İyi bir aileden bir çocuk
İlk doğumundan itibaren Federico Gravina bir "yıldız çocuktu". Babası, İspanya'nın büyük 1 sınıfı San Miguel Dükü, Juan Gravina ve Moncada, annesi, bir başka büyük olan Prince Resetena'nın kızı Dona Leonor Napoli ve Monteaporto idi. Palermo'da 1756'te doğdu, ilk eğitimini dünyanın en prestijli eğitim kurumlarından biri olan ve Roma'daki Clementine Katolik Collegium ile ilişkilendirdi. Çocukluğuyla ve gençliğiyle ilgili çok az şey biliniyor, onunla ilgili tüm bilgiler, bir ortanca olduğunda 1775'ten gelmeye başlıyor ve Armada saflarının hiyerarşisi boyunca uzun yolculuğuna başlıyor.
Gravina, filosuna amcası, Madrid’in Napoli Büyükelçisi ve çocuğun kendisi, görünüşe göre, özellikle başarılı olduğu için böyle bir kadere karşı koyamadılar - özellikle onurlu özel denizcilik eğitimini tamamladı ve görünüşte, kökeni nedeniyle. O zaman sadece iyi bir deniz subayı değil, aynı zamanda bir diplomat ortaya çıktı, çünkü Federico her zaman tamamen farklı insanlarla ortak bir dilin nasıl bulunacağını biliyordu ve İspanya'nın en yüksek toplumunda oldukça popüler bir figür haline geldi.
San Jose gemisiyle ilgili ilk görevini aldı, ancak kısa bir süre sonra Santa Clara Fırkateynine transfer edildi, firkateynin (aferez de fragata) askerine terfi etti. Portekiz ile bir savaş yapıldı ve "Santa Clara", Gravina'nın ilk bağımsız görevinde (Santa Catalina adasında bulunan Kale Kalesinin ele geçirilmesi) başarıya ulaştığı Brezilya kıyılarına yelken açmak üzere gönderildi. Ancak geri dönerken, "Santa Clara" korkunç bir felaket yaşadı - gemi kayalara çarptı, neredeyse tüm mürettebat öldü. Burada, ilk kez, birçok insanın gelecekte fark edeceği ve yalnızca Trafalgar Savaşı'ndan sonra kurur olacak bir başka Gravina yeteneği de şiddetle tavsiye edildi. Kritik duruma rağmen, sağlığına fazla bir zarar vermeden kaçmayı ve hatta başını belaya sokmayı başardı. Gelecekte, bu gibi durumlarda bir kereden fazla şanslıydı ve tekrar tekrar tekrar tam olarak ya da kayıpların çok daha büyük olabileceği en zor hurdalardan gelen asgari kayıplarla ortaya çıktı.
1778'te Gravina, İspanya sahiline Cezayir korsanları tarafından baskınlardan korunmaktan sorumlu Sahil Muhafızlarına katıldı. Fırkateyn teğmen rütbesi (teniente de fragata) ve Shebeba “San Luis” komutanlığının rütbesini alarak Büyük Cebelitarık Kuşatması'na katıldı. Ve başarısız olmasına rağmen Armada'nın ışık güçleri ellerinden gelenin en iyisini göstermediyse de, Gravina geminin teğmenliği (teniente de navio) rütbesine terfi ile işaretlendi ve Algeciras'taki deniz istasyonunun komutanlığına atandı. Ancak burada uzun süre kalmadı ve İngilizlerle olan savaşın sonunda tekrar şanslı olduğu ve kaptan için başka bir terfi alması nedeniyle kıdemli görevlilerin dikkatini çektiği Menorca'daki Fort San Felipe'nin yakalanmasına dikkat çekti.
1780’lerin ortasında Gravina, zaten Armada kuvvetlerinin geri kalanıyla birlikte, Akdeniz’deki Cezayir korsanlarıyla birlikte savaşan ve 1788’te, uzun süredir gözlemlenen yıldızların ayrıntılı bir astronomi çalışmasına eşlik eden, Akdeniz’deki Cezayir korsanlarıyla mücadele eden küçük bir gemiden ayrılmayı emretti. ve bununla birlikte, bilimin gelişimine fazla katkı sağlamayan çeşitli raporlar derlemiştir. İspanya'ya döndükten sonra, tugay rütbesine terfi etti, komutasındaki "Paz" fırkateynini aldı ve Kral Carlos III'ün ölüm kolonisine mümkün olan en kısa sürede bildirmek için oldukça kasvetli bir görevi yerine getirmeye çalıştı. Ve yine, Gravina şanslıydı, Paz yelkenlerini rüzgârla dolduruyordu ve hastalıkları yok ediyordu - çok fazla kayıp olmadan, sadece 3 ayda görevi tamamladı, sonra eve döndü ve ilk savaş gemisi Paula'nın komutasını aldı.
Bu andan itibaren, diplomatik çalışma ve askeri meseleleri sürekli olarak birleştirmeye başlarken, en sevdiği Manuel Godoy ve Kral Carlos IV ile şahsen tanışmak, üst sınıfların tipik bir yerlisi gibi davranmaktan vazgeçmez, toplara ve sosyal toplantılara katılır. Bunun için Armada'da “parke köpekbalığı” olarak ün kazandı ve birçok vatandaşı ve İngilizlerle Fransızlarla müttefiki olduğu için küçümseyen bir tavır kazandı, ancak bu tür insanlar her zaman azınlıktaydı - herşeye rağmen, Gravina askeri bir subay olarak kaldı ve her ne kadar koruyamasa da Kendisi, bazıları kadar düzenli olarak ün saldı, ancak yine de İspanya'nın en aktif ve başarılı deniz komutanlarından biri olarak kaldı.
"Paula", İspanyol ordusunun Oran'dan tahliyesine katıldı ve Gravina bir artıştan sonra diplomatik bir misyonu keşif hedefleriyle birleştirerek İngiltere'ye gitti. Misty Albion sakinleri, müttefiki ve deneyimli bir denizci olarak onur duydu. Modern deniz taktikleri ve İngiltere'nin stratejisinin özelliklerini inceleyen eve döndü ve emrinde dört gemiden oluşan bir filo aldı ve bayrağını “San Ermenehildo” ya (112 silah, “Santa Ana” tipi) getirdi. Bu müfrezenin başında, Akdeniz’de Fransa’yla olan savaşta aktif bir rol oynadı ve tekrar tekrar kendini iyi bir şekilde gösterdi, birkaç muharebe bölümünde de kendini gösterdi.
1796'da İspanya, San Ildefonso'da Fransa ile bir anlaşma imzaladı ve her şey tekrar tersine döndü - şimdi İngilizler yine düşman ve Fransızlar müttefik ve arkadaştı. Bundan sonra Gravina, Amiral Masarreda'nın komutasına girdi ve onun tarafından en iyi genç amiral gemilerinden biri olarak işaretlendi. Bir kez daha, oldukça başarılı bir komutan olan Gravina, 1797-1802'de İngilizler tarafından Cadiz'in blokajı sırasında ışık kuvvetleriyle aktif operasyonlara geri döndüğünde kendini gösterdi. filo, şehri savunmayı başardı ve Amiral Jervis filosunda ciddi sorunlara neden oldu, bunun sonucunda abluka halkası gevşedi ve askeri ve ticari gemiler sürekli şehre girdi.
1801’te Gravina, Batı Hint Adaları’na bir keşif gezisine yol açtı; Ancak 1802’te İngilizlerle barış antlaşması imzalandı ve düşmanlıklar durdu ve mevcut filodaki askeri subaylara duyulan ihtiyaç ortadan kalktı. Gravina'nın Paris'te diplomatik olması teklif edildi, bu da kendi tarzında prestijli bir görevdi ve yerine getirmeyi kabul etti, ancak yalnızca bir şartla - yeni bir savaş durumunda filosuna geri dönecekti. Bir diplomat olarak, Napolyon'a yeterince yakındı ve 18 mayısındaki imparator 1804'in eşliğinde bile mevcuttu.
Cape Finisterre ve Trafalgar
1804'un sonunda Büyük Britanya ile olan savaş yeniden başladı ve Gravina filoya geri döndü. Fransa'da çok popüler olduğu ve imparator tarafından şahsen tanındığı ve İspanya'da deneyimli bir denizcinin saygınlığını yaşadığı için aynı Masarreda gibi daha uygun adayların bulunmasına rağmen filo komutanlığına atandı. Bununla birlikte, Napolyon'un gözünde tüm bu seçicilik, Gravina'nın tartışmalı bir adam olan Fransız amiral Villeneuve'ye ve bir deniz komutanı yapmamış olan İspanyolların gözünde, ancak denizdeki herhangi bir askeri askeri harekat tecrübesi olmadığı için etkisiz hale getirildi. Buna ek olarak, Fransızlar, her zaman olduğu gibi, oldukça kibirli davrandılar, müttefikleri arasındaki ilişkilerin derhal sorunsuz bir şekilde sonuçlanmadığı için, çok daha fazla denizcilik uygulaması olan İspanyol kaptanların fikirlerini dinlemiyorlardı.
Şubat 80’teki 1805 silahındaki “Argonaut” ’un bayrağını yükselten Gravina, Fransızlar ve İspanyollar arasında bir tür aktarma bağlantısı olarak hareket etti ve bir şekilde ortaya çıkan sürtünmeyi gidermeye çalıştı, ancak zorlukla yapmayı başardı. Ayrıca filosunu harekete geçirmek ve o zamanlar Armada olan o pislikten savaşa hazır bir filo oluşturmaktan sorumluydu. Yıllar süren barış, İspanya'dan Napolyon'un parasını sistemik olarak pompalaması ve Godoy'un iğrenç yönetimi işlerin durumunu olumsuz yönde etkiledi. Armada, İngilizlere eğitim veren genel personelin kalitesi bakımından, sadece mükemmel subay ve gemileri için öne çıkan kalitesizlikten daha düşüktü, ancak 1804 yılında durum felaketin eşiğindeydi - mürettebatlar dağılmıştı, gemiler güvensizdi, para bile yoktu. zaten normal savaş eğitimi hakkında. Neredeyse sıfırdan bir filo oluşturmak gerekliydi ve burada Gravina, 1805 yazının ortasına kadar finansman bulmayı, en azından daha az ya da daha az tutuşma düzenine sahip bir savaş filosu oluşturmayı ve neredeyse birkaç ayrılmanın oluşumunu tamamlamayı başardı.
Kısa süre sonra Villeneuve liderliğindeki denize bir çıkış, Karayipler'deki manevraların dikkatini dağıttı ve Cape Finisterre'de 6 Spanish ve 14 Fransız gemilerinin müttefiki filosu Admiral Calder liderliğindeki 15 English tarafından yakalandığında eve geri döndü. Savaş, zor hava koşullarında (deniz yoğun bir sisle kaplıydı) gerçekleşti, nerede ve kimin olduğunu tespit etmek zordu. En önemli şeyin düzene uymak ve Brest'e gitmek olduğuna karar veren Villeneuve, filosunun bir kısmının İngilizlerle savaşmakta olduğu gerçeğini görmezden gelmeye karar verdi ve aslında onu kaderin insafına bıraktı. Filonun bu kısmı, azınlıkta İngilizlere karşı savaşmak zorunda kalan birkaç Fransız tarafından desteklenen altı Gravina savaş gemisi oldu.
Sisin içinde, İspanyol amiral kuvvetleri en son nereye savunduklarını ve nerede yabancı olduklarını bilmeden ve savaşa girdiler ve İngiliz mevkidaşlarına çok sayıda yaralandılar, fakat sonunda, Firma ve San Rafael (her ikisi de İspanyol) gemileri teslim oldu. Direğin imhası ve parkurdan yoksun bırakılması ve İngilizler tarafından yedekte çekilmesi. Ertesi gün, sanki kendini hatırlıyormuş gibi, Villeneuve İngilizleri tüm gücüyle sürdürmeye karar verdi, ancak zayıf bir rüzgâr bunu yapmasını engelledi. Sonunda, İspanya'ya ulaştığında, gerektiği gibi Brest'e değil, güneye, Fransız amiralinin savaştaki eylemlerini tamamen indirdiği Cadiz'e gitmeye karar verdi ve Napolyon’un İngiltere’yi istila etmeyi planladığını söyledi. o da galip geldi. İspanyollar, kibarca söylemek gerekirse, onları savaşa fırlatan Fransız müttefiklerinin davranışlarından memnun değildi ve sadece birkaç gemi ve kaptan onur ve saygıyı hak ediyordu. Gravina'nın kendisi bastırıldı ve olay haberini alan Napolyon, olanları değerlendirerek ünlü konuşmasını konuştu:
“Gravina savaşta zekice ve kararlı davrandı. Villeneuve bu niteliklere sahip olsaydı, Finisterre savaşı tam bir zaferle sonuçlanırdı. ”
Bununla birlikte, bu açıklama Napolyon'un Fransız amiralini ulusal prestijden sorumlu olarak terk etmesini ve Filo'da Cadiz'de toplanmaya başlayan İspanyol subayı bırakmasını engellemedi.
Trafalgar Savaşında "Principe de Asturias"
Dört aydır İspanyol-Fransız filosu Cadiz'de durdu ve ayakta durması, zaten Armada'nın en yüksek savaş hazırlığına büyük zarar verdi. Memurlara ve denizcilere maaşlar, 4-8 ay boyunca ödenmedi, çünkü bunlar "hafifçe" bir gömlek giydiler ve hatta değiştirilebilen bir üniforma bile alamadılar. Elbette, gemileri normal formda tutmak için yeterli para yoktu, bu yüzden burada ve orada bilgi var, tamamen icat edilmiş olabilir veya bazı gemilerin kabul edilebilir bir şekilde tutulması oldukça güvenilir olabilir. hesap ... Memurlardan fon sağlama, daha doğrusu memurların maaşları dışında geliri olan ve en azından kirli sızan yelkenliler için boya ve iplik alımına katkıda bulunabilecek kişiler. Bunun üzerine, Endülüs’te bir salgın ele geçirildi, bu da ıssızlığın eklendiği ekiplerden çok sayıda insan aldı. Bunun sonucunda, Ekim ayında, Villeneuve denize gitmeye karar verdiğinde, nüfusun eyaletteki nüfusunu mobilize etmeyi ilan etmek zorunda kaldı. kelimenin tam anlamıyla, en azından zararları telafi etmek için insanları doğrudan sokaklarda ve pazar meydanlarında kapmak ve gemilere hizmet etmek için doğru sayıda çalışan el ele geçirmek.
En azından deniz sanatının temelleri, askerler hazırlamak için zaman yoktu, Gravina gemilerinin savaş etkinliğini arttırmak için en az felaketten biraz daha fazla bir şeyler yaptı. Silah mürettebatının bir bölümünü Cadiz surlarından çıkarmak ve onları gemilerin güvertelerindeki silahlara koymak bile zorunda kaldım. Bayrağını, üzerinde en iyi olmaktan uzak olmasına rağmen hizmette kalan en güçlü ve en verimli gemilerden biri olan Principe de Asturias'a devretti. Fransızlarla bir çatışma denizden gelecekteki bir çıkışa dayanarak ortaya çıktı - İspanyollar, özellikle barometre hızlı bir fırtına öngördüğü için gemilerle gökyüzüne hazır olmak istemediler, ancak Villeneuve sakinleşip her şeye rağmen davranmaya karar verdi. Davranışı nedeniyle sıkıntı yaşadığını ve kısa süre sonra Rossilla Amiralinin yerini alacağını ve imparatora “halıya” gönderildiğini bilen Fransız amiralinin, sürülerinde barut sahibi olduğunu göstermeye karar verdiğini ve en son o zamandan beri olmadığını söyledi. sağlığı için ölümcül sonuçlarla dolu vurulmalı, giydirilmeli veya herhangi bir şekilde cezalandırılmalıdır. İspanyolların ve hatta kendi memurlarının aklın sesini artık duymadı.
Bütün bunların sonucu oldukça öngörülebilirdi. İngiliz filosu İspanyol-Fransızları vurdu ve büyük Amiral Nelson da dahil olmak üzere ağır kayıplara rağmen, müttefiklere muazzam zarar veren zafere ulaştı. Savaş sırasında "Principe de Asturias" ciddi kayıplara maruz kaldı - 50 kişi öldü ve 110, binden fazla kişiden oluşan bir ekipten yaralandı, ancak tüm direkleri kaybetti ve gövdeye ciddi hasar verdi.
Savaş sırasında, bu geminin, Müttefiklere destek vermek yerine, silahlarını kapattıklarını ve sürüklenerek, kalın maunlarında zaman zaman mermiler aldıklarını gösteren İngiliz ve Fransız kanıtları var. Bu fenomen çirkin, utanç vericidir - ama mürettebatın en az üçte birinin savaş için gerekli temel becerileri bile almayan, deniz disiplinini özümsemeyen ve bu denizi ve bu gemileri mezarda gören insanlar olduğu gerçeği göz önüne alındığında şaşırtıcı değildir. buraya doğrudan sokaklarından ve Cadiz meydanlarından kendi isteklerine karşı geldiler. Bununla birlikte, böyle bir kanıtın gerçek bir temeli olmaması ihtimali vardır, çünkü savaşın kaosu tam bir güvenle konuşmanın imkansız olduğu ve “kapalı silah limanları”, yalnızca savaş gemisi tarafından geliştirilen çok düşük ateş verimliliği anlamına geliyordu. Tüm bunlara rağmen, Principe de Asturias pes etmedi ve bombardımandan kurtulan ve direklerini kaybetmiş olan Fransız fırkateyn Temis tarafından Cadiz'e çekildi. Federico Gravina savaşta kendisi yaralandı, ama soğuk bir akılda kalan şansını ve aklını henüz kaybetmedi. Bir yerde bir fırtına yaklaşıyordu, bir yerde İngilizler ele geçirilen gemileri Cebelitarık'a götürdü ve bir dizi hasarlı İspanyol gemisi kendilerini Endülüs kıyılarına fırlattı ya da açık denizde yelkenleri kaybolan sürüklendi.
Cadiz'de güç toplayan ve var olan gemileri acilen onardı, Gravina kısa süre sonra onları denize getirdi ve hatta Santa Anu'yı İngilizlerden kurtarmayı başardı. Ne yazık ki, amiral’in şansı bu konuda sona ermişti; fırtına çok şiddetliydi, gemiler Cadiz’e geri götürülmek zorunda kaldı ve en önemlisi, savaşta alınan yara çok fazla sorun çıkardı ve en kısa zamanda çok kötüleşti. Federico Gravina 6'te Mart 1806'ta öldü, bu tanıtımdan kısa bir süre önce filo kaptanı genel rütbesine geçti. Kalıntıları San Fernando’daki Panteon’a gömülmüş, ulusal alanda büyük bir iz bırakılmış. hikayeler Ne yazık ki, şerefine verilen Alaska adaları hariç İspanya'dan ayrılmadı.
İnfaz edilemez mi?
Tüm bunlardan sonra Federico Gravina ne tür bir değerlendirme yapabilir? Tanınmayan bir dahi mi yoksa tam tersi bir sıradanlık ve sıradanlık mıydı? Ne yazık ki, ah, ama bu kişinin değerlendirmesinde çeşitli öznel bakış açıları çatışıyor. Mutlaklara karşı olan muhaliflerini yükselten İngilizler ve Fransızlar, İspanyolları gözardı etti ve şimdi, ne yazık ki, baskın olan onların tarihsel bakış açısı ve Federico Gravina da diğerleri gibi sıkıntı çekiyor.
İngilizler ve Fransızlar için çok fazla sempatisi olmayan insanlar, aksine Gravina'yı yüceltiyor, bazen ona aslında gözlenmeyen bu özellikleri atfetti. İspanyolların kendileri hemfikir olduğum bu amiral hakkındaki değerlendirmelerinde oldukça kısıtlı. Tabii ki, o mükemmel bir deniz komutanı değildi - kariyeri boyunca bunun tek bir işareti izlenemezdi. Bununla birlikte, birinci sınıf bir profesyoneldi, denizde bir yıldan fazla zaman geçiren yetenekli ve deneyimli bir denizci idi ve bir kereden fazla Trafalgar ölçeği olmasa bile gerçek savaşlarda barut kokladı.
Gravina’nın hizmet tarihini inceleyen biri, bu kişinin hem başarılı, hem kararlı hem de cesur olduğunu açıkça söyleyebilir - çoğu durumda bir gemiyi veya küçük oluşumları idare etmek için yeterliydi. Sonunda, Fransız müttefikleri ile olan operasyonlarında ve özellikle savaş filosunun oluşmasında pratik olarak hiçbir şey yapmadan kendisine yararlı olan iyi bir organizatör ve diplomattı. Hem Finisterra hem de Trafalgar altında, ona vasat bir komutan dememeye yetecek kadar inisiyatif, cesaret ve ustalık gösterdi. Kararlılık ve inisiyatif anlamında, oldukça pasif Villeneuve'den çok daha iyi olduğunu kanıtladı ve daha da önemlisi, açık denizde daha fazla zaman harcayarak açık denizlerde çok daha pratik bir deneyime sahip oldu. Müttefik filosuna komutan olarak, Fransız ile değil, olayların tamamen farklı bir seyir izleyebilmesi olasıydı - Finisterra Calder altında en azından ağır kayıplar yaşadı ve San Rafael ve Firmayı yanına almasaydı, ve Trafalgar basitçe olmazdı çünkü Gravine hiçbir zaman Brest'e gitmek, Cadiz'e gitmek için bir emir almayı düşünmezdi - herhangi bir şey, emirlerin nasıl uygulanacağını biliyordu.
Aslına bakarsanız, Gravina'nın en iyi kendini gösterdiği küçük amiral gemisi rolündeydi ve amiral gemisi inisiyatif, başarılı, yetenekli, ancak yine de önemli bir yaratıcı çizgiden yoksundu. Ancak, Trafalgar’dan bahseden İspanyol filosu, yukarıdaki sorunların karmaşıklığı nedeniyle basitçe mahvoldu; onlara, Federico, hatta Villeneuve, hatta Rossigli, hatta bazı İspanyol Horacio de Nelson’ı emretti; İspanya genelinde sistemik krizde yetersiz finansman, personel sorunları ve aynı salgın gibi bir dizi olumsuz durum. Daha da haksız olan şey, bazı frankofilerlerin Gravina aptalmış gibi görünmesini sağlamak için yapılan girişimler, İspanyol filosunun hiçbir değeri yoktu ve genel olarak, bu asil Pyrene'lerden olmasaydı, İngilizlere kerevitlerin kış uykusunda bulunduğu yerleri göstereceklerdi! .. Ancak, burada Diğer durumlarda olduğu gibi, tarih de subjunctive ruh halini bilmiyor ve Müttefik filosunun yenilmesine neden olan Villeneuve idi. Ve ne kadar profesyonel ve cesur bir denizci olursa olsun Gravina, Trafalgar savaşını yitirmiş, trajik olmasına rağmen kronolojik olarak en son kurbanı olmaya aday olarak kalacaktır. Bu arada, İngilizler Gravina'nın profesyonelliğini çok takdir ettiler ve bu nedenle, Trafalgar Savaşı'ndan hemen sonra Cebelitarık Chronicles bu kişiyi en iyi şekilde nitelendiren şu satırları yazdı:
“Gravina tarafından temsil edilen İspanya, en seçkin deniz subayını kaybetti; Filolarının emrindeki komutanları, mağlup olsalar bile, her zaman zaferlerinden büyük saygı görecekleri bir şekilde savaştılar. ”
Devam edecek ...