Herkes çok yalnız.
Herkes kaybetmiş.
Herkes acı çekiyor.
Herkes yalın.
Herkes mutsuz.
Çokça umutsuz…
Hadi beni biraz sev!
Orama dokunma ama, yaralarım taze…
Beni buradan sev, gösterdiğim yerden.
Sarılabilir miyiz biraz?
Ellerim üşüyor bariz…
Yalnızlık bir şiir olsa herkes okur muydu?
Kemiklerimin lirik seslerini duyuyorum…
Tekrar kaybetmek istemiyorum.
Ne zaman kazandım ki?
Daha mı çok yalan söylesem!
Yalanlar yalnızlığımı paylaşır malum…
Kendimi kendime saklayasım var…
Kendimi kendimde kaybetmek mi demeli yoksa?
Aynaya sarılmak güzel olsa gerek…
Bir kedi patisi kadar sıcaklık istiyorum oysa,
Belki de bir seks partisi, hadi dürüst ol.
Yaşamayı özledim!
Yalnızlığımı olsun anlasana!
Herkes yalnız mı gerçekten?
Baksana ne kadar da yalnız duruyor,
Hadi eve götürüp besleyeyim…
Evim tek kişilik ama,
Olsun yalnızlığımı kovarım.
Bir evim var mı sahi?
Ya da gerçek bir yalnızlığım?
Belki de devri kapanmalı yalnızlığın,
Belki de benim…
Çok mu yalnızım ne?
Beni biraz sevsen ya,
Orama dokunma ama, huylanıyorum!