Doğru bombalama iki şekilde yapılabilir. Birincisi, 1991’a Basra Körfezi Savaşı’nın “doğrudan dahil edilmesi” sırasında ilk olarak medyanın dikkatini çeken “akıllı mühimmatın” kullanılması. Şu andaki Suriye ihtilafında, Rus tarafı başka bir seçenek daha gösterdi - "aptal" (nefret) bombaların akıllıca kullanımı.
Suriye ihtilafındaki hava saldırılarının çoğu Rus авиация Kanat ve Su-24SM avcı uçaklarının değişken geometrisine sahip ön hat bombardıman uçakları Su-2M25'nin katılımı ile gerçekleştirmektedir. Bunlar oldukça eski tipte modern uçaklardır. Rus uçakları, nefret bombaları kullanan hedeflerin ezici çoğunluğu ile vuruyor. Buna rağmen, böyle bir yükte bile, Rus uçakları oldukça yüksek doğrulukla nokta hedeflerine vurabiliyor gibi görünüyor. Bunu yapmak için, karmaşık güverte Özel bilgi işlem alt sistemi SVP-24'ü kullanın.
SVP-24, tam yerini belirler veya daha doğrusu, “aptal” bir bombanın otomatik olarak düşürülme momentini, zemine belirli bir hedefe vurarak, mümkün olduğu kadar yaklaştığını söylemek daha iyidir. Sistem, hedefin ve uçağın kesin olarak bilinen konumlarını (GLONASS uydu navigasyon sisteminden elde edilen veriler), uçağın hızını ve yüksekliğini ve uçağın eğim açısını dikkate alır ve ayrıca belirli bir mühimmat türü balistik hakkındaki verileri de dikkate alır. Ek olarak, belirli bir alandaki, zamana ve rakıma göre değişen hidrometeorolojik koşullar (atmosferik basınç, rüzgar, nem) dikkate alınır. Elbette, sistemin doğruluğu girdi verilerinin doğruluğuna ve yeterliliğine bağlıdır.
Üreticinin bilgi materyali, Su-24M uçağında SVP-24 kullanılırken kontrolsüz bir bombanın doğruluğunu hedefin sekiz katına çıkarmaktan bahseder, böylece “aptal” bir bomba kullanmanın doğruluğu, kontrollü bir bomba kullanımının doğruluğuna daha yakındır. Ayrıca uçak, hedefe yaklaşırken bile belirli sınırlar içerisinde manevra yapabilir, aynı belgeye göre, aktif düşman hava savunması durumunda pilotun hayatta kalma şansını% 30-40 kadar arttırır. Benzer rakamların nasıl oluşturulduğunu, materyal söylemedi.
Genel Müdür Igor Semchenko, yılın 2015’inin 2 Aralık’ında yayınlanan Rus Askeri-Endüstriyel Kurye Şubesi’yle yaptığı röportajda SVP-24’in küçük bir yeraltı korumalı hedefe ulaşma ihtimalinin (örneğin bir sığınak)% 30-40’in% arttığını ve orta büyüklükteki zayıf savunma hedefleri durumunda (depolar, binalar, köprüler) -% 60. Bu nedenle, 24-12 "aptal" bombalara sahip bir Su-16M, Semchenko'ya göre, bir kalkışta iki düşman altyapı hedefini imha edebilir.
Tüm bu bilgileri kullanırsanız - onaylanmamış olarak kabul edilse de - ve Suriye hava limanından Su-24M2'in gökyüzüne uçtukları yerden, genellikle dört "aptal" bomba ile kalibre edilmiş 250-500 kilogramlarında (küçük gemilerde küçük şeyler alabilmelerine rağmen) resimler eklerseniz büyük miktarda), o zaman tüm bunlar SVP-24 sisteminin etkinliğinin dolaylı kanıtı olarak kabul edilebilir.
Öykü "Mucize"
Bazı Batı medyasının bile, Rus tarafının Suriye’deki çatışmaya katılımıyla bağlantılı olarak SVN-24’e olumlu yanıt vermesine rağmen, bugün bu sistem Orta Doğu’da “gökten düşmedi”. Zhukovsky (askeri havacılık kompleksi Ramenskoye) yılındaki 1992'te, havacılık alanındaki otomatik ve bilgi sistemleri için Savunma Bakanlığı'nın emirlerini yerine getiren Hephaestus IT şirketi kuruldu. Yakında, Hephaestus uzmanlarına, Su-24M'in modernizasyonu için bir bilgisayar sistemi geliştirme görevi verildi.
Böylece, 1996'te, zaten bizim tarafımızdan bilinen SVP-24 doğdu (şimdi, 24 adının adından nereden geldiği açıktır). Bununla birlikte, modern operasyonel kullanıma giden yol uzun bir yoldu: proje birkaç kez askıya alındı ve yeniden başlatıldı. Diğer projelerle rekabet nedeniyle, yolsuzluk iddiaları duyuldu, genel olarak, her şey diğer ülkelerde olduğu gibi aynıydı. Yeni binyılın ilk on yılında, Su-24M2 ve Hephaestus testleri başarılı bir şekilde geçti, daha sonra sistemde bilinmeyen sayıda uçakla hizmet verildi.
Her şeyden önce SVP'nin kurulumunda olan modernizasyondan sonra, Sukhoi uçağı Su-24М2 olarak belirlendi. Doğru, 2 rakam genellikle belirtilmez ve başka bir zorluk vardır: Su-24M2, başka bir NIIREC programına göre yükseltilmiş uçakları belirler; ancak, Hephaestus sistemi gibi karmaşıklığı ve işlevselliği olan bilgisayar ekipmanı anlamına gelmez.
SVN-24'in kendisi uçakta bulunan çeşitli bileşenlerden oluşur ve gerekli verileri aldığı harici yer, hava ve uzay sistemleri ile etkileşime girer. Yani, SVP-24, sözde dijital savaşın unsurlarından biridir ve sadece "aptal" bombaları işaret etmek için kullanılmaz. Sistem otomatik modda navigasyon ve düşük irtifalarda güvenliği artırdı. Aviyoniklerin işletme ve servis maliyetlerini bir miktar da olsa düşürmenin mümkün olması da önemlidir.
Yeni sistemin potansiyeli, diğer eski uçak tiplerinde kullanılmak üzere modifikasyonlarının geliştirilmesine katkıda bulundu. Bugün, örneğin Tu-24 stratejik bombardıman uçakları için SVP-22-22'in, su-24 savaşçılarının SVP-25-25'in, MiG-24 avcılarının bombardıman uçağı için hazırlanan SVP-27-27'in varlığını biliyoruz ve Hala kullanılan Aero L-24 Albatros için SVP-39-39.
Suriye'de kullanılan Rus bombaları
Suriye'deki Rus uçaklarının fotoğraflarında çeşitli nefret bombaları görülebilir. Daha önce de belirtildiği gibi, hedefleri düşürmek için öncelikle Su-24М2 ve Su-25СМ uçaklarını kullanıyorlar. Her iki tip de SVP-24 sistemi ile donatılmıştır. Bu sistemle donatılmış üçüncü uçak tipi, Tu-22М3М uzun menzilli bombardıman uçağıdır (Tu-22М3 - modernizasyondan sonra). Bu bombardıman uçakları, Tu-22M3M, Tu-95MС ve Tu-160'in Rusya'daki hava üslerinden uçtuğu zaman stratejik havacılık operasyonlarında kullanıldı. Eğer Tu-95MS ve Tu-160, Suriye toprakları üzerinde gökyüzünde görünmediyse, ama seyir füzesi olan hedeflere saldırdıysa, Tu-22M3M'in bölmeleri, "küçük" yüksek patlayıcı parçalanma bombaları OFAB-250-270 tarafından kullanılan Dayr el-Zaur’un altındaki DAEŞ militanları.
Fotoğraflarda en sık rastlanan 250 kilogram ağırlığındaki OFAB-270-266 olduğunu belirtmekte fayda var. Suriye'de Rus uçaklarının kullandığı diğer nefret bombaları, FAB-250 ve FAB-500 HEAM bombalarının yanı sıra BetAB-500 beton delici bombalar ve RBC-250 küme bombalarıdır.
Nefret bombalarına ek olarak, daha az sayıda olmasına rağmen akıllı bombalar hala kullanılıyor. Örneğin, Su-500 bombardıman uçakları tarafından düşürülen en modern uydu kılavuzlu KAB-34С. Bütünlüğü sağlamak için, havadan yere güdümlü füzelerin ve güdümsüz füzelerle füze birimlerinin kullanılmasından da bahsedebiliriz. Ancak, tüm bunlar SVP-24'in düşürdüğü "aptal" bombalar konusu için geçerli değildir.
Madalyaların Dağılımı
Avusturyalı yayın Contra Magazin şöyle yazıyor: “NATO, hepsinden önemlisi, Birleşik Devletler, son derece doğru bir şekilde yönlendirilenlere yatırım yaparsa silâh ve toplam gözetim sistemleri, Rusya, teknolojik ustalığını maliyetleri en aza indirgemek için kullanıyor. ”
Ama o kadar basit değil. SVP-24 gibi sistemlerin kullanılmasının akıllı bombaları tamamen destekleyeceğini düşünmemelisiniz. SVP-24'in değerini değerlendirmekle, bomba atma hesaplamasının yukarıda da belirtildiği gibi sistemin tek işlevi olmadığını unutmamak gerekir.
Ancak, kesin bombalama sorununu çözmek için "rekabetçi" yöntemlerle karşılaştırıldığında, sistemin avantajlarını ve dezavantajlarını daha iyi görüyoruz. Evet, karmaşık kitleri (Amerikan JDAM gibi) içermeksizin “ucuz” standart mühimmat kullanıyorlar, böylece mühimmatın maliyeti artmıyor ve özellikle dikkatli taşıma gerekmiyor.
Ancak dezavantaj, bir uçaktan atıldıktan sonra bombanın yörüngesini etkileyememesi gibi görünüyor. Öte yandan, lazer güdümlü silahlanmalarda örneğin bulutlar, duman veya toz nedeniyle oluşabilecek sinyal kaybı tehlikesi yoktur. Bu, SVP-24'in hareketli hedeflere karşı kullanılmasının imkansızlığını ifade etse de, bunu bir dogma olarak anlamamanız gerekir (bir örnek hareketli bir sütun vb.).
“En akıllı” silah, ilke olarak, SVP-24 kullanan “saçma” bombadan daha doğru olmalıdır; bu durumda doğruluk, girdi verilerinin yeterliliğini ve doğruluğunu belirler.