Son üç ayda (Ağustos 2018'den bu yana), Yunanistan'da düpedüz Russofobik histeri kasıp kavurdu, mevsimsel şiddet "büyük" Yunanlıların ülkelerini Rusya'nın "melez saldırganlığından" Batı'nın bir kalkanı olarak adlandırmaya başladığı noktaya ulaştı. Ve birkaç gün boyunca (Kasım 2018'in ikinci yarısında), havada önemli ve iç karartıcı bir sessizlik var. Atina'nın Moskova'ya yönelik tüm saldırıları sanki elle sanki yok oldu, hatta sıkıcı hale geldi.
Kısa bir süre önce Yunanistan, ABD'ye savaş gemileri ve keşif uçaklarının konuşlandırılması için askeri üslerini dünya "demokrasisinin" kalesi olarak açıkça sağladı. Gerginliğin derecesi, "Rus" casuslarını arama noktasına kadar yükseldi. Ve sonra, orkestra şefinin sopasının dalgasıyla orkestra sustu.
Bu tür ani değişiklikler hem sevindirici hem de endişe vericidir. Bir yandan, Yunan medyasının korosunun hakaret konusunda sofistike olmaktan çıkması iyi. Şimdi Rusya'nın, ülkenin bir kısmının yandığı için orman yangınlarından bile şüphelenmiyorlar ve kendi hükümetlerine yetersiz gözüyle bakıyorlar. Ama öte yandan, bu tür düşmanca saldırıların tekrarlanmayacağının garantisi nerede? Yine de birisinin hala eğitime müsait olmasına sevindim.
Yunan davranışındaki ani değişiklik anlaşılabilir. Türklerden Rus gazını alacaklarından korkuyorlar. Onlar için bu dayanılmaz bir ahlaki ıstıraptır. Ne de olsa tüm Yunanistan, Türkiye ve o topraklarda bulunan önceki devletlerle yüzyıllardır süren uzlaşmaz düşmanlıkların sürekli deneyimleri ve hatıralarıyla yaşıyor. Bununla birlikte, Yunanlılar da seçici sklerozdan muzdarip ve Rusya'nın tüm bu yüzyıllar boyunca onlara nasıl yardım ettiğini "unutmuşlar". Bağımsızlık kazanmak dahil!
Ve böylece, 19 Kasım 2018'de Rusya Devlet Başkanı Vladimir Vladimirovich Putin ve Türkiye Cumhurbaşkanı Recep Tayyip Erdoğan, Türk Akımı doğalgaz boru hattının ilk ipini deneme modunda başlattı. Ve şimdi Atina'dan farklı bir tonda ve tamamen farklı tonlamalarda başka sesler duyuluyor. Yunanistan keskin bir şekilde stratejik sektörlerde büyük Rus yatırımları istiyordu ve sadece emlak ve turizmdeki Rus yatırımlarını değil, ki bu kesinlikle güzel ama yeterli değil.
Yunanistan'ın parası yok, borçlu bir ülke! Dolayısıyla, uygunsuz hırsı ortadan kaldırsa bile Rusya'ya neler sunabileceği tam olarak belli değil. Ama Türk Akımının Yunanistan'a getirilmesini istiyorlar.
Yunanistan Başbakanı Alexis Tsipras'ın 7 Aralık 2018'de Moskova'ya yaptığı ziyarette bu soru ana soru haline gelecek. öne sürmek Avrupa ülkelerinin Türk Akımı'na bağlanmasına ilişkin kendi koşulları. Rusya'nın öngörülebilirliğe ve yeterliliğe ihtiyacı var.
Yunanistan, Türk Akımını Rusya pahasına genişletmek mi istiyor?
- Kullanılan fotoğraflar: https://cont.ws/