buyrun benim
askerde başka okuycak kitap yoktu ne yapim (vardı da azdı onları da okumuştum).
askerler okusun diye minik bir kitaplık vardı. dışardan da kitap getirirsen onaylatıp okumana izin veriyorlardı fakat ters bir bölük komutanı vardı kimse bu işe yanaşmıyordu. o yüzden kitap okuma isteği olan burdan kitap alıp onlarla vakit geçiriyordu. bu konuda küçük detay ise kitaplığın en büyük kısmını mavi seri, pembe seri gibi aşk kitapları oluşturuyordu. bunların haricinde bir adet puslu kıtalar atlası
ve bir tane de silmarillion
vardı.
aşk kitaplarının tam sayısını hatırlamıyorum ama 20 nin çok az üstüydü. hepsini okudum anasını satim.
ricardo maria'yı niye öpmüş, fernardo karısını niye aldatmış, aldene o kadar adamı baştan çıkarttıktan sonra ilk sevgilisine niye dönmüş, hepsini bilirim.
peki bunun bana ne faydası oldu?
- askerde bir sebepten çarşım kitlenirse (bende çok olan bir şeydi) hafta sonu nöbet aralarında kafa dinlemeye iyi geliyordu.
- yine askerde, kitaplarla alakası olmayan kesim ne okuduğunla da ilgilenmez. "bu mal piyade de anca okusun" diyip sana bulaşmıyorlardı, ki güzel oluyordu.
- sinema filmlerinde daha ilk konuşmalarda, bak bu adam bu hatuna aşık olacak görürsünüz, diyip karizma yapmak, ki katili tahmin etmekten daha eğlenceli.
- "öpüşmeye başladılar" yerine, "yıllardır birbiri için atan 2 kalbin dudakları artık buluşmuşlardı" gibi enteresan cümleler tercih edilebileceğini öğrendim.
he bi de bazen aşk romanları okuyan kızları aşağılayanlara, "ne var lan bende okudum gayet eğlenceli" diyerek susturuyorum, hoş oluyor.
tavsiye eder miyim? etmem. elinde tek okuycak şey buysa, oku tabi, okumak güzeldir.