Görünüşe göre herkes, Ukrayna Askeri Bölgesi 4 Tank Alayının genç tankeri N. Tsyganov'un iyi anladığını biliyordu. Özel bir teknik eğitimi almamış, ancak kendi kendini eğiten bir mucit, ancak Savunma Komiseri K. Voroshilov'un kendisine altın bir saat vermesi için 1934'ta T-26, T-27 ve BT tankları için otomatik bir kaplin geliştirmesini engellemedi. ve küçük komutanlardan takım komutanlarına kadar üretildi.
4 tank alayından önce konuşan Voroshilov, yeni bir "daha zorlu bir savaş aracına dönüştürülebileceği BT tankı için tekerlek izlemeli itici güç" oluşturma emrini verdi.
UVO birliklerinin komutanı I. Aynı zamanda mevcut olan Yakir, halk komiserinin görev performansını N. Tsyganov liderliğindeki bir grup mühendise emanet etti. Günde 4-16 saatlerinde 18 ay boyunca çalışan 1935 çiftleri ve 1 direksiyonlu tekerlekleri olan yeni bir itme ünitesine sahip, Nisan Boyutları için 5 üretti ve yaşam boyu 3 / 1'te BT tankının modelini üretti.
Tam olarak böyle bir tank oluşturma fikrine ait olan, şimdi kesin olarak söyleyemezsiniz. Tsyganov'un kendisi tamamen Stalin'e inanıyordu, çünkü bu onun fikriydi, çünkü Tsyganov ve yoldaşlarına "sevgili komutan-bolşevik" yoldaşları Yakir tarafından söylendi. Stalin ve Voroshilov'a yazdıkları mektupta, alayın mühendisleri Tsyganov ile birlikte şunları söyledi: Siz, Stalin Yoldaşı fikrini öne sürdüğünüzü söyledi: Yakir bize bunu söyledi ve parti görevimizi yerine getirmek için mümkün olan en kısa sürede her şeyi yaptık ve tank görevini yerine getirmeye karar verdik. BT-IS (IS-Joseph Stalin).
Sovyet hafif tank BT-IS, 1936 g
Voroshilov'un şahsi emriyle, gerekli fonlar ve Kharkov'daki XXUMX numaralı tank onarım tesisinde bir yer BT-IS'in üretimi için tahsis edildi. Haziran ayında, 48, 1935 BT-IS tanklarının, 1936'teki BT-10 tankına dayanarak yapılmasını emreden, yine Voroshilov'a kişisel olarak bildirilen yeni bir tankı test etmeye başladı. Ardından, Haziran-Mart aylarında, 5, Kharkov-Moskova güzergahındaki yeni tankların kilometresiyle takip edildi, ardından tankta bir kez daha iyileştirmeler yapıldı ve askeri denemelere aktarıldı.
Son haliyle, BT-IC kaliteyle yeni bir BT-5 modeliydi ve prototipten farklı olarak tekerlek seyahatinde üç çift tahrik tekerleği kullanıldı. Özel bir mekanizmanın varlığı - senkronizör - tekerleklerden ve raylardaki hareket hızını eşitledi, bunun sonucunda tankın raylardan birini kaybetmiş olsa bile hareket etmeye devam etmesi mümkün oldu. Ek olarak, sürüş tekerleklerinin 6'i, tank kütlesinin% 75'inden daha fazla bir tutuş ağırlığı olarak kullanılmasını mümkün kılmıştır, bu da tekerlek sürüşündeki kros kabiliyetini artıramaz fakat arttırır.
Tasarımın en önemli özelliği, raylardaki tahrik tekerleklerinden, tekerlek hareketinin arka destek makaralarına olan redüktörün reddedilmesi olmuştur. Şimdi tüm 3 çift tahrik tekerleği üzerindeki dönme, gövdenin üst kısmına yerleştirilmiş olan bir kardan mil sistemi vasıtasıyla iletildi. Aynı zamanda, tankın üzerindeki Christie tipi tüm tekerleklerin süspansiyon braketi korunmuş, ancak yaylar kendilerine tutturulmuş mumların kendileri de tankın içine yerleştirilmiştir. Tekerlek hareketi için bir dizi yeni mekanizma, bir senkronize edici, açılı bir bağlantı kutusu, üst dişli kutuları, tahrik milleri, tekerlekten çekişli tahrikler ve bir senkronize edici şalter tahrik tanıtıldı ve yeni bir besleme tankı kuruldu.
Testler sırasında, BT-IS tankları, 1500'tan 2500 km'ye kadar olan jantlarda geçti ve pervanenin BT-5 baz tankla karşılaştırıldığında daha karmaşık olmasına rağmen, daha iyi verim sağlamakla kalmadı, aynı zamanda da canlılık gösterdi. Bir pistin ve bir veya iki silindirin kaybıyla iyi bir şekilde hareket ettiler. Elbette, tank, ağırlıklı olarak ağır yüklü parçaların takviye edilmesi gerekliliği ile ilgili eksiklikleri ortaya çıkardı, ancak genel olarak ordu komisyonu tankın alınması gerektiği sonucuna vardı.
Ardından gelen sipariş: 1937 içerisine bir dizi 5 makinesi hazırlayın. Onboard aktarımını korumak ve 6 BT-IS tanklarını serbest bırakmaları için tespit edilen eksiklikleri gidermek için 300 mm kalınlığında onboard yatık zırh takmaları gerekiyordu. Tekerlek seyahatinde rayların montajı katlanır yan raflarda sağlandı.
Bu arada, BT-IS tankıyla ilgili davaya karar verildiğine inanan Tsyganov, BT-7'e göre geliştirilmiş zırh korumalı bir tankın geliştirilmesini üstlendi. 1937'un sonunda yeni bir araba yapıldı ve bu yılların en iyi gelenekleri olarak adlandırıldı: BT-SV-2 “Turtle” (SV - “Stalin - Voroshilov”). Bu tankın diğerlerinden farklı olduğu ana şey, zırhlı gövdesinin tasarımıydı; levhaları, çok geniş bir eğim açısında - 15 - 58 derece. Burun kısmı tüm gövde ile aynı genişliğe sahipti, bu yüzden bu tanktaki BT-7 kılavuz tekerlekleri için ön boruya gerek yoktu. Ön yay makaralarının süspansiyonu, yayları 38 derecelik bir açıyla geriye yatırılmasının haricinde değişmemiştir.
BT-SV-2 kasasının, yaylı süspansiyon kapakları hariç, hiçbir çıkıntılı parçası yoktu. Tüm zırh plakaları sökülmüş ve gövdeye vidalanmıştır. Rayların zırh kaplamasının daha sert olması amacıyla, alt kısmında, her bir tarafta 3 boyunca özel jumperlar sağlanmıştır. Kıç yakıt tankı BT-7 tanktan çıkarıldı, böylece besleme de eğik hale geldi, ancak bu nedenle tankların yanlara yerleştirilmesi gerekiyordu.
Sovyet deneyimli hafif tank BT-SV-2, 1938
Tankın kulesi aynı zamanda sert bir nişe sahip değildi, bu yüzden radyo istasyonu ondan gövdenin ön kısmına transfer edildi, burada sürücü dışında, 4 mürettebat üyesi bir radyo operatörü yerleştirildi.
Prototip BT-SV-2 sıradan çelikten 10-12-mm kalınlığında yapılmış, ancak gerçek bir savaş aracının projesi iki versiyonda bile vardı. Birincisi, tankı 40-mm'lik mermilerden herhangi bir mesafeden koruyan zırh markası FD 55 kalınlığının - 45 mm; ikincisi, 12,7-mm mermilere karşı koruma sağladı ve 20-25-mm IZ zırhının kullanılmasını önerdi.
BT-CB-2, 1937'in kışında, 1938'in ilkbaharında test edildi ve bu sırada 2068 km'yi geçti. Böyle bir rezervasyon ilkesinin oldukça kabul edilebilir olarak kabul edilebileceği, ancak tankın gerçek bir rezervasyonu ile BT-7 seri şasisinin ve 2-24 t'deki BT-CB-25 ağırlığının çok zayıf olacağı belirtildi. Tam bir rezervasyonla tanktan bir örnek yapması ve bombardımanla testini yapması gerekiyordu. Bununla birlikte, bu makinedeki ve BT-IS'deki tüm çalışmalar durduruldu, çünkü 1938'in başında, Bay N. Tsyganov ve tüm grubu tutuklandı. Daha önce, Mart ayında, 1937, KhPZ'de, özellikle de efsanevi T-34'i yaratan adam olarak tüm dünyaya tanınan M. Koshkin tarafından devralınan tank tasarım bürosu A. Firsov'un büyük bir grup tasarımcısını tutukladı.
Tutuklanan “motorlar” durumunda tanklarımızın ve dizel motorlarımızın teslim alınıp alınmadığı henüz bilinmiyor. I. Xutinx'te XInUMX'taki Trashutin ve Y. Stepanov, Yezhov'un çıkarılmasından sonra serbest bırakılmadı.
En ilginç olanı, Tsyganov'un baskı altına alınmasına rağmen, BT-7’in BT-IS seviyesine getirilmesi sorununun gündeme gelmemesi. Dahası, test edilirken, Ekim 1937'teki Kızıl Ordu Ana Zırhlı Müdürlüğü, 20'ta metal olarak yapılan yeni kabul edilen A-20 atamalarında, aynı tank BT-1939 için KhPZ'ye bir emir verdi. BT-IS tankında olduğu gibi, 6 jantlarda yapıldı ve üst ön levha, 53 dereceli bir eğim açısına yerleştirildi. Tamamen izlenen A-20 A-32 adını aldı ve ünlü "Otuz Dört" ün prototipi haline geldi; yalnızca üzerine, BT tanklarına kıyasla çapı 76,2-mm'ye yükseltilmiş 5-mm kalibrelik bir tabanca, daha kalın zırh ve 400 yol tekerlek çiftleri kurdular. .
Sovyet deneyimli tank A-20, 1939 g
İlginç bir şekilde, 1932 -1938’taki tüm bu makinelere ek olarak. SSCB'de, tekerlekli paletli bir itici ile daha birçok tank geliştirildi. Bunlar arasında sadece iki amfibi tank vardı, bunlar 43-1933'teki T-1934. Fabrikada onları mühendislik tecrübesiyle yaptım. Leningrad'daki S.M. Kirov (№ 185) ve 37 Moskova'daki fabrika tesisi.
BT-PT-1 ve PT-1 tanklarında modellenen iki adet yüzer tank, paletlerde hıza sahipti: 62, tekerleklerde - 90 ve yüzer - 6 km / s ve PT-1 A bile 10 km / s. 14,2 ve 15,3 ağırlıkları ve mürettebatı 4 erkekti ve silahlanma, bir 45 mm tabanca ve 4 makineli tüfekten ibaretti. Zırhın kalınlığı BT'ye göre daha düşüktü.
46 fabrikası tarafından 1'te de üretilen T-1925-185 hafif tekerlek izlemeli tank, sürücüyü tekerleklere zorlaştıran önden tekerlekleri aldı, ancak bir senkronizörle donatıldı. Topa ve uçaksavar tabancaları da dahil olmak üzere çeşitli makineli tüfeklere ek olarak, bu tankta ayrıca 12 atışlarında ateş karışımı kaynağı olan bir silahla eşleştirilmiş pnömatik bir alev atıcısı da vardı. Tank test edildi ancak silahlar kabul etmedi.
25'taki Stalingrad Traktör Fabrikası'nda yaratılan bir başka hafif tank T-1939, T-26 ve BT tanklarının bileşenlerinin ve parçalarının yumuşak bir karışımıydı, ancak parçalardaki hızı yalnızca 28 km / dır. h.
Aynı zamanda, 1934-1937’te, yalnızca takip ve iletimde prototipinden farklı olan, tamamen izlemeli T-28 üretiminde, tekerlekli izlemeli T-29 ile değiştirilmeye çalışıldı.
Sovyet orta tekerlekli / paletli tank T-29, 1939.
OGPU’nun EGPU projesine göre - tutuklanan inşaatcıların çalıştığı hapishane tasarım bürosu (ne yazık ki 1937’tan önce bastırıldı), ilk T-29-4 ve T-29-5 tankları 1934’in başlarında yapıldı. Leningrad'daki Kirov tesisinde seri üretime başlamak için birkaç yıl düzeldi. Burada Mayıs ayında, 1937, Tank Tasarım Bürosu'nun baş tasarımcısı O. Ivanov tarafından tutuklandı; bunun yerine, Halk Komiseri Voroshilov'un evlatlık kızı olan 29 yaşındaki J. Kotin, bu görevini verdi, bu yüzden zaten T-29'i bitirdi. 1936’te bu tank hizmete girmiş, 1937’te iki araba yapmışlar, ancak bundan sonra tankı serbest bırakmamışlar. 30-mm kalınlığında ön zırhı ve bir 5 ekibi ile, bir adamın tank kütlesi, 28,8'i süren 6 silindirleri olmasına rağmen, tekerlek izlemeli itme sınırının olduğu ortaya çıkan 8 t'ye yükselmiştir.
Aralık ayında, 1937 Kotin, ağır bir T-28 tankının şasisine göre elden geçirilen T-35 şasi tasarımlarını imzaladı, ancak süspansiyon türü altında birçok tankın yeterince kalın zırhla korunamayacağı ve tankın ne kadar küçük olacağı belliydi. daha iyi kuleleri.
BT'ye dayalı başka herhangi bir yerli tank oluşturulmamış ve alt takımı kullanılarak oluşturulan herhangi bir KMT olmamıştır. Fin mühendisleri burada 1942'te Sovyet kupasını BT-7'i modernize etmek zorunda bırakan ustalıklarını gösterdiler.
Fin ACS VT-42, Sovyet kupa deposu temelinde hazırlandı
Genişlemiş kulede, bir İngiliz 114-mm obüs modeli 1918 g'yi kurdular, geri tepmeyi azaltmak için ağızlıklı bir frenle donatıldılar. Bu durumda, ne şasi ne de tankın gövdesi etkilenmedi. Yıl sonuna kadar, Finlandiya ordusunda BT-18 ismini alan 42 bu tip itici güç üretildi. Finlandiya'nın 1944 savaşından çekilmesinin sonuna kadar silahlı olan bir saldırı silah taburu oluşturdular! Leningrad kuşatması sırasında, deneyimli T-29'ler bile kentin savunmasına katkıda bulundu, ancak genel olarak, Rusya'daki iyileştirilmiş Christie tanklarının kaderi ve çoğu zaman onları yaratanların mutsuz olduğu ortaya çıktı.
İspanya'daki olaylar, hem ülkenin liderliğini hem de tasarımcıları, zırhın güçlendirilmesi ve Sovyet tanklarının açıkça aşikâr bir savaşa girmesi konusunda silahlanma konusunda tekrar tekrar düşünmeye zorladı. Ancak, bu çalışma asla kesintiye uğramamıştır. Bu nedenle, T-35'in seri üretime aktarılmasıyla eşzamanlı olarak, Mayıs-Haziran ayındaki 1933'te çalışmaları başlayan daha güçlü ve sofistike bir tankla değiştirilmesi sorunu çözüldü, yerli tasarımcıların geliştirilmesine paralel olarak, 100-ton tank TG- 6 (Grote design) ve İtalyan şirket Ansaldo'nin 70-ton tankı. Tank Grote, esas olarak 5 mm toplarla donanmış, diğerlerinde 107 / 37 mm toplarla makineli tüfekleri bulunan 45 kuleleri olan gerçek bir "kruvazör" idi.
N. Barykov ve S. Ginzburg tarafından geliştirilen iç projelerimiz, 90-50-mm zırh korumasına sahip 75-tonluk araçlardır. Projedeki ilk tank iki 107-mm, iki 45-mm silah ve 5 makineli tüfek ile silahlandırıldı. İkincisi sadece silahlarda farklıydı - bir 152 mm, üç 45 mm tabanca ve 4 makineli tüfek, ayrıca arka kulede bir alev makinası! Varyantlar başarılı olarak kabul edildi ve yaşam boyu 1 / 10 mizanpajları şeklinde oluşturuldu. Derhal T-39 ismini alan bir prototip tank üretiminin, 3 milyon ruble ve bunun sonucu olarak esasen reddedildiği yaklaşık bir yıllık bir süre gerektireceği ortaya çıktı.
Sovyet süper ağır tank T-39-1 modeli
1937'te Kharkov Lokomotif-Bina Fabrikası (KhPZ) tasarım bürosu, T-35'a dayanan yeni bir ağır çığır açıcı tank tasarlama görevini üstlendi. Görev, bir 50-mm, iki 60-mm top, iki büyük kalibre ve 75 standart tank silahı ile donanmış, 45-76-mm zırhlı üç taretli bir 45-6 t yaratmaktı.
Yeni tankın, T-35'ten şanzımanı ve şasiyi kullanması gerekiyordu. Bununla birlikte, böyle karmaşık bir iş için zaten önemli bir gücü olmayan KhPZ tasarım bürosu, en nitelikli mühendislere dokunan baskılarla büyük ölçüde zayıfladı. Bu nedenle, sayısız gereksinime rağmen, 1938'in başlangıcına kadar, silahların konuşlandırılmasında farklılık gösteren yeni tankın yalnızca 6 varyantlarının ön taslaklarını gerçekleştirebildiler.
Nisan ayında, 1938’in Leningrad Kirov Fabrikasını (LKZ) güçlü üretim üssü ve T-28’in seri üretim tecrübesiyle ve ayrıca bunlara 185 tesis numarası ile bağlamaya karar verdi. Sırasıyla personeli, yeni tip savaş araçlarının geliştirilmesinde zengin bir deneyime sahipti. İlk tesis, makinenin öncü mühendisi olan SMK tankını (“Sergey Mironovich Kirov”) tasarladı. A. Yermolaev; ikincisi 100 ürünüdür (veya T-100), makinenin öncü mühendisi E. Paley'dir.
Bu zamana kadar, Leningrad'daki Kirov fabrikasında, mühendis M. Siegel'in rehberliğinde, T-46-5 (T-Ш) tankı zaten karşı-çekmeli olarak imal edilmişti. Silahlanma, hafif tank T-26: 45-mm silah, taretteki 2 makineli tüfek ve bir tane daha uçaksavar seviyesinde kaldı. Hız 30 km / s, mürettebat 3 kişi. Araç rezervasyonu daha önce görülmedi: 32,2 T'nin toplam ağırlığı ile tank, gövdede 60-mm zırh, tarette 50-mm!
Sovyet deney tankı T-46-5, 1937
Hem tasarımın eksikliğinden hem de böyle bir rezervasyon derecesine sahip makinelerde taktiksel gereklilikler olmadığı için seriye gitmedi, ancak tasarımcılara deneyim verdi. Bu nedenle, QMS ve T-100 tankları üzerinde çalışmanın oldukça hızlı bir şekilde ilerlemesi şaşırtıcı değildir: QMS, Mayıs ayında 1 ve 100'taki 1'daki T-1939 için hazırlanmıştır. 9 Aralık ayında, yeni makineler taslağı ve bunların modelleri, CPSU Merkez Komitesi Siyasi Bürosu (b) ve Savunma Komitesi toplantısında değerlendirildi.
Sovyet ağır tank atılım QMS, 1939
Tanklar üzerine, birbiri ardına üç kule yerleştirildi, böylece orta kule bir savaş gemisinde sanki son kulenin üzerine çıkacaktı. Stalin bundan hoşlanmadı ve rezervasyonu güçlendirmek için ağırlığını kullanmak için arka kule kaldırıldı.
Ve QMS ve T-100 dışa doğru çok benzerdi ve neredeyse tamamen aynı silahlıydı. Fark askıya alındı. KYS'de, ilk kez Sovyet tank yapımında burçlar kullanıldı (daha önce sadece deneysel bir T-28 tank üzerine kuruldular) - tank bir engele girdiğinde bükümde çalışan tekerlekler için tekerlek ağırlıkları olan çelik miller. T-100 üzerinde, yukarıda zırhlı eleklerden korunan yaprak yaylı süspansiyon kullanılmıştır.
Sovyet ağır tank atılım T-100, Kasım 1939
Tanklar, 31 Temmuz gecesi 1 Ağustos 1939'te başlayan testlere aktarılmış ve transfer edilmiştir .. Aynı zamanda, T-100 tasarımcıları, üssünde X-NUMX-mm M-100 obüs ile donanmış daha güçlü bir T-152Z tankı geliştirmenin mümkün olduğunu düşündü. Kule ve kendinden itmeli silahlar, o zaman Donanma'nın kruvazörü ve imhacısı üzerinde kullanılan 10 mm deniz silahlarıyla donanmış.
Burada Kirov Fabrikası için, sipariş edilen QMS'ye ek olarak, tek taretli bir KV tankı (Klim Voroshilov) da geliştirildi ve öncü mühendis A. Ermolaev ve N. Dukhov. Tank, kısaltılmış bir şasi SMK'sına, 75-mm kalınlığında bir zırha ve orijinal plana göre, kuledeki iki tabanca, 45-mm ve 76-mm'ye sahipti.
Sovyet ağır tank, KV Eylül 1939 g deneyimli
1939 sonbaharındaki test sonuçlarına göre, 19 Aralık ayını benimsediler ve zaten 17 Şubat 1940, QMS ve T-100 tanklarıyla birlikte, birliklerimizin takviyeli Finlilerin kıramayacağı Sovyet-Fin savaşının önüne geçti. " Mannerheim Hattı.
Genellikle, tüm yeni arabalar gizli tutulur, böylece doğru anda beklenmedik bir şekilde ve toplu olarak kullanılabilirler. Fakat bu durumda, SSCB ve Kızıl Ordu'nun yanı sıra Stalin'in de prestijiyle ilgiliydi. Bu nedenle bu tanklarla ilgili olası bilgi sızıntısı dikkate alınmamasına karar verdi.
Tüm 3 araçları savaşlara katıldı ve 37-47-mm kalibreli tanksavar silahlarının hasar görmesine rağmen, zırhlarına giremediler. QMS, Fin savunmasının derinliklerinde sürüş sırasında bir mayına patlatıldığında, ekip tarafından ağır hasar gördü ve terk edildi ve çok sayıda T-28 tankının yardımıyla bile, ağır bir aracın kırık şasili bir şekilde tahliye edilmesi mümkün değildi. Ancak, Finliler de ona dokunmadı - bilinemedi tipte tek bir makine yerine restore edilip kullanılabilecek yastıklı seri T-28 ile daha fazla ilgilendiler, böylece “Mannerheim Line” ı geçtikten sonra tank yine elimizdeydi. Bununla birlikte, depoyu fabrikaya geri göndermek için, sökülmesi ve fabrikada artık montajı ve onarımı yapılmamıştı.
KV-76 tanklarının 1-mm toplarının düşman tahkimatlarını tahrip etmek için çok zayıf olduğu ortaya çıktı, bu yüzden acilen bu tankın büyüklüğündeki yeni kulede 152-mm obüs ile donatılmasına karar verildi. Makineye KV-2 endeksi atandı, ancak bunun belirtilmesi gerekir hikayeler Dönen bir taretteki bir tanka bu kadar güçlü bir silah monte edildiğinde ve ilk tasarım sırasında bu tür silahları monte etmek için tasarlanmadığında bile, tank yapımına dair birkaç örnek vardır.
Pek çok uzmanın, askıya alınmanın ateşleme sırasında geri tepmeye dayanıp dayanamayacağına dair şüpheleri (özellikle de gemide bulunan silahtan) şaşırtıcı olması şaşırtıcı değildir. Bununla birlikte, testler tankın çalışabileceğini göstermiştir, böylece 4 bu makineleri Kirov fabrikasında üretmiştir. Karelya İsthmus'ta tekrar test edildiler, burada Mannerheim Line'da granit halılar ateşlendi ve beton kabukları vurgulandı. Tanklardan biri savaştan çıktığında, 48'in zırhında zırh delici mermilerden çentikler vardı, ama hiçbiri zırhı geçmedi. Doğal olarak, KV-2 hemen hizmete girdi ve ikinci yarıya kadar 1941 Kirov fabrikasında toplu olarak üretildi.
Tüm bu olayların ışığında T-100 tamamen şanssızdı. XXUMX Fabrikası personeli, KV tankından farklı bir sınıfta bir makine olduğunu ve Xretx mm topunu ön tarette tutarken takılı bir 185-mm obüs bulunduğunu kanıtlamaya çalışsa da, devlet komisyonu kabul edilmesine karar verdi. yersiz.
Sovyet ağır tank atılım T-100, sonbahar 1940,
Komisyon, yüksek özgül zemin basıncı (0,86 kg / cm2) kaydetti, - QMS için bu gösterge 0,66 ve KV - 0,77 kg / cm2; Dizel motor KV tankında çalışırken, bu kadar ağır ve büyük bir makinenin, manevra kabiliyetinin ve benzinli motorun yönetiminde büyük zorluklar yaşandı.
Sovyet ağır tankı KV-1 model 1941 g.
Bu sırada, KV-1 tankının daha da geliştirilmesi için tüm kuvvetler atılmıştı, ancak yakında daha kalın zırhlı bir KV-3 tank ile değiştirildi. Aynı zamanda, bir 107-mm kalibrelik silahla donatmaya karar verdikleri bir tank geliştirildi, çünkü savaşın başlamasından bir yıl önce, 1940'te, istihbaratımız Almanya'dan 100-mm silahlarını zaten tanklara monte ettiklerini bildirdi. Her ne kadar bu mesaj daha önce alınmış olan bilgilerle çelişse de, eski tasarımların derhal çökmesini ve acımasızca daha ağır ve iyi silahlanmış tanklar tasarlamaya başlamasını isteyen ordular arasında insanlar vardı. SSCB Savunma Komiseri Yardımcısı Mareşal G. Kulik, özellikle bu mesaja inanıyordu; zırh verileri ışığında 107-mm ve zırhın 100-mm'den daha az olmayan kalınlıklarının sadece kurtarılabileceğini düşünüyordu.
Sovyet, MT-1 ve 1-mm obüs M-152, 10 g taretli ağır tank KV U-1940'i tecrübe etti.
KV-4 tankının yeni görevine göre, silahlanması 107 mm'lik toplar, 45 mm'lik bir tank topu, bir alev makinesi ve 4-5 makineli silahtan oluşuyordu. Ön zırhın kalınlığı 125-130 mm'den az değildir. Tank üzerine monte edilmesi planlandı havacılık 1200 litrelik fantastik güç motoru. ile. Aynı zamanda, proje için son tarih 15 Haziran 1941'de planlandı ve 1 Eylül'e kadar bir prototip gerekiyordu!
Görev son derece zor olduğundan, tesisin baş tasarımcısı J. Kotin, herkesin tesise katılmaya davet edildiği açık bir rekabet düzenlemeye karar verdi. Mayıs-Haziran ayları boyunca 1941, katılımcıları 21'in bize ulaştığı ve 19 - sayıları olan, tamamlanmış ve imzalanmış iki düzineden fazla projeyi sundu.
QMS programına göre yedi proje gerçekleştirildi: ana arka tarette bir 107-mm kalibreli top, ön küçük tarette bir 45-mm top takıldı. 6 projelerinde, ana çatının çatısına küçük bir kule yerleştirildi. KV-1'ten hazır bir taret kullanmayı ve ufuk boyunca sınırlı bir rehberlik açısına sahip bir TG tankında olduğu gibi bir 107 mm tabanca yerleştirmeyi önerdiği projelerden biri. Tüm projelerdeki KV-4 kütlesi, 80-100 tondan daha az değildi, bu nedenle savaşın sonunda dayanamayan süper tanklar oluşturmada lider olduğu ortaya çıkmış, savaşın sonunda Almanlar değildi, ancak Sovyet tasarımcılarımız, üstlerinin emirleri. Maddenin son haline ve metaldeki üretimine gelmemesi, olağanüstü olağanüstü koşulların sonucu - 22 Haziran 1941, faşist Almanya'nın SSCB'ye saldırmasıydı.
Bununla birlikte, Neva'daki şehre cepheye feci bir yaklaşım şartlarında bile, devam eden her şeye rağmen süper güç tankı projesi (şimdiden zaten KV-5 idi) üzerinde çalışmak. KV-4 ile aynı motorla, KV-5 tankının kütlesi 100 tonlu çizgiyi aştı. Dışarıdan, tankın geçilmez bir nokta gibi olması gerekiyordu.
Alçak kabuğun uzunluğu 8257 mm'dir ve 4 m'nin genişliği Frontal, 180-mm zırh kalınlığında olmalıdır. Sürücüyü gövdenin ileri kısmına yerleştirmek için özel bir taret sağlandı ve makineli tüfek için bir taret yanına yerleştirildi. Tankın burulma süspansiyonu sekiz silindirli bir şasiye dayanıyordu. Silah zaten geleneksel kalibre 107-mm. Z.Kotin, bu makinenin ilk çizimlerini 1941'in başında imzaladı, ancak geliştiriciler August 1'e ayak uyduramadılar. HF-5'teki işin son günü, Ağustos ayında 22 idi, bundan sonra görünüşe göre, üzerindeki çalışma kesildi. Düşman Leningrad'ı anakaradan kesti ve şımartmak yerine KV-1 tanklarının seri üretimini düşünmek gerekiyordu (bu arada kendin mi?) Süper güç süper tanklarının yaratılmasıyla ilgili gerçek olmayan yanılsamalarla. Ancak, onların hikayesi burada bitmedi.
İnternette Büyük Vatanseverlik Savaşı başladıktan sonra Stalin’in bir keresinde KV-2 tankının Nazi birliklerinin saldırılarını bir gün boyunca bir yönde geciktirebildiğini söylediği bir mesaj vardı. Stalin, üzerinde çok sayıda kulenin olacağı daha güçlü bir tankın onları daha da durduracağını ve onu bir KV-5 tankı kurmaya davet ederek J. Kotin'i çağırdığını düşündü.
Aslında, bunlar birbirine bağlı ve güçlü bir dizel motora sahip üç KV tankı kadardı. Silahlanma, ortası iki 152-mm tabancaya sahip olduğu ve KV tanklarından çıkan, doğrusal olarak yükseltilmiş üç kuleden ve üstüne monte edilmiş bir başka BT-5 taretten oluşuyordu. Bir alev makinesi ve Katyuşa roketatarı tankın üzerine ek bir silah olarak yerleştirildi. İlk tank öldürüldü, dağ geçidinin geçidinde kırıldı ve aynı anda patlayan boru hatlarından çıkan yangın karışımı döküldüğünde, mühimmatın patladığı bir yangın çıktı. Güçlendirilmiş tasarımın ikinci tankı yapıldı ve hatta savaşlara katılmaya başladı, ancak bir kez kulelerden biri kulede biriyle mühimmatın patlatıldığı için bir atış yaptı. Almanların silah-füze muhaliflerine "Stalinist Orkestra" adını verdiği üçüncü tankta, meydana gelen kazanın bir daha yaşanmaması için kuleleri döndürmek için özel durdurucular vardı. Stalin'in hiç rahatsız etmediği manevra kabiliyeti yoktu.
Kotin liderin ilgisini çekmeye karar verdiğinde, ancak böyle bir tankın nasıl döneceğini, doğrudan Berlin’e gitmesi gerektiği için dönmesine gerek olmadığını söyledi! Ancak, Kotin’in tasarım bürosunda resmi olmayan takma adı olan “su aygırı” adını alan bu tank, Berlin’e ulaşmayı başaramadı. Savaşların birinde, komutanı, görünüşe göre arabasının savaş kabiliyetinde iyi bir bilgili bulunmadı, bir salvo ile düşmana saldırma emri verdi, bunun sonucunda, çok fazla silah geri tepmesi nedeniyle, tank yakındaki yağışa, yanıcı sıvıya tekrar düştü "Hippo" kendi mühimmatında havaya uçtu. Dördüncü kez inşa etmek artık eskisi gibi değildi, fakat acil durum geliştiricileri hala kamplara gitti!
Tüm bu deneyleri yalnızca ağır ve süper ağır tanklarla gözlemleme fırsatına sahip olmayan J. Kotin, daha sonra sadece “kapsamlı deneyler sonucunda makinelerin ağır testlerinin yapılmasının, en uygun tasarım çözümlerini elde etmenin mümkün olduğunu” yazdı. Elbette, deney iyi bir şeydir, ancak tasarımcılarımızın deneylerde olduğu kadar çok fazla hesaplama yapmamasına rağmen, tasarımcıların sadece çizimlerde değil, aynı zamanda metallerde de yeni ve daha fazla sayıda yeni kruvazör projesine neden oldu? Öte yandan, bu koşullarda, hayatta kalmak için sadece gerekliydi, aldıkları bu işlerin hiçbirini, hatta en saçma olanını yerine getirmeden hiçbir şey gözetmeden hayatta kaldılar.