelerin üzerine çıkarma zorunluluğu vardır. Gelecek nesiller bu yanlışlığı mutlaka aşacaktır. Komünist örgütlenmelerin, parti örgütlenmelerini çağdaş bir yorumla tekrar gözden geçirmeleri zorunludur. Bu süreci geçirdiğimiz olumsuzlukların eleştirisiyle aşacağımıza inanıyorum.
TKP 96 yaşında / 01:02 10-09-2016
Mustafa Suphi: 'Halkın mukadderatını kendi eline alması için...'
Türkiye Komünist Partisi'nin kuruluş kongresi 10 Eylül 1920'de Bakü'de yapıldı. Mustafa Suphi'nin genel başkanlığa, Ethem Nejat'ın genel sekreterliğe seçiildiği kongrede partinin amacı "Amele ve Rençber Şuralar Cumhuriyeti'ni kurmak" olarak belirlendi.
Mustafa Suphi tarafından Birinci Kongre'nin kapanışında yapılan konuşma, TKP'nin hangi koşullar altında, hangi sorunları tetspit ederek ve nasıl bir amaçla yola koyulduğunu göstermesi bakımından tarihsel değere sahip.
İşte Mustafa Suphi'nin, "yeni bir devre-i hayata ayak basıyorlar" dediği komünistlerin partileşme sürecinin ilk belgelerinden biri olan o konuşma:
'BİRİNCİ VAZİFE...'
Teşkilat devirlerini geçiren ve şimdiye kadar birer grup halinde yaşayan Türkiye komünistleri, bu kongreden müteşekkil ve müttehit bir fırka olarak çıkmakla, yeni bir devre-i hayata ayak basıyorlar. Fırkanın önünde duran birinci vazife: Bundan sonra memleketimiz amele ve fukara rençberleri arasında fikrimizi kuvvet ve süratle neşrederek halkın mukadderatını kendi eline verecek sebep ve kabiliyetleri hazırlamaktır. Türk komünistleri üç seneden beri Rusya içtimai inkılabı içinde birçok safhalardan geçtiler.
'KARA FİKİRLİ MRTECİLER...'
Zaman oldu ki, karşımıza çıkan kara fikirli mürteciler, Türkiye'de amele ve rençber sınıfının mevcut olmadığını, olsa bile, hammalların memurlardan iyi yaşadıklarını söylemekten utanmadılar. Son zamanlarda ise, bilhassa İstanbul, İzmir, Konya, Erzurum, Ankara ve Eskişehir'de vücuda gelen amele ve rençber namı altında inkılapçı mühim bir sınıf yaşıyor. Ümitvarız ki, İstanbul ve Anadolu rençberleri yakında müstevli ve zalim bütün kuvvetleri toplayarak hayat ve mübareze faaliyetlerini kendi kollarına almak iktidarını göstereceklerdir.
Zaman oldu ki, Türkiye amele ve rençberleri, müstebit vali, hakim ve paşalar karşısında söz söylemek cesaretini bile gösteremezdiler; fakat son vekayi gösteriyor ki, İstanbul Hükümeti'nin ve padişahın İngilizlerle birleşerek memleketi sattıklarını halk pek iyi anlıyor; Türkiye'nin mazlum amele ve rençberleri ve askerler, bu alçaklığa, bu hıyanete karşı, süngüsünü oradaki ağa ve paşaların göğsüne çevirmiş, muharebe ediyorlar.
Ve nihayet zaman oldu ki, arkadaşlar, Türkiye'de komünist teşkilatı olmaz dediler; fakat, Türkiye'nin muhtelif şehirlerinden gelen komünist vekiller, bunun aksini ispat ettiler; Türkiye'de amele ve rençber komünist teşkilatı gittikçe genişliyor ve kuvvet kespediyor. Şimdi Komünist Fırkası'nın müstemlekeci kuvvetleri ezmeye azim işçi halka rehber olacağına hiç şüphe edilemez.
'ENGELS DİYOR Kİ...'
Komünizm mübeşşirlerinden Engels, bir eserinde diyor ki: "Yeryüzündeki teknika zulme alettir. Zaman gelecek ki, teknikanın terakkisi eseri olarak yeryüzünü kan deryaları alacak ve zalim imparatorların taçları bu kan deryasına yuvarlanacak, bu tacı yerden kaldırıp başına koymaya cesaret edecek bir adam bulunamayacaktır." İşte, bu devir hulul etmiştir: Rusya'da, Almanya'da, Avusturya'da, Türkiye'de, çarlık, imparatorluk, padişahlık artık bir daha necat bulunmayacak tarzda yıkıldığı halde, hiç kimse cesaret edip de, o taçları başına geçiremiyor.
Vaktiyle halka zulmedenler, bugünkü amele ve rençber inkılabı huzurunda diz çökerek mazlum halka taraftar ve hizmete amade gözüküyorlar.
'HARİCİ DÜŞMANLARI DA DAHİLİ YAĞMACILARI DA...'
Memleketimizde her türlü derece ve sınıf ahit ve yalanlarının yerinden oynadığı böyle bir devirde, böyle bir devr-i buhranda, işçi halkın mukadderatını kendi eline alarak iş görmesi bir zaruret haline giriyor. Bu işte doğru yolu göstermek vazifesi Komünist Fırkası'nın uhdesine düşmektedir.
Komünist Fırkası için memlekete musallat olan harici düşmanları kovmak nasıl bir vazife ise, dahilde halkın sırtından geçinen yağmacı tufeyli sınıflarını da hazıryiyicilik halinden çıkarıp yumruk altında işletmek de, o derece esaslı bir vazifedir. Bu iki cihetin temini iledir ki, Komünist Fırkası mazlum amele ve rençber halka karşı hizmetini ifa etmiş ve ortadan sınıflar farkı kalkarak heyet-i içtimaiye, adalet-i hakikiyeye nail olmuş olacaktır. Onun için son söz olarak diyelim ki: Yaşasın Türkiye Komünist Fırkası!
TKP 96 yaşında / 16:40 09-09-2016
TKP 96 yaşında: 'Saray Rejimi'ni yıkacağız; Sosyalist Türkiye'yi kuracağız!'
"Bu karanlık düzeni, Saray Rejimi'ni yıkacağız!" denen açıklamada "Bugün AKP/Saray Rejimi tarafından esir alınmak, köleleştirilmek istenen emekçi halkımızın mücadelesini, Türkiye Komünist Partisi’nin mirası ile sürdürüyoruz" ifadelerine yer verildi.
HTKP'nin açıklamasında "Türkiye’nin komünistleri, devrimcileri, emekçi halkımızın öncülüğünde sosyalist devrim mücadelesini büyütmek, eşitlik, özgürlük ve kardeşliği bu topraklarda var etmek, sömürüsüz bir dünyayı kurmak için sürdürülen mücadelenin en ön safında olmaya, Parti saflarında olmaya aynı kararlılık ve bilinçle devam ediyor" denildi.
Açıklamanın tam hali şu şekilde:
TKP 96 YAŞINDA!
Bu karanlık düzeni, Saray Rejimi’ni yıkacağız!
Türkiye Komünist Partisi’nin 10 Eylül 1920’de Bakü’deki kuruluşuyla, ülkemizdeki eşitlik, özgürlük ve kardeşlik mücadelesinin en örgütlü ve devrimci çıkışı hayata geçirildi.
Selam olsun Türkiye Komünist Partisi’ni var eden yoldaşlarımıza.
Emperyalist işgal koşullarında bir araya gelen, Parti’yi kurar kurmaz emperyalizme karşı mücadele için ülke topraklarına ayak basan ve hain bir pusuda katledilen Mustafa Suphi ve On Beşler’in mirası 96 yıldır ülkemizdeki sosyalist devrim mücadelesinin sönmeyen feneri olmayı sürdürüyor.
Ülkemizin tepesine çöreklenmiş emperyalistlere, para babalarına, gerici yobazlara, ırkçı faşistlere karşı mücadelede Türkiye Komünist Partisi her zaman öncü bir görev ve bilinçle yerini almıştır. Ülkemizin devrimci ve komünist tarihinin biricik kaynağı olan Türkiye Komünist Partisi, kapitalizme karşı işçi sınıfının iktidarı için mücadelenin adı ve yol göstericisi olmuştur.
Bugün AKP/Saray Rejimi tarafından esir alınmak, köleleştirilmek istenen emekçi halkımızın mücadelesini, Türkiye Komünist Partisi’nin mirası ile sürdürüyoruz.
96 yıl önce olduğu gibi, bugün de emperyalizme, kapitalizme ve gerici yobaz çetelere karşı mücadelede komünistler Türkiye’nin Komünist Partisi’nde, Halkın Türkiye Komünist Partisi saflarında bir araya gelmeye devam ediyor.
Türkiye’nin komünistleri, devrimcileri, emekçi halkımızın öncülüğünde sosyalist devrim mücadelesini büyütmek, eşitlik, özgürlük ve kardeşliği bu topraklarda var etmek, sömürüsüz bir dünyayı kurmak için sürdürülen mücadelenin en ön safında olmaya, Parti saflarında olmaya aynı kararlılık ve bilinçle devam ediyor.
Bu karanlık düzeni, Saray Rejimi’ni yıkacağız.
Eşit, özgür, kardeşlik ve adalet içinde yaşanacak sosyalist Türkiye’yi kuracağız.
Yaşasın Türkiye Komünist Partisi!
HTKP Merkez Komitesi
İLGİLİ HABERLER
Türkiye sosyalist hareketinin emektarlarından Atilla Tanılkan hayatını kaybetti
Sosyalist hareketinin emektar isimlerinden Atilla Tanılkan uzun süredir yaşadığı sağlık problemleri sonucu hayatını kaybetti.
08-03-2019 10:48
Uzun süredir hasta olan ve yoğun bakımda yatmakta olan Türkiye sosyalist hareketinin emektar isimlerinden, eski Türkiye Komünist Partisi ve Türkiye Birleşik Komünist Parti'sinde görev alan Atilla Tanılkan yaşamını yitirdi.
Yakın dostları tarafından övgüyle bahsedilen Tanılkan’ın cenazesi saat 12:00 de Karşıyaka Mezarlığı’dan defnedilecek.
ATİLLA TANILKAN KİMDİR?
1942 yılında dünyaya gelen Atilla Tanılkan’ın anılarını yazdığı ‘Gayrettepe Selimiye Metris’ isimli kitabı bulunmaktadır.
Balıkesir cezaevinde hüküm giymiş olan Tanılkan, 1980'li yıllarda Türkiye Komünist Partisi ve Türkiye Birleşik Komünist Parti’de görevler aldı.
Sosyalist hareketin emektarlarından Cemal Kıral hayatını kaybetti
Sosyalist hareketin emektarlarından 87 yaşındaki Cemal Kral hayatını kaybetti.
16-02-2019 12:45
İleri Haber
Sosyalist hareketin emektarlarından Cemal Kıral, hastalıkları sebebiyle 87 yaşında hayatını kaybetti.
Gençliğinden bu yana mücadelenin içinde olan, Bulgaristan'da Dimitrovcu Gençlik üyesi, Türkiye İşçi Partisi (TİP) Genel Yönetim Kurulu üyesi, TKP Ege Yöre Sekreteri ve Merkez Komitesi üyesi olmuş ve Devrimci İşçi Sendikaları Konfederasyonu (DİSK) 3. Bölge Temsilciliği ile Türkiye Maden-İş Genel Merkez Temsilciliği yapmış olan Cemal Kıral sahip olduğu birçok hastalık sebebiyle İzmir'de hayatını kaybetti.
Kıral'ın cenazesi 18 Şubat 2018 Pazartesi günü saat 11:00'da Birleşik Metal-İş Sendikası İzmir Şubesi önünden, öğle vakti Alsancak Hocazade Camii'nden uğurlanacak.
TİP'TEN AÇIKLAMA
Türkiye İşçi Partisi, Kıral'ın yaşamını yitirmesinin ardından bir açıklama yayınladı. Yapılan açıklamanın tamamı şu şekilde:
Değerli büyüğümüz, saygıdeğer yoldaşımız Cemal Kıral'ın hayatını kaybetmesinin üzüntüsünü yaşıyoruz.
Türkiye devrimci-komünist hareketinin gelişimine ve onurlu mücadele tarihine çok büyük bir emek ve değer katan Cemal Kıral yoldaşımız, Türkiye İşçi Partisi ve Türkiye Komünist Partisi tarihinde de gururla anacağımız bir yere sahiptir.
Cemal Kıral, Türkiye İşçi Partisi' nin ülkemizde sosyalizm fikrini gerçek bir alternatife dönüştürmeyi başardığı yıllarda TİP Genel Yönetim Kurulu üyesi olmuş, Türkiye Komünist Partisi'nin atılım yıllarında TKP Merkez Komite üyesi olarak komünist hareketin yükselişine hizmet etmiş, DİSK ve Maden İş sendikalarında görev alarak işçi sınıfının mücadelesinin bir neferi olmuştur.
Cemal Kıral komünizm mücadelesinin önemli bir değeri olarak, hak ettiği şekilde gelecek kuşaklar tarafından hatırlanacaktır.
Anısı önünde saygıyla eğiliyor, mücadele birikimini ve bize teslim ettiği kavga bayrağını sosyalist iktidara taşıyacağımıza söz veriyoruz.
İşçinin tecrübesi: Beden ve ruh
31-10-2018 08:49
980’li ve 90’lı yıllarda marksizme yönelik eleştiri ve saldırıların büyük kısmı sınıf kavramı ve işçi sınıfının siyasal önemi konusuna yoğunlaştığından, marksistler arasında sınıfların varlığını kanıtlamaya dayanan bir savunu biçimi yaygınlaşmış oldu. İşçi sınıfının varlığının dahi reddedildiği koşullarda, kuşkusuz, bu tür bir savunma doğaldı...
***
Zararsız bir fantezi olarak sosyalizm fikri
30-10-2018 00:15
Herhalde kimse itiraz etmeyecektir.
90’lı yıllardan 2000’lere sürdürdüğü tüm tantanasına rağmen “liberalizm” hiç kimsenin kahramanı olmadı.
***
Birini alınca diğerleri mecburi mi?
30-10-2018 00:03
Solcular biraz saf mıdır?
Öyle oldukları pek söylenemese bile saf yanları vardır. Bu yanlar, özellikle iki ayrı taraftan sıkıştırıldıklarında ortaya çıkar. Sıkıştıran taraflardan her ikisinin de belirli bir “doğrusu”, “haklı yanı” olabilir; işte bu yan kabul edildiğinde gerisi gelir: O haklılık teslim edildiğinde yanında bir sürü ıvır zıvır dayatılır, “madem öyle bunlar da mecburi” denir…
***
Sınıf diye diye 'sınıftan kaçış'
23-10-2018 01:18
16 yıllık AKP rejimine baktığımızda, işçi sınıfının ve yoksul halk kesimlerinin önemli bir ağırlığının öyle ya da böyle onay sunduğunu görüyoruz...
***
Hekimlerden açlık grevi çağrısı: Taleplere kulak verilsin, bir an önce somut adım atılmalı
Ankara Tabip Odası, Leyla Güven ve hapishanelerdeki binlerce tutuklunun sürdürdüğü açlık grevine dair basın açıklaması yaparak tutuklularla görüşebilmek için hükümete çağrıda bulundu.
20-04-2019 17:48
Ankara Tabip Odası, Leyla Güven ve hapishanelerdeki binlerce tutuklunun sürdürdüğü açlık grevine dair basın açıklaması yaparak, hükümete çağrıda bulundu.
Ankara Tabip Odası Başkanı Dr. Vedat Bulut, yaptığı açıklamada, Türkiye cezaevlerinde 1950’den itibaren yapılan açlık grevi eylemlerini hatırlatarak, son olarak 5 ay önce başlatılan açlık grevlerinin bugün 5 binin üzerinde tutuklu ve hükümlü tarafından süresiz ve dönüşümsüz olarak sürdürüldüğünü söyledi.
KAPILAR BAĞIMSIZ SAĞLIK HEYETLERİNE AÇILMALI
“Talepleri, Türkiye Cumhuriyeti’nin kendi ve uluslararası hukuka uymasıdır” diyen Bulut, önceki dönem açlık grevlerinden farklı olarak eylemcilerin sağlık durumunu takip etmek için yaptıkları başvuruların reddedildiğini aktardı: “Çok sayıda başvurumuza rağmen meslek örgütümüzün talepleri cezaevlerinde özel muayene isteği gibi algılanmaya çalışılmakta, taleplerimiz çarpıtılmakta ve ret yanıtları verilmektedir. Açlık grevini sürdüren mahpusların sağlığının geldiği kritik aşama, tıp etiği ilkeleri ve mahpus haklarına dair kurallar cezaevlerinin bir an önce kapılarını bağımsız sağlık heyetlerine açması gerektiğini göstermektedir. Çünkü cezaevlerindeki mevcut sağlık birimleri ne sağlık personeli sayısı ve tecrübesi açısından ne de cezaevi revirlerinin olanakları açısından açlık grevindeki binlerce mahpusu takip etme kapasitesine sahip bulunmamaktadır.”
Yaşam süresini uzatmak ve kalıcı nörolojik hasarlardan korunmak için açlık grevcilerinin günde 1 lt su, 5 çorba kaşığı şeker, 2 çay kaşığı tuz ve B1 vitamini almasını öneren Bulut, “Yetkilileri, Adalet Bakanlığı’nı ve cezaevi yönetimlerini Türk Tabipleri Birliği ve Ankara Tabip Odamızla işbirliğine davet ediyor ve bu kitlesel yaşamsal sağlık sorununun aşılmasında tecrübelerimizi aktarmak istiyoruz. Türkiye bu trajediyi ve insanlarının ölümünü hak etmiyor. Yaşatmak için yaşayan bir mesleğin mensupları olarak umarız ki ölüm değil, yaşam kazansın” diye konuştu.
SELMA GÜNGÖR: HUKUK HERKESE EŞİT UYGULANMALI
Türk Tabipleri Birliği Merkez Konsey üyesi Selma Güngör ise açlık grevcilerinde nörolojik bulgular, doku harabiyeti, sindirim sisteminde kanamalar, görme bozukluklarının başgösterdiğini belirterek, siyasal iktidarı açlık grevi eylemcileriyle görüşmeye çağırdı. Taleplerinin Türkiye hukuk mevzuatında var olan bir konu olduğunu ifade eden Güngör, hukukun herkese eşit uygulanmasını istedi.
FİNCANCI: BİR AN ÖNCE SOMUT ADIM ATILSIN, TALEPLERE KULAK VERİLSİN
Türkiye’de açlık grevleri konusunda en deneyimli hekimlerden olan Türkiye İnsan Hakları Vakfı Başkanı Prof. Dr. Şebnem Korur Fincancı ise cezaevlerindeki hekimlerin hizmet sunma olanağının çok sınırlı olduğunu söyledi. Önceki açlık grevleri süreçlerinde bağımsız heyetlerin süreci takip etmesine izin verildiğini, böylece eylemcilere önerilerde bulunabildiklerini anlatan Fincancı, bağışıklık sistemleri zayıfladığı için cezaevi ortamında enfeksiyon riskinin de fazla olduğuna dikkat çekti. Fincancı, en fazla ölümlerin enfeksiyondan kaynaklandığını söyleyerek, yaşanabilecek olumsuzlukların Türkiye’nin kaldırabileceği bir durum olmadığını vurguladı. Fincancı, “Bir an önce somut atılsın, taleplere kulak verilsin” dedi.
KARAKOÇ: ARABULUCULAR DEVREYE GİRSİN
Ankara Tabip Odası Genel Sekreteri Ali Karakoç ise önceki eylem süreçlerinde arabulucular olduğunu hatırlattı, ancak şimdi sadece insan hakları savunucuları ve hekimler değil entelektüeller, siyasetçiler, sanatçıların bir sessizlik içinde olduğunu kaydetti. Karakoç, herkesin inisiyatif alarak üstüne düşen sorumluluğu yerine getirmesi çağrısı yaptı
Silopi kayyumunun 'icraatları' belediye binasına asıldı
HDP'li Silopi Belediyesi, kayyum döneminden kalan borçlar ve devredilen taşınmazların listesinin yer aldığı pankartları belediye binasına astı.
20-04-2019 17:19
HDP'li Silopi Belediye Eşbaşkanları Adalet Fidan ve Süleyman Şavluk, kayyum döneminden kalan borçlar ve devredilen taşınmazların listesinin yer aldığı pankartları belediye binasına astı.
Şırnak'ın Silopi Belediyesi’ni 73,1'lik oy oranıyla kazanan Halkların Demokratik Partisi (HDP) eşbaşkanları Süleyman Şavluk ve Adalet Fidan, kasasında 11 milyon TL olan belediyenin kayyum tarafından 133 milyon 453 bin TL borçlandırıldığını ve 19 bin metrekarelik alan ile Kadın Dayanışma Merkezi'nin bedelsiz bir şekilde bazı kurumlara devredildiğini açıklamıştı.
'İCRAATLARI DA PAYLAŞACAĞIZ'
Kayyum döneminde yapılan tahribata ilişkin çalışmalarını sürdüren eşbaşkanlar, bugün de söz konusu devredilen taşınmazlar ve borçların listesinin yer aldığı afişleri belediye binasına astı. Konuyla ilgili kısa bir açıklama yapan Belediye Eşbaşkanı Fidan, "Bugün astığımız borçlar gibi yarın yaptığımız icraatları halkımızla paylaşacağız” dedi.
Söz konusu borç listesi ve devredilen taşınmazların listesinin yarın da kentte bulunan billboardlara asılacağı aktarıldı.
Eski İBB yönetiminden gerici vakıflara 847 milyon lira yardım
İstanbul Büyükşehir Belediyesi’nin 2018 ve daha öncesinde vakıf, dernek ve cemaatlere yaptığı yardım 847 milyon lirayı geçiyor.
20-04-2019 16:54
İstanbul Büyükşehir Belediyesi’nin 2018 ve daha öncesinde vakıf, dernek ve cemaatlere yaptığı yardım 847 milyon lirayı geçiyor. İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanı Ekrem İmamoğlu, “Adamlara, derneklere, cemaatlere hizmet işi bitti” demişti. Belediyenin kamu kaynaklarından 2018 yılı ve öncesinde harcanan miktar tam olarak 847 milyon 592 bin 858 lira.
İstanbul Büyükşehir Belediyesi CHP Meclis Grubu Yönetim Kurulu Üyesi Tarık Balyalı, DW Türkçe ile bir rapor paylaştı. Belediye içerisindeki bir kaynak tarafından sızdırılan İBB’ye ait, ‘STK-Okul-Yurt 2018’ adlı faaliyet raporu, eski yönetim tarafından belediye meclisine sunulmamış.
Bir bölümü geçen ocak ayında Sözcü gazetesi yazarı Çiğdem Toker tarafından köşesinde paylaşılan rapora göre, AKP’ye yakın dernek, vakıf, tarikat ve cemaatler için kamu kaynaklarından 847 milyon 592 bin 858 lira harcandı.
Yardımlar, kiralama, ulaşım, bakım, onarım ve tadilat, malzeme, yeme-içme ve gezi gibi başlıklar adı altında yapıldı.
BİLAL ERDOĞAN'IN VAKFI YİNE ÜST SIRALARDA
Rapora göre İBB’den en fazla yardım alan kurum, mütevelli heyetinde Cumhurbaşkanı Tayyip Erdoğan’ın oğlu Bilal Erdoğan’ın da yer aldığı Türkiye Gençlik Vakfı (TÜGVA). 2018 ve öncesini kapsayan raporda TÜGVA’nın 74.3 milyon liralık yardım aldığı görülüyor.
TÜGVA’yı 51 milyon 593 bin 44 lira ile Türkiye Gençlik ve Eğitime Hizmet Vakfı (TÜRGEV) izliyor. 1996 yılında İSEGEV adıyla kurulan vakıf, 2011 yılında Bakanlar Kurulu kararıyla vergi muafiyeti aldı ve vakfın kurucuları arasında yine Bilal Erdoğan yer alıyor. Vakıf, vergi muafiyetinin ardından 2012’de adını TÜRGEV olarak değiştirdi. TÜRGEV’in bugünkü yönetim kurulundaysa aynı zamanda Erdoğan’ın kızı olan Maliye ve Hazine Bakanı Berat Albayrak’ın eşi Esra Albayrak da yer alıyor. TÜRGEV’e dair en ilginç detaysa, İBB eski başkanı Mevlüt Uysal’ın da yönetim kurulunda bulunuyor olması.
EN ÇOK YARDIMLARDAN BİRİ DAMADA
41.1 milyon lira destekle listenin üçüncü sırasındaysa Türkiye Teknoloji Takımı (T3) bulunuyor. Vakfın mütevelli heyeti başkanı, Baykar Makina’nın teknik müdürü Selçuk Bayraktar. Cumhurbaşkanı Erdoğan’ın damadı olan Bayraktar, Türk Silahlı Kuvvetleri için insansız hava aracı da üretiyor.
ENSAR VAKFI YİNE EN ÇOK YARDIM ALANLARDAN
İBB, T3’ün ardından en fazla yardımıysa Ensar Vakfı’na yapmış. 29 milyon 797 bin 240 lira para alan Ensar Vakfı, Karaman’daki kayıt dışı yurtta çocuk istismarıyla gündeme gelmişti. Önceki yıl Milli Eğitim Bakanlığı da, vakıfla beş yıllık eğitim, seminer, gezi ve proje protokolü imzalayarak tepki çekmişti.
Faaliyet raporuna göre İBB’den destek alan, Erdoğan ailesine ait vakıflardan bir diğeri de Okçular Vakfı. 16.6 milyon liralık yardım alan vakfın mütevelli heyetinde yine Cumhurbaşkanı Erdoğan’ın oğlu Bilal Erdoğan bulunuyor.
İBB eski başkanlarından Kadir Topbaş’ın ağabeyi Ahmet Hamdi Topbaş’ın yönetim kurulu başkanı olduğu Aziz Mahmut Hüdayi Vakfı da 16.5 milyon liralık destek almış. Pelin Ünker’in 2016’da Cumhuriyet’te yaptığı Panama Belgeleri haberine göre Erenköy Cemaati’ne bağlı olan vakıf, topladığı yardım paralarını İsviçre’deki banka hesaplarına yatırmıştı.
DW Türkçe’den Tunca Öğreten'e konuşan ve belediye meclisine sunulmayan raporu değerlendiren Balyalı, dernek veya vakıflara aktarılan kaynakların aslında yasal bir konu olduğunu söylüyor. Balyalı’ya göre burada yasa dışı herhangi bir şey yok zira belediyeler kanunu İBB’nin, meclis kararıyla dernek ve vakıflarla protokol imzalamasını ve çeşitli yardımlar yapmasına imkan veriyor.
Balyalı’ya göre bu durumu olağandışı hale getiren etken, bu paraların AKP’ye yakın veya Cumhurbaşkanı Erdoğan’ın çocuklarına ait vakıf ve dernekler için harcanmış olması.
Ellerindeki raporun, bir buçuk yıl içerisinde bu vakıf ve derneklere toplamda ne kadar harcama yapıldığını gösterdiğini belirten Balyalı, “Vakıf ve derneklere yapılacak yardımlara dair kararların tümü belediye meclisine sunuldu. Ancak bizim muhalefetimiz, AKP’li üyelerin de oy çokluğuyla kabul edildi” diyor.
Balyalı, Kadir Topbaş ve Mevlüt Uysal dönemleri de dahil olmak üzere belediye meclisinde beş yıl süreyle görev yapmış bir isim. Görev süresi içerisinde de raporda adı geçen vakıf ve dernekler dışında başka hiçbir kuruma para yardımı yapılmamış. Hatta varsa dahi başka kurumların talepleri belediye meclisinin kararına sunulmamış dahi.
Ekrem İmamoğlu başkanlığındaki belediye meclisinde de görev yapacak olan Balyalı, artık daha şeffaf bir yönetim olacağını ve daha önce başkaca hangi kurumlara ya da isimlere para aktarıldığını daha detaylı bir şekilde öğreneceklerini de söylüyor.
Balyalı’ya, Cumhurbaşkanı Erdoğan’ın geçen haftalarda cami çıkışında yaptığı ‘topal ördek’ konuşmasını hatırlattık ve bu durumun halihazırda yapılmış para aktarımlarını ortaya çıkarmaya engel teşkil edip etmediğini de sorduk. Balyalı, belediye meclisindeki çoğunluğu AKP’li üyelerin oluşturmasının buna engel olmadığını, nereye ne kadar ödeme yapıldığını ortaya çıkaracaklarını söylüyor. Balyalı’ya göre yeni başkan İmamoğlu bu konuda çok kararlı.
Ekrem İmamoğlu: Maltepe'ye İETT otobüslerini tahsis etmedik
Ekrem İmamoğlu, Saraçhane'deki makam odasında, Adana Büyükşehir Belediye Başkanı Zeydan Karalar'ın ziyareti sırasında açıklamalarda bulundu. İmamoğlu, bütün İstanbulluları davet ettiği Maltepe'deki buluşma için "'İstanbul'da çoluk çocuk buluşacağız yarın, oy vereni, vermeyeni herkesi davet ettik, ama kendi araçlarıyla gelecekler, İETT otobüslerimizi tahsis etmedik" dedi.
20-04-2019 16:47
Ekrem İmamoğlu, Saraçhane'deki makam odasında, Adana Büyükşehir Belediye Başkanı Zeydan Karalar'ın ziyareti sırasında açıklamalarda bulundu.
İmamoğlu, bütün İstanbulluları davet ettiği Maltepe'deki buluşma için "'İstanbul'da çoluk çocuk buluşacağız yarın, oy vereni, vermeyeni herkesi davet ettik, ama kendi araçlarıyla gelecekler, İETT otobüslerimizi tahsis etmedik" dedi.
'KENDİ ARAÇLARIYLA GELECEKLER'
Karalar'ı Maltepe'deki ''İstanbul'a Yeni Bir Başlangıç Buluşması''na davet eden İmamoğlu, sözlerini, ''İstanbul'da çoluk çocuk buluşacağız yarın. Bebeklerimiz bile davet ettik. Annelerine dedik ki, 'Bebeklerinizi alın gelin. Orada hep beraber konuşalım, önümüzdeki 5 yılı nasıl renklendireceğimizi anlatalım.' Çocuğu, kadını, genci, erkeği, sanatçısı, işçisi, üreteni, tüketeni, oy vereni, vermeyeni herkesi davet ettik. Ama kendi araçlarıyla gelecekler. İETT otobüslerimizi tahsis etmedik, onu söyleyeyim. Buyursunlar gelsinler. Orada hep beraber 5 yılın güzel geçmesi için iyi dileklerimizi, pozitif enerjimizi, dualarımızı birleştirelim'' şeklinde bitirdi.
Malatya’da tren kazası: Maden yüklü vagonlar devrildi
Malatya’nın Hekimhan ilçesinde lokomotiften ayrılan demir cevheri yüklü vagonlar, garda bekleyen boş vagonlara çarparak devrildi.
20-04-2019 16:22
Malatya’nın Hekimhan ilçesinde lokomotiften ayrılan demir cevheri yüklü vagonlar, garda bekleyen boş vagonlara çarparak devrildi. Malatya Hekimhan Garı’na yaklaşık 10 kilometre uzaklıktaki özel firmanın işlettiği demir madeninden cevher yükleyen “53071” sefer sayılı yük treni gara doğru yola çıktı. Seyir halindeyken freni boşalan yük treni garda makas değiştirdi ve lokomotifi vagonlardan ayrıldı.
Garda bekleyen boş vagonlara çarpan maden yüklü çok sayıda vagon raylardan çıkarak devrildi.
TCDD yetkilileri, hattın ulaşıma açılması için çalışma başlattı.
Barış Anneleri eylemine polis saldırısı: Yerlerde sürükleyip gözaltına aldılar
Mardin Kızıltepe’de açlık grevi eylemlerine dikkat çekmek için açıklama yapmak isteyen Barış Anneleri'ne polis saldırdı. Polis saldırısında anneler yerlerde sürüklenirken, 5 kişi ise gözaltına alındı.
20-04-2019 15:37
Mardin'in Kızıltepe ilçesinde açlık grevi eylemlerine dikkat çekmek için açıklama yapmak isteyen Barış Anneleri, polis şiddetine maruz kaldı. Annelerin polislerce yerde sürüklendiği saldırıda 5 kişi gözaltına alındı.
Kamuoyu açlık grevindeki çocukları için Gebze Cezaevi önünde nöbet eylemi tutan anneleri hedef alan polis şiddetine tepki göstermeye devam ederken, benzer bir polis şiddeti haberi bu kez de Mardin Kızıltepe’den geldi.
Barış Anneleri Meclisi üyeleri, PKK lideri Abdullah Öcalan üzerindeki tecride karşı cezaevlerinde devam eden açlık grevi eylemlerine dikkat çekmek amacıyla açıklama ve oturma eylemi yapmak istedi. Barış Anneleri’nin yapacağı açıklamaya HDP ve DBP’li yöneticiler ile HDP’li Mazıdağı Belediye Eşbaşkanı Nalan Özaydın da destek vermek üzere katıldı.
[ih]
AÇIKLAMAYA İZİN VERİLMEDİ
Ancak yapılacak açıklama öncesi her iki partinin bulunduğu binanın önünü ablukaya alan polisler, açıklama yapılmasına izin verilmeyeceğini belirtip, dağılmalarını istedi. Yapılan görüşmeler sırasında Barış Anneleri’nin ellerindeki dövizler polisler tarafından zorla alındı.
Bu duruma tepki gösteren annelerin sesleri de, yine TOMA’dan siren sesi çalınarak bastırılmaya çalışıldı.
BİBER GAZI VE TAZYİKLİ SUYLA SALDIRI
Engellemeye rağmen açıklama yapmaya başlayan Barış Annesi Hevlet Öncü, sadece barış talep ettikleri, cezaevinden çıkacak bir cenazeye daha tahammülleri olmadığını ifade etti. Bu sırada biber gazı ve TOMA’dan sıkılan tazyikli su ile gruba saldırıda bulunuldu.
BARIŞ ANNESİ YERDE SÜRÜKLENDİ
Mezopotamya Ajansı'nda yer alan habere göre polis, saldırı sırasında yere düşen Barış Annesi Hevlet Öncü’yü yerde sürükledi. O anlar dakika dakika kameralara yansıdı. Yine HDP İlçe Eşbaşkanı Şirin Öbek de yüzüne aldığı darbe ile hafif yaralandı. DBP Mardin İl Eşbaşkanı Şehmuz Sun ise tazyikli suya maruz kalması sonucu yüzünde kanama oluştu.
5 GÖZALTI
Polis müdahalesine tepki gösteren DBP yöneticisi Şükran Erol ve ayağı alçıda olan Mazıdağı HDP İlçe Eşbaşkanı Mesut Ürün’ün de aralarında olduğu 3 kişi polislerce darp edilerek gözaltına alındı. Barış Anneleri ise, polis şiddetinden korunmak için bir iş hanına sığındı.
Polisin bu yaklaşımına tepki göstermek için Kızıltepe Özgürlük Meydanı’nda toplanan yurttaşlar da yine polis müdahalesine maruz kaldı. Burada da ismi öğrenilemeyen 2 genç gözaltına alındı.