START Antlaşması'nın uygulanmasının analizinin sonuçları, Amerikan tarafının, START alanında İngiltere ile bildirilmemiş bir işbirliği yaparak, Antlaşmanın XIII. Maddesinin gereklerini ihlal ettiğini göstermektedir. Bu nedenle, makalede şöyle yazıyor: “Taraflar, bu Antlaşma kapsamına giren üçüncü taraflara yönelik stratejik saldırı silahlarını transfer etmiyorlar. Taraflar, bu konuda ortaya çıkabilecek belirsiz noktaları çözmek için İkili İstişare Komisyonu çerçevesinde istişarelerde bulunacaktır.
Bu hüküm, Taraflardan biri ile üçüncü bir devlet arasındaki stratejik saldırı silahları alanındaki yükümlülükler de dahil olmak üzere, bu Antlaşma'nın imzalandığı tarihte (yazar tarafından vurgulanan) varolan herhangi bir işbirliği uygulamasına uygulanmaz. ”
BAŞLANGIÇ Antlaşması'nın imzalandığı tarihte, stratejik saldırı silahları alanında ABD ile ABD işbirliğine dair bir açıklama yapılmadı ve şu anda mevcut değil. İlk İngiliz SSERB Vanguard’ın, 1994’teki START-1991 Antlaşması’nı imzaladıktan sonra, savaş devriyelerine girdiği sırada, devletlerin stratejik saldırı silahları alanındaki işbirliğinin Aralık 1’tan bu yana devam ettiğini hatırlatmakta fayda var. Varsayılan olarak, Amerikalılar, Trident 2 SLBM'lerin transferini ve XIII. Maddenin gereklerini karşılamayan kapsamlı hizmetlerini sürdürmeye devam ediyor.
Bununla birlikte, bu makalenin yeni bir ihlali ortaya çıktı, bu da START Antlaşması'nın imzalandığı sırada (Nisan 8'taki 2010), Rus tarafının yeni bir İngiliz SSBN oluşturmak için ABD’nin Halefi programına (“Halefi”) katılmasının herhangi bir uygulamasından haberdar edilmediğini açıkladı. Trident-2 füzeleri için evrensel roket bölmesi (Somom Missile Сompartment - CMC) geliştirildi. Ayrıca, Genel Program Dinamikleri’nde bulunan Amerikan tarafının, bu programa Mayıs 2012’ten bu yana katıldığı, yani START Antlaşması’nı imzaladıktan sonra XIII’nin gereklerini ihlal ettiği ortaya çıktı.
Bu bulgular, yazarın kişisel konumunu yansıtan argümanlar ile desteklenir. Aynı zamanda, Amerikalıların İngiliz stratejik nükleer güçlerini kurma planlarının uygulanmasına katılımını analiz etmek gerekliydi.
TAMAMLANAN MİKTARIN DÖNÜŞÜM YERLERİNDEN DEĞİŞTİRMEMEKTEDİR
Büyük Britanya'nın askeri-politik liderliği, stratejik bir nükleer kuvvet inşa etme planlarını geliştirirken, Beyaz Kitap (“Devletin ve Uzun Vadeli Dönemin Stratejik Nükleer Güçlerinin Geliştirilmesine Yönelik Beklentilerin Değerlendirilmesi”) hükümleri ile yönlendirilmektedir. Belge, “İngiliz stratejik nükleer kuvvetlerinin, saldırganın İngiliz çıkarlarına zarar vermesini engellemek ve müttefik nükleer kuvvetlerin ülke güvenliğini ve NATO müttefiklerini güçlendirecek olan etkisinin etkinliğini artırmak için tasarlandığını” vurgulamaktadır.
Bilindiği gibi, Büyük Britanya’nın SNF’si, ABD’ye ait Trident-2 SLBM’leri (INN’nin HWS’si ile 16 SLBM’leri ile donatılmış, dört adet XGUMS SLBM’si, bir INN’nin HWS’si, 0,1 - 0,15’in 9000’i, 12 km). Yüklenen füzelerin gerçek sayısı XNUMX, savaş devriyeleri yapan SSBN füzelerinin savaş başlığı sayısı dört üniteden fazla değil. İngiliz SNF'sinin gruplandırılmasının bir özelliği, dört teknede üç silah grubunun bulunmasıdır. Açık olan amaç, dünyadaki askeri-politik durumun bir komplikasyonu halinde, SNBN'lerin, füzelerin ve savaş başlıklarının operasyonel kaynaklarını korumak için SNF'nin savaş yeteneklerini arttırma fırsatı sunmaktır. Gerekirse, Amerikan füzelerinin arzı sağlanacak, savaş başlıkları İngiliz olacak ve SSBN onları almaya hazır.
Bazı Rus ve yabancı politikacılar eksik füzeler, savaş başlıkları ve sayılarının İngiliz SSBN'ler üzerindeki manipülasyonunu nükleer silahsızlanmayı desteklemeyi amaçlayan Büyük Britanya'nın askeri ve siyasi liderliğinin girişimleri olarak görüyorlar. Bunlar şunları içerir:
- asgari nükleer caydırıcılık beyanları;
- Nükleer Yayılma Önleme Antlaşmasının rolünün tanınmasının gösterilmesi оружия (NPT);
- Kapsamlı Nükleer Test-Ban Antlaşması'nın (CTBT) yürürlüğe girme çağrısı;
- Füze Teknolojisi Kontrol Rejimi (MTCR) ile Uyumluluk;
- SSBN sayısını, operasyonel konuşlandırılmış rampaları her teknede sekize, savaş başlıklarını 40'e düşürme niyetleri;
- SNF’nin mücadele gücünü ve mali krizdeki harcamaları azaltmak amacıyla, SSBN’lerin modernizasyonu için taraflar arasında tartışmalar yapılması;
- Nükleer füzelerin hedeflenmemesi için operasyonel ve organizasyonel ve teknik önlemlerin uygulanması için öneriler;
- Planlanan füze fırlatma ve daha fazlası hakkında devletlerin karşılıklı bildirimi.
Hatta bazı Rus politikacılar İngiltere’nin stratejik saldırı silahlarını azaltmak için antlaşma süreçlerine katılma niyetlerini görmekte ve İngiliz gemileri, füzeleri ve savaş başlıkları için olası azaltma seviyeleri bulmaktadır.
Aslında, Amerika Birleşik Devletleri ve Büyük Britanya arasındaki işbirliğinin, ABD stratejik saldırı silahlarının antlaşma yükümlülüklerinin yerine getirilmesiyle bağlantılı olarak stratejik silahların azaltılmasını telafi etmek için İngiliz stratejik nükleer kuvvetlerinin savaş yeteneklerini arttırma koşullarını yaratması amaçlanıyor. Ayrıca Amerikan Trident 2 SLBM'lerin ve İngiliz SSBN'lerin yüksek taktiksel ve teknik özelliklerle nitelendirildiği ve roketin 12 savaş başlıkları ile uçuş tasarım testlerinden geçtiği bilinmektedir. BAŞLANGIÇ Antlaşması Protokolünün Birinci Bölümünde (“Terimler ve Tanımlar”) “işbirliği” teriminin tanımı tanımlanmadığından, Amerikalılar İngiltere ile çeşitli bildirilmemiş işbirliği yürütmektedir. Bunlar arasında:
- muhtemel bir düşman hedeflerinin ve nükleer kuvvetlerin kullanımı için operasyonel planların koordinasyonu;
- Öncü, operasyonel ve teknik ve mücadele belgelerinin geliştirilmesi ve koordinasyonu;
- İngiliz uzmanların ve SSBN ekibinin eğitimi;
- Devlete ve önde gelen yabancı ülkelerin nükleer füze programlarının geliştirilmesi umutları hakkında bilgi alışverişi;
- İngiltere'de bulunan muharebe kontrol ve iletişim tesislerinin bakımı ve geliştirilmesi;
- çeşitli operasyonel ve muharebe eğitimi faaliyetlerine nükleer kuvvetlerin planlanması ve ortak katılımı;
- Nükleer güç kullanımıyla mücadele formlarının ve yöntemlerinin birleştirilmesi;
- Amerikan uzmanlarının özerk ve karmaşık testler yapması ve çeşitli Amerikan SLBM sistemlerinin İngiliz nükleer savaş başlıkları ve SSBN'ler ile “kenetlenmesi” için görevlendirilmesi;
- US Eastern Rocket Range'de İngiliz SSBN'lerinden savaş füzesi başlattı.
Elbette, bu, ABD ile İngiltere arasında, START Antlaşmasının ihlali olarak nitelenmesi gereken tam bir işbirliği alanı listesi değil, Rus yetkililer bunu yapmıyor.
İngiliz ve stratejik nükleer güçlerin kurulmasına yönelik planların uygulanmasında ABD ve Birleşik Krallık arasındaki işbirliğine gelince, Beyaz Kağıt, “Hükümet, bu füzelerin, 2’in başlangıcına kadar İngiliz nükleer güçleriyle hizmette kalmasını sağlayacak olan Trident-2040 füzelerinin ömrünü uzatan ABD programına katılmaya karar verdi. . Bu SLBM'lere Amerikan deniz üssü Kings Bay'da hizmet verme konusunda ABD ile işbirliği devam edecektir. ABD, Trident-2'in yerini almak üzere geliştirilen herhangi bir füze sisteminin, yeni İngiliz SSBN'lerini başlatmak için savaş kontrol sistemiyle uyumlu olacağını veya geliştirilebileceğini garanti eder. Savaş başlıklarının değiştirilmesi veya modernizasyonu ile ilgili karar İngiliz Parlamentosu tarafından alınmalıdır. ”
Bu nedenle, başka bir devletin kavramsal belgesinde bile, ABD, START Antlaşmasının planlı bir ihlali olan İngiliz stratejik nükleer kuvvetlerinin modernizasyon programlarına katılımı öngörmektedir.
Makul bir soru, bu belgenin elverişli hükümlerinin Rusya Federasyonu Devlet Duma'sındaki START Antlaşmasının taslağını hazırlarken, imzalarken ve onaylarken dikkate alınmış olup olmadığıdır Neden Antlaşma Protokolünün II. Bölümünün 7 maddesi fark edilmedi: “SLBM'nin üçüncü devlete devredilmesinden veya mevcut işbirliği uygulamasına uygun olarak SLBM'nin üçüncü durumdan üçüncü devletten alınmasından en geç beş gün önce bildirim yapılması”. Niçin START Antlaşması'nda tanımlanmayan üçüncü ülkelerin listesi ve kaç tane olabilir? Rusya'nın Bulava füzelerini üçüncü bir devlete devredeceği çok saçma görünüyor. Açıkça belirtmek gerekirse, 7 maddesi Amerikalılar lehine verilmiştir ve bu, Trident-2 SLBM'lerinin İngiliz stratejik nükleer kuvvetlerinin mücadeleye hazır olmalarını ve inşa edilmesini sağlama amacıyla ABD-İngiliz işbirliğini konu almaktadır. Bu arada, neden daha önce olmasın, füzelerin transferi tamamlandıktan sonra bildirimler yapılmalı?
İNGİLİZ DENİZCİLİK ŞİRKETLERİ
Yabancı ve Rus bilgi materyallerinin analizi, İngiltere Savunma Bakanlığı'nın mevcut Vanguard tipi SSBN'lerin geliştirilmesine ek olarak, yeni nesil SSBN'ler tasarlamaya başladığını göstermektedir.
İngiliz Donanması danışmanı Richard Scott (“İngiltere Savunma Bakanlığı, HIS Jane'in Haftalık Savunma Haftası, 30 MAY 2012, S. 4, 2028 MAY 44, S. 2011’ten bu yıl nükleer Vangard tipi denizaltıların yerini alması gerekiyor. Enflasyonu dikkate alan dört tekneli inşaat projesinin maliyeti XNUMX milyar dolar olarak tahmin ediliyor, İngiltere Savunma Bakanlığı'nın konsept geliştirmeyi tamamladığı ve Mayıs XNUMX'te yeni nesil SSBN tasarım programını onayladığı vurgulandı.
Özel proje SEPP (Submarine Enterprise Performance Program) çerçevesinde, BAE Systems Maritime-Submarins, Babcock ve Rolls-Royce şirketleri ile sözleşmeler imzalandı. Şirketlerin bu projeye dahil edilmesi, Savunma Bakanlığı'nın müteahhitlerle etkileşiminin etkinliğini artıracak, bir SSBN inşaat üssü oluşturmak, savunma şirketlerini desteklemek ve daha fazla 1900 iş yaratmak için kullanılacak kaynakları koruyacak.
Makale, "Rolls-Royce" şirketinin, gelişmiş teknik özelliklere sahip yeni nesil bir nükleer reaktörün geliştirilmesinde yer aldığını vurgulamaktadır. Ana teknenin döşenmesi, 2021 yılında hizmete alındığı tarih ile 2027 yılında planlanmaktadır.
Richard Scott'ın sembolik makalesi, İngiltere Savunma Bakanlığı tarafından ABD SSD'lerinde (8 - 12 mayın) nükleer bir savaş kafasına sahip Trident 2 füzelerine ev sahipliği yapacak evrensel bir füze bölmesi (XNUMX - XNUMX mayın) geliştirmeye yönelik bir ABD programının uygulanması hakkında yapılan bir ifadenin bir parçası. Roket kompartmanının Amerikan şirketi General Dynamics tarafından, gelecek vaat eden SLBM'ler için belirlenmiş genel parametrelerle tasarlandığı vurgulanmaktadır. Aynı zamanda, İngiliz yeni nesil SSBN'ler, füze bölmeleriyle birlikte, iki ülkenin kaynaklarını koruyacak olan Ohio tipi Amerikan SSBN'ler ile birleştirilecek. Bu nedenle, Birleşik Devletler nükleer denizaltıların tasarımında ilan edilmemiş bir işbirliği ile Birleşik Krallık'ta çalışıyor ve bu da BAŞLATMA Antlaşmasının ihlalidir.
Bazı Rus yetkililer, uzmanlar ve "bilge adamlar", Amerikan-İngiliz işbirliğinin deniz stratejik nükleer kuvvetlerin inşasında etkinliğine olan hayranlığını dile getirerek, Rusya Federasyonu askeri güvenliğine zarar veren XIII.
NÜKLEER TRIANGLE
Amerikalılar tarafından yalnızca bir makalenin performansının sistematik bir analizinin sonuçları, ihlallerinin Amerikan tarafı için tek taraflı avantajlar yarattığını ve önemli askeri ve teknik üstünlüğü yarattığını göstermektedir. Pentagon’un liderliği, Birleşik Devletler Stratejik Ortak Komutanlığı önderliğinde yürütülen Müttefik nükleer planlamalarını, 1550 savaş başlıkları seviyesinin altına ve altına çekerek nükleer savaş başlıklarını güvenli bir şekilde azaltabilir.
Büyük Britanya ve Fransa’nın yanı sıra Çin’in önderliği, stratejik saldırı silahlarını azaltmak için antlaşma süreçlerine katılmayı bile düşünmüyor. Bilgi materyallerinin analizi sırasında, stratejik saldırı silahları alanında ABD ile Fransa arasındaki gizli gizli işbirliği biçimlerinin ortaya çıkması endişe vericidir. ABD, NATO’nun Stratejik Konsepti çerçevesinde İngiltere ve Fransa’yla (perspektif olarak) nükleer işbirliği yürütüyor. Finansal ve maddi kaynakları koruyacak olan İngiliz ve Fransız SSBN'lerinin birleşmesi konusunda ortak AR-GE çalışmaları için yaklaşımlar geliştirilmektedir. Bu devletlerin SSBN'lerinin savaş devriyeleri için tek bir programın geliştirilmesine başlanması önerilmektedir. Amaç, İngiliz-Fransız ortak bir sistem olan “denizdeki potansiyel düşmanların kalıcı bir şekilde caydırılması” oluşturmaktır. Bu nedenle, Avrupa füze savunma sisteminin yayılması koşullarında, NATO müttefikleri nükleer bir üçgeni oluşmakta ve START Antlaşması'nın bu süreçler üzerindeki etkisi önemsizdir. Ne yazık ki, nükleer müttefik olmadığından Rusya'nın bu tür fırsatları yoktur.
Onüçüncü makalenin "belirsiz noktaları" na gelince, bunlar Cenevre'deki İkili İstişari Komisyonun oturumlarında çözüme kavuştu, ancak bunlar olası değildir.
Stratejik taarruz silahları alanındaki başka bir “üçüncü” devletle, örneğin Fransa ile işbirliği konusunda XIII. Bu amaçla, ABD Dışişleri Bakanlığı ve Pentagon'un aşağıdaki içerikle taslak bir bildiri üzerinde anlaşmaya varmaları önerilebilir: “Amerikan tarafı, BAŞLANGIÇ Antlaşması kapsamına giren Fransa'ya stratejik saldırı silahları aktarmaz. START Antlaşması'nın imzalandığı tarihte, Amerikan tarafı, stratejik saldırı alanındaki yükümlülükleri de dahil olmak üzere Fransa ile işbirliği yapma uygulamasına sahip değildi. ABD tarafı, START Antlaşması’nın sona ermesinden önce Fransa ile stratejik saldırı silahları alanında işbirliğinin uygulanmasının amaçlanmadığını söylüyor. ”
Rusya Federasyonu ve ABD dışişleri bakanlıklarında, START Antlaşması hükümlerinin dayandığı denge, tarafların eşit fırsatları, parite, şeffaflık, açıklık ve şeffaflık ilkelerini sürekli olarak ilan ediyorlar. Ne yazık ki, bu tür ifadelerin güvenilirliği, XIII. Maddeyle ilgili olarak verilen analiz sonuçları ile desteklenmemektedir.