Öykü Arjantin, yirminci yüzyılda bitmeyen bir dizi askeri darbeyle damgasını vurdu. Arjantin’in yirminci yüzyıl boyunca belki de en ünlü dünya askeri askeri lideri Juan Domingo Peron (1895-1974) idi. İtalya'da askeri ataşmanlık yapan Peron'un görüşleri İtalyan faşizminden etkilendi. Kasım ayında, 1943, Albay Peron, Arjantin Çalışma ve Sosyal Gelişim Bakanlığı'na önderlik etti. Peron, bu yazıda, Arjantinli işçilerin büyük bir kısmının desteğini kazanan sendikal hareketi teşvik etti. 1944’te, ülkenin başkan yardımcısı ve 1946’ten 1955’e kadar. başkan olarak görev yaptı. Peron’un dünya görüşü ve rejimi Peronizm olarak adlandırılıyor, ancak kendisi “sanayici” terimini tercih ediyor. Peronizm için, “üçüncü yol” ideolojilerine ait olan otoriter bir hükümet tarzı, devletin ekonomik kendi kendine yeterliliği, sosyal adalete ve kamu desteğine yönelme, merkez bankasının kamulaştırılması ve büyük ölçekli sanayi ile karakterize edildi. Peron’un faaliyeti Arjantin’deki siyasi ve askeri seçkinlerde sağcı muhafazakar ve Amerikan yanlısı çevrelerden memnuniyetsizliğe neden oldu. 1955’te Peron rejimi, Washington’daki eski bir askeri ataş olan Teğmen Eduardo Lonardi’nin açtığı askeri darbe sonucunda devrildi.
"Kırmızı" ve "Mavi"
O zamandan beri, ülkenin siyasi yaşamında geleneksel olarak önemli bir rol oynayan Arjantin askeri seçkinleri, iki ana grup arasında zayıf gizlenmiş bir çatışma başlattı. İlki “Asules” - “Blue” ve liberal-demokratik görüşlerin birleşik destekçileri olarak adlandırıldı. Kara Kuvvetleri generalleri ve subaylarının yanı sıra, Arjantin Hava Kuvvetleri generalleri ve memurları tarafından da tam olarak desteklendi. Asules'ın asıl lideri, Kara Kuvvetleri Genelkurmay Başkanı Korgeneral Juan Carlos Ongania (1914-1995) idi.
İkinci gruba “Colorados” - “Reds” adı verildi ve Peronizm ve Peronist siyasi örgütler konusunda uzlaşmaz bir tavır savunan sağcı muhafazakar görüşlerin destekçilerini içeriyordu (bildiğiniz gibi, sendika hareketine karşı Peron'dan nefret ediyordu). Deniz Kuvvetleri, Deniz Piyadeleri ve Deniz Piyadeleri de dahil olmak üzere Deniz Kuvvetleri'nin en fazla desteğini Colorado aldı. havacılık. Ayrıca, Kara Kuvvetleri subay birliklerinin daha küçük bir kısmı tarafından desteklendiler. Colorado'nun lideri Tuğgeneral Pascual Angel Pistarini'dir (1915-1999), 1936'da Ulusal Askeri Koleji'nden mezun olduktan sonra süvarilerde görev yaptı ve süvari bölümlerinden birine komuta etti. Colorado desteği donanma Donanma'daki hizmetin Arjantin'de çok prestijli olduğu ve zengin ve etkili ailelerin birçok temsilcisi oraya gitti. Kara kuvvetleri, aksine, toplumun orta ve hatta alt katmanlarının temsilcileriydi. Hava Kuvvetleri subayları, eğitim ve kökenleri nedeniyle, daha solcu ve liberal görüşlerde de farklılık gösterdi.
Colorados ve Asules arasındaki ilk çatışma Eylül 1962 kadar erken gerçekleşti Buenos Aires'te bir hafta boyunca ordunun karşı tarafları arasında silahlı bir çatışma devam etti. Havacılık Asules'in elinde olduğu için havada hızlı bir avantaj sağladılar ve Buenos Aires'in mahallelerinde Colorados pozisyonlarına saldırdılar. “Asules” zaferi belirginleştiğinde, Colorados'un liderleri müzakerelere başlamak için acele ettiler, daha sonra çatışma tarafları arasında bir anlaşmaya varıldı. Aslında, güç, Asules'a önderlik eden ve Colorados'u kademeli olarak ordudaki ve hükümetteki kilit pozisyonlardan çıkarmak için yola çıkmış General Juan Ongania'nın elindeydi. Bu eylemler Ongania, "Kırmızı" grubuna ait generaller ve amiraller adına büyük memnuniyetsizlik yarattı. Zaten 1963'in başında, ordunun üst düzey memurları, havacılık ve deniz kuvvetleri Ongania'nın politikasından memnun olmayanlar, Temmuz 7, 1963'ta yapılacak seçimleri engellemek için bir komplo düzenlemeye karar verdiler. Amiraller Arturo Rial, Carlos Sánchez Sanudo, Komodor Havacılık Osvaldo Lentino. Sadık komplocuların konuşması, Nisan 2’te 1963’e verildi, Arjantin askeri istihbaratının hazırlanacak arsa hakkında bilgi aldığı ve hatta komplocuların kompozisyonunu belirlediği, ancak Asules’in liderlerinin isyancıların gerçekliğine inanmadığı ve bilgileri ciddiye alması dikkat çekici.
Nisan İsyanı 2
Nisan ayının başlarında 2, Arjantin’in çeşitli bölgelerinde bulunan 1963, deniz kuvvetlerini ve kara kuvvetlerini birkaç birim yaptı. Puerto Belgrano, Rio Santiago, Punta Indio ve Mar del Plata'nın en önemli deniz üslerinin komutanları isyancıları desteklemek için konuştu. Ondan sonra filonun genel merkezi ve donanma donanma okulu ve Radyo Arjantin inşası isyancıların eline geçti. Radyo istasyonunun ele geçirilmesinden sonra, Colorados liderlerinden General Benhamin Menendez, ülke vatandaşlarına radyo ile hitap etti. Aynı zamanda, asiler hükümet birliklerinin pozisyonlarına saldırmaya devam etti. Puerto Belgrano'da, Amiral Jorge Palma'nın emrindeki deniz kuvvetlerinin birimleri, kara kuvvetlerinin 5 Piyade Alayı birimlerini engelledi. Punta Indio'da, isyancı ünitelerine, kampanya broşürlerini yaymak için uçağı Buenos Aires üzerinden bir seri uçuş yapan deniz havacılık birlikleri katıldı.
Ancak, Arjantin Hava Kuvvetleri personelinin isyancılarına ciddi destek verilmemesi durumu yine karmaşık hale getirdi. “Colorados” sadece Mar del Plata, Reconquista ve Buenos Aires “Jorge Newbery” hava parklarının üssünde bulunan havacılık birimlerinin memurları arasında etkili oldu. Üstelik, gerçek çatışmalara gelince, dünkü Hava Kuvvetleri subaylarından Kızılların taraftarları, meslektaşlarının çoğu tarafından desteklenen “Mavi” tarafına geçmek için acele ettiler. Havacılık desteği, Eylül 1962'te olduğu gibi Asules için bir kez daha önemliydi. Bu yüzden, iki bombardıman "Asules", "Colorados" tarafından yakalanan radyo istasyonuna saldırdı, ardından isyancılar boynuzsuz kaldı ve artık çekicilerini halka duyurmadı.
"Mavi" saldırıya devam ediyor
Bu arada, 12.45’te General Juan Ongania (fotoğrafta) Colorados’a “ultimatum” sundu. silâh en geç 15.00 ya da isyancılara karşı aktif önlemler almaya başlayacak. Fakat Colorado’lar generalin sözlerine kulak asmadı. Deniz uçağı Magdalena şehrinde 8. Zırhlı Süvari Alayı'na baskın düzenledi ve Punta Indio'nun deniz üssünü çevreleyen birimlerinin yerini vurdu. Aynı zamanda, deniz havacılığı uçak tabancaları, güdümlü füzeler, yüksek patlayıcı parçalanma ve yangın bombaları kullandı. Deniz havacılık memurlarına göre, baskınlar sonucunda 10 kişi imha edildi tanklar. Ancak pratikte bu "zaferler" bravado oldu. Deniz pilotları sadece 1 tank ve 1 topçu traktörünü devre dışı bırakmayı başardı. Ancak baskınların kurbanları zırhlı süvari alayının 9 askeriydi, 22 asker de yaralandı. Buna karşılık, uçaksavar topları iki deniz uçağı düşürdü.
Asi Colorados'un konumu, kara kuvvetlerinin subayları arasında da önemli bir etkisi olmadığı gerçeğiyle karmaşıktı. Her ne kadar Colorados ordu subaylarının bir kısmını desteklese de, ikincisi uzak garnizonlarda görev yaptı ve alt birliklerin başında isyancıların yardımına çabucak gelemedi. “Colorados” un aksine, “Asules” liderleri doğru güçleri hızlıca toplamayı başardı. Campo del Mayo'daki kara kuvvetleri, isyancıları geri itti ve Arjantin Donanması karargahının binalarını, Jorge Newbery havayolunu ve radyo istasyonunu serbest bıraktı. Ondan sonra, Colorados amiralleri liderliğindeki Deniz Piyadeleri, Puerto Belgrano'ya çekilmek zorunda kaldı.
"Kırmızılar" ın lafı
Ertesi gün, Nisan 3'teki 1963, kara kuvvetlerinin hükümet birimleri, denizcilerin Puerto Belgrano'ya çekilmeyi seçtikleri La Plata ve Rio Santiago'daki deniz üslerini yakalamayı başardılar; kara kuvvetleri silahlanma. Aynı zamanda, sadık "Asules" Hava Kuvvetleri birimleri, isyancılardan gelen havadan gelen tehditleri en aza indirgemek için deniz donanması havacılık hava alanlarına saldırma emri aldı. Başlangıçta Punta Indio'ya bomba atması gerekiyordu, ancak kötü hava koşulları nedeniyle bombardıman uçakları Punta Indio'daki deniz havacılık üssünü bombalamadılar, ancak La Plata'daki üssünü bombaladılar. Ardından Punta Indio'da bir dizi Hava Kuvvetleri uçağı belirdi. Donanma havacılık havaalanı, güdümsüz roketlerle dövmek için makineli tüfeklerle vurulmaya başlandı. Grevlerin bir sonucu olarak, deniz havacılığı bir kerede birkaç uçağı kaybetti. Punta Indio'daki deniz havacılığının hava alanına yaptığı grevden sonra, asilerin liderleri arasında, “Asules” üzerindeki zaferin gerçekliğinden şüphe duyulmaya başladı. Dokuz 45 uçağında, silahlı ayaklanmanın hazırlanmasında kilit rol oynayan kıdemli ve kıdemli subaylar, Punta Indio'dan komşu Uruguay'a uçtu.
Hava Kuvvetlerinin deniz havacılığının mücadele potansiyelini yok etmek için aktif olarak görev yaptıktan sonra, Colorados ve Asules liderleri arasında müzakereler başladı. Ancak, isyancı güçlerin teslim edilmesine ilişkin koşullar şimdiden çözülmüş olmasına rağmen, Asule liderleri, Colorado'yla silahlı çatışmaya devam etme arzusunu tamamen ortadan kaldırmak için çeşitli kontrol grevleri yapmaya karar verdi. Nisan 4 sabahı, “Asules” a bağlı 8 zırhlı süvari alayı tankları, Punta Indio hava üssünün topraklarına girdi. Alaylı askerler, kararlı tutumlarını sergileyen, havaalanına sekiz makineli tüfek ateşleyerek onlara zarar verdi. Punta Indio’da üs ele geçirilmesi sonunda asilerin direnişini kırdı. 5 Nisan 1963 çatışması, savaşan taraflar arasında bir anlaşmanın imzalanmasıyla sona erdi. Bu anlaşmanın sadece en çok savaşa hazır birimlerin Colorados'undan yoksun bırakılmasını sağlamakla kalmayıp, Arjantin’in savunma kabiliyetini de kötüleştirmesi dikkat çekicidir. Böylece, anlaşmaya uygun olarak, Arjantin Donanması'nın denizaltı sayısı, 2500 görevlileri ve askerlerine düşürüldü. Deniz birimleri farklı bazlara dağıldı. Ayrıca "Colorados" tarafındaki isyana katılan tüm memurların yargılanması öngörülüyordu. Ancak, 12 Eylül 1963, Arjantin Devlet Başkanı José Maria Guido isyandaki tüm katılımcıları affetti.
Arjantin isyanının sonuçları
Ayaklanma "Colorados", Arjantin silahlı kuvvetlerinin potansiyeline büyük zarar verdi. Çatışmalar, 24 kara kuvvetleri askerleri ve 19 deniz kuvvetleri de dahil olmak üzere 5 askeri personelini öldürdü, 87 askeri personeli değişen şiddetten yaralandı. Hava limanlarına yapılan hava saldırıları sonucunda Arjantin’in deniz havacılığı, 24 uçağını kaybetti, bu onun için son derece önemli bir kayıptı. Yukarıda belirttiğimiz gibi Donanmanın deniz piyadeleri sayıca azaldı ve herhangi bir tabandaki büyük parçaların konsantrasyonunu önlemek amacıyla, farklı tabanlardaki küçük alt birimler tarafından dağıldı.
Üç günlük "ordunun savaşı, hava kuvvetleri ve donanma" Temmuz 7’te yapılacak seçimlerin yapılmasını engelleyemedi. Ne Juan Domingo Perona taraftarları ne de Arjantinli Komünistler örgütlerinin yasaklanması nedeniyle seçimlere katılmadılar, ancak liberal ve sağcı muhafazakar partilerin bir yelpazesi temsil edildi. Sivil Radikal Birliğin doktoru Arturo Umberto Ilia (1963-1900), Arjantin Cumhurbaşkanı seçildi. Ancak Ilya sadece üç yıl başkan kaldı. Ülkenin liderliğindeki siyasi çelişkilerin artması ve Peronistlerin konumlarının güçlendirilmesi, yine askeri seçkinlerin ülke liderliği politikasına duyduğu hoşnutsuzluğu kışkırttı. 1983'in Haziran 28'teki askeri darbesinin bir sonucu olarak, Arjantin'deki güç, daha sonra ülkedeki gençliği ve öğrenci hareketlerine karşı güçlü bir “ahlaksızlık” politikasını vurgulayan “Asules” lideri, Teğmen General Juan Carlos Ongania'ya devredildi. etek, uzun saç, üniversite özerkliğinin kaldırılması.