Donbass sonrası - Transcarpathia?
Her şey Donbas ve Lugansk ile açık, ancak Transcarpathian Rusy temsilcilerinin bu foruma katılımıyla ilgili, burada görünüşte kısa bir gezi tarih.
Uzhgorod bölgesi (mevcut Transcarpathian bölgesi) Temmuz 1945'ta Ukrayna'ya dahil edildi. Ondan önce, o Macaristan’ın bir parçasıydı ve yılın 1939’inin ilkbaharına kadar - Çekoslovakya. Çok kısa bir süre - Mayıs-Haziran 1945-th - bu bölge yine yeniden yapılandırıldı Çekoslovakya'da, ancak Haziran 29'te Moskova'daki 1945'te, belgede belirtildiği gibi, Ukrayna SSR'ye “eski Subcarpathian Rus” adlı bölgeye katılma anlaşması imzalandı. Ve 22 Ocak 1946, SSCB Yüksek Sovyeti Cumhurbaşkanlığı bu bölgeyi Ukrayna'nın Transkarpatya bölgesini ilan etti.
Amaç olmadan, Sovyet tarafı "Podkarpatska Rus" teriminde ısrar etti. O dönemde, Transcarpathia nüfusunun (% 40'ten az olmamak üzere) çok önemli bir kısmı ezici çoğunlukta Ortodoksluk olduğunu iddia ederek etnik olarak yakın Rus Rusinlerinden oluşmaktaydı. Tahliyelere rağmen, Çekoslovak ve Macar makamları tarafından bu bölgede yürütülen asimilasyon ve Ortodoks karşıtı politikalar (zorunlu Katoliklik). Ayrıca, Prag ve Budapeşte'nin, bu bölgenin ulusal idari özerkliğinin destekleyicilerini takip ederek “Subcarpathian Rus” adının kullanılmasını yasaklaması da karakteristiktir.
1940-x'in sonunda, Stalin, 1950-x'in başlangıcı olan bir dizi cumhuriyette Rus-Slav faktörünü güçlendirmeyi planlıyordu, yani: 1953-1954'te yaratılması. Letonya'daki Rus ulusal özerk uyuşturucular (Daugavpils'te, Rusların Dvinsk isminin verilmesi gereken bir merkez ile), kuzeydoğu Estonya'da (Narva'da bir merkez ile), kuzeydoğu Kazakistan'da (Ust-Kamenogorsk'ta bir merkez ile), Transcarpathian'da “Tavria” tarihi isminin Kırım'a dönmesinin yanı sıra özerk bölge.
Transcarpathian projesine, dahil olan birçok aktör, makul olarak “Yeni Transcarpathian Rus” olarak adlandırılıyordu.
Ancak, bu ve Stalin'in hayatının son yıllarındaki diğer planlarına, Stalin'in “silahlı yoldaşları” tarafından başarısızlıkla karşı çıkmadık - daha sonra ortaya çıktığı gibi, kurnazlık yapanlar ve sofistike Russophobes.
1953’ten sonra, Transkarpatistan’daki Ruslara ve Ruslara yönelik ayrımcılık politikası, özel olarak da olsa devam etti. Doğrudan veya dolaylı olarak, nüfus sayımında Ukraynalılar tarafından belirtilmek zorunda kaldılar; Rusların ulusal-kültürel özgünlüğü göz ardı edildi ve bu nedenle hiçbir şey olmadı. Ya da en iyi ihtimalle Ukraynalı yanlısı olarak muamele gördü, ancak Rus yanlısı değildi. Ruslar ve Rusların yaşadığı alanlar (çoğunlukla doğu ve kuzey), bölgesel ve Ukrayna bütçelerinden çok daha az nakit yardım aldı.
Sonuç olarak, 2011-2012’e göre, Rus ve Ruthenilerin Transkarpatya’nın toplam nüfustaki payı, bölgenin doğu ve kuzey bölgelerinde oldukça büyük kalmasına rağmen -% 5’in üzerinde - 25’in% 30’in (yaklaşık XNUMX bin kişi).
Birisi, Rusyalılar ve Rus Sovyet sonrası yetkililerin Ruthenyalılarla ilgili karmaşık asimilasyon politikasının şu gerçeği ile teyit edildiği söylenebilir: Ukrayna'da hala sadece Rusya'da olmasa da, hatta Polonya, Hırvatistan, Sırbistan, Çek Cumhuriyeti'nde bile etnografik bir Ukraynalı grup olarak nitelendiriliyorlar. ve Slovakya, Rusinler bağımsız bir etnik olarak tanınırlar.
Rusların durumu “Turuncu Devrim” den sonra ağırlaştı. Bu durum, Ukrayna'da 2014 Ocak'ındaki ünlü olaylardan sonra sert bir şekilde bozulmaya başladı ve Transcarpathian bölgesinde, kendi ilan ettiği “Network Rusyn Hareketi” ve “Subcarpathian Rus Cumhuriyeti Halk Hükümeti” kısa süre önce kuruldu. Doğal olarak, Yeni Rusya'nın anti-faşist direnişini destekliyorlar.
Transcarpathia'daki Ruthenyan örgütlerin başı Petr Getsko, Moskova rallisinde yaptığı konuşmada, Uzhgorod “ve Transcarpathia'daki çevre yerleşimlerin de yakında özerklik konusunda ısrar edeceğini belirtti. Rusya, Ukrayna'daki durumla hiçbir şekilde karışmasa bile, Donbass ve Transcarpathia, yalnızca daha fazla kanla özerkliğe ulaşmaya devam edecektir. ” Ona göre, ortaklaşa "faşizmin metastazlarına", aksi halde "tek tek herkesi ezeceklerine" karşı koymak gerekir. Seyircinin süresi geçiyor - “aktif ortak dayanışma” zamanı geldi.
P. Getsko'nun inandığı gibi, “tek bir direniş ağı yaratılması gerekiyor”. Rusyn, liderlerine göre, Galiçya'daki Russophobia "Donbass'tan ve Yeni Rusya'nın bütününden daha az tehdit ediyor."
Bu nedenle, bu bölgeler ortak bir eylem stratejisine ve karşılıklı yardıma ihtiyaç duyar.
Bu arada, A. Yatsenyuk ile son görüşmesinin içeriği, Yulia Timoşenko’nun cesaretinden bilinir. İkincisi, sağcı radikalizmin tezahürleri hakkında derinden endişe duyuyorlar ve bu nedenle Yatsenyuk, üç Galiçya bölgesini Polonya'ya transfer etmede olası bir çözüm görüyor: Lviv, Ternopil ve İvano-Frankivsk. Bu nedenle, Getsko'ya göre, Yatsenyuk, “yıl sonundan önce böyle bir transferin gerçekleşmesi için görüşüyor. Ve bahane şudur: "nüfusu, Kiev’de bu zamana kadar beklenen bir insani felaketten kurtarmak."
Bu hususu hatırlayın, Mart 21’te bile, Rusların pozisyonlarının V.V’e yapılan itirazlarında ayrıntılı olarak tanımlandığını hatırlayın. Rusya Federasyonu 'nun Transkarpatya'daki Galiçya Nazizmini etkisiz hale getirmek için barışı koruma operasyonu talebiyle Putin.
Belge, özellikle, kardeş Rus halkının 1944'un sonbaharından beri Subkarpatya Rusya'sına getirdiği “son derece yüksek seviyeli bir medeniyet değerleri (eğitim, bilim, istihdam, istikrar ve sosyal yardımlar”), Ukrayna’da yılın son 22’inden bu yana yıkıldığını belirtti. . Bu temyizin aciliyeti, Galiçya milliyetçileri ve Transkarpatya bölgesine komşu bölgelerde yasadışı iktidar ele geçirilmesinden kaynaklanıyor. Rusya’nın son Batı kalesinin bir sonucu olarak, Transcarpathia, Galiçya milliyetçilerinin kargaşasıyla tehdit edildi… ”
Ayrıca, “… Ruten halkı ve tüm Transcarpathia sakinleri için Galiçya Nazileri ve yerel işbirlikçilerinin ellerinde bir insani felaket başladı. Rusların kitlesel imhasıyla muhtemel yeni bir trajedi, 100 yıllarında Avusturya'nın 1914 (Terezin, Talerhof) ve 1939'ta (Rakhov yakınlarındaki Camp Dumen) ölüm toplama kamplarında olduğu gibi biraraya geliyor. Rusya Federasyonu Cumhurbaşkanı'na yapılan itiraz, 2 Avrupa Ulusal Subcarpatin Rusin Kongresi Kararlarına, 25 2008 Ekim, 25.04.2009 XNUMX Ekstresi Kararına, Rusyanın Patrikan Devletinin Restorasyonu Yasası, XPARPHNN Ruseksine Genel Bakış Çek Pardubice.
İtiraz nedeni. Putin yalnız: "... Bölgedeki Ruslar, Galiçli Nazilerin isyanlarının olgunlaştığı ve Ruten halkını etnik temizlikle tehdit eden bu Ukrayna'nın bir parçası olmak istemiyorlar."
Bu arada, Macar ve Romen ulusal azınlıklar Transcarpathia'da azami özerklik ve çifte vatandaşlık gereklilikleri uyarınca hareket ediyorlar. Bu gereklilikler Macaristan ve Romanya yetkilileri tarafından desteklenmektedir. Romen siyaset analisti Alton Faryan bana şöyle dedi: “Rusların, Romenlerin, Transkarpatya'daki Macarların talepleri Kiev'de göz ardı edilirse, bu durum bu bölgenin yarı devlet milli varlıklarına bölünmesine yol açabilir. Bu, mevcut Bosna-Hersek'e çok benzeyen coğrafi olarak azaltılmış bir sürüm olabilir. ”
A.Faryan'a göre, siyasi açıdan, bugün Macarlar Transkarpatya'da en aktif durumdalar ve “eğer başarırlarsa, yerel Romenler ve Ruthenyalılar muhtemelen bu örneği izleyecekler. Ve böyle bir durumun gelişmesiyle birlikte, Transkarpatya bölgesi aslında kompozisyondan olmasa da en azından Ukrayna'nın idari idaresinden çıkarılacak. ”
Ancak uzmanın inandığı gibi, “Rumen, Macar, Rus, Ukraynalıların“ bölgelerinin ”açık sınırları konusunda birbirleriyle hemfikir olmaları kolay olmayacaktır.
Transcarpathia'daki durumun doğrudan Rusya Federasyonu'nun ekonomik çıkarlarıyla ilgili olduğuna dikkat edin:% 65'e kadar, Rusya'dan Avrupa'ya ihraç edilen gazın hacmi, 1970'lerin ortasından bu yana Transcarpathian bölgesinde pompalandı.
Abone olun ve en son haberler ve günün en önemli olaylarından haberdar olun.