Son metin + Wang Da Da itibaren Texas
Kocam ve ben üçlemesini okuduk ve okuduğumuz en iyiler arasında üç kitabı bulduk. Yüzüklerin Efendisi, karakterleri mükemmel şekilde tanıtıyor. Kitapları bir kereden fazla okudum, çünkü onları çok sevdik.
Bir Klasik.
Bu romanın gerçekten bir şey eksik olduğunu hissettim. Son, özellikle alışılmadıktı. Temel olarak 'hepsi sonsuza dek mutlu yaşadılar', ancak çok fazla süslemelerle. Hikayedeki ahlaki olarak anlaşılabilir karakterlerin motiflerinden de tam olarak emin değildim. William'ın kardeşi neden onu bu kadar hor görüyor? Zoraïde onu neden romantik olarak takip ediyor? Hunsden benim için de mutlak bir şifre. Sanırım bu karakterler içsel bir anlam taşıyor. Kesinlikle kendi doğalarına sadık kalırlar. Tüm dünyanın doğaüstü bir şekilde William'a karşı olduğunu, gerçek bir nedenden dolayı ayırt edemediğimi hissediyorum. Ama aynı zamanda tüm debriyajlarından o kadar kolay kaçıyor. Romanın gerginlikten yoksun olduğunu hissettim. Şaşkınlığımı ekleyen şey, kopyamın kapağının ona 'rahatsız edici bir aşk hikayesi' dediğidir. Sanırım William'ın Frances'a tuhaf bir şeyler yapmasını bekledim. Ona karşı garip bir tavrı vardı, ama bence Zoraïde ilişkisinden bahsediyorlardı. William, bu kadar tuhaf bir sert karakter ve bazen Frances'a karşı yüksek tutumu zaman zaman biraz rahatsız edici görünüyor.