İtalyan fotoğrafçı Letizia Battaglia 13 Nisan 2022'de vefat ettiğinde, onun hakkında yazanlar arasında en büyük şok, onun Mafya'nın elinde ölmemiş olmasıydı. Yaklaşık elli yıl boyunca suç örgütüyle korkusuzca savaştı. 35 mm'lik kamerasıyla silahlanmış olarak, kamu görevlilerinin, masum seyircilerin ve mafyanın kurşun demlenmiş cesetlerinin fotoğraflarıyla Sicilya mafyasının terör saltanatını duyurdu. Daha sonra, Palermo'nun sokaklarını ve meydanlarını Mafya'nın pençesinden kurtarmak için bir politikacı ve yerel aktivist olarak çalıştı. Mafyanın Ölüm Kültürünü Ortaya Çıkarmak Battaglia, adanın güzelliğini, yoksulluğunu, ruhunu ve belki de en ünlüsü olan şiddeti yakalayan Sicilya fotoğraflarıyla uluslararası beğeni topladı. Palermo'nun günlük gazetesi L'Ora'da foto muhabiri olarak çalıştığı ilk yılları , 1970'lerdeki ilk mafya cinayetleri ve 1980'lerde basitçe “ katliam ” olarak bilinen İkinci Mafya Savaşı yıllarına denk geldi. Güç ve kâr mücadelesi , Salvatore Riina liderliğindeki Corleone'nin kırsal klanını Sicilya'nın başkenti Palermo'da faaliyet gösteren kilit klanlarla karşı karşıya getirdi. Çatışma sırasında, Palermo'da ve civar şehirlerde makineli tüfek ateşi ve bomba yüklü araba patlamaları olağan hale geldi. Roma'daki politikacılar ulusal krize General Carlo Alberto Dalla Chiesa'dan Palermo valisi olmasını isteyerek yanıt verdiler. Dört ay boyunca düzeni yeniden sağlamak için harcadıktan sonra, Dalla Chiesa, karısı Emanuela Setti Carraro ve polis koruması Domenico Russo, 3 Eylül 1982'de bir makineli tüfek ateşinde öldürüldü - bu, Via Carini Katliamı olarak bilinir hale geldi . Dalla Chiesa'nın ölümü, polis şeflerine, savcılara ve müfettişlere yönelik saldırılarla birlikte dürüst vatandaşları umutsuz ve terk edilmiş hissetmelerine neden oldu. Battaglia bazı günler, mafya, yargıç, polis, siyasi şahsiyet ve gazeteci gibi birkaç ceset fotoğrafını çekmek için bir şehirden diğerine koşardı. - "çok fazla kan" diye hatırladı daha sonra. https://twitter.com/LarryTyner1/status/1518217962280292353 Mafya cinayetleri o kadar olağan hale geldi ki –yalnızca 1981 ile 1983 arasında yaklaşık 600 kişi– bazen suç mahallerini tesadüfen gördü. Sicilya Bölgesi'nin eski başkanı Piersanti Mattarella'nın cesedini gösteren ünlü fotoğrafı da böyleydi . 6 Ocak 1980'de, kızı ve foto muhabiri Franco Zecchin ile birlikte arabada sürerken Battaglia, bir arabanın etrafında toplanan küçük bir grup insan gördü. İtalya'nın şu anki Cumhurbaşkanı Sergio Mattarella'yı pusuya düşürülen kardeşine yardım etmeye çalışırken yakalayarak arabanın camından spontane fotoğraflar çekti. https://twitter.com/exFuffaroDiego/status/1517824621009063937 Palermo Baharı Battaglia'nın mafya şiddetiyle ilgili fotoğrafları düzenli olarak L'Ora'nın ön sayfasında yayınlandı. Ayrıca bunların geniş formatlı baskılarını, kendisi ve Zecchin'in Palermo şehir merkezinde ve yerel okullarda düzenlediği pop-up sergilerde sergiledi. Bunu yaparken insanları reddettikleri şeyle, yani Mafya'nın var olduğu ve öldürdüğü ile yüzleşmeye zorladı. Elbette çoğu Sicilyalı, suç örgütünün etkisinin farkındaydı. Halka açık parkların uyuşturucu satıcıları tarafından istila edilmesini ve kumsalları süsleyen kullanılmış şırıngaların etrafında parmak uçlarında dolaşmasını izlediler. Palermo işletmelerinin yaklaşık %80'i , işletmeleri Mafya'nın kendi şiddetinden korumak için Mafya'nın talep ettiği “ pizzo ”yu veya parayı düzenli olarak ödedi . Ancak Battaglia'nın dökülen kan görüntüleri, göz yummaya devam etmeyi imkansız hale getirdi ve yavaş yavaş bir değişim meydana geldi. 1983'ten itibaren, bir Mafya karşıtı savcılar ve uzlaşmaz polisler havuzu çok sayıda Mafya üyesini tutuklamaya başladı. Bunların 450'den fazlası , 1986'da başlayan ünlü Maxi-mahkemede sonunda yargılandı. Halkın adalet sistemine duyduğu güvenin artmasıyla 1985 ve 1990 yılları arasında sosyal, kültürel ve politik bir devrim yaşandı. Gündelik insanlar ve belediye meclisinin yeni üyeleri doğrudan Mafya ile yüzleşmeye ve bölgedeki hakimiyetini gevşetmek için çalışmaya başladı. “Palermo Baharı” olarak tanındı ve Battaglia bunun arkasındaki itici güçtü. 1985 yılında meclis üyeliğine seçildi . Battaglia, kendisini Bahçeler ve Kamu Yaşamı Komiseri olarak atayan belediye başkanı Leoluca Orlando ile birlikte, Mafya'nın on yıllardır Palermo'yu görevden almasını durdurmak için çalıştı. Mafya liderleri ve siyasi müttefikleri, sonunda şehir merkezindeki mahalleleri yerle bir etmek ve yeniden inşada beklenmedik karlar elde etmek amacıyla okulların, tarihi sarayların ve bahçelerin bakımsız kalmasına izin vermişti. Battaglia, tüm vatandaşlara muhteşem bahçelere, parklara, plajlara ve tarihi mekanlara ücretsiz erişim sağlamanın, Palermo ve mirasına saygı ve takdir kültürü yaratmak için gerekli olduğu inancıyla hareket etti. Battaglia, Palermo'yu daha güzel ve yaşanabilir kılmak için yaptığı projelerle Mafya kontrollü alanları blok blok geri aldı. Terk edilmiş arabaları kaldırmak, şehir merkezinde bir yaya alışveriş merkezi oluşturmak ve halk bahçelerini orijinal güzelliklerine geri döndürmek gibi girişimlerde belediye meclisinin diğer üyeleriyle birlikte çalıştı. Battaglia'nın eylemleri, bir bakışın veya yanlış kelimenin şiddetli misillemeyi hak eden bir suçu temsil edebileceği klan patronları tarafından kontrol edilen sokaklarda ve meydanlarda doğrudan patronlara meydan okudu. Ancak kısa süre sonra halk desteği Battaglia ve müttefiklerinin arkasında toplandı. Bir örnek özellikle unutulmaz. Güçlü mafya yoğunluğuyla ünlü Kalsa mahallesinin yakınındaki Foro Italica yakınlarındaki kumsaldan çöp dağlarını çektikten sonra, manzaranın keyfini çıkarmak için çimentoya vidalanmış birkaç bank vardı. Ertesi gün gitmişlerdi. Gazeteci Antonio Roccuzzo, Battaglia ile birlikteydi . Doğrudan mahalleye nasıl gittiğini hatırladı ve “Kim olduğunu biliyorum. Koltuklar size ait değil. Herkese aittirler. Hepiniz onları bir saat içinde geri koymazsanız, cehennemi ayağa kaldıracağım!” Bir saat sonra, banklar tekrar yerine vidalandı. https://www.youtube.com/watch?vUIN-_x5mO7M Görünmez Bir Mafyayı Halkın Gözünde Tutmak 1992 ve 1993'te bir dizi bombalama , Maxi-davasının ünlü mimarı Yargıç Giovanni Falcone'nin hayatını aldı; Palermo ve eşi çocuk mahkemesinde savcı Francesca Morvillo; ve Falcone ile yakın bir şekilde çalışan ve cinayetini araştıran Paolo Borsellino. Sicilya, Roma, Milano ve Floransa'daki korumalar ve çevredekiler de öldü. Mafya, “katliam stratejisi” olarak bilinen bu bombalamalarla devletin adalet, hükümet, finans ve kültür simgelerine saldırdı. Amaçları, politikacıları organize suça karşı yasaları zayıflatmak için korkutmaktı . Ancak, şiddet kamuoyunda daha da fazla tepkiye neden oldu ve suç örgütü kısa sürede yeraltına inme ve çeşitli suç faaliyetlerini sessizce sürdürme stratejisini benimsedi. Bu değişim, şehrin sokaklarındaki muhteşem bombalamalardan, küstah suikastlardan ve silahlı çatışmalardan bir ayrılış anlamına geliyordu. Embed from Getty Images Letizia Battaglia 2016 yılında bir fotoğrafının önünde poz veriyor. Getty Images aracılığıyla Eric Cabanis/AFPAncak Mafya tehdidi hala devam ediyor. Cinayet kurbanları artık çoğunlukla “ lupara bianca ” tarafından ölüyor – vücutlarına ait herhangi bir iz ateş veya asitle yok ediliyor. Görünür kanıtların yokluğunda, Battaglia'nın Mafya'nın kan dökülmesini ve yasını belgeleyen çekimleri, Mafya şiddetinin sonuçlarını halkın gözünde tutmaya devam ediyor. Bu acı görüntüler aynı zamanda umudu ifade etmenin araçları haline geldi. Battaglia, 2004 yılında başlattığı ve “Rielaborazioni” veya “Yeniden Detaylandırmalar” olarak bilinen bir projede, şiddetli ölümlerin orijinal görüntülerini alıyor ve genellikle canlı kadın figürleri aracılığıyla yenilenmenin sembollerini ve işaretlerini üst üste bindiriyor. 1982'de Dalla Chiesa'nın cenazesindeki ikonik Falcone resmini yeniden düzenlemesinde , ön planda genç bir kadın , bir çeşmeden fışkıran suyla yıkanmış görünüyor. Ölümde, hayatta olduğu gibi, Battaglia'nın sevgili Palermo'sunda güzellik ve umut yaratma konusundaki tutkulu bağlılığı hayatta kalır. Yeniden doğmuş bir şehrin sokaklarında, dürüst, iyi niyetli vatandaşlarının yüzlerinde bunu görebilirsiniz. Yazar hakkında : Robin Pickering-Iazzi, Wisconsin-Milwaukee Üniversitesi'nde Fransız, İtalyan ve Karşılaştırmalı Edebiyat profesörüdür. Bu makalede ifade edilen görüşler yalnızca yazara aittir. Bu makale ilk olarak The Conversation'da yayınlanmıştır ve Creative Commons lisansı altında yeniden yayınlanmaktadır.