Kabile işareti olarak kullanılırdı ancak gay tarzı ana akım haline geldiğinde, görünüm aşağıya sıkıştırılamaz hale geldi. Bir açıklama yapmak istiyorsanız, reklamları sınırları gerçekten zorlamaya zorluyor.
Central Saint Martins, Londra okuyan tavuk, Craig Green düz erkekler tarafından eşcinsel tarzı altkültürler kabulü tezini yazdı. Geçtiğimiz on yıllarda, parfümlüdandikalar,kısa boylu kitlesel tüketim vakti için doğal ortamlarından yüksek sokaktaelle tutulurken, parfümlü dandikalar, dilsiz erkekler, modslar , deriler, klonlar , romantik romantikler , sert kabarık danslar ve kaslı Meryemlervardı. Ancak Green, – şu anda İngiliz moda ödüllerinde yılın erkek giyim tasarımcısı – onun tezini ağırlıyordu, işler değişti. Londra XXL gece kulübünün dans pistinde kalabalık olan geyler, sakallı Bon Iver hayranlarından ayırt edilemezdi.
Erkek giyiminde ortak olan karşılıklı paylaşılan gardırop ortaya çıktı. 1986’da doğan Green, “Daha gençken, çok eşcinsel bir görünüm olarak düşündüğüm şey, metrosexual bir şeydi, biraz İtalyan, biraz sıkı, sıska kot pantolonlu, bronzlaşmış, sıkı giysiler giymişti. -şimdi işe yaradı. Böyle giyinen erkeklerin çoğu düzdü. Eşcinseller de sakal bırakıyor gibiydi. Daha az spesifik bir zamandı. Artık kim olduğunu kimseye söyleyemezdin. Erime noktasına gelmiş miydik? ”
Başkentin At Et Disco’sundaki DJ kabininin göz kamaştıran noktasından Luke Howard son 16 yılda gay erkeklerin değişen görüntüsünü izlemek için iyi bir konumda bulunuyor. Yeşil’e benzer bir şey fark etti. “Sheffield’deki düz bir kulüpteki ya da Leeds’teki küçük çocuklar, At Mid Disco’da ortalama bir kalabalıktan farklı görünmüyor” diyor. “Bugünlerde düz erkeklerle gay arasındaki farkı pek anlamıyorum”
Geçen yılın başında gay pop kültürünün gayrimli erkeklerin İngiliz kanunlarında tam eşitliğe doğru yönlendirilmesi konusundaki iyi bir kitabı yazmaya başladım ; Kabaca, Smalltown Boy’dan kişisel ve yaşanmış aynı seks evliliğine bir yolculuktu; ancak eşcinsel kültür ortaya çıktıkça ülkede daha geniş bir değişimi umarım yansıtacaktı. Eşcinsel erkeklerin kişisel, genelde kabile tarzı aracılığıyla göndermiş oldukları 30 yıl boyunca (1984-2014), İngiliz eşcinsel erkeğin öyküsünü mağduriyetten bir tür haline getiren daha geniş bir anlatı uydurdular. Cesur kahramanlık. Kitabı bitirdim zaman bıyık artık bir bıyık değildi, saçmalık seks zırhı takımının bir parçasıydı.
Business of Fashion’un editörlerinden Tim Blanks, “Eşcinsel tarzı, görünüşleri konusunda çok dikkat ve ilgisini çeken erkeklerle ilgiliydi” diyor. Metrosexual’ı doğuran kültürün Beckhamifikasyonu, bunların hepsini bitirmişti. Kayda değer akışlarındaki en popüler gay kültür figürleri, cobberlerine çoğunluğa göre daha az dikkat ediyorlardı. Boşluklar için, bu artık gay kültürel figürlerden daha doğru. “Eşcinsel tarzı şimdi yoğunlaştı mı?” Diye soruyor. “[Şarkıcı] John Grant’ın açıklaması en şık, şık ve sofistike sanat dalıdır. Ancak görsel değil. “Müzisyen Parfüm Genius gibi gibi Aka Mike Hadreas gibi Grant, dış cephe iç hayatını düşünmeyi yeğler.
Ancak, tıpkı eşcinsel esrarengiz kültürel tarzı patladığında olduğu gibi, yüksek moda içinde ve dışında cinsellik ve stilin yeniden düzenlenmesiyle birlikte bir dizi yeni figür ortaya çıktı. Demna Gvasalia (Vetements, Balenciaga) ve Alessandro Michele (Gucci), sırasıyla – faydacı cadde stili ve garip, hoşa giden radikal caddeler altına süsleme süslemesi yaparak dönemin en etkili tasarımcıları oldu, düğmeli, sartorial erkekler kıyafetlerini sıkıntıya sokuyordu . Bu arada Amerikalı tasarımcı Rick Owens, David Hoyle ve Christeene Vale’nin gerçekdışı, absürdist ve rahatsız edici fiziksel tavırlarından esinlenerek performans sanatının en uç noktalarına baktı . İşler değişti. “Ah, [queer experimentalist] Arca’ya günde 24 saat bakabilirim , “Blanks diyor. “Olağanüstüydü. Onun görünümü, ben gençken Bowie’nin ve Lou Reed’in yaptığı yolda transgresyon, entelektüel derinlik, inanılmaz provakasyon ve şehvetlilik gösterir. ”
Genç bir tasarımcı ırkı için kontrollü, heyecanlı bir öfke duygusu – eşcinsel gece hayatında kuluçka duygusu – bir kez daha modanın altını çatırdatıyor. “Bütün bu Kim Jones çocuklarınız var,” diye belirtiyor Blanks. Louis Vuitton’daki erkek giyim başkanı Jones, 90’lı yılların gay kulübü kültürünü erkek modasının tepesine doğru yola koydu. Kinky Gerlinky’den Queer Nation’a olan 90’lı gay kulüplerinde düzenli olarak çalışıyordu ve koleksiyonlarında çokça bahsediyordu. Christopher Shannon ve Bobby Abley de dahil olmak üzere genç tasarımcılar, bu yolculuğa kendi kendine has tecrübe kazandılar. Bu da ters yönde çalışabilen bir yoldur. En erken enkarnasyonlarında, Take That, kuzey-batıdan beş düz erkek, Manchester’daki La Cage’deki şık gay clubberlerin gözlerini yakalamak için dizayn edildi.
Bu yolu taçlandıran bir başka kişi de, Yohji Yamamoto ve Issey Miyake’in soyundaymış gibi zengin özel moda mutfağı olan Yeşil’dir. Sonra JW Anderson’un meyveli toplumsal cinsiyet oyunu var, erkekleri ilk yıllarında fırfırlı göğüs tüpleri ve uyluk çizmelerine sokuyor.
Green tezini yazarken, genç tasarımcı Charles Jeffrey görünümü için Glasgow’da dövülüyordu. Southend gotik yeniden canlandırma bir obsesif fanı Dehşeti stilini bir cebe-para çalıştı. “Panda gözleri ve büyük siyah saçları istedim ancak Burton’dan kırbaç avı ve Primark’tan kadın bluzları almak zorunda kaldım” diye hatırlıyor. Saç, Jeffrey için büyük bir şeydi, farklılaşma noktası, birçok erkek tarafından kamuya açık seçik bir eşcinsel kimliğe uyum sağladıklarında genellikle “benim” bu. “Gerçekten oldukça agresif bir görünüm olarak düşündüğüm şeyde parlak turuncu saçlara sahip olduğum için” ibneyim “ve” şımarık “olarak adlandırıldım. Ben eşcinsel olarak görmedim ve karşısında George Meydanı’na yumruk attım. ”
Howard, “Eşcinsel erkekler hem eril hem de kadınsı imgeleri birlikte seçtiler” diyor ve “kıyafet seçimlerine göre bir veya daha fazla şekilde”. Bu tasvir emsalti. “70’li yılların sonlarında, kadife ve yüzü tozu ile yeni romantikler yaşadınız; bu tokmak, bıçak ağzı, muir kap, deri ve denim – inşaat işçileri ve üniformalı personelin esin kaynağı olduğu klon görünümüyle çakıştı.” Bu kutupların varlığının sebebini düşünüyor. Daha derin kimlik sorularıyla bağlantılı olabilir. “Eşcinselliğe dönüşen çocuklar kişisel olarak ya da en azından anti-gey zorbalığa tanık oldular, belki de sonradan ya dışsallaştılar – kıyafetlerimin içinde istediğim kadar gösterişli olacağım ve hepinizle cehenneme gideceğim – ya da içselleşti. : En heteroseksüel erkeklerden daha erkeksi görünümlü olacağım. ”
Dijital çağ, herkes için kişisel kimlik konularını karmaşık hale getirdi. Birçok gay erkekler için, kulüplerin ve barların dükkanı kapatması nedeniyle, ısmarlama sosyal alanların kapatılması, kimliği online olarak biçimlendirmek anlamına gelmektedir. Efsanevi Londra gay kulüplerinden Blanks, “Blitz ve Taboo’da, evde sıkışmak istememek her zaman oluyordu” diyor. Zaman değişiyor ve tarzlar onlarla değişiyor. 2017 eşcinsel erkek ata tipi, gevşek Facebook ve Instagram kullanıcılarının öneri akışlarını rutin olarak tıkayan banyo aynasında, sakallı, üstsüz selfie adam, mide sıkışmış olabilir.
“Ne yazık ki,” diye devam ediyor Blanks. “Topluluk fikri mutlaka kullanılırdı. İnternet farklılık duygusu sunar. Arzunuz şimdi tarzınızdan daha önemli. “Bu anlamda, gay tarzının en yararlı hakemi Ernesto Sarezale , sıkça katılan, dans eden ve tamamen çıplak bırakan Londra gece kulübü fikstürü olabilir.
Jeffrey’nin Loverboy partileri, gey kültürünü tanımlayan kulüp çocuklarında yeni bir radikal eğilimin ortaya çıkmasını gördüler. Blanks, “[Loverboy normal] Harry Charlesworth gibi birisiyle sevdiğim şey,” diyor Burt Reynolds’un gurur duyacağı tüylü bir göğüs ile güneydeki bir kılıç gibi giyinmiş olması. Bu , Cockettes’e bağlanan görsel bir fikir . “Yırtıcı ifade için bir şablon olan devrim niteliğindeki 60’ların sonları / 70’ların başında yapılan San Francisco sürükleme topluluğu, gay tarzı hikayenin bir mihenk taşıdır.
Howard, disco’nun ses, görünüm ve ruhani dış kenarlarını tanımlamak için metrodan uzaklaşan Cockette hakkında “Benim gey stil ikonum Sylvester olmalı” diyor . “Vücudunu ve giydiği giysileri kurtarmayı, heteronormatif kültürün baskıcı kısıtlamalarından ifade etmenin bir yolu olarak kullandı. Yalnızca eşcinsel ve düz erkekler dahil olsaydı, onun gibi daha fazla olabilirdi. ”
Dolap kısıtlamaları, dikenli cinsel sorunla daha da karmaşık hale gelebilir. GQ Style’un editörü Luke Day “Elbise kodları genel olarak atılmak üzeredir” dedi. “Eşcinsel alt kültürler arasındaki bağ dokusu genel olarak cinsel tercihinizi bir şekilde ifade ettiğinizdir. Çekmeye çalışıyoruz. Oraya koyduğumuz şey, süslediğimiz şey. ”
Green’in dediğine göre “tarzı sevdiğim gay erkekler var” diyor. Eski stilisti ve ortak çalışanı Julian Ganio’dan, Fantastic Man dergisinin moda direktöründen söz ediyor. “Gerçekten güzel şeyler takıyor. Denim şortları, kova şapkası ve iki çift sarmallı şapka içinde iyi görünmek oldukça zor, ama kendini tutmanın sihirli bir yol var. ”
Ganio’nun kendisi, gey erkek stilinin zamanında çok fazla değiştiğini düşünmüyor. “Asla gerçekleşmiyor” diyor. “30 yıl içinde, deri kraliçeler hala deri giyiyor olacak, ayılar gömleksiz bir gömlek ve sakal giyecek ve taraklar Reebok Klasikleri Ralph Lauren polo gömlekiyle giyecek.”
Howard, homoseksüel erkeklerin ana akım stil üzerindeki gerçek etkisinin kendi türünüz bile olmayabileceğini düşünüyor. “Belki geleneksel olarak gay erkekler kıyafetlerini ve bedenlerini harcamak için daha fazla zaman ve para kazanmışlardır, ancak gay erkekler kadın stilini ve modasını erkeklerden daha fazla etkilemişlerdir.” Yakın zamanda Edward Enninful’ın İngiliz Vogue’nun editörü olarak atanması onu tavsiye etmek. Eşcinsel erkeklerin ve stilin tartışmalarını gizleyen soru gelince, Ganio’nun basit ve özlü bir cevabı var.
Neden bu kadar çok gay erkek tasarımcısı var?
“Çünkü gey fab” diyor.
Yedi ana gay tarzı
Klon
Origins: Tom of Finland .
Alt Kültürel Yaşam Alanı: Sona eren gece kulübü, San Francisco.
Çapraz an: Magum PI olarak Tom Selleck, Köy Halkı.
Oyalanayım oğlan
Origins: Piccadilly Circus ticaret dolaşan eskiye ait kira çocuklar.
Alt Kültürel Yaşam Alanı: Jean Genet’in cilt kağıdıyla Eros’un altındaki Virginia Slim’i hafifçe sigara içmek.
Çapraz an: Bowie, Lou Reed, Christiane F, Süet.
Vogue kraliçesi
Origins: Harlem Vogue topları.
Alt Kültürel Yaşam Alanı: Chelsea Piers’de geçici bir podyum izi; Paris yanıyor.
Çapraz an: Madonna, Malcolm McLaren, sokak pisti.
Mary Mary
Origins: YMCA soyunma odaları ve Physique Resimli dergisi.
Alt Kültürel Yaşam Alanı: Ticaret.
Çapraz an: Calwin Klein için Mark Wahlberg, Dolce ve Gabbana için David Gandy ve Armani iç çamaşırı için David Beckham.
Ayı
Kökenleri: Christopher Caddesi.
Alt Kültürel Yaşam Alanı: Kralın Silahları, Soho, Londra.
Çapraz an: Ted, sakal yağı, Rag’n’Bone Man.
Scally
Origins: Tüm Ralph Lauren imtiyazları, mağazalar, kuzey, 80’li yıllar.
Alt Kültürel Yaşam Alanı: Frank Clarke’ın 1988’deki The Fruit Machine adlı filmi.
Çapraz an: Sokaklar, Kaplamalar, Köleler, Hollyoaks.
Cockette
Origins: San Francisco’nun 60’ların sonlarında hippi komünleri.
Alt Kültürel Yaşam Alanı: Düşen, yüksek, sahnede.
Çapraz an: Kenny Everett, Cupid Stunt, David Walliams Küçük Britanya’da.
Siz Öyle İyi: Önyargıdan Gururlu – 30 yıldır Eşcinsel İngiltere Paul Flynn tarafından Ebury Press, £ 20 yayınlandı.