Washington Post-The Washington Post
|Demokrasi Karanlıkta Ölür|
|Tip||Günlük gazete|
|Biçim||geniş sayfa|
|sahip(ler)||Nash Holding|
|kurucu(lar)||Stilson Hutchins|
|Yayımcı||Fred Ryan|
|Genel Yayın Yönetmeni||Sally Buzbee|
|Personel yazarları||~1.050 (gazeteci)|
|Kurulan||6 Aralık 1877|
|Dil||İngilizce|
|Merkez|
|Ülke||Amerika Birleşik Devletleri|
|Dolaşım||159.040 Ortalama baskı tirajı|
|ISSN||0190-8286|
|OCLC numarası||2269358|
|İnternet sitesi||
www.washingtonpost.com


Washington Post (aynı zamanda Post ve gayri resmi olarak WaPo olarak da bilinir ) , Washington, DC'de yayınlananbir Amerikan günlük gazetesidir . Washington metropol bölgesinde en çok dağıtılan gazetedir.
The Post 1877'de kuruldu. İlk yıllarında birkaç sahibi geçti ve hem mali hem de editoryal olarak mücadele etti. Finansçı Eugene Meyer, 1933'te iflastan satın aldı ve sağlığını ve itibarını yeniden canlandırdı, çalışmaları, birkaç rakip yayını satın alan halefleri Katharine ve Phil Graham (Meyer'in kızı ve damadı) tarafından sürdürüldü. Post'un 1971'de Pentagon Belgeleri basımı, Vietnam Savaşı'na karşı muhalefeti teşvik etti . Muhabirler Bob Woodward ve Carl Bernstein, Washington DC'deki Watergate'teki Demokratik Ulusal Karargahta bir hırsızlık ve ardından gelen örtbas hakkındaki hikayeyi yayınladılar. Watergate skandalı, 1974'te Başkan Richard Nixon'ın istifasıyla sonuçlandı . Ekim 2013'te Graham ailesi, gazeteyi Jeff Bezos'un sahibi olduğu bir holding şirketi olan Nash Holdings'e 250 milyon dolara sattı.
2020 itibariyle gazete, çalışmaları nedeniyle 65 kez Pulitzer Ödülü'nü kazandı ve tüm yayınlar arasında en çok ikinci olan ( The New York Times'tan sonra ). ABD'de rekor bir gazete olarak kabul ediliyor Post gazetecileri 18 Nieman Bursu ve 368 Beyaz Saray Haber Fotoğrafçıları Derneği ödülü aldı . Gazete, yabancı bürolar işleten az sayıdaki Amerikan gazetesinden biridir .
genel bakış
Washington Post, The New York Times , Los Angeles Times ve The Wall Street Journal ile birlikte önde gelen günlük Amerikan gazetelerinden biri olarak kabul edilmektedir . Post , Beyaz Saray'ın işleyişi, Kongre ve ABD hükümetinin diğer yönleri hakkındaki siyasi haberciliğiyle kendisini farklı kıldı. ABD'de rekor bir gazete olarak kabul edilir.
Washington Post, Doğu Yakası dışında dağıtılmak üzere bir basım yapmıyor . 2009 yılında gazete, tirajının düşmesi nedeniyle Ulusal Haftalık Baskısının yayınını durdurdu. Gazete okuyucu kitlesinin çoğu Washington DC'de ve onun Maryland ve Kuzey Virginia'daki banliyölerinde.
Gazete, Bağdat, Pekin, Beyrut, Berlin, Brüksel, Kahire, Dakar, Hong Kong, İslamabad, İstanbul, Kudüs, Londra, Mexico City, Moskova, Nairobi, New York'ta bulunan yabancı büroları olan birkaç ABD gazetesinden biridir. Delhi, Rio de Janeiro, Roma, Tokyo ve Toronto. Kasım 2009'da, Washington'daki siyasi hikayelere ve yerel haberlere artan odaklanmanın bir parçası olarak Chicago , Los Angeles ve New York'taki ABD bölge bürolarının kapatıldığını duyurdu . Gazetenin Maryland (Annapolis, Montgomery County, Prince George's County ve Güney Maryland) ve Virginia'da (İskenderiye, Fairfax, Loudoun County, Richmond ve Prince William County) yerel büroları bulunmaktadır.
Post'un hafta içi ortalama basılı tirajı 159.040'tır ve bu, onu ülkedeki tiraj açısından dördüncü en büyük gazete yapmaktadır .
Onlarca yıldır Post'un ana ofisi 1150 15th Street NW'de bulunuyordu. Bu gayrimenkul, gazete 2013 yılında Jeff Bezos'un Nash Holdings'e satıldığında Graham Holdings'te kaldı. Graham Holdings, Kasım ayında 1150 15th Street'i (1515 L Street, 1523 L Street ve 1100 15th Street'in altındaki arazi ile birlikte) 159 milyon dolara sattı. 2013. Post, 1150 L Street NW'de yer kiralamaya devam etti. Mayıs 2014'te The Post , Washington, DC'deki 1301 K Street NW adresindeki yüksek katlı bir bina olan One Franklin Square'in batı kulesini kiraladı.
Mary Jordan, Haziran 2012'de "Watergate'in 40. Yıldönümü" de dahil olmak üzere medya şirketi için siyasi tartışmalar, konferanslar ve haber etkinlikleri düzenleyen The Post'un editoryal etkinlikler işi olan Washington Post Live'ın kurucu editörü, içerik başkanı ve moderatörüydü. Watergate otelinde düzenlenen toplantıda eski Beyaz Saray danışmanı John Dean , Washington Post editörü Ben Bradlee ve muhabirler Bob Woodward ve Carl Bernstein dahil olmak üzere önemli Watergate figürleri yer aldı . Düzenli sunucular arasında Frances Stead Sellers yer alır. Lois Romano daha önce Washington Post Live'ın editörüydü .
Postanın kendine özel posta kodu vardır, 20071.
Yayın hizmeti
Arc XP, Chicago Tribune ve Los Angeles Times gibi haber kuruluşları için bir yayın sistemi ve yazılım sağlayan The Washington Post'un bir bölümüdür .
Tarih
Kuruluş ve erken dönem
Gazete 1877'de Stilson Hutchins (1838–1912) tarafından kuruldu ve 1880'de bir Pazar baskısı ekleyerek şehrin haftanın yedi günü yayın yapan ilk gazetesi oldu.
Nisan 1878'de, yayınlanmasından yaklaşık dört ay sonra, The Washington Post , 1877'nin sonlarında John Lynch tarafından kurulan rakip bir gazete olan The Washington Union'ı satın aldı . Birleşik gazete, Globe Building'den The Washington Post ve Union adıyla 15 Nisan 1878'den itibaren 13.000 tirajla yayınlandı . Post and Union adı, 29 Nisan 1878'e kadar yaklaşık iki hafta kullanıldı ve ertesi gün orijinal künyesine geri döndü.
1889'da Hutchins, gazeteyi eski bir Postmaster General olan Frank Hatton'a ve Ohio'dan eski bir Demokrat kongre üyesi olan Beriah Wilkins'e sattı. Gazeteyi tanıtmak için, yeni sahipler Amerika Birleşik Devletleri Deniz Kuvvetleri Komutanı John Philip Sousa'dan gazetenin deneme yarışması ödül töreni için bir yürüyüş düzenlemesini istedi . Sousa " The Washington Post "u besteledi. 19. yüzyılın sonlarına ait bir dans çılgınlığına eşlik eden standart müzik haline geldi ve Sousa'nın en bilinen eserlerinden biri olmaya devam ediyor.
1893'te gazete, 1950'ye kadar kalacağı NW 14. ve E caddelerindeki bir binaya taşındı. Bu bina, gazetenin tüm işlevlerini günde 24 saat çalışan tek bir genel merkezde (haber odası, reklam, dizgi ve matbaa) birleştirdi. .
1898'de İspanyol-Amerikan Savaşı sırasında Post , Clifford K. Berryman'ın Savaş sırasında Amerikalı denizciler için savaş narası haline gelen klasik Illustration Maine'i Hatırla'yı bastı . 1902'de Berryman, Post - Drawing the Line in Mississippi'de başka bir ünlü çizgi film yayınladı . Bu çizgi film, Başkan Theodore Roosevelt'in küçük bir ayı yavrusuna şefkat gösterdiğini ve New York'taki mağaza sahibi Morris Michtom'a oyuncak ayıyı yaratması için ilham verdiğini gösteriyor.
Wilkins, Hatton'ın gazetedeki payını 1894'te Hatton'ın ölümü üzerine satın aldı. Wilkins'in 1903'teki ölümünden sonra oğulları John ve Robert, Post'u iki yıl boyunca yönettikten sonra 1905'te Cincinnati Enquirer'ın sahibi John Roll McLean'a sattılar . Reason dergisine göre , Wilson başkanlığı sırasında Post , DC tarihindeki "en ünlü gazete yazım hatası " ile anıldı ; Post , Başkan Wilson'ın müstakbel eşi Bayan Galt'ı "eğlendirdiğini" bildirmeyi amaçladı, ancak bunun yerine Bayan Galt'a "girdiğini" yazdı.
John McLean 1916'da öldüğünde, playboy oğlu Edward "Ned" McLean'ın mirasını yönetebileceğine dair çok az inancı olduğu için gazeteye güvendi . Ned mahkemeye gitti ve güveni sarstı, ancak onun yönetimi altında gazete mahvolmaya başladı. Müsrif yaşam tarzı için gazetenin kanını akıttı ve siyasi gündemleri desteklemek için kullandı.
1919'un Kızıl Yazı boyunca Post, beyaz çeteleri destekledi ve hatta beyaz askerlerin siyah Washingtonlulara saldırmak için buluşmayı planladıkları yerin reklamını yapan bir ön sayfa haberi yayınladı.
Meyer-Graham dönemi
1929'da finansçı Eugene Meyer ( I. Dünya Savaşı'ndan beri War Finance Corp.'u yöneten ) Post için gizlice 5 milyon dolarlık bir teklifte bulundu , ancak Ned McLean tarafından reddedildi. 1 Haziran 1933'te Meyer, Federal Rezerv Başkanı olarak istifa ettikten üç hafta sonra bir iflas müzayedesinde gazeteyi 825.000 $ 'a satın aldı . İsimsiz olarak teklif vermişti ve diğer teklif sahiplerinden çok daha yüksek olan 2 milyon dolara çıkmaya hazırdı. Bunlar arasında , kendi Washington gazetesi varlığına fayda sağlamak için uzun süredir hasta Post'u kapatmayı uman William Randolph Hearst de vardı.
Post'un sağlığı ve itibarı , Meyer'in mülkiyeti altında geri verildi. 1946'da, damadı Philip Graham tarafından yayıncı olarak geçti . Meyer sonunda, Times-Herald'ı oluşturan 1939 birleşmesinden önce eski Washington Times ve Herald'ın sahibi olan Hearst'e karşı son kahkahayı kazandı . Bu da 1954'te Post tarafından satın alındı ve Post ile birleştirildi. Birleşik gazete, 1973'e kadar resmi olarak The Washington Post ve Times-Herald olarak adlandırıldı , ancak isim levhasının Times-Herald kısmı zamanla daha az belirgin hale geldi. Birleşme, Post'u kalan iki yerel rakiple, Washington Star ( Akşam Yıldızı ) ve 1972'de birleşerek Washington Star-News'i oluşturan The Washington Daily News ile bıraktı.
Phil Graham'ın 1963'te ölümünden sonra, The Washington Post Company'nin kontrolü, aynı zamanda Eugene Meyer'in kızı olan eşi Katharine Graham'a (1917–2001) geçti. Amerika Birleşik Devletleri'nde çok az kadın önde gelen ulusal gazeteleri yönetmişti. Katharine Graham, otobiyografisinde liderlik rolüne adım atarken kendi kaygısını ve güven eksikliğini anlattı. 1969'dan 1979'a kadar yayıncı olarak görev yaptı.
Graham, Pentagon Belgeleri tartışmasının ortasında, 15 Haziran 1971'de The Washington Post Company'yi halka açtı. Toplam 1.294.000 hisse, hisse başına 26 dolardan halka arz edildi. 1991'de Graham'ın CEO olarak görev süresinin sonunda, hisse senedi, hisse başına 888 $ değerindeydi, ara 4:1 hisse bölünmesinin etkisi sayılmaz.
Bu süre zarfında Graham, Post şirketinin 1984'te kar amacı güden eğitim ve öğretim şirketi Kaplan, Inc.'i çeşitlendirmek için 40 milyon dolara satın almasını da denetledi . Yirmi yıl sonra Kaplan, şirketin gelire en çok katkıda bulunan şirketi olarak Post gazetesini geride bıraktı ve 2010 yılına gelindiğinde Kaplan, tüm şirket gelir akışının %60'ından fazlasını oluşturuyordu.
Genel yayın yönetmeni Ben Bradlee, gazetenin itibarını ve kaynaklarını , uzun bir makale dizisinde Washington'daki Watergate kompleksindeki Demokratik Ulusal Komite ofislerinin 1972'de soyulmasının ardındaki hikayeyi parçalayan muhabirler Bob Woodward ve Carl Bernstein'ın arkasına koydu. Post'un , sonucu Başkan Richard Nixon'ın istifasında önemli bir rol oynayan hikayeyi inatçı bir şekilde ele alması , gazeteye 1973'te Pulitzer Ödülü kazandırdı.
1972'de, Pulitzer Ödüllü eleştirmen William McPherson'ın ilk editörü olduğu "Kitap Dünyası" bölümü tanıtıldı. Jonathan Yardley ve kariyerini Post'ta eleştirmen olarak kuran Michael Dirda gibi Pulitzer Ödüllü eleştirmenleri içeriyordu . 2009'da, 37 yıl sonra, büyük okuyucu tepkileri ve protestolarıyla, The Washington Post Book World bağımsız bir ek olarak durduruldu, son sayısı 15 Şubat 2009 Pazar idi ve gazetenin genel olarak yeniden düzenlenmesi, örneğin "Outlook" bölümü yerine ana ön bölümün arka sayfasında Pazar başyazıları ve diğer bölümlerde yerel odaklı diğer bazı "op-ed" mektupları ve yorumlar dağıtılıyor. Bununla birlikte, kitap incelemeleri, Pazar günleri Outlook bölümünde ve haftanın geri kalanında Stil bölümünde ve çevrimiçi olarak yayınlanmaya devam etmektedir.
1975 yılında basın mensupları sendikası greve gitti . Post, matbaacılar sendikasının yerini alması için yedek işçiler tuttu ve diğer sendikalar Şubat 1976'da işe döndü.
Katharine'in oğlu Donald E. Graham , 1979'da yayıncı olarak onun yerini aldı.
1995 yılında washingtonpost.com alan adı satın alındı. Aynı yıl, Digital Ink adlı bir çevrimiçi haber deposu oluşturmak için başarısız bir girişim başlatıldı. Ertesi yıl kapatıldı ve ilk web sitesi Haziran 1996'da açıldı.
Jeff Bezos dönemi (2013-günümüz)
Eylül 2013'ün sonlarında Jeff Bezos , Washington Post'u ve diğer yerel yayınları, web sitelerini ve gayrimenkulleri 250 milyon ABD Doları karşılığında satın alarak mülkiyeti Bezos'un özel yatırım şirketi Nash Holdings LLC'ye devretti. Gazetenin Kaplan ve bir grup TV kanalı gibi diğer bazı varlıkları elinde tutan eski ana şirketi, satıştan kısa bir süre sonra Graham Holdings Company olarak yeniden adlandırıldı.
Post dahil Nash Holdings, Bezos'un kurduğu ve 2022 itibariyle yönetim kurulu başkanı ve %12,7 oy hakkı ile en büyük tek hissedarı olduğu teknoloji şirketi Amazon'dan ayrı işletiliyor .
Bezos, Post'u yalnızca bir dizi bireysel hikaye olarak değil, bir paket olarak okumanın "günlük ritüelini" yeniden yaratan bir vizyona sahip olduğunu söyledi. baş editör Martin Baron iki haftada bir. Bezos, Fred Ryan'ı ( Politico'nun kurucusu ve CEO'su ) yayıncı ve icra kurulu başkanı olarak atadı . Bu, Bezos'un Post'u ulusal ve küresel bir okuyucu kitlesi ile daha dijital bir odağa kaydırma niyetinin sinyalini verdi.
2015 yılında Post , 1150 15th Street'teki sahibi olduğu binadan üç blok ötedeki K Caddesi'ndeki One Franklin Meydanı'ndaki kiralık bir alana taşındı. 2014'ten beri Post , çevrimiçi bir kişisel finans bölümü, bir blog ve retro temalı bir podcast yayınladı. The Post, Sosyal ve Web kategorilerinde Haberler ve Politika alanında 2020 Webby Halkın Sesi Ödülü'nü kazandı .
Gazete, 2018'de İstanbul'da Suudi ajanları tarafından öldürülen köşe yazarı Jamal Khashoggi'yi 2017'de işe aldı.
2023'ün başında, raporlar Bezos'un NFL takımı Washington Commanders'ı satın almak için gazeteyi satmayı planladığını öne sürdü . Washington Post ve Bezos sözcüsü, Bezos'un gazeteyi satma planı olmadığını belirtti.
Siyasi duruş
1933–2000
Finansçı Eugene Meyer, 1933'te iflas etmiş olan Post'u satın aldığında , halka hiçbir partiye borçlu olmayacağına dair güvence verdi. Ancak önde gelen bir Cumhuriyetçi olarak (onu 1930'da Federal Rezerv Başkanı yapan eski arkadaşı Herbert Hoover'dı ), FDR'nin New Deal'ına muhalefeti , gazetenin haberlerinin yanı sıra editoryal duruşunu da etkiledi. Bu, Meyer tarafından bir takma adla yazılan "haber" hikayelerinin editörlüğünü içeriyordu. Eşi Agnes Ernst Meyer, siyasi yelpazenin diğer ucundan bir gazeteciydi. Post, kişisel arkadaşları John Dewey ve Saul Alinsky'ye övgüler de dahil olmak üzere birçok parçasını yayınladı .
Eugene Meyer, 1946'da Dünya Bankası'nın başına geçti ve onun yerine Post yayıncısı olarak damadı Phil Graham'ı atadı . Savaş sonrası yıllar, Phil ve Kay Graham'ın Kennedy'ler, Bradlees ve " Georgetown Set" in geri kalanıyla (birçok Harvard mezunu ) Post'un siyasi yönelimini renklendirecek şekilde gelişen dostluğunu gördü. Kay Graham'ın en unutulmaz Georgetown soirée davetli listesinde İngiliz diplomat/komünist casus Donald Maclean da vardı .
Post, Herbert Block'un 1950 tarihli bir başyazı karikatüründe " McCarthycilik " terimini icat etmesiyle tanınır . Katran kovalarını tasvir ederek, Senatör Joseph McCarthy'nin suçlamalarının hedef aldığı kişilere karşı karalama kampanyaları ve karakter suikastı gibi "katranlama" taktikleriyle dalga geçiyordu . Senatör McCarthy, Amerikan Karşıtı Faaliyetler Komitesi'nin yıllardır yapmakta olduğu şeyi Senato için yapmaya çalışıyordu - Amerika'daki Sovyet casusluğunu araştırıyordu . HUAC , Richard Nixon'ı Dışişleri Bakanlığı'ndaki komünist casusluğu ifşa eden Hiss / Chambers davasındaki rolüyle ulusal düzeyde tanınır hale getirdi . Komite , 1930'ların McCormack - Dickstein Komitesinden evrimleşmişti .
Phil Graham'ın JFK ile olan dostluğu, 1963'teki zamansız ölümlerine kadar güçlü kaldı. FBI Direktörü J. Edgar Hoover'ın yeni Başkan Lyndon B. Johnson'a " Post üzerinde pek bir etkim yok çünkü açıkçası okumadım. Daily Worker gibi görüyorum ."
Ben Bradlee 1968'de yazı işleri müdürü oldu ve Kay Graham 1969'da resmi olarak yayıncı oldu ve Pentagon Belgeleri ve Watergate skandallarının agresif haberciliğinin önünü açtı . Post , 1971'de Pentagon Belgelerini yayınladığında, halkın Vietnam Savaşı'na karşı muhalefetini güçlendirdi . 1970'lerin ortalarında, bazı muhafazakarlar, hem haberlerinde hem de başyazılarında algılanan solcu önyargı nedeniyle Post'tan " Potomac'ta Pravda " olarak bahsetti. O zamandan beri, unvan, gazetenin hem liberal hem de muhafazakar eleştirmenleri tarafından kullanılıyor.
2000-günümüz
Gazeteci Bill Moyers , PBS belgeseli Buying the War'da , Irak Savaşı'ndan önceki yıl Bush yönetiminin ülkeyi işgal etme emellerini destekleyen 27 başyazı olduğunu söyledi. Ulusal güvenlik muhabiri Walter Pincus, yönetimi eleştiren raporlarını durdurmasının kendisine emredildiğini bildirdi. Yazar ve gazeteci Greg Mitchell'e göre : " Post'un kendi itirafına göre, savaştan önceki aylarda, ön sayfasında savaşı tanıtan 140'tan fazla haber yayınlarken, aksi bilgiler kayboldu".
23 Mart 2007'de Chris Matthews televizyon programında " Washington Post liberal gazete değil [...] Onu yıllardır okuyorum ve bu bir neocon gazetesi" dedi. Düzenli olarak, bazıları sol eğilimli ( E. J. Dionne , Dana Milbank , Greg Sargent ve Eugene Robinson dahil ) ve bazıları sağ eğilimli ( George Will , Marc Thiessen , Michael Gerson ve Charles Krauthammer ).
Yale profesörleri Alan Gerber, Dean Karlan ve Daniel Bergan tarafından 18 Nisan 2007'de yayınlanan bir çalışmada, vatandaşlara medyanın etkisini görmeleri için muhafazakar eğilimli Washington Times veya liberal eğilimli Washington Post'a abonelik verildi. oy verme kalıpları hakkında Gerber, çalışmasına dayanarak, Times'ın sağa yaptığı kadar Post'un da sola eğimli olduğunu tahmin etmişti. Gerber, Post'a ücretsiz abonelik verilenlerin, bireysel katılımcıların ankete katıldığı tarihteki düzeltmeye ve anket görevlisi; bununla birlikte, Times'ı alan kişilerin, Post için tahmin edilenden yaklaşık %60 daha büyük bir etkiyle, Demokrat'a oy verme olasılığı kontrollere göre daha yüksekti . Çalışmanın yazarları, Demokrat adayın partisi için tipik olandan daha muhafazakar eğilimli pozisyonlar alması gerçeğinin yanı sıra, örnekleme hatasının muhafazakar eğilimli Times'ın etkisinde rol oynamış olabileceğini ve "önceki ay Seçim sonrası anket, Başkan Bush için zor bir dönemdi ve genel onay notu ülke çapında yaklaşık yüzde 4 düştü. Karşıt ideolojik eğilimlere rağmen, her iki gazetenin haber kapsamına artan maruz kalma, kamuoyunu Cumhuriyetçilerden uzaklaştırdı. ."
Kasım 2007'de gazete, bağımsız gazeteci Robert Parry tarafından , okuyucularına isimsiz iddiaların yanlış doğasını yeterince vurgulamadan Obama karşıtı zincirleme e-postalar hakkında haber yaptığı için eleştirildi. 2009'da Parry, gazeteyi, Başkan Yardımcısı Al Gore ve Başkan Barack Obama da dahil olmak üzere liberal politikacılar hakkında haksız haber yaptığı iddiasıyla eleştirdi .
Eski Post ombudsmanı Deborah Howell , 2008 başkanlık seçimleri öncesinde gazetenin haber içeriğine yönelik eleştirilere yanıt olarak şunları yazdı: "Fikir sayfalarında güçlü muhafazakar sesler var; yazı kurulunda merkezciler ve muhafazakarlar var; ve Obama'yı eleştiren başyazılar vardı. Yine de görüşler hala Obama'ya yönelikti." Richard Davis'in blogların Amerikan siyaseti üzerindeki etkisi üzerine yazdığı 2009 Oxford University Press kitabına göre , liberal blog yazarları The Washington Post ve The New York Times'a diğer büyük gazetelerden daha sık bağlantı kuruyor; ancak muhafazakar blog yazarları da ağırlıklı olarak liberal gazetelerle bağlantı kuruyor.
Eylül 2016'nın ortalarında Forbes'tan Matthew Ingram, The Intercept'ten Glenn Greenwald'a ve The Guardian'dan Trevor Timm'e katılarak The Washington Post'u "[eski Ulusal Güvenlik Teşkilatı yüklenicisi Edward] Snowden'ın ... casusluk suçlamalarıyla yargılanmasını talep ettiği" için eleştirdi. .
Post , Şubat 2017'de manşeti için " Demokrasi Karanlıkta Ölür " sloganını benimsedi .
Post , 2011'den beri Post'un "hakikat ekibi" olarak tanımladığı "The Fact Checker" adlı bir sütun yayınlıyor . Doğruluk Denetleyici, video doğruluk kontrollerinin üretimini genişletmek için Google Haberler Girişimi /YouTube'dan 250.000 ABD doları hibe aldı .
Siyasi onaylar
ABD federal, eyalet ve yerel ofis seçimlerinin büyük çoğunluğunda, Post yayın kurulu Demokrat adayları onayladı. Gazetenin yayın kurulu ve ciro kararı alma, haber odası operasyonlarından ayrıdır. 1976 yılına kadar Post , cumhurbaşkanlığı seçimlerinde düzenli olarak destek vermedi. Post , 1976'da Jimmy Carter'ı desteklediğinden beri başkanlık seçimlerinde Demokratları destekledi ve genel seçimlerde cumhurbaşkanı için hiçbir zaman bir Cumhuriyetçiyi desteklemedi, ancak 1988 başkanlık seçimlerinde Post, Vali Michael Dukakis'i (Demokrat aday) desteklemeyi reddetti. ) veya Başkan Yardımcısı George HW Bush (Cumhuriyetçi aday). Post yayın kurulu , 2008 ve 2012'de Barack Obama'yı onayladı; 2016'da Hillary Clinton ; ve 2020 için Joe Biden .
Gazete, kongre, eyalet ve yerel seçimlerde ağırlıklı olarak Demokratları desteklerken, zaman zaman Cumhuriyetçi adayları da destekledi. Gazete, Virginia valisi için Cumhuriyetçi adayları desteklemese de , Maryland Valisi Robert Ehrlich'in 2006'da ikinci dönem için başarısız olan adaylığını onayladı. 2006'da, Kuzey Virginia'daki her Cumhuriyetçi Kongre üyesine verdiği tarihsel desteği tekrarladı . Post yayın kurulu , Virginia'nın Cumhuriyetçi ABD Senatörü John Warner'ı 1990, 1996 ve 2002'deki Senato yeniden seçim kampanyasında destekledi; Gazetenin ABD Senatosu için bir Maryland Cumhuriyetçisini en son onaylaması, gazetenin Senatör Charlies "Mac" Mathias Jr.'ı ABD Temsilciler Meclisi seçimlerinde, Virginia ve Maryland'deki Wayne Gilchrest , Thomas M. Davis ve Frank Wolf , Post'un desteğini aldılar ; Post ayrıca bazı DC yarışlarında Carol Schwartz gibi bazı Cumhuriyetçileri destekledi .
Eleştiri ve tartışmalar
"Jimmy'nin Dünyası" uydurması
Eylül 1980'de, Post'un ön sayfasında, muhabir Janet Cooke'un sekiz yaşındaki bir eroin bağımlısının hayatının bir profilini yazdığı "Jimmy's World" başlıklı bir Pazar günü uzun metrajlı bir hikaye çıktı . Post'tan bazıları hikayenin doğruluğundan şüphe duysa da, gazetenin editörleri onu savundu ve yönetici editör yardımcısı Bob Woodward , hikayeyi değerlendirilmek üzere Columbia Üniversitesi'ndeki Pulitzer Ödül Kurulu'na sundu . Cooke, 13 Nisan 1981'de Uzun Metraj Yazım dalında Pulitzer Ödülü'ne layık görüldü . Daha sonra hikayenin tamamen uydurma olduğu anlaşıldı ve Pulitzer iade edildi.
Özel "salon" talebi
Temmuz 2009'da, sağlık reformu üzerine yoğun bir tartışmanın ortasında The Politico , bir sağlık hizmetleri lobicisinin Post'un "sağlık hizmetleri raporlama ve yazı işleri kadrosuna " "şaşırtıcı" bir erişim teklifi aldığını bildirdi . Posta yayıncısı Katharine Weymouth, özel konutunda önde gelen lobicileri, ticaret grubu üyelerini, politikacıları ve iş adamlarını davet ettiği bir dizi özel akşam yemeği partileri veya "salonlar" planlamıştı. Katılımcılardan, tek bir salona sponsorluk yapmak için 25.000$ ve etkinlikler halka ve Post dışındaki basına kapalı olacak şekilde 11 oturum için 250.000$ ücret alınacaktı . Politico'nun ifşası, tarafların tek amacının içeridekilerin Post personeli ile yüz yüze görüşme satın almasına izin vermek olduğu izlenimini verdiği için Washington'da biraz karışık bir yanıt aldı .
Açıklamanın hemen ardından Weymouth, "Bu asla olmamalıydı" diyerek salonları iptal etti. Beyaz Saray danışmanı Gregory B. Craig, yetkililere federal etik kuralları uyarınca bu tür olaylar için önceden onay almaları gerektiğini hatırlattı. Broşürde salonun "Ev Sahipleri ve Tartışma Liderlerinden" biri olarak adı geçen Genel Yayın Yönetmeni Marcus Brauchli, plan karşısında "dehşete düştüğünü" belirterek, "Bu, Washington Post gazetecilerine erişimin satın alınabileceğini gösteriyor . "
China Daily reklam ekleri
2011 yılına dayanan The Washington Post , Çin Komünist Partisi Tanıtım Departmanına ait İngilizce bir gazete olan China Daily tarafından sağlanan "China Watch" reklam eklerini basılı ve çevrimiçi baskılara dahil etmeye başladı . Çevrimiçi "Çin İzleme" bölümünün başlığı "The Washington Post'a Ücretli Bir Ek" metnini içermesine rağmen, The Atlantic'ten James Fallows , bildirimin çoğu okuyucunun göreceği kadar net olmadığını öne sürdü. Post'a ve dünya çapında çok sayıda gazeteye dağıtılan "Çin İzleme" reklam ekleri dört ila sekiz sayfa arasında değişir ve en az ayda bir görünür. The Guardian'ın 2018 tarihli bir raporuna göre , "China Watch" "propaganda için didaktik, eski usul bir yaklaşım" kullanıyor.
2020'de Freedom House'un "Pekin'in Küresel Megafonu" başlıklı bir raporu da Post ve diğer gazeteleri "China Watch" dağıttığı için eleştiriyordu . Aynı yıl, ABD Kongresi'nin 35 Cumhuriyetçi üyesi, Şubat 2020'de ABD Adalet Bakanlığı'na China Daily tarafından olası FARA ihlallerinin soruşturulması çağrısında bulunan bir mektup yazdı . Mektup, Post'ta çıkan bir makaleye "Hong Kong Huzursuzluğuyla Bağlantılı Eğitim Kusurları" adını verdi ve "Çin'in zulmünü örtbas eden makalelere" örnek olarak, ... Hong Kong'daki baskılara verdiği destek de dahil . " The Guardian'a göre Post , 2019'da "China Watch" yayınlamayı çoktan bırakmıştı.
Personel ilişkileri
1986'da, beş çalışan ( Gazete Loncası birimi başkanı Thomas R. Sherwood ve Maryland editör yardımcısı Claudia Levy dahil ) , gazetenin bütçelerin fazla mesai ücretlerine izin vermediğini iddia ettiğini belirterek The Washington Post'a fazla mesai ücreti için dava açtı.
Haziran 2018'de The Washington Post'un 400'den fazla çalışanı , sahibi Jeff Bezos'a "adil ücret; emeklilik için adil haklar, aile izni ve sağlık bakımı ve makul miktarda iş güvenliği" talep eden açık bir mektup imzaladı. Açık mektuba, gazete aboneliklerindeki rekor artışa rağmen "şok edici ücret uygulamaları" olduğunu iddia eden çalışanların videolu ifadeleri eşlik etti ve maaşlar haftada ortalama 10 dolar arttı ve mektupta bunun enflasyon oranının yarısından daha az olduğu iddia edildi. Dilekçe, The Washington Post Guild ile üst yönetim arasında fazla ödeme ve sosyal yardım artışları arasında bir yıl süren başarısız müzakerelerin ardından geldi.
2020'de Post , muhabir Felicia Sönmez'i, Bryant'ın ölümünden sonra basketbol yıldızı Kobe Bryant'a yönelik 2003 yılında tecavüz iddiasıyla ilgili bir dizi tweet attıktan sonra askıya aldı . 200'den fazla Post gazetecisi, gazetenin kararını eleştiren bir açık mektup yazdıktan sonra görevine iade edildi . Temmuz 2021'de Sönmez, işyerinde ayrımcılık iddiasıyla The Post'a ve birkaç üst düzey editörüne dava açtı; dava, mahkemenin Sönmez'in makul iddialarda bulunmadığına karar vermesiyle Mart 2022'de reddedildi. Haziran 2022'de Sönmez, Post çalışanları David Weigel (daha sonra "saldırgan bir şaka" olarak tanımlayacağı şey nedeniyle onu eleştiren) ve Jose A. Del Real (Sönmez'i "tekrarlanan ve hedefli kamu tacizine girişmekle" suçlayan) ile bir Twitter çekişmesine girdi. bir meslektaşın"). Kan davasının ardından gazete, Weigel'i şirketin sosyal medya yönergelerini ihlal ettiği için bir ay süreyle askıya aldı ve gazetenin genel yayın yönetmeni Sally Buzbee, çalışanları meslektaşlarıyla etkileşimlerinde "Yapıcı ve meslektaşlara bağlı olmaya" yönlendiren haber odası çapında bir not gönderdi. Gazete, e-postayla gönderdiği bir fesih mektubunda "itaatsizlik, iş arkadaşlarınızı çevrimiçi ortamda kötüleme ve The Post'un işyerindeki meslektaşlık ve kapsayıcılık standartlarını ihlal etme gibi suistimaller" yaptığını yazarak Sönmez'i kovdu.
Covington Katolik Lisesi öğrencisi tarafından dava
2019'da Covington Katolik Lisesi öğrencisi Nick Sandmann, Covington öğrencileri ile Yerli Halkların Yürüyüşü arasındaki Ocak 2019 Lincoln Anıtı çatışmasıyla ilgili yedi makalede kendisine iftira attığını iddia ederek Post'a hakaret davası açtı . Bir federal yargıç, Sandmann'ın Post'ta yer alan ve Sandmann'ın iddia ettiği 33 ifadeden 30'unun iftira niteliğinde olmadığına karar vererek davayı reddetti, ancak Sandmann'ın üç ifadeyle ilgili olarak değiştirilmiş bir şikayette bulunmasına izin verdi. Sandmann'ın avukatlarının şikayeti düzeltmesinin ardından dava 28 Ekim 2019'da yeniden açıldı. 2020'de The Post , Sandmann'ın açıklanmayan bir miktar için açtığı davayı çözdü.
Tartışmalı yazılar ve sütunlar
Yıllar boyunca köşe yazarı Richard Cohen'in ırkla ilgili bir dizi yorumu ve George Will'in kampüs cinsel saldırısı üzerine tartışmalı bir 2014 köşesi de dahil olmak üzere birkaç Washington Post köşe yazısı ve köşe yazısı eleştirilere yol açtı . Post'un Yemen'deki Husi hareketinin liderlerinden Muhammed Ali el-Husi'nin kaleme aldığı bir köşe yazısı yayınlama kararı , bazı aktivistler tarafından " Batı karşıtı ve Yahudi karşıtı bir grup destekli " bir platform sağladığı gerekçesiyle eleştirildi. İran tarafından." "Seçkinlere cumhurbaşkanı seçiminde daha fazla söz verme zamanı" başlıklı 2020 tarihli bir makalenin başlığı, tepkilerin ardından editör notu olmadan değiştirildi. 2022'de aktör Johnny Depp , eski karısı Amber Heard'ı The Washington Post'ta yazdığı ve onu alenen aile içi şiddetle suçladıktan iki yıl sonra kendisini aile içi tacizi temsil eden tanınmış bir figür olarak tanımladığı bir yazı için başarılı bir şekilde dava etti.
Seçilmiş yetkililerin eleştirisi
Eski başkan Donald Trump , Ağustos 2018'e kadar "gazeteye yönelik eleştirileri tweet'leyerek veya retweetleyerek, başkanlık kampanyasından bu yana 20 defadan fazla Amazon'a bağlayarak" Twitter hesabında The Washington Post'a defalarca kızdı . Trump, çeşitli Post gazetecilerini ve köşe yazarlarını patlatmak için Twitter'ı kullandı .
2020 Demokrat Parti başkanlık ön seçimleri sırasında Senatör Bernie Sanders , The Washington Post'u defalarca eleştirerek kampanyasıyla ilgili haberlerinin kendisine karşı olduğunu söyledi ve bunu Jeff Bezos'un gazeteyi satın almasına bağladı. Sanders'ın eleştirisi, sosyalist dergi Jacobin ve ilerici gazeteci bekçi köpeği Fairness and Accuracy in Reporting tarafından yankılandı . Washington Post genel yayın yönetmeni Marty Baron, Sanders'ın eleştirisinin "temelsiz ve komplocu" olduğunu söyleyerek yanıt verdi.
Yöneticiler ve editörler
Büyük hissedarlar
- Stilson Hutchins (1877–1889)
- Frank Hatton ve Beriah Wilkins (1889–1905)
- John R. McLean (1905–1916)
- Edward (Ned) McLean (1916–1933)
- Eugene Meyer (1933–1948)
- Washington Post Şirketi (1948–2013)
- Nash Holdings (Jeff Bezos) (2013-günümüz)
yayıncılar
- Stilson Hutchins (1877–1889)
- Beriah Wilkins (1889–1905)
- John R. McLean (1905–1916)
- Edward (Ned) McLean (1916–1933)
- Eugene Meyer (1933–1946)
- Philip L. Graham (1946–1961)
- John W. Sweeterman (1961–1968)
- Katharine Graham (1969–1979)
- Donald E. Graham (1979–2000)
- Boisfeuillet Jones Jr. (2000–2008)
- Katharine Weymouth (2008–2014)
- Frederick J. Ryan Jr. (2014-günümüz)
yönetici editörler
- James Russell Wiggins (1955–1968)
- Ben Bradlee (1968–1991)
- Leonard Downie Jr. (1991–2008)
- Marcus Brauchli (2008–2012)
- Martin Baron (2012–2021)
- Sally Buzbee (2021-günümüz)
Ayrıca bakınız
- 1975–76 Washington Post basın grevi
- Başkanın Tüm Adamları , Carl Bernstein ve Bob Woodward'ın Watergate skandalı hakkında 1974 tarihli bir kitabı
- Başkanın Tüm Adamları , Bernstein ve Woodward'ın kitabına dayanan 1976 yapımı bir film
- The Washington Post'un kazandığı ödüllerin listesi
- The Post , Pentagon Belgeleri'nin yayınlanmasına dayanan bir 2017 filmi
- Washington Yıldızı (1852–1981)
- Washington Times (1982-günümüz)
Referanslar
daha fazla okuma
- Kelly, Tom. Imperial Post: The Meyers, the Grahams ve Washington'u yöneten gazete (Morrow, 1983)
- Lewis, Norman P. "Sabah Mucizesi. Washington Post'un İçinde: Büyük Bir Gazete Hayatı İçin Savaşıyor". Journalism and Mass Communication Quarterly (2011) 88#1 s: 219.
- Merrill, John C. ve Harold A. Fisher. Dünyanın en büyük günlük gazeteleri: elli gazetenin profilleri (1980) s. 342–52
- Roberts, Chalmers McGeagh. Gücün gölgesinde: Washington Post'un hikayesi (Seven Locks Pr, 1989)
Dış bağlantılar
- Resmi web sitesi ( Mobil )
- Freedom Forum web sitesinde bugünün The Washington Post ön sayfası
- Graham Holdings Company'deki Washington Post Company geçmişi
- Telegram'daki Washington Post kanalı
- Scott Sherman, Mayıs 2002, "Donald Graham's Washington Post " Columbia Journalism Review . Eylül / Ekim 2002.
- Wayback Machine'de " War Reporters - Imperial Life in the Emerald City" (2 Ocak 2007'de arşivlendi)
- Jaffe, Harry. " Post Watch: Family Dynasty Continues with Katharine II ", Washingtonian , 26 Şubat 2008.
-
"Washington+Post" , Core.ac.uk ,
Açık erişimli araştırma makaleleri