Ortak mal
Bireylerin ve toplumun özel kesimlerinin aksine topluma fayda sağlayan ortak yarar.Bu Konu Üzerine Daha Fazla Bilgi: Pazarlama ve toplumsal refah Endişe ayrıca bazı pazarlama uygulamalarının maddi mülkiyete aşırı ilgiyi teşvik edebileceği, “yanlış istekler” yaratabileceği konusunda da dile getirilmiştir ...
Eski Yunan şehir devletleri döneminden çağdaş siyaset felsefesine kadar, kamu yararı fikri, güvenlik ve adalet gibi bazı malların sadece vatandaşlık, kolektif eylem ve aktif katılım yoluyla elde edilebileceğini işaret etti. kamu politikası ve kamu hizmeti. Gerçekte, kamu yararı kavramı, toplumun birbirinden soyutlanmış yaşayan atomlu bireylerden oluştuğu ve bunlardan oluşması gerektiğinin bir inkarıdır. Bunun yerine, savunucuları insanların sosyal ilişkilere derinden gömülmüş vatandaşlar olarak yaşamlarını sürdürebileceklerini ve yaşaması gerektiğini iddia ettiler.
Ortak iyilik kavramı, Batı siyaset felsefesinde, özellikle Aristoteles, Niccolò Machiavelli ve Jean-Jacques Rousseau'nun çalışmalarında tutarlı bir tema olmuştur. En iyisi cumhuriyetçiliğin siyasal teorisinde açıkça gelişmiştir; bu, ortak iyiliğin yalnızca siyasi yollarla ve kendi özerk yönetimlerine katılan vatandaşların kolektif eylemiyle elde edilebilecek bir şey olduğunu iddia etmiştir. Aynı zamanda, kamu yararı kavramı, vatandaşlık fikri, ortak mallara karşılıklı bağlılık ve siyasi eylemin kamu hizmeti olarak değeri ile yakından bağlantılıdır. Bu nedenle cumhuriyetçi anayasal düzenlemelerin savunmasında, özellikle de ABD Anayasasının Federalist gazetelerde savunulmasında önemli bir rol oynamıştır.
Siyasetin I. Kitabında , Aristoteles insanın doğası gereği siyasal olduğunu iddia etti. Sadece siyasi toplumdaki vatandaşlar ya da polisin katılımıyla , devletin sağladığı halk güvenliği ortak yararına ancak vatandaş olarak ve ister kamu görevlisi, ister katılımcı yasaların ve adaletin müzakere edilmesi veya polisi savunan bir asker olarak , ortak yararın elde edilebileceği. Gerçekten de Aristoteles yalnızca ortak iyilikle ilgili konuların doğru olduğunu savundu; yöneticilerin iyiliği için meseleler yanlış.
Ortak iyi kavramı sonraki en ünlü yılında Machiavelli çalışmalarında, geç 15. ve erken 16. yüzyıllarda alındı Prens . Machiavelli, kamu yararını korumanın erdemli vatandaşların varlığına bağlı olacağını iddia etti. Gerçekten de, Machiavelli , askeri ya da siyasi eylem yoluyla olsun, vatandaşlık yoluyla ortak iyiliği teşvik etme niteliğini göstermek için virtù kavramını geliştirdi .
18. yüzyılın ortalarında yazılan Rousseau'ya göre, vatandaşların aktif ve gönüllü bağlılığıyla elde edilen kamu yararı kavramı, bireyin özel iradesinin peşinde olmaktan ayırt edilecekti. Dolayısıyla, kurumsal bir organ olarak hareket eden cumhuriyet vatandaşlarının “genel iradesi” bireyin özel iradesinden ayırt edilmelidir. Siyasi otorite ancak genel iradesine ve kamu yararına doğru olsaydı meşru kabul edilirdi. Kamu yararı arayışı, devletin ahlaki bir topluluk olarak hareket etmesini sağlayacaktır.
Ortak iyiliğin cumhuriyetçi ideale önemi, Alexander Hamilton, James Madison ve John Jay'in ABD'nin yeni Anayasası'na tutkulu bir savunma sağladığı Federalist gazetelerin yayınlanmasıyla dikkat çekiyordu. Örneğin Madison, siyasi anayasaların kamu yararı arayışında hükümdarları akıllıca araştırması gerektiğini savundu.
Modern çağda, tek bir ortak mal yerine, vatandaşlık eyleminden kaynaklanan belirli mallar da dahil olmak üzere, politik olarak tanımlanmış bir dizi ortak malın gerçekleştirilmesi olasılığına vurgu yapılmıştır. Ortak fayda, ya bir sosyal grubun kurumsal iyiliği, münferit malların toplamı ya da münferit mallar için koşullar topluluğu olarak tanımlanmıştır.
Kamu yararı, kamu hizmetlerini yerine getirme görevini (siyasi olarak ya da antik Yunan şehir devletlerinde askeri olarak) kabul eden aktif, kamu ruhlu bir vatandaşın varlığıyla ilişkilendirildiğinden, çağdaş siyaset sorgulandı. Modern çağda, tüketici ve mülk sahibi bu özgürlüğü vatandaşın kamusal alanda ortak iyiliğe kavuşmaktan ziyade liberalleşmiş pazarların özel alanında keşfettikçe, bireyin özgürlüğünün maksimize edilmesine vurgu yapılmıştır.
Bununla birlikte, çağdaş siyaset için, ortak iyilik fikrinin önemi, siyasetin, esasen özel serbestleşmiş piyasalar alanında bireysel kişisel çıkarların dar arayışı için kurumsal bir çerçeve oluşturmaktan daha fazlası olabileceği ihtimalini tanımlamasıdır. . Özgürlük, özerklik ve özyönetimin, atomize tüketiciler olarak değil, siyasetin kamusal alanındaki aktif vatandaşlar olarak bireylerin kolektif eylemleri ve aktif katılımları ile gerçekleştirilebilme yolundaki ortak iyi noktalar. Aynı zamanda, siyasi katılımın, kendi yararına, ortak iyiliği güvence altına almanın araçsal değerine ek olarak, içsel bir değere sahip olması olasılığını da ortaya koymaktadır.