Neden modern gemilerde zırh takmıyoruz?
Hayır, elbette, bazı yerlerde bir şeyin bir şey tarafından korunduğunu biliyorum - örneğin dikey fırlatıcıların Kevlar savunması gibi. Ancak, 19. yüzyılın 50'lerinden XX. Yüzyılın 50'lerine kadar bütün bir asır zırhlı gemi inşaası anlamında rezervasyon demek. Su hattının, kazan dairelerinin ve makine dairelerinin, topçuların, askeri kütüklerin, baca tabanlarının korunması ... Bölge kemer zırhı, zırh güverte, kuleler, gövdeler, kasalar, buzullar ...
Neden 7-10 bin tonluk yer değiştiren gemilerle rezervasyon yapmıyorsunuz - bu modern büyük bir destroyer veya normal büyüklükte bir kruvazörün yer değiştirmesi mi? Yıllar önce 100, bir zırhlı kruvazörün ortalama deplasmanıydı - ve bazı yerlerde 6 veya hatta 8 inçlik mermilerden vurmaları gereken zırh verildi! Bu çok geniş bir kinetik enerjidir, bu da nüfuz edici bir kuvvet anlamına gelir.
Peki neden şimdi koymuyorsun? En azından olağan 5-inç'e karşı? Veya - neden olmasın? - seyir füzelerine karşı?
Geçen yıl bir yıl sonra bwana hakkında bu konuyla ilgili bir tartışma yaptım, Donanma Günü tarafından St. Petersburg'daki Sea Salon'da çok büyük bir fotoğraf raporu yayınladım. Genel düzenden nadir bir sapma sırasına göre, bu rapora bir link vereyim; Hatırlıyorum, neredeyse bütün gün yaptım (ve farklı kaynaklarda üç duyuru yaptım) ...
Peki, burada; ve orada yorumlarda bana basit bir soru soruldu? Neden şimdi kitap göndermiyorsun? Mesela kılıç sonunda kalkanı yendi mi?
Cevap verdim: ne var! Beş zırh inç - ve "Zıpkın" korkmuyor! Ancak, onlar kitap değil.
Ve ne diye soruyorlar, zırh belki de 165 kg patlayıcı patlamaya dayanacak, ancak gövdenin içindeki bölmeler kırılacak mı? Patlama - merminin kinetik enerjisinden daha güçlü değil mi?
... Bu arka planı iki amaç ile söyledim. İlk olarak, konuyu genel olarak ön plana çıkarmak - nereden geldiği anlamında. İkincisi, 165 kg rakamının nereden geldiğini açıklamak için makalenin en başında görünür. Sorudan geldi ve anketör rapordan aldı; Falkland Savaşı'ndaki Exocet cruise füzelerinin battığı İngiliz gemilerini hatırladım; 165 kg, Exocset'in savaş başlığının ağırlığıdır.
Elbette bwana'da soruları cevapladım - yılda 2011 oldu! - ve şimdi buraya basitçe bu makalelere cevap yazacağım. Çünkü tamamen bağımsız bir anlama sahipler ve çok çalıştım. Değerlendirmeler iyiydi; Umarım beğenirsin.
Ve ayrıca - Bay Observer, bizi dikkatinden mahrum etmeyeceğini ve kendisinin de dahil olduğu yorumlarından çok ilginç şeyler keşfedeceğimizi düşünüyorum.
Yukarıdaki soruların cevabı üç başlıkta toplanmıştır. Bugün ilk konuyu veriyorum: zırhtaki patlamayı tartış.
***
Şimdi bugünün gerçekleri hakkında konuşalım. Ve dünyadaki çoğu RCC türünün sesaltı olduğu şekildedirler. Onlardan bahsedeceğiz, özellikle de Exocset'i örnek aldığımız için. Ve hiçbir şey için almadılar: dünyadaki en yaygın PKR'lerden biri.
Dikkatli olun: 165 kg değil, ancak 50 kg zırh üzerine sarsıldı. Exocset gemi karşıtı füzelerin 165 kilogramlık savaş başlığında tam olarak ne kadar patlayıcı bulunuyor. Bu, Sovyet FAB-250 hava bombasındaki patlayıcıların ağırlığının yarısı kadardır. FAB-100 için ilgili basamağı bulamadım; ama aynı zamanda kalitatif bir değerlendirmeye ihtiyacımız var ve tam bir hesaplama değil mi? Bu nedenle, ilk önce Exoset'teki patlayıcının FAB-100'ten biraz daha büyük olduğunu söylüyoruz ve sonra bunu “biraz” ihmal ediyoruz.
Ve sonra II. Dünya Savaşı'na geri dönüp kendinize sorabilirsiniz: FAB-100, örneğin ünlü "Cleveland" türündeki bir Amerikan kruvazörünün zırh kemeri üzerinde patlarsa ne olur?
Cleveland'ı seçtim çünkü kayışları sadece bir 5-inçti.
Ve kemer ile hiçbir şey olmayacak. Kayışın altında, çerçeveler ve teller yaklaşık on metre uzunluğunda bükülecektir; Patlamadan kuvvetli bir şok geçirmiş olan darbede yer alan su olacaktır. Bir buçuk çapında bir delik açabilir ve delebilirsiniz. Şimdi, eğer “kayışın altında” ise, delik büyük olacaktır, ama bundan bahsetmiyoruz, zırhtaki bir patlamayı tartışıyoruz. Kemerin üzerinde hafif hasarlar olabilir, belki yakındaki hava taşıyan ünite, bir tekne yıkılacak; ama korkunç bir şey olmayacak. Hava saldırdığı ve Zırh'a teşekkür ettiğinden, dalga yükselecek ve güverteyi sadece “radyasyon düzeninin yan lobuyla” temizleyecektir.
En kötüsü, FAB-100'in yana veya güverteye vurması; Anlaştığımız gibi böyle bir şey ve aglitsky destroyerinin “Sheffield” e girdiği “Exochet” ortaya çıktı. Uzun zamandır denemiş olsalar da onu kurtaramamışlardı.
Kinetik enerjiyi kontrol edelim.
Cleveland zırhının kendi 6 inçlik mermisine çarpmaya devam edebileceği mesafe, hesaplamalara göre, 47 kablosu, yani, 8,7 km idi. Cleveland 6-inç topunun ağırlığını bilmiyorum, hadi aynı kalibreli Sovyet B-38'i alalım. Mermisi 55 kg ağırlığında ve 950 m / s hızında namludan uçuyor. 8,7 km üzerinde uçarken, 250 m / s'nin kaybolacağını varsayalım; B-38'in 30 km'de vurulduğunu düşünürsek, böyle bir kayıp daha da fazladır. Yani, mermi 700 m / s hızında ulaşacak ve kinetik enerjisi 13 475 000 kgm olacaktır. Jul cinsinden ve hiçbir şeyden sayılma konusundaki isteksizlik: bir karşılaştırmaya ihtiyacımız var, mutlak bir değer değil.
"Exochet" bir transonik hızda uçar; 300 m / s al, bence, bu biraz fazla. Savaş başlıklarının kütlesini zaten biliyoruz ve gerisini hesaba katmayacağım: bir roketin gücü uçuş için yeterli ve engelleri aşmamak için yeterli olarak hesaplandı; savaş başlıkları onları yumruklar. Bu nedenle, zırh delici veya yüksek patlayıcı gemi füzesi yoktur, ancak diğer savaş başlıklarının her türünde yüksek patlayıcı zırh delici ile gemi kırıcıları vardır. Ve eğer roket 19-milimetre “Sheffield” panosuyla değil, bazı beton veya Krupp zırhıyla karşılaşırsa, hepsi şüphe edilecek ve düzleştirilecek ve grev savaş birimi tarafından belirlenecek.
Böylece, 300 m / s ve 165 kg bize enerji verir 7 425 000 kgm. Bu, 152 mm'lik merminin boyutunun neredeyse yarısı kadar.
Kırılmayacak. Böylece, DUVAR ÜZERİNE BİR PATLAMA olacak ve gemi için ne anlama geldiğini zaten söyledik.
Yukarıda belirtilenlere dayanarak, şunu güvenle beyan ederim: Eğer Exochet 5-inç zırhına girerse, Majesteleri Sheffield gemisi savaş yeteneğini bile kaybetmezdi. Her ne kadar savaştan sonra, elbette, tamir edilmek zorunda kalacaktı.
Şimdi kaynağı bulamayacağım ama Amerikalıların 1980'lerde savaş gemilerini korumadan nasıl çıkardıklarını ve "Zıpkınlar" ve "gemi karşıtı" Tomahawkları "koyduklarında nasıl sevindiklerini hatırlıyorum! Çünkü kendilerinin birini batıracak gemileri vardı, ama hiç kimse. Çünkü Amerikalılar, savaş gemisinin füzelere karşı savunmasız olduğunu ve onu kırabilecek silahların artık hiç kimsenin olmadığı gibi yirmi yıldır bulunduğunu söyledi.
Ve bu doğru. 1980-x'te hayatta kalan dört savaş gemisi, İkinci Dünya Savaşı deneyiminin zaten dikkate alındığı son Amerikan savaş gemisi dizisiydi. Bu nedenle, kendilerini hava bombalarından korudular. Zırh desteleri sistemi, 1500 km (9 30 fit) yüksekliğinden bir 000 kg bomba atılmasının hayati merkezlere nüfuz etmemesini sağlayacak şekilde tasarlanmıştır.
Kesin sayıları hatırlamıyorum ama sıra budur. 9 km'den atılan bir bombanın Exochet'ten daha yavaş uçmadığını düşünüyorum. Ve 1500 kg, kolayca görebileceğiniz gibi, 165 kg'dan çok daha fazladır.
Yani, savaş gemileri yukarıdan yenilmezdi.
Bir başka şey de, güvenlik açığının burada özel bir şekilde anlaşılmasıdır. Tabii ki, tam yüzlerce bombayı güverteye attığımızda, gemi iyi olmayacak. Yangın kontrol cihazları, uçaksavar silahları olmayacak, kırılan borular yüzünden inme düşecek ... yine insanları öldürüyorlar ...
Bu arada, kamikazlar da savaş gemilerine girdi ve bu bir seyir füzesinin güzel bir benzetmesi. Ne olmuş yani 15 savaş gemilerine zarar verdiler, ancak hiçbiri boğulmadı. İşte, bak:
"Ocak 6 1945 savaş gemisi (New Mexico, auth. Note) bir kamikaze tarafından Mart 1945 tarihine kadar tamir altında kaldı."
Gemilerin Ansiklopedisi'nden alıntı www.warfleet.ru.
Yani, iki ay tamirde. Daha doğrusu, daha az çünkü Tabana ulaşmak gerekliydi.
Ve kamikaze 45 gemilerini batırdı, çoğunlukla yok ediciler. Bu, kırılmamış.
Eh, bu kadar yeter. Değerlendirmemi özetliyorum: gemi karşıtı füze biriminin zırhındaki bir patlama, geminin içinde gerekli olduğu yerde patlayan 6 inçlik bir mermiden daha az zarar verecek. Sadece nerede değil, gerektiğinde de.
Zırh üzerindeki patlamayı unutma! Ve sonra beni salak say
***
Bizim resmimizdeki “Avustralya” savaşlar arası İngiliz inşaatının ağır bir kruvazörüdür. Bir savaş gemisi bile değil. Daha doğrusu, aynı "New Mexico" dan dört kat daha az ve tüm 37 mm zırhlı bir deste ile. Ve kamikazdze onunla ne yapabilirdi? Uvaga: Ruloyu borulardan yargılamıyorlar, "Avustralya" yı içeren "Kent" türüne geri döndüler. Yani, düşündüğünüzden daha az yuvarlanın, boruya bakarak. Aslında, neredeyse yok.
Ama mesele bu değil. DIŞINDA neyin patladığını göstermek için bir resim koyun. Aynı kamikaze, yukarıdan dik bir şekilde düşmüş olsaydı, 37 milimetresini yumruklardı ve sonra kruvazör zorluk çekerdi. Ne de olsa, en açık kamikaze bile FAB-500 gibi ...
***
Makalenin bu ikinci yarısında şunu göreceğiz: a) modern bir gemiyi rezervasyon yaptırma girişiminin ne kadara mal olacağını ve b) neden hala bu kadar zor, bu gemi elektroniği, sonuçta, kişi o kadar kolay!
Size inanıyorum, çünkü makalenin ilk yarısını henüz okuduğunuzu söylüyorsunuz. Fakat konuşmazsanız veya konuşmazsanız, ancak okumuyorsanız, o zaman ısrarla okumanızı tavsiye ederim. Ve genel olarak, bu mini dizinin ilk makalesine başlamanızı tavsiye ederim.
Gemilerin neden bugün rezervasyon yapmadıklarını merak ederek başladık.
Soru şu şekilde açıklığa kavuşturulabilir: neden gemilere zırh koymaya başlamıyorsun? Bugün, birkaç on yıl sonra belirlenmemiş; ama, gemi karşıtı füzelerden kurtarabileceğinden ...
Son cevap, bu mini dizinin sonunda, yani son yapmayı umduğum bir sonraki makaleden sonra oluşturulmalıdır. Ve şimdi rezervasyonun neden reddedildiğine bakıyoruz - teknik devrimin yıllarında donanmaroket gemileri toplu halde gittiğinde silâh ve beraberindeki elektronikler. Ve sadece onun görevlisi değil.
İlk elektronik kurbanının zırh olmadığını söylemeliyim. Hızdı.
1930’in ortasında, Fransa’nın yıkıcılarının lideri Le Terribl (ilk resimde) ana sınıfların savaş gemileri için dünya hız rekorunu kırdı - 45,03 düğümü. İtalyanlar ayrıca bu kaliteyi 42,5 düğümü için geliştirdikleri lider "Taşkent" olan tüm savaş gemilerinde de takdir ediyorlar. Ve kendi liderimiz olan "Leningrad" hakkında da bir lider, maksimumlarının 43 düğümü olduğunu yazıyorlar.
Amerikalılar daha az hız alıyorlardı, her şeyden önce, öncelikle Pasifik Okyanusu için bir mesafeye ihtiyaçları vardı. Ancak savaş öncesi “Glivs” türündeki (1940 saflarında) yok ediciler 37,4 bağları geliştirdi.
Yapamam, "Glivs" koymak, konuyla doğrudan bir ilişki olmasına rağmen, sahip değil. Ama ne yakışıklı bir adam, ha? 8 sınıfında, amiralin oğlu olan bir sınıf arkadaşımdan, çocukluğumdan hatırladım, “bak” kitabını aldım - Jane'in savaş gemileri dizininin çevirisi, yılın 1965'inin basımı. Ve - sunta! Bilmiyor kim: "resmi kullanım için" damgası. Sonra Glivsy hala ABD Donanması ile hizmet ediyordu, o zamanlar ABD Donanması oluşumunda kalan en eski destroyer türü idi.
Bu arada, “Nehrin Dostları” yorumunda Gözlemci ile yaptığımız görüşmeye göre: güverte güdümlü torpido tüpleri ondan çıkarılmadı ...
Bir sonraki tip, “Fletcher” ... “Fletcher” tipini de koyalım, klasik olarak da güzel:
Fletcher da hiçbir şey değildi: 36,5 düğümü. Bu, 1942, zaten Amerikalıların ana mücadelesinin Pasifik'te olduğu, mesafenin hava gibi olması gerektiği çok açık ... ... Daha sonra 35 düğümlerine indiler ve orada bir yer edineceklerdi: 1950 göbekleri, uçak gemileri, yıkıcılar kendilerine eşlik edebilecek olsa da Sakin havalarda olurdu.
İstiyorlardı ama yapamadılar. Santrallerde kayda değer bir ilerleme olmamasına rağmen. Buhar parametrelerindeki artışı tarif etmeyeceğim ve bunun için söz veriyorum.
Çünkü, sular altında uçaksavar ve denizaltı karşıtı füzeler ve ilgili elektronikler.
Ve şimdi ilk özel füze avcısı türü olan “Charles F. Adams” (1960), bir 33 düğümüne sahip (1 PU-ZUR, 1 PU-anti-denizaltı). Spruyens yüksek hacimli inşaatındaki halefi, 32,5 düğümüdür. "Spuyens" mirasçısı, bugünün ana "Orly Burke" (1988 g.) - 32 düğümü.
Spruences ve Burkes çok iyi bilinmektedir ve Adams'ı şöyle koyacağım:
Gördüğünüz gibi, hızlar dengelendi. Daha azı olamaz, aslında hiç kimse taşıyıcı grev bağlantıları ile eşlik etmez.
Benim tahminim. Eğer modern bir silah bileşimine sahip bir gemi, der ki, Burke ile aynı, kitaptan ayırmaya çalışın ... öyleyse ne tür bir rezervasyondan bahsediyoruz? Tanımlanmamış; o zaman İkinci Dünya Savaşı'nın sonundaki zırh koruma ideolojisine değineceğiz. Korumanın sona erdiği zaman budur.
Ciddi rezervasyon% 20 deplasmandır. “Burks” un toplam deplasmanı 8448 tondur. % 20 - 2100 ton. Ancak ekleyin:
- zırhın ağırlığı için gerekli yer değiştirme kazancını sağlamak için gövde yapılarının ağırlığında bir artış;
- hızı korumak için elektrik santralinin gücünü artırmak;
- seyir mesafesini korumak için yakıt rezervlerinde artış;
Ve biz% 20 ve tüm 50 almıyoruz. Daha fazla değilse.
Ve kimse vermeyecek. Bu tür yüzey gemileri, böylece uçak gemileri ve çeşitli iniş seçenekleri hariç 13 bin ton yer değiştirme uzun zamandır yapılmamıştır. Uzun zaman önce, nükleer silahlardan korktuklarından beri. Korkmuşlardı ve savaş potansiyelinin dağılması gerektiğine karar verdiler. Bu büyük gemilerin şimdi inşa edilmesine gerek yok. Aksi imkansız olmadığı sürece, uçak gemileri ve amfibi personel gemi helikopteri "Mistral" durumunda olduğu gibi.
Belki de "Büyük Peter" türündeki devlerimiz dışında. Ama “Peter” özel bir makale, iyi bir yaşamdan doğmamış bir kavram yüzünden çok büyük oldu ... Peter hakkında konuşmayalım.
***
Modern bir kişide otururken, bu elektroniğin ne kadar ağır olabileceğini hayal etmenin zor olduğu gerçeğiyle ilgili birkaç söz. Ve şimdi - antenler ve odalar hakkında değil, doğrudan elektronikler hakkında. 30 yıllık mühendislik ömrüm için çok şey gördüm (ve de yaptım).
Personalka nedir? Kişisel bilgisayar, oda çalışma koşulları için tasarlanmış sınırlı sayıda harici cihaza sahip, korunmamış bir bilgisayardır.
Teknede elektronik olmalıdır:
Ayrılmış, bu ilk. Yani, bir işlemcimiz, güç kaynağımız vb. Değil, üç, dört grubumuz var.
Titreşime ve darbelere dayanıklı. Bu, levhaların kalın bir metal çerçeve ile yapılmasını sağlar ve en azından bir kısmı kalın duvarlı blokları zorlar. Bilgisayarı standa yerleştirin; titreşimler sırasında parçalanacak, çarptığında dağılacak.
Bir geminin elektroniğine, sadece dalgalar değil, aynı zamanda roketli füzelerin de atılacağı, hangi şok direncinin gerekli olduğunu hayal edebiliyor musunuz?
Ayrıca, çok çeşitli kurulum şekillerinden vazgeçmenizi sağlar, düz konektörler - PC'yi çalkalayıcıya yerleştirin, 10 dakika içinde, anne yuvalardan çıkmaya başlar. Ve bir saat içinde kesin olarak ortaya çıkacak. “Titreşen temas” nedeniyle ortaya çıkan arızalar daha erken başlayacak.
Sıcaklık koşulları için gerekenler. Bunlar nedeniyle, özellikle, en gelişmiş işlemciler, en yakın BISA'lar, yerleşik elektronik cihazlarda kullanılamaz. Birimin kendisinde peki ve daha fazla metal - ısıyı gövde yapılarına aktarmak için. Doğru, ikincisi öncelikle uzay uygulamaları ile ilgilidir.
Deniz için farklı kötü ortamlara direnç için şartlar çok önemlidir. Diğer ekipmanlarla elektromanyetik uyumluluk açısından ekranlama gereksinimleri. Ve monitörde bir kaktüs değil. Radyasyon direnci için şartlar.
Gemideki ekipmanı test etmek için Devlet Standartlarında yazılmış farklı gereksinimler de vardır.
Bu sebeple elektronik ekipmanın kendi başına, harici bir çemberleme olmaksızın, insandan birçok kat daha ağırlaşmasının nedeni budur.
Fakat gücü unutma. Bir çarpışmada megawatt yaymak istiyorsanız, ilk önce, antene ulaşmadan önce, bu gücü radar elektronik bloklarındaki devrelerden geçirmeniz gerekir. Otomatik bir anten direği stabilizatörünüz varsa, zarif bir stabilizasyon devresinin çıkışında, küçük bir blok halinde, kontrol sinyalini güçlü ve hızlı (yani, iki kat güçlü) takip sürüşleri için gerekli olan kilovatlara şişiren bir amplifikatör koymanız gerekir.
Bu nedenle gemi elektroniğinin bazı birimlerinin personel ile karşılaştırılması gerekmez.
Son olarak, sayıyı unutma. Şimdi elektronik her yerde, mutfakta, sonra da elektronik. Büyük bir gemide, muhtemelen, ekranların, konsolların ve klavyelerin bulunduğu yüzlerce yer var ve belki de yüzlercedan fazla.
Muhtemelen yeterli? Mesela bir örnek vereceğim ve çok net bir şekilde.
Ve çok Vay kısa bir yazı ... Ben bitirdim.
***
Sayıların ve birkaç resmin nereden geldiğini söylemek istiyorum - şimdi ne hakkında konuştuğumuz belli olacak.
Aynı zamanda, amiral aynı oğlu yaklaşık olarak en unutulmaz kitaba bir göz attı: “Füze gemisi gemileri”, 1967 yılında yayınlandı. Bu kitap bana, harikulade bir bilgi geldiğinde, tıpkı ... evet, şimdi bununla çok daha kötü ...
Bu kitaptan ne kadar öğrendim! Ne de olsa, tam anlamıyla roket gemisi olarak inşa edilmiş veya bire dönüştürülen her gemi türü hakkında anlatılır. Tabii ki, sosyalist gemiler hakkında hiçbir şey yoktu, ama kapitalist olanlar yeterince boldu.
Yerinde taşınabilme ve tahrik sisteminin özellikleri de dahil olmak üzere her şey oradaydı. Tüm füzeler, onların rehberlik şekilleri, silah ve torpillerin özellikleri ve jet bombası bombardıman uçakları ve ... evet, orada olan makaleyi görebilirsiniz. II. Dünya Savaşı'ndaki gemilere verilen savaş hasarı analizi bile - ve sınıflara göre.
Bununla birlikte, elbette, makalede verilen bilgilerin tamamı o kitaptan alınmamıştır.
Bu tam olarak aynı olandan değil. O kitabı ben verdim. Sonra da aynı füze taburunun kırmızı bayraklı, kırmızı bayraklı Patrice Lumumba kütüphanesinde aynı buldu!
Çaldım - iki yıl boyunca kimsenin kütüphaneye gitmediğinden, ne savaşçı ne de subay olacağından emin olamadım. Ve vicdan, bölünmenin yakında dağılması ve sökülmesi gerçeği ile sakinleşti - beni kazanan iki yaşındakilerin zamanlarına hizmet edecek zamanları olmadı.
Bak, şimdi işe yarayacak. Orada birkaç kitap daha çaldım ...
***
Özet. Roket silahlarına ve kontrol ve silahlar ve diğer her şey için güçlü elektronik ekipmanlara sahip olma ihtiyacı, zırhı “içeriden” yerinden alan sebepti. Yani, bu geminin içinden, varsayımsal olarak zırhlı olabilecek. Yani, geminin olmasının sebebi haline gelmemiş, rezerve edilememiştir.
Bunun neyin “dışarıdan” yla atıldığına karar vermemizi bekliyor. Hangi sebeplerden dolayı gemi ve rezervasyon yaptırmanıza gerek yok.
Zırha ihtiyacı var mı?
İlk bölümde, seyir gibi çok kalın olmayan bir zırhın, korunan hacmini, füzelerin dünyada çoğunlukta olduğu, sesaltı bir gemi karşıtı füze tarafından vurulmaya karşı tam olarak koruyabildiğini keşfettik.
İkinci bölüm, zırhın, yardım edebilecek gemilerden füze silahlarına ve ilgili elektronik aletlere izin vermemesidir. Elektroniğin sadece silahlarla değil, aynı zamanda genel olarak geminin bir zanaat ve bir savaş birimi olarak işleyişi ile de bağlantılı olduğu açıklığıyla.
Şimdi - son özellik: gerekli mi, zırh, bugünün gemisi.
Düşüncenin temeli - ve aslında zırhın neyi koruduğu?
Zırh yüzen bir birimi korur. Bu suda boğulan birim, kimse tarafından gerekli değildir. Birim boğulmamış, ancak savaşmaktan vazgeçti, kimsenin de ihtiyacı yok.
Eh, belki de, o zaman kullanışlı olacak - metali tamir etmek, orada tamir etmek veya sökmek. Ancak tasarımcı, bir gemi geliştirip üzerine zırh koyarken, yalnızca çok fazla canlılık değil, aynı zamanda - hayatta kalma ile mücadele etmek de istiyor.
Ve bak. Bir örnek, Tsushima'da, favori malzemede.
Baş Japon “Mikasa”, ana, 40-inç kalibre ve XNUM-X-yardımcı, 10-inç olan 12'in alt kısmından 22'in üzerinde hit aldı.
Ana kemer kırılmadı - buna rağmen, içinde herhangi bir isabet olup olmadığını bilmiyorum. Savaş gemisi çok fazla su aldı, ancak tüm bu miktar üst 6 inç kayışın deliklerine girdi. Olabildiği gibi, yenilmemiş ana kayışla, Mikasa bir yüzen ünite olarak kaldı.
Zırh üzerinde daha az kalındı ve tekrar tekrar yoluna koyuldu, ancak tüm bu mermi yığını yalnızca bir 6 inç silahı etkisiz hale getirebildi. Yani, "Mikasa" bir savaş birimi olarak korundu. Varilinde patlayan kendi mermisinden 12 inç bir silah boşluğu vardı, ancak bunu düşünmüyoruz.
Casemate zırhında bir delik bulunan "Mikasa"
Rus gemileri döndü ve battı - örneğin, Oslyabya, Borodino. Ancak - yine, ana kayışın kırılmasından değil. “Oslabyu” yaydaki zırh plakalarının zayıf bir şekilde tutturulmasıyla toplandı: çarptıklarında kırılmadılar, fakat tahtaya bastırıldılar, yapıyı tahrip ettiler ve tekrar vurulduklarında, kırıldılar ve sonra bir delik oluştu ...
Borodino ölümcül bir vuruş aldı - 6 inç kulenin mahzeninde - açıkçası, güverte boyunca, çünkü mahzen su hattının altında. Kiler patladı, gemi hızla battı.
Savaş gemilerimizin neden geçilmez bir kemerle battığını açıklayan önemli bir durum: ilk önce inşaat sırasında ve bu nedenle uzun mesafeli taşımacılık için aşırı kömür rezervlerinin benimsenmesinin bir sonucu olarak, aşırı derecede aşırı yüklenmiştir. Bu nedenle, ana kayışın üst kenarı, su yüzeyine engelleyici şekilde yakın bir yere yerleştirilmiş ve bu sayede istif yoluyla kayış üzerine gelen deliklerden girilmiştir.
Bana diyecekler: hayatının sonunda, “Prens Suvorov” ayakta kalırken neredeyse tüm toplarını kaybetmişti. Ancak Suvorov'a dört Japon savaş gemisi atıldı! 12 ve 6 inç mermilerin isabet sayısının yaklaşık 100 olduğu tahmin ediliyor! Biliyorsunuz, vatandaşlar, kazıp gagalarsanız, beton duvarla bir delik açabilirsiniz, Kont Montecristo'yu düşünün. Evet ve çoğu içsel patlamalara neden olan ve yayılmayan üst yapılarda meydana gelen yangınlardan kaynaklanan "Suvorov" ı acı çekti.
Bu arada, bu aşağıda ne söyleyeceğimin bir onayı olacak.
Tamam, dikkati dağılmayı kes. “Mikasy” örneğinde, yeterli rezervasyonun klasik topçu dönemi gemisini hem yüzen bir birim hem de bir savaş olarak kurtaracağını söyleyebilirim.
***
Diğer önemli bir husus da yangın kontrolüdür. En önemlisi bile, doğrulamak istediklerimin gerekçesinde.
Gemilerde Tsushima tarafından zaten çekim için merkezi kontrol için geniş telemetre ve teknik araç vardı. Ancak, genel olarak, nispeten yakın zamanda ortaya çıktılar. Silahlı bir atış, uzun süre silahlı kaldı; nasıl hedef aldın Bireysel olarak: Açıktır.
Ve topçu teçhizatlarının bireysel hedefleme olasılığı her zaman korunmuş ve Tsushima'da ve ayrıca bugüne kadar korunmuştur.
Örneğin, Bayan zırhlı kruvazörün kulesine bakın:
Gövdenin üstündeki tüpü görüp, üste mi bakıyorsunuz? Bu, Kane sisteminin büyük toplarıyla bir görüş - ve bunlar Kanet’in 203-mm topudur - topun eksenel düzleminin sağında ve solunda iki manzara vardı.
Aynı talihsiz Suvorov, çekimin başlamasından tam anlamıyla 10'in dakikalar geçtikten sonra, müzakere boruları, sinyal yarıkları ve ateş kulelerinin ateş kulelerinin kırıldığı, böylece komutun yalnızca çekimi kontrol etme kabiliyetine sahip olmadığı; Ancak "Suvorov" çok trajik bir son aldı.
Özel özeti №1.
Topçu dönemindeki gemilerin zırhı, geminin SİGARA VE GÜVENLİĞİNİ korumanın bir aracı olarak haklı çıkmıştır. Bu nedenle ve bu dönemin sonuna kadar reddetmedi.
***
Ne demek istediğimi anlıyor musun?
Ama ne söyleyeceğin, bak. Kamikaze'nin Amerikan destroyer Hazlewood ile yaptığı şey buydu:
Hiçbir nargile güvertede bir bütün bırakmadı. Her ne kadar gemi görebildiğin gibi ayakta duruyor. Ve belki ileride bir şeyler kalır. “Hezzlvud” bir “Fletcher” türüdür (bu konunun bir önceki yazısında da belirtilmiştir, bir fotoğraf var), burnunda iki adet tek katlı 127-mm montajı var. Belki de bu tesisler savaş yeteneğini bile korumuştur.
500-kg tarafından askıya alınmış bir bombaya sahip bir kamikaze yolunun, bir denizaltı karşıtı füzenin iyi bir analogu olduğunu (söyleyerek değil, bir prototip; bir şekilde alaycı olduğunu ...) kabul etmeyi kabul ettiğimizi hatırlıyoruz.
Bu yüzden birini diğer iki harika (bu makalenin amaçları doğrultusunda) fotoğrafına koydum. Zirvede - ünlü Falkland Savaşı'nda elde edilen ünlü gemi karşıtı füze "Exochet" in tahtadaki ünlü deliği ile ünlü İngiliz destroyer "Sheffield". Ve altta - az bilinen Amerikan destroyeri “Sterret” (veya “Sterret”?) Tahtada bilinmeyen bir kamikaze'den az bilinen bir delik ile bana bilinmeyen bir savaşta karşılandı.
Öyle görünüyor, ha?
Talihsiz "Hazlewood" un güvertesine dönüyoruz. Modern bir gemide böylesi bir patlamanın anten direklerinin tümünü veya neredeyse tümünü tahrip edeceğini biliyoruz. Ve hiçbir şey olmazdı:
- gemi karşıtı füzelerin yönetimi;
- uçaksavar füzelerini kontrol etmek;
- Vulcan Falans, yani gemiyi düşman füzelerine karşı koruyanlar gibi küçük kalibreli hızlı ateş uçaksavar topçu komplekslerine hedef tayin etmek. Ve bu ZAK'ın kendisi de yıkılacaktı, çünkü güverte üzerinde mümkün olduğu kadar yükseğe monte edildi;
- Nazal topçu topunun hedef tayini, sağlam kalsa bile.
Ve onların savaş bilgisi ve kontrol sistemi için bilgi çıkaracak hiçbir şey olmayacaktı, ve etkileşim kuvvetleriyle iletişim kuracak hiçbir şey olmayacaktı ... Kısacası, bir savaş birimi olarak gemi sona erecek.
Ve bütün bunlar ona, su hattı zırhla korunsa bile, PKR'lere karşı dokunulmaz olsa da olacak. Anten direkleri zırhla korunamaz, tanımı gereği korumalıdır. Bu direklerin monte edildiği yapıları korumak bile mümkün değildir - öyle bir "üst ağırlık" olacaktır ki, gemi suya girmeden önce bile dönecektir.
Aslında, bu özel bir 2 özet numarasıdır.
Modern yok edicilerin, fırkateynlerin ve korvetlerin su hattına zırh yerleştirmek için ağırlık rezervleri olsa bile, bu, AKIŞ'ı koruma şansını veren, BOE'nin hayaletle korunmasını bile ummazdı. Bu, modern elektronik-füze savaşının geçici olması göz önüne alındığında, kesinlikle kabul edilemez.
Böyle bir hokeye ihtiyacımız yok ...
***
Ve bir not daha.
Eski blogda bu konuyla ilgili tartışmada, diğerleri arasında, roket silahlarının kullanılmasının, gemilerde zırhın terk edilmesine yol açtığı kanısına varıldı.
Buna katılmıyorum.
Yirminci yüzyılın ortalarında zırh neredeydi?
Yerinden edilme halihazırda bazen 3000 ton rakamının ötesine geçen yok ediciler üzerinde değildi. Küçük gemilerde - özellikle, zırhlı gemiler gibi özel "çocuklar" hariç. Deniz gemilerinde, zırh kurulumuna kruvazör sınıfı ve yirminci yüzyılın ortasındaki klasik kruvazör ile başladı - bunlar en azından 8000 ton deplasmandır.
Tabii ki, zırh savaş gemisindeydi. Dahası, yeni ve göreceli olarak yeni savaş gemileri - aslında, savaşlar arası dönemde "sıfırdan" inşa edilmiş olanların hepsi sadece mermilerle değil, aynı zamanda bombalarla da karşı karşıya geldiler. Diğer bir deyişle, nispeten ince zırh destelerine sahip değildiler ki, mermilerin tutturulmasının ince zırhlı veya zırhsız bir tahtayı delmesine neden olmalıydı, ama ağır bir bombaya dayanacak kadar kalın olan güverteler büyük bir yükseklikten düşmüştü - bunu ilk bölümde yazdım.
Son Amerikan savaş gemilerinde - "Iowa" tipi - destelerin toplam kalınlığı ve birkaç destelerin ayrılması, 216 mm'ye ulaştı.
BB-61 USS Iova
Daha önce de belirttiğimiz gibi, en yaygın savaş başlığı türleriyle sesaltı bir seyir füzesi bu tür zırhlara girmeyecek. Eğer “Iowa” okyanusa girdiğinde PCR'ler ortaya çıkarsa, anında zırhın onlara karşı bombalara ve kamikazlara karşı yaptıklarından daha kötü bir şekilde hizmet etmediği ortaya çıkar.
Taşıyıcılar da rezervasyonu. Savaşın sonunda suya girmeye vakti olan bu sınıfın son gemileri - “Midway” tipi - toplam kalınlığı 187 mm'ye ulaşan üç zırhlı desene sahipti. Bu arada, bir fikir edinmek için: sadece üst uçuş güvertesi zırhı (87 mm) ağırlığında ... 3650 ton!
Hatta bir kayışları vardı ve ağır kruvazörlerden daha ani bir şekilde: 193 mm.
Yani, ağır gemilerde zırh gelişti ve kaldırılmayacaktı ve kaldırılmayacaktı - ne topçu kruvazörleri füze kruvazörlerine (füzelerle birlikte) dönüştürüldüğünde, ne de Amerikan savaş gemilerinin 1980'in korunmasından çekilmesi durumunda değildi. Ancak, zaten bunun hakkında yazdım.
Ancak, yeni yapılan gemilere, nadir ve etkisiz istisna dışında, hiçbir zırh yerleştirilmedi. Düşük etkili bir istisna dışında, örneğin, birincisi 1959 yılında görevlendirilen “Tiger” türündeki İngiliz kruvazörleri demek istiyorum. Zırhı maksimum kalınlıkta 89 mm (3,5 inç); ama onlar 1942 yılında geri yatırıldı! 1946'te inşaat donmuştu, sonra buzunu çözdü - füzelerini yapmak istediler, ancak roket yapamadılar. Ve saf topçu gemileri olarak hizmete girdiler, ama o zaman çok garipti ve kısa süre sonra kruvazör-helikopter gemilerine çevrildiler ve hala yaşları kısaydı.
İstisnalara ek olarak, oldukça büyük yerli savaş sonrası topçu kruvazör serilerimizi; Fakat bizim işimiz, daha önce de belirtildiği gibi, özel bir makaledir ... Ve bu arada, artık 1950’lerin ortasına inşa edilmediler, bu da planlanan miktarın yarısından biraz daha fazlasını yaptı.
Bu yüzden, 1950’lerde inşa edilen çok sayıda gemiden daha fazlasına zırh yerleştirilmedi.
Fakat gemi karşıtı füzelerden korktukları için değil, Batı’da o zamanlar sadece çok az sayıda uzman uzman duymuştu.
Bu korktukları şeydi:
İşte ne:
Yanılıyor olabilirim, ama bana öyle geliyor ki, bu resimde, yazının sağ tarafında, bir Japon savaş gemisi var. Sadece tuhaf kule benzeri üst yapıları vardı.
Ancak, genel olarak, hepsi aynı. Savaş, en azından bir Japon, en azından bir miktar - 200 metre uzunluğunda ...
Gezegende belirli sayıda atom bombası toplandıktan sonra, genel nükleer uçak dışındaki ana muhalifler arasında başka bir savaş anlamına gelmeyen kitlesel bir misilleme stratejisinin tahakkümü kuruldu. Atom silahları bağlamında 1960'lerin başlangıcında yerini alan esnek yanıt stratejisi, yalnızca farklı bir atom savaşı seviyesine izin verildiği için farklıydı.
Hiç kimse “esas olanların arasındaki” savaşın atomik olacağından şüphe duymuyordu.
Gemi karşıtı silahların atom haline gelmesi gerçeğinde olduğu gibi. Ve oldu, biz ve onlar. 11 kilotona eşdeğer olan Lulu derinlik bombası (ABD) nedir - Hiroşima'dan çok az değil ... Ancak ASROK kompleksinin yalnızca 14 km menzilli gemi karşıtı füzeleri ile donatıldı!
Ancak, aynı savaş başlığı Astor torpido ve Hotkop Mk-105 hava bombalarında kullanıldı ... Eh, ve bizim, denizlerde göreceli zayıflığımızla, genel olarak, Tanrı'nın emrettiği. Bazı Tu-16K-16 bağlantısının bir parçası olarak uçmak için, en az bir uçakla tüm engellerin üzerinden uçak gemisi bağlantısına uçun ve ardından geleneksel bir savaş başlığı olan bir çift füze fırlat? Eh, pek mümkün değil ... Ve nükleer torpidolarımız vardı - ünlü T-5; Bombalardan bahsetmiyorum.
Genel olarak, 1950'lerde herkes denizdeki savaşın da atom olacağından emindi. Ve böylece karar verdiler - büyük gemilerin zamanı geçti. Bu dizide zaten bunun hakkında yazdım. Savaş potansiyeli, bir düşman nükleer saldırısından bir defalık zararı sınırlandırmak için en küçük yer değiştirmenin mümkün olduğu kadar çok taşıyıcısı arasında dağılmalıdır.
***
Her şey, savunarak tamamlandı. Hiçbir zırhın kilotonlardan kurtaramayacağı açıktır. Yer değiştirmenin, onu tamamen işe yaramaz zırh üzerine harcamaktan daha pratik bir kullanıma sahip olacağı nispeten küçük gemiler inşa etmek gerektiği açıktır. Yapılabilecek tek şeyin, erken tespit ve yeterince uzun menzilli güdümlü füzelerin mümkün olduğu, atom silahlarının taşıyıcısını imha etmeye çalışmak olduğu açıktır. Bu güçlü elektronik.
1970'lerin ortasında “uluslararası gerilimleri etkisiz hale getirme” sürecinden sonra, bu yoğunluğun geri dönüşüne rağmen, atomik gerginlik azalmaya başladı. "Geleneksel" silahların kullanılmasıyla çarpışmaların büyük rakipler arasında bile mümkün olduğu ortaya çıktı ... ama çok geçti.
Zırhı iade etmek için çok geçti. Tüm formlardaki elektronikler, herhangi bir geminin savaş ve savaş dışı faaliyetleri için kesinlikle gerekli hale geldi. Zırh tarafından işgal edilebilecek ölçeklerin işgali nedeniyle zırhı destekledi. Ve "elektronik" gemilerin maliyeti o kadar büyüdü ki, yer değiştirme sınırı da finansal bir gerekçeye sahipti - büyük gemilerin sadece küçük olmayanlar için inşa edilmesi gerekiyor.
Ama bu bir döngü. Bu zaten oldu.
Tam döngü için - burada bir kez daha talihsiz Sheffield.
Sadece bir roket, ilk fotoğrafın aksine, zaten ona uçtu ...