05.01.2001 - 01:00 | Son Güncelleme: 05.01.2001 - 01:00
Hz. Ebû Bekir'in son sözleri
Peygamberlerden sonra insanların en üstünü olan Hz. Ebû Bekir'in hastalığı ağırlaşmıştı. Mescide çıkamıyordu artık.
Peygamberlerden sonra insanların en üstünü olan Hz. Ebû Bekir'in hastalığı ağırlaşmıştı. Mescide çıkamıyordu artık. Ziyaretine gelenlere o gece gördüğü rüyasını anlattı: "Gecenin sonuna doğru uyumuşum. Resûl-i Ekrem'i rüyada gördüm. İki beyaz elbiseyi giymişti. O elbiselerin eteklerini ben tutuyorum. O sırada elbiseler yeşil olup, parlamağa başladı. Bakanların gözlerini alırdı. İki yanında, uzun boylu, gayet güzel yüzlü, nûr elbiseli ve bakanlara neşe veren iki kimse vardı. Resûl-i Ekrem, selâm verip musafeha etmekle beni şereflendirdi. Mübârek elini göğsüme koydu. Üzüntüm gitti. "Yâ Ebâ Bekr, seni çok özledik, kavuşma zamanı yaklaştı" buyurdu. Uykuda o kadar ağlamışım ki, evdekiler uyanmışlar. Sonradan bana söylediler. Ben de seni özledim, yâ Resûlallah dedim..." Rüyasını anlattıktan sonra Eshab-ı kiramın ileri gelenleri ile istişare edip, hazret-i Osman'a şu vasiyeti yazdırdı: "Ben Ömer ibni'l Hattab'ı hilafete seçtim. Onu dinleyin, ona itaat edin. Sizin için hayırlı olanı tespitte kusur etmedim. Eğer sabır ve adaletle hükmederse beni tasdik etmiş olur. Böyle yapmazsa ben gaybı bilemem, mazurum. Ben ancak hayır murad ettim. Herkes amelinin cezasını bulur." Kendisinden nasihat istediklerinde, "Yakında size pek ziyade rızık kapıları açılacak. Birkaç günlük ömre aldanıp da yarın Cenab-ı Hakkın huzurunda mahcub olmayın" buyurdu. Hz. Ebû Bekir, halifeliği müddetince, devlet malı olarak yanında, sadece bir köle, bir deve bir de kaftan bulundurmuştur. Vefat etmeden önce kızı Hz. Aişe'ye şunları söyledi: "Halife olalıdan beri, Müsümanların parasını kullanmadım. Herkesin yediği sıradan yemekleri yedim. Kaba elbiseler giydim. Devletin malı olarak, Müslümanların ihtiyaçlarını görmek için, bir köle, bir deve bir de kaftan kullandım. Vefatımdan sonra bunları Ömer'e gönder." Hazret-i Ömer'i çağırıp şunları söyledi: "Ben ümit ediyorum ki, bugün vefat ederim. Sen hemen halkı cihada davet eyle! Dinin emrini yerine getirmede size hiçbir musibet mani olmasın. Resulullahın vefatında benim ne yaptığımı gördün. Halbuki insanlara onun gibi bir musibet görmemişlerdi..." Dediği gibi oldu. O günün gecesi akşam ile yatsı arasında hasret kaldığı Resulullaha kavuştu. Son sözü: "Teveffeni Müslimen ve elhıknî bissalihîn" (Yusuf/101)yani, Ya Rabbi, Müslüman olduğum halde ruhumu al ve beni salihlere ilhak eyle!" ayeti oldu.