Messier 58 Virgo Kümesinde bulunan çubuklu bir sarmal gökadadır. Bu bölgeyi dürbünle taramak, görüş alanı içine giren pek çok galaksinin soluk puslu görüntüleri ile dolu olduğu için büyük bir zevk verir. Düşük güçte bir teleskop ile M59 ve M60’da aynı görüş alanında görülebilir. Dağınık dış bölgesi merkeze doğru gittikçe parlamaya başlar. Daha büyük teleskop ve büyütme oranlarıyla spiral kollar ve karanlık hatları içeren ince detayları ortaya çıkar.
Bu Hubble gözlemi, Geniş Alan ve Planet Kamera 2 kullanılarak ultraviyole ve görünür ışık altında yapıldı. Resmin merdiven basamağı köşeli görünümü, kamera tasarımından kaynaklanıyor. M58’in yaklaşık yarısını gösteren fotoğrafta, gökadanın çekirdeği ve kolları yer alıyor. Hubble, bu gözlemleri M58’in çekirdek özelliklerini (bir LINER olarak sınıflandırılmış veya düşük iyonlaşma nükleer emisyon hattı bölgesi olarak sınıflandırılmış) incelemek ve diğer gökadaların merkezlerinde aktif galaktik çekirdeklerle karşılaştırmak için yaptı.
1779 yılında Charles Messier tarafından keşfedilen M58, spiral şeklinde olduğu bilinen ilk galaksilerden biriydi ve Messier’in kataloğundaki dört çubuklu sarmal gökadadan biriydi ayrıca da, Başak takımyıldızındaki en parlak gökadalardan biridir. Dünya’dan kabaca 62 milyon ışık yılı uzaklıkta bulunan M58, en uzak Messier nesnesidir.
Parlak gibi görünse de, M58’nin çekirdeği diğer sarmal gökadalarla karşılaştırıldığında nispeten loştur. Çekirdek, starburst (Yıldız Patlaması) aktivitesi olarak bilinen yüksek yıldız oluşum oranları içerir. Aynı zamanda Güneş’in kütlesinin yaklaşık 70 milyon katı büyük bir kara deliğe de ev sahipliği yapıyor. Çok kompakt bir nükleer halka olarak bilinen galaksinin çekirdeği etrafındaki çok küçük halka, M58’deki yaygın bir yıldız patlaması aktivitesinin ana bölgesidir ve galaksiler arasında nadir görülen bir olgudur.
Uzun kolları galaksinin parlak çekirdeğinden itibaren yayılıyor. Bununla birlikte, kollardaki hidrojen eksikliği, oralarda çok az yıldız oluşum aktivitesi olduğu anlamına gelir. Bu durum, Başak kümesinin yakınındaki gökadalar ile çekim etkileşimlerinin bir sonucu olabilir. Burada biri 1988’de diğeri 1989’da olmak üzere iki süpernova tespit edildi.
M58’i görmek için en iyi zaman Mayıs ayıdır. 9,8 kadir parlaklığındaki gökada en iyi 8 inç veya daha büyük teleskopla gözlenir, ancak net gecelerde büyük dürbünlerle de görülebilir. Küçük teleskoplar yalnızca galaksinin çekirdeğini gösterecektir.
M58’in diski ve spiral kolları arasında düşük kontrast bulunan bir sarmal gökadadır ve çok az nötr hidrojen gazıyla, daha az H II bölgesi ve düşük yıldız oluşum aktivitesi içermektedir. Hidrojen eksikliğinin, Başak gökada kümesinin merkezindeki aşırı ısıtılmış plazma olan Başak Kümeortası madde ortamı (ICM) (bir galaksi kümesine nüfuz eden aşırı ısıtılmış plazma) ile etkileşimler sonucu olduğuna inanılmaktadır. Son derece yüksek sıcaklıklar, küme içinde salınan çekim enerjisinden kaynaklanır.
M58’in aktif galaktik çekirdeği düşük bir parlaklığa sahiptir. Bazı yıldız patlaması türü aktivitesine sahip olabilir ve yaklaşık 70 milyon güneş hacmi kütlesiyle birlikte süper kütleli bir kara delik içerdiğine inanılmaktadır.
Galaksinin çekirdeği çevresinde çok küçük bir halka içinde bulunan çok sayıda yıldız patlaması bölgesinden oluşan bir Ultra Kompakt Nükleer Halkası (UCNR) olan nadir galaksilerden biridir.
Gökada’da iki süpernova tespit edilmiştir. Parlaklığı 13,5 kadir bir tip II süpernova olan SN 1988A, 18 Ocak 1988’de keşfedildi ve tip I olarak sınıflandırılan SN 1989M, ilk 28 Haziran 1989’da tespit edildi.
M58, Siyam İkizleri veya Kelebek Gökadaları (Siamese Twins veya Butterfly) olarak bilinen bir çift etkileşimli gökada, NGC 4567 ve NGC 4568’e yakındır. İki Başak Kümesi üyesi olan bu iki sarmal gökada M58’in sadece 30 yay dakika güneybatısında bulunur.
Gökada, 15 Nisan 1779’da Charles Messier tarafından keşfedildi ve ardından katalogunda 58 no.lu nesne olarak yer aldı. Messier’in listesine eklenen ilk çubuk sarmal gökadaydı. Messier, gökyüzünün aynı bölgesinde bulunan iki eliptik gökada ile birlikte keşfetti: Bunlar M59 ve M60. M58’i “neredeyse Başak’ta keşfedilen çok soluk bir bulutsu, neredeyse 3 kadir parlaklığındaki epsilon [Virginis] ile aynı paralelde. Mikrometre tellerindeki en ufak aydınlanma onun ışığının kaybolmasına neden olur” şeklinde kaydetti. M. Messier, aynı yıl Akademi kitabında bulunan 1779 Kuyruklu Yıldızının grafiğini de bildirdi.
Gözlem Bilgileri
|Obje||Gökada|
|Tipi||Çubuklu Sarmal|
|Takımyıldızı||Başak|
|En İyi Gözlem Ayı||Mayıs|
|Neyle Gözlenir?||Dürbün|
|Sağ Açıklık||12s 37d 43.58s|
|Dik Açıklık||+11°49’05”|
|Uzaklığı:||62 milyon ışık yılı (19.1 megaparsek)|
|Yıldız Sayısı||400 milyar|
|Görünür Parlaklığı||+10.5|
|Görünür Boyutu||5′.9 x 4′.7|
|Çapı||58.000 ışık yılı|