DP ( Fark Basınç ) Akış Denklemi :
Bu formulü daha iyi anlamak için aşina olmamız gereken birkaç terim var. Hadi bakalım.
N Sayısal Dönüşüm faktörü , kütle akışı denklemindeki tüm farklı birimleri benzer terime dönüştüren bir dönüştürme faktörüdür.
Beta oranı bir orifis deliğinin (d), boru iç çapına (D) oranıdır, d / D = Beta Oranı.
Not: beta oranı sabit değildir. Isıl genleşme nedeniyle sıcaklık ile değişecektir.
RD, Reynolds Sayısı RD, akan koşullar altında akışkanların davranışını öngörmek için kullanılan boyutsuz olan bir sayıdır. Doğrudan kütle akışı denkleminde görünmez, ancak Cd’nin bir fonksiyonudur. Bu yoğunluk, hız, boru iç çapı (ID) ve viskozitenin bir fonksiyonudur.
CD, Deşarj katsayısı, birincil elemandan gerçekte geçen akış miktarını tanımlamak için kullanılan bir düzeltme faktörüdür. Sürtünme, basınç tapalarının yerleşimi ve hız profilinden kaynaklanan enerji kaybı etkilerini teorik akış denkleminde düzelten bir katsayıdır. Cd değerine, test verilerine doğru bir şekilde uyması için geliştirilen denklemlerle kapsamlı şekilde çalışılarak ulaşılır. ASME, ISO ve AGA’nın hepsi Cd için biraz farklı denklemler kullanmaktadır. Bu denklemler, Beta (b) ve Reynolds sayısı (RD) ‘nın bir fonksiyonudur. Birincil elementlerin çoğunda Cd değeri akış hızı ile değişir.
E, Yaklaşım Hızı Faktörü, basitçe, bir orifis plakanın boğazındaki akışkanın hızını borudaki akış hızıyla ilişkilendirmek için teorik denklemde kullanılan bir değerdir. Belirlenmesi için kullanılan formüldeki tek değişken Beta Oranıdır.
Bir gazın yoğunluğu, birincil bir element içerisinden geçerken değişir. Teorik denklemde, yoğunluk, birincil elemandan önce ve sonra sabit kabul edilir. Y1 Gaz Genleşme Faktörü, akışkanın birincil elemandan geçerken yoğunluğundaki değişikliği düzeltir. Beta değerinin ve akışkan özelliklerinin bir fonksiyonudur.
Yoğunluk, birim hacim başına kütle değeridir. Genellikle lb/ft3 veya kg/m3 olarak kullanılır. Gaz yoğunluğu basınca ve sıcaklığa bağlıdır. Genellikle sıvıların yoğunluğunu sadece sıcaklık etkiler.
Basınç, sıcaklık ve molekül ağırlığı (MW) bilerek, gaz yoğunluğu İdeal Gaz Yasası kullanılarak hesaplanabilir. Sıkıştırılabilirlik Faktörü (Z) ideal gaz kanununda sapmaların ideal davranıştan telafi edilmesi için kullanılır.
P = mutlak basınç, V = hacim, n = kütle/MW, R = Gaz sabiti ve T = mutlak sıcaklık.
Z Sıkıştırılabilirlik faktörü, gerçek gaz yoğunluğunu doğru bir şekilde hesaplamak için gereklidir. Z’nin aslında herhangi bir gaz için basınç ve sıcaklık ile değiştiğini belirtmek önemlidir.
Viskozite, akışkanların akmaya karşı direncinin bir ölçüsüdür. Daha yüksek viskoziteli bir sıvıyı durdurmak için daha düşük viskoziteli bir sıvı için gerekenden daha fazla bir kuvvet harcamak gerekir. Genellikle, viskozite sıvılar için sıcaklık ile düşer ve gazlar için ise sıcaklık ile artar.
N haricindeki bu terimlerin tümü akış, basınç ve / veya sıcaklık ile değişir.
Bu nedenle ya bu değişimleri dikkkate almalısınız ya da akış ölçümünüzün belirli bir oranda hata yaptığını bilmelisiniz.
Kaynak : Rosemount,
Bunlar da ilginizi çekebilir.