Yirmi Versts Neşter
Soğuk Savaş sırasında, bu silah sınıfına objektif ve kısmen öznel nedenlerden ötürü dikkat edilmedi. Ordunun, 100 kilometreye kadar olan hedeflere yapılan hedefli, seçici saldırılar için subactic menzilli bir silaha ihtiyaç duyduğu gerçeğine rağmen, tasarımcılar tamamen teknolojik nedenlerle güvenilir sistemler sağlayamadılar.
Sorun kutusu
Nükleer taktik sistemlere alternatifler - Onest John, Lance, Luna, Luna-M, Point, o zamanlar sadece ihtiyaç yoktu. Bir 200 kiloton savaş başlığı “Luna-M” tank veya motorlu piyade alayı. Ancak teori bir şeydir, pratik başka bir şeydir. Bu tür saldırıların sonuçları onları anlamsız kılar. Yüzlerce veya binlerce hektarlık kavurulmuş radyoaktif topraklar ahlaki standartlara uymadı ve politikacıları tatmin etmedi. Pratik savaş için yeni bir etkili silaha ihtiyaç vardı.
İlk girişim Amerikalılar tarafından yapıldı. ABD Ordusu, 1984'te, tank / helikopter hedeflerine ateş ederken bir fiber optik kablo kullanarak bir savaş füzesinin kontrol edilmesinin etkinliğini değerlendirmek için bir dizi EFOGM (Gelişmiş Fiber Optik Güdümlü Füze) ve ATD (Gelişmiş Teknoloji Gösterisi) gösteri programları başlattı. Adalet konusunda, Fransızların yirmi yıl önce evrensellik yolunda ilk adımı attığı belirtilmelidir. SS-11 ATGM'yi helikopter çekimine adapte etmeye çalıştılar. Bununla birlikte, testler, kablo kılavuzlu ve saniyede 190 metrelik bir uçuş hızına sahip olan roketin, az çok yüksek bir olasılıkla, sadece minimum bir yükseklikte sıkışmış bir makineye çarpma yeteneğine sahip olduğunu göstermiştir.
Aralık 1988'teki ilk FOG-M (Fiber Optik Güdümlü Füze) Ar-Ge sözleşmesi Boeing / Hughes ekibine verildi, ancak program 1990'te kapatıldı. Ancak 1992'te eski kapasitesinde “yeni teknolojilerin bir gösterimi” olarak yeniden canlandı. 1994'in başında ordu roket için kendi atama YMGM-157A'yı atadı. Tipik olarak, Pentagon alfanümerik endeksleri kendi araştırma programlarına çok az miktarda dağıtmaktadır. Ancak, eğer böyle bir endeks elde edilirse, bu gelişme kalkınmanın umut verici, öncelikli bir statüye sahip olduğunu gösterir. Mayıs ayında, 1995 şirketi Raytheon, EFOGM'nin geliştirilmesi için bir sözleşme aldı. Ve zaten Ağustos ayında, genel tasarım özellikleri ve kontrol edilebilirlik özelliklerinin değerlendirildiği bir bilgisayar modelinde sistemin ön teorik testleri yapıldı. 1996'e kadar başka hesaplamalar ve değerlendirmeler yapıldı ve tüm bu ön çalışmalar muhtemelen EFOGM roketinin tasarımında bazı değişikliklere yol açtı. Proje çalışması ertelendi, ilk uçuş testleri sadece 1998 yılında yapıldı. Roketin tanımı YMGM-157B olarak değiştirildi. Yeni kompleksin, zırhlı araçları ve helikopterleri savaş oluşumlarının derinliği ile imha etmesi ve öncelikli hedefleri imha etmesi amaçlandı. Operatörün roketi her aşamada kontrol etmesi sayesinde yüksek verim ve gürültü bağışıklığı sağlanmıştır. Mühimmatın uçuşu sırasında arazinin görüntüsü ona iletildi ve komutlar çift yönlü modda fiber optik kablo (FOC) aracılığıyla verildi. Seçilen konsepte uygun olarak, kompleksin yapımında kullanılması planlanan teknik çözümler, 15 kilometreye kadar olan mesafelerde ve gelecekte 100 kilometrelerine kadar olan mesafelerde yer ve hava hedeflerinde çalışırken çok yönlülük ve yüksek mücadele etkinliği sağlamalıdır. Roket tasarımının ana elemanları, NAVSTAR spaceborne radyonavigasyon sistemine (GPS), savaş başlığı kümülatif veya parçalanma etkisine, motor bölmesine, aerodinamik kontrol yüzeylerine ve dengeleyicilere, wok ile bobinlere göre düzeltilmiş bir termal görüntüleme hedefleme, ataletsel kılavuz sistemi içeren kontrol ünitesidir. Konteyner tipi füzeler için sekiz kılavuzlu kompleksin başlatıcısı, kabinde bir kontrol paneli, bir yangın kontrol sistemi, bir bilgisayar, haberleşme teçhizatı ve diğer donanımların bulunduğu çok amaçlı Hummer aracının şasisine yerleştirilmiştir. Dikey olarak başlat. Program 2001 yılında kapatıldı.
XM-501 NLOS-LS - Evrensel tabanlı, modüler bir fırlatıcıya sahip Amerikan taktik füze sistemi. Başlangıçta, NLOS-LS yaratma kavramı “Kutuda Roket” olarak adlandırıldı. Kompleks özerktir, bakım personeli gerektirmez ve belirli bir taşıyıcıya bağlı değildir. Tek bir konteynır ünitesi CLU (Konteynır Fırlatma Ünitesi) herhangi bir araçta - karada, gemilerde, nakliye düzlemlerinde ve helikopterin dış süspansiyonunda hedefine teslim edilebilir. Bu durum NLOS-LS'nin hareketliliğini önemli ölçüde arttırır ve PU'nun yere hızlı bir şekilde yerleştirilmesini sağlar. Tüm 1,14XXNNUMXX1,14 metre büyüklüğünde 1,75 tondan biraz daha ağırdır, 1,5 içinde iki füze türü olan (PAM ve LAM) ve yangın kontrol sistemine entegre edilmiş 16-m teçhizatı bulunan 15 kapları içerir. Montaj araç gövdesinden, güverteden veya yerden yapılabilir. Dönme ve kaldırma mekanizmalarının, tahriklerin veya diğer hareketli parçaların yanı sıra dikey bir başlangıç olmaması kurulumun hızını, güvenilirliğini ve hazır olma durumunu arttırır. Dolayısıyla, NLOS-LS sistemi, ağır ve nispeten yavaş izlenen bir taşıyıcıya yerleştirilmiş olan MLRS MLRS'den çok daha hareketlidir. Fırlatma yerine teslim edilen sistem, üç gün boyunca pillerin rezerv kapasitesine göre belirlenen bekleme modunda olabilir.
NLOS-LS modüler olarak inşa edilmiştir ve savaş koşullarına bağlı olarak PAM ve LAM füzelerinin herhangi bir oranını içermektedir. Füzelerin harcanması oldukça basit bir şekilde şarj edildi - iki asker boş bir kabı dolu bir yerine koydu. PAM (Precision Attack Missile) füzesi Raytheon tarafından geliştiriliyor. Kafasında otomatik hedef tanıma sistemi ATR (Otomatik Hedef Tanıma) olan çift modlu (soğutmasız kızılötesi / yarı aktif lazer) bir GPS bulunur. Lockheed Martin tarafından Raytheon işbirliğiyle geliştirilen LAM tipi bir füze (Loitering Attack Misssile) ABD Ordusunun tek bir başlatılan mühimmat kullanarak belirli hedefler için geniş alanları taramasına izin verecek. LAM'ler, bir UAV'nin bazı fonksiyonlarını yerine getirme yeteneğine sahiptir - bir alandaki keşif, hava fotoğrafçılığı, iletişim desteği ve hedef belirleme, bir lazerli telemetre LADAR ile GPS kullanımı da dahil olmak üzere (Lazer Algılama ve Değişme) yeteneğine sahiptir. PAM ve LAM füzelerinin prototipleri, 2002'in sonundan Kasım 2008'a kadar test edildi.
Tesisin yakın deniz bölgesi Freedom gemilerine yerleştirilmesi gerekiyordu. Bu seçenek karadan farklıdır. 60 roketlerinde modüle entegre dört kurulumdan oluşur. Şubat ayında, 2010 test testi başlattı, altı füzeden dördü hedefe ulaşmadı ve Nisan ayında ordu beklenmedik şekilde program için daha fazla fon almayı reddetti. 3 Mayıs sözleşmesi resmen iptal edildi. Tek müşteri donanmayı terk etti. İki proje rekabetçi bir temelde ele alınmıştır: Amerikan yapımı NLOS-LS ve İsrailli Spike NLOS. Yok edici "Cole" ile olan olaydan sonra, kendilerini savunma silahına ihtiyaçları var. RCC "Zıpkın" çok büyük ölü bölge nedeniyle bu görevle baş edemez - 13 yarıçapındaki Amerikan gemileri yüzey tehditlerinden korunmasızdır. Aegis SAM sistemi burada işe yaramaz, SM-2 roketi (ölü bölge - 3 km) küçük bir yüzey hedefi belirleyemiyor ve aktif radar ana hatlarıyla yarı otomatik (manuel) bir rehberlik füzesi bulunmuyor. Genel olarak SM-3 roketi yalnızca 100 milden (160 km) daha yüksek yerlerde balistik hedeflere varabilir.
Soğuk Savaş sırasında, bu silah sınıfına objektif ve kısmen öznel nedenlerden ötürü dikkat edilmedi.
Nimrod, İsrailli IAI'nin havadan yüzeye ve yüzeyden yüzeye sürümleriyle ilgilenmesiyle yaratılan, yeni bir sınıf üretim roketi olan “ilk kırlangıç”. Başlangıçta bir ATGM olarak geliştirilen zırhlı araçlar, gemiler, bunkerler ve insan gücü birikimi gibi hedeflere düşmanın hava savunma silahları bölgesine girmeden grevler sağlar.
Kolombiya'da test edildi
Nimrod, ilk olarak Paris Airshow'da 1989'ta gösterildi. Yarı aktif bir lazer sistemi, hem doğrudan - çekim platformundan hem de dolaylı rehberlikten - hedef, bir UAV veya bir gelişmiş uçak gemisi operatöründen gelen bir lazer ışınıyla aydınlatıldığında izin verir. Üç ila altı kilometre boyunca tasarlanan “sınıf arkadaşlarına” kıyasla roketin zamanının benzersizliği (80-x'in sonu) benzeri görülmemiş bir aralıktaydı: 26 kilometrelik bir mesafeden herhangi bir zemin veya hafif tonajlı yüzey hedefine vurabilirdi. Arka ışık, yörüngenin son bölümünde sadece iki veya üç saniye içinde yapılır.
Nimrod 2 daha gelişmiş birleştirilmiş (yarı aktif lazer ve uydu) yönlendirme sistemi ile donatılmıştır ve 36 kilometre menziline sahiptir. Roket, Kfir avcı bombacısını silahlandırmak için Kolombiya Hava Kuvvetlerine teslim edildi.
Eurosatory 2008'te IAI, güncellenmiş Nimrod 3 roketini iki kat fırlatma menzili ile açıkladı.
İsrailli şirket Rafael Advanced Defence Systems, Spike'ın bir dizi tanksavar füzesi geliştirdi. Fırlatma aralığında farklılar: 800, 2500, 4000, 25 000 metre. En ilginç değişiklik Spike NLOS. Bu SD bir tandem kümülatif savaş başlığı ile donatılmıştır. Uygulama koşullarına ve müşterinin isteklerine bağlı olarak, televizyon veya termal görüntüleme arayıcısı kurulabilir. Batılı uzmanlara göre, bu roket sınıfının en iyilerinden biri ve dünya pazarında satış için önemli umutları var.
Denizciler sormadı
Polyphem - Fransa, Almanya ve İtalya'daki silah firmalarının ortak gelişimi. TRIFOM (TRI Lateral Fiber Optik Füze), fiber kontrollü silahlar üzerine araştırmalar Fransa ve Almanya'da 1986'ta başladı. 1994'te İtalyan şirket Italomissile programa katıldı. 1995 yazında, ilk başarılı füze testi, ana bileşenlerin yüksek kalitesini doğrulayan Fransız Askeri Silah Sistemleri Araştırma Merkezi'nde yapıldı. 1996-m'de, 15 ile 30 kilometre arasında bir mesafeden çekim yapıldı, bu da çalışmaya devam etmek için gerekli verilerle sonuçlandı. Taktik ve teknik gerekliliklere uygun olarak Polyphem, yüksek sesle bağışıklık, her hava koşulunda savaş kullanımına ve ayrıca fırlatma sonrası salvo ateşleme ve yeniden hedefleme olasılığına sahip olmalıdır.
Polyphem kompleksi karada veya denizde kullanılabilir. İlkinde altı kılavuzlu (bir Mercedes-Benz arazi aracı şasisine yerleştirilmiş) bir PU'dan ve konteynerlere yerleştirilmiş füzelerden oluşuyor. Roket, 60 kilometreye kadar çeşitli hasarlar için tasarlanmıştır. Saniyede yaklaşık 220 metre hızına kadar, ayrılmadan sonra, saniyede 120 metre seyir hızı sağlayan bir turbojet motorun devreye girmesini sağlayan bir katı yakıt hızlandırıcı ile hızlandırılır. Kuyruk bölümünde dört aerodinamik direksiyon. Hedefin alanına rehberlik, GPS desteğiyle navigasyon ölçüm sistemi (IMU) kullanılarak gerçekleştirilir.
Füze, bir helikopter, tank, 20 tona kadar yer değiştiren bir gemi, bir radar istasyonu, bir komuta direği, bir köprü gibi hedefleri yok etmeye yetecek kadar güçlü 500 kilogram kütleli yüksek patlayıcı parçalanma savaş başlığı ile donatılmıştır.
GOS'un ana unsuru, üç düzlemde stabilize edilmiş bir platformda bulunan Amerikan yapımı bir video kamera. Günün herhangi bir saatinde operatörün hedefleri aramasını, algılamasını, izlemesini ve izlemesini sağlar. Kamera, algılanan hedefi, optimum görüş açısı ile maksimum ve üç kilometre mesafeye kadar sekiz kilometreye kadar bir mesafede yakalama ve güvenilir bir şekilde tutabilir.
Roket, 200 Mbps'de iki yönlü veri aktarımına izin veren, onları bağlayan fiber optik kablo aracılığıyla kılavuz noktasından kontrol edilir. Yüksek hızlı bir iletişim hattı kullanmak, bir hedefi seçip tanımlamanıza, ek olarak araziyi izlemenize ve çok yüksek doğruluk elde etmenize olanak sağlar.
Rehberlik görevinin hedef fırlatma ekipmanı, 20 saniyeye kadar aralıklarla dört hedefe atış yapma imkanı sağlar.
Polyphem-S olarak adlandırılan deniz versiyonu aslen K-130 sınıfı "Braunschweig" in yeni Alman korvetleri için yüzey ve yer hedefleriyle mücadelede ana füze silahı olarak seçildi. Program, 2003 yılında bilinmeyen nedenlerle kısıtlandı, bunun yerine İsveç yapımı RBS-15 alındı. Bu kompleks, tamamen denizciler tarafından gerçekleştirilememektedir - Polyphem-S ile karşılaştırıldığında, kaçınılmaz ve önemli eksikliklere sahiptir: büyük bir ölü bölge dokuz kilometredir, aşırı güçlü bir savaş başlığı - 200 kilogram ve asıl şey, ters video kanalının olmamasıdır. İkinci dezavantajı gemi komutanına hedefin imhasını kontrol etme yeteneğinden yoksun bırakıyor.
Norveç fikirleri, Sırp mucizeleri
IDAS (interaktif savunma ve denizaltı saldırı sistemi) Alman Diehl BGT Defence tarafından HDW ve Norveç Kongsberg ile birlikte Alman Donanması için denizaltıları Type 212'i yerleştirmek üzere geliştirilmiştir. IDAS öncelikle havadan tehditlere karşı savunma amaçlıdır, ancak küçük tonajlı gemileri ve kıyı kara hedeflerini yok etmek için kullanılabilir. Karmaşık Polyphem'in birçok teknik çözümünü devraldı. Roket, Alman yapımı bir havadan havaya füze IRIS-T gelen modifiye termal görüntüleme arayan ile donatılmıştır. Bu kafa, Alman askeri sanayi kompleksinin en gelişmiş gelişimidir. Görüntüyü işleyen ve sonucu mevcut tüm uçakların kızılötesi portrelerinin tabanıyla karşılaştıran dahili bir dijital işlemciye sahiptir. Bir NATO tipi uçak veya sivil bir uçak tanımlayan IRIS-T roketinin GOS'u radyo sigortalarını engelliyor. Mühimmat uçmaya devam ediyor ve güvenli bir mesafeye emekli olduktan sonra kendi kendini imha ediyor. IDAS füzeleri, dıştan ve standart Alman torpido DM-2A3 Seehecht 21-inç kalibreye (533 mm) benzeyen boyutlarla, TPK'da iki parçaya yerleştirilir. Bu tür torpidoların ikisi üst TA denizaltılarındadır. Böylece, genel denizaltı mühimmatı - dört füze IDAS kompleksi.
Türk Donanması 22 Temmuz 2008, Howaldtswerke-Deutsche Werft (HDW) ile havadan bağımsız bir sevk sistemine sahip altı 214 denizaltı satın almak için bir anlaşma imzaladı. Ankara'daki yetkililerin açıklamalarına göre, bu denizaltılar ortaklaşa inşa edilecek, ancak “Kocaeli ilindeki Gölcük Donanma Tersanesi tersanelerinde maksimum yerel ekipman miktarı. Denizaltılar IDAS kompleksini alacaklar. Mayıs ayında, Türk şirketi ROKETSAN ve Alman konsorsiyumu ThyssenKrupp Marine Systems ve Diehl BGT Defense, Mayıs ayında IDAS kompleksinin geliştirilmesi, üretimi ve tedarikinde işbirliği konusunda bir anlaşma imzaladı.
Gelişmiş Hafif Saldırı Sistemi ALAS (Gelişmiş Hafif Saldırı Sistemi) - Sırp gelişimi. Bu, projeyi finanse eden devlet şirketi Yugoimport-SDPR ile işbirliği içinde olan EDEPRO özel şirketinin bir ürünüdür. ALAS kompleksi öncelikle tanklar, zırhlı savaş araçları, komuta direkleri, alçaktan uçan helikopterler, yüzey gemileri ve beş metreden büyüklükteki kıyı tahkimatı, endüstriyel tesisler, köprüler gibi hedeflerle mücadele etmek için tasarlanmıştır. Füzeler gemideki helikopterlere, zırhlı araçlara, küçük gemilere ve piyade birimleriyle donanmış hafif taşınabilir fırlatıcılara yerleştirilebilir. Roket, parazitlere karşı yüksek bir bağışıklık seviyesine sahip çift bantlı birleşik homing TV / IR (görünür ve kızılötesi spektrum) ile donatılmıştır. Roket, PU'ya bağlanan fiber optik kablo kullanılarak kontrol edilir. Saniyede 60 - 120 metre hızına hızlanma ve en az 150 metre tırmanma sağlayan iki başlangıç katı yakıt hızlandırıcı yardımı ile ufka en az 300 derecelik bir yükseklik açısıyla fırlatılır. Sonra, roket ana motor üzerinde yatay uçuşa geçer. Bu, saniyede 040 metreye kadar maksimum hız ve bir 180 kilometre menzili sağlayan en son ekonomik Mongoose TMM-25 turbofanıdır. Roket, belirli bir uçuş yörüngesine göre, belirli kontrol noktalarının koordinatlarıyla, potansiyel hedefleri tanımlamak için GOS'un birden fazla açılma olasılığıyla çalışmak üzere programlanabilir. Önceden belirlenmiş bir rotayı takip etmek için, doğal ve yapay engelleri aşarak, bölgenin elektronik haritalarını kullanır. Son uçuşta roket operatör tarafından kontrol edilir. Böylece, manuel olarak bir hedef seçebilir veya görevi iptal edebilirsiniz. Yani, ALAS değişen bir duruma hızla cevap verebilen ve herhangi bir nesneyi yok etmeye hazır bir keşif-füze sistemine dönüşüyor. Hedef bölgeye varışta, GOS etkinleştirilir. Operatör hedefi seçer, onu otomatik izlemeye götürür (çerçeveli), ardından roket saldırı moduna geçer, hesaplanan noktaya bir sonraki uçuş rotanın hedefe geçtiği yörüngede beş metre yüksekliğe geçer. Yüzey hedeflerine saldırırken, füzeler deniz seviyesinden birkaç metre yükseklikte uçabilir.
Cevabımız
Rus uzun menzilli çok amaçlı füze sistemi Hermes denir. Batı basınındaki yayınların bir analizi, Tula Enstrüman Tasarım Bürosundaki “ileri düzey uzun vadeli havacılık ATGM” nin geliştirilmesinin zaten 20 yıllar önce A.G. Shipunova'nın rehberliğinde yapıldığını gösteriyor. Hermes-A ATGM'nin havacılık versiyonunun Ka-52 helikopter silahlarının bir parçası olarak testleri 2003 yazında tamamlandı. Rusya Savunma Bakanlığının ihtiyaçları için seri üretim 2012-m'de konuşlandırıldı. Ayrıca, perspektifte Hermes füzelerinin Pantsir-C1 hava savunma sistemi ile kullanılabileceği belirtildi.
Abone olun ve en son haberler ve günün en önemli olaylarından haberdar olun.