Zor zamanlarda iyimserlik
arasında Norman Foster biyografileri, Manchester merkezini şehrin nemli ve soğuk banliyölerinden ayıran demiryolu raylarının yanlış tarafında doğduğunu söylüyor.
Ebeveynleri Robert Foster ve Lilian Smith, haftada 14 şilin için Levenshulme'deki Crescent Grove'da mütevazı bir ev kiraladılar. Oraya bebeği ile yerleştiler ve bu çocuk sosyal sınıfının mütevazı hayatına mahkum görünüyor. Foster'ın evinde telefon yok. Ne de kitaplar. Televizyon henüz mevcut değil.
Ebeveynleri çalışkandır ve mütevazı işleri, sık sık akraba ve komşuların bakımına bırakılan tek çocuklarına katılmak için fazla zaman bırakmazlar. Burnage'deki okula devam ediyor, ancak orada biraz yerinden olduğunu düşünüyor. 16 yaşındayken babası, Belediye Meclisi Vergi Dairesinde çıraklık yapmak için giriş sınavına girmesi için onu ikna ediyor. Sınavı geçti ve ailesi mutluydu ama Norman bu işe onu hayal kırıklığına uğrattı.
Kraliyet Hava Kuvvetleri'nde askerlik yaptıktan sonra, uçaklara olan tutkusundan esinlenen bir seçim, dönüşünde City Hall'daki ailesine istediği gibi işine geri dönmek istemiyor. Küçük bir mimarlık stüdyosunda asistan olarak çalışmaya başladı. John Bearshaw ve Ortakları. Norman boş zamanlarında kendi tasarımlarıyla bir portföy yapıyor. Bir gün Bearshaw'a ders verir ve bir ressam olarak yeteneğinden etkilenir, ekibinin tasarımcıları arasında bir pozisyona atandığı noktaya gelir. Bir süre sonra, Bearshaw Foster'ı orada kalmaya ve bir tasarımcı olarak ticaretini azar azar öğrenmeye ikna etmeye çalışıyor, ancak genç adam üniversitede mimarlık okumayı önerdiği için teklifi reddetti.
1956'da Foster, Manchester Üniversitesi Mimarlık ve Şehircilik Fakültesi'nde yer aldı. Burs almıyor, bu yüzden, çalışmalarını ödemek için dondurma satmak, gece kulübünde gece bekçisi olmak ve geceleri yerel bir fırıncılık çöreğinde çalışmak zorunda. Bütün bunları, Frank Lloyd Wright, Ludwig Mies van der Rohe, Le Corbusier ve Oscar Niemeyer'in çalışmalarına büyük ilgi göstermeye devam ettiği Levenshulme'deki halk kütüphanesine yaptığı uzun ziyaretlerle birleştiriyor.
1961'de mezun oldu. Olağanüstü rekoru Henry Bursu bursunun tadını çıkarmasına ve Yale Üniversitesi'nde yüksek lisans yapmasına izin veriyor. Amerikan sahnesi belirleyicidir. Amerika başarının sadece yetenek ve çabaya bağlı olduğu bir yer gibi görünüyor. 1962'de, İngiltere'ye döndüğünde kendi atölyesini kurdu. Yarım asır sonra Foster + Partners, beş kıtada iz bırakan ve 50 ülkeden 600'den fazla mimarın da dahil olduğu 1.400 kişinin çalıştığı bir mimarlık firması olan büyük bir şirkettir.
Foster'ın biyografisi, dünya mimarisinde tartışılmaz bir figür haline gelen, kendine özgü bir insanın çabası için, belli bir şans dozuyla, gerçek, aynı zamanda dramadır.
Foster her zaman huzursuz ve iyimser olmanın gerekli olduğunu garanti eder: "İyimserliğin yalnızca iyi zamanlar için ayrılması gerektiğine inanmıyorum." Zor zamanlarda açık bir zihne, sıkı çalışmaya, profesyonellik bağlı olmaya ihtiyacımız var. İyimserlikten bahsettiğimde, New York’un Empire State Binası ya da Rockefeller Center ya da Chrysler Binası gibi en sembolik yapıları, ülkedeki derin ekonomik çöküntü döneminde gebe kaldılar, büyük şeyler hayal ettiler ve gerçeklik kazanmak için mücadele ettiler. Hayallerin. "
Biyografisi çok ilginç. Kader gibi görünen ve olmayan şeylerin nasıl üstesinden gelineceğine bir örnektir. Yüksek hedeflere nasıl hevesli olunacağını, kuzeyi korumak, bazılarının kimera gibi göründüğü meridyen fikirlerine dayanmak, ancak insanların yaşamlarına ilham verenlerin bir örneği. Azim ve uygunsuzluk örneği, kötü zamanlarda iyimserlik, pes etmemek. Daha fazlasını istemek ve zamanından önce vazgeçmek isteyenler için iyi bir referans.