BWB. başlangıç
Uçağın yerleşimi konusundaki yeni fikir, ustalaşmış ve çalışılmış uçan bir kanala dayanıyordu. Aynı zamanda, McDonnell Douglas tasarımcıları önemli ölçüde elden geçirdi. Önceki uçan kanatların aksine, onların BWB şeması (Harmanlanmış Kanat Gövde - Karışık kanat ve gövde) uçak tasarımının ana bileşenlerinin neredeyse tamamen "birleştirilmesi" anlamına geliyordu. Aslında, BWB şemasına göre yapılan uçakta ayrı bir gövde bulunmuyor: ön tarafında, sadece kokpitin bulunduğu burnun çıkıntı yaptığı ön kanattan tamamen içeriye yerleştirilmiş durumda. BWB programının ana meyvesi, süper ağır bir yolcu uçağı olmaktı. Bir kanat açıklığı 88 metre ve toplam uzunluğu 42 m ile, maksimum 400 ton sipariş ağırlığına sahip olması gerekir. O sırada uçakların elektrik santrali, 30 ton veya daha fazla olan üç turbofan motoruna benziyordu. Yük, sekiz yüz yolcu ve bagajlarıdır. Doksanlı yılların başlarında ve şimdiki zaman için bu bir rekordu. BWB yolcu bazında, askeri bir nakliye uçağı, bir hava tankeri ve büyük bir taşıma kapasitesi ve iyi menzil performansı gerektiren bir dizi diğer uçuş ekipmanı yapılması planlandı.
Aerodinamik çalışmalarda, projenin oluşturulması ve programın diğer aşamaları birkaç yıl sürdü. Sadece 1996'in ortasında, McDonnell Douglas yeni uçağın bir prototipini toplamaya başladı. İlk uçuşlarda, radyo kontrollü modelin sınırlandırılması önerildi. Bununla birlikte, bu model bazı hafif uçaklarla aynı boyutta idi. BWB insansız prototipinin kanat açıklığı, 5,2 metreye eşitti. Tasarımı basitleştirmek için prototip modelinde benzinli motorlar ve pervaneler vardı. BWB modeli iyi ayrıldı ve oturdu. Uçuş davranışı da genellikle oldukça iyiydi. İlk prototipin uçuş sonuçlarına dayanarak, programa devam edilmesine karar verildi. Ancak, "McDonnell-Douglas" şirketinin kaderinde, tüm projelerinin kaderini etkileyen önemli bir olay oldu.
Yeni geliştirici ve yeni ad
Ağustos ayında, 1997, BWB prototipinin uçuş testlerinin bitmesinden kısa bir süre sonra, McDonnell Douglas Boeing grubuna katıldı ve bağımsız olarak durdu. BWB projesindeki yeni liderliğin ilk hareketi NASA'dan bilim adamlarının katılımıydı. Havacılık Ajansının programa daha önce katıldığını belirtmekte fayda var, ancak daha sonra rolleri istişareler ve benzerleriyle sınırlıydı. Şimdi NASA, yeni bir uçağın geliştirilmesinde tam bir katılımcı haline geldi. Ancak asıl rol, "Boeing" in bir bölümü olan "McDonnell Douglas" adlı firmada kaldı. Böyle bir katılımcı bileşimi ile BWB programına devam edildi. Boeing ve NASA'nın çalışmalarının sonucu, BWB-LSV (BWB-Düşük Hızlı Araç - BWB programının düşük hızlı aparatı) markasını alan aşağıdaki prototipti. Yaratılışının amacı, davranışı düşük hızlarda çalışmaktı. Uçan kanadın aerodinamiğinin bazı özellikleri göz önüne alındığında, en büyük sorulara ve kaygılara neden olan düşük hızdı. Gelişmiş bir dikey kuyruk olmadığından, klasik uçan kanat dengesiz yalpalama davranışına yatkındır. Kalkış veya inişlerde ölümcül olabilir. Özellikle, bu nedenle, ilk BWB versiyonları zaten kanatçıklarla donatılmıştı. Kanatın uç kısımları etrafındaki akışı iyileştirmenin yanı sıra, tüm uçağın yol stabilitesini de olumlu yönde etkiler. Ek olarak, "o sırada" projedeki Boeing, aerodinamik direklere motorun kanadın arka kenarının yukarısına monte edilmesi fikrini sabitledi. Bu tür karmaşık birimler ayrıca uçağın esneme davranışını geliştirdi. Yeni prototipin kanat açıklığı öncekinden biraz daha büyüktü - 10,7 metre.
2001'te, yeni prototipin montajı sona erdiğinde, Pentagon projeyle ilgilenmeye başladı. BWB programının başlangıcından bu yana on yıl geçti, ancak bu süre zarfında ordu dikkatini hiç şüphesiz ilginç bir gelişmeye yöneltmedi. Öncesindeki kayıtsızlığını telafi etmek gibi, Pentagon öncelikli programlar listesine hemen BWB'yi dahil etti ve projeye bir X-48 endeksi verdi. Yeni prototipin üretimi yeni bir adla sona erdi - X-48A. Kanat ile gövdeyi birleştiren kompozit kasa, üç minyatür Williams J24-8 turbojet motorunu taşıdı. 2002'te teste gitmeye hazırdı. Ancak, ilk başta teste başlamadan önce revizyon için gönderilmesi gereken kontrol sistemi ile ilgili sorunlar vardı. Bundan sonra, ABD ordusu devam eden işlerin uygulanabilirliğinden şüphe etmeye başladı. Yüksek yetkililer karar verdi: X-48A'yı kapatın. Proje için devlet fonu kesildi. Bununla birlikte, Boeing BWB'yi kendi inisiyatifiyle ve masrafları ile geliştirmeye devam etti. 2003'te kontrol sistemi akla getirildi ve X-48A insansız prototipine kuruldu. Yılın geri kalan aylarında zemin testlerine harcandı. İlk uçuş sadece 2004'ta gerçekleşti. Uçuşlar X-48A, seçilen düzeneğin bir dizi özelliğini ve cihazın davranış hızını düşük hızlarda bulmaya izin verdi. 2005'te, X-48A projesi gereksiz yere kapatıldı. O zaten yaratıldığı tüm bilgileri verdi ve artık gerekli değildi.
B Planı Zamanı
X-48A programı için devlet desteğinin kaldırılmasından kısa bir süre sonra Boeing, İngiliz Cranfield Havacılık ile bir sözleşmeye girdi. Sözleşmenin konusu, bu sefer biraz daha küçük bir boyuta sahip yeni bir prototip yapımıydı. Bu insansız aracın kanat açıklığının 6,2 metre olması gerekiyordu, yani. başlangıçta planlanan ağır hava aracının tam boyutunun yaklaşık% 8'i. X-48A test sonuçlarını beklemek uzun zaman aldı. Yine de beklediler ve yeni bir proje yarattılar. Haziran ayında 2005, bir sonraki prototip X-48B olarak seçildi. Bu durumda, iki uzaktan kumandalı uçak bir kerede toplandı. Kolaylık sağlamak için, Ship 1 ve Ship 2 endeksleriyle belirtilirler.
X-48B testleri üç ana bölümden oluşuyordu. İlk gemi 1 rüzgar tüneline gönderildi. Büyüklüğü ve elektronik-mekanik "doldurma" nedeniyle, bu dron hem prototip hem de tam teşekküllü bir uçağın büyük ölçekli bir tasfiye modeliydi. Her iki prototipte de çeşitli tasarım değişikliklerine neden olan temizleme işleminin tamamlanmasından sonra, Ship 1, Old Dominion University'den NASA'nın Edwards Hava Üssü'ndeki araştırma merkezine taşındı. Testin ikinci aşaması tabanda gerçekleştirildi ve tüm sistemlerin yer testlerini içeriyordu. Sonunda, tüm hata ayıklama ve yama işlemlerinden sonra X-48B Ship 2 çıktı. İlk uçuş Temmuz 20 2007'te gerçekleşti. Prototip, emrinde uçuş parametreleri üzerinde video ve donanım kontrolü için bir takım araçlar olan operatör tarafından kontrol edildi. İlk uçuş başarılı oldu, ancak operatör pilotundan şikayet gelmedi. Temel olarak, havadaki uçağın davranışının olağan karakteriyle pek ilgili değildi.
Uçuş çifti sırasında operatör pilotluğun tüm özelliklerine alışmıştır. Uçuş testinin ilk kısmı düşük hızlı 11 uçuşlarını içeriyordu. Derslerinde, hem X-48B'nin hem de tamamen sakinleştiği ve saatte yaklaşık 110-115 kilometrelik bir hızda indiği ortaya çıktı. Sonraki uçuşlarda, araçlar iyi yol tutuşu ve yüksek hızlarda gösterdi. 120-140 km / s hızının, şeridin kopması ve dokunma için en uygun olduğu bulunmuştur. Küçük kalkış ve iniş hızları, diğerlerinin yanı sıra, yüksek hızları ayarlama ve sıfırlama ihtiyacının bulunmaması nedeniyle projeye iyi bir kalkış mesafesi vaat ediyor.
Mart ayında, Boeing'den 2010, X-48B beklentilerine ilişkin bir mesaj aldı. Endişenin basın servisi, iki prototipin testlerinin olumlu bir sonuçla tamamlandığını söyledi. Birkaç düzine uçuş sırasında gerekli tüm bilgiler elde edildi. Bu nedenle, "Boeing" mühendisleri programın bir sonraki uçağını yaratmaya başlayabilir. X-48B'ye gelince, net bir vicdanı olan bu proje kapatıldı ve her iki prototip de “onurlu bir dinlenme” için gönderildi. Görünüşe göre uzun sürmedi.
"En küçük erkek kardeş"
X-48B projesinin tamamlanmasıyla eşzamanlı olarak, X-48C ismini alan yeni bir tane daha duyuruldu. BWB / X-48 programının bir sonraki aşamasının amacı, uçuşun gürültü parametrelerini incelemektir. Projenin başlangıcından itibaren, mühendisler ilk önce McDonnell Douglas ve ardından Boeing, uçuş ve kaldırma niteliklerine ek olarak, kabul edilebilir gürültü performansı sağlamak istedi. Açıkça konuşursak, uçan laboratuvarı X-48B formunda rafine ettikten sonra, sadece santral, kontrol sistemleri vb.
Eylül ayında, 2010, prototiplerin yeniden boyutlandırılması gerekmediği için, X-48C'nin X-48B'den geri kazanılacağı biliniyordu. Bir sonraki prototipin temeli Ship 2'i aldı. 2012'in ortasına kadar, X-48C bir rüzgar tünelinde test edildi. Bu testler sırasında, santralin üç motorlu yerleşim düzeninin optimal olmadığı bulundu: ortalama motor sadece diğer gürültülere değil, diğer motorların gürültüsüne de katkıda bulunuyor. Bu nedenle terk edildi. Kayıp gücü telafi etmek için, X-48C, 36 kgf itiş gücüne sahip daha güçlü motorlarla donatılmalıdır. Önceden, motorlar her birine 23,5 kgf vermişti.
Deney uçağının gövde kanadında da değişiklikler yapıldı. Öncelikle, kanadın arkasının şeklini hafifçe değiştirmek ve motor boşluklarını direklerle hareket ettirmek zorunda kaldım. Motorun yanlarına dümenlerle iki omurga yerleştirildi. Yol stabilitesini arttırmaya ek olarak, bu cihazın gürültüsünü de etkiledi. Ayrıca gövde kanadının arkasında uzun bir çubuk monte edilmiştir. Sonunda reaktif gazların sıcaklığını ve motorların sesini ölçen bir cihazdır. Mevcut verilere göre, X-48C prototipinin dahili düzeni aynı kaldı - tüm kayıt ve ileten ekipman mevcut hacimlerde yazılmıştı.
Şu anda, rüzgar tünellerinde X-48C testleri sona eriyor. Son zamanlarda, "Boeing" personeli, yaklaşmakta olan uçuş testlerinin başlatılmasından bahsetti. Açıkçası, yeni prototip bu yılın bitiminden önce veya bir sonraki günün başında ilk seferinde devam edecek. Daha sonra testlerin seyri ve yapılan iyileştirme ve değişikliklerin uygulanabilirliği hakkında ilk bilgileri alacağız.
Proje Hedefleri
NASA çalışanları rüzgar tünelleriyle çalışırken ve Boeing tasarımcıları X-48C çizimlerinde en son satırları eklerken, BWB düzeninin umutları ve avantajları hakkında konuşmaya değer. Orduyla ilgilenen ana artı, gövde kanadının iç hacimleriyle ilgilidir. Entegre tasarım nedeniyle, bir BWB uçağı, aynı kanat açıklığına sahip klasik bir uçaktan neredeyse iki kat daha büyük bir kargo bölmesiyle donatılabilir. BWB programının ilk aşamalarında, büyüklüğü 19 ayaklı konteynerlerle karşılaştırılabilir olan bir 20 uçağının içine kargo paletleri yerleştirme olasılığı dile getirildi. Belki de bu bir abartıydı, ancak bu konsepte dayanan nakliye uçakları “yaşlı adamlar” Lockheed C-5 Galaxy'nin yerini alabiliyor. İkinci artı, maliyet etkinliğidir. Mevcut hesaplamalara göre, BWB uçağı% 20'e “standart” muadillerine göre daha az yakıt harcıyor. Öncelikle, integral yapı etrafındaki akışın optimizasyonundan dolayı tasarruf sağlanır.
BWB konsepti, uzun pistleri olmayan uzak bölgelere sahip hava trafiği için de faydalı olabilir. BWB uçağı, 200 km / s'in altındaki hızlarda uçabilme özelliğine sahip, tamamen yüklü dahil olmak üzere nispeten küçük şeritlerden inebilir ve kalkış yapabilir. Son artı fikir tasarımın modülerliğidir. Aslında, herhangi bir kargo veya herhangi bir ekipman uçak kargo bölümüne yerleştirilebilir. Bu, bir tanker uçağının işlevlerini yerine getirmek için kargo için telpher ekipmanı veya ek bir yakıt tankı olabilir.
Aynı zamanda, BWB / X-48 projesi, yirmi yıllık aktif çalışmadan sonra bile, araştırma ve deneme aşamasını bırakmadı. Bu nedenle, tam boyutlu bir prototip yapımının bu on yılın bitiminden önce başlaması pek mümkün değildir. Tabii ki, bu kadar ilginç bir makinenin acil inşaat için çok karmaşık olduğu nahoş ve hatta hakarettir. Öte yandan, herhangi bir yeni proje zaman ve çaba yatırımı gerektirir. X-48, aynı zamanda yeni bir Karışımlı Kanat Gövdesi konseptinin somutlaşmış örneği olan özel bir dikkat gerektirir.
Programın tüm avantajları ve karmaşıklığının arka planı üzerinde, Pentagon'un tepkisi özellikle ilginç görünüyor. On yıl önce, Birleşik Devletler generalleri X-48 devlet finansmanını reddetti ve o zamandan beri Boeing projeyi kendi kendine çekiyor. Aynı zamanda, ABD ordusu zaman zaman programa olan desteğin yenilenmesi sorununu gündeme getirdi. Şimdiye kadar, bir varsayım için temel teşkil edebilecek ortak bir görüşe gelmediler. Eğer ordunun programı desteklemekle ilgisi yoksa sonuç olarak, ihtiyaçları için ekipmanın öncelikli geliştirilmesinde X-48, özel havayolu şirketlerinin ihtiyaçlarını karşılamayı amaçlayan tamamen ticari bir proje haline gelebilir.
Sitelerin malzemelerinde:
http://boeing.com/
http://nasa.gov/
http://cranfieldaerospace.com/
http://airwar.ru/
http://testpilot.ru/
http://dailytechinfo.org/