Bilişsel uyumsuzluk, insanlar çelişkili inançlara, fikirlere veya değerlere sahip olduğunda ve insanlar bunlardan birine veya daha fazlasına karşı bir eyleme katıldıklarında tipik olarak psikolojik stres olarak deneyimlendiğinde ortaya çıkar. Bu teoriye göre, iki eylem veya fikir birbiriyle psikolojik olarak tutarlı olmadığında, insanlar tutarlı hale gelene kadar onları değiştirmek için ellerinden geleni yapacaklardır. Daha net hale getirmek için iki örnek:
Sigara içenlerde bilişsel uyumsuzluk; Sigara içenler, sigaranın sağlıkları için kötü olduğunu bilseler de, bazıları sigarayı bırakmayacaktır. İşlevsel inançları kullanırlar; 'Sigara stresli olduğumda veya üzüldüğümde beni sakinleştirir.'; 'Sigara içmek daha iyi konsantre olmama yardımcı oluyor.'; 'Sigara içmek hayatımın önemli bir parçası.'; ve “Sigara içmek benim sosyalleşmemi kolaylaştırıyor.” Ve riski en aza indiren inançlar kullanıyorlar; “Sigara içmenin zararlı olduğuna dair tıbbi kanıtlar abartılıyor.”; 'Birinin bir şey yüzünden ölmesi gerekiyor, öyleyse neden keyfinize bakıp sigara içmeyelim? ve "Sigara içmek, insanların yaptığı diğer pek çok şeyden daha riskli değildir."
Adaletin düşüklüğü, bilişsel uyumsuzluğun talihsiz bir örneğidir. Örneğin, bir kişi işlediğinden şüphelenilen bir suçtan hapse atılırsa, yetkililer tehlikeli bir adamı içeri tıktığı için kendilerini tebrik eder. Ancak, daha sonra kanıtlar cezalandırılan kişinin aslında masum olduğunu kanıtlarsa, yetkililer yine de doğru adamı tutuklayıp yargıladıklarını iddia edecekler. Kanıtlar yanlış olabilir ama değiller. Yetkililer, toplumun kurtarıcıları olduklarına inanıyorlar; yaptıkları her zaman iyilik içindir.
Birinin fikrini bir gerçek olarak mı yoksa bir fikir olarak mı kabul etmemiz, bizi eleştirip eleştirmemesine bağlıdır.
Mokokoma Mokhonoana
İki eylem veya fikir psikolojik olarak tutarlı olmadığında insanlar rahatsızlık hissederler. Bu rahatsızlık, algılanan yeni bilgilerle çatışan kişisel inançlar tarafından tetiklenir ve insanlar, rahatsızlıklarını azaltmak için çelişkiyi çözmenin bir yolunu bulmaya çalışırlar. İnsanlar ya psikolojik uyumsuzluğa ( rasyonalizasyon ) neden olan bilişe yeni parçalar ekleyerek ya da bilişsel uyumsuzluğun büyüklüğünü artırması muhtemel koşullardan ve çelişkili bilgilerden kaçınarak ( doğrulama önyargısı ) streslerini azaltmaya çalışırlar . Çelişkili fikirlerin veya deneyimlerin nüanslarıyla baş etmek zihinsel olarak streslidir. Görünüşte zıt olan şeylerle oturmak enerji ve çaba gerektirir. Bazı insanlar, inanmak istedikleri her şeye körü körüne inanarak kaçınılmaz olarak uyumsuzluğu çözeceklerdir.
Üç bilişsel önyargı vardır: kişinin herhangi bir önyargıya sahip olmadığı önyargısı, kişinin “ortalamadan daha iyi, daha nazik, daha akıllı, daha ahlaki ve daha güzel” olduğu önyargısı ve doğrulama önyargısı. Doğrulama önyargısı bilişsel uyumsuzlukta kullanılır. İnsanlar, görüşlerini destekleyen bilgileri seçerken, karşıt bilgileri görmezden gelirken veya mevcut tutumlarını destekleyen belirsiz kanıtları yorumlarken bu önyargıyı gösterirler. Etki, istenen sonuçlar, duygusal olarak yüklü sorunlar ve köklü inançlar için en güçlüsüdür.
Hepimiz doğrulama önyargısından muzdaripiz, zaten doğru olduğunu düşündüğümüz bir önermeyi desteklemek için kanıt bulma eğilimi. Dolayısıyla, insanların bir inançla başlayıp sonra onu iletmek için yola çıkmaları her zaman geçerli değildir; Maruz kaldığımız saçmalıkların çoğu, bir şeyi iletmek ve sonra ona inanmak için ikna edici bir nedeni olan insanlardan geliyor. Ya da inandıklarını düşünmek için.
Evan Davis
Onay önyargısı, önyargılı bilgi araması, bu bilgilerin önyargılı yorumlanması ve önyargılı bellek hatırlamasından oluşabilir. Bu tutum kutuplaşmasına yol açabilir ; farklı taraflar aynı kanıta maruz kalsa bile bir anlaşmazlık daha aşırı hale gelir. Ayrıca inanç sebebi de vardır ; bu, onlar için kanıtların yanlış olduğu gösterildikten sonra bile inançların varlığını sürdürdüğü zamandır. İnsanlar ayrıca bir dizinin başlarında karşılaşılan bilgilere daha fazla güveniyorlar, bu irrasyonel öncelik etkisidir . Diğer bir yaygın hata, yanıltıcı korelasyondur ; bu, insanların iki olay veya durum arasında yanlış bir ilişki algılamasıdır. Korelasyon ille nedensellik anlamına gelmez.
Ona bir tapınakta asılı kalırken gemi enkazından kaçmış olarak yeminlerini ödeyenlerin bir resmini gösterdiklerinde, tanrıların gücünü şimdi kabul edip etmediğini söyleyen biri tarafından verilen iyi bir cevaptı. - 'Evet,' diye tekrar sordu, 'ama yeminlerinden sonra boğulan nerede boyanıyorlar?' Ve astrolojide, rüyalarda, alametlerde, ilahi yargılarda veya benzerlerinde olsun, tüm batıl inançların yolu budur; burada bu tür kibirlerden zevk alan erkekler, gerçekleştikleri yerleri işaretlerler, ancak başarısız oldukları yerde, bu çok daha sık gerçekleşmesine rağmen, onları ihmal eder ve geçerler.
Francis Bacon
Onay önyargısı, yalnızca mevcut inançlarının doğrulanmasını arayan insanlarda görülmez; aynı zamanda fikirleri tek taraflı bir şekilde test etme, bir olasılığa odaklanarak ve alternatifleri görmezden gelme eğilimi vardır. Genel olarak, doğrulama önyargısının mevcut açıklaması, tarafsız ve bilimsel bir şekilde araştırmanın başarısızlığına yol açan, mevcut tüm bilgi setini işleme kapasitesinin sınırlı olmasıdır. Bu neden bir problem? Hatalı kararlara yol açar; politik, örgütsel, mali ve bilimsel bağlamlarda bulunur. Onay önyargısı, kişisel inançlara aşırı güvene katkıda bulunur ve aksi kanıtlar karşısında inançları sürdürebilir veya güçlendirebilir. Örneğin, doğrulama önyargısı, tümevarımsal akıl yürütmeye (destekleyici kanıtların kademeli olarak biriktirilmesi) dayalı bilimsel araştırmalarda sistematik hatalar üretir. Benzer şekilde,Bir polis dedektifi, bir soruşturmanın başlarında bir şüpheliyi teşhis edebilir, ancak kanıtları doğrulamaktan ziyade, yalnızca doğrulamaya çalışabilir. Bir tıp pratisyeni, bir teşhis seansının başlarında belirli bir bozukluğa erken odaklanabilir ve ardından yalnızca onaylayıcı kanıtlar arayabilir. Dar fikirli düşünceye yol açar.
Bilişsel uyumsuzluğu azaltmanın bir başka yöntemi de seçici maruz kalma teorisidir. İnsanlar kendilerini bazı medyalara diğerlerinden daha seçici olarak maruz bırakırlar; özellikle, uyumsuz mesajlardan kaçınırlar ve ünsüz mesajları tercih ederler. Seçici pozlama yoluyla, insanlar aktif olarak (ve seçici olarak) mevcut zihin durumlarına, ruh hallerine veya inançlarına uyan neyi izleyeceklerini, görüntüleyeceklerini veya okuyacaklarını seçerler. Diğer bir deyişle, tüketiciler tutumları tutarlı bilgileri seçerler ve tutumları zorlayıcı bilgilerden kaçınırlar. İnsanlar nasıl hissettiklerine veya neye inandıklarına benzer bir şey seçerek bilişsel uyumsuzluktan kaçınırlar. Kendi "yankı odalarında" kalırlar.
Sosyal medyada, seçici maruziyet, karşı görüşleri dışlarken bireylere yalnızca muhtemelen hemfikir olabilecekleri bilgileri gösteren filtre balonları veya "algoritmik düzenleme" kullanılarak güçlendirilir. Mevcut değerlerimiz ve inançlarımızla uyuşan bilgileri aramaya psikolojik olarak bağlıyız, ancak başka fikirlere veya belki de görüşümüzü değiştirebilecek gerçeklere maruz kalmazsak, önyargınızdan kaçmak çok zorlaşır. Diğer bir sorun da, bu “algoritmik düzenlemenin” çeşitli bakış açılarını ve bilgileri ortadan kaldırması ve bu nedenle seçmenlerin tam bilgili siyasi kararlar verememesi nedeniyle demokrasiyi bozmasıdır.
Sosyal medya , yalan haberlerin yayılmasına büyük katkı sağladı. Doğrulama önyargısı bunda rol oynar, ancak başka faktörler de vardır. Bunlardan biri kısayol sezgisel yöntemidir; İnsanlar bunaldığında veya zamanın kısaldığında, grup fikir birliği veya bir uzmana veya rol modeline güvenmek gibi basit kurallara güvenirler. Ayrıca, sosyal motivasyon veya akran baskısı, gerçeklerin objektif analizine müdahale edebilir.
Sosyal medya sadece sorunun bir parçası değil, aynı zamanda çözümler de sunabilir. Bilginin dürtülmesi, sosyal medya sitelerinin bir sorumluluk reddi veya etiket sağlamasını, kullanıcıları kaynağın geçerliliği konusunda sorgulamasını veya uyarmasını içerir. Diğer bir olasılık da, kullanıcıları aramamış olabilecekleri ancak kendi onay önyargılarıyla mücadele edebilecek bakış açıları ile tanıştırabilecek yeni bilgilere maruz bırakarak sunumu dürtmektir.
Medya raporlarının ve soruşturmalarının doğruluk kontrolü bir çözüm gibi görünüyordu, ancak bunun da onay önyargısına tabi olduğunu zaten görüyoruz. Örneğin, ilerici siyasi görüşlere sahip bir doğrulayıcı, muhafazakar bir yorumcunun olgusal bir raporunu gereğinden fazla eleştirebilir. Bir başka örnek de, ilerici ve muhafazakarların kelimeleri kendi inançlarına göre farklı yorumlayabilmeleri için gerçeklerin genellikle belirsiz kelimelerle açıklanmasıdır.
Karşıt görüşlere sahip kişiler, yeni bilgileri önyargılı bir şekilde yorumladıklarında, görüşleri daha da ayrılabilir; bu tutum kutuplaşmasıdır . Bu etki, insanlar sadece karşıt pozisyonlara sahip olduklarında değil, açık bir şekilde onlara bağlı olduklarında ortaya çıkar. Araştırmalar, özellikle iki grup insanın tutum kutuplaşması gösterdiğini gösteriyor: ön görüşleri güçlü olanlar ve politik olarak bilgili olanlar. Bu çalışmada, tarafsız olmaları talimatı verilse bile, katılımcılar mevcut tutumlarını destekleyen argümanları okumayan argümanlardan daha fazla okudular. Bu önyargılı bilgi arayışı, polarizasyon etkisiyle iyi bir korelasyon gösterdi.
Yeni fikirlerden her zaman şüphelenilir ve başka bir neden olmaksızın, ancak yaygın olmadıkları için genellikle karşı çıkarlar.
john Locke
Geri tepme etkisi, inançlarının aleyhine kanıt verildiğinde, insanların bu kanıtı reddedip daha da güçlü bir şekilde inanabilecekleri bulgusudur. Bu etkinin var olduğuna dair önemli bir kanıt yoktur. Yaygın bir olaydan ziyade nadir görülen bir fenomen olabilir. Ortak olan, bireylerin halihazırda sahip oldukları ideolojileriyle çelişen gerçekleri benimsemekte isteksiz olmalarıdır. Bu bizi itibarını yitirmiş inançların sürekliliğine götürür.
İnançların ısrarı, insanlar için ilk kanıtlar kaldırıldığında veya keskin bir şekilde çeliştiğinde bile ortaya çıkabilir. Ünlü bir örnek, üyeleri dünyanın 21 Aralık 1954'te sona ereceğine inanan bir tarikattır. Tahmin başarısız olduktan sonra, çoğu inanan hala inançlarına sarıldı. Bir diğer ilgili etki, sürekli etki etkisidir ve daha önce öğrenilen yanlış bilgilere, düzeltildikten sonra bile inanma eğilimidir. Yanlış bilgi, bir düzeltme yapıldıktan sonra üretilen çıkarımları hala etkileyebilir.
İnançlar, güçlü mantıksal veya deneysel zorluklardan kurtulabilir. Hayatta kalabilirler ve hatta bağlı olmayan gözlemcilerin çoğunun mantıksal olarak bu tür inançların zayıflatılmasını talep edeceğine dair kanıtlarla desteklenebilirler. Orijinal kanıtsal üslerinin tamamen yok edilmesinden bile hayatta kalabilirler.
Lee Ross ve Craig Anderson
Bilişsel uyumsuzluğu önlemek için en önemli şey , eleştirel düşünme becerilerinde eğitim ve öğretimdir . Fikrinizi değiştirmekten korkmayın; bu bilgeliğin bir işaretidir. Her şeyi bilemezsiniz ve fikrinizi yeni bilgilere veya gerçeklere göre ayarlayabilmeniz iyidir. Ve her şey hakkında fikir sahibi olmanıza gerek yok. Aynı ligde davranışlarınızı değiştiriyor. Sigara içmekle ilgili gerçekleri öğrenirseniz, bununla başa çıkın ve davranışınızı uyarlayın, durun!
Okuma, zihne yalnızca bilgi materyalleri sağlar; okuduğumuzu bizimki yapan düşüncedir.
john Locke
Uyum sağlamak zor olabilir ve genel olarak bu kendimize karşı çok dürüst olmamızı ve kendimize yalan söylemememizi gerektirir. İnançlarımızı ve davranışlarımızı haklı çıkarmada çok iyiyiz ve eleştirel kalmak kolay değil. Analitik olmak, kütleyi takip etmekten daha fazla enerji gerektirir.
İnsanları kandırmak, kandırıldıklarına ikna etmekten daha kolaydır.
Mark Twain
Fikriniz ile yeni bilgiler arasında bir çatışma veya gerilim ortaya çıktığında, düşünmeden hareket etmemeye çalışın. Durumunuzu ve duygularınızı düşünmek için zaman ayırın. Bunun için, eleştirel düşünme ile birlikte Farkındalık kullanmak bile yararlı olabilir . Kendi değer sisteminizle temas halinde olmak ve duyguların düşüncelerinizi ne zaman yönlendirdiğini bilmek önemlidir . Bunun ödülü, düşüncelerinizde ve davranışlarınızda daha fazla tutarlılığa ulaşmaktır. Bunun olumsuz duyguları tetiklemesi daha az olasıdır ve daha az sorunlu bir hayata yol açabilir.
Bunlar, ilginç bulduğum fikirler ve kavramlarla ilgili notlarım - kitabın kapsamlı bir özeti değil. Lütfen bağlı kuruluş bağlantılarının dahil olmadığını unutmayın, Yalnızca kişisel olarak kullandığım ürün ve hizmetleri önerdiğimi ve arkasında durduğumu bilin.
Canlı yayına hazır mısınız? Artık bağlı kuruluş web sitenizi oluşturduğunuza ve yayınlanmaya hazır olduğunuza göre, durun. ve kendinize sorun: Siteme nasıl trafik çekeceğimi düşündüm mü? Bunca kan, ter ve gözyaşından sonra siteniz internette yayınlanırsa ve kimse ziyaret etmezse korkunç olurdu.
Bugün farklı bir yolculuğa çıkıyoruz. Çoğunlukla resimler.
2021'de hizmet verdiğiniz müşteriler ve onlara anlattığınız hikayeler hakkında bildiğiniz her şeyi yeniden düşünmenizi tavsiye ediyorum. Geri adım atmak.
1.Nörogenez, sinirsel düzenleyici gibi davranabilir mi?(biorXiv) Yazar : Lina M.
Sathya Krishnan Suresh, Shunmupapriya P Bu yazıda, stili ve içeriği iki ayrı görüntüden gelen yeni görüntüler oluşturmak için kullanılabilecek bir yöntem olan “Nöral Stil Transferi” adlı ilginç bir konuyu tartışacağız. Bu makale Leon A Gatys ve arkadaşlarının A Neural Algorithm of Artistic Style (Sanatsal Stilin Sinirsel Algoritması) temel alınarak hazırlanmıştır; burada yazar, Evrişimsel Sinir Ağı (CNN) katmanlarını kullanarak yeni bir görüntünün oluşturulması hakkında ayrıntılı bir açıklama sunar.