insan bazen neye sevindiğini bilmez bile. Neye ağladığını, neye üzüldüğünü ve neye hüzünlendiğini de. Akıl sır ermez; bazen sevinir insan kendi kendine, bazen ağlar yalnız bir köşede, bazen de hüzünlenir her demde. Üç elmadan biri vardır her insanın içinde . Elmalar kırmızı, sarı ve yeşil. Kırmızı elma yaz meyvesidir; aşktır, heyecandır, coşkudur. Durduramazsın akan kanı, kırmızıyı ve kendini. Sarı elma tek kelimeyle hüzündür. Sarı güz mevsiminin ürünüdür. Biraz ekşimtırak ve kekremsi. Yeşil elma bahar meyvesidir; Bahardan yaza geçiştir, yazı bekleyiş ve ümidediştir. Meşreb bu ya, yaratılış mayasıdır, içten dışa yansır. İnsanın en belirgin duygusal hali önce yüzüne yansır. Kimisi at suratlı, kimisi su damlası, kimisi öfkeli, kimisi sevecen, kimisi arlı ve utangaç kimisi de masumiyet abidesi. Profösör
Ben 1960 yıllarında Yüzbaşı Tom Miks'in maceralarını okurdum hep gizli gizli. Ders çalışmak sıkıcı gelirdi bana. Sonra büyüdüm ben. Lise yıllarında para kazanmam gerekiyordu, okuyabilmem için. Tay Yayınları'na baloncu olarak free çizerlik yaptım. İngilizce gelen resimli romanların, konuşma balonunun üzerine aydınger koyup, türkçelerini yazıyordum rapido kalemlerle.
Yüzbaşı Tom Miks'in macera arkadaşlarından birsi de Profösör idi. (Son iki "ö" noktalı yazılıyor.) Ne zaman darda kalsalar Profösör mutlaka bir çare ve çıkış yolu buluyordu arkadaşlarına.
Gel zaman git zaman Üniversitede beni adımla değil de "Profösör" lakabımla çağrılır oldum. Şimdi de Profösör rumuzunu kullanıyorum burada. Belki blogdaşlarıma çare bulurum diye.
email@example.com