Bu kutsal yazıyı, ilk Zheng’in grubu korumaya başladı. Onlar sessizlik içinde oturuyorladı. Jie bir paket sigara çıkardı ve onlara uzatırken Zheng’e sordu. “Ne oldu orada? Neden küçük kıza o kadar sinirlendin?”
Zheng bir sigara aldı ve zoraki bir gülümsemeyle dedi. “Xuan gibi birini daha bu takımda görmek istemediğim için onun davranışları beni sinirlendirdi. Duygusuz doğası gereği, o her an yoldaşlarından vazgeçebilir. Bu şekilde düşünen başka birini daha görmek istemiyorum. ”
Xuan’dan bahsettikten sonra, sanki o isim bir tabuymuş gibi üçü bir kez daha sessizliğe büründü. Zero konuyu değiştirdi.”Nasıl yaralandın? Onun elinde bıçak falan mı vardı?”
Jie de bu soruyla ilgileniyor gibiydi. Kavga kısa olsa da, Zheng’in bileğindeki arter/atardamar açıktı. Güçlendirilmiş bedeni ve vampir soyu, aldığı yarayı çabucak iyileştirdi, ancak hala iz görebiliyordu.
Zheng bileklerini kaldırdı. “Buna inanır mısınız bilmem ama. O kız, çeliğin bile kolaylıkla kesemediği cildimi sadece tırnaklarıyla kesti. On altı yaşında bir kızın tırnakları çelikten nasıl daha sert olabilir? “
Zero’nun yüz ifadesi değişti. Zheng’in yarasına dikkatlice baktı ve ardından dedi. ”Sadece tırnaklarıyla mı? O suikasçiler klanından geliyor olabilir?”
“Suikastçiler klanı?” Zheng ve Jie merak içinde sordu.
“Suikastçiler, ister Asya’da, ister Avrupa’da olsun, eski zamanlardan beri var olmuşlardır. En eski suikastçilerin buz gibi soğuk kalpleri ve üstün kaliteleri vardı. Normal insanları kolayca elleriyle öldürebilirlerdi. Bu suikastçiler aynı zamanda insan potansiyellerini harekete geçirmek için acımasız bir eğitim tekniğine hakimdi… Fakat teknoloji ilerledikçe ve silahlar ortaya çıktıkça, bu suikastçıların sayısı azaldı. Yeni nesil suikastçiler, silahları kullanma üzerine yoğunlaştılar. Becerileriniz ne kadar iyi olursa olsun, uzaktan gelen küçük bir kurşun sizi öldürür. Bu yüzden gerçek suikastçiler neredeyse ortadan kayboldu.”
“Söylentilere göre, bu dünyada hala iki suikastçi klanı bulunmakta. Biri Asya’da diğeri Avrupa’da. Hala geçmişten gelen eğitim tekniklerine sahipler. Bu küçük kızın tırnakları gerçekten dediğin gibi çok güçlüyse, o zaman sanırım bu bahsettiğim klanlardan birinden geliyor olabilir ve muhtemelen de klanın iç çemberine aittir. “
Zheng, onun genetik kısıtlamasının kilidini açtığını hatırladı. Eğer acımasız bir eğitim tekniği varsa, o zaman korku ve ölüm, kısıtlamanın kilidini açmasına neden olabilirdi. Ayrıca kilidi geri kapattıktan sonraki acıya toleransını düşününce, o bu tür acılara çoktan alışmış gibi görünüyordu. Belki de o gerçekten bu klanlardan birindendi.
“Çok kibirli olmasına şaşmamalı. Eğer olaysız biçimde bizimle geçinirse, o bel bağlayabileceğimiz bir yoldaş olacaktır “
—
Aynı zamanda kızların odasında. Lan ve Yanwei şok içinde Yinkong’a doğru baktılar. Yinkong’un elbiselerinin üzerindeki kanlar kuruydu, ancak giysilerini değiştirmeden bu şekilde odadaki tek yatağa yatmak istediğinde; Lan ve Yanwei onu giysilerini değiştirene kadar rahatsız ettiler.
Yinkong, erkeklere karşı katı olsa da, o iki kadınla etkileşimde bulunduğu zaman aslında nazik ve iyi huyluydu. Gömleğini çıkardıktan sonra, bir parça bezle sımsıkı sarılmış olan bir çift göğüs açığa çıktı.
Bir çift kumaş şerit ile bağlanmış göğüsler ansızın görünür hale gelmişti. Bunu gören diğer ikisi onun göğsündeki bezi çözmekten kendilerini alıkoyamadı; kısa süre sonra dolgun beyaz bir tavşan çifti aniden dışarı fırladı. Dolgun tavşanlar çok güzel görünüyordu. Hem canlı, hem de güzeldi ve hiç sarkma belirtisi göstermiyorlardı. Kusursuz beyaz yeşimden yapılmış gibi görünüyordu, hem Lan hem de Yanwei’den hızlıca gülmeye başladılar.
Diğer ikisi ona gülerken, Yinkong hemen yatağa atlayıp battaniyenin içine girdi.
“Neden onları sarıyorsun? Onların deforme olmasına neden olur ve meme kanserine daha yatkın olursun. Yarın sana bir çift sütyen almaya gidelim ne dersin? “
Yinkong kızararak şöyle dedi, “Onları sarmazsam, bana engel olurlar. Diğerleri de benimle dalga geçip, kasıtlı olarak onlara dokunacaklardır. Benimkiler…. çok büyük. Onları sarmazsam, daha da büyürler. “
Yanwei Yinkong’a yaklaştı ve dedi. “Hehe, sana söyleyeyim. Asıl onları sardıkça daha da büyürler. Doğru sütyenleri seçerek, onların daha da büyümesini engelleyebilirsin. “
“Gerçekten mi?”
Lan ve Yanwei başıyla onayladı. Yanwei saçlarına vurdu ve dedi.“Bu arada demin bahsettiğin ‘Diğerleri’ de kim? Sen çok güçlüsün, neden hepsini öldürmüyorsun? Erkeklere güvenilemez, tüm erkekler iğrenç varlıklardır! “
Lan bunun hakkında bir şey söylemek üzereydi ama sadece iç geçirdi.”Yanwei, buraya gelmeden önce seni umutsuzluğa düşüren birşey mi oldu? Bize söyleyebilir misin?”
Bir süre durakladı, sonra sefil bir şekilde güldü. “Özel birşey değil. Erkek arkadaşım ve ben şehir dışına çıktık ve araba bozuldu. Sonra bir grup gangster bizi kuşattı. O yalnız başına kaçtı… Bütün erkekler böyle değil mi? Tehlike içindeyken, önce kendilerini düşünürler? “
Lan yine iç çekti. O geçen filmde Zheng’in bir deli savaşını hatırladı… Erkeklerin hepsi senin dediğin gibi değil.
—
İkinci grubun zamanı gelince, Zheng her biri için buzlu bir kahve hazırladı. İki üniversite öğrencisi orada oturmuş düşük sesle bir şeyler tartışırken Tengyi ise kutsal kitapları heyecanla inceliyordu.
Pah!
Tengyi başının arkasından gelen acıyı hissetti ve sonra ileri düştü. Sağdan ve solda iki el onu tutarak yere düşerken ses çıkarmasını engellediler.
Ding, kan lekeli kül tablasını hafifçe bıraktı. O ve Renjia, kutsal yazıları çılgın ancak rahatlamış ifadelerle sıkıca tuttular.
“Onlar tam bir gerizekalı. Bu şeylerin ne kadar korkunç olduklarından hiç haberleri yok. Bu kutsal yazıları oturma odasına koyduktan sonra güvende olduklarını sanıyorlar. Onların hepsi ölecek…” Ding ve Renjia düşük bir sesle güldüler.
“Beni de yanınıza alır mısınız?”
Arkadan gelen ses bu ikisini korkuttu. Renjia silahını bu sesin kaynağına doğrulttu. Yanwei seksi iç çamaşırı ile duvara dayalı bir şekilde duruyordu. Güldü ve yavaş yavaş onlara doğru yürüdü.
“Ölmek istemiyorum, beni de yanınıza alar mısınız? Şuandan itibaren size size bel bağlayacağım…”
—
Zheng sessizce uyuyordu. Kutsal yazıyı ele geçirdikten sonra, önceden hissettiği soğukluk ve stres hiç geri dönmemişti. O yatağına uzandığında üzerinde bir rahatlık hissi vardı. Fakat her nedense, rüyadayken zaman geçtikçe soğukluk hissi artmaya başlamıştı, sanki yatağın başucundan onun başına doğru ilerleyen birşey vardı. O şey tam onun başına dokunacağı anda, kapıdan seri bir şekilde vuruş sesleri geldi ve onunla diğer ikisini uyandırdı.
Zheng hemen bir şokla uyandı. Yatağın kenarında kaybolan beyaz bir kol gördü. Hemen fırladı, o sırada Lan’ın sesi oda dışından duyuldu, “Zheng! Dışarı gel! Bu iki üniversite öğrencisi kutsal yazıları çalmış! “
Oturma odasına doğru hızla gittiler ve Tengyi’nin solgun bir yüzle yerde yattığını gördüler. Onun kafasındaki kan ile Renjia, Ding ve kutsal yazıların kaybolmasını eklersek, burada ne yaşandığı belliydi.
Lan acele bir şekilde dedi. “Biz uykuya daldıktan sonra, anlaşılan Yanwei tuvalete gitmek için odadan ayrıldı. Aradan bir süre geçtikten sonra onun telefonunun alarmı çaldı ve telefonun ekranında ‘Tehlike’ yazan bir kelime vardı. Biz ne olup bittiğine bakmak için buraya geldik ve bu durumla karşılaştık.”
Zheng konserve kahvelere dokunduktan sonra öfkeli bir yüzle dedi. “Sakin olun, çok uzaklaşamamışlardır. Muhtemelen az önce otelden çıktılar. Onları yakalayabiliz … Zero, keskin nişancı tüfeğin hala sırt çantasında mı? “
Zero, Zheng’in bu sorusunu duyunca şaşırdı. “Evet. Sırt çantasına demonte edilmiş/sökülmüş halde koydum, fakat yüksek maliyetli Gauss mermileri ve büyülü Gauss mermileri nedeniyle yalnızca her birinden beş tane değiş tokuş yapabildim… Niye sordun ki bunu? “
“Bir dakikadan daha az zamanda çatıya çıkabilecekken, aşağıya inmek bundan daha uzun sürecektir. Yukarı çık ve onları bul ardından da bizimle iletişime geç… Sonra bacaklarına doğru ateş et! Onların ellerini kendim yokedeceğim! “