İnsan bazı şeyleri anlayamıyor!
Yıl 1854. Osmanlı Devleti ilk dış borcu alıyor. O sırada Rusya ile Kırım Harbi var. Osmanlı Devleti İngiltere ve Fransa'dan yardım ister. İngiltere Hindistan’a giden yolların Rusya gibi güçlü bir devletin eline geçmesini engellemek için, Fransa da Akdeniz’de Rusya gibi bir devlet istemediği için ve ayrıca Kanuni’nin en büyük hatası olan kapitülasyonları kaybetmemek için, Rusya’ya karşı Osmanlı Devleti'nin yanında savaşa girerler. Ama İngiliz, Fransız ve diğer batılı askerlerin tüm masraflar Osmanlı tarafından karşılanacaktı. Ekonomisi kötü olan devlet ilk dış borcu alır. Ancak alınan borçlar gereksiz harcamalarda kullanılır. Örneğin o dönemde DOLMABAHCE SARAYI yapılır ve yapılırken temel harcının içine altın atılır!
Hani bir söz vardır "Arap sabunu bol bulunca mı desek, yoksa elin parası ile hovardalık mı? Osmanlı borçları giderek büyür ve borç ile borç kapatılırken giderek yüksek faizli borçlar yüzünden maliye iflas eder.
1881 Muharrem Kararnamesi ile Osmanlı Devleti iflasını ilan eder. Duyun-u. Umumiye İdaresi kurulur. Dönem 2.Abdülhamid devri. Borçlar zamanla 500 milyon sterlini aşar. Bu borçlar Lozan antlaşması ile Türkiye Cumhuriyeti tarafından 1954’e kadar ödenir.
Hala Osmanlı hayranlığını anlamak mümkün değil. Lozan’a karşı çıkanlar acaba SEVR’i mi istiyorlar?!
Not: Düşünüyorum o halde durum sakat!