Öyküsü hayli karışık. Özetlemeye çalışalım. Geçen 26 Mart'ta yapılan genel seçimden Moskova yanlısı Viktor Yanukoviç liderliğindeki Bölgeler Partisi birinci çıktı. Oyların yüzde 30.27'sini alarak. Onu yüzde 22.44 oyla sadece Ukrayna'nın değil, Avrupa'nın da en ihtiraslı kadını olan Yulya Timoşenko'nun kendi adını verdiği ittifak izledi. Cumhurbaşkanı Viktor Yuşçenko'nun Bizim Ukrayna partisi ise yüzde 15.09 ile ipi üçüncü göğüsledi. Sosyalist Parti ve Komünist Parti de epeyce milletvekilliği kazandılar.
Yuşçenko daha birkaç ay önce, 8 Eylül 2005'te başbakanlıktan azlettiği, hatta kovduğu Timoşenko'yu yeni hükümeti kurmakla görevlendirmek zorunda kaldı.
Neredeyse üç ay süren pazarlıktan sonra, 2004 Aralık'ındaki devrimi yapan üç parti koltukları paylaştılar. Başbakanlık Timoşenko'nun olacaktı, parlamento başkanlığı da Yuşçenko'nun partisi Bizim Ukrayna'nın.
Ancak Yanukoviç tam da bu sırada ?herhalde Rusya Başkanı Vladimir Putin'in el altından verdiği taktik ve destekle?devreye girdi: Koalisyonun küçük ortağı Sosyalist Parti'nin lideri Aleksandr Moroz'a parlamento başkanlığını teklif etti. O da hemen kabul etti.
Çünkü Ukraynalı politikacılar için söz değil çıkar önemliydi!
Ve daha göreve başlamadan kuracağı hükümetin icraatları üstüne demeçler veren, "Gazprom'la doğalgaz sözleşmelerini gözden geçireceğini ve fiyatı düşürteceğini" söyleyerek Kremlin'e meydan okuyan hırslı Timoşenko'nun dehşetle izlediği oylamada, Moroz parlamento başkanlığına seçildi.
Bu, "Portakal Koalisyonu"nun arkadan hançerlenmesi anlamına geliyordu. Tabii dağılmasının da...
Nitekim öyle oldu. Sosyalist Parti dün cephe değiştirdi. Moskova yanlısı Yanukoviç ve Komünist Parti ile koalisyon kuracağını açıkladı. Elveda devrim!
Ukrayna nasıl iki yılda heyecanını ve umutlarını yitirdi?
Erdal Şafak/ Sabah