BillMcGaughey.com
geri dön: analiz
Steve Meldahl, Don Samuels, Kuzeybati Bloglar ve Kayip Üretim
Olasi gerçek hatalar veya ihmallerle birlikte yorumlayici bir parça olacaktir. Genel anlamda bir "kayip nesil" e atifta bulunabilir, ancak simdi "Johnny Northside'in Maceralari" ve "Irving Engizisyonu" gibi siyasi / kültürel bloglar tarafindan örneklenen kuzey Minneapolis'teki bir olguya baglamak isterim. Bu bloglari yaratan kisiler benim gibi topikal yazarlardir.
sahsen tanidigim bazi insanlar bu bloglarda "sahit" olarak seytanlastirildi. Bu kisilerin bulundugu "Araniyor" posterleri bloglarda görünür. Sözde harap olan özelliklerinin fotograflari - bazilari bana oldukça iyi görünüyor - da ortaya çikiyor. Bu bloglar, ortada yasayan, en azindan kendi mülkiyetinde olan, gerekçesiz degersiz kisileri "açiga vuruyor", böylece toplulugun uygun bir sekilde öfkelenmesi ve birisinin harekete geçmesi.
Bu mülkiyete sahip haserelere karsi harekete geçebilecek en iyi kisi, belediye meclisinde besinci kogusu (kuzey Minneapolis) temsil eden Don Samueller olacaktir. Samueller, davayi ele geçirmeye istekli olmaktan çok daha fazlasidir. Bu noktada özel bir hedef toprak sahibi Steve Meldahl. Steve'i yillardir taniyorum. Hem kendim hem de meslege saygi duyuyorum ve ona hayranim. Steve Meldahl bilgili, çaliskan bir mülk sahibi ve müdürü. Yillar sonra basarili bir basari yakaladi.
Belki de tamamen farkinda degildim ki, Belediye Üyesi Samuels ve Kuzey tarafindaki destekçileri bazilari Edina'daki Meldahl'in evini seçip komsularina brosürler dagitarak bir kisinin Steve'in ne kadar layik olmadigini açiklamak istiyorlar.
Samueller, bu e-postayi takipçilerinden bazilarina gönderdi: "Ne zaman karar verirsek onu bir sonraki seviyeye tasimaya haziriz. Bu, Eric'in (Johnson) e-postasindaki tüm Steve'in komsularina birakilacak gerçeklerin duygusal açidan getirilmis bir versiyonunu içermektedir; Niyetimiz ve erken bir ilkbahar (?) Gösteri hazirligi hakkinda bir basin açiklamasi. Bahar diyorum sadece tundra-averse ama bu konser için rahatligi feda edecegim "dedi.
Steve Meldahl'a karsi en büyük sikayetlerden biri, vergilerini ödemedigidir. "Irving Engizisyonu" blogu, Meldahl'in Minneapolis sehrine 204 bin dolar geri vergileri borçlu oldugunu iddia ediyor. Steve, yanit olarak Mplsmirror.com'a "Tamamen yanlis! Tüm mülklerim Vergi Mahkemesinde. Hepsi de son derece degerli ve tüzükle degerlendirildi, sadece yarisi 1/2 vergileri ödemek zorundayim. Mahkemeye çikip yerlesene kadar ilçe onlari suçlu gibi gösterecek. Ayrica iki duran degerlendirme temyiz bölge mahkemesi davam var, bu nedenle bu uygun olmayan degerlendirmeler durusmaya veya ön denemede çözüme kavusturulacak. 4 yil önce Hakim Porter'dan önceki son davayi kazandim ve kararim girdikten sonra sehrin bana ödemesi iki yil aldi. "
Kiralik konut sektöründeki kirk yili boyunca Steve Meldahl 300 evin üzerinde rehabilitasyon yapti. Konut balonunun yüksekinde satilmis olabilirdi, ancak bu iste kalmayi seçti. Steve'in kira ortalamasinin yüzde 20 altindadir. Kabarcik patladiginda, daha fazla mülk satin aldi ve hepsi kuzey Minneapolis'de yasayan dört ilave sürekli isçi çalistirdi.
Bununla birlikte, burada amaç, Steve Meldahl'in isine girmek degil, onu tutsak eden halkin isidir. Sorun su ki ben onlar hakkinda pek fazla sey bilmiyorum. "Johnny Northside'in maceralari" nin arkasindaki adam, John Min Hoops, uzun zaman önce Kuzey Minneapolis'de bir ev satin alan tek bir baba. "Irving Engizisyon" 'ta saldiriya ugrayan insanlar kendilerini blogda "II" ve "Anonim" olarak tanimlamaktadir; bu da bana fazla sey vermemektedir. Ama kim umursar? Her neyse, onlari psikolojik olarak analiz ederim.
Neden Kuzey tarafindaki blog yazarlarinin Steve Meldahl'dan hoslanmamasi karmasik. Bildigim kadariyla hiç kimse ondan kiralanmamistir. Steve ile tanisan biri var mi diye süpheliyim. sikâyetleri, Steve'ten kiralanmis kötü bakimli bir evde ya da akrabalari ya da arkadaslari tarafindan yaralanmis olsaydi ya da kirasi çok yüksekti, sikâyet daha iyi anlasilabilirdi. Galiba bunun kalbi, Steve'in kendi toplumlarinda çok sayida binaya sahip olmasi. Zavalli bir mahallede zenginlesiyor gibi görünüyor.
Blogcular ve hayranlari Steve Meldahl'dan hosnut olmadigindan, Konsey Üyesi Don Samuels'i seviyor ve onlara hayran oldular. Belki de onlara hitap eden güçlü bir Afrikali Amerikali adam ve onlarin bakis açisidir. Samuels, Baskan Obama gibi saglam ve iyi bir ailenin yaninda çekici genç kizlari olan keyifli ve rahatlatici bir sesli yakisikli bir adamdir. Basarili siyahlarin bulunduklari yere ulasmak için çok büyük sikintiya kapilmalari gerektigi düsüncesiyle yaris, boyuna katkida bulunabilir.
Don Samuels, ayni zamanda kendisine belli bir manevi itirazda bulunan bir bakanliktir. Neredeyse sanki bu karizmatik adam siyasi ve dini bir külün merkezindedir. O kurtarici bir kisidir. Kaybedilen neslin, zahmetli bir dünyaya amaç bulmasi için birine ihtiyaci var.
Samueller politik bir aktivist olarak basladiginda mahalle siddetinden endise duyuyordu. Mahalledeki genç siyah insanlar birbirlerini öldürüyordu. Don Samuels, bu soruna dikkatin odagini hakli bir sekilde koydu. Ancak sonra siddeti, marketler gibi belirli isletmelerle iliskilendirmeye basladi. Dükkân sahiplerinin, binalarinin yakininda çeteden veya uyusturucu faaliyetlerinden "zengin" olduklarini iddia ediyordu. sahsen, Big Stop, Wafanas ve Bill'in Amca Gidasi gibi çesitli magazalari kapatti - onlara "rahatsizlik verici dükkanlar" diyorlardi. Kaybolan neslin bazilari tam olarak duymak istedikleri seydi.
Bazi insanlar fakir mahallelerde gayrimenkul anlasmalari yoluyla para kazaniyordu. Baskalarinin sefaletinden "kazançli" olmalilar. Steve Meldahl'i al. Mahkum öncesi kriz öncesinde kuzey Minneapolis'teki birçok eve ev sahipligi yapmis ve kriz sonrasinda çok daha fazla satin almisti. Aslinda, bankalar onun haczedilmis mallarini bosaltmak için kendilerine geliyordu. Bir zamanlar 150.000 $ ya da 200.000 $ karsiliginda satilan binalar simdi 20.000 $ ya da 30.000 $ karsiliginda satiliyordu.
Evet, Steve Meldahl potansiyel olarak zenginlesiyordu - eger konut piyasasinin bir gün gerileyecegini varsayarsa. Ucuz satin alma olanagi dogdugunda Steve Meldahl nakit veya kredi aldi. En çogunun aksine, kiralik emlak isletmesi için bilgi ve tecrübeye sahip oldu. Bu arada Steve ve çalisma ekipleri bu binalari düzelterek ve mümkün oldugunca çabuk kiracilarla dolduruyorlardi.
Don Samuels'in mesaji, bazi mülk sahiplerinin suç ya da konut hacz satisi olup olmamasina bakilmaksizin baskalari için mutsuz durumlardan kâr etmeleri idi. Bu mesaj, alici kulaklara düstü. Northside blog yazarlari söz konusu oldugunda, tahminimce makul ölçüde iyi egitim almis bir grup orta yasli beyaza ulasiyordum. Yazdiklarini kendilerine övünüyorlardi. En azindan kendi gözlerinde, iyi hazirlanmis yazilari belli bir siyasi açidan sergilenen sahnenin gözlemcileri olarak bölgedeki gösterisli bir figürü kestiler.
Onlari kayip neslin bir parçasi olarak görüyorum. Ayrica "egitimli proleterler" olarak da adlandirilabilirler. Bu neden olmali?
Amerikan rüyasi fikrinden baslayalim. Okula gidin, çok çalisin, iyi bir kolej kurun ve sonra size toplumsal ve ekonomik açidan elleriyle çalisan insanlarin üzerine yükselebilecek yüksek ödeyici, beyaz yakali bir isi almaya hak kazanirsiniz. Dövülmüs kariyer yolunda kalirsaniz, Amerikan rüyasi basariya ulasacaginizi vaat ediyor. Okulda okuma yazma becerilerini en iyi sekilde kullananlar, doktorlar, avukatlar, politikacilar, üniversite profesörleri, gazeteciler ve benzerleri olmak üzere toplumun tepesine yükselecektir.
Kuzeybati blogcular okuma yazma becerilerini kazandi, ancak Kuzey Minneapolis'te yasiyorlardi. Çok mülk biriktirmediler. Bunun yerine, Steve Meldahl'in para kazanmasi gibi birisini dehsete düsürdüklerini gördüler. Steve kolejden mezun olmus olabilir ya da belki sadece lise egitimine sahiptir; Önemli degildi. Kariyerinde sizdiran sihhi tesisatlarin düzeltilmesi ya da arizali buzdolaplarinin degistirilmesi gibi mütevazi, mavi yakali çesit etkinlikler bulunuyordu. Endüstri sonrasi ekonominin bu isleve ihtiyaci var, bu yüzden üniversitede yetismis yazarlar mücadele ederken isine devam edebildi.
Kendim bir yazar olmak, onlarin bakis açisiyla katilmama ragmen Kuzey Kuzey blog yazarlariyla sempati toplayabilirim. Birlikte bu teknede gibiyiz. Ben de koleje gitti ve on bes yil önce isimi kaybettirene kadar güzel bir beyaz yaka kariyeri gördüm ve bir ev sahibi oldum. Ardindan, saskinligimi kesfettim ki, topluluga kiralik konut saglayicisi olarak bir ofisteki rakamlarimdan daha fazla sey ifade etmeyi tercih ettim, buna ragmen bu artan kisisel önemin bedeli topluluk gruplari tarafindan kötülestirildi.
Bunu daha uzun süre yapiyor olan Steve Meldahl, I'den daha iyi bir toprak sahibidir. Yazili ve siyasi takipçiligi azdir, ancak hukuk alaninda büyük bir tecrübeye sahiptir ve bu meslekte basarili olabilir. Steve dövülmüs kariyer yolundan çikti ve egitim ve mesleki istihdam yoluyla Amerikan rüyasini takip etme konusundaki geleneksel tavsiyeye kulak asmaktan çok bir sehiriçi ev sahibi olmak için daha fazla para kazandirdi.
New York Times geçtigimiz günlerde hukuk okulundan mezun olan genç erkekler ve kadinlar hakkinda bir makale yayinladi. Onlar kariyer basarisi için yolda ama kendilerini 100.000 $ ögrenci kredilerine hizmet etmek zorunda kalirken, bir sekilde restoranlar veya garson masalari sürüs buluyorum. Bu model bugünün istisnasi degil.
Kurtulus, sanirim, bu nesildeki üniversite mezunlarini önceki dönemlerden daha fazla selam veren tatsiz gerçekligi tanimakta yatmaktadir. Kisisel kimliklerimiz belirli bir yeniden düzenlilik gerektirir. Ya Steve Meldahl'a benzeyebiliriz, tuvaletleri düzeltme konusunda istekli ve istekli olabiliriz veya kendi durumumuzla dürüstçe ilgilenen yazarlar olarak kalabiliriz. Belki de ikinci endise egitimli insanlar için sikici is durumunu ele alan bir politik gündeme dönüsebilir.
Bununla birlikte Don Samuels, "kayip nesil" lerdeki kisilere Meldahl ile kendi aralarindaki olumsuz karsilastirmalari asmalarina yardimci olmak için baska bir seçenek sunmaktadir. Steve Meldahl Minneapolis'te doksan mülk biriktiren kendi kendine yetimli bir milyoner olmasina ragmen, o bir "slumlord" ve bu nedenle cani sikilacaktir. Öyleyse hepimiz Meldahl'in evinde görünelim, yumruklarimizi ona sallayip evimize dönüp kendimiz hakkinda daha iyi hissedeceksin.
Sonuç olarak, her biri bizim kisisel haysiyetimizle ilgileniyoruz. Eger biri egitim alir (ve dolayisiyla basariya ulasmasi beklenirse) ancak kendisini ekonomik olarak marjinal hale getirir bulursa, topluluk adina ajite ederek bir haysiyet örnegi korunabilir. Aydinlanmis asaletin genelde yaptigi gibi bencilce baskalari adina çalisiyoruz.
Ne yazik ki, Kuzey politik aktivitenin dogasinda olan ahlaki dualizm yikici yönü vardir. En azindan baskalari kadar iyi oldugumuzu kanitlamaliyiz, utancimizi simgeleyen Steve Meldahl gibi insanlar çapraz ateste yakalanacaklar. Öncelikle toplumsal ilerlemeye dayanan bir toplum bu sonuca götürecektir.