Artık Ferrari F40'a dair 6 ince detayı öğrenip arkadaşlarınıza hava atabilirsiniz.
"Dünyanın en iyi süper otomobili hangisidir?" sorusunun birden çok cevabı var. Örneğin bunlardan birisi, daha önce David Kimble'ın kesit çizimi üzerinden incelediğimiz Lamborghini Countach olarak gösterilebilir. Şimdi bakacağımız araç ise Ferrari'ler arasından bile sıyrılmayı başarmış bir efsane: F40.
1980'lerin sonunda - ve belki de hâlâ - birçok odanın duvarlarını posterleriyle süsleyen bu otomobili özel yapan birçok şey var. Şimdi göreceğimiz çizimleri hiçbir duvarda görmemiş olma ihtimaliniz yüksek çünkü David Kimble'ın harika kesit çizimlerinden birini daha inceleyeceğiz. İlk bakışta normal bir Ferrari F40 gibi görünen araç aslında üretime hazır bir prototip. İşin ilginç tarafı detaylarda; prototip F40 ile üretim versiyonu arasında ufak farklar mevcut. Bunlara geçmeden önce Kimble'ın üretim öncesi F40'ı nasıl incelediğinin hikâyesini anlatmak istiyoruz.
1988'in başında müşterileriyle tartışan Kimble'ın planı üretime hazır F40'ı sene içerisinde Ferrari'nin Maranello'daki merkezinde fotoğraflamaktı. Ancak acele ile rakiplerinin önüne geçmek isteyen müşterileri bunu geç buldu. Çözüm ise 1987 Tokyo Otomobil Fuarı'ndan kalan bir F40 prototipini elinde bulunduran Ferrari Kuzey Amerika'dan geldi.
Kimble ve fotoğrafçı Neil Nissing, dünyanın öteki ucuna gitmek yerine FIAT'ın Detroit'teki emisyon laboratuvarına gitti. F40'ın şanzımanını ve 2.9 litrelik, çift turbolu V8'ini parçalama imkânı sunulmadı ancak bu parçalar genel olarak Kimble'ın daha önce çizdiği 288 GTO'yu temel alıyordu. Aslında kesit çizimlerde arka motor kapağının altında 288 GTO'nun DNA'sı ile birleştirilmiş F40 emme ve egzoz manifoldu görüyorsunuz.
Öte yandan tekerlekleri sökmek için özel bir bijon anahtarı üretilmesine izin verilmiş. Bu konuya sonra değineceğiz. Neyse, şimdi derin bir nefes alın ve Ferrari F40'la ilgili bilgi yarışmalarında her zaman kazanmanızı sağlayacak bu bilgileri güzelce bir okuyun. Yazı bittiğinde prototip, Amerikan versiyonu ve Avrupa versiyonunu birbirinden ayırabilen bir uzmana dönüştüğünüzü hissedeceksiniz.
Motor kapağı panjurları
Prototipte her iki yanda 10 tane olmak üzere, motor kapağı üzerinde toplam 20 panjur bulunuyordu. F40'ın üretim versiyonunda bu rakam her tarafa 5'er tane ve en aşağıda, ortada 1 adet olmak üzere 11'e çekildi.
Arka alttaki solungaçlar
Bu detay, prototip ile üretim versiyonunu yan yana getirip baktığınızda bile kolayca gözden kaçıyor. Ferrari, prototipte 5 olan solungaç sayısını üretim modelinde 4'e düşürdü.
Sekizgen merkezi tek bijon
Aslında bu özellik tüm F40'larda aynı ancak Ferrari dünyası dışında çok az isim, ortadan tek bijonun altıgen değil sekizgen olduğunu biliyor. David Kimble ve ona yardımcı olan mühendisler, bu detayı geniş soket bijona uymadığında keşfetmiş. Çabucak özel bir anahtar üretildi ancak prototipin tekerlekleri 2,300 Nm ile sıkılmıştı. Üretim versiyonunda bu değer sadece 637 Nm idi.
Yakıt deposu
Tüm F40'larda çift yakıt haznesi bulunuyordu ancak incelenen prototip gibi Avrupa versiyonu olanlarda aralığa kauçuk iç lastikler (keçeler) yerleştirilmişti. Amerika'ya giden modeller yönetmeliklere uymak adına alüminyum tanklarla donatılmıştı. Ağırlığı biraz arttıran alüminyum tanklar herhangi bir servis gerektirmezken kauçuk keçelerin her 7 yılda bir değişmesi gerekiyordu.
Tampon ve işaret ışıkları
F40'ların Amerika Birleşik Devletleri'ne giden örneklerine, ülkenin çarpışma ve güvenlik standartlarına uyması adına tampon eklenmişti. Prototipte görülmese de, istridye kabuğu gibi açılan kapak ile alt bağlantı noktası arasında siyah arka tamponlar vardı. Ön bölüme ise spoiler eki gibi görünen siyah tampon ekleri takılmıştı. Amerikan versiyonlarının ön farları kehribar, arka farları ise kırmızı renkliydi.
Kapı suntaları
Suntalı kapı ekleri F40'ın ilk versiyonlarında opsiyondu. Amerika'ya giden örneklerin biraz daha ileri aşamada gelmesi nedeniyle bu parça daha çok Avrupa versiyonunda görülüyordu.
Kimble daha önce sınırlı sayıda üretilen süper otomobiller, yarış araçları ve prototipler çizmiş birisi. F40'ı özel yapan ise aracın bu üçünün bir kombinasyonu olmasıydı. Sadece 1,315 (bazı kaynaklara göre 1,311) adet üretilen F40, 1987 ile 1992 yılları arasında satıldı. Bunlardan sadece 213'ü resmi olarak Amerika Birleşik Devletleri'ne giriş yaptı. Ferrari'nin Group B yarışlarını domine etmek için ortaya koyduğu safkan ve yarış kökenli F40, 322 km/s hız sınırına ulaşan ilk otomobil olma özelliğini de taşıyor. Bu ikonik süper otomobil, aynı zamanda Enzo tarafından süslenmiş son Ferrari.