Minimalizm'de alay eden ve yaşamak, gülmek ve sevmek için odalar yapan parlak mutfak tasarımcısı
- mutfak
İç tasarım Mark Wilkinson, geçen yıl sadece 66 yaşında öldü. Giles Kime, parlak bir adama haraç ödüyor ve geride bıraktığı vizyonu övüyor.
Tasarımcı Mark Wilkinson - da Vinci, Albert Einstein ve Pablo Picasso gibi - disleksi dışlanmış olan disleksi bunlardan daha fazla çıkarmış olan disleksiklerden biriydi (Winston Churchill Şampanya'nın aynısını söyledi). Sadece mükemmel bir tasarımcı değildi, aynı zamanda kendi karıklarını sürmek için güvenle evli olan yanal düşünce için olağanüstü bir kapasiteye sahipti.
1970'lerin sonlarında, modaya uygun Londralılar, mezbahaların tüm cazibesine sahip olan ağır şekilde tasarlanmış Modernist mutfaklara aşık olduktan sonra, başlangıçta çamda ve daha sonra meşe veya boyalı yüzeylerde mutfaklar yaptılar. Çok geçmeden, Michel Roux'dan Elton John'a kadar uzun bir müşteri listesi vardı.
Geçen yıl sadece 66 yaşında ölmüş olmasına rağmen, sarkaçın ileri geri sallanacağını görecek kadar uzun yaşıyordu. En iyi zamanlarda değişken bir grup olan modaya uygun Londralılar, birkaç yıl sonra tekrar Modernizm ile flört ettiler. Ancak ölümünde mutfağı insancıllaştırmak için yaptığı işin - önce Devizes Smallbone ve daha sonra kendi adı altında - boşuna olmadığının farkında olmalıydı. Renk, konfor, işçilik ve malzemelere vurgu, bir kez daha, bir mutfak planlayan herkes için önemli bir odak noktasıdır.
Wilkinson sadece parlak bir tasarımcı değildi, aynı zamanda güzel bir mutfak oluşturmak için gerekli beceri ve tekniği derinlemesine anladı. Ancak en önemlisi, gemisine olan duygusal tepkisidir.
'Tüm bu Minimalist şeylerden nefret ediyorum' dedi, 'Daha fazla arkadaşlık, daha eğlenceli, daha çok sevgi ve daha fazla kahkaha istiyorum.'
Başarılarının çoğu, müşterileri hakkındaki doğuştan anlayışları ve medya odaklı modaya uygunluk şüphesiyle yatıyordu: 'çağdaş mutfaklar dergilerde yer alan, ancak klasik tasarımlar müşteriler tarafından satın alındı' dedi.
Birçok mirasından biri, mutfak tasarımının sadece mobilya inşa etmek değil, aynı zamanda rahatlatıcı bir alan yaratmak olduğunu kabul etmesiydi. Bu sadece mutfak tasarımcıları için değil, aynı zamanda kendileri veya diğer insanlar için bir ev yaratan herkes için bir ders.
Mobilya oturmak, yemek yemek, uyumak, çalışmak ve rahatlamak için bir yer sağlar, ancak düşünceli iç tasarım yaşamak için bir yer yaratır.