Alo Naci neredesin?
Öğlen olmuş, iş güç koşturma derken acıktığını farketmişsin. Canın da ekmek arası Arnavut ciğeri çekiyor. Ama nereden bulacaksın şimdi ciğeri? Dur...dur...Hiiiiiç üzülme...hemen Arnavut ciğercisi Naci'yi ara...şıp diye, pardon vııınnn diye işyerinin önüne geliversin. Artık yarım ekmek mi?, çeyrek ekmek mi?, soğanlı mı?, soğansız mı? nasıl istersen ye ciğerini. Afiyet olsun.
Türk insanın girişimciliğinin en güzel örneklerinden biri de Naci olmalı. Bugün ona Tunalı'da rastladım. Sadık müşterilerine ciğer satıyordu. Naci ne ilginç adam dedik arkadaşımla birbirimize. Ben de hemen bir fotoğrafını çektim. Naci'nin hikayesi hoştur. Normal bir tablada ekmek arası ciğer sata sata önce cep telefonunu, sonrada arabasını almış. Bu iş öyle tutmuş, öyle tutmuş ki sadık müşterileri olmuş. En sonunda evini de almış. Baş müşterisi kendisi. Sattığı ciğerleri o kadar çok seviyor ki yemeden duramıyor. Kendini tutmasa hepsini o yiyecek. Bir sürü gazeteye, dergiye haber olmuş. Hepsi arabasında, laf arasında yazıları gösteriyor. Hatta web sitesi bile var. Arabasında şu yazıyor. Alo Naci neredesin? Felsefe şu, müşteri gelemiyorsa, ben müşteriye giderim. Eh daha ne olsun?