On Dördüncü Yüzyıl Yorkshire'ında Eşlerin Kötüye Kullanılması: Adli Yargıçların Rolls'undan Ne Öğrenebiliriz?
Sara Butler tarafından
Florilegium, Cilt 18: 2 (2001)
Giriş: Philippe Aries’in yayınlanmasından bu yana Yüzyıllar Çocukluk 1960'ların başlarında, aile tarihçilerinin ailevi duygularda bir değişiklik geçmişi olma ihtimali ilgisini çekti. Koç'un Orta Çağ'dan on sekizinci yüzyıla kadar olan çocuklarla ilgili tutumları üzerine, esas olarak sanata ve maddi kanıtlara dayanan çalışması, tarihçilere artık yalnızca ebeveyn sevgisinin varlığını varsayamayacağımızı güçlü bir şekilde göstermektedir: insan duygusu tarihsel bir sabit değildir.
Koç, evlilik sevgisine açıkça değinmese de, çalışmasının sonuçları, esas olarak evlilik ve evlilik ilişkileri ile ilgilenen tarihçiler üzerinde kaybolmadı. Bugün, neredeyse kırk yıl sonra, Aries’in araştırması, ortaçağ aileleri üzerine odaklanan tarihçilerin tartışmalarının mihenk taşı olmaya devam ediyor. Kısmen, tarihçilerin bulgularını tamamen reddetmedeki yetersizliği çalışmanın doğasını yansıtıyor: Bir çiftin birbirlerine karşı davranışları, çok az yazılı kaydın oluşturulabileceği bir yaşam alanı olan evin iç işleyişine aittir. tek başına hayatta kaldı.
Tarihçiler, kaynak materyal yetersizliğinin getirdiği zorlukların üstesinden gelmek için, ailevi şefkat konusunu çeşitli ilginç yollarla incelemeye zorlandılar. Evlilik tarihçilerinin özellikle evlilik içindeki sevginin ölçüsü olarak odaklanmayı seçtikleri bir alan, eşlerin istismarıdır. Bu bağlamda iki yaklaşım kullanılmıştır. Birincisi, Orta Çağ'da yaklaşık evlilik sevgisi düzeylerini tespit etmek için dönemden kalma mektup ve edebiyat incelemesi olan edebi bir yaklaşımdır.
Lawrence Stone, 1500 ile 1800 yılları arasında hayatta kalan ailelerin mektupları üzerine kurulan bir çalışmada, bu araştırma alanında enerjiyle ilk kez ilgilenen kişiydi. Stone bulgularını Orta Çağların sonlarına doğru genişletiyor ve evlilik hayatının "acımasız" olduğu sonucuna varıyor. ve çoğu zaman düşmanca, çok az iletişimle [ve] çok fazla karı dövüyordu "ve" bugün mahkemelerde son bulacak çok sayıda gündelik karı dövmesi veya çocuk hırsızlığı, ortaçağda basitçe kayıt altına alınmadı ve Erken Modern zamanlar ”. Orta Çağ'da evlilik cinsiyetçi bir hiyerarşiydi ve Stone'a göre bu hiyerarşinin herhangi bir şekilde ihlal edilmesi ciddi şekilde cezalandırıldı. Ortaçağ evliliğinin bu kasvetli perspektifi, edebiyat ve edebiyat tarihçilerinin tümü, hatta çoğu tarafından benimsenmedi.