Juno ve Cassini misyonlarından Jüpiter ve Satürn hakkındaki son veriler, şu anki gezegen oluşum teorilerine meydan okuyor.
Juno ve Cassini uzay aracının; dev gaz gezegenlerinden geri gönderdiği son veriler, Jüpiter ve Satürn; Güneş Sistemimizdeki gezegenlerin nasıl oluştuğu ve davrandığı hakkında birçok güncel teoriye meydan okudu.
Caltech‘den David Stevenson: “Ayrıntılı manyetik ve yerçekimi verileri; paha biçilmez ama aynı zamanda kafa karıştırıcı… Henüz çözülmesi gereken bulmacalar olmasına rağmen, bu, gezegenlerin, manyetik alanların nasıl oluştuğu ve rüzgarların nasıl estiği hakkında bazı fikirlerimizi açıklıyor.”
Juno 2 buçuk yıl Satürn’nün yörüngesinde gezindiği sıralarda, Cassini; 2017 yılında gezegenin iç dünyasına yaptığı dramatik final dalışından önce 13 yıl boyunca Satürn’ün yörüngesinde dolaştı.
Juno’nun Jüpiter’e bir misyon olarak başarısı, yenilikçi tasarıma bir hediyedir. Juno’nun araçları sadece güneş enerjisiyle çalışıyor ve şiddetli radyasyon ortamına dayanacak şekilde korunuyor.
Stevenson: “Juno’ya bir mikrodalga sensörünün dahil edilmesi gerekmektedir. Derin atmosferi bulmak için mikrodalga kullanmak sıradışı da olsa; doğru bir seçim. Mikrodalga verileri, özellikle atmosferin eşit şekilde karıştırıldığını göstererek, geleneksel teorilerin tahmin etmediği bir şeyi kanıtlamış oldu.”
Araştırmacılar, atmosferin farklı bölümlerinde önemli miktarlarda buz, sıvı ve gaz içeren muhtemel açıklamalar gibi hava olaylarını araştırıyor. Juno’daki diğer araçlardaki yerçekimi ve manyetik sensörler, şaşırtıcı veriler yolladı. Manyetik alanın lekeleri (anormal derecede yüksek veya düşük manyetik alanın bölgeleri) ve ayrıca kuzey ve güney yarım küreler arasında çarpıcı bir fark vardır.
Yerçekimi verileri; kütlece en az yüzde 90 hidrojen ve helyum olan Jüpiter’in ortasında, Dünya kütlesinin 10 katından daha fazla miktarda ağır elementler bulunduğunu doğruladı. Bununla birlikte, bir çekirdek içinde konsantre değildirler, fakat çoğu metalik bir sıvı formunda olan hidrojen ile karıştırılırlar.
Veriler hem Jüpiter hem de Satürn’ün dış kısımları hakkında zengin bilgiler sağladı. Bu bölgelerdeki ağır elementlerin bolluğu hala belirsiz; ancak dış katmanlar iki gezegenin manyetik alanlarının oluşumunda beklenenden daha büyük bir rol oynamaktadır. Artık bilim insanlarının, devam eden süreçleri anlamalarına yardımcı olmak amacıyla; gaz gezegenlerinin basınçlarını ve sıcaklıklarını taklit eden deneylere ihtiyaç vardır.