Ve işte doğal soru geliyor. Ulyukaev, Merkez Bankası'nın ilk başkan yardımcısı olduğunda, sermaye girişi / çıkışıyla ilgili durumdan sorumluyken, 2012'in ilkbaharından sonra, aktif sermaye girişinin başladığında, bu girişimin bitmek üzere olduğunu söyledi. Soru ortaya çıkıyor - ekonomik büyümenin değerlendirilmesi, sermaye girişlerinin kaçınılmaz başlangıcından bahsettiği gerekçelere dayanarak mı yapılıyor? Eğer “evet” ise, o zaman, öncelikle, 100 milyarın çıkışı nereden geliyor ve ikincisi de, eğer bu akılda ciddi bir şekilde yanlış olsaydı, büyüme hakkında neden inanmalıyız?
Eğer “hayır” ise, soru ortaya çıkıyor, Ulyukayev hangi noktada pozisyonunu değiştirdi, neden değiştirdi, burada hangi faktörlerin rol oynadığı, bu faktörlerin sermaye çıkışlarını nasıl etkilediği ve neden bu ekonomik çıkışın ekonomik durgunluk üzerindeki etkisini zayıflattığı? Bu noktaları açıklamadan, bu sorulara bir cevap almadan, sadece Ulyukaev'in olduğuna inanamayız, ancak en azından Rus ekonomisinin çelişkili olmayan bir resmine sahip olduğu konusunda hemfikiriz.
Ulyukayev bu konularda son derece belirsiz konuşur, ancak gerçek sorulara cevap vermez. Özellikle, bu dengesiz durumun “bir kereye mahsus bir dalga” olsa bile, bu yılki açığın 100 milyar dolar olabileceğini, bu durumda GSYİH büyümesinin% 0,6 olacağını söyledi. “Yatırımcılar açısından bu bir duraklamadır. İnsanlar yatırım kararları almaya hazır değil, çünkü riskleri kabul edilemez olarak değerlendiriyorlar ve anlaşılmaz bir durum için aynı fikirde değiller. Bu, yabancı yatırımcıları, yerli yatırımcıları ve dolayısıyla büyük bir sermaye çıkışını etkiler. ” Benim bakış açıma göre, bu bir bahane bile değil, sadece saf bir demagojidir.
Ulyukaev de durumu enflasyonla açıklayamıyor. 2014'in ortasında enflasyonun yıllık bazda% 7 yapabileceğini ancak azaldığını belirtti. “Enflasyonumuz artıyor. Yılın ortasında% 7% y / y olacağına inanıyoruz. Sonra bir düşüş trendine girecek. Yine de (yıl sonuna kadar)% 5'ten biraz daha büyük olması çok muhtemel. ” Burada da şu sorular ortaya çıkıyor: enflasyon neden devalüasyonuyla artmıyor? Tüketici enflasyonu olmasa da (ve Ulyukaev “enflasyon” kelimesiyle tüketici enflasyonu anlamına gelir) mağazalardaki fiyatlar artar, ekonominin bazı sektörlerinde fiyat artışlarından bahsetmeyi neden reddeder? Bu sessizlik, Ulyukayev'in öngörülerinde yatması durumunda anlaşılabilir bir durumdur, ancak şu anki durumda, herkes sermaye girişleri konusundaki yerine getirilmemiş tahminlerini hatırladığında, gerçekten söylemek zorunda kalacaktı. Bu model ... Ama ünlü çizgi filmde dedikleri gibi "hamster sessiz."
Aslında, neden sessiz olduğu konusunda bir fikrim var. Ve bu çok basit. Ülkeye E. Gaidar tarafından, “Washington Konsensus” un temeline dayanarak teklif edilen ekonomik kalkınma modeli oldukça basittir: kalkınma, devlet katılımı olmadan yabancı yatırımlar temelinde yapılmalıdır. Ancak yabancı yatırımlar yabancı para cinsinden yapılır, bu da yabancı para cinsinden verilmesi gerektiği anlamına gelir. Bu otomatik olarak ses seviyesini sınırlar. Salaklığı basitleştirir ve herhangi bir yatırımcının yatırım yapılan sermayenin yıllık 10% gelirinden memnun olduğunu varsayarsanız, toplam yatırım, bu yatırımları iade etmek için kullanılabilecek para biriminin on katını geçemez. 100 milyar varsa, o zaman yatırım bir trilyondan fazla olamaz, eğer 300 milyar ise, o zaman sırasıyla üç trilyon vb.
Tabii ki, resim çok daha karmaşık ve renkli, ama bu ilkel model durumun özünü açıklıyor. Yani, büyük resme bakarsanız, bu gibi görünüyor. Şimdiye kadar, 2000'lerde, artan petrol gelirleri arasında, döviz kazançları arttı - dış yatırımlar da büyüdü ve Gaidar modeli işe yaradı. Ama sonra sorunlar başladı ... Petrol fiyatlarının artması durdu - ve döviz kazancı miktarı da sabitlendi, hatta biraz düştü. Ayrıca, yabancı yatırımların iadesi için gönderilebilecek kısım düşmeye başlamıştır.
Gerçek şu ki, tüm döviz kazançları yatırımın geri dönüşüne gitmiyor. Parça daha önce yapılan dövizli kredilerin faiz ödemelerine gider. Ve onlar hızla büyüdü, çünkü serbest Merkez Bankası, aynı Gaidar tariflerine göre (unutma: ülkeye yapılan yatırımların gerçekleşmesi için düşük enflasyona ihtiyaç var ve bunun için ekonomideki para miktarını azaltmak gerekli değil! Merkez Bankası rezervine karşılık gelen döviz!) Ekonomiyi ruble ile finanse etmedi ve elbette döviz cinsinden yeniden finanse edildi. Bugün, kurumsal borçlarımız Merkez Bankası'nın zaten daha fazla altın ve döviz rezervine sahip ve artan faiz onlara aittir. Elbette para birimi cinsinden.
Döviz maliyetlerinin bir diğer kısmı ithalat alımına gitmektedir. Üretici, üretmenin daha karlı olduğu yere her zaman dikkatle bakar ve bunu Rusya dışında yapmanın ve daha sonra bitmiş ürünleri ithal etmenin daha iyi olması durumunda, Rusya'ya yatırım yapmaz. 2012’in ilkbaharından sonra, DTÖ’ye katılacağımız ortaya çıktı, buradaki denge sırasıyla ithalat alımlarına doğru kaymış, yatırımın geri dönüşü için gönderebileceğimiz para biriminin payı azalmıştır.
Büyük olasılıkla, 2012'in sonlarında, ekonomimiz yeni yabancı yatırımın kârlı olduğu bir duruma geldi. Yatırımcının yatırım yapılan fonları iade etmek için kar elde edebileceği bir yeri yoktur. Buna göre, sermaye çıkışı ve ekonomik gerileme, 2012 yılının dördüncü çeyreğinden bu yana kademeli olarak ilerlemeye başladı. Ve ekonominin resmine bu açıdan bakarsanız, o zaman hiçbir çelişki yoktur, aksine, her şey basit ve açık hale gelir.
Mesele şu ki, Gaidar’ın görevli iken asistanı olan ve enstitü yardımcısı olan Ulyukaev’in tüm Gaidar modelinin artık işe yaramadığını itiraf edememesi. Büyük olasılıkla, hala tam bir moron olmadığından, bu, gerçek resmi gördüğünde, gerçek durum hakkında her zaman yalan söylemesi gerektiği anlamına geliyor. Fakat aynı zamanda, sürekli olarak ayrıntılarıyla karıştırılıyor ve kendisiyle çelişiyor - bu da konuşmalarında gördüğümüz garip resme neden oluyor. Bunu yapma şansı ne kadar uzun olursa, ekonomimiz o kadar uzun sürecek.