Kendimi bildim bileli bir köpek yavrusu istedim. Kilitleme sırasında Max adında bir köpek yavrusu aldık ve bu en zorlu ve ödüllendirici deneyimdi. Mutlak bir melek olduğu harika günler vardı ve onun tam anlamıyla köpek kılığına girmiş bir şeytan olduğuna ikna olduğum acımasız günler vardı. İşte köpeğimin bana son 7 ayda öğrettiği en önemli yaşam dersleri.
- Sabır anahtardır - her zaman en sabırlı insan olmadığımı biliyordum ama gerçekte ne kadar sabırsız olduğumu bilmiyordum. İstenilen sonucu alamadığım için iki dakikalık eğitimden sonra kendimi hayal kırıklığına uğratırken buldum. Biri, bir köpek yavrusu yetiştirmenin en zor yanının ne olduğunu sorarsa, yavru köpeğiniz yapmaması gereken bir şey yaptığında, bu sizin öfkenizi korumalıdır. Ve sonra yapmaması gereken başka bir şey yapıyor. Ve sonra sabrınızı kaybedersiniz çünkü ona az önce yaptığı şeyi yapmamasını öğretmek için çok zaman harcadınız ve sanki tüm çabalarınız boşa gitti. Sabrımı yitirdiğim ve yavruma sinirlendiğim sayısız kez oldu ama bu tür enerjinin isyanını körüklediğini fark ettim. Ama öfkem olmadan ve düzgün bir kafa ile tepki verdiğimde bazen dinliyor. Ve bazen hiç olmadığı kadar iyidir.
- Sizin enerjiniz her şeydir - Yavru köpeğim enerjimi hissediyor. Eğer hayal kırıklığına uğrarsam, harekete geçer. Ben mutlu olursam daha rahat olur. Yavru köpek almadan önce enerjimin etrafımdakileri nasıl etkilediğinin farkında değildim. Köpeklerin insanlardan daha vücut dilini algıladığını biliyorum, ancak enerjiniz zihniyetinizi ve nihayetinde eylemlerinizi etkiliyor. Enerjinizin bilincinde olmak zordur çünkü bu aslında insanların aktif olarak düşündüğü bir şey değildir. Ama zaman zaman zihniyetinizi ölçmek ve yeniden ayarlamak için kendinize danışmanın, yavru mavilikleri ve ergenlik döneminden kurtulmada etkili olduğunu gördüm.
- Her şey senin yolunda gitmeyecek - ben bir planlayıcı ve mükemmeliyetçiyim ve sonuçların beklentilerimin altında kalması benim için çok sinir bozucu. Her sabah, bazı komutları pekiştirmek ve köpek yavrusu enerjisini yakıp gerçekten çalışmama izin vermesi umuduyla onu zihinsel olarak uyarmak için köpeğimle 15 dakika geçiriyorum. Ve çoğu gün bu asla olmaz. Bu yüzden doğal olarak son derece sinirliyim çünkü çabalarım boşa gidecek. Ama arada bir, köpeğim yürüyüşe çıkacak, eğitimini yapacak, yemeğini yiyip pencerenin yanında oturup uyuyana kadar üşütecek. İşlerin sadece çalıştığı o günleri gerçekten minnettar olmayı öğrendim. O günler, bir şeyi doğru yaptığımın işaretleri.
- Bebek adımları gerçek ilerlemeyi gösterir - Ben her zaman bir köpeği eğitmenin çocuk oyuncağı olduğu izlenimine kapılmıştım. Köpekler seni dinlemek ister değil mi? Çok umutsuzca yanılmışım. Yavru köpekler, dünya hakkında hiçbir şey bilmeyen yeni doğan bebekler gibidir. Alışmaları ve yeni dünyalarını anlamaları zaman alır. Yavru köpeğimi eğitmeye başladığımızda, temel komutları oldukça hızlı öğrenmeye başladı. Ama onu dışarı çıkarıp yürüyüşe çıkardığımızda, sanki hiçbir şey bilmiyor gibiydi ve tüm bu eğitim bir kulağına, diğerine gidiyordu. Bir gün yürüyüşünde oturdu. Yeni bir ortamda oturmak kadar basit bir şey büyük bir zaferdi. Bu küçük küçük başarılar toplanır ve sonunda ne kadar ilerlediğinizi anlarsınız. Evet, bazen evin içinde koşuşturan ve mutlak kaosa neden olan küçük bir kabus gibidir, ancak diğer zamanlarda dinler ve davranır ve en sevecen mizacına sahip en tatlı yavru köpeğe dönüşür. Yavru köpeğimi eğitmek hâlâ büyük bir iştir. Ama her küçük başarının önemli olduğunu ve kutlanması gerektiğini öğrendim.