Vicky Cristina Barcelona (Barselona, Barselona)
Beyaz perdede altın heykelcikler yerini bulsun telaşıyla yalandan, özensizce kotarılmış emsallerinden bıktığımız ve "kadınlar ne ister ki?" klişesini tekrarlamaktan öteye geçecek kadın öykülerine hasret kaldığımız şu son yetmiş yıldan sonra Woody Allen ya sessiz feryadımızı duymuş ya kendisi artık ermiş ya da gelmiş geçmiş en büyük sinema dehalarından biri olmasının yanısıra kadının kaotik doğasını anlayacak bilgelik düzeyine de ulaşarak cümle filozofa arkasını dönüp bir nanik yapmanın zamanı geldiğine kanaat getirmiş olsa gerek ki, bu sene böyle bir filmle çıkıverdi karşımıza.
Barselona'nın tutku dolu atmosferi içine adım atmalarıyla başlarına gelen tesadüfler Christina'nın Maria Elena, Vicky'nin ise Patricia'nın hayatına bir akis olarak düşmesini sağlar. Bu dört kadının her birinin bir diğerinin hayatında oynayacağı bir rol vardır ve bu sayede sürüklenecekleri serüvenin sonunda gönül ilişkileri düzleminde bir kadının kendi hakkında yapacağı tercihler sonucunda yaşayacaklarının örnekleri sergilenir. Ve nihayetinde bir kadının ne istediği meselesini sorunsallaştırmak için kıvranmadan film, bütün meselenin bir kadının hayatını seçip seçmemesi olduğunu söyler. Bir kadın her zaman ve herşeye karşı kendini, kendi hayatını seçmelidir; çünkü her insan için "hayat nihai sanat eseridir".