(III) Kız çocuğunun diriltilmesi (Markos 5:35-43)
Markos 5:35-43
35 İsa daha konuşurken, havra yöneticisinin evinden adamlar geldi. Yöneticiye, "Kızın öldü" dediler. "Öğretmeni neden hâlâ rahatsız ediyorsun?"
36 İsa bu sözlere aldırmadan havra yöneticisine, "Korkma, yalnız iman et!" dedi.
37 İsa, Petrus, Yakup ve Yakup'un kardeşi Yuhanna'dan başka hiç kimsenin kendisiyle birlikte gitmesine izin vermedi. 38 Havra yöneticisinin evine vardıklarında İsa, acı acı ağlayıp feryat eden gürültülü bir kalabalıkla karşılaştı. 39 İçeri girerek onlara, "Niye gürültü edip ağlıyorsunuz?" dedi. "Çocuk ölmedi, uyuyor." 40 Onlar ise kendisiyle alay ettiler. Ama İsa hepsini dışarı çıkardıktan sonra çocuğun annesini babasını ve kendisiyle birlikte olanları alıp çocuğun bulunduğu odaya girdi. 41 Çocuğun elini tutarak ona, "Talita kumi!" dedi. Bu söz, "Kızım, sana söylüyorum, kalk" demektir.
42 On iki yaşında olan kız hemen ayağa kalktı, yürümeye başladı. Oradakileri derin bir şaşkınlık aldı. 43 İsa, "Bunu kimse bilmesin" diyerek onları sıkı sıkıya uyardı ve kıza yemek verilmesini buyurdu.
Mesih ölüm döşeğinde yatan kızından ötürü sabırsız ve şaşkın çabalayan havra yöneticisini yatıştırdı. Hızla adamın evine doğru yanındakilerle birlikte yola çıktı. Ancak İsa yolun yarısında yoksul bir kadınla ilgilendi. Acılar içinde kıvranan havra yöneticisi, seçkin bir kişi olarak, Mesih’in kendisini bir süre için bile olsa ihmal etmesine sabretmek zorunda kaldı. İsa’nın bu davranışı sayesinde havra yöneticisi, O’nun güçlüyle güçsüz arasında ayrım yapmayan, “tüten fitili söndürmeyen” gerçek Mesih olduğunu anladı.
Rab hasta kadını iyileştirirken yöneticinin kızı öldü. Gelen hizmetçiler hüzünlü yüzlerle yöneticiye, “Vaktinde gelmeyen şu öğretmeni bırak, kızın öldü!” dediler.
Tam bu sırada İsa, adamın içindeki umut kıvılcımını körükledi, kendisini kaybetmemesini, Allah’ın Mesih’inin yanında olduğuna inanmasını istedi. Onu böylelikle iman okulunda yetiştirdi, sözüne olan imanını pekiştirdi. Allah’ın sözü inancımızın sağlam temelidir. Eve geldiklerinde İsa, havra yöneticisinden tüm ağlayıp feryat edenleri evden çıkarmasını istedi. Rab'bin sözünün işleyeceği yerde sessizlik ve huzur ilk koşuldur.
Sözüm ona üzüntü ve kederden yüzleri asık ağıtçılar, Mesih, “kız ölmedi, uyuyor” deyince alay ederek güldüler. Çünkü uyuyor olsaydı, çıkardıkları gürültüden çoktan uyanması gerekirdi.
İsa Mesih ölümün sırlarını biliyordu ve onlarla alay etti. Ölümün pençesinden avını kurtarırken ona “uyku” dedi. Çünkü insanlar öldükten sonra bile sır olup kaybolmayacak, tersine diriliş gününe dek kabirlerinde kalacak, sonra da ya göğe ya da cehenneme gidecekler. Senin dirilişin ne yöne olacak, ey insan? Son gün için hazır mısın?
Ağlayan, feryat eden gürültücü takımı odadan çıktıktan sonra kendisi bizzat yaşam olan İsa ölünün elini tuttu. Yaşam akımı ölünün soğuk organlarını yeniden doldurdu. Rab'bin olağanüstü gücü kıza yeniden hayat verdi. hemen kalkarak şaşkınlıkla çevresindeki insanlara bakmaya başladı.
Şaşkınlıktan titreyen topluluğu teskin etmek için İsa kıza yemek sunulmasını buyurdu. O, sıradan bir insan gibi aramızda yaşadığı için bedenin doğal ihtiyaçlarından haberdardı.
İsa şimdi senin önünde duruyor. Eğer günahların içinde ölmüşsen, O seni elinden tutacak, adınla çağırarak sana “kalk!” diyecek. Sonsuz yaşam vermek için önünde duran Tanrını görmezlikten gelme! O’nun sesine kulak ver, sözüne inan. O zaman O’nun sevgisinde yaşayacaksın. Kalk ve Kurtarıcı’na onur ver.
Dua: Sen Yaşam Önderi, göksel ışık! Bizi yarattın, arıttın, günahlarımızı bağışladın ve ruhsal ölümden dirilttin. Sana tapınır, acıların içinde coşar, hamd ederiz. Çünkü bizim için sonsuz bir umut yarattın. Sana olan imanımız hayalden ibaret değildir, bize senin etkin gücünü kazandırır. Arkadaşlarımızı kutsa, bizler gibi onları da günahlar arasındaki ölümlerden dirilt. Amin.
Soru 15: İsa’nın ölü kız çocuğunu diriltmesi bize neyi gösteriyor?