Önümüzdeki 40 yılda tüm dünya genelinde savaşlar yarı yarıya azalacak. En büyük azalma da Ortadoğu'da yaşanacak.
Bu umut verici tespit, yakınlarda yayınlanacak bir bilimsel araştırmaya dayanıyor. Oslo ÜniversitesiSiyaset Bilimi Öğretim Üyesi Havard Hagre'nin OsloBarış Araştırmaları Enstitüsü ile ortaklaşa yaptığı araştırma,
ülkelerin tarihsel sorunları, ekonomi, nüfus artışı ve bebek ölümler istatistikleri gibi verilerin, hazırlanan özel bir programda simule edilmesiyle hazırlandı.
1992 yılında dünyadaki her 4 ülkeden biri savaş halindeydi. 2009'da bu oran her 6 ülkeden birine düştü. Hagre'nin araştırmasına göre 2050 yılındadünyadaki her 12 ülkeden birinde silahlar konuşacak. Aynı araştırmaya göre özellikle, Suriye, Irak, Libya, Moritanya, Senegal ve Fildişi Sahilleri'nde devam eden sava ve çatışmalar önümüzdeki 5 yıl içinde sona erecek.
TÜRKİYE'YE İYİ HABER
Araştırma, savaş ya da çatışma olasılıklarını da değerlendiriyor. Buna göre önümüzdeki 40 yıl içinde savaş riskinin en fazla düşeceği ülkeler: Türkiye, Cezayir, Kolombiya ve Tayland.
BU ÜLKELERE DİKKAT
Ancak araştırma her ülke için iç açıcı sonuçlar vermiyor. Önümüzdeki 5 yıl içinde Eiyopya, Filipinler, Uganda ve Burma'da savaş çıkma olasılığı hayli yüksek. 2050'ye kadar çatışma yaşanması en olası ülkeler de Hindistan, Sudan Etiyopya ve Tanzanya olarak belirlendi. Ayrıca Çin, Tanzanya, Mozambik ve Malavi'de de önümüzdeki 40 yılda çatışma çıkma ihtimali hızla yükselecek.
ARAP BAHARI'NIN OLUMSUZ ETKİSİ
İki yıldır dünyaya damgasını vuran Arap Baharı, araştırma sonuçlarını da etkiledi. Arap Baharıöncesinde yapılan simulasyonda, 2050 yılında dünyadaki ülkelerin yüzde 5'inin savaş içinde olacağı hesaplanırken, Arap Baharı sonrasında yapılan yeniden hesaplamada bu oran yüzde 7'ye çıktı.
ARAŞTIRMA NEYE DAYANIYOR?
Havard Hagre'nin araştırmasında sos ekonomik gelişmeler ve nüfus değişimi önemli yer tutuyor. Örneğin yüksek bebek ölümü oranları ile çatışma riski arasında doğru orantı var. Eğitimdeki gelişmelerle savaş olasılığı arasındaki orantı ise ters yönde.
Hagre ekonomik ve sosyal gelişmelerin savaş ile olan bağlantısını şöyle açıkladı:
"Toplumdaki ekonomik değişimler hem eğitimin hem de insan sermayesinin önemini arttırdı. karmaşık ekonomi, politik şiddeti daha az çekici hale getirdi. İnsanları öldürmek artık daha pahalıya mâl oluyor. Modern toplumlar ekonomik gelişmeye dayanıyor. Bunu şiddet kullanarak yok etmek çok maliyetli. Ayrıca finansal sermaye artık sınırlar arasında daha rahat dolaştığından, bunu güç kullanarak ele geçirmek de zorlaşıyor. Tüm bunları göz önüne aldığımızda, liderler bir strateji olarak şiddete daha az meyili
hale geliyor."