Doğu ritmi
Üniversiteden onur derecesiyle mezun oldum ve kariyerimin gelişimine başladım. Üç firma değiştirdikten sonra tanınmış bir şirkete girdim ve beğenime göre bir iş buldum. Kariyer tepeye çıktı, heyecanlandı. 25 yaşındayken baş muhasebecilik görevini almayı başardım. Acaba 30'a kadar büyük olabilir miyim? Arkadaşlarımı terk ettim, bir zamanlar en sevdiğim voleybol ve origamiler - bir kere! Doğal olarak, romantizm ve partiler yok.
Böyle bir çalışma ritmi, güzelliğin göz kamaştırıcı ideallerinden tamamen uzaklaştığımı ve 52 bedenle modernitenin çerçevesine sığmanın zorluğunu doğurdu. Tüm kadınlar gibi, figürüm üzerinde sürekli çalışıyordum, ancak “ince büyümeye” yönelik bir fikrim yoktu, örneğin, 46 yaşına kadar, asıl mesele kendimi doğanın belirlediği biçimde tutmak. Model dışı bedenlerimle ilgili bazı kompleksler, elbette, karşı cinsle iletişimde her zaman zorluk çekiyordu. Ve sonra sağlık nedenlerinden dolayı doktorlar var (işe yaradı), birçok spor ve şekillendirme yasaktı.
Neredeyse işyerinde oturan günün her saati sağlığı etkilemeye başladı ve şimdi sadece bir hastane değil ... Hastane !! İşe döndüğümde şaşırmıştım: iki haftalık bir Türkiye gezisi. Yönetim beni oradan dinlenmiş olarak geri getirmem gereken sözlerle - yeni kadar iyi bir şekilde verdi. Kılavuz, her zaman olduğu gibi doğrudan suya baktı. Gitmek istemedim ama patronun teklifini reddetmek sakıncalıydı. Ve dinlenmeye gittim.
Önümüzdeki iki hafta (yol biraz daha fazla olduğunda) hayatımı kökten değiştirdi. Kemer’in muhteşem cennetinde çiçek ve baharatlarla bezenmiş kokulu oldum. Kendimi ne kadar mahrum ettiğimi, kendimi tamamen çalışmaya ve dinlenmeyi ve seyahat etmeyi reddettiğimi fark ettim. Her şeyden hoşlandım ve izlenimler iş ve stresten mahrum bırakılan ruhu etkiledi. Otel çok güçlü bir animasyon ekibine sahipti ve tüm gösterilerini büyük bir zevkle gördüm.
Ve benim için akılda kalıcı bir akşama, animasyonlu bir gösteri otelde yaşayan kızların arasında oryantal dans yarışmasını duyurdu. Sadece 42 büyüklüğündeki kız yarışmaya girmediği için şaşkına döndüm ... Herkes gayet iyi performans gösterdi, çok güzeldi. En ilginç şey, ilk sıranın benden daha eksiksiz bir kız tarafından alınmasıydı, ama ne ritmi ve plastiği vardı! Erkeklerin yanan gözlerini ve coşkulu ve hayran bakışlarını gördüm. Düşündüm: "Peki ben neyim? ..."
Ben de oryantal dans derslerinde "yerel" derslere gitmeye başladım ... Sabahları havuz kenarında bir otelde tutuldular. Otelimizin "dans yıldızı" olan Marina ile tanıştım. Bana da öğretmeye başladı. O kadar çok beğendim ki, taşındım. Ve vücut da hoşuna gitti: acı yoktu ve kesinlikle direnç yoktu. Bir ruh hali vardı ve çoktan gitti.
Beklendiği gibi, tamamen farklı bir insan olarak geri döndü ... İşe eğlenceli ve kolaylaştı, hayat bile kolaylaştı. Dansın ritminin gerçeğe dönüştüğü gibi! Uzun süredir tamamen aynı ritimde, otomatik olarak ritim olmadan yaşadım.
Bir dergide oryantal dans için iyi bir rehber buldum. Türk, Hint, Çingene - Birçok kültürün öğelerini içeriyordu. Bu yöntemle pratik yapmak kolay ve hatta ilginçti. Bir ay sonra sonucu farkettim. Hayır, elbette 10 kilo vermedim, ama duruşum gelişti, sırt kaslarım ve karnım güçlendi. 2 ay içinde bir yerlerde "kadın güzelliğinin" plastik dansında ustalaştım. İş yerimdeki havalandırma ve yoğun ritmimde kendime izin verebileceğim tek şey ...
Şimdi ciddi bir şekilde oryantal elbise üretimi hakkında düşünüyorum. Onlara sahip olma isteği vardı. Ama satın almak değil, kendin için bir şeyler yapmak ... Benim hayalim zamanı bulmak ve hala oryantal dans grubuna katılmak. Bu benim şehrimde ... "Bilinçli" çağdaki hobilerin çocuklardan daha iyi olabileceği ortaya çıktı: Bir insanın hayatını değiştirir, anlam verir.