Bugün, Birleşik Devletler'in bir süper güç (imparatorluk) olarak konumunu kaybettiği, dahası, hızla bir iç patlamaya, kafa karışıklığına doğru ilerlediği kesinlikle açıktır. Çin ise tam tersine, kendi geleceği hakkında bir imparatorluk görüşleri sistemi getiriyor ve bu, komşuları olan Tayvan, Japonya, Hindistan vb. İle ilişkilerde artan gerginliğe yansıyor.
Çin süper gücü
Amerika Birleşik Devletleri ve Çin arasındaki ticaret (ekonomik) savaş soğuk bir savaşa dönüşür. Pekin'in düşündüğü Tayvan üzerindeki Çin baskısında bariz bir artış var. tarihsel Göksel İmparatorluğun bir parçası. Amerikalılar, Pekin'in defalarca protestolarına rağmen Taipei'yi silahlandırıyor. Doğu Çin ve Güney Çin Denizlerinde Amerika Birleşik Devletleri ve Çin'den gelen gemilerin karıştığı kazalar var. Bu, Tayvan, tartışmalı Paracel Adaları ve Spratly Adaları sorunundan kaynaklanmaktadır. Amerikalılar Çin'in bölgedeki rakiplerini destekliyor ve Pekin'i rahatsız eden askeri bir varlık gösteriyor.
Washington'un baskısı altında, Apple, Microsoft ve Google gibi teknoloji canavarları da dahil olmak üzere büyük üreticiler üretimi Çin'in dışına taşıyor. Yanıt olarak Pekin, kredi ve mali kapitalizmin reddini duyurdu. Özel sektör parçalarının dahil edilmesiyle ÇKP Merkez Komitesine (Çin Komünist Partisi Merkez Komitesi) kapalı bir devlet ekonomisi sistemine geçiş var. Pekin "sivil-asker birleşmesini" derinleştirmeyi planlıyor. Özel şirketlerin ÇHC'nin siyasi ve ideolojik hedeflerine uygun davranması gerekir. Aslında bu seferberliktir.
Sonuç olarak, Çin'de emperyal bir görüş sistemi getiriliyor. Genel Sekreter Xi Jinping - kızıl imparator, yeni bir hanedanın başlangıcı, parti - imparatorluk düzeni. Dış politika ideolojiye göre değişir. Tayvan, Japonya, Hindistan ve Amerika Birleşik Devletleri ile gerilimin artmasının nedeni budur. Japon hükümeti, Çin gemilerinin Senkaku Adaları açıklarında görünmesini protesto ediyor. Japonya, Doğu Çin Denizi'ndeki bu adaları kontrol ediyor. Ancak ÇHC ve Çin Cumhuriyeti (Tayvan) onları kendilerine ait görüyor. 2020'de Çin ile Hindistan arasındaki ilişkiler tırmandı. Çin'in Sincan Uygur Özerk Bölgesi sınırındaki tartışmalı Aksaychin bölgesi, Pakistan ve Hindistan'da silahlı çatışma çıktı. Bölge Çin tarafından kontrol ediliyor, ancak Hindistan itiraz ediyor. Pekin düzenli olarak tarihi Göksel İmparatorluğun toprak bütünlüğünü yeniden tesis etmeye hazır olduğunu ifade ediyor. Tayvan'a dön. Ve Amerika Birleşik Devletleri Çin'in zayıf noktalarına saldırmaya çalışıyor: Tibet, Sincan, Hong Kong.
Yeni soğuk savaş
Eski Amerikan ve yeni Çin imparatorlukları arasındaki ilişkiler, hızla bir felakete dönüşen ciddi bir küresel sistemik krizin zemininde tırmandı. Her iki gücün de artık büyük iç sorunları var. Amerika Birleşik Devletleri'nde seçkinler arasında bir çatışma var; mevcut başkanlık seçimleri açıkça sivil çatışmaya doğru gidiyor. Washington, Trump yönetimi altında, "dünya jandarma" rolünü bırakarak "parlak bir tecrit" politikasına geçiyor. Amerika ideolojik hegemonyasını kaybediyor. Herhangi bir ulusun başarılı gelişmesinin temeli olarak Batı demokrasisi başarısız oluyor. Washington'un bizzat gezegenin etrafında düzenlediği renkli devrimlerin devamı niteliğindeki "Kara Devrim", tüm dünyaya aşina olan devletlerin çökmesine neden olabilir.
PRC'nin kendi sorunları var. "Dünya fabrikası" rolünü terk etmek ve iç tüketimi geliştirmek gerekiyor. Asya'da ve gezegende kendi uydu ülkeler çemberini yaratmak ve diğer ülkeler üzerinde ideolojik etki için bir formül geliştirmek. Uygurların ve diğer etnik azınlıkların sorununu çözün. SSCB'nin üzücü kaderinden kaçınarak Sovyet sistemini kurtarın. Aynı zamanda ölçüyü korumak, kısa ömürlü totaliter-baskıcı diktatörlüğe düşmemek. Tayvan'ı ülkeye geri getirin ve krallıklarla savaşmanın yeni bir çağında gücün kargaşaya dönüşmesini önleyin. Aynı zamanda, Japonya, Avrupa ile ticaret ve ABD'ye yapılan büyük ihracat, Pekin'in sert adımlar atmasına izin vermiyor. Bu nedenle Çinli yetkililer durumun olgunlaşmasını beklemeyi tercih ediyor.
Pekin için en önemli zorluk, Rusya ile stratejik bir anlaşmadır. Şimdiye kadar, Moskova ile Pekin arasındaki stratejik ittifak yalnızca Rus TV raporlarında yer alıyordu. Çin, Rusya'ya büyük fonlar yatırmak istemiyor çünkü Rus seçkinleri Avrupa ve ABD'ye odaklanmış durumda. Rus medyası, kamuoyu ve politikacılar dikkatlerinin çoğunu Doğu'ya değil Batı'ya veriyor. Rusya, Avrupa medeniyeti ile özdeşleşmiştir. Dolayısıyla Moskova, hem Doğu hem de Batı olan kuzey medeniyetinin olanaklarını ciddi şekilde sınırlamaktadır. Toplumun ayrıcalıklı çevrelerinin sığ temsilcileri, kendi projelerini Avrupa ve Amerika Birleşik Devletleri'ne bağımlı olmaya (ve gelecekte çöküşe) mahkum ediyor. Kendi projesi, programı ve amacı yoktur, sadece Batılı fikir ve değerlerin kopyalanması, ticaret vardır. Bu, Rusya'nın Batı ile birlikte küçülmesine yol açtı.
Çin yine bazı büyük dünya değişikliklerini beklemek zorunda: Avrupa ve Amerika Birleşik Devletleri'ndeki büyük ayaklanmalar, Kremlin'de ani bir aydınlatma (mücbir sebepler) Rusya'yı Doğu'ya çevirecek. Özellikle, mevcut "pandemi" histerisi AB-ABD sistemini çok iyi tahrip edebilir. Çin, kendi imparatorluğunu kurma fırsatı yakalar.