1961 yılına kadar Stalingrad olarak bilinen bu şehirde, insanlık tarihinin en kanlı savaşlarından biri meydana geldi. Belki de bu yüzden, 2018 Dünya Kupası'nın 4 maçının oynanacağı Volgograd Arena'nın yeniden yapılanması için yapılan kazılarda, işçilerin stadyum altında iskelet kalıntıları ve bomba kalıntıları buldukları garip değil.
Volgograd Volga Nehri'nin kıyısında yer almaktadır ve İkinci Dünya Savaşı sırasında çatışmaların en kanlı savaşlarından birinin sahnesiydi. Bazı tahminlere göre, tarihin akışını değiştiren önemli bir bölümde en az iki milyon insan öldü veya yaralandı. Savaş sona erdiğinde, Stalingrad moloz yığınına indirildi ve açık hava mezarlığına dönüştü. Sovyetlerin Naziler üzerindeki zaferi, yerin nüfusu için devasa bir fatura geçirdi.
Üç buçuk yıl boyunca, Volgograd, Sovyetler Birliği'ni liderlik eden liderden hemen sonra (neredeyse her şeyi kaybettikten sonra) seçildi: şehir, 1589 yılında Tsaritsyn adıyla kuruldu ve 1925 yılında Stalingrad olarak yeniden adlandırıldı. Sovyetler Birliği Komünist Partisi'nin sekreteri Joseph Stalin'in, 1920'lerin başlarında İç Savaş sırasında Bolşevik birliklerine komuta eden eylemlerine saygı duruşunda.
1961'de, lider Nikita Kruşçev'in Sovyet kültürünü ve toplumu “de-Stalinize” etme eylemlerinin bir parçası olarak, şehrin adı yeniden bölgede yaşayan nehrin değerini değiştirdi. Ancak, II. Dünya Savaşı anıları asla unutulmayacaktı. 1967 yılında Rus Anavatanının temsili ile 85 metre yüksekliğinde bir anıt inşa edildi: Mamayev Kurgan Dağı'nda, kahramanca özelliklere sahip bir kadının heykeli devasa bir kılıç yaratıyor. Şehrin farklı bölgelerinden görülebilen heykel, Volgograd Arena'ya yaklaşık bir kilometre uzaklıktadır.
Contenido
İhanetin kokusuyla ustaca bir hamle.
II. Dünya Savaşı'nın başlamasından birkaç gün sonra, Sovyet diplomat Vyacheslav Molotov'un Almanya'daki Nazi rejiminin temsilcileriyle buluşacağı bilindiğinde, tüm dünyanın sosyalist hareketi şok haline geldi. Joseph Stalin'in desteği ile, 23 Ağustos 1939'da saldırgan olmayan bir antlaşma imzalandı. Polonya topraklarının “dağıtımı” şartlarının da kabul edildiği ve böylece, 1 Eylül'de Almanya, Doğu Avrupa ülkesini işgal ederek dünya çatışmasını başlattı.
Bazı sosyalist militanlar için şüphe yok ki Sovyetlerin taktikleri, Nazilerin gücüne boyun eğmenin bir göstergesiydi. – ya da ihanetin açık bir göstergesi. Ancak, Sovyet liderleri bu anlaşmayı imzalamalarının zaman kazanmalarına izin vereceğini biliyorlardı: Sovyetler Birliği geç bir sanayileşme sürecinden geçiyordu ve Almanlardan daha zayıftı.
Daha da kötüsü, 1936 ile 1938 yılları arasında Stalin, bütün muhalefeti kovuşturmaya ve ortadan kaldırmaya yönelik bir süreçte iktidarda toplandı. Grigori Zinoviev, Lev Kamenev ve Nikolai Buharinar gibi tarihi Bolşevik liderler, Sovyet liderine karşı komplo kurmakla ve devrimi riske atmakla suçlandılar. Zulüm gördüler, hapsedildiler ve sonra infaz edildi. Ancak zulüm politik alanla sınırlı değildi, Duvardaki beş Sovyet marşasından üçü sona erdi ve aynı kader, silahlı kuvvetlerin yüzlerce subayının başına geldi.
Düşmanı kandırmak
Başsız bir ordu ve savaş için çok az teknolojik kaynağı olan Sovyetler Birliği'nin, II. Dünya Savaşı'na girmesini erteleyen manevralar yapmaktan başka seçeneği yoktu. Ve çatışmaya dahil olmanın kaçınılmaz olduğunu biliyorlardı: faşizmi devirmek Sovyet ideallerinin geçimine ve sosyalizme geçiş çabaları için temel bir koşuldu..
Ne de olsa, Nazilerin politik düşüncesi iki temel mekanda özetlendi: Almanların son zafere ulaşması için "aşağı ırkların" yenilmesi gerekiyordu ve Komünizmin izlerini yok et. Naziler, işçilerin iyiliğini gözeten güçlü bir devletin varlığını savundular, fakat bu, hiçbir şekilde, işadamları ve parti üyeleri arasındaki yakın ilişkiyle çelişen sosyal veya sendikal hareketlerin ortaya çıkmasına izin vermedi.
1933'te Karl Marx'ın kitapları, “Alman edebiyatının kökünü kökten değiştirerek, kültürü yabancılaştırabilecek yabancı unsurları ortadan kaldırmak için gerekli olduğu” iddiasıyla halk meydanında yakıldı.
Bütün savaşların annesi.
Saldırı karşıtı pakt 22 Haziran 1941'de Hitler'in başlamasını emrettiğinde sona erdi. Barbarossa Operasyonu, neredeyse dört milyon Alman askerinin yerini Sovyetler Birliği'ni haritadan çıkarmak ve çok kısa bir sürede zaferle ayağa kalkın. Bir taktik denilen Resorting blitzkriegHava Kuvvetleri uçakları ve zırhlı tanklar kullanarak hızlı ve doğru saldırıların yapılmasını içeren Almanya, Sovyet topraklarında büyük bir hızla seyahat ediyordu.
Aynı zamanda Moskova'ya gidiyorlardı, Naziler de Kafkasya petrol sahalarını ele geçirmek için güneye taşındı..
Kasım ayına kadar Nazi botu zaten başkent Moskova'nın kapısındaydı. Sovyetler Birliği, nüfusun moralini yükseltmenin bir yolu olarak, Bolşevik Devrimi'nin yıldönümünü hatırlamak için durakladı: askerler Kremlin kompleksinin önünde, Sovyet iktidarının koltuğunda paraşüt ve savaşa döndü.
Rus kışları ve popüler seferberlik, karşı saldırı için belirleyici oldu: Ocak 1942’ye kadar, Almanlar Moskova’yı terk ediyordu. Ancak durum hala belirsizdi.
Ben Stalingrado.
Savaşmak için savaşırken Kızıl Ordu, Almanların ilerlemesini durdurmak ve petrol sahalarını güneye doğru ele geçirmelerini önlemek için Stalingrad'da bir savunma hattı kurdu. Volga Nehri, silah üretimi ve hendek kazısında çalışan kentte kalan halk için askerlerin ve temel malzemelerin aktarımı için bir iletişim aracı olarak hizmet etti. 1942 yılının Temmuz ayının son günlerinde, Naziler Stalingrad üzerinde yoğun bir hava bombardımanı yaptı. Saldırıların patlaması ve yangınlar sırasında binlerce sivil öldü.
Almanya'nın teknolojik üstünlüğü karşısında tamamen güçsüz olan Sovyetler, askeri hatlarını mümkün olduğunca öncü Nazi askerlerine getirerek, düşmanı şehre çeken bir taktik yerleştirdi. Bu şekilde, bombacıların ve zırhlı tankların saldırılarını azaltacaktır.
Bu arada, Joseph Stalin emri 227: "Bir adım geri değil“Hiçbir askerin izinsiz olarak çekilmeyi üstlenemeyeceği tespit edildi – emre itaat etmeyenler cezaevine gitme ve vurma riskini taşıyordu.
1942'nin ikinci yarısında Stalingrad mezbaha haline geldi: Bugün, zafer anıtı olan Mamayev Kurgan'ı, sürekli el değiştirdi. Bir gün Sovyet bayrağı uçtu ve diğeri Nazi Almanya'sının bayrağıydı. Kızıl Ekim denen bir çelik fabrikasında, işçiler, askerlerin çevreye karşı çıkarken üretimi durdurmadı.
Savaşlarda ev için savaştı, elit atıcıların dağıtımı devam ettiEn ünlülerden biri, Stalingrad'da 243 Alman'ı öldürdükten sonra kahraman olan Sovyet nişancı Vasili Záitsev'di.
Uranüs Operasyonu.
Çatışmanın tarihe geçmesi tesadüf değildi.Bütün savaşların annesi". Aralık ayına kadar Kızıl Ordu, Uranüs Operasyonu'nu devreye sokarak, bir karşı saldırı hareketini gerçekleştirmek için düşman hatlarında bir ihlalden yararlandı. Sovyetler, Nazilere yardım eden ve daha az ekipmana sahip olan Rumen birliklerine ateşi yoğunlaştırarak, son darbeyi vermeden önce düşmanı kuşatmak için bir hareket başlattı.
Arz hattında karşılaşılan sorunlara karşı, Almanlar da kış kışının zorluklarına katlandılar. Ocak 1943’te Alman liderler Hitler’e askerlerin gıda ve mühimmattan kaçtıklarını bildirdi.. Buna karşılık führer, savaşı son adama emretti.
2 Şubat'ta 730 bin öldükten sonra yaralanan ya da kayıp olan Nazi askerleri teslim oldu. Fakat Sovyetlerin zaferi çok yüksek bir bedel ödedi: çatışma ayları boyunca, Belirsiz sayıda sivilin öldüğü 1,1 milyondan fazla zayiat bildirildi. Stalingrad'dan Sovyetler Birliği, Nisan 1945'te Kızıl Ordu'nun Berlin'e gelişiyle sonuçlanacak olan karşı saldırıları üstlendi.
Çekiç ve orak ortasındaki kırmızı bayrak, Nazizm'in yükselişine ve düşüşüne tanıklık eden Alman Parlamentosu'nun Reichstag'ın ortasında uçtu.