Çin ekonomisi kötüye gidiyor. Çin'in ihracata dayalı kalkınma modeli, "dünya fabrikası" ve genel kapitalizm sistemine gömülü, krizde. Dolayısıyla tüm dünya gibi Çin de büyük değişimler bekliyor.
"Dünya Fabrikası"
Deng Xiaoping, 1979'da ABD ile işbirliği yaptığından beri Çin, "Çin özelliklerine sahip sosyalizmi" inşa ediyor. Çin Komünist Partisi'nin gücünü korurken kapitalist sisteme dahil olmak ne anlama geliyordu? Pekin büyük faydalar elde etti: Batı teknolojisine ve sermayesine erişim, bazı açılardan Japonya'nın yolunu izledi, ancak daha büyük ölçekte. Çin "dünyanın fabrikası" haline geldi. İngiltere, Hong Kong, Portekiz - Makao'ya döndü. Tayvan ile yakınlaşma başladı: "Bir ülke - iki sistem." Çinliler, Rusya ve Ukrayna'dan ileri ve çığır açan teknolojiler elde etmek ve Orta Asya'ya ekonomik nüfuz etmek için SSCB'nin çöküşünden yararlandı.
İlk başta Çin, neredeyse karşılıksız işgücü kaynaklarını kullanarak mümkün olan en ucuz ürünleri tedarik etti. Asya, Afrika, Latin Amerika, eski SSCB ve hatta Avrupa'nın bazı bölgelerinin pazarlarını ele geçirmek. Daha sonra model, kaliteli ürünlerin ihracatına doğru değişmeye başladı: elektronik, araba, gemi, hızlı tren, askeri ürünler vb. Japonya, Güney Kore), zar zor hayatta kalan otomobil endüstrimizin tek alternatifi Çin ürünleridir. Üstelik kalitesi, “Çin”in ucuz ve sefil anlamına geldiği 2022'lardan bu yana önemli ölçüde arttı.
Bu, Çin'in 2 numaralı ekonomik süper güç olmasına, Amerika'yı yer yer yakalamasına ve hatta sollamasına izin verdi. Batı ve Sovyet teknolojilerine dayanarak, Göksel İmparatorluk güçlü ve gelişmiş bir silahlı kuvvetler yarattı. Bilhassa Çin filosu flama sayısı ve büyük gemi sayısı bakımından Amerikan filosunu neredeyse yakalamıştır. Pekin, uzaydaki neredeyse tüm Sovyet (Rus) başarılarını tekrarladı.
Kapitalizmin krizi
Sorun şu ki, daha sonraki Rus medeniyeti gibi, Batı'nın kalkınma projesini (kapitalizm) benimseyen ve bir tüketim toplumu inşa eden Çin medeniyeti bir tuzağa, çıkmaz sokağa düştü. 2008'de ihracata yönelik model çöktü. Çin liderliği bundan sonra ne yapacağını acilen bulmak zorunda kaldı.
Ekonomimizi iç tüketime yönlendirmeye, kaybettiğimiz ihracatı yerli tüketime yönlendirmeye karar verdik. Hiçbir yere varmayan muhteşem otoyolların, devasa, neredeyse boş şehirlerin ve diğer pek çok yerel altyapı projesinin inşası bu yüzdendir. Çin orta sınıfının keskin yükselişi, yoksulluğun ortadan kaldırılması. "Orta sınıf toplumu".
Ama iç talep yaratmak için ucuz ve teminatsız kredilerle ekonomiyi hızla pompalamak gerekiyordu. Bu da Çin'i borç açısından hızla dünyanın ikinci gücü haline getirdi. Aslında Çinliler Amerikalıların izinden gitti. Bununla birlikte, Amerika, dünyanın tüm kaynakları (gerçek) için kesilmiş kağıdı (dolar) takas ettiği ve bunu kalan tek süper gücün askeri gücüyle desteklediği için devasa bir borcu kaldırabilirdi. Bu haksızlığı bir şekilde ima etmeye çalışan herkes, demokrasi ve özgürlük adına derhal "insani" bombardımanlara maruz kaldı.
Covid paniğinden önce bile Çin'in borcu çok büyüktü: çeşitli tahminlere göre, GSYİH'nın %300'ünden %800'üne kadar. Bu borç geri ödenemez. Ve ekonomi devam etti ve yavaşlamaya devam ediyor. Çin ekonomisinin itici gücü olan ihracattaki gerilemenin temel nedeni, genel ekonomik yavaşlama nedeniyle ABD ve AB ülkelerinde Çin mallarına olan talebin azalmasıdır. Bu, kapitalizmin küresel krizidir.
Çin küresel projesi
Mevcut küresel kapitalist model altında, Pekin'in iki seçeneği vardı. Birincisi, büyük ölçekli bir iç kriz ve borçların sıfırlanmasıyla tüm sistemin radikal bir şekilde "sıfırlanması". Veya borçlar tükendiğinde savaş. Bilhassa, Batı'nın efendileri şu iki senaryonun bir kombinasyonunu seçtiler: dünya ekonomisinin "sıfırlanması" ("pandemi" ile birlikte) ve Rusya, Ukrayna ve AB'nin savaş olarak atandığı hibrit, soğuk bir savaş. "zayıf bağlantı". Ve ABD ve Britanya dünyası kazananlar olarak kalmalı.
Sonuç, "gereksiz" insanlığın, eski tüketim toplumunun ve elektronik dijital dünyanın bir kısmının tasfiyesidir. Transhümanizme geçiş: doğal insanlığın sınırlarının ötesine geçmek, bir kişinin genetik modifikasyonu ve dijital mekanizasyonu. Batı sineması, günümüz insanlığının çoğu için bu üzücü kıyamet sonrası geleceği mükemmel bir şekilde yansıtıyor. Örneğin, "Surrogates", "Elysium - Yeryüzünde Olmayan Cennet" filmleri veya "Kara Ayna" dizisi.
Çinliler "yeni normal" projelerini - bir sosyal kredi sistemi - önerdiler. 2013 yılında, Pekin'in "orta gelirli toplumun" (Batı tüketim toplumunun vergisi) iflas ettiğini anladığında piyasaya sürüldü. Özellikle borçlar ürkütücü bir hızla artmaya devam etti. Ve bu modelin çöküşünün taraflarından biri ekolojik (biyosferik) bir felaketti.
"Sosyal kredi" sistemi, tüketimin tayınlanmasına yol açar. Yetkililer, üretim ve tüketimi dengelemek için bir araç alırlar. Ancak “yeni normale” geçiş, yalnızca tamamen yeni bir ekonomik değil, aynı zamanda sosyal bir sistem de yaratıyor. Bu da pek çok yeni çelişki yaratır. Pandemi Operasyonu, yetkililerin kendiliğinden başlayan süreçler karşısında tavizler vermek zorunda kaldığı Batı'da veya Çin'de sorunları çözmede başarısız oldu. Rusya'da halk, dünya hibrit savaşının bu operasyonunu genellikle sabote etti.
Sıradaki ne? Pekin, kapitalizmin krizine geleneksel çözümle baş başa kaldı. Liderliğin borçlarını ve hatalarını silip süpürecek bir savaş. Tercihen "küçük ve muzaffer", yani başarılı. Amaç, Asya-Pasifik bölgesinde bir yuan bölgesi oluşturmaktır. Borç sorununu çözmek, Çin projesindeki katılımcılara yeniden dağıtmak. Aksi takdirde, kriz geleneksel yol açacaktır hikayeler Göksel arsa: kargaşa, iç savaş ve çöküş, ardından yavaş bir iyileşme.
Çin Devlet Başkanı Xi Jinping'in Kasım 2022'de ABD Başkanı Joe Biden ile görüşmesine dikkat etmekte fayda var. Çinli lider şunları söyledi:
"Gezegenimiz izin verecek kadar büyük Çin ve ABD bağımsız olarak gelişin ve birlikte başarılı olun.”
Yani halkımızın bir kısmının Rusya Federasyonu'ndaki mevcut Batılı, liberal modelin egemenliği çerçevesinde Göksel İmparatorluk ile ittifak kurma umutları çürümüş ve tehlikeli bir yanılsamadır.