1.200 yıldan daha uzun bir süre önce, uçamayan fil kuşları Madagaskar adasında dolaştı ve futbol topundan daha büyük yumurtalar bıraktı. Bu devekuşu benzeri devlerin nesli artık tükenmiş olsa da, Boulder’daki Colorado Üniversitesi (CU Boulder) ve Avustralya’daki Curtin Üniversitesi tarafından yapılan yeni araştırmalar, yumurta kabuğu kalıntılarının Dünya’daki zamanları hakkında değerli ipuçları içerdiğini ortaya koyuyor.
Yayınlandı Nature Communications dergisinde 28 Şubat’ta yayınlanan çalışma, Madagaskar’ın kuzeydoğu tarafındaki ıslak, ormanlık arazilerde dolaşan, daha önce bilinmeyen, ayrı bir fil kuşu soyunun keşfini anlatıyor; bu, herhangi bir iskelet kalıntısına erişim olmadan yapılan bir keşif.
İlk kez yalnızca eski yumurta kabuklarından yeni bir fil kuşu soyu tanımlandı. Bu, bilim adamlarının bir zamanlar dünyada dolaşan kuşların çeşitliliği ve o zamandan beri neden bu kadar çok kuşun neslinin tükendiği hakkında daha fazla şey öğrenmesini sağlayacak öncü bir başarı. son 10.000 yılda.
“Bu, bir fil kuşu yumurta kabuğundan ilk kez bir taksonomik tanımlama elde ediliyor ve bu, kimsenin aklına bile gelmeyecek bir alan açıyor. t daha önce,” dedi makalenin ortak yazarı, seçkin jeolojik bilimler profesörü ve CU Boulder’daki Arktik ve Alp Araştırmaları Enstitüsü’nde (INSTAAR) öğretim üyesi olan Gifford Miller. “Geçmişe bakmanın ve ‘Kuşlarda bizim fark ettiğimizden daha fazla çeşitlilik var mıydı?’ diye sormanın başka bir yolu da burada olabilir””
Küçük bir kıtaya benzeyen Madagaskar, Afrika’dan ve komşu kıtalardan en az 60 milyon yıldır derin okyanus sularıyla ayrılmıştır. Bu jeoloji, evrimin çılgınca çalışmasına, lemurlar, fil kuşları ve gezegenin başka hiçbir yerinde olmayan her türden hayvan üretmesine izin verdi. Buraya yaklaşık 2.000 yıl önce gelen Polinezya halkları için, fil kuşlarının en büyüğü olan Aepyornis, tüy gibi bir dehşetti: 2 metreden uzun boyu, her birinin ağırlığı 1.500 libreden fazlaydı ve sivri bir gagası ve ölümcül bir havası vardı. ayak pençeleri, Madagaskar’ın en büyük kara hayvanıydı.
Sınırlı iskelet kalıntıları ve kemik DNA’sının sıcak, nemli bölgelerde hızla bozunması gerçeği nedeniyle, kuşların evrim ağacında nereye uydukları yakın zamana kadar bilinmiyordu. . Bilim adamlarının çoğu, dünyanın yaşayan en küçük ratiti olan Yeni Zelanda kivisinin genetik kardeşi olan uçamayan ratite ailesinin bir parçası olduklarıydı.
Bununla birlikte, antik yumurta kabuğu DNA’sı, yalnızca fil kuşlarının nerede olduğunu doğrulamadı. bu ağaca oturdu, ancak soy içindeki çeşitlilik hakkında daha fazla şey ortaya çıkardı.
“Nesli tükendiği sırada güney Madagaskar’da yaşayan daha az tür olduğunu bulmamıza rağmen, Madagaskar’ın uzak kuzeyindeki yeni çeşitliliği de ortaya çıkardık. Avustralya’daki Curtin Üniversitesi’nde doktora tezi için bu araştırmayı yürüten baş yazar Alicia Grealy, “dedi. “Bu bulgular, bu esrarengiz kuşların karmaşık tarihini anlamada önemli bir adım. Yumurta kabuğundan keşfedilecek çok şey var.”
Yumurta kabuğuyla ilgili bir fikir
Miller, 20 yılı aşkın bir süredir Avustralya’da ve dünyanın dört bir yanında yumurta kabuğu kalıntılarını analiz ediyor; bu konuda araştırma yapan birkaç bilim adamından biri bu parçalar. Böylece, 2005 yılında, Amerika Jeoloji Derneği’nin Easterbrook Seçkin Bilim İnsanı Ödülü’nün bir parçası olarak kendisine 25.000 $ ödül verildiğinde Miller, evrimsel açıdan anlaşılması zor fil kuşunu incelemek için küçük bir ekip topladı.
Ekip ilk olarak 2006’da yola çıktı. adanın kuru, güney yarısından fil kuşu yumurta kabukları toplayın. Bağlı olmayan bir araştırmacı, bu evrimsel gizemi onlardan önce çözmek için kemik parçalarını kullandığında, Miller ve Grealy’nin ekibi, farklı bir biyomdaki kuşu daha iyi anlamayı umarak dikkatlerini adanın ıslak, ormanlık kuzey yarısına çevirdi.
{12 }