Samimiyet hepimizin özlemini çeken bir şey, ancak bir şekilde derinden korkuyorlar. Birisi bir keresinde samimiyetin içimden geçtiğini söyledi. Bu şekilde düşünmek bizi neden korkuttuğunu aydınlatıyor.
Gizli "hatalarımızı ve fobilerimizi" görmelerine izin vermekten korkarken birinin bizi görmesini sağlamak korkutucu olabilir. "İyi görünmeye" çalıştığımızda, "mükemmel" görünmeye çalışırken, hayallerinin insanı gibi görünmeye çalışırken birisiyle nasıl samimi olabiliriz? Saklayacak bir şeyimiz olduğunda nasıl samimi olabiliriz?
Samimiyet Samimi Organlardan Daha Fazlasıdır
Samimiyet, 100% dürüstlüğünü ima eder ve bu yüzden muhtemelen birçok ilişkide bulunamamaktadır. Tabii ki, insanlar samimi olduklarını söylüyorlar, ancak genellikle cinsel yakınlıktan bahsediyorlar. Seks yapmayı samimi olmakla eşleştirmeye geldik. Şimdi elbette, ilişki birçok yönden samimidir ... ama samimiyet, samimi bedenlerden daha fazlasıdır ... aynı zamanda akıl ve ruhun samimiyetini de içermesi gerekir. Samimiyet bile olsa, içselin harmanlanmasını ifade eder. "En içteki", "özel" olarak tanımlanır. Başkalarının kendilerinin en iç kısımlarını görmelerine izin vermek anlamına gelir.
Yine de, cinsel durumlarda bile insanlar ışıkları kapatır, gözlerini kapatır ve açılmayı ve gerçekten samimi olmayı reddederler. Aptal ya da çirkin görüneceğimi düşündüğümde yüzümün orgazm sancıları gibi görünmesi gerektiğini düşünmekten utandığımı hatırlıyorum.
Biri diğerinin onları görmesine izin vermekten saklanıyor ve korkuyorsa biri nasıl samimi olabilir? Sadece onayladığımız bir kısmı görmelerine izin verirken biriyle nasıl "bir" olabiliriz? İki eksik "sendikaya" nasıl ulaşabiliriz?
Başkalarının Bizim "Gerçekten" Kim Olduğunu Görmesini Sağlamak
Birisinin "gerçekte" kim olduğumuzu görmesine izin verirsek ... ya da en azından gerçekte kim olduğumuzu düşündüğümüzü sevmemekten korkarız. Aşıklarımızın bizi görebileceği çıplak dolaşırken midemizi emeriz, "en iyi yüzümüzü koyarız", kabul edilemez olduğunu düşündüğümüz kısımları gizleriz.
Pek çok ilişkinin boşanmayla sonuçlanmasının sebebi muhtemelen bir süre sonra evlendiğimizi düşündüğümüzle (ve bunun tersi) yaşamadığımızı keşfetmemizdir. İki "kişi" bir araya geldi, "aşık oldu" ve evlendiler. Fakat ne kendilerini gerçekten sevip, ne de tam olarak kabul ettikleri için, hiçbiri diğerlerinin kim olduğu gerçeğini ifşa etmedi ... ikisi de gerçekten samimi değildi.
E-posta ile son alın
O zaman "kendimiz olmaya" başladığımızda, diğeri de yaparsa, aniden ikimiz de birlikte yaşadığımız için şaşırırız ... Bir yabancıyla evlendik. Bu iki kişi mahkemede neredeydi? Saklanmak, oldukları yerdi. Saklanmak böylece sevilecekti. "Daha iyi" gibi davranmak, kendilerini 100% 'i, "iyi olmak" gibi şeyleri ifade etmekten alıkoymak gibi. Sonra evlilik bir kez gerçekleştiğinde, pretens için tüm ihtiyaçlar ortadan kalkar ... sonuçta, "balıklar sarıldı". Bu, ilişkiler ve genel olarak toplumumuz için çok üzücü bir yorumdur.
Gerçek Olmayı Seçmek
Umut var mı Tabii ki! Her zaman umut vardır. Hala nefes alırken hala umut olduğunu söylemek isterim. Her zaman değişebiliriz. Bizi her zaman farklı yönlere götüren seçimler yapabiliriz. "Gerçek" olmayı seçebilir ve diğerlerinin "beni görmesine" izin verebiliriz. Sonuçta,% 100% 'i kabul etmeyi istemiyorlarsa, o zaman gerçekten de "ölüm bizi ayırana kadar" onların etrafında olmak ister misin?
Şimdi, "kabul etmek", yaptıkları her şeyin mükemmel olduğu anlamına gelmez (veya tersi). Uyuşmadığın şeyler, ya da dürüstçe "iyileşme" ihtiyacı olduğunu düşündüğün şeyler olacak. Ama bununla bile, hala tüm insanı seviyor ve kabul ediyorsun. Siğilleri ve foibleri ile bütün paket, sizi ilgilendiren şeydir.
Mahremiyete atılan ilk adım kendini sevmek ve kabul etmektir. Eğer% 100% 'inizi kabul edip kayıtsız şartsız sevemiyorsanız, o zaman hayatınızda sizi koşulsuz olarak sevecek bir kimseye de izin veremezsiniz. Kendini eleştirdiğin şeyler için seni eleştirecek insanları çekeceksin ... Seni eleştirmeleri için "daha fazla mühimmat" vereceğinden korktuğun için seni gerçekten görmelerine asla izin vermeyeceksin. Her zaman "yeterince iyi olmadığını" düşündüğün şeyleri gizleyeceksin.
Kendinle Dürüst Olmak
Bu yüzden, kendinizi samimi bir ilişkiye açmak için, beraber olduğunuz kişiyle başlayın. Sen! Kendinden ve başkalarından saklamaya çalıştığın şeyleri sevgiyle kabul etmeye istekli olmaya başla. Gerçek olmaya başla!
Önce kendinize karşı dürüst olun, sonra bunu size yakın olan kişilere genişletin. Onlara önce bu konuda yardımlarına ihtiyacınız olduğunu açıklamak isteyebilirsiniz. Tüm "zayıf yönlerinizi" görmelerine izin verme konusunda güvensiz hissettiğinize ve onların bu koşulsuz koşulsuz sevgi ve desteğine ihtiyaç duyacağınıza güvenmiyorsunuz. “Söyleyeceğin hiçbir şeyin sana karşı kullanılmayacağını” sorabilirsin.
En büyük korkumuz, bir kez açıp "gerçek" kendimizi gösterdiğimizde, insanların bize karşı döneceklerini, sonra bize bakacaklarını (kendimizde yaptığımız gibi), bizi terk edecekleri, yapacaklarıdır. Bizi reddetmek (kendimizi reddettiğimiz gibi).
Samimiyetin hayatımıza girmesine izin vermek cesaret ister. Amacımız güçlendiriyor ... amacımız gerçekten sevgi dolu, destekleyici ve rahat ilişkiler kurmak. Evet rahat. Gerçekten korkmadan kendimiz olabileceğimiz bir ilişki. Bir şekilde "sonsuza kadar" yaşadığımız bir arkadaşla ... bu eski arkadaşlarla, kişiliğimizin tüm yönleriyle hareket etmesine izin verebilir ve hala sevileceğimizi bilebiliriz.
Hayatımızdaki herkesle (en azından bize yakın olan kişilerle) bu yakınlığı geliştirmemiz gerekiyor, böylece vücudumuzda rahatça yaşayabiliriz ... kimin izlediğini görmek için her zaman köşeye bakmadan "en iyi tarafımızı ortaya koyuyoruz".
Başkalarının Gerçeklerini Anlatmalarını Sağlama
Samimiyetin tam bir sarsıntı olmak için bir lisans olduğunu ima etmiyorum. Tabii ki değil! Ama sonra, hiçbirimiz "tam" gerizekalı değiliz. Evet, zaman zaman pislik olabilen bir parçamız olabilir, başka bir kısmı korkmuş, kibirli bir kısmı olabilir, ama aynı zamanda bizler için sevilmek isteyen büyük bir parçamız var büyük bir kısmı sadece sevmek ve sevilmek istiyor.
Fobellerimiz ve tereddütlerimizle, kusurlarımızla, umutlarımızla ve hayallerimizle gerçek olmalı ve yaşamlarımızdaki diğer insanların da kendilerinin bu yönünü ifade etmelerine izin vermeliyiz. İnsan bir gerçeği sevebilir, bir yanılsama değil.
Kendimiz olduğumuz için kendimizi güvende hissedinceye ve başkalarının kendisinin olmasına izin verinceye kadar, yakınlık mümkün değildir. Hala “öteki” nin “iyi tarafını” görmesine izin vermeye çalışırken, üç boyutlu bir ilişki değil, düz bir ilişkimiz olacak.
Karton karakter değiliz - filmlerde gördüğümüz ya da masallarda okuduğumuz düz resim değiliz. Gerçekiz, çok yönlüüz ve birçok kişilik özelliği ve desen ve iniş çıkışlarıyla yaşamı birçok yönüyle yaşıyoruz.
Kendimiz olmaya, gerçek olmaya ve başkalarının "beni görmeye" yetecek kadar yakınlaşmasına izin vermeye istekli olmamız gerekiyor - ve sonra samimi, büyük olan ilişkilerimiz olacak! Sonunda rahat hissedebileceğimiz, kendimizi daha büyük ve daha büyük Benlik Sevgisi ve herkes için Sevgi yolunda destek ve sevgi alabileceğimiz ilişkilere sahip olacağız.
Önerilen Kitap
Yedi Yakınlık Seviyesi: Sevme Sanatı ve Sevilme Sevinci
Matthew Kelly tarafından.
Yazar hakkında
Marie T. Russell kurucusu. InnerSelf Dergisi (1985 kuruldu). Ayrıca, haftalık bir Güney Florida radyo yayını olan Inner Power'ı üretti ve 1992-1995'tan, özgüven, kişisel gelişim ve refah gibi temalara odaklandı. Makaleleri dönüşüme ve kendi içsel neşe ve yaratıcılık kaynağımızla yeniden bağlantı kurmaya odaklanıyor.
Creative Commons 3.0: Bu makale, bir Creative Commons Atıf-Benzer Paylaşım 4.0 Lisansı altında lisanslanmıştır. Yazarın niteliği: Marie T. Russell, InnerSelf.com. Makaleye geri dön: Bu makale ilk olarak göründü InnerSelf.com