Sistemik glukokortikosteroidlerin (GC) olumsuz etkileri iyi bilinmesine rağmen, romatoid artritte (RA) hipertansiyon ile ilişkisi belirsizdir. Şimdi, büyük bir popülasyon temelli çalışma, ilaçların RA'lı hastalarda genel olarak% 17'lik artmış hipertansiyon riski ile bağlantılı olduğunu göstermektedir.
Ayrıca, araştırmacılar katılımcıları doz kategorisine göre sınıflandırdıklarında, 7.5 mg'dan daha yüksek dozların hipertansiyon ile önemli derecede ilişkili olduğunu bulmuşlardır. Kümülatif dozaj, açık bir risk paternine bağlı değildi.
İngiltere, Manchester Üniversitesi Kas-İskelet Araştırmaları Merkezi'nde Epidemiyoloji ve Artrit Merkezinde araştırmacı olan MSc Ruth E. Costello liderliğindeki yazarlar, RA tedavisi için bu ilaçları alan hastaların önemli ancak değiştirilebilir bir kardiyovasküler risk faktörü olan yüksek tansiyon açısından izlenmeli ve uygun şekilde tedavi edilmelidir.
Costello ve meslektaşlarının çalışmasının sonuçları 27 Haziran Romatoloji'de yayınlandı .
Costello Medscape Medical News'e verdiği demeçte, "Bu steroid ilaçlarla ilişkili kırıklar iyi çalışılmış olsa da, hipertansiyon daha az iyi çalışılmış gibi görünen bir yan etkidir ve yine de yönetilebilen önemli bir kardiyovasküler risk faktörüdür."
Olası ilişkiyi daha iyi anlamak için, Costello ve meslektaşları 1992-2019 yılları arasında RA tanısı alan ve İngiltere nüfusunun yaklaşık% 7'sini temsil eden Klinik Uygulama Araştırma Datalinkine dahil edilen 17.760 hastayı belirlediler. Hiçbir hastada başlangıç RA tanısında hipertansiyon yoktu. Üçte ikisinden biraz fazlası kadındı (% 68.1) ve ortalama yaş 56.3 idi.
Bu hastaların 7421'ine (% 41.8) tanı sonrası takip sırasında GC verildi. Hastaların çoğu (% 73) en az 2 yıl takip edildi.
GC kullanan hastalar hiç kullanmadıklarından biraz daha yaşlıydı (ortalama yaş, 57.7 ve 55.3 yaş), ağırlıklı olarak kadındı, sigara öyküsü vardı ve daha fazla komorbiditesi vardı.
Hipertansiyonun genel insidans oranı (IR) 1000 kişi yılı başına 64,1'dir (% 95 GA, 62.5 – 65.7). 97.547 kişi-yıl takip süresinde 6243 vaka hipertansiyonu vardı.
GC'lere maruz kalanlar arasında, 1321 hasta 1000 kişi yılı başına 87.6 IR için hipertansiyon geliştirmiştir. Maruz kalmamış katılımcılar arasında, hipertansiyon için IR 1000 kişi-yılı başına 59,7 idi. Cox orantılı tehlike modellemesinde, GC kullanımı hipertansiyon için% 17 artmış bir riskle ilişkilendirilmiştir (tehlike oranı, 1.17;% 95 CI, 1.10 – 1.24).
Araştırmacılar, hipertansiyonu olan GC kullanıcılarının% 40'ına çalışma sırasında hiçbir noktada bir antihipertansif ajan reçete edilmediğini belirtmektedir. "Bazılarına yaşam tarzı tavsiyesi verilmiş olsa da, tedavi edilmeden bırakıldığında, bunun zaten CV hastalığı riski artmış bir RA popülasyonunda değiştirilebilir risk faktörlerinin ele alınması açısından önemli etkileri vardır" diye yazıyorlar.
Kardiyovasküler hastalığın, RA'lı yetişkinlerde genel popülasyona kıyasla görülen yüksek mortalite riskinin önemli bir itici faktörü olduğunu ve son tedavi önerilerinin bu hastalarda kardiyovasküler risklerin yönetimini ele aldığını belirtmektedir.
Costello, "GC'lerin hipertansiyon, metabolik değişiklikler, diyabet ve kilo alımı dahil kardiyovasküler hastalıkları teşvik edebileceği çeşitli yollar var. Şu anda bu mekanizmaların her birinin ne kadar kardiyovasküler hastalığı artırabileceğini bilmiyoruz." Dedi.
"Glukokokortikoidler sıvı tutulmasını arttırır ve obezite ve hipertansiyonu arttırır." Medscape Medical News'e verdiği demeçte, "Hastaların bu risk faktörleri açısından izlenmeleri gerekiyor."
Her ne kadar hipertansiyon RA popülasyonunda kardiyovasküler hastalık artışında önemli bir faktör olsa da, Bhatt büyük sürücünün hastalığın kendisinin neden olduğu içsel enflamatuar durum olduğunu söyledi. GC-hipertansiyon bağlantısının RA'daki radarın altında neden aktığına gelince, "RA hastaları genellikle birden fazla ilaç kullandığından bu özel bağlantının taklit edilmesi zor oldu."
Dozajın rolü ile ilgili olarak, Bhatt, İngiltere çalışmasının belirttiği gibi, yüksek GC dozları ile hipertansiyon riskinin arttığını ve genellikle hastalar GC kullanmayı bıraktığında azaldığını söyledi.
Costello, "Gözlenen doz ilişkisinin nedensel veya altta yatan hastalık şiddetinden etkilenip etkilenmediği, sonuçlarımız tüm GC dozlarında, özellikle daha yüksek dozlarda uyanık olmamız gerektiğini gösteriyor."
CG'lerden daha az kardiyotoksik olan ilaçların kullanımı konusunda Bhatt, GC tedavisinin en iyi seçim olduğu klinik senaryoların olduğunu söyledi, bu nedenle sadece steroid olmayan ilaçlara geçmek her derde deva değildir. "Tüm RA ilaçlarının olumsuz yan etkileri vardır ve yine de romatoloji tedavisinin amacı hastaları mümkün olan en kısa sürede kortikosteroidlerden uzaklaştırmaktır." Dedi.
Costello ve meslektaşları, sonuçlarının, 6 aydan daha az bir prednizolon kullanımının 7,5 mg'lık bir medyan dozda hipertansiyon ile ilişkili olduğu tek merkezli bir kesitsel çalışma da dahil olmak üzere, önceki araştırmalarla uyumlu olduğunu belirtiyorlar. Bir Alman kayıt çalışmasında, 6 aydan daha az bir süre içinde 7.5 mg'dan daha düşük dozlar alan hastalar arasında, kan basıncında kendinden bildirilen yüksek oranlar daha yüksekti.
Bununla birlikte, bulgular, Klinik Uygulama Araştırma Datalink'inden gelen verileri kullanan yeni bir eşleştirilmiş kohort çalışması ile çelişkilidir. Bu çalışma GC kullanımı ile hipertansiyon arasında bir ilişki bulamadı.
GC'ler çeşitli hastalıklarla ilgili olarak giderek daha fazla incelenmektedir. Bu hafta yayınlanan bir araştırma, birkaç günlük kısa süreli kursların bile ciddi olumsuz olaylar için risk oluşturduğunu buldu.
Costello'nun grubu, RA'da GC ile ilişkili olay hipertansiyonu tahmininin daha bilinçli tedavi kararlarına izin vermesi gerektiğini ve bulgularının bu riski izlemek ve ele almak için süregelen ihtiyacı vurguladığını söylüyor.
Çalışma, Epidemiyoloji ve Artrit Merkezi ve Ulusal Sağlık Araştırmaları Enstitüsü Manchester Biyomedikal Araştırma Merkezi tarafından desteklenmiştir. Coauthor Dixon, Google ve Beyer'den bu çalışma ile ilgisi olmayan danışmanlık ücretleri aldı. Bhatt ilgili finansal ilişkiyi açıklamadı.
Romato . Çevrimiçi yayın tarihi: 27 Haziran 2020. Tam metin
Yazarlar