CHICAGO – Bugün bir çizim nedir? Dökme beton bir vazo üzerindeki yağlı mum mum boya veya devasa bir kağıt çemberi üzerine ayakkabılarla yapılan bir sürtünme olabilir mi? Evet elbette!
20 yılı aşkın bir süre önce bir Tayland yemeği partisi bir heykel olarak kabul edildi, 30 yılı aşkın bir süre önce Çin Seddi üzerinde uzun bir yürüyüş bir performans olarak anlaşıldı ve 60 yılı aşkın bir süre önce gerilmiş bir tuvaldeki bir kesik, heykel olarak nitelendirildi. tablo. Şimdiye kadar her şey genişletilmiş bir alanın parçası ve ne kadar çok olursa o kadar iyi diyorum. Bu, kategorilerin geriye dönük veya konunun dışında olduğu anlamına gelmez; sınırlar konusunda çok katı olmadığımız sürece kullanılabilir durumda kalırlar. Buna sanat demek yardımcı oluyorsa, sanat deyin ve arkeoloji, araştırmacı gazetecilik veya yoga demek daha mantıklıysa, bunu yapın. Her şey bir arada, bazen de işe yarar. Demek istediğim, çizim ortamı etrafında düzenlenen bir şovun 2023’te hem çekiciliği hem de mantığı olabilir ve dolayısıyla ikincinin zevkleri de olabilir. Batı Sergileri Çizim Bienali.
Son yirmi yıldır Chicago sanat sahnesinin dayanak noktası olan Western Exhibitions, birçok yerel galeri gibi, apartman dairelerinde, çatı katlarında ve diğer alternatif alanlarda sergiler açan ve sonunda tuğla ve harçtan bir mekan açan bir sanatçı tarafından kuruldu. şehrin gezici galeri semtlerinden. Gerçekten de, ticari olsun ya da olmasın bu tür alanlar, şehrin kültürel sağlığı için o kadar hayati önem taşıyor ki, harika Hyde Park Sanat Merkezi’ndeki iki önemli sergide kutlandılar. Sanatçılar Chicago’yu Yönetiyor 2009 yılında ve Sanatçılar Chicago 2.0’ı Çalıştırıyor Western’i uzun süredir seçkin kılan şey, yönetmen Scott Speh’in çoklu öğelere, deneysel kitap sanatlarına ve kağıt üzerindeki çalışmalara sürekli ilgisidir; bunların şaşırtıcı derecede uygun fiyatlı bir seçkisi, galerinin özel bir bölümünde her zaman görüntülenebilir ve satın alınabilir. (Cidden, 20 dolara bir şey alabilirsin.) Bu nedenle Western, bir resim bienaline ev sahipliği yapmak için mükemmel bir mekan, ancak doğruyu söylemek gerekirse, en azından festival kültürü normları açısından, bir bienalden çok bir karma sergi gibi.
Gösteri, tümü galeri tarafından temsil edilen veya galeriye bağlı 25 sanatçının çalışmalarını içeriyor. Her yapımcının bir ila üç örneği vardır, çoğu son bir veya iki yılda tamamlanmıştır ve o kadar geniş bir stil yelpazesindedir ki, burada ilginizi çekecek bir şey bulamazsanız, bu muhtemelen size aittir. Rachel Niffenegger’den korku-şovu gerçekçiliği, Deb Sokolow’dan komplo teorisi ve Edie Fake’den kavramsal mimari var. Lilli Carré kaligrafik komedi sunar, Elijah Burgher sembolik figürasyon sağlar ve Ruby T suyun hareketini yakalamaya çalışır. Merakla, her zamanki favorilerim bu özel gösteride en sevdiğim sanat eserlerini üretmedi, ancak biri kesinlikle yaptı: Stan Shellabarger, Chicago’nun Richard Long’a cevabı, yediye yedi fitlik bir karede galeri katı. Shellabarger, katlanabilir cildi, grafit emdirilmiş ayakkabılarla kağıt üzerinde ilerleyerek, aynı adı taşıyan çiftlik evinin zeminindeki ahşap damarı kaydeden bir sürtünme yaratarak yazdırdı. Su damlatan, zımpara kağıdıyla çizilen veya geride tebeşir kalıntısı bırakan ayakkabılarında, kağıttan şehre kadar çeşitli yüzeylerde iz bırakma aracı olarak yıllar boyunca defalarca tekrarladığı bir jest.
İşaretleme, işaretin biçimi ne olursa olsun, “Ben buradaydım” ya da “O zamanlar düşündüğüm şey buydu” şeklinde bir işaret vermenin bir yolu olabilir. Her iki motivasyon da Journie Cirdain’in “Seattle’dan Salem’e”, duvardan sürüklenip yere sürüklenecek kadar büyük bir ham tuval parçası, tükenmez kalem karalamalarıyla dolup taşıyor. Cirdain tuvallerini açıkta tutar, böylece onları toplayabilir ve her yere götürebilir, onları tekrar açar ve boş orta bölgelerine sürünür, sonra geri kalanını zihnindeki veya görüş hattındaki her şeyle doldurmak için uzanır. . Gözlemliyor, eskiz yapıyor, düşünüyor, okuyor, not alıyor, kahve döküyor, derin derin düşünüyor, karalıyor. Ustalıkla işlenmiş vücut parçaları, fauna ve flora, felsefi ifadeler, atıştırmalık yiyecekler ve ara sıra kötü ayı veya çağdaş kültürün diğer aptal parçaları, resimli adam ile lise vandalizmi arasında bir karışım gibi bir araya geliyor ve bu toplamdan çok daha fazlası. parçalarından.
Cirdain’in tuvalleri kavramsal portre olarak kabul edilebilir, ancak ne olursa olsun gösteride pek çok gerçek portre var. Jessica Campbell, tarihe karışmış muhteşem kadınların şık görüntülerini yaratmak için kesilmiş mor ve sarı boyalı kağıt parçalarının yanı sıra siyah mürekkep lekeleri ve çizgileri kullanıyor: 1847 doğumlu Fransız karikatürist Marie Duval ve 1872’de ABD başkanlığına aday olan ilk kadın oldu. Ayrıca, Jackie O’nun yüz hatlarından yoksun olmasına ve tahtadan yapılmış soyut bir bulmaca gibi görünmesine rağmen tanınabilen, Chicago Imagists’in uzun süredir kayıp olan bir üyesi olan Julia Schmitt Healy tarafından 1976’da yaratılmış, Jackie O’nun renkli bir kalem resmi de oldukça stilize edilmiş. İmgeci çeşitliliğin daha fazlası, Richard Hull’ın ya çok fallik ve skrotal bir kişinin bir başkasının kulağına mırıldandığını ya da Freudcu bir analistin bir sonraki yorumunu betimleyen isyankâr “Fısıltı”sında görülür.
Burada başka neler var? Çok daha fazlası: Erin Washington’ın narin, yarım yamalak ve tamamen gizemli “Anechoic Vanitas”ı; Geoffrey Todd Smith’in kesinlikle bir Yılanlar ve Merdivenler masa oyunu olarak uyarlanması gereken titiz asit renkli psychedelic diyagramı; Cathrine Whited’ın kar konisi ve ton balıklı sandviçin samimi ve basit çizimleri. Son olarak, Dan Attoe’nun “Accretion Drawing LXVIII” adlı çizimi var, pek çok küçük çizim içeren bir çizim, hepsi beni ilgilendirmiyor, çünkü erkeklerin çocuksuluğu benim işim değil ama birçoğu gerçekten ilgimi çekiyor, çünkü dakika ölçeğinde çizilmiş güzel manzaralar. bir şekilde daha dokunaklıdırlar ve yanlarına karalanmış iç karartıcı düşünceleri yönetilebilir hale getirirler ve yanlarına yerleştirilmiş saçma sapan fikirler ve çizgi filmlerle yumuşatılırlar. Bundan daha yapıcı ne olabilir?
2023 Batı Sergileri Çizim Bienali 25 Şubat’a kadar Western Exhibitions’ta (1709 West Chicago Avenue, Chicago, Illinois) devam ediyor. Sergi galeri tarafından düzenlendi.
Kaynak : https://hyperallergic.com/795051/chicagos-drawing-biennial-has-something-for-everyone/