İtalya’nın dünyaca ünlü şehri olan Venedik ile ilgili bilgiler. Venedik’in önemli yerleri ve tarihi hakkında bilgiler.
Venedik
İtalya’da, Adriya Denizi’nin kuzey kıyılarındaki kum adacıkları üzerinde kurulu bir şehirdir. Venedik, müzeleri, sanat değeri yüksek olan yapıları, turistik özellikleri bakımından İtalya’nın turist çeken şehirlerinin başında gelir.
İtalya, V. yüzyılda Barbarlar’ın istilâsına uğradığı zaman, Adriya Denizi’nin kuzeyinde yaşayanlar, Piave ve Adige nehirlerinin ağzındaki çamurlu adacıklara sığınmak zorunda kalmıştı. Burada yerleşenler zamanla şehirlerini büyüttüler; kiliselerin, sarayların yükseldiği bir şehir haline getirdiler.
Venedik’in, başlıca özelliği, denizden pek az yüksek olan kum setlerinin üzerinde kurulmuş olmasıdır. Birçok yerde, sular kabardığı zaman rıhtımlar, meydanların bir kısmı, bazı sokaklar su altında kalır. Şehrin temelleri çamur adacıklara çakılmış ahşap sütunlara dayanır.
Sokakların büyük bir kısmı kanallar halindedir. Ayrıca, kenarında kaldırım bulunan, ortasından kanallar geçen sokaklar da vardır. Büyük Kanal S biçiminde iki yay çizerek şehri boydan boya keser. Bu büyük kanala, irili ufaklı diğer kanallar açılır. Kanallardan geçerek şehrin bir başından öteki başına gitmek mümkündür.
Venedik’te ulaşım, deniz taşıtları ile sağlanır. Şehrin timsali haline gelen gondollar bugün daha çok turistlerin bindiği bir taşıma aracıdır. Taksi yerine hızlı motorlar, otobüs yerine de küçük nehir gemileri kullanılır. İrili ufaklı köprüler de halkın karşıdan karşıya geçmesini sağlar. Büyük Kanal üzerinde üç büyük köprü sıralanır, bunlar, Akademi, Rîalto ve İstasyon köprüleridir.
Şehir, sığ olan denizin üzerinden uzanan uzun bîr köprüyle karaya bağlanmıştır. Bu köprüde biri gidişe, öteki gelişe ayrılan iki demiryolu ve motorlu araçlar için bir yol vardır. Trenler ve motorlu araçlar köprüyü aşıp Venedik’in kuzey ucuna kadar gelirler, oradan daha içeriye giremezler. Şehirde, otomobil ve benzeri araçların hareketine imkân olmadığı için, bunlar şehir dışındaki garaj ve parklarda bırakılır.
Uzmanlar, Venedik’in zamanla sulara gömülmekte olduğunu iddia etmektedirler. Bunun önüne geçmek için çalışılmaktadır. Gerçekten de şehirde eğrilmiş binalar, kuleler büyük bir sayı tutar.
Şehirde, San Marco ve San Giorgio katedralleri başta olmak üzere birçok kilise ile, dukalık sarayı, Campanile (ünlü çan kulesi), iki sıralı dükkânların sıralandığı kapalı çarşı durumundaki Rialto köprüsü, müzeler, tarihî değeri olan kitaplarla dolu kütüphaneler turistlerin büyük ilgisini çeker.
Şehirdeki yapılar Bizans ve Rönesans mimarlığının en güzel eserleridir. San Marco katedrali, İstanbul’daki Ayasofya’dan sonra Bizans mimarlığının ikinci güzel eseridir. Doge Sarayı da İtalyan gotik sanatının en güzel örneğidir. Ünlü çan kulesi, olan Campanile 1496’da yapılmıştır.
Tarihte Venedik
Venedik, Kuzeyden gelen Barbar istilâsından kaçanlar tarafından 452’de kurulmuştu. Yüzyıl içinde hızla gelişen şehir, Batı Roma İmparatorluğumdan ayrı, bağımsız bir devlet halinde idare ediliyordu.
Gemicilikte çok ilerlemiş olan Venedikliler uzun zaman Akdeniz’deki ticaret üstünlüklerini Cenevizlilerle birlikte devam ettirdiler. Bu arada Haçlı Seferleri’ne katılan Venedikliler Doğu’ya yaptıkları seferlerle zenginleşip, servet sahibi oldular: XIII. yüzyılda Venedik batının en üstün denizci devleti haline gelmiş bulunuyordu. Şehirdeki muhteşem zenginlik, göz kamaştırıcı saraylar, muazzam kiliseler bütün Avrupa’da ün yapmıştı. Venedikli ressamlar ve edebiyatçılar şehri bir kültür ve sanat yuvası haline getirmişlerdi. Fakat Osmanlı İmparatorluğunun Akdenizdeki üstünlüğünün başlaması ile Venedik’în üstünlüğü geriledi. 1797’de de Napolyon, Venedik Cumhuriyetini Avusturya ile Fransa arasında böldü. 1866’da da Venedik kesin olarak İtalya’ya katıldı.