|Theseus ve Minotauros Efsanesini Anlatan Bir Tasvir|
|Yunan Alfabesi|
Yunan tiyatrosunun kökleri dinsel şenliklere –daha kesin ifadeyle Dionysos kültürüne- dayandığından, drama şairlerinin asıl görevi eğlendirmekti. Bu şairler meslek yaşamlarının büyük bir bölümünü yunanca konuşulan dünyanın her yanındaki yarışmalarda ödüller için geçirirdi. Antropomorfizm, yani tanrıları insanlar gibi sunma yönünde eylemi anlamak ve Yunan mitolojisinin en sarsıcı yönlerini –Zeus’un tecavüzcülüğü meslek edinişi, ayrıca ensest, yamyamlık, hatta kendi çocuklarını yeme gibi cürümler –kavramak açısından bunları yarışmaya dönük müzik ve tiyatro sahnesinin bağlamın oturtmaktan yarar vardır. Seyirciler ve hakemler cüretkar anlatı tekniklerinin kullanıldığı canlı hikayeler isterdi; hikaye ne kadar renkli ve akılda kalıcı olursa. Yazarının birinciye verilen zeytin ve/veya defne çelengiyle taçlanmış olarak memleketine dönme olasılığı o ölçüde artardı. Öte yandan, tanrıların kepazelikleri ile ilgili hikayeler başka bir amaca hizmet ederdi: Tanrıların gücüne ve etik açıdan örnekliğine kuşku gölgesini düşürmek. Bu da dünyanın ve yaşamın doğada veya insan zihninde bulunan diğer ilkelerine dönük bir arayış niteliğindeki felsefenin ortaya çıkışını getirirdi.
|Athena Heykeli|