Yuanı uluslararası bir para birimine çevirme sorunu çok fazla tartışmaya neden oluyor. Bazıları, tam teşekküllü bir uluslararası para birimine dönüşeceğinden, yuanın tamamen dönüştürülmesine karar vermenin Pekin'e değer olduğuna inanıyor. Diğerleri, yuanın, uluslararası para biriminde giderek artan Çin para birimi kullanımının etkileyici sayılarını göstererek, uluslararası bir para birimi haline geldiğine inanıyor. Yine de diğerleri, Pekin’in yuanı uluslararası bir para birimine çevirmesinin faydalı olmadığı ve PRC yetkilileri tarafından özel olarak önlenebileceği fikrine uyuyorlar. Sorunun zorluğu, uluslararasılaşma yönündeki yuan hareketinin üç farklı aşamadan oluşmasıdır: Çin para biriminin a) ticari para birimine, b) yatırım para birimine, c) yedek para birimine dönüştürülmesi.
Ticaret para birimi olarak Yuan
Yuan'ı uluslararası bir ticaret para birimine çevirme süreci, temel dünya para birimlerinin güvencesizliğini - dolar ve euro - ortaya çıkartan 2007-2009 mali krizinden sonra başladı. Çin’in ana ticaret ortağı ABD’ydi ve ABD’yi koruyor. Çin’in Amerika ile dış ticaretindeki tek para birimi ABD doları. Ancak dolar, Çin’in ticaretine yalnızca ABD’yle değil diğer ülkelerle de hakim. 2008-2009 içinde yuan'ın uluslararasılaştırılması için ilk adımları işaretledi. Ardından yuanı Hong Kong (Hong Kong), Macau (Macau) ve ASEAN ülkeleriyle ticarette kullanmalarına izin verildi. 2009'in ortasında, sadece 365 şirketleri dış ticaret işlemlerinde yuan kullanma hakkına sahipti ve 2010'in sonunda, sayıları 76359'e yükseldi. 2012'te, ihracat ve ithalat işlemleri için lisansı olan tüm Çinli şirketler zaten yuan kullanabilirdi. RMB'de dış ticarete aktif geçiş, aynı zamanda Çin’in ticaret ortaklarının ulusal para birimlerinin kullanımının genişletilmesiyle eşzamanlı olarak gerçekleşiyor. Bu, Çin Halk Bankası'nın (NBK) ikili döviz takas işlemlerinin, Çin'in ticaret ortağı olan ülkelerin merkez bankalarıyla sonuçlanmasıyla kolaylaştırılmıştır. Şu anda yürürlükte olan NBK döviz takası anlaşmalarının sayısı 20'i aşıyor. Eğer 2010’te, Çin’in dış ticaretinin sadece% XNB’i RMB’de olsaydı, o zaman 3’in sonunda bu rakam% 2013’e ulaştı. Ve HSBC'ye göre, 18 tarafından, bu pay% 2018'e çıkmalı.
2013'in sonunda - 2014'un başlangıcı. yuan avroyu uluslararası ticarete hizmet eden ödemeler yönünden değiştirdi ve dolara ikinci oldu. İki taraflı Çin-ABD ticaretindeki payı% 2'i geçmemesine rağmen, yuanın Çin’in ABD ile olan ticaretinde bile kullanılması önemlidir.
Yuan'ın dünyadaki toplam uluslararası cirodaki konumu çok daha mütevazı. Mal ve hizmet ticaretine ek olarak, Çin para birimi diğer para birimlerini (döviz piyasası) ve çeşitli kredi ve yatırım işlemlerini (hisse senedi ve diğer finansal piyasalar) değiştirmek için kullanılır. On yıl önce (2004), yuan yalnızca toplam uluslararası ciro anlamında para birimleri arasındaki 35 hattındaydı. 2012'in başında, 13-yerine yükseldi. 2014’in başlangıcında Çin para birimi zaten, örneğin İsviçre frangı olmak üzere 7'inci yerine girdi.
RMB dönüştürülebilirliği hakkında
Yuan'ın toplam uluslararası döviz cirosundaki konumu büyük ölçüde dönüştürülebilirliğine bağlıdır. Şu anda, bu kısmen dönüştürülebilirlik anlamına geliyor; bu, gençler tarafından mevcut işlemlerin uygulanması için öncelikle ticaret anlaşmaları olan ücretsiz kullanım imkanı anlamına geliyor. 1996 yılında kısmi dönüşüm yapıldı ve ardından Çin makamları tamamen dönüştürülebilir bir yuan'a, yani sermaye işlemleriyle ilgili kısıtlamaları iptal etmenin on yıl alacağını söyledi. Ancak, 18 yılı o zamandan beri geçti ve bu gibi kısıtlamalar devam ediyor. Elbette, yuanı serbest bir şekilde dönüştürülebilen bir para birimine dönüştürmek, yuanın dünya para birimi dolaşımındaki kullanımını önemli ölçüde artıracaktı, ancak bu yalnızca kısa vadeli bir etki olacak ve bunun yanı sıra Çin ekonomisi için riskler keskin bir şekilde artacaktır. Daha yakın bir zamanda, yuan sabit oranlı bir para birimi ve daha düşük olanıydı, bu da Çin'in aktif dış ticaret genişlemesinin bir aracı oldu. 2000-ler olduğundan, Pekin döviz kurunu yönetmeyi reddetti, oran resmen serbest kaldı, ancak düzenlendi. Çin Halk Bankası (NBK), sistematik olarak dolar, avro ve diğer para birimlerini alan bir sistem olan RMB döviz kurunun büyümesini yapay bir şekilde kısıtlayarak yuan ve doların alım gücü paritesi seviyesinden daha düşük bir seviyede tutuyor. Yuan'ın tümüyle çevrilebilirliğini ortaya çıkarırsanız, NBK'nın para biriminin döviz kuru üzerindeki kontrolünü kaybetme riski vardır. Ve bu, ticaret genişlemesine dayanan PRC ekonomisinin mevcut modeli için doğrudan bir tehdittir. Çin ekonomisi ve şu anki değer düşüklüğü yuan ile zaten bazı sorunlarla karşı karşıya, çünkü Dünya piyasası Çin mallarına doymuş durumda ve daha fazla ihracat artışı zor. Yuan'ın para rejimi meselesine, ÇHC ekonomisinin gelecekteki modelinin ne olacağına bağlı olarak karar verilecek, ancak ülkenin liderliği bu konuda tam bir anlaşmaya sahip değil. Ve ekonomik kalkınma için net ve uzun vadeli bir strateji olmadan, serbest bir şekilde dönüştürülebilen bir yuana geçiş, Batı baskısına bir imtiyaz ve ciddi risklerle sonuçlanacaktır.
İlk kez, Çinli liderlerin yuanın serbestçe çevrilebilir bir para birimi yapmak istediğinin resmi olmayan ifadeleri, ülkenin Mao Zedong'un ölümünün 2011 yıldönümünü kutladığı 35 yılında ortaya çıktı. Kasım 2013’ta, TBM Merkez Komitesinin 3. genel kurulu düzenlendi; burada iki kamp belirlendi: a) iç pazarın gelişmesini ve Çin’in gelişmiş ve bağımsız bir ekonomiye sahip bir ülkeye dönüşmesini destekleyen bir kamp; b) Çin'in dünya sermaye piyasalarına hızlı entegrasyonunun destekçisi kampı. Resmi tebliğ, ülkenin yuanın tamamen çevrilebilirliği yönünde hareket edeceğini söyledi. Bu, ikinci kampın avantaj sağladığı ve ilk kampın destekçilerinin ancak serbestçe çevrilebilen bir yuana geçişin aşamalı ve ani olmayacağı anlamına geliyor.
Yatırım yuanına hareket: küçük adımların yolu
Dış ticarette kullanılan yuan, Çin'e mal tedarik eden yabancı şirketlerin hesaplarında birikir. Çin’in ticaret ortaklarının tüm ihracat kazançlarından, aynı yuan için Çin’den sonraki mal alımlarında onlar tarafından kullanılıyor. NBK’ya göre, 2013’in sonunda, yurtdışındaki RMB’nin ağırlığı 1,5 milyar ABD dolarına eşdeğer olan 250 trilyonu aştı. Aslında, bu para arzı açık deniz RMB piyasasını oluşturur. İki çeşit yuan göründü: a) sahildeki yuan (Çin içerisinde depolanan ve dolaşan olanlar); b) Yuan açık deniz (Çin dışında depolanan ve dolaşan olanlar). Fiyatları eşleşmiyor, kurs teklifleri ayrı.
RMB'de ticaretin daha dinamik bir şekilde gelişmesi ancak yurtdışında biriktirilen yuanın hızlı bir şekilde kullanılması şartıyla mümkündür. Tabii ki, Çin'de yuan için mal satın alabilirsiniz, ancak denizaşırı yuan sahipleri yeteneklerini genişletmek istiyor. Yani: a) Gerekirse, yuanı diğer para birimleri ile değiştirin; b) yalnızca Çin'deki malları değil, aynı zamanda varlıkları da (yani, Çin ekonomisine yatırım yapmak) satın almak.
Yuanı serbestçe dönüştürülebilir bir para birimine dönüştürmeye yönelik adımlardan biri, Çin'in, Yuan'ı diğer para birimlerine dönüştürmek için diğer ülkelerle imzaladığı anlaşmalardır. Bugün, yuanın ABD dolarına, Japon Yeni, Avustralya dolarına, Rus Rublesi, Malezya ringgiti, Yeni Zelanda dolarına doğrudan dönüştürülmesi mümkündür. Bu tür son anlaşma, Çin ile Yeni Zelanda arasında Mart 2014’ta imzalandı.
Çin’in ticaret ortakları tarafından alınan çok sayıda yuan, denizaşırı yuan pazarı olarak adlandırılan Hong Kong’daki bankaların hesaplarında toplanıyor. Bu yılın başında RMB'deki mevduatlar, Hong Kong bankacılık sistemindeki tüm mevduatların yaklaşık% 12'ini oluşturuyordu (2008'te bu rakam sadece% 1 idi). Bu açık deniz pazarı ve Çin yerel pazarı arasında Hong Kong yuan'ı daha çevrilebilir hale getiren basitleştirilmiş bir etkileşim düzeni sağlandı. Hong Kong, Çin yerel pazarı ile küresel pazar arasında bir geçit görevi görür.
Yuan'ın alınıp satıldığı Hong Kong'tan sonra ikinci denizaşırı pazar Londra'dır. Toplamda, bu yılın başında, yuanın çok çeşitli para birimleri kullanılarak alınıp satıldığı dört açık deniz pazarı vardı: Hong Kong, Londra, Singapur, Tayvan. Bu yıl başka bir sitenin ortaya çıkması bekleniyor - Frankfurt'ta. Aynı yerde, Çin Halk Bankası ve Bundesbank RMB’de ödemeler ve takaslar için bir merkez kurmayı kabul etti.
Aralık 2010’ten bu yana, yuan Moskova Menkul Kıymetler Borsası'nda ruble alım satımı da yapmaktadır. Rublesi-yuan çiftinin döviz ticareti aynı anda Şanghay Borsası'nda başlatıldı. Yılın 2013 sonuçlarına göre yuan ruble ticaret hacmi, 3,5 yılına göre 2012 kat arttı ve 100 milyar ABD dolarına ulaştı.
Farklı ticaret platformlarındaki Yuan ticareti, Çin para birimine olan talebin artmasına katkıda bulunuyor, ancak asıl soru şu: birikmiş yuan'a ne yatırım yapmalı? Ve yine yuanın tam dönüştürülebilirliği sorusu gündeme geliyor. Bunu yapmak için, bir yandan yabancı yatırımcıların PRC'nin iç pazarına erişimini serbestleştirmek gerekir; Öte yandan, Çin'den sermaye ihracatı üzerindeki kısıtlamaları kaldırın. Bu iki alanda küçük adımlar her yıl ve şimdi neredeyse her ay atılıyor.
IMF'nin tavsiyelerine göre (aslında, şartlar), bir ülkenin para biriminin tam dönüştürülebilirliğini ilan edebilmesi için, yerel finansal piyasalar geliştirmiş olması gerekir. Diğer bir deyişle, dönüştürülebilirlik, geniş anlamda, yalnızca piyasa (serbest) oranda para alma ve satma olasılığını değil, aynı zamanda tahvil ve hisse senetlerinin serbest alım satımını da (menkul kıymetlerin dönüştürülebilirliği) belirtir. Aslında, Çin zaten bir sermaye piyasasına sahiptir ve toplam kapitalizasyon açısından dünyanın üçüncü büyük ülkesidir. Bununla birlikte, uzmanların dediği gibi, iç mali piyasa hala çok esnek değil, devletin güçlü idari baskısı altında. 2014’te, Pekin, Batılı uzmanlara göre, tam teşekküllü bir iç sermaye piyasası yaratma yolunda önemli bir adım olan kredilerdeki faiz oranlarının serbestleştirildiğini açıkladı.
Yılın Eylül 2013'undan itibaren, yabancı yatırımcıların kabul edildiği Şangay Serbest Ticaret Bölgesi çalışmaya başladı. Bu, tam RMB dönüşümüne izin verilen bir tür deneysel platformdur. 2014’in başlangıcında, Çin Halk Bankası, Londra’da hisse senetleri ile 2,5 milyar yuan değerinde tahvil ihraç etti. Aynı dönemde, İngiliz yönetim şirketi Çin Menkul Kıymetler Düzenleme Komisyonundan Çin'deki doğrudan yatırım için bir lisans almayı başardı. Böyle bir lisans ilk kez Hong Kong ya da anakara Çin dışında alınmıştır. Ocak ayında, Çin Borsası Yatırım Fonu (ETF) olan 2014 Londra Menkul Kıymetler Borsasında işlem görmeye başladı. Özellikle Pekin ve Londra arasındaki yakın ilişkiler çıplak gözle görülebilir. İngiliz-Çin ilişkileri, İngiltere Merkez Bankası ve Çin Halk Bankası'nın Londra'da bir yuan temizleme merkezi kurma anlaşması imzaladıkları Mart ayında 31'te 2014'e bir itici güç daha kazandırdı.
IMF'yi yayan ülkenin para biriminin rezerv haline gelmesi için kriterlere göre, ülke aşağıdakilere sahip olmalıdır: 1) ülke ekonomisinin önemli bir büyüklüğü; 2) döviz istikrarı; 3) kapasitif ve likit finansal piyasalar.
Üçüncü noktayla, Çin'in sorunları var. Finansal analistler, yalnızca diğer şeylerin yanı sıra, ulusal para biriminin tam dönüştürülebilirliğini sağlayan bir ülkenin gerçekten kapasitif ve likit bir finansal piyasalara sahip olabileceğine inanmaktadır. Bununla birlikte, Çin dünyadaki ticaret genişlemesine aynı anda devam edemez ve yuanı rezerv para birimine dönüştüremez. Birincisi düşük değerli bir yuan gerektirir ve böyle bir döviz kuru politikasına sahip olan ikincisi daha yüksek bir yuan anlamına geldiğinden elde etmek zordur. Önde gelen rezerv para birimlerine bakarsanız, hepsinin satın alma gücü paritesinden yüksek oranlara sahip olduğunu görebilirsiniz. Ve rezerv parası veren tüm ülkeler zengin ülkelerdir ve refahlarını, malların üretimi ve ihracı yoluyla değil, uluslararası sermayenin hareketi yoluyla oluştururlar. Rezerv para ihraç etme hakkından elde edilen ayrıcalıkları kullanarak, "altın milyar" ın ülkeleri tüm dünyaya mal ve hizmetleri yüklüyor, banknotlarıyla ödüyorlar. Bu banknotlar, zengin ülkelerin geri ödemeyi istemedikleri, onları diğer ülkelere süresiz olarak biriktirmeyi teklif etmediklerine dair özel senetlerdir.
Çin'in yuan'a rezerv para birimi olarak geçişi, ticaret pozisyonunun kaybedilmesi olacaktır. Rezerv para birimleri, ödemeler dengesi açığı olan ülkelerin para birimleridir ve rezerv para birimi bir tuzaktır. 1960'in başında. Belçika kökenli bir Amerikalı ekonomist olan Robert Triffin, bir formül (Triffin paradoksu) türetmiştir: ABD Doları rezerv para birimi ve Amerika’nın sanayi ihtişamı uyumsuzdur ... Triffin paradoksunun bir başka formülasyonu: bu rezerv para biriminde güven. Triffin fikrini geliştiren bazı ekonomistler, ulusal para biriminin rezerv para birimi olarak işlev göremediği sonucuna vardılar. Diğerleri hala yapabileceğini savunuyor, ancak bu para birimi için askeri desteğe ihtiyaç var. Ve en önemli şey, bir noktada ulusal para biriminin uluslararası bir para birimi olarak kullanılmasıyla ilgili çelişkilerin, ihraççının yükümlülüklerini geçersiz kılmak için büyük bir savaşa yol açabileceğidir.
Dolar, ancak ABD dış ticarette istikrarlı bir açık oluşturduğunda gerçekten rezerv bir para birimi haline geldi. 60'ta Amerika sınai gücün statüsünü kaybetmeye başladı ve malların yerine borçlarını dünyaya yeşil kağıt ve hazine bonosu şeklinde vermeye başladı. Sam Amca, uçak gemileri ve bombardımanların yardımı ile, Fed ve ABD Hazinesi'nden kağıt ürünlere olan talebi desteklemeye ve desteklemeye devam ediyor. Rezerv yuan, Çin için bir tuzaktır: ya tuzağı kırmak için “sökmek” zorunda kalırsınız (ama dış pazarları iade edemezsiniz) ya da rezerv yuan'ı askeri güç yardımı ile dünyada teşvik edebilirsiniz. Pekin planlarındaki ikinci seçenek dahil edilmedi.
* * *
Para birimlerini küresel hale getirme eğilimi, onları ABD dolarının yerini almaya yöneltti, bazı ülkeler çoktan tecrübe ettiler ve bu çok pahalıya mal oldu. Almanya ve Japonya hakkında konuşuyoruz. 70'in başında Altın, dolar borcunun sona ermesinden yirminci yüzyıl sonra, Amerika, Avrupalı ortakları adına büyük memnuniyetsizlik yaratan para birimini değerlendiriyordu. ABD Hazine Sekreteri J. Connally’nin Avrupalılara yaptığı açıklamada özellikle kırıldılar: “ABD Doları bizim para birimimiz ve senin sorunun.” Avrupalılar Amerika'ya para birimlerini güçlendirerek ve yavaş yavaş “yeşil kağıdı” Avrupa cirosundan değiştirerek yanıt vermeye karar verdiler. Ne oldu Eğer 70'in başındaysa. 90’ların başında Avrupa’da ticaret esas olarak doların yardımı ile yapıldı. -% 50% deutsche işaretinden daha fazla. 1989'taki dünya döviz rezervlerindeki payı, 20% 'de zirveye ulaştı. Avrupa'nın, Amerikan bankacılık sistemi de dahil olmak üzere Amerikan egemenliğinden kurtulmaya başladığına dair bir his vardı. Avrupa refahının zirvesi, bireysel devletlerin para birimlerinin avroya birliği oldu. Birisi, zaten ABD doları yerine avroyu lider rezerv para birimi olarak temizledi. Ve sonra, beklenmedik bir şekilde, dünya rezervlerinde avronun en yüksek değeri düşmeye başladı, dolar bir miktar zayıflamış pozisyonları toplamaya başladı. AB'de daha sonra, özellikle PIIGS grubunun ülkesinde borç krizi başladı. İlk olarak, işaret ve daha sonra euro hızla dünya para birimini parlak yıldızlar olarak yükseltti, ancak düşüşleri daha da hızlı gerçekleşti.
Benzer bir şey Japon Yeni ile oldu. İlk olarak, yirminci yüzyılın 60-70'inde, yen'in dünya para sistemindeki rolünde keskin bir artışa yol açan bir “Japon mucizesi” vardı. 70-x'in 80-x başlangıcının sonunda. Yen'in ABD doları ile rezerv para birimi olarak gerçek bir rekabet yaratabileceği söylendi. Aynı zamanda, Japon hükümetinin, para biriminin seyrini her yönden geri çekerek yen'in rezerv para birimine dönüşümünü kasıtlı olarak yavaşlattığı izlenimi doğdu. Washington, ekonomik yaptırım tehdidinin kullanılması da dahil olmak üzere güçlü baskı altında olan Tokyo, 1984'te ABD ile sermaye hareketleri üzerindeki kısıtlamaları kaldırmak ve Amerikan bankalarına finansal piyasalarına erişim sağlamak için bir anlaşma imzalamayı kabul etti. Bir yıl sonra, ünlü anlaşma New York Plaza Hotel'de (Plaza Accord) imzalandı, bunun sonucunda yen dolar karşısında% 50'ten daha fazla değer kazandı. Yen'in böyle bir yükselişi Japonya'da dev bir finansal kabarcığa ve ardından acı veren bir tasfiyeye neden oldu. Ondan sonra Japonya hiçbir zaman iyileşemedi, o zamandan beri sürekli ekonomik durgunluk içinde kaldı. Zirvede yen'in dünya altın ve döviz rezervlerindeki payı neredeyse% 10, bugün ise% 4'ten az.
Geçtiğimiz yüzyıl boyunca, dünya parasının işlevlerini tam olarak yerine getiren (rezerv para birimi dahil) para biriminin değiştiği tek bir vaka vardı. İngiliz Sterlini ve ABD Fed hakkında konuşuyoruz. Bu değişim iki kanlı dünya savaşı ile pekiştirildi. Yılın Ağustos 1914'unda başladı ve Temmuz ayında 1944'da sona erdi, geçiş dönemi tam olarak 30 yıl sürdü. Poundu doların dışına çıkarmak milyonlarca can aldı.
* * *
Yuan'ı dolar ile dünya parası olarak değiştirme olasılığı pek mümkün değil. Uluslararası finansta, başka senaryolar da mümkündür. Örneğin, yuan bölgesel bir para birimi olabilir. Diyelim ki ASEAN içinde. Yuan, ekonomik olarak azgelişmiş ülkeler için de rezerv para birimi olabilir; burada dolar, euro ve diğer rezerv paralarını biriktirmek oldukça zordur. Bu ülkelerin ana ticaret ortağı olarak Çin'e dönüşleri zaten açık. Böylece, üç yıldan daha önce, Nijerya, döviz rezervlerinin bir kısmının yuan'a devredileceğini ilan eden ilk Afrika ülkesi oldu. Bugün Afrika kıtasında bu gibi birkaç ülke var. Çin'in ayrıca birçok Latin Amerika ülkesi ile özel ilişkileri var. Ve diğer ülkelerin para otoritelerinin yuanı rezerv para birimi olarak kullanma konusundaki resmi açıklamalarından bahsedersek, buradaki öncelik Belarus Ulusal Bankası'na (NBB) aittir. Eylül ayında, 2007, NBB, yuanın altın rezervlerinin bileşimine dahil edildiğini açıkladı. Çeşitli kaynaklara göre, Malezya, Güney Kore, Kamboçya, Filipinler ve Rusya merkez bankalarının rezervlerinde bazı RMB hacimleri var.
* * *
Bu yüzden, fiili olarak, yuan bir dereceye kadar zaten bazı ülkeler için rezerv para birimi haline gelmiştir. Ancak, de jure, hala bundan uzak. Para birimlerinin durumunu belirleyen nihai otorite, Uluslararası Para Fonu olarak kalmaktadır. IMF rezerv grubuna sadece dört para birimi koyuyor - ABD doları, euro, İngiliz sterlini ve Japon yen. Fon tarafından verilen uluslarüstü nakit olmayan para birimi olan özel çekme haklarının (SDR'ler) oranını belirlemek için kullanılan para birimlerini oluştururlar. IMF, her beş yılda bir SDR sepetinin kompozisyonunu gözden geçiriyor. 2009’e geri dönersek, Çin, yuanı ve gelişmekte olan ülkelerin para birimlerini IMF’nin SDR yapısına dahil etmeyi ve doların etkisini azaltmayı teklif etti. SDR'nin mevcut yapısı şu şekildedir: dolar -% 41,9%, euro - 37,4%, sterlin -% 11,3, yen -% 9,4. Sepetin kompozisyonunu yeniden değerlendirmek için bir sonraki fırsat ve sonuç olarak, para biriminin yeniden niteliği 2015 yılında gösterilir. Hiç kuşkusuz Çin'in SDR sepetine yuan dahil etme konusunu tekrar gündeme getireceği ve ABD'nin buna tekrar karşı çıkacağı konusunda şüphe yok. Yuan'ın durumu, Uluslararası Para Fonu krizini şiddetlendiren bir başka yarıktır. Buna karşılık, IMF'de artan çelişkiler Çin'i ve diğer ülkeleri dünya kapitalist ekonomisinin çevresine, alternatif finansal yapılar yaratmaya itiyor. Brezilya'da, 2014 yazında, BRICS zirvesinde, BRICS Fonunun (Koşullu Para Birimleri Havuzu) kurulması kararlaştırıldı. Bu alternatif fonun toplam döviz rezervi tutarı 100 milyar dolar (Çin'in payı% 41). Bu aşamada, BRICS Fonu üye ülkelere jüri rezervi olan para birimlerinde (öncelikle ABD doları) yardım sağlamayı amaçlamaktadır. Ancak, gelecekte BRICS Fonu'nun da bu grubun üye ülkelerinin yuan ve diğer ulusal para birimleri ile birlikte çalışması mümkündür.