

İsrail kendisini ABD ile karıştırıyor...
Bazıları zamanı karıştırır ve dünün koşullarıyla bugünü yaşamaya çalışıp "Anakronizm" e düşer. Bazıları da içinde bulundukları coğrafya ile başka coğrafyaları aynı sanıp, sonsuz krizlerle yaşamaya mahkum olur. Kendisini Amerika Birleşik Devletleri ile aynı konumda zanneden İsrail'in durumu, coğrafyayı karıştıranlara örnektir.
ABD Başkanı Bush, ülkesini hedef alan 2001 Eylülündeki El Kaide terörist saldırıları ertesinde, kendince akılcı bir politika izledi. Önce Afganistan'ı, sonra da Irak'ı işgal ederek, asimetrik tehdidi, okyanus ötesindeki deniz aşırı coğrafyalara taşıdı. ABD'ye girişler zorlaştırıldı, ülkedeki ve dünyadaki her kuşkulu kişi, izlenmeye başlandı.
Sonuçta "Göçmenler ülkesi" Amerika, bugün dünyada sınır duvarları en katı kurallarla korunan devlet durumunda. Amerikan askerleri Afganistan'da ve Irak'ta ölüyor ama Amerika'da kimse terörist eylemlere hedef olmuyor. El Kaide terörü Londra'yı, Madrid'i, İstanbul'u vuruyor ama, artık New York ve Washington hedefte değil.
BİR ADA GİBİ
Çünkü ABD, bir yanında Pasifik, diğer yanında Atlantik okyanusları bulunan, gereğinde bir ada gibi dünyanın geri kalan bölümlerinden kendini izole edebilen bir coğrafyaya sahip. Üstün hava ve deniz gücü ile dünyanın her coğrafyasında operasyon yapabiliyor. Ancak ABD'ye karşı operasyon yapmak, imkansız denilecek kadar zor. İçeride ise, istihbarat ve güvenlik güçleri ile, uçan kuş bile izlenip, etkisiz kılınabiliyor.
ABD kendisine yönelik bir tehdidin varlığını hissettiğinde, hukuk rafa kaldırılabiliyor. Dünyada kimse de buna ses çıkartamıyor.
Oysa İsrail, "Herşey" in tam orta yerinde.
Bir kuşak boyunca üç kez toprakları ellerinden alınıp, Gazze ile Şeria'ya kıstırılan Filistinlilerle birlikte yaşamak zorunda İsrailliler. Kudüs ne kadar İsrail'in, başkentiyse, o kadar da Arapların kenti.
İsrail'in çevresini kuşatan Arap devletlerindeki halklar için, bu ülke ile savaş, bir kutsal kavga anlamına da geliyor. Ayrıca bu ülkelerde göçmen Filistinlilerin oluşturduğu güçlü baskı grupları da var.
Bunun yanında İsrail "Petrol toprakları "nın da orta yerinde. Petrole sahip Arap ülkeleri, İsrail'i Amerika'nın bölgedeki tetikçisi olarak da görüyorlar. Kimi teokratik, kimi monarşik, kimi de despotik rejimlerle yönetilen bu ülkelerin egemenleri, kendi iç güvenliklerinden de tam emin olmadıkları için, İsrail karşısında ortak bir cephe oluşturamıyorlar. Ama derin düşüncelerinde hepsi İsrail'e düşman.
SORUNLAR ÇEMBERİ
Bütün bunlar yetmezmiş gibi, İsrail'in yaşadığı coğrafyada sonu nasıl biteceği bilinmeyen "Irak Krizi" var, "ABD - İran gerginliği" var. Irak'ta sona ermesine karşın Suriye'de Esad hanedanı ile devam eden "Baas Rejimi" var.
İsrail için bu coğrafyada, ABD'nin yaptığı gibi sorunları denizaşırı coğrafyalara itip, "İçeride " rahat yaşamak mümkün değil. Sınırlara duvarlar çekip, içeriye giren herkesi kontrol etmek de imkansız.
Çünkü İsrail gerçekten "Herşey "in tam orta yerinde yaşamaya mahkum.
İsrail'in üstün konvansiyonel gücü Gazze'yi ve Lübnan'ı vursa bile, anında Hamas'ın veya Hizbullah'ın fedailerinden İsrail topraklarına karşı saldırılar geliyor. Bu tablo içinde İsrail hem bir polis devleti, hem de askeri bir devlet olarak yaşamak zorunda.
İsrail için tek çözüm kendini bilmek, kendisini Amerika ile karıştırmamak, Filistinlilerin yaşama hakkını kabul etmek ve tüm koşulları ile barış içinde yaşamanın yollarını aramaktır. Ama bu şimdilik uzak bir ihtimal halinde. İşin kötüsü İsrail kamuoyu da kendini militarizme kaptırdı.
MİLİTARİZM
Haaretz gazetesinde yazan Gideon Levy, önceki günkü makalesinde "İsrail, ektiği nefret tohumları ile hayat bulamaz" diye başlıyor ve şöyle devam ediyordu:
-İsrail, ulusalcı bir atmosfere, her şeyi örtmeye başlayan bir karanlığa ve bir tiz sesliliğe gömülüyor. Hâlâ var olduğunu saydığımız frenler aşınıyor, İsrail toplumunu tanımlayan duygusuzluk ve körlük giderek yoğunlaşıyor. Ülkedeki tek tartışma konusu savaşın taktikleri konusunda yapılan eleştirilerden ibaret... Burada herkes bir general ve İsrail silahlı güçlerinin, eylemlerini derinleştirmesini istiyor. Yorumcular, eski generaller ve politikacılar aşırı önerilerle payandaları güçlendirme yarışında. (Çeviri Zaman'dan alınmıştır.)