Mevcut eğitim sisteminden kaldırmamız gereken 3 şey
Dünyamız her zamankinden daha hızlı değişiyor.
Teknoloji atılımları, demografik değişimler ve küreselleşme trendlerinin tümü, giderek daha öngörülemeyen ve istikrarsız bir dünyaya katkıda bulunuyor.
Değişim tek sabit gibi görünüyor ve artan hızı tek güvenli tahmin.
Bugünün çocukları ve büyükanne ve büyükbabaları gibi bu kadar zıt yaşam tarzlarına sahip iki çağdaş nesil olmamıştı.
Neredeyse her şey değişti - sosyalleşme şeklimizden hareket etme şeklimize, çalışma şeklimize. Önemli bir husus dışında: öğrenme şeklimiz.
Büyükanne ve büyükbabalar, kendileriyle aynı yıl doğan bir grup insanla birlikte, belirli bir konu hakkında bilgi veren yaşlı bir kişiyi dinleyerek bir sınıfta oturdular.
Sonra eve gittiler, ev ödevlerini yaptılar, bir ders kitabını ezberlediler, yazılı bir sınavda tekrar ettiler ve sonraki konuya geçtiler.
Yarım asır sonra, aynısını yapıyoruz . Evet, bazı içerikler ve araçlar değişti, ancak Eğitim paradigmalarına neredeyse hiç dokunulmadı.
Sınıfta oturun, bilgileri ezberleyin, testi geçin, tekrarlayın. Anaokulundan üniversiteye kadar aynı süreç defalarca devam ediyor.
İnovasyon her yerde bulunur, ancak Eğitim , bağışık kalan tek alan gibi görünüyor. Ve sırayla, güncelliğini yitirmiş bir öğrenim sistemi de Yenilikçilere iyi hizmet vermiyor.
Problem çözme, eleştirel düşünme ve yaratıcılık bir Yenilikçi için en değerli becerilerden birkaçıdır. Ancak, okulda öğrendiğimiz şey bu değil.
At Ungap Eğitim , onları anlamlı bir kariyer inşa sağlayacak yaşam boyu becerileri ile yarının girişimcileri ve yaratıcılar donatarak, teori ve gerçek dünya eylem arasındaki uçurumu amaçlıyoruz.
Aynı sınıfa 2 öğrenci alalım. Bir testte% 40, diğeri% 90 alıyor. Ertesi gün, her iki öğrenci de aynı sınıfta oturuyor, aynı içeriği dinliyor ve aynı ödev veriyor.
"Başarısız" olan öğrencinin, bir dahaki sefere yetişmesi ve "daha iyisini yapması", bir önceki konuya henüz hakim olmamasına rağmen bir sonraki konuya geçmekten başka seçeneği kalmadan bırakılması gerekiyor.
Öğrencileri ilk “başarısızlıklarından” alıkoyuyor, onları zayıf (bilgi) temeller üzerine inşa etmeye zorluyor ve onları ardışık hayal kırıklıklarına hazırlıyoruz.
Buna ek olarak, başarısız olmak son derece olumsuz olarak kabul edilir : Eğer bir testi geçemezseniz, ya tembelsiniz ve yeterince çalışmıyorsunuz ya da o kadar akıllı değilsiniz.
Genç yaştan itibaren başarısızlığı reddetmeye, ondan utanmaya, öz değerimizi tanımlamasına izin vermeye ve zeka seviyemizi belirlemeye koşullanmış durumdayız.
Fakat başarısızlığın sürekli olduğu ve aksaklıklara cevabımızın, bunların üstesinden gelme ve nihayetinde başarılı olma becerimiz için kritik olduğu bir dünyada , derecelendirme sistemi bize hizmet ediyor mu? Bizi daha dirençli yapıyor mu? Yaratıcı? Kendinden emin misin? Sanmıyorum ...
Peki çözüm nedir?
As Sal Khan , Khan Academy kurucusu, onun önerdiklerini TED Konuş , biz ustalığı değil, test puanları için ders olmalıdır.
Bir öğrenci bir konunun bir sonraki seviyesine ancak bir önceki derse hakim olduktan sonra geçmelidir, sadece bir testte asgari notu geçmemelidir.
Buna Ustalık Temelli Öğrenim denir ve öğrenme yolculuğunu geliştirerek elde edilebilir .
Oyunlaştırma, Notlandırmadan daha iyidir. Sadece öğrenmeyi daha meritokratik yapmakla kalmaz, aynı zamanda daha eğlenceli hale getirir. Bir sonraki seviyenin kilidini açma teşviki, hırs ve sağlıklı rekabeti teşvik eder ve ustalığa dayalı sistemi, akademik ilerlemeyi daha adil ve daha az öznel hale getirir.
Şu anda, akademik başarımız büyük ölçüde iyi notlar alma yeteneğimize bağlıdır ve bu da büyük ölçüde odaklanma ve ezberleme kapasitemize bağlıdır.
Öz değer duygumuz, büyümekte elde ettiğimiz notlardan büyük ölçüde etkilendiğinden ve mutluluğumuz büyük ölçüde öz değer duygumuza bağlı olduğundan, mutluluğumuzu odaklanma kapasitemize endekslemek için çok genç yaşlardan itibaren şartlandırılmış durumdayız. ve ezberleme.
Kişisel ve mesleki başarımız için ezberleme çok önemli olsaydı, bu mantıklı olurdu.
Ancak, cebimizde Google olduğu bir zamanda, ezberleme hala geçerli mi?
İnternete bağlı olduğumuz sürece hemen hemen her şeye 5 saniyenin altında cevap verebiliriz.
Bilgisayarlarımız, beynimizin tüm yaşamımız boyunca yapamayacağı kadar çok bilgiyi bir saniyede işleyebilir ve analiz edebilir.
Yine de bilgiyi ezberlemeyi akademik başarı için en gerekli beceri haline getiriyoruz.
Toplumumuzdaki ilerleme ve değişim hızında, giderek daha hızlı bir şekilde güncellenen bilgileri ezberlemenin bir anlamı yok.
Artık mesele "balığı vermek yerine balık tutmayı öğretmek" değil. Balık tutmayı öğrenmeyi öğretmekle ilgili .
Nasıl öğrenileceğini öğrenirseniz, o zaman herhangi bir anda ihtiyacınız olan becerileri öğrenecek donanıma sahip olursunuz.
Ezberlemeyi değil, nasıl öğrenileceğini öğretin. Değişiklikleri aşacak ve buna rağmen - hatta ondan dolayı - yararlı kalacak araçları, çerçeveleri ve zihniyetleri öğretin.
Elimizin altındaki bilgi miktarı ile öğretmenler artık bilginin bekçileri değiller.
Bir kişinin Wikipedia veya Google kadar bilgi sahibi olması insanca mümkün değildir.
Bununla birlikte, bu kadar büyük miktarda içeriğe ve araca erişimle birlikte yeni bir zorluk ortaya çıkıyor: nasıl gözden geçirebiliriz? Bu kadar nicelik ve çeşitliliğe nasıl kapılmayacaksınız? Güvenilirliği nasıl değerlendiririz ve sansasyondan kaçınırız?
Evet, artık neredeyse her şeyi çevrimiçi olarak öğrenebilirsiniz, ancak neyi öğreneceğinize nasıl karar vereceksiniz? Ve nasıl ve nerede öğrenilir? Ve öğrendikleriniz hakkında nasıl eleştirel bir fikir oluşturursunuz?
Teknoloji, öğretmenin bilgi habercisi rolünü geçersiz kılabilir , ancak küratörlerin ortaya çıkması için bir fırsat yaratır : her öğrenci için uygun içeriği filtreleyebilen, seçebilen ve önerebilenler, güvenilir, etkili ve değerli.
Yok oluştan kaçınmak için öğretmenler, içerik küratörlerine, yaşam koçlarına, kariyer danışmanlarına ve beceri eğitmenlerine dönüşerek değişen paradigmalara uyum sağlamalıdır.
Bir bilgisayarın - en azından şimdilik - kopyalayamayacağı bilişsel becerilere odaklanarak: liderlik, yaratıcılık, eleştirel düşünme, empati, öz farkındalık ve duygusal düzenleme gibi.
Özetlemek gerekirse, İnovasyon için eğitmek için , Notlandırmadan Oyunlaştırmaya, bilgiyi ezberlemekten öğrenmeyi öğrenmeye ve öğretmenlerden öğrenmekten içerik küratörleri tarafından yönlendirilmeye ve mentorlar ve koçlar tarafından eğitilmeye doğru evrimleşmemiz gerektiğine inanıyorum. .
Bu paradigma değişimlerini yenilikçi bir eğitim programına nasıl uyguladığımız hakkında daha fazla bilgiyi www.ungapeducation.com adresinden öğrenin.
Yapay Zekaya Giriş Yapay Zeka (AI), endüstrilerde devrim yaratma, yaşama ve çalışma şeklimizi değiştirme ve topluma sayısız fayda sağlama potansiyeline sahip, hızla gelişen bir teknolojidir. Ancak, her yeni teknolojide olduğu gibi, dikkate alınması gereken etik hususlar da vardır.
Sohbet GPT ve OpenAI tarafından geliştirilen AI teknolojisi, teknoloji endüstrisinde giderek daha popüler hale geliyor. Önümüzdeki birkaç yıl içinde yapay zeka teknolojisi ile para kazanma yollarının sayısında önemli bir artış olacak.
Duydun mu bilmiyorum ama bilgisayar bilimlerini öğretmek zordur. Kod affetmez olabilir; öğrenciler dillerin ve araçların karanlık köşelerine girmenin yolunu bulurlar ve eğer öğretmenler öğrencilere bunlardan nasıl yardım edeceklerini bilmezlerse, öğrenciler bilgisayar bilimlerini öğrenebileceklerine olan inançlarını kaybedebilir ve öğretmenlerin onlara yardım edebileceğine dair inançlarını kaybedebilirler.
Her ebeveyn - ve öğretmen - Covid-19 sırasında okullar ve eğitim hakkında konuştuğunu biliyorum. Pandemi, birçok insanın gözlerini temel eğitim, okul altyapısı, eşitlik ve müfredatlar ve farklılaştırılmış öğrenme gibi kavramların ebeveyn anlayışlarının önemi konusunda açmıştır.
Doktora danışmanım ve ben, STEM kimliğimi dikkate alan bir mentorluk planı geliştirdik. #VanguardSTEM ekibine doktora dereceme girerken aynı zamanda katıldım.
Koronavirüs, yüksek öğrenim dünyasını altüst etti. Geçtiğimiz Mart ayında, koronavirüs haberleri virüsün kendisi kadar hızlı yayılmaya başladığında, ülke çapındaki üniversiteler en etkili eylem planına ve hızla karar vermek zorunda kaldı.