Değerli Dostum Ahmet Bey,
didaktik bir hikâye paylaşmış.
Ben de siz dostlarla paylaşmak istedim.
Şöyle ki:
“Bir zamanlar, Uzakdoğu'da büyük bir savaşçı yaşardı.
Artık yaşlanan bu samuray,
vaktini gençlere manevi dersler vererek geçiriyordu.
İlerlemiş yaşına rağmen, insanlar, onu
kimsenin mağlup edemeyeceğine inanıyordu...
Bir gün, yaşlı samurayın kasabasına,
Vicdansızlığı ile bilinen ve rakibini kışkırtma
tekniklerini de iyi bilen bir savaşçı geldi.
Adam, değişmez metotlarıyla kışkırttığı
ve kızdırdığı rakibine ilk hareketi yaptırır,
sonra da en küçük bir hatayı affetmeden
adeta bir rüzgâr hızıyla karşı hücuma geçer
ve mücadeleyi kazanırdı.
Kimseye mağlup olmayan bu genç adam,
Samurayın adını duymuş ve buraya gelmişti.
onu da yenerek şöhretini büyütmeyi amaçlıyordu.
Öğrencilerinin, böyle bir adamla müsabakaya karşı çıkmasına rağmen, yaşlı savaşçı onun kavga davetini kabul etti.
Ve herkes, kasaba meydanında toplandı.
Genç savaşçı rakibine hakaretler yağdırmaya başladı.
Ona doğru taşlar attı, yüzüne tükürdü, akla gelebilecek her türlü aşağılamada bulundu.
Yaşlı samurayın, atalarına bile dil uzattı.
Onu kızdırıp ilk hareketi yaptırmak için, saatlerce uğraştı.
Fakat yaşlı adam hep sessiz ve hareketsiz kaldı.
Saatler ilerlediğinde durum değişmişti.
Genç rakip iyice yorgun düşmüş, kibri kırılmış ve dayanamayıp müsabaka meydanını terk etmişti.
O, meydanı terke etmişti etmesine, ama samurayın öğrencileri, hocalarının bu kadar hakarete karşı tek kelime bile sarf etmemesine üzülmüşler, hayal kırıklığına uğramışlardı.
Ve dayanamayıp sordular:
- "Böylesi bir aşağılamaya nasıl dayanabildiniz?
Kaybedeceğinizi bilseniz de, neden kılıcınızı kullanmadınız?
Onun yerine, hepimizi utandırarak korkaklığı seçtiniz?"
Yaşlı samuray sükûnetle öğrencilerine cevap verdi:
- "Birisi size bir hediye getirse ve siz de kabul etmezseniz, o hediye kime ait olur?"
- "Hediyeyi vermeye çalışana ait olur"
diye cevap verdi öğrencilerden birisi.
- "Aynı şey kıskançlık, öfke ve hakaretler için de geçerlidir" dedi
Ve şu sözlerle son noktayı koydu Samuray.
- "Eğer kabul edilmezlerse, onlar, taşıyana ait olmaya devam ederler."
KÖTÜ SÖZ SAHİBİNE AİTTİR hadisi şerif