Bilim insanları ilk kez vahşi şempanzelerde cüzzam tespit ettiler ve semptomlar enfekte kişilerde görülenlere benziyor.
Araştırmacılar, tüm kedi kürklerini süsleyen çizgilerin, beneklerin ve lekelerin gelişiminin çoğunu yönlendiren belirli bir gen keşfettiler.
Arkeogenetik araştırmalar, göç ve genişleme gibi insan hareketlerinin, Avrupa'da kültürlerin ve genlerin yayılmasında önemli bir rol oynadığını gösteriyor.
Yapılan çalışma, aynı cinsiyetten cinsel davranışla ilişkili genetik belirteçlerin çoğalmaya yardımcı olmuş olabileceğini gösteriyor.
Araştırmacılar, evcilleştirmeden önce gelen bir genin, günümüzde hala yüzlerce ırkta görülen beş ortak kürk rengi deseni ürettiğini buldular.
Bir Denisovalı ile üç Neandertal bireyin kan gruplarının analizi; popülasyonlarının evrimsel tarihi ve sağlığı hakkında yeni bilgiler verdi.
Genomumuzun sadece yüzde 10’dan az bir kısmı modern insana özgü ve geri kalan kısmını Neandertaller gibi insan akrabaları ile paylaşıyoruz.
Araştırmacılar yüzlerce antik genom kullanarak insanda kendileşmenin, yani ebeveynlerin genetik akrabalıklarının tarihini inceledi.
Bilim insanları Türkiye’deki Tunç Çağı kenti Alalah’ta insan hareketliliğini araştırmak için genetik ve izotop verilerini kullanıyor.
Eski kemikler üzerinde yapılan DNA testleri, yaşanan çatışmalar sonrası ölen iki erkeğin akraba olduklarını gösteriyor.
Kültür, insanların çevrelerine uyum sağlamasına ve zorlukların üstesinden gelmesine genetikten daha iyi ve hızlı bir şekilde yardımcı oluyor.
Arkeologlar, İspanyol İç Savaşı sonunda Franco Rejimi tarafından idam edilmiş kurbanların bedenlerini gün ışığına çıkarmaya başladı.
Yeni araştırma, insanların Bering Boğazı’ndaki adalar üzerinden ilerleyerek Amerika kıtasına gelmiş olabileceklerini gösteriyor.
Kalkolitik-Tunç Çağı geçişi sırasında yaşamış insanların genetik analizleri, modern İtalya’daki popülasyonların genetik tarihine ışık tutuyor.
Yaratıcılık; Homo sapiens’in hayatta kalmasının ve Neandertaller gibi ilişkili türlerden üstün çıkmasının ana nedenlerinden biri olabilir.
Anadolu'daki Neolitik yerleşimlerde gömülen insanların Antik DNA'sı, yakınlık ilişkisinin genetik bağın ötesine geçtiğini gösteriyor.
Araştırmacılar, taş devri insanlarının diyetini inceleyerek, insanların yaklaşık iki milyon yıldır süper avcı olduğunu gösterdiler.
Araştırmacılar, genetik ve fosil kayıtlarının modern insanın ortaya çıktığı tek bir noktayı ortaya koymadığını buldu.
Coğrafya, bir popülasyonun genetik çeşitliliğinin arkasındaki en büyük itici güç olabilir. Ancak bu her yer için geçerli değil.
Genetik analiz, insanların vebayı 4.400 yıl önce Sibirya'ya getirdiğini ve oradaki nüfusun çökmesine neden olmuş olabileceğini öne sürüyor.