Mest üzerine mesh
Mestin, bir saat yol yürüyünce, ayaktan çıkmayacak şekilde sağlam ve ayağa
uygun olması gerekir. Ağaçtan, camdan, madenden mest olamaz. Zira sert
şeyle bir saat yürünemez. Tabanı ile ayak üstü veya yalnız tabanı deri kaplanmış
çorap üstüne veya sert olup, yürürken aşağı düşmeyen kalın çorap üzerine
mesh caizdir.
Mest hakkında hadis-i şeriflerde buyuruluyor ki:
“Müşriklere muhalefet edin, namaz kılarken mestlerinizi giyin.”
“Resulullah, misafir iken de, mestlerimizin üzerine meshetmemizi emrederdi.”
Resulullah “sallallahü aleyhi ve sellem” abdest aldı, ayaklarındaki, Habeş
sultanı Necaşi’nin hediye ettiği siyah mestlerin üstüne mesh etti.
Bir yolculuk esnasında, abdest aldıktan sonra, mestlerini göstererek: “Onları
temiz olarak (abdestli olarak) giymiştim” buyurup üzerlerine meshetti.
Mestler, abdestsizliğin ayaklara geçmesine mâni’ olmakdadır. Ayaklar yıkandıkdan
sonra mestleri giymek ve bundan sonra abdest almak câizdir.
Mest büyük olup da, parmaklar mestin ucuna kadar gitmez ve mesh boş yer
üzerine rastlarsa, câiz olmaz.
Mestin altının deri olması şart değildir. Mest vasfı varsa, bunlara mesh etmek
caiz olur.