1952'de geliştirilen Japon yöntemi, sorunu açıkça görmenize ve daha sonra ne yapacağınızı anlamanıza yardımcı olacaktır. Vladimir Malafeev diyor.
Zaman zaman her insan kendi yolunda engellerle ve sorunlarla karşı karşıya kalır. Oldukça sık, bir zorluğa yanıt olarak, insanlar mevcut durumun nedenlerini tam olarak anlamadan bir şeyler yapmaya başlarlar. Belirtilerden kurtulmaya çalışıyorlar, hastalığın nedenini bulamıyor ve düzeltmiyorlar.
Birisi cevap olarak söyleyecektir: "Eğer ölüyorsanız, nedenlerini düşünmek için zaman yoktur - kendinizi kurtarmanız gerekir." Evet, bu doğru, ancak işimiz için kritik şartlar ne sıklıkta? Çok sık değil. Dolayısıyla, durumu akıl yürütmek ve değerlendirmek için hala zaman var.
Örneğin, 10 kişilik küçük bir bölümün başı çalışanı terk eder. Sessizce, barışçıl bir şekilde, bu nedenle müdür özellikle işten çıkarma nedeninin ne olduğunu bulmaya çalışmaz ve hemen eskisini değiştirmek için yeni bir çalışanı işe alır.
Bir süre sonra başka bir çalışan ayrılır. Artık yönetici sebepler aramaya başlıyor ve halen departmanda çalışan üçüncü çalışanın ekipteki duygusal havayı bozduğu ortaya çıkıyor.
Sonuç olarak, yönetici, tiranı görevden aldı ve durum düzeldi, ancak bu zaman zarfında iki çalışanını kaybetmek zorunda kaldı ve ayrıca zamanlarını ve paralarını, yerine geçeceklerini bulmak için harcadı.
Buna 2 haftadan 2 aya kadar sürecek olan yeni bir çalışanın adaptasyonunu ekle: bu süre zarfında etkinliği düşük olacak. Ayrıca, yeni çalışanlara ders vermek zorunda kalacak olan “kıdemli” meslektaşların tahrişini hesaba katmak ve böylece doğrudan faaliyetlerinden uzak durmak gerekir.
Sonuç olarak, durumu analiz etmeden hızlı bir şekilde karar verilmesi departmanın verimliliğini birkaç ay azalttı. Bu bizim işimiz için düşük sezonda olsaydı, o zaman çok kritik değil. Ve eğer yüksekse? Bu durumda kendimiz nedenleri düşünmek için zamanın olmadığı bir durum yarattık.
Sebepleri değerlendirmek için oldukça geniş bir araç listesi var, ancak bugün Japon kimyager Kaoru Ishikawa tarafından geliştirilen bir diyagramdan bahsedeceğiz. Bu yöntem 1952 yılında oluşturulmuş, yani, bu araç uzun süredir kullanılmış ve en kanıtlanmışlardan biri olarak kabul edilir. Temel versiyonda, grup çalışması için tasarlanmıştır, ancak hiçbir şey onu bireysel olarak kullanmanızı engellemez - Sadece bunu yapıyorum.
Ishikawa Çizelgesi (“balık kılçığı” olarak da bilinir), bir sorunun oluşumunu etkileyebilecek tüm faktörleri gösteren bir grafiktir.
Eğer anlarsanız, o zaman bu çizelgeyi uygulayarak problem durumlarının nedenlerini tespit edebilirsiniz.
Bir adım. Sorunu açıkça tanımlayın
Örneğin, mağazada satışlardaki düşüş. Sorunu yazdığımız bir kare (“balık kafası”) çizilir.
İkinci adım Anahtar faktörleri tanımlayın
Sorunun gelişimini etkileyen ana faktörleri (“sırt kemikleri”) belirleyin: insanlar, yöntemler ve teknikler (satış aşamaları), dış çevre (rakipler damping ile boğuluyor), mallar (biz tüketim malları satıyoruz) vb. Genellikle altıdan fazla böyle faktör yoktur.
Üçüncü adım Ana faktörleri daha ayrıntılı olarak tanımlayın.
Her "sırtın kemiği" için tam dezavantajı açıklığa kavuşturuyoruz. Örneğin, çalışanlar satış sırasında iletişim kurma becerilerinden yoksundur (hangi özel becerileri tanımlamak istenmektedir).
Dördüncü Adım. "Analiz Et"
İkinci seviyedeki her bir faktörün etkisini yüzde veya 10 puanlık bir ölçekte değerlendirin. Elde edilen sayıları bir ana faktöre ekleyin. En büyük sonucu veren “Bone”, sizin ve benim olduğumuz durumun ana nedenidir. Önce onunla çalışmalısın.
Bu faktörün etkisini önceliklerinize göre azaltmak için faaliyetler geliştirmeye başlama zamanı.
Bu basit yönteme uyursanız, olumsuz durumlarda doğru kararları vermek çok daha kolay hale gelecektir: bu koşulların nedeninin ve neyin düzeltilmesi gerektiğini açıkça anlayacaksınız.