Osaka'daki Kansai Üniversitesi'nde edebiyat bölümünü bitirmişti Tomoko. Mezuniyetini kutlamak için seyahate çıkmaya karar verdi. 20 Şubat 1999'da tek başına İstanbul'a vardı. İstanbul, Selçuk ve Antalya'yı gezdi. Son durağı Kapadokya olacaktı. Antalya'dan 1 Mart gecesi Sivas Tur'un 18.30 arabasına binip Nevşehir'e doğru yola çıktı. Ertesi sabah otobüs şöförü, Tomoko'yu ‘‘Sivas Tur'un otogara girme izni bulunmadığı’’ gerekçesiyle Köprübaşı mevkiinde, Kapadokya Tur bürosunun önünde indirdi. Ailesi, Tomoko'nun sabah saat 05.00'te otobüsten indiğini öğrendiklerini söylüyor. Tomoko'nun son görüldüğü yer de burasıydı.
Ailesi 8 Mart Sabahı Japonya'ya geri dönmüş olması gereken kızlarının uçağa binmediğini öğrenince bir şaşkınlık yaşadı. Önce Japon Dışişleri Bakanlığı'nı aradılar, ardından Baba Goro Kojima, 15 Mart'ta Ankara'ya Japonya Büyükelçiliği'ne kadar geldi. Kızının izini sürerek kaldığı otelleri, yaptırdığı rezervasyonları ve son kez nerede otobüsten indiğini öğrendi, ama bunların hiçbiri kızını bulmasını sağlamadı.
Tomoko'dan ailesine gelen son haber, Antalya'dan anne babasında gönderdiği bir karttı. Kartın üzerinde ‘‘Anneciğim babacığım Antalya çok güzel. Burada çok güzel vakit geçirdim. Bir gece kalmayı düşündüğüm halde iki geceye uzattım. Bu gece Kapadokya'ya hareket edeceğim’’ yazıyordu.
Baba Goro Kojima ‘‘Müslüman Türk halkının insan hayatına önem verdiğini düşünüyorum. Kızımdan haberdar iseler bize haber vermelerini istiyorum. Türk emniyetinin bu işin peşini bırakmayacağına inanıyorum’’ diye konuştu. Kojima çifti, üzerinde ‘‘Kızımızı bulun lütfen’’ yazan ve 15 bin dolarlık ödülü bildiren ilanları da dağıtacak.