Koro, bir ses partisinde birden çok şarkıcının bulunduğu topluluktur. Normal olarak erkekler ve kadınlardan oluşan karma koro biçimindedir. Ama erkek çocuklarla yetişkin erkeklerin ya da yalnızca yetişkin erkeklerin yer aldığı erkekler korosu da vardır. ABD’de çocuk korosu terimi, genellikle soprano partileri kadınların yerine çocukların söylediği korolar için kullanılır.
Korolar en eski dönemlerden beri kiliselerdeki dinsel törenlere katıldılar. Ama bu koroların işlevi yüzyıllar boyunca tek sesli olarak düz şarkı söylemekle sınırlı kaldı. Bu tür korolar büyüklük ve biçim bakımından çok çeşitliydi. Örneğin büyük gelir kaynaklan bulunan manastır ve kraliyet şapellerinde 50 -. 60 kişilik korolar bulunurdu. Ortaçağ İngiltere’sinde bir katedral ya da kilise kurullarına koroya şarkıcı atama yetkisinin verilmesi, öz yönetimli kilise şarkıcı okullarının kurulmasına olanak verdi. Bu Okullarda,çoğunlukla diyakoz ve alt diyakoz rütbesinde papazlar ,yer alırdı.
Ortaçağ kilisesinde düz şarkıdan başka koro şarkısı yoktu. Çok sesliliğe geçilmeye başlayınca, bu tarzın görece karmaşıklığı,; yorumcuların yanında solocuların da bulunmasını gerektirdi. 1430’larda ise İtalyan yazmalarından anlaşıldığı kadarıyla koro doğrudan çok sesli söyleyişe yöneldi.
Handel oratoryo ve operalarını orta büyüklükte bir koroyla sunmuştu. 1784’te Londra’da düzenlenen Handel’i anma töreninde ise o dönemde olabilecek en büyük şarkıcı topluluğu bir araya getirilerek 274 kişilik bir koro kuruldu. Ama bu koro da 1857’de Londra Kristal Saray’daki birinci Handel Festivali’ne katılan 2 bin kişilik koronun yanında küçük kaldı. Bu festivalin sonraki yıllarında korodaki şarkıcı sayısı 3 bini aştı. Fransız besteci Hector Berlioz’un concerts monstres’unûa. (dev konserler) ise koroda yer alan şarkıcı sayısı pek ender olarak 500’ü geçiyordu. Kendi ifadesine göre Berlioz, 1851’de St. Paul Katedralinde yoksul çocuklar yararına yapılan bir toplantıda 6.500 kişilik bir koroyu dinlemişti. Gloucester, Worcester ve Hereford’un Üç Korosu’yla (1724 ya da daha önce) başlayan bu tür toplantılar yerel koro festivallerinin gelişmesine ve 20. yüzyılda çok yaygınlaşmasına yol açtı. Özel olaylar için bu kadar büyük toplulukların oluşturulmasına karşın modern çağda plak dolduran profesyonel korolar yaklaşık 30 kadar şarkıcıdan kuruludur.