Merhaba. Benim kırmızı yanaklı bir arkadaşım var. Gülünce yanakları kırmızı oluyor. Üşüyünce, yorulunca hep kırmızı. Heyecanlanınca daha çok kırmızı. Ama fotoğraflarda hep bembeyaz çıkar, heyecanlıyken bile. Bembeyaz çıkınca hemen üzülür. Aslında kırmızı yanakları olan arkadaşım üzülünce, ben de üzülürüm. Çünkü o benim arkadaşım.
Okulun ilk gününde, ilk dersinde, beyaz saçlı hoca "Betül" dediğinde, ikimiz de ayağa kalkmıştık. Hayır, beyaz saçlı hoca soyadlarımızı okumuyordu. İşte o zaman, kırmızı yanaklı kız dönüp bana bakmıştı, yanaklarını ilk defa o zaman görmüştüm. O günden beri arkadaşım Betül ne zaman üzülse, ben de üzülürüm. Çünkü o günden beri kırmızı yanaklı kız, benim arkadaşım.
Dersten sonra birlikte yemeğe gittik, okulu gezmeye başladık. Daha sonra Ankara'yı gezdik ve sonra Kapadokya'yı. Şimdi de İtalya'yı gezdik birlikte. Kırmızı yanaklı kız, artık kırmızı yanaklı kanks'ım oldu.
Bugün onun doğumgünü ve ben onu o kadar özledim ki... Nice mutlu mutlu senelere biricik arkadaşım, hep böyle kocaman gül hep, çok çok çok seviyorum senii. Çok az kaldı, gelince o kırmızı yanaklarından kocaman öpücem! :)