Tüp Bebek Tarihi ve Rusya'da ilk prosedür
Tıpta gerçek bir atılım olan estrakorporeal döllenme yaklaşık 40 yıl önce ortaya çıktı. Kırk yıl boyunca, yöntem önemli ölçüde gelişti ve kitleler için daha erişilebilir hale geldi. Bu makalede, dünyadaki ve Rusya'daki IVF tarihini açıklayacağız.
Her şey nasıl başladı?
İnsanlar infertilitenin mevcut olan herhangi bir yolla mücadele edilebileceği ve karşılanması gerektiğini fark etmeden önce, infertil çiftler için - “kendileri için” kabul etmek ve yaşamak ya da bir yetim almak ve tüm ruhunu içine sokmak için çok fazla alternatif yoktu. Kadınlar ve erkekler bazı kısırlık biçimlerine karşı savaşamadılar ve tedavi yardımcı olmamışsa, din, toplum ve doktorlar çiftin bunu kaçınılmaz olarak kabul ettiğini öne sürdüler.
Yumurtayı dişi gövdeden çıkarma ve sonradan annenin vücudu dışında döllenme ve döllenmiş yumurtaları uterus içine tekrar yerleştirme, embriyonun gelişmeye başladığı rahim içine yerleştirme yöntemi, 20. yüzyılın ortalarında bilim kurgu olarak kabul edildi. Ve bugün gezegende yaşayan, "in vitro" olarak tasarlanmış yaklaşık 5 milyon insan var ve bu sayı her yıl hızla artıyor.
İnfertil çiftlere yardım etme olasılığını düşünen ilk kişi 1944'te yumurta çıkarma ve döllenme olasılıklarını incelemeye başlayan Amerikalı araştırmacı Hamilton'du. Fakat önemli sonuçlar elde edemedi. Ancak doktorun teorik temeli mükemmel yarattı. Aynı yıl, Hamilton’un deneylerinden esinlenilen başka bir Amerikan kliniğinde, meslektaşları yaklaşık 800 deney yaptı ve anne organizmasının dışından iki blastomer durumuna kadar ayrılabilen sadece üç yumurta aldı.
1951 yılında, Dr. Chang (ABD), meslektaşlarının başarısızlıklarının, yumurta hücresinin hangi ortamda bulunması ve gübrelenmesi gerektiği konusundaki anlayış eksikliğinden kaynaklandığı sonucuna vardı. Ve besinsel medya geliştirmeye başlar. Sovyet bilim adamı G. Petrov, döllenmiş bir oositin parçalanma sürecinin tüm aşamalarını tanımladığında, 1954'te üremede önemli bir atılım meydana geldi. Artık dünyanın dört bir yanındaki bilim insanları hangi yöne ilerleyeceğini biliyorlardı.
1966'da İngiliz fizyolog Robert Edwards sansasyonel bir sonuca vardı: bir kadının vücudundaki yumurtalar, lütinize edici hormonun zirvesinden sonraki 36 saat içinde olgunlaşır. Bunun için 2010 yılında Nobel Ödülü'ne layık görüldü.
Avustralya’da, 1973’de, cop ele geçirildi ve Carl Wood döllenmiş bir yumurtanın bir kadına ilk kez tekrarlanmasını gerçekleştirdi. Başarı sağır edici oldu, ancak bir süre sonra embriyo reddedildi, gebelik kesildi.
İlk önemli başarı, İngiltere'den bir grup tarafından gerçekleştirildi. 1977'de yumurtayı başarıyla gübrelediler, embriyoyu kadının rahmine taşıdılar. İlk tüp kızı Louise Brown, 1978'de doğdu. Tüp bebek sayesinde doğan ilk çocuk şimdi 40 yaşında. Louise'nin, bu arada, tamamen doğal bir şekilde tasarladığı kendi çocukları var.
Kısırlığa karşı kazanılan zaferden sadece bir adım ötedeki Avustralyalılar araştırmalarını sürdürdüler ve 1983 yılında dondurulmuş (dondurulmuş) bir embriyodan elde edilen ilk bebeği aldılar. Aynı yıl, verdikleri çabalarla, IVF'nin bir donör embriyosu ile doğan ilk bebeği doğdu ve üç yıl sonra aynı bilim adamları, şiddetli bir kısırlığa sahip bir adamın tohumunu cerrahi olarak döllebildiler, yumurtalarını döllebildiler, transfer yaptılar. Sağlıklı ve güçlü bir bebek doğdu.
SSCB’deki ilk başarılı IVF 1985’te yapılmıştır. Suni tohumlama prosedürü, Anne ve Çocuk Sağlığı Merkezi (Moskova) doktorları tarafından gerçekleştirildi. Şubat 1986'da bir kız doğdu.Aynı yıl, başarılı bir IVF sonucu elde edilen Leningrad'da bir çocuk doğdu. Büyük bir ülkenin tüm doktorlarının mesleki görüşleri bu çocuklara perçinlendi, çünkü çocukların laboratuvardaki doğanın iradesine karşı geliştiği ve nasıl geliştiği hakkında hiçbir bilgi yoktu.
Rusya'da Sovyet sonrası dönemde ilk IVF, sermaye doktorları tarafından gerçekleştirildi. Neredeyse hemen, in vitro fertilizasyon hizmetleri sunan klinikler ülke genelinde ortaya çıkmaya başladı. Önce büyük şehirlerde, sonra küçük şehirlerde.
2010 yılında, Rusya'da, hükümet düzeyinde, prosedürün kitlelere daha erişilebilir olmasına karar verilmiştir. Sorun, baskın demografi sorunlarının çözümünün bir parçası olarak başkan tarafından gündeme getirildi. İlk başta, devlet hazinesinden yaklaşık bir buçuk milyar ruble tahsis edildi, böylece Rusya'daki 10.000 çocuksuz çift IVF aracılığıyla devletin pahasına ebeveyn olmaya çalışabildi.
2014'ten bu yana, IVF zorunlu sağlık sigortası programına dahil edilmiştir ve yardımlı üreme teknolojileri için doğrudan endikasyonları olan çiftlerin prosedürleri, 39 yaşından daha eski olmayan bir politika olan Rus vatandaşlığı olan belirli koşullar sağlandığında MHI poliçesi tarafından ele alınabilir.
Tüp Bebek nasıl değişti?
İlk başta, tüm deneyler ve deneyler, hayvanların biyolojik materyali üzerinde gerçekleştirildi. İnsan cinsiyet hücrelerini denemeye başladıklarında, bu bir halkın öfkesine neden oldu. Çeşitli dinlerin temsilcileri (özellikle Ortodoksluk ve Katoliklik), tam anlamıyla insan hayatının doğuşunun kutsallaştırılmasında böyle bir müdahaleye karşı ayaklandı. Söylentiler, bu şekilde tasarlanan çocukların ruhu yok, sıradan çocuklardan farklı, deformasyonları ve anomalileri var, kendileri tamamen sonuçsuz görünüyorlar.
Zaman çok şey hayata geçirdi. Dinlerin çoğunda (Katoliklik hariç), IVF'ye şimdi belirli koşullar altında izin verilmektedir. - donör spermleri ve oositleri kullanmayın, donör embriyolarını kullanmayın, zigotların seçiminden sonra “ekstra” embriyoları yok etmeyin ve ayrıca taşıyıcı annelik için geçerli değildir. Bazı dinler ve kültürler (Budizm, Yahudilik) buna izin vermiştir. Her durumda, kilisenin tutumu yumuşadı, çünkü istatistiklere göre, dünyadaki tüm yeni doğanların yaklaşık% 1.2'si “çevre dostu” çocuklar.
Zaman geçti, ilk "lüks" çocuk büyüdü, gençler, sonra yetişkinler oldular. Yaşamları, test tüpünden gelen çocuklarla ilgili korkuların (kısırlık, gelişimsel anormallikler) birçoğunun doğrulanmadığını ve mit ve önyargılar olarak kaldığını açıkça gösterdi. Şimdi, in vitro fertilizasyon ile tasarlanan ilk çocuklar kendi çocuklarını yetiştirdi.
IVF'den sonra çocukların gelişimi, psikologlara göre, bazı yerlerde ve bu normların çok ötesinde, ECO çocukları diğerlerinden daha sık hasta değildir.
Kırk yıl boyunca prosedürün kendisi de birçok değişikliğe uğramıştır. Başlangıçta, döllenme laboratuvar koşullarında sadece taze sperm ve taze elde edilen bir oosit kullanılarak yapıldı ve embriyo doğal bir döngü içinde uterusa ekildi. Daha sonra, aşırı vakalarda ikisinin yumurta almasının, hamile kalma şansını ve hamileliğin başlangıcını artırmak için çok az olduğunu fark ederek, doktorlar uyarılmış protokolde IVF kullanmaya başladılar.
Adet döngüsünün ilk yarısında, bir kadın, çok sayıda folikülün daha hızlı olgunlaşmasına katkıda bulunan hormonal tedavi alır. Doğru günde, doktorlar bir tane değil birkaç yumurta alırlar ve embriyoları tekrar diktikten sonra, kadın hormonları almaya devam eder ama zaten başarılı implantasyon ve gebelik için vücudunda en doğal koşulları yaratmaya yardımcı olan diğerleri.
Bir süre sonra, germ hücrelerinin, spermlerin ve embriyoların kriyoprezervasyonunu uygulamaya başladılar.Şimdi, IVF'den geçen pek çok çiftin, ikinci bir çocuk istemeleri durumunda, bir dondurucu yumurta veya donmuş embriyolar içinde "stoğu" var. Bu, gebeliğin başlangıcını, çiftin en uygun gördüğü ana kadar ertelemenizi sağlar. Gecikmiş babalık ve annelik, hemen hemen her yaşta, 50 yaşına kadar ve hatta daha büyük yaşlarda hamile kalma şansını verir.
Şimdi Rusya'da, üreme yardımcı teknolojisi birçok yöntemle gerçekleştirilmektedir - doğal döngüde, stimülasyon ile, kriyoembriyolar, kriyo-oositler ve kriyospermlerin yanı sıra donör biyomateryali ve donör embriyoları kullanılarak. Taşıyıcı annelik de gelişiyor, ancak İsrail'in kliniklerinde olduğu gibi henüz bu hıza ulaşmadı.
Son zamanlarda, toplumda bilgi IVF'nin bir kadında kanser olma olasılığını arttırdığı yönünde yayıldı, ancak bunun için nesnel bir bilimsel kanıt yok.
Tüp Bebek ile ilgili ilginç gerçekler
Geçtiğimiz 10 yıl boyunca, dünyadaki IVF'lerin sayısı, in vitro fertilizasyon yöntemini ve teknolojisini kullanan önceki tüm döneme kıyasla iki katına çıktı.
Tüp bebek sonrası çocuğu başarılı bir şekilde doğum yapan en yaşlı hasta 67 yaşındaydı. İspanyol Carmen Bousada, doktorları aldattı ve 55 yaşında olduğunu söyleyerek yaşını “hafife aldı”. Sonuç olarak, kadının işleme girmesine izin verildi.
En "inatçı" İsrail'deki bir kliniğin hastasıydı. IVF'ye 44 kez bir kadın geldi! Tüm girişimler başarısız oldu, sonuncusu hariç, 44. hamileliği başardı. Doktorlardan bu başarıyı tekrarlamaya çalışmamaları istenir. Bu "sebat", yumurtalıkların işlevselliğinin azalmasına yol açabilir. En uygun uyarılmış protokol sayısı 6-8'dir.
İsrail IVF ile ilgili olarak en ilerici olanı olarak kabul edilir. Orada IVF için tüm masraflar ve steril bir çiftin eşzamanlı tedavisi, çift en az iki çocuğu olana kadar devlet tarafından karşılanır.
Tüp bebek prosedürü nasıl yapılır, sonraki videoya bakın.