Çalışma bulguları bugün JAMA Ağı Açık savaşın psikolojik yaralarının tedavisinde önemli bir adım olduğunu göstermektedir.
Araştırmacılar, yüzbinlerce ABD askeri personelini ve gazisini etkileyen savaşla ilgili travma sonrası stres bozukluğu (TSSB) tedavisinin hastaların çoğu için hem hızlı hem de etkili olabileceğini bildiriyor.
Çalışmaları, hastaların yüzde 60’ından fazlasında TSSB semptomlarında klinik olarak anlamlı azalmalar ve üç haftalık ayakta Uzun Süreli Maruz Kalma tedavisinden sonra yüzde 50’den fazla tanıda uzun süreli remisyon gösterdi. Çalışma katılımcıları benzer şekilde, ilgili yetersizlik ve günlük işlevsellikte önemli gelişmeler gösterdi.
Sonuçlar, hastaların üç haftalık günlük tedaviye yoğunlaştırılmış PE olarak da adlandırılan geleneksel Uzatılmış Maruz Kalma veya savaş savaşçılarında TSSB’nin belirli zorluklarını ele almak için çeşitli iyileştirmeler içeren yoğun bir ayakta tedavi formatı alıp almadıkları karşılaştırılabilirdi.
San Antonio’daki Texas Üniversitesi Sağlık Bilimleri Merkezi’nden (UT Health San Antonio) PhD Alan Peterson liderliğindeki araştırma ekibi, Güney ve Orta Teksas’ta dört yerden toplanan 234 askeri personel ve gazi ile randomize klinik deneyi gerçekleştirdi. Çaba, ABD Savunma Bakanlığı ve Gazi İşleri tarafından ortaklaşa finanse edilen ulusal bir ağ olan TSSB’yi Hafifletmek için Konsorsiyum’un (CAP) çalışmalarının bir parçasıydı.
UT Health San Antonio’da psikiyatri ve davranış bilimleri profesörü ve CAP ile STRONG STAR Konsorsiyumu direktörü Dr. Peterson, bulguların grubun önceki araştırmalarını ilerlettiğini ve önceki sonuçları önemli ölçüde iyileştirdiğini söyledi.
Savaşçılarımız için sonuçları iyileştirme
Dr. Peterson, “Aktif görevdeki askeri popülasyonlarda TSSB tedavilerini değerlendiren ilk klinik deneyleri başlattığımızda, yürüttüğümüz önceki bir PE çalışmasına kıyasla TSSB remisyon oranlarında 10 puandan fazla bir artış görmekten heyecan duyuyoruz” dedi.
Bu ilk çalışma, sekiz hafta boyunca her biri 90 dakikalık 10 seansla standart PE protokolünü ve ayrıca iki hafta boyunca günlük 90 dakikalık seanslarla toplu bir formatı test etti. Tedaviden sonra başlangıçta yüzde 50’nin altında remisyon oranları ve altı ay sonra hastaların yaklaşık yüzde 40’ında tedavi kazanımlarının sürdürülmesiyle, iki uygulama formatının semptomları azaltmada ve tanı kaybına yol açmada eşit derecede etkili olduğu kanıtlandı. Toplu biçim çok daha düşük bırakma oranlarına sahipti.
Peterson, “Bu ilk sonuçlar cesaret vericiydi ve PE’nin savaşla ilgili TSSB için etkili olduğunu gösteriyor” dedi. “Ancak bu terapiyle tedavi edilen sivillerden çok daha düşük başarı oranlarıyla, potansiyel olarak savaşla ilgili TSSB’nin benzersiz yönlerini ele almak ve sonuçları iyileştirmek için tedavi uyarlamaları yapmak ve test etmek istedik” dedi. Mevcut çalışmanın yaptığı buydu.
Mevcut çalışmanın tasarımı ve gerekçesi
Uzun Süreli Maruz Kalma, hastaların travmatik anıları veya endişeli duyguları tetikledikleri için normalde kaçındıkları etkinliklere katılmak için ev ödevlerinin yanı sıra travma öykülerini tekrar tekrar anlatmasını içerir. Amaç, hastaların travmalarıyla ilgili düşüncelerini işlemesine, anıların neden olduğu kaygıyı yatıştırmasına ve hayatlarının kontrolünü yeniden kazanmasına yardımcı olmaktır.
Orijinal çalışmada – özellikle toplu formatta – hastaların ev ödevlerini tamamlamak için yeterli zamana sahip olamayabilecekleri ve ayrıca bir takım dikkat dağıtıcı şeylerle karşı karşıya kalabilecekleri düşünülüyordu. Bu nedenle, mevcut çalışmanın her iki kolu için de hastalar, kendilerini tam zamanlı olarak tedavi ve iyileşmeye adamak için işten veya diğer günlük sorumluluklarından izin aldı.
Ayrıca mevcut çalışma ile, savaşla ilişkili TSSB’nin tedavisinin daha zor olduğu ve hastaların travmatik anıları işlemek için ek zamana ihtiyaç duyabilecekleri düşünülerek, her iki kolda tedavi süresi iki haftadan üç haftaya çıkarıldı.
Massed-PE olarak adlandırılan karşılaştırma kolunda yalnızca bu tedavi uygulama değişiklikleri vardı. Yoğun Ayakta Hasta veya GİB-PE olarak adlandırılan diğer kol, araştırmacıların savaşla ilgili TSSB ile tedavi sonuçlarını iyileştireceğini varsaydığı birkaç ek iyileştirmeye sahipti.
Dr. Peterson bir örneği açıkladı. “Çoğu zaman, bir sivil travma, bir kaza gibi tek seferlik bir travmatik olayı veya taciz gibi belirli bir türden tekrarlanan bir travmayı içerir” dedi. “Bir veya daha fazla muharebe mevzilenmesi sırasında askerler, farklı travma türlerini içeren yüzlerce travmatik olay yaşayabilir. Ayrıca, muharebe ortamı dışında başka tür travmalar da yaşamış olabilirler. Bu nedenle, geleneksel PE protokolünü uyarlamak istedik, bir hastanın tedavi sırasında yalnızca bir birincil travmaya odaklandığı ve bu çalışmadaki hastaların terapistlerle en önemli üç travması üzerinde çalışmasına izin verdiği.”
Tedavinin, terapiye güven kazanmak için bu üç travmadan en az rahatsız edici olanla başlayıp, ardından en rahatsız edici travmaya kadar çalışmayı içerdiğini söyledi. Diğer modifikasyonlardan bazıları, birden fazla klinisyenin bir hastanın bakımını desteklediği ekip tabanlı tedaviyi; kaçınmayı azaltmak için ev ödevlerinin klinik temelli olarak tamamlanması; ek destek ve işleme için artan fırsatlar için gün boyunca kısa terapist geri bildirim seansları; sosyal desteği geliştirmeye yardımcı olmak için eğitim oturumlarına bir aile üyesinin veya arkadaşın katılımı; ve tedaviden elde edilen kazanımların sürdürülmesine yardımcı olmak için tedavi sonrası güçlendirici seanslar.
Bulgular, çıkarımlar ve sonraki adımlar
Sonuçlar araştırmacıların beklentilerinden farklıydı, çünkü her iki kol da TSSB semptomlarında ve buna bağlı yeti yitiminde benzer düzeylerde azalma ve ayrıca TSSB remisyon oranlarında benzer artışlar ve zaman içinde psikososyal işlevsellikte iyileşme gösterdi. Bazı önlemlerle, Massed-PE başlangıçta daha büyük iyileştirmelere yol açtı, ancak altı aylık takipte azaldı. GİB-PE hastalarının iyileşmelerini tedaviden altı ay sonra sürdürme olasılığı daha yüksekti.
Uzun vadeli sonuçlar önemli ölçüde farklılık göstermediğinden, araştırmacılar GİB-PE formatı için gereken ek kaynak yatırımının garanti edilmeyebileceğini, ancak genel çalışma bulgularının oldukça olumlu olduğunu söylüyor.
Dr. Peterson, “Katılımcıların yaklaşık üçte ikisinin semptomlarda klinik olarak anlamlı iyileşme bildirdiği ve yarısından fazlasının TSSB tanısını kaybettiğini bildirdiği bu çalışma, savaşla ilişkili TSSB’nin üç hafta gibi kısa bir sürede etkili bir şekilde tedavi edilebileceğine dair önemli yeni kanıtlar sunuyor” dedi.
O ve meslektaşları, yoğunlaştırılmış tedavilerin herkes için mümkün olmayabileceğini, ancak “sonuçların, askeri bağlama uyarlanmış sıkıştırılmış formatların çoğu katılımcı için TSSB, sakatlık ve işlevsel bozukluklarda önemli, anlamlı ve kalıcı gelişmeler sağladığını gösterdiğini” belirtti.
Bunun, Irak ve Afganistan’daki yirmi yıllık askeri operasyonlardan sonra ABD askerleri ve eski askerleri için yoğunlaştırılmış tedavileri önemli bir seçenek haline getirdiğini söylüyorlar. Ukrayna’daki savaş, askeri personel ve sivillerde TSSB riskine ilişkin uluslararası endişeleri artırdığı için, bu tedaviler artık dikkatleri üzerine çekebilir.
İleriye dönük olarak, çalışma ekibi, bulgularının savaşla ilgili TSSB’nin tedavisinde sürekli iyileştirme için yer gösterdiğini belirtiyor. Bu çalışmada değerlendirilen sıkıştırılmış tedavi formatlarının, bilişsel-davranışçı tedavileri ilaçlar ve tıbbi cihazlarla birleştiren yeni, alternatif terapi biçimlerinin değerlendirilmesi için çok uygun olduğunu ekliyorlar. Dr. Peterson, “Bu tür çalışmalar zaten devam ediyor” dedi.
Bu önemli çalışmadaki işbirliği, San Antonio’daki Texas Üniversitesi Sağlık Bilimleri Merkezi, South Texas Veterans Health Care System, Central Texas Veterans Health Care System, JBSA’daki Brooke Army Tıp Merkezi-Fort Sam Houston, CR’den çalışma ekibi üyelerini içeren kapsamlıydı. Fort Hood’daki Darnall Ordu Tıp Merkezi, Pensilvanya Üniversitesi, Stanford Üniversitesi, Duke Üniversitesi, Boston Üniversitesi, VA’nın Ulusal TSSB Merkezi ve Boston, Massachusetts’teki VA Sağlık Bakım Sistemleri; Durham, Kuzey Carolina; ve Menlo Park, Kaliforniya.