İlköğretim Pavel Nikolaevich ebeveyn evinde aldı, okuma ve yazma, sayma, yazma ve Fransızca eğitimi aldı. Teknik çalışma ve tasarıma eğilim ilk yıllarında ortaya çıktı. Sözlü efsaneler, ergenlikte Yablochkov'un bağımsız olarak köylüler tarafından toprakların yeniden dağıtılması sırasında aktif olarak kullanılan bir anketör inşa ettiğini bildirdi. Aynı zamanda, Paul mürettebatın tekerleklerine takılı bir cihazı icat etti ve kat edilen mesafeyi saymanıza izin verdi. Ne yazık ki, bu cihazlardan hiçbiri günümüze ulaşmadı.
1859'te Pavel Nikolaevich bir sivil eğitim kurumuna gönderildi - Saratov spor salonu. Bu arada, hepsi askeri erkek olan Yablochkov ailesinin gelenekleri ile büyük bir anlaşmazlık vardı. Açıkçası, sebebi çocuğun fiziksel durumuydu, on iki yaşındayken zayıf akciğerleri olan çok zayıf ve uzundu. Saratov'un erkek spor salonunda, sadece soylu, din adamları, tüccarlar ve görevlilerden oluşan çocuklar eğitildi. Düşük öğrencilere erişim engellendi. Spor salonunda, genel ceza ve suistimal yaygındı ve gençlere uygulanan eğitim süreci, bilimlere karşı sadece ısrarcı bir isteksizlik başlattı. Sonuç olarak, performans düşüktü, öğrenciler dersleri atlamayı tercih ettiler. Bu kurumda 1851'ten 1853'e kadar çalışan Chernyshevsky, jimnastik öğretmenlerinin renkli bir tanımını yaptı: “Oldukça gelişmiş öğrenciler var. Öğretmenler - kahkahalar ve keder. Kanunlar Kanunu, Filaret Catechism ve Moskova Gazetesi - otokrasi, Ortodoksluk, milliyet ... dışında hiçbir şey duymadılar. ”
Bu şartlar altında, bazı ebeveynler çocuklarını geri almayı tercih ettiler, Kasım ayında 1862 eve gitti ve Yablochkov. Bir süre ebeveyn evindeki Petropavlovka köyünde yaşadı ve eğitimine devam etmekle ilgili bir soru olduğunda, bir askeri okula (Nikolaev Mühendislik Okulu) gitti. Bu kuruma girmek isteyenler kimya, fizik, resim ve yabancı dil içeren özel bir sınavı geçmek zorunda kaldı. Sadece altı ay içinde Pavel Nikolaevich, bilgi alanındaki tüm boşlukları doldurmayı başardı ve giriş sınavlarını başarıyla geçti.
O zamanlar mühendislik okulu, oldukça fazla dikkat çeken mükemmel bir eğitim kurumuydu. Yurtiçi askeri mühendislik sanatı, herhangi bir yabancı görüşten bağımsız olarak gelişmiştir ve ileri teknik fikirler bakımından zengindir. Okulda sadece seçkin bilim adamları ders veriyordu. Yablochkov, öğretmenler arasında seçkin bir matematikçi M.V. bulamadı. Ancak Ostrogradsky, kesin bilimlerin öğretimi üzerindeki etkisi hala tam olarak hissedildi. Pavel Nikolaevich'in öğretmenleri şunlardı: Yapısal mekanik profesörü G.Е. Pauker, tahkim profesörü Laskovsky, mekanik profesörü I.A. Vyshnegradsky ve diğer bilimsel armatürler. Mühendislik Okulu'nda Yunko Yablochkov, manyetizma ve elektrik hakkında ilk bilgileri aldı ve ayrıca kalelerin tahkimatı, saldırı ve savunma, maden sanatı, askeri haberleşme, topçu, topografya, taktik, inşaat sanatı, matematik, fizik, kimya, resim, Rus ve yabancı dilbilgisi konularını da inceledi. dilleri.
1866 yazında, birinci sınıftan kolejden mezun oldu, mühendis-teğmen rütbesine terfi etti ve beşinci dalcı taburu olarak Kiev'e atandı.
Dehşet taburu içindeki yaşam Yablochkov için tamamen dayanılmazdı. Zaten o zamanlar çok fazla teknik fikri vardı, ancak askerlik hizmetine müdahale ettiği için gelişmelerine yönelmek için tek bir fırsat yoktu. Aynı zamanda (1867 yılı), elektrik mühendisliği alanında gerçek bir araştırma patlamasına yol açan, kendi kendini uyarma özelliğine sahip ilk pratik jeneratörün yaratıldığına dikkat edilmelidir. Bu alanda çeşitli çalışmalar tüm büyük dünya güçlerinde teknisyenler, bilim adamları ve sadece amatörler tarafından gerçekleştirildi. Elektromanyetizma hakkında yalnızca temel bilgilere sahip olan ve başkalarının yanı sıra mayınları patlatma uygulamasıyla sınırlı olan Pavel Nikolaevich, dikkatini elektriğin pratik kullanımına yöneltti.
1867'in sonunda, Yablochkov, hastalık nedeniyle kendisini askerlikten kurtarması komutuyla bir rapor gönderdi. Onun için askerlikten ayrılmanın ve araştırma yapmanın tek yolu buydu. On üç ay boyunca Pavel Nikolaevich, elektrik mühendisliği alanında çalışmaya başladı. Yaşamının bu kesimi hakkında doğru bilgiler korunmadı, ancak açıkça belli ki, bilgisi yetersizdi. Aralık ayında, ikinci teğmen rütbesinde hâlâ askerlik görevini sürdüren 1869 ve askeri rütbenin haklarından yararlanarak, subaylar için özel bir eğitim kurumuna girdi - St. Petersburg Elektroliz sınıfları (bu arada, askeri elektrik mühendislerinin özel olarak eğitildiği tek yer).
Burada Pavel Nikolaevich, elektrik akımı kullanımı konusundaki gelişmiş başarıları tanıdı ve aynı zamanda ciddi bir şekilde kendi eğitimini tamamladı. On dokuzuncu yüzyılın 60 yıllarında, Rusya zaten bu alandaki en önemli ve önemli icatların doğum yeri olan elektriğin yasaları ve özelliklerine dair derin teorik çalışmaların doğduğu yerdi. Kurs, sekiz ay sürdü, deney ve alıştırmaların eşlik ettiği ana dersler, profesör FF tarafından verildi. Petrushevsky ve yaz döneminde, kurumun öğrencileri galvanik bir akımın yardımıyla mayın patlamalarını gerçekleştirdiler. Eğitim sonunda, memurlar, mobil ve sabit galvanik madenlerin hizmet verilebilirliği konusunda ekipman, kurulum, test ve izleme tekniklerinde ustalık kazandıkları Kronstadt'ta "deniz" uygulaması yaptılar.
Elektrokaplama sınıflarında alışkın olmayan her memur, ayrılma hakkı veya erken işten çıkarma hakkı olmadan bir yıl boyunca mühendislik güçlerinde görev yapmak zorunda kaldı. Bu bağlamda, Yablochkov, beşinci ayaklı taburunda Kiev'e geri döndü. Burada garnitürdeki galvanik ekibine başkanlık etti, tabur görevlisi ve baş görevlerini yerine getirdi silah. Bütün bunlar daha fazla elektrik mühendisliği problemleri üzerinde çalışma yeteneğini sınırladı. Zorunlu bir terimi yaptıktan sonra, 1871'te Pavel Nikolaevich istifa etti. Ondan sonra, hiçbir zaman "emekli teğmen" rütbesi olan belgelerde, askerlik hizmetine geri dönmedi.
Yevlochkov’un Kiev yaşam bölümü, 1871 yılında evlendiği ilk eşi Lyubov Ilinichna Nikitina’nın yerel okullarından birindeki bir öğretmenle tanışmasını da içeriyor. Ne yazık ki, Lyubov Nikitichna ciddi bir şekilde tüberküloz hastasıydı ve 38 yaşında öldü. Bu evlilikten Pavel Nikolaevich'in dört çocuğundan üçü anne hastalığını devraldı ve genç yaşta öldü.
1871'un sonunda, gelecekteki mucit yeni bir yaşam aşamasına başladı: Kiev'den Moskova'ya taşındı. Elektrik mühendisliği alanında çalışmaya kendini adamak isteyen genç bir mühendise nereden ulaşabilir? O zaman Rusya'da ne elektrik endüstrisi ne de elektroteknik laboratuarları henüz yoktu. Yablochkov'a, Moskova-Kursk demiryolunun inşa edildiği telgraf şefi olarak görev verildi. Bu telgrafta, ekipman ve aparat tamiri amacıyla oluşturulan iyi bir atölye vardı. Mucit, bu pozisyonu memnuniyetle kabul etti ve bu onun tasarladığı deneyleri gerçekleştirmesini ve fikirlerini test etmesini sağladı.
Sonraki yıllarda Pavel Nikolaevich, büyükşehir elektrikçileriyle çok konuştu, deneyimlerini ve bilgilerini özümsemiş ve benimsemiştir. Moskova'nın, olağanüstü teknik ustalığının nihayet kristalize olduğu Yablochkov için büyük bir okul olduğu söylenebilir. Pavel Nikolaevich'in profesyonel büyümesi üzerinde büyük bir etkisi, derin bir bilimsel eğitim ile desteklenen olağanüstü yaratıcı bir yetenek yeteneğine sahip olan parlak Rus elektrikçi Vladimir Chikolev ile tanışması oldu.
Bununla birlikte, Yablochkov sadece bilim insanlarının ve teknisyenlerin toplantılarına katılmadı. Demiryolunda geçirdiği süre boyunca, zarar görmüş Truve elektrik motorunu tamir etmeyi, Gram makinesini değiştirmek için bir proje geliştirmeyi ve iki eşsiz buluş sunmayı başardı - yanma sahasına bir tabaka kumdan giren gazı patlatmak için bir brülör ve demiryolu binek otomobillerinde hava sıcaklığı değişimlerini yakalamak için bir cihaz. Bu arada, bu cihazın şemasında iki Geisler tüpü döşenmişti, o zamanlar sadece gösteri cihazları olarak kullanıldı ve pratik uygulamaları yoktu. Telgraf çalışması çok zaman aldığı için, genç mucit, çeşitli mevcut arc lamba türlerini araştırdı, düzenleyicileri geliştirmeye çalıştı, galvanik elemanlar yaptı ve hareketlerini karşılaştırdı, sistemin yeni icat edilmiş akkor lambasını denemeleri gerçekleştirdi. Lodygina. Ve 1874'in ilkbaharında, Yablochkov, dünyanın ilk elektrikli projektör kurulumunu bir buharlı trende başarıyla tamamlamayı başardı.
Lodygin'in 1873'ta gerçekleştirdiği akkor ampuller üzerinde yapılan deneyler, Chikolev tarafından bir ark lambası oluşturma konusunda önerilen çözümle birleştiğinde, toplumda yeni aydınlatma yöntemlerine büyük ilgi duyuyordu. Restoranlar, büyük mağazalar, tiyatrolar o zamana kadar görülmemiş elektrik aydınlatma tesisatı kurmak için çaba göstermeye başladı. 1874'in sonunda elektrikli ekipmanlara olan talebin artmasıyla ilgilenen Yablochkov, deneysel çalışmalar yürütebilecek ve aynı zamanda müşterilerden gelen siparişleri kabul edebilecek kendi fiziksel cihaz laboratuvar atölyesini düzenlemeye karar verdi.
En başından beri işler pek başarılı olmadı, aksine elektrik atölyesi Pavel Nikolaevich’in kişisel fonlarının yatırımını sürekli talep etti. Bununla birlikte, mucit planlanan tasarımı uygulayabildi. Atölyedeki çalışma neredeyse denemenin neredeyse tüm zamanlarını aldığından, 1875'in başlangıcında, Yablochkov'un hizmeti demiryolunda bırakması gerekiyordu. Fiziksel cihazlar atölyesinde ortak sahibi iyi bir arkadaş, elektrik mühendisliği meraklısı Nikolai Glukhov - emekli topçu kaptanıydı. Yablochkov gibi, Glukhov da bu kurumdaki tüm fonlarını yatırdı, elektroliz ve dinamo inşa etme konularında çalıştı. Pavel Nikolaevich ark lambaları için yeni regülatörler yapıyordu, Plante pillerini geliştirdi. Yablochkov ve Glukhov, evin aydınlatmasıyla ilgili olarak, evin çatısına monte edilmiş geniş bir projektörle deneyler yaptılar. Ve polisin talebi üzerine projektörün kaldırılması gerektiğine rağmen, daha sonra çok büyük pratik önem kazanan (aydınlatma inşaat işleri, açık işler, hava alanları) ayrı bir aydınlatma mühendisliği alanının öncüsü oldular. Yablochkov'un atölyesi, özgünlük ve yenilikle öne çıkan esprili ve cesur elektrik mühendisliği projelerinin odak noktasıydı. Pek çok Moskova bilim insanı ve mucit onun içinde toplanmayı sevdi, burada benzersiz deneyler yapıldı ve yeni cihazlar geliştirildi. Bu atölyede Pavel Nikolaevich benzersiz bir tasarımın elektromıknatısını inşa etti.
Elektrikli mum veya ark ışık kaynağının regülatörsüz çalışması prensibi Yablochkov tarafından yılın Ekim 1875'inde kullanılmıştır. Ancak lambanın pratik kullanım için uygun bir şekle getirilmesi uzun zaman aldı. Ne yazık ki, fiziksel donanım atölyesinin bu zamana kadarki pozisyonu çok zordu. Yablochkov ve Glukhov'un gecikmiş siparişleri vardı, ekipman ve malzeme tedarikçilerine ödeme yapılmadı. Atölye, mucitlere tasarımları açısından çok şey yapma fırsatı verdi, ancak bir ticari işletme olarak iflas etti. Pavel Nikolaevich'in kişisel borçları her geçen gün arttı. Akrabalar ona maddi destek vermeyi reddetti ve müşterileri ve alacaklıları, kendilerinden gelenleri alma umudunu yitirmiş bir ticaret mahkemesinde dava açtılar. Borç cezaevinde olma tehdidi ile ilgili olarak, Yablochkov kendisi için çok zor bir karar verdi. Ekim ayında 1875, mucit yurtdışındaki alacaklılardan sakladı. Bu hareket, ticari itibarını daha da bulanıklaştırdı, ancak buluş kurtarıldı. Oldukça kısa bir süre sonra Pavel Nikolaevich tüm borçlarını tamamen ödedi.
Bilim adamı, yurtdışındaki ikametini Paris olarak seçti, on dokuzuncu yüzyılın 70'lerinde elektrik mühendisliği alanındaki bilimsel ve teknik güçlerin odağıydı. Fransa, İngiltere ve Rusya ile birlikte, bu alanda, ABD ve Almanya'dan önemli ölçüde önde olan bir konuma sahipti. Gramme, du Montsel, Leblanc, Neode ve diğer Fransız elektrikçilerin isimleri bütün bilim dünyasında biliniyordu. Paris’e gelen Yablochkov, her şeyden önce, diğerlerinin yanı sıra, çeşitli elektrikli aletler, kronometreler ve telgraflar üreten bir fabrikanın sahibi olan Paris Akademisi üyesi Louis Breg’in önde gelen telgrafçılarıyla bir araya geldi. Pavel Nikolaevich, onunla birlikte yapısal olarak tamamlanmış ürünlerinden sadece birini (elektromıknatıs) yurtdışına götürdü. Rus mucit Breguet'e gösterdi ve diğer bazı teknik tasarımlar hakkında da konuştu. Breguet, yetenekleri, meraklı fikirleri ve mükemmel manyetizma ve elektrik bilgisine sahip yetenekli bir mucitle karşılaştığını hemen fark etti. Tereddüt etmeden ona bir iş teklif etti ve hemen yirmi sekiz yaşında olan Yablochkov hemen çalışmaya başladı. Pavel Nikolaevich, çoğunlukla fabrikada çalıştı ancak Paris'in üniversite bölümünde mütevazı bir küçük odada sık sık evde deneyler yaptı. Kısa sürede daha önce icat ettiği bir dizi cihaz üzerinde çalışmayı bitirdi ve patentini aldı.
23 Mart 1876, Yablochkov, en seçkin buluşu için Fransız patentini aldı - elektrikli mum. Rus bilim adamı ilk ekonomik, kullanışlı ve basit kütle ışık kaynağını yaratmayı başardı. Haber Mümkün olan en kısa sürede mum hakkında tüm Avrupa'ya yayıldı ve elektrik mühendisliğinde yeni bir dönemin başlangıcı oldu. Elektrikli mumun yıldırım hızındaki başarısı (ya da o sırada söylendiği gibi - “Rus ışığı”) açıklanmıştı - daha önce sadece lüks bir ürün olarak sunulan elektrik aydınlatması gece boyunca herkese açıktı. İlkbaharın sonunda, Breguet şirketinin Londra'daki fiziksel cihazlar sergisinde sıradan bir temsilcisi olarak görev yapan Yablochkov, İngiltere'yi zaten tanınmış ve yetkili bir mucit olarak terk ediyordu. Sergide yer alan Rusya'dan bilim adamları, eski öğretmen Yablochkov, profesör Petrushevsky ve Moskova profesörü Vladimirsky de Rus bilim çevrelerinin elektrik mumlarını öğrendiler.
Paris'te, çeşitli iş çevrelerinin temsilcileri zaten mucidi bekliyorlardı. Girişimci işadamları, girişimcilik yeteneklerinde farklılık göstermeyen, bilinmeyen bir Rus dehasının icadından ne kadar yüksek kazanç elde edebileceğini hemen anladı. Yablochkov'un elektrikli mumlarını üretmeyi ve satmayı reddeden Louis Breguet, Pavel Nikolayevich'i daha da ilerlemesine ilişkin sorunları devralan belirli bir Deneyruz'u tanıttı.
Deneyruz Paris Politeknik Okulu'nun bir vatandaşıydı. donanma, yaratıcı faaliyetlerde bulundu. Özellikle, Scuba’nın tüplü teçhizatının selefi Deneiroz-Rukeyrol’ün cihazının geliştiricilerinden biriydi. Deneiruz, yedi milyon frank sermaye ile Yablochkov'un yöntemlerine göre elektrikli aydınlatma çalışması için bir anonim şirket kurdu. Bu organizasyondaki Pavel Nikolaevich, bilimsel ve teknik yönetim ile uğraştı, mumlarının üretimini denetledi ve daha da geliştirmelerini yaptı. Deneiroz ve diğer hissedarlar finansal-ticari ve örgütsel taraf olarak kaldı. Şirket, elektrikli mumların ve dünyadaki diğer Yablochkov icatlarının üretimi ve satışı için hemen tekel haklarını güvence altına aldı. Pavel Nikolayevich'in icadını Rusya'da bile uygulama hakkı yoktu.
1876-1878'in süresi Yablochkov’un hayatında çok gergin ve fazlasıyla üretkendi. “İlk eser Opera Caddesinde, Louvre mağazalarında, Châtelet Grand Tiyatrosu'nda ve Paris'in diğer yerlerinde aydınlatma tesisatıydı. Buna ek olarak, St. Petersburg Bolşoy Tiyatrosu'ndaki Thames Nehri üzerindeki köprü, Le Havre limanı ve Londra Tiyatrosu kaplandı. Elektriğin dünyanın bütün ülkelerine - Kamboçya kralı ve Pers Şahının saraylarına - yayıldığı ve şu anda söyleyecek cesaretlerinin olduğu gibi Paris’te hiç görünmediği Paris’ti. Rus elektrik mühendisi coşkuyla çalıştı, her gün başlayan işlerin gelişimini gördü, çalışmalarına bilimsel organizasyonlardan dikkat etti. Fizikçiler Derneği ve Paris Akademisi'nde konuştu. Üstün Fransız fizikçiler Saint-Clair Deville ve Becquerel çalışmaları hakkında özellikle bilgi sahibi oldular. Yablochkov, elektrikli mum tasarımını büyük aydınlatma cihazlarında kullanma olasılığına değiştirdi, ana patente beş ilave aldı. Buna ek olarak, yurtdışındaki çalışmaları sırasında Pavel Nikolaevich çok sayıda önemli keşifler yaptı - elektrik akımının ayrılması için indüksiyon bobinleri icat etti (daha sonra bu cihaz trafo olarak adlandırıldı), leyden kavanozları (kapasitörler) kullanarak akımı ayırmak için yöntemler geliştirdi ve bir kaolin lambası yaptı. Ek olarak, Yablochkov kendi tasarımına sahip birkaç manyetik dinamo-elektrik makinesi patenti aldı.
Yılın Paris 1878 sergisi genel olarak elektriğin, özellikle de Yablochkov'un zaferiydi. Sergileriyle birlikte pavyonu tamamen bağımsızdı, parkın içine, serginin ana binasını çevreleyen - Mars Tarlası Sarayı'nı çevreledi. Pavyon sürekli olarak ziyaretçilerle doluydu; elektrik mühendisliğini kesintisiz olarak popülerleştirmek için çeşitli deneyimler gösterdi. Sergi, birçok yerli bilim insanı tarafından da ziyaret edildi.
Pavel Nikolaevich her zaman Rusya'dan ayrılmasının geçici ve zorlayıcı olduğunu söyledi. Eve dönmeyi ve anavatanında çalışmalarına devam etmeyi hayal etti. Eski atölyedeki bütün borçları o zamana kadar ödenmişti ve ticari itibarı geri kazanılmıştı. Rusya'ya taşınmanın önündeki tek ciddi engel, Yablochkov'un, icatlarını başka hiçbir yerde uygulayamayacağı şirketle olan sözleşmesiydi. Ayrıca, şirketin tesisinde çalıştığı ve oldukça önem verdiği çok bitmemiş bir işi vardı. Sonunda, Yablochkov kendi sistemine göre ülkemizde elektrikli aydınlatma yaratma hakkı için bir lisans almaya karar verdi. Rusya'daki dağılımının olanakları ona çok büyük göründü. Şirketin yönetimi de bunu hesaba kattı ve büyük miktarda para kazandı - bir milyon frank, neredeyse Yablochkov'un hisselerinin tamamı. Pavel Nikolaevich, paylarından vazgeçerek evinde tam bir hareket özgürlüğü elde etti.
1878'in sonunda, ünlü deneyci Petersburg'a döndü. Rus toplumunun farklı katmanları onun gelişini farklı şekillerde algıladı. Yablochkov'u elektrik mühendisliği alanında yeni bir dönemin kurucusu olarak gören bilimsel ve teknik çevreler, en yetenekli mucitlerin iadesini memnuniyetle karşıladı ve değerlerine saygı duyduğunu belirtti. Yabancı ajanlardan Yablochkov’un muhtaç siyasi göçmenlerine maddi destek hakkında gizli raporları bulunan Alexander II hükümeti, ona bir dizi sözlü kovuşturma verdi. Hepsinden önemlisi, gelişine oldukça ilgisiz olan yerli girişimciler Pavel Nikolaevich tarafından şaşırdı. Tüm bakanlıklar arasında, o zamana kadar, yalnızca Yablochkov’un elektrikli mumuyla deneyler yapan Deniz ve saraylar ve alt tiyatrolar için elektrik aydınlatması düzenleyen İmparatorluk Mahkemesi Bakanlığı, elektrik kullanımıyla ilgileniyordu.
Yakında Yablochkov, elektrik makineleri ve elektrikli aydınlatma üretimi yapan inançta bir ortaklık kurmayı başardı. Pavel Nikolaevich, Chikolev ve Lodygin de dahil olmak üzere, elektrik mühendisliğinde deneyimli ve tanınmış insanları birlikte çalışmak üzere çekti. St. Petersburg'da aydınlatma için bir dizi gösteri kurulumu başarıyla tamamlandı. Mumlar Yablochkova ülke genelinde yayılmaya başladı. Chikolev bu zamanı hatıralarında anlatıyor: “Pavel Nikolaevich, dünyaca ünlü ve bir milyoner için ün ile St. Petersburg'a geldi. Kim onun başına gelmedi - mükemmellik, lordluk, numarasız mükemmellik. Yablochkov her yere takıldı, her yere portreler satıldı ve coşkulu makaleler dergilere ve gazetelere ayrıldı. ”
Yablochkov'un ortaklığı İskenderiye Tiyatrosu, Saray Köprüsü, Gostiny Dvor ve daha küçük nesnelerin önündeki meydanın kapsamını sağladı - restoranlar, atölyeler, konaklar. Yeni organizasyonda çalışmaya ek olarak, bilim adamı Rusya'da elektrik mühendisliğinin popülaritesinin artmasına katkıda bulunan büyük bir sosyal faaliyete öncülük etti. 1880'in ilkbaharında, dünyada elektrik mühendisliği konusunda ilk özel sergi St. Petersburg'da yapıldı. Yerli bilim adamları ve tasarımcıları, katılmak için herhangi bir yabancı içermeyen, yaratıcı çalışmaları ve teknik düşünce çalışmaları ile bağımsız olarak doldurdu. Sergi, elektrik mühendisliğinin tüm alanlarını içeriyordu ve sergileri görüntülemek için geçici bir elektrik santrali inşa edildi. Salt Town'da açılan sergi yirmi gün boyunca çalıştı ve bu süre zarfında altı binden fazla kişi ziyaret etti. Bu başarılarla, sergi büyük ölçüde Yablochkov'un kişisel katılımına mecburdu. Alınan maddi gelir, ilk ulusal elektrik dergisi olan Electricity'nin 1 yılının Temmuz 1880'inde yayınlanmaya başlanmasında temel olarak kullanılmıştır.
Bu arada, Yablochkov’un Rusya’da elektrik aydınlatması talebinde bulunma umutları gerçekleşmedi. İki yıllık ortaklık çalışmasında (1879'ten 1880'e kadar), durum arasında, tek bir büyük kalıcı tip elektrikli aydınlatma tesisatı bulunmayan, yalnızca nispeten az sayıda tesisle sınırlı kaldı. Ortaklığın mali tarafı, büyük zararlar yaşadı, işletme girişiminin başındaki kişiler tarafından yapılan iş başarısızlığı nedeniyle daha da ağırlaştı.
1881'in başlangıcında, Yablochkov yine Paris'e gitti; burada diğer ünlü elektrik mühendisleriyle birlikte Uluslararası Elektroteknik Fuarı ve ilk Uluslararası Elektrikçiler Kongresi'nin hazırlanmasına aktif olarak katıldı. Yılın 1881 sergisini ve kongre çalışmasını hazırlamaktaki yoğun çalışması için Pavel Nikolaevich'e Onur Lejyonu Nişanı verildi. Bununla birlikte, bu sergiden sonra, Yablochkov da dahil olmak üzere birçok bilim insanı ve teknisyeni, yakın zamanda gelişmiş ve ilerici sayılan “Rus ışığının” kitle tüketicisi için en iyi elektrik ışığı kaynağı olarak konumunu kaybetmeye başladığı belli oldu. Önde gelen pozisyon, Rus bilim adamı Alexander Lodygin'in önemli bir rol oynadığı akkor lambaların yardımı ile yeni elektrik aydınlatması ile yavaş yavaş işgal edildi. Amerika Birleşik Devletleri'ne getirilen ve ilk defa akkor lamba modelleri olan ve 1876 yılında Rus filosuna yönelik gemileri kabul eden bir gezi sırasında yerli elektrikçi Khotynsky tarafından Edison'a sunuldu.
Pavel Nikolaevich kesinlikle ayık bir şekilde gerçekliği algılıyordu. Elektrik mumunun ölümcül bir darbe aldığı ve birkaç yıl içinde buluşunun başka hiçbir yerde kullanılmayacağı açıktı. Bir elektrikçi, akkor ampullerin tasarımında, elektrik kaynağının bu yönünün ark kaynaklarına göre daha az önemli olduğunu düşünerek hiçbir zaman yer almamıştır. Pavel Nikolaevich, yaşamda çözülmesi gereken birçok başka konu olduğu gerçeğiyle ilgili olarak “Rus ışığının” daha da iyileştirilmesi için çalışmadı. Bir daha asla ışık kaynaklarının tasarımına geri dönmedi. Basit ve ucuz elektrik enerjisi elde etmedeki başarının, elektrik kullanımında daha fazla artışa yol açacağına inanmak oldukça güçtür, Pavel Nikolaevich, tüm yaratıcı enerjisini indüksiyon jeneratörleri ve elektrokimyasal akım jeneratörleri oluşturulmasına yönlendirmiştir.
1881'ten 1893 yıllarına kadar olan süre Yablochkov Paris'te çalıştı ve düzenli olarak Rusya'ya seyahatler yaptı. Onun için çok zor bir zamandı. Rusya'da, iktidar ve finans çevrelerinin gözünde, harap olmuş bir kahraman konumundaydı. Yurtdışında yabancıydı, hisselerini kaybetti, şirkette artık ağırlığı yoktu. Sağlığı, geçmiş yıllardaki aşırı çalışmayla zarar görmüştü, mucit eskisi kadar sıkı çalışamadı. Yılın neredeyse tüm 1883'inde, tüm araştırmalarını askıya alan hastaydı. 1884'te jeneratör ve elektrik motorları üzerinde çalışmaya devam etti. Aynı zamanda, bilim adamı AC iletiminin sorunlarını üstlendi. Yakıt hücrelerinde meydana gelen işlemlerin incelenmesi, sodyum buharlarının ve solunum için zararlı bir dizi başka maddenin yakınlığı ile ilişkili olduğu ortaya çıktı. Yablochkov'un özel dairesi bu tür işler için tamamen uygun değildi. Bununla birlikte, usta mucit uygun koşulları yaratma araçlarına sahip değildi ve çalışmaya devam etmiş, zaten zayıflamış organizmasını baltalamıştır. Otobiyografik notalarında Pavel Nikolaevich şunları yazdı: “Bütün hayatım boyunca birçok insanın faydalandığı endüstriyel icatlar üzerinde çalıştım. Servet için çaba harcamamıştım, ama en azından beni ilgilendiren bilimsel sorular üzerinde çalışabileceğim bir laboratuvar için ne ayarlayacağımı umuyordum. Ancak, güvensiz devletim bu fikri terk ediyor ... ". Bir deney sırasında, salınan gazlar patladı ve neredeyse Pavel Nikolaevich'i öldürdü. Klorla yapılan bir başka deneyde, akciğerlerinin mukoza zarını yaktı ve o zamandan beri nefes darlığı çekiyor.
On dokuzuncu yüzyılda 90, Yablochkov birkaç yeni patent aldı, ancak hiçbiri maddi fayda sağladı. Mucit çok zayıf yaşadı, ama aynı zamanda icatlarını kullanan Fransız şirketi güçlü bir uluslararası şirkete dönüştü ve diğer elektrik işlerine hızla yeniden başladı.
1889 yılında, bir sonraki Uluslararası Sergiye hazırlanırken, Yablochkov, bütün bilimsel araştırmalarını bir kenara bırakarak, Rusya departmanını organize etmeye başladı. Yablochkov'un yüzlerce adet feneri bu sergide son defa parlıyordu. Bölümümüze zengin bir içerik ve düzgün bir form kazandırmak için Pavel Nikolaevich'in harcadığı devasa çabaları değerlendirmek zor. Ek olarak, gelen Rus mühendislere mümkün olan tüm yardımları sağlayarak Fransa'daki kalışlarının en yüksek verimliliğini sağladı. Sergideki zor iş onun için hiçbir sonuç vermedi - Yablochkov'un kısmi felç eşliğinde iki nöbet geçirdi.
1892'in sonunda, Yablochkov nihayet memleketine döndü. Petersburg bilim adamıyla soğuk bir şekilde karşılaştı, arkadaşı ve meslektaşı Chikolev şöyle yazdı: “Ucuz bir otelin sade bir odasında kaldı, sadece arkadaşlar ve tanıdıklar onu ziyaret etti - insanlar görünmez ve zengin değillerdi. Ve bir zamanlar onun üzerine çıldırmış olanlar ondan uzaklaştı. Ayaklarının üstüne basılmış ve ortaklık pahasına ekmek yemiş olanlar bile toynaklarını tekmelediler. ” Petersburg'da usta mucit hastalandı. İkinci karısı Maria Nikolaevna ve tek oğulları Platon ile birlikte Yablochkov, Saratov'a taşındı. Sağlığı her geçen gün kötüye gidiyordu, Pavel Nikolaevich'in uğradığı kalp rahatsızlığı damlanmaya yol açtı. Bilim adamının bacakları şişmişti ve zar zor hareket etti. İsteği üzerine Yablochkov'un hayatının son gününe kadar çalıştığı kanepeye bir masa itildi. 31 March, 1894, gitti. Dünya biliminde, çalışmaları boyunca bütün bir dönemi besleyen olağanüstü bir şahsiyet. hikayeler elektrik mühendisliği, sadece 46 yaşındaydı.
LD'nin biyografik taslağına göre. Belkind "Pavel Nikolaevich Yablochkov".