Alimlerin çoğu, umrenin vaktinin bütün senenin günleri olduğu ve senenin herhangi bir gününde eda edilebileceği görüşüne varmışlardır. Ebu Hanife ise; yılın beş gününde umre yapmanın mekruh olduğunu söylemiş ve bu günlerin, arafe, kurban bayramı ve üç teşrik günleri olduğunu belirtmiştir. Ebu Yusuf'un görüşü ise; arafe günü ve arafeyi takip eden üç günde umrenin mekruh olduğudur. Alimler hacc aylarında umrenin caiz olduğunda ittifak etmişlerdir. Buhari, İkrime b. Halid'in şöyle dediğini rivayet etmiştir: "Abdullah bin Ömer (r.a.)'a hacdan evvel umre yapmayı sordum, cevaben dedi ki; "Hacdan evvel umre yapmakta bir beis yoktur. Zira Nebi aleyhisselam hacdan evvel umre yapmıştır." Cabir (r.a.)'den rivayet olunduğuna göre; Aişe (r.a.) hayız olduktan sonra, Kabe'yi tavaf etmek dışında bütün hacc vazifelerini yaptı. Hayızdan temizlenince de Kabe'yi tavaf etti ve şöyle dedi: "Ya Rasulullah, siz hacc ve umre yapmaya gidiyorsunuz. Ben ise hacc yapıyorum." Bunun üzerine Rasulullah (s.a.v.) Abdurrahman bin Ebibekir'e Aişe'yi, Tenim'e çıkarmasını emretti. Böylece Aişe (r.a.) Zilhicce ayında hacdan sonra umreye niyetlendi. Ancak umrenin en faziletli vakti Ramazan'dır.