“Covid-19’dan Nasıl Kurtuldum”
Coronavirus hakkında hala cevaplanamayan pek çok soru var. Özellikle hastalığın tedavisi. Dünya Sağlık Örgütü, Covid-19 hastalarının en az yüzde 80’inin hafif semptomlar yaşadığını söylüyor. Hafif semptomları olmayan hastalar COVID-19 ile nasıl mücadele ediyorlar?
Hollanda’da yaşayan 49 yaşındaki COVID-19‘dan iyileşen bir hasta koronavirüs ve iyileşme sürecini anlattı!
1. Korona virüsü size nereden bulaşmış olabilir?
15 erkek arkadaşım ile Avusturya’da (7-14 Mart) Ischgl kayak gezisine çıktım. Hepimizin belirtilerinin başladığı yer burası.
2. Hastalığın sizdeki ilk belirtisi neydi?
3 gün içinde 6’mızdaki ilk semptomlar: ateş, kuru öksürük ve tat ve koku eksikliği.
3.Ne zaman hastaneye gitmeye karar verdiniz ?
6 arkadaşım ile birlikte başkalarıyla etkileşimi girmemek için evimde karantinaya girmeye karar verdik. Eşim geçici olarak başka bir arkadaşımın evine taşındı.
Herkes daha da kötüleşti, ancak Salı gününden itibaren 5 arkadaşım iyileşmeye başladı fakat karantina sürecini beklediler. Ancak benim durumum, daha da kötüleşti, ateşim 39 derecenin üzerine çıktı ve gerçekten nefes almakta zorlandım. Perşembe akşamı aile doktorunu (‘huisdoktor’) aradım ve kısa bir muayeneden sonra beni hemen hastaneye gönderdi.
4. Hastaneye yatış süreci nasıldı?Hastaneye kabul edilmenin zor olduğunu duyuyoruz, Senin için nasıl geçti, bana biraz anlatır mısın?
Aile doktoru aracılığıyla geçtikleri sürece, hastanenin kabulü sorun olmamalı. Sadece kendi teşhisinize göre oraya gitmeye çalıştığınızda kabul etmeyeceklerdir. Bu, acil durum noktalarında yoğunluğu önlemek için yapılıyor.
5. Ailenizden herhangi biri koronavirüse yakaladı mı?
Hayır, hastanede 10 gün kaldım, ziyaretçi gelmedi ve taburcu edildikten sonra 2 hafta daha kendi çatı katımda arasında sıkı bir izolasyona süreci yaşadım. Ailem sadece yiyecek ve içecekleri güvenli bir mesafeden bana ulaştırdı. Tuvaleti kullandığımda, dokunduğum her şeyi daha sonra dikkatlice temizledim.
6.Bu süreçte duygusal olarak ne yaşadınız? (Hastanede yalnız olmak vb. İnişler ve çıkışlar).
Virüse yakalanan hasta sayısı fazlaydı ilk 3 gün korkunçtu. Depresyondaydım ve yemek yemek istemedim. 5. gün civarında, büyük olasılıkla bakteriyel akciğer pnömonisi için antibiyotikler ve koronavirüs için deneysel Klorokin ilacı nedeniyle daha iyi hale geldim. Gerçekten odamda yalnızdım, diğer COVID hastalarından kesinlikle ayrılmıştım. Günde birkaç kez tam korumalı giysiler giyen sağlık personeli durumumu kontrol etmek, yiyecek getirmek ve odayı dezenfekte etmek için geldi. Sosyal medya ve WhatsApp videosu sayesinde ailem, birçok arkadaşım ve meslektaşımla iletişim kurdum. Bu beni mutlu etti!
7. Hastalıktan sonra yaşamınızda duygusal ve / veya fiziksel bir değişiklik oldu mu?
Ne yazık ki, daha iyi olma şansı çok az olan veya hiç şansı olmayan diğer odalarda ‘yaşlı’ insanlar gördüm. Aileleri onları son kez görebilmek için odalarını ziyaret ediyorlardı.
Deneyimli hemşireler bile bu süreçte duygusal olarak çok zorluk yaşadılar ve gözyaşlarına boğuldular. Şuan tam olarak bir tedavisi bulunamadığı için sadece “evde kal ve bekle” demekten başka bir çare yok.
Bu yüzden bu salgının tüm üzücü tarafını gördüm. Neyse ki çoğu insan haberlerde sadece günlük sayıları görüyor ya da başkalarının hikayelerini duyuyor .
Fiziksel değişimim; 7 kg’ın üzerinde kaybettim, bu iyi. Şimdi her gün en az 5km yürüyor ve beslenmemi takip ediyorum. Akciğerlerim hala iyileşmesi gerektiği için, daha fazla fiziksel egzersiz yapmam henüz mümkün değil. Doktorların dediğine göre, pnömoniden etkilenen akciğerlerin tekrar eski kapasitesine ulaşması 8 ila 10 haftayı bulacak.
Ama yine de çok mutluyum, en iyi tarafından 50 yıl daha yaşamayı düşünüyorum. 😉