Marcelo Trivelli
Kış gündönümü günü olan 21 Haziran’da, yerli halkların Ulusal Günü ikinci kez kutlandı. 21.357 sayılı Yasa, kış gündönümünü doğanın yeni bir döngüsünün başlangıcı olarak kutlayan Amerika kıtası halklarının bir geleneğini kurumlarımızda tanır ve kutsar. Gün ışığı yayılmaya başlar ve gecenin karanlığı azalır. Bu gün doğanın ve yaşamın uyanışını işaret ediyor.
Quechua’da Inti Raymi, Aymara’da Machaq Mara, Colla’da Huata Mosoj, Mapudungun’da WeTripantu ve Selk’nam dilinde Xóosink farklı dillerde bu güne atıfta bulunmanın yollarıdır. Bu, bazılarının bize inandırdığı gibi yerli hareketlerin bir icadı değildir, ancak atalarının kültürlerinin ve dünya görüşlerinin tarihleridir.
Yasal tatiller, inşa etmek istediğimiz kültürün ve toplumun gerçek bir yansımasıdır. Şili’de, on altı günlük izinden, üç yüceltilmiş vatansever sembol, dokuzu Hıristiyan (sekiz Katolik ve bir Protestan) ve ikisi laiktir: Yeni Yıl ve Ulusal İşçi Bayramı. Kalan ikisi, çok yakın zamana kadar Amerika’nın Keşfi veya “Irk Günü” olarak adlandırılan ve takvime dahil edilen son Yerli Halklar Ulusal Günü olan Encuentro de Dos Mundos’tur.
“Amerika’nın Keşfi”nin kutlanması ya da buna paralel olarak “Irk Günü” olarak adlandırılan, yüz yıldan biraz daha uzun bir süre önce bir tatil olarak kurulan kutlama, toplumun orijinal halklardan yarattığı görünmezliği ve kültürlerine ve dünya görüşlerine yönelik küçümsemeyi açıklamaktadır.
Şili ilerliyor ve sadece bir tatille değil. Eğitimde, Şubat 2021’de yürürlüğe giren ve ülkedeki eğitim kurumlarının% 10’undan biraz fazlasında uygulanmakta olan Orijinal Halkların Dili ve Kültürü konusunun Müfredat Temelleri hazırlanmıştır. Bunun için iki bin geleneksel eğitimci var.
Reklam
Ataların kültürlerinin bilgisi ve takdiri genişledikçe, önyargılar azalacak ve bu halklar Şili toplumunda hak ettikleri yeri alabileceklerdir. Bir futbol takımının, All Black ve Maori Haka’nın Yeni Zelanda’da yaptığı gibi, bir Mapuche veya Rapa Nui ağlaması şaşırtıcı olmayacaktır.
Orijinal halkların dünya görüşünün, dilinin, kültürünün ve geleneklerinin eğitiminde erken bir tanıma, kendimizi korku veya dehşet duymadan çokuluslu bir Devlet olarak tanımamızı sağlayacaktır, çünkü “kültürlerin gönüllü olarak federe olduğu Belçika ve İsviçre gibi Batı çokuluslu demokrasilerinde” gözlemlenebileceği gibi “çoğulculuğu kavramanın tek bir yolu yoktur”. Finlandiya ve Yeni Zelanda – yerli halkların zorla dahil edilmesiyle – ya da Kanada – yerli halkların gönüllü olarak dahil edilmesiyle – ” (Kongre Kütüphanesi raporunda Catherine Walsh’tan alıntı yapar).
İlerleme kaydedildi, ancak ataların kültürlerinin tanınması ve takdir edilmesi için hala uzun bir yol var. Adres doğru. Torunlarımda ve Fundación Semilla’nın çalışmalarında, okulda yerli halklar hakkında bilgi edinen birçok çocuk ve genç görüyorum. Bugün çeşitli ve heterojen bir Şilililik görüyorlar ve şüphesiz, kış gündönümü gününde kutlanan Yerli Halkların Ulusal Günü’nün bu bayramının buna katkıda bulunduğunu görüyorlar.
Yazar: Marcelo Trivelli /Kaynak: www.elclarin.cl