Her büyük toplumda tarihi kayıtlar göstermiştir ki; şifacılar, klinisyenler, hekimler etkileyiciliklerini hastalarını ve sosyal etkilerini arttırmak için kullandılar. Uzmanlıklarının ailenin ve en yakın sosyal grubun ötesinde tanınmasını istediler. Her toplumda, çoğu insan topraklarını ve kendilerini şifacıların etkilerinden, medikalize olmaktan korumak için çalıştılar. Eğer kişinin kendisi, arkadaşı veya akrabası hasta ise onun için dua etmek istediler. Yeni aşılar yerine geleneksel kocakarı ilaçlarını denemek istediler. Moral veya sosyal animistik bir durum olması için espriler tanımladılar.