Hızır aleyhisselâmı bekliyormuş. Yanına yaklaşınca; "Bize itikâdın ve inancın olmadı. Bu evlâ mıdır?" dedi. Hacı İvaz ağlamaya başlayıp ayaklarına kapandı. Yaptıklarına pişman olup, tövbe etti. Sonra Muhammed Çelebi Sultan Hazretlerine talebe oldu. Tasavvufta yetişmek üzere sohbetlerini can kulağıyla dinleyip, emirlerini severek yerine getirdi. Bir müddet dergâhında kalıp, nefsini ıslah ile meşgûl oldu. Büyük bir azim ile cânu gönülden bu işe sarıldı. O mübârek zâtın himmetiyle tasavvufta ilerleyip yüksek derecelere kavuştu. Kendisine halifelik de verildi. Hacı İvaz'ın bir hizmetçisi vardı. Yanında kalıp tasavvufta yetişmek için çalıştı. Muhammed Çelebi Sultan'ın himmetiyle o da velilerden oldu. Bu hizmetçi öyle hallere kavuşmuştu ki, bâzan yemek pişirir, uzun mesafelere kısa zamanda giderek yemek götürürdü. Bayram günlerinde bir çömlek yemek pişirir bu az yemeği dört yüz kişi yiyip doyardı. Bu kerâmetleri o diyarda meşhurdu.
Bursa'da Şeker Hoca denile~|~n bir kimse şöyle anlatmıştır: "Biz üç arkadaş, Şeyh Muhammed Çelebi Sultan için kutup diyorlar. Eğer gerçekten böyle büyük biri ise bir tecrübe edelim dedik. Ziyâretine gittik. Birimiz; "Eğer kutupsa biz huzûruna varınca, önce duâ etsin" dedi. Bir arkadaş; "Bursa'da Ulu Câmide ricâl?i gayb (Allah?u Teâlâ'nın sevdiği ve gizli olan veli kulları) hangi safta namaz kılarlar bunu biz sormadan cevap versin" dedi. Bir diğerimiz de; "Ricâl?i gayb Ulu Câmi'ye hangi kapıdan girerler. Bunu da bize söylesin" dedi.