sd
Evren büyük bir patlama ile yokluktan var olmuştur. Bu patlamanın ilk anından
itibaren oluşan bütün parçacıkların ve meydana çıkan bütün kuvvetlerin büyük bir uyum ve denge içinde dağılması sonucunda evrenin şu anki kusursuz sistemi oluşmuştur. Bundan bir asır önce, evrenin yaratılışı bilim adamlarının önemli bir bölümü tarafından gözardı edilen bir kavramdı. Bunun nedeni ise, 19. yüzyıldaki bilim anlayışının, evrenin sonsuzdan beri var olduğu varsayımını benimsemesiydi. Evreni inceleyen bilim adamlarının çoğu, zaten sonsuzdan beri var olan bir maddeler bütünüyle karşı karşıya olduklarını sanıyor ve evren için bir "yaratılış", yani başlangıç olduğunu akıllarından bile geçirmiyorlardı. Ancak 1929 yılında gözleme dayalı bir delil, bilim dünyasına bomba gibi düşecekti. O yıl California Mount Wilson gözlemevinde, Amerikalı astronom Edwin Hubble astronomi tarihinin en büyük keşiflerinden birini yaptı. Hubble, kullandığı dev teleskopla gökyüzünü incelerken, yıldızların uzaklıklarına bağlı olarak kızıl renge doğru kayan bir ışık yaydıklarını saptadı. Bu buluş, o zamana kadar kabul gören evren anlayışını temelden sarsıyordu. Hubble'nin yaptığı gözlemlerden ortaya çıkan sonuç, gökcisimlerinin birbirinden uzaklaştığını gösteriyordu. Çok geçmeden önemli bir şeyi daha buldu; yıldızlar ve galaksiler sadece bizden değil, birbirlerinden de uzaklaşıyorlardı. Her şeyin birbirinden uzaklaştığı bir evren karşısında varılabilecek tek sonuç ise, evrenin "genişlemekte" olduğuydu. Hubble'ın ortaya koyduğu evrenin genişlediği gerçeği, kısa bir süre sonra yeni bir evren modelini doğurdu. Evren genişlediğine göre, zamanda geriye doğru gidildiğinde çok daha küçük bir evren, daha da geriye gittiğimizde "tek bir nokta" ortaya çıkıyordu. Yapılan hesaplamalar, evrenin tüm maddesini içinde barındıran bu "tek nokta"nın, korkunç çekim gücü nedeniyle "sıfır hacme" sahip olacağını gösterdi. Evren, sıfır hacme sahip bu noktanın patlamasıyla ortaya çıkmıştı. Bu patlamaya "Big Bang" (Büyük Patlama) dendi ve bu teori de aynı isimle bilindi. Big Bang'in gösterdiği önemli bir gerçek vardı: Sıfır hacim "yokluk" anlamına geldiğine göre, evren "yok" iken "var" hale gelmişti. Bu ise, evrenin bir başlangıcı olduğu anlamına geliyor ve böylece materyalizmin "evren sonsuzdan beri vardır" varsayımını geçersiz kılıyordu. Big Bang, bilim adamlarının hesaplamalarına göre günümüzden yaklaşık 17 milyar yıl önce gerçekleşti. Şu an evreni oluşturan maddenin tümü, "yoktan var" edildi ve olağanüstü bir denge içinde şekillendi. Big Bang'in Zaferi 1948 yılında George Gamov adlı bilim adamı, Big Bang'e bağlı olarak yeni bir tez ortaya sürdü. Buna göre evrenin büyük patlama ile oluşması durumunda, Big Bang’ten sonra da bir radyasyonun oluşması gerekiyordu. Bu büyük patlama tüm evrende olduğu için oluşan radyasyon da tüm evrende ve eşit oranda dağılmış olmalıydı. "Olması gereken" bu kanıt çok geçmeden bulundu. 1965 yılında Arno Penzias ve Robert Wilson adlı iki araştırmacı bu dalgaları bir rastlantı sonucunda keşfettiler. Saptanan bu radyasyon uzayın belli bir tarafından gelen radyasyondan farklıydı. Diğerleri gibi belirli bir kaynağı yoktu, evrenin tümüne dağılmış bir radyasyondu. Bu radyasyonun Big Bang'in ilk dönemlerinden kalma olduğu ortaya çıktı. Penzias ve Wilson, Big Bang'in bu ispatını deneysel olarak ilk gösteren kişiler oldukları için Nobel Ödülü kazandılar. (HARUN YAHYA, Evrenin Yaratılışı) Allah Evreni Yoktan Var Etmiştir Big Bang'in bu zaferi ile birlikte, materyalist düşüncenin temeli olan "sonsuz evren" kavramı da tarihe karışmış oluyordu. Peki o zaman Big Bang'den önce ne vardı ve "yok" olan evreni büyük bir patlama ile "var" hale getiren güç neydi? Elbette bu soru, materyalistlerin kabul etmek istemedikleri bir gerçeği, yani Yaratıcı'nın varlığını göstermektedir. Ünlü ateist felsefeci Anthony Flew, bu konuda şunları söyler: İtiraflarda bulunmanın insan ruhuna iyi geldiğini söylerler. Ben de bir itirafta bulunacağım: Big Bang modeli, bir ateist açısından oldukça sıkıntı vericidir. Çünkü bilim, dini kaynaklar tarafından savunulan bir iddiayı ispat etmiştir: Evrenin bir başlangıcı olduğu iddiasını. Ben hala ateizme inanıyorum, ama bunu Big Bang karşısında savunmanın pek kolay ve rahat bir durum olmadığını itiraf etmeliyim. Kendisini ateist olmak için körü körüne şartlandırmayan pek çok bilimadamı ise, bugün evrenin yaratılışında sonsuz güç sahibi bir Yaratıcı'nın, yani Allah'ın varlığını kabul etmiş durumdadır. Örneğin ünlü Amerikalı astrofizikçi Hugh Ross evrenin Yaratıcı'sının tüm boyutların üzerinde olduğunu şöyle açıklar: Zaman, olayların meydana geldiği boyuttur. Eğer madde, patlamayla birlikte ortaya çıkmışsa, o zaman evreni meydana getiren nedenin evrendeki zaman ve mekandan tamamen bağımsız olması gerekir. Bu bize Yaratıcı'nın evrendeki tüm boyutların üzerinde olduğunu gösterir. Aynı zamanda Yaratıcı'nın bazılarının savunduğu gibi evrenin kendisi olmadığını ve evreni kapladığını, sadece evrenin içindeki bir güç olmadığını kanıtlar. Kuran’daki İşaretler Günümüzden tam 14 asır önce insanların evrenle ilgili bilgilerinin son derece kısıtlı olduğu zamanlarda Kuran'da, aynı Big Bang teorisinin ortaya koyduğu gibi, tüm evrenin, çok küçük bir hacimde bir arada iken ayrılıp genişlemesiyle ortaya çıkmış olduğu bildirilmiştir: O inkar edenler görmüyorlar mı ki (başlangıçta) göklerle yer birbiriyle bitişikken, biz onları ayırdık ve her canlı şeyi sudan yarattık. Yine de onlar inanmayacaklar mı? (Enbiya Suresi, 30) Ayetin Arapça orijinalinde göklerle yerin ratk (birbiriyle bitişik) durumunda olduğu bir durumdan bahsedilmektedir. Ardından bu ikisi fatk (parçalanıp birbirinden ayrılmak) fiili ile ayrılmışlardır. Yani biri diğerini yararak dışarı çıkmıştır. Gerçekten de Big Bang'in ilk anını hatırladığımızda, kozmik yumurta denilen noktanın evrenin tüm maddesini içerdiğini görürüz. Yani her şey, bir başka deyişle tüm "gökler ve yer" bu noktanın içinde, ratk halindedirler. Ardından bu kozmik yumurta şiddetle patlamış, bu yolla maddeler fatk olmuş, yani dışarı çıkarak tüm evreni oluşturmuşlardır. Kuran'da bildirilen bir başka gerçek ise, bilim tarafından ancak 1920'lerin sonunda fark edilen evrenin genişlemesi gerçeğidir. Hubble'ın, yıldızların ışık tayflarının kızıla kaymasını fark etmesiyle ilk kez ortaya çıkan bu gerçek, Kuran'da şöyle bildirilir: "Biz göğü 'büyük bir kudretle' bina ettik ve şüphesiz Biz, (onu) genişleticiyiz." (Zariyat Suresi, 47) Sonuçta, modern bilimin bulguları bir yandan materyalist dogmayı geçersiz kılarken, öte yandan da Kuran ayetleri ile haber verilen gerçekleri bir kez daha ortaya koymaktadır. Evren, materyalistlerin sandığının aksine, maddenin içindeki birtakım tesadüfler ile değil, Allah'ın yaratmasıyla var olmuştur ve Allah'tan gelen bilgi, kuşkusuz evrenin kökeni hakkındaki en doğru bilgidir. "Biz göğü 'büyük bir kudretle' bina ettik ve şüphesiz Biz, (onu) genişleticiyiz. (Zariyat Suresi, 47) Nobel Ödüllü Fizikçi Max Planck: "Evrende kesin bir düzen hüküm sürmektedir... Bu düzen, ancak bilinçli bir düzenleme ile ortaya çıkmış olabilir." 1920'li yıllardan itibaren evrenin yapısı hakkında elde edilen bilgiler, evrenin belirli bir zaman önce bir "Büyük Patlama" (Big Bang) ile yoktan var hale geldiğini ispatlamıştır. Yani evreni Allah yaratmıştır ve sonsuz da değildir. Evren, materyalistlerin sandığının aksine, maddenin içindeki birtakım tesadüfler ile değil, Allah'ın yaratmasıyla var olmuştur ve Allah'tan gelen bilgi, kuşkusuz evrenin kökeni hakkındaki en doğru bilgidir.
"Demek istediğim şudur ki evrenin bir amacı vardır. Orada öyle, bir şekilde şans eseri var olmamıştır".
Derin bir imana sahip olmayan gerçek bir bilim adamı düşünemiyorum. Bu durum şöyle ifade edilebilir: Dinsiz bir bilime inanmak imkansızdır.
“... Big Bang'ten sonraki birinci saniyede bu oran eğer yüz bin milyon kere milyonda bir daha küçük olsaydı evren şimdiki durumuna gelmeden içine çökerdi.”
Pascal sözlerinde Allah'ın, matematikten elementlerin düzenine kadar herşeyin Yaratıcısı olduğunu söyleyerek, Allah'ın sonsuz gücünü ifade etmiştir.
Tabiat kitabına göre biz astronomlar, Yüce Allah'ın din adamları olduğumuzdan, bizim Allah'ın şanını konuşmamız gerekir.
Tüm hücrelerdeki DNA’nın uzunluğu, 9 milyon kilometre etmektedir. Bu uzunluk, 13 defa Ay’a gidip dönmeye eş değerdir.
Güneşin yaklaşık 3 katı büyüklüğünde olan kara deliklerin çapı birkaç kilometredir. Çekim güçlerinin şiddetiyle ışığı hapsettikleri için en gelişmiş teleskoplarla bile görülmesi mümkün olmamaktadır.
Antikorlar
Savunma hücrelerini kusursuz çalışan bir orduya, antikorları ise hedefe kilitlenmiş bombalara benzetebiliriz. Vucutta her düşmana özgü, yani sadece ona bağlanmak için yaratılmış antikorlar üretilir.
Neptün
Zarda bulunan kapılara gelen moleküllerden sadece kimlik kartı olanlar içeri girebilmekte ve yalnız çıkışına izin verilenler çıkabilmektedir.
Kelime olarak “yıldıza benzeyen” anlamına gelmektedir, ancak asteroitler yıldızlara benzemezler. Tüm asteroitlerin toplam kütlesi tek bir cisim oluşturacak şekilde bir araya toplansa, Dünya'nın uydusu olan Ay'ın çapının ancak yarısı kadar yer kaplamaktadır.
Okyanuslarda çözünen demir moleküllerini sudan ayırarak tüketirler ve kendi vücutlarında yoğunlaştırırlar. Bakterilerin vücudunda yoğunlaşan demir daha sonra okyanus tabanında demir yatakları şeklinde birikir.
Güneş'in üç günde yaymış olduğu enerji, Dünya'da bilinen bütün petrol, kömür ve ormanlardan elde edilecek enerjiye eşittir.
Büyüme Hormonu
Çok salgılanırsa devliğe, az salgılanırsa da cüceliğe yol açar. Örneğin kalp büyürken, onu saran göğüs kafesi kemikleri ve kasları da aynı oranda büyür.
Supernova
Patlama sonucunda süpernovanın parlaklığı bir anda güneşin yüz milyon katına ulaşabilir. Patlamanın en şiddetli anında yıldızın parlaklığı bütün bir galaksiyi bile aydınlatabilir.
Dünya'nın çekirdeğinde bulunan demir, gezegenin manyetik alanının oluşmasını sağlar. Oluşan bu manyetik alan, birçok canlının göç edebilmesi ve hareket ederken yönünü bulabilmesi açısından çok önemlidir.
Van Allen Kuşakları, gezegenimize gelen zararlı ışınlara karşı bir kalkan görevi görür.
10 gün içerisinde bir diatomdan 1 milyar diatom üreyebilir. Bir balinanın birkaç saat tok kalabilmesi için yüz milyar diatom yemesi gereklidir.
Merkezindeki katı kısmın, sünger gibi gözenekli bir yapıya sahip olduğu için çok hafif olduğu düşünülmektedir. Ancak kaya gibi sert mi yoksa kartopu gibi yumuşak mı olduğu halen bilinmemektedir.
Yuvalarından uzaklaşan karıncalar eve dönüş yollarını daha önce salgıladıkları feromonları takip ederek bulurlar.
Karanlık Madde
Bilim adamlarına göre, "Karanlık Madde" iki şeyden meydana gelmiş olabilir. Birincisi, çok büyük, ışığı yutan, karadelikler gibi karanlık cisimler; ikincisi ise çok zayıf, elektronlardan bile 100.000 kat küçük olan ve varlıkları normal yollarla gösterilemeyen atom altı parçacıklar.
Bilim adamlarına göre, "Karanlık Madde" iki şeyden meydana gelmiş olabilir. Birincisi, çok büyük, ışığı yutan, karadelikler gibi karanlık cisimler; ikincisi ise çok zayıf, elektronlardan bile 100.000 kat küçük olan ve varlıkları normal yollarla gösterilemeyen atom altı parçacıklar.
Türk ve İslam devletlerinin biraraya gelmesiyle tesis edilecek Türk İslam Birliği dünya barışı ve huzuru için kurtarıcı bir güç olacaktır.
Devamını Oku...
Peygamberimiz Hz. Muhammed (sav)’den rivayet edilen sahih hadislerden, şu anda ahir zamanda olduğumuz ve Hz. Mehdi (as)’ın çıkış vaktinin içinde bulunduğumuz çok açık şekilde anlaşılmaktadır.
Tek bir proteinin kendi kendine oluşamayacağı gerçeği evrim teorisini tamamen temelinden yok eden bir gerçektir.
Bilim ve Teknoloji @ 2010 Bu site HARUN YAHYA çalışmalarından faydalanılarak hazırlanmıştır.
Bu sitedeki tüm dökümanları, sitemizi kaynak göstermek şartıyla telif hakkı ödemeksizin çoğaltabilir, yayınlayabilir ve dağıtabilirsiniz.