"Birini birine götüren bu tren,
birini birine getiren bu tren,
birinden birini almış ayırmıştır,
çekip koparmıştır birini birinden.
Ben hangisi oldum, ilkin trene sordum,
sana, ona ve bir de kendime sordum.
gündüzün gecede okunduğu anda
ben kimse gelmesin diye bekliyordum."
Özdemir Asaf
Cemalinde mağrur bir tebessüm ile her sabah güneşin altında ve her seher vakti iş dönüşü hengamesinde, gürültüye, koşturmacaya; insanların safiyane beşeri telaşesine aldırmadan uyur. Bazen merdivenlerde, bazen metronun dışında, bazense "Hiçbiriniz umrumda değilsiniz" der gibi, tam yolunuzun üzerinde görürsünüz onu. Bazen dolaşmaya çıkar; genelde dolaştıktan sonra keyfi yerinde olur. Hep dolu olan mama kabından ve suyundan nasiplenir; tekrar uykuya dalar.
Son bir yıldır Levent Metrosu'nu kendisine yuva edindi ve kendisi ile ilgilenen birçok insan ile oldukça mutlu; eksiği sıkıntısı yok. Belki biraz sessiz olsanız iyi gelir; ama öyle mağrur ki bunu size söylemez.
Umarım ünlü olduğu için kimse kendisini keyfinden etmez; onu yuvasında ziyaret eder; iki mıncıklar, karnını sever; ama bilirsiniz kedi ziyaretinin kısası makbuldür.
Şuradan kendisini takip edebilirsiniz: https://www.instagram.com/leventmetrosununuyuyankedisi/
Sevgiler,