2 _ 2 Beni sinemayla tanıştıran sevgili hocam Prof.. Dr. Mahmut Tali Öngören'in anısına...
3 _ İçindekiler 3 Sadakat-siz misiniz? Ruhumuzun Köprüleri Kesişen Vücutlar Yeni Senaryo Pearl Harbor Neden Tutmadı? Paris-Teksas-Türkiye Çikolata Yerli Othello İhanet "Ağlama! Savaşın Yönetmenleri Hayat Güzeldir Yüzük Kardeşliği Kıymetlimiz Kahramanlar Devrinin Sonu Yıldız Savaşları Asıl "Karınca Z" Yasaklanmalı! Birkaç İyi Adam Silici Azraille Randevu "Sorry!.." Perdedeki Türkiye Alan Parker da Pişmandı Kızım Olmadan Asla! Batı Duyguyu Arıyor Atatürk Filmi mi? Çekin de Görelim! Geç Gelen "Yol"cu Masumuz, Hepimiz Uzun Sürmüş Bir İntihar "Bay E" Ben miyim? Arzu Dolu Bir Gece "Bu Yollar Uzak, Pornolar Tuzak Bana! Kendi Taklidini Oynayan Kadın Türkan Şoray Son Şarkı Rosebud Feri Sönmüş Yıldızlar Yanlış Zaman Yanlış İnsan Parayla Saadet Şaban'ın Ölümü İki Binaya Ağıt Bir Sinemanın Taziye Defteri Büyülü Fener
4 _ 4 Sadakat-siz misiniz? Harikulade bir ev... Piyanonun üstünde on bir yıllık ideal bir evliliğin saadet fotoğrafları... yakışıklı ve anlayışlı bir eş... dokuz yaşında bir çocuk... köpek... tenis dersleri... türlü çeşit hobiler... "Bir kadın daha ne ister?" "Sadakatsiz" filmi bu soruyu kadınların kafasına kakıyor. Hem de öyle kurnazca yapıyor ki bunu, seyreden kadınlar başroldeki Connie'nin yerinde olmaya can atsın diye koca rolünü "dayanılmaz" Richard Gere'e oynatıyor. Ve Connie, bütün bunları riske atıp eşini (o güzelim adamı) bir serseriyle aldatıyor. Adrian Lyne'in ihanet edenler ya da aklından geçirenler için çektiği bir korku filmi "Sadakatsiz"... Lyne, daha önce "Öldüren Cazibe"de aldatan erkeğin başına gelebilecekler konusunda gözümüzü korkutmuştu. Tehdit sırası kadınlarda... Rüzgârlı bir gün... sokakta "hayta"yla tesadüfi çarpışma... dizden yaralanma... tedavi için eve davet... "rüzgâra kapılma"... mantoyu çıkartırkenki ilk sıcak temasın baş döndüren ürpertisi... Evde ütü bulaşık, burada Fransız âşık; evde çocukla ödev, burada çıtırla peşrev... Connie, kalsa eşine ihanet edecektir; kalmasa kendine... Kalır. "Serseri"nin kadın ayartmakta kullandığı rubailer kitabında Ömer Hayyam "Bu an, senin hayatın" demektedir. "O an" için hayatını gözden çıkarır. "Hata yaptım" endişesine "Şeytan"ın müsekkini hazırdır: "Hata yoktur... yaptığın ve yapmadığın şeyler vardır". Dönüş treninde gözlerinde şehvetle nedamet birlikte parıldar. Evde ise yalanın o soğuk tebessümü yerleşir yüzüne... Artık âşıktır. Bedeninde erotik iç çamaşırları, setinde "o"nun müziği, dilinde onun şiiri, aklında onun bedeni...
5 _ 5 Orta yaşlı bir kadın için "Yaşlanmadım, hâlâ arzulanıyorum" müjdesidir bu... Nicedir çıktığı annelik mertebesinden kadınlığa dönüş sinyalidir -ki bir süre sonra çocuğunu okuldan almayı unutturur ona... Sonra gelsin, evden çıkma bahaneleri... söylendikçe yenisini çağıran yalanlar... ansızın bastıran ağlama nöbetleri... bir maskeyle yaşamanın katlanılmaz ağırlığı... "Kirlenmişliği"nden, devamlı bulaşık yıkayarak arınmaya çalışan bir kadının zavallılığı... Bitirmek istedikçe baştan başlayan, koca iyi davrandıkça hepten yaralayan bir ilişki... "Sadakatsiz", cazibesine kapıldığımız "o ân"ın, cehennemin giriş kapısı olduğunu anlatıyor bize... Richard Gere'i, karısının içine giren şeytanı çıkartan bir rahip kılığına sokuyor. "Alafranga bir recm sahnesi" kurup, evli kadını ayarlan çapkın erkeği, kocaya taşlatıyor. Sofra toplamaya da yardım eden, "ailesine her şeyini vermiş adam"ı yücelterek kadını harcıyor. Filmin sonuna ustaca yerleştirilen pişmanlık sahnesinde Connie, ilk tanışmada "serseri"ye kapılmayıp taksiyle eve döndüğünü hayal ediyor. "Keşke buralarda kırıştıracağıma evimin kadını olup oğlumun beslenme torbasını hazırlasaydım" demeye getiriyor. Lakin -tabii ki- son pişmanlık fayda etmiyor. Dağılan Amerikan ailesi için bir "Yuvaya dön" çağrısını andıran filmin kapanış jeneriği akarken "Aileden Sorumlu Devlet Bakanlığı'nın katkılarıyla..." yazısını aradı gözlerim... "Erkek yönetmen", ihaneti anlamak, aileyi sorgulamak gibi tehlikeli sulara girmeyip, meseleyi kadının şehvet tutkusuna indirgedi ve filmini "Nefsinize kapılmayın, akıbetiniz feci olur" tembihiyle bitirdi. Bense çıkışta tembihi bozup nefsimin sesine uydum; "Serseri"nin ruhuna şarap içip Hayyam okudum: "Hayyam, şarap iç, sarhoş olmak ne hoş / Sevgilin de varsa, sarılmak ne hoş, / Er geç sonu yokluk madem bu dünyanın, / Yok say kendini, bak, var olmak ne hoş!"
6 _ 6 Ruhumuzun Köprüleri Zordur köprüleri yakmak... Sıradan sabahların mahmurluğuna alışmışlar için, bir şafak vakti aniden geçmişinden ve bugününden vazgeçmek ve içinde her nasılsa saklanmayı başarmış bir yarın heyecanının kanadına tutunarak havalanmak cesaret ister. Kurulu düzen öylesine rahat, öylesine huzur doludur ki, ruhuna gömülü çocuğu, yıllarca kınında beklemiş keskin bir kılıç gibi uyandırıp dörtnala ileri atılmak, yaman bir karara dönüşür. Zordur insanın onca zaman, bunca emekle kurduğu ne varsa hiçe sayıp, mağlup ama mağrur bir komutan edasıyla yeni seferlere niyetlenmesi... Bugüne yenik düşenler, yarım sadece hoş bir hayal olarak düşleyip, dünde yaşar. Bedel ödemeyi göze alanlar ise, yelkenleri atlastan gemilerle, arkalarında külden köprüler bırakarak meçhul bir istikbale doğru dümen kırar. Yakılan sırat köprüsüdür. Geçer ve orada kalırsınız: cennetse cennet, cehennemse cehennem... dönüşü yoktur... Clint Eastwood'un filmi "Madison Kasabasının Köprüleri" çoğumuza bir kez daha ruhumuzun derinliklerinde saklanan o yakılası köprüleri hatırlattı. Hayatı, sohbetsiz sofralara yemek hazırlamaktan ibaret, kendi halinde bir ev kadınının günün birinde kapıyı çalıveren bir yabancıyla yaşadığı dört günlük "yasak ilişki", içimizdeki şeytanın kapılarım çaldı. 40 yıl kendini, kendinden bile saklamış bir kadının, dört gün içinde kendisiyle tanışması ve 40 yıldır ıskaladığı bir mutluluğu bir "yabancı"da yakalaması, dünyanın dört bir yanındaki izleyicilere pek tanıdık bir duygu gibi geldi. Sinema çıkışında ellerindeki küçük mendilleri gizli gizli göz pınarlarına bastıran hanımlarla, yaşlı gözlerini kara gözlüklerinin ardına saklamaya çalışan beyler, yasak bir ilişkiye gözyaşlarıyla onay veriyorlardı adeta... Yol boyu eşler birbirlerini yokladı, ihmal edilmiş heyecanlar çıkarıldı naftalinli sandıklardan... Kimi, köprüleri yeniden kurmanın yollarını aradı, kimi yakma vaktinin gelip de geçtiğini düşünürken... Kimi evlerde eski aşklar tazelendi ve yeni köprüler kuruldu, ihmal edilmiş diyaloglardan... Kimi evlerde ise yeniden sohbetsiz sofralara dönüldü. Rahat oturma odalarının kurulu düzenlerine sarılanlar, heyecan dolu bir aşkı beyinlerinde büyüterek kaşıkladılar yemeklerini ve ertelediler, ruhlarının köprülerini kavuracak bir heyecan ateşini; o ateşin ancak cesetlerini yakacağı güne kadar... Zordur köprüleri yakmak...
7 _ 7 Meçhul bir istikbal uğruna bugününden vazgeçmek korkutur insanları... Mazinin hatıraları taze, dostluklar sıcak, kurulu düzen güvenlidir. Nitekim filmin kadın kahramanı da kendi köprülerini yakmaktan son anda vazgeçer. Ruhunun köprüleri yerine, cesedini ateşe vererek, bir imkânsız aşkı, küllerin buluştuğu öbür dünyaya erteler. Köprüleri yakmak cesaret ister... ama kararsızlanırken köprünün karşısından ışıl ışıl yeni bir hayat umudu inatla gülümser insana... Bir elle bugünün yerleşikliğine tutunurken, öbürüyle yarının macerasına uzanmaya çalışır, arada çırpınır durursunuz. Belki orayı bilmemek, bilmekten iyidir. Bilip de gidememek en beteridir çünkü...
8 _ 8 Kesişen Vücutlar Son yıllarda izlediğim en iyi sevişme sahnesiydi "Kesişen Yollar"daki... Bu kadar gerçek olanını bir "Postacı Kapıyı iki Kez Çalar"da masa üstünde, bir de "Paris'te Son Tango"un boş salonunda (hani şu tereyağlı sahnede) görmüştük. İkisinin de müthiş bir "sahiciliği" vardı. Kesişen Yollar'dakine gelince... Neredeyse "Halle Berry'ye bu sahne yüzünden Oscar verilmiş" dedirtecek kadar güçlü bir sahne bu... Bütün ömrünü, başkalarının hayatına zincirlenerek geçirmiş, duygusal olarak bastırılmış, zihinsel olarak kıstırılmış iki insanın bir anda bütün önyargılarını, yasaklarını elbiseleriyle birlikte soyup tabularından azade olduktan sonra yalnızca bedenen değil, ruhen de çırılçıplak seviştikleri bir an... Bir kadının hiç tanımadığı bir erkeğe "Beni rahatlat" diye hıçkırarak yalvarmasıyla başlayan ve ikisinin, yılların susuzluğunu giderircesine ihtirasla, tadını çıkara çıkara ve hayvani bir cüretle birleştikleri bölüm... Acıyla saadetin, nefretle tutkunun, diple zirvenin ne kadar yakın olduğunu, bilinçaltının ırk, renk, koşul tanımadığını apaçık ortaya koyan bir unutulmaz sahne... Filmin yönetmeni Marc Forster, Nerve dergisinde bu sahnenin çekim öyküsünü anlatıyor: Billy Bob ile Halle Berry'ye çekim öncesi kafasındakini açık açık anlatmış. Filmin iki kahramanının o sahneyle yıllardır içlerinde bastırdıkları her şeyi açığa vurduklarını izah etmiş. Berry, çekimde tamamen rahat olabilmek için bir öneri getirmiş: "Ya bana her bir açıyı tek tek baştan anlatırsın ya da kurguda son söz benim olur" demiş. Tasarlanmış sahneler filmdeki bütün samimiyeti yok edeceğinden yönetmen ikincisine razı olmuş; Berry'ye kurguda beğenmediği hiçbir sahnenin filmde yer almayacağına dair söz vermiş. Bunun sağladığı özgürlükle çekmişler o bölümü... Sonra izleyip neyin kalıp neyin çıkacağına birlikte karar vermişler. Ve sahne çok daha doğal olmuş.
9 _ 9 Film biraz tesadüfler üzerine kurulu ve üç kuşak sürmüş bir ırkçılığın aniden yıkılıvermesi pek de inandırıcı görünmüyor. Ancak bahsettiğim sevişme sahnesindeki performans öylesine güçlü ki, insan yüz yıldır kurulu duran bir zembereğin boşalma ânına benzer bu tür bir ânın -sadece bir filmin değil- hayatın da seyrini değiştirebileceğine inanabiliyor. Çıkışta şunu düşündüm: Her bir sahnesini yüzde yüz kontrol altında tutarak yaşadığımız bu hayatı sonradan istediğimiz gibi montajlayabileceğimizi bilsek, acaba rolümüzü daha doğal, daha arzulu, daha gerçekçi, daha iyi mi oynardık?..
10 _ 10 Yeni Senaryo "Aşk, hiçbir zaman pişman olmamaktır" demişti zengin, genç delikanlı, fakir, güzel kızın gözlerinin içine bakarak... Aşkları, aralarındaki sınıfsal farkı aşmaya yetmiş, ancak o amansız hastalığı yenmeye yetmemişti. Çağımızın Romeo'su, Jülyet'i kollarında can verdikten sonra ıssız bir pistin karları arasında gözyaşı dökerken, bizler de ilk aşklarımızın gözlerindeki damlacıkları küçük buselerle silerek terk etmiştik sinemayı... "Aşk Hikâyesi", o dönem hepimizin hikâyesi olmuştu. 2000'de "Aşk Hikâyesi" 30 yaşına bastı. Bu unutulmaz filmin iki başrol oyuncusunun, Ryan O'Neal ile Ali McGraw'ın 30 yıl kokteylinde çektirdikleri fotoğraflar yayınlandı. Aman Tanrım!.. O incecik zarif kızdan sadece tanıdık bir tebessüm; yakışıklı genç çocuktan ise ringlere veda etmiş bir ağır sıklet boksörü görüntüsü kalmış geriye... Onların, gözyaşları içinde ayrıldığınız sinema salonunun perdesinde öylece değişmeden kalacaklarından neredeyse emin olduğumuzdan, bu yorgun fotoğraf, eski bir aşk hikâyesi gibi burktu içimizi... Kırışan yüzlerinde, buruşan yüzlerimizi gördük; ağaran saçlarında, seyrelen saçlarımızı... Çevirdikleri filmin Kerime Nadir imzalı "fakir kız-zengin oğlan" senaryolarının iyi soslandırılmış bir yabancı versiyonundan ibaret olduğunu, o yıllarda hiç fark etmemiştik. Filmin yapımcılarının, daha senaryo yazılırken "filmin sonunda kız mı ölsün oğlan mı" diye kamuoyu araştırması yaptıklarım ve "kız ölürse gişe garanti" sonucuna ulaşınca buna göre senaryo siparişi verdiklerini ise nice sonra öğrenecektik yılında "Aşk Hikâyesi" filmini, sevgilisine "Hiçbir zaman pişman olmama" sözü vererek terk eden romantiklerin çocukları, bugün "aşk neredeyse daima pişman olmaktır" diyen "Amerikan Güzeli"nin önünde kuyruk oluyorlar. 30 yılda aşk filmlerinde "kanserojen bir müptelalık"tan "travmatik bir gerçekçilik"e sıçradık. New York Times, bu sıçramanın son birkaç yılda gerçekleştiğini haber veriyordu. Artık film seyircisi, sonunda ne olacağını iyi bildiği filmlerin konforu yerine, sürpriz filmlerin beklenmedik finallerini tercih etmeye başlamıştı. "Amerikan Güzeli", "Altıncı His", "Matrix" bu eğilimin örnekleriydi.
11 _ 11 Bu değişimin nedeni, artık sayısı yüzlere varan yerli yabancı televizyon kanallarında, videoda, DVD'de ve internette çok daha fazla film izleyen seyircinin, mevcut şablonlardan sıkılıp yenilik araması olsa gerek... "Amerikan Güzeli", diğer film yapımcılarının uzaydan gelen yaratıklarda, mafyaya kafa tutan süper kahramanlarda, insan yiyen korkunç canavarlarda aradığı bu yeniliği çok daha yakın bir yerde buldu: Seyircinin iç dünyasında... Film, perdeyi koca bir aynaya dönüştürerek sıradan Amerika'ya kendisiyle yüz yüze gelme ve hayatıyla hesaplaşma şansı verdi. On yıl önce kimsenin finanse etmeye cesaret edemeyeceği bu senaryoyla hem müthiş bir gişe gelirine, hem de dizi dizi Oscar heykellerine kavuştu. Hiçbir şey kendi hayatımızdan daha şaşırtıcı değil çünkü... Anlaşılan o ki, yeni yüzyılın "Aşk Hikâyeleri"ni yazacak olanlar, keşif gezilerini uzak gezegenlere değil, insanın iç dünyasına doğru yapacaklar. Eski şablonlarını yitiren Hollywood kendisine yeni formüller yaratmak zorunda kalacak. Ama film endüstrisinin sihirbazları, yeni duruma çoktan adapte oldular bile... Sonunu tahmin ettiği filmleri özleyen geleneksel seyirci ile sürpriz seven yeni kuşakları aynı pazarda buluşturmak için dâhiyane bir plan geliştirildi. Yeni DVD filmler seyirciye final için birkaç seçenek sunuyor. Filmin sonu yaklaşınca videonuzun ekranında beliren seçeneklerden ("Kız ölsün", "Oğlan ölsün" vs.) birini işaretliyorsunuz. Ve film, sizin istediğiniz finalle sona eriyor. Yıldızları ve seyircileri yaşlansa da Hollywood, her sürprize karşı ayakta durmayı biliyor.
12 _ 12 Pearl Harbor Neden Tutmadı? oldu. "Titanik", çağımızın telaşlı-yorgun âşıklarının, güvertede koklaşman eski moda aşk hikâyelerine ne kadar susadığını göstermişti bize... "Pearl Harbor" Titanik seyircisinde keşfedilen o susamışlığa yöneldi. Ama sonuç, gişe önünde büyük bir yıkım oldu. Pahalı bir prodüksiyonla çekilen ve tantanalı bir kampanyayla vizyona sokulan "yılın filmi", hiç iş yapmadığı gibi, alay konusu Bir Amerikalı eleştirmen "Film üç saat sürüyor, çünkü hep ağır çekimde ilerliyor" diye yazmıştı. Bir başkası "Hâlâ izlemediyseniz videosunu deneyin, ileri sararak daha kolay izleniyor" dedi. Ben yine de sinemada izlemeyi tercih ettim ve sinema eleştirmenlerinin sözünü dinlemediğime pişman oldum. Titanik'ten çok Top Gun'ı çağrıştıran, aşkla soslandırılmış bir milliyetçilik filmi... Japonlar, film başladıktan l saat 20 dakika sonra saldırıyor ve ardından 40 dakikalık bir "Havai fişek gösterisi" geliyor. Kara bakışlı Japonlar, aydınlık yüzlü Amerikalıları gafil avlıyorlar, neyse ki, "bizim çocuklar" çabuk toparlanıp hiç olmazsa bir-iki Japon uçağı indiriyorlar. "Bizim çocuklar" dediğim başroldeki jet pilotu iki arkadaş... "Esas oğlan", hemşireye âşık oluyor. Sonra harbe gidiyor. Uçağı düşüyor. Esas oğlanın en yakın arkadaşı, esas oğlanın kız arkadaşına kara haberi veriyor. "Üzüntüden" uçağın hangarında sevişmeye başlıyorlar. Fakat heyhat!.. Tam işi pişirmişken esas oğlan, "Ben aslında ölmemiştim" diye çıkageliyor. Durumu görünce üzülüyor biraz tabii... En yakın arkadaşıyla "it dalaşı"na girişiyor. Sonra konuyu kapatıyor, ikisi birleşip Japonlarla it dalaşına girişiyorlar. Bu sefer arkadaşı "hakkatten" ölüyor. Film bitiyor. Film Critic'te yazan Christopher Null "kolektif hafızamızın Disneyleştirilmesi yönünde yeni bir adım" diye tanımlıyor filmi... Eleştiriler daha çok filmin bildik klişelere başvurmasında, tarihsel gerçeklikten uzak olmasında, savaşın dehşetini sıradan bir fon olarak kullanmasında yoğunlaşıyor. Ancak geçen gün konuştuğum bir sinema ustası, Pearl Harbor'un gişe yenilgisine daha ilginç bir yorum getirdi:
13 _ 13 "Sinema seyircisi perdedeki kahramanla özdeşleşmek ister. Burada kahraman hangisi: En yakın arkadaşının öldüğünü öğrenince sevgilisiyle yatan genç mi? Sevgilisini kaybettikten sonra onun en yakın arkadaşıyla kırıştıran kız mı? Yoksa sevgilisine el koyan arkadaşını 'Neyse olmuş bir kere' diye affeden esas oğlan mı?.." Aynı usta, bir başka örnekle güçlendirdi tezini: "Ghost filmi niye tuttu? Çünkü kahraman, öldükten sonra bile sevdiği kıza sarkan adamın yakasını bırakmadı". Türk seyircisi de Eşkıya'da otuz beş yıl sevdiği adamı bekleyen suskun kadını sevmemiş miydi? Peki gerçek hayatta var mı böyle aşklar?.. İnsanlar bir sevgiliyi otuz beş sene bekliyorlar mı? Bunu sorunca, "işte sinema bunun için var" dedi Usta; "İlk fırsatta arkadaşının aşkına sulananların çoğaldığı bir çağda seyirci, hayatında tadamadığı şeyi perdede görüp mutlu olmak istiyor". Beyazperde bir aynaya dönüşüp bize bizi gösterdiğinde buna tahammül etmek zorlaşıyor. O yüzden bir gemi güvertesinde rüzgârı kucaklayarak sarılan bedenler, otuz beş yıl beklenen sevgililer, ölümden sonra bile yaşayan aşklar sarmalıyor seyirciyi... Hayatın içindeki aşk azaldıkça, perdedeki hepten kıymetleniyor.
14 _ 14 Paris-Teksas-Türkiye Paris, Teksas filminin girişindeki o sahneyi hatırlıyor musunuz? Kırmızı şapkalı, hırpani kılıklı bir adam, ıssız bir çölün ortasında kararlı adımlarla bir meçhule doğru yürümektedir. Yolda çevirenlerle konuşmaz. Hiçbir soruya cevap vermez. Adını sorarlar; söylemez. Ama, hep bir yerlere ulaşmak istiyormuş gibi yürüyüşünü sürdürür. Adamın adının Travis olduğunu, 4 yıl önce ortadan kaybolduğunu ve terk ettiği ailesini aradığını sonradan öğreniriz. Travis'in o suskun yürüyüşü, bana hep hafızasını kaybetmiş ve nereye gittiğini bilmeyen bir ülkenin kendini arayışını anımsatır. Kızgın bir çölde, yarı baygın, mazisini arayan bu adamın öksüzlüğünde hep kendimizi bulurum. Travis, ceketinin cebinde çıplak bir arazinin buruşuk fotoğrafım taşır. Teksas'taki Paris kasabasında satın aldığı bir arsanın resmidir bu... Annesi ve babası orada tanışıp evlenmişlerdir. Belki Travis de ailesiyle yeniden o toprakta birleşmeyi ummaktadır. "Paris-Teksas" adresi, Travis için bir düş ülkesidir. Cebinde sımsıkı sarıldığı o fotoğrafta, mutlu bir mazinin ve umut dolu bir geleceğin resmi vardır. Ütopyalarımız Travis'in cebinden çıkar... Sonra küçük yaşta terk ettiği oğlunu (Hunter) bulur Travis... Ama babasının ardından, annesi de evi terk ettiği için amcasının yanına sığınan Hunter, aniden çıkıp gelen bu adama yabancı gözlerle bakar. Travis, onun soğukluğundan üşür. Yıllar önce aile kamerasıyla çektikleri filmleri birlikte seyrederler. Geçmişin izleri bağlar baba ile oğulu birbirine... Ve Travis'in yürüyüşü sürer. Bu kez oğluyla birlikte, karısını Qane) aramaktadır. Jane'i, Houston'ın arka mahallelerinde kötü bir binada bulurlar. Para karşılığı soyunarak hayatım kazanmaktadır. "Peep-show" denilen bir gösteride, bir yanı ayna olan camla bölünmüş odalarda yüzünü görmediği tek kişilik seyircisine striptiz yapmaktadır. Travis, bu odalardan birine girer. Az sonra camın öte yanında karısı belirir. Travis, filmin finaline yaklaşırken ilk kez bu sahnede konuşmaya başlar. Diyafon aracılığıyla konuştuğu karısına bir evlilik hikâyesi anlatır. Jane, cama baktığında müşterisini değil, aynadaki kendi yansımasını görmektedir. Ama sesin sahibini tanır. Ve o andan itibaren, yeniden buluşan bir çiftin yüzleri birbirlerine dönük olduğu halde birbirlerini görmeden hesaplaşmalarına tanık oluruz. İzlediğimiz şey, izbe dünyaların içinde yaşadığımız korkunç iletişimsizliktir aslında... Bölük pörçük ilişkilerde o kadar yakınken, bu kadar uzak düşebilmemize şaşarız. Biz de perdeye bakarken Jane gibi kendi kırık-dökük hayatlarımızın öyküsünü dinler ve orada kendi siluetlerimizin yansımalarını görürüz. Baktığı halde görmeyen, konuşsa da anlaşamayan, terk edilmiş ve yorgun bir toplumun izdüşümleri yansır "Paris, Teksas"ın hüzünlü finalinden... Yine de maziden kalma siyah-beyaz güzel anıları ve geleceğe ilişkin ütopyaları vardır.
15 _ 15 Nihayet Travis, Jane'i oradan alıp, oğlunun beklediği otele götürür. Ana-oğul kucaklaşırken, kamera, Travis'in arabasıyla uzaklaştığını gösterir. Son karede yolun kenarında bir reklam panosunda şu sözler okunur: "Birlikte başarırız..." Başarının, hiç de reklamlarda anlatıldığı kadar kolay olmadığını düşünerek çıkarsınız filmden... Ütopyalar, benliğimizin uzak düş ülkeleridir ve oraya varabilmenin yolu önce kendini bulmaktan geçer. Şimdi Travis de karısı ve oğlundan sonra kendisinin peşine düşecek ve yolda son hesaplaşmasını kendisiyle yapacaktır. Hafızasını yitirmiş, evlatlarını terk etmiş, umutlarını kaybetmiş ülkenin insanlarına "Paris, Teksas" adresini şiddetle tavsiye ederim. Cebimize ütopyalarımızı doldurarak çıktığımız ve nereye doğru olduğunu bir türlü kestiremediğimiz bu öfkeli yürüyüşte ne fazla iyimser olmaya, ne de hepten karamsarlığa kapılmaya hakkımız var. Bir gün gelecek ve dilimiz çözülecek. Yalnız yolculuğumuzun en umulmadık yerinde... izbe bir köşede... bir ayna karşısında... kendimizi ve yitirdiklerimizi buluvereceğiz karşımızda... ve konuşmaya başlayacağız.
16 _ 16 Çikolata Modern zamanlar, kuşkuculukla birlikte geldi. Eskiden şeytan denince, kızıl boynuzlu, çatal sakallı, zıpkın kuyruklu bir cehennem zebanisi gelirdi akla... Dipsiz fırını andıran ağzından ecel zehirleri saçan bir iblisti o... Bizi günaha çağıran bir provokatör... lanetli bir ecinni... Endüstrileşmeyle küçük dünyasının sınırlarını aşan insanoğlu, göç yolunda önce inançlarını kaybetti. Dine ait ne varsa sorgular oldu. Böylece romantizm çağında kiliseye karşı direnişin kahramanına dönüştü şeytan... ve asırlardır kilit altında tutulan bazların zincirini çözüverdi. Yasakların yerine tutkuları koydu; acıların yerine zevkleri... Daha önemlisi, insanoğlu şeytanın ayak izlerini gök kubbede değil, kendi içinde aramaya başladı. Cehennemde sandığını, bilinçaltında buldu. Aslında çatışmanın tarafları iki omzumuza konmuş melekle şeytan değil, her birimizin içinde kök salmış iyilik ve kötülük duygusuydu. Korkular yatıştı, modernite iblisle barıştı ve insanlık "romantik şeytan"la tanıştı (J- Burton Russell, Modern Dünyada Şeytan, Kabalcı / 2001). "Çikolata" filmi, kırmızı pelerinlere sarılmış bekâr bir anneyle kızının küçük bir kasabaya gelmesiyle başlıyor. Ana-kız, bağnaz kasabanın muhafazakâr dünyasında, tam da büyük perhizin ortasında, nefis bir çikolata dükkânı açıyorlar. Ahalinin önderleri önce kuşkuyla, giderek öfkeyle bakıyor onlara... Lakin dükkândan yayılan kakao kokusu öyle davetkâr, öyle tahrik edici ki, bir süre sonra sabır taşlan çatlıyor; mümin kasabalılar bu günah çağrısına uyup birer ikişer dükkâna damlamaya başlıyor. Ve kırmızı pelerinli cazip kadın, her gelen müşteriye, kendi damak zevkine, ruh haline uygun bir çikolata armağan ederek, onların bilinçaltında saklı kalmış aşkı, coşkuyu, nefreti, şehveti ortaya çıkarıyor. Bu çağdaş peri masalının da gösterdiği gibi, güzel şeyler hep yasaktır nedense; ve bütün yasaklar güzel... İnsanlık tarihi denen şey, insanoğlunun günaha karşı verdiği bir meydan muharebesi, bir vicdan muhasebesidir.
17 _ 17 Lakin ilk isyan, ilk insan kadar eskidir. Adem'le Havva'nın paylaştığı ilk elmada başlar, şeytanla suç ortaklığımız... Ah o kahrolası merak yok mu?.. O ağaçta parlayan yasak elmayı dişleme tutkusu... Yaldızlı bir paketin altından sızan dayanılmaz çikolata kokusu... Ah o baştan çıkarıcı vaatlerle çıkagelen ve bizi hiç tanışmadığımız hazlara davet eden kırmızı pelerinli iblisler... En umulmadık yerde hayatımıza girer, ağzımıza bir parmak kakao çalıp o güne dek aziz, leziz, asil, sefil bildiğimiz ne varsa unutturabilirler. Damağımıza yapışan o hınzır tat, arsız bir şeytan gibi kanımıza karışıp yoldan çıkarır bizi; içine sarmalandığımız şefkatli kundağı ihtirasın hançeriyle parçalayıp atar ve ruhumuzdaki cehennemi ateşler. Hazlar hükümdarı, kendi yaşamımızın anahtarını sunar bize; bir buyruğuyla açtırır hayatın bütün yasak bölgelerini... Sonunda şeytanla kol kola sürülürüz cennetten... Ama kim bilir... belki de kovulmaktan korkup durduğumuz cennet, aslında kovulduğumuz yerdedir. Ve oraya ulaşmanın tek yolu, şeytana uyup içimizden cehennemi kovabilmektedir. Bunu siz yapamazsanız, bir gün kasabaya gelen, hayatınıza giren bir yabancı yapar... Tıpkı Çikolata'da olduğu gibi...
18 _ 18 Yerli Othello Televizyonda Othello'yu izlerken Shakespeare'e bir kez daha şapka çıkardım ve nasıl olup da 400 yıl sonra hâlâ "güncel" kalabildiğini daha iyi anladım. 17. Yüzyıla ait bir oyun yazarken gözler önüne serdiği şey aslında, insanlığın ebedi zaafları ya da kahramanlıklarıydı. O yüzden eskimiyordu hiç... Bu kez Othello, günümüz Ankarası'nda geçiyormuş gibi geldi bana.. Oyunda, manevi değerlerin hızla eridiği, paranın insanları köleleştirdiği bir dönemde, dürüstlüğün, yalan karşısındaki yenilgisini anlatır Shakespeare... Othello, "Kıbrıs fatihi" bir kumandandır. Eşine tutkuyla bağlı bu naif komutan, riyasız bir dünyanın temsilcisidir. "Mert ve açık yüreklidir budala / dürüst sanır, dürüst görünenleri de / burnuna halkayı geçirdin mi / götürürsün istediğin yere". Othello'yu bu sözlerle tanımlayan lago'dur. lago, Olhello'nun en sadık adamı gibi görünüp, sinsice kuyusunu kazan tehlikeli bir entrikacıdır, insanların zayıflıklarını sezip bunları ustaca kullanacak kadar zeki, iktidarını perçinleyebilmek için her uğursuzluğu göze alabilecek kadar hırslıdır. Oyun boyunca Othello'yu korumak için savaşır görünerek onun altını oyar. Onu eşiyle çevresinden soğutmak ve kıskançlığın girdabında boğmak için eşinin kendisini aldattığını söyler. Oysa asıl aldatan kendisidir. "Bir kıskançlık ve ihanet tragedyası" olarak tanımlanan oyun, Othello'nun, lago'nun gerçek yüzünü görmesine dek sürer. Ancak gördüğünde artık çok geçtir. Othello'lar azaldı günümüzde... Oysa bakın ne çok lago var çevremizde... Shakespeare, bugünkü Ankara'yı görse, yöneticilerin küçük komplekslerinden nasıl büyük çıkarlar inşa edilebildiğini daha ayrıntılı yazardı belki... En büyük ihanetlerin, en sadık itaatkârlardan geldiğini; en keskin hançerlerin, en hayran alkışlayan avuçlarda yükseldiğini gösterebilirdi. Belki lago'ya komplolarında yardımcı olan eşinin rolünü kumandanın iğnecisine verir; lago'nun talimatıyla kumandana uyuşturucu zerk edip onu iş göremez haline getiren sinsi bir karakter yaratırdı. Yediği iğnelerin etkisiyle hepten
19 _ 19 hastalıklı hale gelen Kıbrıs Fatihi'nin, nice sonra eşinin telkiniyle bu işbirliğini fark edip ilaçları kesince eski bilincine ve gücüne kavuşmasını anlatabilirdi. Bu ihanetin ve yeniden dirilişinin onu nasıl artık hiç kimseye güvenmez hale getirdiğini ve intikam duygusuyla yalnızlığın uçurumuna ittiğini sergileyebilirdi. Doğruyu bilen, ama bunu yanlışın hizmetinde kullanan, sinik bir karakterle baş etmenin, Kıbrıs'ı almaktan daha zor olduğunu anlatırdı belki... "Sorar mısınız şu şeytan bozuntusuna / niye tuzağa düşürmüş hem ruhumu, hem gövdemi" diye safça sorardı Othello yine; sonra da: "Sonuna geldim yolumun, eriştim sınıra / yelkenlim vardı gideceği son limana / Korkuyla geri mi çekiliyorsunuz / korkunuz boşuna" deyip hançerlerdi kendini......ve tabii kendiyle birlikte "yol boyu" bütün biriktirdiklerini de... Bir ahir zaman trajedisinde...
20 _ 20 İhanet William Shakespeare, ünlü eseri "Macbeth"te İskoçya Kralı'na çok sadık bir "lort"u anlatır. Adı Macbeth'tir.Kralın en itaatkâr hizmetlisi olmuş, savaşta ön safta vuruşmuştur. Bir gün yolda 3 cadıyla karşılaşır. Cadılar kendisine yakında tahta çıkacağı kehânetini fısıldar. Macbeth, dönüp yanındakilere fikir sorar: "Bu ümit, seni kral olma çabasına iter" der bir general: "Bu karanlık bekçileri, genellikle küçük şeyler hakkında doğru bilgi verip, büyük olaylar hakkında yanlış haber aktarır, insanı kandırır". Ama düş, akla düşmüştür bir kere... Macbeth tahtı elde etmekten başka şey düşünemez olur. Ve bu saplantıyla kendisini, sadakatinin güvencesinde mışıl mışıl uyuyan kralın odasında bulur. Macbeth odaya girdiğinde ucu kendisine dönük, kabzasından kanlar akan başka bir hançerin hayalini görür. Yataktaki kralı hançerlerken bu hayale eşlik eden bir ses duyar: "Artık sana uyku yok Macbeth... Sen hayatın kaynağı olan masum uykuyu öldürdün". Shakespeare'de ihanet, sadakatin yıllar yılı omzunda sabır taşları taşıyarak ördüğü o devasa güvenlik barajını çiğneyip geçen bir deli seldir. Laf dinlemez, af beklemez. "Nankör bir kedi"dir; kucağında beslendiği sahibini aniden tırmalayıveren... Her bir tırnak izinde "Neden firavun ben değilim" sorusu gizlidir. "Hain"lerin en zalimi, sadıkların en bağnazından çıkar. Herkes cepheden saldırırken o hükümdarının yanında sinsice susup sırasını beklemiştir. İçten pazarlıklılığı nispetince gecikir hıyaneti... ve cinayeti, misliyle kolaylaşır. Sabır; ihanetin can yoldaşıdır. "Hain", ne kadar gaddarlaşmışsa muhaliflerine karşı efendisinin, o kadar keskin olur suikast hançeri... Tutkunun nefrete bulaştığı bu itikatta öyle ihtirasla bilenmiştir ki bıçak, son darbenin vakti geldiğinde en derin yarayı o açar.
21 _ 21 Firavuna son nefesinde "Sen de mi" dedirten de ihanetteki bu sinsi niyettir; ki adına "siyaset" denir. Rüzgâr bir kere dönmeyegörsün; düne kadar lideri alkışlamaktan patlamış ellerde cüretkâr hançerler parıldar. Firavuna gelince... Son darbede aldığı yara onu öldürmediyse diriltir hepten... Sırtındaki bıçaklarla uyanır gaflet uykusundan... İhaneti hazırlayan günahlarım kanıyla yıkar. Sağduyusu hepten çöker ve yaralı bir aslana döner. İlk yardıma yetişenler, önceki talandan pay alamayan "potansiyel hainler"dir. Yeni havariler, "son hain"i kıyasıya taşlayarak başlar işe... En iri taşı en haşin savuran, münzevi firavunun en yakınına oturur. "Hain" payesinin istikbaldeki en güçlü adayı odur. "Son hain" ise daha önce sırtından hançerlenmiş firavunların kanlarıyla yıkanmış bir iktidar merdivenini, azat ettiği kölelerin omzuna basarak tırmanır. "Karanlığın bekçileri" ona küçük müjdeyi vermiş, büyük haberde kandırmışlardır. Tıpkı Macbeth gibi, insafsızca savurduğu ihanet hançerinin sonunda kendi sırtında parıldayacağını en iyi o bilmektedir. Bu yüzden, artık ona uyku yoktur. Vasiyetin ihanet olduğu yerde, siyaset felakettir.
22 _ 22 "Ağlama!.." Halimiz tam da Rıfat amcayla Hejar'ın haline benziyor... Handan İpekçi'nin otuz iki ödüllü harika filmi "Büyük Adam Küçük Aşk"ı görenler neden söz ettiğimi anlayacaklardır. Görmeyenler için özetleyeyim: Emekli hakim Rıfat Bey, otoriter bir cumhuriyetçidir. Evini temizlemeye gelen Liceli bir kadın dışında kimsesi yoktur. Bir gün, karşı dairesinde oturan gençlere küçük bir Kürt kızı "emanet gelir". Ancak ev, polis baskınına uğrar ve içeridekiler öldürülür. Kimsesiz kalan küçük Hejar, Rıfat amcanın evine sığınır. Rıfat amca ona aş, ekmek verir, üstünü giydirir, ama Kürtçe bilmediğinden bir türlü iletişim kuramaz. Liceli kadınla konuşmalarına da -ilkeleri gereği- izin vermez. Kız ağlar, ne istediğini anlayamaz. Acz içindedir, işi polise havale etmekle, kızı sahiplenmek arasında bocalar. Bir süre sonra bu yolla anlaşamayacaklarını görür ve Hejar ile diyalog kurabilmek için temizlikçiden yardım ister. Giderek durumun mantık dişiliğini fark eder ve Hejar'ın dilini öğrenmeye koyulur. Küçük kıza söylediği ilk Kürtçe sözcük, adeta yaşanan bütün acıların tesellisidir: "Neğri!.." (Ağlama!..) Bizim komşudaki Kürtler'in durumu da aynı... ABD yaşadıkları evi basınca onlar kaçıp bizim eve sığınacaklar sandık. Oysa bizim evde dilleri yıllar yılı yasak sayıldığından, yeni ev sahipleriyle anlaşmakta hayli güçlük çekeceklerdi. Gelseler biz de tıpkı Rıfat amca gibi acz içinde kıvranıp duracaktık: "İşi polise mi havale edelim, Kürtleri sahiplenelim mi?" Türkiye'nin kararsızlığı o kadar ortada ki: Hem bölgede bir Kürt devleti kurulmasını "savaş nedeni" sayıyor, hem de hava sahasını ABD'ye açarak bu gelişmeye bizzat önayak oluyor. Bir yandan devlet kanalında kerhen de olsa Kürtçe yayına hazırlanıyor, öte yandan Kürtçe türkü yüzünden Ahmet Kaya'yı, Sezen Aksu'yu linç ediyor. İbrahim Tatlıses ulusal kanalda Kürtçe türkü söylüyor; ama aynı gün, sözünü ettiğim filmin yönetmeni Handan ipekçi hakkında "devleti küçük düşürmek" suçlamasıyla altı yıla kadar hapis istemiyle dava açılıyor. "Rıfat amca" iyice sıkışıyor.
Türkçe Ulusal Derlemi Sözcük Sıklıkları (ilk 1000) 14.08.2014 SIRA SIKLIK SÖZCÜK TÜR AÇIKLAMA 1 1209785 bir DT Belirleyici 2 1004455 ve CJ Bağlaç 3 625335 bu PN Adıl 4 361061 da AV Belirteç 5 352249 de
RAPUNZEL Bir zamanlar bir kadınla kocasının çocukları yokmuş ve çocuk sahibi olmayı çok istiyorlarmış. Gel zaman git zaman kadın sonunda bir bebek beklediğini fark etmiş. Bir gün pncereden komşu evin bahçesindeki
Günün Öyküsü: Talih mi Talihsizlik mi? Bir zamanlar köyün birinde yaşlı bir adam yaşıyormuş. Çok fakirmiş. Ama çok güzel beyaz bir atı varmış. Kral bu ata göz koymuş. Bir zamanlar köyün birinde yaşlı bir
Bir bahar günü. Doğa en canlı renklerine büründü bürünecek. Coşku görülmeye değer. Baharda okul bahçesi daha bir görülmeye değer. Kıpır kıpır hareketlilik sanki çocukların ruhundan dağılıyor çevreye. Biz
KÜÇÜK KALBİMİN İLK REHBERİNİN BU GÜNÜME UZATTIĞI HAYAT YOLU Nereden geliyor bitmek tükenmek bilmeyen öğrenme isteğim? Kim verdi düşünce deryalarında özgürce dolaşmamı sağlayacak özgüven küreklerimi? Bazen,
1 Kızla İlk Buluşmada Nasıl Sohbet Edilir? Hızlı Bağ Kurma Teknikleri Bugün kızla tanışma anında değil de, flört süreci içinde olduğumuz bir kızla nasıl konuşmamız gerektiğini dilim döndüğünce anlatmaya
Anneye En Güzel Hediye Olarak Ne Alınması Gerekir? Hayatımızın en değerli varlığıdır anneler. O halde onlara verdiğimiz hediyelerinde manevi bir değeri olmalıdır. Anneler için hediyenin maddi değeri değil
Yayın no: 169 VEFA VE CÖMERTLİK ÖYKÜLERİ Genel yayın yönetmeni: Ergün Ür İç düzen: Durmuş Yalman Kapak: Zafer Yayınları İsbn: 978 605 5523 15 2 Sertifika no: 14452 Uğurböceği Yayınları, Zafer Yayın Grubu
Berk Yaman Demodur Kırmızı yazılar sizin sipariş verirken yollamış olduğunuz yazılardır / /20 YAZI ARKASINDA SİZİN FOTOĞRAFINIZ KULLANILMAKTADIR Evveel zaman içinde yaşayan iki âşık varmış. Kara sevdaları
İLERİ DÜZEY SENARYO YAZARLIĞI SERTİFİKA PROGRAMI İSTANBUL AYDIN ÜNİVERSİTESİ ile ARDEV Vakfı nın birlikte düzen-lediği ileri düzey senaryo yazarlığı atölyesi 10 hafta sürecektir. Program hafta içi yapılacaktır.
ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΕΘΝΙΚΗΣ ΠΑΙ ΕΙΑΣ ΚΑΙ ΘΡΗΣΚΕΥΜΑΤΩΝ ΚΡΑΤΙΚΟ ΠΙΣΤΟΠΟΙΗΤΙΚΟ ΓΛΩΣΣΟΜΑΘΕΙΑΣ Milli Eğitim ve Din İşleri Bakanlığı Devlet Dil Sertifikası DÜZEY B1 Avrupa Konseyi Ortak Dil Ölçütleri Çerçevesinde BÖLÜM
KILIÇDAROĞLU K.MARAŞ'TA Chp Genel Başkanı Kemal Kılıçdaroğlu, Kahramanmaraş ın Elbistan İlçesi nde siyaseti sadece insan için yaptıklarını, iktidara gelmeleri halinde terörü sonlandırıp ülkeye huzuru getireceklerini
Eşeğe Dönüşen Kabadayı Makedonya Masalı (Herşeyin bir bedeli var) Yazan: Yücel Feyzioğlu Resimleyen: Mert Tugen Ne varmış, ne çokmuş, gece karanlık, güneş yokmuş. Her kasabada kabadayı insanlar varmış.
KİŞİSEL GELİŞİM NASIL BAŞLAR? Kişisel gelişim, insanın gelişimi merak etmesi, yeni insanlar tanıması, gazetede güzel yazı yazan veya kitap yazmış insanları merak ederek onları tanımak, sadece yazılarından
12.06.2008 16:48 FİLİZ ESEN-İROL AŞARAN : Efendim : İyiyim sağol sen nasılsın : Çalışıyorum işte yaramaz birşey yok : Kim yazmış bunu : Kim yazmış bunu Milliyet te : Yani sen sen birşey yollamış mıydın
Şef Makbul Ev Yemekleri'nin sahibi Pelin Tüzün Quality of magazine'e konuk oldu Hayallere inanmam, insan çok çalışırsa başarır Pelin Tüzün, Bebek te üç ay önce hizmete giren Şef makbul Ev Yemekleri nin
O sabah minik kuşların sesleriyle uyandı Melek. Yatağından kalktı ve pencereden dışarıya baktı. Hava çok güzeldi. Güneşin ışıkları Melek e sevinç katıyordu. Bulutlar gülümsüyor ve günaydın diyordu. Melek
Kaybolmasınlar Diye Mesleğini sorduklarında ne diyeceğini bilemezdi, gülümserdi mahçup; utanırdı ben şairim, yazarım, demeye. Bir şeyler mırıldanırdı, yalan söylememeye çalışarak, bu kez de yüzü kızarırdı,
SEVGİ BAŞMAN: 1986 da Tokat ta doğdu. 2008 yılında İstanbul Üniversitesi İngilizce Öğretmenliği bölümünü bitirdi ve ardından İngiltere ye yerleşip üç yıl öğretmenlik yaptı. 2012 yılında Keele Üniversitesi
Engin Deniz İpek 21301292 Üniversite Üzerine Eğitim adı verilen şeyin aslında sadece ders kitaplarından, ezberlenmesi gereken formüllerden ya da analitik zekayı çalıştırma bahanesiyle öğrencilerin önüne
0-6 YAŞ GELİŞİM ÖZELLİKLERİ KÜÇÜK ADIMLAR ANAOKULU Mehmet Gökay İÇEL. Psikolojik Danışman ve Rehber Öğretmen GELİŞİMİN EN HIZLI OLDUĞU DÖNEMİ 0-3 YAŞTIR Fakat 0-6 yaşın her döneminde çocuğun öğreneceği
İntikam Bilir misin sen her gece Kendinle oturup konuşmayı Geceden uyanmamaya ant içip Gün ışığıyla yeniden doğmayı Bilir misin sen her güne hayata küskün başlamayı Anti sosyal kişilik olup da Şişelerin
Mevlâna (1207 1273) Güçlü bir bellek, çağrışım yeteneği, üretkenlik, olağanüstü görüş ve anlatım gücü, derin duygusallık ve hüzün, her yönüyle İslam kültürüne hâkimiyet... İşte Mevlâna deyince akla gelen
İyi Performanslarla Dolu, Çekici Bir Hikaye Milton Moview Review Gece Bitmeden de Chris Evans ın Yakışıklılığından Fazlası Var Culled Culture Gece Doğmadan ve In Search Of A Midnight Kiss in İzinde Filmaluation
C i h a n D e m i r c i Damdaki Mizahçý 90 Yaþýnda Eskimeyen Bir Usta: Haldun Taner Bazen tam da yeni keþfettiðiniz, yeni tanýdýðýnýz zamanda yitirirsiniz güzellikleri. 1986'da yitirdiðimiz Haldun Taner
KAHRAMANMARAŞ PİAZZA DA AYDİLGE RÜZGARI ESTİ Türk pop ve rock müziğinin sevilen ismi Aydilge,mini konseri ve imza günü etkinliği ile Kahramanmaraş Piazza Alışveriş ve Yaşam Merkezi nde hayranlarıyla buluştu.
Hazırlayan: Tuğba Can Resimleyen: Pınar Büyükgüral Grafik Tasarım: Ayşegül Doğan Bircan Mart 2009 Kendi Yaşam Öykünüzü Yazın Diyelim ki edebiyatla uğraşmak, yazı yazmak, bir yazar olmak istiyorsunuz. Bu
ALTIN BALIK Bir zamanlar iki balıkçı varmış. Biri yaşlı, diğeriyse gençmiş. İki balıkçı avladıkları balıkları satarak geçinirlermiş. Bir gün yine denize açılmışlar. Ağı denize atıp beklemeye başlamışlar.
ilk yar'larımızın değerli dostları, çoktandır ekteki yazıyı tutuyordum, yeni gönüllülerimizin kaçırmaması gereken bir yazı... Sevgili İbrahim'i daha önceki yazılarından tanıyanlar ekteki coşkuyu çok güzel
Bir Şizofrenin Kendisine Sorulan Sorulara Verdiği 13 Rahatsız Edici Cevap Şizofreninin nasıl bir hastalık olduğu ve şizofrenlerin günlük hayatlarında neler yaşadığıyla ilgili bilmediğimiz birçok şey var.
Işık Tünelinin Sonrası Fulya SanatMerkezinde birbirinden güzel etkinlikler sanatseverler ile buluşuyor. Aralıkayının ilk haftası yine yoğun programlarıyla FulyaSanat Merkezi odak noktasıydı. Bu etkinliklerden
Bir akşam vakti, kasabanın birine bir atlı geldi. Kimdir bu yabancı diye merak eden kasabalılar, çoluk çocuk, alana koştular. Adam, yanında atı, elinde boş bir çuval, alanın ortasında öylece dikiliyordu.
Yaşamdan Kesitler Sema Erdoğan Türkiye nin İlk ve Tek Kadın Karides Yetiştiricisi Asuman Beksarı J. Keth Moorhead Hiç kimse başarı merdivenlerini elleri cebinde tırmanmamıştır. sözünü Asuman Beksarı için
Resimleyen: Uğur Altun Betül Tarıman GÖKYÜZÜ PRENSİ PO İLE KÜÇÜK KIZ ÇAĞDAŞ TÜRK EDEBİYATI Öykü 2. basım Betül Tarıman GÖKYÜZÜ PRENSİ PO İLE KÜÇÜK KIZ Resimleyen: Uğur Altun Yayın Koordinatörü: İpek Şoran
DERS 7 Kadın İşi, Erkek İşi: Cinsiyetçi İşbölümü DÜZEY: 6. Sınıf Kazanımlar: 1. Toplumsal cinsiyet rolleri üzerine düşünür. 2. Toplumsal cinsiyet eşitsizliğinin nedenlerini ve sonuçlarını sorgular. SÜRE:
ilk yar'larımızın sevgili dostları, ilkyar desteklerinizle giderek büyüyen bir aile olarak varlığını sürdürüyor. Yeni yeni ilk yar'larımızla tanışırken bir taraftan fedakar gönüllülerimizi, ve bir zamanlar
EMRE KÖROĞLU BAŞKANLIK İÇİN ADAYLIĞINI AÇIKLADI EMRE KÖROĞLU CHP BODRUM İLÇE BAŞKANLIĞINA YENİLİKÇİ VE BAŞARI ODAKLI BİR SİYASET İÇİN ADAY OLDUĞUNU AÇIKLADI Emre Köroğlu 29 Kasım 2015 Pazar günü yapılacak
PEPE NİN HİKAYESİ Pepe, herkesin olmak isteyeceği türden bir insandı. Her zaman neşeli olup, her zaman, söyleyeceği pozitif bir şey vardı. Birisi istediğinde hemen gidiyor, daima : Daha iyisi olamaz! diye
Bir gün sormuşlar Ermişlerden birine: Sevginin sadece sözünü edenlerle, onu yaşayanlar arasında ne fark vardır? Bakın göstereyim demiş Ermiş. Önce sevgiyi dilden gönle indirememiş olanları çağırarak onlara
ANNEM ANNEM Annem annem canım annem, Gönlüm senle kalbim senle Canım annem gülüm annem Dünyam sensin benim bir tanem.. Biliyorum elbet bir gün gelecek Bir başka bebekte bana annem diyecek Bende hep iyi
Atatürk ün Kişisel Özellikleri Atatürk cesur ve iyi bir liderdir Atatürk iyi bir lider olmak için gerekli bütün özelliklere sahiptir. Dürüstlüğü ve davranışları ile her zaman örnek olmuştur. Gerek devlet
ÖZEL KIRAÇ ORTAOKULU 2014-2015 EĞİTİM-ÖĞRETİM YILI DEĞERLER EĞİTİMİ RAPORU (NİSAN 2015) KARŞILIKSIZ İYİLİK YAPMAK 5.sınıf öğrencileriyle Karşılıksız İyilik Yapmak ne demektir? sorusu üzerine sınıfta beyin
Ateş Ülkesi'nde Ateşgâh Ateşgâh ı anlatmak istiyorum bu hafta sizlere. Ateş Ülkesi ne yolculuk ediyorum bu yüzden. Birdenbire pilot, Sevgili yolcular hazır olun düşüyoruz diyor. Düşüyoruz ama ben dâhil
ÖLÜMCÜL OYUNCAKLAR KEMİKLER ŞEHRİ MORTAL INSTRUMENTS CITY OF BONES 30 AĞUSTOS TA SİNEMALARDA! C 1 ÖLÜMCÜL OYUNCAKLAR KEMİKLER ŞEHRİ Cassandra Clare in kaleme aldığı tüm dünyada satış rekorları kıran fantastik
TATÍLDE Biz, Ísveç`in Stockholm kentinde oturuyoruz. Yılın bir ayını Türkiye`de izin yaparak geçiririz. Ízin zamanı yaklaşırken içimizi bir sevinç kaplar.íşte bu yıl da hazırlıklarımızı tamamladık. Valizlerimizi
İlham Veren Konuşmalar içimizde zaten var olan ama bir şekilde atıl kalmış pozitif değerlere devinim kazandıracak ve bu değerleri, başka insanlara ait önemli tecrübelerin bakış açısından bir kez daha okuma
Billy (Vince Vaughn) ve Nick (Owen Wilson) dijital dünyaya yeni adım atan iki eski kafalı satışçıdır. Senelerdir emek verdikleri şirketin artık teknoloji karşısında ayakta duramaması nedeniyle kapatılması,
BİR ACAYİP SOYGUN ADANA İŞİ - Basın Toplantısı Haber Küpürleri - 12.Ocak 2015 Adana Hilton Otel 13.01.2015 Salı Adana İşi nde acayip soygun Bir Acayip Soygun Adana İşi adlı uzun metraj filmin çekimleri
by elemeği Menümüzü incelediniz mi? Yılmaz Usta nın hikayesini duydunuz mu? Niçin Nevale? Yılmaz Usta nın hikayesi Bir insan pasta ustası olmaya nasıl karar verir? Yani 1972 yılında Kastamonu da doğduğunuzu
FORUM EGE GÜNEŞİ ANAOKULU 4 YAŞ GÖKKUŞAĞI SINIFI AYLIK EĞİTİM VE BRANŞ DERSLERİ PROGRAMI DİL BECERİLERİM VE BEN Hikâye / Öykü / Masal Tekerlemeler: Kartal ve tırtıl tekerlemelerini öğreniyorum. Bilmeceler:
SAKLAMBAÇ Müge İplikçi ON8 roman 22 SAKLAMBAÇ Yazan: Müge İplikçi Yayın yönetmeni: Müren Beykan Yayın koordinatörü: Canan Topaloğlu Son okuma: Hande Demirtaş ON8, 2013 Tüm yayın hakları saklıdır. Tanıtım
Çemberlitaş taki dedesinin konağında büyüyen şair, Amerikan ve Fransız kolejlerinde başladığı ilk ve lise öğrenimini Deniz Lisesi nde tamamladı. İ. Ü. Edebiyat Fakültesi Felsefe Bölümü nü 1924 te bitirince
Bir şairin seyir defteri Prof. Dr. Göksel Altınışık Gelinciğin Yalnızlığı Bir ömrü damıtsak ne kalır geriye? Benimkinden, en azından şu ana dek yaşanan kadarından, sözcükler kalıyor. Bir mucize bu benim
BÝRÝNCÝ BÖLÜM 1 Dünya döndü Son ders zili çalýnca tüm öðrenciler sevinç çýðlýklarý atarak okulu terk etti. Ýkili öðretim yapýlýyordu. Sabahçýlar okulu boþaltýrken, öðleci grup okula girmeye hazýrlanýrdý.
TEŞEKKÜR Kısa Film Senaryosu Yazan Bülent GÖZYUMAN Sahne:1 Akşam üstü/dış Issız bir sokak (4 sokak çocuğu olan Ali, Bülent, Ömer ve Muhammed kaldıkları boş inşaata doğru şakalaşarak gitmektedirler.. Aniden
Türkiye nin köklü şirketlerinden PET HOLDİNG 40 yaşında 23 Nisan 2014 Çarşamba 17:23 Devremülk Turizm inden Sağlık Turizm ine, madencilik ve mermerden gayrimenkule kadar farklı alanlarda faaliyet gösteren
Senenin Son Yenilikleri 000 Genel Bilgiler Bisküviyi Çaya Yatay Bandırın Bilimcilerin böylesi gerçekleri ortaya çıkarması sizce de şahane değil mi? Yazar: Rik Kuiper 150: Psikoloji Başarıya Götüren Aile
Ilgaz (14 Şubat 2010) Yazı ve fotoğraflar: Hüseyin Sarı (huseyinsari.net.tr) 14 Şubat 2010 Pazar günü, Fotoğraf Sanatı Kurumu (FSK) organizasyonluğunda 26 kişilik bir grupla günübirliğine Ilgaz a gidiyoruz.
Çocuklar için Kutsal Kitap sunar İsa nın Doğuşu Yazarı: Edward Hughes Resimleyen: M. Maillot Uyarlayan: E. Frischbutter ve Sarah S. Tercüme eden: Nurcan Duran Üreten: Bible for Children www.m1914.org 2010
Söylenen her söz, içinden çıktığı kalbin kılığını üzerinde taşır. Ataullah İskenderî Söz ilaç gibidir. Gereği kadar sarf edilirse fayda veriri; gerektiğinden fazlası ise zarara neden olur. Amr bin As Sadece
Bir gün insan virgülü kaybetti. O zaman zor cümlelerden korkar oldu ve basit ifadeler kullanmaya başladı. Cümleleri basitleşince düşünceleri de basitleşti. Bir başka gün ise ünlem işaretini kaybetti. Alçak
Yayın no: 168 SAYGI VE HÜRMET ÖYKÜLERİ Genel yayın yönetmeni: Ergün Ür İç düzen: Durmuş Yalman Kapak: Zafer Yayınları İsbn: 978 605 4965 18 2 Sertifika no: 14452 Uğurböceği Yayınları, Zafer Yayın Grubu
BEYAZIN PEŞİNDEKİ TATİL Geçen yıllarda Hopa da görev yapan bir arkadaşım Adana ya ziyaretime gelmişti. Arkadaşım Güney in doğal güzelliğine bayılıyorum deyince çok şaşırmıştım. Sevgili okuyucularım şaşırmamak
Hırkatepe Köyü-Beypazarı (30 Kasım 2008) Yazan ve fotoğraflayan: Hüseyin Sarı 30 Kasım 2008 Pazar günü, Ahmet Bozkurt un öncülüğünde Fotoğraf Sanatı Kurumu nun organize ettiği Beypazarı Köyleri fotoğraf
Minti Monti Çocuklar için eğlenceli poster dergi Ücretsizdir Sonbahar 2012 Sayı:7 ISNN: 2146-281X Tilki Tilki Baksana Bana bak! Hayır, bana bak! Yavru Tilki Neyin Peşindesin? Okula Hazırlık İçin 5 Öneri
Rengarenk Bir Ada BuranoVenedik denince akla ilk gelen aslında kanallar, gondollar ve maske festivali oluyor. Pek bilinmese de Venedik kendi içinde eşsiz bir görselliğe sahip Burano Adası nı da kapsıyor.
Kocaman Bir Set! Öyle kocaman bir set düşünün ki Amerika Birleşik Devletleri nin bir ucundan diğer ucuna gitsin. Ne kadar uzun! Çin Seddi onun iki misli uzunluğunda! Tam 4000 mil. Çin i düşman saldırılarından
Havacılıkta İnsan Faktörleri Uçak Müh.Tevfik Uyar, MBA BÖLÜM 2 Düşünen ve Hisseden Varlık İnsan İkinci Kısım: Sosyal İnsan Geçen Hafta GEÇEN HAFTA Yanlılık BU HAFTA Sosyal Etki Tartışma Issız bir adada
ENGİN VE İKİZLER ALIŞ VERİŞTE Hastane... Dr. Gamze Hanım'ın odası, biraz önce bir ameliyattan çıkmıştır. Elini lavaboda yıkayarak koltuğuna oturur... bu arada telefon çalar... Gamze Hanım telefon açar.
Budist Leyko dan Müslüman Leyla ya Hiroşima da büyüdüm. Ailem ve çevrem Budist ti. Evimizde küçük bir Buda Heykeli vardı ve Buda nın önünde eğilerek ona ibadet ederdik. Bazı özel günlerde de evimizdeki
Başbakan Yıldırım, Piri Reis Ortaokulu nda karne dağıtım törenine katıldı Haziran 17, 2016-1:22:00 Başbakan Yıldırım, "Terör örgütünün telkinlerine gençlerimiz asla ve asla itibar etmesinler. Onlar bizim
ESCOBAR: KAYIP CENNET / ESCOBAR: PARADISE LOST ÖZET Oscar lı oyuncu Benicio Del Toro ya tüm dünyada fenomene dönüşen Hunger Games serisinin yıldızı Josh Hutcherson ın eşlik ettiği ESCOBAR: KAYIP CENNET,
FORUM EGE GÜNEŞİ ANAOKULU CİVCİVLER SINIFI MAYIS AYI DİL BECERİLERİM VE BEN AYLIK EĞİTİM PROGRAMI Hikâye / Öykü / Masal Tekerlemeler: Arabam Geliyor, El El Emek tekerlemelerini öğreniyorum. Bilmeceler:
ADALET ve CESARET ÖYKÜLERİ Yayın no: 170 ADALET VE CESARET ÖYKÜLERİ Genel yayın yönetmeni: Ergün Ür İç düzen: Durmuş Yalman Kapak: Zafer Yayınları İsbn: 978 605 4965 24 3 Sertifika no: 14452 Uğurböceği
YOL AYRIMI SENARYO ALĐ CEYLAN 2011 PAZARTESĐ SAAT- 07:42 Sahne - 1 OTOBÜS DURAĞI Otobüs durağında bekleyen birkaç kişi ve elinde defter, kitap olan genç bir üniversite öğrencisi göze çarpar. Otobüs gelir
Sonsuza Kadar Beraber Sonsuza Kadar Ayrı Bazı insanlar vardır hayatınızda, onlar ile birlikteyken öyle bir hisse kapılırsınız ki... Bazen bir bütün gibi hissedersiniz, bazen ağaçtaki kuş, denizdeki balık
KİTAP GÜNCESİ VIII. GELENEKSEL KİTAP GÜNLERİ SAYI:3 Issue #: [Date] MAVİSEL YENER İLE RÖPOTAJ 1. Diş hekimliği fakültesinden mezunsunuz. Bu iş alanından sonra çocuk edebiyatına yönelmeye nasıl karar verdiniz?
K.R. RAVINDRAN U.R. Başkanı 2015 16 Canan ERSÖZ U.R. 2430. Bölge Guvernörü 2015 16 Firuz Harbiyeli 3. Grup Guvernör Yardımcısı Hüseyin MURSAL (Başkan) Süleyman ÇOLAKOĞLU (Asbaşkan) Okşan HALEFOĞLU (Kulüp
(ev dekorasyon) bir yeşilçam ikonu Türk insanının hayatına girdiği 60 lı yıllardan bu yana zarafeti ve paylaşmaktan çekinmediği bilgi birikimiyle rol modeli olmuş Filiz Akın ın İstanbul a bir tepeden bakan