Theseus (Yunan Θησεύς) annesinin aynı gecede yattığı gibi Atina'nın efsanevi kralı, Aethra ve Aegeus ya da Poseidon'un oğluydu. Perseus, Cadmus ve Herakles gibi, Theseus, sömürgülerinden sonra Atina menşeli askerlerin zaferini ve arkaik ve barbar inanç üzerindeki değerleri temsil eden kurucu bir kahramandı. Herakles, Dorian toplumunun zirvesini temsil ettiği için Theseus, İyonyalılar için bir idoldü ve Atinalılar tarafından kendi kurucuları ve reformcuları olarak kabul edildi. Mitolojik hesaplarda, o ile yatırıldı synoikismos ("birlikte yaşamak") - Attika'nın efsanevi emeklerinin masallarında metaforik olarak temsil edilen Atina'da Attica'nın siyasi birleşmesi. Bu anlayış, aynı kökten türetilmiş olan adının etimolojisinde bile kanıtlanmaktadır. θεσμός ("thesmos"), Yunanca için kurum. Birleştirici kral olduğu için Theseus, Mycenae'de kazılan saraya benzeyebilecek olan Akropolis kalesindeki bir sarayda inşa ve konut olarak yatırıldı.
Mitolojik önemine ek olarak, Theseus Hellen dini hayatında da önemli bir figürdü. Örneğin, Pausanias, synusikismosun ardından Theseus'un Akropolis'in güney yamacında bir Afrodit Pandemos ("Tüm İnsanların Afrodit") ve Peitho kültü kurduklarını bildirmiştir.
Mitolojik hesaplar
Theseus'un doğuşu ve gençlik maceralarıTheseus ve Aethra, Laurent de La Hyre tarafından.
Theseus'un öyküsü, yarı mucizevi anlayışıyla başlıyor. İçinde Troezen'in bir prensesi olan annesi Aethra (Atina'nın güneybatısındaki küçük bir şehir), Yunan başkentinin ilkel krallarından biri olan Aegeus tarafından canlandırılmıştır. Kocasıyla düğün gecesinde yattıktan sonra, yeni kraliçe, yakındaki Sphairia adasına giden, Poseidon'la (deniz ve deprem tanrısı) karşılaştığı ve onunla ilişkide olduğu deniz kıyısına doğru yürümeye zorlandı. (isteyerek veya başka şekilde).
Bilimsel öncesi üreme anlayışında, bu iki bölümlü sendikadan kaynaklanan semen karışımı, Theseus'a doğasında ölümcül özelliklerin yanı sıra ilahi ve ölümcül özelliklerin bir kombinasyonunu verdi; böyle bir çifte babalık, bir baba ölümsüz, bir ölümlü, birçok Yunan kahraman arasında tanıdık bir özellikti.1 Aethra hamile kaldığında, Aegeus Atina'ya dönmeye karar verdi. Ancak ayrılmadan önce, sandaletlerini ve kılıcını büyük bir kaya altına gömdü ve oğullarının büyüdüğü zaman, taşı taşıyarak ve kraliyet mirasını iddia ederek kahramanlık erdemlerini göstermesi gerektiğini söyledi.
Kendi krallığına döndükten sonra Aegeus, Jason'ı doğurduğu çocukları öldürdükten sonra Corinth'ten kaçan Medea'ya katıldı. Güzelliği kralı onu kraliyet konsorsanı olarak almaya ikna etti.
Bu arada, Theseus annesinin ülkesinde büyüdü. Genç kahraman genç yetişkinliğe ulaştığında, kayayı kolayca yerinden çıkarabilir ve babasının kollarını kurtarabilirdi. Bu sembolik eşyalarla geri döndüğünü gören annesi, ona babasının kimliği hakkındaki gerçeği anlattı ve silahları tekrar krala götürmesini ve doğum hakkını talep etmesini önerdi. Atina'ya ulaşmak için Theseus, her biri chthonic düşmanları tarafından korunan, Yeraltı Körfezi çevresinde tehlikeli bir yol izleyerek denizden (güvenli yoldu) veya kara yoluyla gitmeyi seçebilirdi. hırsız ve haydutlar şeklinde. Genç, cesur ve hırslı Theseus kara yolunu takip etmeye karar verdi ve yol boyunca birçok haydutu yendi.Theseus ve Crommyonian Sow, Phaea ile bir Attic kırmızı figürlü kylix üzerinde, c. 440-430 B.C.E.
- Apollo'ya ve şifacı Aesculapius'a kutsal olan Epidaurus'un bulunduğu ilk alanda Theseus, chthonic haydut Periphetes'teki ("klüpçı") masaları silahını çalarak ve ona karşı kullanarak çevirdi. Bu yiğit kadro sonunda kahramanın bir amblemi haline geldi, öyle ki onu sıklıkla vazo resimlerinde tanımladı.
- Netherworld'ün Isthmian girişinde, gezginleri yakalamaktan, yere eğilen iki çam ağacının arasına bağlamak ve kurbanlarını parçalamaktan hoşlanan, acımasız bir erkek yüzücü Siris adında bir soyguncuyla karşılaştı. Canavar kötü adamla savaşta en iyisini yaptıktan sonra Theseus, kendi yöntemiyle onu gönderdi. Ardından Siris'in kızı Perigune'ye çocuk Melanippus'la babasına tecavüz etti.
- İsthmus'un kuzeyindeki bir başka tapuda, Crommyon adlı bir yerde, Phaea adında eski bir kocakarı tarafından yetiştirilen Crommyonian ekinini devasa bir domuz öldürdü. Bazı sürümlerde ekmek unu kendini Phaea olarak adlandırır.
- Megara yakınlarında Theseus, ilerlemiş yaşıyla ilgili acı veren gezginleri avlayan Sciron adında yaşlı bir soyguncuya rastladı. Özellikle uçurumdaki çok dar bir patikada bekledi ve yoldan geçenlerin ayaklarını yıkamasını istedi. Onu barındırmak için diz çöktüleri zaman, kötü adam onları bir deniz canavarı (veya bazı versiyonlarda dev bir kaplumbağa) tarafından yendikleri uçurumdan attı. Bunlar tipik olarak onarıcı bir şekilde, Theseus onu uçurumdan itti.
- Daha sonra kahraman, Eleusis'in kralı olan Cercyon'la karşı karşıya kaldı ve gezginleri bir güreş maçına davet etti ve onları dövdüğünde onları öldürdü. Beklendiği gibi Theseus, Cercyon'u yenmeye devam etti ve bundan sonra onu katletti. (Frazer'ın formüllerini takip eden hikayenin yorumlarında Altın BoughCercyon, krallığı için yaşamı için yıllık savaş yapması gereken ve kralın iyiliği için başarılı olan bir "yıl kralı" idi. Theseus bu arkaik dini töreni, kurban edilmeyi reddederek altüst etti.)
- Genç kahraman kralın karşılaştığı son haydut Eleusis ovalarında yaşayan Procrustes'ti. Görünüşe göre zararsız bir otelci olan bu son hırsızlık, yorgun gezginlere yatağında dinlenme şansı verdi. Maalesef misafirperverliğini kabul edenler için daha sonra, onları yayarak ya da ayaklarını keserek yataklara tam olarak sığdırması için zorladı. Bir kez daha Theseus Procrustes'daki masaları çevirdi, ancak Procrustes'i boyuta mı kesip onu uygun şekilde uzatıp açmadığı söylenmedi.2
Bu alanların her biri, geçirilen edebiyat metinlerinin öncülüğünü yapan, boyalı seramiklerde ilk kez onaylandığında, Theseus'un tapuları ilk kez çok eskilere dayanan çok kutsal bir yerdi.3
Medea ve Maraton Boğa
Theseus Atina'ya ulaştığında, gerçek kimliğini hemen açıklamamıştı. Aegeus ona misafirperverlik verdi ancak genç, güçlü yabancının niyetinden şüpheliydi. Aegeus'un karısı Medea Theseus'u hemen Aegeus'un oğlu olarak tanıdı ve Theseus'un oğlu Medus yerine Aegeus'un krallığının varisi olarak seçileceğinden endişelendi. Theseus'un Girit iktidarının bir amblemi olan Maraton Boğa'yı ele geçirmesini isteyerek öldürülmesini sağlamaya çalıştı.
Maraton yolunda Theseus, Hecale adlı eski bir kadının kulübesindeki bir fırtınadan sığındı. Theseus boğayı yakalamakta başarılı olmuşsa Zeus'a bir fedakarlık yapma sözü verdi. Theseus boğayı ele geçirdi, ama Hecale'nin kulübesine döndüğünde öldü. Şerefine. Theseus, ismini Attica'nın ölümlerinden birine verdi ve sakinlerini evlat edindiği çocukları bir anlamda yaptı.
Theseus Boğa'yı feda ettiği Atina'ya galip geldiğinde Medea onu zehirlemeye çalıştı. Son saniyede, Aegeus sandaletleri, kalkanı ve kılıcı tanıdı ve zehirli şarap bardağını Theseus'un elinden aldı. Böylece baba ve oğul bir araya geldi.4
Yarı insan yarı boğa canavar
Ne yazık ki, prensin yeni alanındaki politik durum yetersizdi. Atinalılar, Girit Kralı Minos'la yapılan feci bir savaştan sonra sert bir haraç serisini kabul etmek zorunda kaldılar: Her dokuz yılda bir, yedi Atinalı erkek ve yedi Atinalı kız Minotaur tarafından yutulmak üzere Girit'e gönderilecek (a. kralın labirentinde yaşayan insan / sığır melezi faul).
Bunların düştüğü olaylardan birinde, Theseus canavarı öldürmek için gençlerden birinin yerini almaya gönüllü oldu. Tekneleri Girit'e kara yelkenle yola koyuldu, Theseus babasına başarılı olursa dönmeden önce beyaz yelkenle değiştireceğine söz verdi. Girit'e girdikten sonra Theseus, genç gençliğe anında aşık olan Minos'un kızı Ariadne hakkında çok olumlu bir izlenim bıraktı. Yoğun duyguları onu kahramana değerli bir aile yadigarı sunmaya zorladı: Canavarla karşılaşmasından sonra onu labirentin dışına çıkaracak sihirli bir ip.
Titanik bir savaştan sonra, Theseus başarılı bir şekilde faul yaratığını gönderdi ve tüm çocuklarla (ve Ariadne) adadan kaçmayı başardı. Bununla birlikte, genç kahramanın kararsız kalbi, prensese olan ilgisini kaybetmesine neden oldu ve Ariadne'yi Naxos adasında terk etti. Prensinin geri döneceği konusunda iyimser olan Ariadne, sonunda Theseus'un onu kullandığını ve onu lanetlediğini fark etti ve kara yelkeni beyaza çevirmeyi unutmasına neden oldu.
Theseus ve gençler şehre döndüklerinde, kalpten gelen kralın kurtardığı çok sevindi. Gerçekten de, endişeli hükümdar, Theseus'un dönüşünün herhangi bir işareti için bekleyen bir gözetleme kulesine oturmuş ve kara yelken görerek değerli oğlunun ölümünden ikna olmuş ve kendisini denize (ve ardından Ege adıyla atarak) intihar etmişti.5
Theseus'un Gemisi
Bir kenara, bazı hesaplar, Atina'ya döndükten sonra yıllar boyu hizmette olan Theseus'un gemisini anlatıyor. Ancak, ahşap aşınmış veya çürümüş olarak, orijinal geminin ne kadarının kaldığı belli oluncaya kadar değiştirildi. Bu gibi durumlarda kimliğin doğası hakkındaki felsefi sorulara bazen bir Theseus'un Gemisi paradoks.
Peirithoos
Bunların en iyi arkadaşı, Lapitlerin prensi Pirithous'du, ilk önce düşmanca bir fiziksel çatışmada karşılaştığı güçlü ve güçlü bir gençti. İlk toplantılarının şartları aşağıdaki şekilde gerçekleşmiştir.
Seyahatlerinde Pirithous, Atinalı kahramanın fiziksel cesaretinin çeşitli hikayelerini duymuştu ama ikna olmuyordu. Arzu isteyen kanıtlar, sığır sürüsünü hışırdatarak Amaçlı'yı kasten kışkırtmaya karar verdi. Kahraman, değerli hayvanlarının gittiğini fark ettiğinde peşinden koşmaya başladı.
Theseus nihayet kötü niyetli hırsızı yakaladığında, savaşa meydan okudu ve ikisi saldırılar, pariler, şikayetler ve karşı-saldırılar çılgınlığına düştü. Birkaç dakika süren kararsız mücadele sonrasında, ikisi birbirlerinden çok etkilendiler ve karşılıklı dostluk yemini ettiler. Bu birliği güçlendirmek için Calydonian Boar'ı avlamaya karar verdiler.
İçinde İlyada destanı Ben, Nestor Pirithous ve Theseus'u "gençliğin kahramanlarının daha önceki nesil kahramanları arasında" kahramanca ün kazandı "," dünyanın en güçlü adamları, en güçlü düşmanlarına karşı en güçlü adamları, tamamen yıktıkları vahşi bir dağda yaşayan kabilesini "sayıyor. " Homer'in dinleyicilerinin Nestor'un aldatmasında tanıdığı böyle bir sözlü geleneğin hiçbir izi edebiyat destanında hayatta kalmadı.6Theseus istekli Helen'i, Attika kırmızı figürlü bir amfora üzerinde taşır, ca. 510 B.C.E.
Theseus ve Pirithous: Helen'in kaçırılması ve Hades ile karşılaşılması
Zaten büyük bir kadın kaçağı olan ve onun koynundaki arkadaşı Pirithous olan Theseus, her ikisi de Olimpiyatların oğulları olduğundan (sırasıyla Poseidon ve Zeus), ikisinin de Zeus'un kızlarıyla evleneceğine söz verdiler.7 Theseus, eski bir gelenek içinde, Truvalı Helen'i seçti ve birlikte evlenecek yaşına gelene kadar onu tutmak için birlikte kaçırıldılar. Daha da tehlikeli olan Pirithous, Persephone'yi (Hades'in gelini) seçti. Dioscuri tarafından kurtarıldığı için Helen'ı Ausidna'daki Theseus'un annesi Aethra ile birlikte terk ettiler.
Perithous adına, çift yeraltı dünyasına gitti. Hades misafirperverliği teklif ediyormuş gibi yaptı ve bir ziyafet düzenledi, ancak iki ziyaretçi oturur oturmaz yılanlar ayaklarının etrafına dolandı ve onları hızlıca tuttu. Bazı versiyonlarda, taş kendisi büyüdü ve uyluklarına bağladı.
Herakles onikinci görevi için Hades'e girdiğinde, Theseus'u serbest bıraktı ama Pirithous'u serbest bırakmaya çalışırken yer sarsıldı ve Pirithous sonsuza dek Hades'te kalmak zorunda kaldı. Theseus Atina'ya döndüğünde, Dioscuri'nin Helen ve Aethra'yı Sparta'ya götürdüğünü buldu. Herakles Theseus'u tuzağa düştüğü sandalyeden çıkardığında, uyluklarının bir kısmı ona yapışmış; Bu sözde Atinalıların sözde yalın uyluk açıklar.8
Phaedra ve Hippolytus
Theseus'un ilk karısı Phaedra, Demoshon ve Acamas olan Theseus'un iki oğlunu taşıyordu. Bu ikisi hala bebeklik döneminde iken, Phaedra, Antuspe'nin Theseus'un oğlu Hippolytus'a aşık oldu. Hikayenin bazı versiyonlarına göre Hippolytus, Afrodit’i Artemis'in adananı haline getirmişti, bu yüzden Afrodit Phaedra’yı ona ceza olarak aşık ettirdi. Onu iffetten reddetti. Alternatif olarak, Euripides'in versiyonunda, Hippolitus, Phaedra'nın hemşiresi, Hippolytus'a metresinin sevgisini anlattı ve hemşireyi bilgi kaynağı olarak açığa çıkarmayacağına yemin etti. Onurlu bir şekilde ölmesini sağlamak için, Phaedra Hippolytus'un kendisini asmadan önce ona tecavüz ettiğini iddia eden bir tablette Theseus'a yazdı. Theseus ona inandı ve Poseidon'dan aldığı üç dilekten birini kendi oğluna karşı kullandı. Lanet, Hippolytus'un atlarının bir deniz canavarı (genellikle bir boğa) tarafından korkulmasına neden oldu, bu da gençliğin ölümüne sürüklenmesine neden oldu. Artemis daha sonra Theseus'a gerçeği söyleyerek, sadık takipçisini başka bir Afrodit takipçisi olarak alacaklarını söyledi. Üçüncü versiyonda, Phaedra Theseus'a Hippolytus'un ona tecavüz ettiğini söyledikten sonra Theseus oğlunun kendisini öldürdü ve Phaedra, Hippolytus'un ölmesini istemediği için suçluluk dışı intihar etti. Yine bir başka versiyonda Phaedra, Theseus Hippolytus'un kendisine tecavüz ettiğini ve kendisini öldürmediğini söyledi ve Dionysos, Hippolytus'un atlarını korkutan vahşi bir boğa gönderdi.
Hippolytus'un etrafında, Afrodit kültüyle ilişkili bir kült büyüdü. Evlenmek üzere olan kızlar ona saçlarının kilidini sundu. Kült, Asclepius'un Hippolytus'a dirildiğini ve Latium'daki Aricia yakınındaki kutsal bir ormanda yaşadığını düşünüyordu.
Ölüm
Daha önceki kaynakların çoğu kahramanın ölümünün bir hesabından yoksun olmasına rağmen, daha sonraki sürümlerde gücünde ve etkisinde kademeli bir düşüş açıklanmaktadır. Sonunda, hükümdarlık hükümdarının beklenmedik şekilde barışçıl bir yürüyüş sırasında kendisini bir uçurumdan ittiği Skyros krallığına diplomatik bir görev sırasında öldüğü düşünülüyor. Hayatta kalan çeşitli kaynaklarda, kralın ölümcül hareketine farklı motifler verilir, ancak genellikle kahramanın yaşamdan daha büyük itibarına visseral bir cevap olarak veya bölgedeki diğer güçlü hükümdarlarla iyilik yapmak için bir girişim olarak belirtilir.9
Klasik şiir ve dramada Theseus
İçinde Kurbağalar Aristophanes, her gün pek çok Atinalı geleneğini icat etmesiyle ona itibar kazandırdı. Bir Minoan hegemonya teorisi (Minoan kültürel egemenliği seramik tarihine yansır, ancak zorunlu olarak siyasi egemenlik olmazsa) doğruysa, Atina'nın tarihsel bir bireyden ziyade bu siyasi düzenden kurtuluşuna dayanıyor olabilir.
Plutarch'ın içinde hayat Theseus'tan, Minotaur'un ölümünün, Theseus'un kaçışının ve Ariusne'nin Theseus'a olan sevgisinin çeşitli hesaplarını kullanır. Plutarch'ın metinleri, tümü bağımsız olarak hayatta kalmamış olan kaynakları, Pherecydes (altıncı yüzyılın ortası), Demon (yaklaşık 300), Philochorus ve Cleidemus (her ikisi de dördüncü yüzyıl) içeriyordu.10
Helenistik dinde Theseus
Konu biraz tartışmaya yol açsa da,11 Theseus kültünün Helenistik dindarlıkta önemli bir rol oynadığı görülüyor. Eski Yunanlılar, kahramanlar ve tanrılar arasında ayrım yaparken (eski kategori ölen insanlara atıfta bulunurken), bu onları eski tapınaklara tapınakları ve tapınakları inşa etmekten hoşlanmadı. Theseus, Atina deme'sinin kurucu kahramanı olarak, etkileyici bir biçimde özellikle dikkat çekti. ettiği heroon (kahraman tapınağı) kendisine adanmış ve iddia ettiği kalıntıları içeriyor.12
Bu mimari anmalara ek olarak, Theseus da Atina halkının dini dinde önemli bir figürdü, çünkü "her ayın sekiz günü" (ilahi sire Poseidon ile paylaşılan törenlerde) ve yıllarca kutlanan törenlerde halk kurbanlarıyla onurlandırıldı. festivali hipestezi).13 Birçoğu, kahramanın efsanevi anlatımlarını çok önceden hazırlamış olan bu törenler, yine de, çeşitli arkaik uygulamaların etiyolojik açıklamaları, Theseus'un yaşam öyküsünün bakış açılarından türetildiği için, onu anmak için yeniden yorumlandı.14 Parke, kahramanın ölümcül etkisinin muhtemelen "hayatta olduğunda halkın bir arkadaşı olduğu ve birleşik Atina devletinde demokratik bir hükümet kurduğu" inancına bağlı olabileceğini öne sürüyor.15
Notlar
- ↑ Yunanistan'ın tanımı X.6.1.
- Powell, 324-327.
- ↑ Gantz, 249-255.
- B. B. Shefton, "Maraton'da Medea" Amerikan Arkeoloji Dergisi 60: 2 (Nisan 1956), 159-163.
- Powell, 357-360.
- ↑ Gantz, 278-280.
- En Kerenyi, 237.
- ↑ Gantz, 291-295.
- ↑ Gantz, 297-298.
- Mund Edmund P. Cueva, "Chariton'ın Chaereas'ında ve Callirhoe'da Plutarch'ın Ariadne'i" Amerikan Filoloji Dergisi 117: 3 (Güz 1996), 473-484.
- C.H. Weller, "Bir Kahramanın Tapınağı Olabilir mi?" Klasik Filoloji 12: 1 (Ocak 1917), 96-97.
- Al Mikalson, 40.
- Al Mikalson, 40-41.
- ↑ Parke, 77-80.
- ↑ Parke, 81-82.
Referanslar
- Apollodorus. Yunanlıların Tanrıları ve Kahramanları. Michael Simpson tarafından çevrilmiştir. Amherst, MA: Massachusetts Üniversitesi Yayınları, 1977. ISBN 0870232053
- Burkert, Walter. Yunan Dini: Arkaik ve Klasik. John Raffan tarafından çevrilmiştir. Oxford: Blackwell, 1985. ISBN 0631112413
- Dillon, Matthew. Antik Yunanistan'da Hacılar ve Hacılar. Londra: Routledge, 1997. ISBN 0415127750
- Farnell, Lewis Richard. Yunan Devletlerinin Kültleri. Oxford: Clarendon Press, 1907.
- Gantz, Timothy. Erken Yunan Efsanesi: Edebi ve Sanatsal Kaynaklara Yönelik Bir Kılavuz. Baltimore: Johns Hopkins Üniversitesi Yayınları, 1993. ISBN 080184410X
- Graves, Robert. Yunan Mitleri. Londra: Penguin Kitapları, 1993. ISBN 0140171991
- Harrison, Jane Ellen. Yunan Dininin İncelenmesine Prolegomena. Cambridge: Cambridge Üniversitesi Yayınları, 1908.
- Kerenyi, Karl. Yunanlıların Tanrıları. Londra: Thames ve Hudson, 1951. ISBN 0500270481
- Mikalson, Jon D. Eski Yunan Dini. Malden, MA: Blackwell, 2005. ISBN 0631232222
- Parke, H.W. Atinalıların Şenlikleri. Ithaca, NY: Cornell Üniversitesi Yayınları, 1977. ISBN 0801410541
- Powell, Barry B. Klasik Efsane. Üst Saddle River, NJ: Prentice Salonu, 1998. ISBN 0137167148
- Plutarkhos. Theseus. John Dryden tarafından çevrilmiştir. İnternet Klasikleri Arşivi'nden çevrimiçi olarak erişilebilir. 24 Ekim 2007 tarihinde alındı.
- Rose, H.J. Yunan Mitolojisi El Kitabı. New York: E. P. Dutton & Co., 1959. ISBN 0525470417
- Ruck, Carl A.P. ve Danny Staples. "Theseus: Yeni Atina'yı Yapmak." İçinde Klasik Efsanelerin Dünyası: Tanrılar ve Tanrıçalar, Kahramanlar ve Kahramanlar. Carolina Academic Press: 1994. ISBN 0890895759