Bir anda bir medya bombardımanı ile karşı karşıya kaldık. Başlıktaki soru maşallah herkesin ağzında. "Cemaat Feneri neden ele geçirmek istesin?" Gerçekten de çok makul bir soru. 2007 yılında bu soru sorulsaydı, muhtemelen basit bir komplo teorisini ortaya çıkartan nadide bir sual olarak hayatımızda yer alacaktı. Artık değil. Artık bu sorunun sorulabileceği, makul, normal bir süreç var. 3 Temmuz darbesi bütün külliyatıyla ortada dururken, bu sorunun sorulması da meşru.
Zaten bu sebeple "cemaate yakın" olduğu bilinen yazarlar "cemaat Fenerbahçe'yi ele geçirmeye çalışıyor" iddiasını "ciddi" bir soru olarak ele alıyor ve bir takım izahatlarda bulunuyorlar. Hatta bu iddia o kadar "ciddi" bir noktaya ulaşmış durumda ki, Fethullah Gülen, bizzat kendisi bir açıklama yapıyor:
Fethullah Gülen mübarek bir hizmeti "şeffaf değil", "Fener'in ışığına o üfledi", "gizli ajandası var", "siyasete bulaştı" diyerek karalayanların pek çoğunun "görmeden, tanımadan ve Hizmet ya da temsilcileri hakkında iki satır okumadan" bencilliğinden ya da mensup bulunduğu dairenin enaniyetinden dolayı muhalif davrandığını ve hatta düşmanlık yaptığını belirtti. "[1]
Dolayısıyla en azından Fethullah Gülen'in bizzat kendisinin ve cemaate mensup önemli şahısların bu iddiayı ciddiye aldığını ve cevap verme ihtiyacını hissettiğini tespit etmek lazım.
Şimdi o zaman ikinci kısmı geçelim. Öncelikle potansiyel. Cemaatin fenerbahçe'ye karşı bir operasyon kurgulayabilecek imkanları var mı?
Evet var.
3 Temmuz sürecinde, ODA TV ve KCK davasında açıkça gördük ki, emniyet ve yargı içerisine yerleşmiş bazı şahıslar, elde ettikleri kamu gücü ile belirli operasyonlar yapabiliyorlar. Nitekim bu operasyona maruz kalan sayısız insan aynı adresi, aynı şekilde işaret etmekte. Dikkat edildiği zaman görülen bir başka unsur da aynı operasyon biçimi. Emniyet birimleri teknik takip yapıyor, belirli medya organlarında çalışan yine belirli özel yetkili gazetecilere bu bilgiler servis ediliyor, daha sonra yaratılan kamuoyu bombardımanı ile birlikte soruşturma süreci başlıyor, gözaltılar ve tutukluluk süreçleri ile süreç devam ediyor.
Dolayısıyla bunun aynısını Fenerbahçe'ye de yapabilecek bir organizasyon bulunuyor. Fenerbahçeliler de şunu soruyor,
1- Fenerbahçe neden 6222 sayılı Kanundan bile çok önce Ocak ayında dinlenilmeye başlandı?
2- Neden gözaltılar suçun son işlendiği tarih olan Mayıs ayında değil de Temmuz ayında yapıldı?
3- Neden belirli medya gruplarına ve şahıslarına soruşturmada elde edilen tüm bilgi ve bulgular sızdırıldı?
4- Neden 6 Temmuz tarihinde Emniyet yetkilileri 19 maçta şike ve teşvik primi tespit ettik gibi bir açıklama yaptı?
5- Neden dava özel yetkili mahkemede görülüyor? Cebir ve şiddet olmayan ekonomik çıkar amaçlı suç örgütlerinin ÖYM'lerde yargılanamayacağı ve 6222 sayılı kanun kapsamında yetkili mahkemenin başka bir mahkeme olduğu ortada olmasına rağmen neden davaya inatla Özel Yetkili 16. Ağır Ceza Mahkemesi bakıyor? Fenerbahçe davasına bakan mahkeme ile ODA TV davasına bakan mahkemenin aynı olması tesadüf mü? Fenerbahçe'ye açılan davayı Zekeriya Öz, Mehmet Berk, Cihan Kansız gibi savcıların yürütmesi de kozmik bir mucize mi?
6- Neden HSYK Başkanı Sadullah Ergin bütün bu usulsüzlükleri görmesine rağmen bir kere bile müdahale etmiyor?
7- 6222 Sayılı Kanunun değişimi sırasında neden cemaate yakın isimler ve milletvekilleri alenen dezenformasyon kampanyası yaptılar? Neden bu yasa değişikliğinin Aziz Yıldırım'ı kurtarma yasası olduğu, AKP'nin şikeye battığı gibi söylentiler çıkartıldı?
8- Cemaate yakın isimlerin tamamının Fenerbahçe'ye karşı oluşturulan propaganda bombardımanının parçası olmasının sebebi nedir?
Şimdi bütün bu sorular cebimizde olmak kaydıyla, cemaat / hükümet gibi siyasal yapıların neden Fenerbahçe'yi ele geçirmek isteyebileceğini de ifade edelim.
1- Spor, sadece seyirlik bir zevk değildir. Avrupa'nın bir çok ülkesinde de, totaliter devletlerde de egemen güçlerin tamamının futbol takımlarıyla ilişki kurmasının sebebi (Bkz: Kızılyıldız, Dinamo Moskov, Dinamo Bükreş, Real Madrid vs) bu kulüplerin yarattığı çevresel etkidir. Kulüpleri değerli yapan şey ekonomik güçleri değil, taraftarlarıdır. Kulüpler de aynı gazeteler gibi, çok geniş bir kitleyle iletişime geçerler ve onların hayatlarını etkilerler. Egemen güç, bu kulüpler eliyle halkla doğrudan bir bağlantı kurabilir, egemen gücün yarattığı başarı, milli ruh, yeni rejimin "simgeleri" ve ideolojisi bu kulüpler üzerinden halka intikal ettirilebilir.
2- Kulüpler bir günde kurulmaz. Patlıcanbahçe'nin Fenerbahçe olması mümkün değildir. Çünkü kulüpler, zaman içerisinde, bir tarihi deneyimle birlikte, insanların kalplerinde ve akıllarında yer alırlar. Patlıcanbahçe kulübü, amatör ligden başlayacak, yıllar içerisinde yükseleceK, çok büyük ihtimalle seyircisiz, taraftarsız, yerel ve küçük bir kulüp olarak kalacaktır. Emperyal hevesleri olan bir "egemen güç" için böyle bir kulübün varlığı da utanç vesilesi olacaktır. İstanbul Büyükşehir Belediyespor, Ankaragücü, Kayserispor, Bursaspor gibi sayısız kulübe verilen desteklere rağmen, bu kulüpler ya ancak yerel kalabilmiş, yani ülkenin bütününe şamil bir taraftar portresine erişememiş, ya da zaten başarılı olamamıştır.
3- Fenerbahçe, 105 yıllık bir Türkiye tecrübesine sahip, Kadıköy bölgesinde konuçlu, temelde "radikal" olmayan, merkez hassasiyetleri bulunan, her iktidarın göz bebeği bir kulüptür. Erişebildiği kitle Türkiye'nin yüzde 30'u kadarken, ekonomik büyüklük olarak futbol endüstrisinin yarısını kapsar. Beşiktaş, Trabzonspor ve Galatasaray'ın toplam ekonomik hacmi Fenerbahçe'den küçüktür. Dolayısıyla futbol endüstrisini yönetmek isteyen herhangi bir güç Fenerbahçe'yi yönetmek, yönetiminde bir parça sahibi olmak zorundadır.
4- Fenerbahçe yönetimi değişen iktidar yapısından çok etkilenmemiş, 3 Temmuz'a kadar geçen süreçte, iktidarın ikili ortakları ile ilişkisini uzak tutmuş, elindeki güçle orantılı bir şekilde bu iktidar yapısının uzağında kalmayı tercih etmiştir. Dolayısıyla Fenerbahçe'nin ele geçirilmesi, hiç değilse yakına çekilmesi de her şeye malik olmak isteyen, bunu da üniversitelerden, YÖK'E, HSYK seçimlerinden Emniyete, Tiyatrolardan, İnşaat şirketlerine kadar her alanda gösteren bir iktidar için arzu edilendir.
5- Bu iktidar yapısının hayata bakışına yön veren, kendi içinde tutarlı ve yıllara dayanan bir ideolojisi vardır. Onlar tarihi ve hayatı bu ideolojik gözlük çerçevesinde okumaktadır. Dolayısıyla Yaşar Büyükanıt'ın arkadaşı, TSK ile iyi ilişkileri olan Aziz Yıldırım'ın Fenerbahçe başkanı olması bu ideolojik okuma çemberinde zaten "sıkıntılı" ve yeni rejimle "uyumsuz" gözükmektedir.
Bütün bunları toplayınca Fenerbahçe'yi ele geçirmek için motivasyon sahibi ve bunu başarabilme imkanlarına sahip bir gücü görebiliriz.
Fenerbahçe'nin paralel iktidar tarafından hükümetin cevaz verdiği alanda yaratılan bir operasyona maruz kaldığını görüyor, bunun bir yıllık delilinin de gazete sayfalarında yer aldığını biliyoruz.
Şimdi, insanlar şu soruyu soruyor.
1- Madem öyle neden Fenerbahçe yönetiminde AKP'ye yakın isimler var?
A) Çünkü yönetim kurulu listesini biz değil Aziz Yıldırım belirledi. Bu sorunun yukarıda anlatılanlarla bir alakası yok. İkisi aynı anda geçerli olabilir. Zira Fenerbahçe yönetim kurulunda yer almaları Fenerbahçe için değil AKP'liler açısından bir sorundur. AKP milletvekillerinin ergenekon terör örgütünün finans ayağı olduğunu, belli bir yere mensup savcılar ve gazetecilerin ise ekonomik çıkar amaçlı suç örgütü lideri olmakla itham ettiği Aziz Yıldırım'a "başkan" demeyi kabul ediyorlarsa, bu en azından kendi gruplarının ortaya attığı iddiaların ne kadar mesnetten ve gerçeklikten uzak olduğunu gösterir.
B) Çünkü 11 aya yaklaşan bir süredir tutuklu olan bir adam, her şeye sahip, yargıdan dişleri, teknik takipten kulakları, emniyetten pençeleri, medyadan dilleri olan, yasama organını bağlamış, yargıya bütünüyle hakim olmuş, ekonomik olarak karşılaştırılamaz büyüklüğe erişmiş bir iktidar makinesiyle ancak belirli bir yere kadar savaşabilir. Siz sokağa mı çıktınız? Aziz Yıldırım'ın uğradığı haksızlıklar, adaletsizlikler, yargı sürecindeki olumsuzlukları bir kere ağzınızı açıp telin mi ettiniz? Üstündeki Fenerbahçe formasını veya nefretinizi bir yana koyarak bu canavara karşı bir kere dik mi durdunuz? Zalimin yanında sessizce durarak aylarca süren bir saldırıyı kimi zaman avuçlarınızın içi patlayıncaya kadar alkışladınız. Ama Fenerbahçe ve Fenerbahçeliler direndi, tek başlarına bu Cerberus'un karşısında hem size laf anlatmaya hem bu yalanlara cevap vermeye hem de bu pençelerin izlerini silmeye çalıştı. 11 ayın sonunda, böyle bir canavarı "uzlaşma" aşamasına getirmek olup olabilecek en büyük başarıdır. Türkiye'de bunun yarısını başaran bir tane STK var mı? Hangi sendika, hangi sivil toplum örgütü oturup da bunu yapabildi? Bir ıslıklama olayından sonra Adnan Polat'ın ne hallere düştüğünü, İnan Kıraç'ın bir açıklamadan sonra 45 dakika nasıl kapı önünde beklediğini bilmiyor muyuz? Ünal Aysal korkusundan 25 milyon taraftarın 20 milyonu AKP'ye oy vermektedir dediğinde biri de çıkıp "ayıp oluyor başkan" diye sorabildi mi? Bu kadar korkunç bir iktidar erkine karşı "mücadelemiz zulüm ve zalimledir" diye başlayan, "Fenerbahçe'ye operasyon yapılmıştır" diye devam eden, Nazım Hikmet'ten "düşmana inat bir gün fazla yaşamak" dizelerini barındıran, alenen parmağıyla bu iktidar yapısını işaretleyen, Cumhuriyet değerlerine ve cumhuriyete yollama yapan bir Adamın tasarrufu hakkında sual etmek kimseye yakışmayacağı gibi, bunca sessizlikle büyüyen vicdansızlar ordusunun elleri patlayana kadar alkışlaması gerekir.
C) AKPLİ GS'liler için ise sormaları gereken şey şudur, Tayyip Erdoğan buna neden izin verdi? Neden Aziz Yıldırım'ın altına kendi oğlunun kayınbiraderini gönderiyor? Neden Topbaş'a izin veriyor? Neden geçen seçimde Cihan Kamer'e ve yine Topbaş'ın oğluna izin verdi? Neden Tayyip Erdoğan, üstelik de bu kadar yoğun devam eden ve siyasallaşmış bir dava sürecine, Aziz Yıldırım'a atfedilen onca iddiaya rağmen orada duruyor? Aziz Yıldırım masum bir adamsa, ki Aziz Yıldırım öyle olduğunu iddia ediyor, o zaman mesele yok. Ancak o zaman bu adamı bu iktidar neden bunca aydır tutuklu tutuyor? Yani tutarsız olan neden Recep Tayyip Erdoğan?
Başarıdan başka bir şeyi önemsemeyen, iktidar ile şişmiş, Tayyip Erdoğan'ın da Galatasaray'ın da en çok kazanmasını seven, bu kazançtan kişisel bir nema alamıyorsa, mutlaka onu desteklemiş olmak sebebiyle övünç payesi bulan, her olayı sadece bu iki kimliği üzerinden değerlendiren, bir şey AKP'ye veya GS'ye yarıyorsa ne olursa olsun peşine düşecek olan, her ahlaki kuralı, her ilkeyi ikinci plana itmiş, başarısızken ortada gözükmeyen, en büyük övüncü "şampiyon" veya "birinci parti" olmak olan ve hayata sadece bu kerteden bakan lümpenleşmiş ağızlar için hazmetmesi zor cevaplar olsa da, şunu bangır bangır söylemek zorundayız,
2012 yılında Türkiye'de
Süper savcımız Zekeriya Öz'ün emirleriyle, İçişleri Bakanlığı'na bağlı, İstanbul Emniyet Müdürlüğü bünyesinde faaliyet gösteren bir grup emniyet mensubunun ocak ayında yürütmeye başladığı bir soruşturma sonucunda çok ciddi suç delillerine ulaştığı için Fenerbahçe başkanını hiçbir siyasi müdahale olmadan gözaltına alması,
bu bulguları gazetelerinde yayınlayabilecek cesarete sahip bazı gazetecilerin (Clark Kent) süper gazetecilik yetenekleri ile bu bulguları "bularak" kamuoyuyla paylşması
ve bu davanın da süper tarafsız, bağımsız, her türlü siyasi ve cemaat etkisinden uzak tıkır tıkır işleyen yargı sistemi tarafından yürütülmesi,
Fenerbahçe'ye bu operasyonu Aziz Yıldırım yaptı çünkü bir kahraman olmak istiyordu hipotezinden bile daha aptalca, daha mantıksız, daha dayanaksız bir teoridir.
Uyanın artık.
[1] http://www.sondakika.com/haber/haber-fethullah-gulen-babahan-a-yanit-mi-verdi-3638147/