Günümüz Hollanda topraklarında yer alan Aşağı Ren'deki Germenler ile Galyalılar arasındaki sınırlarda yaşayan Batavialılar, Roma İmparatorluğu’ndaki auxiliari birliklerinde (legionerlere yardımcı olan yabancı kökenli askerler), legionlarda, askeri filolarda ve hatta imparatorun süvari koruma birliklerinde görev yapmışlardır. Bu bakımdan Roma İmparatorluğu ordusunda çok önemli bir rol oynamışlardır. Dahası, M.S. 2. yüzyılın ilk dönemlerinde, imparatorluk için “en önemli savaşçı kavim” olarak görülmüşlerdir. At üstündeki becerilerinin çok yüksek oluşundan ve Romalı yazar Tacitus’un (M.S. 56-120) belirttiği gibi şan-şöhret sevdalarından ötürü, en güçlü auxiliari birliklerinde ve imparatorluk süvari koruması birliklerinde özellikle görev almışlardır. Yine de Romalılar için, Batavialılar Germen kavimlerinden olmuştur. Bu nedenle de nihayetinde "barbarlar" olarak adlandırılarak, önyargılara maruz bırakılmışlardır.
The Batavians, who lived on the borders between the Germans and Gauls in the Lower Rhine in what is now the Netherlands, served in the auxiliaries (foreign soldiers assisting legionaries), legions, military fleets and even the emperor's cavalry guards in the Roman Empire. In this respect, they played a very important role in the army of the Roman Empire. Moreover, in the early 2nd century, they were seen as the "most important warrior tribe" for the empire. Due to their very high skills on horseback and their love of fame, as the Roman writer Tacitus (56-120 AD) stated, they took part in the strongest auxiliaries and imperial cavalry guards. For the Romans, however, the Batavians were Germanic tribes. For this reason, they were subjected to prejudice, eventually being called "barbarians".