Soğuk Savaş - Cold War
Soğuk Savaş dönemiydi jeopolitik arasındaki gerginlik Sovyetler Birliği ve Amerika Birleşik Devletleri ve kendi müttefikleri, Doğu Bloku ve Batı Bloku sonra, İkinci Dünya Savaşı . Tarihçiler tarihler konusunda tam olarak hemfikir değiller, ancak dönemin genellikle 1947 Truman Doktrini'ni 1991'de Sovyetler Birliği'nin dağılmasına kadar uzandığı düşünülüyor . " Soğuk " terimi, doğrudan iki süper güç arasında büyük ölçekli bir savaş olmadığı için kullanıldı , ancak her biri vekalet savaşları olarak bilinen büyük bölgesel çatışmaları destekledi . Çatışma, 1945'te Nazi Almanyası'na karşı geçici ittifak ve zaferin ardından iki gücün küresel etki için ideolojik ve jeopolitik mücadelesine dayanıyordu . Karşılıklı olarak garantili imha (MAD) doktrini, her iki tarafın da önleyici saldırıyı caydırdı . Nükleer cephanelik gelişimi ve konvansiyonel askeri konuşlandırmanın yanı sıra egemenlik mücadelesi, psikolojik savaş , propaganda kampanyaları, casusluk , geniş kapsamlı ambargolar , spor etkinliklerinde rekabet ve Uzay Yarışı gibi teknolojik yarışmalar gibi dolaylı yollarla ifade edildi .
Batı, Amerika Birleşik Devletleri'nin yanı sıra, genellikle liberal demokratik olan ancak çoğu eski sömürgeleri olan otoriter devletler ağına bağlı olan Batı Bloku'nun diğer Birinci Dünya ulusları tarafından yönetiliyordu . Doğu, Sovyetler Birliği ve İkinci Dünya'da etkisi olan Komünist Partisi tarafından yönetiliyordu . ABD hükümeti , dünya çapında sağcı hükümetleri ve ayaklanmaları desteklerken , Sovyet hükümeti tüm dünyadaki komünist partileri ve devrimleri finanse etti. Neredeyse tüm sömürge devletleri 1945-1960 döneminde bağımsızlığını kazandıklarından , Soğuk Savaş'ta Üçüncü Dünya savaş alanları haline geldiler .
Soğuk Savaş'ın ilk aşaması , 1945'te İkinci Dünya Savaşı'nın bitiminden hemen sonra başladı. ABD , 1949'da bir Sovyet saldırısı endişesiyle NATO askeri ittifakını oluşturdu ve Sovyet etkisinin kontrol altına alınmasına karşı küresel politikasını adlandırdı . Sovyetler Birliği , NATO'ya cevaben 1955'te Varşova Paktı'nı kurdu . Bu dönemin başlıca krizleri arasında 1948-49 Berlin Kuşatması, 1927-50 Çin İç Savaşı , 1950-53 Kore Savaşı , 1956 Süveyş Krizi , 1961 Berlin Krizi ve 1962 Küba Füze Krizi yer aldı . SSCB ve ABD, Latin Amerika'da , Orta Doğu'da ve Afrika ile Asya'nın sömürgelikten uzaklaşan devletlerinde nüfuz sahibi olmak için rekabet etti .
Küba Füze Krizinin ardından, ABD müttefiki Fransa daha fazla özerklik talep ederken, Çin ile Sovyetler Birliği arasındaki Çin-Sovyet bölünmesinin Komünist alandaki ilişkileri karmaşıklaştırdığını gören yeni bir aşama başladı . SSCB , 1968 Prag Baharı'nı bastırmak için Çekoslovakya'yı işgal ederken, ABD sivil haklar hareketi ve Vietnam Savaşı'na karşı muhalefet nedeniyle iç kargaşa yaşadı . 1960-70'lerde, dünya çapında vatandaşlar arasında uluslararası bir barış hareketi kök saldı. Nükleer silah testine ve nükleer silahsızlanmaya karşı hareketler , büyük savaş karşıtı protestolarla gerçekleşti . 1970'lere gelindiğinde her iki tarafın bir dönemi de beraberinde getirecektir, barış ve güvenlik için ödenek yapma başlamıştı detant gördü Stratejik Silahların Sınırlandırılması Müzakerelerini ve ABD açma ilişkilerini ile Çin Halk Cumhuriyeti SSCB için stratejik karşı ağırlık olarak.
Détente , 1979'da Sovyet-Afgan Savaşı'nın başlamasıyla on yılın sonunda çöktü. 1980'lerin başı, gerilimin yükseldiği bir başka dönemdi. Birleşik Devletler , ekonomik durgunluktan muzdarip olduğu bir dönemde, Sovyetler Birliği üzerindeki diplomatik, askeri ve ekonomik baskıları artırdı . 1980'lerin ortasında , yeni Sovyet lideri Mikhail Gorbaçov , glasnost ("açıklık", c. 1985) ve perestroyka ("yeniden örgütlenme", 1987) için liberalleştirici reformları başlattı ve Sovyetlerin Afganistan'daki müdahalesine son verdi. Ulusal egemenlik için baskılar Doğu Avrupa'da daha da güçlendi ve Gorbaçov artık hükümetlerini askeri olarak desteklemeyi reddetti. 1989'daki sonuç , Orta ve Doğu Avrupa'nın tüm komünist hükümetlerini barışçıl bir şekilde deviren ( Romanya hariç ) bir devrimler dalgasıydı . Sovyetler Birliği Komünist Partisi, Sovyetler Birliği'ndeki kontrolünü kaybetti ve Ağustos 1991'de başarısız bir darbe girişiminin ardından yasaklandı . Bu, SSCB'nin Aralık 1991'de resmi olarak dağılmasına , kurucu cumhuriyetlerinin bağımsızlık ilanına ve Afrika ve Asya'nın çoğunda komünist hükümetlerin çöküşü. Amerika Birleşik Devletleri dünyanın tek süper gücü olarak kaldı.
Soğuk Savaş ve olayları önemli bir miras bıraktı. Genellikle popüler kültürde , özellikle casusluk ve nükleer savaş tehdidi temalarıyla anılır . Bu arada, 21. yüzyılda Sovyetler Birliği'nin halef devletlerinden biri olan Rusya Federasyonu ve Amerika Birleşik Devletleri ( Batılı müttefikleri dahil ) arasında yenilenen bir gerilim durumu ve giderek güçlenen Çin ile ABD ve Batılıları arasında artan gerilim müttefiklerin her birine İkinci Soğuk Savaş deniyor .
Terimin kökenleri
II.Dünya Savaşı'nın sonunda İngiliz yazar George Orwell , 19 Ekim 1945'te İngiliz Tribune gazetesinde yayınlanan "Sen ve Atom Bombası" adlı makalesinde genel bir terim olarak soğuk savaşı kullandı . Nükleer savaş tehdidinin gölgesinde yaşayan bir dünyayı düşünen Orwell, James Burnham'ın kutuplaşmış bir dünya tahminlerine baktı ve yazıyordu:
Dünyaya bir bütün olarak bakıldığında, on yıllardır kayma anarşiye değil, köleliğin yeniden empoze edilmesine doğru olmuştur ... James Burnham'ın teorisi çok tartışılmıştır, ancak çok az kişi onun ideolojik sonuçlarını düşünmüştür - yani, tür dünya görüşü, bir zamanlar fethedilemez ve komşularıyla sürekli bir "soğuk savaş" durumunda muhtemelen hüküm sürecek olan türden inançlar ve sosyal yapı.
Gelen Observer 10 Mart 1946 tarihinde, Orwell "Moskova konferansı geçen Aralık sonrasında, Rusya İngiltere ve Britanya İmparatorluğu'nun bir 'soğuk savaş' yapmaya başladı." Yazdı
Terimin ilk kullanımı , Sovyetler Birliği ile Amerika Birleşik Devletleri arasındaki savaş sonrası belirli jeopolitik çatışmayı tanımlamak için 16 Nisan 1947'de Demokrat cumhurbaşkanlarının etkili danışmanlarından Bernard Baruch'un yaptığı bir konuşmada geldi. Bir gazeteci tarafından yazılan konuşma Herbert Bayard Swope , "Aldatılmayalım: bugün bir soğuk savaşın ortasındayız." Gazete köşe yazarı Walter Lippmann , Soğuk Savaş adlı kitabıyla bu terime geniş yer verdi . 1947'de terimin kaynağı sorulduğunda, Lippmann terimin 1930'lardan kalma Fransız bir terime, la guerre froide'a kadar izini sürdü .
Arka fon
Rus devrimi
En tarihçi hemen İkinci Dünya Savaşı sonrasındaki süreç ile Soğuk Savaşın başlaması iz, diğerleri bunun ile başladı iddia Ekim Devrimi de Rusya'da 1917 yılında Bolşevikler iktidarı ele geçirdi. Birinci Dünya Savaşı'nda , İngiliz, Fransız ve Rus İmparatorlukları başından beri Müttefik Güçleri oluşturmuştu ve ABD, Nisan 1917'de onlara katıldı. Bolşevikler , Kasım 1917'de Rusya'da iktidarı ele geçirdiler ve Birinci Dünya Savaşı'ndan ve Almanya'dan çekilme sözlerini yerine getirdiler. ordular sınır bölgeleri boyunca hızla ilerledi. Müttefikler, tüm Rusya'ya ekonomik bir abluka ile karşılık verdi . 1918 yılının Mart ayının başlarında, Sovyetler , savaşa karşı halk tiksinti dalgasını izledi ve Brest-Litovsk Antlaşması ile sert Alman barış şartlarını kabul etti . Bazı Müttefiklerin gözünde Rusya, Batı Cephesi için bir milyon Alman askerini serbest bırakarak Almanya'nın savaşı kazanmasına yardım ediyordu.
"Rusya'nın gıda tedarikinin, sanayi üssünün, yakıt tedarikinin ve Batı Avrupa ile iletişiminin çoğundan vazgeçmek."
Tarihçi Spencer Tucker'a göre , Müttefikler, "Anlaşma, Müttefiklerin davasına nihai ihanetti ve Soğuk Savaş'ın tohumlarını ekti. Brest-Litovsk ile Doğu Avrupa'daki Alman egemenliği hayaletinin gerçeğe dönüşme tehdidi" ve Müttefikler şimdi askeri müdahale hakkında ciddi düşünmeye başladılar ve Bolşeviklere karşı " ekonomik savaşlarını " hızlandırmaya başladılar . Bazı Bolşevikler , Rusya'yı her batılı ülkede kapitalizme karşı devrimleri kışkırtmayı planlayan ilk adım olarak gördüler, ancak Almanya ile barış ihtiyacı Sovyet lideri Vladimir Lenin'i bu konumdan uzaklaştırdı.
1918'de İngiltere, Bolşevik karşıtı "Beyaz" karşı-devrimcileri desteklemek için para ve asker sağladı . Bu politikaya, kararlı bir İngiliz emperyalisti ve anti-komünist olan Savaş Bakanı Winston Churchill öncülük etti . Fransa, Japonya ve ABD , yeni Sovyet hükümetini devirmek amacıyla Rusya'yı işgal etti . Batılı güçlerin kendisine karşı başlattığı ekonomik ve askeri savaşa rağmen, Bolşevik hükümeti tüm muhalefeti yenmeyi başardı ve Rusya'nın yanı sıra Ukrayna, Gürcistan, Ermenistan ve Azerbaycan gibi ayrılıkçı vilayetlerin tam kontrolünü ele geçirdi.
Batılı güçler ayrıca Sovyet hükümetini diplomatik olarak izole etti. Vladimir Lenin , Sovyetler Birliği'nin "düşmanca kapitalist kuşatma" ile çevrildiğini ve diplomasiyi Sovyet düşmanlarını bölünmüş halde tutmak için bir silah olarak gördüğünü belirtti. Dünya çapında kardeş devrimleri desteklemek için Komintern adlı bir örgüt kurdu . Her yerde başarısız oldu; Almanya, Bavyera ve Macaristan'da devrim başlatmaya çalıştığında ezildi. Başarısızlıklar Moskova'nın içe kapanmasına neden oldu.
İngiltere ve Birleşik Devletler dışındaki diğer Batılı güçler iş yaptı ve bazen yeni Sovyetler Birliği'ni tanıdı. 1933'e gelindiğinde, eski Komünist tehditler korkusu ortadan kalktı ve Amerikan iş dünyası ve gazete editörleri diplomatik tanınma çağrısında bulundu. Başkan Franklin D. Roosevelt , Kasım 1933'te ilişkileri normalleştirmek için başkanlık yetkisini kullandı. Ancak, Washington'un Moskova'nın geri ödemesini istediği Çarlık borçlarında ilerleme kaydedilmedi. Ticaretin genişlemesine dair beklentiler gerçekçi değildi. Tarihçiler Justus D. Doenecke ve Mark A. Stoler, "Anlaşma ile her iki ülke de kısa sürede hayal kırıklığına uğradı." Roosevelt , 1933'ten 1936'ya kadar William Bullitt'i büyükelçi olarak seçti . Bullitt, Sovyet-Amerikan ilişkileri için büyük umutlarla Moskova'ya geldi, ancak Sovyet liderliğine ilişkin görüşü daha yakından incelendiğinde kötüleşti. Görev süresinin sonunda, Bullitt Sovyet hükümetine açıkça düşmandı ve hayatının geri kalanında açık sözlü bir anti-komünist olarak kaldı.
II.Dünya Savaşının Başlangıcı
1930'ların sonlarında Stalin, faşizme karşı çıkmak için kapitalist partiler ve hükümetlerle popüler cepheleri desteklemek için Dışişleri Bakanı Maxim Litvinov ile birlikte çalıştı . Batılı hükümetler bunun yerine Nazi Almanyası ile yatıştırma yapmayı seçtiğinde Sovyetler sinirlendi . Mart 1939'da İngiltere ve Fransa - SSCB'ye danışmadan - Münih Anlaşması'nda Hitler'e Çekoslovakya'nın büyük kısmının kontrolünü verdi . Sovyet sınırlarında da saldırgan bir Japonya ile karşı karşıya kalan Stalin, yön değiştirdi ve Litvinov'un yerine Almanya ile daha yakın ilişkiler yürüten Vyacheslav Molotov'u getirdi .
İmzalanmasından sonra Molotov-Ribbentrop Paktı ve Alman-Sovyet Frontier Antlaşması'nı Sovyetler Birliği zorla Baltık ülkeleri buna izin Litvanya--Estonia, Letonya ve kendi ülkelerinde istasyon Sovyet askerlerine . Finlandiya, bölgesel talepleri reddetti ve Kasım 1939'da bir Sovyet işgaline yol açtı. Sonuçta ortaya çıkan Kış Savaşı , Fin tavizleriyle Mart 1940'ta sona erdi . Finlandiya'ya yapılan Sovyet saldırısını Almanlar tarafında savaşa girmesiyle eş değer gören İngiltere ve Fransa, SSCB'nin Milletler Cemiyeti'nden kovulmasını destekleyerek Sovyet işgaline karşılık verdiler .
Haziran 1940'ta Sovyetler Birliği zorla Estonya, Letonya ve Litvanya'yı ilhak etti . Ayrıca tartışmalı Romanya'nın Besarabya, Kuzey Bukovina ve Hertza bölgelerine de el koydu . Ancak Alman Ordusu Haziran 1941'de Barbarossa Harekatı'nda Sovyetler Birliği'ni işgal ettikten ve Aralık 1941'de Birleşik Devletler'e savaş ilan ettikten sonra, Sovyetler Birliği ve Müttefik güçler Almanya ile savaşmak için birlikte çalıştılar. İngiltere resmi bir ittifak imzaladı ve Amerika Birleşik Devletleri resmi olmayan bir anlaşma yaptı. Savaş zamanında Birleşik Devletler, İngiltere'ye, Sovyetler Birliği'ne ve diğer Müttefik ülkelere Ödünç Verme-Kiralama Programı aracılığıyla destek verdi . Bununla birlikte, Stalin son derece şüpheli kaldı ve İngilizlerin ve Amerikalıların, Sovyetlerin Almanya'ya karşı mücadelenin en ağırını taşımasını sağlamak için komplo kurduklarına inanıyordu. Bu görüşe göre Batı Müttefikleri, son anda devreye girip barış anlaşmasını şekillendirmek için ikinci bir Alman karşıtı cephenin açılmasını kasten geciktirmişlerdi. Bu nedenle, Batı'nın Sovyet algısı, Müttefik güçler arasında güçlü bir gerilim ve düşmanlık akımı bıraktı.
II.Dünya Savaşı'nın Sonu (1945–1947)
Savaş sonrası Avrupa ile ilgili savaş zamanı konferansları
Müttefikler, savaşın ardından Avrupa haritasının nasıl görünmesi gerektiği ve sınırların nasıl çizileceği konusunda hemfikir değillerdi. Savaş sonrası güvenliğin sağlanması ve sürdürülmesi konusunda her iki taraf da farklı fikirlere sahipti. Bazı akademisyenler, tüm Batılı Müttefiklerin, demokratik hükümetlerin olabildiğince geniş bir şekilde kurulduğu ve ülkelerin farklılıkları uluslararası kuruluşlar aracılığıyla barışçıl bir şekilde çözmelerine izin veren bir güvenlik sistemi istediklerini iddia ediyorlar . Diğerleri, Atlantik güçlerinin savaş sonrası yeni dünya vizyonlarında bölündüğüne dikkat çekiyor. Roosevelt'in hedefleri askeri Avrupa ve Asya'da, üzerinde küresel Amerikan ekonomik üstünlüğü başarı hem de zaferi İngiliz İmparatorluğu ve dünya barışının oluşturulması Churchill'in, ağırlıklı olarak üzerinde kontrolü güvence merkezli edildiği daha global bir kuruluş-were Akdeniz sağlanması Britanya İmparatorluğu'nun hayatta kalması ve Orta ve Doğu Avrupa ülkelerinin Sovyetler ile Birleşik Krallık arasında bir tampon olarak bağımsızlığı .
Sovyetler Birliği, sınır bölgelerindeki ülkelerin iç işlerine hâkim olmaya çalıştı. Savaş sırasında Stalin, Kızıl Ordu kontrolü ele alır almaz Moskova'ya bağlı gizli polis güçleri kurabilmeleri için farklı ülkelerden komünistler için özel eğitim merkezleri oluşturmuştu. Sovyet ajanları medyayı, özellikle radyoyu kontrol altına aldı; hızla taciz ettiler ve ardından gençlik gruplarından okullara, kiliselere ve rakip siyasi partilere kadar tüm bağımsız sivil kurumları yasakladılar. Stalin ayrıca, iç yeniden yapılanma ve ekonomik büyümeye odaklanma umuduyla İngiltere ve Amerika Birleşik Devletleri ile barışa devam etmek istedi.
Amerikan görüşüne göre Stalin, hedeflerine ulaşmada potansiyel bir müttefik olarak görünürken, İngiliz yaklaşımında Stalin, gündemlerinin gerçekleştirilmesi için en büyük tehdit olarak göründü. Sovyetler Orta ve Doğu Avrupa'nın çoğunu zaten işgal ederken, Stalin bir avantaja sahipti ve iki Batılı lider onun iyiliği için yarıştı.
Roosevelt ve Churchill arasındaki farklar, Sovyetlerle birkaç ayrı anlaşmaya yol açtı. Ekim 1944'te Churchill Moskova'ya gitti ve Stalin'e Romanya , Macaristan ve Bulgaristan üzerinde hakimiyet ve Churchill'e Yunanistan üzerinde tam yetki vermek de dahil olmak üzere Avrupa'yı ilgili etki alanlarına bölmek için " yüzdelik anlaşması " önerdi . Bu öneri Stalin tarafından kabul edildi. At Yalta Konferansı Şubat 1945, Roosevelt Asya ilgili Stalin ayrı bir anlaşma imzalanmış ve Polonya ve Tazminat konularında Churchill desteklemeyi reddetti. Roosevelt nihayetinde yüzde anlaşmasını onayladı, ancak görünüşe göre Avrupa'da savaş sonrası bir çözümün çerçevesi konusunda hala kesin bir fikir birliği yoktu.
At İkinci Quebec Konferansı Eylül 1944, Quebec City düzenlenen üst düzey bir askeri konferansın, 12-16, Churchill ve Roosevelt dayalı Almanya için bir planı dahil birçok konuda, üzerinde anlaşmaya vardı Henry Morgenthau Jr. 'ın asıl teklifle. Churchill tarafından hazırlanan mutabakat, "Ruhr ve Saar'daki savaş sanayilerinin ortadan kaldırılmasını sağladı ... Almanya'yı karakteri itibariyle tarımsal ve kırsal bir ülkeye dönüştürmeyi dört gözle bekliyor ." Bununla birlikte, artık ülkeyi birkaç bağımsız devlete bölme planı içermiyordu. 10 Mayıs 1945'te Başkan Truman , iki yıldan fazla süredir yürürlükte olan ve Stalin tarafından coşkuyla desteklenen ABD işgal yönergesi JCS 1067'yi imzaladı . ABD işgal güçlerini "... Almanya'nın ekonomik açıdan rehabilitasyonu için hiçbir adım atmama" yönünde yönlendirdi.
Bazı tarihçiler Soğuk Savaş'ın ABD'nin Kuzey İtalya'da Nazi SS Generali Karl Wolff ile ayrı bir barış görüşmesi yaptığında başladığını iddia ettiler . Sovyetler Birliği'nin katılmasına izin verilmedi ve anlaşmazlık Franklin Roosevelt ile Stalin arasında hararetli yazışmalara yol açtı. Wolff, savaş suçlusu en bağışıklığı garanti gibi görünüyor Nuremberg'e Stratejik Hizmetler Ofisi (tarafından ÖSS ) komutanı ve gelecek CIA direktörü Allen Dulles onlar Mart 1945'te Wolff buluştu ve onun güçleri uygulamak yardım kabul ediliyordu zaman Operasyonu Düşünülemez Winston Churchill'in bu dönemde savunduğu Sovyetler Birliği'ni işgal etmek için gizli bir plan.
Nisan 1945'te Başkan Roosevelt öldü ve yerine Stalin'e güvenmeyen ve öneri almak için seçkin bir dış politika entelektüel grubuna başvuran Harry S. Truman geçti . Hem Churchill hem de Truman, diğer şeylerin yanı sıra, Sovyetlerin Londra'daki sürgündeki Polonya hükümetine karşı Sovyet kontrolündeki rakibi olan ve Sovyetlerle ilişkileri kopmuş olan Lublin hükümetini destekleme kararına karşı çıktı .
Aşağıdaki Müttefiklerin May 1945 zaferinden güçlü ABD ve Batı güçleri Batı Avrupa'da kalan ittifak ederken, Sovyetler etkin Orta ve Doğu Avrupa işgal etti. In Almanya ve Avusturya'da , Fransa, İngiltere, Sovyetler Birliği ve ABD işgal ve Parselli dört güç kontrolü için gevşek çerçevenin bölgelerini kurdu.
San Francisco 1945 Müttefik konferans çok uluslu kurulan Birleşmiş Milletler bakımı için (BM) dünya barışına , ama onun içinde uygulama kapasitesinin Güvenlik Konseyi etkin bir şekilde egzersiz bireysel üyelerin yeteneğine göre felç oldu veto yetkisi . Buna göre, BM temelde polemik retorik alışverişi için aktif olmayan bir foruma dönüştürüldü ve Sovyetler bunu neredeyse tamamen bir propaganda tribünü olarak gördü.
Potsdam Konferansı ve Japonya'nın teslim olması
At Potsdam Konferansı Almanya'nın teslim olmasından sonra Temmuz ayı sonlarında başlayan, ciddi farklılıklar Almanya'nın gelecekteki gelişimi ve Orta ve Doğu Avrupa'nın geri kalanına üzerine çıktı. Sovyetler, Yalta'da yaptıkları 20 milyar dolarlık tazminatın Almanya işgal bölgelerinden alınması talebini bastırdı. Amerikalılar ve İngilizler, tazminatlar için bir dolar miktarı belirlemeyi reddettiler, ancak Sovyetlerin bazı endüstrileri bölgelerinden çıkarmasına izin verdiler. Dahası, katılımcıların artan antipati ve kavgacı dili, birbirlerinin düşmanca niyetleri hakkındaki şüphelerini doğrulamaya ve konumlarını sağlamlaştırmaya hizmet etti. Bu konferansta Truman, Stalin'e Amerika Birleşik Devletleri'nin güçlü ve yeni bir silaha sahip olduğunu bildirdi.
ABD, Britanya'yı atom bombası projesine davet etmiş, ancak onu Sovyetler Birliği'nden gizli tutmuştu. Stalin, Amerikalıların atom bombası üzerinde çalıştığının farkındaydı ve haberlere sakince tepki gösterdi. Potsdam Konferansı'nın bitiminden bir hafta sonra ABD, Hiroşima ve Nagazaki'yi bombaladı . Saldırılardan kısa bir süre sonra, Truman Sovyetlere işgal altındaki Japonya'da çok az gerçek etki teklif ettiğinde Stalin ABD yetkililerine protesto etti . Stalin, bombaların fiilen atılmasına da öfkelendi, onlara "süper barbarlık" diyor ve "denge bozuldu ... Bu olamaz" diyordu. Truman yönetimi, devam eden nükleer silah programını uluslararası ilişkilerde Sovyetler Birliği'ne baskı yapmak için kullanmayı amaçlıyordu.
Savaşın ardından ABD ve Birleşik Krallık, komünist olarak görülen yerli hükümetleri ve güçleri ortadan kaldırmak için Yunanistan ve Kore'deki askeri güçleri kullandı. Öncülüğünde Lyuh Woon-Hyung , Japon işgali sırasında gizlice çalışan boyunca komiteler Kore Kore bağımsızlığa geçişi koordine etmek kurdu. Japonların teslim olmasının ardından, 28 Ağustos 1945'te bu komiteler, birkaç hafta sonra Kore Halk Cumhuriyeti (PRK) adını vererek Kore'nin geçici ulusal hükümetini kurdular . 8 Eylül 1945'te, Amerika Birleşik Devletleri hükümeti Kore'ye güçlerini çıkarttı ve daha sonra Kore'yi 38. kuzey paralelinin güneyinde yönetmek için Kore'de Amerika Birleşik Devletleri Ordusu Askeri Hükümeti'ni (USAMGK) kurdu . USAMGK, PRK hükümetini yasadışı ilan etti. Askeri vali Korgeneral John R. Hodge daha sonra "görevlerimizden birinin bu Komünist hükümeti yıkmak olduğunu" söyledi. Bundan sonra, Başkan Syngman Rhee ile başlayarak , ABD, 1980'lere kadar hüküm süren otoriter Güney Kore hükümetlerini destekledi.
Doğu Blokunun Başlangıcı
Dünya Savaşı açılış aşamalarında, Sovyetler Birliği için temel atılmıştır Doğu Bloku tarafından ilhak sonra işgalci ve gibi çeşitli ülkeleri Sovyet Sosyalist Cumhuriyetler Almanya ile anlaşma ile, Molotov-Ribbentrop Paktı . Bunlar arasında doğu Polonya ( Beyaz Rusya SSR ve Ukrayna SSR'ye dahil edildi ), Letonya ( Letonya SSR oldu ), Estonya ( Estonya SSR oldu ), Litvanya ( Litvanya SSR oldu ), doğu Finlandiya'nın bir parçası oldu Karelo-Fin SSR ) ve doğu Romanya oldu ( Moldovalı SSR ).
Sovyet ordusunun Almanya'dan kurtardığı Orta ve Doğu Avrupa toprakları, Churchill ile Stalin arasındaki Yüzde Anlaşması uyarınca Doğu Bloku'na eklendi . Sovyetler Birliği işgal ettiği bölgeleri uydu devletlere dönüştürdü , örneğin:
- Arnavutluk Halk Cumhuriyeti (11 Ocak 1946)
- Bulgaristan Halk Cumhuriyeti (15 Eylül 1946)
- Polonya Halk Cumhuriyeti (19 Ocak 1947)
- Romanya Halk Cumhuriyeti (13 Nisan 1948)
- Çekoslovak Sosyalist Cumhuriyeti (9 Mayıs 1948)
- Macaristan Halk Cumhuriyeti (20 Ağustos 1949)
- Alman Demokratik Cumhuriyeti (7 Ekim 1949)
Blok'ta ortaya çıkan Sovyet tarzı rejimler, yalnızca Sovyet komuta ekonomisini yeniden üretmekle kalmadı , aynı zamanda Joseph Stalin ve Sovyet gizli polisinin hem gerçek hem de potansiyel muhalefeti bastırmak için kullandığı acımasız yöntemleri benimsedi . Asya'da Kızıl Ordu , savaşın son ayında Mançurya'yı istila etti ve 38. paralelin kuzeyinde bulunan Kore topraklarının büyük bölümünü işgal etmeye devam etti.
Stalin'in Doğu Bloku üzerindeki kontrolünü sağlamlaştırmanın bir parçası olarak , Lavrentiy Beria liderliğindeki Halk İçişleri Komiserliği (NKVD), Blok'ta anti-komünist direnişi ezmesi gereken Sovyet tarzı gizli polis sistemlerinin kurulmasını denetledi. Blok'ta en ufak bir bağımsızlık kıpırtıları ortaya çıktığında, Stalin'in stratejisi, savaş öncesi yerel rakiplerle başa çıkmakla eşleşti: iktidardan uzaklaştırıldılar, yargılandılar, hapsedildiler ve birçok durumda idam edildiler.
İngiltere Başbakanı Winston Churchill , savaşın sonunda Avrupa'da konuşlandırılan muazzam büyüklükteki Sovyet güçleri ve Sovyet lideri Joseph Stalin'in güvenilmez olduğu algısı göz önüne alındığında, Batı Avrupa'ya yönelik bir Sovyet tehdidi olduğundan endişeliydi. İkinci Dünya Savaşı'ndan sonra ABD'li yetkililer, Gladyo Operasyonu'na dönüşen Batı bloğundaki yıkımı önlemek için Batı Avrupalı liderlere kendi gizli güvenlik güçlerini kurma konusunda rehberlik ettiler .
Sınırlama ve Truman Doktrini (1947–1953)
Demir Perde, İran, Türkiye ve Yunanistan
Şubat 1946'nın sonlarında, George F. Kennan'ın Moskova'dan Washington'a yaptığı " Uzun Telgraf " ABD hükümetinin Sovyetlere karşı gittikçe artan sert çizgisini ifade etmeye yardımcı oldu ve bu, ABD'nin Soğuk döneminde Sovyetler Birliği'ne yönelik stratejisinin temelini oluşturacaktı. Savaş. Truman Yönetimi, Stalin'in Avrupa ve İran ile ilgili tutarsız vaatleri nedeniyle telgrafı kabul etti. İkinci Dünya Savaşı'nın Anglo-Sovyet İran'ı işgalinin ardından, ülke uzak kuzeyde Kızıl Ordu ve güneyde İngilizler tarafından işgal edildi. İran, ABD ve İngilizler tarafından Sovyetler Birliği'ne tedarik sağlamak için kullanıldı ve Müttefikler, düşmanlıkların kesilmesinden sonraki altı ay içinde İran'dan çekilmeyi kabul etti. Ancak bu süre geldiğinde Sovyetler , Azerbaycan Halk Cumhuriyeti ve Kürt Mahabad Cumhuriyeti kisvesi altında İran'da kaldı . Bundan kısa bir süre sonra, 5 Mart'ta eski İngiliz başbakanı Winston Churchill , Missouri , Fulton'da ünlü " Demir Perde " konuşmasını yaptı . O "dan Avrupa'yı bölen bir "demir perde" kurulması suçlanan Sovyetler'e karşı bir Anglo-Amerikan ittifak denilen konuşma Stettin içinde Baltık için Trieste içinde Adriyatik ".
Bir hafta sonra, 13 Mart'ta Stalin, konuşmaya şiddetle yanıt verdi ve Churchill'in, dünya hakimiyetine olan açlıklarını tatmin edebilmek için İngilizce konuşan ulusların ırksal üstünlüğünü savunduğu ölçüde Hitler'le karşılaştırılabileceğini ve deklarasyon "SSCB'ye savaş çağrısı" idi. Sovyet lideri, SSCB'nin kendi alanında yer alan ülkeler üzerinde artan bir kontrol uyguladığı suçlamasını da reddetti. "Sovyetler Birliği'nin gelecekteki güvenliğinden endişe duyarak, Sovyetler Birliği'ne karşı tutumlarına sadık hükümetlerin bu ülkelerde var olması gerektiğini görmeye çalıştığı gerçeğinde" şaşırtıcı bir şey olmadığını savundu.
Eylül ayında, Sovyet tarafı , Sovyet büyükelçisi tarafından ABD'ye gönderilen ancak Vyacheslav Molotov tarafından görevlendirilen ve "ortak yazılan" Novikov telgrafını çıkardı ; ABD'yi, "yeni bir savaşta dünya üstünlüğünü kazanma koşullarını hazırlamak için" askeri yetenek geliştiren tekelci kapitalistlerin pençesinde olarak tasvir etti. 6 Eylül 1946'da James F. Byrnes , Almanya'da Morgenthau Planını reddeden bir konuşma yaptı (savaş sonrası Almanya'yı bölme ve sanayileştirme önerisi) ve Sovyetleri ABD'nin Avrupa'da sonsuza kadar askeri varlığını sürdürme niyetinde olduğu konusunda uyardı. Byrnes'in bir ay sonra itiraf ettiği gibi, "Programımızın özü, Alman halkını kazanmaktı ... bizim ve Rusya arasında akıllar için bir savaştı ..." Aralık ayında, Sovyetler, ısrarlı ABD baskısından sonra İran'dan çekilmeyi kabul etti. , çevreleme politikasının erken bir başarısı.
1947'ye gelindiğinde, ABD başkanı Harry S. Truman , Sovyetler Birliği'nin İran, Türkiye ve Yunanistan'daki Amerikan taleplerine karşı direnişi ve Sovyetlerin nükleer silahlara ilişkin Baruch Planını reddetmesi karşısında öfkelenmişti . Şubat 1947 yılında İngiliz hükümeti artık finanse göze de duyurdu Yunanistan Krallığı içinde kendi iç savaş Komünist liderliğindeki isyancılar karşı. ABD hükümeti politikası benimseyerek bu duyuruya yanıt çevreleme yayılmasını durdurma hedefiyle, Komünizm . Truman, savaşa müdahale etmek için 400 milyon dolar tahsis edilmesi çağrısında bulunan bir konuşma yaptı ve çatışmayı özgür halklar ve totaliter rejimler arasındaki bir yarışma olarak çerçeveleyen Truman Doktrini'ni açıkladı . Amerikalı politika yapıcılar, Stalin Komünist Partiye İngiliz destekli hükümetle işbirliği yapmasını söylemiş olmasına rağmen , Sovyetler Birliği'ni Sovyet nüfuzunu genişletmek için Yunan kralcılarına karşı komplo kurmakla suçladı . (İsyancılar tarafından yardım edildi Josip Broz Tito'nun 's Yugoslavya Sosyalist Federal Cumhuriyeti Stalin'in isteklerine karşı.)
Truman Doktrininin ilan edilmesi, ABD'nin iki partili savunmasının ve Cumhuriyetçiler ile Demokratlar arasında Vietnam Savaşı sırasında ve sonrasında zayıflayan , ancak nihayetinde devam eden sınırlama ve caydırıcılığa odaklanan dış politika mutabakatının başlangıcını işaret etti . Avrupa'daki ılımlı ve muhafazakar partiler ve sosyal demokratlar Batı ittifakına neredeyse koşulsuz destek verirken , KGB tarafından finanse edilen ve istihbarat operasyonlarına katılan Avrupalı ve Amerikalı Komünistler Moskova'nın çizgisine bağlı kaldılar, ancak daha sonra muhalefet ortaya çıkmaya başladı. 1956. Uzlaşı politikasına yönelik diğer eleştiriler, Vietnam Savaşı karşıtı aktivistlerden , Nükleer Silahsızlanma Kampanyasından ve nükleer karşıtı hareketten geldi .
Marshall Planı ve Çekoslovak darbesi
1947'nin başlarında, Fransa, İngiltere ve Amerika Birleşik Devletleri, Sovyetler tarafından halihazırda kaldırılmış olan endüstriyel tesislerin, malların ve altyapının ayrıntılı bir muhasebesini içeren ekonomik olarak kendi kendine yeten bir Almanya'yı öngören bir plan için Sovyetler Birliği ile başarısız bir şekilde anlaşmaya varmaya çalıştılar. Haziran 1947'de, Truman Doktrini uyarınca ABD , Sovyetler Birliği de dahil olmak üzere katılmak isteyen tüm Avrupa ülkelerine ekonomik yardım taahhüdü olan Marshall Planını kabul etti . Başkan Harry S. Truman'ın 3 Nisan 1948'de imzaladığı plan kapsamında ABD hükümeti, Avrupa ekonomisini yeniden inşa etmek için Batı Avrupa ülkelerine 13 milyar doların üzerinde (2016'da 189,39 milyar dolara eşdeğer) verdi . Program daha sonra Avrupa Ekonomik İşbirliği Teşkilatı'nın kurulmasına yol açtı .
Planın amacı, Avrupa'nın demokratik ve ekonomik sistemlerini yeniden inşa etmek ve komünist partilerin devrimler veya seçimler yoluyla kontrolü ele geçirmesi gibi Avrupa'nın güç dengesine yönelik algılanan tehditlere karşı koymaktı . Plan ayrıca Avrupa'nın refahının Almanya'nın ekonomik iyileşmesine bağlı olduğunu da belirtiyordu. Bir ay sonra Truman , birleşik bir Savunma Bakanlığı , Merkezi İstihbarat Teşkilatı (CIA) ve Ulusal Güvenlik Konseyi (NSC) kurarak 1947 Ulusal Güvenlik Yasasını imzaladı . Bunlar, Soğuk Savaş'ta ABD savunma politikasının ana bürokrasileri haline gelecekti.
Stalin, Batı ile ekonomik entegrasyonun Doğu Bloku ülkelerinin Sovyet kontrolünden kaçmasına izin vereceğine ve ABD'nin Avrupa'nın ABD yanlısı bir yeniden uyumunu satın almaya çalıştığına inanıyordu. Bu nedenle Stalin, Doğu Bloku ülkelerinin Marshall Planı yardımı almasını engelledi. Sovyetler Birliği'nin, Sovyet sübvansiyonlarını ve orta ve doğu Avrupa ile ticareti içerdiği iddia edilen Marshall Planı'na alternatifi, Molotof Planı olarak tanındı (daha sonra Ocak 1949'da Karşılıklı Ekonomik Yardım Konseyi olarak kurumsallaştı ). Stalin ayrıca yeniden yapılandırılmış bir Almanya'dan da korkuyordu; Savaş sonrası Almanya vizyonu, yeniden silahlanma veya Sovyetler Birliği için herhangi bir tehdit oluşturma yeteneğini içermiyordu.
Erken 1948 yılında "gerici unsurlar" güçlendirme raporları sonrasında Sovyet operatives infaz eden darbe de Çekoslovakya , Sovyetler demokratik yapılarını korumak izin ettiğini sadece Doğu Bloku durumu. Darbenin kamuoyundaki vahşeti, o noktaya kadar Batılı güçleri şok etti, savaşın çıkacağına dair kısa bir korkuyu harekete geçirdi ve Birleşik Devletler Kongresi'nde Marshall Planı'na karşı son muhalefet kalıntılarını süpürdü.
Truman Doktrini ve Marshall Planının ikiz politikaları Batı Avrupa, Yunanistan ve Türkiye için milyarlarca ekonomik ve askeri yardıma yol açtı. ABD'nin yardımıyla Yunan ordusu iç savaşını kazandı . Alcide De Gasperi liderliğindeki İtalyan Hıristiyan Demokratlar , 1948 seçimlerinde güçlü Komünist - Sosyalist ittifakı yendi .
Casusluk
Tüm büyük güçler, çok çeşitli casuslar, çift ajanlar ve telefon kablolarına dokunmak gibi yeni teknolojiler kullanarak casuslukla uğraştı. En ünlü ve aktif kuruluşlar Amerikan CIA , Sovyet KGB ve İngiliz MI6 idi . Doğu Alman Stasi , diğerlerinden farklı olarak, öncelikle iç güvenlikle ilgileniyordu, ancak Keşif Ana Müdürlüğü dünya çapında casusluk faaliyetlerini yürütüyordu . CIA, komünizm karşıtı kültürel faaliyetleri ve örgütleri gizlice sübvanse etti ve teşvik etti. CIA, özellikle İtalya'da Avrupa siyasetine de dahil oldu. Casusluk tüm dünyada gerçekleşti, ancak Berlin casusluk faaliyeti için en önemli savaş alanıydı.
O kadar çok gizli arşiv bilgisi yayınlandı ki tarihçi Raymond L. Garthoff , her iki tarafın da elde ettiği gizli bilgilerin miktarı ve niteliğinde muhtemelen eşitlik olduğu sonucuna varıyor. Bununla birlikte, Sovyetler muhtemelen HUMINT (casusluk) açısından bir avantaja sahipti ve "bazen yüksek politika çevrelerine erişiminde". Ancak belirleyici etki açısından şu sonuca varıyor:
- Ayrıca, her iki tarafta da siyasi karar alma düzeyinde başarılı "köstebekler" olmadığına dair yargıya artık büyük bir güven duyabiliriz. Benzer şekilde, her iki tarafta da casusluk yoluyla erken keşfedilen ve diğer taraf tarafından engellenen büyük bir siyasi veya askeri karara dair hiçbir kanıt yoktur. Ayrıca, karşı tarafın bir temsilcisi tarafından önemli ölçüde etkilenen (çok daha az üretilen) herhangi bir büyük siyasi veya askeri karara dair hiçbir kanıt yoktur.
Her zamanki casusluğa ek olarak, Batılı ajanslar, Doğu Bloğu sığınmacılarının sorgulanmasına özel önem verdi .
Kominform ve Tito-Stalin Ayrımı
Eylül 1947 yılında Sovyetler oluşturulan Kominform uluslararası komünist hareketin içinde ortodoksi zorlamak ve Sovyet üzerindeki siyasi kontrolü sıkılaştırmak için oldu amacını güden, uydulardan komünist partilerin koordinasyonu ile Doğu Bloku . Kominform, takip eden Haziran ayında, Tito-Stalin Split'in üyelerini komünist kalan ancak bağlantısız bir tutum benimseyen Yugoslavya'yı sınır dışı etmeye zorladığında, utanç verici bir gerileme ile karşı karşıya kaldı .
Berlin Ablukası ve Airlift
Amerika Birleşik Devletleri ve İngiltere, Batı Alman işgal bölgelerini "Bizonia" olarak birleştirdiler (1 Ocak 1947, daha sonra "Trizonia", Fransa bölgesinin eklenmesiyle, Nisan 1949). Almanya'nın ekonomik olarak yeniden inşasının bir parçası olarak, 1948'in başlarında, bir dizi Batı Avrupa hükümetinin ve Birleşik Devletler'in temsilcileri, Batı Almanya bölgelerinin bir federal hükümet sistemi ile birleştirilmesi için bir anlaşma duyurdular. Buna ek olarak, Marshall Planına uygun olarak , Sovyetlerin değer kaybettiği eski Reichsmark para biriminin yerine yeni bir Deutsche Mark para biriminin getirilmesi de dahil olmak üzere, Batı Almanya ekonomisini yeniden sanayileştirmeye ve yeniden inşa etmeye başladılar . ABD gizlice birleşik ve tarafsız bir Almanya'nın istenmediğine karar vermişti, Walter Bedell Smith General Eisenhower'a "ilan ettiğimiz pozisyona rağmen, Alman birliğini Rusların kabul edebileceği herhangi bir koşulda gerçekten kabul etmek istemiyoruz ve kabul etmek niyetinde değiliz," Gereksinimlerimizin çoğunu karşılıyor gibi görünseler bile. "
Kısa bir süre sonra Stalin , Soğuk Savaş'ın ilk büyük krizlerinden biri olan ve Batı Berlin'e yiyecek, malzeme ve erzak gelmesini engelleyen Berlin Ablukası'nı (24 Haziran 1948 - 12 Mayıs 1949) başlattı . Amerika Birleşik Devletleri, İngiltere, Fransa, Kanada, Avustralya, Yeni Zelanda ve diğer bazı ülkeler, Batı Berlin'e yiyecek ve diğer erzak tedarik eden devasa "Berlin hava nakliyesini" başlattı.
Sovyetler, politika değişikliğine karşı bir halkla ilişkiler kampanyası başlattı. Doğu Berlin komünistleri , 5 Aralık 1948'de yapılan ve% 86,3'lük bir katılım ve komünist olmayan partiler için ezici bir zafer sağlayan Berlin belediye seçimlerini (1946 seçimlerinde yaptıkları gibi) bir kez daha bozmaya çalıştı . Sonuçlar şehri etkili bir şekilde eski halinin Doğu ve Batı versiyonlarına ayırdı. 300.000 Berlinli gösteri yaptı ve uluslararası hava taşımacılığının devam etmesini istedi ve ABD Hava Kuvvetleri pilotu Gail Halvorsen , Alman çocuklara şeker sağlayan " Vittles Operasyonu " nu yarattı . Mayıs 1949'da Stalin geri adım attı ve ablukayı kaldırdı.
1952'de Stalin , yeni Almanya Batı askeri ittifaklarından uzak duracaksa, Doğu ve Batı Almanya'yı Birleşmiş Milletler denetimindeki seçimlerde seçilen tek bir hükümet altında birleştirmek için bir plan önerdi , ancak bu öneri Batılı güçler tarafından geri çevrildi. . Bazı kaynaklar teklifin samimiyetine itiraz ediyor.
NATO'nun ve Özgür Avrupa Radyosunun Başlangıcı
İngiltere, Fransa, Amerika Birleşik Devletleri, Kanada ve diğer sekiz Batı Avrupa ülkesi , Nisan 1949'da Kuzey Atlantik Antlaşması Örgütü'nü (NATO) kuran Kuzey Atlantik Antlaşması'nı imzaladı . Yani Ağustos ilk Sovyet atom cihaz içinde patlatıldığı Semipalatinsk , Kazakistan SSC . Sovyetler'in 1948'de Batı Avrupa ülkeleri tarafından ortaya konan bir Alman yeniden inşa çabasına katılmayı reddetmesinin ardından, ABD, İngiltere ve Fransa , Nisan 1949'da Batı Almanya'nın üç Batı işgal bölgesinden kurulmasına öncülük ettiler. Sovyetler Birliği , işgal bölgesini ilan etti. Almanya'da o ekimde Alman Demokratik Cumhuriyeti .
Medya Doğu Bloku bir oldu devletin organı , komünist partiye tamamen bağımlı ve itaatkar. Radyo ve televizyon kuruluşları devlete aitken, yazılı basın genellikle siyasi kuruluşlara, çoğunlukla yerel komünist partiye aitti. Sovyet radyo yayınları, kapitalizme saldırmak için Marksist söylemi kullandı, emek sömürüsü, emperyalizm ve savaş çığırtkanlığı temalarını vurguladı.
British Broadcasting Corporation'ın (BBC) ve Amerika'nın Sesi'nin Orta ve Doğu Avrupa'ya yayınlarının yanı sıra , 1949'da başlatılan büyük bir propaganda çabası , komünist sistemin barışçıl bir şekilde yok olmasına adanmış Radio Free Europe / Radio Liberty idi . Doğu Bloku. Radio Free Europe, kontrollü ve parti ağırlıklı yerel basına bir alternatif olan vekil bir ev radyo istasyonu olarak bu hedeflere ulaşmaya çalıştı. Radio Free Europe, Amerika'nın erken Soğuk Savaş stratejisinin en önde gelen mimarlarından bazılarının, özellikle de Soğuk Savaş'ın nihayetinde George F. Kennan gibi askeri araçlardan ziyade siyasi araçlarla yapılacağına inananların bir ürünüydü.
Kennan ve John Foster Dulles da dahil olmak üzere Amerikalı politika yapıcılar, Soğuk Savaş'ın özünde bir fikir savaşı olduğunu kabul ettiler. Amerika Birleşik Devletleri, CIA aracılığıyla hareket ederek, Avrupa'daki ve gelişmekte olan dünyadaki entelektüeller arasındaki komünist cazibeye karşı koymak için uzun bir proje listesi finanse etti. CIA ayrıca , Özgürlük için Haçlı Seferi adlı bir yerel propaganda kampanyasına gizlice sponsor oldu .
1950'lerin başında ABD, Batı Almanya'nın yeniden silahlanması için çalıştı ve 1955'te NATO'ya tam üyeliğini güvence altına aldı. Mayıs 1953'te, o zamana kadar bir hükümet makamında bulunan Beria, Batı Almanya'nın NATO'ya katılmasını önlemek için tarafsız bir Almanya'nın yeniden birleşmesine izin veren başarısız bir teklifte bulundu.
Çin İç Savaşı, SEATO ve NSC-68
1949 yılında Mao Zedong 'in Halk Kurtuluş Ordusu mağlup Çan Kay-şek s ABD destekli' Kuomintang Çin'de (KMT) Milliyetçi Hükümeti ve Sovyetler Birliği derhal Çin'in yeni kurulan Halk Cumhuriyeti ile ittifak oluşturdu. Norveçli tarihçi Odd Arne Westad'a göre komünistler, İç Savaşı, Çan Kay-Şek'in yaptığından daha az askeri hata yaptıkları ve güçlü bir merkezi hükümet arayışında Çan, Çin'deki çok fazla çıkar grubunu kışkırttığı için kazandılar. Dahası, partisi Japonya'ya karşı savaş sırasında zayıfladı . Bu arada komünistler, köylüler gibi farklı gruplara tam olarak duymak istediklerini söylediler ve kendilerini Çin milliyetçiliği kisvesi altında gizlediler . Chiang ve KMT hükümeti Tayvan adasına çekildi .
Çin'deki komünist devrimle ve 1949'da Amerikan atom tekelinin sona ermesiyle karşı karşıya kalan Truman yönetimi, çevreleme doktrinini hızla tırmandırmak ve genişletmek için harekete geçti . In MGK 68 , gizli 1950 belgesinde, Milli Güvenlik Kurulu Batı yanlısı ittifak sistemleri ve savunma dörtlü harcamalarını güçlendirmek için öne çıkarırken bir Makyavelist bir politika uyguladı. Danışman Paul Nitze'nin etkisi altındaki Truman, kontrol altına almayı , Sovyet etkisinin tüm biçimleriyle tamamen geri çekilmesini ima etti.
Amerika Birleşik Devletleri yetkilileri , genellikle SSCB tarafından finanse edilen komünist partilerin önderlik ettiği, Güneydoğu Asya'daki Avrupa'nın sömürge imparatorluklarının restorasyonuna karşı savaşan devrimci milliyetçi hareketlere karşı koymak için bu sınırlama versiyonunu Asya , Afrika ve Latin Amerika'ya genişletmek için harekete geçti. Ve başka yerlerde. Bu şekilde, bu ABD " üstün güç " uygulayacak , tarafsızlığa karşı çıkacak ve küresel hegemonya kuracaktır . 1950'lerin başında (bazen "olarak bilinen bir dönem içinde Pactomania "), ABD ile ittifak bir dizi resmileştirdi Japonya , Avustralya , Yeni Zelanda , Tayland ve Filipinler (özellikle ANZUS 1951 yılında ve SEATO 1954 yılında), bu suretle United garanti Bir dizi uzun vadeli askeri üsleri belirtir.
Kore Savaşı
Çevreleme uygulamasının daha önemli örneklerinden biri, Kore Savaşı'na ABD müdahalesiydi . Haziran 1950 yılında karşılıklı düşmanlıkların yıl sonra, Kim Il-sung 's Kuzey Kore Halk Ordusu işgal Güney Kore de 38 paralel . Stalin istilayı destekleme konusunda isteksizdi, ancak sonunda danışmanlar gönderdi. Stalin'in sürprizine göre, Birleşmiş Milletler Güvenlik Konseyi'nin 82 ve 83 sayılı Kararı Güney Kore'nin savunmasını destekledi, ancak o zamanlar Sovyetler konseyde Çin Halk Cumhuriyeti'nin değil Tayvan'ın daimi bir sandalyeye sahip olduğu gerçeğini protesto etmek için toplantıları boykot ediyordu . On altı ülkeden oluşan bir BM kuvveti Kuzey Kore ile karşılaştı, ancak birliklerin yüzde 40'ı Güney Koreli ve yaklaşık yüzde 50'si Amerika Birleşik Devletleri'nden.
ABD başlangıçta savaşa ilk girdiğinde çevrelemeyi takip ediyor gibiydi. Bu, ABD'nin eylemini yalnızca Kuzey Kore'yi 38. Paralel boyunca geri itmeye ve Güney Kore'nin egemenliğini geri getirirken Kuzey Kore'nin bir devlet olarak hayatta kalmasına izin vermeye yönlendirdi. Bununla birlikte, Inchon çıkarmasının başarısı , ABD / BM güçlerine bunun yerine bir geri dönüş stratejisi izleme ve komünist Kuzey Kore'yi devirme ve böylelikle BM himayesi altında ülke çapında seçimlere izin verme konusunda ilham verdi . General Douglas MacArthur daha sonra 38. Paralel boyunca Kuzey Kore'ye ilerledi . Olası bir ABD işgalinden korkan Çinliler, büyük bir ordu gönderip BM güçlerini mağlup ederek 38. paralelin altına itti. Truman, atom bombasının deliğinde "asını" kullanabileceğini açıkça ima etti, ancak Mao kımıldamadı. Bölüm, geri dönüşün aksine çevreleme doktrininin bilgeliğini desteklemek için kullanıldı. Komünistler daha sonra minimum değişiklikle kabaca orijinal sınırın çevresine itildiler. Diğer etkilerinin yanı sıra Kore Savaşı, NATO’yu askeri bir yapı geliştirmeye teşvik etti. Büyük Britanya gibi ilgili ülkelerdeki kamuoyu savaş lehinde ve aleyhinde bölündü.
Sonra Mütareke Temmuz 1953'de kabul edildi, Korece lideri Kim İl Sung oldukça merkezi yarattı totaliter yaygın oluşturulurken ailesi sınırsız güç tanınan diktatörlük kişilik kültünü . Güneyde, Amerikan destekli diktatör Syngman Rhee bir ran şiddetle anti-komünist ve otoriter rejim. Rhee 1960 yılında devrilirken, Güney Kore 1980'lerin sonlarında çok partili bir sistemin yeniden kurulmasına kadar eski Japon işbirlikçilerinden oluşan bir askeri hükümet tarafından yönetilmeye devam etti.
Kriz ve gerginlik (1953–1962)
Kruşçev, Eisenhower ve Stalinizasyondan Kurtulma
1953'te, her iki taraftaki siyasi liderlik değişiklikleri Soğuk Savaş'ın dinamiğini değiştirdi. Dwight D. Eisenhower , Ocak ayında göreve başladı. Truman yönetiminin son 18 ayında, Amerikan savunma bütçesi dört katına çıktı ve Eisenhower, Soğuk Savaş ile etkin bir şekilde savaşmaya devam ederken askeri harcamaları üçte bir oranında azaltmak için harekete geçti.
Joseph Stalin'in ölümünden sonra , Georgy Malenkov başlangıçta Sovyetler Birliği'nin lideri olarak yerini aldı, ancak hızla görevden alındı ve yerine Nikita Kruşçev geçti . Şubat 1956 25 günü, Kruşçev delegeleri şok 20 Kongresi'nde ait Sovyet Komünist Partisi tarafından kataloglama ve Stalin'in suçlarını kınayan . Yeni bir Stalinizasyondan arındırma kampanyasının bir parçası olarak , Stalin'in politikalarını iyileştirmenin ve ondan uzaklaşmanın tek yolunun geçmişte yapılan hataları kabul etmek olacağını ilan etti.
18 Kasım 1956'da Moskova'nın Polonya büyükelçiliğindeki bir resepsiyonda Batılı ileri gelenlere hitap ederken, Kruşçev rezil bir şekilde, "İsteseniz de beğenmeseniz de tarih bizim tarafımızda. Sizi gömeceğiz " diyerek mevcut herkesi şok etti. Daha sonra nükleer savaştan değil, komünizmin kapitalizme karşı tarihsel olarak kaderi olan zaferinden bahsettiğini söyleyecekti. 1961'de Kruşçev, Sovyetler Birliği şu anda Batı'nın gerisinde olsa bile, konut sıkıntısının on yıl içinde ortadan kalkacağını, tüketim mallarının bol hale getirileceğini ve "komünist bir toplumun inşasının" temelde tamamlanacağını "söyledi. "en fazla yirmi yıl içinde.
Eisenhower'ın dışişleri bakanı John Foster Dulles, savaş zamanında ABD düşmanlarına karşı nükleer silahlara daha fazla güvenilmesi çağrısında bulunan çevreleme stratejisi için bir " Yeni Bakış " başlattı . Dulles ayrıca , herhangi bir Sovyet saldırganlığına ABD'nin şiddetli bir tepkisini tehdit eden " kitlesel misilleme " doktrinini ilan etti . Örneğin, nükleer üstünlüğe sahip olmak, Eisenhower'ın 1956 Süveyş Krizi sırasında Orta Doğu'ya müdahale etmek için Sovyet tehditleriyle yüzleşmesine izin verdi . ABD'nin 1950'lerin sonundaki nükleer savaş planları arasında, Moskova, Doğu Berlin ve Pekin dahil olmak üzere Doğu Bloku ve Çin'deki 1.200 büyük kent merkezinin "sistematik olarak yok edilmesi" ve sivil nüfus birincil hedefler arasında yer alıyordu.
Bu tehditlere rağmen, 1959'da Kruşçev'in ABD'ye iki haftalık bir ziyareti ve Mayıs 1960 için iki kişilik bir zirve planları da dahil olmak üzere, diplomasi alanında bir yükseliş gerçekleştiğinde, yumuşama için önemli umutlar vardı. tarafından U-2 casus uçağı skandalı Ancak hangi Eisenhower Sovyet topraklarına Amerikan gözetim uçağın saldırı hakkında dünyaya yalan yakalandı.
Varşova Paktı ve Macar Devrimi
İken Stalin'in 1953 hafifçe rahat gerginliklere ölümünden Avrupa'da durum huzursuz bir silahlı ateşkes kalmıştır. 1949'da Doğu Bloku'nda bir karşılıklı yardım anlaşmaları ağı oluşturmuş olan Sovyetler, 1955'te Varşova Paktı adında resmi bir ittifak kurdu . NATO'ya karşı çıktı.
1956 Macar Devrimi Kruşçev Macaristan'ın Stalinist liderin kaldırılmasını düzenlenmiş kısa bir süre sonra meydana Mátyás Rákosi . Popüler bir ayaklanmaya yanıt olarak, yeni rejim gizli polisi resmen dağıttı , Varşova Paktı'ndan çekilme niyetini açıkladı ve özgür seçimleri yeniden başlatma sözü verdi. Sovyet Ordusu işgal etti. Binlerce Macar tutuklandı, hapsedildi ve Sovyetler Birliği'ne sürüldü ve yaklaşık 200.000 Macar kaos içinde Macaristan'dan kaçtı. Macar lider Imre Nagy ve diğerleri gizli duruşmaların ardından idam edildi.
1957'den 1961'e kadar Kruşçev açıkça ve defalarca Batı'yı nükleer imha tehdidinde bulundu. Sovyet füze yeteneklerinin Amerika Birleşik Devletleri'ninkilerden çok daha üstün olduğunu ve herhangi bir Amerikan veya Avrupa şehrini yok edebileceğini iddia etti. John Lewis Gaddis'e göre Kruşçev, Stalin'in "savaşın kaçınılmazlığına olan inancını" reddetti. Yeni lider nihai hedefinin " barış içinde birlikte yaşamak " olduğunu ilan etti . Kruşçev'in formülasyonunda barış, kapitalizmin kendi başına çökmesine izin verecek ve Sovyetlere askeri yeteneklerini artırmaları için zaman tanıyacaktı; bu, Gorbaçov'un daha sonra barış içinde bir arada yaşamayı bir biçimden ziyade kendi içinde bir amaç olarak öngören "yeni düşüncesi" ne kadar on yıllarca kaldı sınıf mücadelesi.
Macaristan'daki olaylar, dünyanın komünist partileri içinde, özellikle Batı Avrupa'da ideolojik çatlaklar yarattı ve hem batılı hem de sosyalist ülkelerdeki birçoklarının acımasız Sovyet tepkisinden hayal kırıklığına uğradığını hissettiği üyelikte büyük düşüş oldu. Batı'daki komünist partilerin, Macar Devrimi'nin üyelikleri üzerindeki etkisinden asla kurtulamayacakları , devrimden kısa bir süre sonra ezilen Yugoslav siyasetçi Milovan Đilas gibi bazıları tarafından hemen tanınan bir gerçektir . Komünizme uygulanan Macar Devrimi hiçbir zaman tamamen iyileştirilemez ".
Berlin ültimatomu
Kasım 1958'de Kruşçev, Berlin'in tamamını bağımsız, askerden arındırılmış bir "özgür şehir" haline getirmek için başarısız bir girişimde bulundu. Amerika Birleşik Devletleri, İngiltere ve Fransa'ya, askerlerini Batı Berlin'de hala işgal ettikleri bölgelerden çekmeleri için altı aylık bir ültimatom verdi veya Batı erişim haklarının kontrolünü Doğu Almanlara devredecekti. Kruşçev daha önce Mao Zedong'a "Berlin Batı'nın haydutlarıdır. Batı'ya her çığlık attırmak istediğimde Berlin'i sıkıştırıyorum" dedi. NATO, Aralık ayı ortasında ültimatomu resmen reddetti ve Kruşçev, Alman sorunu üzerine bir Cenevre konferansı karşılığında ültimatomu geri çekti.
Amerikan askeri takviyesi
Kennedy'nin dış politikasına, vekaleten yarışmalarla ortaya çıkan, Sovyetler Birliği ile Amerikan çatışmaları hâkim oldu. Truman ve Eisenhower gibi Kennedy de Komünizmin yayılmasını durdurmak için çevrelemeyi destekledi. Başkan Eisenhower'ın Yeni Bakış politikası, tüm Sovyetler Birliği'ni büyük nükleer saldırılarla tehdit ederek Sovyet saldırganlığını caydırmak için daha ucuz nükleer silahların kullanılmasını vurgulamıştı . Nükleer silahlar, büyük bir sürekli ordu bulundurmaktan çok daha ucuzdu, bu yüzden Eisenhower, para kazanmak için konvansiyonel kuvvetleri kesti. Kennedy, esnek yanıt olarak bilinen yeni bir strateji uyguladı . Bu strateji, sınırlı hedeflere ulaşmak için geleneksel silahlara dayanıyordu. Bu politikanın bir parçası olarak Kennedy , çeşitli çatışmalarda alışılmadık şekilde savaşabilecek seçkin askeri birimler olan Birleşik Devletler özel harekat kuvvetlerini genişletti . Kennedy, esnek tepki stratejisinin ABD'nin nükleer savaşa başvurmadan Sovyet etkisine karşı koymasına izin vereceğini umuyordu.
Kennedy, yeni stratejisini desteklemek için savunma harcamalarında büyük bir artış emri verdi. O, Sovyetler Birliği üzerindeki kaybedilen üstünlüğü yeniden tesis etmek için nükleer cephaneliğin hızlı bir şekilde oluşturulmasını istedi ve Kongre sağladı - 1960'da Eisenhower'ın bütçe açıkları konusundaki aşırı endişesi nedeniyle kaybettiğini iddia etti. İlk konuşmasında Kennedy, özgürlüğün savunulması için "her türlü yükü taşıyacağına" söz verdi ve defalarca askeri harcamalarda artış ve yeni silah sistemlerinin yetkilendirilmesini istedi. 1961'den 1964'e kadar nükleer silahların sayısı ve onları teslim edecek B-52 bombardıman uçaklarının sayısı yüzde 50 arttı. Yeni ICBM kuvveti, 63 kıtalararası balistik füzeden 424'e çıktı. Her biri 16 nükleer füze taşıyan 23 yeni Polaris denizaltısına yetki verdi. Şehirleri nükleer savaş için sığınaklar hazırlamaya çağırdı. Eisenhower'ın askeri-sanayi kompleksinin tehlikeleri hakkındaki uyarısının aksine , Kennedy yeniden silahlanmaya odaklandı.
Üçüncü Dünyada Rekabet
Bazı ülke ve bölgelerdeki milliyetçi hareketler, özellikle Guatemala , Endonezya ve Çinhindi , genellikle komünist gruplarla ittifak halindeydi veya başka bir şekilde Batı çıkarlarına düşmanca olarak algılanıyordu. Bu bağlamda, sömürgelikten kurtulma 1950'lerde ve 1960'ların başında ivme kazandıkça , Birleşik Devletler ve Sovyetler Birliği, Üçüncü Dünya'da vekaleten etki için giderek daha fazla rekabet etti . Her iki taraf da nüfuz kazanmak için silah satıyordu. Kremlin, emperyal güçlerin devam eden toprak kayıplarını ideolojilerinin nihai zaferinin habercisi olarak gördü.
Amerika Birleşik Devletleri, tarafsız veya düşman Üçüncü Dünya hükümetlerini zayıflatmak ve müttefik olanları desteklemek için Merkezi İstihbarat Teşkilatı'nı (CIA) kullandı. 1953'te Başkan Eisenhower , İran başbakanı Mohammad Mosaddegh'i devirmek için gizli bir darbe operasyonu olan Ajax Operasyonu'nu uyguladı . Halk tarafından seçilen Mosaddegh, İngilizlerin sahip olduğu Anglo-Iranian Oil Company'nin 1951'de kamulaştırılmasından bu yana Britanya'nın Orta Doğu düşmanı olmuştu . Winston Churchill , Birleşik Devletler'e Mosaddegh'in "giderek artan bir şekilde Komünist etkiye yöneldiğini" söyledi. Batı yanlısı Şah , Muhammed Rıza Pehlevi , bir şekilde kontrolünü üstlendi otokratik hükümdar. Şah'ın politikaları arasında İran Komünist Tudeh Partisi'nin yasaklanması ve Şah'ın iç güvenlik ve istihbarat teşkilatı SAVAK tarafından siyasi muhalefetin genel olarak bastırılması yer alıyordu .
Bir muz cumhuriyeti olan Guatemala'da 1954 Guatemala darbesi , CIA'nın maddi desteğiyle sol görüşlü Başkan Jacobo Árbenz'i devirdi . Carlos Castillo Armas başkanlığındaki askeri bir cunta olan Arbenz sonrası hükümet , ilerici bir toprak reform yasasını tekrarladı , United Fruit Company'ye ait kamulaştırılmış mülkleri iade etti, Komünizme Karşı Ulusal Savunma Komitesi kurdu ve Komünizme Karşı Önleyici Ceza Yasası çıkardı Amerika Birleşik Devletleri'nin talebi üzerine.
Bağlantısız Endonezya hükümeti Sukarno , 1956'da birkaç bölgesel komutanın Cakarta'dan özerklik talep etmeye başlamasıyla, meşruiyetine yönelik büyük bir tehditle karşı karşıya kaldı . Arabuluculuk başarısız olduktan sonra, Sukarno muhalif komutanları çıkarmak için harekete geçti. Şubat 1958'de, Merkez Sumatera (Albay Ahmad Hussein) ve Kuzey Sulawesi'deki (Albay Ventje Sumual) muhalif askeri komutanlar , Sukarno rejimini devirmeyi amaçlayan Endonezya Cumhuriyeti Devrimci Hükümeti - Permesta Hareketi'ni ilan ettiler . Komünist Partai Komunis Endonezya partisinin artan etkisine karşı çıkan Sjafruddin Prawiranegara gibi Masyumi Partisi'nden birçok sivil politikacı da onlara katıldı . Komünizm karşıtı söylemleri nedeniyle isyancılar , Amerikan pilot Allen Lawrence Pope , hükümetin elinde bulunan Ambon'a düzenlenen bombalı saldırının ardından Nisan 1958'de vurulana kadar CIA'den silah, finansman ve diğer gizli yardımlar aldılar . rebel güçlü kalelerinin ait hava ve deniz askeri istilalar başlatarak yanıt verdi Padang ve Manado . 1958'in sonunda isyancılar askeri olarak mağlup edildi ve kalan son asi gerilla grupları Ağustos 1961'de teslim oldu.
In Kongo Cumhuriyeti Yeni bağımsız, Belçika , Haziran 1960 yılından bu yana CIA-ekili Başkanı Joseph Kasavubu demokratik olarak seçilmiş Başbakan görevden alınmasını emretti Patrice Lumumba ve Eylül ayında Lumumba kabine. Ardından gelen Kongo Krizinde , CIA destekli Albay Mobutu Sese Seko , askeri bir darbeyle iktidarı ele geçirmek için güçlerini hızla seferber etti ve Lumumba'ya suikast düzenlemek için Batı istihbarat teşkilatlarıyla birlikte çalıştı.
In İngiliz Guyanası , solcu Halk İlerleme Partisi (PPP) adayı Cheddi Ramazan 1953 yılında bir sömürge uygulanan seçimde baş bakanın pozisyonunu kazandı, ama çabuk hala bağımlı ülkenin anayasasının İngiltere'nin askıya sonra iktidara istifa etmek zorunda kaldı. Jagan'ın sözde Marksist partisinin ezici seçim zaferinden utanan İngilizler, PPP'nin liderliğini hapse attı ve örgütü 1955'te Jagan ile PPP meslektaşları arasında bir bölünmeye yol açacak şekilde bölücü bir kırılmaya yönlendirdi. Jagan, 1957 ve 1961'deki sömürge seçimlerini tekrar kazandı; Britanya'nın sol görüşlü Jagan'ı şu anda Sovyet tarzı bir komünist olarak görüşünü yeniden değerlendirmeye yönelmesine rağmen, Birleşik Devletler İngilizlere Guyana'nın bağımsızlığını Jagan'a bir alternatif belirlenene, desteklenip getirilinceye kadar bekletmeleri için baskı yaptı. ofise.
Vietnam'ın bağımsızlığı için komünist gerilla savaşıyla yıpranmış ve 1954 Dien Bien Phu Muharebesi'nde komünist Viet Minh isyancıları tarafından bir dönüm noktası yenilgisi veren Fransızlar, Vietnam'daki sömürge paylarının müzakere yoluyla terk edilmesini kabul ettiler . In Cenevre Konferansı , barış anlaşmaları Vietnam yanlısı Sovyet idaresi arasında bölünmüş bırakarak imzalandı Kuzey Vietnam ve bir Batı yanlısı yönetiminin Güney Vietnam olarak 17 paralel kuzeye . 1954 ile 1961 arasında, Eisenhower'ın Birleşik Devletleri, Güney Vietnam'ın Batı yanlısı rejimini komünistlerin istikrarı bozma çabalarına karşı güçlendirmek için ekonomik yardım ve askeri danışmanlar gönderdi.
Asya, Afrika ve Latin Amerika'nın birçok yükselen ülkesi, Doğu-Batı rekabetinde taraf seçme baskısını reddetti. 1955'te Endonezya'daki Bandung Konferansı'nda düzinelerce Üçüncü Dünya hükümeti Soğuk Savaş'tan uzak durmaya karar verdi. Bandung'da varılan fikir birliği , 1961'de Belgrad merkezli Bağlantısızlar Hareketi'nin kurulması ile doruğa ulaştı . Bu arada Kruşçev, Moskova'nın Hindistan ve diğer önemli tarafsız devletlerle bağlar kurma politikasını genişletti . Üçüncü Dünya'daki bağımsızlık hareketleri, savaş sonrası düzeni sömürgelikten arındırılmış Afrika ve Ortadoğu uluslarının ve Asya ve Latin Amerika'da yükselen milliyetçiliğin daha çoğulcu bir dünyasına dönüştürdü.
Çin-Sovyet bölünmesi
1956'dan sonra Çin-Sovyet ittifakı çökmeye başladı. Mao, 1956'da Kruşçev onu eleştirdiğinde Stalin'i savunmuş ve yeni Sovyet liderine yüzeysel bir başlangıç olarak davranarak onu devrimci üstünlüğünü kaybetmekle suçlamıştı. Mao'nun nükleer savaşa karşı glibli tutumundan rahatsız olan Kruşçev, Çin liderinden "tahtta bir deli" olarak bahsetti.
Bundan sonra Kruşçev, Çin-Sovyet ittifakını yeniden kurmak için birçok çaresiz girişimde bulundu, ancak Mao bunu işe yaramaz buldu ve herhangi bir teklifi reddetti. Çin-Sovyet düşmanlığı, komünist içi bir propaganda savaşında yayıldı. Dahası, Sovyetler küresel komünist hareketin liderliği için Mao'nun Çin'i ile şiddetli bir rekabete odaklandı. Tarihçi Lorenz M. Lüthi şöyle diyor:
- Çin-Sovyet bölünmesi, Soğuk Savaş'ın en önemli olaylarından biriydi ve Berlin Duvarı'nın inşası, Küba Füze Krizi, İkinci Vietnam Savaşı ve Çin-Amerikan yakınlaşması ile eşit önemde . Bölünme, genel olarak İkinci Soğuk Savaş'ın çerçevesinin belirlenmesine yardımcı oldu ve özellikle İkinci Vietnam Savaşı'nın gidişatını etkiledi.
Uzay yarışı
Açık nükleer silah önünde, ABD ve SSCB nükleer silahlanmaya takip ve diğerinin topraklarını vurabilir hangi ile uzun menzilli silahlar geliştirdi. Ağustos 1957'de Sovyetler, dünyanın ilk kıtalararası balistik füzesini (ICBM) başarıyla fırlattı ve Ekim ayında ilk Dünya uydusu Sputnik 1'i fırlattı . Sputnik'in fırlatılması Uzay Yarışı'nın açılışını yaptı . Bu , astronot Frank Borman'ın daha sonra "Soğuk Savaş'ta sadece bir savaş" olarak tanımladığı ABD'nin Apollo Ay'a inişine yol açtı .
Küba Devrimi ve Domuzlar Körfezi İstilası
In Küba , Temmuz Hareketi 26 genç devrimciler tarafından yönetilen, Fidel Castro ve Che Guevara , ele geçirilen güç Küba Devrimi'nden Başkanı devirmenin 1 Ocak 1959 tarihinde, Fulgencio Batista sevilmeyen rejim Eisenhower yönetiminin silah inkar edilmişti.
Küba ile Amerika Birleşik Devletleri arasındaki diplomatik ilişkiler Batista'nın düşüşünden sonra bir süre daha devam etti, ancak Başkan Eisenhower, Castro'nun Nisan ayında Washington DC'ye yaptığı ziyarette Castro ile buluşmaktan kaçınmak için başkenti kasıtlı olarak terk etti ve Başkan Yardımcısı Richard Nixon'u onun yerine toplantıyı yönetmesi için bıraktı. . Küba, 1960 yılının Mart ayında Doğu Bloku'ndan silah alımları için müzakerelere başladı. Aynı yılın Mart ayında Eisenhower, CIA'nın Castro'yu devirmek için planlarını ve finansmanını onayladı .
Ocak 1961'de, görevden ayrılmadan hemen önce, Eisenhower, Küba hükümeti ile ilişkilerini resmen kesti. O Nisan ayında, yeni seçilen Amerikan Başkanı John F. Kennedy'nin yönetimi, Santa Clara Eyaletindeki Playa Girón ve Playa Larga'daki adaya CIA tarafından organize edilen başarısız gemi işgalini başlattı - Amerika Birleşik Devletleri'ni alenen aşağılayan bir başarısızlık. Castro , Marksizm-Leninizmi alenen kucaklayarak yanıt verdi ve Sovyetler Birliği daha fazla destek sağlama sözü verdi . Aralık ayında ABD hükümeti bir kampanya başladı ait terör saldırılarından Küba hükümeti düşürme amacıyla, idareye karşı Küba halkının ve örtülü operasyonlar karşı.
1961 Berlin Krizi
1961 Berlin Kriz Berlin ve durumuyla ilgili Soğuk Savaş son büyük olay oldu sonrası Dünya Savaşı Almanya . 1950'lerin başlarında, Sovyet göç hareketini kısıtlama yaklaşımı , Doğu Bloku'nun geri kalanının çoğu tarafından taklit edildi . Bununla birlikte, her yıl yüz binlerce Doğu Alman , Doğu Berlin ile Batı Berlin arasında var olan ve işgalci II.Dünya Savaşı gücünün hareketi yönettiği sistemdeki bir "boşluk" yoluyla Batı Almanya'ya göç etti .
Göç , Doğu Almanya'dan Batı Almanya'ya daha genç eğitimli profesyonellerin büyük bir " beyin göçüne " neden oldu , öyle ki Doğu Almanya nüfusunun yaklaşık% 20'si 1961'de Batı Almanya'ya göç etmişti. O Haziran'da Sovyetler Birliği , yeni bir ültimatom yayınladı . Müttefik kuvvetlerin Batı Berlin'den çekilmesi . Talep geri çevrildi ve 13 Ağustos'ta Doğu Almanya, sonunda inşaat yoluyla Berlin Duvarı'na genişletilecek ve boşluğu etkin bir şekilde kapatacak dikenli telli bir bariyer kurdu .
Küba Füze Krizi ve Kruşçev'in devrilmesi
Kennedy yönetimi Domuzlar Körfezi İstilası'ndan sonra Castro'yu devirmenin yollarını aramaya devam etti ve Küba hükümetinin devrilmesini gizlice kolaylaştırmanın çeşitli yollarını denedi. 1961'de Kennedy yönetimi altında tasarlanan , terörist saldırılar ve Mongoose Operasyonu olarak bilinen diğer istikrarsızlaştırma operasyonları programına önemli umutlar bağlandı . Kruşçev projeyi Şubat 1962'de öğrendi ve buna yanıt olarak Küba'ya Sovyet nükleer füzelerinin yerleştirilmesi için hazırlıklar başlatıldı.
Kennedy endişelenerek çeşitli tepkileri değerlendirdi. Nihayetinde Küba'da nükleer füzelerin yerleştirilmesine deniz ablukasıyla karşılık verdi ve Sovyetlere bir ültimatom sundu. Kruşçev çatışmadan geri adım attı ve Sovyetler Birliği, Amerika'nın Küba'yı bir daha işgal etmeme taahhüdünün yanı sıra ABD füzelerini Türkiye'den kaldırmaya yönelik gizli bir anlaşma karşılığında füzeleri kaldırdı. Castro daha sonra şunu itiraf etti: "Nükleer silahların kullanımını kabul ederdim ... Her halükarda bir nükleer savaş olacağını ve ortadan kaybolacağımızı kabul ettik."
Küba Füze Krizi (1962 Ekim-Kasım) daha yakın dünyaya getirdi nükleer savaş her zamankinden daha. Soğuk Savaş'ın ilk silah kontrol anlaşması Antarktika Antlaşması 1961'de yürürlüğe girmesine rağmen , krizin ardından nükleer silahlanma yarışında nükleer silahsızlanma ve ilişkilerin iyileştirilmesi için ilk çabalara yol açtı .
1964'te Kruşçev'in Kremlin meslektaşları onu yerinden etmeyi başardılar , ancak ona barışçıl bir emeklilik sağladılar. Kabalık ve beceriksizlikle suçlanan John Lewis Gaddis, Krhuschev'in Sovyet tarımını mahvettiğini, dünyayı Nükleer savaşın eşiğine getirdiğini ve Kruşçev'in Berlin Duvarı'nın inşasına izin verdiğinde 'uluslararası bir utanç' haline geldiğini savunuyor.
Çatışmadan yatıştırmaya (1962–1979)
1960'lar ve 1970'ler boyunca, Soğuk Savaş katılımcıları, dünyanın artık iki açıkça karşıt bloğa bölünmediği yeni, daha karmaşık bir uluslararası ilişkiler modeline uyum sağlamak için mücadele ettiler. Savaş sonrası dönemin başlangıcından itibaren, Batı Avrupa ve Japonya, II.Dünya Savaşı'nın yıkımından hızla kurtuldu ve 1950'ler ve 1960'lar boyunca güçlü ekonomik büyümeyi sürdürdü; kişi başına düşen GSYİH'ler Amerika Birleşik Devletleri'ninkilere yaklaşırken Doğu Bloku ekonomileri durgunlaştı. .
Vietnam Savaşı , uluslararası prestij ve ekonomik istikrara azalmasına yol açan silah anlaşmaları raydan ve iç huzursuzluğu kışkırtan ABD için bir bataklığa indi. Amerika'nın savaştan çekilmesi, hem Çin hem de Sovyetler Birliği ile bir uzlaşma politikası benimsemesine yol açtı .
Gelen 1973 petrol krizi , Petrol İhraç Ülkeler Örgütü ( opec ) kendi petrol çıkışı kesilmiştir. Bu, petrol fiyatlarını yükseltti ve Batı ekonomilerine zarar verdi, ancak petrol satışlarından büyük bir para akışı sağlayarak Sovyetler Birliği'ne yardımcı oldu.
Petrol krizinin bir sonucu olarak, OPEC ve Bağlantısızlar Hareketi gibi Üçüncü Dünya hizalamalarının artan etkisiyle birleştiğinde , daha az güçlü ülkeler bağımsızlıklarını ileri sürmek için daha fazla alana sahipti ve çoğu zaman her iki süper gücün baskısına karşı direnç gösterdi. Bu arada Moskova, Sovyetler Birliği'nin köklü iç ekonomik sorunlarıyla başa çıkmak için dikkatini içe çevirmek zorunda kaldı. Bu dönemde Leonid Brejnev ve Alexei Kosygin gibi Sovyet liderleri detant kavramını benimsedi .
Vietnam Savaşı
Başkan John F. Kennedy yönetiminde, Askeri Yardım Danışma Grubu programı altında Vietnam'daki ABD asker seviyesi 1959'da binin biraz altındayken 1963'te 16.000'e yükseldi . Güney Vietnam Devlet Başkanı Ngo Dinh Diem'in 1963'te Budist rahiplere yönelik sert baskısı ABD'ye öncülük etti. Diem'e karşı ölümcül bir askeri darbeyi onaylamak için . Savaş, 1964'te , bir ABD muhribinin Kuzey Vietnam hızlı saldırı gemisiyle çatıştığı iddia edilen tartışmalı Tonkin Körfezi olayını takiben daha da arttı . Tonkin Körfezi Kararnamesi Başkanı verdi Lyndon B. Johnson zemin dağıtma ABD askeri varlığını artıracağını geniş yetki savaş birliklerini ilk defa ve 184.000 kadar asker sayısını artırarak. Sovyet lideri Leonid Brejnev, Kruşçev'in ayrılma politikasını tersine çevirerek ve Kuzey Vietnamlılara yardımı artırarak karşılık verdi ve Kuzey'i Çin yanlısı konumundan ayartmayı umdu. SSCB, savaşın daha da tırmanmasını caydırdı, ancak Amerikan kuvvetlerini bağlamak için yeterli askeri yardım sağladı. Bu noktadan itibaren , Kuzey Vietnam Ordusu (NVA) olarak da bilinen Vietnam Halk Ordusu (PAVN), ABD ve Güney Vietnam kuvvetleri ile daha konvansiyonel savaşlar yürüttü .
Tet Saldırgan 1968 savaş dönüm noktası olduğunu kanıtladı. Yıllar süren Amerikan vesayet ve yardımlarına rağmen, Güney Vietnam güçleri komünist saldırıya dayanamadı ve görev ABD güçlerine düştü. Tet, ABD'nin müdahalesinin sona ermesinin görünürde olmadığını, savaşa dair iç şüpheciliği artırdığını ve Amerika'nın denizaşırı askeri müdahalelerine halkın nefret ettiği Vietnam Sendromu olarak adlandırılan duruma yol açtığını gösterdi . Yine de operasyonlar uluslararası sınırları aşmaya devam etti: Laos ve Kamboçya'nın sınır bölgeleri, Kuzey Vietnam tarafından tedarik yolları olarak kullanıldı ve ABD güçleri tarafından ağır bir şekilde bombalandı .
Aynı zamanda, 1963-65, Amerikan iç siyaseti liberalizmin zaferini gördü . Tarihçi Joseph Crespino'ya göre:
- Soğuk Savaş endişelerinin savaş sonrası dönemde bir dizi ilerici siyasi başarının temelinde yattığı yirminci yüzyıl tarihyazımının temelini oluşturdu: silahlanma yarışını finanse eden ve geniş gelir eşitliğine katkıda bulunan yüksek bir artan marjinal vergi oranı; Amerika'nın eşitlikçi ahlakına uzun süredir yalan söyleyen Güney Amerika'da siyaseti ve toplumu dönüştüren geniş kapsamlı medeni haklar yasasına iki taraflı destek; 1920'lerden beri yürürlükte olan açıkça ırkçı bir göç sistemini devirmek için iki partili destek; yaşlılar ve yoksullar için ücretsiz sağlık hizmeti, New Deal döneminin ulaşılamayan hedeflerinden birinin kısmen yerine getirilmesi. Liste uzayabilir.
Fransızların NATO askeri yapılarından çekilmesi
NATO’nun birliği, Charles de Gaulle’ün Fransa’nın cumhurbaşkanlığı döneminde meydana gelen bir krizle tarihinin erken dönemlerinde bozuldu . De Gaulle, Amerika Birleşik Devletleri'nin örgütteki güçlü rolünü ve ABD ile Birleşik Krallık arasında özel bir ilişki olarak algıladığı şeyi protesto etti . Başkan Dwight D.Eisenhower ve Başbakan Harold Macmillan'a 17 Eylül 1958'de gönderilen bir muhtırada , Fransa'yı Amerika Birleşik Devletleri ve Birleşik Krallık ile eşit bir zemine oturtacak üçlü bir müdürlüğün kurulmasını ve ayrıca NATO’nun kapsamının Fransa’nın coğrafi ilgi alanlarını, özellikle de Fransa’nın isyanla mücadele yürüttüğü ve NATO’dan yardım istediği Fransız Cezayir’i kapsayacak şekilde genişletilmesi . De Gaulle, aldığı cevabın yetersiz olduğunu düşündü ve bağımsız bir Fransız nükleer caydırıcı geliştirmeye başladı . 1966'da Fransa'yı NATO'nun askeri yapılarından çekti ve NATO birliklerini Fransız topraklarından ihraç etti.
Çekoslovakya'nın işgali
1968'de Çekoslovakya'da Prag Baharı adı verilen bir siyasi liberalleşme dönemi yaşandı . Bir " Eylem Programı reformların" artan dahil , basın özgürlüğünü , ifade özgürlüğünü ve hareket özgürlüğü üzerinde bir ekonomik vurgu ile birlikte tüketim mallarının gizli polis gücü, bir çok partili hükümet olasılığı, sınırlamaları ve olası çekilme Varşova Paktı'ndan.
Prag Baharı'na yanıt olarak, 20 Ağustos 1968'de Sovyet Ordusu , Varşova Paktı müttefiklerinin çoğuyla birlikte Çekoslovakya'yı işgal etti . İşgalin ardından, başlangıçta kaçan tahmini 70.000 Çek ve Slovak da dahil olmak üzere, toplam 300.000'e ulaşan bir göç dalgası izledi. İşgal, Yugoslavya, Romanya, Çin ve Batı Avrupa komünist partilerinden yoğun protestolara yol açtı.
Brejnev Doktrini
Eylül 1968'de, Çekoslovakya'nın işgalinden bir ay sonra Polonya Birleşik İşçi Partisi Beşinci Kongresi'nde yaptığı konuşmada Brezhnev , Marksizmin yerini almaya çalışan herhangi bir ülkenin egemenliğini ihlal etme hakkını iddia ettiği Brejnev Doktrini'nin ana hatlarını çizdi. Kapitalizmle Leninizm. Brejnev konuşma sırasında şunları söyledi:
Sosyalizme düşman olan güçler, sosyalist bir ülkenin gelişimini kapitalizme çevirmeye çalıştığında, bu sadece ilgili ülkenin sorunu değil, tüm sosyalist ülkelerin ortak sorunu ve endişesi haline gelir.
Doktrinin kökenini, Batı Almanya'nın ve Batı Avrupa'nın geri kalanının refahına zıt bir şekilde düşen bir yaşam standardıyla karşı karşıya olan Polonya, Macaristan ve Doğu Almanya gibi devletlerdeki Marksizm-Leninizm'in başarısızlıklarında buldu.
Üçüncü Dünya tırmanışları
John F. Kennedy'nin öldürülmesinden sonra güç kazanan Lyndon B. Johnson Yönetimi altında ABD, Latin Amerika konusunda daha sert bir tavır aldı - bazen " Mann Doktrini " olarak da anılır . 1964'te Brezilya ordusu , ABD'nin desteğiyle Başkan João Goulart'ın hükümetini devirdi . Nisan 1965'in sonlarında ABD , Latin Amerika'da Küba tarzı bir devrimin ortaya çıkma tehdidine atıfta bulunarak, Power Pack Operasyonu kod adlı bir istilada bir yıllık bir işgal için Dominik Cumhuriyeti'ne yaklaşık 22.000 asker gönderdi . Héctor García-Godoy , muhafazakar eski cumhurbaşkanı Joaquín Balaguer , kampanya yapmayan eski Başkan Juan Bosch'a karşı 1966 başkanlık seçimlerini kazanana kadar geçici başkan olarak görev yaptı . Bosch Dominik Devrimci Partisi aktivistleri Dominik polisi ve silahlı kuvvetler tarafından şiddetle taciz edildi.
Endonezya'da, katı anti-komünist General Suharto , bir "Yeni Düzen" kurma girişimiyle devletin kontrolünü selefi Sukarno'dan aldı . 1965'ten 1966'ya kadar, ABD ve diğer Batılı hükümetlerin yardımıyla ordu , Endonezya Komünist Partisi ve diğer sol örgütlerin 500.000'den fazla üyesi ve sempatizanının kitlesel katliamına öncülük etti ve çevredeki hapishane kamplarında yüz binlerce kişiyi daha tutukladı. ülke son derece insanlık dışı koşullar altında. Çok gizli bir CIA raporu, katliamların " 1930'lardaki Sovyet tasfiyeleriyle, İkinci Dünya Savaşı sırasında Nazi toplu katliamlarıyla ve erken dönemde Maocu katliamlarıyla birlikte 20. yüzyılın en kötü toplu cinayetlerinden biri olduğunu belirtti. 1950'ler. " Bu cinayetler ABD'nin stratejik çıkarlarına hizmet etti ve Güneydoğu Asya'da güç dengesi değiştikçe Soğuk Savaş'ta önemli bir dönüm noktası oluşturdu.
Amerikan müdahalesinin ölçeğini tırmanan arasında devam eden çatışmada Ngo Đình diem 'ın Güney Vietnam hükümeti ve komünist Güney Vietnam Ulusal Kurtuluş Cephesi (NLF) onu karşı direnişçilerin Johnson NLF yenmek için Güneydoğu Asya'da bazı 575.000 asker yığan Vietnam Savaşı'ndaki Kuzey Vietnamlı müttefikleri , ancak maliyetli politikası ABD ekonomisini zayıflattı ve 1975'e gelindiğinde, nihayetinde dünyanın büyük bir kısmının dünyanın en güçlü süper gücünün dünyanın en güçlü süper gücünün dünyanın birinden birinin elinde küçük düşürücü bir yenilgisi olarak gördüğü şeyle doruğa ulaştı. en fakir milletler.
Orta Doğu bir çekişme kaynağı olarak kaldı. Silahlarının çoğunu ve ekonomik yardımını SSCB'den alan Mısır, isteksiz bir Sovyetler Birliği'nin hem 1967 Altı Gün Savaşı'na (danışmanlar ve teknisyenlerle birlikte) hem de Yıpratma Savaşı'na ( pilotlar ve uçaklarla) Batı yanlısı İsrail'e karşı. Mısır'ın 1972'de (Mısır'ın yeni lideri Enver Sedat yönetiminde ) Sovyet yanlısı bir ülkeden Amerikan yanlısı bir yönelime geçişinin başlamasına rağmen, 1973 Yom Kippur Savaşı sırasında Mısırlılar adına yakın bir Sovyet müdahalesi söylentisi büyük bir Amerikalıyı ortaya çıkardı. detantı mahvetmekle tehdit eden seferberlik. Sedat öncesi Mısır, Ortadoğu'da Sovyet yardımının en büyük alıcısı olmasına rağmen, Sovyetler ayrıca komünist Güney Yemen ve Cezayir ve Irak'taki milliyetçi hükümetlerle yakın ilişkiler kurmayı başardı . Irak, 1972'de Sovyetler Birliği ile 15 yıllık bir Dostluk ve İşbirliği Antlaşması imzaladı. Tarihçi Charles RH Tripp'e göre anlaşma , Orta Doğu'da Soğuk Savaş'ın bir parçası olarak kurulan ABD destekli güvenlik sistemini "alt üst etti. Bağdat rejiminin herhangi bir düşmanı, ABD'nin potansiyel bir müttefikiydi. " Buna cevaben ABD , İkinci Irak-Kürt Savaşı sırasında Mustafa Barzani liderliğindeki Kürt isyancıları gizlice finanse etti ; Kürtler 1975'te yenildi ve yüz binlerce Kürt sivilin zorla yer değiştirmesine yol açtı. Filistin tarafına Dolaylı Sovyet yardımı İsrail-Filistin çatışması için destek dahil Yaser Arafat 'ın Filistin Kurtuluş Örgütü (FKÖ).
Doğu Afrika'da, Ogaden bölgesi üzerinden Somali ile Etiyopya arasında bir toprak anlaşmazlığı Ogaden Savaşı ile sonuçlandı . 1977 yılının Haziran ayı civarında, Somali birlikleri Ogaden'i işgal etti ve iç kesimlerde Ahmar Dağları'ndaki Etiyopya mevzilerine doğru ilerlemeye başladı . Her iki ülke de Sovyetler Birliği'nin müşteri devletleriydi ; Somali, kendi kendini ilan eden Marksist askeri lider Siad Barre tarafından yönetiliyordu ve Etiyopya, 1975'te Sosyalist Etiyopya Geçici Askeri Hükümeti'ni ilan eden Sovyet yanlısı Mengistu Haile Mariam'a sadık bir askeri general olan Derg tarafından kontrol ediliyordu . Sovyetler başlangıçta her iki devlet üzerinde ılımlı bir etki oluşturmaya çalıştı, ancak Kasım 1977'de Barre, Moskova ile ilişkilerini kesti ve Sovyet askeri danışmanlarını sınır dışı etti. Daha sonra destek ve silahlar için Çin ve Safari Kulübü'ne (İran, Mısır, Suudi Arabistan da dahil olmak üzere bir grup Amerikan yanlısı istihbarat teşkilatı) döndü . Sovyetler Birliği, düşmanlıklarda doğrudan rol almayı reddederken, Somali'yi Ogaden'den sürmek için başarılı bir Etiyopya karşı saldırısı için itici güç sağladı. Karşı saldırı, Etiyopya genelkurmayına bağlı Sovyet danışmanları tarafından komuta düzeyinde planlandı ve milyonlarca dolarlık sofistike Sovyet silahlarının teslimatı ile desteklendi. Doğu Alman eğitmenleri tarafından yeni teslim edilen bazı Sovyet silah sistemleri hakkında acele bir eğitim aldıktan sonra, yaklaşık 11.000 Küba askeri birincil çabaya öncülük etti.
In Şili , Sosyalist Parti adayı Salvador Allende kazandı 1970 başkanlık seçimi dolayısıyla demokratik olarak seçilen ilk olma, Marksist Amerika'da bir ülkenin cumhurbaşkanı olmak için. CIA kaldırılması için Allende'yi hedefli ve içinde huzursuzluk doruğa bir süre katkıda hangi yurt içinde verdiği desteği zayıflatmak için işletilen Genel Augusto Pinochet 'nin darbe 11 Eylül 1973. Pinochet askeri diktatör olarak iktidarı konsolide üzerinde, ekonominin Allende'nin reformlar Dirección de Inteligencia Nacional (DINA) altındaki toplama kamplarında sol muhalifler öldürüldü veya gözaltına alındı . Sosyalist devletler - Çin ve Romanya hariç - Şili ile ilişkilerini kesti. Pinochet rejimi , Güney Amerika'nın Güney Konisi'ndeki sağcı askeri diktatörlükler tarafından düzenlenen ve ABD hükümeti tarafından gizlice desteklenen uluslararası bir siyasi suikast ve devlet terörü kampanyası olan Condor Operasyonunun önde gelen katılımcılarından biri olmaya devam edecekti .
24 Nisan 1974'te Karanfil Devrimi , Marcelo Caetano ve Portekiz'in sağcı Estado Novo hükümetini devirmeyi başardı ve Portekiz İmparatorluğu için ölüm çanı çaldı. Bağımsızlık, sömürge yönetiminin dağılmasının ardından şiddetli bir iç savaşın izlediği Angola da dahil olmak üzere bir dizi Portekiz kolonisine aceleyle verildi . Angola'da iktidar için rekabet eden üç rakip militan grup vardı, Angola'nın Kurtuluşu Halk Hareketi (MPLA), Angola'nın Tam Bağımsızlık Ulusal Birliği (UNITA) ve Angola Ulusal Kurtuluş Cephesi (FNLA). Üçünün de sosyalist eğilimleri varken, MPLA, Sovyetler Birliği ile yakın bağları olan tek partiydi. Tek partili devlet kavramına bağlılığı onu, kendilerini komünizm karşıtı ve Batı yanlısı olarak tasvir etmeye başlayan FNLA ve UNITA'dan uzaklaştırdı. Sovyetler MPLA'ya silah sağlamaya başladığında, CIA ve Çin FNLA ve UNITA'ya önemli gizli yardım teklifinde bulundu. MPLA nihayetinde Moskova'dan kara birlikleri şeklinde doğrudan askeri destek talep etti, ancak Sovyetler danışman göndermeyi teklif etti ancak savaş personeli göndermemeyi teklif etti. Küba daha ilerideydi ve MPLA'ya yardım etmek için Angola'da asker toplamaya başladı. Kasım 1975'te ülkede binden fazla Kübalı asker vardı. Küba birliklerinin ve Sovyet silahlarının ısrarlı birikimi, MPLA'nın zaferi güvence altına almasına ve FNLA ve UNITA'ya yardım etmek için gecikmiş bir girişimde konuşlanmış olan Zairean ve Güney Afrika birliklerinin başarısız müdahalesini köreltmesine izin verdi .
Vietnam Savaşı sırasında, Kuzey Vietnam , Kamboçya'nın tarafsızlığını korumak amacıyla Kamboçya devlet başkanı Norodom Sihanuk'un hoşgörülü olduğu Kamboçya'nın sınır bölgelerini askeri üs olarak kullandı . Aşağıdaki Sihanouk en Mart 1970 birikimi Amerikan yanlısı general boylam Nol Kamboçya bırakmak Kuzey Vietnamca emretti, Kuzey Vietnam Kamboçya ile görüşmelerden sonra tüm istila girişiminde Nuon Chea , ikinci komutan Kamboçyalı komünistlerin (dublajlı Khmer Rouge ) Kamboçya hükümetini devirmek için savaşıyor. Sihanuk , Pekin'de GRUNK'un kurulmasıyla Çin'e kaçtı . Amerikan ve Güney Vietnam kuvvetleri, bu eylemlere bombalama kampanyası ve kısa bir süre sonra tüm Kamboçya'yı saran iç savaşın şiddetine katkıda bulunan kısa bir kara harekatı ile karşılık verdi . ABD halı bombalaması 1973 yılına kadar sürdü ve Kızıl Kmerlerin başkenti ele geçirmesini engellerken, aynı zamanda kırsal toplumun çöküşünü hızlandırdı, sosyal kutuplaşmayı artırdı ve on binlerce sivili öldürdü.
Çin yanlısı Kızıl Kmer lideri Pol Pot , iktidarı ele geçirip Vietnamlılardan uzaklaştıktan sonra , katliam tarlalarında 1.5 ila 2 milyon Kamboçyalıyı , yani Kamboçya nüfusunun yaklaşık dörtte birini öldürdü (genellikle Kamboçya soykırımı olarak adlandırılan bir olay ). Martin Shaw bu vahşetleri "Soğuk Savaş döneminin en saf soykırımı" olarak nitelendirdi. Kamboçya Ulusal Kurtuluş için Birleşik Cephe tarafından desteklenen , Heng Samrin liderliğindeki Khmer Sovyet yanlısı Komünistlerden ve Kızıl Kmerlerden ayrılanlardan oluşan bir örgüt , 22 Aralık 1978'de Kamboçya'yı işgal etti. İşgal , Pol Pot'u devirmeyi başardı , ancak yeni devlet, Pol Pot rejiminin ağır insan hakları ihlallerine yönelik önceki uluslararası protestolara rağmen, Sovyet Bloğu alanının ötesinde uluslararası tanınırlık kazanmak, Kızıl Kmer temsilcilerinin Çin ve Batılı güçlerin güçlü desteğiyle BM Genel Kurulu'na oturmasına izin verildi. ülkeleri ASEAN ve olacak sınırında yer alan mülteci kamplarından liderliğindeki gerilla savaşının ortasında Tayland . Kızıl Kmerlerin yıkılmasının ardından, Kamboçya'nın ulusal yeniden inşası ciddi şekilde engellenecek ve Vietnam cezalandırıcı bir Çin saldırısına maruz kalacaktı .
Çin-Amerikan yakınlaşması
Çin-Sovyet bölünmesinin bir sonucu olarak, Çin-Sovyet sınırındaki gerginlikler 1969'da zirveye ulaştı ve Birleşik Devletler Başkanı Richard Nixon , Soğuk Savaş'ta güç dengesini Batı'ya kaydırmak için çatışmayı kullanmaya karar verdi. Çinliler, Sovyetlerden de avantaj elde etmek için Amerikalılarla ilişkilerini iyileştirmeye çalıştılar.
Şubat 1972'de Nixon, Çin'le çarpıcı bir yakınlaşma sağladı, Pekin'e gitti ve Mao Zedong ve Zhou Enlai ile buluştu . Şu anda, SSCB ABD ile kaba bir nükleer eşitliğe ulaştı; Bu arada Vietnam Savaşı hem Amerika'nın Üçüncü Dünya'daki etkisini zayıflattı hem de Batı Avrupa ile ilişkileri soğuttu.
Soğuk Savaş güçleri arasındaki dolaylı çatışma 1960'ların sonlarında ve 1970'lerin başlarında devam etse de, gerilimler azalmaya başlıyordu.
Nixon, Brejnev ve detant
Çin ziyaretinin ardından Nixon, Moskova'da Brezhnev de dahil olmak üzere Sovyet liderleriyle bir araya geldi. Bu Stratejik Silahların Sınırlandırılması Görüşmeleri , iki önemli silah kontrol anlaşmasıyla sonuçlandı: iki süper güç tarafından imzalanan ilk kapsamlı sınırlama anlaşması olan SALT I ve gelen füzeleri engellemek için tasarlanmış sistemlerin geliştirilmesini yasaklayan Anti-Balistik Füze Anlaşması . Bunlar, maliyetli anti-balistik füzelerin ve nükleer füzelerin geliştirilmesini sınırlamayı amaçlıyordu.
Nixon ve Brejnev, yeni bir "barış içinde bir arada yaşama" dönemini ilan ettiler ve iki süper güç arasında çığır açan yeni bir detant (veya işbirliği) politikası oluşturdular . Bu arada Brejnev, kısmen ağır askeri harcamalar nedeniyle gerileyen Sovyet ekonomisini canlandırmaya çalıştı. 1972 ile 1974 arasında iki taraf, ticaretin artırılması için yapılan anlaşmalar da dahil olmak üzere ekonomik bağlarını güçlendirmeyi kabul etti. Görüşmeleri sonucunda detant , Soğuk Savaş düşmanlığının yerini alacak ve iki ülke karşılıklı olarak yaşayacaktı.
Bu gelişmeler , Batı Almanya ile Doğu Avrupa arasındaki ilişkileri normalleştirme çabası olan Batı Almanya Şansölyesi Willy Brandt tarafından formüle edilen Bonn'un " Ostpolitik " politikası ile aynı zamana denk geldi . 1975'te Avrupa Güvenlik ve İşbirliği Konferansı'nda imzalanan Helsinki Anlaşmalarıyla sonuçlanan, Avrupa'daki durumu istikrara kavuşturmak için başka anlaşmalar yapıldı .
Kissinger ve Nixon, anti-komünizm veya dünya çapında demokrasinin teşviki gibi idealist hedefleri vurgulayan "realistlerdi", çünkü bu hedefler Amerika'nın ekonomik yetenekleri açısından çok pahalıydı. Soğuk Savaş yerine barış, ticaret ve kültürel alışveriş istiyorlardı. Amerikalıların artık idealist dış politika hedefleri için kendilerini vergilendirmeye istekli olmadıklarını fark ettiler, özellikle de hiçbir zaman olumlu sonuçlar vermeyen çevreleme politikaları için. Bunun yerine Nixon ve Kissinger, Amerika'nın küresel taahhütlerini, ekonomik, ahlaki ve politik gücünün azalmasıyla orantılı olarak küçültmeye çalıştı. "İdealizmi" pratik olmadığı ve çok pahalı olduğu gerekçesiyle reddettiler ve hiçbiri Komünizm altında yaşayan insanların kötü durumuna çok fazla duyarlılık göstermedi. İdealizm, Carter'ın insan haklarını vurgulayan ahlakçılığı ve Reagan'ın komünizmi yok etmeyi amaçlayan geri dönüş stratejisiyle Amerikan dış politikasına dönerken Kissinger'ın gerçekçiliği modası geçti.
1970'lerin sonlarında ilişkilerin bozulması
1970'lerde Yuri Andropov liderliğindeki KGB, Sovyet liderliğini sert bir şekilde eleştiren Aleksandr Solzhenitsyn ve Andrei Sakharov gibi seçkin Sovyet kişiliklerine zulmetmeye devam etti . Süper güçler arasındaki dolaylı çatışma, Üçüncü Dünya'daki bu gerileme dönemi boyunca, özellikle Ortadoğu, Şili, Etiyopya ve Angola'daki siyasi krizler sırasında devam etti.
Başkan Jimmy Carter 1979'da SALT II anlaşmasıyla silahlanma yarışına bir sınır daha koymaya çalışsa da , çabaları o yıl ABD yanlısı rejimleri deviren İran Devrimi ve Nikaragua Devrimi gibi diğer olaylar tarafından baltalandı ve Aralık ayında Afganistan'daki Sovyet müdahalesine misilleme.
Yeni Soğuk Savaş (1979–1985)
Vadeli yeni bir Soğuk Savaş 1970'lerin ve 1980'lerin başında, Soğuk Savaş gerginlik ve çatışmaların yoğun yeniden canlanması süreci kastedilmektedir. Her iki tarafın daha militanlaşmasıyla büyük güçler arasındaki gerginlikler büyük ölçüde arttı. Diggins , "Reagan, üçüncü dünyadaki kontrgerilla hareketlerini destekleyerek ikinci soğuk savaşa karşı savaşmaya başladı." Cox , "Bu" ikinci "Soğuk Savaşın yoğunluğu, süresi kısa olduğu kadar büyüktü" diyor.
Afganistan'da Sovyet Savaşı
Nisan 1978 yılında komünist Afganistan Demokratik Halk Partisi (AHDP) yönetimi ele geçiren Afganistan'da içinde Saur Devrimi . Aylar içinde, komünist hükümetin muhalifleri Afganistan'ın doğusunda bir ayaklanma başlattı ve bu ayaklanma hızla genişleyerek ülke çapında hükümet güçlerine karşı gerilla mücahitlerin yürüttüğü bir iç savaşa dönüştü . Afganistan Mücahid İslam Birliği komşu askeri eğitim ve silah almış isyancıları Pakistan ve Çin'i Sovyetler Birliği AHDP hükümeti desteklemeye askeri danışman binlerce gönderdi ederken,. Bu arada, ADHP-baskın rakip hizipler arasındaki artan sürtünme Mücahitleri ve daha ılımlı Parcham Parcham kabine üyelerinin görevden alınması ve bir Parcham darbe bahanesiyle Parcham subaylar tutuklanmasına -resulted. 1979'un ortalarında, Birleşik Devletler mücahitlere yardım etmek için gizli bir program başlatmıştı.
Eylül 1979'da Halkçı Cumhurbaşkanı Nur Muhammed Taraki , Cumhurbaşkanlığı görevini üstlenen Halk üyesi Hafizullah Amin tarafından organize edilen PDPA bünyesinde bir darbeyle öldürüldü . Sovyetlere güvenmeyen Amin, Aralık 1979'da Sovyet özel kuvvetleri tarafından öldürüldü. Parcham'ın Babrak Karmal liderliğindeki ancak her iki fraksiyonu da içeren Sovyet tarafından organize edilmiş bir hükümet boşluğu doldurdu. Sovyet hükümeti savaşların çoğunu Afganistan'da yapmayı beklemese de, Karmal yönetimi altında Afganistan'ı istikrara kavuşturmak için Sovyet birlikleri konuşlandırıldı. Ancak sonuç olarak, Sovyetler artık Afganistan'daki iç savaşa doğrudan müdahil oldular.
Carter geri çekerek Sovyet tedaviye cevap SALT II , onaylama gelen anlaşmayı SSCB'ye tahıl ve teknoloji gönderiler üzerinde ambargolar uygulayarak ve askeri harcamalarda önemli bir artış talep ve ayrıca ABD duyurdu boykot 1980 Yaz Olimpiyatları Moskova . Sovyet saldırısını "İkinci Dünya Savaşından bu yana barışa yönelik en ciddi tehdit" olarak nitelendirdi.
Reagan ve Thatcher
Ronald Reagan , 1977 yılının Ocak ayında, başkan olmadan dört yıl önce , Richard V. Allen ile yaptığı konuşmada , Soğuk Savaş ile ilgili temel beklentisini açıkça ifade etti. "Sovyetler Birliği'ne yönelik Amerikan politikası fikrim basit ve bazıları basit diyebilir," dedi. "Şu: Biz kazanırız ve onlar kaybederler. Buna ne dersiniz?" 1980'de Ronald Reagan , 1980 başkanlık seçimlerinde Jimmy Carter'ı yendi ve askeri harcamaları artırma ve her yerde Sovyetlerle yüzleşme sözü verdi. Hem Reagan hem de yeni İngiltere Başbakanı Margaret Thatcher , Sovyetler Birliği'ni ve ideolojisini kınadı. Reagan, Sovyetler Birliği'ni " kötü bir imparatorluk " olarak nitelendirdi ve Komünizmin " tarihin kül yığınına " bırakılacağını öngörürken, Thatcher, Sovyetleri "dünya egemenliğine eğilimli" olarak suçladı. Reagan, 1982'de Batı Avrupa'ya önerdiği gaz hattını engelleyerek Moskova'nın para birimine erişimini kesmeye çalıştı. Sovyet ekonomisine zarar verdi, ama aynı zamanda Avrupa'daki bu gelire güvenen Amerikan müttefikleri arasında kötü niyetlere neden oldu. Reagan bu konuda geri çekildi.
1985'in başlarında, Reagan'ın anti-komünist pozisyonu yeni Reagan Doktrini olarak bilinen bir duruşa dönüştü - bu, kontrol altına almaya ek olarak, mevcut komünist hükümetleri yıkmak için ek bir hak formüle etti. CIA, Carter'ın Sovyetler Birliği'nin İslami muhaliflerini ve Afganistan'daki Sovyet destekli PDPA hükümetini destekleme politikasını sürdürmenin yanı sıra , çoğunluğu Müslüman olan Orta Asya Sovyetler Birliği'nde İslamcılığı teşvik ederek Sovyetler Birliği'nin kendisini zayıflatmaya çalıştı . Ek olarak, CIA, komünizm karşıtı Pakistan'ın ISI'sini, dünyanın dört bir yanından Müslümanları Sovyetler Birliği'ne karşı cihada katılmaları için eğitmeye teşvik etti .
Polonya Dayanışma hareketi ve sıkıyönetim
Papa II. John Paul , anti-komünizm için ahlaki bir odak noktası sağladı ; 1979'da memleketi Polonya'ya yaptığı bir ziyaret, Dayanışma hareketine odaklanan, muhalefeti harekete geçiren ve iki yıl sonra suikast girişimine yol açmış olabilecek dini ve milliyetçi bir dirilişi tetikledi . Aralık 1981'de Polonyalı Wojciech Jaruzelski krize bir sıkıyönetim dönemi dayatarak tepki gösterdi . Reagan, yanıt olarak Polonya'ya ekonomik yaptırımlar uyguladı. Kremlin'in en iyi ideoloğu Mikhail Suslov , ağır ekonomik yaptırımlara yol açıp Sovyet ekonomisi için bir felakete yol açabileceği korkusuyla, Polonya Dayanışma'nın kontrolü altına girerse Sovyet liderlerine müdahale etmemelerini tavsiye etti.
Sovyet ve ABD askeri ve ekonomik sorunları
Sovyetler Birliği, gayri safi milli hasılasının yüzde 25'ini tüketim malları ve sivil sektörlere yatırım pahasına tüketen bir ordu kurmuştu . Silahlanma yarışı ve diğer Soğuk Savaş taahhütlerine yönelik Sovyet harcamaları, Brejnev'in son yıllarında en az on yıllık ekonomik durgunluk yaşayan Sovyet sisteminde köklü yapısal sorunlara neden oldu ve daha da kötüleştirdi .
Savunma sektöründeki Sovyet yatırımı askeri zorunluluktan değil, büyük ölçüde kendi güçleri ve ayrıcalıkları için sektöre bağımlı olan devasa parti ve devlet bürokrasilerinin çıkarları tarafından yönlendirildi . Sovyet Silahlı Kuvvetler saflarında asker sayısını, sayı ve onlar sahip silah türleri açısından dünyanın en büyük oldu ve onların sırf boyutunda askeri-endüstriyel üs . Bununla birlikte, Sovyet ordusunun sahip olduğu nicel avantajlar, Doğu Bloku'nun çarpıcı biçimde Batı'nın gerisinde kaldığı alanları genellikle gizledi. Örneğin, Körfez Savaşı nasıl gösterdi zırh , ateş kontrol sistemleri ve Sovyetler Birliği'nin en yaygın ana muharebe tankının ateş aralığı, T-72 , Amerikan olcude daha kötü olmuştur M1 Abrams , henüz SSCB neredeyse üç kez yarıştığı ABD'nin kullandığı M1 olarak birçok T-72.
1980'lerin başlarında, SSCB, ABD'yi aşan bir askeri cephanelik ve ordu kurdu. Sovyetlerin Afganistan'ı işgalinden kısa bir süre sonra, Başkan Carter, Birleşik Devletler ordusunu kitlesel olarak inşa etmeye başladı. Bu birikim, askeri harcamaları 1981'de GSMH'nin yüzde 5,3'ünden 1986'da yüzde 6,5'e çıkaran Reagan yönetimi tarafından hızlandırıldı, bu ABD tarihindeki en büyük barış zamanı savunma birikimi oldu.
Reagan'ın Carter yönetimi tarafından iptal edilen B-1 Lancer programını yeniden canlandırması, LGM-118 Peacekeeper füzeleri üretmesi , Avrupa'da ABD seyir füzeleri kurması ve "Yıldız Savaşları" olarak adlandırılan deneysel Stratejik Savunma Girişimi'ni duyurmasıyla gerilim artmaya devam etti. medya tarafından, uçuş ortasında füzeleri vurmak için bir savunma programı. Sovyetler , Batı Avrupa'yı hedef alan RSD-10 Pioneer balistik füzelerini konuşlandırdı ve NATO, Carter başkanlığının dürtüsü altında , başta Batı Almanya olmak üzere Avrupa'da MGM-31 Pershing ve seyir füzelerini konuşlandırmaya karar verdi . Bu konuşlandırma füzeleri Moskova'dan sadece 10 dakika uzaklıkta yerleştirdi.
Reagan'ın askeri birikiminden sonra, Sovyetler Birliği ordusunu daha fazla inşa ederek yanıt vermedi, çünkü muazzam askeri harcamalar, verimsiz planlı üretim ve kolektif tarımla birlikte zaten Sovyet ekonomisi için ağır bir yük oluşturuyordu . Aynı zamanda Suudi Arabistan , OPEC üyesi olmayan diğer ülkeler üretimi artırırken bile petrol üretimini artırdı. Bu gelişmeler , Sovyetler Birliği'nin Sovyet ihracat gelirlerinin ana kaynağı olduğu için Sovyetler Birliği'ni etkileyen 1980'lerdeki petrol bolluğuna katkıda bulundu . Komuta ekonomisi , petrol fiyatlarındaki düşüşler ve büyük askeri harcamalar ile ilgili sorunlar , Sovyet ekonomisini yavaş yavaş durgunluğa sürükledi.
1 Eylül 1983'te Sovyetler Birliği , Reagan'ın "katliam" olarak nitelendirdiği bir eylem olan Kongre Üyesi Larry McDonald da dahil olmak üzere 269 kişinin bulunduğu bir Boeing 747 olan Kore Hava Yolları Uçuş 007'yi düşürdü . Uçak, Moneron Adası yakınlarındaki Sakhalin Adası'nın batı kıyısını geçen Sovyet hava sahasını ihlal etmişti ve Sovyetler, kimliği belirsiz uçağa izinsiz bir ABD casus uçağı muamelesi yaptı. Olay, Reagan tarafından yönetilen ve Reagan ile Mihail Gorbaçov arasındaki daha sonraki anlaşmalara kadar yerinde duran askeri konuşlandırmaya verilen desteği artırdı. Able Archer 83 Sovyet yönetiminin nükleer saldırı yakın olduğundan korkuluyordu olarak Kasım 1983 yılında egzersiz, koordineli NATO nükleer salımının gerçekçi simülasyon, belki Küba Füze Krizi beri en tehlikeli andı.
Amerikan iç kamuoyunun dış çatışmalara müdahale etme konusundaki endişeleri Vietnam Savaşı'nın sonundan itibaren devam etti. Reagan yönetimi , dış çatışmalara müdahale etmek için hızlı, düşük maliyetli isyanla mücadele taktiklerinin kullanılmasını vurguladı . 1983 yılında Reagan yönetimi olarak çok taraflı müdahalede Lübnan İç Savaşı , işgal Grenada , bombaladı Libya ve Orta Amerika destekli Kontralar , Sovyet hizalanmış devirmek isteyen komünizm karşıtı milis kuvvetlerinin Sandinista Nikaragua hükümeti. Reagan'ın Grenada ve Libya'ya müdahaleleri Amerika Birleşik Devletleri'nde popüler olsa da, Contra isyancılarına verdiği destek tartışmalara saplandı . Reagan yönetiminin Guatemala İç Savaşı sırasında Guatemala askeri hükümetine, özellikle Efraín Ríos Montt rejimine verdiği destek de tartışmalıydı.
Bu arada, Sovyetler kendi dış müdahaleleri için yüksek maliyetlere katlandı. Brejnev, 1979'da Afganistan'daki Sovyet savaşının kısa süreceğine ikna olmasına rağmen , Müslüman gerillalar ABD, Çin, İngiltere, Suudi Arabistan ve Pakistan'ın yardımıyla işgale karşı şiddetli bir direniş gösterdi. Kremlin, Afganistan'daki kukla rejimini desteklemek için yaklaşık 100.000 asker göndererek, dışarıdan birçok gözlemcinin savaşı "Sovyetlerin Vietnam'ı" olarak adlandırmasına neden oldu. Bununla birlikte, Moskova'nın Afganistan'daki bataklığı, Sovyetler için Vietnam'ın Amerikalılar için olduğundan çok daha felaketti çünkü çatışma, Sovyet sistemindeki bir iç çürüme ve iç kriz dönemine denk geldi.
Üst düzey bir ABD Dışişleri Bakanlığı yetkilisi işgali Sovyet içinde "yerli krizden kısmen sonuçlandı positing, erken 1980 olarak böyle bir sonucu tahmin sisteme. ... Bu termodinamik kanunu olabilir entropi ... yakaladı kadar Şimdi dengeyi korumak için kendini iyileştirmekten daha fazla enerji harcıyor gibi görünen Sovyet sistemiyle. İç çürüme döneminde bir yabancı hareket dönemi görebiliriz. "
Son yıllar (1985–1991)
Gorbaçov reformları
Nispeten genç Zamanla Mihail Gorbaçov oldu Genel Sekreter 1985 yılında, Sovyet ekonomisi durgun ve 1980'lerde petrol fiyatlarındaki aşağı yönlü slayt sonucunda döviz kazancı sert bir düşüşe karşı karşıya kaldı. Bu sorunlar, Gorbaçov'u hasta durumu yeniden canlandırmak için önlemleri araştırmaya sevk etti.
Etkisiz bir başlangıç, daha derin yapısal değişikliklerin gerekli olduğu sonucuna götürdü ve Haziran 1987'de Gorbaçov, perestroyka veya yeniden yapılanma adı verilen bir ekonomik reform gündemini açıkladı . Perestroika, üretim kota sistemini gevşetmiş, işletmelerin özel mülkiyetine izin vermiş ve yabancı yatırımın önünü açmıştır. Bu önlemler, ülkenin kaynaklarını pahalı Soğuk Savaş askeri taahhütlerinden sivil sektörde daha üretken alanlara yönlendirmeyi amaçlıyordu.
Batı'daki ilk şüpheciliğe rağmen, yeni Sovyet lideri, Batı ile silahlanma yarışını sürdürmek yerine Sovyetler Birliği'nin kötüleşen ekonomik durumunu tersine çevirmeye kararlı olduğunu kanıtladı. Gorbaçev, kısmen parti kliklerinden reformlarına iç muhalefetle mücadele etmenin bir yolu olarak, aynı anda basın özgürlüğünü ve devlet kurumlarının şeffaflığını artıran glasnost'u veya açıklığı getirdi . Glasnost üstündeki yolsuzluğu azaltmak için tasarlanmıştı Komünist Partisi ve orta güç kötüye içinde Merkez Komitesi . Glasnost ayrıca, Sovyet vatandaşları ile batı dünyası arasında, özellikle de Birleşik Devletler ile temasın artmasını sağladı ve iki ülke arasındaki detantın hızlanmasına katkıda bulundu .
İlişkilerde çözülme
Kremlin'in askeri ve siyasi tavizlerine yanıt olarak Reagan, ekonomik meseleler ve silahlanma yarışının küçültülmesi konusundaki görüşmeleri yenilemeyi kabul etti. İlk zirve Kasım 1985 gerçekleştirildi Cenevre , İsviçre . Bir aşamada, sadece bir tercümanın eşlik ettiği iki adam, prensipte her ülkenin nükleer cephaneliğini yüzde 50 azaltmayı kabul etti. Bir ikinci zirve Ekim 1986 düzenlenen Reykjavík'in , İzlanda . Görüşmeler, odak noktası Gorbaçov'un ortadan kaldırılmasını istediği Reagan'ın önerdiği Stratejik Savunma Girişimi'ne kaydırılıncaya kadar iyi gitti. Reagan reddetti. Müzakereler başarısızlıkla sonuçlandı, ancak 1987'deki üçüncü zirve, Orta Menzilli Nükleer Kuvvetler Antlaşması'nın (INF) imzalanmasıyla bir dönüm noktasına yol açtı . INF anlaşması, 500 ila 5.500 kilometre (300 ila 3.400 mil) menzilli tüm nükleer silahlı, karadan fırlatılan balistik ve seyir füzelerini ve bunların altyapısını ortadan kaldırdı.
Doğu-Batı gerilimi, 1980'lerin ortasından sonlarına kadar hızla azaldı ve 1989'da Moskova'da Gorbaçov ve George HW Bush'un START I silah kontrol anlaşmasını imzaladıkları son zirve ile doruğa ulaştı . Ertesi yıl Sovyetler, petrol ve gaz sübvansiyonlarının, muazzam asker seviyelerini korumanın maliyetiyle birlikte, önemli bir ekonomik tahliyeyi temsil ettiğini açıkladı. Ek olarak, bir tampon bölgenin güvenlik avantajı alakasız olarak kabul edildi ve Sovyetler , Orta ve Doğu Avrupa'daki müttefik devletlerin işlerine artık müdahale etmeyeceklerini resmen ilan ettiler .
1989'da Sovyet güçleri Afganistan'dan çekildi ve 1990'da Gorbaçov Almanya'nın yeniden birleşmesine razı oldu çünkü tek alternatif Tiananmen Meydanı senaryosu idi. Berlin Duvarı yıkıldığında, Gorbaçov'un " Ortak Avrupa Evi " kavramı şekillenmeye başladı.
3 Aralık 1989'da Gorbaçov ve George HW Bush Malta Zirvesi'nde Soğuk Savaş'ın bittiğini ilan ettiler . Bir yıl sonra, iki eski rakip Irak'a karşı Körfez Savaşı'nda ortaklardı (Ağustos 1990 - Şubat 1991).
Doğu Avrupa ayrılıyor
1989'a gelindiğinde, Sovyet ittifak sistemi çöküşün eşiğindeydi ve Sovyet askeri desteğinden mahrum kalan Varşova Paktı devletlerinin komünist liderleri güç kaybediyorlardı. Polonya'nın Dayanışma hareketi gibi taban örgütleri, güçlü halk tabanlarıyla hızla zemin kazandı. 1989'da, Polonya ve Macaristan'daki komünist hükümetler, rekabetçi seçimlerin organizasyonunu müzakere eden ilk hükümetler oldu. Çekoslovakya ve Doğu Almanya'da kitlesel protestolar, oturulmamış yerleşik komünist liderler. Bulgaristan ve Romanya'daki komünist rejimler de, ikinci durumda şiddetli bir ayaklanmanın sonucu olarak çöktü . Tutumlar, ABD Dışişleri Bakanı James Baker'ın kan dökülmesini önlemek için muhalefet adına Romanya'ya Sovyet müdahalesine karşı Amerikan hükümetinin karşı çıkmayacağını önerdiği kadar değişmişti . Gelgit dalgası, Avrupa komünist hükümetlerinin çöküşünü simgeleyen ve Avrupa'daki Demir Perde bölünmesini grafiksel olarak sona erdiren Kasım 1989'da Berlin Duvarı'nın yıkılmasıyla doruğa ulaştı . 1989 devrimci dalga Orta ve Doğu Avrupa'yı geçti barışçıl Sovyet tarzı tüm deviren Marksist-Leninist devletler : Doğu Almanya, Polonya, Macaristan, Çekoslovakya ve Bulgaristan; Romanya, komünist rejimini şiddetle deviren ve devlet başkanını idam eden tek Doğu bloğu ülkesiydi.
Sovyet dağılması
Glasnost , SSCB'nin kendisinde Sovyetler Birliği'ni bir arada tutan ideolojik bağları zayıflattı ve Şubat 1990'da SSCB'nin dağılmasının yaklaşmasıyla Komünist Parti , 73 yıllık devlet iktidarı tekelini teslim etmeye zorlandı. Aynı zamanda, birliğin bileşen cumhuriyetleri, Baltık devletlerinin birlikten tamamen çekilmesiyle özerkliklerini Moskova'dan ilan ettiler .
Gorbaçov, Baltıkların kopmasını önlemek için güç kullandı. SSCB, Ağustos 1991'de başarısız bir darbe sonucu ölümcül bir şekilde zayıfladı . Artan sayıda Sovyet cumhuriyeti , özellikle Rusya , SSCB'den ayrılma tehdidinde bulundu. Bağımsız Devletler Topluluğu 21 Aralık 1991 tarihinde oluşturulan, Sovyetler Birliği'nin bir halefi varlık oldu. SSCB, 26 Aralık 1991'de resmen feshedildi.
ABD Başkanı George HW Bush duygularını şöyle ifade etti: "Hayatımda, hayatımızda dünyada gerçekleşen en büyük şey şudur: Tanrı'nın lütfuyla Amerika Soğuk Savaşı kazandı."
Sonrası
Sovyetler Birliği'nin dağılmasının ardından Rusya, askeri harcamaları büyük ölçüde kesti ve ekonomiyi yeniden yapılandırmak milyonlarca işsiz kaldı. Kapitalist reformlar , 1990'ların başında Birleşik Devletler ve Almanya'nın deneyimlediği Büyük Buhran'dan daha şiddetli bir durgunlukla sonuçlandı . Soğuk Savaş'ın sona ermesini izleyen 25 yıl içinde, post-sosyalist devletlerin yalnızca beş veya altısı zengin ve kapitalist dünyaya katılma yolunda ilerlerken, çoğu geride kalıyor, bazıları o kadar ki birkaç on yıl alacak komünizmin çöküşünden önce nerede olduklarını yakalamak.
Baltık devletleri dışındaki komünist partiler yasadışı ilan edilmedi ve üyeleri yargılanmadı. Sadece birkaç yer komünist gizli servislerin üyelerini bile karar alma sürecinden dışlamaya çalıştı. Bazı ülkelerde, komünist parti basitçe adını değiştirdi ve işlemeye devam etti.
Chicago Üniversitesi'nden Stephen Holmes , 1996'da toplumsallaşmanın aktif bir döneminden sonra neredeyse evrensel bir başarısızlıkla karşılaştığını savundu. Aklanmanın ortaya çıkmasından sonra, günah keçilerine olan talep görece azaldı ve eski komünistler yüksek hükümet ve diğer idari mevkiler için seçildi. Holmes, tek gerçek istisnanın, binlerce eski Stasi muhbirinin kamu görevlerinden kovulduğu eski Doğu Almanya olduğunu belirtiyor .
Holmes, toplumdan uzaklaşmanın sona ermesi için aşağıdaki nedenleri öne sürüyor:
- 45-70 yıllık Komünizmden sonra , hemen hemen her ailenin devletle bağlantılı üyeleri vardır. "Kırmızıların kökünü kazımak" arzusundan sonra, büyük cezaların yanlış olduğu ve yalnızca bir miktar suçlu bulmanın adalet olmadığının farkına varıldı.
- Post-komünizmin mevcut ekonomik sorunlarının aciliyeti, birçok vatandaş için komünist geçmişin suçlarını "eski haber" haline getiriyor.
- Komünizasyonun elitlerin bir güç oyunu olduğuna inanılıyor.
- Sosyal seçkinleri yerinden etmenin zorluğu, totaliter bir devletin " halk düşmanlarını " hızlı ve verimli bir şekilde haklarından mahrum etmesini gerektiriyor ve normallik arzusu cezai adalet arzusunun üstesinden geliyor.
- Çok az insanın mükemmel derecede temiz bir listesi vardır ve bu nedenle önemli uzmanlık gerektiren pozisyonları doldurmaya hazırdır.
Soğuk Savaş, dünya meselelerini etkilemeye devam ediyor. Soğuk Savaş sonrası dünya tek kutuplu olarak kabul edilirken , Amerika Birleşik Devletleri kalan tek süper güçtür . Soğuk Savaş, Amerika Birleşik Devletleri'nin II.Dünya Savaşı'ndan sonraki siyasi rolünü tanımladı - 1989'da Amerika Birleşik Devletleri 50 ülke ile askeri ittifaklara sahipti, 526.000 asker yurtdışında konuşlanmış, 326.000'i Avrupa'da (üçte ikisi Batı Almanya'daydı ) ve Asya'da 130.000 (özellikle Japonya ve Güney Kore ). Soğuk Savaş, aynı zamanda , özellikle Amerika Birleşik Devletleri'nde barış zamanı askeri-endüstriyel komplekslerin ve büyük ölçekli askeri bilim finansmanının zirvesine işaret ediyordu . Bu kompleksler, kökenleri 19. yüzyılın başlarında bulunsa da, Soğuk Savaş sırasında önemli ölçüde kartopu yaptı.
Tüm Soğuk Savaş boyunca kümülatif ABD askeri harcamaları tahmini olarak 8 trilyon doları buldu. Ayrıca Kore ve Vietnam Savaşlarında yaklaşık 100.000 Amerikalı hayatını kaybetti . Sovyet kayıplarının tahmin edilmesi zor olsa da, gayri safi milli hasıla payı olarak Sovyetler Birliği'nin mali maliyeti Amerika Birleşik Devletleri'ninkinden çok daha yüksekti.
Üniformalı askerlerin can kaybına ek olarak, özellikle Güneydoğu Asya'da olmak üzere , süper güçlerin dünya çapındaki vekalet savaşlarında milyonlarca insan öldü . Yerel çatışmalar için vekalet savaşlarının ve sübvansiyonların çoğu Soğuk Savaş ile birlikte sona erdi; Soğuk Savaş sonrası yıllarda eyaletler arası savaşlar, etnik savaşlar, devrimci savaşların yanı sıra mülteci ve yerinden edilmiş kişiler krizleri keskin bir şekilde azaldı.
Ancak Soğuk Savaş'ın sonrasının sonuçlanacağı düşünülmüyor. Üçüncü Dünya'nın bazı bölgelerinde Soğuk Savaş rekabetini körüklemek için sömürülen ekonomik ve sosyal gerilimlerin çoğu, şiddetli olmaya devam ediyor. Eskiden komünist hükümetler tarafından yönetilen bir dizi alanda devlet kontrolünün bozulması, özellikle eski Yugoslavya'da yeni sivil ve etnik çatışmalara neden oldu . Orta ve Doğu Avrupa'da Soğuk Savaş'ın sonu ekonomik büyüme ve liberal demokrasilerin sayısında bir artış dönemini başlatırken, Afganistan gibi dünyanın diğer bölgelerinde bağımsızlığa devlet başarısızlığı eşlik etti .
popüler kültürde
Soğuk Savaş sırasında, Amerika Birleşik Devletleri ve Sovyetler Birliği, özellikle sinema filmleri kullanarak, dünyanın dört bir yanındaki insanları etkilemek için tasarlanmış propagandaya büyük yatırım yaptı. Soğuk Savaş, eğlence medyasında yoğun bir şekilde yansıtılan popüler bir konu olarak varlığını sürdürüyor ve 1991 sonrası Soğuk Savaş temalı çok sayıda uzun metrajlı film, roman, televizyon ve diğer medya ile günümüze kadar devam ediyor. 2013'te, 1980'lerin başlarında geçen KGB-uyuyan-ajanlar-yaşayan-yan kapı aksiyon drama dizisi The Americans , Metacritic'in yıllık En İyi Yeni TV Şovları listesinde 6. sırada yer aldı ; altı sezonluk koşusu Mayıs 2018'de sona erdi.
Tarih yazımı
"Soğuk Savaş" terimi ABD ile Sovyetler Birliği arasındaki savaş sonrası gerilimleri ifade edecek şekilde popüler hale gelir gelmez, çatışmanın gidişatını ve kökenini yorumlamak tarihçiler, siyaset bilimcileri ve gazeteciler arasında hararetli bir tartışmanın kaynağı oldu. . Özellikle tarihçiler, İkinci Dünya Savaşı'ndan sonra Sovyet-ABD ilişkilerinin çöküşünden kimin sorumlu olduğu konusunda keskin bir fikir ayrılığına düştüler; ve iki süper güç arasındaki çatışmanın kaçınılmaz olup olmadığı veya önlenebileceği. Tarihçiler ayrıca Soğuk Savaş'ın tam olarak ne olduğu, çatışmanın kaynaklarının neler olduğu ve iki taraf arasındaki eylem ve tepki kalıplarının nasıl çözüleceği konusunda da hemfikir değiller.
Akademik tartışmalardaki çatışmanın kökenlerinin açıklamaları karmaşık ve çeşitli olsa da, konuyla ilgili birkaç genel düşünce ekolü tanımlanabilir. Tarihçiler, Soğuk Savaş araştırmalarına yönelik olarak genellikle üç farklı yaklaşımdan bahseder: "ortodoks" açıklamalar, "revizyonizm" ve "revizyon sonrası".
"Ortodoks" hesaplar, Soğuk Savaşın sorumluluğunu Sovyetler Birliği'ne ve onun Avrupa'ya doğru genişlemesine yükler. "Revizyonist" yazarlar, İkinci Dünya Savaşı'nın sonundan çok önce Sovyetler Birliği'ni izole etmek ve onunla yüzleşmek için ABD'nin bir dizi çabasına atıfta bulunarak, ABD'ye savaş sonrası barışın çöküşü için daha fazla sorumluluk yüklüyorlar. "Post-revizyonistler" Soğuk Savaş olaylarını daha nüanslı görüyorlar ve Soğuk Savaş sırasında neler olduğunu belirlemede daha dengeli olmaya çalışıyorlar. Soğuk Savaş üzerine tarihyazımının çoğu, bu geniş kategorilerin ikisini, hatta üçünü bir araya getirir.
Ayrıca bakınız
- Sovyetler Birliği ve Rusya Federasyonu'nda Amerikan casusluğu
- Amerikan emperyalizmi
- Soğuk Savaş'ta Kanada
- Soğuk Savaş (TV dizisi)
- Venona gazetelerindeki Amerikalıların listesi
- Amerika Birleşik Devletleri'ndeki Doğu Bloku ajanlarının listesi
- McCarthycilik
- Soğuk Savaşın Anahatları
- Kızıl korku
- Sovyet İmparatorluğu
- Birleşik Devletler'de Sovyet casusluğu
- Soğuk Savaş'taki olayların zaman çizelgesi
- Teröre karşı savaş
- III.Dünya Savaşı
- Venona projesi
- Kategori: Döneme göre Soğuk Savaş
Dipnotlar
Referanslar
Kaynaklar
Kitabın
Dergiler
Haberler
ağ
daha fazla okuma


Soğuk Savaş hakkında kütüphane kaynakları|
Arşivler
- Soğuk Savaş Sonrası Dünya Ekonomisi dan Dekan Peter Krogh Dışişleri Dijital Arşivleri
- CONELRAD Soğuk Savaş Pop Kültür Sitesi
- CBC Dijital Arşivleri - Soğuk Savaş Kültürü: 1950'lerin ve 1960'ların Nükleer Korkusu
- Soğuk Savaş Uluslararası Tarih Projesi (CWIHP)
- Soğuk Savaş Dosyaları
- Soğuk Savaş sırasında havadan istihbaratla ilgili çevrimiçi olarak erişilebilen belgeler, Dwight D.Eisenhower Başkanlık Kütüphanesi
- 1933-1982 yılları arasında Haritalar'a göz atmak için İkna Edici Kartografi, PJ Modu Koleksiyonu , Cornell Üniversitesi Kütüphanesi'nde "Komünizm ve Soğuk Savaş" değerini seçin
Kaynakça
Eğitim kaynağı
- Ulusal Güvenlik Arşivindeki Elektronik Bilgilendirme Kitapları , George Washington Üniversitesi
Haberler
- "Soğuk Savaş" . BBC . Soğuk savaş döneminden video ve sesli haber raporları.
Filmler
- Avrupa Birliği Vatandaşlar için Avrupa Programı'ndan André Bossuroy, "30 yıl önce Berlin Duvarı'nın yıkılışı, Soğuk Savaş'ın sonu" . Belgesel 26 dk, 2019 .