İnsanlar, yaşamları sırasında birçok riskle karşı karşıya kalırlar. Risklerin bazıları kişi aleyhine ekonomik sonuçlara sebep olur. Riskler neticesinde ortaya çıkan maddi zararların sigorta şirketleri tarafından karşılanması adına sigorta hukuku ortaya çıkmış ve yaygın bir şekilde hayatın her alanında yerini almıştır.
Sigorta hukukunun en önemli aktörleri sigortacılar ve sigorta ettirenlerdir. Bunlar arasındarisklerin üstlenilmesi adına sigorta sözleşmeleri imzalanmaktadır. Sözleşme kapsamında sigorta ettiren bir prim ödemekte ve sigortacı ise kişinin para ile ölçülebilir bir menfaatini zarara uğratan tehlikenin, rizikonun, meydana gelmesi hâlinde bunu tazmin etmeyi ya da bir veya birkaç kişinin hayat süreleri sebebiyle ya da hayatlarında gerçekleşen bazı olaylar dolayısıyla bir para ödemeyi veya diğer edimlerde bulunmayı yüklenmektedir.
Sigorta hukukuna ilişkin düzenlemeler çeşitli kanuni düzenlemeler ve alt düzenlemelerde yer almaktadır. Sigorta hukukunda yer alan müesseselerin kurumsal yapısı 5684 sayılı Sigortacılık Kanunu ile düzenlenirken taraflar arasında akdedilen sigorta sözleşmesi ise 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu’nun 6. kitabında düzenlenmiştir. Türk Ticaret Kanunu’nda hüküm bulunmayan hallerde sigorta sözleşmesine Türk Borçlar Kanunu’nun ilgili hükümleri uygulanır. Bu düzenlemeler yanında,Karayolları Trafik Kanunu, Türk Sivil Havacılık Kanunu ve Afet Sigortaları Kanunu da konuya ilişkin özel düzenlemeler içermektedir. Sigorta ettirenin tüketici vasfını taşıması durumunda ise Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun hükümleri sigorta sözleşmelerine uygulanabilecektir.
Trafik sigortaları, yangın sigortaları, kaza sigortaları, sağlık sigortaları, kredi sigortaları, deprem sigortaları, tarımsal sigortalar ve makine sigortaları gibi birçok türü bulunan sigorta sözleşmeleri yaygın şekilde uyuşmazlıklara konu olmaktadır.