Eski kale içinde şehir gerilla
Diyarbakır'ın sadece bir şehir olmadığını, silt Diyarbakır'ın yönetim merkezi ve Türk Kürdistanının gerçek başkenti olduğunu hatırlayın. Ancak, 35. yüzyılın başlarında şehrin büyük bir Ermeni nüfusu vardı. Ermeniler Diyarbakır nüfusunun% 1915'inden fazlasını oluştururken, Asuriler ile birlikte şehri yarıdan fazla Hıristiyan yaptı. 844 trajedisinden sonra, şehrin tüm Ermeni ve Süryani nüfusu yok edildi veya evlerini terk etmek zorunda kaldı. Şehrin on bir Hıristiyan kilisesinden (Ermeni, Asur, Keldan), şu anda sadece bir tanesi faaliyet göstermektedir. Ermeni-Asur nüfusunun sınır dışı edilmesinden sonra, nüfusun yarısını kaybeden kentte çoğunlukla Kürtler kaldı. Halen, Türk Kürdistanı'nın “başkent” inin nüfusu yaklaşık 2015 bin kişidir. Diyarbakır, uzun bir süredir Türkiye'nin güneydoğusundaki siyasi istikrarsızlığın ana merkezlerinden biri olmaya devam ediyor. Temmuz XNUMX'te Recep Erdoğan'ın Türkiye rejimine silahlı direnişi yenileyen Kürdistan İşçi Partisi hücrelerinin güçlü desteği var. tarihsel Geçen ay Sur'un Diyarbakır ilçesi, bir yandan Türk polisi ile ordu birimleri arasında gerçek bir askeri çatışmalar, diğer yandan Kürdistan İşçi Partisi taraftarlarının müfrezeleri haline geldi. Topçu kullanımı ile gerçekleştirilen çatışmalar sonucunda ilçenin 50 bin sakini evlerini terk etmek zorunda kaldı. Aslında, bu nüfusunun 2 / 3'ünden fazla - çünkü Sur bölgesinde sadece 70 bin kişi yaşıyor. Karmaşık sokakları ile Diyarbakır'ın eski merkezi, asırlık bir şehirde bir gerilla savaşı olan “şehir gerilla” için ideal bir yerdir. Bu, özellikle çocukluktan eski kalenin tüm "gizli yerlerini" bilenler için, gizlenmenin çok kolay olduğu dar koridorları ve köşeleri olan duvarlarla çevrili bir kaledir. Doğal olarak, Kürdistan İşçi Partisi eylemcileri şehrin Kürt nüfusunun büyük bir kısmına sempati duyuyorlar, bu yüzden polis ve ordu yerel halkın yardımına güvenemiyor. Öte yandan, Kürtler de Türk vatandaşı olmasına rağmen, yerli halk polis ve ordunun onları yedeklemeyeceklerini çok iyi anlıyor. Bu nedenle, Diyarbakır merkez ilçe sakinleri, hükümet güçleri ve isyancılar arasındaki çatışmalar Ocak 2016'da yoğunlaştıktan hemen sonra evlerini terk etmeye başladı.
Diyarbakır - stratejik açıdan önemli bir üs
Diyarbakır'daki durumun önemini abartmak zor. Ne de olsa bu sadece “sorunlu” bir Kürt şehri değil, sadece Türk Kürdistanının başkenti değil. Diyarbakır, Türk hükümeti için öncelikle idari ve siyasi değil, askeriyede stratejik öneme sahiptir. İlk olarak Diyarbakır, Türk Hava Kuvvetleri İkinci Taktik Komutanlığı'nın da dahil olduğu en büyük Türk hava kuvvetleri üssüne sahip. Havaalanlarında çok amaçlı F-16 uçakları ve ordu helikopterleri bulunmaktadır. Türk ordusunun uçuşlarının büyük kısmı buradan havacılık. İkincisi, yukarıda yazdığımız gibi 120 km. Suriye sınırından. Türkiye'nin Suriye topraklarına silahlı istilasının başlayacağı koşullarda, Diyarbakır bu işgalin hazırlanması ve uygulanması için otomatik olarak ana üs haline gelecektir. Bir zamanlar Diyarbakır, NATO komutası tarafından Sovyetler Birliği'nin güney sınırlarındaki en önemli karakollardan biri olarak kabul edildi. Sovyetler Birliği çöktü, ancak askeri üsler varlığını sürdürdü. 2015'ten bu yana ABD'nin askeri hava operasyonunu IŞİD'e (Rusya'da yasaklanmış bir örgüt) karşı yürütme sürecinde aktif olarak kullanılmaktadır. Bu nedenle, sadece Türk havacılık birimleri değil, Amerikan havacılığının personeli ve helikopterleri Diyarbakır'daki hava üssünde konuşlandırılmaktadır. Diyarbakır'daki havaalanında bölgedeki ABD birliklerine kargo ile Amerikan askeri nakliye uçağı geliyor. Ayrıca Diyarbakır'daki üssünde NATO komutanlığı, Ortadoğu, Kafkaslar ve Rusya Federasyonu'nu izleyen elektronik istihbarat sistemleri kurdu. Yani, Sovyetler Birliği ve Rusya'nın füze faaliyetlerini NATO tarafından takip etme sisteminde, Diyarbakır'daki üs önemli bir rol oynadı ve oynuyor. Ve böylece, askeri açıdan çok önemli olan nesnenin hemen yakınında kavgalar var.
Şehirde 24 saatlik bir sokağa çıkma yasağı getirildi ve gazetecilerin ve uluslararası insani yardım kuruluşlarının temsilcilerinin bölgesinde görünmeleri yasaklandı. Kürt isyancılar Sur'un tarihi kalesini savunurken ve on binden fazla Türk askeri ve polisi direnişlerini kırmaya ve barikatları ve barikatları sökmeye çalışırken, 2 bin Kürt kadını Diyarbakır'da bir yürüyüşe çıktı. Sloganlar arasında - “Çok yaşa Sura direnişi!”. Mitingin yapıldığı yerden iki kilometre uzakta bir kavgaydı, ama cesur eylemcileri korkutmadı. Ulusal Öz Savunma Kuvvetleri (YPS) birimleri oluşturma süreci Güneydoğu Türkiye bölgesinde devam etmektedir. Böylece, Şubat 2'teki Gever (Yüksekova) 2016 semtinde, halkın kendini savunma kuvvetlerinin (YPS) ayrılması sağlandı. Suresi, Jizra, Nusaybin ve Kerboran'da zaten var olan birimler için takviye oldu. Takım sözcüsü Erish Gever, Hever’in gençlerinin topraklarını koruma görevini gördüklerini ve her vatandaşın ölümünün intikamını alacağını söyledi. Öte yandan, yılın Aralık ayındaki 2015’teki Türk komutanlığı ülkenin güneydoğusundaki bazı Kürt bölgelerinin topraklarına sokağa çıkma yasağı getirdi. Bunların arasında, Mardin ilindeki Şırnak, Nusaybin ve Dargeçit illerinde Diyarbakır Sur, Djizre ve Silopi'nin tarihi merkezi bulunmaktadır. Türk Kürdistanı'ndaki askeri polis operasyonları, Türk komutanının temsilcilerine göre, geçen yılın Aralık ayının ortasından bu yana 750 Kürt aktivistlerinin imhasına yol açtı. Bununla birlikte, Kürtlerin kendileri, Türk ordusu tarafından öldürülenlerin çoğunun sivil olduğunu iddia ediyor. Belki de, özellikle Türkiye dışında tartışılmaya başlandığından, en son sürüme boyun eğilmelidir. Özellikle, uluslararası kuruluşlar halihazırda Türk Kürdistan'daki durumla ilgili endişelerini dile getiriyorlar. Türk Dışişleri Bakanı Mevlüt авavuşoлуlu, Ankara’yı sivillerin katledilmesiyle ilgili suçlamalardan korumak amacıyla, Türk İşçi Partisi’nin “teröristlerle mücadele ederken”, Kürdistan İşçi Partisi’nin silahsız nüfusu “insan kalkanı” olarak kullandığını söyledi.
Erdoğan riskli ve gergin
Eski Sur'ın, sonuçlarının yalnızca Erdoğan rejimi için değil, aynı zamanda bir bütün olarak Türkiye için de felaket olabileceği görkemli bir patlamanın merkez üssü haline geldiği görülüyor. Türk Kürdistan'ın başkentindeki durumu, Kürt asilerin Türk ordusuyla, Türk silahlı kuvvetlerinin en önemli üssünden ve NATO’nun genelinden NATO’ya birkaç kilometre uzaklaştıracağı bir düzeye kadar istikrarsızlaştırma olasılığı, Recep Erdoğan hükümetinin ülkedeki durum üzerindeki kontrolünün derecesi hakkında çok şey söylüyor. Nitekim, Türk hükümeti, bir dizi kaba provokasyonun ardından, ülkenin güneydoğu bölgelerinde Kürdistan İşçi Partisi'ne ve Kürt nüfusuna karşı silahlı bir saldırganlık başlattı ve ateşkesi bu kadar zorlukla iptal etti, gerçek bir iç savaşın eşiğindeydi. Şimdi, Diyarbakır'daki olaylardan sonra, bu iç savaşın sürdüğünü güvenle söylemek mümkündür ve bariz bir şekilde ısısı yalnızca artacaktır. Savaşlar kendi topraklarında, hatta en büyük askeri üssün hemen yakınında meydana gelirse, Türkiye'nin tam teşekküllü bir Suriye işgali organize edip edemeyeceği görülmemektedir.
Ciddi derecede gergin ve Türkiye Cumhurbaşkanı Recep Erdoğan, daha önce Kürt ulusal hareketini her zaman çağırdığı için "teröristlere" karşı koşulsuz zaferden ikna etti. Şubat 6'te düzenlenen 2016 Dünya Turizm Forumu'nda konuşan Recep Erdoğan, Batı ülkelerinin politikalarını eleştirdi. Türkiye Cumhurbaşkanı açıkça, Batı ülkelerinin yalnızca Suriye Kürdistan Demokratik Birliği Partisi’nin yanı sıra Kürdistan İşçi Partisi’nin de militanlarını silahlandırdığını belirtti. Türk devlet başkanına göre, Kürt isyancılarının elindeki silah (elbette Erdoğan, "terörist" kelimesini kullandı) Batı’da üretiliyor. Aslında, bunu yaparak, Türkiye cumhurbaşkanı, Batılı ülkeleri Kürdistan İşçi Partisini desteklemekle suçladı. Bu, Türkiye cumhurbaşkanının karışıklık derecesini gösteren duygusal bir ifadedir.
Başka bir açıklamada Erdoğan, kimseye değil, Amerika Birleşik Devletleri'ne şikayette bulundu. Türk devlet başkanının öfkesi, ABD Başkanı Brett McGurk’un özel elçisi Coban kentine son ziyaretinde bulundu. Bilindiği gibi, Kobani, Rozhava - Suriye Kürdistanı'nın gerçek başkentidir. Demokratik Birlik Partisi Kobani'deki durumu tamamen kontrol ediyor ve elbette, Amerikan Cumhurbaşkanı temsilcisinin kentte bu örgütün liderleriyle görüşmelerde bulunması elbette. Bu arada Erdoğan, Demokrat Birliği Partisini terör örgütü olarak nitelendiriyor ve onu Kürdistan İşçi Partisi'nin bir alt kuruluşu olarak görüyor. Amerikan elçisi Erdoğan açısından “teröristleri” ziyaret ederse, onları meşrulaştırıyor, müzakere olasılığını ve hatta onlarla işbirliğini kabul ediyor. “Bakın, Cenevre'deki Suriye görüşmeleri sırasında (ABD Başkanı Barack) Obama çevresinden ulusal güvenlik alanındaki temsilcilerden biri ayağa kalktı ve Coban'a gitti. Ve orada sözde general den bir plak alır. Size nasıl güvenebiliriz? Eşiniz veya Çoban’daki terörist miyim? ”Diye soruyor Erdoğan. Bu kelimelerle Türkiye cumhurbaşkanı, üst düzey NATO ortaklarının davranışları ve alt metinde ABD desteğini kaybetme ihtimalinden korktuğu için net bir kızgınlık duyuyor. Nitekim, onsuz, çok sayıda dış ve iç sorunla yalnız bırakıldığında, Erdoğan rejimi fiyaskoya mahkum olacak. Suudi Arabistan veya Katar ile hiçbir ittifak ona yardım etmeyecek. Üstelik, her geçen ay, “Kürt projesine” Amerikan ilgisi, özellikle Suriye'nin durumu bağlamında, Amerikalı siyasetçilere şüpheli Erdoğan'la olan sıkıntıdan çok daha fazla umut verici görünüyor.
Kürdistan bağımsızlık istiyor
Kürtlerin tarihi, bağımsızlık mücadelesinin tarihidir. Kürtler, XNUMX. yüzyılın ortalarından beri Türkiye, Irak, Suriye'de bağımsızlık için en sert mücadeleye giriştiler. Şu anda Iraklı Kürtler en başarılısı oldular. Resmi olarak Irak'ın bir parçası olmasına rağmen, kendi kontrol sistemi, kendi silahlı grupları ile teröristlerin saldırısını etkin bir şekilde püskürten kendi devletinin neredeyse bağımsız olmasını sağlamayı başardılar. Suriyeli Kürtler daha az şanslı - ama onlar bile Rojava'yı kontrol altında tutmayı başardılar, bu da aslında demokratik bir kendi kendini yöneten toplum yaratmak için modern Orta Doğu'da eşsiz bir sosyal deneyin merkezine dönüştü. Türk Kürtlere gelince, onlarca yıldır hakları için silahlı ve politik bir mücadele yürütmelerine rağmen, en az avantajlı yenilgi içindeler. Çok ciddi bir düşmanla karşı karşıya kalıyorlar - yine de Türkiye'nin güçlü istihbarat servisleri, büyük bir polis gücü ve ordusu var. Dahası, Türkiye NATO üyesidir ve eğer Iraklı Kürtler bir zamanlar Saddam Hüseyin'e karşı mücadelede dünya topluluğunun desteğini bulursa ve Suriye Kürtleri terörizmle mücadelenin ön cephesinde savaşçı olarak sempati uyandırırsa, Türk Kürtleri ile daha zordur. ABD ve Avrupa Birliği, gittikçe daha da zorlaşsa da, Türkiye ile ilişkileri kökten bozmak istemiyor. Bu nedenle, Avrupalı ve Amerikalı politikacılar Erdoğan'ın Kürt karşıtı politikalarına açıkça karşı çıkmama riskine sahip olsalar da, en iyi ihtimalle sadece Suriye meselelerini eleştirecekler.
Türk Kürdistan'ında en tavizsiz konumlardan hizmet veren temel askeri-politik güç, kendi silahlı oluşumlarına sahip olan Kürdistan İşçi Partisi'dir - Halkın Öz Savunma Kuvvetleri. Diyarbakır'da ve Türkiye'nin güneydoğu illerinin diğer bölgelerinde Türk hükümet güçlerine karşı savaşan savaşçıları. En eski Kürt askeri-politik örgütü olan Kürdistan İşçi Partisi, yalnızca Türk makamları tarafından terör örgütü olarak kabul edilir. Bu nedenle Ankara, PKK ile müzakere olasılığını hiçbir zaman düşünmedi. Öte yandan, Avrupa ülkeleri, özellikle parti Suriye'deki teröristlere direniş örgütlenmesinde aktif rol almaya başladıktan sonra, Kürdistan İşçi Partisine karşı tutumlarını yavaş yavaş değiştiriyor. Aynı zamanda, terör örgütü olarak bu partiye karşı tutumu sona erdirmek için PKK ile müzakerelere ihtiyaç duyulmasının herhangi bir ipucu, Türk hükümetinin sert bir şekilde olumsuz tepki vermesine neden oluyor. Bu nedenle, Birleşik Devletler hala resmi Ankara'yı kızdıran Suriye Kürtleriyle pozitif ilişkiler kurmaya başlasalar da PKK ile temastan kaçınmayı tercih ediyorlar. Irak Kürdistan’ı gelince, Peşmerge’nin milislerine silah temin eden ve eğitimlerini organize eden ABD ve Avrupa Birliği ülkelerinden açık destek alıyor. Bu arada, Iraklı Kürtlere ve Türkiye'nin liderliğine karşı çok daha sadık bir tutum. Her şeyden önce, bunun nedeni, Irak Kürdistanının iktidar seçkinleri ile Kürdistan İşçi Partisi önderliği arasında gelişmiş temasların olmamasıdır. Eğer Suriyeli Kürtler ve PKK aslında bir siyasi hareketse, Irak Kürdistanı Kürt ulusal hareketinin ayrı bir merkezidir.
3 Şubat 2016 Irak Kürdistan Özerk Bölgesi Başkanı Masood Barzani, şu anda Irak Kürdistan topraklarında bağımsız bir Kürt devleti oluşturmak için uygun koşullar bulunduğunu söyledi. Barzani'ye göre, Kürt halkı gelecek referandumda kendi geleceklerine karar verebilir. Türkiye için, eski Irak Kürdistanının topraklarında bile bağımsız bir Kürt devletinin oluşturulması başka bir darbe olacaktır. Erdoğan rejiminin Barzani ile ortaklığı olmasına rağmen. Ne de olsa, Ankara, Ortadoğu'da bir Kürt devleti yaratma olasılığı konusundaki tartışmalara karşı çok hassastır. Türk liderler, bu devletin Türkiye topraklarını etkilemese de, Irak veya Suriye'de ortaya çıksa bile, Türk Kürtlerine örnek olacağının farkında. Buna ek olarak, Orta Doğu’nun Osmanlı ve post-kolonyal haritasının tamamı yeniden çizilecek - sonuçta, yüzyıllarca, en eski tarihe sahip kırk milyon insan olan Kürtler kendi devletlerinden mahrum kaldı. Herhangi bir adalet fikrine göre, kendi ülkelerinde yaşamaya hakları var - kendi dilleri, eski kültürleri, dini gelenekleri de dahil olmak üzere gelenekleri olan devasa insanlar.
Bazı analistler, Ortadoğu için bağımsız bir Kürdistan'ın varsayımsal ortaya çıkışının, İsrail Devleti'nin ortaya çıkması ile olan önemini karşılaştırmaktadır. Nitekim, Irak ve Suriye Kürdistanının egemenliği durumunda, Ortadoğu devletliği artık yalnızca Arap olmayacak. Ve bölgedeki tüm Kürtleri bir araya getiren bir devlet ortaya çıkarsa, Orta Doğu’nun siyasi haritasında, Türkiye, İran ve Arap ülkeleriyle ilişki kurmanın gerekli olacağı, onlarca milyonlarca insandan oluşan bir nüfusa sahip yeni bir devlet ortaya çıkacaktır. Bu arada, Türkiye'de, Kürt nüfusu sadece ülkenin güney-doğusundaki kompakt bir şekilde yaşamıyor, aynı zamanda merkezi şehirlerin yanı sıra büyük şehirlerde de yaşıyor. Elbette, geniş bir Kürdistan'ın ortaya çıkması durumunda, Türkiye ile ilişkilerin karmaşıklığı garanti edilen yeni bir komşusu olacak. Dahası, bu komşunun multi-milyon Kürt toplumu tarafından temsil edilen, Türkiye’de de güçlü bir etkisi var. Ne de olsa, mitingleri protesto eden ya da polisle çatışan İstanbul ya da Ankara’nın aynı Kürt gençliği hiçbir yere gitmiyor. Bu arada, Batı Avrupa ülkelerinde bağımsız bir Kürt devletinin çıkarlarına lobi yapma yeteneğine sahip çok sayıda Kürt diasporası var.
Kürtler ve Rusya
Rusya için “Kürt projesi” de ilginç. Ve burada önemli görev, Amerikan diplomasisinin Kürt ulusal hareketini tamamen “ezmesine” izin vermemesi ve bölgedeki Amerikan çıkarlarına hizmet etmesine izin vermemek için stratejik inisiyatifi Amerika Birleşik Devletleri'nden durdurmak. Dahası, Rusya-Türkiye ilişkilerinde mevcut durum, mantıklı bir devam olarak, Rusya'nın Kürt ulusal hareketine gerçek yardımda bulunmasına geçişi önermektedir. Daha önce, eğer “müttefik” Türkiye ile ilişkileri bozmak istemiyorsanız (1990-2000-Kuzey Kafkasya'daki olayları hatırlarsanız da, ne olursa olsun, ne olursa olsun?), Rusya açıkça Kürt ulusal hareketine duyduğu sempatiyi göstermek için acele etmedi. Şimdi bunun için - en uygun an. Moskova'daki 10 Şubat 2016'in Suriye Kürdistanı'nın resmi bir temsilciliğini açması gerektiği bilinmektedir. Temsilci ofisinin açılış törenine Rusya Federasyonu Dışişleri Bakanlığı temsilcileri ve ülkenin önde gelen siyasi partilerinin liderleri davet edildi. Temsil yasal olarak bir kamu kuruluşunun statüsüne sahip olacak, ancak aslında diplomatik bir temsil işlevini yerine getirecek. Bu arada, temsilcilik bürosunun oluşturulması bir sürpriz olmadı - 2015’in düşmesiyle birlikte, niyet, Moskova’yı ziyaret eden Suriye Kürdistanı delegasyonu tarafından dile getirildi. Demokratik Birliğin Suriye Kürdistan bölgesindeki lider partisinin, ideolojik ve pratik olarak Kürdistan İşçi Partisi'ne yönelik olduğunu ve ikincisi ile yakın bağları koruduğunu göz önünde bulundurarak, temsilci ofisinin açılması, Rusya’nın modern Türk liderliği konusundaki tutumunu da gösterecektir. Ancak, Rusya her zaman Suriye Kürtlerinin barış sürecine aktif katılımını savundu. Türk hükümeti, Kürdistan İşçi Partisi ile yakından ilişkili olan Suriyeli Kürtlerin uluslararası düzeyde müzakere sürecinin tam teşekkülü konusu olmamasını sağlamak için her türlü çabayı sarf eden Suriye Kürtleriyle müzakerelere karşı çıkıyor. Rusya Federasyonu Dışişleri Bakan Yardımcısı Gennady Gatilov'a göre, Rusya "Suriye (Kürtleri) Suriye arası müzakerelere bağlamak için her türlü çabayı gösteriyor" dedi. Moskova'ya ek olarak, Suriye Kürdistanı'nın Fransa, Almanya ve İsviçre'de diplomatik misyonlarının açılmasıyla da tanındı. Elbette bu, Türk tarafının aşırı derecede olumsuz bir tepkisine de neden olacak.
Ayrıca, 2015’in son Aralık ayının sonunda Türkiye Halkları Demokrat Partisi lideri Selahattin Demirtaş Moskova’yı ziyaret etti. Bu karizmatik genç politikacı, Türkiye'nin en büyüğü olan sol ve Kürt yanlısı partinin lideridir. Erdoğan'a her zaman belirgin şekilde muhalefet etti. Öyleyse şimdi - Demirtas, Türkiye'nin Suriye çatışması konusundaki tutumunu eleştiriyor, Rus uçağına yapılan saldırıyı ve Rusya ile ilişkilerin bozulmasını olumsuz olarak değerlendiriyor. Aynı zamanda, Demirtaş, partisinin PKK ile ilişkili olmadığını vurgulasa da, Türk makamları tarafından parti yasağı şeklinde olası sonuçları önlemek için bu açıkça görülüyor. Türk siyasi spektrumu). Aslında, Türkiye’de Erdoğan’ın politikasına aykırı ve Kürt halkının desteğiyle yapılan kitlesel barışçıl protestoların temelini oluşturan Demokratik Halk Partisi’nin eylemcileridir. Söylemeye gerek yok, Demirtaş’ın Moskova’yı çok üst düzeyde ziyaret ettiği ziyareti, Rusya’nın Türkiye muhalefetiyle işbirliği yapmak istediği anlamına geliyordu. Türkiye'deki gerçek muhalefet sol ve Kürtler, kural olarak, tek bir blok olarak. Demirtaş başkanlığındaki partinin temsil ettiği şey budur. Demirtaş'ın Moskova'ya gelmesinin resmi nedeni Kürt İşadamları Derneği'nin açılmasıydı. Bu başka bir nüans. Bilindiği gibi, Rusya'nın Türkiye'ye yönelik uyguladığı ekonomik yaptırımlar Türk işini ciddi şekilde etkiledi. Buna göre, etnik Kürtler tarafından tutulan işletmeye göre, ulusal ilişkilerine ve siyasi sempatilerine rağmen yasal olarak Türkiye vatandaşları olmaya devam ediyorlar. Bu arada, pek çok Kürt iş adamı, Kürdistan İşçi Partisi, Suriye Kürdistan Demokratik Birliği de dahil olmak üzere, Kürt ulusal örgütlerinin sponsorları. Ekonomik konumlarına bir darbe, Ortadoğu’daki Kürt örgütlenmelerinin arzıdır ve bu da Rusya için kârlıdır. Bu nedenle, Türkiye ile Kürt işi arasındaki ayrım Rusya için acil bir görev haline geldi. Ancak Rusya, Kürt işadamları için özel koşullar yaratıyorsa, bu aslında onun Kürdistan İşçi Partisi'ne karşı olumlu tutumu anlamına gelecektir. Her durumda, Kürtlerle yüzleşmenin büyümesi, Türkiye'nin tüm alanlarını bir iç savaşa soktu bile. Devletin diğer bölgelerindeki çok sayıda Kürt nüfus göz önüne alındığında, güneydoğuyu takip ederek, Türkiye'nin orta ya da batısındaki şehirlerin ciddi şekilde parlaması muhtemeldir. Çoğu askeri malzemelerin doğasına bağlıdır. Maden patlayıcıları, hafif topçu, tank karşıtı kompleksler de dahil olmak üzere daha ciddi silahlar Kürdistan İşçi Partisinin eline düşerse, ülkenin güneydoğusundaki iç savaş çok daha iddialı olacak.
Rusya için Kürt ulusal hareketinin desteği, Erdoğan rejiminin Rusya karşıtı politikasına yeterli bir cevap olabilir. Kürt ulusal hareketini hızlandırarak, yalnızca Türk Kürtlerinin kendi kaderini tayin etmesi, Suriye Kürdistanının terör örgütlerinden tehditten korunması gibi görevlere ulaşmasının yanı sıra Türkiye'deki siyasi rejimi de önemli ölçüde etkilemesi mümkün. Kürdistan İşçi Partisi'nin müfrezeleriyle silahlı bir çatışmada "bağlandı", Türk hükümeti artık Suriye'deki militanları destekleyecek en azından bu kadar ciddi bir kaynağa sahip olmayacak.
Ortadoğu'da Kürt Devrimi
Recep Erdoğan’ın “Kürt meselesi” konusundaki politikasını analiz edersek, son bir buçuk yıl boyunca kardinal sıkılaştırmasına ikna olabiliriz. Bildiğiniz gibi, 2012'ten 2015'e. Kürdistan İşçi Partisi tarafından, Kürtlerle Türkiye hükümet güçleri arasındaki 40 yıllık silahlı çatışmayı sona erdirmeye çalışan bir ateşkes yapıldı. Her ne kadar Erdoğan, elbette, her zaman bir Türk milliyetçisi ve PKK ile herhangi bir anlaşmanın ve Kürtlere yönelik politikanın serbestleşmesine karşı sert bir muhalefet olarak kalsa da, yakın zamana kadar siyasi yollarla hareket etmeyi tercih etti. Ancak Suriye’deki durum, Türkiye’nin iç politikasında 2012-2014’ta izin verilen hoşgörüleri bile yok etti. Eğer Erdoğan, Kürtleri Türk toplumuna entegre etmeyi denemeden önce, genel İslam kimliği modelini temel alarak ve Türk ve Kürt halklarının ortak İslami kimliğine itiraz ederse, Esad’a köktendinci muhaliflerin yakından ilişkili olduğu Suriye’de silahlı çatışmaların gelişmesi Türk istihbarat servisleri ile onu politikasını gözden geçirmeye zorladı. Dahası, Türkiye'nin Kürt örgütleri inatla inatçı muhafazakar köktendinci projesinin bir parçası olarak Erdoğan'ı takip etmek istemedi. Üstelik, Kürt ulusal hareketinde, bu güçler uzun zamandır, her şekilde dindarlıklarını ve “laikliklerini” gösterdiğini öne sürdü. Hem Türkiye'deki Kürdistan İşçi Partisi hem de Suriye Kürdistanındaki Demokrat Birlik, dini köktenciliğe karşı çok olumsuz bir tutum sergileyen laik sol örgütler.
Köktendincilerin nefretinin temeli, Suriye-Irak radikal örgütlerinin militanlarının Kürt ve Asur köylerinde çalıştığı vahşetten sonra güçlendi. Kürt milislerinin ve dini aşırılık yanlısı örgütlerin militanlarının silahlı çatışmasının ardında, kültürlerarası bir çatışma giderek daha belirgin hale geldi. Kürt ulusal hareketi, modern Orta Doğu'ya özgüdür. Birincisi, Orta Doğu ve Kuzey Afrika'daki tüm toplumsal-devrimci hareketlerin aksine, din karşıtı demediyseniz seküler olarak vurgulandı. Kürt ulusal hareketi için laiklik büyük bir rol oynamaktadır. İşçi Kürdistan Partisi ve Suriye Kürdistan Demokratik Birliği, dini olmayan niteliklerini vurgulamaktadır. Bu arada, Kürt toplumundaki dini durum her zaman çok karmaşık olmuştur: Kürtler arasında Sünni Müslümanlar var, Aleviler (Alevilerle karıştırılmaması gereken), “Ahl-e-Şah” (“Ali-İllahi”) hareketinin izleyicileri var. Son olarak, eski Kürt dinini, Yezidiyi savunan Yezidiler (bazı Yezidiler, ancak kendilerini Kürt olarak görmezler) vardır. Kürdistan İşçi Partisi ve Kürt ulusal hareketinin bir bütün olarak Kürt kimliği öncelikli olduğu için dini meselelere dikkat edilmiyor. Üstelik, Kürt milislerin müfrezelerinde Hristiyanlar - Ermeniler, Araplar ve Asurlar ve Yahudiler - en çok da Kürtler - "lakhlukhi" savaşı. Son olarak, Kürt entelijansiyanının belli bir kısmı arasında, bu sürecin destekçilerine göre, Kürt zihniyetine daha uygun olan Yezidizme veya Zerdüştcilik’e dönüş yönünde artan bir eğilim ve hareket var. Türk dini köktendinci ve muhafazakar Erdoğan için bu eğilimlerin etkisi kabul edilemez - Kürt ulusal direnişine karşı savaşı aynı zamanda Türk dini köktenciliğinin ve Neo-Osmanlı projesinin çıkarları için bir savaş.
İkincisi, Orta Doğu halklarının geleneksel kültürleri için, şok edici bir olasılıkla kadınların Kürt hareketinde işgal ettiği önemli bir yer. Kürdistan İşçi Partisi ideolojisinde kadın eşitliği sorunları muazzam bir rol oynamaktadır. Fotoğraflarda, Kürt milislerin savaşçıları olarak fotoğraflarda en çok gördüğümüz kadınlar ve kızlar olması tesadüf değil. Popüler Öz Savunma Birimleri personelinin% 40'ini oluştururlar. Ancak, silahlı çatışmalara ve başka bir sebepten dolayı katılımlarının reklamını yapın - ideolojik. Kürt hareketi tarafından ilan edilen kadın eşitliği, dini aşırılık yanlısı örgütlerin zafer kazanması durumunda kadınların bekleyebilecekleri geleceğe alternatif. Bu nedenle Suriye Kürt ulusal kurtuluş savaşının “kadınsı bir yüzü” var. Kürt hareketinin ideolojisinin öz yönetim yönelimi olarak böyle bir bileşeni çok iyi seçilmiştir. Bununla Kürtler, daha önce de söyledikleri gibi, "tüm ilerici halk" olarak otomatik olarak kendi taraflarına çizilen demokratik ideallere bağlılıklarını vurguladılar. Bir dereceye kadar, Kürt demokrasisi demokrasiye Avrupa devletlerinin siyasal sistemlerinden çok daha benzer (Türkiye ile hiçbir karşılaştırma yok). Doğal olarak, Kürt öz savunma müesseselerinin örgütlenmesi, kendileri tarafından kontrol edilen yerel bölgelerdeki yaşam, demokratik yönetişim sistemi - tüm bu faktörler, Kürt ulusal hareketinin Avrupalı ve Amerikalı solcular arasındaki popülerliğinin inanılmaz bir şekilde artmasına katkıda bulunuyor. Kürt halkının kendini savunma birimlerinin saflarına, Suriye Kürdistanı’ndaki mücadelede gönüllü olarak Avrupalıların ve Amerikalıların katılımına dair pek çok örnek var.
Recep Erdoğan'ın politikasına gelince, Kürt ulusal hareketi ile herhangi bir müzakere yapmayı reddetmesiyle, militan şovenizmiyle, öncelikle Türkiye için sorunlar yaratıyor. Zaten, bu sorunlar daha belirgin hale geliyor. Erdoğan, tüm komşularla kavga etmeyi başardı - Rusya, Suriye, İran ve Irak, ilişkileri de zorladı. Erdoğan’ın Türkiye'deki Kürtlere yönelik politikasının arka planı ve özellikle Suriye’de, Avrupalı ve Amerikalı liderler arasında giderek daha fazla tahrişe neden olmaya başladı.