Dingle Yarımadası'ndan geçen ikinci günümdü. Küçük Annascaul kasabasında çok erken kalktım ve pansiyonda iyi bir kahvaltıdan sonra tekrar bisiklete bindim.
Neyse ki, gün temizlendi ve önceki günün kalın bulutları kayboldu. Dingle'ye geri döndüm. Yaklaşık 20 kilometre beni 400 metre düzgünsüzlüğün hafif bir yükselişi ile ayırıyor. Yol, renkli ve çok renkli Dingle'ye ulaşana kadar güzel çayırlardan geçer. Yaptığım ilk şey, zorluk çekmeden ve iyi bir duş aldığım bir pansiyon aramaktı. Halen açık bir gündü ve nadir görülme alışkanlığından değil, yeşille, Atlantik'in mavisi ve köylerin renkli evleriyle yarattığı özel gölgeler nedeniyle güneşin en çok takdir edildiği yer İrlanda'da.
Hala bacaklarım vardı ve gün ışığında çok güzel saatlerim vardı, bu yüzden bisikletle Dingle'den dairesel bir rota yapmak için döndüm. Blasket Adaları'nın muhteşem manzarasının tadını çıkarmak için sakin bir yürüyüşle Slea Head'a doğru yola çıktım. Sadece okyanusun beni Birleşik Devletlerden ayırdığı yarımadanın en batı noktasına ulaştığımda, adaların güzel manzaralarını izleyen çimlerde rahatladım. En büyüğü, adayı oluşturan meraklı oluşum nedeniyle uyku devi olarak da adlandırılır.
Sonra sahil şeridi boyunca Dunquinn kasabasına gittim. Ayrıca bölge, İrlanda'nın bu vahşi noktasına gizemli ve gerçek dışı bir dokunuş katan Celtic anıtlarıyla doludur. Mekanın coğrafyası tarafından sunulan izolasyon sayesinde, batı sahillerinin çoğunda, Gaelic katlandı ve Dingle Yarımadası, ülkenin İrlanda'daki en önemli yerlerinden biri.
Çok günüm yoktu ve Dunquinn'de bir vapur almak ve Blasket Adalarını ziyaret etmek istedim. Bir gün geri döneceğimi düşünerek oradan ayrıldım ve hala beklediğim bir şey. Ayrıca bölgedeki en yüksek tepe olan Brandon Peak'i almak istedim.
Daha fazla zamanım olmadı, bu yüzden bir kola almak için ilk pub'a gittim ve direkt olarak Ventry'den Dingle'ye döndüm. yatak
İlgili makaleler: Bisikletle Dingle Yarımadası (1) Tralee den Annascaul