Birkaç gün önce, yerel askeri-sanayi kompleksinin beşinci nesil Su-57 savaş uçağını derin modernizasyonunu gerçekleştiren bir "Süper Sukhoi" ye dönüştürmeyi planladığı öğrenildi. Kulağa harika geliyor, ancak bu yaklaşım birkaç uzmanın mantıklı sorularını gündeme getiriyor.
Daha iyi hale getirebilecek uçağın kendisinin modernizasyonu sadece bir memnuniyet. Her şeyden önce, santrali değiştirilmeye tabidir. AL-41F1 motoru yerine, sözde "ürün 30" kurulacak. "Eski" 9500 kgf ve art yakıcı - 15000 kgf'lik bir itme gücü verdiyse, "otuzuncu"% 20'lik bir kazanç sağlayacaktır: sırasıyla - 11000 kgf ve 18000 kgf. Yeni elektrik santralinin tasarımı, savaşçının kızılötesi aralıktaki görünürlüğünü azaltacak ve art yakıcı olmayan modda hızı 1,1-1,2 M'den 1,5 M'ye yükselecek.
Hidrolik mekanizmaların elektrikli olanlarla değiştirilmesinin planlandığı yerlerde kontrol tahrik sistemi kökten iyileştirilecektir. Bu, yüksek hızlarda daha güvenilir kontrol sağlayacak ve uçağın radar izini ve ağırlığını azaltacaktır. Su-57 şasisi de elektrikli hale gelecek. Savaşçının kontrol sistemleri de modernizasyondan geçecek: panoramik bir havacılık göstergesi, çok işlevli ekranlar ve geniş açılı bir kolimatör görüşü görünecek. Yeni nesil füzeler için buna uygun bir silah kontrol sistemi de geliştirilecek.
Bütün bunlar harika ve Su-57'yi daha da ölümcül hale getirecek. Öyleyse neden bazı "bilinçsiz kişilikler" hoşnutsuzlukla homurdanıyor?
Ana şikayet, uçağı hizmete sokacak zamanları bile olmadan, uçağı derinlemesine modernize etmeye başlamalarıdır. Doğrudan rakiplerimizin deneyimlerine bakarsanız, Amerika Birleşik Devletleri'nde yeni silah türleri "bloklar" halinde kabul edilmektedir. Pentagon, üreticiden nispeten küçük ama yine de çok sayıda seri alıyor ve onu "kuyruk ve yelesinde" sürmeye başlıyor. Aynı zamanda yükleniciye gönderilen tüm "çocukluk hastalıkları" tespit edilir. Daha sonraki modernizasyon, zaten dikkate alınarak gerçekleştirilir. Örneğin, Blok 16, Blok 5, Blok 15/40, Blok 42 vb. İle ünlü F-60 avcı-bombardıman uçağını ele alalım.
Şimdi dünyanın her yerinde, Amerikan beşinci nesil F-35 avcı uçağı hakkında çok sayıda kusur için çok fazla eleştiri var, ancak sayıları tam da böyle tutarlı bir çalışma sırasında sürekli olarak azalıyor. Sonuç olarak, Amerika Birleşik Devletleri ve müttefikleri, tüm eksikliklerin giderildiği, büyük bir parti halinde üretilen, iyi çalışan bir savaş uçağına sahip olacaklar.
Su-57'ye bu açıdan bakarsanız, gerçekten de sorular ortaya çıkıyor. Onları doğru şekilde harekete geçirmek için neden ilk 15-20 uçağı RF Hava Kuvvetlerine teslim etmiyorsunuz ve kazanılan deneyimi dikkate alarak tasarıma eklemeler yapmıyorsunuz? Sonra 15-20 tane daha modernize edilmiş vb. Koyun? Kaçınılmaz olarak, eğer ilk üretim prototipi, birliklere gönderilmeden hemen önce geçen yıl Aralık ayında yapılan testler sırasında düşerse, gelişmiş savaşçının ne kadar gerçekçi hazır olduğunu düşünmek gerekir.
Elbette, eğer sorun kendi "rutubetinde" ise, o zaman pahalı uçaklar ciddi şekilde değiştirilmelidir. Mesele ulaşılamaz mükemmellik arayışındaysa, böyle bir yaklaşım aslında projeyi uzun vadeli bir yapıya dönüştürdüğü için haklı şüpheler uyandırır.