Çocuğunuzu sıkmadan, üzerine gitmeden nasıl ebeveyn olabileceğinizi mi düşünüyorsunuz? İşte size bir helikopter ebeveyni olup olmadığınızı, anlamanız için harika bir yazı. ?
“Helikopter ebeveyn” terimi, ilk olarak Dr. Haim Ginott’un 1969 tarihli Ebeveynler ve Gençler kitabında, ebeveynlerinin üzerlerine bir helikopter gibi gideceğini söyleyen gençler tarafından kullanılmıştır.
Helikopter ebeveynliği, “çocuklarına aşırı odaklanmış bir ebeveyn” anlamına gelir ”diyor Detroit yakınlarındaki Anksiyete Bozuklukları Tedavi Merkezi Direktörü ve Anksiyete Bozuklukları Yazarı Doktora Carolyn Daitch . Daitch, ebeveynler için “Genellikle çocuklarının deneyimleri ve özellikle de başarıları veya başarısızlıkları için çok fazla sorumluluk alıyorlar” diyor.
Helikopter Ebeveyn Nedir?
Helikopter ebeveynliği en çok lise veya üniversite öğrencilerine yalnız başlarına yapabilecekleri görevlerde yardımcı olan ebeveynler için geçerlidir. Fakat günümüzde helikopter ebeveynliği her yaşta çocuk için yaşanabiliyor. Dr. Dunnewold “Yürüme çağında, bir helikopter ebeveyni çocuğu sürekli gölgeleyebilir, her davranışını kontrol etmeye çalışabilir’’ diyor. Bu ebeveynler, çocuklarının isteklerini ön planda tutmadan, onlar için her şeyin en iyisini kendilerinin bildiklerini iddia ederek kendi belirledikleri kurslara, eğitimlere gönderirler. Ya da çocuklarının arkadaşlarını yine ebeveynler seçer.
Helikopter ebeveynliği birçok sebepten dolayı gelişebilir. Ancak dört ortak tetikleyicisi vardır.
Kötü Sonuçlardan Korkma
Ebeveynler, çocuklarının okulda başarısız olmasından, kötü arkadaşlıklar edinmesinden korktukları için aşırıcı korumacı davranırlar. Ancak aileler bilmelidirler ki bu durum çocuklarının üzerinde bir korku ve özgüvensizlik yaratır. Bir şeyleri önleme çabası çoğu zaman yetersizdir. Çünkü hiçbir zaman garantili bir sonuç yoktur ve hayat değişkendir.
Endişe/Kaygı
Genel olarak ekonomi, iş piyasası ve dünya hakkında endişeler, ebeveynleri çocuklarının hayatını daha fazla kontrol altına almaya itebilir. Endişe ve kaygı ebeveynleri, çocuklarının incinmesini veya hayal kırıklığına uğramasını önleyebilecekleri inancıyla hareket ederler.
Aşırı Bağlılık/Empati
Çocuklarının sevilmediğini, ihmal edildiğini veya görmezden gelindiğini düşünen yetişkinler, kendi çocuklarına karşı aşırı bağlılık özelliği gösterebilirler. Aşırı dikkat ve çocuğu izleme ebeveynlerin kendi ebeveynlerinde hissettiği bir eksikliği gidermeye yönelik girişimlerdir.
Kıyaslama
Anneler ve babalar, çocuklarıyla fazla ilgilenen diğer ebeveynleri gördüklerinde, kendilerini yetersiz hissedebilirler. Bazen diğer ebeveynleri aşırı ebeveynlik veya helikopter ebeveyni olarak gözlemlediğinde aynı şeyi yapması gerektiğini düşünür. Çünkü anne ve babalar çocuklarının yaşamlarına müdahale etmezlerse kötü ebeveyn olduklarını düşünüyorlar.
Ebeveynlerin Çocuklar Üzerindeki Etkileri
Birçok ebeveyn iyi niyetle hareket ettiğini düşünür. Aslında davranışının temelinde de bu vardır. Helikopter ebeveynliği etkileri yaygındır, ancak bu beş faktör en temel olanlardır.
Güven ve Özgüvenin Azalması
Bu ebeveynlikle ile ilgili temel sorun bu davranışların çocuk üzerinde geri tepmesidir. Çünkü zamanla çocuk üzerinde ailem bana güvenmiyor duygusunu oluşturur. Kimi zaman da yapabileceği işlerde dahi çocuk anne ve babasını dahil ederek onlardan yardım ister. Bu durumda özgüven eksikliğini ortaya çıkarır.
Sorunlarla Başa Çıkma Becerisinin Gelişmemesi
Ebeveyn her zaman çocuğun dağınıklığını temizlemek veya sorunu en başta önlemek için çocuğuna yardımcı oluyorsa; çocuk kayıp, hayal kırıklığı veya başarısızlıkla baş etmeyi öğrenemez. Araştırmalar, helikopter ebeveynliğinin, çocukların yaşam stresleriyle başa çıkma konusunda kendilerini daha az yetkin hissetmelerine neden olduğunnu ortaya koymuştur.
Kaygı Bozukluğu
Mary Washington Üniversitesi’nden yapılan bir araştırma, aşırı ebeveynliğin yüksek düzeydeki çocuk kaygısı ve depresyon ile ilişkili olduğunu ortaya koymuştur.
Gelişmemiş Yaşam Becerileri
Ayakkabıları her zaman bağlayan, tabakları temizleyen, öğle yemeği hazırlayan, kıyafetleri yıkayan ve okuldaki ilerlemeyi izleyen ebeveynler – çocuklar işi zihinsel ve fiziksel olarak yapabildikten sonra bile – bu becerilere sahip olmalarını önlemiş olurlar.