Polisiye, severek okuduğum bir tür. Tuna Kiremitçi, beğenerek okuduğum bir yazar. Sevdiğim tür ve beğenerek okuduğum yazarı bir araya getiren Tehlikeli Şarkıları okuyup bitirmem, belki de bu yüzden, çok hızlı oldu.
Kitabın kapağında Bir Başkomiser Perihan Uygur Polisiyesi ifadesine yer verilmiş. Ahmet Ümit'in başkomiser Nevzat'ı, Emrah Serbes'in başkomiser Behzat'ı gibi Tuna Kiremitçi'nin başkomiser Perihan'ı varmış. Tehlikeli Şarkılar, Perihan Uygur'un, yanılmıyorsam, üçüncü macerası.
Yazarlığının yanı sıra müzisyen de olan Kiremitçi, müzik dünyasına dair ayrıntılarla süslü Tehlikeli Şarkılar'da iyi bildiği bir dünyayı anlatmanın konforu içinde. Bu ara yazarlarla yapılan söyleşi videoları izliyorum. Bu videoların birinde, yazar bildiği şeylerden yola çıkarak kurmalı romanını diyordu severek okuduğum bir isim. Bir diğer söyleşide ise, gene severek okuduğum başka bir isim, ben bilmediklerimi araştırıp kurarım romanlarımın çatısını diye açıklıyordu alemetifarikasını.
Polisiye romanların neredeyse tüm klişelerini barındırıyor Tehlikeli Şarkılar. Bunu kötü anlamda söylemiyorum. Romanın sonuna kadar düşmeyen temposu, araya serpiştirilmiş ipuçları, sayfalar ilerlerken bu ipuçlarını fark etmiş olmanın getirdiği mutluluk ve finalde katili gene de tahmin edememiş olmanın şaşkınlığı.
Perihan Uygur'un diğer maceralarını da fırsat buldukça okumak istiyorum.