Johns Hopkins’teki araştırmacılardan Mayıs 2016’te yayınlanan bir raporda, tıbbi hataların ABD'de üçüncü önde gelen ölüm nedeni, sadece kalp hastalığı ve kanserin arkasında.
Araştırmacılara göre, tıbbi hatalar her yıl 251,454 ABD ölümlerini açıklıyor - ve bu rakamı hafife alıyorlar.
Ancak tartışacağımız gibi, araştırmacıların bu sonucu çıkarmak için kullandıkları yöntemler hatalı ve bu, tıbbi hatanın ölümün üçüncü önde gelen nedeni olduğu sonucuna varılıyor.
Bunun gibi bir rapor geniş medya kapsamına girdiğinde, insanların gerekli bakımı aramasını engelleyebilecek, tıpta hastalarla ilgilenen herkes için bir endişe kaynağı olan, istenmeyen sağlık güvensizliğini artırabilir.
Metodolojide yanlış olan ne?
Tıbbi bir hata, hastanın zarar görmesine neden olan bir karar veya eylem olarak tanımlanabilir ve o sırada mevcut olan bilgiler göz önüne alındığında uzmanların farklı şekilde yapılması gerektiği konusunda hemfikirdir. Ancak hasta kayıtlarının incelenmesinde böyle bir tanımın uygulanması zorlukla doludur.
Çalışmanın yazarları, daha fazla ölümün tıbbi hataya atfedilebileceğini kabul etmek için ölüm sertifikalarının yeniden tasarlanması gerektiğini savunuyor. Bu makul bir öneri. Ancak birçok basında çıkan haberlere göre, bu bulguların her yıl yüz binlerce insanın tıbbi hatalar nedeniyle ölmekte olduğunu kanıtladığı iddiası oldukça sorunlu.
İlk olarak, Johns Hopkins raporunun yazarları herhangi bir yeni veri toplamadılar. Bunun yerine, sonuçlarını diğer yazarların yaptığı çalışmalara dayandırdılar. Prensipte bunda yanlış bir şey yok.
Ancak bu durumda, sonuçlar oldukça yanıltıcıdır çünkü çok küçük veri setlerinden büyük ekstrapolasyonlara dayanmaktadırlar. Yazarlar, sonuçlarını, neredeyse 35 hastanesi kabullerinden tıbbi hataya atfedilebilen toplam sadece 4,000 ölümünü içeren dört çalışmaya dayandırmıştır. 35 ölümlerinden 320 milyon nüfusa ekstrapolasyon yapmak oldukça büyük bir sıçrama.
Ek olarak, bu çalışmalar sıklıkla olumsuz olaylar ve hatalar arasında ayrım yapmak için kötü bir iş çıkarmaktadır. Onlar aynı şey değil.
E-posta ile son alın
An olumsuz olay bir ilaç veya tedavi bir hastaya verildikten sonra istenmeyen herhangi bir sonuç olarak tanımlanır. Antibiyotiklerden cerrahiye kadar her tıbbi test ve tedavi, olumsuz sonuç riski ile ilişkilidir. Olumsuz olaylar, nadir olmasına rağmen ölümü içerebilir. Her olumsuz sonuç üzücü olmakla birlikte, bir hatanın verildiğini kanıtlamaz - o sırada bilinenlere dayanarak, bir tıp uzmanı farklı bir karar vermeli ya da farklı şekilde davranmalıydı.
Doktorlar genellikle hangi hastaların bu tür reaksiyonları yaşayacağını önceden bilemez; bu yüzden bu ölümleri hataya bağlamak yanıltıcıdır.
Hopkins raporuyla ilgili başka bir sorun daha var: Kullandığı dört çalışmadan ikisi, genellikle yıllarca gelişmiş hastaları içeren ve nispeten sağlıksız ve hastanede tedavi gören Medicare verilerini kullanmak için kullanıyor. Söylemek üzücü, bu tür birçok hasta başlamak için önemli ölçüde artmış ölüm riski altındadır. Birçok kişi, hastanede kaldıkları süre boyunca, ne kadar iyi bakıldığına bakılmaksızın ölecek. Bu tür ölümleri hataya bağlamak, ölümün kaçınılmazlığını hesaba katmamaktır.
Aslında, biri çalışmalar Hopkins raporunun dayandığı baz bile belirgin bir düzeltme faktörü içeriyor. Yazar, 210,000'teki tıbbi hata nedeniyle ölümlerin sayısını tahmin ediyor. Daha sonra, hataları tanımlamak için kullanılan araçların kusurlu olduğu gerçeğine dayanarak, yazar 420,000 hatası nedeniyle ölüm sayısını tahmin etmeyi iki katına çıkarmayı seçer.
Bu çalışmalarda kullanılan tıbbi çizelge incelemesi türü, hastalara bakmaktan büyük ölçüde farklıdır. En hasta hastaların bakımına ilişkin belirsizlik ve stres genellikle ön görüşte görünmez. Ciddi derecede olumsuz hasta sonuçları, birini suçlama eğiliminin artmasıyla ilişkilidir. Bir hasta öldüğünde, o sırada atılan her işlem haklı görünse bile, birisinin sorumlu olmasını istiyoruz.
Diğer araştırmalar tıbbi hata nedeniyle daha az sayıda ölüm olduğunu gösteriyor
Bu, tıbbi hataların ne sıklıkta ölüme neden olabileceğini değerlendirmeye çalışan ilk çalışma değildir. Diğer çalışmalar, hataya atfedilebilen ölüm sayısının çok farklı bir resmini çizer.
In bir tıbbi hata nedeniyle çok yüksek ölüm oranları iddialarına cevap veren doktorlar, Veteran İşleri hastanelerinde 111 ölümlerini inceledi, bu ölümlerin “optimal bakım” ile önlenebilir olup olmadığını belirlemeye çalıştı. VA hastaları genellikle ABD popülasyonundan daha yaşlı ve hasta ve bu nedenle Medicare verilerine dayanan çalışmalarla karşılaştırılabilir. Ayrıca, “optimal bakım” kullanarak, çalışma “tıbbi hata” standartlarından bile daha fazla ölüm alabilir ve bu da hata nedeniyle ölüm sayısını abartma eğilimindedir.
İlk başta, araştırmacılar ölümlerin yüzde 23'inin önlenebileceğini tahmin ediyorlardı. Fakat hastalara hastaneyi canlı bırakıp bırakamayacakları sorulduğunda, bu rakam yüzde 6'e düştü. Son olarak, “3'in taburcu olduktan sonraki iyi bilişsel sağlık ayları” ek kriteri eklendiğinde, sayı yüzde 0.5'e düşmüştür. Önlenebilir ölümler bağlamda değerlendirilmeli ve ölümü önlemek ve sağlığı düzeltmek arasında büyük bir fark vardır.
VA çalışmasından ABD hastanesine kabul verilerine oranlar uygulandığında, tıbbi hata ABD'deki en önemli 7 ölüm nedenlerinin 10'inin altına düşecektir. Üç aylık iyi bilişsel sağlık ek kriteri uygulandığında, tıbbi hata bile En üstteki 20. Elbette, böyle yapmak Johns Hopkins çalışmasında olduğu gibi aynı riskleri taşır; yani, küçük bir çalışmadan tüm ABD nüfusuna ekstrapolasyon yapmak.
Ölüme neden olan ilacın rolünü gerçekten dengelenmiş bir şekilde hesaplamak için, sadece riskleri değil aynı zamanda tıbbi bakımın yararlarını da hesaba katmak gerekir. Kalp hastalıkları, kanser ve diyabet hastaları gibi ölümleri bu tür tıbbi hatalara atfedilen birçok hasta, yararları risklerinden ağır basan tıbbi tedavi olmadan ilk sırada bile hayatta olmaz.
Tıbben bu açıdan bakıldığında, mesleğin sağlığı geliştirmek ve yaşamı her zamankinden daha fazla uzatmak için daha fazlasını yaptığı zaman, eşsiz bir tıbbi yetenek çağında yaşadığımız için şanslıyız.
Bu tür çalışmaların tıbbi hatanın rolünü abarttığını gösteren en güçlü kanıt belki de, ölüm nedenleri gibi yetkili kuruluşlar tarafından sıralandığında ortaya çıkmaktadır. Hastalık Kontrol ve Önleme Merkezleri, tıbbi hata bile ilk on dahil değildir. Ölüm sertifikalarına tıbbi hata eklemek bunu değiştirir mi? Bundan şüpheliyiz.
Her gün tıpta hataların gerçekleştiğine dair hiçbir şüphe yoktur ve uygun adımları atarsak hata oranları azaltılabilir.
Ancak, yanlışlıkla ilişkili ölümlerin sayısının şişirilmiş tahminleri, anlayışı ilerletmek için hiçbir şey yapmaz ve aslında birçok hastayı ihtiyaç duyduklarında bakıma daha isteksiz hale getirebilir. Yanıp sönen hataya odaklanmak, ilacın faydalarını açıklamaksızın, ilacın sağlık ve hastalıktaki rolünün çarpık bir şekilde anlaşılmasına katkıda bulunur.
Yazar hakkında
Richard Gunderman, Şansölye Tıp Profesörü, Liberal Sanatlar ve Hayırseverlik Profesörü, Indiana Üniversitesi
İlgili Kitaplar