Benim politik mektubum. İnsanlar, devlet, toplum, seçkinler. 3’in bir parçası
Eğer toplum yoksa, o zaman insanlar devlet yapılarıyla siyasal kuşaklara, ekonomik gruplara, ilgili klanlara ve suç çetelerine parçalanan bir kalabalık. Şimdi Rusya'da gördüklerimiz.
Fakat halkın derinliklerinde, bilinçaltı, aile ve eğitim düzeyinde, toplum insanlarının (nezih insanlar!) Eski zamanlarda nasıl davrandıklarına, onlarla birlikte yeterince şanslı olanlar için ne gibi yarattıklarına dair bir hatıra vardı. Sonuçta eğer bakarsanız tarih Sovyetler Birliği, dünyaya bu kadar çarpıcı olan tüm başarılarının toplumun gerçek insanları veya onların yakın öğrencileri tarafından yaratıldığını fark etmek kolaydır. Havacılık ve astronotik; imparatorluk üniversitelerinin öğretim görevlileri Zhukovsky ve Chaplygin, devrim öncesi mühendisler Tupolev ve Polikarpov, diğerleri onlarla çalıştı. Kozmonot: Korolev, devrim öncesi zamanlarda da bilim adamı olarak kurulan Tsiolkovsky, Kondratyuk ve Zander'ın bir öğrencisidir. Sovyet biyolojisi, yaşamının sonuna kadar demokratik ve vatansever görüşlerine sadık kalan büyük Vernadsky'nin önderliğinde yaratıldı ve Bolşeviklerde Rusya'nın gelecek nesiller için bütünlüğünü koruyan geçici bir güç gördü. Sovyet fizyolojisinin kurucusu, Sovyet gücünü açıkça reddeden, ancak devletimizi korumak için geçici ihtiyacını kabul eden bir Ortodoks Hıristiyan olan Nobel ödülü sahibi akademisyen Pavlov, tüm ilk Sovyet yüksek fırınlarını ve açık ocak fırınlarını hesaplayan büyük metalurji mühendisi Grum-Grzhimailo'ydu. Efsanevi matematikçi, SSCB Bilimler Akademisi başkanı akademisyen Aleksandrov, Kırım'ı Bolşeviklerden korudu. Başlangıçta, Çarlık memurları Sovyet askeri akademilerine, hatta beyaz hareketin en aktif liderlerinden biri olan General Slashchev'e ders verdiler. Büyük Sovyet fiziği, öğrencileri, gelecekteki akademisyenleri Kapitsa ve Landau ile Imperial Petersburg Politeknik Enstitüsü Ioffe'de bir profesör tarafından oluşturulmaya başladı. Sovyetler Birliği'nin huzursuzluk harabelerinden yükselip ardından bir süper güç haline gelmesi, bu insanların ve öğrencilerin eğitim, ahlak, yetenek ve vatansever onuruydu. Ancak onlara, anavatanın gücünü ve halklarının büyüklüğünü gerçekten yaratarak, ciddi tarihsel zorluklara dayanmalarına yardımcı olmalarından dolayı sadece kişisel gururla telafi edilen bir dizi ahlaki ve genellikle fiziksel işkenceye dönüşerek onlara geri ödedi.
Şimdi en iyi genç bilim adamlarının Rusya'dan ayrılmaya devam etmeleri gerçeği, yalnızca bilimimizin maddi güvensizliğinin bir sonucu değil, aynı zamanda popüler ve bürokratik tabakalardaki Sovyet zamanlarında meydana gelen eğitim ve yetiştirme tutumunun muazzam kalıntı sonuçlarıdır. Sonuçta, şimdiye kadar “entelektüel” kelimesinin neredeyse lanetli bir kelime olduğu oldukça genç insanlar bile var! Geçen yüzyılın yetmişli yıllarında, öğrenci Moskova hakkında yerel bir genç kandırıcının nasıl gizlendiğini ve acımasızca Moskova Fiziksel Teknik Enstitüsü öğrencilerini dövdüğünü anlattı. Bir öğrenci böyle bir çeteyi dövdüğü ve yerde yatmaya devam ederken, çoktan uzaklaştı, ama biri talihsiz bir bıçakla bıçaklandı. Bunlardan sonuncusunu sordu: “Ne için?”. Cevabı şuydu: “Evet, yani… aydınlardan hoşlanmıyorum”. Bu nedenle, şahsen, kesinlikle toplumun ülkede nasıl bir şey olduğunu, bence onun da bilim olduğunu düşünüyorum.
Ve şu anda, dünyayı dolaşan ve toplumun yıkıma maruz kalmadığı yerlerde nasıl çalıştığını gören birçok vatandaş tarafından büyük bir rol oynamaktadır. Bu nedenle, Rusya nüfusunun neredeyse bütün kesimlerinde, bir toplum yaratma emri oluşturulmaktadır. Tanrıya şükür, halkımız tamamen aşağılık bir sınıfa dönüşmek istemiyor!
Toplum herhangi bir şey olabilir: ileri veya geri, dürüst veya aldatıcı, ahlaki veya ahlaksız. Her şey onu oluşturan insanlara bağlı olacak. Asıl mesele, basitçe, var olan, insanların en iyi, hırslı ve enerjiklerini özümsemiş olmaları, onlara kendilerini ve toplumun kendisini geliştirmeleri için bir teşvik vermeleridir!
Son tarihe dönersek, toplumun Almanya, İtalya ve Japonya gibi ülkelerin savaş sonrası gelişimi örneği üzerinde nasıl çalıştığını açıkça görebilirsiniz. Toplumun yanlış fikirleri ve yollarını seçtiği için İkinci Dünya Savaşı’ndaki adil bir yenilginin ardından, bu ülkeler tamamen harabeye çevrilmişti. Hem ekonomi hem de devlet sistemi orada tahrip edildi. Ancak toplum kurtuldu, eski kavram yanılgılarını yeniden düşünmeyi ve bu ülkelerin insanlarını gerçek başarıya yönlendirmeyi başardı. Sonuç: Mevcut iktisat derslerinde, öğrenciler bu ülkeleri medeniyetin yüksekliğine çıkaran savaş sonrası “ekonomik mucizeyi” inceliyorlar. Almanya'da, toplumda yaşayan insanlar, dünyadaki hiç kimsenin inkar edemeyeceği asırlık Alman çalışkanlığına, doğruluğuna ve kaliteli çalışmasına dayanarak, insanları özgür ve müreffeh bir yaşam kurmaya çağırdılar. Japonya'da, imparatorun kendisi, en yüksek kamu otoritesi olarak, teslim edilmeden önceki temyizinde, devletin, çok kibirli ve savaşçı olduğu, halkın gücünü abarttığı, bütün ulusun gecikmesine ve yenilgisine yol açan bilimsel ve teknik ilerlemeye pek dikkat etmediğini belirtti. Ve İtalya'da, toplum insanlara italyanların iş için çoğunlukla dikkatsiz, tembel ve sorumsuz olduklarını söylemekten korkmadı ve aynı kalırlarsa, savaş gibi, dünyadaki iyi bir yer için İtalya'nın rekabetçi mücadelesinde gelecek mücadelelerini kaybedecekler.
Burada “sivil toplum” ifadesinden bahsettiğim akıl yürütmenin başlangıcına dönmek istiyorum. Bence bu yanlış. Toplum ya var ya da yok, ama zaten toplumun kendisi, devlet ya da bazı özel gruplar tarafından ihlal edildiğinde tüm toplumun bireysel çıkarlarını savunan çeşitli aktif vatandaş toplulukları oluşturuyor.
Sonun ...
- Mikhail Goldreer
- Benim politik mektubum. İnsanlar, devlet, toplum, seçkinler. 1’in bir parçası
Benim politik mektubum. İnsanlar, devlet, toplum, seçkinler. 2’in bir parçası
Abone olun ve en son haberler ve günün en önemli olaylarından haberdar olun.