İnsanlara 30 Yıldır Kapalı Olan Mağarada Mikroplastikler Bulundu
Öğrencilerin topladığı örnekleri inceleyen bilim insanları, Missouri’deki Cliff Mağarası sistemindeki su ve tortunun mikroplastiklerle kirlendiğini tespit etti.
Mikroplastik kirliliğine ilişkin raporlar bugünlerde en ücra yerlerde bile iç karartıcı derecede yaygın. Ancak bu bulguyu istisnai kılan şey, araştırmanın yapılmasından önceki otuz yıl boyunca kimsenin sisteme girememiş olmasıdır. En az istediğimiz ürünler bizim ulaşamadığımız yerlere ulaşıyor.
Mikroplastikler teknik olarak çapı 5.0 milimetreden (0.2 inç) küçük olanlar olarak tanımlanır ve görülemeyecek kadar küçük olanlar en büyük sorunları oluşturur. Bizim ve diğer hayvanların gıda kaynaklarına girerek feci sonuçlar doğuruyorlar.
Yine de insanların gidemeyeceği yerlerin güvenli olması beklenebilir. Ancak bilim tamamen beklentileri test etmekle ilgilidir ve St Louis Üniversitesi’nden Dr. Elizabeth Hasenmueller, Cliff Mağarası sistemini araştırmanın hem değerli bir proje hem de öğrencileri için iyi bir uygulama olacağına karar verdi.
Hasenmueller yaptığı açıklamada, “Pek çok araştırma yüzey suyu ortamına odaklanmıştır,” dedi. “Mikroplastik araştırmaları ilk olarak okyanusta başladı çünkü bu ortamdaki büyük plastik kirliliği son derece görünür bir sorundu.” O zamandan beri, yüzey tatlı su sistemlerine yayıldı, ancak yeraltı büyük ölçüde göz ardı edildi.
Hasenmueller’in ekibi mağara sistemi boyunca örnekler aldı ve neredeyse her yerde mikroplastikler buldu, ancak en büyük konsantrasyonlar girişin yakınında ve tortu içindeydi.
Hasenmueller, “Cliff Mağarası’nı seçmemizin bir nedeni de St. Louis County Parks’ın mağaraya erişimi düzenliyor olmasıydı,” dedi. “Mağarada mikroplastik bulursak, bunun birinin mağaraya geri dönüp giysilerinden lifler döktüğü veya yiyecek ambalajları bıraktığı için olmayacağını biliyorduk.”
Seller mağaraya daha fazla – ve daha çeşitli – mikroplastik getirdi, fazla suyla taşındı. Bir vakada, yaprak ve meşe palamudu gibi sel kalıntılarıyla karışık bir cips paketi bulundu. Hasenmueller, “Veri setiyle ne bekleyeceğimizden emin değildik, ancak mağaranın ana girişinin, ya sel birikiminden ya da muhtemelen mağaranın açıklığının yakınında biriken havada asılı mikroplastik parçacıklardan kaynaklanan çok sayıda mikroplastik kalıntının olduğu yer olduğunu gördük” dedi.
Temel akış sırasında ekip litre başına 9,2 adet mikroplastik saymış (galon başına 35), ancak bu rakam taşkınlar sırasında 81,3/L’ye yükselmiştir.
Ekip, bulgularıyla ilgili bir makalede, mağara oluşturmaya uygun karstik arazilerin; “mikroplastik kirliliğine özellikle duyarlı olabileceğini, çünkü büyük çözünme açıklıklarının varlığının suyun sistemler boyunca hızlı bir şekilde taşınmasına izin verdiğini” belirtiyor. Araştırmacılar, küresel nüfusun yüzde 9’unun sularını karstik akiferlerden aldığını belirtiyor.
Su çekildikten sonra mikroplastikler, geride kalan sudan çok daha yüksek konsantrasyonlarda tortularda kalır; kilogram başına 843 parça (pound başına 383)
Çip paketleri bir yana, mikroplastiklerin kökenleri her zaman tespit edilememiştir. Bununla birlikte, mağara yerleşim alanlarına yakındır ve önceki araştırmalar St Louis çevresindeki nüfus yoğunluğunun yerel mikroplastik konsantrasyonunun en büyük belirleyicisi olduğunu göstermektedir.
Hasenmueller, “Bireyler giysilerde kullanılan sentetik tekstiller gibi plastik malzemeleri satın almaktan kaçınabilir, ancak bunu yapmak günlük tüketiciler için zorluklar yaratır” dedi. “Daha büyük ölçekte, toplum olarak sentetik giysilerden uzaklaşabiliriz, çünkü bu mağarada bulduğumuz kalıntıların çoğu tekstil ürünlerinden elde edilen sentetik liflerdi. Ve elbette, genel plastik üretimimizi ve tüketimimizi azaltmak da yardımcı olacaktır.”
Mağaralar, dış ekosistemde çok önemli bir rol oynayan yarasalar ve amfibiler gibi hayvanlara ev sahipliği yapmaktadır ve mikroplastikler bu hayvanların üreme ve hayatta kalma oranlarını etkileyebilir.
Kaynak: https://www.iflscience.com
Derleyen: Figen Berber