Kuzey Cephesi Murmansk sektörüne yönelik saldırı planı, Ocak 1941'de Alman komutası tarafından geliştirildi. Romantik adı “Silberfuchs” (Gümüş Tilki) taşıyordu ve birkaç aşamadan oluşuyordu. Operasyonun ilk aşaması “Rentier” (Ren geyiği) olarak adlandırıldı ve nikel gelişmeleri ile Petsamo bölgesinin (Pechengi) dağ korucularının yakalanmasını öngördü. İkinci aşama olan “Platinfuchs” (Platin Tilki), Titovka ve Ura-Guba aracılığıyla Murmansk yönünde ilk Alman saldırısının gelişmesi olarak hizmet etti. Bu planın daha fazla uygulanması, Alman-Fin birliklerinin Beyaz Deniz kıyısına çıkmasını ve Arkhangelsk'in ele geçirilmesini içeriyordu. Bu operasyonun üçüncü aşaması olan Polarfuchs'un (Kutup tilkisi) ikinci aşama ile eşzamanlı olarak yapılması gerekiyordu ve dağ bölümlerinden birinin doğrudan Murmansk'a ve Kuzey'in tabanına ilerleyeceği varsayıldı. filo Polyarny köyünün yanı sıra Kemijärvi'nin doğusundaki Alman ve Fin birimlerinin tanıtımı ve çıkışı.
Almanlara muhalif Sovyet 14. Ordusu, biri tank Bölüm, Temmuz 1941'de Leningrad'ı ve 23. müstahkem bölgeyi savunmak için transfer edildi - toplam 52,6 bin personel, 1150 silah ve harç, 392 tank. 1. karışık hava bölümü havadan kara kuvvetlerini, denizden kaplanan gemileri ve авиация Kuzey Filosu - 8 muhrip, 7 devriye gemisi, 15 denizaltı, 116 uçak. 14. Ordu, Korgeneral V. A. Frolov tarafından yönetildi ve Kuzey Filosu, Amiral Yardımcısı A. G. Golovko tarafından yönetildi.
Alman madencilik teşkilatı "Norveç", 2-x Alman ve bir Fin madenciliği ve takipçisi bölümünden, 1'in dağ tüfeği tugayından, 2-x tank taburundan - sadece 97 bin kişi, 1037 silah ve harçlarından, 106 tanklarından oluşuyordu. Kolordu Luftwaffe 5 Hava Filosu ve 500 savaş uçakları ile ilgili Finlandiya Hava Kuvvetleri tarafından desteklenmiştir. Denizden, yok edici, birkaç denizaltı ve tekneden oluşan Alman Kriegsmarine filosu, Alman birliklerine yardım ediyordu. Dağ tüfeği birliklerinin komutanı Hitler'in favorisi, dağ birliklerinin generali Edouard Dietl'di.
Bu arada, karşı tarafların gücünü karşılaştırarak ve düşmanlıkların ilerleyişini analiz ederek, Almanların yalnızca subay ve subaylarının liderlik yetenekleri, askerlerin ve teçhizatın mücadele özellikleri nedeniyle savaştıkları “büyük stratejistlerin” başka bir yanlış efsanesini kağıttan ve elektronik medyadan uzaklaştırabiliriz. , bu sayı ile değil, beceri ile. Kızıl Ordu ise tam tersine, “Almanları askerlerinin cesetleri ile boğarak” kazanabilirdi. Fakat burada bu defterlerde yanlış bir yalan var: Almanlar Kuzey'de ezici bir sayısal üstünlüğe sahip olmasalardı, o zaman olağanüstü bir başarı elde etmediler.
Alman-Finlandiya birliklerinin saldırılarının başlangıcı, Wehrmacht'ın emri ile Haziran 29 - Temmuz 1 1941 yılı arasındaki dönemde belirlendi. En güçlü gruplardan biri, Murmansk şehri Sovyet Arctic'in başkentini hedef aldı. Almanların, birkaç gün içinde en kısa yoldan Kola Körfezi'nin batı kıyısına ulaşmaları bekleniyor. Almanya ile savaşın önlenemeyeceğini kesin olarak bilen Sovyet hükümeti, kuzeyde de dahil olmak üzere sınırlarını güçlendirmeye başladı. Uzak Kuzey'in koşullarında sağlam bir savunma hattı oluşturmak mümkün olmadığından, savunma noktaları önerilen düşman avans alanlarında hızla donatıldı. R bölgesinde. Haziran 1940'ten itibaren, alıcılar, en tehdit edici bölgelere yerleştirilmiş birkaç betonarme hap kutusu içeren takviyeli bir alan inşa etmeye başladılar. 1941'in ilkbaharında, Titovka Nehri'nin ağzında, aynı adın yerleşiminden uzak olmayan, 1000'in yakınında, bir NKVD şirketi tarafından korunan GULAG mahkumları, bir saha havaalanı inşa etmeye başladı. Müstahkem alanın yapımı, sınır direklerinin donanımı, topçu pozisyonları, yollar, köprüler ve hava alanlarının Kola Yarımadası'nda hızlandırılmış bir hızda gerçekleştirildiği, ancak savaşın başlaması ile planlanan işlerin çoğu tamamlanamadı.
Titovka Nehri, orta saha, yazar fotoğraf
4 saatlerinde 20 dakika 29 Haziran yılın 1941'i, yarım saatlik bir topçu hazırlığının ardından, madencilik ve avcı kolordu "Norveç" bir saldırı başlattı. Hareket halindeyken, 100 sınırındaki sınır muhafızlarının görevden alınmalarına karşı sınır görevlilerini yıkarak, aynı gün akşamı, avcılar, Kızıl Ordu'nun 14 Bölümünün savunmasını işgal ettiği Titovka Nehri'ne ulaşmayı başardılar. Almanların Rybachy ve Middle Peninsulas'ta bulunan Sovyet birliklerini kesebileceğinin üstesinden gelmek çok önemli bir stratejik dönüm noktasıydı. Ana savunma hattına yapılan Alman saldırısı, 30 'te, sabah saat üçte yoğun bir bombardıman ve harç bombardımanından sonra başladı, ancak iyi korunan Kızıl Ordu adamlarına herhangi bir maddi zarar getirmedi. Savaşın ilk aşaması Sovyet birlikleri tarafından kazanıldı: 138 madenciliği ve avcıları bölümünün 3 alayından ilerleyen avcılar, 93 alayının ve sınır muhafızlarının tüfek ateşinin yanı sıra kendilerine verilen iki alaycı alay bölümünün tüfek ateşiyle geri fırlatıldı.
Yeniden toplanıp uçağa neden olan Almanlar, sabah saat 10'da, yeni bir saldırı başlattı ve iki tarafın savunucularının önünü kapatmaya çalıştı. Ju-87 dalış bombardıman uçucularının sürüleri sürekli olarak savaş meydanında asılıydı, acımasızca bombalayıp topçu pozisyonları, yollar, köprüler ve uygun rezervler atıyorlardı. Sıkıştırılmış Alman topçuları, bölünmenin arka kısmının bulunduğu Titovka kasabasına kasırga ateş açtı. 137 alayından dağ korucularının saldıran zincirleri, 14 bölümünün savunmasının sol tarafına ulaştı ve Güney Köprüsü'ndeki dövüş kuvvetlerinin arkasına geçmeye başladılar, ancak orada hızlı bir şekilde bölüm komutanı General General A'dan oluşan bir savaş grubunun şiddetli direnişiyle karşılandılar. A. Zhurba. Bölmenin keşif taburundan birkaç zırhlı araç ve tankerin ateş desteğiyle, cephenin bu sektöründeki düşmanı saldırıya uğratmayı başardılar. General Zhurba bu savaşta öldürüldü. Sağ kanatta, Binbaşı SI komutasındaki 95 Piyade Alayı kanama birimleri Son güçlerden Çernova dört kat üstün bir düşman tuttu. İlk taburda hemen hemen tüm komutanlar öldürüldü, çavuşlar, çeyrek yöneticiler ve hatta tıp doktorları şirketlere ve platonlara komuta ettiler. Tabur komutanı 10 yara aldı, ancak savaştan çıkmadı. Akşam, Titovka'daki tutumun korunmadığı ortaya çıktı. Arabaları ve hatta tüm topçuları bile fırlatıp atmış olan 112 bölümünün 52 alayı, savaşa yardımcı olmak için hızlandırılmış bir yürüyüşe geçiyordu. Bazı düşüncelerden sonra, ordu komutanı, nehrin ötesine çekilme emri verdi; 1 Alayının 95 Taburu düzenli bir şekilde geri çekildi. Ayrıldığını fark eden 2 inci taburu, sırasız pozisyondan ayrıldı ve geri çekilmeye başladı, arkaları arkalarından geçti. Kısa bir süre sonra, organize atıklar bir izdiham oldu. Çıkış yapan birliklerin hareket edebildiği tek yolda, Alman mermileri ve mayınları dolu düştü. Zaman geçtikçe, Dokuz "Junkers" nini, ölümcül kalabalıklar, el arabaları ve askeri teçhizat üzerindeki yüklerini azaltarak panik yarattı. Tek yol kısa sürede hasar görmüş ekipmanlarla tıkandı, her yere insan cesetleri ve atlar atıldı. Bireysel savaşçılar ve küçük gruplar, dolambaçlı bir şekilde yangın tuzağından kaçmaya çalıştılar, ancak yolda, Sovyet üniforması içinde gizlenen sabotajcıların ayakları ayağa kalktı.
Mevcut yaratıcı entelijansiyan temsilcilerinin bazılarının çabalarıyla, toplumda, bir zamanlar Sovyetlerden kaçan Rus göçünün, “halkın elitleri, hastaları ve benzerleri” asil "toplumun seçkinleri Golitsyn ve Obolensky Kornişleri" nden oluştuğu bir kurgu var. “Titovskii Sınır” belgesel kitabında Murmansk tarihçisi ve yerel tarihçi M. G. Oreshet, Alman göçmenlerinden kaçan, yanlışlıkla Rus göçmenlerinden oluşan bir grup sabote grubuna rastlayan bir kadının hikayesini şöyle anlatıyor: “Durdu, ne oldu? , kafa kafaya, çorap çorap, Kızıl Orduya yattı. Kanlarında kafalar ve jimnastikçiler vardı. Taşların yakınında - üç subayın parçalanmış cesetleri. Çok uzak olmayan bir yerde, derenin kıyısında bir grup Kızıl Ordu erkeği oturdu. Şoktan kurtularak onlara yaklaştı.
“Çok, çok ölü var” dedi bir kadın, arkasından bir eliyle onlara.
- Ve siz bayan, onların hayatta kalmasını mı istediniz? Çavuş üniformalı koca adama sordu. - Ama onları öldürdük!
- Nasıl? Sen rus musun
Haklısın. Burada Bolşevikleri asıyoruz, sen de Rus olacaksın. Bu arada, Yahudiler ... ”Rusça konuşan Hitler talihsiz kadına ilk önce tecavüz etmeye çalıştı ve girişim başarısız olunca onu idam etmeye başladılar. Ancak, mucizevi bir şekilde, istenmeyen "Rusya'nın kurtarıcıları" ndan uzaklaşıp kendisininkilere ulaşmayı başardı.
Bomba tarafından tahrip edilen nehrin üzerindeki elektrik santrali. Titovka, yazar fotoğraf
Geri çekilen Sovyet birlikleri peşinde, Alman dağ okları, yakınında GULAG mahk bymları tarafından bir uçak inşasının yapıldığı Titovka köyünün eteklerine ulaştı. Bombalama ve bombalamaya rağmen, taşıma gemisinin gelmesini bekleyen eskortlar ve mahkumlar yerinde kaldı. Elli araç, traktör, diğer inşaat ekipmanlarından oluşan araç filosunu deniz yoluyla almayı ve kendilerini tahliye etmeyi umuyorlardı. Yaklaşan korucuların tespiti üzerine mahkersmlara bağımsız bir şekilde Batı Litsa yönünde gitmeleri emredildi. Tam güçte olan gardiyan, düşmanla tanışmak için ilerleyerek insanlara darbeden kurtulma fırsatı verdi. Aniden, şirket tarafından düzenlenen NKVD'nin direnişiyle karşı karşıya geldikten sonra, Chasseurs'un 137 Dağ Alayı'ndan Almanlar, 95 Alayının kırılmış parçalarını takip etmeyi bırakıp savaş düzenine girdiler, savaşa girdiler. Mahkumlar, Titovka ve kıyı yerleşimlerinden onlara katılan sivil mültecilerle birlikte tepelerden ve bataklıklardan doğuya doğru ilerlediler. Görgü tanıklarının ifadesine göre, birçok askeri birlikten çok daha örgütlü bir şekilde geri çekildiler ve hatta bazı makine ve teçhizatları alabilirlerdi, onları kelimenin tam anlamıyla Batı Kişi fabrikasına giden yollarda ellerinde tutmayı başardılar. “Muhafızların olmamasına rağmen, bastırılanlar düzenli olarak Batı İnsanlarına geri çekildi. Hiçbiri teslim olmadı, düşmanla kaldı, ”dedi. Amiral V.I. Platonov. Onların ilerideki kaderleri güvenli bir şekilde gelişti. Bütün mahkumlar deniz yoluyla Polyarny'e taşındı. Oradan, eski mahkumlar askerlik hizmetine uygun olarak gönüllü olarak öne çıktılar ve halkın Murmansk'ta oluşan milislerinin ünlü Polar Bölümünün bel kemiğini oluşturdular. Güvenlik kaderi trajik bir şekilde gelişti. Almanlar hava alanını bir kenara atmayı ve savaş tecrübesi olmayan askerleri kuşatmayı başardı. Bir karşı saldırı düzenledikten sonra hayatta kalan Sovyet askerleri daraltılmış yüzüğü kırdı. Güvenlik görevlileri, ağır kayıplara maruz kaldıktan sonra, birliklerimizin yerleştirileceğine inandıkları Titovka köyüne doğru yola koyuldular. Bununla birlikte, bu zamana kadar Sovyet birimleri çoktan oradan ayrılmıştı ve SSCB'nin NKVD birlikleri konvoy şirketinin bir avuç askeri bir dağ bekçisi aleyhine son savaşa girdiler.
Sovyet-Alman cephesinin uzak bir bölgesinde sadece iki gün süren dövüşlerin yüzeysel bir incelemesi bile, profesyonel sahte kişilerin favori damgalarının çoğunu tamamen devirir. hikayeler sanattan. Ve bu talihsiz film? Bir dizi bilimsel olmayan kurgu ile rafta kayda değer bir yer edinecek ya da sadece “Finebat”, “Mayıs ayında dört gün” ve diğer “Scum” un uzun süredir toz topladığı Büyük Vatanseverlik Savaşı hakkında yalan söyleyecektir. Senaryo yazarlarının ve yönetmenlerin fevkalade fantezisine yol açan sözde-tarihsel hazların, gelecekte devlet desteği olmadan, yani sen ve paramızla - hukuka aykırı olan Rus mükelleflerinin parası - hala kaldırılmayacağını umuyorum.