Sam Marx / Unsplash
Kendimi yalnız hissediyorum. Bu bir durum mu yoksa duygu mu? Dilin anlambilimine girmek yerine, başka bir soru soracağım: izolasyon nasıl bir duygu?
Bedenlerimiz yorgun. Zihinlerimiz boş can sıkıntısı ve endişeli arasında kayıyor ve kayıyor İyice düşünmek. Burada, evlerimizde, günümüzde şekillendiren rutinlerden ve etkileşimlerden uzak, bize ne oluyor?
Kendimi yalnız hissediyorum. Duygu bilginleri duygular hakkında şöyle konuşur: yargılar - olanlara verilen yanıt. Bu yargılar yaşadığımız deneyimlerimizi renklendiriyor: Wodehouse'un Bertie Wooster'ın aktarılmış epitelleri gibi, karamsar çatal"Yumurta" veya " düşünceli şeker yığını”Çay kaşığı üzerine. Deneyim bu yargı filtreleriyle bize ulaşır.
Bu sabah kendime yalnız bir tost yaptım ve bu makaleyi çocuk bakımına minnettar bir bardak çay içerek yazıyorum.
Her yalnız insan kendi yolunda yalnız
İzolasyonun bazı etkileri herkes için ortak insanlar, zamanlar ve yerler arasında. İnsanlar ortak hayvanlar olarak evrimleşti yaşayan “Aileler, kabileler ve topluluklar”. Biz hissetmek “Sosyal izolasyonun acısı ve sosyal bağlantının ödülleri”.
Bu insan sabitlerinin ötesinde, duygusal deneyimlerimiz bireysel koşullarımız tarafından güçlü bir şekilde şekillenir. Ortak ve kişisel geçmişlerimiz, yaşam beklentilerimizi ve olaylara verdiğimiz yanıtları etkiler. Bu anlamda tecrit duygularınız benimkinden farklı. Tolstoy gibi mutsuz ailelerher birimiz bu krizi kendi tarzımızda hissediyoruz.
InnerSelf'ten En Son Haberleri Alın
Tıbbi izolasyon araştırmacıları, bu tekrarlayan duygu akışına dikkat çekiyor: zayıf uyku ve yüksek tansiyon gibi semptomlar, hastaların objektif izolasyonu ile değil, algılanan izolasyon.
Bir kişinin acı çeken yalnızlığı, bir başkasının sıkıcı staycation. Hissettiğimiz kadar izoleiz.
Sven Brandsma / Unsplash
Bu duygularımızın gerçek olmadığı anlamına gelmez. Aslında, bildiğimiz tek gerçeklik bunlar. “Nasılsın?” Sorusu arasında anlamlı bir fark var mı? ve “Nasıl hissediyorsun?”
Tam gövdeli his
Duygularımız tüm benliklerimiz tarafından deneyimlenir: bedenler, zihinler, duygular, hepsi iç içe.
İnsan dokunuşunun yokluğunu hissediyoruz, günlük istatistiklere takıntı yaptığımız için endişe duyuyoruz, hiç kimsenin ülkesine girişimler gibi hissettiren alışveriş gezileri ile bitkin hissediyoruz, ölümün korkunç manşetlerinde keder duyuyoruz ve hükümet tepkilerinde hayal kırıklığı yaşıyoruz . Hakkında kayıp ve karışıklık hissediyoruz. kimlik ve değer as işler kayboluyor.
COVID-19 raporunu imzalayanlar Sadece ölme korkusu, ama aile ve arkadaşlardan izole edilme sıkıntısı ve öfkesi.
Kendimizi yalnız hissediyoruz. Tolstoyan benzersizliğine rağmen, paylaşılan duygularda rahatlık buluyoruz. Bitmeyen Zoom toplantıları, evde eğitim veya gündüz içme ile ilgili memeleri paylaşıyoruz. Görülüyor, duyuluyor, anlaşılıyor - daha az yalıtılmış. Bunlara denir bağlı davranışlar ve her türlü kriz için güçlü bir başa çıkma stratejisidir. Başka bir insan nasıl hissettiğimizi biliyorsa ve onu da hissediyorsa, bir şekilde acılarımız daha katlanılabilir.
Birbirleriyle bağlantı kurmak ve bunun içinde olduğumuzu hissetmek, bazı izolasyon acılarını hafifletebilir. Tecrit ettiklerini hisseden önceki salgın hastalarında acı çekenler, komşularını korumak için fedakar bir amaca hizmet ediyordu daha az olumsuz duygular bildirdi izolasyon hakkında.
Siyasi sürgünler tarih boyunca tecrite katlanmak için yollar bulmuşlardır. Sürgün Avrupa manastırlarında erken modern İngiliz rahibeleri antik tarih üzerine çekildi kendilerini rahatlatmak, nihayet eve dönüşen ve restore edilmiş toplumda çözülen İncil acı hikayeleriyle özdeşleşmek.
Anton Hansch c1876 / Wikimedia Commons
Hücre hapsindeki mahkumlar, dayanıyordu güneş ışığına ve radyodaki insan seslerine benzer şeylerin en kötüsünü uzak tutmak için.
Kendilerini yalnız hissediyorlar. Tecrit yalnız kalmak gibi hissettirir, ama aynı zamanda her zamanki alanlarımızın ötesine uzanarak, daha önce yabancı olan insanlarla yeni empati hisseder.
Yeni anne-babalar, özellikle anneler, duygularla tecrit yaşıyor tanıdık şu anda birçoğumuza: “güçsüzlük, yetersizlik, suçluluk, kayıp, tükenme, kararsızlık, kızgınlık ve öfke”. Genç, fakir ya da bekar olanlar özellikle izole, bunalmış ve endişeli hissetme riski altındadır.
Empatimizde sosyal ve ekonomik boşluklar arasında bağlantı kuruyoruz.
Duygusal kuvvet
Kendimizi yalnız hissediyoruz. Şimdi, paylaşılan duygularımız nasıl olduğumuzun merkezi bir parçası haline geliyor mantıklı kriz.
Paylaşılan, kolektif duygu güçlü bir itici güç olabilir kolektif aktivite. Yeterince paylaşılan duygu, bir insan gibi hissetmemize neden olabilir. birleşik ulusortak insanlığımız yüzeysel farklılıklarımızdan daha güçlüdür. Tersine, duygusal kıvılcımlar politik klik diğer gruplara karşı öfkeyi paylaşan insanlar.
Duygu bilginleri duyguları bir anabolik etkileri de mevcuttursadece içeride hissetmekle kalmadı, dış dünyaya da etki etti. Duygular birşeyler yap. Büyük, kolektif duygular büyük şeyler yapar. Sadece izolasyonun bize ne yaptığını keşfetmeye başlıyoruz.
Yazar hakkında
Carly Osborn, Misafir Araştırmacı, University of Adelaide
s