Erkekler ve kadınlar orta yaşlarda psikoterapi arayışına girdiğinde, iş veya ev olsun, hayatlarındaki anlaşmazlıklara yayılan genel bir tema vardır, “DEPRESYON”. Orta yaşta depresyondan mağdur olan kişiler iki yeni deneysel çalışmayla ilgilenebilir. Bir tanesi depresyon, anneniz ve kardeşlerinizle yaşadığınız anlaşmazlıklarla arasında bir bağ buldu. Bu bağ özellikle kadınlarda daha güçlü. Diğer çalışma daha geniş çaplı ve başka bir şeye odaklı. Özellikle erkekler için, depresyon ve ömrünüzün ne kadar olabileceği ile arasında bağlantıya odaklanmıştı.
İlk çalışmada, Iowa Üniversitesinden araştırmacılar, orta yaş süresince, aile üyeleriyle ilişkilerdeki tipik ve anlaşılabilir değişimin ötesine baktı. Tipik örneklerden biri; çocuklar genç yetişkinlik çağına girip evden ayrıldıklarında yaşanan, depresif bir ruh haline kaynak olabilen “boş yuva” sendromu. Başka bir tanesi de ebeveynlerinizin yaşlanıp daha fazla bakıma ihtiyaç duyması. Psikoterapide, orta yaşlılarda bu kaçınılmaz değişimlerin en az biriyle karşılaşırız.
Fakat yeni çalışma bu tipik tecrübelerin ötesinde bir şeyi vurguluyor. Orta yaşlarınızda, anneniz ve kardeşlerinizle ilişkinizin kalitesi psikolojik durumunuzu etkilemeye devam ediyor. Çalışma, anne ve kardeşlerle yaşanan bir gerilimin depresyon semptomlarıyla deneysel ilişkisini buldu. Bu çalışmanın sonucuna göre bu üç ilişkinin etkileri benzer, biri diğerinden daha güçlü değil. Çalışma lideri yazar Megan Gilligan’ın dikkat çektiği gibi: “Orta yaş genelde kardeşlerin bir araya gelip ebeveyn bakımına hazırlandığı ve yönettiği dönemdir. Bu sebeple, bu aile ilişkilerinde daha fazla gerginlik ve anlaşmazlık yaşandığı önemli bir zamandır.”
Belki de en önemli bulgu anne ve kızları arasındaki ilişkinin daha güçlü olduğudur. Çalışmaya göre anne ve ebeveyn çocuk arasındaki gerilim, kadın için erkekten daha fazla depresyon göstergesidir. (kardeşler ve eşlerle olan ilişkilerde cinsiyet fark oluşturmadı)
Gilligan ekliyor: “Anne ve yetişkin kızları arasındaki ilişkinin en yakın ve ihtilaflı ilişkiler olduğunu biliyoruz. Bunlar gerçekten çok güçlü ilişkiler. Hayatın sonraki dönemlerinde, yetişkin çocuklar ebeveynleriyle ilgilenmeye başlıyorlar ve sıklıkla kızlar anneleriyle ilgileniyor.” (Araştırma Within-Family Differences Study verilerini temel almıştır ve Social Sciences dergisinde yayınlanmıştır.)
Depresyon-anne-kardeşlerle anlaşmazlık arasındaki bağ bulgusuna daha fazla önem ekleyen de Kanada’da, 1952’ten 2011’e kadar 3,000 kişinin izlenmesiyle yapılan bir çalışmadır. Bu zaman aralığında ölüm verileri ve zihinsel sağlığa odaklandı, çalışmanın her on yılında, depresyonun erken ölümle ilişkili olduğunu buldu. Önce erkeklerde, 90’lardan sonra da kadınlarda.
Depresyon ve erken ölüm arasındaki ilişki obezite, sigara ve alkol bağımlılığını bile geride bıraktı. Bu oldukça önemli ve uzun vadede sağlığını düşünenler için oldukça rahatsız edici. (Çalışma, Journal of the Canadian Medical Assosciatoin’da yayınlandı.)
İki çalışma da psikoterapide, orta yaş erkek ve kadınlarda gördüklerimize katkı sağlıyor. Böyle bir bilgi, hayatın ilerleyen dönemlerinde bile depresyonun duygusal itici unsurlarının iyileştirilmesinin öneminin altını çiziyor. Eğer göz ardı edilirse, kişinin yaşam kalitesini ve sağlığını etkileyebilir, hatta erken ölüme bile sebep olabilir.