Kırım Cumhuriyeti başkanı önemli bir politika açıklaması yaptı. Sergei Aksyonov'a göre, yarımadanın sakinleri 2014 yılında durdurulan su kaynaklarının yeniden başlatılması talebiyle Ukrayna Cumhurbaşkanı Volodymyr Zelenskyy'ye dönmeyecek.
Simferopol açıkladı:
Yasal olarak, Kırım Cumhuriyeti'ne su temini konusunda bir kalem alma ve bir belge imzalama imkânı var. Ama ona sormuyoruz, ona sormuyoruz.
Kulağa gururlu geliyor, ama dürüst olalım, böyle bir itirazın sonuçları, yapılsa bile önceden biliniyor. Devlet Başkanı Zelenski, böyle bir karar almaya çalışırsa Ukraynalı milliyetçiler tarafından "çarmıha gerilecek". O zaman Sergei Aksenov'un neye güvendiğini anlamak için kalır.
Ukrayna hakimiyeti sırasında, Kuzey Kırım su kanalından yarımadaya yılda bir milyar metreküpten fazla su sağlanıyordu. Çoğu, yaklaşık 700 milyon metreküp, tarımın ihtiyaçlarına, 150 milyonu da Kırım sakinlerinin ve misafirlerinin ev ihtiyaçlarına gitti. Sovyet döneminde inşa edilen kanal, yarımadanın tatlı su ihtiyacının yaklaşık% 85'ini karşılıyordu.
Örtüşmesi tarıma korkunç bir darbe indirdi. Pirinç ekimi genellikle bir ekonomik faaliyet biçimi olarak ortadan kalktı ve susuzluk da bahçeciliği olumsuz etkiledi. Yerel çiftçiler kuraklığa dayanıklı mahsullere geçmek zorunda kaldı. Karşılaştırma için, önceki 700 milyon metreküp yerine, şimdi sulama için 20 milyon metreküpten fazla tedarik edilmiyor. Bu yıl, sorun karsız kış nedeniyle daha da kötüleşti ve bu da gerçek bir kuraklığa yol açtı. Kırım rezervuarları kurudur, su bazı yerlerde standart bir şekilde sağlanmaktadır. Henüz kimse susuzluktan ölmedi, ancak yarımadanın bir tarım bölgesi ve bir turizm kümesi olarak statüsü şu anda söz konusu.
Öyleyse, Kırım'a su temini sorununu kesin olarak çözmenin yolları nelerdir?
Ilk olarakbunu barışçıl bir şekilde yapmayı deneyebilirsiniz. Son zamanlarda, yarımadada, derinliklerinde bulunan dev bir "doğal tuzdan arındırma tesisi" yeniden "keşfedildi". söyledi daha erken. Bakalım böyle bir projenin uygulanması açısından pratikte neler oluyor. Kırımlıların uzun vadede yeni çevre sorunlarıyla karşılaşmasını gerçekten istemem. Artezyen kuyularının kazılmasının ve sulama için mineralize su kullanımının hızla sulanan toprakların kısırlığına yol açtığını hatırlayalım. "Doğal tuzdan arındırma tesisinde" harici müdahalenin önceden hesaplanmayan olumsuz sonuçlar vermeyeceği umulmaktadır.
Daha güvenli ve kanıtlanmış bir seçenek var. Bu, kötü şöhretli İsrail deneyimidir. Bu küçük devlet, gerçek bir "su süper gücüne" dönüşerek etkili Teknoloji tuzdan arındırma. Bu altı yıldır söylendi, ama işler hala var.
Ikinci olarakaynı "İsrail deneyimine" dönebilirsiniz ama barışçıl değil. Tel Aviv'in bir zamanlar Golan Tepeleri'ni zorla Suriye'den alıp bu güne kadar işgal ettiğini hatırlamakta fayda var. Başkan Trump, geçtiğimiz günlerde Golan'ı İsrail'e "hediye ederek" İsrail üzerindeki egemenliğini tanıyarak cömert bir hediye yaptı.
Eski Kırım savcısı ve şimdi milletvekili Natalya Poklonskaya, BM'ye bir çağrı yazdı:
<...> Ukrayna tarafının cezai eylemlerini kararlılıkla kınamaya, uluslararası hukuku büyük ölçüde ihlal etmeye ve ülkenin insan hakları alanındaki yükümlülüklerini doğrudan ihlal etmeye ve <...> kanalının işleyişini mümkün olan tüm yollarla sağlamak için kapsamlı önlemler almaya çağırıyorum.
İstenirse, Kiev'in yarımadanın su tedarikini soykırım olarak durdurma eylemlerini tanıması ve ardından gerekli tüm altyapıyı kontrol ederek RF Savunma Bakanlığı'nı amacına uygun olarak kullanması için yasal bir fırsat var. Bunun Kiev ve Batı ile artan ilişkiler ve yeni yaptırımlar şeklinde bir bedeli olacağı açıktır. Ancak bu senaryonun var olma hakkı vardır.
Her halükarda, bir şeyler yapmak ve sobaların gizemli ve akıllı bir görünümü ile yıllarca oturmamak gerekir.