Önceki bir katkı olarak, Bangkok’taki tarihi Protestan mezarlığını kısaca ele aldım. Bugün sizi Chiang Mai’nin kalbinde, kuzeyde aynı derecede ilgi çekici bir nekropole götürmek istiyorum.
Bu mezarlık, Gymkhana Club’ın yanındaki Chiang Mai’den Lamphun’a giden eski yolda yer almaktadır. Ve bu ülke yüzünden tesadüf değil Farangspor kulübü mezarlık alanıyla aynı kraliyet bağışına aitti. 14 Temmuz 1898’de Kral Chulalongkorn, yabancılar için bir cenaze töreni yapmak için 24 rai toprak bağışladı. Neredeyse aynı zamanda, üzerine spor sahaları inşa etmek için 90 rai daha bağışladı. Bangkok’ta olduğu gibi, mezarlığın idaresi İngiliz konsolosuna verildi. Bangkok’ta olduğu gibi, mevcut yönetim İngiliz resmi gözetiminde uluslararası olarak oluşturulmuş bir komite tarafından denetleniyor.
Aslında, eski Lanna krallığındaki Batı varlığı oldukça yeni bir fenomendir. Amerikalı Protestan misyoner McGilvary, 1867’de Chiang Mai’ye yerleşen ilk kişilerden biriydi. 1884’te İngilizler, bölgede tik ticaretini açmak için burada bir konsolosluk açtı. Bu öncülerin çoğuna bu sitede son bir dinlenme yeri verildi.
Mezarlığın olaylı bir geçmişi vardı. Orada yasadışı olarak yaşamaya gelen Taylandlı ile arazi kullanım hakkı konusunda neredeyse gerçek anlaşmazlıklar vardı ve mezarlık, bitişik Gymkhana Kulübünün gerekli binalarında barınan Taylandlı askerler tarafından II.Dünya Savaşı sırasında tahrip edildi. Nedense, bu garnizonun bazı adamları mezarlığa altının gömülü olduğuna ikna oldu. Japonların teslimiyetinden sonra göçmen topluluğu geri döndüğünde, devrilmiş ve tahrip edilmiş mezarların bulunduğu, ihlal edilmiş bir mezarlık bulmaktan dehşete düştüler. Tayland hükümeti, Müttefikler tarafından siteyi restore etmek zorunda kaldı.
İlk Farang bu sitede çok güzel anlatılan yere emredildi ‘İngiliz Binbaşı Edward Lainson’dı. Rehberlik. 1900 Sevgililer Günü’nde 45 yaşında dizanteri nedeniyle öldüğünde arkasında renkli bir hayat vardı. Guilding, Lord Kitchener komutasındaki genç bir kurmay subayı olarak Sudan ve Mısır’da kampanya yürütmüş, Hindistan’da garnizon hizmetinde ve St. Petersburg’daki Çar mahkemesinde tercüman olarak görev yapmıştı. Batı Çin’den aynı derecede yorgun bir atla yalnız, hasta ve bitkin bir halde, Ocak 1900’ün son haftasında Chiang Mai’ye geldi ve kimse onun nasıl ve neden kuzey Siam’a geldiğini tam olarak anlayamadan yenik düştü. Onun komuta etmesi oldukça muhtemeldi. Dış Ofis yavaş yavaş parçalanan Çin imparatorluğunda casusluk yapmaya başlamıştı ya da Rusların bölgedeki nüfuzlarını ne ölçüde genişletmeye çalıştıklarını araştırmak zorunda kalmıştı.
Başka bir subay, çarpıcı bir mavi taşlı dikilitaşın altında dinleniyor. 1902 yazında, Danimarkalı kaptan Hans Markward Jensen, tik tüccarı Louis Leonowens (Ana Leonowens’in oğlu) ile birlikte, Phrae valisini Haziran ayında öldüren Burmalı isyancıları avlayan bir eyalet jandarma müfrezesine liderlik etti. Bu isyancıları Lampang’da yenmeyi başardılar ve Jensen, Phayao yakınlarında kaçan isyancıların peşinde 14 Ekim 1902’de vurularak öldürüldü. Minnettar bir Kral Chulalongkorn, cenaze anıtının parasını ödedi ve Jensen’in annesi, 1936’daki ölümüne kadar aylık 3.000 Baht naklettirdi.
Jensen hiçbir şekilde bu nekropolde şiddetin tek kurbanı değildi. Bu sitede en az dört soygun kurbanı gömüldü. 33 yaşındaki Evan Patrick Miller, tik ticaretinde aktifti ve İstasyon müdürü of Bombay Burma Ticaret Şirketi. Çadırında yemek yerken 1910’da ormanda öldürüldü. Evelyn Guy Stuart Hartley tik işinde de çalıştı. Bu işaret etti Binbaşı of Kraliyet Hava Kuvvetleri 1956’da Sawankhalok’taki evinde hırsızlar tarafından vuruldu. Lillian Hamer, 1944’ten itibaren Asya’da bir misyonerdi. Güney Çin’de ilk Çin Inoland Misyonu ve sonra Kuzey Tayland’daki Lisu kabilesiyle. 1959’da Mae Pahm ormanında yabancılar tarafından öldürüldü. 65 yaşındaki Keith Holmes Tate Londra Şehri Freeman. 1998’de Chiang Mai’nin kalbinde bir süpermarket için vuruldu.
Daha önce sözü edilen misyoner Daniel McGilvary için çok daha az şiddet içeren bir son ayrılmıştı, ancak Siam’daki hayatı, özellikle de ilk yıllarda, en hafif tabirle oldukça çalkantılıydı. Kuzey’de Hıristiyanlaşmaya yönelik ilk girişimleri, ilk altı müfettişinden ikisini idam ettiren yerel hükümdar Chao Kawilarot’un direnişiyle karşılaştı. McGilvary ve eşi Sphia Royce Bradley, tehditlere rağmen ısrar etti ve sadece Shan bölgeleri ve Chiinese Yunnan eyaleti dahil olmak üzere birkaç misyon kurmadı, aynı zamanda Chiang Mai’deki Dara Akademisi ve Chiang Rai Witthayakhom Okulu da dahil olmak üzere bir dizi okul kurdu.
Bu sitenin bir köşesinde, İngiliz Kraliçesi Victoria bu nekropolü sert bir bakışla izliyor. Başlangıçta İngiltere’de yapılmış ve sipariş edilmiş olan bu bronz heykel, Aralık 1903’te Ping’in kıyısındaki Charoen Prathet Yolu üzerindeki İngiliz Konsolosluğunun bahçesinde duruyordu. Konsolosluk bütçe kesintileri nedeniyle 1978’de kapılarını kapatmak zorunda kalınca Victoria şimdiki yerine taşındı. Tuhaf bir ayrıntı, bu heykelin, Victoria’nın doğurgan yaşamında kaç çocuk doğurduğunu öğrendikten sonra, Taylandlılar tarafından on yıllar boyunca çiçekler, mumlar ve tütsülerle bir tür doğurganlık tanrıçası olarak saygı görmesidir.
Victoria’nın sadık hizmetkarlarından biri William Alfred Rae Wood, CIE, CMG idi. Kraliçe tarafından Temmuz 1896’da Bangkok’taki konsolosluk hizmetine tercüman olarak atandığında henüz 19 yaşında değildi. Altı ile on iki yaşları arasında Fransızca öğrenmek için Brüksel’de bir yatılı okula gitti. On yıllar sonra anılarında yazacağı gibi, hemen geniş bir görev yelpazesine atandı: ‘onsekiz yaşındayken kendimi yelkenli gemilerden gelen sağlam denizcilerle, Büyükelçinin bahçe partisinde sarhoş misafirlerle ve bir midilli ile bir yarış ahırına başlarken buldum. ‘…. 1921’de Chiang Mai Başkonsolosu olarak atanmasıyla taçlanan diplomatik hizmette uzun bir kariyerin başlangıcıydı. Wood 1931’de emekli oldu, ancak sonraki yıllarda kendini başarılı bir İngilizce öğretmeni yaptı. Bu eski diplomat, II.Dünya Savaşı sırasında Japonlar tarafından tutuklanmasından sağ kurtuldu ve 92 yaşına gelmeden iki gün önce öldü.ste 1970 yılında sevgili Chiang Mai’de doğum günü. SAVAŞ Wood, çoğu zaman çok komik ve oldukça otobiyografik olanların yazarıydı.Cennetteki Konsolos: Siam’da Altmış Dokuz yıl ve 1926 gibi erken bir tarihte Siam’daki ilk İngilizce referans çalışmalarından biriydi Bir Siam Tarihi yayınlanan. Kitabesi basitçe ve belki de tamamen doğruydu ‘Tayland’ı severdi’
Bu açık sözlü Protestan sitesinde Hollandalı eski bir Romalı rahibin varlığı dikkat çekicidir. Leo Alting von Geusaua, hala Groningen-Leeuwarden piskoposluğunun rahibiyken, kilise içinde ekümenizmin ve diyalogun ateşli bir destekçisiydi. Roma’dan ayrıldıktan sonra, Amerika Birleşik Devletleri’nde antropolog ve profesör oldu. 1977’de Akha’ya yerleşti ve onları incelemeye ve elinden geldiğince çıkarlarını savunmaya başladı. Kurucusu Dağ Halkı Kültürü ve Gelişim Projesi 2002’de Chiang Rai’de öldü.
İki dilli Tay-İngilizce yazıtlı mezar taşı ‘Clifford Johnson anısına 17 Nisan; 1912 – 2 Kasım 1970 Bizi Seven Yabancı‘. Ancak Clifford Johnson buraya gömülmedi. 30 yılı aşkın süredir Tayland’da misyonerlik yapıyordu. Asya iç Misyonu ve sadece Chaing Mai’de olmadı Kabile Çocuklar için Öğrenci Yurdu yerden, ama aynı zamanda yerel uyuşturucu kaçakçılığı kovana düzenli olarak büyük bir kurbağa koyar. Bu ona sadece arkadaş kazandırmakla kalmadı, aynı zamanda birçok düşman da kazandı. O kaydoldu Palm Gardens Emeklilik Topluluğu Tayland-Birmanya uyuşturucu lordları adına Ashmore, Güney Kaliforniya’da öldürüldü. İlgi çekici hayatı hakkında 2009’da ortaya çıktı ‘Gizli Emekli: Uyuşturucular ve Ölüm ‘ Rupert Nelson’dan.
Bu küçük turu şahsen tanıdığım biriyle bitirmek istiyorum. Richard Willoughby Wood MC’nin mezar taşı kitabesi taşıyorBir Asya Efsanesi‘ve bu bir yalan değil çünkü Chiang Mai’deki gurbetçiler arasında bir efsaneydi. 1916’da Londra’da doğdu. Babası eski bir yöneticiydi. Bombay Burma Ticaret Şirketi Chiang Mai ve Bangkok’ta, annesi İngilizlerin redaksiyonu yapılan Bangkok’ta başhemşire iken Huzurevi. 1937’de babasının izinden gitti ve Burma’da Burma için çalışmaya başladı. Bombay Burma Ticaret Şirketi. İki yıl sonra ikinci teğmen olarak atandı. Burma Tüfekler. Savaş sırasında Japonların elinden uzak durmayı başardı ve 1944 Noelinde tifüsten neredeyse ölünceye kadar Chindwin Cephesinde bir istihbarat subayı oldu. Düşmanlıkların sonunda Wood rütbesi binbaşıya yükseldi ve ordu günü emirlerinde birkaç kez listelendi. Cephedeki çok cesur davranışı için, kendisine en yüksek ikinci cesaret ödülü olan Askeri Haç (MC). Burma’nın bağımsızlığından sonra, emekli olduktan sonra göçmen topluluğunun kalesi haline geldiği Tayland’a taşındı.
RW Wood, şu kitabın yazarıdır: De Mortuis: Chiang Mai Yabancı Yüzyılın Hikayesi, birçok yönden benzersiz olan bu sitenin bakımı lehine bugüne kadar satılan bir ciltsiz kitap.