Sosyalizm Terimi Hakkında Bilgiler
Tarih Terimi Olarak Sosyalizm:
Üretim araçlarının kamunun, devletin elinde olması, ekonomik etkinliklerin kâr yerine insanların gereksinimlerini karşılaması gerektiğini öne süren, değer olarak emeğe önem veren, toplumun örgütlenmesinde köklü değişiklikler amaçlayan siyasal öğreti.
Felsefe, Psikoloji, Sosyoloji, Mantık Terimi Olarak Sosyalizm:
Üretimi devletin düzenlemesini ve üretim araçlarının devletleştirilmesini savunan öğreti. Üretimde ve üretilenlerin dağıtımında bireyin değil, toplumun yararını göz önünde bulunduran ekonomik sistem.
Liberalizme tepki olarak doğmuştur. Liberalizmin insanlar arasında uçurumlar açması, büyük sınıf farklılıklarını doğurması üzerine ideal bir devletin ancak eşitlik temelinde gerçekleşebileceğini iddia ederler. Devlet üretimi organize eden, bölüşümü sağlayan bir organdır. Üretim kar amacıyla değil ihtiyacı karşılamak için yapılır. Üretim araçları(fabrika, makine) kamu mülkiyetindedir. Herkes eşit hak ve koşullardadır.
Coğrafya Terimi Olarak Sosyalizm:
Toplumculuk.
Ekonomi, Bankacılık Terimi Olarak Sosyalizm:
Temel üretim araçlarının belirli bir merkezi planlama yöntemi içinde toplu - genellikle hükümetin - mülkiyet ve kontrol altında bulunduğu ekonomik sistem.
Benzer Tarih Terimleri:
Tebaa: Uyruk. Bir devletin yönetimi altında bulunan insanların tamamı.
Kapı: Hükümet dairesi anlamında kullanılırdı. Halk Kapu diyordu.
Mahalle Mektebi (Sübyan Mektebi): Osmanlı Devleti'nde temel dinsel bilgilerin verildiği eğitim kurumlarıdır. Çocuklara Kuran'ı okuyup yazacak kadar okuma-yazma ve basit matematik hesa
Lonca: Ortaçağ'a özgü bir kurum olan loncalar, daha çok aynı meslekte çalışan tüccar, esnaf ve zanaatkârların kendi çıkarlarını korumaya yönelik olarak kurdu
Tetimme: Fatih Sultan Mehmet döneminde öğretime açılan orta dereceli medreseler.
Humbara: Demirden veya tunçtan dökülmüş, içi boş ve yuvarlak olarak yapılan içine patlayıcı madde konularak düşmana el ile ya da toplarla ve havanlarl
Saltanat: Hükümdarlığın hanedan ailesine ait olduğu yönetim sistemi.
Çini: Bir yüzü sırlı, renkli ve çoğunlukla çiçek resimleriyle süslü, yapı işlerinde duvarara, yere döşenen pişmiş balçık levha.