1643'taki Rocroix Muharebesinde Pikemen, Sebastian Renks tarafından.
Fransız kralı Charles VII'nin kararnamesi, süvari "tam zırhlı soylulardan" ve kalkanlardan yoksun soylu hizmetçilerden yarattı, çünkü artık ihtiyaç duyulmuyordu - zırh mükemmelleşmişti. 1495'taki Fornovo savaşında, İtalyanları iğne gibi dağıtan bu atlılardı ve 1512'taki Ravenna'da, Fransız şövalyeleri, Alman toprak savaşlarının saflarında kırıldı ve neredeyse yenilmez olduklarını kanıtladılar.
Ancak bu ordu inanılmaz derecede büyük miktarda para talep etti ve yalnızca Fransız tacı onu tutabildi. Bu Fransız jandarma şirketlerini kopyalamak için Habsburg hanedanından Burgonya Dükü’nün girişimleri vardı, ama aslında başarı ile taçlandırılmadılar. Evet, sürücüler oradaydı ama sayıları çok azdı. İngiltere’den Henry VIII, Fransa’yı 1513’te istila ettiğinde, büyük bir güçlükle gerekli sayıda insanı silahlandırdı ve o zaman bile sadece yarı zırh veya “üç çeyrek zırh” giymek ve zırhsız atlara binmek zorunda kaldılar.
Bu paradigma, Almanya'daki yeni bir buluşun ortaya çıkmasıyla birlikte 1540 in ortasında değişti: tekerlek kilidine sahip bir tabanca. Ve çok geçmeden, biniciler bu tabancaları kullanmaya başlarlar, çünkü onlar için çok rahatlardı. Bu yüzden, Macaristan'daki Szekesfehervar'ın 1543'taki kuşatması sırasında, bu tabancalar zaten savaşta kullanıldı. Ertesi yıl, Alman İmparatoru Charles V'in emrinde, tabanca ile bir bütün binici bölümü ortaya çıktı. İlginç bir şekilde, aynı yıl Henry VIII, işe aldığı Alman süvarisinin gerçekten ağır süvariler değil, sadece süvari tabancaları olduğundan şikayet etti. Öyle değil, o bir askeriydi, her ne kadar çeşitli askeri harikaları sevse de.
Kask burgoneti. Fransa, 1630., Ağırlık, 2190, büyükşehir müzesi, new york.
Zaten 1550'ta, Alman ağır süvari mızrakını bir ya da daha fazla tekerlekli silah lehine neredeyse tamamen terk etti. Dahası, tam zırh ve "dörtte üç zırh" giydikleri için ağır süvariler olarak görülmeye devam ettiler, ancak tabancaları ana taarruz silahı olarak kullandılar. Zırhlı atlar hemen geçmişte kaldı ve bu nedenle, 1560'te ağır süvari için olan Alman atı, sadece otuz yıl önce olduğundan çok daha hafifti. Fayda nedir? Evet, çok basit - yem için daha az harcama yapmak zorunda kalmadı ve bu süvarilerin savaşta etkinliği acı çekmedi, aksine tersine arttı!
Diğer bir neden, 1540 poşetlerinin sonundaki 20 pound veya daha fazla ağırlığındaki ve 20-mm kalibreli görünümüydü. Böyle bir tüfek kurşun kurşun herhangi bir zırh nüfuz edebilir, bu yüzden içindeki duygusu daha az ve daha az oldu. Sonuç olarak, Fransızlar ve İtalyanlar Arnavut stradiotu kiralamaya başladı; Almanlar Macarlardır; İspanyollar kendi hafif atlılarını kullandılar - kalkan ve mızrakla donanmış (aynı zamanda bir tabanca!); peki ve İngiltere’de, binicilerin gelirleriyle orantılı olarak kendilerini silahlandırdıkları bir sistem oluşturuldu!
Musket. Almanya, XVI - XVII yüzyıllar. Kalibre 17,5-mm. Ağırlık 5244,7 Metropolitan Müzesi, New York.
Bu tüfek için kilit.
Bütün bu süvariler ucuz, hareketli, yağmalamaya meyilliydi ve çok güvenilir değildi, ama ... buna katlandılar. Neden? Evet, çünkü olayda, böyle bir sürücü pahalı zırh ve pahalı bir ata bir sonraki dünyaya bir vurguyla vurarak sevgili ve “doğru” bir asilzade gönderebilir!
17. yüzyılın başlarına ait Alman gravürü, savaşta görevliler tarafından ateşli silahların kullanımının ilkelerini açıklar.
Fransa, 1562’teki Fransız dini savaşlarının başlangıcından itibaren, eski ağır süvari hakimiyetinden hafif olana geçmeye başladı. Başlangıçta, eyalette sözde örgüt şirketleri, 600 "kopyalarında" 100 sürücülerinden oluşuyor ve sırayla onlarca 10'a bölünmüşlerdi. Uygulamada, bir şirketin kompozisyonunda 30-ti'den 110-ti'ye "kopyaları" olabilir, yani gerçek sayı her zaman normal sayıya eşit değildi. “Mızrak” altı kişiden oluşuyordu: ağır zırhlı bir jandarma (“silahlı adam”), mutlaka şövalye olmayan bir şövalye, peçe adı verilen bir şövalye, daha sonra üç topçu (okçular ve tatar yayı olabilir) ve hizmetler için bir sayfa. Diğer atıcılara göre iki kişi vardı ve “mızrak” ta altıncı hizmetkardı. Ayrıca şirkette, genel müdürün kaptan olduğu, teğmen (kaptan yardımcısıydı) ve bunların yanında iki standart taşıyıcı ve çeyrek usta daha vardı. Charles Bold'un ordusundaki yönetmelik şirketleri sadece piyadeleri de içermeleri bakımından farklılık gösterdi.
Ancak burada Almanya'da Katolikler ve Protestanlar arasındaki Schmalkalden savaşı başladı ve bu sırada hem yeni silahlar hem de yeni taktikler kullanan “biniciler”, akıncılar veya tabancalar kullanan yeni biniciler ortaya çıktı. Modern şifacılardan, onlar için asıl meselenin, geleneksel yakın dövüş silahı değil, ateşli silah olduğu gerçeğinden farklıydı. Onlarla birlikte, genellikle yaklaşık bir metre uzunluğunda olan birkaç tane ağır, büyük çaplı tabanca ile, ilk etapta kullandılar ve onlara güvendiler. Ve kılıç, “sadece durumda” yedek bir silah olarak hareket etti.
Cuirassiers genellikle piyade bir tabanca voleybolu verdi ve saflarına düştü, reitars ise piyade savaş alanından kaçıncaya kadar piyadeleri düzenli olarak vurdu. Reiters da asla çıkarılmadı, ama doğrudan atlarından vuruldu, yani, aslında, Doğu atlı okçunun Avrupa eşdeğeri oldu!
Barberini ailesi için “Three Quarter Lats”. New York Metropolitan Müzesi.
En iyisi, bir mızrak veya tabanca hakkındaki tartışmalar bir süredir devam etti, ancak uygulama açıkça ikincinin lehine bir seçim yaptı. Şimdi metal kask kask ve göğüs kemeri binicilerin çoğunluğunun geleneksel silahı haline geldi, ancak şartlara göre çeşitli biniciler de silahlandı. Cuirassiers, diğerlerinden daha fazla, kapalı kaskları ve diz boyu koruyucuları olduğu için şövalyelere benzemeye devam etti ve altında dayanıklı deriden yapılmış uzun botlar vardı. Ejderhalar, silahlarla donanmış, minimum zırhlara sahipti, ancak daha sonra hem sökülmüş hem de eyerden ateşlenebilecek bir karabina vardı. Onları bir voleybolu ateşledikten sonra yakala, aynı, demek ki, puanlayıcılar yapamadı!
Fransız kaskı Morion 1575 g Ağırlık 1773 g Tipik olarak, bu tür kasklar piyade halkı tarafından giyildi, fakat süvari de onları küçümsemedi. New York Metropolitan Müzesi.
Cuirassiers genellikle iki tabanca vardı. Işık mızrakçıları ikidir, ancak Reiters - üç, beş, altı, bu da düşmanla uzun bir yangın savaşı yapmalarını sağlar. İki tanesi eyer tarafından kılıflara takıldı, ikisi de botlarının arkasında ve bir ya da ikisi kemerin arkasında!
Rakipleri de zırh taktıklarından, piyadelerin bile kaskları ve zırhları olduğu için, Reiters silahlarını yakın mesafeden vurmaya çalıştı. Düşmana yakınlaşmak için genellikle vaşak kullanıyorlardı, ancak elverişli koşullar altında hızlı bir zıplamanın çizgiyi korumak için zarar vermemesi için araziye bağlı olarak dörtnala gidebiliyorlardı. Tabancalar çok yavaş bir şekilde yeniden yüklendiğinden, piyadelerin ana taktik yöntemi aynı zamanda bir karakol oluşumuydu - Reiters arasında - ilk asker sırasının hemen dönüp döndüğü, son sıranın yerini alırken ikinci sıranın ilk sırasını alan bir yapıydı. sonraki voleybolu verdi. Genellikle Karakol'da 20 sürücülerinin önündeki derinliklerde ve 10 - 15 sıralarında derinlikler inşa edildi. Voleyboldan hemen sonra çıkan ilk binici grubu iki gruba ayrıldı: biri sola, diğeri sağa sıçradı ve ikisi de arkada buluştu, burada tabancalarını tekrar doldurdular ve tekrar saldırı için hazırlandılar.
Her ne kadar bu taktik basit gibi görünse de, aslında mükemmel bir antrenman talep ediyordu, bu yüzden savaştaki yarışçıların sıraları karışmamıştı ve kontrol edilemez bir kalabalığa dönüşmedi. Ek olarak, yapabilmesi gereken ve hemen elde edilemeyen voleybolu vurmak da gerekiyordu. Ayrıca, bu şekilde mücadele etmek için belirli bir psikolojik tutum gerekliydi.
Savaşta tabanca atış teknikleri. I. Charles ordusunun "beau" suna karşı parlamento ordusunun "Demir Taraflı"
Çağdaşların, “Büyük tabancalar savaşı yakın mesafeye o kadar tehlikeli yaptığını, herkesin en kısa sürede bitmesini istediğini ve birisinin artık riske atmayacağını” yazdıklarını yazdı. Yani, belli bir kayıp yüzdesinde, tabancaların saldırdığı piyade ve binicilerin kendilerini sonuna kadar savunma riski olmadığı ve herkesin hayatlarını kurtarmak için attığı ve geri çekildiği açık! Ancak tabancaların kendileri bir mermi yağı altında ölmek için çok istekli değildiler ve en başından itibaren ağır kayıplar yaşadılarsa, hemen geri çekildiler.
İspanyollar mızraklarını Avrupa'da en uzun süre tuttular, ancak Hollanda'da İngilizler, Almanlar ve İskoçlardan (elbette Hollandalıların kendileri!) Süvari tabancalarıyla silahlanmış süvarilere karşı savaşmaya başladıklarında çok kötü olmak zorunda kaldılar. Ve sadece Philip III, XVII yüzyılın başlarında mızrakları iptal etme emri verdi.
Çift namlulu tabanca Charles V (1519 - 1556) Almanya, Münih. Uzunluk 49 cm Kalibre 11,7 mm. Ağırlık 2550 Metropolitan Müzesi, New York.
XVII yüzyılın ortasına kadar, Avrupa'da bir tür “kıyamet silahı” olan tabanca silahları ve sayıları ve ustaca kullanımı garantili zafer olduğu söylenebilir. Rusya'da Trouble Time'dan sonra Reiter Süvarileri'nin kurulmasının nedeni buydu. Onsuz, o zamanın savaşlarında zafer elde etmek çok zordu!
Milanese zırhı 1600 g. Ağırlık19,25 kg. New York Metropolitan Müzesi.
Ancak, zamanla, tabancalar terk edildi. Neden? Evet, çünkü ağır zırh da giyiyorlardı ve bu yenilmezlikleri için çok pahalıydı. Tabii ki, atlar. Süvariler için bu tür süvariler yetiştirmek ve onları beslemek, özellikle barış döneminde, kolay ve pahalı değildi.
Alman tüfeği kalibreli 14,2 mm 1680 - 1690 New York Metropolitan Müzesi.
Ve Avrupa'daki Otuz Yıl Savaşı sona erdiğinde ve Vestfalya Barış'ı geldiğinde, ordular zırhlarını düşürerek ve ağır atları terk ederek kararlı bir şekilde "silahsızlandırılmaya" başladı. Bu şartlar altında, cuirassier süvarisinin “daha çok yönlü” olduğu ortaya çıktı, çünkü hayatta kaldı, ama biraz daha ihtisaslaşmış ancak kıyaslanamayacak kadar pahalı olan tabancalar kayıtsız kaldı.
Kanatlı Hussar Zırhı. Polonya Ordusu Müzesi. Warsaw.
"Kanatlı süvariler" versiyonunun en uzunları, o zamanlar Türklerle savaşmaya devam eden Polonya'da sürdü. Polonyalılar, Yeniçerilerin saflarını kırabilmeleri için bir “silaha” ihtiyaç duyuyorlardı ve onu aldı ve kullandı, ama sonunda bu muhteşem, etkili, ama pahalı sürücüleri reddetti!