Bir varmış bir yokmuş, evvel zaman içinde kalbur saman içinde iki çocuk yaşarmış. Birinin ismi Esin, diğerinin ismi ise Baharmış. Bu iki kardeş anneleri Seda ile birlikte yaşarmış.
Bir akşam Bahar ve Esin uykuya dalmışlar. Esin bir rüya görmemiş ama Bahar bir insanın yardım çığlığı attığını ama kimsenin bu yardım çığlığını duymadığını birtek kendisinin duyduğunu görmüş.
Sonra yardım çığlığına doğru ilerlemiş ve tam da gördüğü kişiye yardım edecekken annesi Seda onu uyandırmış ve Bahar da bunun bir rüya olduğunu anlamış.