Beşiktaş'ın, konuştuğu zaman mangalda kül bırakmayan ama iş icraata geldiği zaman kendi tükürdüğünü yalama konusunda tam bir üstat olan hocası Mustafa Denizli, ahlâk kavramıyla uzaktan yakından ilgisi olmayacak bir şekilde geçen sene bu aralar Lig TV'de Beşiktaş'ı yorumluyordu hatırlanacağı gibi. "Beşiktaş bu değil, olmamalı; bu ülkenin en büyük takımlarından biri böyle oynamamalı; Delgado bu ligin en iyi ve en değerli oyuncusu, onu mutlaka kullanmak gerekir" gibi inciler döktürdükten sonra, "sezon ortasında asla takım devralmam" şeklindeki kendince ilke(!)sini çiğneyerek Ertuğrul Sağlam'ın kovulmasını takiben Beşiktaş'ın başına geçti. Hiç de sıkıntı duyar bir hâli yok, muhtemelen geceleri de rahat uyuyordur. Bunu yapan bir adam uyur çünkü.
Neyse, bunları niye yazıyorum? Çünkü olduğu gibi görünmeyen ve göründüğü gibi olmayan sinsi adamlardan hayatım boyunca nefret ettim. Kendi ile çelişmek çok kötü bir şey değil, insan o hataya düşebilir ama bunu erkekçe kabullenmeyen, erdemden yoksun adamlardan da... Ve pişkin adamlardan da... Türkiye'nin en iyi futbolcusu diyerek, onu oynatmadığı için Ertuğrul Sağlam'ı Beşiktaş camiasına (bir anlamda) hedef gösteren, bir nevi "ben olsam ondan nasıl verim alırdım ama!" demeye getiren adam, geldikten 2 ay sonra Delgado'yu birden siliverdi. Bir baktı, Delgado meğer ligin en değerli oyuncusu falan değilmiş. Peki bağıra bağıra haftalar boyu söyledikleri ne oldu? Unutalım gitsin. Kendisi belli ki unuttu çünkü. Sonra yangından mal kaçırır gibi (yine ahlâk değerlerini çiğneyerek) Trabzon'un elinden Yusuf'u kaptı ve Delgado yerine sezon sonuna kadar onu oynattı. Şimdi de pişkin pişkin "ligin en değerli oyuncusuna" sözleşmesini dondurması için baskı yapıyor. Ve Deco ile ilgilendiklerini açıklıyor paşam! Deco'yu aldıktan sonra, iyileşse bile "ligin en değerli oyuncusunun" yüzüne bir daha bakar mı? Elbette bakmaz. Ama ne diyorum ben? O "imparator" ile birlikte bu ülkenin en iyi teknik direktörü değil mi? Öyle mi?