«Svetlana gözlerini kıstı, en azından otobüsün camının arkasından bir şeyler çıkarmaya çalıştı. Kullanışsız. Gün göz kamaştırıcı bir şekilde açıktı — güneş, gözünü kırpmadan, ağızlarından yoğun buhar bulutları kaçan yoldan geçenlere baktı. Geceleri şehir taze karla kaplıydı, umutsuzca ayakkabıların altında çatırdadı ve herkes yürüdü, çatırdadı ve birbirine gülümsedi. Yarın Noel!
Kalın ceketli yaşlı bir adam otobüsün yanından atladı ve bir sigara yakarak bir aşağı bir yukarı yürümeye başladı. Svetlana bunun bir şoför olduğuna karar verdi — tüm sürücülerin yolculara baktığı iyi huylu ve hafif küçümseyen bir görünüme sahipti … «