We are searching data for your request:
Upon completion, a link will appear to access the found materials.
Ormsby
(APA-49: dp. 7.300; 1. 459'3"; b. 63', dr. 24', s. 17 k., cpl. 524; trp. 1.548; a. 2 5", 8 40mm; T C2-S-B1)
Ormsby (APA-49), orijinal olarak Moore S.B. Co., Oakland, Kaliforniya tarafından 21 Temmuz 1942, SS T10ilight, M.C. gövde 288; Ormsby AP-94 5 Ekim 1942 olarak satın alma yetkisi; 20 Ekim 1942'de fırlatıldı; 1 Şubat 1943'te yeniden sınıflandırılan APA-49; 10 Mart 1943'te satın alındı; ve 28 Haziran 1943'te görevlendirildi, Kaptan Leonard Friseo, USNR, komuta
Temmuz 1943'te dönüşümünü ve yıkımını tamamladıktan sonra Ormsby, Deniz Piyadelerini ve Pearl Harbor'a kargo yüklemek için San Francisco'dan San Diego'ya doğru yola çıktı. Pearl'den daha fazla Deniz Piyadesi, Deniz Arıları ve ekipman yükledi ve 14 Ağustos'ta Elliee Adaları'ndaki Nukufetau'ya doğru yola çıktı.
Güneye doğru devam ederek, Somoa'daki Pago Pago'da durdu ve 11 Eylül'de Yeni Zelanda'nın Wellington kentine doğru yola çıktı. Orada Deniz Piyadelerine bindi ve Ekim ayının sonuna kadar amfibi harp eğitimi verdi.
Wellington, Yeni Zelanda'dan Ormeby, Efate üzerinden Tarawa, Gilbert Adaları'na gitti ve 20 Kasım 1943'te bu tarihi savaş için birliklerini oraya çıkardı.
7 Aralık'ta Pearl Harbor'a dönerek yeniden asker ve malzeme yükledi ve Ocak 1944'e kadar eğitim verdi.
31 Ocak'ta Ormsby, birliklerini Marshalls'deki Kwajalein'e indiren başka bir amfibi saldırıya katıldı. Bu operasyonun ardından, Şubat ayında Guadaleanal'a geçti ve Ordu birimlerini Bougainville'e takviye karaya çıkardığı ve Yeni Gine'deki Milne Körfezi'ne devam ettiği 28 Mart'a kadar eğitti. Nisan'da Buna, Finsehafen'e ve ardından 23. ordunun taarruz birliklerinin karaya çıktığı Yeni Gine'nin Aitape kentine gitti. Bunu 3 Mayıs'ta Aitape'ye bir takviye seferi izledi.
Russell Adalarına ve Guadaleanal'a dönen Ormsby, o zamanlar Mayıs ayında eğitilen Birinci Geçici Tugay'dan Marmes'ı yükledi ve onları 21 Temmuz'da Guam'a indirdi. Guam'dayken, bir subay ve er bir adam pruvaya bir mermi isabeti sonucu öldürüldüğünde, savaştaki tek zayiatını verdi.
Ormsby, Palau Adaları'ndaki Pelilieu'ya inmeden önce Guadaleanal'daki ünlü Birinci Tümen Deniz Piyadelerini eğitti. Hollandia'ya giderek ve Ordu birimlerini yükleyerek, 20 Ekim'de Filipinler'deki Leyte'ye 14 Kasım'da tekrar eden bir saldırı daha yaptı.
Kasım ayının ikinci yarısında Ormsby nihayet dinlendi ve müsaitlik için Amerika'ya döndü.
California'yı geride bırakan Ormsby, Port Hueneme'den Sea Bees ile Guam'a doğru yola çıktı, 11 Nisan 1945'te varış ve ardından 22 Mayıs'ta Portland, Oregon'a tam bir geri dönen hizmet gazileriyle geri döndü.
Haziran ayında gazilerle birlikte başka bir "Sihirli Halı" çalıştıran Ormsby, 13 Temmuz'da Guam'dan Tinian ve Saipan üzerinden San Francisco'ya döndü. 31 Temmuz'da San Francisco'dan ayrıldı ve 43. Tümen üyelerini Tokyo'ya kaldırmak için Manila'ya gitti ve 13 Eylül'de oraya ulaştı.
Bir tayfunu yıpratarak Guam'a döndü ve oradaki işgal inişlerine katılan Çin Tsingtao'ya asker gönderdi. 17 Ekim'de yola çıkan Ormsby, önce Manila'ya, ardından Haiphong, Fransız Çinhindi'ne gitti ve burada Formosa için 62. 18 Kasım'da Çin işgal güçlerini Port Saei'ye indirdi ve 21 Kasım'a varan Manila'ya doğru yola çıktı.
Aralık ayında Ormsby, Portland, Oregon'a 20'sinde varan bir "Sihirli Halı" seferi daha yaptı. Bu onun yorulmak bilmeyen savaş çabalarından sonraki son geçişiydi.
Ormeby, 15 Mart 1946'da hizmet dışı bırakıldı ve 17 Nisan 1946'da ABD Donanma Sicilinden çıkarıldı. 16 Mayıs 1946'da WSA'ya teslim edildi.
Ormsby, II. Dünya Savaşı'nda hizmet için altı savaş yıldızı kazandı.
USS Ormsby (APA-49)
Vikipedi, özgür ansiklopedi
USS Ormsby (APA-49) bir OrmsbyDünya Savaşı sırasında ABD Donanması ile hizmet veren sınıf saldırı nakliyesi.
Ormsby (APA-49) adını Nevada'daki bir ilçeden almıştır. Aslen 21 Temmuz 1942'de Oakland, California'daki Moore Dry Dock Company tarafından SS olarak atandı. alacakaranlık olarak satın almaya yetkili Ormsby 5 Ekim 1942'de AP-94, 20 Ekim 1942'de yeniden sınıflandırıldı ve 1 Şubat 1943'te yeniden sınıflandırıldı.
Marine Raider – Veteran, İkinci Dünya Savaşı sırasında Pasifik'te Elit Amfibi Saldırı Grubuyla Hizmet Verdi
Ray Merrell, 1941'de liseden mezun olduktan sonra, Missouri, Marshall'da reşit olan genç bir Amerikalı olarak yerel bir ayakkabı fabrikasında çalışmaya gitti. Amerika Birleşik Devletleri'nin İkinci Dünya Savaşı'ndaki rolü genişledikçe ve Merrell aynı anda yorgun düştü. İşi, o ve birkaç arkadaşı Deniz Piyadeleri'ne kaydoldu - bu onu yakında yeni kurulan bir amfibi saldırı grubuna yerleştirecek bir karardı.
Merrell şaka yollu, "Ayakkabıları yapmaktansa giymeyi tercih ettiğimizi düşünen üç ya da dördümüz vardı," dedi. "Hepimiz Deniz Piyadelerine katılmaya karar verdik çünkü Guadalcanal'da [savaşta] neler başardıklarını okuyorduk" diye ekledi.
19 yaşındaki bir Merrell, Kasım 1942'de askerlik belgelerini imzaladı ve kısa süre sonra birkaç haftalık temel eğitim için San Diego'ya gitti. Daha sonra, bir bölümü o zamanlar “Yeşil Çiftlik” olarak adlandırılan yakındaki Camp Elliott'ta ek piyade eğitimi aldı.Deniz Akıncıları, Bougainville'deki bir Japon sığınağının önünde toplandı.
Gazi, "Yeşil Çiftlik'te devriye gezerken, teğmenlerimizden biri biz bir yamaçtan aşağı inerken durmamız için bağırmaya başladı," diye hatırlıyor. "Denizcilerden birinin yakınındaki bir menfezde bir çıngıraklı yılan vardı ve teğmen tabancasını çıkarıp ateş etti."
Eğitiminin son günleri Mart 1943'ün başlarında tamamlandı. O ve birkaç denizci arkadaşı, USS'ye binmek için San Diego'daki limana gitti. Vernon Dağı, Deniz Kuvvetleri tarafından asker taşımacılığında kullanılmak üzere satın alınan eski bir okyanus gemisi.
USS Vernon Dağı (AP-22). Adil kullanım
Güney Pasifik'teki bir Fransız bölgesi olan Yeni Kaledonya'ya gelen Deniz Piyadeleri, amfibi operasyonlar uygulamaya başladı. Oradayken, “Marine Raiders” adlı yeni bir grubun parçası olmakla ilgilenen gönüllü arayan bir albay onlara yaklaştı.
İkinci Dünya Savaşı'nda kurulan ilk ABD özel harekat kuvvetleri olarak kabul edilen Marine Raiders, düşman hatlarının arkasına amfibi inişler yapabilen elit bir hafif piyade kuvveti olarak hizmet edecekti. Merrell gönüllü oldu ve kısa süre sonra Raider olmak için gereken fiziksel sınavı geçti.
Merrell, "Yeni Kaledonya'da birkaç ay boyunca gece yürüyüşleri yaparak, orman operasyonlarında eğitim alarak, savunma sistemlerini kurarak ve amfibi saldırılar yaparak antrenman yapmaya devam ettik" dedi. "Eğitime ilk başladığımızda bana bir Tommy silahı verildi, ancak harekete geçmeden önce bir BAR [Browning Otomatik Tüfek] adamı oldum."
Bir ABD Ordusu askeri bir BAR ile eğitiyor
10 kişilik bir ekibin üyesi olarak Merrell, Kasım 1943'ün başlarında, Solomon Adaları'nın en büyüğü olan Bougainville'de düşman hatlarının gerisinde konuşlanırken harekete geçti. Kadro birkaç hafta orada kaldı, sahil noktaları kurdu ve ön saflardaki birlikleri rahatlattı.
Ardından, Raiders'ın dağıtıldığı ve 37 mm'lik bir tanksavar silahında nişancı yardımcısı olarak eğitim alarak 4. Deniz Alayı'na transfer edildiği Guadalcanal geldi.
Haziran 1944'te Merrell, USS'ye bindi. Ormsby Guam'ın işgali için. Ancak, yakındaki Saipan'da Japon kuvvetleriyle yoğun çatışmalar nedeniyle 47 gün boyunca gemide kaldı.
21 Temmuz 1944'te çıkarma gemileriyle Guam'a yaklaşırken, mercan resiflerinde mahsur kaldılar ve 37 mm'lik toplarını bel yüksekliğindeki sudan kıyıya sürüklemek zorunda kaldılar.
1943'te Bougainville'deki Deniz Piyadeleri
Merrell, "Orada oldukça yoğun bir savaş vardı ve dizanteriden üç ya da dört gün hastanede kaldım" dedi. "Ağustos ayında nihayet adanın güvenliği sağlandığında, Okinawa'nın işgali için eğitim almak üzere Guadalcanal'a [geri] gönderildik."
1 Nisan 1945'te Okinawa'ya varan Merrell, Japon kuvvetlerinin dikkatini dağıtmak amacıyla güneye sahte bir çıkarma yapıldığını, kendisinin de parçası olduğu asıl çıkarmanın daha kuzeyde bir yerde gerçekleştiğini açıkladı.
"Okinawa'ya vardığımızda oldukça şanslıydık ve çok az muhalefetle indik" dedi. "Ancak," diye sırıttı, "ertesi gün boyunca Japonları karıştırdık."
Okinawa'nın İşgali Sırasında Çıkarma Gemisinden Ayrılan Birlikler
Merrell ve diğer Deniz Piyadeleri adayı güvence altına almak için savaştı ve ardından bir dizi “temizleme” devriyesine katıldı. 6 Temmuz 1945'te, üç aylık bir savaşın ardından ve savaşta birkaç arkadaşını kaybettikten sonra, Guam'a ve ek eğitime bağlı bir çıkarma gemisine bindi.
USS'ye binmek Grimes 15 Ağustos'ta Merrell, Japon anakarasının işgaline katılmaya mukadder bir grupla birlikteydi. Hala gemideyken Pasifik'teki savaşın sona erdiğini öğrendiler.
O ve denizci arkadaşlarının çoğu, sonunda, Kasım 1945'te eyaletlere geri gönderilene kadar kaldığı işgal kuvvetlerinin bir parçası olarak Japonya'ya gönderildi.
ABD Piyadeleri Okinawa Sahil Başından Karaya Taşınıyor
Merrell, denizaşırı 33 ay geçirdikten sonra 11 Aralık 1945'te Deniz Kuvvetlerinden terhis oldu. Missouri'ye döndü ve ertesi yıl, tüm hizmet süresi boyunca iletişim kurduğu nişanlısı Helen ile evlendi.
Savaştan sonra, savaş gazisi yerel bir soyunma fabrikasında çalıştı, bir MFA lokasyonunun yöneticisiydi, Liberty'deki bir süpermarkette et departmanını yönetti ve birkaç yıl boyunca gayrimenkul sattı.
19 yaşındaki bir Merrell, askere alınma belgelerini imzaladıktan günler sonra, 1942'nin sonlarında Deniz üniforması içinde resmedilmiştir. Ray Merrell'in izniyle
İki çocuk babası olan Merrell, Deniz Piyadeleri'ndeki hizmetinin sadece bir olgunlaşma dönemi değil, aynı zamanda bir dizi kalıcı dostluklar kurmak için bir fırsat olduğunu teyit ediyor.
Merrell, “Yurt dışına gönderildikten sonra oldukça hızlı yaşlandım ve büyüdüm” dedi. "Yıllarca Marine Raiders'da birlikte hizmet ettiğim birçok adam ülke çapında bir araya gelmek için bir araya geldi, ama sanırım artık ekibimden kalan tek kişi benim."
Dünya Savaşı sırasında Deniz Piyadeleri'ne katılan Ray Merrell, Marine Raiders olarak bilinen benzersiz bir grupla hizmet vermeye devam etti. Savaş sırasında 33 ayını yurtdışında geçirdikten sonra 1945'te eve döndü ve ertesi yıl Helen ile evlendi. Jeremy P. Amick'in izniyle
Bir sırıtışla, "Helen savaş sırasında eve yazdığım tüm mektupları sakladı ve hala duruyor. Bana yazdıklarının hepsi gitti çünkü ben denizaşırı siperlerde büzüşünce ıslandılar."
Hakkımızda
İsim aslen "SCOTS" kelimesinden, karaağaç anlamına gelen "quotORM" kelimesinden geldi veya bir kişiye uygulandığında, bir karaağacın yakınında veya yakınında bir yerden gelen kişi anlamına gelir. BEE veya BY, bir yer anlamına gelir, bu nedenle Ormsbee, Ormsby veya Ormsbey adları "Orm'un yerinden gelen biri" den türetilmiştir.
MS 750 yıllarında, "İskandinav Yarımadası'nın Ormu", İskoçya kıyılarını yağmalamaya ve Viking yerleşimleri için toprak ele geçirmeye kararlı bir Viking Deniz Kralı'nın önderliğinde bir grup denizciye katıldı.
ORM, sekizinci yüzyılın başlarında şimdi İsveç olarak bilinen yerde doğmuş bir Viking'di, savaştaki muazzam yeteneği ve aynı zamanda büyük gücü ile dikkat çekti. Ancak, öyle görünüyor ki, savaşta garip çılgın öfke nöbetlerine maruz kalmaya ve sık sık silahını yere atmaya ve düşmanıyla karşılaşmak için silahsız olarak acele etmeye ve daha sonra, göreceğimiz gibi, bu onun düşüşüne yol açtı.
ORM hakkında anlatılan, bazıları bazı gerçeklere dayanan birçok hikaye var. Bir eli ile kılıcı kullandığı söylenir, başka bir adamın iki eli kullanmakta zorluk çekeceği söylenir.
Bir keresinde, kendisine saldıran büyük bir ayının kafatasını yumruğunun bir darbesiyle ezdiği de söylenir. Zamanının iki güçlü adamıyla güreşip onları yenebilmek Orm'un övünç kaynağıydı.
İskoç kıyılarına giden Viking deniz kralına katıldığında, o ve liderliğindeki bir avuç adam, orada Viking uzun teknesinde partiye ek olarak karşılandı. O sırada ORM en iyi döneminde yaklaşık otuz yaşında olmalıydı.
İskoçya kıyılarına yaklaştıklarında, İskoçlar savaşmak için kendi gemileriyle çıktılar. İskoçların üstesinden gelemeyecek kadar güçlü olduklarından korkan ve adamlarını daha fazla çaba göstermeye teşvik etmek isteyen Vikingler, onları bir araya topladı ve ele geçirilen bölgenin yönetimini İskoç topraklarına ayak basan ilk adama vereceğine söz verdi. İskoçlarla savaş, İskoçya kıyılarından yaklaşık bir mil uzakta yapıldı ve İskoç gemileri yaklaştıkça Vikingler gemiye akın etti. İskoçlar tarafından bire üç sayıca fazla olmalarına rağmen, onları yenmeyi başardılar.
Orm'un gemisi İskoç gemilerinden birinin yanına geldiğinde, gemiye ilk çıkan ORM oldu ve söylendiğine göre, güçlü kılıcının tek bir darbesiyle. Önde gelen üç İskoç'u öldürdü ve kontrol edilemeyen çılgın öfke nöbetlerinden birine yenik düştüğünde, yaklaşık altı İskoç'u hesaba katmıştı. Kılıcını yana savurarak en yakın düşmanına koştu ve onu havaya kaldırarak kafasını geminin yan tarafına vurarak beynini dağıttı. Ama bunu yaparken diğer adamını ihmal etti ve kendini savunmak için dönerken bir İskoç Reisi'nin geniş baltası dizinden hemen yukarı bacağını kesti. Buna rağmen, ORM, İskoç şefini kollarında kuşatmış ve hayatını ondan ezmiş gibi görünüyor. Açıkça bu olay savaşın sonunu işaret etti ve ORM, mürettebatının yardımıyla, İskoç Chieftains teknesinin mürettebatını üçe bir sayıca geride bırakmış gibi görünüyor. Vikinglerin yaptığı kaba bir ameliyatla Orm'un bacağını sarmayı başardılar ve gece yaklaşırken, İskoçya kıyılarından yaklaşık bir mil uzakta geçirdiler.
Ertesi sabah, ORM, korkunç yaralanmasına rağmen, mürettebatının liderliğini üstlenmekte ısrar etti ve Viking gemisi kıyıya yaklaşırken, ORM kopan bacağını aldı ve diğerleri karaya çıkma fırsatı bulamadan kıyıya attı ve iddia etti. İskoç toprağına ayak basan ilk mürettebat olmanın ödülü.
Viking Şefi sözünü tuttu ve ORM ele geçirilen bölgenin hükümdarı oldu. İskoç halkına boyun eğdirdikten sonra, Orm yeni ülkeye yerleşti ve birkaç ay sonra İskandinavya'ya geri döndü ve savaşlarda öldürülen İskoç Reislerinin eşleri arasından yeni eşler seçen mürettebatının çoğundan farklı olarak bir eşle geri döndü. Önceden. Orm'un sadece bir karısı vardı ve kayıtların gösterdiği kadarıyla, hayatı boyunca ona sadık kaldı. Anlaşmayı yaptıktan sonra bir daha asla Viking'e gitmedi ve önemli bir yaşa kadar yaşadığına inanılıyor. Bacağını kaybettiği için büyük ölçüde sakatlanmış olmasına rağmen, hâlâ ülkedeki en güçlü adamlardan biri olarak kabul ediliyordu. Orm'un üç erkek ve dört kız yedi çocuğu vardı. Kızlar evlendi ve onlardan daha fazla haber alınamadı. Oğullardan ikisi Viking geleneklerine göre çok uzak diyarlara gittiler ve bu Vikinglerden birinin gemileriyle Akdeniz'e girip karadan Hindistan'a gittiğine inanılsa da, gerçek bir kaydı bilinmiyor. Hindistan'ın kuzeyinde bir sınır kabile üyesi olarak Pathan soyundan gelen ve daha sonra Büyük savaşta İngilizler için savaşan Ormus Kahn'ın, Orms'un çocuklarından birinin doğrudan soyundan geldiği biliniyordu. Ancak bu yönde birçok efsane olmasına rağmen, ailenin bu kolu hakkında çok az şey bilinmektedir. Diğer iki Orm çocuğundan biri erken yaşta savaşta ölmesine rağmen hem evlendi hem de çocukları oldu. Diğer oğul, Sire gibi muazzam bir güce sahip bir adamdı ve çok güçlü ve savaşma yeteneğine sahipti. Dört çocuğu olduğu ve çocuklarından Ormsby klanının soyundan geldiği kesin olarak bilinmektedir. Daha sonra, Orm'un hüküm sürdüğü yer anlamına gelen "Bey" "By" " Bee" eklendi ve adı Orm'un yeri anlamına gelen Ormsby olarak değiştirildi. Yerleşim büyüdü ve gelişti ve birçok nesilden sonra İngiltere hükümetiyle kavga ettiler. Büyük bir savaştan sonra İngiltere kralı, Ormsby hükümdarına Lincolnshire'da bir unvan ve toprak vermeyi teklif etti, eğer aynı şeyi kabul ederse, kontrolünü bırakıp barış içinde ve bir İngiliz tebaası olarak yaşar. Ormsby kabul etti ve Lincolnshire İngiltere'ye taşındı. Kalan Ormsby kabilesi dağıldı ve onlardan başka hiçbir şey bilinmiyor. Ancak İngiliz ailesi oldukça öne çıktı, ancak onlardan 11. yüzyılın ortalarına kadar çok az kayda değer bir şey duyuldu. Bu sıralarda İngiltere, Kuzey Fransa'daki Normandiya Fatihi William'a karşı kendini savunuyordu. Ormsby's'in unvan başkanı, kavgaya karıştı ve bazı talihsiz koşullar nedeniyle, bir Norman Asilzadesinin kızını kaçırdı ve bu da Ormsby'nin en büyük oğlunun kalbini çaldı. Oğlu kaçmasına yardım etti ve evlendikleri memleketine kadar ona eşlik etti. Bu, genç Ormsby'nin başına Norman övgüsü getirdi ve o, Norman tacı tarafından şövalye olan Sir William de Ormsby şövalyesi oldu. Savaşa Fatih William altında girdi ve Fransa'nın yanında savaşarak İngiltere'ye döndü. İngiltere'nin boyun eğdirilmesinden sonra, kral, Fatih William'ın talimatıyla genç Sir William de Omrsby Kt. "Onun (ailenin) daha önce sahip olduğu tüm topraklar. Sir William de Ormsby daha sonra İngiltere'de Ormsby ailesinin başı oldu ve onun soyundan gelenler günümüze kadar geldi. Ormsby Arması, insanın zırhlı bacağını sanki fırlatacakmış gibi elinde tutan bir adamın koludur. Kuşkusuz bu, Ormsby'lerin nasıl ortaya çıktığının tarihini hafızada tutmak içindir.
ORMSBY'nin soyadı, York, Lincoln ve Norwich piskoposluğundaki 'Ormsby' mahallelerinin yerel bir adıydı. Açık ara en büyük grup olan yerel soyadları, adamın araziye sahip olduğu veya geldiği veya fiilen yaşadığı yer olan bir yer adından türetilmiştir. Bu yerel soyadların başında, "quotde", "quotatte", "by" veya "quotin" gibi bir edat gelirdi. İsimler, sahip olunan bir malikaneden, dini bir meskende çalışmaktan veya kelimenin tam anlamıyla bir orman, bataklık veya dere kenarında yaşamaktan gelebilir. Avrupa'da Haçlı Seferleri'nden sonra bir aile adına ihtiyaç duyuldu. Bu, statülerine katacağı prestij ve pratik avantajı fark eden soylular tarafından kabul edildi. Adın ilk kayıtları, 1273 yılında County Norfolk'ta kaydedilen William de ORMESBY'den ve Thomas de ORMESBY'den 1324 yılında County Norfolk'ta bahsedilmektedir. Adı ayrıca ORMSBY ve ORMESBY olarak da yazılmıştır. Rozetlerin ve amblemlerin kökeni en eski zamanlara kadar izlenir, ancak Hanedanlık armaları aslında 12. yüzyıldan sonra veya en fazla 11. yüzyılda izlenemez. İlk başta armalar muhtemelen soyadları gibiydi ve her savaşçının özgür iradesi ve zevkiyle, amacı kendini diğerlerinden ayırmaktı. Armaların ilk kez kalıtsal hale gelmesi uzun zamandır bir şüphe konusu olmuştur. Henry V (1413-1422) döneminde, "Agincourt'ta silah taşıyanlar" dışında, orijinal ve geçerli bir hak gösteremeyen herkese hanedan sancaklarının kullanılmasını yasaklayan bir bildiri yayınlandığı bilinmektedir. Silah Koleji (1483'te kuruldu), kanıtlanmış soyağacı kaydeden ve armalar veren Kraliyet habercileri şirketidir. Adın sonraki bir örneği arasında Arthur ORMSBY Esq. Elizabeth Green ile 1761'de St. George's, Hanover Square, Londra'da evlendi.
Tarih ve Köken İngilizce: Lincolnshire ve Kuzey Yorkshire'daki Ormsby'den veya Norfolk'taki Ormesby'den gelen yerleşim adı, tümü Eski İskandinav kişisel adı Ormr (bkz. Orme 1) + Old Norse býr ‘farm', & #8216yerleşim'.
İnsanlar Alan Ormsby (d.1944), Amerikalı yönetmen ve senarist Brendan Ormsby (d.1960), İngiliz profesyonel futbolcu Eric Ormsby (d. 1941), ABD'li şair ve edebiyatçı Frank Ormsby (d.1947), Kuzey İrlandalı şair . John Ormsby (1829-1895), on dokuzuncu yüzyıl İngiliz çevirmeni John Ormsby (Pittsburgh) (1720-1791), asker ve batı Pennsylvania'nın öncü arazi geliştiricisi John William Ormsby (1881-1952), Victoria Cross Kristian Ormsby'nin İngilizce alıcısı ( b.1980), Yeni Zelanda rugby oyuncusu Len Ormsby (1890), Amerikalı yarış arabası sürücüsü Mary Ormsby (d.1960) Kanadalı spor yazarı Stephen Ormsby (1759 - 1844), Kentucky'den ABD Temsilcisi
Yerler Ormsby, Minnesota Ormsby County, Nevada South Ormsby köyü Lincolnshire, İngiltere Pittsburgh'un Carrick mahallesi daha önce Ormsby veya Ormsby yolu olarak biliniyordu Diğer USS Ormsby (APA-49), Ormsby sınıfı saldırı nakliye gemisi Ayrıca bkz. Ormesby St. Margaret Ormesby St. Michael
Arması Gules, altı haç crosslet, fitchie, Or arasında bir viraj. Crest Bir dexter silahlı kolu bükülmüş, el bir bacağı kavrayan, zırhlı, dizin üstünde birleştirilmiş, hepsi uygun. Slogan Fortis Qui Prudens. (Prudence ile Cesaret)
Tarih [ düzenle | kaynağı düzenle ]
NS Ormsby sınıf, Donanma nakliye gemileri sınıfı olarak başladı (sınıflandırma AP). Diğer birçok nakliye gibi, Donanmanın nakliye gemilerinin ayrı sınıflandırmasını sıradan nakliyeler ve saldırı nakliyeleri olarak resmileştirdiği tarih olan 1 Şubat 1943'te saldırı nakliyeleri (APA) olarak yeniden adlandırıldılar.
Üç geminin Ormsby sınıf, Denizcilik Komisyonu'nun her yerde bulunan C2 Tipi tüccar/yardımcı gövdeye (özellikle C2-S-B1 tipi) dayanıyordu. Bu, özellikle olası Donanma yardımcı hizmeti düşünülerek tasarlanmış bir savaş öncesi ticari gemi gövdesi tipiydi.
Üç geminin Ormsby sınıf, Temmuz-Ağustos 1942'de Oakland, California'daki Moore Dry Dock Company tarafından hızlı bir şekilde belirlendi ve Haziran-Temmuz 1943'te bir ay arayla hizmete girdi. Bu nedenle, omurgaların döşenmesinden işletmeye alınmasına kadar geçen süre , her gemi için yaklaşık 12 aydı - savaş gemisine dönüştürülen C-Tipi gemiler için oldukça ortalama bir süre.
Gemilerin her biri iki adet 5"/38 kalibrelik çift amaçlı top, iki adet Bofors 40 mm top ve 16 ila 22 adet 20 mm top ile silahlandırıldı. 20 mm topun nihayetinde hava saldırısına ve daha sonra saldırı nakliye sınıflarına karşı sınırlı kullanımı olduğu kanıtlanacaktı. bunun yerine daha fazla 40 mm silahla donatıldılar.Gemiler iyi bir birlik ve kargo kapasitesi dengesine sahipti.
Hizmette [ düzenle | kaynağı düzenle ]
NS Ormsby-sınıfı gemiler yalnızca Pasifik Tiyatrosu'nda konuşlandırıldı. Gemiler, Gilbert Adaları kampanyasından Okinawa'daki Japonlara karşı son savaşa kadar harekete geçti. Her biri altı savaş yıldızı kazandıktan sonra, düşmanlıklardan sonra işgal birliklerini yeni fethedilen Japon ana adalarına ve daha önce Japonlar tarafından işgal edilen Çin ve Kore gibi diğer yerlere yeniden yerleştirmek için kullanıldılar. Daha sonra Operasyonda kullanıldılar Sihirli halı, dev deniz asansörü terhis eden Amerikan askerlerini Amerika Birleşik Devletleri'ne geri getirmek için organize edildi.
Her üç gemi de Mart-Nisan 1946'da hizmet dışı bırakıldı ve sonunda ticari hizmete satıldı veya kiralandı. Üçü de 1969'da, ikisi tesadüfen aynı yıl kaza geçirdikten sonra hurdaya çıkarıldı. Böylece, klastaki üç gemi, yaklaşık 26 yıllık bir hizmet ömrü boyunca dikkate değer ölçüde paralel kariyerlere sahip oldular.
İlçe Tarihi
İlk Nevada Bölgesel Yasama Meclisi 25 Kasım 1861'de Churchill, Douglas, Esmeralda, Humboldt, Lyon, Ormsby, Storey, Washoe ve Lake dahil olmak üzere dokuz ilçe kurdu. Yalnızca Utah Bölgesi içinde bir ilçe olarak var olan Humboldt İlçesi, hem Nevada Bölgesi'nde hem de daha sonra Nevada Eyaletinde bir ilçe olarak korundu ve kuruldu. En büyük bölgesel ilçe, Churchill ve Humboldt ile birlikte Nevada Bölgesi'nin beşte dördünü oluşturan Esmeralda idi. Lake County, 5 Aralık 1862'de Roop County olarak yeniden adlandırıldı ve daha sonra çok küçük nüfusu nedeniyle 1889'da Washoe County ile birleştirildi. Nevada bir bölge olduğunda iki ilçe daha, Lander ve Nye düzenlendi, böylece Nevada'nın eyalet olduğu zamandaki toplam ilçe sayısı 11'di. Eyaletliğin ilk 10 yılında dört ilçe daha örgütlendi: Elko (1869) , Eureka (1873), Lincoln (1866) ve Beyaz Çam (1869). Herhangi bir ek ilçenin örgütlenmesinden önce otuz yıldan fazla bir süre geçti.
Yüzyılın sonundan sonra son üç ilçe oluşturuldu, Clark (1909), Mineral (1911) ve Pershing (1919). 1969'da Ormsby County ve Carson City, Carson City olarak bilinen tek bir belediye yönetimi altında birleştirildi.
1987'de Yasama Meclisi, güney Nye County'de 144 mil karelik bir yerleşim bölgesi olan Bullfrog County'yi yarattı. Bullfrog County'nin amacı, Nükleer Atık Politikası Yasası'nın 'Vergilere Eşit Bağışlar'ın 8221 hükümleri uyarınca eyaletin Federal Hükümetten fon alma kabiliyetini artırmaktı. Nevada bölge mahkemesinde Nye County tarafından yapılan bir itirazın ardından, yasanın anayasaya aykırı olduğuna karar verildi ve ardından 1989'da Yasama Meclisi tarafından yürürlükten kaldırıldı.
Devletin 17 ilçesi, kuruluş yılları ve orijinal ve mevcut ilçe koltukları ile aşağıdaki gibidir:
Tarih
NS Ormsby sınıf, Donanma nakliye gemileri sınıfı olarak başladı (sınıflandırma AP). Diğer birçok nakliye gibi, Donanmanın nakliye gemilerinin ayrı sınıflandırmasını sıradan nakliyeler ve saldırı nakliyeleri olarak resmileştirdiği tarih olan 1 Şubat 1943'te saldırı nakliyeleri (APA) olarak yeniden adlandırıldılar.
Üç geminin Ormsby sınıf, Denizcilik Komisyonu'nun her yerde bulunan C2 Tipi tüccar/yardımcı gövdeye (özellikle C2-S-B1 tipi) dayanıyordu. Bu, özellikle olası Donanma yardımcı hizmeti düşünülerek tasarlanmış bir savaş öncesi ticari gemi gövdesi tipiydi.
Üç geminin Ormsby sınıf, Temmuz-Ağustos 1942'de Oakland, California'daki Moore Dry Dock Company tarafından hızlı bir şekilde belirlendi ve Haziran-Temmuz 1943'te bir ay arayla hizmete girdi. Bu nedenle, omurgaların döşenmesinden işletmeye alınmasına kadar geçen süre , her gemi için yaklaşık 12 aydı - savaş gemisine dönüştürülen C-Tipi gemiler için oldukça ortalama bir süre.
Gemilerin her biri iki adet 5"/38 kalibrelik çift amaçlı top, iki adet Bofors 40 mm top ve 16 ila 22 20 mm top ile silahlandırıldı. 20 mm topun nihayetinde hava saldırısına ve daha sonra saldırı nakliye sınıflarına karşı sınırlı kullanımı olduğu kanıtlanacaktı. bunun yerine daha fazla 40 mm silahla donatıldılar.Gemiler iyi bir birlik ve kargo kapasitesi dengesine sahipti.
Serviste
NS Ormsby-sınıfı gemiler yalnızca Pasifik Tiyatrosu'nda konuşlandırıldı. Gemiler, Gilbert Adaları kampanyasından Okinawa'daki Japonlara karşı son savaşa kadar harekete geçti. Her biri altı savaş yıldızı kazandıktan sonra, düşmanlıklardan sonra işgal birliklerini yeni fethedilen Japon ana adalarına ve daha önce Japonlar tarafından işgal edilen Çin ve Kore gibi diğer yerlere yeniden yerleştirmek için kullanıldılar. Daha sonra Operasyonda kullanıldılar Sihirli halı, dev deniz asansörü terhis eden Amerikan askerlerini Amerika Birleşik Devletleri'ne geri getirmek için organize edildi.
Her üç gemi de Mart-Nisan 1946'da hizmet dışı bırakıldı ve sonunda ticari hizmete satıldı veya kiralandı. Üçü de 1969'da, ikisi tesadüfen aynı yıl kaza geçirdikten sonra hurdaya çıkarıldı. Böylece, klastaki üç gemi, yaklaşık 26 yıllık bir hizmet ömrü boyunca dikkate değer ölçüde paralel kariyerlere sahip oldular.
Ormsby Aile Üyeleri
Soyadı Ormsby olan kişilerin en yaygın isimlerini, en eski kayıtlarını ve yaşam beklentilerini keşfedin.
Ormsby biyografilerinde ara:
En Yaygın İlk İsimler
- William %3,8
- John %3,5
- Robert %2.8
- Meryem %2.4
- George %2.2
- James 2.0%
- %1,6
- Yusuf %1,5
- Charles %1,4
- Edward %1,1
- Margaret %1,1
- Elizabeth 1.0%
- Dorothy %0.9
- Richard %0.9
- Arthur 0.8%
- Frank %0.7
- Helen %0.7
- Henry %0.7
- Ormsby %0.6
- Alice %0.6
TERKEDİLMİŞ GEMİ!
Özellikle bir İkinci Dünya Savaşı gemi tatbikatı, saldırı gemilerindeki herkese, denizcilere, denizcilere ve askerlere duraklamalar vermiş olmalı: Terkedilmiş gemi. Kendinizi - 18 yaşında bir denizci, eğitim kampından ve amfibi eğitimden yeni çıkmış - XO'nuzdan aşağıdaki notu okurken hayal etmeye çalışın!
GEMİ TERK EDİLMESİ DURUMUNDA YAPILMASI GEREKENLER
Yaklaşan operasyon zor olacak ve şüphesiz bazı gemiler batacak. Bu geminin batacaklardan biri olması ihtimal dahilinde. Bunu akılda tutarak, aşağıdaki ipuçları dikkatinize satın alınır, böylece onları inceleyebilir, üzerinde düşünebilir ve fırsat ortaya çıktığında onlardan yararlanabilirsiniz.
Bir şeyi aklında tut, bu gemi dünyada onu ayakta tutmak için en ufak bir şans varken terk edilmeyecek. “Mighty O” ile, silahlar suyun üzerinde olduğu sürece savaşmayı umuyoruz, bir silah veya mermi doldurmak için bir adam kaldı. Eğer geminin kurtarılamayacağını öğrenirsek, tüm ellere, bordaya geçip gemiden kurtulmaları için zaman tanımaya çalışacağız.
Gerektiğinde önce “Can Sal İstasyonları”, ardından “Gemiyi Terk Etme” takip edilecektir. SÖZCÜĞÜNÜ ANLATMADIĞIMIZ SÖZ KONUSU GEMİ TERK ETMEYECEKTİR.
Sallarda can salı istasyonları bulunan tüm adamlar, sipariş verildiğinde onları nasıl sürükleneceklerini bildiklerinden emin olmalıdırlar. Bir bıçak taşıyın ve pelikan kancasını kaydırmak için kullanışlı bir şeyiniz olduğunu görün. Mümkün olduğu kadar çok tekne denize indirilecek ve diğerlerinin bağları başıboş kesilecek.
Hoparlörlerin devre dışı kalma ihtimali olduğu için, tüm bosn arkadaşları yetkili merci tarafından verilen her sözü alıp iletmelidir.
Kenardan geçmeniz gerekiyorsa, o sırada üzerinizde ne varsa giyin, ancak tamamen giyinik olmaya çalışın. Giysiler vücudunuzu pek çok şeyden koruyacaktır ve can yeleğiniz veya yeleğiniz varsa fazladan ağırlık hiçbir şey ifade etmez.
Mecbur kalmadıkça atlamayın. Zaman izin verirse, bir ağdan, merdivenden veya hattan aşağı inin. Eldivenler kullanışlıysa, çizgiyi aşağı kaydırmanız gerektiğinde size biraz cilt kazandıracaklardır. Ağlarda veya merdivenlerdeyken veya alabora olmuş bir geminin bordasından aşağı inerken ayaklarınızı koruyacağı için ayakkabılarınızı son dakikaya kadar açık tutun. Ayrıca, özellikle suda birikinti varsa, zıplamanız gerektiğinde ayaklarınızı da koruyacaklardır.
Bir bıçak takın ve giderken yanınıza alın. Bir çizgiyi kesmekten bir kutu karneyi açmaya, köpekbalıklarıyla oyun oynamaktan bahsetmeye kadar birçok şey için kullanışlı olabilir.
Yüzücü olmayan gemi arkadaşlarınızın isimlerini öğrenmeye çalışın ve onlara göz kulak olun. Ne can yeleği ne de ceketi olmayan erkeklere dikkat edin ve eğer yapmamışlarsa başkalarının kemerlerini havaya uçurmalarına yardımcı olun. Suda olmadığınız sürece kemerinizi patlatmayın. Yüzebiliyorsanız, karşıya geçin ve gemiyle aranıza mümkün olduğunca fazla mesafe koyun, ardından kemeri havaya uçurun.
Muhripler derinlik yükleri düşürüyorsa, kemerinizi havaya uçurun ve sırtınızın küçük kısmına doğru kaydırın, orta bölgenizi sudan mümkün olduğunca uzaklaştırın ve böylece omuriliğinize ve sinir sisteminize gelen şoku azaltın. If there is debris floating around, grab a piece and raise your mid section clear of the water.
Do not go over the lee side, as the ship will drift down on you.
Don’t jump unless there is no other alternative. If you have to, keep your clothes on, cross your legs, protect your chin, hold your nose and jumped as far out as possible.
Before going over try and locate the nearest boat, raft or anything else liable to support your weight. Do not attempt to climb in at once, hold on to the raft until you recover your breath and then move carefully. If there is a large number of men, put the weakest or those without belts in the raft, all others hold on. By doing so you can handle many more men.
If the nets and ladders are crowded, grab yourself a fire hose, secure the inboard end and go down that. Do not slide unless you are wearing gloves, but go down hand over hand. Whether on a net or ladder or sliding down a line or hose, watch out for the man below you. If you are jumping be careful that you do not jump on anyone.
If you have to jump, get as close to the water as possible, but do not jump from the bridge or boat decks.
On an operation such as this the chances are that you will be picked up within a reasonable length of time. Follow the instructions of the ship’s officers of any ship which might pick you up. And don’t forget that even if this ship is sunk, her organization still continues. While you are subject to the disciplinary jurisdiction of the ship that picks you up you are still a member of this ship’s company and your regular officers and petty officers have the same status in relation to you as they had aboard the vessel when she was afloat.
Efficient lookouts and snappy gun crews can keep us from being sunk, but if that does occur don’t lose your heads. Other ships have gone down and their crews picked up. Do everything in your power to save the ship and when that fails do everything that you can to save yourself. But look out for the injured, the non-swimmers and the boys who lose their heads.
Know what to do, how to do it and when to do it. When the time comes, make a good job of it.
Ormsby (Freehold) Ltd
As was the case across most of the suburban areas of London, fairly rapid residential development followed the expansion of the railway network. By the end of the 19th century, Grange Road was established as quite a grand residential thoroughfare of substantial detached houses with large gardens.
To the south of Grange Road, beyond what is now Camborne Road, there was little other than agricultural land (famous for lavender growing) until one reached the small country hamlet of Belmont. Stanley Road was little more than a dirt track leading up to the railway bridge, past a covered reservoir and on to Brighton Road, which was also lined with detached homes.
On the land now occupied by Ormsby (21, 23 and 25 Grange Road) there were three Victorian villas built in the early 1880&rsquos - &ldquoCardington&rdquo, &ldquoOrmseby House&rdquo and &ldquoTeignmouth&rdquo respectively. The title deeds for these properties include some unusual covenants. For example, the grounds could not be used for the purposes of selling tea or making bricks! Ormsby (Freehold) Ltd is still subject to these covenants today.
In the years following the end of World War II, the country faced a massive housing shortage and saw a huge rise in the building of flats particularly in the cities. Cardington, Ormseby House and Teignmouth were bought by developers, Sandgrange, in 1964. The houses were demolished and replaced by a block of substantial, mostly three-bedroomed, flats The name of the block was taken from the former centre house but for reasons unknown the letter &ldquoe&rdquo was dropped from the name.
Sandgrange let the properties at the end of 1965 on 999 year leases for the princely premium of 6000 guineas and ground rent of £25 a year. The developers retained the freehold and continued to manage the property until the 1980s. At that time a handful of lessees became concerned about the possibility of the freeholder undertaking further developments on the estate and began to investigate the possibility of a residents&rsquo buyout of the freehold.
Under property law as it existed at that time, it was necessary for a private limited company to be established to buy, own and manage the freehold with the 24 individual flat owners at the time taking a 1/24th share in the company for the nominal amount of £4. Ormsby (Freehold) Ltd, as the company became, issued a new 999 year lease to all of its members. The £25 a year ground rent was reduced to &ldquoa peppercorn&rdquo. Initially much of the running of the company and the estate was handed out to managing agents and the company solicitor (who acted as Company Secretary). Since 2006 both the company and the estate have been managed directly by its Board of Directors who are residents of Ormsby and give their time, energy and expertise on a voluntary basis.