Vurgu ve Tonlama Nedir Özellikleri Nelerdir Konuşma veya okuma sırasında, bir heceyi veya kelimeyi ötekilerden daha çok belirli kılma amacıyla yapılan ses değişikliği.
Hecedeki bir unsuru yükseklik veya şiddet (veya her ikisi de) aracılığıyla ayırt etmeye yarayan özel telaffuz. (Fonetikte, bir hece şiddeti, süresi veya yüksekliğiyle öbür hecelerden ayrıldığı zaman vurguludur. Bazı dillerde vurgu yalnız yükseklik vurgusudur. Bazılarında ise tersine şiddet, süre ve yükseklik vurgusu vardır.)
Bir kelimedeki hecelerin hepsi aynı tonda söylenmez. Bu hecelerden biri, ötekilerden daha baskılı vurgulu) bir biçimde söylenir. Türkçede kelime kök ve gövdelerindeki orta heceler vurgusuzdur ve genellikle düşer. Vurgu, bu heceler dışında ilk veya son hecede, bazen de sondan önceki hecelerde bulunur.
Vurgular, birçok yönden değişik biçimde sınıflandırılabilir.
En genel sınıflandırma, biçim yönünden şöyle yapılabilir:
a) kelime vurgusu, bir kelimede bir hecenin önceki hecelerden daha baskılı olan vurgusu: gülme, yarın v.b.;
b) öbek vurgusu, bir anlam çevresinde toplanan kelimelerden bazılarının bir tek hecesindeki kuvvetli vurgu: en güzel müzik, şâşkın birisin sen v.b.
c) cümle vurgusu, konuşma sırasında cümlenin anlamıyla ilgili olarak, kelimelerde yer değiştirebilen ve kelimelerin asıl vurgularından daha kuvvetli olan vurgu: bu kitabı masanın üzerinden kim aldı? Masanın üzerinden bu kitabı kim aldı? Kim aldı bu kitabı masanın üzerinden ? (Vurgu, italik olarak dizilen kelimelerdedir.)