“Yakalanan gençler - kâfirler (yani Müslüman olmayanlar) - ordumuzda yer almalı” derken bu tavsiyeye, Sultan Orhan'a Vizier ve Baş Askeri Hakem Allaeddin tarafından verildi. Fikir Sultan Murad I (1359-1389) altında gerçekleştirildi.
Shel 1365 yılı. Şeyh Bektaş'ın figürü, gençler yere yayılmadan önce durdu. Komşusuna yaklaştı, elini başının üstüne kaldırdı ve bornozunun kolunu açarak şöyle dedi: "Yeni kiraz olabilir." Bu, yeniçerilerin özel birlikleri olan "yeni ordunun" (Tur. Yeniçeri) başlangıcıydı. Osmanlı imparatorluğunun askerlerinin geri kalanından bir başlıkla ayırt edildiler - arkalarından sarkan bir bez parçası olan beyaz bir keçeli şapka, “vaftiz babası” Bektaşlarının giysisinin şeklini andırıyorlardı.
Yeniçerilerin silahlanması aslında mızrak, kılıç ve hançerden oluşmaktaydı ve kazan yemek yapmak için afiş olarak kullanıldı. Bazı askeri rütbeler de “mutfak” sözlüğünden ödünç alındı. Bu yüzden şirket komutanına "chorbaji" adı verildi, yani. "Cook".
Başlangıçta, “yeni savaşçı” olarak görev yapan asker sayısı bini aşmadı. Sonra her yıl başka bir bin kişiyi işe aldı. Kanuni Sultan Süleyman (1520-1566) altında, ordudaki yeniçeri 20 bin kadardı, maaşın büyüklüğü hizmet süresine bağlıydı. Davanın başında aha oldu. Tüm jandarma pozisyonlarını geçen, en düşükten başlayarak yeniçeri olan adam tarafından seçildiler. Aha, camiye girdiğinde Sultan'ın ayakkabılarını çıkarma özel onuruna verildi. Yeniçer barakalarının odalarından birinde padişah tahtına kuruldu.
Şeyh Bektaş’ın, yeniçerilerin “savaşlarda cesaret gösterip yenilgileri bilmeme” konusundaki ilk Tugayına olan kesin emri hiçbir zaman hiçbir zaman idam edilmedi. İranlı İsmail Şah'a (1514) karşı Grozni Sultan I. Selim'in kampanyası sırasında Yeniçeriler homurdandı, eve dönmeye çalıştı ve isyan etmeye çalıştı. Buna karşılık, sultan yeniçeri ağasını yönetti, itaatsizliği ciddi şekilde pasifleştirdi ve kendisini agu olarak atamaya başladı. Aynı zamanda, birkaç başka şefin tabi olduğu, yardımcı asistanlık görevine getirildi. Ancak, bu kolordu itaatkâr bir alet haline getirmeye yardımcı olmadı.
Sultan II. Fatih'in saltanatıyla başlayan Fatih (1451-1481), Yeniçerilerin tahtı girdiğinde Sultan'dan nakit hediye talep etmesini bir kural haline getirdiler. Aynı zamanda, ödüllere rağmen, askerlerin isyanları da kendilerine sakıncalı cetvellere karşı bir kural haline geldi.
II. Mehmed'in ölümünden sonra, yeniçeri isyanı sırasında Büyük Vizier Mehmed-Karaman öldürüldü. 1481'teki tahtlara aktif destekleriyle, II. Mehmed Bayazid'in ikinci oğlu kuruldu. Bununla birlikte, 1512 yılında, yeniçeriler ondan çıkmasını istedi ve daha önce adı geçen oğlu Bayezid Selim I.'in tahta geçimini onayladı.
1524’te, asi Janissaries, Grand Vizier Ibrahim’in ve diğer büyük saygınların evi olan İstanbul’daki gelenekleri yağmaladı. Sultan Kanuni Sultan Kanuni Sultan Süleyman isyanın bastırılmasına şahsen katılmış, bazı hadisleri kendi elleriyle öldürmüş, ancak isyancıları teslim etmek ve ödemek zorunda kalmış. Ancak, ona pek yardımcı olmadı. Ayrıca, gücünün farkına vararak, Yeniçeriler açıkça şöyle dedi: “Süleyman yaşlı ve aptal, ve emekli olması gerekiyor. Oğlu Mustafa daha iyisini yapacak ve daha onur duyacağız. Ve Grand Vizier buna direnirse, onun kafasını kaldıracağız” dedi. . Saltanatın sonuna doğru, hasta olan Sultan Süleyman, kendisini Boğaz'ın kıyıları boyunca düzenli aralıklarla galeriye taşımak zorunda kalmıştı, böylece başkent sakinleri, yeniçeriler tarafından yayıldığı ölümü hakkındaki söylentilere katılmazdı.
Yeniçerilerden ve müteakip sultanlardan geldi. II. Selim'in altında Drunkard isyan ettiler (1566-1574); devrilmiş Ahmed III (1703-1730); III. Selim'i emretti ve ... böyle güvenilmez bir “bekçi” den kurtulmaya karar veren Mahmud II (1808-1839) üzerine “deldi”.
Bir sonraki ordunun ayaklanması, önce yeni bir ayakta ordunun kurulmasıyla ve ardından yeniçeri barakalarının önünde gösterici geçit töreniyle ustalıkla kışkırtıldı. Haziran 15 1826 gecesi, Yeniçeri meydan okumayı kabul etti. İstanbul'un Et Meydanı'nda (Atmaydan), normal kazanlar kuruldu, kentte pogromlar başladı. Büyük çekicinin ve ardından aganın evleri yağmalandı ve yakıldı. Sonuncusu 12 yaşındaki oğlu vahşice öldürüldü.
Yeniçerilere İstanbul nüfusu ve din adamları karşı çıktılar. Onların imhası resmen tanrıça bir iş olarak ilan edildi ve onlarla savaşta ölüm inanç için bir başarıydı. Sultan'a sadık birlikler sokakları işgal etti ve toplar Janissary kışlalarına saldırdı. Ahşap binalar alev aldı. Kimseye merhamet yoktu. Askeri mahkeme üyelerinin geldiği İstanbul Hipodromunda yaklaşık bin mahkum kilitlendi. Sadece bir cümle vardı - boğulma sonucu ölüm cezası. Katliamlar birkaç gün devam etti, asilerin cesetleri denize atıldı. Yeniçerilerin kazanları toprakla ve lağımla kirlenmiş, pankartlar parçalanmış ve ünlü çocuğun keçe başlığı sokaklara hiç saygı göstermeden sürüklenip köpeklere atılmıştı.
Zaferi pekiştiren II. Mahmud, yeniçeri birliklerinin ortadan kaldırılması ve “Muzaffer Muhammed ordusu” karşılığında yaratılması konusunda bir firma yayınladı. Aynı şekilde "Yeniçeri" kelimesini yüksek sesle söylemek de yasaktı. Myasnaya Meydanı'ndaki kışlalar yıkılmış durumda. Yeniçeri camisi, genellikle ziyaret ettikleri kahve evleri tahrip edildi ve hatta Şeyh Bektaş'ın cübbesinin geniş manşonuna benzer şekilde üzerlerinde tasvir edilen keçe şapka nedeniyle yeniçeri için kullanılan mermer mezar taşları bile.