Namaza başlanıp bitirilinceye kadar yapılan fiillere namazın rukünleri denmektedir. Bu rukünler:
1-İftitah Tekbiri: Namaza ‘Allah-ü Ekber’ diyerek başlamaktır. Bu tekbir kıyamda iken ruküya gitmeden söylenmelidir.
2-Kıyam: Farz ve vacip namazlar, zaruret olmadığı zamanlar ayakta kılınmalıdır. Nafileler ise zaruret olmasa bile oturarak kılınabilmektedir.
3-Kıraat: Farz namazların iki rekatında, nafile ve vitir namazlarının ise her rekatında bir ayet ile bile olsa Kuran okumaktır. Cemaat ile kılınan namazlarda ise cemaat yalnızca dinlemekle yetinir. İmam okurken cemaatin de okuması tahrimen mekruh görülmektedir.
4-Rukü: Erkeklerin diz kapaklarını kavrayacak şekilde, kadınların ise diz kapaklarının üst kısmına ellerini koyacak şekilde eğilmeleridir.
5-Secde: Dizleri, ellerinin içlerini, burun ve alnı yere koyacak şekilde yere kapanmaktır. Secde sert bir şeye yapılmalıdır. Özürsüz olarak yalnızca burun veya alnı yere koymak caiz değildir.
6-Kade-i Ahire: Namazın sonundaki teşehhüd miktarı oturmaktır. Teşehhüt miktarı ise, ‘Ettehiyyatü duası’nı okuyacak kadar beklemektir.
Allah-ü A’lem…
(Nuru’l-İzah ve Necatü’l-Ervah, 53)