“Gidecek ilk yolda - evlenmek;
Gidecek ikinci yolda - zengin olmak;
Gidecek üçüncü yolda - öldürülmek! "
/ Rus halk masalı /
Gidecek ikinci yolda - zengin olmak;
Gidecek üçüncü yolda - öldürülmek! "
/ Rus halk masalı /
"XXUMX numaralı yol:" Sen benim canımsın, dünya devrimi! "
İlk olarak, 1921-1927 dönemi, Sovyet basınının azami demokratikleşme ve ifade özgürlüğü zamanı olarak adlandırılabilir. Bu nedenle, merkez basında ve bölgesel baskılarda Volga bölgesindeki kıtlık hakkında ayrıntılı haberler yayınlandı. Hangi devletlerin ve yabancı devletlerin kamu kuruluşlarının açlıktan yardım ettiği bildirildi. Samara bölgesinde tüm gafonların yenildiği, insanların kedi ve köpek yedikleri, ebeveynleri tarafından terkedilen aç çocukların bir parça ekmek bulmak için sokaklarda dolaşırken, işçilerin korkunç koşullarda yaşadıkları ve “üniversitelerin ve bilimsel kurumların çalışanları - profesörler, öğretmenler ve teknik çalışanlar Ücretlerini en son yerde. " Örneğin, Penza'da bir toplama kampında (!) Bir ila dört ay boyunca hapis cezası ile cezalandırılan "işçi ısınmasının" sık tezahürleri hakkında rapor edildi.
Bununla birlikte, Sovyet vatandaşlarını yurtdışında yaşam hakkında bilgilendirmekle ilgili olarak, o yıllarda Sovyet basınının liderliğinin bir örneği, RCP Merkez Komitesi Sekreteri (b) V. Molotov tarafından Ekim 9 1923'ten itibaren o sırada yapılan olayların bir değerlendirmesinin yapıldığı gizli bir sirküler olarak hizmet verebilir. Almanya: “Şu anda, Almanya’daki proleter darbenin yalnızca kaçınılmaz değil, aynı zamanda tamamen yakınlaştığı - çok yakınlaştığı açıkça belli oldu ... Küçük burjuvazinin geniş kesimlerinin faşizmi fethi Ge’nin doğru taktikleri tarafından son derece engellendi Romanya Komünist Partisi. ... Sovyet Almanya için, Alman halkının geniş kitleleri arasında çok popüler olan bizimle bir ittifak, kurtuluş için tek şans olacaktır. Öte yandan, yalnızca Sovyet Almanyası SSCB'ye uluslararası faşizmin saldırısına direnme ve karşılaştığımız ekonomik sorunları hızla çözme fırsatı sunabiliyor. Bu, Alman devrimi ile ilgili konumumuzu belirler. "
Ayrıca, belge, Almanya'daki olaylar hakkında halkın bilgilendirilmesi sürecinde yerel parti organlarının faaliyetlerini düzenleyen ayrıntılı talimatlar verdi: “Merkez Komitesi gerekli görüyor: 1. En geniş işçi ve köylü kitlelerinin dikkatini Alman devrimine odaklamak. 2. Önceleri, iç ve dış düşmanlarımızın entrikalarını açığa çıkarmak için, devrimci Almanya'nın yenilgisini Sovyet cumhuriyetlerinin işçilerine ve köylülerine karşı yeni askeri kampanyayla, ülkemizin tam bir yenilgisi ve parçalanmasına bağladı. 3. Her işçi, köylü ve Kızıl Ordu'nun zihninde pekiştirmek, yabancı emperyalistlerin bize empoze etmeye hazırladıkları savaşın ve hepsinden öte, Polonya'nın egemen sınıflarının, işçilerin elindeki toprakların korunması için savunucu bir savaş olacağına dair sarsılmaz bir güven veriyor. işçi-köylü hükümeti.
Agitprop şirketinin uluslararası durumla bağlantılı olarak geniş ve sistematik bir şekilde yürütülmesi gerekmektedir. Bu amaçla, Merkez Komitesi size şunları sunar: 1. Uluslararası durum konusunu tüm parti toplantılarının (genel, ilçe, hücreler vb.) Gündeme getirmek, her aşamayı vurgulamak ve şimdi uluslararası yaşamın merkezinde olan olayları açmak ... 5. Pravda'da basılan ve TS.K Basın Bürosu'ndan gönderilen yazılarla yönlendirilen, basında konunun geniş kapsamıyla ilgili tüm önlemleri almak. 6. Mevcut uluslararası durumu işçi sınıfının azami kitleleri ile hafifletmek ve proletaryanın uyanık kalması için işletmelerde mitingler düzenlemek. Kadın işçilerin temsilci toplantılarını kullanın. 7. Köylülüğün kitleleri arasındaki uluslararası durumun kapsamına özel dikkat gösterilmelidir. Alman devrimi ve her yerdeki tehdit edici savaşla ilgili geniş köylü toplantıları, bulundukları parti hücrelerinin toplantılarından önce gelmelidir. 8. Konuşmacılar ... son parti toplantısında belirtilen genel parti çizgisinin ruhuna ve bu genelgenin talimatına çok dikkatli bir şekilde talimat veriyor. Propagandamızda ... sadece enternasyonalist duygulara hitap edemeyiz. Hayati ekonomik ve politik çıkarlara hitap etmeliyiz ... "
Sovyet vatandaşlarının dünya devriminin yakın gelişimine olan güvenini korumak için, gazeteler düzenli olarak hem İngiltere'de hem de Fransa'da ve hatta ABD'de emek hareketinin büyümesiyle ilgili makaleler yayınladılar, ancak “refah” dönemi başladı - yani, "Refah"!
BDP'nin XIV Kongresi'ndeki 1925 yılında (b), raporunda Stalin, kapitalist devletlerdeki politik ve ekonomik durumun istikrarını tanımak zorunda kaldı ve hatta "devrimci dalgaların atılma döneminden" bahsetti. Bununla birlikte, aynı konuşmada, "Avrupa kapitalizminin bugünkü istikrara kavuşmasının dengesizliğini ve iç zayıflığını" ilan etti. CPSU’nun XV Kongresi’nde (b), kapitalist ülke ekonomisinin büyümesine dikkat çekti, ancak aktardığı gerçeklere ve rakamlara rağmen, “devam etmeyen ancak öne çıkan, savaş öncesi seviyeyi geride bırakan bazı ülkeler var” dedi. “Bundan kapitalizmin istikrara kavuşması dayanılmaz” dedi ve gazeteler hemen aldı!
Yurtdışındaki olayların bu denli çarpık bir şekilde kapsanmasının tehlikeli sonuçları o yıllarda çoktan gerçekleşti. Öyleyse, G.V. Dışişleri Komiseri olarak görev yapan Chicherin, yılın Haziran 1929’unda Stalin’e Sovyet gazetelerindeki yabancı olayları kapsayan benzer eğilimlerin “çirkin saçmalık” olduğunu yazdı. Aynı zamanda, Çin'den gelen yanlış bilgilerin, yılın 1927'inin hatalarına yol açtığını ve Almanya'dan gelen yanlış bilgilerin "daha fazla zarar vereceğini" de sözlerine ekledi.
Ülkedeki yaşamla ilgili yayınlar hala doğada oldukça nesneldi, asıl şey “parti çalışması” yapmaktı. Devrim Beacon fabrikasının muhabirleri Rabochaya Penza gazetesinin sayfalarında “her şeyden önce parti çalışmalarını yeniden inşa ettik”, “arabada sahibi olmadığından, tuganın parti organizatörü parti organizatörü idi. Troshin Egor. Partorga'yı yeniden seçtik, çünkü ağ yapıcı, bize göre araçtaki üçgenin köşelerinden biri olmalı. ” Neyin tehlikede olduğunu anlamak, işletmedeki parti işlerinin olması dışında kesinlikle imkansızdır! Ancak tuhaf olan, Pravda'ya göre, yurtdışındaki işsizliğin artması, üretimin rasyonelleştirilmesinden başka bir şey değil - yani Böylece, kendi ülkesinin işçilerini kendisine çağırdı!
Pravda, yılın 1932 kıtlığı hakkında hiçbir şey yazmadı, ancak kapitalist ülkelerde kıtlık başlıklarının altında kendileri için konuştu: “Aç İngiltere”, “Açlık Kürsüsü”. Sovyet basını raporlarına göre, “açlık boğuyor ve kitlesel huzursuzluk hızla artıyor ve sınırlanıyor: Washington’a karşı aç bir kampanya bir gazinin kampanyasının boyutunu ve kararlılığını aşmakla tehdit ediyor” şeklinde ABD ve ABD’de işler daha iyi değildi. Yabancı ülkelerdeki yaşam tabloları o kadar karışıktı ki, o yılların gazete manşetlerinden yola çıkarak, ekonomik krizin sonuçları her yerde ve kelimenin tam anlamıyla her yerde çalışanların sözleri ile tatmin olmayan ifadeleriydi.
Diğer bir deyişle, dünya devrimi o kadar açıktı ki, Makar Nagulnov'un M. Raised Tselinus, M. Sholokhov'un neden İngilizce öğrenmeye başladığı şaşırtıcı değildi. Sovyet gazetelerinin tonundan bugün ya da yarının başlamayacağını ve bilgisinin işe yarayacağını söyledi. Sonuçta, "Sovyet Ukrayna'da - zengin bir hasat ve Batı Ukrayna'da - aşırı mahsul yetersizliği" - yani doğa bile "bizim için" oldu!
18. CPSU Kongresi (b) 1939 Mart'ta Moskova'da gerçekleştiğinde Stalin, "hepsinden önemlisi ABD'yi ve onlardan sonra - İngiltere, Fransa ve diğer birçok ülkeyi ele geçiren yeni bir ekonomik kriz başladığını" söyledi. Bu ülkeleri “saldırgan olmayan, demokratik devletler” olarak nitelendirdi ve savaşı başlatan “saldırgan devletler” konuşmasında Japonya, Almanya ve İtalya'yı çağırdı. Aynı şekilde, o dile ve VM Kongre açılış konuşması sırasında Molotof ve kongre milletvekilleri.
Ancak, Sovyet-Alman saldırganlık antlaşması 23 Ağustos 1939’in sona ermesinden hemen sonra gazetelerin tonları çarpıcı bir şekilde değişti. Gestapo’nun dehşetini anlatan makaleler kayboldu, İngiltere, Fransa ve ABD’ye yönelik eleştiriler duyuldu ve “Fin plücrasisinin boyunduruğu altında” sıradan Finlilerin acı payı hakkında yazılar ortaya çıktı. Yeni savaşın ana kışkırtıcılarının Almanya, İtalya, Japonya değil, İngiltere ve Fransa olduğu açıktı. Pravda’ya göre Almanya’ya karşı savaş planları çıkaran İngiltere ve Fransa’ydı. Bu arada, bilgi akışındaki bu tür dalgalanmalar her zaman çok tehlikelidir, çünkü basın katılımını ve ülkenin liderliğindeki dalgalanmaları ima ederler. Bilgi akışı daha tarafsız, daha kayıtsız ve tutarlı olmalıdır.
Ancak en kötüsü, Batı’daki yaşamın gerçekleri hakkındaki belirsiz fikirlerin yalnızca SSCB’nin sıradan vatandaşları değil, aynı zamanda ülkenin siyasi seçkinlerinin temsilcileri ve özellikle de 1930’tan bu yana Halk Komiserleri’nin Başkanı olan Molotov’un ve 1939’ten bu yana Dışişleri Komiseri’nin başkanıydı. . Mesela, 1940'in baharında, Alman büyükelçisi von Schulenburg, Berlin'e "yurtdışında hiç bulunmamış olan Molotov'un, yabancılarla ilişkide büyük zorluklar yaşadığını" bildirdi.
Sovyet 30 gazetelerini okuyan düşünce, istemsizce ülke yetkililerinin ve parti aygıtlarının kendi halklarına güvenmediği ve doğru şekilde mesajların kendisine gelmediğine, çünkü parti için karlı olmadıklarına inanıyor. Diğer bir deyişle, G. Orwell "1984" adlı romanında Okyanusya'nın otoriteleri olarak hareket ettiler. Açıkçası, bunun çok belirgin olması gerekiyordu (örneğin, akademisyen Vernadsky'ye kesinlikle kendini attı!) Ve Bu, ülkenin tamamında propagandaya olan kademeli güven aşınmasına yol açtı. Peki, bir nedenden dolayı “dünya devrimi” hiç başlamayacak olması, neredeyse her şeyi gördü!
Devam edecek.