100 yıl önce, Kasım 1917'ta Paschendale Savaşı sona erdi (Ypres'in üçüncü savaşı). Alman denizaltılarını tedarik üslerinden mahrum etmek amacıyla Belçika kıyılarını ele geçirmek amacıyla Müttefik kuvvetlerinin büyük çaplı saldırı operasyonu başarıya yol açmadı.
Pashendale'in savaşı, Birinci Dünya Savaşı'nın en kanlı savaşlarından biriydi - ayın her iki tarafında (savaş Temmuz'dan beri süren) ayın her iki tarafında da 4 binden fazla insan öldü, yaralandı ve yakalandı. Aynı zamanda, uzun süren savaş, korkunç şartlarda acı çeken askerlerin sembolü olan savaşta en zor olanlardan biriydi - arazi ovadaydı, bataklıktaydı, neredeyse her zaman sürekli bombardıman sırasında savaş alanını acımasız bataklığa dönüştüren sağanak yağmurlar vardı. Her iki taraftaki birlikler aslında "çamurda boğuldu", çok büyük kayıplar verdi. Ve tüm bu korkunç yükler boşuna idi - Müttefikler sadece birkaç kilometre ilerlediler.
Batı Cephesinde genel durum
1917 yılı için kampanya planı, 1916 yılı sonunda, Chantente'deki bir konferansta, İtilaf ülkelerince kabul edildi. Bu plan, Müttefik ordularının üç ana cephede (Fransız, Rus ve İtalyan) eşzamanlı olarak ilerlemesini ve Merkezi Güçlerin kuvvetlerinin son yenilgisini üstlendi.
Fransız ordusunun başındaki yeni komutan General Robert Nivelle, Batı (Fransız) cephesinde belirleyici bir saldırı için ısrar etti. Planına göre, İngiliz-Fransız birliklerinin belirleyici darbeleri, Alman cephesinin devrilmesine ve düşmanın yenilgisine yol açacaktı. Yaklaşan saldırıdaki asıl yük Fransız birlikleri üzerine düştü. Ancak Nivelle’in bahar saldırısı başarısız oldu ("Döner Et Kıyma Makinesi"), düşman cephesini kırmak mümkün olmadı, müttefikler ağır kayıplar verdi. Operasyonun başarısızlığı nedeniyle kendisini sinirlendiren Fransız ordusu şefi olarak komutan olarak görevinden alındı.
Nivelles taarruzunun başarısızlığından sonra, Fransız ordusu bir süre kanla yıkanan herhangi bir belirleyici eylem gerçekleştirmeye hazır değildi, ardından Londra en sonunda Flanders'taki bir taarruz için İngiliz komutanı Douglas Haig'in planını onayladı. İngilizlerin emri, Alman cephesini kırmayı, Pashendale sırtını işgal etmeyi, Belçika limanlarını ele geçirmeyi ve Alman denizaltılarının üslerini imha etmeyi ve Britanya'ya büyük zarar veren sınırsız denizaltı savaşı stratejisine kesin bir darbe vermeyi planlıyordu.
Ypres Bölgesi
Ypres bölgesindeki ön cephe, Flanders Muharebesi'nden sonra, yılın 1914'unun sonunda dengelendi. Ypres, Müttefiklerin ellerinde kaldı, Alman birlikleri kentin güneyindeki sırtlara yerleşmişken, doğuda daha az sırt vardı ve kuzeyden Alman birlikleri ovada bulunuyordu. Alman komutanlığı, Flanders’taki düşman saldırısının çok muhtemel olduğunu anlamıştı. Bu nedenle, burada güçlü savunma pozisyonları oluşturuldu. Alman savunma hattı sayısı beşe ulaştı. Pozisyonlar sağlamlaştırıldı. Ypres bölgesinin özelliği, bataklıktı. Arazi deniz seviyesinin altında kaldı. Bataklıklar onlarca kilometre boyunca uzandı ve Pashendale bölgesinin çoğunu kapladı. Topçu ateşi durumu daha da kötüleştirerek "ay manzarası" oluşturdu.
7 Haziran 1917, İngiliz ordusu, kıyıdaki Fransız-Belçika sınırında Belçika'nın Mesin köyü (Fransız adı - Messin) bölgesinde bir saldırı başlattı. Temel stratejik öneme sahip olmamış, ancak girmiştir tarih Messina savaşı gibi. Bu savaş sırasında en güçlü olan insan yapımı patlama sayesinde ünlendi.
İngilizlerin bu taarruz sırasında asıl görevi, düşmanın iyi güçlendirilmiş pozisyonlarının bulunduğu ve derin bir şekilde İngiliz savunmasına çarpan bir tepeler zinciri olan Messinsky Ridge'i ele geçirmekti. Bu nedenle Alman birlikleri, İngiliz siperleri ve gelişmiş topçu bataryalarını kontrol etti; bu da sadece kanatlarından değil, bazı yerlerden ve İngilizlerin arkasına ateş etmelerine izin verdi. Avrupa'daki İngiliz kuvvetleri komutanı General Haig tarafından geliştirilen plana göre, Alman savunmasındaki bu 15 kilometreli çıkıntı kesildi. Bu, özellikle İngiliz komutanlığı tarafından Ypres kentinde yapılan taarruzda çok önemliydi. Messinsky Range, Pashendale bölgesindeki İngiliz saldırısına büyük bir tehdit oluşturabilirdi, çünkü bu açıdan Almanlar bir karşı saldırı başlattı.
Mecena'yı yakalamak için mühendislik hazırlığı, İngiliz Ordusu'nun 2'i, 1916'tan beri General Plumer'ın emri altında gerçekleştirildi ve kışın ortasından harekete geçirildi. Asıl yenilik, Alman yer altı galerileri kazma pozisyonları içindi. Toplamda, 24, toplam uzunluğu 8 olan binlerce metre büyük tünelleri kazdı. Yukarıda da belirtildiği gibi, arazi bataklıktı, bu nedenle mavi kil oluşumunda ikinci yeraltı suyu seviyesinin altında derin kazdılar. Kazılan toprak kamufle edildi, böylece Alman keşif uçağı bunu farketmeyecekti. Almanlar hala İngiliz planını ortaya çıkardı, ancak düşman tarafından yapılan baltalama ölçeğinde bir hata yapmış sadece iki tüneli tespit edebildi. Alman lağımcılar, 20 metreden daha fazla olmayan bir derinlikte onları aradı, İngilizler, tünellerin çoğunu 25 metreden daha derinlere yerleştirdi.
Hazırlık çalışmaları tamamlandığında, İngilizler Alman pozisyonunda toplam 19 tondan fazla patlayıcı ile 600 büyük mayın döşedi. İlginç bir şekilde, operasyonun başlamasından kısa bir süre önce, plan neredeyse düştü. General Plumer, mayın eylemlerini gerçekleştiren Alman uygulayıcıların zaten mayınlı tünellerden sadece yarım metre uzakta olduğu konusunda bilgilendirildi, ancak soğukkanlılık gösterdi ve mühimmatı hedeflenen tarihten önce patlatmadı ve bu da İngilizlerin düşmana beklenmedik bir kuvvet darbesi vermesine izin verdi. Buna ek olarak, İngilizler operasyon alanında güçlü topçulara yoğunlaştı. Sadece 3 kilometrelik bir arsa üzerinde 718 top ve obüs, 192 hendek harcı ve 198 makineli tüfek konuşlandırıldı. Yaklaşık 300 uçak ve 80'den fazla uçak kullanıldı tanklar.
7 Haziran 3 saat 10 sabahın dakikaları İngiliz mayınları havaya uçurdu. Patlamalar korkunç bir güçtü. Alman birliklerinin ilk siper hattı, ikinci kısım tamamen tahrip edildi. Sadece patlama anında, binlerce Alman asker ve subayından 10'ten fazla kişi öldü, hayatta kalanlar o kadar şok oldular ve saldırıya koşan İngilizlere karşı koyamayacakları için morallerini bozdu. Kaçtılar veya teslim oldular. Zaten sabah saatlerinde 7 tarafından bütün Messinsky Ridge, İngiliz birlikleri tarafından işgal edildi. Öğleden sonra saat 3'te, daha fazla 7 bin Alman askeri ve subayını ele geçiren atılımın içine tanklar ve rezerv birimleri atıldı. Akşama kadar rezerv toplayan Almanlar karşı saldırıya geçti, ancak atıldı, ancak İngilizler bundan sonra başka bir 2 kilometreyi ilerletebildi. Savaş, 14 Haziran ayına kadar sürdü, ancak bu kadar büyük başarılar yaşanmadı. Almanlar aklı başına geldi ve cepheyi sabitledi. Savaşın ardından, İngilizler ikna edici ve koşulsuz bir zafer kazandı; görevi tamamen çözerek ön safları stratejik taarruz operasyonunun arifesinde hizaladı.
Alman pozisyonlarında patlayan mayınlardan (çerçevenin sağ üst köşesinde) üç krater 7 Haziran 1917
Tarafların güçleri
Operasyon planına göre, düşman pozisyonlarına verilen ana darbe, Ypres, Pelkapel, Pashendale yönünde yapıldı, atılım alanı yaklaşık 4 km idi. Bu buluştaki asıl çarpıcı rol, dört kolordu olan 5-I İngiliz Ordusu (9 bölümü) tarafından oynandı. 5 Ordusu, iki bölümden oluşan bir kolordu olan 2-I İngiliz Ordusunun yanı sıra üç kolordu (5 bölümleri) olan 1-I Fransız ordusunu destekledi. İddia edilen atılım alanındaki müttefik birlikler silah teknolojisi ile iyi bir şekilde donatılmıştı. Sadece İngiliz birlikleri içinde 3594'in ağır olduğu 1327 silahları vardı. İngilizlerin 548 uçakları (230 savaşçıları), Fransızların 200 uçakları (100 savaşçıları) vardı. Yaklaşan operasyondaki en önemli rol tanklara verildi, müttefik kuvvetlerde 216 zırhlı araçları vardı. 5 Ordusunun saldıran bölümleri arasında küçük gruplara dağıldılar.
Ön cephede, 4'inci Alman ordusu savunmayı işgal etti. Alman birlikleri, cephenin bu sektöründeki İtilaf birliklerine karşı daha yetersizdi. İngiliz ordusunun 5'ine karşı Alman komutasının 13 bölümleri vardı (ön hatta 5, en yakın yedekte 4 ve stratejik yedekte 4). Fransız birliklerine karşı Almanlar, 2 bölümlerini görevlendirdi (biri yedek idi). Alman birlikleri, her türlü 1556 silahına sahipti; bunlardan 737 silahları, 5 İngiliz Ordusuna karşı yoğunlaştı. Alman Hava Kuvvetleri, 600 uçağının etrafında numaralandırıldı.
Yakalanan Alman askeri
Avustralya askerlerinin giyinme noktası üçüncü sırada Ypres’te kırıldı
Savaş başlangıcı
11 Temmuz 1917, İngiliz topçusu, Belçika'nın güneybatısındaki Ypres kenti bölgesinde Alman büyük bir saldırıya ve bombardımana başladı. Almanlar, topçu hazırlığı sırasında, birlikleri ileri konumlardan arkadaki sığınağa götürdükleri için özel bir kayıp yaşamadılar.
13 Temmuz Almanlar Haziran yenilgisinin intikamını aldı - kimyasal bir saldırı başladı. İlk defa yeni bir ölümcül zehir kabarcıklı madde uyguladılar. Başlangıçta, “sarı haç” kod ataması vardı ve daha sonra karakteristik kokusundan “hardal gazı” olarak bilindi ve Ypres şehri benzeri hardal gazı adından sonra tarihe geçti. Hardal, akciğerleri, nazofarinks ve askerlerin gözlerini etkiledi, cilde çarptığında korkunç ülserlere neden oldu. Ondan panzehir yoktu. Gaz maskesinin garantili bir kurtuluş vermemesi diğer gazlardan farklıydı. Temmuz ayındaki ilk 13 saldırısının sonucu olarak, Almanlar kimyasal mayınlarla küçük bir siper açma bölgesini bombalarken, İngilizler, 2100'un öldüğü ve geri kalanının korkunç yaralar ve acı çeken acı çeken hastanelere gönderildiği 66 askerlerinden daha fazlasını kaybetti. Daha sonra, hardal gazı hem Alman hem de Müttefik kuvvetler tarafından yaygın olarak kullanıldı.
Yeni bir zehirli madde, hardal gazı ve ciddi kayıplar kullanarak düşmanın beklenmedik bir kimyasal saldırısı nedeniyle İngiliz komutanlığı, Ypres'teki stratejik operasyonun bir dereceye kadar ertelendi. İngiliz topçusu, Alman pozisyonlarının büyük çapta bombardımanına devam etti. Temmuz ayında 27, Ypres şehri bölgesinde, beş günlük topçu hazırlıklarının ardından İngiliz kuvvetleri Isere Nehri'ni geçti, ancak boş Alman pozisyonları buldu. Ortaya çıktığı gibi, bombardımanın başlamasından hemen sonra, kayıpları önlemek için Almanlar askerlerini derinden savunmaya çekti. İngilizler, bölgedeki piyadelerin kendi mermileriyle dolandıklarından sonra toplarını hareket ettirmekte büyük zorluk çekiyorlardı. Sonuç olarak, İngilizler, Pilke sırtının tepelerinde bulunan ve zorlu arazide ilerleyen Alman savunmasının bir sonraki hattına geçmek zorunda kaldı.
Temmuz 31'ta, Müttefik kuvvetleri Pilkem Range'de tekrar saldırıya geçti. İngiliz saldırısı, topçu hazırlıklarının ardından savaş alanını çamur denizine dönüştüren şiddetli yağmur altında başladı. İlk saldırı bir miktar başarı getirdi - İngilizler 1-2 kilometre yolunda ilerlemeyi başardı. Ancak yağmur yağmaya devam etti ve tanklar bataklıklara dönüşen tarlalar boyunca daha fazla hareket edemedi ve piyade onları izledi. Askerler yalnızca saldıramazlar, aynı zamanda çevredeki çamura da kazarlar. İngiliz askeri tarihçi Neil Grant şöyle yazdı: “Saldırganların kaderi, yeni Alman savunma taktikleri tarafından ağırlaştırıldı. Topçu mermilerine karşı koyabilecek, makineli tüfekli beton yeraltı bunkerlerinin yapımından oluşuyordu. Zafere neredeyse dini inançla yönlendirilen generaller, yavaş yavaş taarruzun askıya alınmasının gerekli olduğu fikrine yatmaya başladı. ” Bu durumda, Almanlar saldıran düşmana oldukça başarılı bir şekilde karşı koydu.
İngilizlerin yerel başarısının bedeli geleneksel olarak kanlıdır - savaştan sadece birkaç gün sonra, 32'i binlerce insan öldürdü, yaralandı, yakalandı ve kaçırdı. Alman ordusu da, esas olarak İngiliz topçularının ateşinden büyük kayıplar aldı.
Ondan sonra, savaşta hafif bir duraklama oldu. 10 August, İngiliz birlikleri tekrar öne çıktı. Özellikle inatçı kavga елюeluvel köyü yakınlarında (Ypres'in 6 km doğusundaki) yapıldı. İngiliz piyade, Alman toplarına topçuların desteğiyle saldırdı ve büyük bir maliyetle ova üzerindeki baskın tepeyi işgal etmeyi başardı. Akşamları, bir duman perdesinin örtüsü altında Almanlar, yüksekliği geri getirmeye çalıştı ama başarılı olamadı.
Devam edecek ...