“……Bu duruma ışık tutacak vaktin varsa acele et ve kaptanına haber ver.”
Gunther sonunda boğazını temizleyip bir şeyler söylemeyi başardı, kaptan yardımcısına tamamen çileden çıktığını ve oldukça kızgın olduğunu rahatlıkla anlayabiliyordum.
Beyaz sakallı kaptan yardımcısı sadece başını hafifçe eğdi ve hiçbir şey söylemeden atını acelesiz bir şekilde ekibine geri sürdü. Takım kaptanına bir şeyler söylemek için uğramış olsa da, davranışlarına bakılırsa, emirlerimi almayacaklar gibi görünüyor.
Kaptan yardımcısına durumla ilgili analizimi kaptanına rapor etmesini emretmiştim. Fort Jugfena’da belirli bir pozisyonum olmamasına rağmen, burası ister Jugfena Kalesi, ister Densel toprağı olsun, hala bir Arxian soylusuyum.
“……Lordum, kaleye döndüğümüzde o bunak ihtiyar hakkında resmi bir şikayette bulunayım mı?”
“İstediğin gibi yap.”
Gunther’in az önce olanlardan dolayı çok kötü bir ruh hali içinde olduğunu görmek inanılmaz derecede kolaydı. Geçen yıl Gunther’in gözetiminde kışlaya yeni geldiğim zamanı düşündüm. ……öldürmek istediği biriydim. Olayların değişmesiyle şu an yanımda görev yapıyor ve beni koruyordu. İnsanların kalbinin ne kadar değişebileceğini tarif bile edemem.
– Belki onlara bir şans versem onlar da iyi insanlar olabilirlerdi. Öldürdüğüm aile.
Değişmiş olabilecekleri fikrinden kurtulmaya karar verdim ve bu düşünceyi aklımdan uzaklaştırdım. Onlardan kurtulmaya karar verdiğimde, bunun olmayacağına uzun zaman önce karar vermiştim.
……Ayrıca, şimdi böyle şeyleri düşünmenin zamanı değil. Dişlerimi sıkıyor olmama rağmen, dişlerimin gıcırdatmasından kaynaklanmayan bir gürleme sesi fark ettim.
“……Gunther, bir şey duyuyor musun?”
“Bu sefer ne var? Ben lordum kadar genç değilim, gözlerim ve kulaklarım seninki kadar iyi değil…”
Hâlâ yirmili yaşlarının başında ve şimdiden yaşını iddia ediyor…… Ama yine de, başka bir şey söylemeden sesleri dinlemeye odaklandı.
“……Bu at toynaklarının sesi mi?”
“Hangi yönden geldiğini söyleyebilir misin Gunther?”
“Nasıl bileyim, sence ben canavar falan mıyım, seni aptal velet?”
Mevcut durum göz önüne alındığında, Gunther’in eski ağzı bozuk alışkanlıklarına geri döndüğü gerçeğini şimdilik görmezden geleceğim. Benden emir alacak başka kimsem yok gibi. Ama her neyse, sonunda bana karşı sabrını yitirmiş gibi görünüyor çünkü ona bir canavarın hisleri varmış gibi davrandığımı düşündü ve benimle daha tanıdık konuşma tarzına geri döndü. Hem öğretmenim hem de astım olduğu için uzun süredir birlikte olmamıza rağmen, böyle bir zamanda ve yerde onun kişiliği hakkında daha fazla şey öğreneceğimi asla düşünmezdim.
“Claudia olsaydı, bunun onun için kolay olacağını düşünüyorum.”
“Beni o küçük kızla aynı kefeye koyma.”
Bu doğru, başımla onayladım ve sesleri dinlemeye devam ettim. Gürleyen sesler bize yaklaşıyordu ve artık kesinlikle at toynaklarının sesi olduğunu anlayabiliyordum. Ancak seslerin hangi yönden geldiğini tam olarak anlayamadım.
“Lordum-!”
Aniden, Paulo koşarak geri geldi, onu merkezi formasyona bir haberci olarak gönderdikten sonra geri döndü. Sadece eğitimde olan bir asker olmasına rağmen, nefes darlığı bile olmadığı için oldukça formda görünüyor.
“Gerçekten çok hızlısın.”
“İltifat için teşekkürler. Ergnade-sama, lordumun merkez oluşumunda kendisini bizzat görmesini istediğini söyledi.”
Paulo’nun Ergnade’den mesajını duyunca kaşlarımı çattım. Ordumdan şimdilik ayrılmamı mı istiyor?
“……Anladım, gideceğim.”
Pekala, eğer ona gelmemi istiyorsa, gitmeliyim. Burada kaledeki ve savaş alanındaki rütbesi benimkinden daha yüksek. Benim için en hızlı yöntem, oraya tek başıma at sırtında gitmem.
“Gunther, şimdilik komutayı al. Paulo, gel ve arkama bin. Seni bir haberci asker olarak götüreceğim.”
“N-ne, lordumun atına mı biniyorum?”
“Acele et artık.”
Paulo, gelecekte bir süvari askeri olmak için eğitim gören askerlerden biridir. Aksi halde daha önce atımı yönetmesine izin verilmiş olamazdı.
Hâlâ kaybolmuş görünüyordu, bu yüzden ona baktım ve sonunda aceleyle ama yumuşak bir şekilde arkama atladı.
Merkez oluşumunda bir karışıklık durumu var gibi görünüyor, askerlerin hepsi bir şey hakkında çok gergin görünüyorlardı. Atmosfer, kaleden ayrıldığımız zamankinden daha da ağırdı.
“Ergnade-sama, beni aradığını duydum?”
“Ahh, Vikontes Kaldia. Hemen gelmene sevindim.”
Atını benim yanıma getirdi ve özür dileyerek aniden beni kaldırıp atına bindirdi. Aniden yaptığı şey karşısında şok olmuştum ama başımın üstünden ince bir sesle bunun bilgi sızmasın diye olduğunu söylediğini duydum.
Paulo birdenbire elleriyle dolu, atımı tek başına kontrol ediyordu. Doğum günü kutlamamdan önceki halime benziyordu, at üstünde gergindi.
“Bunun için üzgünüm.”
“Önemli değil, ne demek istedin?”
“Sağ kanat yön değiştirdi ve şimdi güneybatıya yayılmaya devam ediyor. Az önce birçok at toynaklarının sesini duyduk. Yakınlarda büyük bir süvari grubu olmalı. Raporunu aldığımda, Densel ordusunun bir çeşit cüretkar plan yapıp yapmadığını merak ettim.”
Buraya gelmek için Jugfena Kalesi’nden doğrudan doğuya gidiyorduk, bu yüzden sağ kanadımızı buradan güneybatıya konuşlandırmak, düşman ordusunun buranın güneyinden ülkemizi işgal etmesinden endişe ettiği anlamına geliyor. Buralarda güneye doğru gidildikçe yükseklik alçalmaktadır. Bazı bölgelerde oldukça eğimli olabileceğinden, eğer böyle bir güney rotasını kullanırlarsa Densel ordusunu hemen bulmak oldukça zor olabilir. Densel ordusu gerçekten batımıza kaydıysa, güney rotası en olası yoldur.
Fort Jugfena’yı savunmak için bazı birlikler bırakmamıza ve hendek ve kapı olmasına rağmen, tüm güçlerini gönderirlerse kesinlikle üstesinden gelebilirler. Genellikle gözcülük yapan askerler bile bugün sefere katılıyor, şu anda kaledeki askeri varlık çok az.
Ancak, kaleye giden güney yolunu kullanmak için, her türlü büyülü canavarla dolu Canavar Ormanı’ndan da geçmeleri gerekecekti. Bu yüzden güney yolunu kullanmaları durumunda nöbet tutmamıştık.
O ormandan güvenli bir şekilde geçmek için en az on bin askerin gerekli olduğu tahmin ediliyor.
Her şeyin aşırı pahalı olduğu dönemde siteye katkıda bulunmak ister misiniz? O zaman lütfen AdBlock’u bu sitede durdurun ve bana yardımcı olun. İyi Okumalar~~