Genelkurmay Başkanlığı Baş Operasyon Şefi Albay General V. Zarudnitsky tarafından belirtildiği üzere, mevcut farklılıklarla ilgili doğrudan ve açık bir görüşmedir. Şu anda, Zarudnitsky'ye göre, Rusya ile NATO arasındaki ilişkilerde diğer tüm süreçleri doğrudan etkileyen üç ana sorun var. Bunlardan ilki NATO’nun doğuya doğru genişlemesi. Sovyetler Birliği'nin dağılmasından sonra, Kuzey Atlantik İttifakı büyümeye devam etti. NATO’nun bileşimi sürekli genişlemektedir ve kuruluşun askeri tesisleri Rusya sınırlarına daha yakın ve daha yakın bir yerde kurulmaktadır. Yıllar geçtikçe, NATO’nun doğuya genişlemesi sorunu, uluslararası diyaloğun temel engellerinden biri olmaya devam ediyor.
İkinci sorun, potansiyel askeri tehditler hakkındaki görüşlerin farklılığından kaynaklanmaktadır. Ana operasyonel yönetim başkanının belirttiği gibi, NATO düzenli olarak Rus saldırganlığını püskürten eylemleri uygulamada ipucu veren askeri tatbikatlar düzenlemektedir. Aynı zamanda, bu tür egzersizler genellikle ülkemizin sınırlarının yakınında gerçekleştirilmektedir. NATO tatbikatlarının özelliklerine dayanarak, Rusya'nın neden bu tür uluslararası etkinliklerde yer almak istemediğini tahmin etmek zor değil. Rusya ve NATO’nun ortak tatbikatları oldukça nadirdir ve tehdit vizyonundaki anlaşmazlık bunun temel nedenlerinden biridir.
Rusya ile NATO arasındaki ilişkilerde üçüncü sorun, birbirlerine olan güven eksikliğidir. Bu sorunun çarpıcı bir örneği, Avrupa-Atlantik füze savunma sisteminin kurulması konusundaki mevcut çalışma olarak düşünülebilir. Amerika Birleşik Devletleri ve Avrupa, Rus’a karşı hoşnutsuzluğa dikkat etmiyor ve çizgilerini eğmeye devam ediyor. Doğal olarak, bu tür şeyler uluslararası arenadaki iklimi iyileştirmez.
Bununla birlikte, NATO ve Rusya, askeri işbirliğinin daha da geliştirilmesinin anlamlı olduğu konusunda hemfikirdir. Bu alandaki mevcut durum, farklılıklara rağmen, gelecek için olumlu tahminler yapmamızı sağlıyor. Zarudnitsky, şimdi Rusya ile Kuzey Atlantik İttifakı arasındaki işbirliğinin altı ana yöne gittiğini söyledi. Her şeyden önce, teröre karşı ortak bir mücadeledir. İkinci yön, füze savunmasıdır. Bununla ilgili çok fazla anlaşmazlık var, ancak ülkeler diyalogu sürdürmeyi reddetme niyetinde değiller. Ek olarak, Rusya ve NATO korsanlıkla mücadelede, denizde arama kurtarma, lojistikte ve askeri akademik değişim alanında işbirliği yapıyorlar.
Son yıllarda, uluslararası işbirliğinin en bilinen tezahürünün Avrupa-Atlantik füze savunma sistemi etrafındaki sayısız olay olduğu bir durum ortaya çıkmıştır. Müzakerelere ve tartışmalara katılan tüm ülkelerin birçok ifadesine rağmen, genel eylem seyri aşağıdaki şekilde tanımlanabilir. NATO, Doğu Avrupa’da altyapı hazırlamaya ve füze savunma sistemleri inşa etmeye devam ediyor ve Rusya, bu sistemlerin bu yönsüzlüğünün kendisine karşı yazılı garantilerini talep etmeye devam ediyor. Geçtiğimiz birkaç yıl boyunca, her şey tam olarak bu şekilde gidiyor ve bu nedenle, taraflar ortak bir dil bulamıyor.
Cumhurbaşkanı İdaresi başkanı S. İvanov konferansta, Rusya’nın füze savunması üzerine yasal olarak bağlayıcı anlaşmaların imzalanmasını güvence altına almak istediğini belirtti. Ülkemiz uygun güvencelere ihtiyaç duyuyor ve bu nedenle Ivanov'a göre, dağınık adımların veya yüksek sesle açıklamaların aksine gerçekten beklenen etkiyi verebilecek tam teşekküllü uluslararası anlaşmalara ihtiyaç var. Ayrıca İvanov, Batı'nın yaklaşımlarını uygulamalarına eleştirdi. Ona göre Rusya, başkalarının görüşlerine bakılmaksızın planlarının aşamalı olarak uygulanması şeklinde NATO politikasından memnun değil. Bu, karşılıklı güvene müdahale eder ve sonuç olarak, uluslararası ilişkileri bir bütün olarak kötüleştirir.
Savunma Bakan Yardımcısı A. Antonov, ABD ve NATO’nun Rusya topraklarına yakın füze savunması ile ilgili eylemlerini “ateş etmeye gerek yok” sözleriyle yorumladı. Bakan yardımcısı, Kuzey Atlantik İttifakının neden iddialarını İran'la çözdüğü konusunda Rusya ile kavga etmekten korkmadığını anlamıyor. Antonov, ABD ve NATO’nun bir bütün olarak önderlik ettiği son eylemler nedeniyle, Rusya’nın Washington’un dış politika önceliklerini açıkça anlamadığını belirtti. Bu nedenle, gelecekteki birçok diplomatik problemden kurtulmamızı sağlayacak olan öngörülebilir bir ABD dış politikasına ihtiyacımız var.
Genelkurmay Başkanı Ordu Genel Başkanı V. Gerasimov da füze savunması sorunundan bahsetti. Başbakan, Rusya’nın stratejik nükleer kuvvetlerini ancak Avrupa-Atlantik füze savunma sisteminin geliştirilmesi potansiyellerini baltalayamayacağı takdirde azaltacağını söyledi. Ek olarak, yabancı ortakların füze savunmasının durumu da Rusya'nın uluslararası anlaşmalar hakkındaki görüşünü etkileyebilir. Anti-füze sistemlerinin miktarı ve kalitesi belirli bir sınıra ulaşırsa, ülkemiz START Antlaşması’nda kalıp kalmayacağına karar vermeye başlayacaktır. Gerasimov ayrıca, Rusya'nın Avrupa-Atlantik füze savunma sisteminin Rus nükleer güçlerine karşı yönelmemesinin güvencesini beklediğini de doğruladı.
Mevcut trendlerin gelecekte de devam etmesi durumunda, Rusya zaten NATO füze savunma sistemini etkisiz hale getirecek belirli bir dizi askeri teknik ekipman yarattı. General Gerasimov'a göre, bu kompleks çoktan geliştirildi ve ordunun var olduğu gerçeğini gizlemedi. Mevcut projenin uygulanması, uluslararası arenadaki olayların gelecekte nasıl gelişeceğine bağlı olacaktır. Rusya hala uygun garantileri alamıyorsa, oluşturulan sistemlerin kullanımı başlayacaktır.
Amerika Birleşik Devletleri resmi temsilcisi, Dışişleri Bakan Vekili R. Gottemoeller, sırayla, Rus tarafına güven vermeye çalıştı. Son yılların resmi Amerikan açıklamalarına tam olarak karşılık gelen ona göre, Rusya nükleer kuvvetlerinin geleceği konusunda endişelenmemeli. NATO ülkelerinin eylemleri, Rus nükleer devletini ve potansiyelini etkileyemeyecek оружия. Genel olarak füze savunması sorununa gelince, Gottemoeller bu alanda işbirliğinin hem NATO hem de Rusya açısından ilgi çekici olduğunu belirtti.
Konferansta bir başka konu daha gündeme getirildi: Açık Gökyüzü Antlaşması etrafındaki durum. Bu anlaşmaya göre, 33 üye devletleri antlaşmaya dahil olan diğer ülkelerin toprakları üzerinde gözlem uçuşları yapma hakkına sahiptir. Savunma Bakan Yardımcısı A. Antonov, geçen yıl, 42 üzerinden Rusya üzerinden izin verilen uçuşların dışında, diğer ülkelerin de 37 yürüttüğünü belirtti. Aynı zamanda, anlaşmayı imzalayan diğer ülkelerde, gözlem uçuşları çok daha az gerçekleşiyor. Örneğin, 2012'teki İngiltere sadece üç kez kontrol edildi ve Almanya - iki. Bu nedenle, NATO ülkelerinin Açık Alanlar Antlaşması'nı yalnızca Rusya topraklarının ve nesnelerinin keşfedilmesini sağlamak için ek bir yol olarak kullandıkları ortaya çıktı.
NATO ülkeleri birbirleri üzerinde gözlem uçuşları yapmazlar, ancak yalnızca anlaşmaya uygun olarak incelemeye tabi olan Rus topraklarının durumuyla ilgilenirler. Bu nedenle, yararlı bir çok taraflı anlaşma nihayetinde ülkeler arasında güven oluşturmak için kendisine verilen görevleri yerine getiremez. Aksine Açık Kayak Antlaşması'nın mevcut durumu, Rusya ile NATO arasındaki ilişkileri daha da kötüleştirebilir.
“Avrupa Güvenliğinin Askeri ve Siyasi Yönleri” konulu konferansın tanım gereği Rusya ile NATO arasındaki ilişkilerde var olan tüm sorunları ve farklılıkları bir anda çözemediği oldukça anlaşılabilir bir durumdur. Ancak, taleplerin birbirlerine açık bir şekilde duyurulması ve daha fazla tartışılmasının elbette olumlu sonuçları olabilir. Şimdi konferansta yapılan açıklamalardan hangisinin istişarelerin ve müzakerelerin başlangıcı olacağını söylemek zor, ancak birkaç ülkenin temsilcilerinin katılımıyla gerçekleşen olayın kesinlikle göz ardı edilmeyeceği varsayılabilir.
Sitelerin malzemelerinde:
http://ria.ru/
http://vz.ru/
http://rg.ru/