Halep şehrinin kalıntıları üzerine Suriye. Kaynak: Atlantik
Erken sonuçlar
Zaten Batı medyasında, Putin bilmeden övülüyor ve bu savaşta kazandığı zaferi görüyor (G8 liderlerinin Kuzey İrlanda'daki toplantısında Suriye'deki sıcak tartışmalar anlamına geliyor). Ama inan, sevinmek için çok erken!
Yıllarca değil her zaman huysuz oldum. Öyle olsun. "Çizgisel 90-e" için Birliğe bir son vermek, Rusya ise her şeyi sorgulamaya alışmış. Derin inancımda, Kuzey İrlanda'da olan, “Amerikalı” olan soygun Avrupalıların bir ısırmasıdır (Bu kelimeyi tırnak işaretleri içinde yazıyorum çünkü böyle bir millet yok). Isırık, elbette acı vericiydi, ama ne yazık ki, ölümcül olmayan bir şey değil, ayılma bile değildi. Devletimizin lideri ya ikna ya da tehditlere boyun eğmeden yüzünü kurtarmayı başardı.
Fakat Rus liderliği kaç kez görünüşte NATO’ya karşı çıkıyor? Listeleyebilirim: Sırbistan, Irak, Libya. Sırbistan davası genellikle özeldir. Ülkemiz daha sonra gücün Rus halkının Borka kanlı bir hain ve katili olmasına rağmen, ittifak politikasını kınadı (Bu yaratığı asla başka bir şekilde çağırmayacağım!). O anda sessiz kalmaya cesaret edemedi ve Sırp kardeşlere sözlü olarak destek verdi. Görünüşe göre kendi halkının gazabından korkuyordu.
Ama kelimeler ve hepsi sınırlı. Bununla birlikte, aslında Sırbistan, Irak veya Libya'yı korumadık (Abhazya ve Güney Osetya ayrı bir şarkıdır, çünkü bu topraklar sınırlarımıza yakındır, ayrı bir konuşmadır). Bu nedenle, bugün bir kez daha katılımımızın kendisini güzel sözlerle sınırlandırmaması son derece önemlidir.
Suriye'nin tarafını tuttuk ve harikayız. Ve şimdi en zor şey onu savunmak! Ve neden aslında Suriye bizde? Her şeyden önce, kendimizi kandırmayalım. Suriyeli Araplar bizim kardeş kardeşlerimiz değiller ve biz kesinlikle çocukları onlarla vaftiz etmiyoruz. Beşar Esad’tan çok memnun olduğumu söyleyemem. Ama burada biraz dikkatini dağıtalım ... Ve Barack Obama'yı, aslında başka bir bağımsız ülkeyi yok etmeyi teklif eden NATO lideri olarak ve halkını korumaya çalışan Suriyeli halkın liderini (şu an için haydutlar, paralı askerler, ama gelecek “demokrasiyi dünyaya getirenlerden” de mümkün.) Hedeflerinin böylesine yüzeysel bir karşılaştırması bile, “Amerikan” yönünde olmayan ölçekleri zaten yatıştırıyor.
Biraz daha derine inip en azından “Vikipedi” açıyorsanız, Esad'ın bir göz doktoru diplomasına sahip olduğunu öğreniyoruz (bu arada insancıl bir meslektir ve onu ciddiye aldı). Ek olarak, ağabeyi öldüğünde, Beşar babasının gücünü devraldığını öğrendi, Suriye'ye tereddüt etmeden geri döndü (ve aslında batıda kalabilir ve en kolay devletten uzakları kontrol edemedi). Bu yüzden, liderin her şeyden önce halkının savunucusu olduğunu anlayarak, aynı zamanda askeri akademiden mezun oldu ve merkezde hizmet etmedi, en gerçek emir görevlerinde bulundu. Başka bir deyişle, bilinçli olarak ülkeyi yönlendirmek, onunla birlikte olmak, dediği gibi, keder ve sevinç içinde olmak için hazırlanmış bir kişi.
Ve Obama? - Columbaria'dan başka bir yüksek lisans avukatı (Amerikan eğitiminin çok düşük bir görüşünü almak için Columbia Üniversitesi'ni aramaya cüret ediyorum) ve Harvard'ı ekliyoruz. Sırada - Beyaz Saray'dan gelecek kuklaların dövülmüş izleri (neden kuklaları açıklamak zorunda kalmayacağınızı umuyorum?): Illinois eyaleti senatörü ve cumhurbaşkanı (Tanrım, başkanlık yapan kişinin adını vermenin neyin yanlış olduğunu zaten anlayınca bu kötü yabancı kelimeden nefret ediyorum Rusya?!). Başka bir deyişle, Obama, 4'teki Beyaz Saray'a ya da 8 yıllarında şanslıysa ve daha sonra ülkeyi bir copla geçireceğini biliyordu.
Ve şimdi tartın: bir yandan ülkesinin hayatı olduğu için lider, bir yandan da sadece belirli bir işi yapan bir kişi (her şey geçicidir). Affedersiniz, beni çok ileri götürdüm, vatandaşlarımın oxfords, harvard, Cambridge, ilke ve diğer yaleylerin “mucizelerine” benzememelerini istiyorum, ama daha derinden ve daha sık düşünürler.
Her durumda, bu bizim için ana şey değil. Rusya, Devletlerin ve NATO’nun aksine, Suriye’nin tarafında değil. Suriye bizim için gönülsüz bir arkadaş oldu, çünkü çok yakında - düşmanımızın düşmanı. Ve şimdi en önemli şeye yaklaşıyorlar. Her şeyi mümkün ve imkansız hale getirmek bizim için çok önemli, böylece Esad devam edebilir çünkü sırada sırada ... TRANSNESTER!
Moldovaların AB'de bu kadar aceleleri olması tesadüf değil, Brüksel’in Dinyester’in asi sol bankasını “sipariş vermelerine yardımcı olacaklarını” umuyorlar. Brüksel nasıl "yardım edebilir"? - Evet, hepimiz biliyoruz! Washington'dan müdahale etmesini istemek. Temel olarak, AB, yalnızca ABD’nin “komutanı” olmadan aynı NATO ülkesidir. Yine de böyle bir karşılaştırma yapabilirsiniz - Washington’da “NATO’nun başkanı” ve Brüksel’de “başkanların” “parlamentosu” ve “krallar” ın daha düşük bir sıraya sahip olması beklenir.
Ve Transdinyester, Abhazya ve Güney Osetya'dan bile daha kötü, çünkü bu bölgenin sakinlerinin çoğunluğu Ruslar! Gereksiz aptalca sorulardan kaçınmak için tekrar ediyorum: Ruslar, Ukraynalılar ve Belaruslar SADECE RUSYA İNSANLARI. Ve burada Rusya halkımızı NATO birlikleriyle açık bir savaşta korumak zorunda kalacak. Hazır mıyız? - Açıkçası, henüz değil.
Dolayısıyla Suriye, talihsizlikteki yoldaşımız değil, Rusya'nın topraklarımızın dışındaki son sınırı. Birisi “Çin” topraklarında duran Çinli bir asker hakkındaki makalemi (“Askeri İnceleme”) de okudu. Unutma ki orada bir örnek var hikayeler led? Hun halkının lideri, Shanyu Mode ve göçebe Dunhu ile yüzleşmesi hakkında. Okumayanlar için bu Mod, savaşçılarını görünüşte boş ve önemsiz bir kara parçası için savaşmaya yöneltti. Suriye'nin şimdi bizim için böyle bir "hurda" haline geldiğini düşünün.
Evet, Tanrı Mode ile birlikte olsun! Suriye, eğer istersen, Moskova'dan uzak olan Krasnaya Polyana'mız, Volga'dan uzak olan Stalingrad'ımız. Ve geri çekilecek hiçbir yer yok! Rusya, Suriye'nin Sırbistan, Irak ve Libya'nın kaderini tekrar etmesine nasıl izin vermez? Nasıl? - Evet, yukarıdaki tüm durumlarda yapabileceği, ancak istemediği (veya istemediği) bir şeyi yaparak. Cidden, iki tür önlem var: diplomatik (ekonomik ile birlikte) ve askeri. İlk başlayalım ...
İlk. Putin, kazanmak istiyorsa, bugün olmalı, şu anda Suriye'nin tarafını almaya hazır diğer ülkeler arasında müttefikler arıyor olmalı. Birine karşı yedi - elbette, tüm saygıya layık, ancak başarısızlığa mahkum. Onun yerine sadece Moskova’dan Belfast’tan (Kuzey İrlanda’nın başkenti) dönecektim, bu zor görevde destekçilerimiz haline gelebilecek olanlara acil durum davetiyesi gönderecektim. Kime? - Çin için "dünya hegemonunu" sallamak için bir fırsat değil mi? Çin'in olduğu ve DPRK'nın olduğu yerde, şu anda yalnız olmayan, hepsi mutlu olacak. İran da elbette (bizimle nükleer endüstrisinde işbirliğini sürdürmekle ilgileniyor). Peki, Latin Amerika, neden unuttun? - Venezuela destekleyecek (iyi, orada Maduro orada kazandı) ve Küba (iyi, neden olmasın?). Kaç tane sayıldı? - Bu doğru, zaten altıya karşı yedi kişiyiz, yani aslında Suriye'nin kendisi de var. Bu, yedide yedi, silushki zaten neredeyse eşit.
Şimdi bana NATO ordularının ve bizlerin muhtemel müttefikleri ile birlikte teknik donanımını hesaba katmayan bir aptal deme. - Ben her şeyi düşünüyorum! Amerika Birleşik Devletleri, İngiltere ve Alman Bundeswehr’e ek olarak, diğerleri dikkate alınamaz! Ve çok zekice olmayan Angela Merkel'in bile, bu girişime katılmak için şimdiden pes edecek kadar beyinleri olduğunu unutmayın. Cameron ve generalleri Cameron'a saldırdı, diyorlar, nereye gidiyorsunuz? Dolayısıyla, uluslararası seviyedeki ağırlık bakımından konumumuz yaklaşık aynı olacaktır.
İkinci. HERHANGİ Suriye'ye doğrudan veya dolaylı olarak saldırmaya teşebbüs durumunda (dolaylı talep ile, lütfen tüm kenarlardan ve arzlardan gelecek haydutların akışının hazırlanmasını anlayın) оружия Esad'ın düşmanlarına), karışık bir protesto yok - tüm NATO temsilcilerinin Rusya'dan derhal kovulması. Ve elbette, gelecek gün müttefikler ile aynı gün aynı şeyi yapma konusunda hemfikir. Uyarıdan sonra, bir sonraki adımın kabul etmiş olan TÜM ülkeleriyle (tekrar, doğrudan ve dolaylı olarak) diplomatik ilişkilerde bir mola olacağı yönünde.
Bu arada, Borka kanlıları bile, Sırbistan'a haince saldırdıklarında NATO ile tam bir ara vermeye karar verdiler. Doğru, diye bağırdı ve kısa sürede "her şeyi normale getirdi". Hemen bir rezervasyon yapın, bu kez “NATO üyelerini” kovmak zorunda kalırsak, onları ASLA iade edemezler!
Üçüncü. Eminim ki bunun gerçekleşmeyeceğine eminim. NATO, temsilcilerinin ülkemizden ve müttefik ülkelerden çıkarılmasından sonra bile durmazsa, söz ver ve diplomatik ilişkilere son ver! Büyükelçilikler, konsolosluklar, temsilcilikler - hepsi kısaca açık.
Ve böylece “hayat onlara tatlı görünmüyor” dördüncü ekonomik ölçüme üçüncü tedbiri ekledi. Avrupa gazı kesildi! 2008’te bunun için birkaç günlüğüne gittik, böylece Ukrayna gazımızı çalmayı bıraktı, hatırladın mı? Ve sonra ne gülünce. Evet, Ukrayna’nın kendisi, “patronları”, mecazi anlamda konuşuyorlardı, “masanın altına düştü.” Tekrar ediyorum, üçüncü ve dördüncü önlemlerin olasılığı 999'e karşı bir tane!
Ama! Mümkün ve beşinci önlem. Dahası, üçüncü ve dördüncü düşürülerek başvurulabilir. Müttefiklerle birlikte, NATO’yu ve hepsinden önemlisi, Birleşmiş Milletler’in merkezindeki ABD’yi kınadılar. "Şeref" ve "dipetet" gibi kavramları unutarak çok yüksek sesle yapın. Durumda değil! Anavatanın kaderi, her şey hakkında karar verince, basitçe düşünmeye "uygunsuz medeniyetsiz" var. Aynı Vladimir Wolfovich Eidelstein'den (herkese Zhirinovsky olarak bilinir) New York'a gidecek temsilcilerimiz için birkaç ders vermesini istemek günah değildir. Onur duyacağından şüphem yok.
Aslında, buraya çağırdığım tüm devletlerin, Birleşik Devletler ve NATO’ya karşı mücadelede muhtemel müttefiklerimiz olarak, BM’nin kendisini tamamen tükettiğini ilan etmeleri iyi olur! Ve yeni bir uluslararası örgüt oluşturmaya başlamanın, onu çözme zamanı. Doğal olarak, bu yeni organizasyonun merkezi hiç New York'ta değil, hiçbir şeye müdahale etmeyen ve herhangi bir askeri bloğa katılmayan bir devlete ait topraklarda olmalıdır. Işık kama Avrupa ve Kuzey Amerika'da birleşmiyor! - Neden Mauritius, Madagaskar veya Fiji Adaları'ndaki böyle bir merkez olmasın? Ve Antartika'da bile ... Şaka yaparken ve orada kim bilir? ..
Bu makalede, BM reformu ile sadece geçişte ilgileniyorum. İncelemelerde ilgilendiğinizi yazıyorsanız, “birleşmiş” milletlere ayrı bir makale ayıracağım.
Askeri önlemlere dönüyoruz.
İlk. Elbette, Suriye, çok geç olmadan, en son teknolojiyle donatmanız gerekiyor (mümkün olduğunca). C-300 uçaksavar füzesi sistemlerinin zaten Esad'da olması çok iyi. Değilse, hemen onları ona getirin. Buraya Gazeta.ru yazdım (elbette inanamazsınız, ama bu artık önemli değil), iddiaya göre Suriyelileri Yak-130 ile mücadele ettik. NE İÇİN? Evet, bu uçak çalışma için iyidir (Yakovlev Tasarım Bürosu üretime başlamak için zorlu bir yarışma kazandı), ancak bir mücadele için değil. Irkut şirketinin mühendislik merkezi direktörü Konstantin Popovich olan Le Bourget'teki salonda, optik yer istasyonu kurarak ve rezervasyonunu kolaylaştırarak savaşta yeniden düzenlemenin mümkün olacağına dair güvence verdi. Ancak, umarım, hiç kimse bunun "NATO akbabalarına" karşı çıkan makine olmadığını iddia etmeyecek mi?
Bu nedenle, bu “yaks” hakkında gerçek yazılmıştı ya da değil, önemli değil. Sonuçta Esad'ın eski değil, eğitim silahları değil yenileri teslim etmesi gerekiyor. Diyelim ki MiG-31B önleyicileri. Söylemeye gerek yok, yer savaşı için Suriye hükümet birlikleri hem iyi küçük silahlar hem de ekipmanlar (aynı BPM-3, tanklar T-90).
Cildimizden çıkmalıyız, ancak önümüzdeki aylarda Esad'a tüm militanları ezmek ve tercihen onları tamamen yok etmek için yardım etmeliyiz. Ne de olsa, bunu NATO’nun doğrudan müdahalesinden önce açacak zamanı varsa, müdahale bağımsız devlete yapılan bir saldırıdan başka bir şey olmayacaktır. Ülkede hiç kimse isyan etmediğinde, demokrasinin "yiğit" şampiyonlarını "savunacak" kimse yok. Bu bir gerçekçilik!
İkinci. Tüm özlemlerimizin aksine, “büyük kardeş” yaklaşımı Suriye hükümetine askerlerin militanları yok etmeye zorlamadıkça başarılı olamayacaksa, Rusya da askeri varlığa karar vermeli. Ve burada da, birkaç yol var.
Zaten bugün, Assad Hava Üssü üssümüzün topraklarında bir konaklama imkanı sunabilir. Diyelim ki büyük savaş gelmeyecek, ancak yalnızca Ortadoğu'daki üs bizi engellemeyecek. Nedense, şu anki durumlarında Suriye halkının liderinin aynı fikirde olacağından eminim.
Üssün nerede olduğu yerde hava kuvvetleri de var. Suriye'de bu aynı engelleyicilerin alay olabilir MiG-31B. Alayı personeli, yalnızca deneyimli pilotlardır (kaptandan ve yukarıdan). Ve hatta öyle değil. Rusya'nın böyle bir alayı sadece sahip olması gerekir. Bir tür "itfaiye" olalım, dünyanın herhangi bir yerine alarm vermeye hazır ol. Ve eğitim seviyesine göre ... Eh, "Vityazi" veya "Swifts" i hayal edin, ancak hava gösterilerinde ve geçit törenlerinde gösteriler için yaratılmadı, ama savaş için! Tabii ki, bu memurların hizmet şartları cennete tabidir. Diyelim ki, Rusya’dayken böyle bir alayı sıradan bir pilotun maaşını 300 000 ruble / ay'dan az değildir. Eğer alay müttefiklerimizden birine yardım etmek için sağlanmışsa, bu müttefiki (bizim durumumuzda, Esad Yoldaşı) yardım sağlama süresi boyunca tüm içeriğini devralacak olduğu açıktır. Bence alayımızın varlığı “hotheads” ı serinletecek ve NATO’yu oradaki “uçmayan bölgeleri” terk etmeye zorlayabilecek.
Son olarak, olası değildir, ancak yine de mümkündür ve Suriye'nin denizden desteği. Neden olası değildir? - Evet, çünkü Suriye kıyıları Akdeniz kıyıları, her taraftan kapalı. Orada gemilerimiz Basra Körfezi'nden çok daha zor. Genel olarak, Akdeniz'de yeterli miktarda gemimiz (ve denizaltılar) varsa ve Esad’ın böyle bir “zevk” için para ödemeye razı olması, NATO gemilerinin Suriye sularına girmesini engellemek mümkün olurdu.
“En son” öğesinin tüm ütopyacılığını mükemmel bir şekilde anlıyorum, ancak neden en azından iflas etmiş bir blöf için “en azından bir“ koz kart ”olarak kullanmıyorsun?
Tüm askeri önlemlerin sadece birincisini gerektireceğini umuyorum. Üssümüzün inşası (ya da Suriye üssünü kullanmamıza aktarma) hakkında konuşma yapılmasına da engel olmamakla birlikte.
Batı'nın teslim olmasının sebepleri aşırı önlemlerin uygulanmasına gelmeyecek
Zaten bir mesafeden bu çizgilerin okuyucularının benim hakkımda nasıl tepki verdiğini hissediyorum. "Aptal! Bolobol! Provokatör! ”- aklını kaçırıyor ...
Evet, sakin ol ve eşit nefes al. Sebep olan ikna ile (bazen diplomatik birliklerimiz yoksundur), sadece olası adımlarımıza işaret etmek fazlasıyla yeterli olacaktır.
Kendin için düşün. Avrupa, gazımızı tamamen terk etmek için meşhur yenilenebilir enerji kaynaklarını henüz geliştirmedi. Ve Rus aşıklarının seyahate kazandırdığı gelir ve bunun sonucunda da yürüyecek çok şey var. Avrupalı ve Amerikalı işadamları Rus pazarını kaybetmek istemeyecek. Ateşi basan bir Avrupa, onlara doğru talebi sağlayamayacak.
Şimdi aynı Obama'nın sadece kuklacıların elinde bir kukla olduğunu hatırlayalım. Bu kuklacılar kim? - Tabii ki, iş. Paralı insanlar, basitçe söylemek gerekirse. Rusya’nın tutarlı olup olmadığına dair hiçbir şüphem yok - bu Rockefellers, Rothschilds, Morgans, Goldmans ve Saxons’ların kendilerine “yönetici” diyecekler: “Ne yapıyorsun, kaba! Ruslarla aynı fikirdeyim! ”
Avrupalı “yöneticiler” ve “kan portakalı” öz olduğu için, “para çantalarının” elindeki aynı iradeli kuklalar, aynı şey onlara bire bir olacak.
Ve "beşinci sütun" ilkine dönelim. Şimdi bana sormaya hakkın var: “Ama Putin'imize aynı baskıyı uygulamazlar mı?” “Tabii ki!” Burada göreceğiz: devlet başkanının nasıl bağımsız ve çizgisini nasıl bükebildiğini. Şüphe duymadan hükümdarlığının ilk yıllarında meydana gelen bağımlılıktan kendini kurtarmayı başardıysa (kimin elindeki gücü kullandığını unutamayalım), o zaman şöyle bir şeyi cevaplayabilecektir: “Kâr kaybedersiniz mi!! - Anladım. Katılmana gerek var mı? Ben de anlıyorum. İhtiyacım var ama paranı unuttuğun Rusya'nın yüzünü kaybetmemesi için! Öyleyse git ve onun için sana vur. "
Ve devletin ilk insanları değil prokhorovs, Abramovichs, Izmailovs, Deripaskas, aşağılanmış ve bir kez daha “hemfikir” olur mu? - Onlar için üzülüyor musun? - Yapmam! Aslında, aslında biz onların kölesi olduğumuzu düşünen bu "beylerin" madenlerde, kütük alanlarındaki ve permafrost bölgelerindeki inşaat alanlarındaki yeri. Öyleyse en azından bir kez onların "kurshaveli" ve "ruble" çalışmalarını yapsın!
Aynı yöndeki zenginleri takip ederek, "insanları" ve daha küçüklerini aynı yöne gönderebilirsiniz: Miami'de ev satın alan vasat ve sessiz şarkıcılar ve şarkıcılar, Nemtsov, Kasyanov ve Kudrin gibi politikacılar. Evet, çok daha fazla kim.
Önemli olan - pes etmeyin ve kendinizi bükmeyin! Ve sonuç olarak ... Gerçekten yukarıdakilerin hepsine inandığımı mı düşünüyorsun? Yoldaşlar, okuyucular, evet, kendimden uzaklaştım. Ama aman tanrım, bazen rock müzisyeni Yegor Letov'un şarkısından kazanan, Batı'nın “plastik dünyası” olmadığını hayal etmek istersen, ama bizim asıl, gerçek !!! Sonunda, bir plastik kaybolan bebek, küçük yüzünü kaybetti, bir vuruş yaparak onlara çarptı ... (iyi, nerede olduğunu biliyorsun). Ama hala inanıyorum ki, şimdi olmasa bile, ancak yıllarca 10 aracılığıyla zafer bizim olacak !!! Sonuçta, bu bizim hakkımız.