Sesini unuttum.
- 1949.
- 1950.
- 1951.
- 1952.
-
1953.
dakikalar saatlere döküldükçe daha az temas ediyor; yüzün-sesin- cümlelerin- adımla fiyonkladığın hayallerin artık aklıma.
özenle yuvaladığım yerden giderek uzaklaşmandan seni sorumlu tutuyorum. seni unutmaktan seni sorumlu tutuyorum. son iki senedir hayatımda olmandan duydugum rahatsızlıktan seni sorumlu tutuyorum. yerini dolduracaklara iştahla hoş geldin dememim sebebi de sensin. aklımı kurcalayan her şeye ihtiyacım olmasından da sorumlusun.
yeni bir hayatta sana uygun bir yer bulamamaktan mutluyum. isminin tevafuk ettiği mutluluk hallerim değişti artık, bu tezat mutluluk evrimimim müsebbibi de sensin.
benim tek suçlu olduğum yer var o da sana sorgusuz sualsiz inanmak. ha bu arada, inanmanın suç oldugunu öğreten de sensin.
- 1954.
- 1955.
-
1956.
Sen benim neyime hayran oldun hiç anlamadım.
Bana kendini sevdirdin, bana sevginin, aşkın ne demek olduğunu öğrettin.
Şimdi buna çok ihtiyaç duyuyorum.
Gecenin içerisinde tedirgin kurdun sesi gibi titrek olmak zorunda mıyız?
Keşke güzel bir senfoni dinlesem o zaman seni iliklerime kadar hissedeceğime yemin edebilirim.
- 1957.
- 1958.