Bir kulübede rahat bir yıl boyunca yaşamak için ısıtma ile donatılması gerektiğini kanıtlamak mantıklı değil. Bunu herkes anlıyor. Birçoğu, hangi ısıtma sisteminin seçileceği, düzenlemesinin ve kurulumunun özellikleri nelerdir ve her şeyi kendiniz yapmanın mümkün olup olmadığı, belirli uygulamalı sorularla ilgileniyor. Bütün bunlar gerçekten kafa karıştırıcı olabilir, karmaşıklık nedeniyle çok fazla değil, çeşitlilik nedeniyle. Eski güzel soba ısıtması unutulmaya yüz tuttu, bugün pazar kullanımı ve bakımı rahat olan birçok yenilikçi ve ekonomik çözüm sunabilir. Bu nedenle, bu makale çerçevesinde, bir kulübenin ısıtmasını nasıl donatabileceğiniz, hangi ısıtma bağlantı şemalarının mevcut olduğu, bir kazanın, radyatörlerin ve ısıtma için boruların nasıl seçileceği hakkında konuşacağız. Ayrıca uygulamalı konulara da değineceğiz: bir ısıtma projesinin nasıl yapılacağı ve her şeyin nasıl hesaplanacağı, sistemi kendi elinizle nasıl kuracağınız ve nüanslar nelerdir?.
Isıtma sistemlerinin farklılık gösterdiği birkaç derece vardır. Ana olanla başlayalım – ısı vererek odayı ısıtan bir tür soğutucu.
Soğutucu tipine göre, yazlık ısıtma sistemleri su, elektrik, hava ve açık ateşe ayrılır. İkincisi soba, kaba veya şöminedir, küçük tek katlı bir evi başarıyla ısıtabilirler, ancak ısı eşit olmayan bir şekilde yayılacaktır: doğrudan şöminenin yanında sıcak olacak ve uzaktan soğuk olacak, zemin de soğuk.
Su sistemi en yaygın olanı, ısıtma vakalarının %90’ından fazlası bunun yardımıyla gerçekleştirilir. Suyu ısıtan bir kazanın, kazanda ısıtılan suyun hareket ettiği boru ve radyatörlerin, sirkülasyon pompasının, genleşme tankının veya diğer ilgili elemanların bulunduğu kapalı devredir. Sıcak su, kazandan borular ve radyatörler vasıtasıyla hareket eder ve daha sonra içlerinde soğuyarak ısındığı kazana geri döner ve döngü tekrar tekrar tekrar eder..
Su ısıtma, çeşitli ısıtma cihazları ile gerçekleştirilebilir. Gaz, elektrik, katı yakıtlı kazan, dizel olabileceği gibi alternatif enerji kaynakları (rüzgar türbinleri vb.) Ve sistemde su yerine antifriz olabilir. Tüm ekipman ve tasarım çalışmaları ile böyle bir ısıtma sisteminin kurulması, yaklaşık 9.000 – 10.000 $ ‘a mal olacak..
Elektrik sistemi elektrikli konvektörler, kızılötesi uzun dalgalı ısıtıcılar (tavan) ve “sıcak zemin” sistemi ile temsil edilebilir. Kurulumu çok basittir, sadece ısıtıcı satın almanız ve doğru yerlere kurmanız yeterlidir. Bu sayede, kır evinin elektrikli ısıtmasının düzenlenmesi için fiyat en düşüktür, 100 m2’lik bir kır evi için yaklaşık 1200 – 1500 USD harcamanız gerekecektir. ekipman alımı ve montajı için. Ancak aylık elektrik faturaları astronomik olacak. Başka bir deyişle, bu tür bir ısıtmayı ekonomik olarak adlandırmak zordur..
Hava sistemi yazlık ısıtma sıcak hava sirkülasyonuna dayanmaktadır. Sistem, havayı ısıtan bir ısı üreticisine, ısınan havanın hareket ettiği ve soğuk olarak ısı üreticisine geri döndüğü hava kanallarına sahiptir. Isınan hava, hava kanallarından ısıtılan odaya yükselir ve kapı veya pencere yakınında biriken soğuk havanın yerini alacak şekilde tavanın altından çıkar. Soğuk hava, ısı üreticisine geri giden diğer kanallara zorlanır. Hava sirkülasyonu iki şekilde gerçekleştirilebilir: sıcaklık farkları nedeniyle yerçekimi sirkülasyonu ve özel bir fan kullanarak cebri havalandırma. İlk yöntemin önemli bir dezavantajı vardır: kapılar veya pencereler açıksa dolaşım bozulur..
Bir hava ısıtma sistemi için bir ısı üreticisi, doğal gaz, dizel veya gazyağı yakabilir, yanma ürünleri bacaya girer. Bir kulübe için böyle bir ısıtma sistemini sadece yapım aşamasında donatmak mümkündür, çünkü tasarımın kendisi yapısal elemanlar içermeli ve hava kanallarının yerinin rahatlığı için odanın yüksekliğini arttırmalıdır. Yaklaşık 11.000 dolara mal olacak..
Çıktı! En temel, uygun maliyetli, tanıdık ve kullanışlı su ısıtma sistemidir. Neredeyse herkes onu seçiyor. Elektrikli ısıtma cihazları, yalnızca yazlık ısıtma sisteminin ek unsurları olarak kabul edilebilir, tabiri caizse, bir geri dönüş. Hava ısıtması henüz kitlesel popülerlik kazanmadı, ancak projeye koyarsanız, su ısıtmasından çok daha iyi sonuçlanabilir..
Bir ısıtma sistemi seçerken önemli olan ikinci derece, yanıcı (veya tüketilen) yakıt / enerji taşıyıcısının türüdür. Bir kulübeyi ayda ısıtmanın maliyeti, doğrudan seçilen enerji taşıyıcısına bağlı olacaktır..
Doğal kazanlar var gaz, elektrik, katı yakıt ve dizel. İkinci seçenek son derece nadiren kullanılır. Elektrikli kazan ile ısıtma, özellikle elektriğin geceleri daha ucuz olduğu bölgelerde, gaz veya katı yakıtlı bir kazan için ek ve yedek seçenek olarak kullanılır. Ana doğalgazın bulunmadığı alanlarda katı yakıtlı kazanlar kullanılmaktadır. Kömür veya odun yüklü kazanların yanı sıra, palet üzerinde çalışan Ferolli gibi modern katı yakıtlı kazanlar da bulunmaktadır..
Önemli! En ekonomik ve kullanışlı olanı gazla ısıtmadır (gaz fiyatı yükselene kadar) ve kombinasyonları: gaz + elektrik veya gaz + katı yakıt. Hiç gaz boru hattının olmadığı alanlarda, birleşik bir katı yakıt kazanı + elektrik sistemi kurmak daha uygundur..
En yaygın ve genel olarak mevcut olan bir su ısıtma sistemi olduğundan, örneğini kullanarak bir kulübede ısıtmanın nasıl yapıldığını ele alacağız..
Pencerelerin altındaki radyatörler – ısıtma düzenlemenin olağan yolu. İyi bir ısı dağılımına sahiptir, ancak radyatörlerin kendileri soğutucuya duyarlıdır. Bu, otonom ısıtmalı bir kır evi için gerekli olmasa da. Bir radyatör sisteminde, ısı radyatörden tavana yükselir, soğuk havanın pencerelerden odaya girmesini azaltır, daha sonra tavanın altından geçer ve duvarlar boyunca zemine iner, yavaş yavaş soğur. Yerde, hava radyatörle birlikte tekrar ısındığı duvara geri döner..
Su ısı yalıtımlı zemin – zemine yakın en konforlu sıcaklığı yapmanızı sağlayan bir sistem. Özellikle küçük çocuklu aileler için geçerlidir. Su tabanının boruları, odanın tüm alanı boyunca döşenir ve şapın içine veya yükseltilmiş zemine gömülür. Borulardan geçen su zemin şapını ısıtır, yanında hava en sıcaktır, sonra yükselir. Kışlarımız böyle bir lükse izin vermediğinden, yıl boyunca yaşayan bir kulübede yerden ısıtma tek ısıtma sistemi olarak kullanılamaz. Sadece radyatöre ek olarak monte edilebilir..
Süpürgelik ısıtma sistemi radyatör ve yerden ısıtma sisteminden en iyisini emmiştir. Borular, odanın tüm çevresi boyunca tüm duvarlar boyunca bulunur – altta, kaidenin olduğu yerde. Isı eşit olarak dağıtılır: hem zeminde hem de duvarlarda. Oda tüm noktalarda yaklaşık olarak aynı şekilde ısınır. Böyle bir sistemin avantajı aynı zamanda mekanın radyatörler tarafından işgal edilmemesi ve mobilyaların daha organik bir şekilde düzenlenmesinin mümkün olmasıdır..
Sonuç olarak, radyatör ve süpürgelik ısıtmasının hem yeni bir kulübede hem de önceden inşa edilmiş bir evde donatılabileceğine dikkat edilmelidir. Ancak “sıcak zemin” sistemi yalnızca inşaat aşamasında kurulur, aksi takdirde zemini tamamen yeniden yapmanız gerekecektir..
Isıtma sistemi tipini seçtikten sonra şemasına karar vermelisiniz. Pencerelerin altında radyatörlerle uygulanan su bazlı bir ısıtma sistemi seçtik – en yaygın durum.
Isıtma sisteminin borularının döşenebileceği 3 farklı şema vardır: tek borulu, iki borulu ve kollektör.
Tek borulu ısıtma şeması suyun bir zincir halinde birbiri ardına boru ve radyatörlerden aktığı ve sistemdeki son radyatörden ayrıldıktan sonra tekrar kazana geri döndüğü kapalı bir döngüdür. Kazandan en uzak radyatördeki sıcaklığın en düşük olduğu ortaya çıktı. Sonuç olarak – kulübenin düzensiz ısınması. Böyle bir sistem, yalnızca ısıtma sistemindeki suyun çok fazla soğuması için zamanın olmadığı küçük evlere ve kulübelere kurulur..
İki borulu ısıtma şeması yazlık – daha gelişmiş bir versiyon. Tüm radyatörler paralel olarak sıcak su boru hattına bağlanır. Her radyatöre iki boru sığar: birinden, kazandan gelen sıcak su, ikinci soğutulmuş su yapraklarından girer. Böyle bir sistemde kayıplar vardır, ancak tek borulu sistemdeki kadar büyük değildir. Sistemdeki son radyatör daha soğuk olacak, ancak çok fazla değil.
kollektör sistemi – büyük kır evleri ve evler için idealdir. İçinde, kazandan gelen sıcak su önce kollektöre girer ve daha sonra her radyatöre ayrı ayrı dağıtır. Aynı şekilde, her radyatörden dönüş akışı olan bir boru geçer. Kolektör ısıtma devresi, her bir odadaki ve hatta her bir radyatördeki sıcaklığı düzenlemenizi sağlar. Isıtma eşit olarak gerçekleşir. Tek dezavantajı, bir şekilde evin etrafına döşenmesi gereken çok sayıda borudur. Çoğu zaman, kollektör sistemi yapım aşamasında olan evlerde gerçekleştirilir: zemin şapında boruları gizlemek uygundur..
Doğru ısıtma radyatörü seçimi, bir kazan seçiminden daha az önemli değildir. Ayrıca, radyatörün imalat malzemesi, özelliklerini, dayanıklılığını etkileyecek ve sistemdeki suyun bileşimi ve boruların malzemesi üzerinde belirli kısıtlamalar getirebilir. Boyut ve şekil de önemlidir, ancak ana parametreler: malzeme, boyut, güç olduğundan, bu daha çok kolaylık ve estetik meselesidir..
Dökme demir radyatörler – en eski tip ısıtma cihazları. Korozyondan, yüksek basınçtan (9-15 atmosfere dayanabilir), yüksek su asitliğinden korkmazlar. Oda eşit şekilde ısıtılır. Ancak aynı zamanda, boru hattının kurulumunda çok fazla ağırlıkları ve bazı zorlukları var. Birkaç yıl ihmal ve tamamen reddedildikten sonra, dökme demir radyatörler yeniden popülerlik kazanıyor. Bunun nedeni, modern radyatörlerin boyut olarak çok daha küçük olması ve genel iç tasarımı ihlal etmeyecek şekilde güzel tasarlanmış olmasıdır..
Alüminyum radyatörler şu anda en sık satın alıyorlar. Düşük ağırlık, düşük fiyat, güzel tasarım ve yüksek ısı transferine sahiptirler, 10 – 16 atmosferlik yüksek basınca dayanabilirler. Ancak aynı zamanda alüminyum, suyun bileşimine ve asit-baz dengesine çok duyarlıdır, en az 7-8 pH’a sahip olmalıdır. Ayrıca alüminyum radyatörlerde üst manifolddan havanın alınması gerekir, bunların en zayıf noktası dişli bağlantılarıdır. Ancak, oldukça güvenilir olarak kabul edilirler..
Çelik radyatörler çok çabuk ısınır ve ısı verir, yani. yüksek ısı transferine sahiptir. Oda maksimum verimle konforlu bir şekilde ısıtılır. Üretilen her bir kW ısının fiyatı, diğer radyatör tiplerine kıyasla en düşük fiyata sahiptir. Örneğin, Batı’da çelik radyatörler büyük bir çözümdür..
Bimetalik radyatörler alüminyum ve çelik radyatörlerin avantajlarını birleştirin, çünkü bunlar, içinden suyun dolaştığı bir çelik boru sisteminin monte edildiği bir alüminyum radyatördür. Sonuç olarak, radyatörlerin güçlü, dayanıklı olduğu, 20 – 40 atmosferlik çok yüksek bir basınca dayandığı ve agresif sıvılardan korkmadığı ortaya çıktı. Ancak bunları bir kulübenin ısıtma sisteminde kullanmak pratik değildir..
Isıtma radyatörlerinin seçimi, sahiplerinin kişisel tercihlerine bağlıdır, asıl şey güçlerine dikkat etmektir..
Bir ısıtma radyatörü seçmek için önemli bir parametre güçtür, ürünün kendisinde ve pasaportta belirtilir. Şu şekilde işaretlenmiştir: 1700 W DN 70/50. deşifre edelim. Bu, radyatöre 70 ° C sıcaklıkta su girerse, daha sonra radyatörden geçerek ve 50 ° C’ye kadar soğutulursa, 1,7 kW enerji açığa çıktığı anlamına gelir..
Ancak daha sık olarak üreticiler, son derece nadiren kullanılan farklı bir 90/70 sıcaklık aralığı için gücü gösterir. Bu nedenle, belirtilen gücü %30 azaltmak gerekir. Ardından 70/50 soğutma sıvısı sıcaklıklarında yaklaşık bir geri dönüş elde edersiniz. Daha yüksek güce sahip bir radyatör seçmek daha iyidir – marjı daha küçük olandan daha iyidir.
Radyatör satın alırken, boyut, pencere pervazının altına, üstünde (pencere pervazına kadar) yerden en az 10 cm serbest ve 15 cm boşluk olması esasına göre monte edildiklerinden, aksi takdirde normal hava sirkülasyonu gerçekleşmeyecektir. Boyut genellikle şu şekilde belirtilir: 500×1500. Bu, ürünün 1,5 m uzunluğunda ve 50 cm yüksekliğinde olduğu anlamına gelir..
Radyatörlerin bağlantı noktaları da altta veya üstte yer alabilir. Bu veya bu durumda hangisinin gerekli olduğu projeye ve boru düzenine bağlıdır..
Bir radyatör seçerken, odanın özelliklerini, duvarların kalınlığını ve yerini, pencere ve kapı sayısını da dikkate almak gerekir. Radyatörün gücü ve boyutu, ısıtma projesinde hesaplanan bu göstergelere doğrudan bağlıdır..
Ayırmak gaz, elektriksel, katı yakıt ve dizel kazanlar. Bölgenizde en erişilebilir ve en ucuz enerji taşıyıcısını seçmeniz gerekir..
Ek olarak, sakinler için otomatik modda çalışan gaz, dizel ve elektrikli kazanlara sahip olmanın daha uygun olduğu akılda tutulmalıdır, yani. sürekli dış müdahale gerektirmezler. Bu tür kazanların servis bakımı, ısıtma sezonunun bitiminden sonra yılda bir kez yapılır. Ve katı yakıtlı bir kazana sürekli olarak yakıt (palet) yüklemek gerekir. İki tip yakıt için kombine kazan olmasına rağmen, sadece bir ısı taşıyıcı üzerinde çalışan kazan tipini seçmek daha iyidir, daha güvenilirdir..
Kalorifer kazanları tek devreli ve çift devrelidir.. Tek devre evsel ihtiyaçlar için sadece ısıtma veya sadece sıcak suyun ısıtılmasını sağlar. çift devre her iki işlevi de aynı anda gerçekleştirebilir. Kulübelerde, en sık olarak çift devreli bir kazan veya iki tek devreli kazan kurulur..
Kazanın gücü, tasarım sırasında yapılan hesaplamalara göre seçilir. Aslında, kazan gücü, kurulu tüm radyatörlerin kapasitelerinin toplam göstergesi ve ayrıca stokun %20-30’udur..
Yıllar boyunca boruları ısıtmak için en yaygın ve kanıtlanmış seçenek alaşımlı çelik boru. Güçlüdürler, dayanıklıdırlar, su darbesinden ve yüksek basınçtan, yüksek sıcaklıklardan korkmazlar ve bir maliyetle oldukça ekonomiktirler. Ancak aynı zamanda zamanla paslanırlar ve süspansiyonlar içeriye yerleşir ve birikintiler oluşur, çelik borular da başıboş akımlar iletir ve bu da hızlı tahribatlarına yol açar. En büyük dezavantaj, kurulumun karmaşıklığı ve zahmetidir (diş açma ve kaynaklama).
Bakır borular – ısıtma boruları için en pahalı ve en ideal seçenek. Paslanmaktan korkmazlar, suyun bileşimine tepki vermezler, esnektirler, yüksek basınca ve sıcaklığa dayanırlar. Ancak kullanımlarında bazı kısıtlamalar vardır: Alaşımsız çelikten yapılmış ürünlerle birleştirilemezler ve sıvaya monte edildiklerinde termal deformasyona karşı korumak için polietilen kaplama ile sarılmalıdırlar..
Oluklu paslanmaz borular henüz çok popüler değiller, ama boşuna – çünkü ısıtma için idealler. Paslanmamalarının yanı sıra, yüksek basınç ve sıcaklıklardan, mantar ve küften korkmamalarının yanı sıra minimum sayıda ek yeri ile monte edilebilecek kadar esnektirler, yüksek ısı transferine sahiptirler, böylece yapabilirsiniz radyatörler olmadan, sadece boru döşemek.
Güçlendirilmiş plastik borular paslanma yapmaz, içinde tortu biriktirmez, dayanıklı, esnektir, bu nedenle karmaşık geometriye sahip odalarda kullanıma uygundur. Ancak aynı zamanda, bu tür borular ultraviyole radyasyon, mekanik stres ve açık ateşten korkar (yanarlar). Metal-plastik boruların ayrılabilir bağlantıları çok güvenilir değildir.
Polipropilen borular Bugün en popüler seçimdir. Pek çok avantajları var: paslanmıyorlar, kimyasallardan korkmuyorlar, gürültü yapmıyorlar, dayanıklılar, güçlüler, nispeten ucuzlar (ekonomik açıdan faydalılar), monolitik ve güvenilir bir şekilde bağlılar. Özel bir kaynak makinesi kullanılarak monte edilmiştir.
Plastik boruların ana dezavantajı çok tehlikelidir – yanarlar. Aniden ciddi bir yangın çıkarsa, tüm polipropilen borular yanacaktır. Bunun nereye varacağını kendiniz tahmin edebilirsiniz. Bu nedenle, seçim yaparken buna dikkat edin ve dikkatlice düşünün..
Bir kulübede ısıtmanın düzenlenmesi son derece önemli bir görevdir. Bu nedenle, tasarımı ve kurulumu kendiniz halledebileceğinize dair en ufak bir şüpheniz varsa, profesyonellerle iletişime geçmek daha iyidir. Veya en azından bir tasarım ofisinden bir ısıtma projesi sipariş edin ve ardından gerekli tüm malzemeleri satın alın ve kuralları ve talimatları inceleyerek kurulumu tamamlayın. Yani en azından doğru sistemi yaptığınızdan emin olabilirsiniz..
Isıtma bir proje ile başlar. Şansa ve koğuştaki ortalama sıcaklığa güvenmemelisiniz. Tasarım hesaplamalarına bir kağıt parçasından başlayabilirsiniz. Tüm odalar ve boyutları ile kat kat yazlık göstermek gerekir, ayrıca pencere ve kapıların konumlarını boyutlarla belirtmelisiniz. Daha sonra duvarların, zeminin ve tavanın, çatının malzemesi ve kalınlığı belirtilir. Bu, kulübenin ısı kaybını hesaplamak için gereklidir..
Isı kaybı Valtec yazılımı veya başka herhangi bir yazılım kullanılarak hesaplanabilir. Yazlık parametrelerini hesap makinesine girmek için, boyut ve malzemelerle kağıt üzerinde bir çizime ihtiyacınız var. Ek olarak, iklim bölgesini belirtmek gerekir. Kazanın gücünü hesaplamak için kulübenin ısı kaybının elde edilen değeri gereklidir..
Örneğin, ısı kaybı 8 kW ise, kazanın %20 – 25 daha güçlü olması gerekir, yani. 10 – 12 kW.
Yazlık ısıtma projesi şunları içermelidir: kazanın ve bacanın yeri, radyatörlerin her odadaki yeri, boyutları ve güçleri, boruların çapı ve malzemesi, ısıtma borularının yerleşimi ve sistemin hidrolik hesabı . Her radyatörün gücü de burada belirtilmelidir, ayrıca ısı kaybı olarak da hesaplanır ve odanın büyüklüğüne ve pencere, dış duvar ve kapı sayısına bağlıdır..
Proje hazır olduktan sonra kazan, radyatör, boru ve ilgili malzemeleri satın alıp kuruluma başlayabilirsiniz..
Bir yazlık ısıtmanın montajı, projede “kazan dairesi” olarak adlandırılacak özel bir oda tahsis edilmesi gereken bir kazanın montajı ile başlar..
Kazan dairesi hem kulübenin içine hem de dışına yerleştirilebilir, ancak her durumda özel gereksinimler uygulanır:
- Tavan yüksekliği 2,5 m’den az değil;
- Hacim en az 15 m3;
- Yanmaz malzemeden yapılmış yangına dayanıklı duvarlar ve zemin;
- Odanın 1 m3’ü başına 0,03 m2’den az olmayan pencere açıklığı;
- Odada üç kat hava değişimi sağlayan, en az 130 mm çapında bir baca ile besleme ve egzoz havalandırması. Onlar. 15 m3 için 1 saatte 45 m3 hava sağlamak gerekir;
- Kapı dışa doğru açılmalıdır;
- Kazan topraklanmalıdır;
- Kazan önünde en az 1 m2 boş alan;
- Kazanın her 10 kW’ı için en az 0,01 m2 büyüklüğünde teknolojik giriş açıklıkları. Kazan dairesi kapısında yapılabilirler;
- Baca çapı en az kazan boru çapı kadar olmalıdır..
Bu arada, kalorifer kazanları zemine ve duvara monte edilir. Kurulumları farklıdır ve duvar olanlar için daha az gereksinim vardır. Bacalar çeşitli şekillerde de uygulanabilir: düz bir baca, bitişik duvarda bir baca ve dışarıya yatay olarak açılan bir baca. Egzoz gazlarının sıcaklığı çok yüksek olmadığından, oluklu borulu bir baca ile duvara monte bir kazanın bağlanmasına izin verilir, ancak zemin tipi kazanların bacaya yalnızca sac ile bağlanmasına izin verilir..
Önemli! Kazanı kurmadan önce talimatları okuduğunuzdan emin olun. İşin sırası ve gerekli gereksinimler belirtilecektir..
Duvara monte bir kazan kurmak için bir yer seçmeniz ve ardından sabitleme yerlerini belirlemeniz gerekir. Kazan, bir montaj plakası veya braketi ile birlikte gelir. Duvara delikler açıyoruz, çubuğu sabitliyoruz ve kazanı asıyoruz, bacaya bağlıyoruz. Gaz kazanının alt kısmında boru çıkışları bulunmaktadır. Tek devreli bir kazanın 3 borusu vardır: sıcak su, dönüş ve gaz. Çift devrede 5 boru vardır. Gaz borusunu kazana bağlarız.
Radyatörler ayrıca braketler ve dübeller, bir tapa, 4 tapa ve bir Mayevsky vinci içermelidir. Ek olarak, radyatör muslukları, boruları satın almak gerekir: ana boru hattının borusu 25 mm ise, radyatöre giden besleme ve çıkış boruları 20 mm olmalıdır ve ana boru 32 mm ise, giriş ve çıkış 25 mm’dir, karşılık gelen çaplarda te’ler, her radyatör için 2 adet.
İlk olarak, radyatörlerin kurulacağı yerleri özetliyoruz. Braketler için delikler açıyoruz, sabitliyoruz.
Önemli! Braketler radyatör bölümleri arasında olacak şekilde sabitlenmelidir. Onları aynı seviyeye getirdik – kesinlikle yatay olarak. Ölçülerde yanılmamak için (10 cm radyatörün üstünde, 15 cm altında kalmalı) radyatörü duvara yapıştırıp notlar alıyoruz..
Radyatörü monte ediyoruz: Radyatör musluğundan dişli parçayı sökün, dişlerin üzerine çekme veya keten sarın, yüksek sıcaklıklar için tasarlanmış tesisat macunu ile yağlayın, rakor somununu musluktan takın ve ardından radyatör kapağına vidalayın. Aynı şemaya göre, Mayevsky’nin valfini ve bir tapayı kalan tapalara vidalıyoruz..
Ardından, tapaları radyatöre vidalayın. Bunu yapmak için standart contalar kullanabilir veya keten veya çekme kullanabilirsiniz. Şimdi radyatör musluklarını sıkıyoruz.
Bu aşamada, besleme ve tahliye borularının bölümlerinin yanı sıra tasarlanmışsa baypas bölümünün borusunu monte etmek gerekir. Bu bölümler için boru keserken borunun bağlanacak parçanın içine girmesi gerektiği unutulmamalıdır..
Önemli! Tee yönünün radyatör vanasının yönü ile çakıştığından emin oluyoruz..
Radyatörü braketlere sabitliyoruz. Yazlıktaki tüm radyatörler için prosedürü tekrarlıyoruz.
Şimdi kazanı ve tüm ısıtma radyatörlerini bir boru hattına bağlamak gerekiyor. Bunun için çeşitli malzemeler kullanılır, ancak en iyilerinden bazıları olduğu için sadece paslanmaz çelik boruları ele alacağız. Ve polipropilen boruların montajı için talimatlar bulacaksınız. Ama yandıklarını hatırla.
Oluklu paslanmaz çelik borular rulo halinde satılmaktadır. Esneklikleri kurulumu çok kolaylaştırır. Çok az veya hiç bağlantısı olmayan bir rota oluşturmak mümkündür. Kolaylık sağlamak için, sistemdeki suyun zorla dolaşması için kazandan sonra bir hidrolik pompa takılması tavsiye edilir, o zaman boru hattının zorunlu eğimini sağlamaya gerek yoktur..
Boruyu açıyoruz, kazandan radyatöre kadar gerekli uzunluğu ölçüyoruz. Bir kenar boşluğu ile kesin. Fiting ile bağlantı kuruyoruz, somunu biraz sıkıyoruz, boruyu fitingin içine koyuyoruz, sonra sıkıyoruz ve işlem tamam.
Daha sonra sıcak suyun akması gereken deliğe kazana bağlarız. Boruyu radyatöre uzatıyoruz. Bu, hem duvar boyunca açık bir şekilde, duvar boyunca hem de duvarın içinde sıva ile yapılabilir ve zor alanlar ve kapı aralıkları zeminden geçirilebilir. Boruyu radyatöre, daha doğrusu radyatör musluğuna takıyoruz. Daha sonra sabitleme klipsleri ile duvara sabitliyoruz..
Hem kazandan gelen hem de geri dönen boru hattının diğer tüm bölümlerini kuruyoruz..
Kalorifer kazanını açmadan önce yaptığımız tüm bağlantıların sağlamlığını kontrol etmek gerekir. Bunun için sistem basınçlandırılmalıdır. Bu hem hava hem de su ile yapılabilir. Her durumda, bir kompresör ve bir basınç göstergesi kullanmak gerekli olacaktır. Mayevsky musluğunu sökerek boru hattının herhangi bir yerine bağlanabilirsiniz..
Çalışandan 2 – 3 kat daha fazla basınç sağlıyoruz. Örneğin, otonom ısıtma sistemlerinde genellikle 1,5 – 2 atmosfer varsa, 5 atmosfer olup olmadığını kontrol ederiz. Sistemi en az bir gün basınçlı bırakıyoruz. Sonra tekrar kontrol ederiz, belki bir yerleri gözden kaçırır..
Önemli! Basitçe hava ile bastırılırsa, bağlantı sabunlu su ile sürülerek sızıntılar görülebilir..
Test sonuçları iyi ise kazanı çalıştırıp 40 °C’ye ayarlıyoruz. Tüm radyatörlerin dolu olup olmadığını, eşit şekilde ısınıp ısınmadığını, tüm dönüş hattının kazana dönüp dönmediğini kontrol ediyoruz. Burada Mayevsky vincini kullanarak sistemdeki havayı alıyoruz. Tatmin edici test sonuçlarından sonra kazanı 60 – 80 °C’de çalıştırıyoruz. Ayrıca ısıtmanın homojenliğini ve dönüş sıcaklığını da kontrol ediyoruz..
Isıtma sistemi artık kullanılabilir. Gördüğünüz gibi, bir kulübenin kendisini ısıtmak zordur, ancak zekası ve düz elleri olan bir kişi için oldukça uygundur. Ancak tasarımı kendi başınıza yapıp yapmayacağınızı tekrar düşünmeye değer. Sonuçta, hiç kimse kışın maksimum kazan yükü ile donmak istemez..