Ancak şekilde görüldüğü gibi serebellumun geniş yan bölümlerinde vücut topografik olarak temsil edilmez. Serebellumun bu alanları beynin başlıca asosiyasyon alanları ve özellikle frontal korteksin premotor alanı ve parietal lobun somatik duysal ve öteki duysal asosiyasyon alanları ile bağlantılıdır. Serebellum yan bölümleriyle asosiyasyon alanları arasındaki bu bağlantıların, kas aktivitesinin planlanması ve birbirini izleyen aşamalarının koordinasyonununda önemli rol oynadığı düşünülmektedir.
Serebellumun Giriş Yolları
Beyinden Gelen Afferent Yollar. Serebellumun ana giriş yolları Şekil 53-11 de gösterilmiştir. Yoğun ve önemli bir giriş yolu kortikopontoserebellar yoldur. Başlıca motor korteksten, daha küçük ölçüde de, duysal korteksten kaynaklanarak, ponstaki çekirdeklerden geçip pontoserebellar traktuslarla, serebellumun karşı hemisferine ulaşır. Buna ek olarak, beyin sapından da başlıyan afferent’traktuslar vardır. Bunlardan (a) olivoserebellar traktus olivarius inferiordan bütün serebelluma geçer. Bu traktus motor korteks, bazal gangliyonlar, yaygın retiküler formasyon alanları ve medulla spinalisten gelen liflerle uyarılır; (b) vestibüloserebellar liflerin bir bölümü doğrudan vestibüler apareyden, bir bölümü de, vestibüler çekirdeklerden kaynaklanarak, çoğunlukla serabellumun flokkülonodüler lobu ve nukleus fastigii’de sonlanırlar; ve (c) retiküloserebellar lifler, retiküler formasyonun çeşitli bölümlerinden çıkarak, serebellumun başlıca orta çizgi alanlarına (vermis) ulaşırlar.
Periferden Gelen Afferent Yollar. Serebellum aynı zamanda vücudun periferik bölümlerinden, ikisi medulla spinaliste arkada, ikisi de önde olmak üzere dört ayrı traktusla, önemli duysal sinyalleri direkt olarak alır. Bu traktuslardan en önemli ikisi Şekil 53-12 de gösterilmiştir: Dorsal spinoserebellar traktus ve ventral spinoserebellar traktus. Bu iki traktus, medulla spinalisin sakral, lomber ve torakal segmentlerinden kaynaklanır. Şekil 53-12 de gösterilmeyen benzer traktuslar da boyun segmentlerinden başlıyarak serebelluma girişlerinde hemen hemen dorsal ve ventral spinoserebellar traktuslara paralel bir yol izlerler. Bunlardan küneoserebellar traktus dorsal spinoserebellar traktusla, rostral spinoserebellar traktus da ventral spinoserebellar traktusla birleşir. Dorsal traktuslar serebelluma, pedunkulus serebelleris inferiorla girerek, orijinleriyle aynı tarafta sonlanırlar; iki ventral traktus da serebelluma pedunkulus serebellaris superiorda girerek serebellumun her iki tarafında sonlanır.
Dorsal spinoserebellar traktus içinde sinyaller, başlıca, kas iğciklerinden, daha küçük ölçüde de bütün vücuttaki Golgi tenton organları, derideki dokunma reseptörleri ve eklem reseptörleri gibi somatik reseptörlerden gelir. Bütün bu sinyaller serebelluma her an için kasların kontraksiyon durumunu, kas tendonlarındaki gerim derecesini, vucudun çeşitli kısımlarının durumunu ve hareket hızlarını, vücut yüzeyine etkili kuvvetleri haber verirler.
Spinoserebellar yollar, impulsları saniyede 100 metre gibi büyük bir hızla ilettiklerinden, bütün merkezi sinir sisteminde en hızlı ileti sistemini oluştururlar. Bu son derece hızlı ileti, serebellumun vücut durumundaki değişiklikleri anında öğrenmesi bakımından önemlidir.
Spinoserebellar traktuslardaki sinyallere ek olarak medulla oblongata duraklarına dorsal ve dorsolateral kordonlarla ulaşan sinyaller de serebelluma gönderirler. Benzer şekilde, spinoretiküler yollarla beyin sapının retiküler formasyonuna ve spinooliver yolla nukleus olivarius inferiora gelen sinyaller de, bu iki alanda kesildikten sonra serebelluma ulaşırlar. Serebellum, bilinç dışı çalıştığı halde, vücudun büyün kısımlarından sürekli olarak informasyonları toplar.