Kalbin ki, bütün yolların kaynağı ve bütün yolların son durağı. Cânânı aramak için kalbinden çıktığın bu yolda varacağın yer yine kalbin aynası…
Çünkü ey sevgili sûfî…
Seven ve sevilen birbirinin aynısı.
Mevlânâ boşuna söylemedi ya:
Gönül, kemâlinden bir iz bulunca; can, canı içinde seni buldu.
Mevlânâ mıydı bulan, yoksa Şems-i Tebrizî miydi arayan?
Aranmakla bulunmuyorsa, ancak bulanlar arayanlarsa neydi bu ikiz ruhları karşılaştıran?
İki bedeni tek ruha, iki kalbi tek aşka bağlayan zincirin adı neydi?
Dil, muhabbet dese de bütün dillerden yüce, bütün dillerden öte bir şeydi.
Lisân-ı hâl bile bu muhabbetin sırrını çözmeye yeterli değildi. Aynı anda fikretmek, aynı anda hissetmek ve aynı anda zikretmek…
Diyor ki Arapça bir söz:
"Mine'l-kalbi ile'l-kalbi sebîlâ"
Yani 'Kalpten kalbe yol vardır.'
ve Der ki Sultan III. Murad:
“Elbette bu hâlimden o yârin haberi var,
Fi'l-kalbi mine'l-kalbi ile'l-kalbi sebîlâ”
Kalp kalbe karşı olmasın hiç, kalpten kalbe yol olsun.
Gülden bülbüle uzanan bir dal varsa, mâşuktan âşığa uzanan bir kol varsa kalpten de kalbe giden bir yol vardır. Bu yolda lisân-ı hâlle örülmüş bir muhabbet vardır.
Öyleyse "zihni kontrol etmeye" çalışma. Lisan seni yanlış yerlere götürebilir. Kimse kontrol edemez ve kontrol etmeye çalışanlar delirecektir; kolaylıkla sinir hastası olacaklardır çünkü zihni kontrol etmeye çalışmak zihnin blr kısmının başka bir kısmını kontrol etmeye çalışmasından başka bir şey değildir.Farkındalık, Osho
MerdivenPiyâle, Ahmet Haşim
Ağır, ağır çıkacaksın bu merdivenlerden,
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak,
Ve bir zaman bakacaksın semâya ağlayarak...
Sular sarardı... yüzün perde perde solmakta,
Kızıl havâları seyret ki akşam olmakta...
Eğilmiş arza, kanar, muttasıl kanar güller;
Durur alev gibi dallarda kanlı bülbüller,
Sular mı yandı? Neden tunca benziyor mermer?
Bu bir lisân-ı hafîdir ki ruha dolmakta,
Kızıl havâları seyret ki akşam olmakta...
Çünkü yazık. Yazık ki söndüBütün Şiirleri, Edgar Allan Poe
Benim için yaşam ışığı
Artık artık artık,
-Böyle bir lisan tutar ancak ağır başlı denizi kıyıdaki kumlara karşı-
Çiçek açmayacak gök gürültüsünün sarstığı ağaç
Ne de vurulmuş kartal süzülecek göklerde
Ve günlerimin tümü esrimeyle geçer
Ve geceleyin rüyalarım
Senin gri gözlerinin ışıdığı
Olumsuz ırmakların kenarında
Göksel danslar eden adımlarının
Parladığı yerlere ilişkindir
Kitabı henüz bitirdim ve bitirdikten sonra düşündüğüm ve söylediğim tek şey "vay be!" oldu.
Bazı fikir ve hususiyetlerimiz Raif Efendi ile benzer olduğu için kitabı tam mânâsıyla hissedip, idrak ettim.
Kitap, açığa çıkamayan/çıkarılmayan his ve fikirlerin, iki ruh eşinin birbirini tanımasını takiben ortaya çıkmasını anlatıyor. Bununla beraber şahit olabileceğiniz aşklardan en naifi başlıyor... ya da başlamadan bitiyor.
Kısa ve sade bir hikâyeden oluşan ve bu hikâyeyi kırpılmamış, uydurulmamış, hikâyeyi olabilecek en iyi şekilde anlatmaya imkân veren bir lisân ile yazılmış bir kitap olan Kürk Mantolu Madonna'yı mutlaka okumalısınız...