Hayvancılıkla ilgili ECOWAS düzenlemeleri hayvancılığa büyük yatırımları caydırıyor ve mevcut gerçeklere uyum sağlayacak şekilde reform yapılması gerekiyor.
Her yıl yaklaşık olarak 300 milyon Büyükbaş hayvan (çoğunlukla sığır) Batı Afrika'dan geçiyor. Mevsime bağlı olarak su ve yiyecek bulmak için her zamanki otlatma alanlarını terk ediyorlar.
Hayvancılık ya da yaylacılık olarak adlandırılan bu uygulamaların tarihi binlerce yıl öncesine dayanıyor. Kurak bölgelerde arazi kullanımını maksimuma çıkarmayı mümkün kıldılar.
Bu uygulamaları desteklemek amacıyla Batı Afrika Devletleri Ekonomik Topluluğu (ECOWAS) geliştirilen düzenlemeler 1998 et 2003. Tüm ECOWAS üyesi devletler bu düzenlemeleri uygulamak zorundaydı.
Olarak'uzman Gıda ve tarım hukuku, doğal kaynakların geliştirilmesi ve uluslararası ticaret alanlarında, incelendi hayvancılık sektöründeki yatırımlar üzerinde ne gibi etkileri olabileceğini görmek için düzenlemeler yapıldı.
Bulgularım hayvancılık verimliliğinin artmadığını gösteriyor gelişmiş Yeni kuralların uygulamaya konmasından bu yana bölgede. Hayvancılık verimliliği düştü ve süt üretimi çok az arttı. Çiftçilerle çobanlar arasında çatışma çıktı artmışve aynı zamanda güvensizlik. Elitler yoksul yetiştiricileri sömürmek için düzenlemelerden yararlanıyor.
Düzenlemelerin, çiftçilik gibi üretkenliği artırabilecek, istihdam yaratabilecek ve bölgede barışı sağlayabilecek önemli büyük ölçekli yatırımları caydırabileceği sonucuna varıyorum.
Batı Afrika'daki hayvancılık hareketleri
ECOWAS, Afrika'da özel düzenlemelere sahip tek bölgesel ekonomik topluluktur yaylacılığın yönetilmesi. Bölgesel organizasyon 15 eyaletten oluşmaktadır.
Düzenlemeleri, hayvancılık verimliliğini ve gıda güvenliğini artırmayı, çevreyi iyileştirmeyi ve yoksulluğu azaltmayı amaçlıyor.
Yönetmelikler, belirli koşullar altında canlı hayvanların üye ülke sınırları boyunca serbest dolaşımına izin veriyor. Örneğin yetiştiricilerin ECOWAS uluslararası yaylacılık sertifikasına sahip olması ve sürülere en az iki yetiştiricinin eşlik etmesi gerekmektedir. Yetiştiriciler en az 18 yaşında olmalıdır.
Üye Devletlerin düzenlemeleri uygulamaları gerekmektedir. Ama bunu aynı şekilde yapmıyorlar. Bazı kıyı devletleri çiftçilerin kendi bölgelerine girmesine izin vermiyor. Örneğin yakın zamanda Benin Cumhuriyeti yasak yabancı yetiştiricilerin kendi topraklarına girişi. Togo ve Fildişi Sahili kontrol her yıl bölgelerine giren yetiştiricilerin sayısı.
ECOWAS düzenlemelerinin yaylacılık üzerindeki etkisi
Makalemde, ECOWAS düzenlemelerinin yaylacılığın bölgedeki hayvancılık üretimi için diğer ticari yatırım seçeneklerine (hayvancılık gibi) uygun olmayan bir biçimde var olmasına izin verdiğini savunuyorum.
Yatırımcılar kâr, güvenli ortamlar ve güvenli kurallar istiyor. Hayvancılık, ucuz işgücünü ve hayvancılık sektöründeki büyük ölçekli yatırımları tehlikeye sokan diğer uygulamaları teşvik ediyor.
Kötü iş ortamı
Yaylacılık, hayvancılık sektörü için olumsuz bir ortam yaratacak şekilde ticarileştirildi ve suç haline getirildi.
Kaçakçılar, kaçakçılar, haydutlar ve uyuşturucu kaçakçıları fayda suç işlemeye yönelik hayvancılık hareketleri.
Yaylacılık kisvesi altında silahların yayılması, terörizm, adam kaçırma ve uyuşturucu kullanımı da arttı.
Örneğin Nijerya'da, Boko Haram militanları kılık değiştirmekle suçlanıyor topluluklara saldırmak için el yapımı patlayıcıları taşımak üzere çobanlara teslim ediliyor.
Yatırımın caydırılması
Ayrıca, ECOWAS düzenlemelerinin, sürülerin bölge içinde hareket etmesine izin vererek, modern hayvancılık üretim yöntemlerine yatırım yapılmasını engellediğini de savunuyorum. Aslında yaylacılığın üretim maliyeti düşüktür. Arazi ve yem bedava. Emek ucuz ve sömürülüyor. Bütün bunlar, hayvancılık gibi diğer iş modellerini nispeten çekici kılmıyor. Bu onların karlarını ve yatırım risklerini etkiler.
Moğolistan ve Tibet gibi hayvancılık uygulayan bazı ülkeler, bunu kurak bölgelerle sınırlandırıyor.
Ce qu'il faut faire
Bana göre Batı Afrika'da yaylacılık uygulamasının yavaş yavaş terk edilmesi gerekiyor. Bununla, yetiştiricilerin sınır ötesi hareketlerinin aşamalı ve nihai olarak tamamen yasaklanmasını kastediyorum.
Aslında yaylacılık arazinin verimli bir kullanımı değildir. Yaklaşık olarak üçüncü Batı Afrika'nın topraklarının büyük bir kısmı tarım için kullanılmaktadır. Bu arazinin üçte ikisi mera ve mera olarak, üçte biri ise bitkisel üretim için kullanılıyor. Bölgenin yarı kurak kısımlarında belirlenmiş otlatma alanları oluşturulmalıdır. Hayvancılık bu topraklarla sınırlı kalmalı.
Bana göre yaylacılık kurak ve yarı kurak bölgelerle sınırlandırılırsa çatışmalar azalacaktır. Bu, hayvancılığı daha çekici hale getirecek ve istihdam yaratabilecek ve gıda güvenliğini artırabilecek büyük ölçekli yatırımlara olanak tanıyacak.
Yakın gelecekte aşağıdaki hususlara önem verilmelidir:
- sıkı bir şekilde uygulanması Uluslararası yaylacılık sertifikası. Sertifika genellikle sürünün bileşimi, uygulanan aşılar, sürünün rotası ve yetiştiricinin varış yeri hakkında bilgiler içerir. Sertifikanın verilmesi sorumluluğu menşe ülkeye aittir. Bu, yetiştirici kılığına giren suç unsurlarının sayısının azaltılmasına yardımcı olacaktır.
- Hareketli bir sürüde tutulabilecek hayvan sayısını sınırlamak. Bu, sürülerin başıboş kalmasını ve bunun sonucunda ortaya çıkan çatışmaları önlemeye yardımcı olacaktır.
- kulak küpesi kullanılmasını gerektiren yeni kuralların getirilmesi. Bu önlem, hayvan hırsızlığı veya tarım arazisinin tahrip edilmesi durumunda izlenebilirliği kolaylaştıracaktır.