Maguila Savaşı, 11 Haziran 1812
Maguila muharebesi (11 Haziran 1812), Salamanca seferi sırasında Wellington'un şaşırtma saldırılarından biri sırasında savaşan bir süvari çatışmasında küçük bir Fransız zaferiydi.
Wellington Salamanca'ya doğru ilerlemeye hazırlanırken, daha güneyde General Hill'e General Drouet'nin (Soult'un ordusunun bir parçası) Marmont ve Portekiz Ordusu'na yardım etmek için kuzeye hareket etmesini önleme görevi verilmişti. 7 Haziran'da Hill, Almendralejo'dan Fuente del Maestre'ye, ardından 9 Haziran'da Zafra'ya hareket ederek ilerlemeye başladı.
11 Haziran'da Hill'in süvarileri Drouet'nin Fuente Ovejuna'daki pozisyonuna doğru ilerlemeye devam etti. Penne Villemur'un İspanyol süvarileri Llera'dan Azuaga'ya doğru ilerlerken, Slade'in süvari tugayı (1. Kraliyet ve 3. Süvari Muhafızları) Llerena'dan Maguila'ya doğru ilerledi.
Bu, Slade'i Lallemand'ın ejderha tugayından (17. ve 27. Ejderhalar) uzaktaki muhafızlarla temasa geçirdi. Ortaya çıkan çatışma sırasında iki komutan çok farklı davrandı. Lallemand, Maguilla'ya doğru geri çekildi ve ayrıca onun arkasına yedekte bir filo yerleştirdi. Slade, Fransız kuvvetlerini Maguilla'nın önünde bozan genel bir saldırı emri verdi. Ancak bundan sonra Slade birliklerinin kontrolünü kaybetti ve pervasız bir takip başladı. İngilizler, Maguila'dan birkaç mil sonra, sağ kanatlarına çarpan Fransız rezervlerini geçtiler. Bu, 3. Ejderha Muhafızlarını dağıttı ve Lallemand'ın ana gövdesinin iyileşmesine izin verdi. Daha sonra sırayla saldırdılar ve Slade'in tugayını kırdılar. Fransızlar, Slade'i Maguilla'yı dört mil geride, Valencia de las Torres'e kadar takip etti.
İngilizler bu savaşta 22 ölü, 26 yaralı ve 118 esir kaybetti. Fransızlar ilk çatışmada yaklaşık 100 mahkumu kaybetti, ancak bu adamların çoğu daha sonra serbest bırakıldı ve Lallemand 51 subay ve erkeğin kayıp olduğunu bildirdi.
En iyi süvarilerinden bazılarının kaybı yeterli değilse, Slade, birliklerinin kontrolünü kaybeden subayların kahramanlıklarını överek Wellington'ı daha da sinirlendirdi! Wellington, gerilemeyi "tamamen süvari subaylarımızın edindiği, her şeye dörtnala koşma - ve sonra dörtnala koşma hilesi yüzünden" olarak nitelendirdi. geri dörtnala koştukları kadar hızlı üzerinde düşman'.
Bu küçük çatışmanın genel kampanya üzerinde hiçbir etkisi olmadı. Drouet, sayıca çok fazla olduğunu ve takviyeye ihtiyacı olduğunu bildirdi. Soult ona tek bir tümen gönderdi, ancak Hill'in ilerlemesini, Wellington'un aslında Endülüs'ü işgal etmeyi planladığı teorisini desteklemek ve Kral Joseph'in kuzeye takviye gönderme emirlerine uymayı reddetmesini haklı çıkarmak için kullandı.
Napolyon Ana Sayfa | Napolyon Savaşları Üzerine Kitaplar | Konu Dizini: Napolyon Savaşları
John Adams Monticello'ya, 11 Haziran 1812
-- 21 Mayıs tarihli mektubunuzu getiren yazımızdan önceki yazımızla, Bay Malcolm'dan sizinkiyle aynı konuda bir mektup aldım ve yazının dönüşünde Başkan'a onunla ilgili hatıralarımı iletmiştim. Ancak, gazeteleri sayabilirsek, randevu zaten yapılmış olduğundan, her iki mektubunuz da muhtemelen çok geç kalmıştır.
Kızılderililerin geleneklerine dair herhangi bir açıklamayı iddia eden herhangi bir kitap olup olmadığını veya onlar hakkında nasıl bir fikir edinilebileceğini soruyorsunuz? Geleneklerine ilişkin bazı yetersiz açıklamalar, ancak gelenekleri ve karakterleri hakkında daha eksiksiz bilgiler, aralarındaki ilk gezginlerin çoğu tarafından bize verilmiştir. Bildiğin bunlar çoğunlukla Fransızdı. Aralarında Lafitau ve bir İngiliz olan Adair, bu konuda eski iki cildi, ikinci cildi 4'e [quarto] olarak yazdılar. Ancak ne yazık ki Lafitau'nun kafasında Avrupa, Asya ve Afrika'nın antik uluslarının mitolojisi, görgü kuralları, kurumları ve yönetimi hakkında önceden kabul edilmiş bir teori vardı ve görünüşe göre Amerika'nınkilere yalnızca onları aynı çerçeveye sığdırmak için girmiş ve onlardan genel teorisinin bir onayını almak için. O, tüm bu makalelerinde Amerika Kızılderilileri ile dünyanın diğer bölgelerindeki antik ülkeler arasında sürekli bir paralellik sürdürüyor. Bu nedenle, tüm gerçekleri seçer ve teorisini destekleyen tüm yanlışları benimser ve bir teorinin tek başına yutabileceği gibi saçmalıkları çok ciddi bir şekilde satar. Klasik ve kutsal metinleri çok okuyan bir adamdı ve kitabını eğlenceli hale getirmedi. Kuzey Kızılderilileri arasında bir Misyoner olarak beş yıl yaşadı, ancak konusunu kendi gözlemlerinden çok başkalarının yazılarından toplar.
Adair'in de bir tuhaflığı vardı. Amerika'nın tüm Kızılderililerinin Yahudilerin soyundan geldiğine inanıyordu: aynı yasalar, gelenekler ve törenler, aynı kurbanlar, rahipler, peygamberler, oruçlar ve bayramlar, neredeyse aynı din ve hepsinin İbranice konuştuğuna. Çünkü o, özellikle yalnızca kişisel olarak tanıdığı Güney Kızılderilileri, Catawba, Creeks, Cherokee, Chickasaws ve Choctaws hakkında yazsa da, aralarında ne bulduğunu genelleştirir ve Amerika'nın yüz dilinin olduğuna inandırır. Her biri birbirinden temelde farklı olan, Yunanca'dan Gotik'e kadar, henüz hepsinin ortak bir prototipi var. O bir tüccardı, bir bilgindi, kendi kendini yetiştirmiş bir İbraniciydi, güçlü bir dinciydi ve dini şövalyeliğine dokunmayan her şeyde Don Kişot kadar aklı başındaydı. Kitabı, konusuyla ilgili çok sayıda gerçek talimat içeriyor, yalnızca okuyucunun teorisinin harika çarpıklıklarına karşı sürekli tetikte olmasını gerektiriyor.
Soruşturmanızın kapsamı, sanırım, De Bry'nin Latince'nin üç yaprak cildini pek almayacaktır. Bu gerçek ve masal, herhangi bir favori sisteme bakılmaksızın birbirine karışır. Bu nedenle, tenlerinde Lafitau ve Adair'den daha orijinal ve otantik, daha az şüphecidirler. Bu, Avrupa'da asla satın alınamayacak kadar, son derece nadir, büyük bir merak eseridir, ancak dağılması ve bazı antika kitaplıkların satılması üzerine. Bu olaylardan birinde, bir kitapçı bana bir nüsha temin etti, eğer sizde yoksa, muhtemelen Amerika'daki tek nüshadır.
Ayrıca, Kızılderililerin aralarında Kelt uluslarının Druidleri, Ozanları veya Ozanları gibi herhangi bir rahiplik düzeni olup olmadığını soruyorsunuz? Yalnızca Adair, her nesnede görmek istediğini görmeye kararlıdır, Sihirbazlarını bir rahipler düzenine dönüştürür ve büyücülüklerini ulusun büyük dini törenleriymiş gibi tanımlar. Lafitau onları özel isimleriyle çağırır: Jongleurs, Devins, Sortileges De Bry praestigiatores, Adair'in kendisi bazen Magi, Archimagi, kurnaz adamlar, Kahinler, yağmurcular ve modern Hintli tercümanlar onlara Sihirbazlar ve Cadılar diyor. Bunlar, gelecek olayları önceden haber vermek, yağmur yağdırmak, çalıntı malları bulmak, ölüleri diriltmek, bazılarını yok etmek, bazılarını büyü ile iyileştirmek, büyü yapmak vb. için şeytanla ve diğer kötü ruhlarla iletişim kuruyormuş gibi yapan kişilerdir. Ve Adair, ayrılmadan. Yahudiler ve Kızılderililerle olan paralelinden, muadillerini çok daha uygun bir şekilde Yahudilerin kahinleri, büyücüleri ve büyücüleri, onların Jannes ve Jambres'leri, Endor cadısı Simon Magus ve büyüleri rahatsız eden genç bayan arasında bulabilirdi. Onları Başrahipleri, Baş rahipleri ve genel olarak muhteşem hiyerarşileri ile aynı hizaya sokmak yerine Pavlus'u çok fazla tercih etti. Kızılderililerin resmi törenlerinde, reisleri, ihtiyarları ve savaşçılarını yöneten veya yöneten kişiler, sivil törenlerde veya savaşta, özel veya özel şölenlerinde veya törenlerinde ve bazen de Kabe'nin Başkanıdır. Matronlar, Mısır ziyafetlerinde olduğu gibi. Ve burada bile Adair, Sihirbazlarını soylulaştırarak paralelini sürdürebilirdi. Antik Patrikler için Nuhlar, İbrahimler, İshaklar ve Yakuplar ve hatta Harun'un kutsanmasından sonra bile, Samueller ve İlyaslar ve ayrıca şunu söyleyebiliriz ki her biri kendisi için sunaklarda kurbanlar sundu. Gerçek ayrım çizgisi, Büyük Ruh'a hitap eden, ister kamusal ister özel olsun, ciddi törenlerin, ulusun değerli adamları, İnsanlar veya Matronlar tarafından yürütülürken, Sihirbazlara yalnızca kötü ruhların çağrılması için başvurulması gibi görünüyor. . Birkaç Kızılderili kabilesinin şu anki durumu, rahiplerin herhangi bir kamu düzeni olmadan, böyle bir düzenin hiçbir zaman olmadığının kanıtıdır. Onların sabit alışkanlıkları hiçbir yeniliğe izin vermez, bilimin ilerlemesinin rahatlıkları artırmak, anlayışı genişletmek ve insanlığın ahlakını geliştirmek için sunduğu yenilikler bile. Gerçekten de, düzenli bir rahipler düzeni hakkında o kadar az fikirleri var ki, bizimkini kendi Büyücüleri ile karıştırıyorlar ve onlara bu isimle hitap ediyorlar.
İçindekiler
1808'de İspanya'da Dos de Mayo (2 Mayıs) ayaklanmaları gerçekleştiğinde, Napolyon ilk başta bunların bir dizi münferit ayaklanma olduğunu düşündü ve onları bastırmak için bir dizi küçük sütun gönderdi. Kuzey Doğu İspanya'da Marshall Bessières, Aragon'daki isyanı bastırmak için General Lefebvre-Desnouettes'i görevlendirdi. Sonunda sütununda 5.000 piyade, 1.000 süvari ve iki topçu bataryası vardı. Ancak Lefebvre, isyanın sanıldığından çok daha yaygın olduğunu çabucak keşfetti.
İspanyol tarafı, aristokrat bir İspanyol ailenin ikinci oğlu olan General José de Palafox tarafından yönetiliyordu. Mayıs ayı sonlarında Aragon'un Kaptan-General'i olarak atandı. Başarılı bir şekilde 7.500 askerlik bir kuvvet oluşturdu, ancak bu birliklerin sadece yaklaşık 300 deneyimli süvari ve birkaç topçu ile deneyim eksikliği nedeniyle yetersiz kaldı.
Palafox, Fransızların Zaragoza'ya ulaşmasını bile durdurmak için birkaç girişimde bulundu. Ağabeyi Lazan Markisi onları 8 Haziran 1808'de Tudela'da ve 13 Haziran 1808'de Mallen'de durdurmaya çalıştı. Palafox daha sonra 6.000 kişilik bir kuvvet gönderdi, ancak 14 Haziran 1808'de Alagon'da tekrar yenildi ve Palafox'un kendisi yaralandı. Sonunda kalan İspanyol kuvvetleri Zaragoza'ya çekildi.
TARİHTE BUGÜN
Bugün 1 Haziran Salı 2021'in 152. günü. Yıla 213 gün kaldı.
Bugünün öne çıkanları
1 Haziran 2009: General Motors, Bölüm 11'e başvurarak iflas korumasına giren en büyük ABD sanayi şirketi oldu.
Bu tarihte
1792: Kentucky 15. eyalet oldu.
1796: Tennessee 16. eyalet oldu.
1812: Başkan James Madison, Kongre'ye gönderdiği bir mesajda, İngiltere'nin "bağımsız ve tarafsız bir ulus olarak Amerika Birleşik Devletleri'ne düşmanca eylemler dizisi" dediği şeyi, Kongrenin savaş ilan etmesiyle sonuçlandığını anlattı.
1813: USS Chesapeake'in ölümcül şekilde yaralanan komutanı Yüzbaşı James Lawrence, 1812 Savaşı'nda İngiliz firkateyni HMS Shannon ile kaybedilen bir savaş sırasında "gemiden vazgeç" emrini verdi.
1916: Louis Brandeis, ülkenin en yüksek kürsüsünde görev yapan ilk Yahudi Amerikalı olan ABD Yüksek Mahkemesi'nin yardımcı yargıç olarak yerini aldı.
1943: Portekiz'den İngiltere'ye giden sivil bir uçak, İkinci Dünya Savaşı sırasında Almanya tarafından vurularak aktör Leslie Howard da dahil olmak üzere gemideki 17 kişinin tümü öldü.
1958: Charles de Gaulle, Dördüncü Cumhuriyet'in sonunun başlangıcını işaret eden Fransa'nın başbakanı oldu.
1980: Kablo Haber Ağı ilk çıkışını yaptı.
2003: Dünyanın en zengin yedi ülkesinin liderleri ve Rusya, Fransa'nın Evian kentinde düzenledikleri zirvenin açılış gününde AIDS ve açlıkla mücadele için milyarlarca dolar sözü verdi.
2009: Rio de Janeiro'dan Paris'e 228 kişiyi taşıyan Airbus A330 tipi Air France Flight 447, gemideki herkesin kaybıyla Atlantik Okyanusu'na düştü.
2015: Vanity Fair, eski Bruce Jenner'ın yer aldığı kapak fotoğrafını &ldquoCall Me Caitlyn&rdquo başlığıyla yayınladı ve Olimpiyat altın madalyalı sporcu, cinsiyet geçişini halka açık bir şekilde tamamladı.
2017: ABD Başkanı Donald Trump, ABD'yi Paris iklim anlaşmasından çekeceğini açıkladı. (Başkan Joe Biden, görevdeki ilk gününde ABD'yi bu anlaşmaya geri döndüren bir emir imzaladı.)
On yıl önce: Yüz yüze bir toplantıda, GOP liderleri Başkan Barack Obama'ya ayrıntılı bir harcama kesintisi planı hazırlamadığından şikayet ettiler ve onu Medicare üzerinde siyaset yapmakla suçladılar, Beyaz Saray Obama'nın aslında bu konuda öncülük ettiğini söyledi ve suçladı Cumhuriyetçiler, yaşlılar için popüler sağlık programını yok etmeye çalışıyor. Uzay mekiği Endeavour ve altı astronotu, NASA'nın 30 yıllık programındaki sondan bir önceki görevi tamamlayarak Dünya'ya döndü.
Beş yıl önce: Ken Starr, Bill Clinton-Monica Lewinsky skandalının soruşturmasını yürüten eski savcının, futbolculara yönelik cinsel saldırı şikayetlerini ele alması nedeniyle okul başkanlığı görevinden alınmasından bir hafta sonra Baylor Üniversitesi'nin rektörlüğü görevinden istifa etti.
Bir yıl önce: Polis, Beyaz Saray'ın karşısındaki Lafayette Park'ta bir hafta önce George Floyd'un polis tarafından öldürülmesinin ardından toplanan protestoculardan kaçan protestocuları kimyasal maddeler, sopalar ve yumruklar kullanarak barışçıl ve yasal bir protestoyu şiddetle dağıttı. Başkan Donald Trump, Gül Bahçesi konuşmasında kendisini "hukuk ve düzenin başkanı" ilan ettikten ve ABD ordusunu görevlendirmekle tehdit ettikten sonra, elinde bir İncille fotoğraflanmak için boş parkta yürüdü. bir gece önce bir protesto yangınında. Kalabalıklar camları kırıp işyerlerini yağmalayınca hedef alınanlar arasında, New York City Macy'nin amiral mağazasında yaşanan bir yıkım gecesini daha önleyemeyen sokağa çıkma yasağı da vardı. Minneapolis'te bir adli tabip, George Floyd'un ölümünü cinayet olarak sınıflandırdı ve polisin kendisini dizginleyip boynunu sıkıştırdığı için kalbinin durduğunu söyledi.
Bugünün doğum günleri: Şarkıcı Pat Boone 87 yaşında. Aktör Morgan Freeman 84 yaşında. Opera sanatçısı Frederica von Stade 76 yaşında. Aktör Brian Cox 75 yaşında. Rock müzisyeni Ronnie Wood 74 yaşında. Oyuncu Jonathan Pryce 74 yaşında. Aktör Gemma Craven 71 yaşında. Aktör John M. Jackson (TV: &ldquoJAG,&rdquo &ldquoNCIS: Los Angeles&rdquo) 71 yaşında. Blues-rock müzisyeni Tom Principato 69 yaşında. Country şarkıcısı Ronnie Dunn 68 yaşında. Aktör Lisa Hartman Black 65 yaşında. Oyuncu Tom Irwin 65 yaşında. Şarkıcı-müzisyen Alan Wilder 62 yaşında Rock müzisyeni Simon Gallup (The Cure) 61 yaşında. Aktör-komedyen Mark Curry 60 yaşında. Aktör-şarkıcı Jason Donovan 53 yaşında. Aktör Teri Polo 52 yaşında. Basketbolcu-antrenör Tony Bennett 52 yaşında. Aktör Rick Gomez 49 yaşında. Model-aktör Heidi Klum 48 yaşında. Şarkıcı Alanis Morissette 47 yaşında. Aktör Sarah Wayne Callies 44 yaşında. Komedyen Link Neal (Rhett & Link) 43 yaşında. Televizyoncu Damien Fahey 41 yaşında. Amerikalı şarkıcı-söz yazarı Brandi Carlile 40 yaşında. Oyuncu Johnny Pemberton 40 yaşında. Aktör-yazar Amy Schumer 40 yaşında. Eski tenisçi Justine Henin 39 yaşında. Aktör Taylor Ha ndley 37 yaşında. Aktör Zazie Beetz 30 yaşında. Aktör Willow Shields 21 yaşında.
Thomas Dudley'in Görgü Tanığı Hesabı
Saldırıların bir başka tanığı olan Rahip Thomas Dudley, Elias Darnell'e benzer şeyler yaşadı. Amerikalıların Malden Kalesi'ne güvenli bir şekilde götürüleceği ve tüm yaralıların İngilizlerin kendi askerlerine bakacağı gibi bakılacağı teslim şartları için hazır bulundu. Kızılderililer bir ruha dokunmayacaklardı. Bu yine doğru değildi.
Güneş doğarken, vaat edilen kızaklarla İngilizler yerine Kızılderililerin geldiğini gördü. Yaralanan subayların çoğunun kaldığı bir eve girdiler. Mahzende, bir tür alkolden çok sayıda fıçı vardı ve bunların çoğunu içtikleri için gürültülü ve kabadayı olmalarına neden oldu. Dudley ve üçü de yaralı olan diğer üç memurun kaldığı odaya girdiler. Şifonyerler yırtılarak açıldı ve Kızılderililer Binbaşı Graves ve Kaptan Hart'ın kaldığı yatakları paramparça ettiler. Yüzbaşı Hickman yaraları nedeniyle hâlâ yataktaydı ve Kızılderililer onu Dudley'nin bir buçuk metre yakınından vurdular.
Dudley odadan kaçmak için verandaya gitti ve Kaptan Hart'ın tercümanlardan biriyle konuştuğunu duydu. Kızılderililerin neden insanları sakatladıklarını sordu. Yanıt basitti, “’Seni öldürmek istiyorlar’” (Dudley, 3). Tercümanın onlara durmalarını söylemesi için yalvardı, ama tercüman ısrar etti, '8220'8216Sizin için tercümanlık yapmayı üstlenirsek, bizi de sizin gibi öldürürler'' (Dudley, 3). Hayatları için yalvarma girişimleri boşunaydı. Kaptan Hart, hayatını kurtarmak için tercümana 600 dolar ödedi. Bir ata bindirildi ve Malden'e doğru yola çıktılar, ancak yolun hemen aşağısında, diğerinin aldığı 600 doları talep eden başka bir Kızılderili ile karşılaştılar. Buna cevaben, tercüman, anlaşmazlığı çözmek için Kaptan Hart'ı atından vurdu.
Kızılderililer birçok subayın sorumluluğunu üstlendiler ve Dudley yanına gelenlerin birçoğunu reddetti. Omzundaki yaraya yardım almak için birkaç Kızılderili gösterdi, ancak onu görmezden geldiler ve takip etmesini istediler. Daha kötü bir ölümle karşı karşıya olduğundan korktu ve onu orada vurmalarını dilemeye başladı. Sonunda bir savaşçı yanından geçti ve onun kötü durumunu gördü. Ona bir battaniye verdi ve onu sıcak tutmak için omuzlarına bağladı. Yürüyüşe birkaç saat kala, aynı savaşçı onun ayakkabısız olduğunu gördü ve ona yedek bir çift mokasen verdi.
Detroit'e ulaştıktan sonra sokaklardaki kadınlar mahkumların serbest bırakılması için yalvarmaya çalıştı, ancak göz ardı edildi. Esir alınan askerlerin hepsi Hintli esirlerine teslim oldular ve onlarla birlikte Detroit'i geçtiler. Dudley teslim olmayı reddetti ve bunu bir noktaya getirdi. Onu iddia eden savaşçı onu almaya geldiğinde, bir İngiliz binbaşı tarafından kendisi için bir fidye ödendiğini öğrendi. Dudley, Michigan'da can veren Kentuckylu arkadaşlarının intikamını almak için New Orleans Savaşı'nda savaşmaya devam edeceği Amerika Birleşik Devletleri'ne dönecekti. Dudley, açıklamasının sonunda şöyle diyor:
Hintli esirimin, Binbaşı Muir'le tanıştığım zamana kadar temas kurduğum tüm İngilizlerden daha fazla insan ve asker ilkesi sergilediğini söylememe izin verin (4).
Bu yorumla, kendisini esir alanlar arasında hem iyilerin hem de kötülerin olduğunu kabul ediyor. Dönemin popüler görüşüne göre 'vahşi' olanlar, 'uygar' olması gerekenlerden daha fazla insanlık gösterdiler. Dudley sadece hayatta kalma ve ailesinin yanına dönme şansına sahip olduğu için minnettardı.
Seri: Özgürlük İçin Savaşmak: Afrikalı Amerikalılar ve 1812 Savaşı
Haziran 1807'de Amerika Birleşik Devletleri ve Büyük Britanya çatışmanın eşiğinde göründüler: Leopard fırkateyninin ABD savaş gemisi Chesapeake'e ateş açmasından sonra İngiliz denizciler Amerikan gemisine bindi, mürettebatı topladı ve dört denizciyi etkiledi - Jenkins Ratford, William Ware , Daniel Martin ve John Strachan -- kaçak olduklarını iddia ettiler. Hasarlı Chesapeake, üç ölü ve 18 yaralı ile Norfolk'a geri döndü. Tarihçi Gene Allen Smith, savaşın uğursuz başlangıçlarını inceliyor.
Bölüm 1: Belirsiz Amerikalılar: Afrika kökenli Amerikalı askerlerin ve sivillerin kaygan durumu
Amerikan Devrimi sırasında olduğu gibi, siyah denizciler ve askerler İngiltere ile ikinci savaşı kendi gündemlerini ilerletmek için bir araç olarak gördüler. 1812 Savaşı, özgür siyahlar için, toplumdaki bireysel ve kolektif statülerini geliştirecek şekillerde katılımlarını sağlama şansı verdi. Yine de özgür siyahlar için savaş, eşitlik yolunda ilerlemelerini sağlamadı, aksine yeni bir önyargı ve ırk ayrımcılığı çağı başlattı. Devamını oku
Bölüm 2: 1812 Yeraltı Demiryolu: Kanada sınırı boyunca özgürlüğe giden yollar
Kanada birçok köle tarafından vaat edilen toprak olarak görülüyordu: Yeraltı Demiryolunun son terminali, kölelik bağlarından uzak yaşanacak bir yer. Yine de bir varış noktası olarak yalnız değildi: Michigan bölgesi aynı zamanda kaçak köleleri özgürlük vaadine çekti. Devamını oku
Bölüm 3: İspanyol İmparatorluğu'ndaki Sığınak: Bir Afrikalı Amerikalı subay Florida'da özgürlüğünü kazanıyor
Amerika Birleşik Devletleri güney komşusu İspanya'ya resmi olarak savaş ilan etmese de, bu çatışma döneminde, körfez sınırındaki sınır sorunları gerilimi artırdı ve 1812–13 Vatanseverlik Savaşı'na yol açtı. Bu bölgesel çatışma sırasında, Florida'da yaşayan Amerikalı yerleşimciler İspanyol yönetimine karşı bir ayaklanma düzenledi ve ABD güçlerini kendi adlarına müdahale etmeye ikna etti. Devamını oku
Bölüm 4: Chesapeake'de Amerikan özgürlüğü ve köleliği: Charles Ball paradoksu
1812 Savaşı Chesapeake Körfezi bölgesine tam olarak yürürlüğe girdiğinde, İngilizlerle birlikte özgürlüğe kaçmak isteyen köleler için yeni fırsatlar yarattı. Nisan 1814'te Amiral Alexander F. I. Cochrane, İngiliz davasına katılan köleleştirilmiş insanları özgürleştiren cesur bir bildiri yayınladı; bu, Lord Dunmore'un Amerikan Devrimi sırasında Virginia siyahlarını harekete geçirme girişimine benziyordu. Devamını oku
Bölüm 5: 1812 Savaşı sırasında Afro-Amerikan hizmetinin hesapları
Belgeler parça parça olmasına rağmen, Afrika kökenli erkekler savaş gemilerinde ve savaş sırasında her iki tarafta da önemli sayıda asker ve denizci olarak hizmet ettiler. Devamını oku
6. Bölüm: Kölelik ve Özgürlük Arasında Sıkışmış: Afro-Amerikan Eşitliği Ertelendi
1812 Savaşı sırasında kara hizmetini anlatan belgesel kayıt, en iyi ihtimalle çok parçalıdır. Peter Denison, Prince Witten, Charles Ball, Ned Simmons ve Jordan Noble 1812 Savaşı sırasında taraf seçtiler ve bu seçimler nihayetinde bireysel ve kolektif kimliklerini tanımladı. Devamını oku
ABD kaç kez savaş ilan etti? 11 bildirimin tümüne bakın.
ABD birlikleri 1776'dan bu yana birçok kez savaşa gitmesine rağmen, Kongre yalnızca 11 kez savaş ilan etti.
Salı, Amerikan Devrimi'nden sadece birkaç on yıl sonra, 17 Haziran 1812'de Büyük Britanya'ya savaş ilan eden ilk kararın yıldönümü. Oybirliğiyle ya da neredeyse oybirliğiyle kabul edilen müteakip deklarasyonların aksine, Büyük Britanya'ya karşı savaşa girilmesi hiçbir şekilde garanti edilmedi. Temsilciler Meclisi Katipliği Ofisi'ne göre, Senato kararı 19-13 oyla ve Meclis 79-49 oyla kabul etti ve muhalefetin çoğunu kuzeydoğu eyaletlerinden çekti. Savaş, yaklaşık iki buçuk yıl sonra, 24 Aralık 1814'te Ghent Antlaşması'nın imzalanmasıyla sona erdi.
Aşağıda, Ulusal Arşivlerden Senato web sitesi aracılığıyla ulaşılabilen, Kongre tarafından kabul edilen savaş beyanlarının her birinin görüntüleri bulunmaktadır. Bildirgelerin yalnızca üçü, I. Dünya Savaşı veya II. Dünya Savaşı ile ilişkili ülkeleri içermiyordu.
Büyük Britanya ile savaş ilanı (17 Haziran 1812'de geçti)
Meksika ile savaş ilanı (12 Mayıs 1846'da geçti)
İspanya ile savaş ilanı (25 Nisan 1898'de geçti)
Almanya ile savaş ilanı (6 Nisan 1917'de geçti)
Avusturya-Macaristan ile savaş ilanı (7 Aralık 1917'de geçti)
Japonya ile savaş ilanı (8 Aralık 1941'de geçti)
Almanya ile savaş ilanı (11 Aralık 1941'de geçti)
İtalya ile savaş ilanı (11 Aralık 1941'de geçti)
Bulgaristan ile savaş ilanı (4 Haziran 1942'de geçti)
Macaristan ile savaş ilanı (4 Haziran 1942'de geçti)
Romanya ile savaş ilanı (şimdi Romanya 4 Haziran 1942'yi geçti)
Elbridge Gerry ve Canavar Gerrymander
İlk “gerrymander” bir haritaya çizildi ve 11 Şubat 1812'de kanunlaştırıldı. Daha sonra Massachusetts valisi olan Elbridge Gerry, yaklaşan seçimlerde siyasi partisini iktidarda tutmak için tasarlanmış bir yeniden bölgelendirme planını imzaladı. Federalist Parti'nin James Madison'ın dış politikasını eleştirmesine üzülen Gerry, Cumhuriyetçi partisini büyük ölçüde destekleyen yeniden paylaştırma planını imzaladı. Meslektaşlarının popüler eylemlerine rağmen ilkelerini kararlılıkla izleyen Gerry, yasayı imzalamakta tereddüt etti. Tasarıyı destekleyen ve zorlayan Cumhuriyetçi milletvekilleri, Federalist oyların birkaç bölgede yoğunlaşması ve Cumhuriyetçilerin oylarının birçok bölgeye yayılması için oylama hatlarını yeniden çizdi. Gerry tarafından yetkilendirilen yeniden dağıtım, Cumhuriyetçi partisi için 29 sandalye kazanırken, Federalistler cılız bir 11 sandalye kazandı.* Gerry'nin Essex semti özellikle tuhaf bir şekle sahipti, bir yanda uzun ve kuzey ucu boyunca kavisliydi.
“The Gerrymander: Yeni Bir Canavar Türü” Boston Gazetesi, 26 Mart 1812, sayfa 2, Library of Congress Gazetesi, Süreli Yayınlar ve Devlet Yayınları’xA0Division.’xA0
Gerrymandering, her zaman olduğu gibi bugün de güncel bir siyasi konu, genellikle görevdekiler tarafından güçlerini korumak veya artırmak için başlatılıyor. ABD tarih derslerinde gerrymandering öğretilirken, öğrencilere Elkanah Tisdale tarafından birinci sınıf için çizilen orijinal siyasi karikatürün bir resmi gösterilecektir. Gazete ve burada Kongre Kütüphanesi'nde tutuldu. Gerry, yeniden paylaştırmaya rağmen kendi bölgesi için 1812 seçimlerini kazanamadı. Ancak daha sonra 1812'de James Madison'ın ikinci başkan yardımcısı oldu. Bağımsızlık Bildirgesi'nin imzacısıydı, Temsilciler Meclisi üyesiydi, iki kez Massachusetts valisiydi ve (tam açıklama) önerdi. Kongre Kütüphanesi'nin kuruluşundan muhtemelen bu fikri bulmaktan dehşete düşecektir, adının nasıl hatırlandığıdır. Yine de Gerry, Amerikan hukuk tarihindeki önemli bir kavrama sonsuza kadar bağlıdır.
Modern gerrymandering ve hukuk hakkında daha fazla bilgi edinmek istiyorsanız, burada son zamanlardaki bazı varlıklarımızın kısa bir listesi ve bir Essex County haritası:
*kaynak: Selesky, Harold E. Amerikan Devrimi Ansiklopedisi: Askeri Tarih Kütüphanesi , 2006
5 Yorumlar
Bu gönderide bir hata var. ” Gerry'nin 1812 seçimlerini yeniden paylaştırmaya rağmen kendi bölgesi için kazanamadığı yazıyor.”
Ancak, daha önce gönderide doğru bir şekilde belirtildiği gibi, Gerry bir eyalet temsilcisi değil, Vali idi. Bu nedenle, 2012'de “kendi mahallesinde” (ne de başka bir bölgede) yarışmadı. Aslında, yazının başka bir yerinde belirtildiği gibi, 2012'de Amerika Birleşik Devletleri Başkan Yardımcılığına aday oldu ve seçildi.
1892 tarihli bir hesap, 'gerrymander' kelimesinin yaratıcısının, Weekly Messenger gazetesinde resmedilen rahatsız edici bölgeye kanat çizerken Tisdale ile bir akşam yemeğinde olan bir şair olan Richard Alsop olduğunu tanımlar.
Doğrusu, kelimenin kökenini araştırdığımda gerrymander kelimesinin nereden geldiğine dair çağdaş bir açıklama bulamadım. Bu konuyla ilgili en iyi otorite gibi görünüyordu:
John W. Dean. 1892. "Gerrymander." New England Tarihsel ve Soykütük Kaydı 46(1): 374-383.
Birisi saygılarını sunmak isterse, Capitol'den çok da uzak olmayan Washington DC'deki Kongre Mezarlığı'na gömüldü.
Elbridge Gerry, 1812'de Massachusetts valisi olarak yeniden seçilmek için yarıştı ve Caleb Strong'a yenildi. Mart ayındaydı. Aynı yılın ilerleyen saatlerinde ABD Başkan Yardımcısı adayı oldu ve bileti kazandı. Ama Massachusetts yine ona karşı oy kullandı.
Neyse ki Massachusetts'in yasama organı ve anayasa görevlileri için bir yıllık görev süreleri vardı, 1920'ye kadar iki yıllık görev süreleri yoktu!
Yorum ekle
Bu blog, saygılı sivil söylemin genel kurallarına tabidir. Gönderdiğiniz her şeyden tamamen siz sorumlusunuz. Aksi açıkça belirtilmediği sürece tüm yorumların içeriği kamuya açık olarak yayınlanır. Kongre Kütüphanesi, yayınlanan içeriği kontrol etmez. Bununla birlikte, Kongre Kütüphanesi, kullanıcı tarafından oluşturulan herhangi bir içeriği istediği gibi izleyebilir ve herhangi bir nedenle, izinsiz olarak içeriği kaldırma hakkını saklı tutar. Sitelere verilen karşılıksız bağlantılar spam olarak görülür ve yorumların kaldırılmasına neden olabilir. Ayrıca, tamamen kendi takdirimize bağlı olarak, bir kullanıcının Kütüphane sitesinde içerik yayınlama ayrıcalığını kaldırma hakkını saklı tutarız. Yorum ve Gönderme Politikamızı okuyun.
5. Plattsburgh Savaşı - 11 Eylül 1814
Champlain Gölü Savaşı olarak da adlandırılan Plattsburgh Savaşı, 11 Eylül 1814'te gerçekleşti. George Prevost komutasındaki İngiliz ordusu, o zamanlar Aşağı Kanada'dan New York eyaleti üzerinden Amerika Birleşik Devletleri'ne girdi ve ilerledi. Plattsburgh kasabasına doğru. Bir İngiliz deniz filosu da Kaptan George Downie komutasındaki Champlain Gölü üzerindeki Plattsburgh Körfezi üzerinden ilerliyordu. Gölün kenarında, daha küçük bir Birleşik Devletler deniz kuvveti bekliyordu ve savaş hemen başladı. İngiliz deniz komutanı öldürüldü ve İngilizler Prevost kara savaşını iptal ettiğinde teslim oldu. Ordu Aşağı Kanada'ya geri çekildi.
Kore ve Vietnam Savaşları için ABD üniformaları benzerdi. 1952'de ABD Ordusu, her iki çatışma için de kullanılacak olan zeytin yeşili yardımcı üniformayı kullandı. Kore Savaşı, askerler için Savaş ve Kargo Paketlerinin tanıtımını da gördü.
1990'daki Çöl Fırtınası ile Ordu bir dizi kamuflaj desenini uyarlamıştı. İlk başta, bu desenler ormanlık alanı ve üç renkli çöl desenini içeriyordu. Yeni üniformalar, yaka boyutunun küçültülmesi gibi bazı stil değişiklikleri de içeriyordu.