Filistin yönetiminin tutuklular ve göstericilerle başa çıkmanın iki yolu var. Durum ortaya çıktığında, özellikle Filistinli mahkumların İsrail hapishanelerinde koordine ettiği açlık grevleri uluslararası manşetlere çıkarsa, Filistin Yönetimi (PA) gösterilerde görünmekten ve serbest bırakılmasını istemekten çekinmiyor.
PA yetkililerinin Filistinli mahkumların akrabalarıyla birlikte yaptığı bu halkla ilişkiler hileleri, liderliği sömürge karşıtı direnişe aktif olarak gösteren- tasvir eden acıklı girişimlerdir.
Bununla birlikte, PA'nın güvenlik hizmetleri Filistinlileri tutukladığında ve daha fazla mahkum yarattığında, anlatı değişir, çünkü yolsuzluk ve şiddete karşı içeriden direniş Ramallah'taki gayri meşru "liderlik" e uymaz.
Birdenbire Filistinliler, siber suçlar yasası gibi yasalar uyarınca veya Mahmud Abbas'ın İsrail ile "kutsal" güvenlik koordinasyonu bağlamında toplanmaya, gözaltına alınmaya, dövülmeye ve hatta öldürülüp-işkence yapılması teşvik edici hale geldi.
Filistinli aktivist Nizar Banat'ın PA güvenlik hizmetleri tarafından öldürülmesinin ardından yapılan son protestolar, liderliğin Filistin direnişi üzerindeki ikiyüzlülüğünü vurguladı. Eleştiri, güvenlik koordinasyonu ve yolsuzluğun bir sonucu olarak eve yaklaştığında, PA devrimci söylemin tüm iddialarını terk eder. Ne de olsa devrimi öldürmek, PA'ya İsrail tarafından öğretilen ve yapması gereken şeydir.
Meşru protestoculara karşı şiddet kullanmak sadece PA'nın otoriter stratejisinin kanıtı değil, aynı zamanda PA'nın İsrail siyasi kararlarına karşı protesto çağrısında bulunmasından sonra Filistinlilerin sokaklarda korunmasız bırakıldığı zamanları da hatırlatıyor.
Trump-Netanyahu dönemi bu tür örneklerle doluydu. Örneğin; PA, ABD'nin Kudüs'ü İsrail'in başkenti olarak tek taraflı olarak kabul etmesine karşı bir "Öfke Günü" çağrısında bulunduğunda, İsrail işgal kuvvetlerinin ihale merhametlerinden uzak kalan göstericiler için güvenlik örtüsü sağlayamadı.
PA'nın 70,000 güvenlik görevlileri sıradan Filistinlilerin Siyonist rejim İsrail'in yasadışı yerleşimcileri, askerleri ve polisi tarafından saldırıya uğradığı zaman asla görülmeyeceği bir gerçektir.
Bu nedenle, PA'nın anlatısında Filistinliler, özenle beslenen statükoya hizmet edebilecek veya tehdit edebilecek uzantılardır. Liderlik kendisi için bir fayda görürse, Filistinli sivillerin cesaretini ve onurunu övecek, PA "barış süreci" takıntısı ve iki devletli uzlaşma için destek gerektirdiğinde olduğu gibi, insani yardıma bağımlılık yoluyla Filistinlileri yoksullaştıran eski dayatmalar, halkı siyasetten marjinalleştirir
Bununla birlikte, Filistin halkının onuru, onları içeriden yolsuzluğun çok farkında kılar ve faillerden bağımsız olarak, onları sömürge yönetimine ve şiddete zincirleyen herhangi bir varlığa karşı yükselmek zorundadırlar. Bunlar kesinlikle sadece PA'nın politik ekleri değildir.
Banat’ı işkence ile öldürerek, PA'nın güvenlik hizmetleri Filistin direnişine ve aslında işgal altındaki Filistin halkına karşı kendilerini sağlam bir şekilde kurdular. Bu konuda herhangi bir kanıt gerekli değildi, ancak cinayetin kendisi "devlet inşası" ve [İsrail'in] güvenliği hakkında konuşan PA ile ilgili anlatıyı değiştirmelidir. Bunun yerine, PA'nın bağışçılar (yurtdışı yardım) tarafından finanse edilen varlığının, içsel şiddeti için değil, birleşme ve değişim için çığlık atma potansiyeline sahip bir nüfusun önünde, yavaş yavaş çöküş ve çaresizlik tehlikesiyle karşı karşıya kaldığı açık bir iddiayı duymamız gerekiyor.
PA zihniyetini değiştirmedikçe - ve bunun olacağına dair bir işaret yoksa - Filistin halkının her türlü sömürge şiddetine karşı toplanmasını engelleyen hiçbir şey de yoktur.
Banat'ın öldürülmesi, temsil etmesi gereken insanlardan haklı eleştirilerle karşı karşıya kaldıklarında sömürge taktiklerini benimseyen bir otorite tarafından yönetilen Filistinliler için güvenliğin olmadığını gösterdi.
/Middle East Monitor-İsrailpost
/Tercüme ve edit: Abdullah Yiğit