"Birinci mesele şudur:
Hayvan türlerinin büyük çoğunluğu küçük beyinleriyle mükemmel bir şekilde hayatta kalabiliyorken, acaba evrim neden bizim türümüze çalıştırmak için son derece büyük bir enerji gerektiren bu büyük beyinleri bahşetti?
İkinci mesele:
İnsanın evrim sürecinde beynin büyümesi ile bu büyümenin sağlayacağı faydaların gözle görünür hale gelmesi arasında çok büyük bir zaman boşluğu olmasıydı. İki buçuk milyon yıl ila yüz bin yıllık zaman aralığında atalarımızın beyninin boyutları üçe katlandı. Ancak bu zaman aralığının çok büyük bölümünde atalarımız hep aynı tür taştan el baltaları yapmayı sürdürdüler.
Genişlemesinin durmasının üzerinden uzun zaman geçene dek, hayatta kalmayla ilgili herhangi bir büyük faydası görülmeyen ve böylesine maliyetli bir organ olan beyni, evrim nasıl himaye etmiş olabilir.
Üçüncü mesele ise:
Şimdiye kadar hiç kimsenin mizah, hikaye anlatıcılığı, dedikodu, resim, müzik, özbilinç, abartılı konuşma, yaratıcı fikirler, din ve ahlak gibi insan zihninin özellikle iyi olduğu şeyler için, hayatta kalmayla ilgili akla yatkın herhangi bir karşılık ileri sürememesidir. Hayatın yararsızmış gibi görünen bu tür renklerini evrim nasıl desteklemiş olabilir?"