Şöyle:
Elini arka arkaya üç defa öptüğüm bir gün, "Neden üç?" diye sordu.
Dedim ki, "Biri babam, biri patronum, biri hocam içindi."
22 Şubat 2013'te yaşadığım büyük acının yanında, onun gözyaşıyla suyunu yükseltip yüzdürdüğü İhlas gemisini emin bir şekilde yoluna devam ettirmek gibi bir görevimiz de oldu.
Allaha şükürler olsun; Enver Ağabeyden öğrendiklerimizle emanetini daha ileri noktalara taşıyoruz.
Başta kitap ve gazete hizmetlerimiz olmak üzere, insanlığa hizmet için kurulmuş sağlık, inşaat ve hayatı kolaylaştırıcı diğer imalat kalemlerimizle, şükrünü ifa etmekten aciz olduğumuz bir noktadayız.
Birçok proje ve yatırımlarımızın da kısa sürede semeresini göreceğimizi biliyoruz.
Babamın en belirgin özelliği, para ve mal sevgisi ile değil, insan sevgisi ile dolu olmasıydı. Büyük şirketler kurdu, yüksek cirolara ulaştı, fakat bunların hiçbiri onun kalbini meşgul etmedi. Biz de onun sayesinde bu terbiye ile yetiştik. Nitekim bir toplantıda bunu davetlilere şöyle anlatmıştı:
"Oğlum Mücahid Ören Fatih Koleji'nde öğrenci iken, öğretmeni yazılı yapmış ve 'İslâm'da paranın yeri nedir?' diye sormuş.
Mücahid Ören, 'İslâm'da paranın yeri ceptir, kalp değildir' yazmış. Yani, eğer para sevgisi kalbe girerse, saray odasına çöp dökmek gibidir. Allahü teâlâ bütün bedeni insanlara kullanmaya izin vermiş, kalbi kendisi için yaratmıştır. Binaenaleyh, eğer Müslüman'ın kalbinde Allah sevgisi varsa, bütün cepleri para dolabilir. Hiçbir mahzuru yoktur ve bilakis lazımdır. Fakat çok az da olsa, kalbinde para sevgisi teşekkül etmişse, bu, misafir odasına çöpleri döken bir insana benzer.
Ertesi gün öğretmeni gelmiş, 'Mücahid, bu senin lafın değil. Bunu kimden öğrendin? Hayatımda böyle lafları duymadım' demiş.
Mücahid, 'Bu sözler benden değil; hepsini dedemden öğrendim' demiş."
***
Bize İhlas'ın gayesini "paraya değil, insana hizmet" olarak öğreten, eşsiz sohbetlerini daima kulağımızda ve kalbimizde hissettiğimiz sevgili babacığıma, kıymetli öğretmenime, Enver Ağabeyimize bir kez daha rahmet diliyorum.