Haliç Fener'deki Otel Daphnis'in sahibi Mimar Defne Keskin, Selanik’ten şu sözlerle başlayan bir mektup aldı: ‘‘Şu anda okuma lütfunda bulunduğunuz bu naçiz satırların yazarı sizce ne tanıdık ne de herhangi bir sebepten malum bir zattır. Buna rağmen, birkaç hafta önce, benim için 'tesadüfi' sayılamayacak bir olanak, aramızdaki mesafeyi sıfıra müncer kılmakla kalmamış, aynı zamanda beni ihya edip, soyut ama içli, duygulu, güzel dünyalara yükseltmiştir.
Efendim, bendeniz, bugün otel olarak işlettiğiniz sıra binalardan 22 no'lu evin 1946-1967 yılları arasında sahibi ve sakini ailenin bugün hayatta kalmış yegane ferdiyim. 1936 doğumlu olduğumdan çocuk ve gençlik yıllarımın hemen tümünü onun duvarları arasında ve çatısı altında geçirdim. İlk ve orta öğrenim çağları, İstanbul Teknik Üniversitesi İnşaat Fakültesi'ndeki akademik beş yıl, yedek subaylık (Kütahya ve İzmir) devri ve en nihayet Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanlığı Devlet Su İşleri teşkilatında yüksek mühendis görev süreleri...’’
Duru bir ırmak gibi akıp giden bir Türkçe’yle yazılmış bu mektubun altında Yorgi Miloğlu imzası vardı.
Defne Keskin, 5-6 yıl önce Fener Rum Ortodoks Patrikhanesi yakınlarında, neredeyse çökmeye yüz tutmuş dört tarihi binayı satın alıp restore etti. Otel yaklaşık bir sene önce hizmete girdi ve sürprizler birbirini kovalamaya başladı. Ama hiçbiri 1967'de İstanbul'u, evini, yurdunu terkedip giden Bay Yorgi'ninki gibi değil:
Yorgi Miloğlu, 1967'de Türkiye'den gittiken sonra birkaç kez İstanbul'a gelmiş. Her gelişinde, evini ziyaret etmiş. Bakımsızlıktan çökmeye yüz tuttuğunu, duvarlarındaki işlemelerin yerinde yeller estiği farketmiş. Bundan sekiz sene önce son geldiğinde evin arka yüzünde satılık levhasını görmüş, o günden itibaren de ne ön ne de arka yüzünden geçmemiş.
Aradan yıllar geçmiş. Bay Yorgi'nin bir arkadaşı 2001'in Mayıs'ında İstanbul'a geliyormuş. Bay Yorgi, ondan, eski evlerinin bir fotoğrafını çekip getirmesini rica etmiş. Fotoğraf eline geçtiğinde şaşkınlık içinde kalmış. Çünkü, son görüşünde yıkılmak üzere olan ev yeniden doğmuş, renkler ve ışıklar içinde bir mekana dönüşmüş. Hemen eline kalemi alıp Defne Keskin'e bir mektup yazmış. Defne Keskin, ‘‘Satırları okumaya başladığımda sarsıldım. Gözyaşlarına boğulduğum için tam üç kere baştan okumak zorunda kaldım’’ diyor. Defne Hanım da Yorgi Bey'e bir mektup yazmış ve onu eski evine davet etmiş.
Bugünlerde Yorgi Miloğlu eşi Antigoni ile Defne Keskin'in misafiri. Çocukluğunun ve tüm gençliğinin geçtiği odada kalıyor. Evine yeniden hayat kazandıranlara müteşekkir, Haliç'i seyrederken mutlu..