– bir kural’dan söz etmiştin. bunun benimle de ilgili olduğunu söylemiştin. tam olarak ne demek istediğini anlayamamıştım o zaman. sen gittikten uzun bir süre sonra bunu tekrar düşündüğümde kural’la ilgili çok önemli bir şeyi fark ettim. nerden aklıma geldi bilmem. ama çok geç kalmamıştım neyse ki.
– neydi fark ettiğin şey?
– kural’ı sen koymuştun.
hislerini kabullenmekle başlar her şey. hep nedenler düşünürsün ya, bazen de nedensizdir hayat. sen büyük anlamların arayışındayken, basit bir matematikle sağlamanı yaparlar. boş gözlerle bakarsın ardına sonra, elinde yalnızca bir ipucu kalır belki, ömür boyu onu çözmek zorunda kalabilirsin. kendini aramakla geçirebilirsin o ömrü. bakarsın ki, zaten “neden”lerin yüzünden buradasın. arayışın, tam da bulduğun anda başlamıştır. yeni yüzler, yeni sesler tuzaklarındır. yeni sözler… öfken bir kat daha artar nihayetinde. artık suçlayacak birini bulmakta zorlanırsın.
oysa herkes masumdur, bir o kadar da suçlu.