Suriye birliklerinin Rakku’daki boğulmasının ardından, çatışma ülkenin diğer bölgelerine taşındı. Çatışmaların bir dakika durmadığı Halep'in altında. Ve orada, beklenmedik bir şekilde, özellikle Rusya ve İran olmak üzere, hükümet ordusu ve müttefikleri arasındaki çelişkileri açıkça ortaya koydu.
Hükümetin Suriye Arap Ordusu (CAA), Rus askeri birlikleri, istihbarat, danışmanlar ve yardımcı birimler tarafından desteklenen ana askeri güç aracıdır. Şam'daki CAA Genelkurmay Başkanının yanı sıra, Rus üssü Chemeim'in çalışmalarını koordine ettiği temsilcileri ve üst düzey yetkilileriyle birlikte.
Ancak bu, yasal olarak Rus birliğinin Suriye’nin hükümetinin davetiyesinde Suriye’de olması ve yetkilerinin devletler arası anlaşmalar ve anlaşmalar ile yönetilmesi nedeniyle söylenmeden sürüyor. Son olarak, komuta birliği sisteminin Arap dünyasında bile çalışması gerekiyor, bu nedenle CAA ve Genelkurmayları, cihatçılara karşı askeri operasyonlar planlayan Şam'ın en yüksek askeri otoritesi. Nasıl ve ne kadar başarılı bir şekilde yaptığı başka bir soru. Genelkurmay Başkanlığı'nın tüm müttefikleri ile iletişim kurması, askeri teslimiyet hiyerarşisi oluşturması ve idam emri çıkarması önemlidir, Rus HVAC ise sadece uluslararası bir yardım aracıdır, siyasi bir tartışma değildir. Ve tam olarak bu bölümde geçen hafta bir buçuk, özellikle Halep ve çevresindeki savaşlarda açıkça anlaşılan bir yanlış anlaşılma vardı.
Son sekiz gün içinde VKS RF, Halep'in kuzeyindeki bölgelere defalarca saldırdı. Onların katılımı, Dzhebhat al Nusra ve Harakat Nuriddin el-Zinki tarafından işgal edilen Mallah tarım arazisindeki CAA'nın (öncelikle Kaplanlar saldırı bölümü) bölümlerinin ilerletilmesinde kilit bir rol oynadı. Rus bombardıman uçakları cihadların bütün takviyelerine cepheye ulaşmadan saldırdılar. Aynı zamanda, Hanadat ve Anadan Vadisi dağlarındaki İslamcıların objeleri ve konumları, bir gün 30 dizileri olan uçaklar bombardımana maruz kaldı.
Bu çerçevede, 4-I Çarşamba sabahı hükümet birliklerinin mekanik olarak bölünmesi kuzey sektöründe yeni bir saldırı başlattı - zaten Halep şehrinde. İlk hedef, al-Khalidiya ve al-Layramun ilçeleri arasındaki endüstriyel gelişme alanıydı. El-Halife şimdi neredeyse tamamen temizlendi, ama El-Lairamun hala cihatçılar tarafından kontrol ediliyor (ve oldukça uzun bir süre).
CAA promosyonu son derece yavaştır. Ek olarak, bu alanda, ele geçirme propagandası çekici olacak anahtar, ikonik noktalar yoktur. Kimsenin sevmediği ağır bir savaş rutini var. Seçkin olarak kabul edilen (Suriye’de iyi bilinen, Albay Suhail Hassan’ın emrettiği) aynı Tiger bölümü, Rus bombardıman uçakları önündeki görevlerini yerine getirene kadar hareket etmeyecek. Mallaç'taki cihatçıların ilk savunma hattının atılımına dair mesaj bile iki gün gecikti ve hala saldırının başarısı hakkında bilgi yok. Ve bu iyi bir Arap ülkesinde. haberKural olarak, etkinliğin kendisinde öndedirler.
Yerel kaynaklar, bunu doğrudan Haziran 30 sabahları Rus uçaklarının havalanmadığı gerçeğiyle ilişkilendirdi. Genellikle. Halep'in kuzeyindeki cihatçıların pozisyonuna sekiz gün süren yoğun baskınların ardından VKS zaman aşımına uğradı ve CAA derhal durdu. Anlaşılan kahve iç.
Daha da kafa karıştıran, Halep'in güneyindeki, herkese karşı bir savaşın olduğu durum. Sözde ılımlı muhalefet güçleri periyodik olarak şehrin güneyindeki ve güneybatısındaki bazı mahalleleri ve bahçeleri DAEŞ'ten cihadları ve cihadistleri yanıt olarak batıya doğru hareket etmeye çalışıyor. İran'ın varlığı bu alanda, hem sözde gönüllü birimler hem de ülkede resmi olarak bulunan İslam Devrim Muhafızları birimler biçiminde büyüktür. Şii milisleri resmen bağımsızdır, ancak Şam'daki Genelkurmay'a göre daha çok İranlı generallere odaklanmaktadır.
Aynı zamanda Halep'in güneyinde bulunan İranlı ve Şii birimleri, Rusya Hava Kuvvetleri'nden hava desteği almıyorlar. Hava desteğinden mahrum ve Manbij'i çevreleyen Kürtler. Amerikalılar onlara nadiren ve çoğunlukla savaş misyonları ile değil, nakliye görevlileriyle (yani, "eşekler işe yarıyor", kargo düşürüyorlar, ISIL'deki Amerikan MANPAD'lerinin ortaya çıkmasıyla ilgili şüpheler nedeniyle tehlikeli bir yüksekliğe düşmekten korkuyorlar) uçuyorlar. Sonuç olarak, Şiiler ve Kürtler, yaşananlara sert tepki göstermelerine neden olan ağır kayıplara maruz kaldılar.
İhanet suçlamaları Rus video konferansına karşı yağdı, ancak “Rusya’nın Birleşik Devletlerin tuzağına düştüğü” düşüncesi hüküm sürüyor, hava sorumluluğu bölgelerini bölmeyi ve “temiz” muhalifleri “saf olmayan” dan ayırmanın sonsuz sürecini sürdürmeyi kabul ediyorlar. “Peacemaking” özellikle Müttefikler için can sıkıcı - ISIL ilişkilerinde görülmeyen belirli gruplarla veya belirli bölge ve yerel milis komutanlarının muhtarlarıyla (yaşlılar - belediye başkanları) yapılan yerel ateşkes anlaşmalarıyla sonuçlandı.
Bu bilgi dalgası şimdiye dek yalnızca Tahran ve müttefiki Beyrut'tan kaynaklandı. Şam’ın diğer Şii müttefikleri (örneğin, Hizbullah, taktik askeri karar vermekte tamamen bağımsızdır), benzer komplo yapılarıyla bilinçlerini zehirlemeden ülkenin diğer bölgelerinde yerel operasyonlara katılmaktadır. Böylece, Perşembe sabahı Suriye-Lübnan sınırında, Hizbullah'ın desteğiyle hükümet güçleri, Kalamoun dağlarındaki Jarud Jarajir bölgesinde bir ISIL üssüne içme suyu sağlayan birkaç su pompasını tahrip etti. Aynı zamanda, CAA ve Hizbullah, aynı dağlarda teröristlere karşı askeri operasyon başlattı; son zamanlarda DAEŞ birimleri Jarud Ka'a'nın Lübnan yerleşimine saldırdı ve Sünni olmayan nüfusun pogromlarını işledi. Aynı zamanda, CAA ve Hizbullah, hem ISIL kampında hem de “Rus danışmanlardan” su pompalarının bulunduğu yerde gerekli tüm istihbarat bilgilerini aldıklarını vurgulamaktadır. Golan Tepeleri'nde de durum aynı.
Tahran'a yakın çevreler açısından bakıldığında, Rusya, Halep bölgesinde “hala zorlamalı” ve cihadistlerin konumlarının bombardımanını ve kentin güneyindeki “laik” muhaliflerin yoğunlaşmasını sağlamalı. Ve buradaki nokta, Rus hava saldırısının az olduğu değildir. Gerçek şu ki, Şam ile tutarlılar ve Persler veya PMC’leri değil, esas olarak hükümet birliklerinin eylemlerini desteklemeyi amaçlıyorlar. Geçtiğimiz günlerde Rakka'nın önündeki çölün Öfkeli Kartalları tarafından terk edilmesi, bir düzine küçük etki merkezine sahip değil, Şam'daki Genelkurmay'la ilgilenmek için başka bir argüman.
Şiiler ve PMC'ler yine de açıkça destek talep eden Moskova'ya itiraz etmeye devam ediyorlar. Persler, Halep'in güneyinde ve Manbij çevresindeki Kürtler ne kadar fazla kaybederse, Tahran ve Beyrut'ta "konuşan kafaların" kullanıldığı tarzda hakaret ediyorlar. Şu anki eğilim Farsça'daki “putinsley” gibi bir şey ve Hamim'e bombardıman uçaklarının hareketsiz kalması hava koşulları nedeniyle neredeyse ihanet sayılıyor.
Bu zaten oldukça can sıkıcı. Suriye'deki Rus operasyonu yaklaşık 9 aydır sürüyor ve bu süre zarfında olağanüstü askeri ve siyasi başarılar elde edildi. Ancak etkinliklere katılan bazı katılımcılar Rus yardımına çok alışıktı - ve havacılıkve zeka ve insani - onsuz hissetmeyi bırakan. Kanatlarında kırmızı yıldız bulunan büyük bir beyaz çelik kuş gelmezse, bazıları deklanşörü deforme etmez.
Rusya bununla karşı karşıya ilk kez değil, Doğu'da, mavi gözlü ve güvenilir bir müttefikte böyle bir parazitizm bazen aşırı biçimler alıyor. Zihinsel olarak kendi kendine yeten Kürtler bile, hiçbir ilerleme olmadan, LIH inisiyatifini vermekten ziyade Manbij çevresindeki dağlara oturdular ve şimdi hiçbir yere gitmeyen hazır bulunan cihadlılarla mücadele etmeye çalışıyorlar. Bu nedenle, ilk savunma hattını geçmek ve tahkimatı tahrip etmek için geniş çapta intihar bombacısı kullanımı. Bu bakımdan, Haziran ayının ölümü, bombacının intihar saldırısını Humus eyaletindeki bir insani konvoya saldırmaya teşebbüs eden Rus bir asker Andrei Timashenkov özellikle ortaya koyuyor. Perslerin, Şiilerin, Kürtlerin ve çeşitli PMC'lerin pozisyonlarına benzer saldırılar, örneğin son zamanlarda DAEŞ'in Rakka'ya yönelik ISIS'e karşı saldırısı ile olduğu gibi, cephelerin ve ağır kayıpların yok olmasıyla sonuçlanıyor.
Bu “yanlış anlama” suçu kısmen Rus askeri yardımını gerçekten “özelleştiren” ve Şam'da, kimseyle paylaşmak istemeyen yatıyor. Perslerin ve diğer müttefiklerin zihniyetini kırmak mümkün olmayacak, o da oyunun bir parçası, ancak CAA Genel Merkezi'nin daha net bir stratejik operasyon planlamasına katılmaya ihtiyacı var. Öncelikleri belirleyin ve bunları uygun müttefikleri boyunca yayarak, tüm müttefiklere kolayca anlatın. Ve birkaç stratejik hedef arasında atma aynı anda devam ederse, dava açık sabotajlara ulaşabilir.