1200-700 yılları arasında Yenisey nehrinin baş kısmında yaşayan zümre “Karasuk Kültürü” adını taşıyan kültür dairesine mensuptur.
Karasuk kültürü özellikle Batı Türkistan’da, Efrasiyab ve Semerkand’da bulunan taş figürler ile tanınmıştı. Bu kültürde Andronov geleneği devam etmekle beraber, yenilik olarak demir madeni bulunmuş ve işlenmesine başlanmıştır.
Karasuk metal işleyicilerinin ürünleri, yüksek düzeyde teknik yetkinlik gösterdikleri gibi, metal araç-gerecin geniş bir alanda kullanılmış olması, metalurjik üretimin çapının (şimdiye değin incelenenlerde) görülmedik derecede olduğunu göstermektedir. Aynı şey Kazakistan’daki, çoğunun Karasuk dönemiyle ilişkili olduğu açıkça anlaşılan maden çıkarma etkinlikleri için söylenebilir.
Karasuk maden fırıncıları da, bakıra arsenik ve kalay karıştırıp, alaşımın niteliklerini ve ondan yapılan metal nesnenin teknik özelliklerini büyük ölçüde geliştiren tekniklerin ustası olmuşlardı; aynı zamanda Altay çevresinde ziraat kültürünün de geliştiği tespit edilmektedir.
At, deve, koyun ve sığır beslemesini bilen bu kültür insanı, koyunların yünlerinden istifade ederek onları dokuyarak giymesini de biliyorlardı. Yenisey bölgesinde bulunan taşlar üzerindeki resimlerde, Rusların “Kibitka” dedikleri arabalı çadırlar da görülüyordu. Bu çadırların keçeden imal edildiğini biliyoruz.