Hits: 1
KOMPOZİSYON KURALLARI
Kurallar çiğnenmek içindir. Ancak kuralların bazılarını çiğnemeden önce, bu kuralların ne olduğunu bilmek her zaman iyidir. Sonuçta, belli bir sebepten dolayı oradalar. Aynısı fotoğrafçılık için de geçerlidir. Mükemmel resmi elde etmek için izlenmesi gereken belirli kompozisyon kuralları vardır („kurallar“ kelimesini kısıtlayıcı bulursanız, uygun bir şekilde kompozisyon teknikleri olarak da adlandırılabilirsiniz). Ama bu her zaman kurallara uymanız gerektiği anlamına gelmez. Bazen onları ihlal edebilirsiniz, ancak daha önce bu kuralların ne olduğunu bilmek gerekir!
Kompozisyon nedir?
Kompozisyon, resimdeki farklı öğelerin ve nesnelerin birbiriyle nasıl ilişkili olduğunu ifade eder. Sadece fotoğrafta değil, tasarım ve resim gibi güzel sanatlarda da geçerlidir. Kompozisyon kurallarını bilmek, bir sanatçının sanatını mümkün olduğunca izleyiciyi etkileyecek şekilde sunmasını sağlar. Bu nedenle kompozisyon, fotoğrafçılıkta önemli bir rol oynar.
Kompozisyon temel kurallarını böylece açıkladıktan sonra, yalnızca bazı resimlerin neden diğerlerinden daha iyi göründüğünü anlamakla kalmaz, aynı zamanda daha iyi resimlere tıklamayı da öğrenebilirsiniz. Fotoğrafçılığınıza uygulayabileceğiniz, bazıları diğerleriyle çelişen birkaç kompozisyon tekniği var. Çeşitli faktörlere bağlı olarak farklı kompozisyon kuralları kullanmalısınız. Örneğin ana konunuz nedir, izleyicinizin dikkatini nereye çekmek istiyorsunuz, ne yaratmak istiyorsunuz. Ve son derece etkileyici görüntüler yakalamak için iki veya daha fazla kompozisyon kuralını bile birleştirebileceğinizi göreceksiniz!
Aşağıda kolayca uygulayabileceğiniz en yaygın olan kompozisyon kurallarını sıralıyoruz:
Kural 1. Üçte bir kuralı
Hangi fotoğraf kitabını okuduğunuzdan veya hangi fotoğraf bloğunda gezindiğinizden bağımsız olarak, Üçte Bir Kuralı ile en az bir kez karşılaşacağınızdan emin olabilirsiniz. Nedeni? Üçte bir kuralı, minimum çabayla görüntünüzde büyük ve çekici bir fark yaratabilecek, evrensel olarak uygulanabilir bir kompozisyon kuralıdır.
Üçte bir kuralı, görüntünüzü üç eşit yatay ve üç eşit dikey alana bölmeniz gerektiğini söyler. Bunu yapmak için, görüntülerinizin üzerinden geçen iki yatay çizginin ve aşağıya inen iki dikey çizgiyi hayal edin. Çizgiler arasında kesişimler göreceksiniz. Ana temanız bu noktalardan birine yerleştirilmelidir. Bu merkez dışı kompozisyon, çekici bir resimle sonuçlanır.
Çoğu kameranın bu ızgara çizgilerini görüntülemek için yerleşik bir ayarı vardır. Fonksiyonu etkinleştirmeyle ilgili bilgi için kameranızın kılavuzuna bakın. Zamanla, konuyu kesişme noktalarına yerleştirmek için gözünüz eğitilecektir.
Kural 2. Kadrajı doldurun
Resmin ana konusunun odak olmasını istiyorsanız, bunu “Kadrajı Doldur” kompozisyon tekniğini kullanarak yapabilirsiniz. Adından da anlaşılacağı gibi, bu kılavuz basitçe, tüm kadrajı ana konuyla doldurmanın her türlü dikkat dağınıklığını ortadan kaldıracağını ve izleyicinin gözünü doğrudan konuya getirdiğini söylüyor. Bu kompozisyon kuralı aynı zamanda izleyiciye konunun küçük ayrıntılarına konsantre olma ve onları özümseme fırsatı sunar.
Kadrajı doldurmak için konunuza çok yaklaşmanız veya teleobjektif kullanmanız gerekebilir. Örneğin, bir ağacın yapraklarının fotoğrafını çekerken.
Kural 3. Ortalanmış Kompozisyon ve Simetri
Daha önce de belirtildiği gibi, bazı kompozisyon kuralları diğerleriyle çelişir. Böyle bir durum, doğrudan üçte bir kuralıyla çelişen merkeze yerleştirilmiş motife odaklı kompozisyon ve simetri kuralıdır.
Merkezli kompozisyon ve simetri kuralına göre, nesneyi çerçevenin ortasına yerleştirmek, özellikle simetrik olduğunda inanılmaz derecede fotoğrafın görünümünü olumlu bir şekilde etkiliyor. Gözlerimiz simetriye alışıktır. Doğanın her yerinde ve hatta insan yapımı şeylerde bile bulabilirsiniz. Bu yüzden simetrik görüntülerin de büyüleyici olması şaşırtıcı değil.
Kural 4. Hedefe yönlendiren çizgiler
Bu terimin, yani yönlendiren çizgilerin, fotoğrafçılık dünyasında çokca konuşulduğunu duymuş olabilirsiniz. Öyleyse kurallar nelerdir?
Basitçe söylemek gerekirse, öncü çizgiler, bakanın gözünü ana konuya yönlendiren doğal çizgiler veya şekillerdir. Yollar, demiryolu rayları, nehirler, duvarlar, kapılar veya her türlü desen bir kılavuz çizgi olarak kullanılabilir. Görüntünüzde öncü çizgileri kullanmak için, resmi geniş açılı bir mercekle çekmeniz, büyük ölçekte görüntülemeniz ve ardından öncü çizgiler olarak kullanılabilecek öğeleri belirlemeniz gerekir. Ve unutmayın, yönlendiren çizgilerin mutlaka düz olması gerekmez, bunlar aynı zamanda eğriler veya köşegenler de olabilir.
Kural 5. Kadraj içindeki kadraj
Kadraj içinde kadraj kompozisyon tekniği, görüntülerinize derinlik katar. Ayrıca, kullanımı en kolay kompozisyon kurallarından biridir! Bu kompozisyon ilkesini uygulamak için, ana konunuzu içine alacağınız kemerler, kapılar, pencereler ve hatta köprüler arayın. Bu, doğal olarak izleyicinin gözünü özneye çeker ve dikkati dağıtmadan estetik açıdan hoş bir görüntü oluşturur.
Kural 6. Ön plan öğesi
Fotoğrafla ilgili temel sorunlardan biri, iki boyutlu bir sanat formu olmasıdır. Bu nedenle, belirli bir sahnenin derinliğini bir fotoğraf aracılığıyla iletmek istiyorsanız, işiniz biraz zorlaşır. Bu gibi durumlarda, ön plandaki öğeleri kullanarak görüntülerinize derinlik katabilir ve onlara 3 boyutlu bir his verebilirsiniz.
Bu tekniği uygulamaya koymak için, ana konunuzdan uzaklaşın ve kadraja bir ön plan öğesi ekleyin. Bu, ana konuya bağlı olarak herhangi bir şey olabilir. Örneğin, durgun bir göl ve dağların bir görüntüsünü çekiyorsanız, ön plandaki kayaları kullanabilirsiniz. Bu sadece görüntüye derinlik katmakla kalmaz, aynı zamanda görüntü için farklı katmanlar da oluşturur.
Kural 7. Negatif boşluk
Negatif alan, kadrajı doldurma kuralıyla tamamen çelişen başka bir kompozisyon ilkesidir. Negatif alan, izleyicinin gözünün dikkatinin dağılmasını önlemek için ana konunuzun etrafında çok fazla boş alan bırakmak anlamına gelir. Negatif alanla ilgili ana tema oldukça küçük görünmesi nedeniyle izleyicide daha fazla merak uyandırır.
Ek olarak, bu kompozisyon tekniğinin kullanılması resme belli bir sadelik kazandırır, bu da motifin çok ilginç ve görsel olarak çekici görünmesini sağlar.