Çizimde, Birinci Dünya Savaşı'nın en ünlü tekerlekli devi olan Nikolai Lebedenko tarafından tasarlanan “Çar tank” gösterilmektedir. Bu iddialı ve başlangıçta uygun olmayan bir proje hakkında yazılmış çok az makale var, ancak pek azı 1910'te en az iki düzine benzer proje olduğunu biliyor. Bazıları, "Çar tank" gibi, metal içine yerleştirilmişti.
Dev tekerlekli ilk büyük proje tanka Birinci Dünya Savaşı'nın başında İngiliz Kraliyet Deniz Kuvvetleri kaptanı havacılık Thomas Hetterington hizmeti. Arabasının 80 mm zırha sahip olması ve üç tekerlek üzerinde hareket etmesi gerekiyordu: önde 12 m (!) Çapında bir çift önde gelen tekerlek ve arkada bir direksiyon. Zırhlı platforma üç kule yerleştirilmesi gerekiyordu, her birinde iki adet 102 mm'lik top kurulması planlandı.
İki dizel motorun araca 8 - 12 km / s hız vermesi gerekiyordu. Güçlü bir askeri sanayiye sahip olan İngilizler için böyle bir makine yapmak zor olmazdı, ancak projeyi gözden geçirirken, tank kütlesinin kendi içinde kabul edilemez olan 1000 tona ulaşabileceği ortaya çıktı.
Ayrıca, dev 12 yüksekliği, 30 uzunluğu ve 24 genişliği m, düşman topçusu için iyi bir hedeftir. Sopromat'ı unutma: gerekli yapısal mukavemeti sağlamak için tüm tekerleklerin sert süspansiyonu ile son derece zordur. Bu nedenle, pratik İngilizler daha düşük bir ahşap modeli yaptılar ve çalışmış olduklarında, yılın Haziran 1915'inde gerçekleşen “kruvazör” Hetterington üzerindeki tüm çalışmaları durdurmaya karar verdiler.
Bu arada yurtdışı
Ancak, İngilizler tarih Birleşik Devletler'de aynı zamanda mevcuttu - sadece kağıt üzerinde olsa da, Holt 150 ton Saha Monitörü (“Holt'in 150 tonlu saha monitörü”) olarak adlandırılan devasa bir tekerlekli tank projesi vardı. Önceki otomobilde olduğu gibi, her iki tekerlek üzerinde çalışan her iki ünitede de (birçok modern off-road araçta olduğu gibi) ayrı bir şanzımana sahip olan iki buhar motoru tarafından bir kerede sürüldü.
Bu durumda, sadece ön tekerlekler sürüldü ve iki arka tekerlek dönemedi. Tüm tekerleklerin çapı, 6 m idi ve teorik olarak "saha monitörü" oldukça iyi bir çarpı sağlayacaktı.
Fakat eğer ünlü Rus “Çar tankı”, 9 metre yüksekliğindeki tekerlekleri, Amerikan olanı - silahlarıyla etkiledi. Tasarımcılara göre, genellikle kruvazörlere yerleştirilen iki 152 mm deniz silahının üzerinde durması gerekiyordu! Yılın 1895 modelindeki on Colt makineli tüfeğinin yardımcı bataryası, dört koaksiyel olanın iki kuleye yerleştirildiği ve diğer altı kabinin gövdelerdeki ateşler arasından ateşlendiği yardımcı silahlanma görevi gördü.
Bu canavarın mürettebatı 20 insanlarından oluşuyordu - ünlü Alman tankı A7V'den bile fazla. Zırhının kalınlığı göreceli olarak küçüktü - sadece 6 - 18 mm, bu nedenle Alman 77 mm alan silahının darbelerine dayanamadı ve bu nedenle bu arabada neredeyse hiçbir anlamı yoktu.
Ağırlık çok büyüktü - 150 t, bu yüzden bu gelişimin çizim tahtasından ayrılmaması şaşırtıcı değil. Dünya tank binasının tarihinde, Rusya'da "Çar" tankına inşa edilmiş tek bir tekerlekli dev tank vardı. Ve her durumda, Amerikan "150-tonluk alan monitörü" üç metreye kadar olan tekerleklere Rus tarafına ulaşamadı.
Biraz sonra, Holt'lu Amerikalı geliştiriciler bir başka tekerlek canavar konsepti - Steam Tekerlekli Tank'ı önerdiler. Makine bile yapıldı, savaşın başlangıcında değil, 1918'in şubat ayında, mühendisler tarafından anlaşıldığı zaman: izlenen araçlar, tekerlekli olanlara sayıca fazla. Dışarıdan, "tank" üç tekerlekli çocuk bisikletine benziyordu: sürüş tekerlekleri ön tarafa yerleştirilmişti ve direksiyon simidi ve hatta arkadan düşmanın siperlerini yenmek için "kuyruk" ile.
ABD ordusu tarafından bu garip mekanizmaya verilen isim olan “Buhar Çarkı Tankı” testleri Mart - Mayıs ayları arasında 1918 ile Maryland'deki Aberdeen Proving Ground'da yapıldı. Açıklığının, Holt traktörünün şasisindeki tanklardan bile daha kötü olduğu ortaya çıktı ve aynı zamanda, gövdenin ön duvarında bir 75-mm dağ obüsüyle ve her iki tekerleği de aynı anda vuracak şekilde iki makineli tüfekle donatıldı. taraf.
Tekerleklerin çapı, 2,4 cm genişliğinde 90 m idi, yani aşırı büyük değildiler (dolayısıyla çok yüksek verim). Zırhın kalınlığı 5,8 ile 16 mm arasında değişiyordu, aracın uzunluğu 6,77 genişliğinde ve 3,07 yüksekliğinde bir tankı otomatik olarak iyi bir hedefe çeviren 3 m idi.
Porokhovshchikov rüyalar
Rusya gelince, burada büyük jantlar üzerindeki otomobil projeleri ve ünlü Lebedenko tankının yanı sıra bol miktarda var. Örneğin, yılın Ağustos 1915'inde, mühendis Aleksandr Aleksandrovich Porokhovshchikov (“tanklarının” “Arazi aracı” ve “Arazi aracı-2” projeleriyle de bilinir) iki alan halinde “dünya savaşı” projesi önerildi - tarla ve serf.
İlki rezerve etmek, tarla topçu ateşinden, ikincisi - serf ateşinden korunmak için hesaplandı. Eskiz tasarımındaki araba çok berbat görünüyordu. Field Armadillo'nun versiyonunda, çelik köprü treni 35 m (!) Uzunluğunda güveniyor ve 3 m genişliğinde bir 2,3 m çapında on önde gelen zırhlı tambur-makaraya dayanıyordu. debriyaj, dişli kutusu, jeneratör, fan, yakıt deposu ve aletler ve dış tarafında - iki makineli tüfek ve bomba bombası için boşluklar!
Böylece, 20 "davullarında", 40 makineli tüfek ve 20 bomba bombası olacaktı, yani bu "tank" ın ateş gücünün oldukça istisnai olduğu varsayılıyordu. Ancak Porokhovşçikov bu biraz görünüyordu ve çiftliğin ön ve arka kısımlarına iki zırhlı kulenin kurulmasını sağladı. Her biri ağır silah kalibreli 4 - 6 dm (101,6 - 152,4 mm) ve daha küçük kalibreli bir ikiz tabanca taşıyordu. Orta kısımda savaş gemisi komutanı için işyerleri, bir topçu subayı ve asistanı, üst düzey bir tamirci, telgrafçı ve zırhın çatısına bir projektör yerleştirilmiş bir zırh vardı.
"Field Armadillo" ekibi, 72 adamı tarafından dizayn edildi.
Porokhovşçikov'un arabasındaki zırhın kalınlığı iyi bir kruvazör gibiydi - 101,6 mm. Varsayılan hız 21 km / s'ye ulaşabilirken (tasarımcının iddia ettiği gibi) tabanın uzunluğu nedeniyle “savaş gemisi”, 11 m genişliğine kadar olan engellerin üstesinden gelebilir.Ara ilginç bir şekilde, otomobilin mucit tarafından reddedilmesi gibi önemli bir soru düşünülmedi.
Prensip olarak, burada karmaşık olan hiçbir şey yoktur - bir taraftaki tekerlekleri ve tamburları yeterince frenlemek yeterlidir ve daha sonra makine bir tank gibi dönecektir (savaş gemisinin truss yapısındaki yük büyük ölçüde büyük olsa da). Demiryoluyla “savaş gemisinin” devredilmesi için, Powders ”, bu konuda ayrıntılı bir mühendislik çözümü olmamasına rağmen, demiryolu hattına koymayı teklif etti. Prensip olarak, eğer mühendis tankını biraz daha küçük hale getirmeyi teklif ederse, tasarım tartışılabilir, ancak mevcut haliyle, teklif fikir düzeyinde bile açıkça ütopik görünüyordu.
“Kale savaş gemisi”, “Saha” zırhından ve üzerine 500 zırh koruması altına bir iniş kuvvetinin yerleştirileceği iki zırhlı havza yerine bir güverte varlığından farklıydı - bir tür ortaçağ saldırı aracı elde edildi. Askeri uzmanların kararı tahmin edilebilirdi: 13 Ağustos 1915, GVTU Teknik Komitesinin bir toplantısında, “detaylı hesaplamalar yapılmasa bile teklifin uygulanamaz olduğunu söyleyebiliriz. Armadillo'nun silahlanmasını tek bir katı sisteme bağlı olmayan mobil birimleri ayırmak için bir savaş durumunda kullanmak tavsiye edilir. ”
Porokhovşçikov, 1915’in sona ermesiyle, dünyadaki "her yöne birbirinden sapma yapabilen zırh platformları" gibi temel olarak bağlanmış bağlantılardan - zırh platformlarından oluşan değiştirilmiş bir proje sundu. Zırh bölgeleri iki seçeneğe sahipti - zırhlı taretler ve iniş için kütükler. Her bir ped iki set davul ve zırhlı bir karkastan oluşuyordu. Ancak mafsallı arazi aracı açıkça Porokhovshchikov’un gücünün ötesindeydi, tasarımda kusur yoktu.
Gerçekleşemez bir proje hiç kimse tarafından ayrıntılı olarak düşünülmedi. Bir öğrencinin kendisine teklifte bulunmaması, ancak tasarımının ne kadar delice olduğunu anlamayan, teknik eğitimi tamamlanmış bir mühendis olması şaşırtıcıdır.
Rus ruhu
Bu yıllarda davul tekerlekleri fikri oldukça yaygındı. Örneğin, Ekim ayında mühendis Podolsky 1915, bir elektrik santrali tarafından değil, bir asker şirketi tarafından sürülen altı metrelik silindirlerde bir araba teklif etti. Düşmanları tuhaf bir şekilde tutabilmek için garip “makaraların” taret makineli tüfeklerle yerleştirilmiş olması gerekirdi.
Başka ilginç girişimler vardı. Örneğin, 1916’te, GVTU’nun Teknik Komitesi (Ana Askeri Teknik Direktör), altı ileri ve dört dönüm yapan on yüksek tekerlek üzerinde bir taslak 50 tonluk makine aldı. Teknenin 9 mm zırhından korunması gerekiyordu ve kendisinin iki katmanlı bir düzeni vardı: motorların ve şanzımanların altında, altı tabanca ve altı makineli tüfek.
Nisan ayında, makine mühendisi Navrotsky, 1917-ton Gelişmiş Kaplumbağa makinesini, yine Amerikan ve Alman-konuşlu 192 ° 'in aksine, bir üç tekerlekli bisiklet şeklinde önerdi. Naurotsky ACS'nin önünde 180 m çapında ve iki arka tekerleğinde ve aynı zamanda 6,5 çapında da tahrikli bir tahrik silindiri vardı Ön pistte, proje iki 2,5 hp motor barındırıyordu. ve aktarma mekanizmaları ve yan sponsorlarda iki 150-mm howitzer ve iki makineli tüfek var.
Ön silindir “zırhlı koridorlar” ile iki 152-mm tabanca, dört 102-mm ve sekiz 7,62-mm makineli tüfeğin monte edildiği arka platforma bağlandı. Rezervasyon 20 - 30 mm, mürettebat - 20 kişi idi.
Tabii ki, bu tür canavarların seri yapımı (ve bazen bir prototip üretimi) söz konusu değildi. Tek bir kopya halinde yapılan sistemler bile testlerde aşırı derecede kötü oldu. Mühendislerin kendilerine attığı etkileyici özellikler hakkında, konuşma gitmedi. Bu nedenle, 1910'in sonunda, süper-büyük tekerlekler üzerindeki bir tank fikri ölmüştü ve aslında doğmamıştı.