Mısır Gübre Gereksinimleri
This post is also available in:
Bu makale şu lisanlarda da mevcuttur: English (İngilizce) Español (İspanyolca) Français (Fransızca) Deutsch (Almanca) Nederlands (Hollandaca) हिन्दी (Hintçe) العربية (Arapça) 简体中文 (Modern Çince) Ελληνικά (Yunanca) Português (Portekizce, Brezilya) polski (Polonyaca)Show more translationsShow less translations
Mısırın Gübre Gereksinimleri
Her şeyden önce, herhangi bir gübreleme yöntemini uygulamadan önce altı aylık veya yıllık toprak testi ile tarlanızın toprak durumunu göz önünde bulundurmalısınız. Dünyada iki özdeş alan yoktur ve bu nedenle toprağınızın test verilerini, doku analizini ve tarla geçmişini dikkate almadan kimse size gübreleme yöntemleri konusunda tavsiyede bulunamaz. Bununla birlikte, dünya çapında birçok çiftçinin kullandığı bazı standart gübreleme programlarını listeleyeceğiz.
Bitkiler, 1 ton mısır hasadı için topraktan yaklaşık 25 kg N, 5 kg P ve 20 kg K alır. Genel bir kural olarak, gelecek yıllar için tatmin edici bir mısır verimi için yaklaşık 100 kg N, 280 kg P2O5 ve hektar başına 100 K2O takviye etmemiz gerekebilir. Bununla birlikte, bitki büyümesi için hangi besinin gerekli olduğunu ve hangi aşamada olduğunu anlamak çok önemlidir. Aksi takdirde bir besini yanlış zamanda uygularsanız mahsulünüze zarar verebilirsiniz.
Bazal Gübreleme – Fosfor ile Başlar
Kök gelişiminin ilk aşamalarında kesinlikle sadece Fosfor gerekli olduğundan, mısır üreticileri genellikle P’nin tamamını ve bazı az miktarda Azot ve Potasyumu bazal (taban) gübreleme olarak entegre ederler. Cornell Üniversitesi’ne (1) göre, bu aşamada büyük miktarlarda K veya N uygulamak önemli sorunlara neden olabilir. Üre ve diamonyum fosfat (DAP) fide yaralanmasına neden olabilir ve bu riski ortadan kaldırmak için başlangıçta kullanılmamalıdır. Aynı alanda fasulye, mercimek vb. gibi Fabaceae ailesinden bir bitki yetiştirirseniz topraktaki Azot miktarı, Mısır gelişiminin ilk aşamaları için yeterli olmalıdır.
Azot – Bitkinin daha ileri aşamalarda en çok ister
Mısır ağır bir azot tüketicisi olarak kabul edilir. Bitkinin çeşitli büyüme aşamalarında azot gereksinimleri farklıdır. Azot mahsul için vazgeçilmez bir elementtir ve bu element bitkinin büyüme hızını ve verimini düzenleyen elementtir. Mississippi Eyalet Üniversitesi’ne (2) göre, mahsul ihtiyaçlarına göre farklı zamanlarda azot eklenmelidir. Bu bölünmüş uygulama yöntemi, mahsul kullanmadan önce yağışlı hava nedeniyle önemli miktarda azot kaybı olasılığını azaltır. Mısır, hızlı vejetatif büyüme başlamadan önce azotunun % 10’undan daha azını kullanıyor gibi görünüyor. Mississippi’de bu büyüme hamlesi, ekim tarihine ve mevsimsel sıcaklıklara bağlı olarak genellikle nisan sonundan mayıs ortasına kadar gerçekleşir. Böylece çiftçiler, bitkiler ortaya çıktıktan hemen sonra sadece küçük bir kısmını uygularlarsa azotu daha verimli kullanabilirler. Daha sonra, bitkilerin en çok ihtiyaç duyduğu büyüme hamlesinden hemen önce azotlu gübrenin büyük kısmını eklerler. Mississippi Eyalet Üniversitesi’nin standart azot önerisi, ekim / mahsulün ortaya çıkmasına yakın toplam azotun üçte birinden fazlasını uygulamamaktır. Ardından, biri kalan azotu yaklaşık 30 gün sonra uygulayabilir. Erken gübreleme, özellikle hızlı mısır büyümesi başlamadan önce uzun süre yağışlı hava varsa, çok fazla nitrojen israf edebilir. Doymuş toprak nedeniyle azot kaybı, özellikle ağır, killi topraklarda, çoğunlukla denitrifikasyon yoluyla gerçekleşir.
Potasyum
Mısır ayrıca sürdürülebilir şekilde iyi verim için potasyuma ihtiyaç duyar. Bununla birlikte, emilen K’nin sadece % 25’i çekirdeklerde depolandığından ve hasat sırasında uzaklaştırıldığından, ekinlerinize ek potasyum sunmanız gerekmeyebilir. Geri kalan % 75, kalan entegrasyon yoluyla toprağa geri döner. Ancak bitkinin tamamını hasat ederseniz (silaj hasadı) ek miktarlar uygulamanız gerekebilir. Cornell Üniversitesi’ne göre potasyum, ağır işlenmiş mısır tarlalarında çok yüksek seviyelerde birikebilir. Bu K, rotasyondaki bir sonraki ürün tarafından kullanılabilir. K gerekiyorsa, tuz yaralanmasını önlemek için gübre bandında marş N + K2O sınırlandırılmalıdır. Mississippi Üniversitesi’ne göre, sonbaharda potasyumlu gübre de uygulayabilirsiniz çünkü fosfor gibi potasyum çoğu toprakta nispeten hareketsizdir.
Çinko ve Demir
Colorado Eyalet Üniversitesi’ne göre, artan toprak pH’ı ile Çinko bulunabilirliği azalmakta ve çoğu Zn eksikliği pH seviyesi 7,0’ın üzerinde olan topraklarda bildirilmektedir. Çinko eksiklikleri, sulama için tesviye edilmiş toprak altının üstüyle karıştığı yani edilmiş topraklarda veya yüksek düzeyde serbest kireç içeren topraklarda görülür. Gübrenin bu alt ve üstü karışan topraklara dahil edilmesi, Zn eksikliklerini giderebileceği gibi toprak yapısını da iyileştirebilir.
Colorado Eyalet Üniversitesi’ne göre, toprak pH’ının artmasıyla demirin (Fe) mevcudiyeti azalır, ancak çoğu toprağa mısır üretimi için uygun miktarda Fe verilir. Demir eksikliklerinin en çok yüksek kireçli topraklarda (pH 7,8’den yüksek) veya toprak altının açığa çıktığı sulama için tesviye edilmiş topraklarda meydana gelmesi muhtemeldir. Fe eksikliğinin görsel semptomları, genç yaprakların sarı çizgisidir.
N ve K için Yaprak Gübrelemesi
Toprak gübrelemesinin yanı sıra, özellikle gelecekteki tahıl oluşumunu teşvik etmek için yaprak uygulamaları da bir seçenek olabilir. Birçok mısır çiftçisi, 7-9 yaprak aşamasında 13-3-44 kullandıklarını ve 3 hafta sonra tekrar ettiklerini bildirdi. Konsantrasyon yaklaşık % 2’dir ve hektar başına yaklaşık 200 litre püskürtürler. Elbette bunlar, kendi araştırmanızı yapmadan takip etmemeniz gereken bazı yaygın kalıplardır.
Referanslar:
- https://cals.cornell.edu/field-crops/corn/fertilizers-corn
- http://extension.msstate.edu/publications/corn-fertilization
- http://nmsp.cals.cornell.edu/publications/factsheets/factsheet40.pdf
- https://extension.colostate.edu/topic-areas/agriculture/fertilizing-corn-0-538/
Mısır Gübre Gereksinimleri