Ona “Fat Betty” demememiz hiç hoş olmadı ve şimdi bile çok doğru değil. “Mad erkekleri” Betty Francis, geçen sezon üzerine koyduğu kiloların bir kısmını düşürdü, zira falan Ocak Jones hâlâ (biraz daha ince) bir şişman giysiye sıkışmış durumda.
Geçtiğimiz sezon, en sevdiğimiz öfkeli ev hanımının erken bir Kilo İzleme toplantısına katıldığını gördük. Ama Betty gibi biri, aniden kendi hayatında ilk defa aşırı kilolu bulduğu bir trim disipliner gibi, era’nın tartışmalı fad diyeti birini denemek için cazip olabilir, uzmanlar söyle.
(Fad diyetleri bugün var elbette, ama mesafe var ’60’lar diyet eğilimleri çok garip görünüyor.Ondan elli yıl sonra, bazı kötü sağlık yazarı, bu yüzyılın erkek ve kadınlar sıradışı diyetler hakkında rapor olabilir slavishly “mağara adamı gibi yemek” veya “meyve suyu temizler” gibi izledi.)
New York Üniversitesi Beslenme, Gıda Çalışmaları ve Halk Sağlığı Bölümünde yardımcı eğitmen olan Susan Yager, “60’lılar hakkında ilginç olan şey, problemsiz bir çözümdü çünkü Amerikalılar çok ağır değildi” diyor. Ona bir Amerikan diyet tarihçisi diyebilirsiniz: “Yüz Yıl Diyet” in yazarı, Amerika’nın geçtiğimiz yüzyıldaki diyetiyle ilgili aşk ilişkisini kuran bir 2010 kitabı. Yager, 1960’larda herkesin bir ya da daha fazla diyet uyguladığını, ancak 1962’de obezite oranının yaklaşık yüzde 13’lük bir artışla karşılandığını açıklıyor. (Bu rakamı, ulusun obezite oranının şu an olduğu yerde yüzde 37,5 ile karşılaştırın.)
Yager, “Zavallı ‘şişman Betty’ … çok fazla şirketi yoktu,” dedi. “Betty gibi biri, özellikle bu güzel eski model … banliyö Amerika’da çok sıra dışı olurdu.”
İçme Adamının Diyeti. Yager, o zamanların en popüler diyet kitaplarından biri ve “Betty’nin en iyi bahsi”, “İçme Adamının Diyeti” diyor. İnce hacim sadece 7 inç uzunluğunda, 4 inç genişliğinde ve 60 sayfa uzunluğundaydı ve 1 dolar için satıldı. San Francisco kozmetik sorumlusu Robert Cameron, 1964 yılında kitabı yayınladı..
Yager, “İçme Adamı Diyetiyle yapılan anlaşma, sizin karbonhidratınız olmadığı sürece, istediğiniz tüm alkole sahip olabilirsiniz.” Diyor. “Alkol kalorileri var, ama dedi ki, onlar kötü kaloriler değiller, iyi kaloriler. Ve bu çılgınca popülerdi.” Kitap, bir yıl içinde 2,4 milyon kopya sattı. “Betty başlasaydı şaşırmazdım,” diye ekliyor Yager.
Mmm, bir bardak aspir yağı. 1960’lı diyetisyenler yemekleriyle martini geri çevirmezlerse, 1961’deki diyet kitabındaki “Kalori Sayılmaz” kitabında Dr. Herman Taller’in planının bir parçası olarak, bir miktar saf aspir yağı tüketiyor olabilirler. Bu fikir şuydu: Düşük karbonhidratlı, çok yüksek yağlı bir diyete yapışarak, günde 5000 kalori yiyebilir ve yine de kilo verebilirsiniz – her öğünde 3 gram aspir yağı tüketmişseniz . Eğer mideyi bulamazsan, sorun değil: Taller’ın aspir yağı kapsüllerini satın almayı kabul ettin. Taller’in kitabı hızla en çok satanlar haline geldi ve ABD Gıda ve İlaç idaresi iddialarını “yanlış ve yanıltıcı” olarak adlandırdıktan sonra bile kaldı. Bir soruşturma sonrasında, 1967 yılında Taller posta dolandırıcılığı, komplo ve FDA düzenlemelerini ihlal ettiği için suçlu bulundu. Yine de, kitap 2 milyon kopya sattı.
Benim için sadece ayran, teşekkürler. Brooklyn’deki (NY) bir aile doktoru olan Dr. Irwin Maxwell Stillman, her biri sondan daha yoğun bir dizi diyet planı tasarladı, ancak hepsi de “Doktorun Hızlı Kilo Verme Diyeti” gibi saygın bir başlık ile bir diyet kitabında sunuldu. Bir seçenek “yarı açlıklı beslenme” idi: bir tane yumurta, 8 ons süt, 3.5 ons salata (sosu yok) ve sekiz bardak su, her gün “bunu alabildiğiniz sürece.” Ya da, ayran diyetini denemek istemez miydiniz? Tam olarak neye benziyorsa – günde altı bardak ayran, ve başka hiçbir şey. Et-eti diyetine ne dersin? Kolay: Sadece günde üç kez yarım kilo tüketin. Kitap 1967’de basıldı ve onu bir yemek kitabı ve üç kilo kaybı kitabı izledi ve onu ilk diyet kitabı imtiyazlarından biri haline getirdi. No-carb, yüksek proteinli diyetin Atkins’e çok benzediğini söyleyen Marjorie Nolan Cohn, kayıtlı diyetisyen ve Stillman diyetinin dışında bir akademisyen olan Marksist diyetin çok daha katı olduğunu söyledi. “Bu yüzden insanlar Atkin’i aldılar, değil,” diyor.
Bir diyet çok kolay bir bebek bunu yapabilirdi! Milyonlarca “Çılgın Erkek” -dibi diyet yapanları, bebek formülü olan şeyden sonra şaşırabilirler. Metrekal ilk önce bebek formülü olarak geliştirildi ve daha sonra hasta için besin takviyesi olarak kullanıldı. 1959’da, Don Draper tipi bir miktar içki içmenin de “azaltmak” isteyen insanlar tarafından tüketildiğini ve bu sayede ürünün diyeters için bir yemek ikame seçeneğine dönüştüğünü gözlemledi..
Yager, “Muazzam bir şekilde yakalandı. Tüm zamanların en büyük diyet çılgınlarından biri haline geldi” diyor. İşte size, “Öğle yemeği için Metrecal” grubuna katılmaya davet eden bir 1965 reklamı – bu besi yemeye cesaret etmeGıda.
Metrecal ile kilo vermek için diyetisyenlere günde bir kez tüketilen “milkshake” denilen dört kutudan başka hiçbir şey tüketmemesi talimatı verildi. Bu, günde tüketilen yaklaşık 900 kaloriyi ekledi – bu yüzden Metrecal kilo verme planı “işe yaradı” aslında kendilerini açlıktan çekiyorlardı. Sefil sesler, ama 60’ların ortalarında, Metrecal her yerdeydi: “Beyaz Saray’ın öğle yemeği salonu hizmet etti ve Trader Vic’ın 325 kalorili” öğle yemeği “teklif etti, bu da hindistancevizi ve Metrecal ile karıştırılmış 1.5 ons rom idi. ‘Deli Erkekler’ kalabalık için! ” Tomurcuklar.
Ağırlık İzleyici ve daha fazlası. 1960’larda Amerika, Anonymous, TOPS (Take Off Pounds Sensuous için kısa) ve Weight Watchers gibi Overeaters gibi grupları kesmeye başlamıştı; Betty, 5. sezonda en az bir Weight Watchers toplantısına katıldı. “Geçen sene bir süre sabah yemek yemeklerini ölçüyordu – bu muhtemelen o günlerde çok daha sıkı olan Weight Watchers’ın sonucuydu” diyor Yager, 1960’larda 300 buluşmanın olduğunu söyledi. Yalnız New York şehri. “Bugün o devasa şirket değildi … ama kesinlikle onun için bir seçenekdi.”
Betty için daha az seçenek: Reçeteli amfetaminler gibi diyet hapları. Doktorlar aslında bunları 1930’larda ve II. Dünya Savaşı’ndan sonra kilo vermek için reçeteliyorlardı, “ama sonra ölümler vardı,” diyor Yager. “Yani bu diyet hapları için büyük bir zaman değildi.”
60’lı yılların ev hanımı için bir başka nonstarter: egzersiz, en azından bugün düşündüğümüz şekilde, yani spor salonuna ya da bir koşu bandında koşarak. Yager, “Büyük boksörlerin ve diğer sporcuların antrenman yapabileceği büyük şehirlerde profesyonel spor salonları vardı, ama Betty asla bir yere gitmeyecekti” diyor. “Betty belki de küçük bir egzersiz dersi bulabilirdi, ama az çok kendi başınaydı.”