Ekranınızdan ne kadar uzağa oturmalısınız? Fotoğraflarınızı hangi boyutta basabilirsiniz? Yığılmış sensörler neden daha iyi? Bu piksellerde düşündüğünüzden çok daha fazlası var.
Gözlerimizin retinası, milyonlarca fotoreseptör hücreden ve çubuklar ve koniler olarak adlandırılan bireysel ışık algılayıcı noktalardan oluşur. Her göz, gri tonlamalı bir görüntüyü algılayan ve renk konilerini yakalayan çubuklarla birlikte yaklaşık 576 milyon içerir. Koniler düşük ışıkta çalışmayı durdurur, bu nedenle geceleri kırmızı ve mor-mavi gülleri göremezsiniz. Ayrıca ışığa duyarlı gangliyon hücresi adı verilen ve görme ile ilgili olmayan, ancak iris ve sirkadiyen saatin ritmini düzenleyen üçüncü bir hücre tipi daha vardır. Bu, kameradaki pozlamayı ayarlayan fotometreye paraleldir.
Bu, bir kamera sensöründeki eşdeğer fotoreseptörlere kıyasla, gözünüzdeki çok sayıda fotoreseptör demektir. Bununla birlikte, bu yüksek çözünürlük esas olarak retinanın merkezindeki küçük bir alanda, foveada ve ötesinde yoğunlaşmıştır, çözünürlük çevresel görüşte o kadar büyük değildir.
Kendi gözlerinizle test edebilirsiniz. Yavaş yavaş ekrana veya TV’ye yaklaşın. Görüntüyü belirli bir zamanda oluşturan pikselleri tek tek göreceksiniz. Ancak, sadece gözünüzün önündekileri görebilirsiniz.
Pikselleri görebileceğiniz mesafe, HD 1080p veya 4K ekrana sahip olmanıza bağlı olarak değişir. Bu nedenle, izleme mesafesi kullandığınız monitöre bağlı olmalıdır. Çok uzağa oturun, resimdeki tüm detayları çözemezsiniz, çok yakın ve pikseller görünecektir.
1080p HD ekran için izleme mesafesi, ekranın yüksekliğinin yaklaşık üç katı olmalıdır.
Bunu 24 inçlik bir HD monitör kullanarak yazıyorum, yani ekran yüksekliği yaklaşık 11.8 inç. Bu yüzden ideal olarak ekrandan yaklaşık 35,4 inç uzakta oturmam gerekiyor. 4K ekran için ekrandan 1,5 kat yüksek, 17,6 inç uzakta olmam gerekiyor.
8K bir ekran için biraz daha yakın oturmamız gerekiyor ki tüm detayları çözebilelim. Ekranım şu anda kullandığım boyutta olsaydı, tüm ayrıntıları çözmek için ekrandan yalnızca 9 inç uzakta olmam gerekirdi. Ancak, bu mesafeden tüm ekranı göremeyeceğim. Dolayısıyla bu karar beni kaybedecek. En yeni 8K TV’yi veya monitörü satın almak için acele etmeden önce, koltuğunuzun ondan ne kadar uzakta olduğunu ve buna bağlı olarak ekran boyutunu düşünmek isteyebilirsiniz. Aksi takdirde, bu kararın tüm avantajlarından yararlanamazsınız.
Bu ölçümler, noktayı göstermek için yaklaşık değerlerdir. Monitörüm uzatılmış stantlarda duvara monte edilmiş durumda ve ofis koltuğumu hareket ettiriyorum. Yani ekrandan tam olarak 34,4 inç uzakta değilim. Ayrıca, mükemmel bir görüşe sahip olduğumuzu da varsayar. Yaşlandıkça, çoğumuz yalnızca çözünürlükte değil, dinamik aralıkta da bir miktar görme bozukluğu yaşarız.
Yazdırma için genellikle 300 dpi veya dpi kullanırım. Bu, 1″ x 1″ karenin, gözlerinizin algılayabileceğinden çok daha fazla, 300 x 300 = 90.000 nokta içereceği anlamına gelir. Buna göre, görüntü keskin görünüyor. Bunu 85 dpi’ye düşürürsek şu noktaları göreceksiniz; Görüntü pikselli görünecektir. Resimlerin küçük noktalardan oluştuğu gazeteleri ve çizgi romanları hatırlayacak kadar büyükseniz, çoğu baskı makinesinde kullanılan çözünürlük buydu. Bununla birlikte, bir bilgisayar ekranı ve TV gibi, görüntülerin bir okuma mesafesinden izlenmesi gerekiyordu, bu nedenle görüntüler iyi tanımlanmış görünüyordu.
Bir gazete görüntüsünü tarar ve daha büyük bir boyutta yazdırırsanız, bu noktalar daha büyük ve daha aralıklı görünür, bu nedenle ayrıntıları ayırt etmek için daha fazla ayağa kalkmanız gerekir. Aynı şey düşük çözünürlüklü fotoğraflarda da olur. Çok fazla büyütmeye çalışırsanız görüntü pikselleşir ve yumuşak görünür. Birkaç adım geri giderseniz görüntü, görüş alanınızda küçülür. Tekrar keskin görün. Bu bilmeye değer. Paylaşmak istediğiniz bulanık bir fotoğrafınız varsa, boyutunu küçültürseniz daha net görünecektir.
Billboard yazıcıları bunu biliyor. Bu şekilde, kameralardan, bugün mevcut olandan çok daha düşük bir çözünürlüğe sahip devasa görüntü baskıları ürettiler. Önlerinden geçen insanlar yaklaşmazlar ve bu nedenle pikselleri göremezler.
Peki bir resmi duvara asmak için kaç piksel bastırmamız gerekiyor?
B&H’nin web sitesindeki eski bir tabloya göre, 10 megapiksel kamera 20 x 30 inç yazdırabilir. Ancak, Beyaz Duvar blogunda, 10 mega piksel ve üzeri, maksimum 106 x 71 inç (270 x 180 cm) boyutuna kadar yazdırabilirler. Bu, tüm yarışın saçmalığını daha fazla piksel yapar. Çoğumuz daha düşük piksel yoğunluğuna sahip düşük çözünürlüklü kameralara daha uygun oluruz. Bu, sensördeki her bir fotodiyotun – bir fotoreseptör – daha büyük olacağı anlamına gelir. Böylece daha fazla foton toplayabilir, böylece sinyal-gürültü oranı ve dinamik aralık daha büyük olacaktır.
Yeni Sony Alpha 1, Nikon Z 9, Canon R3 ve OM System OM-1’dekiler gibi yeni yığılmış sensörler daha verimli. Oldukça basit bir şekilde, geleneksel sensörlerde, ilgili transistörlerle birlikte yerleştirilmiş milyonlarca ışık toplayıcı fotodiyot, ortaya çıkan elektrik sinyalini işler. Yığılmış bir sensörde, transistör fotodiyotların altına oturur. Bu nedenle, her fotodiyot bu alanı kullanabilir ve bundan çok daha büyük olabilir.
Bu, yığılmış sensörün, çubukların ve konilerin arkasında bir transistör gibi davranan bipolar hücreler ve ganglion hücreleriyle, gözünüzdeki retinaya çok benzediği anlamına gelir.
Bu yeni teknoloji aynı zamanda daha hızlı çekim yapılmasına da olanak tanıyor. Z 9 ve Alpha 1 saniyede 20 sıkıştırılmamış ham kare (fps), R3 saniyede 30 kare elde edebilir ve OM-1 saniyede 120 kareye kadar sıkıştırılmamış ham dosya yakalayabilir; Daha küçük sensörlerden yararlanın.
Gözünüzdeki ışık reseptörlerine dönersek, renk açığa çıkaran koniler foveaya odaklanır. Çubuklar en iyi düşük ışıkta çalışır. Daha çok çevreye odaklanırlar. Bu nedenle geceleri doğrudan baktığınızda göremediğiniz şeyleri gözünüzün ucuyla görebilirsiniz.
Renk tespiti için üç farklı koni türü vardır. L-konileri uzun dalga boylu kırmızı ışığı algılar, M-konileri orta dalga boylu mavi ışığı algılar ve S konileri kısa dalga boylu yeşil ışığa duyarlıdır. Neredeyse birlikte kırmızı ve mavi kadar yeşil koni var.
İki yeşil parçanın bu kombinasyonu, kameradaki sensörde bir kırmızı parça ve bir mavi parça için tekrarlanır.
Her fotodiyot, bir ışık bandındaki ışığı emen ve diğer alanlarda yansıtan bir optik filtre içerir. Daha fazla yeşil filtre kırmızı ışığı yansıtacağından sensörünüzün rengi daha kırmızımsı görünecektir.
Umarım ilginç bulmuşsunuzdur. Bu mikroskobik noktaların nasıl çalıştığını biraz anlamak, resimlerimizle nasıl çalıştığımız konusunda büyük bir fark yaratabilir. Belki de benimle paylaşabileceğiniz çözünürlük, görüntü paylaşımı ve baskı ile ilgili bazı yararlı bilgileriniz vardır. Lütfen aşağıdaki yorumlarda bunu yapın.