2026 yazı, Biden yönetiminin Çin Halk Cumhuriyeti’ni ABD güvenliğine yönelik başlıca tehdit olarak tanımlamasından ve Kongre’nin Asya-Pasifik bölgesinde kalıcı ABD egemenliğini sağlamak için toplum çapında seferberliği zorunlu kılan bir dizi yasayı kabul etmesinden beş yıl sonra. Amerika Birleşik Devletleri ve Çin arasında büyük bir silahlı çatışma henüz çıkmamış olsa da, Batı Pasifik’te çok sayıda kriz patlak verdi ve iki ülke sürekli olarak savaşa hazırlanıyor. Uluslararası diplomasi, iklim değişikliği, pandemi yardımı ve nükleer silahların yayılmasını önleme konusundaki görüşmelerin durma noktasına gelmesiyle büyük ölçüde çöktü. Çoğu güvenlik analistleri için bu bir meselesi değil eğer bir ABD-Çin savaş patlayacak, ama ne zaman.
Bu kulağa hayal ürünü geliyor mu? Bugünlerde Savunma Bakanlığı’ndan (DoD) ve Kongre’nin üst kademelerinden gelen açıklamaları okursanız hayır.
Pentagon’un 2022 Savunma Bütçesine Genel Bakış raporunda , “Çin, ABD için uzun vadeli en büyük zorluğu teşkil ediyor ve Çin’e karşı caydırıcılığın güçlendirilmesi, Savunma Bakanlığı’nın diğer ulusal güç araçlarıyla uyum içinde çalışmasını gerektirecek” diyor . “Savaşta güvenilir bir Ortak Kuvvet, rekabete tüm ulus yaklaşımını destekleyecek ve Ulusun güçlü bir konumdan liderlik etmesini sağlayacaktır.”
Bu temelde, Pentagon 2022 için 715 milyar dolarlık askeri harcama talep etti ve bu fonların önemli bir kısmı potansiyel topyekün, “yüksek yoğunluklu” bir savaşa yönelik gelişmiş gemiler, uçaklar ve füzelerin tedarikine harcanacak. Çin ile. Çin’i alt etme çabasının bir başka önemli yönü olan nükleer silahların tasarımı ve üretimi için fazladan 38 milyar dolar arandı.
Kongre’deki Demokratlar ve Cumhuriyetçiler, bu tür meblağların bile ABD’nin bu ülkeye karşı üstünlüğünü sürdürmek için yetersiz olduğunu iddia ederek , 2022 Pentagon bütçesinde daha fazla artış için baskı yapıyor. Birçoğu, Amerika’nın Asya müttefiklerine artan askeri yardım için yüz milyarlarca dolar sağlamayı ve gelecekteki herhangi bir yüksek teknoloji silahı için gerekli görülen ileri teknolojiler üzerine araştırma yapmayı amaçlayan bir önlem olan Amerikan Küresel Liderliğini ve Bağlılığını Sağlamak’ın kısaltması olan EAGLE Yasasını da onayladı. Çin ile yarış.
Öyleyse, bu tür eğilimlerin yalnızca önümüzdeki beş yıl içinde ivme kazanacağını hayal edin. Bu ülke 2026’da nasıl olacak? Çin ile o zamana kadar ısınmanın eşiğinde olabilecek, yoğunlaşan yeni bir Soğuk Savaştan ne bekleyebiliriz?
Tayvan 2026: Sürekli Eşiğinde
Tayvan’daki krizler, on yılın başlangıcından bu yana periyodik olarak patlak verdi, ancak şimdi, 2026’da, iki haftada bir ortaya çıkıyor gibi görünüyor. Çinli bombardıman uçakları ve savaş gemileri sürekli olarak Tayvan’ın dış savunmasını araştırırken ve ABD donanma gemileri, adanın yakınındaki sularda Çinli muadillerine yakın manevralar yaparken, iki taraf asla ani tırmanan sonuçlara yol açabilecek bir atış olayından uzak görünmüyor. Şimdiye kadar can kaybı olmadı, ancak her iki taraftan uçaklar ve gemiler tekrar tekrar çarpışmayı kıl payı kaçırdı. Her seferinde, her iki taraftaki kuvvetler yüksek alarma geçirildi ve dünya çapında gerginliğe neden oldu.
Bu ada üzerindeki gerilimler, büyük ölçüde, çoğunlukla Demokratik İlerleme Partisi (DPP) yetkilileri olan Tayvanlı liderlerin, ülkelerini Çin’in bir parçası olarak özerk statüsünden tam bağımsızlığa taşımak için artan çabalarından kaynaklandı . Böyle bir hareket, adayı bir dönek eyaleti olarak gören Pekin’den sert, muhtemelen askeri bir tepkiye yol açacaktır.
Adanın statüsü, ABD-Çin ilişkilerini on yıllardır rahatsız ediyor. 1 Ocak 1979’da Washington, Çin Halk Cumhuriyeti’ni ilk tanıdığında, Tayvan hükümetinden diplomatik tanımayı geri çekmeyi ve yetkilileriyle resmi ilişkilerini kesmeyi kabul etti. Altında 1979 Tayvan İlişkileri Yasası Ancak Amerikalı yetkililer Taipei ile gayri ilişkileri yürütmek üzere zorunlu kılınmıştır. Yasa ayrıca, Pekin’in Tayvan’ın statüsünü zorla değiştirmeye yönelik herhangi bir hareketinin “Batı Pasifik bölgesinin barış ve güvenliğine yönelik bir tehdit ve Amerika Birleşik Devletleri için ciddi endişe” olarak değerlendirileceğini de öngörüyordu. ” çünkü ne Amerikan müdahalesini garanti etti, ne de dışladı.
Takip eden on yıllarda ABD, Taipei’yi bağımsızlığa yönelik herhangi bir açık hamle yapmamaya ikna ederek ve adaya olan bağlarını en aza indirerek ve böylece Çin’in saldırgan hareketlerini caydırarak bölgedeki çatışmayı önlemeye çalıştı. Ancak 2021 yılına gelindiğinde durum dikkate değer bir şekilde değişmişti. Bir zamanlar, 1949’da Çin anakarasında komünist güçler tarafından yenilgiye uğratılan Milliyetçi Parti’nin münhasır kontrolü altında olan Tayvan, 1987’de çok partili bir demokrasi haline geldi. O zamandan beri, DPP liderliğindeki bağımsızlık yanlısı güçlerin istikrarlı yükselişine tanık oldu. İlk başta, anakara rejimi Tayvanlıları bol ticaret ve turizm fırsatlarıyla kandırmaya çalıştı, ancak Komünist Partisinin aşırı otoriterliği birçok ada sakinini, özellikle de gençleri yabancılaştırdı. — yalnızca bağımsızlık dürtüsüne ivme kazandırmak. Bu da, Pekin’i savaş uçaklarını ve gemilerini sürekli olarak Tayvan hava ve deniz sahasına göndererek taktikleri kurdan zorlamaya değiştirmeye teşvik etti.
Pekin’i kendinden uzaklaştırma konusunda seleflerinden daha az endişe duyan Trump yönetimi yetkilileri, Pekin’in tehditkar bulduğu ve Biden yönetiminin ilk aylarında genişletilen bir dizi hareketle Tayvan hükümetiyle bağları güçlendirmeye çalıştı . O sıralarda Çin’e karşı artan düşmanlık, Washington’daki pek çok kişinin “stratejik belirsizliğe” son verilmesi çağrısında bulunmasına ve anakaradan saldırıya uğrarsa Tayvan’ı savunmak için kesin bir taahhüdün kabul edilmesine yol açtı.
“Ben zaman açık olmak geldiğine inanıyorum” Arkansas Senatörü Tom Pamuk ilan Şubat 2021 yılında “Çin zorla Tayvan’ı işgal etmeye olsaydı ABD Tayvan yardımına geleceğini stratejik bir açıklıkla stratejik belirsizlik değiştirin.”
Biden yönetimi, Çin ile Tayvan arasındaki herhangi bir çatışmanın otomatik olarak nükleer sonuçları olan bir ABD-Çin savaşına dönüşeceği anlamına geldiğinden, bu tür kışkırtıcı bir tutum benimseme konusunda başlangıçta isteksizdi. Bununla birlikte, Nisan 2022’de yoğun kongre baskısı altında, Biden yönetimi resmen “stratejik belirsizliği” terk etti ve Çin’in Tayvan’ı işgal etmesinin derhal bir Amerikan askeri müdahalesine yol açacağına söz verdi. Başkan Biden o zaman, uzun süredir devam eden Amerikan stratejik pozisyonunda çarpıcı bir değişiklik olarak, “Tayvan’ın askeri güç tarafından boyun eğdirilmesine asla izin vermeyeceğiz” dedi.
Savunma Bakanlığı yakında bir uçak gemisi ve destekleyici bir kruvazör, muhrip ve denizaltı filosu da dahil olmak üzere Tayvan’ı çevreleyen sulara kalıcı bir deniz filosunun konuşlandırıldığını ilan edecekti. Başkan Biden’ın Asya-Pasifik bölgesi baş elçisi Ely Ratner, ilk olarak Haziran 2021’de Senato Silahlı Hizmetler Komitesi önündeki ifadesinde böyle bir kuvvet için planlarını açıkladı. Daimi bir ABD varlığının, Çin kuvvetlerinin Tayvan’ı hızla boğmaya çalıştığı “bir oldu bitti senaryosunu caydırmaya ve gerekirse reddetmeye” hizmet edeceğini öne sürdü . O zamanlar geçici olarak tanımlansa da, aslında, Başkan Biden’in Nisan 2022’de Tayvan’a ilişkin açıklamasının ardından ve Tayvan Boğazı’nın hemen güneyinde bir Çinli destroyer ile bir ABD kruvazörü arasında kısa bir uyarı atışı alışverişi sonrasında resmi bir politika haline gelecekti.
Bugün, 2026’da, bir ABD donanma filosu sürekli olarak Tayvan yakınlarındaki sularda seyir halindeyken ve Çin gemileri ve uçakları sürekli adanın dış savunmasını tehdit ederken, olası bir Çin-Amerikan askeri çatışması hiç de uzak görünmüyor. Bu olursa, ne olacağını tahmin etmek imkansız, ancak çoğu analist şimdi her iki tarafın da gelişmiş füzelerini – çoğu hipersonik (yani, ses hızının beş katını aşan) – rakiplerinin kilit üslerine ateşleyeceğini varsayıyor . tesisler. Bu da, muhtemelen Çin ve Tayvan şehirlerinin yanı sıra Japonya, Okinawa, Güney Kore ve Guam’daki ABD üslerine yönelik saldırıları da içeren daha fazla hava ve füze saldırısını tetikleyecektir. Böyle bir çatışmanın nükleer olmayan düzeyde kontrol altına alınıp alınamayacağı kimsenin tahmininde bulunmaz.
Artımlı Taslak
Bu arada, bir ABD-Çin savaşı için planlama, Amerikan toplumunu ve kurumlarını çarpıcı biçimde yeniden şekillendirdi. Yirmi birinci yüzyılın ilk yirmi yılının “Sonsuza Kadar Savaşları”, tamamen, özellikle Irak ve Afganistan’da, tipik olarak birden fazla görev turuna katlanan bir Tamamen Gönüllü Kuvvet (AVF) tarafından yapıldı. ABD, bu tür muharebe operasyonlarını (Avrupa, Japonya ve Güney Kore’de önemli bir birlik varlığını sürdürmeye devam ederken) 1,4 milyon askerle sürdürmeyi başardı, çünkü Amerikan kuvvetleri savaş bölgeleri üzerindeki hava sahasının tartışmasız kontrolüne sahipken, Çin ve Rusya kaldı. ABD güçlerini kendi mahallelerine sokmaktan çekiniyor.
Ancak bugün, 2026’da, tablo kökten farklı görünüyor: İki milyon askerden oluşan aktif bir muharebe kuvveti olan Çin ve bir milyon askerle Rusya – her ikisi de yüzyılın ilk yıllarında yaygın olarak bulunmayan gelişmiş silahlarla donatılmış ordular. – ABD kuvvetlerine çok daha büyük bir tehdit oluşturuyor. Bir AVF artık özellikle uygulanabilir görünmüyor, bu nedenle çeşitli zorunlu askerlik biçimleriyle değiştirilmesine yönelik planlar şimdiden uygulamaya konuldu.
Ayı akılda Ancak, Çin ve / veya Rusya ile gelecekteki bir savaşta, Pentagon’un yaptığı öngörülüyor Dünya Savaşı veya yerine göre 2003’te Irak işgalinin anımsatan büyük ölçekli zemin savaşlar, bu bir dizi beklediğini değil yüksek çok sayıda gemi, uçak ve füze içeren teknoloji savaşları . Bu da, kara birliklerinin ya da bir zamanlar adlandırıldıkları gibi, “hırıltılar”dan oluşan geniş yığınlara duyulan ihtiyacı sınırlar, ancak denizcilere, pilotlara, füze rampalarına ve bu kadar çok sayıda yüksek seviyede kalabilen teknisyenlere olan ihtiyacı artırır. en yüksek operasyonel kapasitede teknoloji sistemleri.
Ekim 2020 gibi erken bir tarihte, Trump yönetiminin son aylarında, Savunma Bakanı Mark Esper, Çin’den gelen artan tehdidi karşılamak için ABD donanma filosunun yaklaşık 250’den 500 savaş gemisine iki katına çıkarılması çağrısında bulunuyordu. . Bununla birlikte, 250 gemilik bir donanmaya yönelik bir kuvvetin, bu büyüklüğün iki katını sürdürmesinin hiçbir yolu olmayacağı açıktır. Ek gemilerin bazıları “mürettebatsız” veya robotik olsa bile, Donanma o sırada yürürlükte olan 330.000’i tamamlamak için hala birkaç yüz bin denizci ve teknisyeni işe almak zorunda kalacaktı. Aynı şey ABD Hava Kuvvetleri için de söylenebilir.
O halde, 1973’te terk edilen taslağın aşamalı bir restorasyonunun olması şaşırtıcı değil. Vietnam Savaşı’nın sona erdiği gibi, bu yıllarda gerçekleşti. 2022’de Kongre, 18 ila 25 yaş arasındaki tüm erkek ve kadınların yeni oluşturulan Ulusal Hizmet Merkezlerine kaydolmasını ve onlara ikametgahları, istihdam durumları ve eğitim geçmişleri hakkında bilgi vermesini gerektiren Ulusal Hizmet Yeniden Yapılandırma Yasası’nı (NSRA) kabul etti. yıllık olarak güncellemeleri gerekmektedir. 2023’te NSRA, tescil ettirenlerin teknik, bilgisayar ve dil becerilerine ilişkin ek bir anket doldurmasını gerektirecek şekilde değiştirildi. 2024’ten beri, Federal destekli kolejlerde ve üniversitelerde bilgisayar bilimi ve ilgili programlara kayıtlı tüm erkek ve kadınların Ulusal Dijital Rezerv Kolordusu’na (NDRC) kaydolmaları ve yazlarını seçilen askeri tesislerde ve genel merkezlerde savunma ile ilgili programlarda çalışarak geçirmeleri gerekmektedir. Bu Dijital Birlik’in üyeleri, herhangi bir türde bir çatışmanın çıkma tehdidinde bulunması durumunda, bu tür tesislere konuşlandırılmak üzere kısa sürede hazır olmalıdır.
Tam da böyle bir birliğin kurulmasının, 2019’da Kongre’ye ve Beyaz Saray’a ülkeyi yüksek teknolojiye nasıl hazırlayacakları konusunda tavsiyelerde bulunmak üzere kurulmuş bir federal kurum olan Yapay Zeka Ulusal Güvenlik Komisyonu’nun bir tavsiyesi olduğu belirtilmelidir. Çin ile silahlanma yarışı. Komisyon “Çin ile stratejik rekabeti arttırmaktadır AI rekabeti, kazanmalıdır” bariz göz önüne alındığında, Mart 2021 yılında, “İnsan yetenek açığı hükümetinin en göze çarpan AI açığı olduğunu.” Bunun üstesinden gelmek için komisyon daha sonra şunları önerdi: “Askeri subay yetiştirdiğimiz aynı ciddiyetle teknik yetenek yetiştirmek için sivil bir Ulusal Rezerv kurmalıyız. Dijital çağ, dijital bir birlik gerektiriyor.”
Gerçekten de, yalnızca beş yıl sonra, ABD-Çin çatışması ihtimalinin bu kadar açık gündemde olmasıyla birlikte, Kongre, Dijital Kolordu’yu teknik becerilere sahip erkekler ve kadınlar için diğer zorunlu hizmet gereksinimleriyle tamamlamayı amaçlayan bir dizi yasa tasarısını düşünüyor. zorunlu askerliğin tamamen eski haline getirilmesi ve ulusun tam ölçekli seferberliği için. Söylemeye gerek yok, pek çok kolej ve üniversitede bu tür önlemlere karşı protestolar patlak veriyor, ancak ülkenin havasının giderek daha kavgacı hale gelmesiyle, halk arasında onlara çok az destek oldu. Açıkça görülüyor ki, “gönüllü” ordu, önceki bir çağın eseri olmak üzere.
Yeni Bir Soğuk Savaş Baskı Kültürü
Beyaz Saray, Kongre ve Pentagon saplantılı bir şekilde Çin ile giderek kaçınılmaz bir savaş olarak görülen şeyin hazırlıklarına odaklanırken, 2026’da sivil toplumun benzer şekilde giderek daha militarist bir Çin karşıtı ruha kapılması şaşırtıcı değil. Popüler kültür artık, Çin’i ve Çin liderliğini düzenli olarak aşağılayıcı, genellikle ırkçı terimlerle betimleyen milliyetçi ve şoven memlerle doymuş durumda. Yerli üreticiler (genellikle yanlış olsalar bile) “Amerika’da Üretildi” etiketlerini abartıyorlar ve bir zamanlar Çin ile yoğun ticaret yapan firmalar yüksek sesle bu pazardan çekildiklerini ilan ederken, o anın süper kahraman filmi Pekin Komplosu başarısız oldu. Çin’in tüm ABD elektrik şebekesini devre dışı bırakma planı, en iyi film Oscar’ının önde gelen adayı.
Ülke içinde, tüm bunların açık ara en göze çarpan ve zararlı sonucu, Asyalı Amerikalılara, özellikle de kökenleri ne olursa olsun Çinli olduğu varsayılanlara yönelik nefret suçlarında keskin bir artış oldu. Covid krizinin başlangıcında, Başkan Trump’ın pandemiyi yanlış idare ettiği için suçlamayı saptırmak için şeffaf bir çabayla, hastalığı tanımlamak için “Çin Virüsü” ve “Kung Gribi” gibi terimleri kullanmaya başladığında başlayan bu rahatsız edici fenomen. Asyalı Amerikalılara yönelik saldırılar o zaman hızla arttı ve Joe Biden göreve gelip Pekin’i Sincan ve Hong Kong’daki insan hakları ihlalleri nedeniyle karalamaya başladıktan sonra da tırmanmaya devam etti. Stop AAPI Hate adlı gözlemci grubuna göre, yaklaşık 6.600 Asya karşıtı olay ABD’de Mart 2020 ile Mart 2021 arasında rapor edildi ve bu olayların neredeyse %40’ı Şubat ve Mart 2021’de gerçekleşti.
O zamanlar bu tür olayları gözlemleyenler için, ulusal düzeyde Çin karşıtı politika oluşturma ile mahalle düzeyinde Asya karşıtı şiddet arasındaki bağlantı tartışılmazdı. O zamanlar San Francisco Eyalet Üniversitesi’nde Asya Amerikan Çalışmaları profesörü olan Russell Jeung, “Amerika Çin’e saldırdığında, Çinliler ve ‘Çinli görünenler’ de dövülür” dedi . “Asya’daki Amerikan dış politikası, Asyalılar için Amerikan iç politikasıdır.”
2026’ya kadar Amerika’daki Çin mahallelerinin çoğu bindirildi ve açık kalanlar silahlı polis tarafından yoğun bir şekilde korunuyor. Asyalı Amerikalıların (hangi kökenden olursa olsun) sahip olduğu mağazaların çoğu, boykotlar ve vandalizm nedeniyle uzun zaman önce kapatıldı ve Asyalı Amerikalılar evlerinden ayrılmadan önce iki kez düşünüyorlar.
Asyalı Amerikalılara karşı mahalle düzeyinde sergilenen düşmanlık ve güvensizlik, işyerinde ve Çinli Amerikalıların ve Çin doğumlu vatandaşların askeri uygulamalarla herhangi bir teknik alanda laboratuvarlarda çalışmasının yasaklandığı üniversite kampüslerinde tekrarlandı. Bu arada, Çin ile ilgili konularda çalışan herhangi bir geçmişe sahip bilim adamları, işverenleri ve hükümet yetkilileri tarafından yakın incelemeye tabidir. Çin veya hükümeti hakkında olumlu yorumlarda bulunan herkes, rutin olarak, en iyi veya en kötü ihtimalle, görevden alma ve FBI soruşturmasına maruz kalıyor.
Artan taslakta olduğu gibi, bu tür giderek daha kısıtlayıcı önlemler ilk olarak 2022’de bir dizi yasada kabul edildi. Ancak bunların çoğunun temeli , o yılın Haziran ayında Senato tarafından kabul edilen 2021 tarihli Amerika Birleşik Devletleri Yenilik ve Rekabet Yasasıydı . Diğer hükümlerin yanı sıra, o ülkenin dilini ve kültürünü yabancı ülkelerde tanıtmak için bir Çin hükümeti programı olan Konfüçyüs Enstitüsü’ne ev sahipliği yapan herhangi bir kolej veya üniversiteye federal fon verilmesini yasakladı. Ayrıca federal kurumlara, özellikle Çinli istihbarat servislerine karşı “kontrollü bilgilerin uygun şekilde korunmasını teşvik etmek ve yabancı istihbarat servislerine karşı savunmayı güçlendirmek” için üniversite yetkilileriyle koordinasyon sağlama yetkisi verdi.
Savaş Yolundan Ayrılmak
Evet, Biden yönetimi düzenli olarak Çin’i en büyük tehdidimiz olarak gösterse de gerçekte hala 2021’deyiz. Bu ülkenin Güney Çin Denizi ve Tayvan Boğazı’ndaki gemileriyle ilgili deniz olayları ve ülke içindeki Asya-Amerika karşıtlığı gerçekten artıyor . Bu arada, gezegenin en büyük iki sera gazı yayıcısı çekişirken, dünyamız her geçen yıl daha da ısınıyor.
Şüphesiz, şu anda üzerinde bulunduğumuz yolu değiştirmek için harekete geçilmezse, yukarıda açıklanan gelişmelere benzer (ve muhtemelen çok daha kötüsü) geleceğimizde yatacaktır. Ne de olsa, tüm bu “2026” gelişmeleri, şu anda yalnızca ivme kazanıyor gibi görünen, halihazırda devam etmekte olan eğilimlere ve eylemlere dayanmaktadır. Yenilik ve Rekabet Yasası gibi yasa tasarıları Demokratlar ve Cumhuriyetçiler arasında neredeyse oybirliğiyle desteğe sahipken, her iki partideki güçlü çoğunluk Pentagon’un Çin odaklı silahlara yaptığı harcamaların finansmanının artmasından yana. Aralarında Senatör Bernie Sanders’ın da bulunduğu birkaç istisna dışında, hükümetin üst kademelerinden hiç kimse “Yavaşla” demiyor. Kolayca ısınabilecek başka bir Soğuk Savaş başlatmayın.
Sanders’ın kısa süre önce Foreign Affairs’de yazdığı gibi , “Washington’da ABD-Çin ilişkisini sıfır toplamlı bir ekonomik ve askeri mücadele olarak gören hızla büyüyen bir fikir birliğinin ortaya çıkması üzücü ve tehlikelidir .” Bu gezegenin iklim değişikliği, salgın hastalıklar ve ekonomik eşitsizlikten her zamankinden daha ciddi zorluklarla karşı karşıya olduğu bir zamanda, “bu görüşün yaygınlığı, dünyanın umutsuzca ihtiyaç duyduğu işbirliğine ulaşmanın giderek zorlaşacağı bir siyasi ortam yaratacaktır. ”
Başka bir deyişle, biz Amerikalılar varoluşsal bir seçimle karşı karşıyayız: Bir kenara çekilip Sanders’ın bahsettiği “hızlı büyüyen fikir birliğinin” ulusal politikayı şekillendirmesine izin verirken, iklim değişikliği veya diğer tehlikeler konusunda gerçek bir ilerleme umudunu terk mi edeceğiz? Alternatif olarak, Washington’a Çin’le daha dengeli bir ilişki kurması için baskı uygulamaya mı başlayacağız ? Bunda başarısız olursak, 2026’da ya da bundan kısa bir süre sonra felaketle sonuçlanacak (muhtemelen nükleer) bir ABD-Çin savaşının başlamasına hazırlıklı olun.
Kaynak:countercurrents.org