İsimsiz haykırışlar, dolanırken etrafımda
Sessizlikte kayboluyor bütün kalabalıklar.
Her akşamın rengi aynı;
Anıların yakan keskinliği
Gözlerimin içinden bir ustura gibi geçer.
Ne yana dönsem insanlar konuşuyor.
Herkesin dilinde birileri ya da bir şeyler.
Ben konuşmayı unutuyorum gibi
Kelimelerim, bakışlarımda kayboluyor.
Susuyorum, suskunluğumdan medet umarak.
Ve susmayı seçtikçe kendimi arıyorum
Özneleri silinmiş cümlelerin içinde.