St. Petersburg'luların “bordürlü” “ön kapılar” olmadan kendilerini düşünmediklerini düşündüğünden, “Tambov kurt” ifadesi anlaşılmaz bir şekilde tüm bölgenin işareti haline geldi, bu yüzden İzhevsk'te bu güvenli silah avcısı savunucusu cenneti, hayır, hayır, evet, markayı duyacaksınız: seni kandırmak! " Izhevsk'ten All-Russian'a çevrilmiş, bunun anlamı şudur: "Planlar iddialıydı, kelimeler güzeldi, ama hayat her şeyi yerine koydu."
Yazar, Izhevsk Mekanik Fabrikası'nın efsanevi direktörü Vasily Chuguevsky'ye atfedilmiştir: İddiaya göre, bir sonraki “ürünün” başarısız bir testinden sonra - kendi başına hapşırdığında ya da Anavatan kılıcını hapşırdığında küçük bir ifade verdi. Yerel fabrikalarda, çoğunlukla bu kalkanları kılıçlarla döven Izhevsk halkı için, çok kötü görünüyordu ve sağlam bir şekilde kullanıldığını belirtti. Evet, orada kaldı.
Zaman değişti. Izhevsk şimdi Rusya'da savunma sanayii için üretim açısından değil, kişi başına düşen perakende satış alanı açısından rekor kırıyor - şaka mı: 60,4 sq. Her bin kişi için m! Mağazanın bolluğunun ancak mutlu olabileceği anlaşılıyor, ancak şimdi Izhevsk halkı da kandıramayacağınız “demir parçası” rolünde.
- Maaşımızla sergi olarak giderseniz, tüm bu süpermarketlerin kullanımı nedir? - Geçmişte bir 5 turner olan Igor şimdi kokluyor - İzhmash üzerinde çalışırdım, kesintiler için beklemiyordum, kendim taksi şoförlerine gittim, ancak birkaç hafta sonra soludum: küçük bir Izhevsk'teki taksi şirketleri, ancak yolcular Taksi şoförü bile asmak. Koleksiyoncu olarak yerleşti, şimdi karısı gülüyor - her gün milyonlarca insan sürüklüyor ve bir kuruş getiriyor!
Ancak, kentin merkezi caddesi olan Puşkin'in ortasında açık başlıklı bir ambulans var. Şoför Pavel, 03 servisi için Alman minibüsleri almayı düşünenlerin annelerine bağırsaklarından bir şey aldı.
- Yabancı araba yabancı bir arabadır - yollarımız için değildir! - Pavel heyecanlanıyor - UAZ'ın kolayca geçtiği yere kaç kere takıldım! Ve en önemlisi, ağır resüsitasyon ekipmanları ile - sadece oksijen tüpleri ne kadar ağırdır! - amortisörler ayağa kalkmaz, araba bozulur ve durur. Bir demir parçasını kandıramazsın!
Izhevsk'teki eşsiz gravür okulu, “soğuk” kalıbıyla ün kazanmıştır.
Şehir oluşturucu gölet
Izhevsk öğrenci yurtlarındaki durgunluk zamanlarında, Vizbor'un ünlü şarkısı kendi tarzında söylendi: "Ama roketler yapıyoruz ve İzh nehrini tıkadık." Izhevsk Göleti - yaratıldığı sırada - Avrupa'daki en büyük yapay rezervuar (12 uzunluğu ve 2,5 genişlik kilometresi) sadece yerel bir simge yapı değildir. İzhevsk halkının, ruhlarının genişliğiyle, bir maceracılık ve sabrın payıyla, bu değişebilir ve ilahi destinasyondaki karakterlerini öğrendiğine inanılıyor.
Aslında, Izh Nehri, elbette, başka bir amaçla - Izhevsk Demir İşleri'nin su motorlarının taslak gücü uğruna bloke edildi. İşler 10 Nisan 1760'da başladı - bu gün Izhevsk'in kuruluş tarihi olarak kabul ediliyor, çünkü bir baraj olmadan fabrika olmazdı ve fabrika olmadan şehir olmazdı. XNUMX. yüzyılın başlarında, demirhaneler onarıma düştüğünde, yerinde bir silah ofisi belirdi ve Izhevsk'e ikinci bir rüzgar verdi. Büyüyen, girişim (efsanevi Kalaşnikof saldırı tüfeği ile gelecekteki Izhmash) sonunda kendi emirleri ve hatta Sovyet de dahil olmak üzere herhangi bir hükümetin hesaba katmak zorunda kaldığı özel bir karakterle devlette bir devlet haline geldi: sonuçta tesiste silah yaptılar.
Her neyse, devrimci XX yüzyıl boyunca, gölet Izhevsk'i (sonra köyü) ikiye böldü: bir züppe memuru-memur Dağı, yağlı Zarek'e baktı, ancak saygılı, çünkü genellikle ilköğretim teknik eğitiminde yetenekli işçiler vardı. proleter aristokrasi. Evlerinde yaşadılar, bast ayakkabılarında, çok fakirler gitti ve usta silah ustasının şenlikli giyimi, vicdanlı çalışmaları için madalya taktıkları sözde kraliyet kaftanıydı.
Devrim 1917, Izhevsk sakinleri coşku duymadan kabul etti. Yeni düzenden hoşnutsuzluk zaten Ağustos 1918 tarafından toplanmıştı: iktidarın değişmesinden bir yıl sonra, tüfekleriyle silahlı olan işçiler, Moskova'da başlarını tuttukları bir Bolşevik karşıtı ayaklanma başlattılar: tamam, memurlar ya da en azından karanlık köylüler ve sonra kendi proleter kardeşleri ! Izhevsk'teki bir sonraki ayaklanma, komşu Votkinsk tarafından desteklendi, daha sonra tüm Sivil Izhevsk-Votkinsk tugayı boyunca mavi (bitkiler ile bağlantı sembolü - demir ve çelik) ve beyaz (Beyaz hareketine ait) renkler Kızıl Ordu'da korku yarattı. Çağdaşlar, Izhevsk işçilerinin ezici saldırılarını şu şekilde tanımladılar: “Süngü tanımadılar ve tüfeğini sırtlarının arkasındaki kemerin üzerine attılar ve uzun süre çalıştıkları bıçaklarını çıkardılar. Kızıllar bu tür bir manipülasyona dayanamayacak ve böyle bir kararlılıktan kaçmak için acele ettiler. Düşman. " Amiral Kolchak, Izhevsk bölümüne askeri kuvvetler için en büyük toplu ödül olan St. George'un onursal pankartını verdi. Beyazların yanında savaşan işçilerden hiç kimse eve dönmedi - Kolchak ordusunun kalıntıları ile Mançurya'nın sonuna ulaşmış, dünyanın her tarafına dağılmışlar - ABD, Kanada, Filipinler, Japonya, Arjantin. Uzun zamandır Kaliforniya'daki en büyük toplulukta Izhevsk bölümünün afişini tuttu.
Ancak Izhevsk kendisi aldı. Troçki’nin histerik emirlerinden sonra “hain İzhevsk ve Votkinsk’i yeryüzü ile hizalamak”, “Izhevsk ve Votkinsk halkını aileleriyle acımasızca yok etmek” Letonyalı tüfekçiler tarafından kanla boğuldu. İki başlı bir kartal fabrika kulesinden atıldı ve Izhevsk göletinde açıkça boğuldu. Bolşeviklerin sessizce alttan eserler aldıklarını ve erimiş olduklarını iddia etmelerine rağmen, meraklılar hala onu arıyor. Neredeyse bir günde, kentin tüm sokakları daha sonra adlandırıldı - Kommunarov, Karl Marx, Liebknecht, vb., Onlar da kalır: perestroyka dönemini yeniden adlandırma dalgası Izhevsk'ten geçti. Fakat Sovyet hükümeti, işçilerin isyan dersini öğrenmiş gibiydi: 1930'te, şehir içinde bir baskı pisti patladı, ancak "yerde akraba" yoktu.
“Yerel NKVD yetkilileri ve parti organları, yeni gelenleri değil fabrikalarını almaya çalıştılar” diye açıklıyor İzhevsk'in yerlisi Alexander Dorf, “Belki de sarkaçımız sallandı, ancak genliği aynı değildi: inan bana, karşılaştırılacak bir şey var. Herhangi bir şeye karşı veya Izhevsk'te bir şeye karşı herhangi bir kampanya seviyeli. Merkezde anladılar: silah yapan insanları rahatsız etmemek daha iyi, bir kez daha ...
Deneysel atölye Ne ekipman ne de halk perestroika öncesi zamanlardan beri değişmedi
Izhevsk'in kendi gururu var
Yaz kafesinin açık terası, konuşmacılardan geliyor: "Şehir bir peri masalı, şehir bir rüya, ağına düşüyor, sonsuza dek ortadan kayboluyorsun." Izhevsk'e yaklaşıyor: Sovyet yıllarında buraya, Sverdlovsk, Leningrad, hatta Moskova'dan bile okumak için geldiler ve sonra kaldılar. Neredeyse 44 yılını sivil ve hizmet silahlarının baş tasarımcısı olan yılın 20 Izhevsk Mekanik Fabrikası'nda çalışan Alexander Dorf şunları vurguluyor: “Yeni insanların ve yeni fikirlerin akışı sürekli”.
- MVTU onlara göre. Profesörleri savaş sırasında tahliye edilen Bauman, İzhevsk Mekanik Enstitüsü'nü kurdu, ”diyor eski tasarımcısı:“ Silah ustası mühendisleri için kendi eğitim okulu vardı. Burada kariyer basamaklarına tırmanmak, fabrikadan daire almak daha kolaydı. Ve atmosferin kendisi: kendi karakterine sahip şehir fabrikası, yüksek teknik zeka konsantrasyonları ve kalifiye işçiler, gerçek profesyoneller. Perestroyka zamanlarından önceki ortalama Izhevsk vatandaşı, kendi değerini bilen, görünmeyen, yardımsever ve çalışkan bir profesyoneldir.
İki telekomünikasyon mühendisinin oğlu Alexander Dorf, uzun süre mesleğin seçimini düşünmedi: silah ustaları kentinde doğmuşsa, silah yapman gerektiği anlamına gelir. Doğru, çocukluğundan beri fanatizm olmadan silahlara ve tabancalara atıfta bulunacağı ve ruh için bir arayışa dayanmadığı (gençliğinde bozkırda sahinler katliamı gördüğü) öngörülmektedir. Fakat bütün bunlar, doğru güvenlik görevini üstlendiğinden, çeşitli güvenlik kuruluşlarının bölümleri de dahil olmak üzere çeşitli silah türlerinin geliştirilmesine ve üretilmesine katıldığından şüphelenmesinin bir nedeni değildir.
- Parti ve hükümet hakkında hiçbir slogan olmadan, işimizden gurur duyduk. Modern zamanlarda, duymak garip gelebilir, ama eskisi gibi olmasa da, hala fabrika vatanseverliği var. Belki de her zaman silahlarla uğraştığımız için. Eh, bize bir yük verildiği gerçeği: burada 1960-x Ustinov'un ortasında dedi ki - Izhevsk otomobil fabrikasında olmak! Tesis ekibi vizörü aldı ve kaput üzerindeki “Izh” amblemi ile “Muscovites” için arka aks ve kardan millerinin üretimini yaptı. Ve nereye gitmeli?
Şehirde bir zamanlar SSCB Savunma Bakanı Dmitry Ustinov'un zenginliğinde, neredeyse Brezhnev’in ödül koleksiyonu gibi (sadece yarım yüzden fazla, 11 Lenin'in emri) “Izhevsk'in yakalanması için” ağır bir madalyadan yoksun olduğu bir şaka vardı tabanı. Halk Komiseri, daha sonra Silahlanma Bakanı ve daha sonra Savunma Bakanı Ustinov'un savaş ve savaş sonrası yıllarda burada bir düzine savunma tesisi ortaya çıkardığı ve şehrin kendisi yarı kapalı statüsünü aldı - yabancılara yol sipariş edildi. Ustinov'un ölümünden sonra, şehir onuruna bile yeniden adlandırıldı, ancak üç yıl sonra geri döndüler tarihi başlık.
Izhmekha Marina Dobrancheva tabanca ile beş Olimpiyat madalyası kazandı
Dönüşümden sonra - savaştan sonra
Udmurtia'nın başkentinde 1942 ve 1944 tarafından kurulan Izhevsk Mekanik Tesisi, yılda 320'e kadar binlerce Tokarev tabancası üretti ve Simonov’un tanksavar silahlarıyla hayatta kalmak zordu. Yine de: Binlerce işçinin 1990'i ve ürünlerin yüzde 26'i - bir kerede neredeyse hepsine ihtiyaç duyulan savunma.
- Hükümet, tanksavar ve uçaksavar komplekslerine güdümlü füzeler almaya son verdi. Dediler ki: her şey, dönüşüm, perçin kapları, - şu anki İzhmeh genel müdür yardımcısı Alexander Gulyaev'i hatırlatıyor. Ve burada her zaman yapabildikleri şey bir silah! - üretmek için de gereklidir.
Ama hangisi? Sovyet döneminde, spor ve av silahlarının serbest bırakılması Izhmeh için, yasadışı bir istihbarat memuru için olduğu gibi, yüksek teknoloji üretimi için bir kapak, o zaman 1990'te askeri emirler olmadan bırakılmışsa, tasarımcıların birbiri ardına çok hızlı bir gelişme göstermesi gerekiyordu. İlk başta, yeni ürünler hakkında çok fazla şikayetle uğraşmak zorunda kaldık.
“Tüketici her şeyi net bir şekilde yerine koydu” diyor Alexander Dorf “Dönmeye başladılar. Yıl boyunca 3-4 modelinde ustalaştık. Savaşta olduğu gibi çalıştı: Üretime başladıktan sonra ürünlerin iyileştirilmesi. Bu dönemde kalite nereden geliyor? Bu yüzden sadece iki silah yapardık - 12-th ve 16-th - kalibratörler ve yaşam yapılmış ve 12-sıradan, 12-th magnum (daha güçlü kartuş), 20-th, 28-th, 32-th yapmaya başladık ve hatta 410 kalibreli. İtici ve tek tetikli mekanizmalarla donatılmıştır. Sadece kritik tüfekler, klasikler yaptılar, modanın değiştiğini hissettiler - kendiliğinden yüklenen bir tüfek aldılar ve böylece evrenseldi: spordan en güçlü avlananlara kadar her türlü 12 kalibre kartuşunu çekmeye izin verdi. Bugün çok az insan, böyle bir silahın sıfırdan geliştirildiğine ve 14 ay boyunca üretime girdiğine inanıyor.
Pürüzsüz delikli, yivli ve kombine av tüfekleri, dövüş, hizmet, spor, spor eğitim tabancaları, pnömatik silahlar - üretilen silahların çeşitliliği ve model yelpazesini güncelleme hızı açısından, Izhevsk Mechanical artık sadece Rusya'da değil, dünyada da eşsizdi ve bu bir değerlendirme yabancı uzmanlar (örneğin, yetkili İtalyan dergisi Armi e Tiro). MP-153 kendinden yüklemeli tüfek (yukarıda tartışıldı) "Rusya'daki en iyi yüz mal" listesine dahil edildi ve iki dergi, Guns & Ammo and Sports Afield, onu Amerika Birleşik Devletleri'nde 2001 silahı olarak adlandırdı.
“153 modelini temsil etmek için onu İtalya'ya satmaya başladığımızda,” diye hatırlıyor Alexander Dorf, “ve İtalya av tüfeklerinin üretimi ve satışında tanınmış bir lider, elbette titrüyorlardı. Yerel konfeksiyon fabrikamız, anladın mı?
İtalyan silah ustaları MP-153'i teste tabi tuttu ve beş gün içinde 50'e binlerce mermi ateşi çektikten sonra hayran kaldım: şerefli Izhevsk silahı bu acımasız sınavdan geçti.
Ve eski olan - şehrin 1760'ta başladığı Izhevsk gölet.
Travma istasyonu
Alexander Dorf da denemelerden kaçınmamıştır. Daha doğrusu, ahlaki karakterden şüphe ediyor. Kısa namlulu silahların serbest dolaşımının kategorik bir rakibi ve gaz tabancaları konusunda şüpheci olduğu halde, kendini savunma için bu tür silahları geliştirmek zorunda kaldı.
- Almanlar Rusya pazarında gaz tabancalarıyla göründüğünde, genellikle bunun iyi bir şey olmadığını düşündüm. Sonuçta, kimse bizim için silah ve gaz silahı olarak düşünmüyor ve bu nedenle, tehlikesini anlamadan, sahibi her zaman ateş etmeye hazır! "Umareks" firmasının başkanı Bay Pflaumer, daha sonra bize aptal olduğumuzu söyledi. Aslında, bizden çok korkuyordu ve bütün konuyu gaz tabancalarla kaçırdığımızdan memnundu ve Rusya'da satışta altın oldu, o yüzden dünyaca ünlü "Walter" şirketini satın aldı. Sonra yönetici beni arar ve der ki: Vatandaşlığına saygı duyuyorum, ama sonra bıraktım. Almanlar neden kazanıyor ve kazanmıyoruz?
Sonuç olarak, İzhmekh'de üç model gaz tabancası hızla yapıldı. Sonra travmatik silah dönüşü geldi.
- Bize ne tür provokasyonlar yapmıyorlardı! - tesisin eski baş tasarımcısını hatırlatıyor - Aynı Almanlar, sadece açık renkli alaşımlardan yapılmış tabancalarının savaşa dönüştürülemeyeceğini savunarak, İçişleri Bakanlığı’nın uzmanlarını, Gosstandart’ın yetkililerini davet ettiler. Ana parçaların çelikten yapıldığı yerler - tam olarak hassas şekilde çarpan ürünlerimizdi. Silahı Umareksa'yı sökmek ve geleneksel bir mermi ile bir kartuşla vurmak zorunda kaldım. Ülkedeki tek özel tabanca üretimini korumak için, travmatik pahasına, sadece bir argüman vardı. İçişleri Bakanlığı’ndaki akıllı insanlar Izhevsk’teki üretimin çökmesi durumunda yarın ordunun Almanya’daki veya Çin’deki ordu için tabanca satın alması gerektiğine karar verdiler.
Izhevsk fabrikasının silah ustaları, 1880. En iyileri SSCB'nin hatırlamadığı “kraliyet kaftanlarına” verildi.
İstemsiz oklar
Başka bir çekici pazar - spor silahları. İzhmekha'nın bu konuda başarıları var, ancak bunların gerçekleştirilmesinin özellikle zor olduğu ortaya çıkıyor.
“Dorf, Moskova Olimpiyatları'ndan önce 80” diyor “Kıvılcım”, “Bakanımızı CPSU Merkez Komitesi'ne çağırdılar ve sordular: Sovyet sporcular neden yabancı silah kullanıyorlar? Kendilerini sağlayamıyor muyuz? Bir zirve aldı, yaptım. Aslında, sporcular bizimle arkadaş olmaya zorlandılar ve bunu hafifletmek için bizi sevmediler. Neden? Sadece hayal edin: Avrupa Şampiyonası geliyor, Karl Walter geliyor - Almanlara savaşta silah temin eden Walter'ın yeğeni ve Walter'ın tabancasını vuran herkese hediye vermeye başlıyor. Ve ödülleri kazananlar özellikle değerlidir. SSCB'deki kişisel bir video kameranın veya video oynatıcının 1970'ta ne olduğunu hayal edebiliyor musunuz? Evet, bunun uğruna, daha sonra herhangi bir silahla kazanabilecek olan sporcularımız, en azından bir sopayla atış yapmaya hazırdı! Ve işte Dorf böyle geliyor, “Adam işte yakışıklı ve görkemli” gravürüyle damgalanmış bakır madalya getiriyor. Milli takımın baş koçu, genel kahkaha altında, sporcularına şu emri veriyor: “Olun! Şimdi Dorf'a madalya veriyor olacaksınız!” Daha sonra, ödüller için hafifçe gümüşle süslenmiş hava tabancaları verme iznini aldılar. Tüfeklerimizden birini oklarımızdan birine verdim ve bana doğru ve kulağına fısıldayarak eğildi: "Ne kadar satabilirsin?" Kaide üzerinde!
Eski baş tasarımcı Izhmeha şöyle hatırlıyor:
- Gerçekte, Sovyet döneminde bile kapalı bir pazardı. Sistematik olarak spor silahlarıyla uğraşan, yalnızca eski direktörümüz V.M. Plyushchikov, RSFSR Kurşun Atıcılık Federasyonu başkanlığına seçildi. Ve onunla spor silahları yapmaya başladık - onları doğruluk için seçtik, deney atölyesinde akla getirdik ve onları eğitim kampına götürdük. Sonuç olarak, dünyamızın, Avrupa'nın, Olimpiyat Oyunlarının şampiyonu olan ve silahlarımızla ve İzhmash'ta yaptıklarıyla dünya şampiyonu olan bütün bir galaksiyi yetiştirdiler. Rekabet etmedim: Bir tabancadan silah sesi aldık ve İzhmash işçileri tüfek ve biatlondu. Şimdi bu işi elbette özledik. Ödül ve hediyeler, sponsorluk, kıyafet ve diğer şeyler bakımından dünya silah üreticileri ile yapamayız. Ve idari kaldıracı yönetecek kimse yok ...