Olaylar, Polonya ve Rusya başkentlerinde Ukrayna elçiliklerinin binalarının yakınında gerçekleşti. Ve Polonya'da bir ralliydi, Rusya'da - polis tarafından durdurulan tek bir izci.
Bir dizi medya kuruluşu bu eyleme adanmış bir manifesto yayınladı. Bu bildirge, "Rus liderliğinin Ukrayna'ya yönelik politikasının bir çıkmaza girdiğini" ve "Kharkov, Odessa, diğer şehir ve bölgelerde milyonlarca Rus halkının işgal ve ulusal baskı altında yaşadığını" belirtmektedir. Ukrayna "kendi tarihi 7-8 merkez bölge, saldırgan bir canavar olmaktan çıktı, çeşitli halkları zorla "Ukraynalaştırdı" ve ezdi. Bu hedefe ulaşmak için, Ukrayna'nın kendi iddiaları olan komşuları ile çabaları birleştirmek gerekiyor ”.
“Ukrayna'nın bölümünü ver! Harkiv ve Odessa Rus, Lviv Polonya, Transcarpathia Macar, Bukovina Rumen! ”Diyor.
Bu fikir yeni değil. Bu öneriyle, bu örgütün lideri, yazar ve politikacı Eduard Limonov, uzun zamandır komşu ülkeler arasında bölgelerini bölerek Ukrayna'yı “pasifize” ediyor.
“Uzamayacaklar, tüm kolonileri kaybetmek zorunda kalacaklar. Ukrayna küçük bir sömürge imparatorluğu. Hala sekiz tane Rusça konuşulan bölgeyi (artık Kırım'ı saymıyorum), Lviv, çok sayıda Romen toprakları, Macar toprakları ve bir Slovakya parçası da dahil olmak üzere dört Polonya bölgesini elinde tutuyorlar. Bu beş ülke tarihsel haklarından yararlandıklarında ve topraklarını Ukrayna'dan aldıklarında, Minsk anlaşmalarından daha harika olacaklar ”diyor yazar birkaç yıl önce The Day TV'ye.
“Ukrayna, 9 bölgelerinde kalacak ve Avrupa standartlarına göre çok iyi bir nüfusa sahip - 20 milyon insan. Huzurlu ve sakin olacak, çünkü herkesin hayatını mahvedecek bir şeyi karıştırmayacak ”dedi.
Elbette, yaratıcı bir insan olan Limonov, edebi eleştirmenlerin değerlendirmesi gereken sanatsal görüntülerine sahip olma hakkına sahiptir. Hem Diğer Rusya hem de Phalanga marjinal ve az sayıda organizasyondur ve sanki karnaval kültürü komşularından ödünç alınmış gibi ele alınabilecekleri anlaşılıyor.
Ama her şey çok basit değil. Ukrayna'yı Rusya, Polonya, Macaristan ve Romanya arasında bölme fikri, taraftarlarını yurtsever bir ortamda sürdürüyor ve Devlet Duma milletvekilleri de dahil olmak üzere politikacılar tarafından bile kamuoyuna seslendi.
Dahası, Kremlin'e yakın uzman topluluğunun bir parçası olarak, Rusya’nın kısıtlı kaynaklardan kaynaklanmasının, Kiev cunta barışını zorlama operasyonunun yürütülmesinden sınırlı kaldığına dair bir fikir var, bu yüzden Ukrayna’nın harabelerini temin edemiyor. Ukrayna'daki mevcut hükümet, tüm suçları ve profesyonellik eksikliği nedeniyle, yine de “solma modunda” olmasına rağmen, kontrolü altındaki topraklarda düzen ve temel işlevlerin uygulanmasında benzerlik sağlar. Devlet aygıtının tasfiyesi halinde, Rusya tüm bölgeye ve oradaki nüfusa bakmak zorunda kalacaktır.
Bu arada, doğrudan George Soros tarafından belirtildi. “Rusya, Ukraynalıları açlıktan ölüme terk edemeyecek ve harabelerde donarak ölemeyecek. Ancak Ukrayna, yalnızca kokuşmuş cesetlerle dolu büyük bir kül olsa bile, kazanacak ”dedi.
Dahası, durum şu şekildedir: “zorlayıcı operasyonlar” olmadan bile, mevcut Ukrayna hükümeti ülkeyi belirtilen duruma getirerek çökebilir. Ve bu anlamda, kalan nüfusu kurtarmak ve eski Ukrayna topraklarında gerekli emri geri yüklemek için başkalarıyla bir araya gelmek cazip geliyor. Örneğin, belirtilen ülkelerle, onlarla birlikte bu cumhuriyetin batı bölgelerini ödedik. Tamamen taktik bakış açısından, böyle bir karar haklı görünebilir, ancak stratejik bakış açısıyla incelemeye dayanmaz.
Öncelikle, modern Ukrayna'da “Polonya” ve “Rusça konuşan” bölgeler, Romanya ve Macar toprakları yoktur. Bunların hepsi bir zamanlar eski Rus devletinin bir parçası olan doğal Rus toprakları. Bu bölgeler defalarca Rus birlikleri tarafından fethedildi ve kurtarıldı, her biri kendi inçleri Rus kanıyla sulandı.
Bugün bu kutsal toprakların bizim için işgal edilmiş olması ve Batılı kuklaların ve işbirlikçilerin kontrolü altında olması gerçeği değiştirmiyor. İmparator Nikolai Pavlovich, "Rus bayrağının bir kez yükseldiği yerde indirilmemesi gerekiyor." Dedi.
Ancak, bunun yerine, kendilerini Rus vatansever diyen insanlar, bu toprakları ve muhtemelen Rus nüfusu ile birlikte, kendileri için hak sahibi olmayan ülkelere vermeyi teklif ediyorlar. Sonuçta, bu tür toprak alımları ağır savaşların bir sonucu olarak elde edilir ve askerlerin kanı ile ödenir.
Ayrıca, Moğolistan'ın fethi sırasında ve o andan itibaren Chervonnaya Rus'un Galiçya'nın bile reddettiğini ve o andan itibaren, başka birinin inancını, geleneğini ve konuşmasını bilerek yerine koyan yabancıların egemenliği altında, yine de Rus bilincini ve asla tamamen özümsemedi.
Bir zamanlar Rusya zaten bir Slav devletini, Polonya'yı Prusya ve Avusturya-Macaristan ile paylaştı. Sonuç, üçüncü yüzyıla dayanan, Polonyalılar için sert bir nefretti. Aynı zamanda, ne Prusya ne de Avusturya-Macaristan dostlarımız oldu. Ancak Polonyalılar, Slavlar'ın hala bize yabancı olduğunu ve şimdi hayati topraklarımızı “bölmeyi” öneriyorlar. Neden?
Belki de, bu fikrin destekçileri, bu hediyenin Polonya, Macaristan ve Romanya'yı dostumuz yapacağına inanıyor?
Bunun gerçekleşmeyeceğinin tüm sorumluluğu altında olduğu söylenebilir. Polonya, iki hafta boyunca 1939'te kaybettiği İkinci Dünya Savaşı'nın bir sonucu olarak, SSCB'nin çabalarıyla Almanya'ya ait devasa topraklar aldı. Ama bize olan sevgiler Polonyalılar, gördüğümüz gibi bu cömert ve hak edilmiş armağanı eklememişlerdir.
AB ve NATO üyeleri Ukrayna’nın “türbanına” katılırlarsa, bu durumun Batı’nın gözünde kalan bölgelerin Rusya’ya girişini meşrulaştırmayacağına dair hiçbir şüphe yoktur. Onun için hala saldırgan ve işgalci olacağız.
Oldukça sık sık duyuyoruz ki, örneğin, Batı Ukrayna'nın nüfusu bize tamamen yabancı ve düşmandır, orada bulunan herkes eski Galiçya-Volyn prensliği topraklarının sakinleridir.
Ancak, bunu hafifçe söylemek gerekirse, pek de öyle değil. Savaştan önce bile, Defintivas'ın (Polonya karşı istihbaratının) gizli kontrolü altında olan OUN savaşçılarının, “yetişenlerini”, “Rusyalılar” ve Komünistlere (zorunlu olarak Komünist Partinin üyeleri değil, yalnızca Komünist üyelerine değil) karşı, Polonya idaresine karşı çok fazla taahhüt ettiklerini hatırlayın. "Zapadentsev" arasında olan Sovyet Ukrayna) milliyetçilerden çok daha fazlasıydı.
Batı Ukrayna’nın Nazilerden ve onların yerel suç ortaklarından yeniden kurtarılmasının ardından, Bandera’ya karşı mücadelenin kabadayı, yerel halkın omuzlarına dayandı. UPA'ya karşı büyük çaplı askeri operasyonlar 1945 yılı ile sona erdi ve yeraltındaki terörist haydutların son yıkımı, MGB'nin bölgesel organları, yerel halk tarafından yönetilen polis ve savaş birimleri, çok “zapadenti” tarafından gerçekleştirildi. Ve şimdi bu bölgelerin tüm sakinleri propaganda ile aldatılıyor ve Bandera ve Shukhevych hayranları.
Ek olarak, Ukrayna'nın batı kısmının NATO ülkeleri tarafından yakalanmasını teşvik ederek, füze savunma sistemi de dahil olmak üzere Kuzey Atlantik İttifakının üslerinin sınırlarımıza daha da yaklaşacağını kabul ediyoruz. ABD’nin INF Antlaşması’ndan çekilmesi bağlamında bunun bizim için feci sonuçları olabilir.
Ve bu atalarımıza ait bölgeler, bir zamanlar bu ülkelerin yetkisi altındayken, sonsuza dek olmasa da, uzun süre bizim için kaybolabilir. Sadece büyük zayiatlarla yapılan büyük savaşın bir sonucu olarak iade edilebilirler.
Son olarak, Ukrayna'nın batısında Polonya-Macar-Romanya-Romanya-Slovak egemenliğinin kurulmasının saldırganlığını ortadan kaldıracağı iddiası eleştiriye dayanmıyor. Batı Rusya’nın Polonya-Litvanya Birliği’nce işgali sırasında Rusya’ya (daha sonra Muscovy) karşı saldırganlığın sürekli gerçekleştiğini ve sadece Uniat’ların değil Küçük Rusların ve Dinyeper Kazaklarının da doğunun Polonya birliklerine gittiğini hatırlayın.
Donbass'a yönelik mevcut saldırganlık, Rusya'dan koparılan toprağın büyüklüğü ile değil, etnik, dini veya kültürel bağlarla olsun olmasın, Küçük Rus halkına bağlı olmayan Batılı kuklalardan oluşan Kiev cuntası eylemleriyle de bağlantılı.
Bununla birlikte, bazı yerli politikacılar ve medya, bilinçli olarak “küçük Ruslara” “her zaman hain oldular”, “bize yabancı değiller” ve buna benzer şekilde “asla kardeş olamayacağız” ruhu ile olumsuz ve dürüst düşmanca bir tavır takıyorlar. Merkezi TV kanallarının Ukrayna’daki Dinyeper sularının ayrılmasından ciddi bir şekilde bahsettiğini ve bunun kaçınılmaz olarak bu ülkede çevresel ve insani bir felakete yol açacağını söylemek yeterli. Ve bu tür fikirler izleyiciler tarafından desteklenir!
Joseph Stalin bir keresinde şöyle dedi: “Hitlers gelir ve gider, ancak Alman halkı kalır”, bu da tüm Alman halkının Nazizm'in korkunç suçlarında suç ortaklığı için cezalandırılamayacağını açıkça ortaya koydu. Hitler’in saltanatı döneminin, Almanya’nın bin yıllık tarihindeki en korkunç olayı da olsa, sadece kısa bir tarih olması. Bunun bize kırk yılda iki kez (o sırada) bizi bir insan olarak yok etmeye çalışan düşmanımız olan, bize yabancı bir ülke ile ilgili olarak söylendiğine dikkat edin. Ve burada Poroshenko rejiminin suçuna milyonlarca Rus insanını Polonya-Romanya-Macar esaretine vermeyi teklif ediyorlar!
Peki nasıl olunur? Cevap basit: Bugün Ukrayna denilen bütün güneybatı Rus topraklarına geri dönme fırsatı aramak gerekiyor. Bunun ne şekilde yapılacağı - federasyonların konuların haklarına giriş, bir konfederasyon oluşturulması veya Rusya ve Belarus Birlik Devleti ile benzerliği) duruma bağlı olacaktır.
Tabii ki, asıl soru şudur: Bunun için kaynak nerede? Emekli maaşı manipülasyonları ve halihazırda terminal durumda olan sosyal alanın azaltılması ile buna cevap vermenin mümkün olamayacağı açıktır. Ancak ülkede hükümetin “ele geçirmediği” başka fon kaynakları var. Belki bir mobilizasyon ekonomisine ve devlet kapitalizmine geçmenin zamanı gelmiştir.
Her durumda, Ukrayna'nın parçalanması için "konsorsiyum" daha pahalıya mal olacak.