Açık ofis planına veda etmek için bir dakikanızı ayıralım ve onları ilk başta bize kimin getirdiğini hatırlayalım.
Küresel Covid-19 pandemisinin trajik serpintisinin olası bir gümüş astarı varsa, o da açık ofistir - Inc.com meslektaşım ne? Geoffrey James unutulmaz bir şekilde 'tüm zamanların en aptal yönetim modası' olarak adlandırdı - son günlerine yaklaşıyor olabilir.
Genel olarak, bu bir iş lideri olarak sizin için iyi bir haber. Çünkü ofis açmanın görmezden gelinmesi zor bir maliyet tasarrufu varken, bu yapıyı hemen hemen kimse sevmiyor.
En iyi çalışanlar, sağlık ve kültürel nedenlerle daha fazla uzaktan esneklik ister.
Şimdi, işe döndüklerinde, insanların ofislerde yaptıkları işlerin çoğunun uzaktan da yapılabileceğine dair ampirik kanıtlara sahip olacaklar (büyük, küresel, plansız deneyimize dayanarak).
Yani biz veda ederken (muhtemelen), ilk önce hatırlamanız için hızlı bir şans.
'Çok geçmeden, birçok insan telekomünikasyona gidecek.'
Sizin bakış açınıza bağlı olarak kredi veya suçlama, İtalyan mimar Gaetano Pesce ve müşterisi, reklam ajansı Chiat/Day'in geç başkanı Jay Chiat'a gidiyor.
İşte nasıl New York Times 1994'te, o zamanlar hala yeni olan yaratımlarını anlattı:
İnsanlar buna sanal ofis diyorlar -- cep telefonu, bilgisayar modemi ve bu tür cihazların mümkün kıldığı mobilite çağı için tasarlanmış bir iş yeri. Aşağı Manhattan'da yüksek bir cam kulede yer alan Chiat/Day, teknolojinin kentsel işyerini modası geçmiş hale getirdiği konuşulurken, tuhaf yeni kapılarını açtı.
Çok geçmeden, birçok insan bilgi otoyolu boyunca evden telekomünikasyon yoluna gidecek. Bir ofis tutmak bile mantıklı olacak mı?
Gerçekten mantıklı olacak mı? Çeyrek yüzyıl önce, insanların sadece şimdi gördüğümüz değişimi tahmin ettiğini düşünmek eğlenceli.
'Büyük bir oturma odası gibi.'
Pesce'ye gelince, NPR'ler Gezegen Parası birkaç yıl önce izini sürmüştü. Chiat ondan bu yeni ofis türünü geliştirmesini istediğinde, 'gerçekten parlak renkler ve eğlenceli tasarımlar' ile tanınıyordu.
Bu erken sürüm ile daha modern açık ofis arasında birkaç fark vardı.
O zamanlar neredeyse hiç kimsenin evde internet erişimi yoktu ve cep telefonları birkaç yıl sonra olacağı kadar yaygın değildi. Böylece, çalışanlar her sabah gelip bir dizüstü bilgisayar ve bir telefona bakarlardı.
Ancak bunun dışında Pesce, açık ofisin ne hale geldiğine ya da en azından arzuladığı şeye oldukça benzer bir şey anlattı.
Kocaman bir oturma odası gibiydi, dedi. 'Kanepeli, rahat sandalyeli, kafeli bir açık alandı.'
Hayır, 'migren ağrısı' gibi.
Ancak o zaman bile, bazı şikayetler zaten belirgindi.
Etrafta bu kadar çok insan dolaşırken ve sert, parlak, renkli zeminin dikkati dağılırken işi tek bir şey için halletmek zordu.
Orada çalışan kreatif direktör Shalom Auslander, 'Mesela, bir migren baş ağrısına tırmanabilseydiniz, bu böyle hissettirdi' dedi.
Yıllar geçtikçe, bilim eleştirmenlerini destekledi. Zevkler ve moda döngüsel olsa da, açık ofisin ne zaman tekrar modaya dönebileceğini hayal etmek zor.
Şimdi, küresel bir trajediden kaynaklanan serpinti sayesinde, zamanı sonunda bitmiş olabilir.