Geçen yüzyılın 60’inin ikinci yarısına kadar, batı denizcilik uzmanlarının çoğu, denizde savaşmanın etkili bir yolu olmadıklarını düşünerek güdümlü gemi karşıtı füzelerden (PKR) uzak tutuyorlardı. O zamanlar, Sovyetler Birliği, güdümlü füze alanında Amerika Birleşik Devletleri'ni aşmayı başardı. оружияSilahlı PKR kıyı kompleksleri, denizaltılar, yok ediciler, tekneler ve bombardıman uçakları. İlk Sovyet füzelerinin bir dizi parametrede mükemmel olmaktan uzak olmasına rağmen, Arap-İsrail silahlı çatışması sırasında başarılı bir şekilde kullanılması, bir sonraki yılın 1967'inde gerçek bir "füze deniz patlaması" yarattı.
O sırada en popüler olan yerli RCC P-15 sürekli sıvı iki bileşenli bir jet motoruna sahipti. Oksitleyici ve oksitleyici AK-02К (sıvı nitrat oksitleyici) ile temas halinde kendiliğinden tutuşan yakıt TG-250 (“Tonka-20”) kullandı. Motor iki modda çalıştı: hızlanma ve yürüyüş. Uçağın yürüyüşünde roket, 320 m / s hızlarında uçtu. Gemi karşıtı füzeleri P-15'in ilk modifikasyonunun atış menzili kırk kilometreye ulaştı.
P-15 roketi, uçuş yüksekliğinin yüzeyinin 100-200 metre üstünde kalmasına izin veren bir radar veya ısıl homing kafası, otopilot ve bir barometrik veya radyo altimetre içeren otonom bir rehberlik sistemi kurdu. 480 kilogram ağırlığına sahip yüksek kümülatif savaş başlığı (BS), 3000 tonun üzerinde bir yer değiştirmeyle savaş gemilerini yenmek için tasarlanmıştır.
Füze botu pr.15Р'dan gemi karşıtı füzeleri P-183'i fırlat
PKR P-15 füze botları pr. 183P taşıyıcıları ile birlikte yaygın olarak ihraç edildi. Deniz Kuvvetleri: Cezayir, Mısır, Küba, Kuzey Kore ve Endonezya. Çin'de, teknelere ve füzelere ek olarak, teknik belgeler P-15M gemi karşıtı füzelere aktarıldı ve 70’lerin ilk yarısında Nanchang’daki havacılık tesisindeki seri üretimine başlanması mümkün oldu. Çin’de gemi karşıtı füzelerin üretim süreci “kültürel devrim” tarafından şiddetle engellendi. Entelektüellere ve genel olarak üretim kültüründeki genel gerileme baskısı, Çin biliminin ve endüstrisinin modern silahların yaratılmasındaki olanaklarını ciddi biçimde sınırladı.
PRC'de P-15 füzeleri SY-1 olarak belirlendi ve füze botlarının yanı sıra, 053 caddesi ve kıyı füze birimlerinin Sovyet TFR'si temelinde oluşturulan 50 caddesinin ("Jianghu" gibi) silahlı fırkateynlerini silahlandırdılar.
CRP SY-1 müze fuarında
İlk başta, SY-1'in çalışması büyük zorluklarla gitti, Çin açıkça tecrübe, bilgi ve üretim kültüründen yoksundu ve ilk RCC'nin kalitesi çok düşüktü. Çoğu zaman, temas halinde kendiliğinden tutuşan, bazı durumlarda patlamalara ve yangınlara neden olan yakıt ve oksidan sızıntısı vakaları vardı.
Çin'de 70-x'in sonunda, geliştirilmiş bir sürüm oluşturuldu - SY-1A CRP. Erken modelden temel farklar, yeni bir itiş gürültüsüne dayanıklı arayan ve bir radyo altimetre kullanılmasıydı. Füze SY-XNUMHA'nın modifikasyonunda, sızıntılardan kurtulmak ve oldukça uzun süreli RCC'nin doldurulmuş formda saklanması olasılığını elde etmek mümkündü. Depolama, taşıma ve SY-1 roketinin kullanımının güvenilirliğini ve güvenliğini arttırmadaki ilerlemeler, uzun menzilli H-1 bombardıman uçlarına dayanan ilk Çin hava uçaksavarlı uçak füzesi YJ-6'in oluşturulmasını sağladı. RCC'nin bu halihazırda 6 km'ye kadar bir mesafedeki hedefleri çoktan vurabildiği, Çinli uzmanların müdahalesi olmadığında hedefi vurma olasılığı değerlendirildi - 100.
CRC SY-2
Operasyonun karmaşıklığı ve yakıcı bir oksitleyici ve toksik yakıtla çalışan roket motorlarıyla roket kullanma tehlikesi göz önüne alındığında, PRC, katı yakıtlı bir motora sahip bir CRP SY-2 geliştirmiştir. Bununla birlikte, SY-2 füzelerinin fırlatma menzili, 50 km'yi aşmadı, bu nedenle, 80'te, bir turbojet (TRD) ile bir SY-2A ASM oluşturma girişiminde bulunuldu. Bununla birlikte, o zaman, Çin endüstrisi için, yüksek derecede güvenilirliğe sahip küçük boyutlu bir turbojet motorun üretimine hakim olmak zor bir iştir. Bu nedenle, basit ve ucuz bir LRE'ye sahip yeni roket versiyonlarının geliştirilmesine ve üretilmesine devam edildi.
Çin gemi karşıtı füzelerin daha da geliştirilmesi, uçuşun hızını ve menzilini, GOS'un gürültü bağışıklığını ve savaş başlığının gücünü arttırmayı amaçladı, bu da HY-1 serisi füzelerin oluşturulmasına yol açtı. Genel olarak, Çinli uzmanlar Sovyetlerin П-15 ailesinin CRP'sini iyileştirme yolunda ilerledi, ancak bu yönde daha da ilerledi. SSCB'de süpersonik uçuş hızlarına sahip modern gemi karşıtı füzelerin yeni tasarımlarının çoktan yaratıldığı bir zamanda Çin Halk Cumhuriyeti eski tasarımları geliştirmeye devam etti ve onları katı yakıtlı ve turbojet motorlarıyla donattı.
HY-1 füzeleri, 051 Ave'deki Çinli destroyerlerle silahlandırıldı. Yeni aktif radar hedeflemesinin geliştirilmiş versiyonları - HY-1J ve HY-1JА olarak belirlenmiştir. Bu tür füzeler, 500 kg'dan daha ağır bir kümülatif savaş başlığı taşıyordu. Bir roketin bir taşıyıcı gemiden ya da yer tabanlı bir fırlatıcıdan fırlatılması, katı-yakıt hızlandırıcı yardımı ile gerçekleştirildi ve seyir roketi motorunun çalışması havada güvenli bir mesafeden başladı. Bu, roket kullanımının güvenliğini önemli ölçüde arttırdı, çünkü başlangıçta sık sık patlama yaşandı.
HY-1 kılavuz sisteminin modernizasyonu ve geometrik boyutlardaki artış HK-2 RCC'nin oluşturulmasına yol açtı. Daha büyük kapasiteli tanklar sayesinde uçuş menzili 100 km'ye yükseldi. Ancak aynı zamanda, tank kapasitesindeki bir artış füzelerin boyutunu arttırdı ve bu da gemilerin fırlatıcılarına yerleştirilmelerini imkansız hale getirdi. Bu nedenle HY-2 ailesinin füzeleri sadece kıyı füze sistemlerinde kullanıldı.
PKR HY-2G
HY-2A füzesi kızılötesi HOS ve HY-2B ve HY-2G - tek darbeli bir radar HH, HY-2С - televizyon yönlendirme sistemi ile donatıldı. Bir radar güdümlü gemi tarafından yakalanması durumunda bir hedefe ulaşma olasılığı değerlendirildi - 0,9. HY-2G modifikasyonunda gelişmiş bir radyo altimetre ve programlanabilir bir kontrol cihazının kullanılması roketin değişken bir uçuş profili kullanmasına izin verdi.
Çin Halk Cumhuriyeti'ndeki küçük çaplı bir turbojet motor WS-11'in yaratılması, onları yeni gemi karşıtı füzeler HY-4 ile donatmayı mümkün kıldı. Çin WS-11, Vietnam savaşı sırasında keşif İHA'lar AQM-69'te kurulan Amerikan turbojet Teledyne-Ryan CAE J41-T-34A'nın bir klonudur. 4'te kullanılan 150 km'ye kadar fırlatma menziline sahip HY-1983 roketi, WS-2 turbojet motorlu HY-11G gemi füzelerinin rehberlik ve kontrol sistemlerinin bir kombinasyonuydu. Bu motor aynı zamanda bazı Çin İHA'larında da kullanılmıştır. Dışarıdan, HM-4 RCC, daha düşük bir hava girişi olması nedeniyle HY-2G'den farklıdır. İhracata yönelik HY-4 roketinin bir modifikasyonu C-201W olarak belirlenmiştir.
PKR HY-4
Roketin ileri bir sürümü HY-41 adını aldı. Çin medyasına göre, HY-41 kompleksinin kıyı füzesi bölümü, uçuş profiline bağlı olarak, 85-250 km'lik bir uçuş menzili ile 300 kilometrekare deniz alanını kaplayabilen +/- 14000 derece sektöründeki hedefleri yok edebiliyor.
Prototip BİK HY-41
80'lerin ortalarında ÇHC test edildi ve benimsendi havacılık HY-61 temelinde oluşturulan RCC YJ-611 (C-2). , Hava tabanlı füze varyantı daha az kütleye sahiptir ve üzerinde fırlatma güçlendiricileri yoktur. Uzun menzilli N-6 bombardıman uçakları tarafından taşınan Çin sıvı motorlu roketlerin ilk modelleriyle karşılaştırıldığında, YJ-61 roketinin kullanımı daha kolay ve kullanımı daha güvenli hale geldi. Fırlatma menzili ve hedefe ulaşma olasılığı arttı.
CRP YJ-61
RCC HY-4'in geliştirilmesi için bir başka seçenek de 63 yılında kabul edilen havacılık YJ-603 (C-2002) idi. Bu, bir turbojet motoruyla donatılmış ilk Çin hava yüzeyine füze. YJ-63, hem yer hem de yüzey hedeflerinde hassasiyetle vuruş yapabilir. Dışarıdan, gemi karşıtı füzelerin önceki modellerinin birçoğunu korumuştur, ancak farklı bir kuyruk tasarımına sahiptir.
RCC YJ-63, uçuşun ilk bölümünde bir atalet sistemi tarafından kontrol edilir, uydu navigasyon sistemi sinyalleri kullanılarak orta bölüm üzerinde düzeltme yapılır ve son bölümde bir televizyon rehberlik sistemi çalıştırılır. 2005'te, baş kısmının radyo saydam bir kaplaması olan bir roket varyantı gösterildi, bunun altında, görünüşe göre, bir radar güdümlü gemi olduğu açıklandı. YJ-63 RCC'nin füze fırlatma menzili, 180 km içinde, ancak sesaltı bir uçuş hızında bu çok büyük roket, gemi tabanlı hava savunma silahlarına karşı savunmasız olacak.
TTX Çin PKR birinci nesil
Sovyet meslektaşlarına dayanan ilk nesil Çin anti-gemi füzeleri bağımsız bir gelişim yolundan geçti. Arkaik görünüme rağmen, Sovyet P-15 füzesi temelinde oluşturulan Çin gemi karşıtı füzeleri hala PLA Donanması'nın kıyı birimlerinde hizmet vermeye devam ediyor ve taşıyıcıları uzun menzilli bombardıman uçakları. Ama Çinlilerin savaş gemilerinde filo sıvı itici roket motorlu eski roketlerin neredeyse tamamı, turbojet ve katı yakıt motorları ile Çin ve Rus üretiminin modern gemi karşıtı füzeleri ile değiştirildi.
Ayrıca, SY-2, HY-1 ve HY-2 füzelerine dayanan, hava savunma füze sistemlerinin savaş hazırlığı sürecini desteklemek ve uçaksavarlık sistemlerinin büyük bir serideki test edilmesini desteklemek amacıyla kullanılan gemi karşıtı füzeler, askeri füzelerden, radyo kontrollü hedeflere hizmet eden askeri füzelerden dönüştürüldü.
Sovyet P-15 ile ortak kökleri olan Çinli füzeler Burma, Küba, DPRK, İran, Irak, Birleşik Arap Emirlikleri Pakistan, Sudan'a gönderildi. DPRK ve İran, bu tip kendi PKR üretimini kurdular. Batıda Silkorm (İng. Silk Warm - Silkworm) olarak bilinen Çin kıyı gemi füzeleri, İran-Irak savaşı sırasında ve 1991'taki Körfez Savaşı sırasında aktif olarak kullanıldı. Böylece, Şubat ayında gerçekleşen olay, yılın 1991'unda geniş bir tanıtım aldı. Ardından, deniz kabuğunun lideri olan Amerikan savaş gemisi USS Missouri'de (BB-63), iki Iraklı gemi karşıtı füze HY-1 başlatıldı. Bir rokette, rehberlik sistemi başarısız oldu ve parkurdan ayrıldı, ikincisi İngiliz destroyeri HMS Gloucester'dan (D96) Sea Dart uçaksavar füzesi vurdu.
80’lerin ortasında, Çinli uzmanlara, P-50 roketi için X-NUMX’lere uygulanan teknik çözümlerin çoktan eski olduğu ve modernizasyon potansiyelinin neredeyse tükenmiş olduğu açıktı. Bu bağlamda, kendi kıyı tabanlı süpersonik RCC - HY-15'i (C-3) yaratma girişiminde bulunuldu.
PKR HY-3
Bu girişim pek başarılı olmadı: Yaklaşık 3,5 ton kütleye sahip roket, neredeyse kıyıdaki füze sisteminin taşınmasını ve maskelenmesini engelleyen 10 metre uzunluğa sahipti.
HY-3, RCC HY-2G'den savaş başlığı ve hf kullandı. Roket fırlatma dört katı yakıt yükseltici yardımı ile gerçekleşti. 1,8M hızına ulaştıktan sonra gazyağı ile çalışan iki tahrikli jet motoru çalıştırıldı ve roketi 2,5M'den daha yüksek bir hıza çıkardı. Fırlatma menzili, 150-180 km içerisindeydi ve bu, bu boyuttaki bir roket için yeterli değildi.
Aşırı kütle ve gemi karşıtı füzelerin geniş dağılımının boyutları nedeniyle HY-3 almadı ve roketlerin üretimi deneysel bir seri ile sınırlıydı.
90-x'in başında CR-FL-7 test aldı. LRE ile bu nispeten küçük roket süpersonik hız elde etme beklentisi ile yaratıldı. Z-8 helikopterleriyle ve JH-7 avcı bombardımanlarıyla kullanılmak üzere tasarlanmıştır.
CRP FL-7
Ancak modern standartlara göre kısa, fırlatma menzili, 35 km'yi aşmamak ve çalışma sırasında tehlikeli bir iki bileşenli roket motorunun kullanılması - PLA Navy'nin bu rokete olan ilgisini yitirmesine neden oldu.
Devam edecek ...
Göre:
http://ndupress.ndu.edu/JFQ.aspx
http://flot.com/publications/books/shelf/reddragon/29/?print=Y
http://fas.org/man/dod-101/sys/missile/row/c-201.htm
http://www.360doc.com/content/11/0706/10/3106568_131773395.shtml
http://www.china-defense-mashup.com/2014-zhuhai-airshow
http://chinese-military-aviation.blogspot.ru/p/missiles-iii.html