Öfke dolu bir kalp ile Chu Feng çadırın içine daldı.
O anda, çadırın içinde dokuz küçük kızın olduğunu görebiliyordu. Çoğunluğu on yaşlarinda bile değildi, beş ya da altı yaşlarındaki kız çocuklarıydı.
Kızların kıyafetleri alınmıştı. Çadırın içinde feryat ederek rastgele kaçışıyorlardı, hemen arkalarında üstünde tek bir kıyafet bile olmayan yaşli bir adam onları vahşi ve korkutucu bir biçimde kovalıyordu.
Yaşlı adamın görünüşü kaba, gülüşü iffetsizdi. Küçük kızların peşinden koşarken, bağırdı; “Değerli Küçüklerim, sakın kaçayım demeyin! Yemeniz için iyi bir şey vereceğim.”
ÇN: B*K ver G*T herif.
“Lanet olsun, bir kişi bile yok mu?”
Chu Feng, sonsuz öfkelendi. İleri fırladı ve yaşlı adamı tekmeledi. Ardından, çirkin suratına doğru büyük bir yumruk attı.
“Ahh!” Chu Feng’in yumruğu anormal derecede güçlüydü ve yaşlı adamın acı içinde bağırmasına neden oldu. Yüzündeki gülümseme kayboldu ve Chu Feng’e doğru bağırdı; “Sen kimsin? Bana vurmaya nasıl cüret edersin? Ouch ouch oi! Vurmayı kes! Dur!”
“Ben kim miyim? Seni öldürecek olan kişiyim.” Che Feng sinirli bir şekilde bağırdı. Ardından sonraki yumruklarını, güçlü ve daha güçlü attı. İlk olarak yaşlı adamın burnunu kırdı, çenesini çıkardı, dişlerini kırdı ve sonunda şiddetle kafasını yardı.
ÇN: Geber lan G*T.
Küçük kızların kalplerinde daha büyük gölgelerin oluşmasını önlemek için, Chu Feng çok kanlı olan herhangi bir yöntem kullanmıyordu. Öfkesi nihayet dinmeye başladığında, Eggy hayatta olan yaşlı adamın gücünü tüketmeye başladı.
ÇN: Ohh parcalamadı G*TÜ ama gücünü çekerken cehennemi yaşadı G*T
Gri pelerinli world spiritist ile işi bittikten sonra, Chu Feng, küçük kızların grubuna bakmak için başını çevirdi. O anda küçük kizlarin, ayakta büyük yaşarmış gözlerle kendisine baktıgını gördü. Yüzlerinde hala korku ifadesi kaybolmamıştı.
Chu Feng’in onlara zarar vermeyeceğini, aslında yardım için geldiğini bilselerdi, ona korku dolu gözlerle bakmazlardı.
“Hepiniz dağa yakın bir köyden mi geldiniz?” Chu Feng sormak için ağzını açtı.
“Mm.” Küçük kızlar aynı anda başlarını salladı ve açıkça çok şirinlerdi.
“Niuniu hanginiz?” Che Feng, küçük kızların gözlerine umutlu bir şekilde bakış attı. Niuniu denilen kızın hayatta olduğunu umuyordu, en azından Niuzi ve Huzi’ye bir açıklama yapabilirdi.
“Ben Niuniu.” Aniden, küçük bir kız öne çıktı ve genç, yumuşak ve hafif sesiyle konuştu.
Kızın basit bir kıyafeti vardı. Onun kabaca yapılmış bez elbisesi, yamalar ile doluydu ve onun bir çift küçük ayakkabısından, bir ayağının iki parmağı ve diğer ayağının yarısı gözüküyordu. Ama küçük kız yine de onları atmaya yanaşmamıştı.
Küçük kız çok yırtık pırtık kıyafetler giyse bile onun sevimliliğini etkilemesi mümkün değildi.Onun masum büyük gözleri, üzerinde tek bir toz zerresi bile olmayan iki parlak usturlaba benziyordu.Özellikle başının üzerinde iki küçük at kuyruğu kızı aşırı sevimli gösteriyordu.
(DN:Usturlap gök cisimlerine göre zamanı hesap etmeye yarayan bir alet.Parlak metalden yapılır, yuvarlak bir şekildedir.Usturlabın yerine bir şey bulamadığım için öyle bıraktım.)
“Niuniu, sen misin?” Chu Feng gitti ve sordu. Gergin kalbi sonunda rahatladı.
“Mm. Abi, beni tanıyor musun?” Niuniu hoş sesiyle yanıtladı.
“Tanıyorum.Beni tanımadığını biliyorum.Ben, seni kurtarmak için iki abine söz veren kişiyim.” Niuniu’nun küçük başını okşarken, Chu Feng gülümsedi. Küçük kızın gerçekten çok sempatik olduğunu görmüştü.
Ardından Chu Feng özel yöntemlerle küçük kız grubunu Siyah Kaplumbağa Şehri’nden gizlice kaçırdı.Ondan sonra beyaş başlı kartalı aşağıya çağırdı ve kız grubunun, kartala binmesine yardım etti.
“Küçük Beyaz, bugün gittiğimiz köye geri dön.”
ÇN: Koca kartala Küçük beyaz diye isim vermiş vay amk!
Chu Feng beyaz başlı kartalla konuştu. Chu Feng’in sözlerini duyunca küçük beyaz başıyla onayladı.
Chu Feng Küçük Beyaz’ın hareketini gördükten sonra çok memnun oldu. Küçük Beyaz’ı sevmeye başladı. Zaten İmparator Gökyüzü Tekniği’ne sahip olmasina rağmen, Chu Feng ulaşım aracı olarak Küçük Beyaz’ı kullanmayı çok seviyordu. Sadece enerji tasarrufu için degil, Küçük Beyaz ayrıca çok etkili bir yardımcıydı.
“Abi sen bizimle gelmiyor musun?” Aniden, Niuniu’nun sesi çınladı.
Chu Feng, başını çevirdiğinde, beyaz başlı kartalın üzerinde oturan diğer küçük kızların korkudan başlarını bile kaldıramadıklarını gördü. Onlar Beyaz başlı kartalın üzerinde oturuyor ve sırtındaki tüylere sıkıca tutunuyorlardı. Hareket etmeye bile cesaret edemediler.
Ancak Niuniu farklıydı. O anda, o cesurca beyaz başlı kartalın boyun kısmına oturuyordu. Doğruldu ve Che Feng’e büyük gözleriyle bakti.
“Ben olmadan gidin, burada yapmam gereken bir işim var” Chu Feng gülümsedi ve sonra da cosmos çantasından biraz altın çıkardı. Onları Siyah Kaplumbağa Şehri’nde çalmıştı.
(DN:Ne ara çaldın kodumun piçi, biri şuna insanlık öğretsin)
Altınları Niuniu’ya verdikten sonra, onları hızlı bir şekilde köyden götürmeleri için altınları ailesine vermesini söyledi. Ayrıca abileri ile birlikte dövüş yetişimini yapması için talimat verdi.
Niuniu oldukça akıllı bir şekilde başıyla onayladı ve onun söylediklerini kalbine kazıdı. Onları göndermeye hazırlanırken Che Feng’e sordu; “Abi, adın ne?”
Bunu duyduktan sonra, Chu Feng biraz tereddüt etti. Niuniu’ya adını söylemenin iyi bir şey mi yoksa kötü bir şey oldugunu bilmiyordu ama gözlerinde cevap için susuzluğu gördükten sonra Chu Feng hala gülümserken cevap verdi; “Chu Feng.”
“Chu Feng abi, seni hep hatırlayacağım.” Niuniu tatlı bir gülümseme ile söyledi.
Niuniu ve diğerlerini gönderdikten sonra, Chu Feng, sapkın world spiritistin çadırına gizlice geri döndü. Gecenin derinliklerinde iken world spiritist cübbesini giydi ve world spiritist adı ile Qilin Prens Konağı Ordusu’nu topladı.
Chu Feng, İmparator Mezarlığı’ndaki hazineleri aramak için girişi açmak istiyordu ama o da biliyordu ki İmparator Mezarlığı’nın içi son derece tehlikeli tuzaklar ile doluydu. Tek bir kişinin gücü ile zorluk muazzamdı. Burada, Qilin Prens Konağı’ndan gelen birçok insan vardı, doğal olarak onlara hiçbir şey yapamazdı. İmparator Mezarlığı’nı açmak için onları kullanmak için hazırdı. Eğer bir tehlike varsa ilk önce onları gönderip kurban edecekti.
Lin klanı tarafından gönderilen Qilin Prens Konağı insanlarının ölmesi Che Feng’in kalbinde en ufak bir sorun bile oluşturmazdı. Che Feng’in, Lin klanına karşı tek bir iyi izlenimi bile yoktu, hatta hepsini öldürmek için sabırsızlanıyordu.
Ancak, gecenin bu derin karanlığında Che Feng, ruh oluşumunu açmak için Qilin Prens Konağı’nın tüm ordusunu aniden bir araya toplayınca birçok kişi bundan memnun olmadı.
Chu Feng, bir formasyon yayarken, bazı insanlar gizlice şikayet ederek birbirlerine fısıldamaya başladı.
“Bu yaşlı sapık, böyle geç bir saatte bizi ne demeye çağırıyor, delilik bu…”
“Kim bilir? Belki de birkaç küçük kızı kirletip öldürdü ve sıkıldığı için bizimle oynuyor.”
“Lanet olsun. Gerçekten o bir sapık. Neden Qilin Prens Konağı, böyle bir canavarı destekliyor?”
“Şşş, biraz sessiz olun. Lin klanının, Prens Konağı’ndaki yerini sabitlemek için ona ihtiyacı var. Ona karşı dikkatli davranmamız gerekiyor.”
İnsanlar küfür etsede bu küfürler yaşlı sapık içindi ve Chu Feng için insanların tartışmaları önemli değildi.
Chu Feng, Eggy’nin talimatları altında süper güçlü oluşumu deşifre etmeyi tamamladıktan sonra oluşum, etrafında dönmeye başlamıştı.
Büyük formasyon açıldı ve yarının güneşi gibi her yeri ışığı ile kapladı. Özellikle garip sembolleri. Ruh formasyonları canlı gibiydi ve mühürlü ruh oluşumu girişini araştırmaya devam etti.
“Bak, bu yaşlı sapığın yaptığı ruh formasyonu bu sefer farklı görünüyor. Oldukça beklenmedik bir şekilde güzel.” Şu anda, birçok kişi hayranlıkla iç çekti.
“Tch. Bu sadece dandik bir gösteri. Gördüğüm kadarıyla, bu ruh formasyonunun girişi açması mümkün bile değil. Eğer yapabilseydi, neden daha önce açmadı ki? Bu kadar uzun beklemekteki sebebi neydi?” Bazı insanlar ruh formasyonu girişin açılmayacağını hissetmişti.
*hmm*
Ama tam o anda, ruh formasyonunun birden çökmesiyle ve kaynak suyu gibi geriye dökülmesiyle, ruh formasyonu girişinden bir ışık kabardı.Aslında ruh formasyonu arkasının gözükmesini engelliyordu ve bir an sonra büyük bir kara delik oluştu.
Oradaki her bir insanın şaşkınlıktan dili tutulmuştu, şaşkınlıktan kurtulduktan sonra söylediler; “Gerçekten açıldı!!”