İki Kaliforniya mahkemesi kararı, GNU Genel Kamu Lisansı gibi açık kaynak lisanslarını güçlendiriyor. Üçüncü bir tarafın yararına bir sözleşme olarak çalışır. Bu, lisans veren olmayan ancak lisanslı bir ürün satın alan son müşterilerin bazı taleplerini lisans koşullarından çıkarmasına ve bunları mahkemede uygulamasına olanak tanır. Bu karar, lisans sahiplerinin açık kaynağı ifşa etmemeleri halinde sorumlu tutulma olasılığını artırıyor.
Duyuru
Davanın nedeni, diğer şeylerin yanı sıra ağa bağlı televizyonlar satan, reklamlardan ve müşterilerinin izleme alışkanlıklarına ilişkin verilerden para kazanan Vizio şirketiydi. Vizio, televizyonlarını, diğer şeylerin yanı sıra, GNU Genel Kamu Lisansı Sürüm 2 (GLPv2) ve GNU Kısıtlı Genel Kamu Lisansı Sürüm 2.1 (LGLPv2.1) kapsamında lisanslanan Linux çekirdekleri de dahil olmak üzere önceden yüklenmiş açık kaynaklı yazılımlarla birlikte gönderir. Bu lisanslar, kaynak kodunun kendisinin veya kaynak kodunu yayınlama teklifinin ürüne dahil edilmesini gerektirir.
New York merkezli kâr amacı gütmeyen Software Freedom Conservancy (SFC), 2018’den itibaren Vizio renkli televizyonlarını satın aldı ancak bunlar için ne kaynak kodu ne de teklif aldı. SFC daha sonra Vizio’nun kaynak kodunu istedi. Beş ay sonra Kaliforniya şirketi kodu gönderdi ancak kodun eksik olduğu söylendi. Vizio’nun altı farklı sürüm göndermesiyle, SFC’nin hiçbirinin derlenmeyeceğini söylediği bir ileri geri hareket yaşandı. 2020’de Vizio nihayet sessiz kaldı, SFC, Vizio’ya karşı 2021’de Orange County’deki Kaliforniya Yüksek Mahkemesinde açılan davada iddialarda bulundu (ref. 30-2021-01226723-CU-BC-CJC).
Telif hakkı değil, sözleşme hukuku
Dava Kaliforniya sözleşme hukukuna dayanıyor ve Vizio’ya karşı lisans koşullarını uygulama emri verilmesini istiyor. Şirket, davanın iki kez kabul edilemez olduğuna inanıyor: Bir yandan, SFC gibi son müşterilerin dava açma hakkı yok çünkü GPL lisansları son müşteriler için yararlı değil. Öte yandan SFC’nin Kaliforniya sözleşme kanununa değil, ABD ulusal telif hakkı kanununa dayanması gerekirdi. Sonuç olarak Vizio, yargılamanın ABD federal bölge mahkemesine taşınmasını talep etti.
Aslında ABD ulusal Telif Hakkı Yasası, telif hakkı benzeri iddiaların eyalet yasalarına dayanmasını yasaklamaktadır. Telif hakkı talebinde bulunan herkes, Telif Hakkı Yasası uyarınca Amerika Birleşik Devletleri’nin her yerinde aynı şekilde dava açmak zorunda kalacaktı. Ancak, Orta Kaliforniya’daki federal bölge mahkemesi, davayı (Az. 8:21-cv-01943) Kaliforniya mahkemesine geri gönderdi: her ne kadar bu bir telif hakkı olsa da Lisans, kaynak kodunun yayınlanmasına ilişkin lisans koşulları yalnızca bir telif hakkı durumu değil, aynı zamanda telif hakkının tam tersidir. Sonuçta ana teması… Sınırlama eserlerin yayınlanması veya çoğaltılması.
Kaliforniya Yüksek Mahkemesi bile artık bu görüşe katılıyor. Ve Vizio’nun iddia ettiğinin aksine, GPL ve LGPL’yi serbest bırakma yükümlülüğü kesinlikle üçüncü tarafların lehine, burada Vizio televizyonlarının alıcılarının lehine bir sözleşme hükmüdür. Bu, Yazılım Özgürlüğünü Koruma’nın dava açma hakkına sahip olduğu anlamına gelir.
SFC gibi üçüncü tarafların kaynak kodunu alma haklarını kullanmasına izin vermek yalnızca GPL’nin hedefleriyle tutarlı değildir; bu hedeflere ulaşmak esastır ve gereklidir. GPL kapsamında lisanslanan yazılımın alıcılarına, yalnızca bu hakkı ileri sürme meşruiyetine sahip olmaları durumunda kaynak kodunu alma hakkı verilecektir.
SFC kutluyor
Bu, Vizio’nun lisans koşullarını gerçekten ihlal ettiği anlamına gelmez. Yazılım Özgürlüğünü Koruma’nın iddialarının doğru olup olmadığını yalnızca ana dava açıklığa kavuşturacak. Vizio’nun yasal yolları da vardır.
Bununla birlikte, SFC her şeyden önce tüketici hakları ve aile hekimlerinin ruhsatlandırılması konusunda önemli bir zaferle övünebilir: yalnızca yıllar süren yargılamalar sonucunda elde edilen ana davaya erişim, tüketicilere kaynak kodunun beklenen yayınını etkili bir şekilde uygulama olanağı sunar.
(ds)