Harzemşahlar hükümdarları Bahaeddin Veled'in halk üzerindeki etkisinden her zaman tedirgin olmuştu; çünkü o, insanlara son derece iyi davranır, ayrıca onlara her zaman anlayabilecekleri yorumlar getirir, derslerinde kesinlikle felsefe tartışmalarına girmezdi. Söylenceler, Bahaeddin Veled ile Harezmşahlar hükümdarı Alaeddin Muhammed Tökiş(ya da Tekiş) arasında geçen bir olaydan söz eder: Bahaeddin Veled bir gün dersinde, felsefeye ve felsefecilere şiddetle çatmış, onları İslâm dininde var olmayan şeylere (bid'at) uğraşmakla suçlamıştı. Ünlü İslâm felsefecisi Fahrettin Razî buna çok kızdı ve onu Muhammed Tökiş'e şikayet etti. Hükümdar, Razî'yi çok sayar ona özel olarak itibar ederdi. Razi'nin uyarıları ve halkın Bahaeddin Veled'e gösterdiği ilgi ve saygı bir araya gelince, kendi yerinden kuşkuya düşen Tökiş,Sultanü'l Ulemaya şehrin anahtarlarını göndererek şöyle dedirtti:Şeyhimiz eğer Belh ülkesini kabul ederse bugünden itibaren padişahlık,topraklar ve askerler onun olsun bana da başka bir ülkeye gitmem için müsaade etsin.Ben de oraya gidip yerleşeyim,çünkü bir ülkede iki padişahın bulunması doğru değildir.Allah'a hamdolsun ki ona iki türlü saltanat verilmiştir.Birincisi dünya ikincisi ahiret saltanatıdır.Eğer bu dünya saltanatını bize verip ondan vazgeçselerdi,bu çok geniş bir yardım ve büyük lütuf olacaktı.Baha Veled Hazretleri de :İslam sultanına selam söyle bu dünyanın fani ülkeleri,askerleri,hazineleri,taht ve talihleri padişahlara yaraşır biz dervişiz bize ülke ve saltanat uygun düşmez dedi ve ayrılmaya karar verdi.Sultan çok pişman olsa da Baha Veled'i kimse ikna edemedi. (1212 ya da 1213)[22].
Nişapur kentinde ünlü şeyh Ferîdüddîn-i Attâr onları karşıladı. Aralarında önemli konuşmalar geçti. Küçük Celâleddîn de bu konuşmaları dinliyordu. Attâr, Esrarname (Sırlar Kitabı) adlı ünlü kitabını Celâleddîn'e hediye etti ve yanlarından ayrılırken küçük Celaleddin'i kastederek, yanındakilere "bir deniz bir ırmağın ardına düşmüş gidiyor" dedi. Bahaeddin Veled'e de, "umarım yakın bir gelecekte oğlunuz alem halkının gönlüne ateş verecek ve onları yakacaktır" diye bir açıklama yaptı (Mevlânâ Esrarname 'yi her zaman yanında taşımış, Mesnevî'sinde Attâr'dan ve onun kıssalarından sık sık söz etmiştir).[kaynak belirtilmeli]
Mevlana'dan Tüm İnsanlığa Nasihat:[not 1][23]
«
Gel, gel, ne olursan ol yine gel,
Bizim mezarımız âriflerin gönüllerindedir. »
İster kafir, ister mecusi,
İster puta tapan ol yine gel, ,
Bizim dergahımız, ümitsizlik dergahı değildir,
Yüz kere tövbeni bozmuş olsan da yine gel...
Şu toprağa sevgiden başka bir tohum ekmeyiz,
Şu tertemiz tarlaya sevgiden başka bir tohum ekmeyiz biz...
Beri gel, beri ! Daha da beri ! Niceye şu yol vuruculuk ?
Madem ki sen bensin, ben de senim, niceye şu senlik benlik...
Ölümümüzden sonra mezarımızı yerde aramayınız!