1970'lar sırasında bilgisayarları kullanmaya başladığımda, özellikle zaman duygumla ilgili olarak beni beklenmedik şekillerde etkilediklerini fark ettim. Küçük işletmelerin mali kayıtlarından sorumluydum ve veritabanı programları işimi daha kolay ve verimli hale getirirken, beni daha sabırsızlaştırdılar. Birkaç gün içinde, bilgisayar üzerinde çalışmak için kullandığım defter tutma görevlerini tamamlayabildiği hızda şaşırtmaktan, bu kadar yavaş olduğu için aptal makineye girmeye gittim.
Masaüstü bilgisayarımın, 1950'lerde büyük bir yer dolduran ilk UNIVAC makinesinden daha güçlü olduğunu anlayacak kadar bilgisayarların tarihini yeterince iyi biliyordum. Yine de, şu anki görevle yüz yüze geldiğimde, tüm bunları mümkün kılan insan yaratıcılığının ve bilimsel bilginin inanılmaz birleşimini kabul ettim. Minnettar hissetmek yerine, makine bir kaydı kontrol ederken, bir hesaplama yaparken veya yaptığım işi diske kaydettiğimde beni beklettiğinde her şeyi içindeydim.
Monk Momenti Olmak
Bir gün sinir bozucu bir gecikme zamanladığımda ve on saniyenin tümünü oluşturduğunda, "keşiş anı" diyeceğim bir şeye tokatladım. Dikkat et - kendini izle. Ve kendimi olduğum gibi görmek - çok küçük bir sabırsızlıkla inmek - zamanın artması - beni güldürürdü. Teknolojinin ve onun görevli idolünün, verimliliğinin beni kandırmasına izin verdim. Komik bir gösteri. Ve kahkaham kısa sürede kaybolsa da, o gün öğrendiklerim yanımda kaldı.
Bilgisayarların, diğer insan buluşları gibi, manevi dersler sunduğunu da keşfettim. Bana muhasebecilik yapma ya da nesnel bir metni gözden geçirme konusunda yardım etmelerinden zevk almama rağmen, beni tatsız şekillerde değiştirme güçlerini tanımaya zorluyorum, beni Tanrı'nın sahip olabileceğinden daha az yaptı. Bilgisayar zamanında "beklemek" dakikası, güneşin okyanus üzerinde yükselmesi için muhteşem bir kayalık kumsalda "beklemek" için harcanan bir dakikadan daha fazla değildir; algım onları farklı kılan şey. Ve böyle şeyleri nasıl algıladığım bir manevi disiplin meselesidir.
İnsanın zaman algısı uzun zamandır teknolojik revizyona maruz kalmıştır ve artan hız genellikle etrafımızdaki dünyayı takdir etme kapasitemizi hafifçe azaltmıştır. 1849 yazısında "İngiliz Posta Koçu" adlı makalesinde Thomas De Quincey Gününün yeni yüksek hızlı antrenörleri - onları dönemin Concorde'u olarak düşünürken - daha önce mümkün olabileceğinden çok daha hızlı bir posta teslimatı sunarken, yolcuları kırsal alandan önemli ölçüde kaldırdıklarını belirtti. . Bebek arabasına ya da at sırtında dolaşanlara, yaban güllerine bir bakış, diğer gezginlerle ya da tatlı, yeni biçilmiş saman kokulu bir alanda emekçilerinden istirahat eden insanlarla karşılama alışverişi olan basit zevkler - artan hız ve verimlilik için takas edildi.
Kendi zamanımızda Wendell Berry Amerikan eyaletler arası otoyolun soyutlanmış yüksek hızlı dünyasını bir Appalachian kamp alanına çekerek, yavaşlamak ve dünyanın doğal ritimlerini elinizin altında tutmak için uzun bir süreye ihtiyaç duyulması gerektiğini yazdı. Ekonomistler ve politikacılar teknolojideki ilerlemeleri refahtaki ilerlemeler olarak yorumlama eğilimindedir. Fakat David Steindl-Rast'in bu kadar iyi ifade ettiği gibi (bu kitapta yazıyor)Sessizliğin Müziği), "refah ekonomisi, geçen yıl bizim için özel olan şeylerin şimdi kabul edilmesi için alınmasını talep ediyor."
Kısa Dikkat Süresi: Bilinç Değişimi
Elektronik medya tarafından üretilen yapay ritimlere hıza bağımlılık bilincimizi değiştirebilir. Çocuk psikologları, küçük çocukların dikkat sürelerinin emdikleri televizyon miktarına göre ayarlandığını bulmuşlardır: tüpün önünde çok fazla zaman geçiren üç ve dört yaşında, televizyon zamanına yönelik bir zihniyet geliştirmişlerdir. Sürdürülebilir faaliyetler için kapasiteleri, reklamların yüksek sesle çılgınca dağılmasıyla bombalanan, birkaç dakikada bir kesilmesini bekledikleri için azalır.
InnerSelf'ten En Son Haberleri Alın
Bunun bir yetişkin versiyonu, mektubu New York Times Dergisi'nde yakın zamanda yayınlanan bir bilgisayar programcısının yorumlarında görülebilir. Yıl sonu "Teknoloji" konusunu, tüm bilgilerini internetten almaya alıştıkça, bir kitap bile olsa, bir dergide makaleleri okumak için durmaksızın sabrını kaybettiğini söyleyerek reddetti.
Zorlu İnsan Bilinci
İnsanoğlunun İnternet’in son derece dikkatini dağıtması ya da bir okuryazarlık türündeki her bir ilerleme için bir başkasında değerli bir şeyi kaybedebileceğini kabul etmesi gerekmiyordu. Dördüncü yüzyılda, bazı çöl rahipleri, manastır atalarının, günlük yaşamlarına daha tam olarak entegre etmek için kutsal sözleri yürekten öğrendiklerini söylerken, mevcut neslin, bu kutsal sözleri toplanan kitaplara hapsetmekten memnundur. manastır pencere üzerinde toz. Yeni okuryazarlık biçimleri, iyi ve hasta için daima insan bilincine meydan okudu. Ancak bilgi bilgi değildir, bilgelikten bağımsızdır ve bu programcının kendisini ciddi şekilde değiştirip değiştirmeyeceğini merak ediyorum.
Biz insanlar, dünyadaki gerçek yerimizi kolayca anlayabiliyoruz. Tanrı'nın armağanı olarak yaratılış için minnettar olma kapasitemizi kaybederiz. Bir keresinde Kauai adasından hoşlanmadığını söyleyen bir kadınla tanıştım, kesinlikle dünyanın en muhteşem adalarından biriydi, çünkü koyduğu gibi, "alışveriş yapmak için yeterli yer yoktu". Sessizliğin Müziği Tanrı'nın cömertliği karşısında taşkınlığımızın yoksulluğunu fark etmemizi ve bize gündüz ve gecenin sıradan ritminde bile kabul ettiğimiz şeylerin çoğunun kabul etmemizi istiyor. Alışveriş ile ilgisi yok. Sessizce konuşuyor, gürültü değil. Gücü para ve tüketimde değil, tohumların çimler, bitkiler, ağaçlar halinde düzenli büyümesiyle ortaya çıkar. Elektrik gücü kesildiğinde ve okumak için karanlık olduğu zaman, doğanın sesi, Tanrı'nın yaratmasıdır.
Doğa Diline Uyumluluk
Rahipler, mevsimlere ve gelgitlere göre çiftlik veya balık avlayanlar gibi, özellikle de Dilin tabiatında konuştuğu dille uyum gösterir ve yaşam olayları üzerindeki kendi kontrolleri konusunda sağlıklı ve gerçekçi bir tevazu yaşama eğilimindedirler. Kardeş David Steindl-Rast, Budistlerin "aceminin zihni" dediği şeyi aramaya istekli ve basitçe dikkat etmek isteyen herkes için bu zaman takdirinin mevcut olduğunu kabul etmemiz için bize meydan okuyor.
Steindl-Rast'ın itaatın “yoğun bir dinleme” olduğu ve itaatın tersinin saçmalık olduğu, yaşamın zorluklarına ve anlamlarına karşı sağır olduğu anlamına geldiği yönündeki gözlemiyle sarsılmış olan itaatin stereotipik olarak dar ve negatif bir bakış açısına sahip olabiliriz. ." Bizi "gerçek" hayatımızdan aldığımız şeylerden uzağa çeken herhangi bir zorlu veya zorlu görevden vazgeçebiliriz. Steindl-Rast'ın önerdiği gibi, “üstesinden gelmek için değil, dua ettiğimiz her şeyi yapmak” için dua edebileceğimiz fikrine itiraz edebiliriz. Dua etme eylemine, çocukça istek yerine getirme ya da zaman kaybı olarak görülebilir.
Bir keşiş olarak, Steindl-Rast, “Duanın bir emir yollamadığını ve gerçekleşmesini beklemiyor” olduğunu öğrendi. Dua, kendini dünyaya, güneşe, ayı ve yıldızları harekete geçiren, sevgiye, güneşe ve dünyaya yaklaştırıyor. ." Keşişlerin, mistiklerin ve şairlerin etraflarındaki saatlerin akışına dikkat ederek çok iyi tanıdıkları bir şeydir.
Ulysses Press'in bir baskısı olan Seastone'un izniyle yayımlanmaktadır.
© 2002. http://www.ulyssespress.com
Makale Kaynağı
Sessizlik Müziği: Günün Saatlerinde Kutsal Bir Yolculuk
David Steindl-Rast ve Sharon Lebell.
(Kathleen Norris tarafından giriş)
Sessizlik Müziği, günün saatlerinin doğal ritmini takip ederek manastır yaşamının kutsal anlamının günlük hayata nasıl dahil edileceğini gösterir. Kitap, dikkat ve namazın bizi neşe kaynakları ile nasıl yeniden ilişkilendirebileceğini anlatıyor. “Sessiz ecstasy'ye katılmaya, kutsal ritimleri yeniden keşfetmeye davet.” - Jack Kornfield, A Path with Heart'ın yazarı
Yazar Hakkında
KATHLEEN NORRIS, "Sessizlik Müziği" adlı kitabın tanıtımını yaptı ve ödüllü bir şair ve Dakota ve The Cloister Walk'un en çok satan yazarı. En son kitabı İnanılmaz Grace'dir: İnanç Sözlüğü.