Depremin şiddeti, herhangi bir derinlikte olan depremin yer yüzünde hissedilen etkisinin ölçüsüdür. Depremin büyüklüğü (magnitüd) ise deprem sırasında açığa çıkan enerjinin ölçüsüdür. Genellikle bir depremin şiddeti değil, büyüklüğü kullanılır.
Deprem bilimi, Sismoloji’dir.
Depremin enerjisinin ortaya çıktığı yer altındaki alan odak noktası, odak noktasına en yakın yer yüzündeki alan da dış merkez veya merkez üssü olarak isimlendirilir.
Deprem fırtınası, ufak bir bölgede birkaç gün-birkaç hafta içerisinde meydana gelen çok sayıda depremi ifade eder. Ancak bu durum, büyük bir depremin habercisi olduğu anlamına gelmez.
Artçı deprem (aftershock), ana depremi takip eden daha küçük sarsıntılardır. Artçı depremlerin ne kadar süre devam edeceği çok değişkendir.
Büyük depremlerden sonra çoğunlukla artçı deprem meydana gelir. Ancak ana deprem öncesinde öncü deprem görülmesi daha seyrektir.
Ölçülen en büyük deprem 1960 yılında Şili’de 9,5 büyüklüğünde olmuştur. Ülkemizde yaşanmış en büyük depremlerden biri 1939 yılında Erzincan’da olmuş ve 33.000 kişi hayatını kaybetmiştir. 17 Ağustos Gölcük Depremi’nde ise resmi raporlara göre 17.000’den fazla insan hayatını kaybetmiştir.
Dünya’da 7 ve üzeri büyüklükte yılda yaklaşık 20 deprem olur.
Deprem, 1-90 saniye arasında sürer.
Deprem, çoğunlukla bir fay hattından kaynaklanır, Böyle olmadığı durumlarda ise yeni bir fay oluşmuş demektir.