IV. örtüp sandıklara kaldırdığın senin miydi ki bunca naftalin tozuna buladın elalemin kederini? Meğer elalem denilen geniş kitle birleşip salkım salkım urlar yerleştirmiş gözlerine, gözlerin bu yüzden iyi göremiyormuş, sen mum yaktım sanıp deniz dibi yosunlarının nesillerini küllü fosillere dönüştürüp sahile kusturuyormuşsun, sahil, yalnız güneşin evi değildi ki: kışları dalgakıranlık yaptığını ne çabuk unutuyorsun? Eskiden olsa paspas gibi silkelerdin de şimdi pek bir heykel gölgesi güvercinisin, istifasını vermiş göçebe kuşlar derneğinin kurucu üyesisin, kertenkele kuyruklarından halatlar örüyorsun, aslında bilmiyorsun: normale dönüyorsun! Rastlaşmasaydık hiç, uçuculuğun bile ağaç dalına takılmış kalacaktı, nereden bilecektin, bilmiyorsun, rastlaşmasaydık ben bunlardan bahsetmeyecektim, kimbilir hangi prensesin fırfırına özenip ‘ ah nerede benim tüllü fistolu kuyruklarım’ diyecektim, muhtemelen bir prenses olmak isteyecektim, muhtemelen şimdi olduğum kadar prenses…
V. şarkısı da var bunun, şarkısı bir deniz hayvanının sırtından pul çalan kızları anlatır, gözleri simden görünmeyen kızları, sonra o kızları yalnız bırakanları, süslenmek kadar ağlatıcı bir başka eylem görmemiş analarını!
VI. velhasıl gün geldi hırsız kaçmadı.
VII. prens ve prenses bir müddet mutlu yaşadılar.
VIII. dilediğim dozda yalnızım.
foto:bakri