Oyunun amacı:
Utangaç çocuğun benlik saygısını yükseltmek.
Etkileri:
Kendini ifade etme, bilinçdışına erişim, doğrudan ve dolaylı öğrenim, duygusal boşalma, stres aşılama, empati, yeterlilik ve özdenetim.
Yönerge:
Bireysel ve grup halinde uygulanabilir. Oyun için iki adet a4 kâğıdı ve renkli kalem gereklidir. Çocuktan kendi resmini iki kere yapması istenir. Çocuk önce şimdiki halinin resmini a4 kağıdının birine çizer. İkinci resme ise nasıl olmak istediği resmi yapar. Bu şekilde çocuğun gerçek benliği ve ideal benliği hakkında algısı belirlenmeye çalışılır.
Değerlendirme:
İki resim karşılaştırılırken dikkat edilmesi gereken bazı durumlar vardır. Bunlar; iki resim arasındaki resmin boyutu, renk kullanımı, resimdeki detaylar ve resmin hikâyesidir. Eğer iki resim arasında fazla fark yoksa çocuğun benlik algısı dengelidir denebilir. Eğer arada önemli farklar varsa çocuğun benlik saygısı düşük olabilir.
Eğer önceki resim ile sonraki resim arasında;
- Boyut farkı varsa, yani önceki resim küçük sonraki resim büyük ise,
- Önceki resim düzensiz, sonraki resim daha düzenli ve temiz ise
- Renk seçimi, önceki resimde kısıtlı sonraki resimde daha fazla renk kullanılmışsa,
- Detaylar; sonraki resimde, kıyafetlerde, aksesuarlarda veya resme eklenen başka resimler gibi detaylar daha fazla ise,
- Hikâye, sonraki resimde önceki resimden daha olumlu hikâyesi var ise çocuğun benlik saygısı düşük olduğundan bahsedilebilir.
Resim bittikten sonra resim karşılattırılır ve çocuğa önceki resimden sonraki resme benzemek için neler yapabilecekleri konusunda konuşulur. “Ne yaparsan böyle olursun? İkinci resimdeki gibi olmak için nelere ihtiyacın olurdu? Ne olsaydı ikinci resim gibi olurdun?” gibi sorular sorulabilir.
(Kaynak : Doç.Dr. Sultanberk Halmatov, Oyun Terapisinde Pratik Teknikler)