İsmail Kartal'ın belki de Kadıköy'e veda maçıydı. Yerine Jesus mu yoksa bir başkası mı gelir bilmem. Ancak bundan sonra İsmail Kartal'ın garantilediği bir konum var. O da "İhtiyaç anında aranacak ilk kişi" olmaktır. Önümüzdeki dönemde takım kötü gittiği anda ilk akla gelecek isim İsmail Kartal'dır. Onun yerine başka biri gelseydi, Fenerbahçe ligde bugünkü konumunu da elde edemezdi.
Önceki yılların puan durumları herkesin malumu! Gelelim maça... Fenerbahçe hızlı başladı, oyuna ağırlığını koydu ama ilk devrede sonuç alamadı.
Karagümrük defansının maçın başlarındaki hatasını Osayi daha iyi değerlendirebilse, Fenerbahçe skor üstünlüğünü ele alabilirdi. Yine de bu fırsatı değerlendirememesi Osayi'nin ilk yarıda maçın en iyi ismi olduğu gerçeğini değiştirmiyor. Altay'ın çıkardığı iki tehlikeyi de unutmamak gerekiyor. Bu pozisyonlara rağmen ilk devrede Altay'ın Serdar Aziz ve Tisserand'la uyumu fena değildi.
Gustavo ve Zajc, maça iyi başladılar ama ilk yarım saatten sonra biraz düştüler. Kanatta Osayi'nin bindirmeleri etkiliydi.
İsmail Kartal muhtemelen Rossi'den vazgeçemediği için Ferdi'yi yine hücum ağırlıklı olarak düşünmedi. İkinci yarıda da aslında tablo pek değişmedi. Fenerbahçe'nin baskısı biraz daha arttı.
Bu arada İrfan Can'ın gördüğü sarı kart sonrasında nasıl ikinci sarıyı görmediğini hakem Halil Umut Meler'e sormak lazım. Konu İrfan Can'dan açılmışken bir noktanın da altını çizmek lazım. İrfan, forvet arkası yerine sağ veya sol kanatta daha etkili olabiliyor
Serdar Dursun'a ise kanatlardan iyi ortalar yapmak lazım. Serdar genel olarak "Bekleyen" tarzda bir santrfor olduğu için mutlaka ortalarla beslenmesi gerekiyor. Beslenemezse de oyundan çıkarılıyor! Tıpkı dün olduğu gibi...
Oyunun son bölümünde iki taraf da uzaktan şutlarla golü aradı ama bulamadı. Sonuç olarak kazanan çıkmadı. Yine de Türk futbolu adına güzel görüntüler vardı. Fenerbahçe'den çıkan İsmail Kartal ve Volkan Demirel'in başarısı beni mutlu etti. İsmail Kartal içinse şunları söylemek istiyorum: "Alkışlarımla, güle güle İsmail. Tabii şimdilik."