Öğretmenimin manisi var: kim doğru?
Maria eve girdiğinde, ona hangi ruh halinden geldiğini sorması gerekmedi: "Anne, Dona Carmen'in benim için bir manisi var, beni haksız yere haksız yere cezalandırdı, Lourdes sınıfında benimle konuştu ve" senor "beni cezalandırdı“Buna benzer sahneler evde normal.” Dokuz yaşında Maria, canlı bir deha ve adil ve haksız ya da en azından ne düşündüğünü büyük bir şekilde hissediyor.
Maria bunun kolay olduğunu söylüyor. Altı, onsekiz yerine sahip olsaydım öyle olmazdı; Annesi de gerçek gibiydi. Maria'nın çağındaki erkek ve kız çocukları, adalet duygusunun muazzam bir güçle ortaya çıktığı hassas dönemdedir. Daha sonra toplumun yargısına uzanacak. Bu ilk yıllarda, okul ve aileye çok daha fazla odaklanır.
Öğretmenler ve öğrenciler arasındaki sempatiler ve antipatiler
Bazen öğretmenlerin bize sempati ve antipati ile devam etmemize izin verdiği doğrudur. Göründüğünden daha az, ancak olur; ve genellikle mesleğe başlayan veya mesleki olgunluğa ulaşmamış olanların bir belirtisidir. Yirmi beş ya da otuz öğrenciden oluşan bir sınıfta çok çeşitli durumlar vardır ve genellikle üç ya da dört asıl öğrenci, iyi ya da kötü öğrenciler genellikle düzeltilir. Şimdi pedagoji yapanlar arasında hiperkinetik öğrenciler hakkında konuşmak moda oldu, buna her zaman movidos deniyordu.
İlkokulun başlangıcında öğretmenlerini büyük ölçüde isteyen öğrenciler, dördüncü veya beşinci seviyeye ulaştıklarında kendilerini uzaklaştırmaya başlarlar, profesörleriyle ilgili yargı kritik olmaya başlar ve yaptıkları veya söyledikleri her şeye mutlaka iyi görünmezler . Bu psikolojik evrimin tipik bir mantıksal tepkisidir ve ergenlikte neyin vurgulanacağını açıklar.
Ailenin tepkileri: Ebeveynlerin aşırı korunması
En dikkate değer farklılıklar, ebeveynlerin tepkisi sonucu ortaya çıkar. Şu anda, sosyal çevre öğretmenler için birkaç yıl öncesine göre daha zorlu ve kritik. Önceden, eğitim ekibinin kararları okulun hemen hemen bütün aileleri tarafından desteklendi. Şu anda bir aileden diğerine büyük bir eşitsizlik var. Kritik bir psikolojik evrede bir oğul veya kız, aşırı korumacı ebeveynler tarafından birleştirildiğinde, aile-okul tansiyonunun ortaya çıkması için doğru üreme zeminine sahibiz.
Birkaç yıl önce, sık sık yapılan bir hata, öğretmenin performansını destekleyen, oğlunu ya da kızı dinlemek ve konuşmaya aracılık etmeden yapmaktı. Vurulduğundan şikayet ederek eve gelirse başka bir tokat almak olağandışı değildi. Bu değişti, ancak her durumda, bazı durumlarda işler tersine döndü gibi: şimdi çocuk her zaman haklıdır ve öğretmen aksini ispatlamak zorundadır.
Katılanları dinleyin ve analiz edin
Benim düşünceme göre, oğlun ya da kızın her zaman dinlenmeli, hatta tutku ya da bakış açısı eksikliğinin çoğu zaman yanlış olacağını bile bilmeli. Ebeveynlerin iyi niyetli olmaları, konuyu ciddi ya da tekrarlayan ise, öğretmen ya da Çalışmalar Başkanı ile konuşmak için okula gitmelerine yol açacaktır. Bazen oğlunun bu ziyareti bilmesi elverişli olmaz; Diğerlerinde, ziyaretin ne çocuk ne de öğretmen için bir şikayet olarak görülmediği sürece, yorum yapmada bir sorun yoktur. Çatışmaların eğitim sonucu genellikle boş ya da üretken değildir.
Çoğu zaman, bir arada yaşamanın küçük doğal sürtüşmelerinin ne olduğuna daha fazla önem vermek gerekmez. Çocuklar öğretmenlerinin etli ve kanlı insanlar olduğunu, bazıları diğerlerinden daha arkadaş canlısı olduğunu, birinin çok talepkar olduğunu ve diğerlerinin daha az olduğunu bilmeye alışmak zorundadır. Kısacası, hayat çeşitlilik gösterir ve bu çeşitliliğe ne kadar erken alışırsanız, dünyaya o kadar erken adapte olursunuz.
Normalde, öğretmenin sözde manyasının bu çocukça mazeretinin cevabı, çocuğun kişisel sorumluluğunu tanımasına yardımcı olmak ve bu kötü performansın, düşük akademik performansın sonuçlarını üstlenmek için yardım etmek olmalıdır ... Erkek veya kız haklı, farklı davranmaya devam et.
Birçok durumda, öğretmen, bize ve doğru bir tavsiyede bulunmak için öğretmen ve öğrenci hakkında yeterli veriye sahiptir. Etkilenen kişi öğretmen kendisi ise, yönetim ekibindeki birisine gitmeniz önerilir.
Öğretmen - öğrenci çatışmasında, kim doğru?
Bir öğretmen için, bir öğrenciden kötü bir performans için affedilmeyi istemek bir hakaret olmamalıdır. Gururu olmayan, düzeltmeye istekli olmayanlar dışında otoriteyi kaybetmek değildir. Aynı sebepten ötürü, öğrencilere, herkese açık olarak veya özel olarak affedilmeyi isteme öğretilmelidir. Tutku ve körlük, öğrenciler arasında öğretmenler arasında olduğundan çok daha sıktır ve öğretmen ile öğrenci arasındaki bir çatışma genellikle iyi bir yöntem değildir.
İlke olarak ve aksi ispat edilmedikçe, öğretmende eşitlik varsayılmalıdır ve bu nedenle sempati veya antipati ile hareket etmemelidir.Durum böyle olmadığında, hemen üstün olan, öğretmeni gerekli tüm açıklıkla düzeltmeli, ancak öğretmenin öğrencilerin önünde olması gereken ahlaki otoriteyi her zaman kurtarmalıdır.
José Manuel Mañu Gaztelueta Okulu Eğitim Müdürü