Kitap 10 (Baruch) Bölüm 33 - Erleri Toplayın, Generaller Göreve!
Çeviri: Gin Düzenleme: Dr.Hiluluk
Anarşik Topraklar, Işık Kilisesi’nin bölgesi. Bölgeleri birbirine bağlayan ana yollardan birinde, devasa bir ordu, başlarında sihirli canavarlara ya da savaş atlarına binmiş, askerlere emirler yağdıran subaylarıyla, sonu gelmeyecek gibi görünen bir çizgi halinde ilerliyordu.
“Daha hızlı!” Ellerindeki kırbaçları şaklatan subayların yüzlerinde son derece katı ifadeler vardı.
Bu bir cebri yürüyüştü!
Onlara verilen emirler açıktı. Mümkün olan en hızlı şekilde Sherry İdari Şehrine gitmeliydiler. Sherry İdari Şehri'nin sınırlarının ötesi, Işık Kilisesi ve Baruch Krallığı’nın savaşacağı yer olacaktı. Bu bölge aynı zamanda Işık Kilisesi’nin toprakları dahilinde sihir cevheri madenine en yakın yerdi.
Bu büyük ordunun ilerleyişini Baruch Krallığı'ndan gizlemek imkansızdı. Doğal olarak, çok hızlı hareket etmeliydiler.
Şu anda, Sherry’nin sınır bölgesinde çoktan yirmi bin asker toplanmıştı. Bu çarçabuk toplanmış askerlerin aceleyle bölgeye gitmelerinin ardından, dinlenmek için bir ya da iki günleri vardı, ardından onlar da savaşa gönderilecekti.
“Baruch Krallığı'na karşı büyük bir savaşa giriyoruz.”
Sakin, izbe bir konakta, Kardinal Guillermo kuzey ufkuna doğru bakıyordu. Bu savaştan sorumlu olan kişi Arfan değil, Guillermo’ydu. Ne de olsa Kardinal Guillermo’nun kitleler üzerindeki etkisi çok daha büyüktü.
Ayrıca…
Azizlerin bu savaşta yer alması yasaktı. Bu yüzden Arfan’ın savaşa bir katkısı olmazdı, ancak Guillermo, 9. Seviyeden bir baş büyücü olarak büyük bir fark yaratabilirdi.
“Ne yazık. Işık Kilisesi adına büyük işler başarabilecek genç bir adam en büyük düşmanımıza dönüştü.” Guillermo iç çekti. Linley’in büyümesine bizzat tanık olmuş, onun 7. Seviyeden dahi bir büyücülükten, 9. Seviyeden bir savaşçı olan Clayde’ı öldürebilecek bir uzmana dönüşümünü izlemişti.
Ve uzun yıllar sessiz kaldıktan sonra?
9.Seviyeden altı meleği öldürüp, ardından O’Brien İmparatorluğunda yeri göğü titreten bir figüre dönüşmüştü. Daha sonra ise… Anarşik Topraklarda Baruch Krallığını kurmuştu.
“Yirmi yıl geçti. Linley şu an o kadar güçlendi ki Pretor ve diğerleri dışarı çıkmaya korkar oldular ve Kutsal Ada’da saklanıyorlar.” Guillermo, düşüncelere dalmıştı.
“Lordum?” Bir şövalye onu saygıyla selamlayıp, seslendi.
Guillermo daldığı düşüncelerden uyanıp şövalyeye baktı. “Gidelim. Benimle Sherry İdari Şehrinin sınırına gel. Bakalım Gölge Tarikatı’nın Kara Kardinali, Weiss Porter son yıllarda güçlenmiş mi.”
---
Kraliyet başkenti, Baruch Şehri. Kraliyet Sarayı.
Wharton, Linley, Barker ve diğerleri ana salonda yan yana dizilmişlerdi. Salonun ortasında devasa bir ordu haritası serilmişti ve şu anda orta yaşlı bir adam haritada bir bölgeyi işaret ediyordu. “Lordlarım, sihir cevheri madeni burada. Eğer bize saldıran yalnızca Işık Kilisesi olacaksa… savaşacağımız bölge Sherry İdari Şehri olmalı.”
Linley ve diğerleri başlarıyla onayladılar.
“Ancak…” Orta yaşlı adam kafasını salladı. “Ancak Işık Kilisesi’nin kumandanı kafayı sıyırmadıysa, buraya saldırmayı seçmeyeceklerdir.”
“Ya?” Barker bir kaşını kaldırdı.
Orta yaşlı adam devam etti. “Sihir cevheri madeni başkentten üç yüz kilometre mesafede iken, Sherry İdari Şehri başkente dört ya da beş yüz kilometre mesafede. Bu düz bir hat! Eğer Sherry İdari Şehrinden madene kadar savaşarak ilerlemeye kalkarlarsa, yolu takip ederek ilerleyeceklerini varsayarsak bu bin kilometrelik bir mesafe demek. Madenlere giden yolda irili ufaklı tam on şehir var. Işık Kilisesi topraklarımızın bu kadar iç kısmında bizimle savaşır mı peki? Güçlerinin neredeyse yarısı O’Brien ve Rohault İmparatorluklarının sınırındaki garnizonlarda konuşlanmak zorunda. Yalnızca geri kalanlarla bize saldırabilirler.”
“Bu durumda askeri gücümüz yaklaşık birbirine denk sayılır.”
Orta yaşlı adam Sherry’i işaret etti. “Aynı güce sahip olduğumuzu düşünürsek,ve eğer onlar saldırırken biz şehir surlarında savunmada kalırsak… Topraklarımızın tam bin kilometre içinde savaşmaya kalkışmaları… canlarına susamışlar demek olur.”
“Bu durumda, eğer Işık Kilisesi bize saldırmak istiyorsa, tek seçenekleri var demektir. Gölge Tarikatıyla ittifak kurmak. Başka yolu yok!” Orta yaşlı adam derin bir nefes aldı ve başka bir noktayı işaret etti. “Gölge Tarikatıyla aramızda yaklaşık bin kilometrelik bir sınır var. Sihir cevheri madenine en yakın noktaları, tartışmasız tam burası!.”
“Cod İdari Şehri!” Orta yaşlı adam haritada şehri işaret etti.
“Maden, Nifeng Şehri’nin dışında. Nifeng, Cod İdari Şehri’nin kontrolü altındaki küçük şehirlerden birisi. Cod’dan madene mesafe yalnızca yüz kilometre.” Orta yaşlı adamın yüzünde ciddi bir ifade vardı. “Eğer buradaki savunmamızı kırarlarsa, madene kadar ilerlemek onlar için çocuk oyuncağı olur!”
Linley başını hafifçe salladı.
Bu kumandan durumu oldukça açık biçimde ortaya koymuştu.
“Watts.” Wharton birden söze girdi. “Eğer sana savaşı istediğin gibi yönetmen için tam yetki verirsem, kazanabileceğine inanıyor musun?”
Barker da konuştu. “Ayrıca, sana otuzun üzerinde sihir topu temin edebilirim. Topları ve lazım olan sihir cevherini teslim etme konusundan da ben sorumlu olacağım.” Barker, Baruch Krallığında çok yüksek bir mevkideydi. Krallığın ilk ve tek ‘Başkumandan’ıydı ve kişisel gücü de korkutucuydu.
Linley, insan formunda aziz seviyeye ulaştıktan kısa süre sonra, Barker da bunu başarmıştı. Dönüştükten sonra… en üst düzey bir Ölümsüz Savaşçı Aziz oluyordu. Kısaca ‘Etki’ seviyesine çoktan ulaşmış Barker, Osenno’dan bir tık bile daha güçsüz değildi.
Otuzun üzerinde sihir topunu duyan Watts’ın gözleri parladı.
Göğsünü kabartıp gür bir sesle, “Majesteleri, emrime beş yüz bin askeri verdiğiniz sürece , Cod İdari Şehrini savunabileceğimden ve düşmanı püskürteceğimden eminim.”
“Çok iyi.” Wharton’un yüzünde bir gülümseme belirdi.
Baruch Krallığı gerçekte bir milyonun üzerinde askere sahipti ve bu rakama sıradan şehir muhafızları dahil değildi.
“Majesteleri.” Watts ciddiyetle konuştu. “Düşmanın umduğumuzdan daha korkunç bir güçle bize saldırmasından endişeleniyorum. Eğer böyle bir şey gerçekleşirse, ve karşı koyamayacağımız bir güçle saldırırlarsa, savunmada kalmak bizim için tehlikeli olur.”
“Korkutucu bir güç mü?” Wharton şaşırmıştı.
“Doğru. Örneğin, eğer bir Aziz ortaya çıkarsa, ya da Işık Kilisesi’nin efsanevi büyücü taburu buraya gönderilirse, o zaman büyük tehlikeye düşeriz.” Watts ciddiyetle devam etti.
Hem Işık Kilisesi hem de Gölge Tarikatı, büyücü taburları oluşturabilmek için inanılmaz zaman ve emek harcamışlardı. Bu iki güç de inanılmaz güçlü büyücü taburlarına sahipti ve bu taburların her bir üyesi en az 7. Seviyedeyken, en güçlüleri 9. Seviyeden baş büyücülerdi.
Bin güçlü büyücüden oluşan bir tabur, içlerinde onları komuta eden 9. Seviyeden baş büyücülerle birlikte korkunç güçte büyüler yapabilirlerdi.
Böyle bir taburun büyü gücü bir Aziz Baş Büyücü’nün ‘yasaklı seviye’ büyüsünden daha güçsüz değildi.
Bu aynı zamanda, İmparatorlukların Azizlerin savaşlara katılmasına izin vermemeleriyle birlikte, büyücü taburları daha da etkili bir konuma gelmişlerdi.
“Düşman Azizleri ortaya çıkmayacak.”
Konuşan Linley’di.
Watts hemen Linley’e baktı. Konuşanın o olduğunu görünce hemen daha da saygılı bir ifade takındı. Linley sakince güldü. “Endişelenme. Ne Işık Kilisesi ne de Gölge Tarikatı Azizlerini göndermeyecekler. Aynı zamanda… şu bahsettiğin korkutucu büyücü taburlarına gelince…”
Daha önce Azizlerin savaşa katılmalarına izin verilmeyeceği konusunda anlaşmış olsalar da, Linley yasaklı seviye büyülerin güçlerini biliyordu. Tek bir büyü belki de tüm Cod İdari Şehri’ni yok edebilirdi ve bunun sonucunda sayısız insan ölürdü. Linley bir şehir dolusu insanın bir anlaşma yüzünden ölüp gitmesine göz yumacak kadar dik kafalı ya da inatçı değildi.
Bir milyon insanın hayatı bir anlaşmadan daha mı değersizdi?
Dahası.
Bu ülkeler arası sözde anlaşmalar ancak iki taraf eşit seviye ve güçteyse anlamlı olurdu. Taraflardan birisi aşırı üstünse, anlaşmayı yırtıp atsalar ve hemen saldırıya geçseler bile, kim ne yapabilecekti ki? Bu Yulan Kıtasında sıkça karşılaşılan bir durumdu.
Ancak tabiî ki, Linley böyle bir şeyi ancak düşman büyücü taburları yasaklı seviye bir büyüye denk güç kullanmaya kalkışırsa yapacaktı.
---
Yetkili Kumandan olarak, bilgiler Watts’a ulaştıkça, o da durmadan birbiri ardına emirler yağdırıyordu.
Işık Kilisesi güçlerinin Sherry İdari Şehri sınırlarına ulaştığı haberi çabucak ona ulaştırılmıştı.
Yoksa… Işık Kilisesi gerçekten de Sherry İdari Şehrinden mi saldıracaktı?
“Sherry İdari Şehri’nde çoktan bir ordumuz var. Oraya bir ordu daha yollayın. İki lejyon toplamda iki yüz bin asker demek… Şehrin içinde savunmada kalın, ayrıca Sherry İdari Şehrinin çevresindeki ağaçları da yok edin. Düşmana saklanıp, pusu kurabilme imkanı vermeyin.”
“Sherry İdari Şehri kesinlikle düşmanın esas saldırısını gerçekleştireceği yer olmayacak. Yalnızca güçlerimizi bölmeye çalışıyorlar. Tek yapmamız gereken pozisyonumuzu korumak.”
Gölge Tarikatı tam da Watts’ın tahmin ettiği gibi davranmıştı. Gerçekten de kısa süre sonra savaşa dahil oldular.
“Cod İdari Şehri’nin dışındaki köprü yok edilmeli. Ayrıca, şehrin çevresindeki yolları da tahrip edin. Düşman ordusunun bize kolayca yaklaşmasına izin veremeyiz. Onları doğruca Cod Şehrine saldırmaya zorlayın.” Bu emir gerçekten de Işık Kilisesi ve Gölge Tarikatı’nın canlarını bir hayli sıkmıştı.
“Cod’un içindeki bütün sivilleri tahliye edin. Cod İdari Şehri bir askeri kale haline getirilmeli ve şehrin içini de savaş için hazırlayın.”
Askeri karargahtan emirler birbiri ardına geliyordu ve emirler her bölgedeki yetkili subay tarafından titizlikle yerine getiriliyordu. Bir emir de sihir cevheri madenine gelmişti. “Üretim hızını arttırın. Mümkün olan en hızlı şekilde kazın. Hareketlerimizi daha fazla gizlemeye çalışmamıza gerek yok.”
Geçen on iki yılda, Anarşik Topraklardaki bu üç büyük güç yalnızca küçük ölçekli savaşlar yapmışlardı. Bugünün benzeri bir olay hiç yaşanmamıştı. Daha savaş başlamadan bile, toplanan askerler çoktan korkutucu rakamlara ulaşmıştı. Açıkça… Bu savaş orduları hazır tutmak için ara sıra girişilen küçük çatışmalardan değildi. Bu gerçek savaştı.
Uçsuz bucaksız göklerde, mavi cübbeli Linley, Gölge Tarikatı’nın topraklarına doğru son hız uçuyordu. Linley O’Casey’in nerede yaşadığını biliyordu; Gölge Tarikatı’nın Anarşik Topraklardaki karargahı, sıradan görünüşlü bir Gölge Tapınağıydı.
Linley’in bakışları soğuktu.
“Demek O’Casey gerçekten de Işık Kilisesi’nin teklifini kabul etti ha. Hıh!”
Linley, buna anlam verememişti, ancak Gölge Tarikatı’nın da gerçekte başka şansı yoktu. Eğer Linley’e yardım etselerdi, o zaman Işık Kilisesi’nin Anarşik Topraklardaki güçleri yok edilirdi. Korktukları şey, o durumda Linley’in birden onlara savaş açmasıydı.
Şu anlaşılmalıydı…
Linley’in güçleri şu an Linley, Bebe, Barker kardeşler ve insan formunda aziz seviyeye ulaşan Barker’dan oluşuyordu. Bu aziz grubu aşırı büyük bir gücü ifade ediyordu. Gölge Tarikatı onlarla baş edemezdi.
Eğer Linley gerçekten de daha önceki anlaşmalarını umursamaz ve onlara saldırmaya kalkarsa, Gölge Tarikatı ne yapabilirdi ki?
Desri’nin gerçekte Linley’in saflarına yakın olduğunu biliyorlardı.
Linley’in Azizleri fazla güçlüydü. Linley ancak Işık Kilisesi ve Gölge Tarikatı birlikte haraket ederse dikkatli davranmak zorunda kalırdı. İki taraftan birisi yok edildiği anda, büyük ihtimalle diğeri de onu takip edecekti.
“Aziz seviye uzmanlar savaşlara katılması ya da sıradan insanları öldürmesi yasak olabilir, ancak yine de azizleri öldürebilirim.” Linley, ötedeki Gölge Tapınağına baktı. “Ölümü O’Casey’i tehdit etmek için kullanacağım. Belki bu onun gözlerini açmasına yardım eder.”
Linley, ruhsal enerjisini kullanarak tüm Gölge Tapınağını taradı.
“Hmm, burada kimse yok?”
Linley kaşlarını çattı. Vücudunu çevreleyen enerji hızla dönerken, Linley çakan bir şimşek gibi pencerelerin tuzla buz olmasına neden oldu. Ardından pencerelerin birinden içeri girdi.
“O’Casey nerede?” Linley önündeki altın saçlı yaşlı adama sakince bakıyordu.
Altın saçlı yaşlı adam Gölge Tapınağındaki en güçlü üyelerden biriydi; bir aziz. Ancak yalnızca orta düzeyde bir azizdi ve O’Casey’e kıyasla çok daha güçsüzdü.
“Linley?” Yaşlı adam gülümsedi. “Lord O’Casey burada sizi beklememi emretti, Lord Linley. Kendimi tanıtmama izin verin. Ben Gölge Tarikatı’nın Dört Kanatlı Günahkar Meleklerinden biriyim.”
Linley yaşlı adama sakin bir ifadele baktı.
Yaşlı adamın tavrı son derece saygılıydı. “Lord O’Casey bana bu savaşın kaçınılmaz olduğunu iletmemi emretti. Lord O’Casey’in kendisi çoktan Gölge Tarikatı’nın karargahına döndü. Burada Gölge Tarikatına ait tek aziz ben kaldım.”
Linley kaşlarını çattı.
O’Casey gerçekten de kaçmıştı.
“Seni öldürmemden korkmuyor musun?” Linley, yaşlı bir adam gibi görünen Günahkar Meleğe bakışlarını dikti.