<Leonardo da Vinci 'Son Akşam Yemeği' isimli resmini yapmayı
düşündüğünde büyük bir güçlükle karşılaştı. İyi'yi İsa'nın bedeninde, Kötü'yü de İsa'nın arkadaşı olan ve son akşam yemeğinde ona ihanet
etmeye karar veren Yahuda'nın bedeninde tasvir etmek zorundaydı.
Resmi yarım bırakarak bu iki kişiye model olarak kullanabileceği birilerini aramaya başladı. Bir gün bir koronun verdiği konser sırasında, korodakilerden birinin Hz.İsa'nın tasvirine çok uyduğunu fark etti. Onu poz vermesi için atölyesine davet etti, sayısız taslak ve eskiz çizdi.
Aradan 3 yıl geçti. 'Son Akşam Yemeği' neredeyse tamamlanmıştı. Ancak Leonardo da Vinci henüz Yahuda için kullanacağı modeli bulamamış, Leonardo'nun çalıştığı kilisenin kardinali ise, resmi bir an önce bitirmesi için ressamı sıkıştırmaya başlamıştı.
Günlerce aradıktan sonra Leonardo vaktinden önce yaşlanmış genç
bir adam buldu. Paçavralar içindeki bu adam, sarhoşluktan kendinden geçmiş bir durumda kaldırım kenarına yığılmıştı. Leonardo, yardımcılarına adamı -güçlükle de olsa- kiliseye taşımalarını söyledi. Çünkü artık taslak çizecek zamanı yoktu.
Kiliseye varınca yardımcılar adamı ayağa diktiler. Zavallı, başına gelenleri anlamamıştı. Leonardo adamın yüzünde görülen inançsızlığı, günahı, bencilliği resme geçiriyordu. O işini bitirdiğinde, artık sarhoşluğun etkisinden kurtulmuş olan berduş gözlerini açtı ve bu harika duvar resmini gördü. Şaşkınlık ve hüzün dolu bir sesle 'ben bu resmi daha önce gördüm' dedi.
'Ne zaman?' diye sordu Leonardo da Vinci. O da şaşırmıştı. 'Üç yıl önce' dedi adam. 'Elimde avucumda olanı kaybetmeden önce. O sıralarda bir koroda şarkı söylüyordum, pek çok hayalim vardı, bir ressam beni İsa'nın yüzü için modellik yapmak üzere davet etmişti.'
İyi ve kötü hepimizin içindedir.
İyi ve Kötü'nün yüzü aynıdır...
Her şey insanın yoluna ne zaman çıktıklarına bağlıdır... Paulo Coelho
-- www.kizilay.org.tr www.kimseyokmu.org.tr www.denizfeneri.org.tr www.ihh.org.tr www.cansuyu.org
"Bazen bir kuyuya benziyor hayat; kör, pis, zehirli bir kuyuya. Boğuluyorum, ölüme koşacak mecalim kalmıyor, kimseyi görmüyor gözüm. Sevdiklerim yabancılaşıyor. Kitaplar tuğla oluveriyor birden. Dostlarımın sesini tanımıyorum. Varlığım bir tele asılıyor. Bir kâbus bu, bir hastalık. Gözlerimi kaybettikten sonra bu kuyuya sık sık düştüm... İstediğini yapamamak, sakatlığımdan doğan bir aciz"
Cemil Meriç
--~--~---------~--~----~------------~-------~--~----~
Web Sitelerimiz : http://www.gencmusalli.com
http://www.yekkalem.com
http://www.alternatifiz.biz
Bloglarımız : Hasan Ahmet Evliyaoğlu
http://tarihebakis.blogspot.com http://musallihaber.blogspot.com
http://gencmusalli.blogspot.com http://islamiegitim.blogspot.com
http://dusunceufuklarinda.blogcu.com
Not:Yazı ve Yorumlardan Gönderen Kişi Sorumludur!
Bu mesajı şu gruba üye olduğunuz için aldınız: Google Grupları
"Musalli Haber"
Namaz, eşyanın esaret isteğine karşı hürriyet ilanıdır!
-~----------~----~----~----~------~----~------~--~---