Fakir Baykurt
15 Haziran 1929'da Burdur'un Akçaköyü'nde doğdu. Akçaköy'deki ilköğreniminden sonra Isparta Gönen Köy Enstitüsü'nü 1948 yılında bitirdi. Burdur köylerinde öğretmenlik yaptıktan sonra 1955 yılında Gazi Eğitim Enstitüsü'nden mezun oldu ve çeşitli şehirlerde Türkçe öğretmenliği yaptı.
1945'te Eskişehir'de çıkan Türke Doğru dergisinde yer alan "Fesleğen Kokulum" adlı şiirle başlayan edebiyat yaşamı, toplumcu gerçekçi bir yaklaşımla yazdığı kısa öyküler ve köy notlarıyla devam etti. Bu yazıları Yeditepe, Yücel, Varlık, Cumhuriyet, Evrensel gibi gazete ve dergilerde yayımlandı. Köy gerçeklerini, toplumcu gerçekçi bir yaklaşımla işlediği Yılanların Öcü adlı ilk romanı Cumhuriyet gazetesinde yayımlandığında ve aynı roman 1958 Yunus Nadi Roman Ödülü'nü aldığında geniş yankılar uyandırdı.
Baykurt, yalnızca köy gerçekliğini yazmakla kalmadı, Almanya'daki Anadolu insanının göç ve değişim süreci içinde yeniden biçimlenmesinin çok boyutlu tablosunu da çizdi. Kendisinin "Duisburg Üçlemesi" olarak adlandırdığı Yarım Ekmek, Koca Ren ve Yüksek Fırınlar adlı romanlarında iki kültür araında sıkışıp kaldığı için yeni bir kimlik arayışına girmiş, hatta kimlik kaybına uğramış Türk insanının sorunlarını çarpıcı bir biçimde anlattı.
"Sanatın en iyi amacının, hem konusu olan insanı hem de okuyanı, bulunduğu durumdan daha ileri sıçratmak" olduğunu öne süren Baykurt'un yapıtları yurtiçinde ve yurtdışında birçok kez yayımlandı. Kimi yapıtları toplumbilimsel açıdan, kimileriyse dil yönünden araştırma konusu yapıldı ve çeşitli dillere çevrildi; sinemaya ve sahneye uyarlandı.
Türk edebiyatına kazandırdığı eserlerle birçok ödüle layık görülen Fakir Baykurt, 11 Ekim 1999 tarihinde Essen'de (Almanya) hayatını kaybetti.