Suçluluk Duygusundan Kurtulmak İçin Telkin
Geçmişte yanlış yaptığını düşündüğün şeyler için kendini kolayca affedebiliyorsun. Hatalı olduğunu düşündüğün, sana suçluluk hissettiren şeyler için kendini affediyorsun. Gerçek ya da hayali, hiç fark etmez. Bilincinde olduğun veya bilinçaltına ittiğin tüm suçluluk duyguların için kendini kolaylıkla affediyorsun.
Sen normal duygulara sahipsin. Senin de tüm insanlar gibi hata yapman çok doğal. Fakat bu hatalar geçmişte kaldı. Geçmişi yeniden yazmaya çalışmanın ne kadar saçma olduğunu biliyorsun. Geçmişte yaşananlar senin bir parçan. Her insanın geçmişi vardır ve bu geçmişinde hatalar birikir. Hatalar olmasa insan insan olamaz.
Artık kendini suçluluk duygusuyla hırpalamaya son vermenin zamanı geldi. Hata yapmış olabilirsin; ama bu suç işlediğin anlamına gelmiyor. Artık kendine karşı daha hassas, daha nazik olmanın zamanı geldi. Suçluluk duygusu, yanlış yapıldığını düşündüğün şeyler için kendi kendini cezalandırma biçimidir. Bunu kabul et. Yanlışlar yapmış olabilirsin. Ama her cezada belli bir sınır vardır. Her duyarlı insan bunu bilir. Cezanın sınırına ulaşıldığında cezanın devam etmesine hiçbir bahane sunulamaz. Cezanın devam etmesine ihtiyaç yok.
Şunu kabul etmelisin: Duyarlı bir insan hata yapan bir kişiyi hatasından dolayı kolaylıkla affeder. Öyleyse hata yapan kendin sen, kendini de affetmelisin. Tıpkı diğerlerini bağışladığın gibi kendini de bağışlamayı bilmelisin. Bütün o yanlış olduğunu düşündüğün şeyler birer hataydı. Hatalar insana özgüdür ve affedilir. İnsan hayatının her anında hata yapmaz. İnsan çoğu zaman doğruyu yapar. Hatalarımız, yaptığımız doğrularla oranlandığında çok küçük yer tutar.
Sen çok zaman hep doğru şeyi yaptın. Hatalarının kapladığı yerin ne kadar küçük olduğunu görüyorsun. Artık, geçmişte hata yaptığını düşündüğün şeylerin verdiği suçluluk duygusunun seni bırakmasına izin veriyorsun. Bilincinde olduğun veya bilinçaltına ittiğin bütün suçluluk duygularından şu anda arınıyorsun.
Şu anda, şu dakikada kendini kolayca bağışlıyorsun. Bağışlıyorsun. Bağışlıyorsun.
Suçluluk hissinin gitmesine izin veriyorsun. Kendini bağışla¬dın. Sen, bütün olarak değerli bir insansın. Kendi değerini kabul ediyorsun.