Birmingham City Üniversitesi’ndeki kriminoloji öğretim görevlisi Martin Glynn, akademinin çoğunu entelektüel mastürbasyon olarak adlandırıyor. Hes, araştırmanın rolünü ve sonuçlarının akademik çevreler dışında nadiren nasıl duyulduğunu tartışıyor. Bu bakımdan, yalnızca akademi içindekileri memnun etmek için hizmet etmek mümkündür.
Bu, araştırmanın odak noktası, İngiltere’deki yaşamlarını ilgilendiren verilere erişimi olmayan, rahatsız olan topluluklarla ilgili olduğunda özel bir sorun teşkil etmektedir.
Glynn veri sözlüğünü, ayrıntılı araştırmanın özetlendiği, kafiyeli olduğu ve çevrimiçi olarak paylaşılacak müzik üzerinden söylendiği yeni bir metodu değiştirebilir. Araştırmayı anlaşılması kolay bir formata çevirir ve doğrudan halkın ellerine (veya kulaklarına) yerleştirir. Sokakta rezonansa gireceğini bildiği mesajlar geliştirmesini sağlıyor. Ayrıca, bölüm başkanlarını ve hatta politikacıları atlayabilirim.
Glynn ilk önce bu yöntemi kendi çalışmasında kullandı ve siyah erkeklerin kitlesel hapsi ile ilgili 10 bin kişilik konferans konuşmasını 12 dakikalık bir parçaya çevirdi. Birmingham’daki genç müzik yapımcılarıyla çalıştı ve mağazalarda ve çevrimiçi olarak çalınmasına yardımcı oldu.
Balistik gitti, Glynn’i hatırlıyor. Radyo hip-hop şovlarında çalındı. Busta Rhymes tweetledi. Siyah Lives Matter onu ele geçirdi. Ne kadar popüler bir hale geldiğini gördükten sonra, kendisi ve ortakları resmi olarak iTunes’taki parçayı yayınlamaya karar verdiler.
Sıradışı bir hikaye, ama Glynn hakkındaki her şey sıradışı. Modern bir gecekondu mahallesinde, Nottingham’da siyah insanlara karşı çok fazla düşmanlık olduğu bir zamanda beyaz bir anne ve siyah babayla büyüdü. Farkımı biliyordum diyor. Her zaman insanlarla tartışıyordum çünkü bana isimler dedikleri gerçeğinden nefret ediyordum. Dış dünyayla başa çıkabilmemin tek yolu hayal gücümün dünyasıydı.
Glynn radyo oyunlarında ve komedide ve halk evlerinde ve gençlik yapımlarında sahne alan bir çocuk olarak kendini kaybeder. 15 yaşında, okulunun ilk siyah baş çocuğu oldu ve topluluğunun içinde kendisi için bir isim yapacak biri olarak tanındı. Herkes bir gün yazı yazacağım veya oynayacağımı biliyordu, diyor.
Ancak resmi oyunculuk eğitimi, sosyal adalet hareketleriyle meşgul olan Glynn’in ilgisini çekmedi. Bunun yerine, hicivli, bazen siyasi olarak suçlanmış, standup bir komedi seçti, bu durumun başını belaya sokmak için komediyi kullanabileceğiniz sokaktan doğal bir ilerleme olarak nitelendirdi.
Glynn de şiirlerini geliştiriyordu. Konferanslar veya sokak köşeleri olsun, şiirimle söz sahibi oldum diyor. Ama sokaklarda büyüdüğüm birçok arkadaşımın konferanslara katılımıyla fark ettim, bu entelektüel mekanlarda. Bir çok arkadaşım hapse girecekti.
Bu süre zarfında Boston’daki Malcolm X ile çalışan bir aktivist olan Linda Thurston ile tanıştı. Gerçekten devrimci mücadeleye dahil olmak istersem hapishaneyle başlamalıyım dedi. Bu, sanat eseri ve ikamet eden yazar dahil olmak üzere çok çeşitli rolleri kapsayan cezaevi sistemi ile 30 yıllık bir çalışma başlangıcıydı. “İd’in yıllar sonraya kadar ne yaptığını anlamadım” diye açıklıyor. Mahkum davranışları üzerinde derin bir etkisi olan rehabilitasyon çalışmaları yapıyordum.
Bu tür bir çalışma, bir dereceye kadar basılı olmamasına rağmen, Glynn’in kriminolojideki ustalara kabul edildiği anlamına geliyordu. İlk günümde, siyah insanlarla ve suçlarla ilgili bir şey öğretiyor musunuz? Hayır dediler, ben de tamam diyeceğim dedim. Üzerinde çalışmış olsam bile, ustalara öğretmeyi bıraktım.
Glynns’in çalışması sokak çetelerini incelemek için Baltimore’a götürdü, ancak kendini fildişi kulenin ayrılmasından rahatsız etti. Akademik olduğumda, ayarlayamadım çünkü sanatsal taraf benim sokak tarafım çok güçlüydü. Bir akademisyenin nasıl olması gerektiği söylenmekten nefret ediyorum.
Sokaklardaki insanlar şöyle derdi, Yo Martin, bütün bu araştırmaları yapıyorsun ama bunun bir kopyasını nereden alabiliriz? Ya da bir kopyasını alsak bile okuyamıyoruz. Bu yüzden kimliği, bir berberdeki veya hamur tatlısı dükkanındaki insanların anlayabileceği şekilde sunun.
Glynn, 2015’te New Orleans’ta düzenlenen bir konferansta konuşma yapmak için davet edildi. Bir gazeteyi sunmak için caz kullanmamayı müstehcen olacağını düşündüm, diye hatırlıyor. Bu konuşmayı bir parçaya dönüştürerek, veri sözdizimi doğdu.
Verileri Konuşma ve Hikayeleri Anlatma adlı yeni kitabı: Araştırmacılar için Veri Sözelleştirmesi, yaklaşımın nasıl ve neden işe yaradığını açıklıyor. Herkes metodu öğrenebilir, çok matematiksel. Tek sorun güven olacaktır. Ancak sözcüğü performanstan uzaklaştırmalıyız. Martin Luther Kings gibi harika bir konuşma yaptıysanız, arkasına bir geri bildirim koyabilirsiniz.
Glynn’e göre, eğitimciler kendilerine eğitimin ne için olduğunu sormaları gerekir. Ayrıcalıklı bir eğitim sistemimiz var. Araştırma, toplumsal dönüşümle ilgili değil, akademik kurumun kendisi için bir barometre gibi.
Veri sözelleştirmesinin yalnızca elit ayrıcalıklı birkaç kişiden değil, herkesin erişebileceği bilgiler sunacağını umuyor. Bu yıl, dünyayı dolaşıp herkesle çalışabileceğim veri sözdizimi laboratuarını kuruyor. Akademi ile daha az ilgilendi ve pedagojiye daha çok ilgi duymaya başladı ve öğrendiğimiz yöntemleri anladı. Akademi’ye mirasımın benim araştırmam olmadığını anladım. Araştırma yaymak için bir yöntemdir.
Başlattığım yolculuğa bakarsanız, yatak odasında radyo dinleyen bu küçük çocukla başlar, onu görmezden gelen bir dünyayla iletişim kurmanın bir yolunu bulmaya çalışır. Hala aynı şeyi yapıyorum.
Martins veri sözlüleştirme