Kılıç kemeri ve neredeyse her zaman ona bağlı kılıf, vazgeçilmez niteliklerdir, bu olmadan en azından son birkaç yüzyıl boyunca herhangi bir ordunun bir subayının görünümünü hayal etmek zordur. Doğal olarak, böyle uzun bir süre boyunca, askeri teçhizatın bu unsurları orijinal isimlerini korurken önemli ölçüde değişti. Fakat kökleri nereden geliyor?
En ilginç şey, askeri konulara az çok aşina olan herkese tanıdık gelen iki ismin tamamen farklı bir vatanı olmasıdır. Şaşırtıcı değil: porter - “aşınma” ve épée - “kılıç” kelimelerinin birleşmesinden gelen Fransız porte-épée, bireysel bir ateşin olmadığı günlerde ortaya çıktı. оружияbir kılıf ihtiyacı olan sadece orada değildi. Fransa - kılıçlı şövalyeler ve sonra çocukluğumuzdan beri hepimiz için unutulmaz silahşörler ... Soğuk savaş grubu için başka nerede doğabilir?
Rusya'da, yabancı sistemin alaylarını özenle tanıtan Büyük Peter altında koşum takımları ve buna bağlı olarak, geçmişte ayrılan okçular için alışılmadık mühimmat ortaya çıktı. Hayır, Rusya'daki dama ve kılıçların kural olarak bir kemer kanadı tarafından değil, uzun zamandır giyildiği açıktır. Bu ekipmana basitçe farklı bir ad verildi. Memurların ve görevlendirilmemiş memurların kemerlerinin görünümü yaklaşık 1705'e kadar uzanır - Peter'ın askeri reformlarının aktif aşamasının yüksekliği.
Kılıç kemerinde kılıç, kılıç, kılıç, kılıç ya da süngü taşıdılar. Daha sonra - bir tabanca veya bir silah. Bu isme, eski fotoğraflarda yakalanan subay kampını kesinlikle kapsayan tüm kemerler olarak atıfta olanlar biraz yanlıştır. Omuz kayışlarının altına giren iki ince kayışa sahip deri kemer hiç bir koşum takımı değildi, ancak bir durumda dürbünlerin takılabileceği bir dizi yürüyüş kemeri, bir şişe, çeşitli torbalardı. Emniyet kemeri üzerinde, Rus hussarlar, daha sonra birçok tarihçiye göre evrim geçiren küçük bir süvari deri çantası olan tashka'yı modern bir subayın tabletine taşıdı.
Kılıf, bu arada, aynı zamanda bir süvari terimidir, ancak aslında Türkiye'den. Orada, kubur kelimesi, binicinin eyerinin önüne bağlanmış bir deri kapağın adıydı. Kural olarak, bu durumda bir yay vardı. Zamanla, bu silah "ateşli silahlara" yol açtığında, süvari için giyilme şeklini değiştirmediler - neden? Bu isim Rusya'ya oldukça geç geldi.
Rus süvarileri tabanca davası çağırır çağırmaz (piyadeler bu silahı kemerlerinin arkasına taşıdı ve "akıllı olmadı"): bir tabanca silahı, bir domuz, silah montajı. En yaygın olanı, o zamanki askeri terminolojideki birçok şey gibi, Almanca kelime kılıfı tarafından Rus stiline yeniden çevrilen "Ulstra" veya "Alstryad" adıdır. Aslında kılıf, İmparator I.Alexand zamanından beri 1812 Vatanseverlik Savaşı sırasında ordu sözlüğünde yer alan resmi kullanıma girdi.
O zamandan beri, 200 yıldan fazla bir süre geçti, kılıflar uzun zamandır ordunun neredeyse tüm türlerinin ve kollarının bir donanımı niteliği haline geldi ve istihbarat memurları, gizli ve açık giyme, operasyonel, taktik türlerine ayrıldı ve Tanrı başka ne biliyor. Ve giderek daha çok deriden değil, tamamen farklı malzemelerden üretiliyorlar. Adın kendisi yaşıyor ve hem askeri hem de günlük konuşmalardan çıkmayacak.
Ordu kılıcı kemeri daha ziyade geçit üniformasının bir niteliğine dönüştü. Hizmetin olağan sürümünde kullanımının tamamen reddedilmesine rağmen.