Bayan Hattersley ile ilk kez buluşacağımı sanıyordum. Büyükannem sık sık onun hakkında konuşmuştu (’iyi arkadaşım Bayan Hattersley), ama onunla gerçekten tanıştığımı hatırlayamadım.
‘Evet. Seni son gördüğümde sadece altı ya da yedi yaşında olmalısın.’
Eh, bu bir süre önceydi, dedim. Aslında 15 yıl önce. En azından.’
O, başını salladı. ‘Evet. Sanırım öyle olmalı. Zaman ne çabuk geçiyor.’
Büyükannemin Bayan Hattersley hakkında konuştuğu yoldan, kitapçı orta yaşlı bir dul bekliyordum. Mantıklı bir büyükanne tipi etek giymesini bekledim-muhtemelen lovat ya da lacivert – ve belki bir çiçek bluz ya da bir twinset. Kireç yeşili ipeksi pijama gibi görünen kapıyı açması tam bir sürprizdi. Pembe saçları gibi.
İçeri gel, dedi. ‘Girmek.’
Onu küçük giriş holüne kadar takip ettim. Çantalarını burada bırak’ dedi. Onları daha sonra alabiliriz. Ama önce biraz ferahlamaya ihtiyacın olacak. Uzun bir yolculuk muydu?’
‘Çok kötü değil. Yaklaşık dört saat. Evet, belki beş, sanırım.’
Başını salladı ve tekrar yukarı ve aşağı baktı. Evet, kesinlikle büyüdün.İfadesinden ve sesinin tonundan, bunun iyi bir şey olduğunu düşündüğü izlenimini edindim. Belki de altı ya da yedi yaşındayken özellikle küçüktüm. Her ne kadar özellikle küçük olduğumu hatırlamıyorum. Aslında, yaşıma göre her zaman oldukça uzun olduğumu düşündüm.
Bayan Hattersleyi mutlu bir şekilde darmadağın bir oturma odasından ve eşit derecede darmadağın bir mutfak-cum-lokantasına kadar takip ettim. Belki de bir fincan çay içmeliyiz’ dedi. Ama sonra duvardaki saate baktı. ‘Hayır, hayır. Çay için çok geç. Sadece birkaç dakikayı kaçırdık. Ama yine de kaçırdık. Sanırım şimdi bir cin zamanı.’
Ben sadece hiç tat vardıed gin birkaç kez ve hatta tonikle seyreltilmiş olsa bile, en sevdiğim ipucu değildi.
Pembe, dedi Bayan Hattersley. Fark etmiş olabileceğiniz gibi, şu anda küçük bir pembe aşamadan geçiyorum. Dondurucuya gitti ve iki kesilmiş kristal bardak çıkardı. Soğuk bardaklar, sır bu. Bazı insanlar-çoğu insan, sanırım-oda sıcaklığında bardaklarla başlar ve iki veya üç küp buz ekler. Ama bu sadece cinleri sulandırıyor. İfadesinden, Bayan Hattersleyin cinleri sulandırmayı onaylamadığı açıktı.
Daha sonra, bardakların her birine birkaç damla Angostura bitter sıçradı ve bardakları eğdi ve çevirdi, bitterlerin alt iç yüzeyi kaplamasına izin verdi, fazla bitterleri mutfak lavabosuna devrmeden önce. Ve şimdi cin için, dedi. Babam-komutan – yaşlı bir donanma adamı-her zaman Plymouth cininde ısrar etti. Şahsen ben Tanquerayi tercih ederim. Gerçek Londra cin. Ve her bardağa cömert bir slosh döktü. Cin Cin, dedi. ‘Bottoms up.’
Bir yudum aldım. Beklediğim gibi hiç değildi. Dediğim gibi, sadece tonikle cin içmiştim. Bayan Hattersleynin küçük karışımı çok farklıydı. Soğuktu-ama çok soğuk değil. Aslında, dilimi geçerken ve boğazımdan aşağı kayarken, kısa bir süre için neredeyse sıcak görünüyordu. Ve bir acı vardı. Ve ardıç ve (düşündüm) meyankökü kesin bir tat.
’ Mükemmel, dedi Bayan Hattersley. Kursun ne zaman başlıyor?’
Pazartesi dedim. En azından Pazartesi gidip öğretmenimle buluşmalıyım. Salı gününe kadar düzgün bir çalışma yapacağımızı sanmıyorum.’
Bayan Hattersley başını salladı. Oh iyi, bu nefes almak için birkaç gün verir. İsterseniz, Pazar günü orada bir gezintiye çıkabiliriz. Böylece kendini toparlayabilirsin. Öyle olurduilk gününde kaybolmana gerek yok, değil mi?’
Hayır, dedim. Ve pembe Cinimden bir yudum daha aldım. Hala tadı tam olarak satılmadım. Ama içtim daha az ürkütücü görünüyordu. Aslında, ne kadar çok içersem, o kadar az şey beni endişelendiriyor gibiydi.
Doğru ‘bütün? Bayan Hattersley sordu.
‘Evet’ dedim. ‘Evet. Bu … umm … oldukça ilginç, değil mi?’
‘Değil mi?”dedi, kaşlarını çatarak. ‘İlginç? Evet, sanırım öyle. Ama ikna olmuş gibi görünmüyordu. Şimdi … akşam yemeği. Annem bir Roma Katolikiydi – ben ateist değilim-ama eski alışkanlıklar zor ölüyor. Ve böylece Cuma gecesi genellikle balık gecesidir. Füme mezgit balığı ve karides kedgeree düşünüyorum. Bazı insanların kedgereyi bir kahvaltı yemeği olarak gördüğünü biliyorum, ama akşam yemeğinde tadını çıkarmayı tercih ederim. Tamam mı?’
Her neyse, dedim. ‘Evet. Ya da en azından Evet demeye çalıştım. Dilim kendine ait bir zihin geliştirmiş gibiydi. Evet, bir çeşit yow’olarak ortaya çıktı.
‘Sağım. İlk olarak, diğer yarısını organize edeceğim. Sonra hazırlıklara başlarım. Haydi. İç. Ev kurallarımdan biri: zaten yarısı dolu olan bardakları doldurmuyoruz.’
Teşekkürler, ama muhtemelen iyiyim dedim.
‘TAMAM mı? Saçma. Tek kanatta uçamazsın.’
İçkimin geri kalanını karıştırdım ve bardağımı alçakgönüllülükle teslim ettim. Bir göz açıp kapayıncaya kadar, cam hafif yağlı, aromatik pembe iksirden başka bir cömert slosh ile bana geri döndü ve Bayan Hattersley kedgereeyi hazırlamaya başladı. Mezgit balığı hafifçe avlandıktan, yumurtaları kaynattıktan ve pirinci buharda pişirdikten sonra, çantalarımı Yukarı çıkarmamızı önerdi.
’ Bu senin odan olacak, dedi, kapıyı şaşırtıcı derecede büyük bir yatak odasına itti. Hemen yan taraftayım.’
Bir çift kişilik yatak, bir savaş vardıdrobe, küçük bir çekmeceli dolap ve Kaptan tarzı döner sandalyeli bir masa. Ve – biraz sürpriz-iki duvarı kaplarken, bir dizi vintage erotik fotoğraf ortaya çıktı. Bayan Hattersley, Viktoryayı ilk gördüğümde hafif bir sürpriz fark etmiş olmalı – ya da Edward mıydı? – masanın üstünde üçlü. Ah, evet, dedi. Milly, Molly ve Mathew. Bir Jan & Dean anı, sanırım. Her erkek için iki kız mı?’ Ve sonra da kaşlarını çattı. Hayır mı? Muhtemelen vaktinden biraz önce. 60ların sonlarında büyük bir hit oldu.ama yine de, eminim fikri anlamışsındır.Ve küçük bir altı nota ditty trilled. Bayan Hattersley sürprizlerle doluydu ve büyükannemin ‘iyi arkadaşını’ne kadar iyi tanıdığını merak etmeye başladım.
Her neyse, dedi, kendini halletmen için seni bırakacağım. Akşam yemeği yaklaşık 20 dakika içinde hazır olmalıdır.’
Akşam yemeği, Bayan Hattersleynin yeteneklerinin ortalama bir pembe Cin karıştırmanın ve eski sörf şarkılarını söylemenin ötesine geçtiğinin kanıtıydı (eğer kanıt gerekliyse). Kedgeree lezzetliydi: pürüzsüz, keskin, kremsi ve şaşırtıcı derecede ince. Ve daha fazla alkole ihtiyacım olduğundan emin olmasam da, onunla birlikte servis ettiği baharatlı, hafif tatlı Gewürztraminer de lezzetliydi.
İtiraf etmeliyim ki, Cumartesi sabahı uyandığımda başım biraz bulanıktı ve ağzım oldukça kuruydu. Uzun tren yolculuğuna bıraktım.
Bir bardak su aramak için aşağı indiğimde, Bayan Hattersley zaten oradaydı. Ah, William. Nasıl uyudun?’
‘Umm … çok güzel bence. Dürüst olmak gerekirse, bu konuda pek bir şey hatırlamıyorum.’
Bu yolculuk sonrası yorgun olduğunu ‘bekliyorum. Seyahat etmenin beni yorduğunu biliyorum. Şimdi … kahvaltı için ne istiyorsunuz? Biraz yumurta, belki?’
Yan tarafta zaten bir paket mısır gevreği olduğunu fark ettim ve kokusu vardı mutfağın etrafında dolaşan taze yapılmış tostlardan, bu yüzden mısır gevreği, ardından tost ve marmelat ile gittim.
Bayan Hattersley, bu sabah kitapçıya gideceğim dedi. Gelmek ister misin bilmiyorum.’
Büyükannem bana Bayan Hattersleynin küçük bir kitapçıya sahip olduğunu söylemişti. Sanırım mantıklı bir etek ve bir twinset içinde kitapçı, orta yaşlı bir dulun imajını bu şekilde yaratmıştım. ‘Evet. Bu eğlenceli olabilir, dedim. Kitapçıları çok severim.’
Bayan Hattersley gülümsedi ve başını salladı.
Triple X Libris, Taylandlı bir masaj salonu ile kuru temizleyici arasında sıkışan oldukça Dickens görünümlü bir kurumdu. geldiğimizde, sabah 10dan kısa bir süre sonra, Bayan Hattersleynin giyinmesini beklediğim şekilde giyinmiş genç bir kadın, cam panelli kapının iç kısmındaki işareti Kapalıdan açılmaya çevirme sürecindeydi.
Güzel, dedi Bayan Hattersley. Muriel geldi bile. Muriel, bu William. Sanırım Williamın St. Martins merkezindeki bir kursa katılırken boş odamda kamp yapacağından bahsettim.’
Ah, evet! Sanatçı, ” dedi Muriel gülümseyerek ve kaşlarını kaldırarak.
Eh, daha çok küratöryel bir kurs dedim. Lisans derecem, boya fırçaları, Kaynak Ekipmanları ve bunun gibi şeylerle zekice şeyler yapmaktan ziyade sanat tarihindeydi.’
Arkamdaki bir ses,’ biraz kaynak ekipmanında yanlış bir şey yok dedi.
Orpington. Williamla tanış, dedi Bayan Hattersley.
Daha önce de belirttiğim gibi, oldukça uzunum. Odadaki en uzun insan olmak benim için alışılmadık bir şey değil. Ancak, arkamı döndüğümde, kendimi bir NBL basketbol oyuncusu ya da belki de Batı Hint Adaları kriket takımı için hızlı bir melon olarak evde daha fazla olacak gibi görünen bir adamla yüz yüze buldum.
Wotcha, William, Orpington said.
Mağazanın etrafına baktığımda, fark ettiğim ilk şey Tom Poultonun ‘İngiliz Beyefendisinin gizli Sanatı’nın bir gösterisiydi. Tom Poultonun erotik çizimlerini çok iyi tanıyordum. Onları çizdiğinde ‘gizli’ olabilirler; ancak, 50 yıl sonra, tüm Güzel Sanatlar lisans arkadaşlarımın onları Jean-Auguste-Dominique Ingres ve Augustus Johnun çizimlerini bildikleri kadar iyi tanıdıklarından eminim. ‘Bir İngiliz Beyefendinin gizli sanatı’ ile aynı tabloyu paylaşmak, yayıncı Benedikt Taschenin racier tekliflerinden birkaçıydı. Ve diğer tablolarda, diğer r18 yayınlarının iyi bir seçimi.
Eminim Büyükannem Bayan Hattersleynin kitabevinin doğası hakkında hiçbir fikri yoktu. Muhtemelen Londranın merkezine taşınan yerel kitap Köşemizin bir vizyonu vardı: birkaç güncel en çok satanlar; klasiklerin iyi bir smattering; geniş bir aile masa oyunları kaynağı; ve çok sayıda kırtasiye.
Dükkanın arkasında ‘Galeri işaretli bir kapı vardı. ’ İlginç şeyler arka tarafta, dedi Bayan Hattersley, kapıya doğru başını salladı. Muriel ve Orpingtonla kısa bir sohbet etmem gerekiyor, ama devam et ve kısa bir süre sonra sana katılacağım.’
Kapıyı açtım ve kendimi hemen hemen her modern Sanat galerisinde buldum: cilalı meşe zemin, beyaz duvarlar ve hemen hemen her olasılık için yeterli LED parça aydınlatması.
Duvarlardan ikisini kaplamak, ilk önce küçük formatlı gravürler olmak için aldığım şeydi-bazıları tek renkli, diğerleri bir çizgi ya da iki renkle – ama daha yakından incelendiğinde, Ex – Libris kitap plakalarının monte edilmiş ve çerçeveli örnekleri olduğu ortaya çıktı. Ama sadece eski Libris kitap plakaları değil. Oh, hayır. Her biri, kendi yolunda, sayfa büyüklüğünde bir erotik mücevherdi. Perileri monte eden satirler, bakireleri monte eden kuğular ve bakireleri monte eden Bakireler vardı. Ve montaj yapan adamlar vardı. Evet, oldu herkes için bir şey.
Eski plakalar genellikle klasik temalara işaret ediyordu. Eskilerin kirli zihinleri varsa bizi suçlamayın diyor gibiydiler. 20. yüzyılın ortalarından kalma tabakların çoğu Pornografik olandan daha şımarık olma eğilimindeydi. Sadece biraz sahil eğlencesi, şef. Ama her yere dağılmış, saf katkısız ve uyandırıcı pisliğin birçok örneği vardı. En azından heyecan verici buldum.
Bayan Hattersley bana katıldığında İsviçreli-Fransız sanatçı Félix Vallottonun eseri gibi görünen bir tabak inceliyordum. ‘Sen ne düşünüyorsun?’ dedi. Oldukça eğlenceli küçük karalamalar mı?’
‘Komik Mİ?HAYIR. Eh, Evet-diğer şeylerin yanı sıra, dedim.
Gülümsedi. – Bu günlerde satışlarımızın çoğu internet üzerinden gerçekleşiyor. Ama gerçek hayattaki müşterilerimiz için bir seçim yapmak istiyorum. Ve yan odada, benzer temaları kapsayan daha büyük eserlerimiz var. Bunlar çoğunlukla sadece ticari baskılar, ama … ’
Bayan Hattersleyi bir açıklıktan ikinci bir görüntü alanına kadar takip ettim. Daha büyük eserler genellikle daha kompakt bookplate kuzenlerinden daha az açıktı, ancak papaz çaya geldiğinde konuşmayı durduracak kadar açıktı.
Picasso mu o?Dedim ki, keçi kafası maskesi takan yaşlı bir adam tarafından monte edilen açısal bir kız gibi görünen bir tasvire bakarak.
Picasso mu? Umm, iyi, bir baskı, dedi.
Ama imzalandı. Picasso Tarafından Mı?’
Oh, sanmıyorum’ dedi. İmza sadece baskının bir parçası.’ Ve sonra, bir iki dakika sonra ekledi: ya da en azından öyle olduğunu varsayıyorum.’
Daha dikkatli bir göz attım. Parmak izinin üstünde imzalanmadığından emin misin?’
Bayan Hattersley kaşlarını çattı. ‘Değil mi?’
Sanırım olabilir. Bardağın var mı?’
Büyüteç mi? Bende de bir tane var. Ama, hayır, burada değil.’
Bir dakikanın en iyi kısmı için, hem Bayan Hattersley hem de ben baskının sağ alt köşesine baktık. Emin olmak zordu. Ve baskının üstünde imzalanmış olsa bile, imzanın Picassonun imzası olduğundan emin olmak zordu. kesinlikle Picassonun imzasına benziyordu. Asla bilemezsin, kontrol ettirmeye değer olabilir dedim. Nasıl buldun bunu?’
Emlak satışı. Birkaç kitap almaya gittim ve kocası ölen kadın “pis, iğrenç resimleri”dediği bir klasörü atıyordu. Bu ve üç ya da dört kişi daha vardı. Aslında, toplamda yedi. Ona ne kadar aradığını sordum. “Ah, onları satmaya çalışmıyorum. Sadece onları yakacağım.” Ona beladan kurtarabileceğimi söyledim. “Tamam,” dedi. Kendimi biraz suçlu hissettim. Ama onlardan kurtulduğu için çok mutlu görünüyordu.’
Dediğim gibi, birinin ona bakmasını sağlamaya değer olabilir.’
Bayan Hattersley kaşlarını çattı. ‘Peki, bu iş nasıl? Birini tanıyor musun?’
Gerçekten değil, dedim. Ve sonra hatırladım: eski öğretmenlerimden biri New Bond Streetteki Sotherbyde çalışıyordu. Biraz Picasso uzmanı olması gerekiyordu. Sanırım Markı arayabilirim. Picassonun eserleri hakkında bir iki şey biliyor gibi görünüyor.’
‘Misiniz? Bayan Hattersley söyledi. Eğer buna değeceğini düşünüyorsan.’
Numarayı aldık; aradım; ve aramamı alan kadın Markın orada olduğunu, ancak şu anda bir müşteriyle olduğunu söyledi. Başka biri yardım edebilir mi?’ diye sordu. Markla şahsen konuşmamın daha iyi olacağını söyledim ve adımı ve numaramı bıraktım. On beş dakika sonra Mark telefonuma cevap verdi. Durumu kısaca açıkladım ve Mark hemen biteceğini söyledi.
DonR17; çok heyecanlanmayın dedim. Muhtemelen sadece ticari bir baskı; ama … bilirsin.’
Sanat okulunda Mark, uzun akan kilitleri ve yüksek sesle gömlekleriyle ünlüydü. Triple-X-Librise kısa saçlı spor yaparken ve siyah bir takım elbise, beyaz gömlek ve kömür grisi kravat giydiğinde, neredeyse onu tanıyamadım. Ama beni açıkça tanıdı. Tallyman! Ya fook nasıl?’
Bayan Hattersley kaşını kaldırdı. Tallyman?’
Bu uzun bir hikaye, dedim.
Peki … hasta nerede? Mark, XXX dereceli yayınların ekranlarını şüpheyle tarayarak sordu.
Bayan Hattersley, ‘Galeri’ etiketli kapıdan, monte edilmiş ve çerçeveli erotik kitap plakalarını geçerek ve daha büyük eserlerin sergilendiği alana doğru yol aldı. ‘İşte bu,’ dedi. Her zaman bunun ticari bir baskı olduğunu varsaydım. Güzel bir örnek, ama daha fazla değil. Ancak, William burada-Tallyman – ve bana hikayeyi anlatmalısın-Picassonun kendisi tarafından imzalanmış olabileceğini düşünüyor. Ne düşünüyorsunuz?’
İki ya da üç dakika boyunca, Mark resmin önünde yürüdü. Sonra onu duvardan çıkardı ve ters çevirdi. Miyim?’ dedi.
Bayan Hattersley ona ne yapması gerekiyorsa yapmasını söyledi.
Mark baskıyı çerçevesinden çıkardı ve önce çıplak gözle ve sonra bir büyüteç yardımıyla yakından inceledi. Ve sonra tekrar hızlandı. Eh, bu ticari bir baskı değil’ dedi. Bu bir aşındırma. Bakır bir plakadan. Belki de bir kanıt kopyası – baskı numarası olmadığı için. Ve imzada çok fazla yanlışlık yok gibi görünüyor-ikinci bir görüşe sahip olmak istiyorum.’
Yani gerçek bir Picasso mu?’ Dedim.
Kapalı ‘ya fooking iyi bir taklit.’
‘Vay, vay. Bayan Hattersley peeled camın köşesinden fiyat etiketi. Yani ışık tarafında biraz fiyatlandırmış olabilirim?’
’ Ben noughts bir çift ekleyebilirsiniz düşünüyorum – en azından, Mark dedi. ‘Bunlardan daha fazla var mı?’
Bayan Hattersley gizli bir dolap açtı ve büyük bir klasör çıkardı. Bunlar yangından kurtardığım Diğerleri’ dedi.
Mark küçük yığının içinden geçti. Paul Avril. Mihaly Zichy. James Morton. Franz de Bayros. Güzel bir koleksiyon. James Morton çizimi özellikle güzel.’
’ Fark etmedim, dedi Bayan Hattersley.
Mark, ikinci bir görüş için örgütleneceğini söyledi. Ama bu arada, sigortacılarınıza tavsiyede bulunmak isteyebilirsiniz.’
Mark gittikten birkaç dakika sonra, Bayan Hattersley orada durdu, “kirli resimler” in körüklü seçimine baktı, gülümsedi ve bazen başını salladı. ‘Vay, vay, ” dedi. Vay, vay, vay. Kimin aklına gelir ki? Sonunda saatine baktı. On bir otuz. Yeterince yakın’ dedi. ‘Çıkmak. Sana konyak alacağım. Şimdiye ihtiyacın olmuştur. Ben biliyorum.’
Bayan Hattersleye resimleri klasörlerine geri götürmesi için yardım ettim ve muhtemelen Picasso ile birlikte onları gizli dolaba geri getirdik. Ve sonra, Muriel ve orpingtonu dükkandan sorumlu bırakarak, Bayan Hattersley ve ben Toucana kadar dolaştık, Bayan Hattersleynin büyük bir brendi vardı ve küçük bir Guinness vardı – sadece ona eşlik etmek için.
Peki bu öğleden sonra için planlarınız neler?’
Ulusal Galeriye gidebileceğimi düşündüm dedim. Buradan çok uzakta değil, değil mi?’
Bayan Hattersley başını salladı. Trafalgar Meydanının kuzey tarafında. Beş dakikalık bir yürüyüş-eğer öyleyse. Brendisinden büyük bir yudum daha aldı. Sanırım gidip onlara bir h vereceğimve bir süre dükkanda, ve sonra bize bir paella yapmak için bazı parçaları ve parçaları hışırdatabilir miyim diye bakacağım. Dün gece pilav yediğimizi biliyorum ama paella farklı. Umarım paellayı seviyorsundur.’
Geçen sene İspanyadayken sevdim dedim. Ama eve döndüğümde onu yeniden yaratma girişimlerim çok başarılı değildi. Bir çeşit yapışkan yulaf lapası olarak sona erdi.’
Bayan Hattersley gülümsedi. ‘Bunu karıştırdın sanırım. Paella risotto değil. Hisse senedini ekledikten sonra, onu yalnız bırakmalısın. Pirincin sıvıyı emmesine izin verin. Ama hoşuna gitti, asıl önemli olan bu.’
Ah, evet, çok beğendim, dedim.
O zaman biraz yaparım.’
’ Belki biraz şarap alabilirim, diye önerdim.
‘Eğer yapmak istiyorsunuz. Pembe bir şey olabilir. Ama çok para harcamayın.’
Bunu yapmam onu ikna ettim.
Ulusal Galeride biraz zaman geçirmeyi dört gözle bekliyordum – Sadece orada göze çarpan sanat eserlerinden bazılarını görmek için değil, aynı zamanda yaklaşan kursumun ışığında, koleksiyonların nasıl yapılandırıldığına ve nasıl sunulduğuna bakmak için. Yine de, birkaç saat sonra, duyularım yeterliydi. Dışarı çıktım ve Trafalgar Meydanındaki insanları ve güvercinleri izlemek için 20 dakika harcadım. Ve ondan sonra, Charring Cross Roada geri döndüm ve birkaç kitapçıya girip çıktım. Sonunda, bir günlüğüne kitapçılardan bile bıktım. Bir şarap dükkanına gittim ve Bayan Hattersleye dönmeden önce orta fiyatlı bir şişe İspanyol Rosado aldım.
Ah, William. Mükemmel zamanlama, dedi. Akşama başlamak için bir tur Pinkers yapmak üzereydim. Ulusal Galeri nasıldı?’
Mükemmel dedim. Ve bir şişe Rosado aldım. Umarım bu uygun olur.’
Mükemmel’ dedi. Buzdolabına koyacağım-ama dikkatli olmalıyızçok soğuk olmasına izin vermem. Paella ile şarabın soğutulmasının en iyisi olduğunu, ancak çok soğutulmadığını görüyorum.’