Ferdinand Magellan
Ferdinand Magellan veya Fernão de Magalhães (c. 1480-1521), seferi 1519-22'de İspanya'nın hizmetinde dünyanın çevresini ilk dolaşan Portekizli bir denizciydi. Magellan, bugün Filipinler'de olan yolculukta öldürüldü ve orijinal 270 mürettebat üyesinden sadece 22'si Avrupa'ya geri dönebildi .
Güney Patagonya'da Macellan Boğazı olarak bilinen şeyi ve Atlantik'ten Pasifik Okyanusu'na bir geçişi keşfeden yolculuk, Avrupa'dan batıya yelken açarak Asya'ya giden bir rotanın bulunabileceğini gösterme hedefine ulaştı. Yolculuk başarılar, dikkate değer ilkler ve bir ömür boyu sürecek yeni manzaralar ve deneyimlerle doluydu. Ayrıca muazzam zorluklar ve büyük bir isyan vardı. Beş kişilik orijinal filonun dünya çapındaki yolculuğunu tamamlayan tek gemisi, Juan Sebastian Elcano'nun komutasındaki ve değerli baharatlarla dolu olan Victoria'ydı . Gidiş dönüş üç yıl sürmüş ve 60.000 mil kat etmişti. Bu ilk çevre gezisi, boşuna, şimdiye kadar yapılmış en büyük keşif yolculuğu olarak tanımlanmamıştır.
Erken kariyer
Ferdinand Magellan, 1480 civarında Tras os Montes'deki Villa Real'de küçük Portekizli soylu bir ailede dünyaya geldi. Ferdinand'ın babası Aveiro limanının şerifiydi ve annesinin adı Alda de Mesquita'ydı. 12 yaşında, Ferdinand kraliyet hanesinde bir sayfa olmak için Lizbon'a gönderildi, önce kraliçeye ve ardından Portekizli Manuel I'e (r. 1495-1521) hizmet etti. Mahkemede, Ferdinand matematik, astronomi ve navigasyonu içeren mükemmel bir eğitim aldı.
Olgunluğa ulaşan Magellan, 1505'ten itibaren batı Hindistan'daki Portekiz ordusuna hizmet etti ve seferler onu Doğu Afrika'daki Sofala ve Kilwa'ya götürdü . 1509'da Batı Hindistan'daki Diu'da Portekiz ve Gujarati- Mısır ittifakı arasındaki savaşa katıldı . 1510'da Magellan , Portekizli Goa'nın ve 1511'de Malezya'daki Malacca'nın fethine yardım etti . 1513'te Portekiz'e yelken açtı ve ardından Morroco'da Azemmour'a saldıran sefer kuvvetinde Kraliyet'e hizmet etti. Burada ciddi bir diz yarası aldı ve bu da onu kalıcı olarak topalladı.
Ferdinand Macellan'ın Portresi
Otuzlu yaşlarının ortalarında, Macellan hatırı sayılır bir askeri ve denizcilik tecrübesi edinmişti. Ancak, 1517'de bağlılığını İspanya'ya çevirdi. Bu, Azemmour'da özel yağmalamaya katıldığına dair söylentilerin bir sonucu olabilir (resmen suçlamalar reddedilmiş olsa da). Macellan kariyerini ilerletmek için Portekiz mahkemesine dilekçe verdi, ancak bunların hepsi, belki de bu söylentiler nedeniyle reddedildi. Gerçek sebep ne olursa olsun, adını duyuracak olan İspanya Kralı I. Charles'ın (1516-1556) hizmetinde olmaktı. Magellan, Manuel I'in tebaası olmaktan vazgeçti ve 1517'de Sevilla'ya taşındı. Adının yeni bir versiyonunu benimsedi: Hernando de Magallanes. 1517'nin sonunda, yine Sevilla'da oturan zengin ve nüfuzlu tüccar Diogo Barbosa'nın başka bir Portekizli'nin kızı Beatriz ile evlendi.
Portekiz ve İspanyol İmparatorlukları
Kristof Kolomb (1451-1506) ve Vasco da Gama (c. 1469-1524) gibi Avrupalı kaşifler , son derece kazançlı Doğu baharat ticaretine doğrudan erişim sağlamak, yeni tarım ürünleri bulmak için Avrupa'dan Asya'ya bir deniz yolu bulmak üzere gönderilmişti. Ortadoğu'nun İslam halifeliklerine karşı muhtemelen Hıristiyan müttefikler bulacaklar . Kolomb'un rotası Amerika kıtası tarafından engellendi, ancak da Gama Ümit Burnu'nu dolaşıp Hint Okyanusu'nu geçerek 1498'de Hindistan'a ulaştı. Portekiz orada Portekizli Cochin gibi koloniler kurdu.(1503) ve Goa (1510). Pek çok nadir baharatın kaynağı Malezya'daydı ve 1512'de Baharat Adaları'na (diğer adıyla Maluku Adaları veya Moluccas) yelken açan Portekizli denizci Francisco Serrão tarafından bir rota açıldı.
İSPANYA KRALI I. CHARLES, TAKIMADALARA DOĞUDAN ERİŞİM KAZANIRSA, BAHARAT ADALARI ÜZERİNDEKİ İDDİASINI GÜÇLENDİREBİLİRDİ.
İspanyol ve Portekiz monarşileri, 1494'teki Tordesillas Antlaşması'nda cüretkar bir şekilde tüm dünyayı iki etki alanına ve müstakbel kolonilere bölmüştü. İspanya'da Amerika ve Portekiz, Afrika kıyılarına (ve ardından Hindistan ve Doğu Asya'ya) sahipti. Bu iki kraliyet hanesi için insanların bu yerlerde zaten yaşıyor olması ya da orada uzun süredir oldukça başarılı bir ticaret ağının kurulmuş olması önemli değildi. İki kral, birbirlerinin imparatorluklarının nerede bittiği ve nerede başladığı konusunda tamamen anlaşamadılar, çünkü büyük ölçüde ikisi de henüz fiziksel anlamda bir imparatorluk kurmaya başlamamıştı . Ancak 1518'e gelindiğinde işler yoluna girmişti ve Portekiz, Afrika'dan Asya'ya bir dizi ticari antrepo yaratmakta mükemmel bir iş çıkarıyordu.
Charles I, Kutsal Roma İmparatoru V. Charles olmak üzereyken kesinlikle geride kalmak istemedim.(r. 1519-1556). Charles, kazançlı Baharat Adaları'nın dünyanın yarısında olduğunu kanıtlamayı umuyordu - herkesin bu adaların tam olarak nerede olduğuna dair coğrafi bilgisi tarihin bu noktasında biraz titrekti. Hatta bazı Portekizli haritacıların Portekiz'in yarısındaki adaları kasten yanlış yerleştirdiklerine dair söylentiler bile vardı. Dahası, Charles takımadalara doğudan (Güney Amerika üzerinden ve Pasifik üzerinden), yani dünyanın İspanyol yarısından geçerek ulaşırsa, iddiasını sonuna kadar destekleyebilirdi. Ferdinand Magellan, Serrão gibi çeşitli denizcilerle ve Ruy Faleiro gibi uzman haritacıların ve astronomların desteğiyle mektuplaştıktan sonra, krala tam da bunu yapması için ikna edici bir plan sundu. Magellan ayrıca beraberinde Portekiz'in imparatorluğu ve deniz yolları hakkında kapsamlı bilgi de getirdi. etkili, devlet sırları. Charles, Mart 1518'de teklifi resmen kabul etti. Macellan, iyi bir önlem için Santiago Nişanı'nın komutanı yapıldı.
Keşif Çağında Portekiz Sömürge İmparatorluğu
Portekizlileri ortadan kaldırmaya ek olarak, Avrupa'dan Malezya'ya batıya giden bir deniz rotası, Afrika üzerinden gitmek yerine gemiler için büyük bir zaman ve zorluk tasarrufu sağlayabilir. Malezya'nın doğusundaki denizler ve topraklar o zamanlar Avrupalılar tarafından bilinmiyordu, ancak en azından Atlantik ve Hint Okyanuslarının ticaret rüzgarlarının doğru zamanda doğru yerde yakalanırsa büyük avantaj sağlayabileceği anlaşılmıştı. Bu nedenle, başarılı olacağı düşünülen deniz rotası, Avrupa'dan Atlantik üzerinden Güney Amerika'ya, Pasifik'i geçerek ve Doğu Asya'ya yelken açmaktı, oradan gemiler baharat depolayabilir ve Hint Okyanusu'nu geçerek Cape'in etrafından dolaşabilirdi. Ümit'ten ve Doğu Atlantik'ten Avrupa'ya yelken açın. Bu, Macellan'ın Kutsal Romalılara önerdiği yoldurİmparator. Bunu daha önce kimse yapmamıştı ve hiç kimse dünyanın çevresini dolaşmamıştı. Pasifik Okyanusu ancak 1513 yılında Vasco Núñez de Balboa (1475-1519) Panama Kıstağı'nı geçtiğinde bir Avrupalı tarafından görülmüştü. Hiçbir Avrupalı onun akıntılarını, fırtına potansiyelini veya onu geçmenin ne kadar süreceğini bilmiyordu. Macellan ve mürettebatı için riskler yüksekti ve zorluklar kesindi. Magellan'ın kendisi, İspanyol tacı için talep ettiği toprakların ve servetin bir yüzdesini vaat ettiğinden, potansiyel kazanımlar çok büyüktü.
Macellan'ın Filosu
Macellan'a, Armada de Molucca'nın oldukça büyük adıyla beş gemilik bir filonun komutası verildi . Keşif Çağı'nın en donanımlı seferlerinden biriydi. Magellan'ın amiral gemisi 100 tonluk Trinidad'dı . Orada San Antonio (120 ton), Concepción (90 ton), Victoria (85 ton) ve Santiago(75 ton). Tüm gemiler üç direkliydi ve en son latin yelkenleri taşıyordu. Hem Magellan hem de Faleiro, Magellan'a bir şey olması durumunda olağan bir önlem olan kaptan ünvanları verildi. Diğer bir yetki katmanı, Charles tarafından tüm mali konuları denetlemek ve belki de iki Portekizli kaptanın İspanyol Kraliyetine sadık kalmasını sağlamak için genel müfettiş olarak atanan Juan de Cartagena idi. Anlaşıldığı üzere, Faleiro'nun zihinsel dengesizliği, keşif gezisinden kovulmasına neden oldu. Neyse ki Magellan için Faleiro'nun tüm paha biçilmez haritalarını ve seyir aletlerini elinde tuttu. Ne yazık ki keşif gezisinin geleceği için bu, Cartagena'nın kendisini yardımcı lider olarak gördüğü anlamına geliyordu. Cartagena, Charles'tan belirsiz bir yetkiye sahipti, seferin en yüksek ücretli üyesiydi ve geminin kaptanıydı.San Antonio, ancak Magellan, beş gemilik filonun amirali olduğundan şüphe duymuyordu. Daha da kötüsü, İspanyol Victoria (Luis de Mendoza) ve Concepción (Gaspar de Quesada) kaptanları kendilerini Portekizli liderlerinden üstün görüyorlardı.
Portekizli kaşif, 10 Ağustos 1519'da Avrupa'nın dört bir yanından gelen 260-70 kişilik çok uluslu bir ekiple Sevilla'dan ayrıldı. Gemi filosu 3 Ekim'de Kanarya Adaları'na indi ve yeniden stoklandı. Magellan, İspanya'nın doğudaki gizli imparatorluklarına girmesine izin vermemeye kararlı iki Portekiz filosunun sıcak takipte olduğu haberini burada aldı. Macellan, Cape Verde adalarını geçip Batı Afrika kıyılarında yelken açtı. Seferin seyir defteri günümüze ulaşmamıştır, ancak katılımcılarından biri olan ve Magellan tarafından seferin tüm yönlerini gelecek nesiller için kaydetme görevi verilen Venedikli bilgin ve diplomat Antonio Pigafetta tarafından ayrıntılı bir açıklama vardır.
İlk İsyan
Bu fırtınalı ve zorlu bir süreçti ve kaptanların ve mürettebatın çoğu neden daha yaygın olan Atlantik'i geçme yolunu kullanmadıklarını merak etti. Amiralleri Portekizli takipçilerinden kaçmaya çalışıyordu. Gemiler ekvatora doğru yol alırken kendilerini sakin bulurken, yiyecek tayınları azaldı. Özellikle Cartagena, Magellan'a saygısızlık belirtileri gösteriyor ve ona uygun unvanlarıyla hitap etmeyi reddediyordu. Rüzgarlar filoyu terk ederken, Cartagena Macellan'dan herhangi bir emir almayı reddetti ve onu bıçaklamakla tehdit etti. Magellan, genel müfettişi stoklara koyarak karşılık verdi. Bu, yalnızca sıradan denizciler için ayrılmış bir kaderdi ve diğer iki İspanyol kaptan olan de Mendoza ve de Quesada, Cartagena'nın serbest bırakılması için başarılı bir şekilde yalvardı. Bunun yerine Cartagena,Victoria ve Antonio de Coca'ya San Antonio'nun komutası verildi .
Ferdinand Magellan'ın Çevre Gezisi Haritası
Kasım ayında, elverişli rüzgarlar sonunda gemileri Atlantik'in öbür tarafına süpürdü ve daha sonra Okyanus Denizi olarak adlandırıldı. Rio de Janeiro'ya inmeyi planladılar, ancak Güney Ekvator Akıntısı onları Cape Saint Augustine'e götürdü . Gemileri yeniden doldurdular ve ardından 1519 Aralık ortasında 'Ocak Nehri'ne varmak için kıyıyı takip ettiler. Portekiz İmparatorluğu'nun bir parçası olduğu iddia edilmesine rağmen, Brezilya'da ve daha da önemlisi Macellan için henüz kalıcı sömürge yerleşimleri yoktu. Rio limanında Portekiz gemisi yok. Magellan, sodomiden suçlu bulunan bir mürettebatı cezalandırdı, cezası boğularak ölümdü . Bu, bazı kaptanların görmezden geldiği ve diğerlerinin kanuna göre cezalandırdığı normal bir deniz olayıydı., ama yine de, sıradan erkeklerden Macellan'ın küskünlüğünü körükledi. Daha da kötüsü, yaşlı adamın ortağı olan kamarot kendini denize attı. Sonra Magellan sürekli büyüyen düşman listesine bir adam daha ekledi. Antonio de Coca'nın yerini San Antonio kaptanı olarak Alvaro de Mesquita aldı . De Mesquita, Macellan'ın kuzeni olması dışında özellikle nitelikli değildi, bu nokta de Coca ve diğer İspanyol kaptanları tarafından biraz acıyla not edildi.
Filo 27 Aralık'ta Rio'dan ayrıldı ve Güney Amerika'nın uzun ve tanıdık olmayan kıyılarına doğru yola çıktı. Adamlar denizde başka bir dolambaçlı büyü için yerleştiler, rahatsızlıkları burada tarihçi L. Bergreen tarafından özetlenen bir durum:
Denizde uyku en büyük lüks, ulaşılması imkansız bir teselli oldu…Hamaklar henüz gemilere konmamıştı…Adamlar gemilerinde oluşan kötü kokulara asla alışamadılar…Zararlılar her yerdeydi, hayatın kaçınılmaz bir gerçeğiydi. deniz…Sıçanlar ve fareler her gemiyi istila etti… Armada de Molucca'nın adamları her türlü bit, tahtakurusu ve hamamböceği ile rahatsız edildi. Koşullar sıcak ve nemli hale geldiğinde, böcekler giysilere, yelkenlere, yiyecek tedarikine ve hatta teçhizata musallat oldu. (106)
Ocak ayında, iki nehrin ortaya çıkmasının Pasifik Okyanusu'na bir rota sağlayabilmesi ihtimaline karşı, River Plate araştırıldı. Şubat ayında, iç suları çok sığ bulduktan sonra, filo güneye doğru yola çıktı. Magellan, karanlıkta olası bir boğazın kaçırılmaması için gemileri geceleri demire indirdi. Fırtınalar şiddetlendi. Gemiler arada sırada coğrafyadan emin olmak için geri dönüyorlardı. Pigafetta tarafından 'deniz kurtları' olarak tanımlanan deniz aslanları veya deniz filleri gibi garip hayvanlar görüldü; taze et için birkaç kişi öldürüldü. Sular şimdi gözle görülür şekilde daha soğuk ve daha keskin bir maviydi, ancak kaşifler kıtanın sonunu keşfetmeye daha yakın değildi.
İkinci İsyan
31 Mart 1520'de, yolculuğun sekizinci ayında ve yaz mevsimi sona erdiğinde, Magellan güney Arjantin'deki San Julián Koyu'nda durdu. Gemiler taze et ve balık stokladı, ancak diğer dükkânların kış için karneye bağlanması gerekiyordu, bu erkekler arasında pek sevilmeyen bir hareketti. Mürettebatın çoğu, liderlerinin Pasifik'e bir boğazın var olduğuna artık inanmıyordu. İspanyol kaptanlar yine seferi devralmak için komplo kuruyorlardı ve bu sefer San Antonio , Concepción ve Victoria'yı devralacak kadar ileri gittiler . SantiagoMagellan, zaten hazırlanmış ise gelişmeleri beklenen, tarafsız kaldı Trinidad. Nisan ayının ilk günlerinde eylem başladı. İsyancılar kayıkla Macellan'a üç gemiyi kontrol ettiklerini ve İspanya'ya geri dönmeyi planladıklarını bildirdiler. Uzun tekneyi ele geçiren Magellan, Victoria ile ilgili şartları tartışmak için bir grup erkek gönderiyormuş gibi yaptı . Bu parti, Victoria'nın kaptanını bıçakladı ve gemiyi ele geçirdi. Artık Magellan'a sadık olan Santiago , Victoria ve Trinidad'ın yanında yer aldı ve üç gemi de isyancıların kontrolündeki iki gemiyi bloke etti. Macellan daha sonra Concepción'un çapasını kesmek için karanlığın örtüsü altında bir adam gönderdi . As Concepción'da sürüklendi yakın, Trinidadtoplarını ateşledi ve Victoriakarşı taraftan saldırdı. Gemiye binildi ve isyancılar tutuklandı. San Antonio teslim oldu ve Magellan filosunun kontrolünü geri idi.
İsyanın lideri Luis de Mendoza eylemde öldürülmüştü, ancak Magellan cesedi yine de dört parçaya ayırmıştı. İki haftalık bir soruşturma ve yargılama, seferin 40'ını vatana ihanetten suçlu buldu ve ölüme mahkum edildi. İki adam işkence gördü ve Gaspar de Quesada'nın kafası kesildi. Geri kalanların cezaları ağır çalışmaya çevrildi - sonuçta Magellan'ın filonun mürettebatı için bu adamlara ihtiyacı vardı. Bu denemenin bütün amacı, Magellan'ın otoritesini yeniden kurmak ve adamlara, denizdeki diğer tüm keşiflerde olduğu gibi, kaptanlarından doğanın onlara verebileceği her şeyden daha fazla korkmak için haklı nedenleri olduğunu hatırlatmaktı. Strateji, inanılmaz bir şekilde hâlâ bu sefer rahip Pedro Sánchez ile bir isyan örgütlemek için komplo kuran Cartagena dışında etkiliydi. Her iki adam da filo yola çıkarken San Julián Körfezi'nde mahsur kalacaktı.
Magellan, Kanarya Adaları'ndaki mağazaların olması gerekenin sadece üçte biri olduğunu keşfetti. Ya şimdi ya hiçti ve Mayıs başında Santiago , Pasifik Okyanusu'na giden boğazları bulması için ileri gönderildi. Ne yazık ki, yalnız gemi yolculuğun en kötü fırtınasıyla karşılaştı ve kayalık kıyılarda harap oldu. Hayatta kalan mürettebat, artık baharı ve daha sakin havayı bekleyen filoya çetin bir yürüyüş yaptı. Bölgede yaşayan Tehuelche Kızılderilileriyle (başlangıçta) barışçıl temas kuruldu. Bu halklar özenle hazırlanmış çizmeler giydikleri için, Magellan onlara 'koca ayaklar' ya da patacones adını verdi ve bölge Patagonya olarak tanındı. 24 Ağustos'ta filo güneye doğru yola çıktı.
Macellan Boğazları
Güney Atlantik'i daha fazla fırtına süpürdü ve Macellan altı hafta boyunca karaya çıkmak ve daha sakin havayı beklemek zorunda kaldı. Ekim ayının ortalarında yine yola çıktı. Kötü hava devam etti ama sonunda manzara değişti, parçalandı ve bir pelerin gibi görünen bir şeye dönüştü. Orada, batıya doğru giden bir boğaz vardı.
Macellan Boğazları
Macellan, 21 Ekim ve 28 Kasım tarihleri arasında sonsuza dek onun adını taşıyacak olan güney Patagonya boğazlarından geçti. Boğazlarda gezinmek, onları bulmak kadar zordu. Yüksek gelgitler, güçlü akıntılar ve deniz yosunu ile tıkanmış büyük derinliklerin ve ölümcül sığlıkların karışımı, zorlu bir engel oluşturmak için bir araya geldi. Birleşen iki okyanustan şiddetli ve öngörülemeyen rüzgarlar hızla estiğinden, bölge sürekli olarak fırtınaları çekiyor gibiydi. Manzara, karla kaplı dağları ve devasa buzulları ile hayranlık uyandırıcıydı, ancak denizcilerin hayal gücünü cezbeden geceleri tuhaf yangınlardı. Her ne kadar şüpheli denizciler onların gemilere saldırmak için bekleyen yerliler olduğunu düşünse de, büyük olasılıkla bu yangınlara yıldırım düşmeleri neden oldu. Sonuç olarak, Macellan bu topraklara Tierra del Fuego veya 'Ateş Ülkesi' adını verdi. Deniz filleri ve dev akbabalar gibi garip hayvanların yaşadığı büyülü bir ülke gibiydi. Gerçekten, bu dünyanın sonuydu, ama yıldızlar tanıdık gelmeye devam etti ve bunlar hiç şüphesiz Magellan'a sonunda Baharat Adalarına varmak için doğru yolda olduğuna dair güvence verdi. Kaptanın anlamadığı şey, hedefinin Pasifik'in ne kadar ötesinde olduğuydu.
Pasifik'i geçmek
Boğazların 38 günlük zorlu geçişi sırasında, bu sefer barışçıl bir başka isyan daha olmuştu ve Kasım ayında San Antonio Atlantik Okyanusu üzerinden eve döndü (gemi 21 Mayıs 1521'de Sevilla'ya vardı) ve mürettebat yetkililerle Macellan'ın adını karalamaya başladı. Daha sonra eve erken döndükleri için herhangi bir suçlamadan kurtuldular). San Antonio , tüm filonun mağazalarının önemli bir kısmına sahip olduğundan, bu sefer için ciddi bir darbe oldu .
Üç gemiden oluşan filo 28 Kasım 1520'de Pasifik Okyanusu'na açıldı. Kuzeye döndüler ve Şili kıyılarına yöneldiler. 18 Aralık'ta, bugün Santiago'nun aşağı yukarı karşısında, gemiler batıya döndü. Herkesi hayrete düşürecek şekilde, gemiler şimdi inanılmaz derecede sakin bir denizde ve arkalarında güçlü ve sabit bir rüzgarla mükemmel bir ilerleme kaydettiler. Kaşifler ticaret rüzgarlarına çarpmıştı. Gemiler Tahiti ve Bikini gibi adaları kaçırdığı için kara bulunamadı. Mercan resifleri ve 16. yüzyıl gemileri iyi deniz yoldaşları olmayacağından, bu bir kader olabilirdi. Ancak, taze yiyecek ve su eksikliği önemliydi. Tropikal sıcakta gemilerin depoları çürüdü. İskorbüt şimdi ortaya çıktı ve acımasızca kurbanlarını talep etti. Macellan ve subaylar, 30 kişi hastalıktan öldüğünden ve sayısız kişi onun dehşetinden acı çektiğinden etkilenmedi. Bunun nedeni, memurlara üstün yemek masalarında ayva reçeli ikram edilmesiydi. Herkesin bilmediği ayva, eksikliği iskorbüte neden olan güçlü bir C vitamini kaynağıydı.
Ferdinand Macellan'ın ölümü
Pasifik'i geçtiklerinde fırtına gelmedi ve ilk görülen kara 24 Ocak 1521'de görülen San Pablo dedikleri ada oldu. 4 Şubat'ta Mikronezya'ya ulaşıldı, ancak koruyucu resifleri nedeniyle bir adaya inemediler. Macellan çileden çıktı. Baharat Adaları ya da gerçekten de herhangi bir büyük kara parçası neredeydi? Portekizli kaşif hayal kırıklığı içinde haritalarını denize attı. Ardından 6 Mart'ta Marianas grubundaki Guam adasına ulaştılar. Kaşiflerin Pasifik'i geçmesi 98 gün sürmüş ve 7.000 mil yol kat etmişti. O zaman kaydedilen en uzun kesintisiz deniz yolculuğuydu. Guam sakinleri Avrupalıları karşıladı ve onları taze yiyecek ve su ile canlandırdı. Ne yazık ki Macellan için bu cennet ada hedefinden binlerce mil uzaktaydı. Ayrıca, ne yazık ki ve tipik olmayan bir şekilde,
Seyir halindeyken filo 7 Nisan'da bugün Filipin Adaları'na ulaştı. Avrupalılar bir kez daha adanın sakinleri tarafından karşılandı ve beslendi. Filipinler'den geçerken Magellan Cebu'da durdu. Avrupalılar bir kez daha konukseverlik ve ferahlık ile tanıştı. Magellan 27 Nisan 1521'de Cebu'da ve başarının eşiğinde öldürüldü. Portekizli denizci, önce zehirli bir okla vuruldu, ardından rakip şefler arasındaki Mactan savaşına akılsızca müdahale ettiğinde bir kalabalık tarafından katledildi. .
Filo ve harap olmuş mürettebatı yola çıktılar, elbette geldikleri yoldan geri dönemezlerdi. Juan del Cano (aka Juan Sebastian Elcano) keşif gezisinin yeni lideri olarak aday gösterildi. Mayıs ayında Concepcion yakıldı; geminin gövdesi solucanlarla doluydu ve zaten üç gemiyi yelken açmak için yeterli sayıda adam kalmamıştı. Filo iki gemiye indi ve personel değişikliği, pilot João Lopes Carvalho'nun yeni genel lider olarak seçilmesine yol açtı.
Temmuz ayında Brunei'ye ulaştılar ve Doğu Asya yelkenli gemileri, filler ve pirinç şarabı gibi harikaları deneyimlediler. Ne yazık ki, sabırsızlıklarına rağmen, gemiler kötü bir şekilde sızdırıyordu ve bunun için Filipinler'deki Cimbonbon'da 42 gün boyunca onları elden geçirmekten başka bir şey yoktu. 27 Eylül'de tekrar yola çıktılar. 8 Kasım 1521'de önce denizi kaplayan karanfil ve tarçın kokusuyla uyandılar, sonunda volkanik Baharat Adaları grubundaki Tidore'a ulaştılar. Macellan haklıydı. Batıdan doğuya bir yol vardı. Birkaç gün içinde gemiler baharatlarla dolduruldu, kumaş ruloları, basit cam bardaklar, kapaklar, çanlar ve bu amaçla dünyaya getirilen balta, bıçak ve makas gibi metal aletlerle takas edildi .
21 Aralık'ta Elcano komutasındaki baharat yüklü Victoria batıya doğru yola çıkarken , yine kötü bir şekilde sızdıran Trinidad'da hayati onarımlar yapılması gerekiyordu . VictoriaEndonezya Timor için kalkmıştı ve oradan yuvarlak için çeşitli girişimler aldı Ümit Burnu, karşı. Daha sonra Afrika kıyılarına yelken açtılar ve Temmuz ayında Cape Verde adalarına indiler ve burada adamlar titiz kayıtlarında bir gün geride olduklarını öğrenince şaşırdılar. Dünyayı doğudan batıya dolaşmanın kişinin yolculuğuna 24 saat eklediğini gösteren ilk kişiler çevreciler oldu. Baharat Adaları'ndan 10.000 mil yol kat ettikten ve Portekiz kralının onları yakalama emriyle gemilerden kaçtıktan sonra Victoria,nihayet 6 Eylül 1522'de İspanya'ya ulaştı. Baharat Adaları'nı terk eden 60 kişiden sadece 18'i hayatta kaldı. 18 çevre gezgini inanılmaz bir 60.000 mil yol kat etmişti. İspanyol kralı ve Macellan'ın olası olmayan seferinin destekçileri, Victoria'nın geri getirdiği baharat yükünden son derece başarılı oldular .
Ferdinand Magellan
Bu arada, 6 Nisan'da Trinidad nihayet Baharat Adaları'ndan bir servet - yaklaşık 50 ton - baharatla ayrıldı. Ne yazık ki, kaptan Gonzalo Gómez de Espinosa'ydı ve gemiyi güvenli bir şekilde eve götürmek için gereken becerilerden yoksundu. Rotasından çılgınca sapan ve adamları iskorbütten ölen de Espinosa, yedi ay denizde kaldıktan sonra Baharat Adalarına dönmek zorunda kaldı. Trinidad sonra Magellan sürdürmeye gönderilen Portekizli filosu tarafından yakalandı. Ekim 1522'de Trinidaddemir atarken fırtınada paramparça oldu. Macellan'ın amiral gemisi - ve daha da önemlisi, gelecek kuşaklar için seyir defteri - kayboldu. Yakalanan mürettebat, Baharat Adaları'ndan biri olan Ternate'deki bir Portekiz kalesinde çürümeye bırakıldı. Bu adamlardan sadece dördü Avrupa'ya dönebildi ve bu nedenle, üç yıl önce İspanya'yı terk eden belki de 270 orijinal keşif üyesinden sadece 22'si eve döndü.
Magellan, yalnızca Güney Amerika'nın yuvarlak olabileceğini ve gemilerin batı deniz rotasında dünyayı dolaşabileceğini değil, aynı zamanda Pasifik'teki ticaret rüzgarlarının ve akıntıların, bir geminin avantajına evlerine daha yakın oldukları gibi kullanılabileceğini de kanıtlamıştı. Ayrıca Pasifik Okyanusu'nun çok büyük olduğu gösterilmişti - dünya, haritacıların düşündüğünden 7.000 mil daha uzaktaydı. Tarihçi L. Bergreen'in dediği gibi, "Prestij ve siyasi güç açısından, başarı, uzay yarışını kazanmanın Rönesans'taki eşdeğeriydi" (391).
Macellan Boğazı ne kolay bir yoldu, ne de hızlıydı ve sonraki birçok denizci, Amerika'nın güney ucundaki adalardan oluşan labirentte kendilerine uygun girişi bulamadılar. Hatta bazı kaşifler Boğazların artık var olmadığını ve bir karanın rotayı kapattığını iddia ettiler, bu adalarda gezinmenin zorluğu buydu. Bunun da ötesinde, Horn Burnu çevresinde toplanan şiddetli fırtınalar bir başka zorlu mücadeleydi. 1577 ve 1580 yılları arasında İngiliz denizci Francis Drake (c. 1540-1596 CE), ilk kez Amerika'nın batı kıyısındaki İspanyol kolonilerine saldırarak ve İspanyol gemilerini yağmalayarak, dünyanın çevresini dolaşarak boğazlarda yolunu buldu. yağma için.
Charles V, İspanya'nın Baharat Adaları üzerindeki iddiasını desteklemek için Macellan'ın yolculuğunu kullandı ve silahlı bir filo ile takip etti. Portekiz ve İspanya yine dünyanın bir bölümünü dağıtmaya çalıştı ve Portekiz , Baharat Adaları'nın kontrolünü elinde tutmak için İspanya'ya büyük miktarda altın ödedi . Görünen o ki, Macellan yanılmıştı: adalar, gördükleri gibi dünyanın Portekiz yarısındaydı.
Son olarak, büyük denizcinin adı, bilinmeyen denizleri geçmesi için çok önemli olan yıldızlarda yaşıyor. Güney Pasifik'te gördüğü iki cüce gökada, şimdi Macellan Bulutları olarak adlandırılıyor.