Ülke barajı kuralı, uygulamada, yüzde 10’u aşan partilerin menfaatine olduğu için ve bu seçim mevzuatını değiştirmeye yetkili olan yasama organında da genel olarak yüzde 10’u aşan partiler olduğu için, bu zalim kuralın değişmesi zor görünüyor. Bu durum, kraliyet ile yönetilen bir ülkede, kralın cumhuriyete geçişi istemeyişi gibidir, ama cumhuriyete geçmek için gerekli düzenlemeyi de ancak kral yapabilir, çıkmaz bir kısırdöngü oluşur. Ancak bu paradoks, cumhuriyeti ve demokrasiyi unutmaya gerekçe değildir, halk gerekli ölçüde baskı oluşturursa yöneticiler nihayet çaresizce halka boyun eğmek zorunda kalırlar, tarihte de hep böyle olmuştur. Bu konuda önemli olan halkın talep iradesidir. Toplumumuzun çoğunluğu yüzde 10 oy oranını geçen partileri desteklediği için bu zalim kuralın kaldırılmasına yönelik bir talep iradesi gösterilmiyor. Ancak, çağdaş demokrasi yöntemleriyle ve ‘gerçek cumhuriyet’ ile yönetilmek isteniyorsa, baraj kuralının sonlandırılması için talep iradesinin ortaya konması gerekecektir. Aksi takdirde, ‘milli irade’ ve ‘sandık’ vurgusu yapmanın ‘samimiyetsizlik’ olduğu gerçeği artık görülmek zorundadır.
(Bu makale İlker Aksoy’un “Türk Seçim Sisteminde İktidarın Meşruiyeti” kitabından bir alıntıdır.)