Kılcal damarlar insan bedenindeki en küçük kan damarlarıdır. Yaşamsal önemi olan karmaşık bir ağ oluştururlar.
Bir milimetrenin sekiz binde biri kalınlığındaki kılcal damarlar, bir kan hücresinden biraz geniştir.
Görevleri, hücrelere oksijen ile yaşam için gerekli maddeleri taşımak ve artık ürünleri toplamaktır.
Bağlantı
Kan, kalp tarafından pompalanınca, önce atardamarlara (arter) gider, ardından “arteriol” adını alan ve gittikçe küçülen dallara, yani atardamarcıklara, sonra da kılcal damarlara ulaşır.
Kılcal damarlarda kan hücreleri, tek bir sıra halinde dizilip, oksijen ve öteki maddeleri dokulara verir, korbondiok- sidi ve artık ürünleri alırlar.
Daha sonra kılcal damarlar birleşip küçük toplardamarcıkları oluştururlar. Birçok dalın katılmasıyla toplardamarlar genişler ve kan kalbe geri döner.
Beden dinlenme halindeyken karf’tercihli, yani bazı özel kanallardan akma eğilimi gösterir. Bunlar normalden daha geniş olan kılcal damarlardır.
Ancak bedenin herhangi bir bölümüne (sözgelimi, çalışan kaslara ya da kalbe) fazla oksijen gerekiyorsa, kan bu bölgedeki kılcal damarların neredeyse tümünün içinden geçer.
Her kılcal damar, boru biçimindeki çok ince bir doku tabakasından ve onu çevreleyen aynı oranda ince bir zardan oluşur. Çeperleri, bazı maddelerin kana ve kandan dokulara geçmesine izin verecek kadar incedir. Kılcal damarların denetimi kaslarca yapılır.
Derideki kılcal damarların önemli bir işlevi daha vardır; beden sıcaklığının düzenlenmesine yardımcı olurlar.
Beden sıcak olduğu zaman, derideki kılcal damarlar genişleyerek normalden daha fazla kanın deriye ulaşıp orada soğumasına olanak tanırlar.
Kılcal damarlar, çok ince çeperli oldukları için, kolayca zedelenebilirler. En çok tehlikede olanlar da deridekilerdir.
Deri kesilir ya da çizilirse ya da vurulursa, kan kılcal damarlardan dışarı çıkar. Kılcal damarlardan çıkan kanın derialtında toplanması morarma ve çürük yapar.
Kaynak Kitap: Doktorumuz Ansiklopedisi