Washington Post, Savunma Bakanlığı’nın Irak’la ilgili önerilerini manşetten duyuruyor. Habere göre, Bakanlık Irak’ta üç seçenek üzerinde duruyor:
"İlk seçenek Irak’a daha fazla asker göndermek, ikincisi asker sayısını azaltmak ancak Irak’ta daha uzun süre kalmak, üçüncüsü ise Irak’tan çekilmek. Yetkililerden alınan bilgiye göre, araştırmayı yürüten grup, Irak’taki Amerikan askerlerinin sayısında kısa vadeli ve küçük bir artışa gidilmesini, bunun yanı sıra Irak ordusunun eğitiminin hızlandırılmasını önerecek. Askeri çevrelerde öne çıkan bu seçeneğe göre, Irak’ta halen 140 bin olan Amerikan askerlerinin sayısı, kısa vadede 20 ila 30 bin daha artırılacak. Böylece hem mezhep çatışmalarının önlenmesi için daha fazla çaba harcanacak, hem de Irak hükümetine ve kamuoyuna asker sayısında indirime gitmenin geri çekilme anlamına gelmediği mesajı verilecek."
USA Today İslam’da reform tartışmalarını değerlendiriyor. Gazete, reformun dışarıdan zorlamalarla sağlanamayacağını vurguluyor ve devamla şunları yazıyor:
"Amerika, Avrupa ve diğerleri Müslüman ülkelerde değişim ve modernizasyon için çok çaba harcadı. Ancak bu çabalar verimli olmadı ve radikaller daha da güç kazandı. Eğer Müslüman ülkelerde bir reform yaşanacaksa bunun iç dinamiklerle sağlanması gerekiyor. Amerika, başta Ortadoğu olmak üzere bütün Müslüman ülkelere, Batıda yüzyıllar içinde sağlanan gelişmeyi taklit etmeleri için baskı yaptı. Bu tür girişimler ters tepiyor ve gelecek açısından daha önemli olan ılımlılarla aşırılar arasındaki tartışmaları gölgede bırakıyor.”
Christian Science Monitor Fransa’nın kapsamlı bir reforma ihtiyacı olduğunu vurguluyor ve sosyalistlerin cumhurbaşkanı adayı Segolene Royal’in bunu sağlayamayacağını savunuyor: Gazetenin yorumu şöyle:
"Bir çok Avrupa ülkesi gibi, Fransa da sosyal refah sisteminin ve kısıtlayıcı çalışma yasalarının yükü altında eziliyor. İngiltere’de Margareth Thatcher’in yaptığı türden kapsamlı reformlara ihtiyaç var. Ancak Segolene, Margareth değil. Fransa’nın mevcut yaşam standardını koruyarak küresel düzeyde de konumunu koruyabileceğini savunuyor. Öyle görünüyor ki, Segolene’nin temsil ettiği reform, özden çok biçimle ilgili."
Los Angeles Times Amerika’da artık bir vergi reformunun şart olduğunu yazıyor ve büyük şirketlerle zenginlere tanınan vergi muafiyetlerinin kaldırılmasını istiyor:
"Vergi yasaları federal hükümetin harcamalarını karşılamayı amaçlamalıdır. Kongre üyeleri gerekli görülenler dışındaki bütün vergi muafiyetlerini kaldırmalıdır. Vergi muafiyetleri, ulaşılmak istenen amaca uygun biçimde düzenlenmelidir. Örneğin eğer amaç insanların ev sahibi olmasını sağlamaksa, niçin sadece büyük malikaneler veya yazlık evler alanlara vergi indirimi tanınsın. Reagan’ın ikinci döneminde yaptığı en büyük işlerden biri vergi yasalarının basitleştirmesiydi. Eğer Bush da vergi reformuna destek verirse, benzer bir şekilde tarihe geçebilir."