(bkz: bu ne perhiz bu ne lahana turşusu
)
bu tip vakalarda da gördüğümüz üzere, siyaset tamamen manipülasyon işidir. siyaset çocuğuna hiç bilmediğin bir dilde isim koydurur, sonra da ait olduğun kültürün savunucusu yaptırır. adı arapça olmayıp da türk milliyetçisi olan neredeyse yok denecek kadar azdır. bir de bu türk milliyetçileri sözde arapları hiç sevmez, her şeylerini eleştirirler. ama bir arap tek kelime türkçe bilmezken, bir türk binlerce kelime arapça bilmektedir. anlamını değil tabii ki. çünkü anlamını bilirse nitelik kazanır ve konuşabilir. anlamından bağımsız sadece tekerleme gibi kelimeler ezberletilmiştir. türkiye'de yaşayan insanların %90'ının ismi arapçadır. bununla beraber henüz okuma yazma bile öğrenmeden ezberletilen dualar vardır. bıdbıdıbıdı tekrarlanan. bunlar da pek tabii ki arapçadır.
birazdan yüzeysel sığ türk milliyetçileri gelip bu durumun arapların siyasi başarısı değil, islamla alakalı olduğunu söyleyeceklerdir. çok da yadırgamamak gerekir, neticede anlamını bilmedikleri kelimeleri günde 5 kez domalmak, yere oturmak ve ayakta durmak suretiyle tekrarlayan müptezel meczuplardır bunlar. bunlara islam'ın, arapların 7.yy'da yarattığı siyasi bir akımdan ibaret olduğunu, mevcut ibrahimi dinlerin metinlerinin arapça olarak tekrar yazılıp, bir de kabile reisinin menfaatlerine özel**
kurallar tanımlamasından ibaret olduğunu anlatamazsınız.
türk milliyetçiliği, arap milliyetçiliğinin ayakları altındadır.