Summary
Toprak yüzeyinin üst 5 mm'lik sıcaklığının ve su içeriğinin doğru bir şekilde ölçülmesi, biyolojik, kimyasal ve fiziksel süreçler üzerindeki çevresel kontroller hakkındaki anlayışımızı geliştirebilir. Burada toprak yüzey sıcaklığı ve nem sensörleri ile üretim, kalibrasyon ve ölçümler iletme için bir protokol açıklıyoruz.
Abstract
Toprak yüzeyindeki sıcaklık ve nemi ölçmek, toprak yüzeyi biotasının çevredeki değişikliklere nasıl tepki verebildiğini anlamak için gereklidir. Ancak, toprak yüzeyinde bu değişkenler son derece dinamiktir ve standart sensörler toprak profilinin üst birkaç milimetresindeki sıcaklığı veya nemi açıkça ölçmez. Bu makalede, toprak yüzeyinin üst 5 mm'sinin sıcaklığını ve nemini aynı anda ölçen basit ve ucuz sensörler inüretim yöntemleri açıklanmaktadır. Sensör yapısına ek olarak, kalite kontrol ve çeşitli yüzeyleriçin kalibrasyon için adımlar açıklanmıştır. Sensörler, sensörün sonundaki iki altın kaplama metal prob arasındaki direnci 5 mm derinlikte ölçerek sıcaklığı ölçmek ve toprak nemini değerlendirmek için Bir E tipi termokupl içerir. Burada sunulan yöntemler, probları farklı derinlikler veya yüzeyler için özelleştirmek için değiştirilebilir. Bu sensörler çeşitli ortamlarda etkili olmuştur ve tropikal ormanlarda şiddetli yağmurlar ay yanı sıra güneybatı ABD Sonuçları çöllerde yoğun güneş radyasyonu bu sensörlerin etkinliğini değerlendirmek için göstermek dayanmış küresel bir değişim deneyinde toprak yüzeyinin ısınması, kuruması ve dondurulması.
Introduction
Çevre sensörleri ekosistem dinamiklerini değerlendirmek, izlemek ve anlamak için kritik araçlardır. Sıcaklık ve nem, topraklardaki biyolojik süreçlerin temel itici güçlerindir ve toprak organizmalarının aktivitesini ve topluluk kompozisyonunu etkiler1,2. Ayrıca, sıcaklık ve nem fide ortaya çıkma ve çöp ayrışma oranları3,4,5zamanlamasını etkilediği gösterilmiştir. Kurak arazi ekosistemlerinde, vasküler bitkilerle kaplanmayan toprak yüzeyleri genellikle biyolojik toprak kabuğu (biocrust) olarak bilinen yosun, liken ve siyanobakteri topluluklarıyla kaplıdır(Şekil 1). Bu topluluklar toprak yüzeyinde bulunur lar ve nadiren toprağa birkaç milimetreden daha derine nüfuz eder6. Biyolojik toprak kabukları kuvvetle toprak stabilizasyonu etkileyebilir, su infiltrasyon ve buharlaşma oranları, albedo, sıcaklık, besin bisiklet, ve toprak atmosferi CO2 değişimi7,8,9. Buna karşılık, bazı sistemler için bu yüzey topluluklarının etkinliği genel toprak öznitelikleri ve çeşitli süreçlerin oranları hakim olabilir10. Ölçümleri açıkça sığ derinliklere odaklayan sensörler, sörf sıcaklığı ve neminin tohum çimlenme, ayrışma oranları ve toprak yüzeyi biotalarının yanı sıra diğer birçok ekosistem fonksiyonunu nasıl etkilediğini daha iyi anlamamıza yardımcı olabilir.
Toprak sensörü teknolojisindeki son gelişmeler, toprak yüzeyindeki biyolojik süreçlerin anlaşılması için mekansal olarak açık ölçümlerin önemini göstermiştir11,12. Toprak nemini analiz etmek için kullanılan geleneksel yöntemler, toprak yüzeyinin altına yerleştirilen sensörleri bir leştirir ve genellikle ölçümleri derinlikler arasında entegre eder. Bu sondalar tarafından kaydedilen toprak nemi, toprak organizmaları üzerindeki çevresel kontroller hakkındaki anlayışımızı anlamamıza yardımcı olabilir, ancak büyük olasılıkla toprak yüzeyinde meydana gelen nüansların çoğunu kaçırabilir. Toprağın en üst birkaç milimetresundaki su içeriğini açıkça ölçmek için, Weber ve ark. toprak yüzeyinin elektriksel iletkenliği ile 3 mm11derinliğe kadar toprak nemini belirleyen biyokabuk ıslaklık probları (BWP) geliştirmiştir. Tucker ve ark. 0 ila 5 cm entegre nem probları ile birlikte Weber sensörleri kullanarak toprak yüzeyinin üst birkaç milimetre odaklanmak nem sensörleri önemini gösterdi. Özellikle, biocrust toplulukların aktivitesi ile son derece alakalı olan küçük yağış olayları, 0-50 mm (yani, 5 cm) entegre problar için kayıt olmadı ve sadece BWPs12tarafından tespit edildi. Toprağın üst birkaç milimetre sine odaklanan sensörler, yüzeye sızacak kadar büyük olmayan ancak yüzeydeki biyotadan gelen tepkileri tetiklemek için yeterli olan nem olaylarını ölçmek için gereklidir.
Toprak yüzey sıcaklığı fizyolojik süreçleri yönlendiren bir diğer önemli çevresel faktördür. Diurnal toprak yüzey sıcaklıkları son derece değişken olabilir, özellikle gölgesiz toprak yüzeyinin büyük miktarlarda güneş radyasyonuna maruz kaldığı bitki araalanlarında. Ayrıca, sıcaklık toprak profili13 veya hava14daha derin daha toprak yüzeyinde daha değişkendir. Örneğin, Tucker ve ark. sadece 24 saat üzerinde meydana gelen yaklaşık 60 °C (13-72 °C) maksimum diurnal toprak yüzey sıcaklık aralığı gösterdi. Bu sıcaklıklar toprak yüzeyine 3 mm yerleştirilen termokupllar kullanılarak ölçüldü. Bu arada, yakındaki sıcaklık probları 50 mm derinliğinde sadece 30 °C (22-52 °C) aynı gün12bir aralık ölçülür. Toprak yüzeyindeki sıcaklığı açıkça ölçen termoçiftler, 50 mm derinlikteki sensörlerden çok daha yüksek bir varyasyon gösterdi, çünkü yüzey toprakları gece 10 °C daha soğuk, günün sıcağında ise 50 mm derinliğindeki değerlere göre 20 °C daha sıcaktı.
Sıcaklık fizyolojik süreçler üzerinde kritik bir kontrol temsil eder. Örneğin, laboratuvar koşullarında sabit toprak nemlerinde, çoğu ekosistemde artan sıcaklıklarla birlikte topraktan kaynaklanan CO2 kayıpları önemli ölçüde artmaktadır2,15,16. Benzer şekilde, kontrollere göre arazi sıcaklıkları artırmayı amaçlayan alan iklim manipülasyon çalışmaları verileri ısıtılmış topraklar yakındaki ısıtılmamış topraklara göre daha fazla CO2 serbest göstermiştir (tedavilerin ilk yıllarında en azından17,18) ve biyokabuklu topraklar ısınma benzer bir tepki göstermektedir7,9. Hem sıcaklık hem de nem önemli çevresel değişkenler olduğu gösterilmiştir ve toprak yüzeyi iklim koşullarını doğru bir şekilde yakalayabilen sensörler, toprak yüzeyindeki organizmaların fizyolojik süreçlerini nasıl etkilediğini açıklayabilir11,12.
Bu kağıt, hem sıcaklığı hem de nemi toprak yüzeyinin 5 mm derinliğinde ölçmek için tasarlanmış sensörler sunarak, bu değişkenlerin sörf biyotalarından gelen biyolojik tepkileri nasıl etkileyip yönlendirdiğini değerlendirmede önemli bir güç sunar. E tipi termokupl iki metalden (krom ve constantan) oluşur ve metallerdeki sıcaklık değişimleri bir veri kaydedici tarafından kaydedilen farklı voltajlar oluşturur. Toprak nem sensörü iki altın kaplama metal uçlu arasındaki direnci ölçer. Daha fazla su iletkenliği artırır ve böylece prongs arasındaki direnci azaltır, çünkü direnç, toprak su içeriği etkilenir. Weber ve ark.11'intasarımını takiben, bu sensörler toprak nemini 5 mm derinliğe kadar ölçer ve aynı probüzerindeki sıcaklığı ölçmek için bir termokupl içerir. Bu sensörler, tek bir sonda kullanarak sıcaklık ve nem dinamiğinin toprak yüzeyinde nasıl değiştiğini niçin gözden çıkarabilirsiniz. Bu sondalar, yüzeyde yaşayan organizmaların çevrelerindeki değişikliklere nasıl tepki verdiklerine dair sayısız fırsat sunar. Bu sensörlerin bir diğer yararı da, bunların nispeten basit ve ucuz olması ve kalibre edilmesidir ve araştırmacılar kullanımlarını kolayca benimseyebileceklerdir.
Aşağıdaki protokol, sensörleri veri kaydedicilere bağlamak için bir anahat da dahil olmak üzere sensörleri oluşturmak için gerekli malzeme ve yöntemleri ayrıntılı olarak açıklar. Bu sensörler ticari olarak kullanılabilir loggers kullanılan, ancak bir çoklayıcı eklenebilir herhangi bir veri kaydedici kullanılabilir. Sensörleri ilgi nin substratlarına göre ayarlama yöntemleri de açıklanmıştır.
Protocol
1. Üretim sensörleri
- Uygun kablo uzunluklarını kesin.
- Veri kaydedici konumundan istenilen sensör yerleşimine maksimum mesafeyi belirleyin. Kablodaki bükümler, engeller ve veri kaydediciye ek için gereken ek kablo uzunluğunu hesaba katın.
- Tüm termokupl ve toprak nem kablolarını istenilen maksimum uzunlukta kesin. Kablo uzunluğundaki farklılıklar sensörler arasında değişken dirençlere yol açabilir. Bu sorun, tüm sensör kablo uzunluklarını aynı tutarak önlenebilir.
- Termokupl kablosunu hazırlayın.
- Kablo ceketini kablonun ucundan 4−5 cm çıkar.
- Yeni maruz kalan küçük çaplı kılıfları tellerin ucundan 5 mm sıyırın.
- Yay, tellerin maruz kalan uçlarını birbirine bağlayın ve ayrı olmadığından emin olmak için tellere hafifçe çekerek yeni kaynağın gücünü test edin.
DİkKAT: Ark kaynağı nda oluşan radyasyondan korunmak için bir kaynak kaskı veya yüz kalkanı kullanılmalıdır. Olası şoku önlemek için çalışma ortamındaki her şeyi kuru tutun. Dumanı veya gazları nefes alanDan uzak tutmak için iyi havalandırılan bir alanda çalışın.
- Açıkta kalan telleri korumak için termokupl kablosunun ark kaynaklı uçlarını sıvı elektrik bandına batırın. Sıvı elektrik bandı tellerin maruz kalan metalini ve küçük çaplı tel kılıfların en az 3 mm'sini kaplamalıdır.
DİkKAT: Sıvı elektrik bandı solunum yollarını tahriş edebilir yanıcı buharları vardır. Açık alevleruzak iyi havalandırılan bir alanda kullanın. Bu tahrişe neden olabilir gibi, gözlere ve cilde doğrudan maruz kaçının.
- Sıvı elektrik bandının yaklaşık 4 saat veya üretici tarafından yönlendirilen şekilde kurumasını bekleyin.
- Küçük çaplı kılıflarda sıvı elektrik bandı ve termokupl kablo ceketinin en az 1 cm 'sini (yaklaşık 6 cm uzunluğunda) kapatacak kadar uzun olan 0,13'lük (~3,3 mm) nem-sızdırmazısı küçültme borusu kesin. Kabloları ısı küçültme tüpüne takın ve tüpü kablo ceketinin üzerine geri taşıyın. Isıyı daha sonraki bir adıma (Adım 1.5.3) kadar uygulamak için bekleyin.
- Toprak nem kablosunu hazırlayın.
- Kablo ceketini kablonun ucundan 5 cm çıkar.
- Zemin teli (kılıf sızma) kablo ceketinde kesin, böylece ceketin ötesine maruz kalır.
- Toprak nem tellerinin uçlarından iç küçük çaplı kılıfların 1 cm'sini sıyırın.
- Küçük iplikçikleri birleştirmek için her telin açığa çıkan metalini bükün.
- Her tel ucunda maruz metal lehim uygulayarak küçük bükülmüş iplikçikler.
DİkKAT: Lehimleme için gerekli olan aşırı sıcak aletler insa edilmesine dikkat edilmelidir. İyi havalandırılan alanlarda lehim ve uygun göz ve cilt koruması giymek.
- Kablo ceketinin soyulmuş kabloların sonuna kadar olan mesafeden 1 cm daha uzun olan 0,38'lik (~10 mm) ısı küçültme borusu kesin. Bu tüpü her iki telin üzerine yerleştirin ve daha sonraki bir adımda yerine sabitlemek için kablo ceketinin üzerine geri kaydırın.
- 0,13 (~3,3 mm) nem-mühür ısı küçültme borusu iki 1,5 cm adet kesin ve her tel üzerine bir tane yerleştirin. Teli iki uçlu soket şeridine lehimlemeden ısıtmayın.
- İki uçlu soket şeridinin uçlarına lehim akısı uygulayın.
- Lehim iki uçlu soket şerit sonuna telin renkli uçları. Dokunmamak için iki ucunu ayrı tutmaya dikkat edin.
- 0,13'lük iki parçayı (~3,3 mm) nem-sızdırmazlık borusu iki uçlu soket şeridinin tabanına taşıyın, böylece tüm metal parçalar kaplanır. Isı küçültme tüpleri uymak için ısı tabancası kullanın, aşırı ısınmamak ve tüpleraltında lehim eritmek için dikkat.
- 0,38 inç (~10 mm) nem-sızdırmazlık ısı küçültme tüpünü iki uçlu soket şeridinin ucundan 1 mm'ye taşıyın, böylece soket şeridini, küçük çaplı telleri ve kablo ceketinin bir kısmını kaplayın. Yerinde bu ısı küçültme tüp düzeltmek için ısı tabancası kullanın.
- Sensör kafası için terminal şeridini değiştirin.
- Sekiz uçlu terminal şeridini değiştirmek için, üst uçların görünümden kıvrılması için şeridi yönlendirin. Siyah plastik temas şeridinin hemen altında soldan ikinci, dördüncü ve yedinci uçları kesmek için tel parçacıkları kullanın(Şekil 2).
- Siyah plastik temas şeridinin 5 mm altında ölçün ve 5 mm.'de soldan üçüncü, beşinci ve altıncı uçları işaretleyin. Bu uzunluk farklı araştırma sorularına uyacak şekilde değiştirilebilir.
- Sensör kafasını birleştirin.
- 0,5 (~13 mm) nem-mühür ısı küçültme boru iki 1 cm adet kesin ve termokupl ve toprak nem kabloları her biri üzerinde bir slayt.
- Termokupl kablolarının ark kaynaklı ucunu, termometrenin ucunun kırpılmış çıkıntının ucuyla yönlendirilen üçüncü kırpılmış çıkıntının üst kısmından hareket ettirin. Telleri bükün, böylece prong'un üst eğrisini takip edin.
- 0,13 inç (~3,3 mm) nem-sızdırmazısı küçültme tüpünü (adım 1,2,6'dan) prong'un ve termokupl tellerin kavisli kısmının üzerine doğru kaydırın. Isı küçültme tüpü de termokupl kablo ceket parçası kapsayan olup olmadığını kontrol edin ve yerine ısı küçültme tüpü yapıştırmak için bir ısı tabancası kullanın. Onu sabitlemek için parmakları ile kavisli prong üzerinde ısı küçültme tüpü parçası sıkın.
- 5 ve 6 uçlu üst eğimli uçları iki uçlu soket şeridine takın(Şekil 2).
- Üstteki 0,5 inç (~13 mm) nem-sızdırmazlık ısı küçültme tüpünü sensör kafasına doğru hareket ettirin, böylece kafadan yaklaşık 1 cm konumlandırılır. Soket şeridini 5 ve 6 prongs'a ve 3 uçlu termokupl tele sıkıca bağlı tutmaya özen takınarak, yerine yapışması için bir ısı tabancası kullanın.
- Diğer 0,5 inç (~13 mm) nem-sızdırmazlık ısı küçültme borusunun önceki ısı küçültme borusunun birkaç santimetre gerisinde kalan bir ısı tabancası kullanın.
- Termokupl telin in her tarafına sıvı elektrik bandı uygulayın ve 3.
- Soket şerit bağlantısının tüm kenarlarına sıvı elektrik bandı uygulayArak tüm açıkta kalan metallerin kapalı olmasını sağlar. Ancak, bu bağlantıyla ilişkili 5 mm kırpılmış uçları kapamayın(Şekil 3).
2. Sensörleri veri kaydediciye ve çoklayıcıya bağlama
NOT: Bu sensörler bir veri kaydedicibağlı bir multiplexer ile kullanılmalıdır. Bu protokoldeki tüm adımlar, Malzemeler Tablosu'nda listelenen veri kaydedicisi ve çoklayıcıyla birlikte kullanım içindir (diğer veri kaydediciler de çalışır). Her ölçüm anında, veri kaydedici, sırayla bir röle görevi görür ve akımın direnç sensörüne akmasını sağlayan çoklayıcıya iletişimi açar.
- Ses kablolarını kullanarak çoklayıcıyı veri kaydedicisine bağlayın. Veri kaydedicisindeki COM bağlantı noktasını multiplexer'daki RES bağlantı noktasına bağlayın. Veri kaydedicisindeki ayrı COM bağlantı noktasını multiplexer'daki CLK bağlantı noktasına bağlayın. Veri kaydedicisindeki G ve 12 V bağlantı noktalarını sırasıyla GND'ye ve 12 V bağlantı noktalarına bağlayın.
- Bir VX bağlantı noktası ile veri kaydediciüzerindeki H DIFF bağlantı noktası arasında delik içi 1 kΩ ± %0,1 direnç bağlayarak veri kaydediciüzerinde bir voltaj bölücü oluşturun.
- Bu voltaj bölücüden çoklayıcıya bir zemin ile iki ses kablosu bağlayın. Voltaj bölücünün veri kaydedicisindeki bağlı olduğu aynı H DIFF bağlantı noktasından bir kabloyu multipleksteki COM ODD L bağlantı noktasına bağlayın. Diğer kablonun veri kaydedicisindeki bir yer bağlantı noktasını multiplexer üzerindeki COM ODD H bağlantı noktasına bağladığından emin olun. Bir zemin kablosunun veri kaydedicisinden çoklayıcıdaki bir zemine bir zemin ilerler.
- E tipi termokupl kablosunu veri kaydedicisine ve multipleksörüne bağlayın. Mor tel, veri kaydedicisindeki DIFF 1 H bağlantı noktasını multiplexer üzerindeki COM EVEN H bağlantı noktasına bağlar. Kırmızı kablo, veri kaydedicisindeki DIFF 1 L bağlantı noktasını multipleksteki COM EVEN L bağlantı noktasına bağlar. Zemin kablosunun hem veri kaydedicisi hem de çoklayıcı üzerinde bir zemine bağlandığından emin olun.
- Çoklayıcıyı 4 x 16 moduna değiştirin.
- Sensörleri çoklayıcıya bağlayın. Toprak nem ses kabloları ODD bağlantı noktalarına H'ye siyah tel, Kırmızı tel ile L. Termokupl kabloları ise Mor Kablo ile H'ye mor tel, Kırmızı tel ile L'ye bağlanır. Termokupl kablolarının sırası uygun ölçümler için çok önemlidir.
3. Test sensörleri
- Kurşun lehim ve lehim akısı kullanarak iki uçlu soket konektöründeki uçları bir film rezistansı ile lehimle.
- Test edilecek tüm sensörleri çoklayıcıya bağlayın.
- Veri günlüğü programını her 30'da bir taramak için veya birden çok sensörü taramak için tercih edilen frekansa ayarlayın.
- Nem sensörleri için soket konektörünü film rezistanslı sensörün 5 ve 6'lık uçlarının üzerine yerleştirin ve verileri veri kaydedicisinden kaydedin.
- Rezistansı her sensöre yerleştirin ve hepsinin aynı okumayı yaptığından emin olun.
- Benzer sıcaklıkları algıladıklarından emin olmak için termokupl verilerini izleyin.
- Sıcaklık sensörleri için, sıcaklıkların buna göre değiştiğinden emin olmak için termokupl ucunu iki parmak arasına yerleştirin.
4. Sensörlerin kalibrasyonu
NOT: Bu bölümde sensör çıkışının toprak nemi ile ilişkilendirilmesi işlemi açıklanmaktadır.
- Kalibrasyon sensörü kafasını üretin.
- Ceketin 12 cm'liğini toprak nem kablosundan çıkar.
- Folyo kalkanını kablolardan çıkarın.
- Her iki iç küçük çaplı toprak nem tellerinin 10 cm uzunluğunda kesin.
- Her telin her iki ucundan yaklaşık 1 cm kılıf sıyırın.
- Uçların her birinde küçük telleri bükün ve lehim demiri ile tonulayın.
- Sekiz uçlu bir terminal şeridini 1.4.1 ve 1.4.2 adımlarını aynı özelliklere göre değiştirin.
- 5 ve 6 uçlarının üst kıvrımlarına lehim akısı uygulayın.
- Sekiz uçlu terminal şeridinde 5 ve 6 uçlu üst eğrilere tellerle lehimleme.
- Sekiz uçlu terminal şeritlerinin iki dış çatalını 5 mm'ye kadar kırpın.
- Her iki tel üzerine 0,13 (~3,3 mm) nem-sızdırmazısı küçültme borusu 2 cm'lik bir parça yerleştirin.
- Isı küçültme parçalarını modifiye edilmiş sensör başlığına mümkün olduğunca yakın yapıştırın.
- 0,13'lük iki adet 2 cm'lik iki adet (~3,3 mm) nem-sızdırmazlık ısı sıkışması borularını her iki telin üzerine, her bir telin üzerine yerleştirin. Daha sonraki bir adımda onları yerinde uymak için bekleyin.
- Dört uçlu terminal şeridinin iki uzun orta uçlu kısmını 1 cm'ye kesin.
- Dört uçlu terminal şeridinde orta uçların üst kıvrımlı uçlarına lehim akısı uygulayın.
- Her iki telin serbest uçlarını dört uçlu terminal şeridinin kesme uçlarına lehimlemek, böylece en üstteki dört eğimli uç değiştirilmiş sensör başlığından uzağa bakacak şekilde(Şekil 4).
- Daha önce yerleştirilen nem-mühür ısı dört uçlu terminal şerit tabanına kadar küçültmek ve yerine ısıtın.
- Kalibrasyon için toprak nem kablosunu hazırlayın.
- Tarlada kullanılan sensörlerle aynı uzunlukta bir toprak nem kablosunu kesin.
- Kablonun ceketini ucundan 5 cm'ye kadar sıyırın.
- Zemin teli (kılıf sızma) kablo ceketinde kesin, böylece ceketin ötesine maruz kalır.
- Toprak nem tellerinin uçlarından küçük çaplı tel kılıfların 1 cm'sini sıyırın.
- Küçük iplikçikleri birleştirmek için her telin açığa çıkan metalini bükün.
- Her tel ucunda maruz metal lehim uygulayarak küçük bükülmüş iplikçikler.
- 0,38 'lik (~10 mm) nem-sızdırmazlık ısı küçültme borusu 6 cm'lik bir parçakesin, her iki telin üzerine yerleştirin ve daha sonraki bir adımda yapıştırmak için kablo ceketinin üzerine geri kaydırın.
- 0,13 (~3,3 mm) ısı küçültme borusu iki 1,5 cm adet kesin ve her tel üzerinde bir tane yerleştirin. Tel iki uçlu soket şeridine lehimlenene kadar ısı uygulamayın.
- İki uçlu soket şeridinin uçlarına lehim akısı uygulayın.
- Lehim iki uçlu soket şerit sonuna telin renkli uçları. Dokunmamak için iki ucunu ayrı tutmaya dikkat edin.
- 0,13'lük iki parçayı (~3,3 mm) nem-sızdırmazlık borusu iki uçlu soket şeridinin tabanına taşıyın, böylece tüm metal parçalar kaplanır. Isı tabancasını, tüplerin altındaki lehimi aşırı ısınmamaya ve eritmemeye özen görerek, ısı küçültme tüplerine uymak için kullanın.
- 0,38 inç (~10 mm) nem-sızdırmazısı küçültme tüpünü (adım 4,2,7'den) iki uçlu soket şeridinin ucundan 1 mm'ye taşıyın, böylece soket şeridini, küçük çaplı telleri ve kablo ceketinin bir kısmını kaplayın. Isı küçültme tüpü yerine yapıştırmak için ısı tabancası kullanın.
- Kalibrasyon toprak kabı oluşturun (Şekil 5).
- Kapağın üst kısmından 4 cm 50 mL polipropilen tek kullanımlık santrifüj tüp kesin. Bu bir ucunda bir açıklık ve diğer çıkarılabilir bir kapak ile bir tüp oluşturacaktır.
- Kapağın ortasında 2,5 cm'lik bir delik açmak için matkap ucu kullanın. Bir adım matkap bitkullanımı kolay ve etkili.
- Tüpün açık ucundan başlayıp kapağın altına kadar uzanan iki dikey yarık 6 mm'lik bir ara kesin. İki kesiği bağlamak ve plastik şeridi çıkarmak için kapağın altındaki dik bir kesim kullanın(Şekil 5). Bu sensör kafası kabloları eklemek için yeterince büyük bir boşluk yaratacak.
- Polipropilen örgü bez 6 cm çapında dairesel bir parça kesin. Kafesi kapak ve tüp arasına yerleştirin ve kapağı vidalayın.
- Brifon sensörü kafasının sekiz uçlu terminal şeridini tüpe takın, böylece kablolar adım 4.3.3'te oluşturulan boşluktan aşağı kayıyor.
- Üst uçların tüpten uzağa bakacak şekilde ve kalibrasyon kablosunun iki uçlu soket şeridine kolayca bağlanabilmesi için dört uçlu terminal şeridinin uzun uçlu çıkıntılarını tüpün açık ucunun kenarına bantlayın(Şekil 5).
- Herhangi bir nemi gidermek için 48 saat boyunca 60 °C'lik bir kurutma fırınına bağlı sensör başlığına sahip kabı yerleştirin.
- Sensörü ve toprağı kalibre edin.
- Boş, fırında kurutulmuş kalibrasyon kaplarını ve 0,0001 g hassasiyetli bir kalibrasyon sensörü kafasını tartın. Bu ölçüm, daha sonraki bir adımda gravimetrik su içeriğini (GWC) hesaplamak için kullanılacaktır.
- Sabit sıcaklığı koruyabilen bir ortamda kalibrasyonlar gerçekleştirin.
- Kalibrasyon için biocrust toprak hazırlayın.
- Kalibrasyon borusu kapağıçıkarın ve aynı çapta biocrust bir parça kesmek için bir kalıp olarak dişli ucu kullanın. Biocrust yukarı çekildiğinde tüp içinde kalmalıdır ama tüp içinde tutmak için bazı yardım gerekebilir.
- Bir parmak kullanarak, biyocrust üst 3-5 mm tüp kalır, böylece tüpün kesme ucundan biocrust örnek itin. Biyocrust alt tüpün alt ile floş olacak şekilde tüpün dişli ucundan dışarı itilir herhangi bir fazla toprak kazıyın.
- 6 cm çapındaki polipropilen örgüü dişli ucuna, biocrust'un altına yerleştirin ve kapağı sıkıca vidalayın.
- Biocrust örneğini nemlendirin ve sensör kafasını substratın üst kısmındanaziyle düzeltin, böylece uçları tamamen gömülecek. Sensör kafasının yerinde kaldığından ve kalibrasyon sırasında hareket etmediğinden emin olmak için tellerin bükülmesi gerekebilir.
- Kalibrasyon için mineral toprak hazırlayın.
- Sensörlerin yerleştirileceği alandaki 5 mm'nin üst kısmından toprak toplayın.
- Topraktan büyük kayalar ve organik malzeme kaldırmak için 2 mm elek kullanın.
- Kapağın 6 cm çapında polipropilen örgü ile sıkıca vidalı olduğundan emin olun.
- Ellenmiş toprağı kalibrasyon kabına yerleştirin, böylece kabın altını 6 mm derinliğe kadar kaplayın.
- Toprak örneğini nemlendirin ve sensör kafasını substratın üst kısmındanazilikle düzeltin, böylece çıkıntılar tamamen gömülecek. Sensör kafasının yerinde kaldığından ve kalibrasyon sırasında hareket etmediğinden emin olmak için tellerin bükülmesi gerekebilir.
- Yüzeyde parlak bir su tabakası görünene kadar substratı (biocrust veya toprak) deiyonize suyla doygunlayın.
- Doymuş substrat bir gecede kuruolsun.
- Herhangi bir ölçüme başlamadan önce, sensör kafasının hala yerinde olup olmadığını ve uçların tamamen substrata gömülü olup olmadığını kontrol edin.
- Yüzeyde parlak bir tabaka görünene kadar substratı deiyonize suyla doygunlayın.
- 15 dk için substrat kuru.
- Kalibrasyon toprak nem kablosunun iki uçlu soket şeridini dört uçlu terminal şeridinin iç iki ucuna bağlayın.
- Ölçümleri her dakika kaydetmek için veri kaydedicisini programla.
- Direnç ölçümleri toplamaya başlamak için veri kaydedicisini açın.
- Ağırlıklar kurutmayı teşvik etmek için kaydedilmezken, bir fanı kalibrasyon kabının üzerine hafifçe hava üflemesi için yerleştirin.
- Yüzeyde bir sheen görünene kadar substratı deiyonize suyla ıslayın.
- Damlama suyu emmek için bir kağıt havlu üzerine ıslak toprak ile kalibrasyon konteyner yerleştirin.
- Kalibrasyon toprak nem telini dört uçlu terminal şeridinden ayırın.
- Damlayan suyu atmak için kabı hafifçe dokunun.
- Kalibrasyon kabını dengeye yerleştirmeden önce fanı kapatın.
- Kabı dengeye yerleştirin ve ağırlığı ve ölçüm süresini kaydedin.
- Toprak nem kablosunu dört uçlu terminal şeridine yeniden bağlayın.
- Kalibrasyon kabını kağıt havluya geri yerleştirin.
- Kurutmayı hızlandırmak için fanı açın.
- Substrat tamamen hava yla kuruyana kadar her 15 dakikada bir ağırlıkları kaydedin. Tam kurutma, ölçümler arasında kalibrasyon kabı ağırlıklarında çok az veya hiç değişiklik olmaması ile gösterilir.
- Kalibrasyon kabını, kalibrasyon sensörü kafasını ve substratı 60 °C'lik kurutma fırınına 48 saat yerleştirin.
- Fırında kurutulmuş substrat, konteyner ve sensör kafası tartın.
- Sensör kalibrasyon veri analizi.
- Adım 4.4.1'de belirlenen kuru kalibrasyon kabı ağırlığını, 4.4.34'te belirlenen substrat ile kuru kalibrasyon kabının ağırlığından çıkararak kuru substrat ağırlığını hesaplayın.
- Her 15 dakika zaman noktası veya kalibrasyon için su ağırlığını, her 15 dakikada bir kaydedilen ağırlıklardan kuru kalibrasyon kabı ağırlığını substrat (adım 4.4.34) ile çıkararak hesaplayın.
- Su ağırlıklarını (adım 4.5.2) kuru toprak ağırlığına (4,5.1) bölerek her 15 dakikalık zaman noktası için GWC'yi hesaplayın.
- 4.5.3 adımda belirlenen her 15 dakikalık zaman noktasının GWC direnç ölçüm sürelerini eşleştirin.
- Bağımlı değişkenler olarak GWC'ler ve bağımsız değişkenler olarak Siemens ile regresyon analizinden kalibrasyon eğrisinibelirleyin (Şekil 6). Farklı eğri tipleri (doğrusal, güç, logaritmik) farklı yüzeylerin kalibrasyonu için en uygun olabilir.
Representative Results
Toprak yüzeyinin mikroikliminin değerlendirilmesi, burada meydana gelen biyolojik, kimyasal ve fiziksel süreçlerin anlaşılması ve öngörülmesi için gereklidir. Bu problar toprak profilinin çok yüzey tabakasında mikroklima izlemek için güçlü fırsatlar sağlamak ve bu nedenle toprak11,12üst birkaç milimetre meydana gelen biyolojik aktivite değerlendirmeleri için değerlidir. Biyocrust sıcaklık ve nem fonksiyonu2,8,10,12,15için kritik olabilir, çünkü bu problar geliştirilmiş ve biyolojik toprak kabuk aktivitesi üzerindeki kontrolleri değerlendirmek için rafine . Ancak, bu problar kuru alanlarda fotosentetik topraklar için geliştirilmiş olsa da, geniş bir sistem yelpazesinde bunları uygulamak için güçlü bir potansiyel vardır, hem de sıcaklık ve nem toprak derinliği profilleri boyunca nasıl değiştiğini değerlendirmek için. Örneğin, bu sensörler, toprak süreçleri, sıcaklık ve nem deki değişimleri belirlemek için ısınma tedavilerinin ve iklimdeki doğal değişimin nasıl etkileştiğini belirlemek için tropikal bir orman ısınma deneyinde konuşlandırılmıştır.
Bununla birlikte, toprak yüzey sensörleri uygulamadan önce bazı önemli hususlar vardır. Örneğin, kalibrasyon eğrileri, GWC gibi daha yaygın olarak kullanılan toprak nem ölçümlerine direnç birimlerini dönüştürmek için geliştirilmelidir. Toprak yüzey sensörü, Siemens'teki (1/Ohm) metal uçları ve çıkışları iletkenliği (direnç tersi) değerleri arasındaki direnci ölçer. Bu nedenle Siemens'ten toprak neme dönüşüm yapılmalıdır. Toprak tabakasının kimyasal ve fiziksel özellikleri bir dizi Siemens sensörün iletkenlik okumaları ve toprak nem arasındaki ilişkiyi etkileyebilir. Bu nedenle, prob okumalarını toprak nem değerlerine dönüştürmek için substrata özgü kalibrasyonlar yapmak çok önemlidir. Bu farklılıkları gösteren üç alt tabakadan kalibrasyon verileri gösterilir.
Şekil 6, her biri kendi sondası olan üç toprak alt tabakalarından ikiörneği için kuru kalibrasyon verilerini göstermektedir. Yüzeylerde az miktarda su görünene kadar substratlar tamamen doymuştu. Tüm numuneler kuruyana kadar sonda dirençleri ve toprak ağırlıkları her 15 dakikada bir ölçüldü. Toprak kütlesi daha sonra GWC hesaplamak için kullanılmıştır. Şekil 6 her örnek için iletkenlik ve GWC gerilemelerini göstermektedir. Bu kalibrasyonlar için kullanılan substratlar silt loam topraklar (%23 kum, % 64 silt ve% 13 kil) El Yunque Ulusal Ormanı, Porto Riko deneysel bir saha istasyonunda toplanan içerir; Castle Valley, Utah yakınlarında toplanan yosun hakimiyetinde biocrusts; ve ince kum toprak (%92 kum, 3% silt, ve% 5 kil) Moab, Utah yakınlarındaki deneysel ısınma arsalar.
Substrata özgü sensör kalibrasyonlarına duyulan ihtiyaç, her substrat için prob iletkenliği ve toprak nemi değişimi ile kanıtlanır. Örneğin, silt loam toprak örneklerinin gerilemeleri(Şekil 6a)diğer iki toprak alt tabakalarından farklıydı. Bu nedenle, yosun biocrust için silt loam toprak regresyon denklemi uygulanması, ya da tersi, önemli ölçüde farklı değerlere yol açacaktır. Öte yandan, ince kum toprak için GWC ve prob dirençleri arasındaki ilişki(Şekil 6c) ve yosun biocrust(Şekil 6b)benzerdi. Ancak, ince kum toprak yosun kadar su tutmak mümkün değildi ve buna karşılık çok daha hızlı kurutma deneyimli. Yüzeylerde varyasyon olduğundan, doğru bir kalibrasyon eğrisi oluşturmak ve tüm siteler için bireysel kalibrasyon eğrileri oluşturmak için yeterince büyük bir numune boyutuna sahip olmak önemlidir.
Deneysel bir ortamda, bu toprak yüzey sensörleri Moab, Utah, ABD yakınlarındaki bir iklim manipülasyon çalışmasının tedavi etkilerini değerlendirmek için kullanılmıştır. Bu çalışmada, aynı yerde ve Wertin ve ark.17tarafından açıklanan benzer yöntemlerle, çizerlerin ortam sıcaklığını 4 °C artırmak için kızılötesi lambalar kullanılmıştır. Şekil 7, Mayıs 2018 başlarında meydana gelen iki ayrı yağmur olayı için ısıtmalı ve kontrol arazilerinden gelen ortalama sıcaklık ve GWC'yi göstermektedir. Isıtılmış arazilerde ortalama sıcaklıklar kontrol parsellerinin ortalama sıcaklıklarından sürekli olarak daha yüksekti(Şekil 7a). Bu iki yağmur olayı boyunca ısıtmalı arazilerde direnç sensörleri kontrollerden daha az toprak nemi kaydetti ve ısıtmalı araziler daha hızlı kurutuldu(Şekil 7b). Sıcaklıktaki artışların19'akadar hesap verilmesi gereken toprakların daha yüksek iletkenliğine yol açabileceği unutulmamalıdır. Bu toprak yüzey sensörlerinin hem sıcaklık hem de nem bileşenlerinin hassasiyeti, sadece ısınma nın sıcaklık farklılıklarını değil, aynı zamanda arazilerde nem dinamiklerini nasıl etkilediğini de gözlemlememizi sağladı.
Abd'nin Colorado Platosu'ndaki donma-çözülme koşulları sırasında biyokabuklara nem kullanılabilirliğinin zamanlamasını analiz etmek için bu toprak yüzey sensörleri kullanılarak yapılan gözlemsel bir çalışmada sıcaklık ve nem etkileşimleri daha da araştırılmıştır. Sensörler öncelikle yosun Syntrichia caninervisoluşan biocrusts üst 5 mm yerleştirildi , ve yüzey sıcaklığı ve nem Ocak ve Şubat aylarında kaydedildi 2018. Sıcaklıklar 0 °C'nin altında olduğunda yosun yüzeyindeki nem donduruldu ve sensör çıkış iletkenlik değerleri %0 GWC'ye karşılık geldi(Şekil 8). Ancak sıcaklık 0 °C'yi aştığıiçin yosun yüzeyinde don eridi ve direnç sensörüne kayıtlı sıvı su. Bu örnekte, eşzamanlı sıcaklık ve nem ölçümleri, değişkenlerin toprak yüzeyinde bulunan organizmaların biyolojik süreçlerini potansiyel olarak nasıl etkileyebileceğini göstermiştir.
Şekil 1: Colorado Platosu'ndaki biocrusted interspaces, ABD. Birçok çöl ekosisteminde bitkiler arasındaki boşluklar genellikle likenler, yosunlar ve siyanobakterilerden oluşan biyokabuk toplulukları ile kaplıdır. Yosun biocrust yüzeyine iki toprak sıcaklığı ve nem sensörü yerleştirildi. Bu rakamın daha büyük bir sürümünü görüntülemek için lütfen buraya tıklayın.
Şekil 2: Sekiz uçlu terminal şeridini kırpma. Altın kaplama terminal şeridi, üst eğimli uçların uzağa bakacak şekilde yönlendirilmiş olmasıdır. Prongs 1'den 8'e kadar numaralandırılır, soldan başlayıp sağa doğru hareket eder. Prongs 2, 4, ve 7 siyah plastik alt ile floş kesilir. 3, 5 ve 6 prongs siyah plastik altında 5 mm kesilir. Prong 3, yay kaynaklı termokupl telleri stabilize ederken, 5 ve 6 uçları arasında direnç ölçülür. Bunlar toprak nem sensörü olarak işlev görür. Prongs 1 ve 8 toprakta holdfasts olarak hizmet vermektedir. Bu rakamın daha büyük bir sürümünü görüntülemek için lütfen buraya tıklayın.
Şekil 3: Bitmiş sensör kafası. Modifiye sensör kafası ve termokupl kablosu sıvı elektrik bandı ile kaplıdır. 5 ve 6 (nem sensörü) uçları temiz tutmak ve direnç ölçümlerini etkileyecek bir kontaminasyon olmamasını sağlamak için sıvı elektrik bandı ile kaplanmamak önemlidir. Bu rakamın daha büyük bir sürümünü görüntülemek için lütfen buraya tıklayın.
Şekil 4: Kalibrasyon sensörü kafası. Dört uçlu terminal şeridi, modifiye sensör başlığından uzağa bakan kablolara lehimlenir. Nem sızdırmazlık ısı sıcağı, kablolar arasında çapraz konuşmayı önlemek için terminal şeritlerine yakın bir yerde sabitlenir. Bu rakamın daha büyük bir sürümünü görüntülemek için lütfen buraya tıklayın.
Şekil 5: Kalibrasyon kabı ve sensör kafası. Dört uçlu terminal şeridi konteynere bantlanır ve iki uçlu soket şeridine kolayca bağlanabilmesi için yönlendirilir. Bu yerleşim, sensör kafasının kesilen yarık içine yerleştirilmesini ve ilgi nin alt katmanına sabitlemesine olanak tanır. Bu rakamın daha büyük bir sürümünü görüntülemek için lütfen buraya tıklayın.
Şekil 6: Üç toprak yüzeyleri için sensör kalibrasyonları. Hesaplanan gravimetrik su içeriği (GWC) yüzdeleri, substrat kurudu sırasında toprak kütlesi ölçülerek belirlenir, problardan alınan toprak sensörü iletkenlik değerleri ile karşılaştırıldı (Siemens cinsinden ölçüldü). Gösterilen veriler, her üç ayrı toprak alt tabakalarından iki örneği içindir. Toprak yüzeyleri (a) silt loam toprağı, (b) yosun biocrust ve (c) ince bir kum toprağıydı. (a) Ağırlıklı olarak silt loam topraklarda GWC ve iletkenlik değerlerinin ilişkisi en iyi bir güç gerilemesi ile temsil edildi. (b) Yosun Syntrichia caninervishakim biocrusts için GWC ve sensör iletkenliği güçlü bir doğrusal ilişki gözlendi. (c) Doğrusal regresyon, ince kumlu topraklarda GWC ve sensör iletkenlik ölçümleri arasındaki ilişkiyi en iyi şekilde temsil eder. Yüksek GWC değerlerinde iletkenlik değerleri kalibrasyon eğrisinden farklılaşır ve bu da topraklar doyduğunda sensörlerin potansiyel bir sınırlamasını gösterir. Bu rakamın daha büyük bir sürümünü görüntülemek için lütfen buraya tıklayın.
Şekil 7: Alan kızılötesi ısınma uygulamaları ile sıcaklık ve gravimetrik su içeriği. Saatlik ortalama yüzey sıcaklığı ve GWC 4 gün boyunca 5 Sıcak ve 5 kontrol arsaları 10-dk aralıklarla kaydedildi. Veriler Colorado Platosu, ABD17üzerinde yarı kurak bozkır ekosisteminde küresel bir değişim deneyi vardır. Veriler, toprak yüzey sensörlerinin tedavi etkilerini yakaladığını gösteriyor. (a)Toprak yüzeyindeki ortalama sıcaklıklar, ısıtılmış arazilerde sürekli olarak daha yüksekti. (b)Isınmanın etkileri GWC değerlerinde de belirgindi, ısıtılmış arazilerin daha hızlı kuruma sürelerini koruduğunu gösteriyordu. Bu rakamın daha büyük bir sürümünü görüntülemek için lütfen buraya tıklayın.
Şekil 8: Don olayları sırasında yosun biocrust sıcaklığı ve gravimetrik su içeriği. 24 Ocak 2018 ile 11:20 arasında 25 Ocak 2018 tarihleri arasında 10 dakika aralıklarla kaydedilen Syntrichia caninervis moss biocrusts'un ortalama yüzey sıcaklığı ve GWC'si 25 Ocak 2018. Gece saatleri, gölgesiz alanlarda gri gölgeli alanda ve gündüz saatlerinde temsil edilir. Yosun yüzeyinde don şeklinde dondurulduğunda, sensör tarafından ölçülen bir iletkenlik yoktu. Böylece, GWC 0 oldu. Toprak sıcaklığı0 °C'nin altına düşerken, gece çöktükten kısa bir süre sonra donma koşulları meydana geldi. Sıcaklıklar 0 °C'nin üzerine çıktıktan kısa bir süre sonra, don eridiğinde ve sıvı su sensörler tarafından tespit edildiğinde erime meydana geldi. Bu sonuçlar, sensörlerin sıvı su ve buz ayırt etmedeki etkinliğini göstermektedir ve bu da çeşitli biyolojik süreçler için önemli sonuçlar doğurabilir. Bu rakamın daha büyük bir sürümünü görüntülemek için lütfen buraya tıklayın.
Discussion
Toprak yüzey sıcaklığı ve nem probları toprak yüzeyindeki sıcaklık ve su içeriğini analiz etmek için etkili araçlar olabilir. Weber ve ark.11tarafından geliştirilen Biocrust Islak Problar (BWP) dışında, ortak toprak sıcaklığı ve nem sensörleri açıkça toprak yüzeyinin üst birkaç milimetre bu çevresel değişkenleri ölçmek yok. Geliştirme sırasında, BWPs sadece yüzeyde toprak nem değil, sıcaklık20tahmini. Kılavuz olarak kullanılan orijinal BWP tasarımı ile, bu el yazmasında tanımlanan problar aynı anda sıcaklık ve nemi ölçmek için geliştirildi ve bu çevresel değişkenlerin birbirleriyle nasıl etkileştiğini ve toprak yüzeyindeki biyolojik, kimyasal ve fiziksel süreçleri değerlendirdi.
Bu sondaların en iyi şekilde çalışmasını sağlamak için göz önünde bulundurulması gereken birkaç husus vardır. Sensörü yaparken, iç kılıfları kesmemeye ve altta yatan metal telleri açığa çıkarmamaya dikkat etmek önemlidir. Bu kablolar arasında iletkenlik ve çapraz konuşma varyasyona yol açabilir. Aynı ortamda ki her prob için hem termokuplları hem de direnç sensörlerini test etmek, doğru şekilde inşa edildiklerini ve okumalarda ki farklılıkların toprak yüzeyindeki fiziksel ve kimyasal farklılıklardan kaynaklandığını doğrulamak için çok önemlidir. Ölçülen. Kalibrasyon işlemi sırasında, yeterince büyük bir numune sayısı direnci ve GWC kalibrasyonları toprak veya biocrust yüzeylerdeki değişimi doğru bir şekilde hesaba katmak için önemlidir. Ayrıca, aynı prob ve substrat kombinasyonunu ıslaktan kuruya kadar iki kez test etmek en iyisidir, çünkü bu probların zaman içinde elektroliz veya korozyon nedeniyle 'sürüklenmeleri' yaygındır. Ayrıca, kalibrasyon sırasında sadece prob uzunluğunu (yani 6 ila 7 mm arasında) sığ substrat numuneleri kullanmak önemlidir, böylece ölçülen su ağırlıkları öncelikle iletkenlik ölçümleri alanında sudan dır. (problar arasında ve çevresinde). Bu, topraktaki su kütlesindeki değişikliklerin probların direnç ölçümlerinde yapılan değişikliklerle doğrudan ilişkili olmasını sağlar. Son olarak, bu probları tarlaya yerleştirirken, probların toprak yüzeyine (örneğin, iletken olmayan bahçe kazıkları ile) düzgün bir şekilde sabitlemesi önemlidir, bu da iletkenlik ölçümlerinde paraziti sınırlandırabilir ancak sensörlerin konum değiştirmemesini sağlayabilir. ve uzun vadeli ölçümlerin kalitesini azaltır.
Ayrıca bu sensörlerin bazı sınırlamalar dikkat etmek önemlidir. Direnç probları sadece 5 mm uzunluğunda olduğundan, ölçümleri substratlarda büyük hava dolu gözenek boşluklarından güçlü bir şekilde etkilenebilir. Problar boyunca büyük hava boşlukları substrat bağlantısını azaltmak ve genellikle daha düşük ölçülen iletkenlik ve bu nedenle daha düşük tahmini su içeriğine yol açar, hangi büyük ölçekler arasında gerçek toprak nem yansıtıcı olmayabilir. Benzer şekilde, toprağın kimyasal bileşimi toprak nem okumalarını etkileyebilir. Daha yüksek tuzluluk iletkenliği artıracak ve daha yüksek Siemens değerleriyol açacaktır 21. Her iki sorun da uygun substrata özgü kalibrasyonlarla çözülmelidir. Ancak, bazı topraklar kimyasal farklılıkları korumak veya onları bu sensörler için kötü ortamlar yapabilir büyük gözenek alanı mimarisine sahip olabilir. Sıcaklık aynı zamanda toprağın elektriksel iletkenliğini de etkiler ve bu nedenle15dikkate alınmalıdır. Gelecekte, sıcaklıkların ölçülen yüzeylerin direncini nasıl değiştirdiğini belirlemek için bu sensörlerle sıcaklık kalibrasyonları yapılmalıdır.
Weber ve ark.11tarafından geliştirilen Biocrust IslakLık Probları gibi, bu sensör kalibrasyonları da direnç ölçümlerinin orta su içeriğinde güvenilir olduğunu, ancak çok yüksek ve düşük su içeriğinde bazı anormallikler yaşadıklarını göstermektedir(Şekil 6). Buna ek olarak, kuru-aşağı kalibrasyonlar sırasında, direnç değerleri bazen substrat örneğinde hala biraz su varken sıfır ı okur. Bunun nedeni, kalibrasyon kabındaki substrat miktarının sensör tarafından ölçülen alandan biraz daha büyük olması olabilir. Eğer su direnç alanının dışında olsaydı, sensör sıfır ı okurken, substrat hala nem mevcuttu. Direnç ölçümlerini bozmadan substrat boyutunu n azalmasına özen vuruldu. Su içeriği arttıkça, substrat içindeki direnç değerleri azalır ve bu da daha yüksek Siemens çıkışlarına yol açmaktadır. Ancak, en yüksek su içeriğinde, direnç değerleri artan su içeriği ile artar. Bu şekil 1C'degörüldüğü gibi kalibrasyon verilerinde bir "kanca" yol açar. Bu kanca kalibrasyonlar için kullanılan her bir alt tabakada mevcuttu, ancak en çok ince kum topraklarda göze çarpıyordu(Şekil 6). Weber ve ark.11, yüksek su içeriğinde anormal direnç artışının olası bir nedeninin, doymuş topraklardaki iyonları seyrelterek direncin artması olduğunu ileri sürmektedir.
Bu sensörler şu anda mevcut multiplexer ve veri kaydedici teknolojilerini kullanmaya bağlıdır. Çoklayıcı, sensörlerin "kapalı" olmasını sağlar ve sensörlere yalnızca programlanmış bir zamanda bir akım gönderir. Bu, toprak nem sensörü terminallerinin korozyona uğramasını önler. Diğer elektronik şirketler problar için veri kaydedici ve çoklayıcı alternatifler sağlar ve programlanabilir devre kartları ve bilgisayarlar da toprak sıcaklığı ve nem sensörleri kablosuz tasarımı için dahil edilebilir, hangi temsil edebilir heyecan verici bir ilerleme.
Sensörleri tasarlamak ve oluşturmak, araştırmacının sondaları özelleştirmesine olanak tanır. Uçların uzunluğu ve yönü, farklı ortamlarda veya farklı derinliklerde nemi daha iyi değerlendirmek için manipüle edilebilir. Aynı kablodan yayılan birden fazla sensör başlığına sahip tasarımlara izin vermek için özel kablolama sipariş edilebilir. Ucuz veri tomruklama ve çoklayıcı seçeneklerinin eklenmesiyle, bu sensörler araştırmacıların toprak yüzeyindeki sıcaklık ve toprak nemini ölçmeleri için ucuz ve erişilebilir bir seçenek sunar. Buna, don ve çiy oluşumu gibi olayları yakalamak için zor ölçüm(Şekil 8),ve ısınma gibi deneysel tedavi etkileri(Şekil 7). Bu kağıt aynı anda sıcaklık ve nem ölçmek toprak yüzey sensörleri oluşturmak için bir adım-adım kılavuz sağlar, hangi kullanılabilir ve biocrust toplulukların çevre ve diğer birçok toprak türlerinin sörf katmanları değerlendirmek isteyen herkes tarafından rafine.
Disclosures
Yazarların açıklayacak bir şeyi yok.
Acknowledgments
Biz onun dikkatli ark kaynak ve Cara Lauria kalibrasyonsırasında onun hassasiyet için Robin Reibold teşekkür ederiz. Biz Dr Steve Fick ve bu el yazması önceki bir taslak onların yararlı yorumlar için üç anonim yorumcular için müteşekkiriz. Bu çalışma, ABD Jeolojik Etüt Arazi Değişikliği Bilim Programı ve ABD Enerji Bakanlığı Bilim Dairesi, Biyolojik ve Çevresel Araştırma Ofisi Karasal Ekosistem Bilimleri Programı (Awards 89243018SSC00017 ve DESC-0008168) tarafından desteklenmiştir. BW'nin çalışmaları Alman Araştırma Vakfı (Grants WE2393/2-1, 2-2), Max Planck Society ve Graz Üniversitesi tarafından desteklendi. Ticari, firma veya ürün adlarının herhangi bir şekilde kullanılması yalnızca açıklayıcı amaçlar içindir ve ABD Hükümeti tarafından onaylandığı anlamına gelmez.
Materials
|Name||Company||Catalog Number||Comments|
|Single sensor audio cable||alliedelec.com||Allied Stock #: 70004848||Cable; 1Pr; 22AWG; 7x30; TC; PP ins; Foil; Black PVC jkt; CMR|
|Double sensor audio cable||alliedelec.com||Allied Stock #: 70004635||Cable; 2Pr; 22AWG; 7x30; TC; PP ins; Foil; Black LSZH jkt; CMG-LS|
|Thermocouple cable||Omega.com||Part #: TT-E-24-TWSH-SLE-(Desired length)||Type E, 24 ga, PFA (teflon coated), twisted shielded, special limits of error|
|Eight prong terminal strip||Samtec.com||MTSW-108-21-G-S-1130-RA|
|Four prong terminal strip||Samtec.com||MTSW-104-21-G-S-1130-RA|
|Two prong socket strip||Samtec.com||SSW-102-03-G-S|
|0.13" moisture-seal heat shrink tubing||McMaster.com||Part #: 7861K51|
|0.25" moisture-seal heat shrink tubing||McMaster.com||Part #: 7861K53|
|0.38" moisture-seal heat shrink tubing||McMaster.com||Part #: 7861K54|
|0.5" moisture-seal heat shrink tubing||McMaster.com||Part #: 7861K55|
|Liquid electrical tape||McMaster.com||Part #: 76425A23|
|Metal film resistor||Newark.com||Part #: RN55C1001BB14|
|Voltage divider resistor||Newark.com||Part #: 83F1210|
|16- or 32-Channel Relay Multiplexer||campbellsci.com||AM16/32B||This relay multiplexer is critical for the sensors to function correctly|
|CR1000X Measurement and Control Datalogger||campbellsci.com||CR1000X|
References
- Phillipot, L., Hallin, S., Schloter, M. Ecology of denitrifying prokaryotes in agricultural soil. Advances in Agronomy. Sparks, D. L. 96, Elsevier B.V. San Francisco, CA, USA. 249-330 (2007).
- Grote, E. E., Belnap, J., Housman, D. C., Sparks, J. P. Carbon exchange in biological soil crust communities under differential temperatures and soil water contents: implications for global change. Global Change Biology. 16, (10), 2763-2774 (2010).
- Thompson, K., Grime, J. P., Mason, G. Seed Germination in response to diurnal fluctuations in temperature. Nature. 267, 147-149 (1977).
- Doneen, L. D., MacGillivray, J. H. Germination (emergence) of vegetable seed as affected by different soil moisture conditions. Plant Physiology. 18, (3), 524-529 (1943).
- Kirshbaum, M. U. F. The temperature dependence of soil organic matter decomposition, and the effect of global warming on soil organic C storage. Soil Biology and Biochemistry. 27, (6), 753-760 (1995).
- Garcia-Pichel, F., et al. Small-scale vertical distribution of bacterial biomass and diversity in biological soil crusts from arid lands in the Colorado Plateau. Microbial Ecology. 46, 312 (2003).
- Belnap, J., Büdel, B., Lange, O. L. Biological Soil Crusts: Structure, Function, and Management. Belnap, J., Lange, O. Springer. Berlin Heidelberg. 263-279 (2003).
- Darrouzet-Nardi, A., Reed, S. C., Grote, E. E., Belnap, J. Observations of net soil exchange of CO2 in a dryland show experimental warming increases carbon losses in biocrust soils. Biogeochemistry. 126, 363-378 (2015).
- Rutherford, W. A., et al. Albedo feedbacks to future climate via climate change impacts on dryland biocrust. Scientific Reports. 7, 44188 (2017).
- Maestre, F. T., et al. Changes in biocrust cover drive carbon cycle responses to climate change in drylands. Global Change Biology. 19, (12), 3835-3847 (2013).
- Weber, B., et al. Development and calibration of a novel sensor to quantify the water content of surface soils and biological soil crusts. Methods in Ecology and Evolution. 7, 14-22 (2016).
- Tucker, C. L., et al. The concurrent use of novel soil surface microclimate measurements to evaluate CO2 pulses in biocrusted interspaces in a cool desert ecosystem. Biogeochemistry. 135, (3), 239-249 (2017).
- Pierson, F. B., Wight, J. R. Variability of near-surface soil temperature on sagebrush rangeland. Journal of Range Management. 44, (5), 491-497 (1991).
- Jin, M., Dickenson, R. E. Land surface skin temperature climatology: benefitting from the strengths of satellite observations. Environmental Research Letters. 5, (4), 044004 (2010).
- Lange, O. L. Photosynthesis of soil-crust biota as dependent on environmental factors. Biological soil crusts: characteristics and distribution. Biological Soil Crusts: Structure, Function, and Management. Belnap, J., Lange, O. 18, Springer. Berlin Heidelberg. 217-240 (2003).
- Davidson, E. A., Janssens, I. A., Luo, Y. On the variability of respiration in terrestrial ecosystems: moving beyond Q10. Global Change Biology. 12, (2), 154-164 (2005).
- Wertin, T. M., Belnap, J., Reed, S. C. Experimental warming in a dryland community reduced plant photosynthesis and soil CO2 efflux although the relationship between the fluxes remained unchanged. Functional Ecology. 31, 297-305 (2017).
- Darrouzet-Nardi, A., Reed, S. C., Grote, E. E., Belnap, J. Patterns of longer-term climate change effects on CO2 efflux from biocrusted soils differ from those observed in the short term. Biogeosciences. 15, (14), 4561-4573 (2018).
- McNeill, D. J. Rapid, Accurate Mapping of Soil Salinity by Electromagnetic Ground Conductivity Meters. Soil Science Society of America. 30, 209-229 (1992).
- Scholz, S., Ruckteschler, N., Gypser, S., Weber, B. Determination of drying and rewetting cycles of moss-dominated biocrusts using a novel biocrust wetness probe. Poster session presented at GfÖ Annual Meeting. (2018).
- Rhoades, J. D., Ingvalson, R. D. Determining Salinity in Field Soils with Soil Resistance Measurements. Soil Science Society of America. 35, (1), 54-60 (1971).