Ducks forveti Trevor Zegras, diski orta buz noktasında topladı ve geçen hafta Minnesota’da bir çatışmayı yönetmek için kaleci Filip Gustavsson’a yaklaşırken yavaşça sağa savruldu. Zegras hızlanırken diski forehand’den backhand’e kaydırdı ve kaygan elleri kontrolü elinde tutmasına izin verdi.
Forehand’ine gidiyormuş numarası yaptı. Gustavsson satın aldı. Zegras ters vuruş yaptı ve genç kariyerinde bir başka önemli an için pakı çaresiz kalecinin yanından geçirdi.
Muhteşem lakros tarzı golleriyle ünlü Zegras, büyüleyici. Geçen sezon Ducks’ı gol (37) ve sayı (67) ile yöneten takım arkadaşı Troy Terry de öyle. Her ikisi de Wild’a karşı o maçta normal süre boyunca gol attı. Mükemmelliklerine rağmen, Ördekler o günü kaybetti, bu acınacak derecede tanıdık bir sonuçtu.
Sezonun yaklaşık üçte biri olan Ducks, NHL’nin en kötü 7-17-3’ü. Düzenlemede bir kez kazandılar, 23 Kasım’da New York Rangers’a karşı 3-2’lik bir kararla. Salı günü Carolina Hurricanes’e karşı 4-3’lük galibiyet ve iki kez de penaltı atışlarında olmak üzere dört kez uzatmada kazandılar. Ligde maç başına en çok gol ve şut atıyorlar ve skor sıralamasında son sıralarda yer alıyorlar.
Ryan Strome ikiye bir arayı bitirip takımın galibiyet serisini altıda bitirmeden önce, Ducks Salı günü Honda Center’da üç kez liderliği bıraktı. Ekim ayında zaten yedi maçlık bir mağlubiyet serisine katlandılar. Üst üste beşinci sezon için play-off’ları kaçırma yolundalar.
Ancak draft çekilişinde en iyi oranları elde etmek için uğraşırken önlerine çıkan bir şeyler var: Esas olarak Terry, Zegras ve çaylak forvet Mason McTavish’in dehası ve aşırı yüklenen kaleci John Gibson’ın yiğit çabaları sayesinde Ördekler en çok NHL’de eğlenceli kötü takım.
Bu onlar için pek teselli olamaz. Ancak hayranların iyiliği için, en azından kasvetli bir sezonu ve umutlarının çiçek açması için uzun bekleyişlerini sonlandırmak için bazı “vay” anları ürettiler.
“Size karşı dürüst olmak gerekirse rekorun biraz daha iyi olacağını düşündüm. Bob Murray’in uygunsuz profesyonel davranış suçlamalarının ardından istifa etmesinden üç ay sonra, geçen Şubat ayında işe alınan genel müdür Pat Verbeek, “Ama hey, olan bu” dedi.
Verbeek, “Zor bir lig,” diye ekledi. “Tamamen berbat ettiğimiz oyunlarda bulunduk, korkunç hatalar yaptık. Bu lig o anlamda affedici değil. Bu tür hatalar yaptığınızda, genellikle ağlara gider.
Hırçın oyun tarzı ona “Küçük Nefret Topu” lakabını kazandıran Verbeek, kariyerinin başlarında kaybetmenin korkunç bir his olduğunu öğrendi. İlk tam sezonu olan 1983-84’te New Jersey Devils ilk 22 maçının 20’sini kaybetti. 1987-88’e kadar play-off’ları yapamadılar.
Ama aynı zamanda, Dallas’ın 1999 Stanley Kupası şampiyonluk takımının bir parçası olduğu için kazanmanın muhteşem bir duygu olduğunu da biliyor. En alçaklardan en yükseğe çıkmanın tek bir yolunu görüyor.
“Daha iyi olmak için her gün antrenman yapmaya geliyorsun. Verbeek, “Bunu böyle aşarsın,” dedi. “Tam bir hüsran olduğu, iyi oynadığımız ve yine de kaybettiğimiz zamanlar oldu. Ama 23, 24 yaşlarındayken o maçları kazanmaya başladık. Tecrübe aldı. Bunu atlatmak için bu tür derslerden geçmek gerekiyordu.”
Bu derslerin çoğu. “Kaybetmek iyi mi? Evet, bazen öyle,” dedi. “Kazanmak mı istiyorsun? Bunu siz de istiyorsunuz, çünkü başarı güveniniz için iyidir. Kazanmak kesinlikle güven için iyidir. Ama kaybettiğimiz oyunların üzerinden geçmenin de karakter geliştirme olduğunu düşünüyorum.”
Bu, Ducks’ın bu sezon bolca karakter geliştirmesi gerektiği anlamına geliyor.
Verbeek dahil hiç kimse onların bu sezon Kupa için mücadele etmelerini beklemiyordu. Zorunluluktan, geçen sezon birkaç kıdemli oyuncuyu ve onların büyük sözleşmelerini takas ederek uzun vadeli varlıklar elde etti ancak kısa vadeli derinliğini kaybetti. Serbest oyuncu savunma oyuncusu John Klingberg vücudunun alt kısmından sakatlanmadan önce düşük performans gösterdiğinde ya da dinamik genç savunma oyuncusu Jamie Drysdale omzunu erkenden sakatladığında bunun bir faydası olmadı. Bunun gelişimsel bir sezon olacağı tahmin ediliyordu. Hala öyle.
Taraftarlar, bir yıllık sözleşmesi Verbeek’e kalan teknik direktör Dallas Eakins’in işini istiyor, ancak yakında bir değişiklik beklemek için çok az neden var. “Sezonun başlamasına bir buçuk ay var. Daha fazlasını görmem gerekiyor,” dedi Verbeek.
Ducks’ın çekirdeğini oluşturacak çocuklardan gelişme bekliyor. Ancak yavaş bir yeniden inşanın riski, bu çocukların kaybetmeye alışması ve bunu normal bir şeymiş gibi kabul etmesidir. “Maalesef birçoğu son birkaç yılda bunun bir parçası oldu. Kıdemli Kevin Shattenkirk geçenlerde, sadece kültürü değiştirmelisiniz, dedi. “Soyunma odasındaki inancı değiştirmelisin.”
Salı günü fazla mesai zaferi gibi sonuçlar, azmin değerini güçlendirmeye ve Verbeek’in planına bağlı kalmaya yardımcı oluyor. Verbeek, “Onlara öğretildiğini ve öğrenecekleri şeyler olduğunu ve öğrenecekleri deneyimler olduğunu biliyorum ve bunu yapabilmelerinin tek yolu buz zamanıdır,” dedi Verbeek. “Piste ihtiyaçları var. Biraz zamana ihtiyaçları var.
“Şu anda sadece sabrımı gösteriyorum. Beni endişelendiren herhangi bir trend görmedim. Rekabet etmeye devam ettikleri ve çalışmaya devam ettikleri sürece, kaybetmek harika değil ama kaybetmek de öğrenmektir.”
Bu gidişle iyi eğitimli olacaklar. Eğitimleriyle yaptıkları ve ayrıca topladıkları ve boru hattından gelen yeteneklerle yaptıkları, “Küçük Nefret Topu”nun onları sadece eğlenceli değil, aynı zamanda tutarlı bir şekilde başarılı kılıp kılamayacağını da belirleyecek.