Bölüm 1215: İsimsiz Mücadele
Yun Che durdurmayı başardı... Güç kullanarak saldırıyı durdurmayı başardı!
Bu Kılıç Egemeni'nin kılıcıydı; Jun Xilei'nin kanı, yeteneği ve hatta kendi hayatı pahasına yaptığı kılıç patlaması... Ama yine de bir şekilde Yun Che bunu durdurmayı başarabilmişti!
Her şey gözlerinin önünde yaşanmış olsa da, izleyiciler gözlerine inanamıyordu.
''O... Gerçekten... Engelledi mi?'' Huo Rulie ilk şoku atlattıktan sonra gözlerini ovuşturdu.
O ağır yaralanmıştı, Cennet Cezalandıran Kılıç bir kenara savrulmuştu, aurası darmadağın olmuştu... Ama bunların hiçbiri kendisini İsimsiz Kılıcın patlamasına karşı savunduğu ve sadece birkaç nefes zamanında kendini topladığı gerçeğini değiştirmedi.
"Nasıl... Bu nasıl mümkün olabilir..." Shui Yinghen kendi kendine mırıldanırken ağzı açık kalmıştı.
“...” Shui Qianheng'in kaşları ağır ağır çatıldı. Uzun bir süre boyunca bir şey söylemedi. Bu sonuç onun için bile bir şok olmuştu.
Shui Meiyin küçük ellerini göğsüne koydu ve kalbi anormal bir hızda atıyordu. Bir süre yanaklarına renk gelmedi. Küçük bir sesle şöyle dedi, "Biliyordum işte, Büyük Kardeşe kötü bir şey olmaz... Bu harika..."
Shui Yingyue, Shui Meiyin'e karmaşık bir bakış attı. Bundan önce, Shui Meiyin'in Yun Che'ye ani sevdalanmasının sadece bir dürtü ya da oyun olduğunu düşünmüştü. Aynı zamanda ruhunun bir savaşı kaybetmesinin etkisi olabilirdi, ancak bu çok hızlı bir şekilde iyileşirdi.
Ancak... Şimdiye kadar gözlerinde böyle bir endişe, çalkalanma ve korku görmemişti. Gözlerinde yaş bile vardı.
Her işaret, Shui Meiyin'in Yun Che'ye abayı yaktığına işaret ediyordu, sebebi ne olursa olsun. En azından, geçiçi bir sevdalanma veya basit bir oyun değildi.
Bununla birlikte, Yun Che'nin krizi daha da büyüdü.
Yun Che'ye bakan Jun Xilei İsimsiz Kılıcı bir kez daha havaya kaldırdı. Şekilsiz bir güç gökyüzüne yükseldi.
"Yeter. Bu zaten yeterli..." Jun Wuming gözlerini kapattı. Sesi hiç bu kadar güçsüz gelmemişti. Bu noktada, özellikle daha önce başarısız olduğu zaman, Jun Xilei'nin durmadığını anlamıştı.
Kılıcın gücü bir kez daha toplandı ve gökyüzünü kendisini kararmaya zorladı. Bulutun normal renginin bir izi bile kalmamıştı ve atmosfer, ciğerlerden kan sıkacak kadar baskıcı hissettiriyordu. Kılıcın hedefi olan Yun Che, başının bir iblisin dişleri arasında askıya alındığını hissetti. Vücudu isteklerine karşı korkuyla sarsıldı.
Herkes bu yeni saldırının öncekilerden daha güçlü olduğunu hissedebilirdi.
"Geri çekil, Yun Che!" Huo Rulie bağırdı. "Hiçbir şey kendi hayatından daha değerli değil! Bu savaşı zaten kazandın!"
Yun Che, ilk elden İsimsiz Kılıcın şiddetinin tadına bakmıştı, ancak bu ikinci saldırı ilkinden daha ölümcül olacaktı. İlk kılıç patlamasından ne kadar kötü yaralandığını düşünürsek... Yun Che'nin başka bir saldırıya dayanabilmesinin bir yolu yoktu ya da Huo Rulie buna inanıyordu.
Yun Che'nin ilk saldırı esnasında teslim olmamasının nedeni, İsimsiz Kılıcın ne kadar ölümcül olduğunun farkında olmayan gururlu bir adam olmasıydı. Şimdi kendi bedeniyle gücünü tattığı için, burada yapılacak doğru seçimin ne olduğunu bilmeliydi... Huo Rulie'nin görüşüne göre, Yun Che son derece zeki bir insandı. Ne kadar gururlu olursa olsun, hayatını gurur için pervasızca atmasının bir yolu yoktu.
Ama Yun Che bir adım bile geri atmadı. İsimsiz Kılıcı göz ardı etti, kolunu uzattı ve Cennet Cezalandıran Kılıcı eline çağırdı. Ancak herkesin şaşkınlığıyla, silahı daha önce olduğu gibi göz önünde tutmak yerine uzağa koydu. Onu çevreleyen yangın da tamamen söndürülmüştü.
Buz Ankasının soluk mavi ışığı ile değiştirilmişti.
Uzun çığlık ve Kaynak Kulpu vardı: Tanrı Tezahürü bir kez daha serbest bırakıldı. Bu sefer, Buz Ankasıydı.
Herkes yine Yun Che'nin eylemleri sonrasında şaşkına dönmüştü... Jun Xilei'nin ikinci saldırısına dayanmayı planladığı açıktı.
"O... İntihar mı etmeye çalışıyor!?" Huo Rulie'nin saçları hayal kırıklığı içinde kükrerken dimdik oldu.
Mavi ışık Yun Che ve Buz Ankası Tanrı Tezahüründen defalarca parladı, çünkü kendileri ve Jun Xilei arasında birçok buzlu savunma inşa etmişlerdi. Sadece birkaç nefeste, Sunulmuş Tanrı Sahnesinin yarısından fazlası buz dağları ve donmuş zeminle kaplıydı.
Bu sırada Jun Xilei hazırlanmayı bitirmiş ve ikinci kez İsimsiz Kılıcı sallamıştı.
Poz öncekiyle aynıydı, aynı temel kılıç patlaması. Bununla birlikte, bir anda Jun Xilei saldırısını serbest bıraktı, Yun Che, vücudundaki tüm kan kılıcın ezici gücü tarafından dondurulmuş gibi hissetmişti. Yüreğine ve ruhuna doğru nüfuz eden korkunç ölüm alameti, Yun Che'yi bu yeni saldırının ilkinden iki kat daha güçlü olduğu konusunda uyarmıştı!
Seyircilerin çığlıkları da eskisinden çok daha yüksekti, ancak Yun Che geçen olduğu gibi bir ses duymadı. Her şey, bu sahneye ait olmayan eşsiz güçle yutulmuştu.
Bang bang bang bang bang bang bang bang...
Yun Che, İsimsiz Kılıcın kılıç patlaması dikilen savunmaları keserken çabucak geri çekildi. Buz, çürümüş ahşaptan yapılmış gibi paramparça olmuştu, ancak patlamanın kendisi hiç güç kaybetmedi.
Buz Ankasının inşa ettiği tüm buz savunmaları bir anda tuzla buz olmuştu. Ankanın uzun çığlığı gökyüzünde çınladı ve Buz Ankası —kimse farketmeden büyüklüğü normalin birkaç katına çıkmıştı— mavi kristallerle kaplı ışıltılı bir buz ışını gibi kılıç patlamasına doğru hücum etti.
Scree!!!
Güzel bir aurora Sunulmuş Tanrı Sahnesinin üzerinde açmıştı, rüya gibi bir mavi ışıkta tüm gökyüzünü örtüyordu.
Kılıç patlaması Yun Che'ye doğru uçmaya devam etti. Bu sefer, Buz Ankasıyla gücünü başarıyla azalttığı çok açıktı... Ama yine de inanılmaz derecede korkunç bir saldırıydı.
Yun Che kendini sabitledi. Gücünü zirveye çıkarmak için zaman kazanmıştı ve Gürleyen Cennetin yoğun, kızıl kaynak enerjisi her an kontrolden çıkacakmış gibi şiddetle sallamıştı. Kılıç patlamasına hem gözleri hem de ruhsal algısıyla kilitlenen Yun Che aniden kollarını açtı.
“Mühürlenen—Bulut—Kilitlenen—Güneş!!”
Vücudundan kaynak enerji patladı ve Yun Che hayatında yarattığı en güçlü, en büyük Kötü Tanrı Bariyerini serbest bıraktı.
Kötü Tanrı Bariyeri neredeyse anında birkaç kilometre uzağa yayıldı. Aynı zamanda, kılıç parlaması Kötü Tanrı Bariyerine vurdu.
Darbe sesi inanılmaz derecede tizdi. O kadar rahatsız ediciydi ki sanki bin tane testere birinin kalbini kesiyor gibiydi. Ancak seyirci standklarında tek bir kişi bile kulaklarını kapatmadı. Hepsi gözlerini bile kırpmadan Sunulmuş Tanrı Sahnesine bakıyordu.
Gelen kılıç patlaması... Durduruldu! Korkunç çığlık, iki enerji birbiriyle çarpıştığı için devam etti, ancak yarı şeffaf bariyer kesinlikle amaçlandığı gibi çalışıyordu.
Bununla birlikte, bu çıkmaz sadece bir nefes kadar sürdü. Çığlıklar yükselirken Kötü Tanrı Bariyeri hızla küçülmeye başladı.
Bir buçuk kilometre...
Bir kilometre...
Beş yüz metre...
Üç yüz metre...
Yun Che'nin yüzü, her bir gücü bariyere döktüğü için basınç altında hafifçe eğilmişti. Ancak, Kötü Tanrı Bariyeri yüz metre genişliğine gelene kadar hızlı bir şekilde küçülmeye devam etti.
Kılıç Patlamasının gücü kesinlikle azalıyordu ama yine de karşısında savunmak neredeyse imkansız gibi geliyordu. Kötü Tanrı Bariyeri büzülmesi yavaşlatsa da, gücü hâlâ kılıç patlaması için düşüktü.
Sonunda, Kötü Tanrı Bariyeri otuz metreden daha az genişlikteyken küçülmeyi bıraktı ve kılıç patlamasına karşı zar zor tutabileceği bir noktaya ulaşmış gibi görünüyordu. Bununla birlikte, bu noktada sadece Kötü Tanrı Bariyeri deforme olmakla kalmamıştı, soluk beyaz bir çatlak aniden yayılıp yüzeyin yarısından fazlasını kaplamıştı.
Yun Che sanki yağmur altındaymış gibi terledi. Vücudundaki neredeyse her kas kontrolsüz bir şekilde titriyordu.
Tam güçlü Kötü Tanrı Bariyeri şöyle dursun, bir nefes sürelik Kötü Tanrı Bariyerini sürdürmek bile çok fazla enerjiye mal olmuştu. Bu noktada Yun Che, kendisinin ve bariyerinin sınırlarına yaklaştığının farkındaydı.
Hayır, öyle değil...
Acımasızlık yavaş yavaş Yun Che'nin gözlerine girdi. Dişlerini sıktı ve vücudunda aniden ateş çıktı ve Kötü Tanrı Bariyerine aktı. Bu, renksiz bariyeri hızlıca ateşli bir bariyere çevirdi.
Aniden Kötü Tanrı Bariyeri, devasa altın alev deniziyle patladı ve İsimsiz Kılıcın patlamasının aynı noktada olmasına neden oldu. Sunulmuş Tanrı Sahnesinin büyük bir kısmı yerle bir olmuştu ve kırık yeşim parçaları her yere uçuyordu.
Yun Che bir meteor kadar hızlı bir şekilde geriye uçuyordu. Patlama göğüs yarasını yeniden açtı ve kan tekrardan her yere döküldü.
Bang!!
Yun Che sonunda yere sertçe düşmeden önce havada birkaç kilometre yükseldi. Bununla birlikte iniş momentumunu durdurmak için yeterli değildi ve kanlı figürü yerde sekmeye başladı.
Sunulmuş Tanrı Sahnesinin kenarına gelmişti!
Patlama Yun Che'yi yaralamıştı ve onu patlama bölgesinden uzaklaştırmıştı. Etkiden sonra hâlâ hayatta ve kendinde olduğunu varsayarsak bile momentumunu değiştirmek için herhangi bir güce sahip olmasının hiçbir yolu yoktu. Sonuç zaten belliydi.
Herkes Yun Che'nin sınırı geçeceğini ve maçı kaybedeceğini düşünürken, mavi bir ışık aniden Yun Che'nin bedeninden çıktı ve Buz Ankasına dönüştü. Tanrı Tezahürü kanatlarını çırptı, Yun Che'nin arkasına bir dolu yolladı ve onu geldiği yere doğru süpürdü.
Kaynak Kulpu tek bir düşünceyle serbest bırakılabilirdi. Ne fiziksel hareketler ne de kaynak enerji gerekiyordu... Bu, kaynak kulpunun en iyi noktalarından biriydi.
Bang!
Yun Che, Sunulmuş Tanrı Sahnesine geri döndü. Kemikleri parçalanmış gibi hissediyordu ve acı her hücresine hücum ediyordu. Buz Ankası hemen geri çekildi çünkü vücudunda neredeyse hiç güç kalmamıştı. Kendi ağırlığını taşımak bile bir sorun haline gelmişti.
Yun Che göğsüne bir elini bastırdı ve tüm yaralarını buzla kapattı. Ağrıyla sarsılsa da, ağzının köşeleri hafifçe yukarı doğru kıvrıldı... Gülümsemesinin sebebi, Jun Xilei'nin ikinci saldırısını engellemeyi başarmasıydı!
Neredeyse tüm gücünü kullanmak zorunda kalmıştı ve etki onu daha önce olduğu gibi ağır bir şekilde yaralamıştı... Ama yine de şüphesiz bu saldırıyı engellemişti!
"O... Yine yaptı..."
Herkesin kalpleri ve ruhları boyunca yankılanan düşünce bir rüyanın geçici sesi gibiydi.
"İnanılmaz." Shui Qianheng kendi kendine fısıldamadan önce yavaşça iç çekti, "Daha kaç kozu var?"
Shui Yingyue boş bir şekilde sahneye bakıyordu. Uzun bir süre sonra, sessizce iç çekti. "Ben... Onun rakibi değilim."
"Ha?” Shui Yinghen karışıklık içinde sordu, "Ne dedin, ikinci kardeş?"
"Onun rakibi değilim." Bu sefer, Shui Yingyue'nin sesi çok daha sakin geliyordu. "En azından sahip olduğum her şeyi kullansam bile bu saldırıyı engelleyemezdim."
Shui Qianheng ona yan bir bakış attı ama sessizliğini korudu.
"Ah..." Shui Yinghen'in zihni bir an için boşalmıştı.
"Bu aynı zamanda başlangıçta onun tarafından 'kandırılmasa' bile Jun Xilei'nin Yun Che'ye rakip olamayacağı anlamına gelyor. Yun Che'nin eylemlerinin arkasında iki sebep var: ilki, Jun Xilei'den öfkesini çıkartmaktı, ikincisi, gücünü gizlemekti." Shui Yingyue hafifçe baktı. "Amacı Jun Xilei ya da beni yenmek değil... Luo Changsheng'i yenmeyi planlıyor!"
Yun Che'nin önceki maçından beri sadece üç gün olmuştu, ancak yeni gücünün tüm Doğu İlahi Bölgesini hayrete düşürdüğü söylenebilirdi.
Dahası... Çocuk daha tüm kozlarını oynamamıştı!
Seyirci sıralarındaki herkes ve tüm Doğu İlahi Bölgesi kanlı Yun Che'ye bakıyordu. Ağır yaralanmıştı ve yere çöktü. Ayakta durmakta bile zorlanıyormuş gibi görünüyordu. Ancak, kimse onun sefil durumuna gülmüyordu ya da aşağılamayla bakmıyordu... Yıldız alemlerinin alem kralları bile kalplerinin vahşice atışını kontrol etmekte güçlük çekiyordu.
Kutsal Tanrı Savaşının başında, Yun Che'nin tüm kaynak gelişimcilerin utancı olacağından şüpheleniliyordu, küçümsenmişti ve alay edilmişti. Sonra herkesi gücüyle şaşırttı ve tüm Doğu İlahi Bölgesini salladı... Sahneye her çıktığında bambaşka bir şok yaşattı. Sunulmuş Tanrı Sahnesinde her göründüğünde, onunla alakalı görüşlerini yeniden değerlendirmek zorundaydılar.
Bu noktada "çarpıcı" kelimesi deneyimlerini pek açıklayamazdı.
Seyirciler arasında binlerce hatta on binlerce yıl yaşamış eşsiz uzmanlar vardı ve bu insanlar hayatlarında olağanüstü dahiler görmüştü. Ancak, gelecekte başka bir "Jun Xilei" ya da "Luo Changsheng" olabilirdi, lakin başka bir "Yun Che" ile karşılaşmayı hayal bile edemezlerdi.
Yun Che iki koluyla kendini desteklerken nefesini düzenledi. Yeri itip ayağa kalmak üzereydi, ancak aniden dondu ve önüne doğru baktı.
Uzaklarda, Jun Xilei'nin siyah saçları havada dans ediyordu. Gözleri odaklanmamıştı ve hayat varlığı bir söğüt kadar zayıftı. Bununla birlikte, rüzgarları ve bulutları bir kez daha dönüştüren gücü toplamak için kılıcını yavaşça yükselttiğinden şüphe yoktu.
Yun Che'nin yüzü göz bebekleri büyürken şokla gerildi.
Bana o kılıcı... Üçüncü kez sallayabileceğini söyleme!?