Silahlı Belçika direniş hareketi, kendisini ülkenin ormanlık Ardennes bölgesinde etkili bir şekilde temel aldı. Belçika'nın başka bir yerinde zamanlarını büyük ölçüde istihbarat toplamak ve İngilizlere aktarmak için harcadı. 1941'in sonunda Belçika'da on adet direnç hücresi vardı ve 1942'nin sonunda 25 gizli verici kullanmışlardı. D-Day’in 1944’te, vericilerin sayısı 40’a çıkmıştı. 1942’den İngiliz kayıtları, o yıl işgal altındaki tüm ülkelerdeki tüm direniş hareketleri tarafından toplanan istihbaratın% 80’inin Belçika’dan geldiğini gösteriyor. Özellikle, Alman radarının yerleştirilmesine ilişkin gönderilen raporlar, Müttefiklerin bombalama kampanyası için hayati önem taşıyordu.
|Gizli bir matbaa|
Ancak, Belçika direnişinin kurulmasında SOE'nin (Özel Operasyonlar Yöneticisi) onları uyardığı bir zayıflık vardı. İngiltere’ye çok önemli istihbarat verisi gönderen vericiler aynı zamanda Almanlara karşı askeri girişimleri koordine etmek için de kullanılıyordu - köprülerin, demiryolu hatlarının imhası, vs. ve bazıları sadece operasyonel konular için kullanılıyor. Bu tavsiye asla dikkate alınmadı ve direnç hücrelerinin birçoğu bunun sonucunda yakalandı - ve bedelini ödedi.
Zamanlarını İngiltere’ye istihbarat göndererek geçiren 10 hücrenin yanı sıra, 1941’in sonunda 12 silahlı ünite vardı. İronik olarak, muhtemelen Belçika kadar küçük bir ülkede çok fazla kişi vardı ve bu kişilerin tehlikeye girme ihtimalini artırdı. Gestapo. Grupların en büyüğü 'Legion Belge' olarak adlandırıldı. Bununla birlikte, Londra’daki sürgündeki Belçika hükümeti, bu hareketin savaş sona erdikten sonra sürgün edilmiş kraliyet ailesinin geri gelmesini istemediğine inandıkları için Leg Lejyon Belge’nin uzun vadeli güdülerine güvenmiyordu. Bu, sürgündeki Belçika hükümeti ile 'Legion Belge' tarafından yapılan çalışmaları teşvik etmek için KİT arasında sürtünmeye yol açtı.
Sürgündeki Belçika hükümeti ile 'Lejyon Belge' arasındaki bir uzlaşmaya, Temmuz 1943'te, yalnızca haklarının bir anayasası değil, aynı zamanda ne beklendiği konusunda bir talimatlar dizisi verildiği zaman ulaşıldı. 'Lejyon Belge', 'Armée Secrète' oldu ve ilk görevi, gerektiğinde Müttefiklerin komutasına gelecek olan 50.000 kişiyi yetiştirmek oldu.
Belçika'daki en önemli ikinci direniş hareketi 'Ön de l'Indépendence' idi. Bu harekete sivil direnişi koordine etme görevi verildi. Bununla birlikte, Belçika'daki büyük veya küçük tüm direniş hareketleri sivil direniş, istihbarat toplama, sabotaj ve POW'ların kaçmasına yardım etmekle ilgiliydi. Hepsinde ayrıca kendi gizli baskı presleri de vardı.
Belçika'daki bütün direniş hareketleri İngiltere'ye değerli istihbarat verisi gönderirken, hareketlerin kendisi de SOE'den adil destek paylarını aldıklarına inanmıyordu. Asıl eleştiri, SOE'nin onlara yeterince malzeme sağlamadığıydı. Bu adil bir eleştiri olsa da, SOE'nin işgal altındaki tüm Avrupa'da çok sayıda direniş hareketi ile uğraşması gerektiği gerçeğini kabul etmedi. İşgal altındaki Avrupa'daki herkes muhtemelen yaptıkları işte etkili olacaklarsa SOE'nin sağlayabileceğinden daha fazlasına ihtiyaç duyduklarını hissettiler.
Maddi imha açısından en başarılı grubun, sayıları asla 3.000'i aşmayan 'G Grubu' olduğu genel olarak kabul edilmektedir. 15 Ocak 1944'te, bu grup Belçika'daki tüm yüksek gerilimli elektrik hatlarını aynı anda ortaya koydu. Fabrikalar durma noktasına geldi ve bu tek eylemin Almanlara 10 milyon adam saat çalışmayla eşdeğer olduğu tahmin ediliyor.
1944'ün başlarında direniş hareketleri, Belçika'nın her yerinde dolaşan 300'den fazla gizli gazete basıyordu. Bir önceki yıl Almanlar tarafından kontrol edilen 100.000 sahte 'Le Soir' kopyasını yayınlamayı başardılar. Ülke genelindeki haber standlarında gerçek satış olarak satıldılar.
Belçika direnişinin en önemli işlevlerinden biri, baskın sırasında kaçan POW'ların ve havacının hareketine yardımcı olmaktı. En önemli kaçış hattına 'Comète' adı verildi ve Hollanda ve Fransız direniş hareketleriyle yakın ilişki içinde kaldı.List of site sources >>>