Bir devlet üniversitesi devlet dışı bir üniversiteden ne kadar farklıdır?
Final sınavları yaklaşırken ve bazen daha erken bir zamanda, lise öğrencileri kendilerini bir kavşak noktasında bulurlar. Gelecekteki yaşamlarını belirlemesi gereken zor bir seçim yapmak zorundalar. Bir mezunun önümüzdeki beş yıl boyunca çalışmak zorunda kalacağı bir yükseköğretim kurumu seçmek ciddi bir adımdır, bu nedenle herkes, ulaşmak istediği hedefleri kendisi için bile açıkça formüle edemez.
Başvuranlar ve ebeveynleri en çok, söz konusu ailenin yaşadığı şehirde bulunan üniversitelerin web sitelerine atıfta bulunur. Akrabalar tüm seçenekleri analiz eder, mezun için uygun bir uzmanlık seçer. Bazen hem devlet kurumlarında hem de devlet kurumlarında aynı profilin çalışılabileceği bir durumla karşı karşıya kalıyorlar. Bu üniversiteler arasındaki fark nedir?
Çoğu zaman devlet dışındaki üniversiteler, kesinlikle çok para vermeniz gereken bir yedekleme seçeneği görür ve ardından sadece bir diploma alırlar. Böyle bir kurumda çalışmak ciddi olarak kabul edilmez, bu yüzden insanlar devlete bağlı olan üniversitelere kaydolmayı tercih ederler. Ne yazık ki, bu görüş büyük ölçüde hatalı. Çalışma her durumda önemlidir, ancak kalitesi% 80 ile sadece öğrencilerin kendilerine bağlı olacaktır.
Yükseköğretim kurumları arasındaki benzerlikler ve farklılıklar nelerdir?
Her şeyden önce, elbette, üniversitenin korunması yönteminde. Bir kamu kurumu durumunda, tüm finansman devletin pahasına gelir. Bu nedenle, tüm mezunların girmeye istekli oldukları bütçe yerleri var. Her şey, USE'de kazanılan noktalara bağlı olduğundan, her durumda ücretsiz eğitim ve burs alma imkanı vardır. Her ne kadar üniversite için ek finansman sağlayan yerler var. Çoğu zaman, toplam öğrenci sayısının% 65-70'i kadardır.
Özel veya özel kurumlar hakkında konuşursak, içerik, yatırımcılar (kural olarak, bu üniversiteden mezun olan milletvekilleri veya büyük rakamlar arasından) ve ayrıca eğitimlerini ödeyen öğrenciler tarafından sağlanır. Yani burada ücretsiz çalışmaya çalışmak işe yaramayacak. İstisnalar, yalnızca bilim alanında veya uzmanlık alanında muazzam başarılar elde edebilen öğrencilerdir. Ardından, eğitim sonunda iyi bir uzman olmayı planlayan bazı kuruluşlara burs ödemeleri alabilirler. Başka bir deyişle, bunlar uygun yerde daha fazla istihdam ile% 100 eğitim sağlayan hedef yerlerdir.
İkincisi, devlet dışı üniversitelerden profesörlerin öğrencilerin kaliteli eğitimi ile ilgilenmediklerine dair belli bir inanç var. Aslında, öğretim elemanı başlangıçta sadece ders ve seminer programları için gerekli koşulları yaratmakla ilgilenmektedir. Her şey sadece öğrenciye bağlıdır ve üniversitenin statüsünün bununla hiçbir ilgisi yoktur.
Bu tür bir kurumun, Eğitim Bakanlığı'nın öğretmen programlarını, çalışmalarını ve değerlendirme yöntemlerini kontrol ettiği akreditasyona tabi olması gerekir. Bu nedenle, malzeme transferinin kalitesindeki farklılıkları bildirmek imkansızdır. Biri yalnızca bilgiyi test etme ve gerekli teoriyi sunma yöntemlerini karşılaştırabilir. Her şey önemli değil. Ya üniversite akreditasyonu geçti ya da geçmedi. Başarılı bir geçiş durumunda, bir lisans verilir ve böyle bir kurumun diploması devlete neredeyse eşittir, tek fark devlet damgasının devlete damgalanması ve özel kurumların üniversite tarafından sertifikalandırılmasıdır.Gelecekte, öğrenci kendisi davranır. Gerekli tüm bilgileri verir ve kendisine nasıl davranacağını seçme hakkına sahiptir. Kütüphanede birkaç gün geçirebilir ya da bilgisayar sınıfını kullanabilir. Herhangi bir kurumdaki disiplin düzenlemeleri diğerlerine benzer. Ve eğer bir insan öğrenmek isterse istemezse, bu onun kişisel işidir.
Binaların durumu hakkında da söylemeye değer. Özel yüksek öğrenim kurumlarının laboratuarlarla, dersliklerle daha iyi donatıldığına ve bir iğneden sanki binanın kendisinin yeni göründüğüne inanılıyor. Üzülmek için acele ediyoruz, sadece devlet dışı kurumlarda görülmüyor. Birinin yalnızca devlet tarafından finanse edilen MSU’yu hatırlaması gerekiyor. Aynı zamanda pratik ve laboratuar dersleri için ihtiyacınız olan her şeye sahiptir, bu yüzden işe yaramayacağı için devlet kurumlarını suçlayın.
Aynı zamanda, devlet dışı yüksek eğitim kurumlarında, meslektaşlarında olduğu gibi teoriye değil pratik yapmaya çok dikkat edildiğine inanılmaktadır. Yine, hepsi ders çalışmak üzere planlanan üniversiteye bağlı. Her öğretmenin kendi programı vardır, bu yüzden her şey için konuşmak imkansızdır. Aday öğrencinin seçtiği üniversitelerin sitelerini görüp binalarını şahsen ziyaret etmesi en iyisi olacaktır. Öğretmenlerle konuşabilecek. Çalışmakta olan erkeklerle konuşun ve tam olarak nereye gitmek istediğini kişisel olarak sonuçlandırın. En önemli şey, bu eğitim kurumunun akreditasyonu ile ilgili bir belgenin varlığını tespit etmektir.