Stephanie Seneff tarafından
[email protected]
15 Eylül 2010
1. Giriş
Obezite hızla bugün Amerika’nın karşı karşıya olduğu bir numaralı sağlık sorunu haline geliyor ve aynı zamanda dünya çapında salgın oranlara yükseldi. Yayılması, Batı tarzı bir diyetin benimsenmesiyle ilişkilendirilmiştir. Bununla birlikte, ABD şirketlerinin ürettiği gıda ithalatının yaygın tüketiminin dünya çapında obezitenin artmasında çok önemli bir rol oynadığına inanıyorum. Spesifik olarak, bu “hızlı yiyecekler” tipik olarak, yüksek verimli mega çiftliklerde yetiştirilen, yoğun şekilde işlenmiş mısır, soya fasulyesi ve tahıl türevlerini içerir. Dahası, bu yazıda obezitenin altında yatan temel nedenlerden birinin kükürt eksikliği olabileceğini tartışacağım.
Kükürt, insan vücudunda oksijen, karbon, hidrojen, nitrojen, kalsiyum, fosfor ve potasyumun arkasındaki en yaygın sekizinci elementtir. İki kükürt içeren amino asit, metiyonin ve sistein, vücutta temel fizyolojik roller oynar. Bununla birlikte, kükürt beslenme yetersizliği sorunlarının ele alınmasında sürekli olarak göz ardı edilmiştir. Aslında, Amerikan Gıda ve İlaç Dairesi sülfür için asgari bir günlük gereksinim (MDR) bile belirlememiştir. Sülfürün belirsiz beslenme durumunun bir sonucu, tahıl gibi popüler yiyeceklere genellikle yapay olarak eklenen uzun takviyeler listesinden çıkarılmış olmasıdır.
Kükürt çok sayıda gıdada bulunur ve sonuç olarak hemen hemen her diyetin minimum günlük gereksinimleri karşılayacağı varsayılır. Mükemmel kaynaklar yumurta, soğan, sarımsak ve lahana ve brokoli gibi yapraklı koyu yeşil sebzelerdir. Etler, kuruyemişler ve deniz ürünleri de kükürt içerir. Kendimiz sentezleyemediğimiz için temel bir amino asit olan metiyonin, esas olarak yumurta beyazı ve balıkta bulunur. Ekmek ve mısır gevreği gibi tahıllar açısından zengin bir diyet kükürt açısından eksik olabilir. Giderek artan bir şekilde, mısır ve soya fasulyesi gibi bütün gıdalar kimyasal isimlerle bileşen parçalara ayrılıyor ve daha sonra ağır işlenmiş gıdalar olarak yeniden birleştiriliyor. Yol boyunca kükürt kaybolur ve bunun önemli olduğu konusunda bilinç eksikliği vardır.
Uzmanlar, kısa bir süre önce topraktaki kükürt tükenmesinin bitkiler için ciddi bir eksiklik yarattığının [Jez2008] farkına vardılar. Bu, kısmen çiftçilikte artan verimlilik ve kısmen ironik bir şekilde, hava kirliliğini temizlemek için yapılan başarılı girişimlerle ortaya çıktı. Son yirmi yılda, ABD tarım endüstrisi, sürekli olarak yüksek teknolojiye sahip mega çiftlikler halinde konsolide oldu. Bu çiftliklerle ilişkili dönüm başına yüksek verim, uzun, yoğun ekilen mahsuller tarafından her yıl daha fazla kükürt tükenmesine neden olur. Bitkiler, sülfat radikali (SO4-2) şeklinde kükürt gerektirir. İyi havalandırılmış topraktaki bakteriler, nitrojen bağlayan bakterilere benzer şekilde, elemental sülfürü bir oksidasyon işlemi yoluyla sülfata dönüştürebilir. Kömür önemli miktarda kükürt içerir ve enerji için kömür yakan fabrikalar havaya kükürt dioksit salmaktadır. Zamanla güneşe maruz kalma, sülfür dioksiti asit yağmuruna önemli bir katkıda bulunan sülfata dönüştürür. Asit yağmuru, güçlü bir asit olan hidrojen sülfatın göllere nüfuz ederek yaşam formlarının gelişmesi için onları fazla asidik hale getirdiği için ciddi bir kirletici maddedir. 1980 yılında kongre ile çıkarılan Temiz Hava Yasası, atmosfere salınan asit yağmuru miktarında önemli düşüşlere yol açmıştır. Fabrikalar yasalara uymak için oldukça etkili fırçalama teknolojileri geliştirdiler ve sonuç olarak daha az sülfat toprağa geri dönüyor.
Modern çiftçiler topraklarına yüksek konsantrasyonda gübre uygularlar, ancak bu gübre tipik olarak fosfat bakımından zenginleştirilmiştir ve genellikle kükürt içermez. Fazla fosfatlar kükürt emilimini engeller. Geçmişte, meyve ve tahıl hasadı yapıldıktan sonra organik madde ve bitki artıkları kaldı. Bu tür biriken organik madde, geri dönüştürülebilir kükürtün önemli bir kaynağıydı. Bununla birlikte, birçok modern makine tabanlı yöntem, bitkinin yenilebilir kısımlarına ek olarak, organik maddeyi de çok daha fazla uzaklaştırmaktadır. Böylece çürüyen organik maddedeki kükürt de kaybolur.
İnsanların kükürt kaynaklarının yaklaşık 10% ‘unu içme suyundan elde ettiği tahmin edilmektedir. Dikkat çekici bir şekilde, alkolsüz su içen kişilerde, sert su içenlere kıyasla kalp hastalığı riski daha yüksektir [Crawford1967]. Bunun neden doğru olabileceğine dair birçok olası neden öne sürülmüştür (Kalp hastalığında yumuşak su/sert su farklılıkları için önerilen teoriler) ve hemen hemen her eser metal bir olasılık olarak kabul edilmiştir [Biorck1965]. Bununla birlikte, gerçek nedenin sadece sert suyun kükürt içerme olasılığının daha yüksek olması olduğuna inanıyorum. Sülfat iyonu, insanların yutması için en yararlı kükürt şeklidir. Su yumuşatıcılar, sülfatı (SO4-2) sülfide (S-2) dönüştürerek hidrojen sülfür gazı yayan sülfür azaltan bakteriler için uygun bir ortam sağlar. Hidrojen sülfür gazı mide bulantısı, hastalık ve aşırı durumlarda ölüme neden olduğu bilinen bir zehirdir. Bakteriler geliştiğinde, gaz havaya yayılır ve kötü bir koku yayar. Açıktır ki, konsantrasyonun ciddi sorunlara neden olacak kadar yüksek olması nadirdir. Ancak sülfat iyonu işlem sırasında kaybolur. Yağmur akışından toplanan su gibi doğal olarak yumuşak olan su da çok az kükürt içerir veya hiç kükürt içermez, çünkü kükürt de dahil olmak üzere tüm ağır molekülleri geride bırakan bir buharlaşma-yoğunlaşma döngüsünden geçmiştir.
2. Kükürt Bulunabilirliği ve Obezite Oranları
Nihai kükürt kaynağı, volkanik patlamalar sırasında dünyanın çekirdeğinden çıkan, çoğunlukla bazalt olan volkanik kayadır. İnsanların ilk önce Afrika yarık bölgesindeki ortak bir maymun atasından, oradaki ağır volkanik faaliyet nedeniyle bol miktarda kükürt yaşayacak bir bölge olduğuna inanılıyor. Batı ülkelerine üç ana kükürt tedarikçisi Yunanistan, İtalya ve Japonya’dır. Bu üç ülke aynı zamanda düşük kalp hastalığı ve obezite oranlarına ve uzun ömürlülüğe sahiptir. Güney Amerika’da, bir dizi yanardağ, Arjantin’in omurgasını izliyor. Arjantinliler Brezilya’da doğudaki komşularından çok daha düşük obezite oranına sahipler. Amerika Birleşik Devletleri, Oregon ve Hawaii’de, önemli volkanik aktiviteye sahip iki eyalet, ülkedeki en düşük obezite oranlarına sahiptir. Buna karşılık, en yüksek obezite oranları orta batı ve güney çiftlik ülkelerinde bulunur: toprakta kükürt tükenmesine yol açan modern tarım uygulamalarının (mega çiftlikler) merkez üssü. Elli eyalet arasında Oregon, çocukluk dönemi obezite oranlarının en düşük olduğu ülke. Önemli bir şekilde, Hawaii‘nin gençliği ebeveynlerinden daha kötü durumda: Hawaii, obezite oranlarında en alttaki beşinci sırada yer alırken, 10-17 yaş arası çocukları ise 13 numarada yer alıyor. ihtiyaçlarını karşılamak için buna bağlı olarak artan obezite sorunları yaşadılar.
Dr. Daphne Miller, yakın zamanda yayınlanan Orman Etkisi [Miller2009] adlı kitabında İzlanda’ya tam bir bölüm ayırıyor (s. 127-160). Bu bölümde, İzlandalıların Mevsimsel Duygusal Bozukluğun (SAD) yüksek bir insidansının beklendiği kuzey enleminde yaşamalarına rağmen neden bu kadar düşük depresyon oranlarından hoşlandıkları sorusunu yanıtlamakta zorlanıyor. Dahası, diğer kilit alanlardaki mükemmel sağlık kayıtlarına dikkat çekiyor: “Kuzey Amerikalılarla karşılaştırıldığında, kalp hastalığı ve şeker hastalığından neredeyse yarı ölüm oranına, önemli ölçüde daha az obeziteye ve daha uzun bir yaşam beklentisine sahipler. Aslında, ortalama İzlandalılar için yaşam süresi dünyanın en uzunları arasındadır.” (s. 133). Omega-3 yağlarının yüksek alımıyla birlikte yüksek balık tüketiminin makul bir şekilde ana yararlı kaynak olabileceğini öne sürerken, Kanada’ya taşınan ve aynı zamanda çok sayıda balık yiyen eski İzlandalıların da aynı şeyden zevk almadıkları gerçeğini şaşırtıyor. azalmış depresyon ve kalp hastalığı oranı.
Benim görüşüme göre, İzlandalıların sağlıklı olmasının anahtarı, orta Atlantik sırtının tepesinde yer alan adanın omurgasını oluşturan volkanlar dizisinde yatıyor. Miller, Kanada’ya kitlesel göçün, 1800’lerin sonlarında ülkenin oldukça ekili güneydoğu bölgesini örten geniş volkanik patlamalara bağlı olduğuna dikkat çekti (s. 136). Bu, tabii ki, toprakların kükürt bakımından oldukça zengin olduğu anlamına gelir. İzlanda diyetinin temelini oluşturan lahana, pancar ve patates muhtemelen Amerikan diyetindeki muadillerinin sağladığından çok daha fazla kükürt sağlıyor.
3. Kükürt Eksikliği Neden Obeziteye Yol Açar?
Şimdiye kadar söylenenleri özetlemek gerekirse, (1) gıdalar kükürt bakımından tükeniyor ve (2) doğal olarak yüksek kükürt yataklarına sahip yerler obeziteye karşı korumadan yararlanıyor. Şimdi zor soru geliyor: Kükürt eksikliği neden obeziteye yol açar? Cevap, biyolojinin çoğu gibi karmaşık ve teorileştirdiğim şeyin bir parçası da varsayım.
Kükürt, iyileştirici bir mineral olarak bilinir ve kükürt eksikliği genellikle çeşitli kas ve iskelet bozukluklarıyla ilişkili ağrı ve iltihaplanmaya yol açar. Kükürt, biri metabolizma olan birçok biyolojik süreçte rol oynar. Kükürt, karbonhidratlardan türetilen şekerin kas ve yağ hücrelerinde yakıt olarak kullanılmasını teşvik eden temel hormon olan insülinde bulunur. Bununla birlikte, kapsamlı literatür araştırmam beni kan dolaşımında ve vücudun diğer birçok yerinde bulunan iki gizemli moleküle götürdü: D3 vitamini sülfat ve kolesterol sülfat [Strott2003]. Güneşe maruz kaldığında, cilt, sülfatsız D3 vitamininin aksine suda çözünür olan bir D vitamini formu olan D3 vitamini sülfatı sentezler. Sonuç olarak, nakliye için LDL (sözde “kötü” kolesterol) içinde paketlenmek yerine kan dolaşımında serbestçe dolaşabilir [Axelsona1985]. Hem insan sütünde [Lakdawala1977] hem de çiğ inek sütünde [Baulch1982] bulunan D vitamini formu, D3 vitamini sülfattır (pastörizasyon onu inek sütünde yok eder ve süt daha sonra sülfatsız bitki kaynaklı bir D2 vitamini ile yapay olarak zenginleştirilir. vitamin formu).
Kolesterol sülfat ayrıca deride sentezlenir ve burada zararlı bakterileri ve mantarlar gibi diğer mikroorganizmaları dışarıda tutan bariyerin önemli bir bölümünü oluşturur [Strott2003]. Kolesterol sülfat, bir hormon gibi nükleer reseptör ROR-alfa ile etkileşime girerek profilaggrin adı verilen bir protein için geni düzenler. Profilaggrin, cildi istilacı organizmalardan koruyan filaggrinin öncüsüdür [Sandilands2009, McGrath2008]. Filaggrin eksikliği astım ve artrit ile ilişkilidir. Bu nedenle kolesterol sülfat, astım ve artritten korunmada önemli bir rol oynar. Bu, sülfürün neden iyileştirici bir ajan olduğunu açıklar.
D3 vitamini sülfat gibi, kolesterol sülfat da suda çözünür ve kolesterolden farklı olarak dokulara ulaştırılması için LDL içinde paketlenmesi gerekmez. Bu arada, D3 vitamini, kolesterolden birkaç basit adımda sentezlenir ve kimyasal yapısı, sonuç olarak, kolesterolden neredeyse aynıdır.
Burada ilginç soruyu soruyorum: D3 vitamini sülfat ve kolesterol sülfat kan dolaşımına girdikten sonra nereye gider ve hücrelerde hangi rolü oynarlar? Şaşırtıcı bir şekilde, söyleyebildiğim kadarıyla kimse bilmiyor. Vitamin D3’ün sülfatlanmış formunun, D3 vitamininin iyi bilinen “birincil” rolü olan kalsiyum taşınması için çarpıcı bir şekilde etkisiz olduğu belirlenmiştir [Reeve1981]. Bununla birlikte, D3 vitamininin açıkça başka birçok olumlu etkisi vardır (her geçen gün daha fazla keşfediliyor gibi görünüyor) ve bunlar arasında kanserden korunma, bulaşıcı hastalıklara karşı artan bağışıklık ve kalp hastalığına karşı koruma (Vitamin D Kansere Karşı Korur ve Otoimmün Hastalıklar). Araştırmacılar, deneysel olarak gözlemlenen ancak fizyolojik olarak açıklanamayan bu faydaları nasıl elde ettiğini henüz anlamıyorlar. Bununla birlikte, bu faydaları somutlaştıran vitaminin sülfatlanmış formu olduğundan kuvvetle şüpheleniyorum ve bu inancımın nedenleri bir anda netleşecek.
Kolesterolün aksine, kolesterol sülfatın çok özel bir özelliği çok çevik olmasıdır: Kutupluluğundan dolayı hücre zarlarından neredeyse bir hayalet gibi serbestçe geçebilir [Rodriguez1995]. Bu, kolesterol sülfatın bir yağ veya kas hücresine kolayca girebileceği anlamına gelir. Özünde, bu hücreler tarafından yakıt için glikoz metabolizmasında kolesterol sülfat için temel bir rol öneren bir teori geliştiriyorum. Aşağıda, kolesterol sülfatın, yağ ve kas hücrelerini, tehlikeli bir indirgeyici madde olan glikoza ve tehlikeli bir oksitleyici madde olan oksijene maruz kalmanın neden olduğu hasardan nasıl koruyabileceğini göstereceğim. Ayrıca, yetersiz kolesterol sülfat ile kas ve yağ hücrelerinin hasar gördüğünü ve bunun sonucunda glikoza toleranssız hale geldiğini, yani glukozu yakıt olarak işleyemediğini iddia edeceğim. Bu önce kas hücrelerinde olur ama sonunda yağ hücrelerinde de olur. Kaslar glikozu yakıt olarak kullanamadığından, yağ hücreleri kaslara yakıt sağlamak için yağların depo kutuları haline gelir. Sonunda, yağ hücreleri de depolanan yağları serbest bırakamayacak kadar devre dışı kalır. Yağ dokusu daha sonra vücutta birikir.
4. Kükürt ve Glikoz Metabolizması
Teorimi anlamak için glikoz metabolizması hakkında daha fazla bilgiye ihtiyacınız olacak. İskelet kası hücreleri ve yağ hücreleri, mitokondrilerinde oksijen varlığında glikozu parçalar ve bu süreçte tüm hücrelerin temel enerji para birimi olan ATP’yi üretirler. Kas hücrelerinin sitoplazmasında GLUT4 adı verilen bir glikoz taşıyıcı bulunur ve insülin tarafından uyarıldıktan sonra hücre zarına geçer. GLUT4, esas olarak kapının kilidini açan ve glikozun hücreye girmesine izin veren bir anahtar görevi görür, ancak bir anahtar gibi, yalnızca membrana yerleştirildiğinde çalışır. Hem glikoz hem de oksijen, dikkatli bir şekilde yönetilmedikçe hücrenin proteinlerine ve yağlarına zarar verebilir. Glikoz, hücre duvarında lipid salları adı verilen özel kolesterolden zengin bölgeler içinde hücreye girer [Inoue2006]. Bu muhtemelen hücre duvarını hasardan korumak için düzenlenmiştir, çünkü ekstra kolesterol hücre duvarındaki savunmasız lipoproteinlerin daha sıkı bir şekilde paketlenmesine ve maruz kalma risklerinin azaltılmasına izin verir. Kas hücrelerinde miyoglobin, miyoglobin proteini içindeki bir iç boşlukta güvenli bir şekilde tutulan bir demir molekülüne bağlanan ek oksijeni depolayabilir.
Sülfür çok yönlü bir moleküldür, çünkü +6’dan (sülfat radikalinde) -2’ye (hidrojen sülfürde) değişen birkaç farklı oksidatif durumda mevcut olabilir. Glikoz, güçlü bir indirgeyici ajan olarak, maruz kalan proteinlerde önemli glikasyon hasarına neden olabilir, bu da sağlığa son derece zararlı olan Gelişmiş Glikasyon Son Ürünlerinin (AGE’ler) oluşumuna yol açar: bunların kalp hastalığı riskine önemli bir katkıda bulunduğuna inanılmaktadır [Brownlee1988 ]. Bu yüzden, kükürt (+6) bir tuzak olarak glikoz için kullanılabilir hale getirilirse, glikozun miyoglobin gibi bazı hassas proteinleri glikozize etmek yerine kükürdü azaltmaya yönlendirileceğini varsayıyorum.
Web’i araştırırken, 1930’larda, oksitleyici ajan hidrojen peroksit varlığında demir sülfatın, nişastayı katalize edecek herhangi bir enzim yokken bile basit moleküllere ayırma konusundaki çarpıcı yeteneği hakkında yazılmış bir makaleye rastladım. reaksiyon [Brown1936]. Makalede, demirin diğer metallerden çok daha iyi çalıştığından ve sülfatın diğer anyonlardan çok daha iyi çalıştığından bahsedildi. İnsan vücudunda nişasta önce sindirim sisteminde glikoza dönüştürülür. Kas ve yağ hücrelerinin sadece glikozu parçalaması gerekir. Bu nedenle görevleri daha kolaydır, çünkü demir sülfat artık nişastanın kendisinden ziyade nişastanın ara parçalanma ürününden başlamaktadır.
Demir sülfat nereden gelir? Bana öyle geliyor ki, hücre zarından sıçrayan kolesterol sülfat, sülfat radikalini, demir molekülü formülün diğer yarısını sağlayabilen miyoglobine aktarabilir. Süreçte, kükürt molekülünün yükü +6’dan -2’ye düşürülür, enerji açığa çıkarılır ve glikozun azaltıcı etkilerinin etkisini emer ve bu nedenle hücredeki proteinleri glikasyon hasarından korumak için bir tuzak görevi görür.
Hücre insüline maruz kaldığında, mitokondrileri, hem hidrojen peroksit hem de hidrojen iyonlarını sitoplazmaya pompalamaya başlar ve esasen glikoz saldırısına hazırlanır. Kolesterol sülfat glikozun yanı sıra hücreye girerse, o zaman tüm oyuncular kullanılabilir. Kolesterol sülfatın lipit salını tohumlayan katalizör olduğunu tahmin ediyorum. Demir sülfat daha sonra miyoglobindeki heme birimindeki demirin, kolesterol sülfat tarafından sağlanan bir sülfat iyonuna bağlanmasıyla oluşturulur. Kolesterol hücre duvarında geride bırakılarak yeni oluşan lipid salını kolesterol ile zenginleştirir. İnsülin uyarımı üzerine mitokondri tarafından sağlanan hidrojen peroksit, glikozun demir sülfat tarafından çözünmesini katalize eder. Pompalanan hidrojen, indirgenmiş sülfür (S-2) ile eşleşerek, tekrar döngüsü için membranda kolayca geri yayılabilen bir gaz olan hidrojen sülfür oluşturabilir. Sülfat radikalinden salınan oksijen, miyoglobin tarafından alınır ve mitokondriye güvenli yolculuk için molekül içinde tutulur. Glikoz parçalama ürünleri ve oksijen daha sonra su, karbondioksit ve ATP ile biten süreci tamamlamak için mitokondriye gönderilir – hepsi hücrenin sitoplazmik proteinlerini glikoz ve oksijene maruz kalmaktan korur.
Hem lipit salının tohumlanmasında hem de sülfat iyonunun sağlanmasında kolesterol sülfatın bu rolü konusunda haklıysam, bu süreç, kolesterol sülfat bulunmadığında berbat bir şekilde bozulur. Öncelikle lipit salı oluşmaz. Lipid salı olmadan glikoz hücreye giremez. Yoğun fiziksel egzersiz, insülin yokluğunda bile glikozun kas hücrelerine girmesine izin verebilir [Ojuka2002]. Bununla birlikte, bu, hücre proteinlerinin glikasyona tehlikeli şekilde maruz kalmasına yol açacaktır (çünkü glikozu bozacak demir sülfat yoktur). Glikasyon, proteinlerin görevlerini yerine getirme yeteneklerine müdahale eder ve onları oksidasyon hasarına karşı daha savunmasız bırakır. Etkilenen önemli proteinlerden biri miyoglobin olacaktır: artık oksijeni mitokondriye etkili bir şekilde taşıyamayacaktır. Ayrıca, sakat kas hücreleri tarafından kan dolaşımına salınan oksitlenmiş miyoglobin, ağrılı ve sakatlayıcı rabdomiyolize ve olası sonraki böbrek yetmezliğine yol açar. Bu açıklama, kükürt eksikliğinin kas ağrısı ve iltihaplanmaya yol açtığı gözlemini açıklamaktadır.
5. Metabolik Sendrom
Metabolik sendrom, kalp hastalığı riskinin artmasıyla ilişkili karmaşık bir dizi belirteci kapsamak için kullanılan bir terimdir. Profil, (1) kas hücrelerinde insülin direnci ve işlevsiz glikoz metabolizması, (2) kan serumunda aşırı trigliserit, (3) yüksek LDL seviyeleri, özellikle küçük yoğun LDL, en kötü tür, (4) düşük HDL seviyeleri içerir (“iyi” kolesterol) ve tek tek HDL partiküllerinde düşük kolesterol içeriği, (5) yüksek kan basıncı ve (6) obezite, özellikle aşırı abdominal yağ. Daha önce bu sendromun boş karbonhidrat (özellikle fruktoz) açısından yüksek, yağ ve kolesterol açısından düşük ve zayıf D vitamini durumu [Seneff2010] tarafından ortaya çıktığını iddia etmiştim. Hala tüm bu faktörlerin katkıda bulunduğuna inanırken, şimdi başka bir faktör daha ekleyeceğim: yetersiz diyet sülfat.
Daha önceki bir denemede, obezite hakkındaki yorumumu, kas hücreleri glikozu yakıt olarak verimli bir şekilde kullanamadığı için glikozu yağa dönüştürmek için bol miktarda yağ hücresine ihtiyaç duyulması olarak tanımlamıştım. Kükürt eksikliği ile birlikte, kas hücrelerinin neden glikoz yönetiminde kusurlu olacağının cevabı geliyor: Glikozu ithal etmek için gereken lipit salını tohumlamak için yeterli kolesterol sülfat üretemiyorlar.
Bir kas hücresinin kusurlu glukoz metabolizmasını göz ardı etmenin alternatif bir yolu, güçlü bir şekilde egzersiz yapmaktır, böylece oluşturulan AMPK (enerji eksikliğinin bir göstergesi) GLUT4’ün insülin yokluğunda bile zara göç etmesine neden olur [Ojuka2002]. Bununla birlikte, glikoz kas hücresinin içine girdiğinde, az önce açıklanan demir sülfat mekanizması, hem kolesterol sülfat olmadığı hem de hidrojen peroksit olmadığı için işlevsizdir. Ek olarak, yoğun egzersizle oksijen kaynağı da azalır, bu nedenle glikozun laktat üretmek için sitoplazmada anaerobik olarak işlenmesi gerekir. Laktat kan dolaşımına salınır ve kalbe ve beyne gönderilir, her ikisi de onu yakıt olarak kullanabilir. Ancak hücre zarı, kolesterol bakımından tükenmiş halde kalır ve bu, onu gelecekteki oksidatif hasara karşı savunmasız hale getirir.
Kas hücrelerindeki bozuk glikoz metabolizmasını telafi etmenin bir başka yolu da kilo almaktır. Yağ hücreleri, kas hücrelerini beslemek için artık glikozu yağa dönüştürmeli ve trigliserit olarak kan dolaşımına salmalıdır. Düşük yağlı diyet bağlamında, kükürt eksikliği çok daha kötü bir sorun haline gelir. Kükürt eksikliği, glikoz metabolizmasını engeller, bu nedenle diyette glikoz kaynaklarından (karbonhidratlar) kaçınmak çok daha sağlıklı bir seçimdir; yani çok düşük karbonhidratlı bir diyet benimsemek. Daha sonra diyetteki yağ kaslara yakıt sağlayabilir ve yağ hücreleri bu kadar fazla yedek yağ depolamak zorunda kalmaz.
İnsülin, yağ hücrelerinden yağ salınımını baskılar [Scappola1995]. Bu, yağ hücrelerini, insülin seviyeleri düşük olduğunda, yani gece gibi uzun süreli açlık dönemlerinden sonra kan dolaşımını trigliseritlerle doldurmaya zorlar. Yağ hücrelerinin, diyetle alınan karbonhidratların insülin seviyelerini yüksek tutması ve yağ hücrelerinden yağların salınmasının baskılanması durumunda kasları beslemek için açlık dönemlerinde kan dolaşımına yeterli miktarda trigliserit boşaltması gerekir. Diyet karbonhidratları geldikçe, kan şekeri seviyeleri önemli ölçüde yükselir çünkü kas hücreleri onu kullanamaz.
Karaciğer ayrıca fazla glikozu yağa işler ve kusurlu kas hücrelerine daha fazla yakıt sağlamak için LDL’ye paketler. Karaciğer, glikoz ve fruktozun LDL’ye dönüştürülmesiyle çok meşgul olduğu için, “iyi” kolesterol olan HDL oluşumunda geride kalır. Sonuç, yüksek LDL, trigliserit ve kan şekeri seviyeleri ve metabolik sendromun dört temel bileşeni olan HDL seviyelerinin düşmesidir.
Kan akışında aşırı glikoz ve fruktozun kronik varlığı, hepsi glikoza maruz kalma ile kan akışı proteinlerinin glikasyon hasarıyla ilgili bir dizi soruna yol açar. Hasar gören temel proteinlerden biri, LDL parçacıklarının zarında bulunan apolipoprotein, apoB’dir. Hasarlı apoB, LDL’nin içeriğini (yağ ve kolesterol) dokulara verimli bir şekilde verme yeteneğini engeller. Yağ hücreleri, kırık LDL partiküllerini temizleyerek (sağlıklı olmak için apoB’yi gerektirmeyen bir mekanizma yoluyla), onları parçalara ayırarak ve kolesterollerini çıkararak ve yenileyerek tekrar kurtarmaya gelir. Düzgün çalışması için, yağ hücrelerinin, oksitlenmiş kolesterolü temizleyen ve HDL parçacıklarına iletmek üzere hücre zarına taşıyan bir antioksidan olan bozulmamış ApoE’ye sahip olması gerekir.
6. Yağ Hücreleri, Makrofajlar ve Ateroskleroz
Glikozu özenle depolanan yağlara dönüştürürken, yağ hücreleri glikoz içinde çalkalanır ve bu da glikasyon yoluyla apoE’lerine zarar verir [Li1997]. ApoE’leri zarar gördüğünde, artık kolesterolü zara taşıyamazlar. Aşırı kolesterol, yağ hücrelerinin içinde birikir ve sonunda proteinleri sentezleme yeteneklerini yok eder. Aynı zamanda, hücre zarlarında kolesterol azalır, çünkü artık onu zara iletemezler [Seneff2010]. Bu derece bozulmuş bir yağ hücresinin ölmekten başka seçeneği yoktur: makrofajları çağıran tehlike sinyalleri gönderir. Makrofajlar, esasen işlevsiz yağ hücresini tüketirler ve kendi zarlarını, artık içeriğini zar zor içinde tutabilen yağ hücresinin zarının etrafına sararlar [Cinti2005].
Makrofajlar aynı zamanda kalbe giden ana arterlerin yanlarında görünen ve plak oluşumu ve kalp hastalığı ile ilişkili yağlı çizgilerin de ana oyuncularındandır. Büyüleyici bir dizi deneyde, Ma ve ark. [Ma2008], kolesterolün oksitlenmiş formlarına bağlanan sülfat iyonunun yağlı çizgiler ve ateroskleroza karşı oldukça koruyucu olduğunu göstermiştir. Bir dizi in vitro deneyde, makrofajlardan 25-hidroksil kolesterole (25-HC) karşı sülfokonjugat 25-hidroksil kolesterol sülfata karşı taban tabana zıt reaksiyonlar gösterdiler. (25-HC3S). Ortamda bulunan 25-HC, makrofajların kolesterol ve yağ asitlerini sentezlemesine ve depolamasına neden olurken, 25-HC3S tam tersi etkiye sahiptir: kolesterolün ortama salınmasını teşvik eder ve yağ depolarının küçülmesine neden olur. Ayrıca ortama eklenen 25-HC apoptoza ve hücre ölümüne yol açarken 25-HC3S vermedi. Kalp kasına kolesterol ve oksijen besleyen süreç için sülfat radikalinin gerekli olduğunu düşünüyorum.
7. Kükürt ve Alzheimer
Yaşlanan nüfusla birlikte Alzheimer hastalığı artıyor ve artış oranının yaşlı insan sayısındaki artışla orantısız bir şekilde yüksek olduğu öne sürülmüştür [Waldman2009]. Alzheimer’ın imzası olan amiloid beta plağının da neden olduğu inancı nedeniyle, ilaç endüstrisi beyinde biriken plak miktarını azaltan ilaçların peşine düşmek için milyarlarca olmasa da yüz milyonlarca dolar harcadı. Şimdiye kadar, ilaç denemeleri o kadar hayal kırıklığı yarattı ki, çoğu kişi amiloid betanın sonuçta neden olmadığına inanmaya başladı. Yakın zamanda yapılan ilaç denemeleri, plaseboya kıyasla sadece iyileşme olmadığını, aynı zamanda bilişsel işlevde daha fazla düşüş olduğunu göstermiştir (New York Times Makalesi). Başka bir yerde amiloid betanın aslında Alzheimer’a karşı koruyucu olabileceğini ve glikoz metabolizması ile ilgili sorunların hastalığın gerçek suçlusu olduğunu tartışmıştım.
Amerikalıların sağlığında önemli bir faktör olarak kükürt eksikliğinden şüphelenmeye başladığımda, kükürt eksikliği ile Alzheimer arasındaki ilişkiye baktım. Ronald Roth tarafından yayınlanan ve normal bir Alzheimer hastasının hücrelerindeki çeşitli mineral seviyelerinin normal seviyeye göre bir grafiğini gösteren bir web sayfasına geldiğimde şaşırdığımı hayal edin. Dikkat çekici bir şekilde, Alzheimer hastasının profilinde kükürt neredeyse yok.
Doğrudan bu siteden alıntı yapacak olursak: “Bazı ilaçlar veya antibiyotikler, Alzheimer hastalığının ilerlemesini yavaşlatabilir veya gerçekleşmesi durumunda durdurabilirken, kükürt takviyesi, ilerlemediği sürece durumu sadece önleme potansiyeline sahip olmakla kalmaz, aynı zamanda durumu tersine çevirebilir. beyne çok fazla zararın verildiği bir aşamaya.”
“Geçtiğimiz yıllarda Alzheimer hastalığındaki artışın en önemli nedenlerinden biri, kolesterolün diyetle alınmasının serum kolesterolü üzerinde çok az etkiye sahip olmasına rağmen, yumurtaların yüksek bir kolesterol kaynağı olarak kötü şöhret kazanmasıdır. şimdi de nihayet ana akım tıp tarafından kabul edildi. Bu arada, nüfusun büyük bir yüzdesi mükemmel bir kükürt kaynağı ve diğer temel besin maddelerini, yumurtalara yayılan yanlış beslenmeyle ilgili bilgileri takip ederek kaybetti. Zengin kükürt kaynağı, ancak hacim olarak, düzenli olarak tüketilen yumurtadan elde edilen miktarları kopyalayamıyorlar.”
Kükürt eksikliği beyin için neden bu kadar önemli olsun? Cevabın, plakta amiloid-beta ile birlikte ortaya çıkan ve Parkinson hastalığının bir işareti olan Lewy cisimciklerinde de bulunan gizemli molekül alfa-sinükleinde yattığından şüpheleniyorum [Olivares2009]. Alfa-sinüklein molekülü dört metiyonin kalıntısı içerir ve metiyonin kalıntılarındaki dört kükürt molekülünün tümü, hidrojen peroksit gibi oksitleyici maddeler varlığında sülfoksitlere dönüştürülür [Glaser2005]. Tıpkı kas hücrelerinde olduğu gibi, insülin, nöronların mitokondrilerinin hidrojen peroksit salmasına neden olur ve bu da alfa-sinükleinin oksijeni almasına izin verir, bu da miyoglobinin kas hücrelerinde neler yapabildiğini çok anımsatır. Yeterli kükürt eksikliği, yine kas hücrelerindeki duruma paralel olarak, nöronun oksijeni güvenli bir şekilde taşıma yeteneğini doğrudan etkilemelidir. Bu, nörondaki diğer proteinlerin ve yağların oksidatif hasara maruz kalacağı ve sonuçta nöronun yok olmasına yol açacağı anlamına gelir.
Alzheimer ile ilgili denememde, beyindeki glikoz metabolizmasındaki biyolojik olarak proaktif kısıtlamanın (sözde tip-III diyabet ve Alzheimer hastalığının öncüsü) nöron hücre zarındaki kolesterol eksikliğiyle tetiklendiğini savundum. Yine, kas hücrelerinde olduğu gibi, glikoz girişi kolesterolden zengin lipid sallarına bağlıdır ve hücre kolesterol eksikliği olduğunda beyin, glikozun yanı sıra diğer besinleri tercih eden bir metabolizma moduna girer.
Yetersiz kolesterol sülfat varsa, kolesterol eksikliğinin ortaya çıkacağından şüpheleniyorum, çünkü kolesterol sülfat, aynı zamanda kolesterolde hücre duvarını zenginleştirirken, lipid sallarının tohumlanmasında muhtemelen önemli bir rol oynar. Hücre ayrıca insüline karşı bir duyarsızlık geliştirir ve sonuç olarak, anaerobik metabolizma aerobik metabolizmaya tercih edilir ve alfa-sinükleinin oksitlenme olasılığını azaltır. Oksidasyon aslında alfa-sinükleini, Parkinson hastalığında (ve muhtemelen Alzheimer plağında) Lewy cisimlerinin birikmesi için gerekli bir yapısal değişiklik olan fibrilasyondan korur [Glaser2005]
8. Deri Kalp İçin Güneş Enerjili Bir Pil mi?
Kanıtlar, güneşli yerlerin kalp hastalığından korunma sağlayacağı konusunda oldukça ikna edici. [Grimes1996] ‘da açıklanan bir çalışma, kalp hastalığı oranları ile güneşli iklim/düşük enlem arasında ters bir ilişki olduğunu gösteren, dünyanın dört bir yanından gelen verilerin derinlemesine analizini sağlar. Örneğin, 55 ile 64 yaş arasındaki erkeklerde kardiyovasküler bağlantılı ölüm oranı, Kuzey İrlanda’nın Belfast kentinde 100.000 erkekte 761 iken, Fransa’nın Toulouse kentinde sadece 175 idi. Güneş ışığı etkilenen olacağını bariz biyolojik faktör D vitamini iken, çalışmalar hatta bazıları önemli gösteren, yetersiz olmuştur D vitamini durumuna ilişkin özel bir şekilde gerçekleştirilmiştir artan artan alımı ile kalp hastalığı riskini D2 vitamini takviyeleri [Drolet2003].
Her şeyden önce, D3 vitamini ile D3 vitamini-sülfat arasındaki ayrımın gerçekten önemli olduğuna ve ayrıca D2 vitamini ile D3 vitamini arasındaki ayrımın gerçekten önemli olduğuna inanıyorum. D2 vitamini, vitaminin bitki formudur – kalsiyum taşınması açısından D3’e benzer şekilde çalışır, ancak sülfatlanamaz. Dahası, görünüşe göre vücut, doğrudan sülfatlanmamış vitamin D3’ten [Lakdawala1977] D3 vitamini sülfat üretemiyor (bu, doğrudan kolesterol sülfattan D3 vitamini sülfat ürettiği anlamına geliyor). Sülfatlanmış formda D3 vitamini içeren çiğ sütün yanı sıra başka bir besin kaynağı olduğunu bilmiyorum. Bu nedenle, çalışmalar ya D vitamini takviyelerini ya da D vitamini serum seviyelerini izlediğinde, kalp koruması için çok önemli bir noktaya ulaşmıyorlar, ki bence serum D3 vitamini sülfat seviyesi.
Dahası, D3 vitamini sülfatın daha fazla güneşe maruz kalmadan etkilenen tek şey olmadığına ve belki de en önemli şey olmadığına inanıyorum. Kolesterol sülfat ve D3 vitamini sülfatın moleküler yapı bakımından çok benzer olduğu düşünüldüğünde, her iki molekülün de aynı şekilde üretildiğini düşünürdüm. Ve D3 vitamini-sülfat sentezi güneşe maruz kalmayı gerektirdiğinden, kolesterol sülfat sentezinin güneşin radyasyon enerjisinden de yararlanabileceğinden şüpheleniyorum.
Hem kolesterol hem de kükürt, cilt kanserine yol açabilecek türden bir hasar olan hücrenin DNA’sına radyasyon hasarından ciltte koruma sağlar. Kolesterol ve kükürt, güneş ışığında yüksek frekanslı ışınlara maruz kaldıklarında oksitlenerek, tabiri caizse “ısıyı almak” için antioksidan görevi görürler. Kolesterolün oksidasyonu, kolesterolün kendisini D3 vitaminine dönüştürdüğü süreçte ilk adımdır. Havadaki kükürt dioksit, güneşe maruz kaldığında enzimatik olmayan bir şekilde sülfat iyonuna dönüştürülür. Bu, asit yağmuru üreten süreçtir. Sülfid oksidasyon (S-2) sülfat (SO4-2), güçlü bir endotermik reaksiyon olan [Hockin2003], güneşin enerjisini kükürt-oksijen bağlarında bulunan kimyasal enerjiye dönüştürürken aynı anda dört oksijen molekülünü toplar. Sülfat iyonunun kolesterole veya D3 vitaminine bağlanması ustaca bir adımdır, çünkü bu molekülleri suda çözünür ve dolayısıyla kan dolaşımıyla kolayca taşınabilir hale getirir.
Hidrojen sülfit (H2S) kanda sürekli olarak küçük miktarlarda bulunur. Bir gaz olarak cilt yüzeyine yakın kılcal damarlardan havaya yayılabilir. Bu nedenle, sülfidi sülfata dönüştürmek için ciltteki bakterilere güvenmemiz düşünülebilir. İnsanların bakterilerle simbiyotik bir ilişki kurması ilk kez olmayacak. Bu doğruysa, cildi antibiyotik sabunla yıkamak kötü bir fikirdir. H2S’yi H2SO4‘e dönüştürebilen Chlorobium tepidum gibi fototrofik bakteriler doğada mevcuttur [Zerkle2009, Wahlund1991], örneğin Yellowstone Park’taki kükürt kaplıcalarında. Bu çok özelleşmiş bakteriler, güneşten gelen ışık enerjisini sülfat iyonunda kimyasal enerjiye dönüştürebilir.
Diğer bir olasılık da deride, C. tepidum’a benzer bir fototrofik mekanizma kullanarak sülfidi sülfata dönüştürmek için güneş ışığından yararlanabilen, muhtemelen keratinositler gibi özelleşmiş hücrelerimiz olmasıdır. Özellikle hem insan keratinositlerinin hem de C. tepidum’un ilginç bir UV-B emici kofaktör olan tetrahidrobioptin sentezleyebildiği düşünüldüğünde, bu oldukça makul görünüyor. Bu kofaktör, memeli hücrelerinde evrensel olarak bulunur ve rollerinden biri, ten rengiyle ilişkili olan ve cildi UV ışığına maruz kalmanın neden olduğu hasardan koruyan cilt pigmenti olan melanin [Schallreut94] sentezini düzenlemektir [Costin2007]. Bununla birlikte, tetrahidrobiopsin, bakteri aleminde çok nadirdir ve C. tepidum onu sentezleyebilen çok az bakteriden biridir [Cho99].
Sağlam zeminde olduğum ve spekülasyon yaptığım bu noktada özetleyeyim. Derinin büyük miktarlarda kolesterol sülfat sentezlediği tartışmasızdır ve derinin kan dolaşımına kolesterol sülfatın ana tedarikçisi olduğu öne sürülmüştür [Strott2003]. Deri ayrıca güneş ışığına maruz kaldığında D3 vitamini sülfat sentezler. D3 Vitamini, kolesterolden sentezlenir ve ara adım olarak oksisterollerle (güneşe maruz kalmadan elde edilir) (oksisteroller, karbon zincirinin çeşitli yerlerine hidroksil gruplarının bağlı olduğu kolesterol formlarıdır). Vücut D3 vitamininden D3 vitamini sülfatı sentezleyemez [Lakdawala1977], bu nedenle sülfatasyonun önce olması gerekir, kolesterol sülfat veya hidroksi-kolesterol sülfat üretilir, bu da isteğe bağlı olarak D3 vitamini sülfata dönüştürülür veya “olduğu gibi” gönderilir.
Deri hücrelerinin bir diğer önemli özelliği, derinin, heparan sülfat, kondroitin sülfat ve keratin sülfat gibi hücre içi matrikste evrensel olarak bulunan moleküllere bağlı sülfat iyonlarını depolamasıdır [Milstone1994]. Ayrıca, melanin üreten hücrelerin (melanositler) indirgenmiş kükürt (-2) içeren moleküllere maruz kalmasının melanin sentezinin baskılanmasına [Chu2009], oksitlenmiş kükürt içeren kondroitin sülfat gibi moleküllere maruz kalmanın (+6) olduğu gösterilmiştir. Melanin sentezinin artmasına yol açar [Katz1976]. Melanin, güçlü bir UV ışığı emicidir ve oksitlenme fırsatı için indirgenmiş kükürt ile rekabet eder. Bu nedenle, kükürt azaltıldığında melanin sentezinin bastırılması mantıklıdır, böylece kükürt güneş enerjisini emebilir ve onu sülfat iyonunda çok yararlı kimyasal bağlara dönüştürebilir.
Sülfat, en sonunda, kalpteki bir kas hücresi veya bir iskelet kası tarafından yeniden sülfite dönüştürülür (eşzamanlı olarak hücreyi beslemek için enerjiyi geri kazanır ve glukozun aerobik metabolizmasını desteklemek için oksijeni serbest bırakır) ve döngü sürekli olarak tekrarlanır.
Neden tüm bunlar hakkında konuşmak için bu kadar çok zaman harcıyorum? Eğer haklıysam, deri kalp için güneş enerjisiyle çalışan bir pil olarak görülebilir ve bu dikkate değer bir kavram. Güneş ışığındaki enerji, oksijen-kükürt bağlarında kimyasal enerjiye dönüştürülür ve daha sonra kan damarları yoluyla kalbe ve iskelet kaslarına taşınır. Kolesterol sülfat ve D3 vitamini sufat, enerjiyi (ve oksijeni) “kapıdan kapıya” bireysel kalp ve iskelet kası hücrelerine ileten taşıyıcılardır.
Bugünün yaşam tarzı, özellikle Amerika’da, bu sistemi ciddi şekilde zorlamaktadır. Her şeyden önce, çoğu Amerikalı, kolesterol içeren herhangi bir yiyeceğin sağlıksız olduğuna inanıyor, bu nedenle diyet kolesterol açısından son derece düşük. Yumurta mükemmel bir kükürt kaynağıdır, ancak yüksek kolesterol içeriği nedeniyle onları az miktarda yememiz önerilmiştir. İkinci olarak, daha önce tartıştığım gibi, doğal gıda bitkileri kükürt kaynakları, topraktaki kükürt tükenmesi nedeniyle muhtemelen eksik olacaktır. Üçüncüsü, su yumuşatıcılar kükürdü su kaynağımızdan uzaklaştırır, aksi takdirde bu iyi bir kaynak olacaktır. Dördüncü olarak, mükemmel bir sülfür içeren amino asit kaynağı olan çok fazla kırmızı et yemekten vazgeçtik. Son olarak, doktorlar ve diğer otoriter kaynaklar tarafından güneşe maruz kaldığımızda güneşten uzak durmamız ve yüksek SPF güneş kremi kullanmamız talimatı aldık.
Diğer bir önemli katkı maddesi, kan dolaşımında LDL partiküllerini glikozize eden ve bunları dokulara kolesterol vermede etkisiz hale getiren aşırı glikoza yol açan yüksek karbonhidratlı, düşük yağlı diyettir. Bu dokulardan biri deridir, bu nedenle deri, LDL’ye glikasyon hasarı nedeniyle kolesterolde daha fazla tükenir.
9. Kükürt Eksikliği ve Kas Kaybı Hastalıkları
Web’e göz atarken, kısa süre önce, iki sülfür içeren molekülün düşük kan serum seviyelerinin bir dizi hastalığın/durumun karakteristik özelliği olduğuna dair ikna edici bir teori geliştiren dikkate değer bir makale [Dröge1997] ile karşılaştım. Tüm bu hastalıklar, yeterli beslenmeye rağmen kas kaybı ile ilişkilidir. Yazarlar, bu gözlemlenen profili temsil etmek için “düşük CG sendromu” terimini icat ettiler. Burada “CG”, amino asit “sistein” ve tripeptit “glutatyon” anlamına gelir ve her ikisi de bir sülfhidril radikali “-S-H” içerir. işlevleri için gereklidir. Glutatyon, sistein, glutamat ve glisin amino asitlerinden sentezlenir ve glutamat eksikliği figürleri, daha sonra tartışacağım gibi hastalık sürecine de dahildir.
Düşük CG sendromuyla ilişkili hastalıkların/durumların listesi şaşırtıcı ve çok açıklayıcıdır: HIV enfeksiyonu, kanser, majör yaralanmalar, sepsis (kan zehirlenmesi), Crohn hastalığı (irritabl bağırsak sendromu), ülseratif kolit, kronik yorgunluk sendromu ve aşırı atletik Eğitim. Makale [Drage1997] yoğun ama güzel bir şekilde yazılmış ve kas kaybına yol açan karaciğer ve kaslar arasındaki karmaşık geri bildirim mekanizmalarını açıklayan bilgilendirici diyagramlar içeriyor.
Bu makale teorimdeki bazı eksik boşlukları dolduruyor, ancak yazarlar kükürt eksikliğinin aslında düşük CG sendromunun gelişiminin habercisi olabileceğini asla önermiyorlar. Özellikle Crohn hastalığı, kronik yorgunluk sendromu ve aşırı egzersiz ile ilgili olarak, kükürt eksikliğinin kas kaybı olgusunun önüne geçip provoke edebileceğini düşünüyorum. Söz konusu biyokimya karmaşıktır, ancak bunu olabildiğince basit terimlerle açıklamaya çalışacağım.
Crohn hastalığını tartışmak için birincil odak noktam olarak kullanacağım: iştah azalması, düşük ateş, bağırsak iltihabı, ishal, deri döküntüleri, ağız yaraları ve şişmiş diş etleri dahil olmak üzere çok çeşitli semptomlarla ilişkili bağırsak iltihabı. Bu semptomlardan birkaçı, vücut ile dış dünya arasındaki arayüz ile ilgili problemler olduğunu düşündürmektedir: yani, istilacı patojenlere karşı savunmasızlık. Daha önce, kolesterol sülfatın patojenlerin cilde nüfuz etmesini engelleyen bariyerde çok önemli bir rol oynadığını söylemiştim. Mantıksal olarak, bakterilerin istila etme fırsatı olan her yerde benzer bir rol oynar ve kesinlikle bağırsaklardaki endotel bariyerinde en önemli fırsat mevcuttur. Bu nedenle, bağırsak iltihabının ve düşük dereceli ateşin aşırı aktif bir bağışıklık sisteminden kaynaklandığını, endotel hücrelerinde kolesterol sülfat eksikliği olduğunda patojenlerin daha kolay erişime sahip olması nedeniyle gerekli olduğunu varsayıyorum. Deri döküntüleri ve ağız ve diş eti problemleri, bariyerin başka yerlerinde iltihaplanmanın bir tezahürüdür.
Normalde karaciğer, safra kesesine kolesterol sülfat sağlar, burada safra asitleriyle karıştırılır ve ardından yağların sindirilmesine yardımcı olmak için sindirim sistemine salınır. Bir kişi sürekli olarak az yağlı bir diyet yerse, karaciğerden sindirim sistemine verilen kolesterol sülfat miktarı azalacaktır. Bu mantıksal olarak, patojenlerin istilasına daha açık olan bir sindirim sistemi ile sonuçlanacaktır.
Karaciğerde kolesterol ile birleştirilen sülfat, sisteinden (düşük CG sendromunda eksik olan iki proteinden biri) sentezlenir. Dolayısıyla, sisteinin yetersiz biyoyararlanımı, karaciğer tarafından kolesterol sülfat üretiminin azalmasına yol açacaktır. Bu da zamanla yağları sindirmeyi zorlaştıracak ve kişiyi az yağlı bir diyete uymaya zorlayacaktır. İster az yağlı diyet ister kükürt eksikliği önce gelir, sonuçta bağırsaklardaki enfektif ajanlara karşı bir savunmasızlık ve bunun sonucunda artan bağışıklık tepkisi ortaya çıkar.
[Dröge1997] ayrıca karaciğerde sisteinden sülfat sentezindeki bir azalmanın, karaciğerde glutamatı arginin ve üreye dönüştüren başka bir biyolojik yolda artan telafi edici aktiviteye nasıl yol açtığını tartışmaktadır. Glutamat oldukça önemlidir çünkü esas olarak amino asitlerin (kaslardaki proteinler) parçalanmasıyla üretilir; yani kas kaybı ile. Kas hücreleri, kas glukoz metabolizmasındaki sülfatın rolünü (yani karaciğer ve kaslardaki bu aktiviteler) ikame etmeye yetecek kadar arginin üretmek için, esas olarak benim görüşüme göre, karaciğere yeterli glutamat sağlamak için kendilerini yamyamlaştırmak için tetiklenir. daireseldir ve karşılıklı olarak desteklenir).
Arginin ana nitrik oksit (NO) kaynağıdır ve NO, kolesterol sülfat yokluğunda kas glukoz metabolizması için en iyi ikinci şeydir. NO, SO4-2‘nin yerine geçmez, ancak bazı eksik rollerde işlev görebilir. Hatırlayacağınız gibi, kolesterol SO4-2‘nin kas hücrelerinde bir dizi önemli şeyi başardığını ileri sürüyorum: miyoglobine oksijen verir, hücre zarına kolesterol sağlar, glikozun parçalanmasına yardımcı olur, hücrenin proteinlerini glikasyon ve oksidasyondan korur. Hasar ve hücreye enerji sağlar. Nitrojen +2’den 0’a düşürülebildiğinden (kükürt + 6’dan -2’ye düşürülürken) NO, glikasyon hasarının azaltılmasına yardımcı olabilir. Aynı zamanda oksijen sağlar, ancak sülfatta olduğu gibi demir molekülü ile bağlanarak oksijeni doğrudan miyoglobine aktaramaz. NO, kolesterol sağlamaz, bu nedenle kolesterol eksikliği, hücrenin proteinlerini ve yağlarını oksidatif hasara karşı daha savunmasız bırakan bir sorun olmaya devam eder. Ayrıca NO’nun kendisi oksitleyici bir ajandır, bu nedenle miyoglobin hem oksidasyon hem de glikasyon hasarı nedeniyle devre dışı kalır. Bu nedenle kas hücresi, glukozun mitokondriyal oksidasyonunu kendi tehlikesine atar: hasar riskini azaltmak için glikozun anaerobik metabolizmasına dönmek daha iyidir. Glikozun anaerobik metabolizması, [Dröge1997] ‘de açıklandığı gibi, karaciğerin glutamatı metabolize etme ihtiyacını daha da artıran, böylece geri besleme döngüsünü artıran laktik asit birikmesine neden olur.
Dahası, hatırlayacağınız gibi, kolesterol sülfat tohum salçaları konusunda haklıysam, o zaman kolesterol sülfat eksikliğinde hem glikoz hem de yağın kas hücresine girişi tehlikeye girer. Bu durum hücreyi, iç proteinlerini yakıt olarak kullanmaktan başka çareye bırakmaz ve kas kaybı olarak ortaya çıkar.
Özetle, bir dizi farklı argüman, kükürt eksikliğinin karaciğerin kolesterol sülfat üretmekten arginin (ve ardından nitrik oksit) üretmeye geçmesine neden olduğu hipotezine yol açmaktadır. Bu, bağırsakları ve kas hücrelerini oksidasyon hasarına karşı savunmasız bırakır; bu, hem bağırsak iltihabını hem de Crohn hastalığı ile ilişkili kas kaybını açıklayabilir.
Bağışıklık sistemi, şiddetli strese karşı savunmak için bol miktarda kolesterole bağlıdır. Daha önce yüksek serum kolesterolünün sepsise karşı koruyucu olduğunu tartışmıştım. Travma, enfeksiyon ve çoklu organ yetmezliğinin ardından kan kolesterol seviyelerindeki değişiklikleri inceleyen [Wilson2003] ‘ün özetini burada tekrarlamakta fayda var:
“Hipokolesterolemi, travma sonrası önemli bir gözlemdir. Kritik olarak travma hastaları üzerinde yapılan bir çalışmada, ortalama kolesterol seviyeleri beklenenden (201 ± 17 mg/dl) önemli ölçüde düşüktü (119 ± 44 mg/dl). Ölen hastalarda, son Hayatta kalanlarda 28%’lik artışa karşı kolesterol seviyeleri 33% düştü. Kolesterol seviyeleri enfeksiyon veya organ sistemi işlev bozukluğundan olumsuz etkilenmiştir. Diğer çalışmalar hipokolesteroleminin klinik önemini göstermiştir. Lipoproteinler lipopolisakkaridi bağlayıp nötralize edebildiğinden, hipokolesterolemi sonucu olumsuz etkileyebilir Düşük kolesterol düzeylerini artırmaya yönelik yeni tedaviler, sepsis tedavisi için önemli seçenekler haline gelebilir.”
Bu nedenle, kas kaybına yol açan bu koşulların/hastalıkların çoğu, kolesterolün (ve dolayısıyla kolesterol sülfatın) kan serumundan tükendiği için bunu yapabilir. Bu, Crohn hastalığı ile ilgili tartıştığım karaciğer ve kaslar arasında aynı geribildirim döngüsüyle sonuçlanır. Bu nedenle, tüm bu koşullarla ilişkili kas kaybının aynı geri bildirim mekanizmasından kaynaklandığını düşünüyorum.
Karaciğere sülfat sağlamada sisteinin oynadığı rolü tartıştım. Peki düşük GC sendromunda tükenen diğer sülfür içeren protein olan glutatyonun rolü nedir? Kas hücreleri normalde önemli düzeyde glutatyon içerir ve bunun tükenmesi mitokondriyal hasara yol açar [Martensson1989]. Cerrahi travma geçiren hastaların iskelet kaslarında düşük glutatyon seviyeleri sergilediği bulunmuştur [Luo1996]. Kolesterol sülfatın, glutatyon sentezi için gerekli kükürdü sağladığını, böylece eksikliğin, bağışıklık sisteminin cerrahi travmaya artan tepkisini takiben kolesterolün azalan bulunabilirliği ile açıklanacağını düşünmek caziptir. Glutatyon güçlü bir antioksidandır, bu nedenle eksikliği kas hücresinin mitokondrilerinin işlev bozukluğuna daha da katkıda bulunacak ve bu nedenle enerji arzını büyük ölçüde bozacaktır.
Glutatyon eksikliğinin birçok hastalıkta rol oynayabileceğine dair artan bir farkındalık var. Glutatyon eksikliğinden etkilenebilecek hastalıkların uzun bir listesini açıklayan bu Web sitesine göz atmak isteyebilirsiniz. Sorunların glutatyon molekülünün yetersiz beslenmesinden kaynaklanıp kaynaklanmadığını veya daha genel bir kükürt eksikliğinin temel neden olup olmadığını söylemek belki zor ama yine de kışkırtıcı.
10. Özet
Kükürt insan biyolojisinde temel bir unsur olmasına rağmen, sağlık konusundaki tartışmalarda şaşırtıcı derecede kükürt hakkında çok az şey duyuyoruz. Kükürt, oksijene güçlü bir şekilde bağlanır ve +6 ile -2 arasında değişen bir yükü stabil bir şekilde taşıyabilir ve bu nedenle aerobik metabolizmayı desteklemede çok yönlüdür. Kükürt eksikliğinin Alzheimer’dan kansere ve kalp hastalığına kadar değişen hastalıklarda rol oynadığına dair güçlü kanıtlar var. Kükürt eksikliği ile kas kaybı arasındaki ilişki, son dönem kanser, AIDS, Crohn hastalığı ve kronik yorgunluk sendromunun bir imzası özellikle ilgi çekici.
İnsanların birkaç milyon yıl önce ilk kez ortaya çıktığına inanılan Afrika yarık bölgesi, aktif volkanizmanın sağladığı kükürt açısından zengin olacaktı. Günümüz volkanizmasının kükürdün bol olduğu yerlerde yaşayan insanların, kalp hastalığı ve obezite için düşük bir riske sahip olması dikkat çekicidir.
Sülfür üzerine yaptığım araştırmada, iki gizemli moleküle çekildim: kolesterol sülfat ve D3 vitamini sülfat. Araştırmacılar, kolesterol sülfatın orada her yerde bulunmasına rağmen, kan dolaşımında oynadığı rolü henüz belirlemedi. Araştırma deneyleri, kolesterol sülfatın kalp hastalığına karşı koruyucu olduğunu açıkça göstermiştir. Kolesterol sülfatın, aerobik glikoz metabolizması için gerekli olan lipid sallarının oluşumunda merkezi olduğunu öne süren bir teori geliştirdim. Kolesterol sülfat eksikliklerinin kas metabolizmasında ciddi kusurlara yol açacağını tahmin ediyorum ve buna kalp kası da dahildir. Teorim, kolesterol sülfatın kalp hastalığı ve kas kaybı hastalıklarındaki koruyucu rolünü açıklayabilir.
Ayrıca kolesterol sülfatın kas hücrelerinde miyoglobine oksijen sağladığını ve bunun da mitokondriye güvenli oksijen taşınmasını sağladığını iddia ettim. Beyindeki alfa-sinükleinin benzer bir rolü olduğunu savunuyorum. Beyindeki nöronlarda Alzheimer ile kükürt tükenmesi arasında çarpıcı bir ilişki vardır. Sülfür, mitokondriye yeterli oksijen kaynağını korurken, nöronlardaki ve kas hücrelerindeki proteinleri oksidatif hasardan korumada önemli bir rol oynar.
Kolesterol sülfatın azalan bulunabilirliği nedeniyle kaslar glikoz metabolizmasında bozulduğunda, çoğalan yağ hücreleri glikozu yağa dönüştürmede rol oynar. Bu, kas hücreleri için alternatif bir yakıt sağlar ve bozuk LDL’den ekstrakte edilen kolesterolü depolayarak ve yenileyerek kolesterol arzını yeniler. Kolesterol ve kükürt eksikliği olan zayıf insanlar, Crohn hastalığı, kronik yorgunluk sendromu ve kas kaybı gibi çok çeşitli sorunlara karşı savunmasızdır çünkü durumu iyileştirmek için yağ hücreleri mevcut değildir.
Epiteldeki kolesterol sülfat, patojenlerin deri yoluyla istilasından korur ve bu da bağışıklık sistemine binen yükü büyük ölçüde azaltır. Belki de burada sunulan en ilgi çekici olasılık, kükürtün cildin güneş enerjisiyle çalışan bir pil haline gelmesi için bir yol sağladığı fikridir: güneş ışığından gelen enerjiyi sülfat molekülünde kimyasal enerji olarak depolamak. Bu çok mantıklı ve pratik bir şema gibi görünüyor ve ilgili biyokimyanın, kükürt kaplıcalarında bulunan fototrofik kükürt metabolize eden bakterilerde çalıştığı kanıtlandı.
Deri, güneş ışığına maruz kaldığında D3 vitamini sülfat üretir ve anne sütünde bulunan D3 vitamini de sülfatlanır. Bu gerçekler ışığında, sülfatlanmış D3 vitamininin vücutta oynadığı rolü anlamaya yönelik çok az araştırma yapılması benim için oldukça şaşırtıcı. Son zamanlarda D3 vitamininin güçlü bir bağışıklık sistemini desteklediği ve kansere karşı koruma sağladığı anlaşılıyor, ancak bu faydaları nasıl sağladığı hiç de net değil. D3 vitamininin olumlu etkisinin bu yönünü gerçekleştirenin D3 vitamini sülfat olduğundan kuvvetle şüpheleniyorum.
Modern yaşam tarzı uygulamaları, kolesterol sülfat ve vitamin D3 sülfatta büyük eksikliklere neden olur. Güneşe maruz kalmaktan aktif olarak kaçınmaya ve kolesterol içeren gıdaların diyetle alımını en aza indirmeye teşvik ediliyoruz. Daha önce tartıştığım gibi (Seneff2010) hücrelerde kolesterol alımının bozulmasına yol açan yüksek karbonhidratlı/az yağlı bir diyet tüketmeye teşvik ediliyoruz. Bize kükürt hakkında hiçbir şey söylenmiyor, ancak Temiz Hava Yasası’ndan yoğun tarıma ve su yumuşatıcılara kadar pek çok faktör yiyecek ve suyumuzdaki kükürt kaynağını tüketiyor.
Neyse ki, bu eksiklikleri bireysel düzeyde düzeltmek kolay ve basittir. Güneş koruyucuyu atıp daha fazla yumurta yerseniz, bu iki adım tek başına uzun ve sağlıklı bir yaşam yaşama şansınızı büyük ölçüde artırabilir.
Referanslar
1. Axelson1985
Magnus Axelson, “25-Hydroxyvitamin D3 3-sulphate is a major circulating form of vitamin D in man,” FEBS Letters (1985), Volume 191, Issue 2, 28 October, Pages 171-175; doi:10.1016/0014-5793(85)80002-8
2. Crawford1967
T. Crawford and Margaret D. Crawford, “Prevalence and Pathological Changes of Ischaemic Heart-Disease in a Hard-water and in a Soft-water Area,” The Lancet (1967) Saturday 4 February
3. Biorck1965
Biorck, G., Bostrom, H., Widstrom, A. “Trace Elements and Cardiovascular Diseases”, Acta med. scand. (1965) 178, 239.
4. Brownlee1988
Brownlee M, Cerami A and Vlassara H. “Advanced glycosylation end products in tissue and the biochemical basis of diabetic complications.” N Engl J Med (1988) 318: pp. 1315¬1321.
5. Brown1936
“W. R. Brown, the hydrolysis of starch by hydrogen peroxide and ferrous sulfate.” J. Biol. Chem. (1936) 113: 417-425.
6. Boulch1982
N Le Boulch, L. Cancela and L. Miravet, “Cholecalciferol sulfate identification in human milk by HPLC,” Steroids (1982) Volume 39, Issue 4, April, Pages 391-398; doi:10.1016/0039-128X(82)90063-0
7. Cho99
Cho SH, Na JU, Youn H, Hwang CS, Lee CH, Kang SO, “Sepiapterin reductase producing L-threo-dihydrobiopterin from Chlorobium tepidum.” Biochem J (1999) 340 ( Pt g2);497-503. PMID: 10333495
8. Cinti2005
Cinti S, Mitchell G, Barbatelli G, Murano I, Ceresi E, Faloia E, Wang S, Fortier M, Greenberg AS and Obin MS. “Adipocyte death deï¬nes macrophage localization and function in adipose tissue of obese mice and humans.” J Lipid Res (2005) 46: pp. 2347-2355.
9. Costin2007
Gertrude-E. Costin and Vincent J. Hearing, “Human skin pigmentation: melanocytes modulate skin color in response to stress,” The FASEB Journal (2007), 21:976-994; doi: 10.1096/fj.06-6649rev.
10. Chu2009
Heuy-Ling Chu, Bor-Sen Wang and Pin-Der Duh, “Effects of Selected Organo-sulfur Compounds on Melanin Formation,” J. Agric. Food Chem. (2009) 57 (15), pp 7072–7077; DOI: 10.1021/jf9005824.
11. Dröge1997
Wulf Dröge and Eggert Holm, “Role of cysteine and glutathione in H1V infection and other diseases associated with muscle wasting and immunological dysfunction,” The FASEB Journal (1997) Vol. 11, November, pp. 1077-1089.
12. Drolet2003
Marie-Claude Drolet, Marie Arsenault, and Jacques Couet, “Experimental Aortic Valve Stenosis in Rabbits,” J. Am. Coll. Cardiol. (2003) Vol. 41, pp. 1211-1217.
13. Glaser2005
Charles B. Glaser, Ghiam Yamin, Vladimir N. Uversky, and Anthony L. Fink, “Methionine oxidation, a-synuclein and Parkinson’s disease,” Biochimica et Biophysica Acta (2005) Vol. 1703, pp. 157–169
14. Grimes1996
D.S. Grimes, E. Hindle, and T. Dyer, “Sunlight, cholesterol and coronary heart disease.” Q. J. Med. (1996) 89:579-589.
15. Hockin2003
Simon L. Hockin and Geoffrey M. Gadd, “Linked Redox Precipitation of Sulfur and Selenium under Anaerobic Conditions by Sulfate-Reducing Bacterial Biofilms,” Applied and Environmental Microbiology (2003) Dec., p. 7063–7072, Vol. 69, No. 12; DOI: 10.1128/AEM.69.12.7063–7072.2003
16. Inoue2006
Inoue, M., Chiang, S.H., Chang, L., Chen, X.W. and Saltiel, A.R. “Compartmentalization of the exocyst complex in lipid rafts controls Glut4 vesicle tethering.” Mol. Biol. Cell (2006) 17, 2303–2311
17. Jez2008
Joseph Jez, “Sulfur: a Missing Link between Soils, Crops, and Nutrition.” Agronomy Monograph #50. (2008) American Society of Agronomy, Inc. Crop Science Society of America, Inc., Soil Science Society of American, Inc.
18.Katz1976
Katz IR, Yamauchi T, Kaufman S. “Activation of tyrosine hydroxylase by polyanions and salts. An electrostatic effect.” Biochim Biophys Acta. (1976) Mar 11;429(1):84-95.
19. Lakdawala1977
Dilnawaz R. Lakdawala and Elsie M. Widdowson, “Vitamin D in Human Milk,” The Lancet (1977) Volume 309, Issue 8004, 22 January, Pages 167-168.
20. Li1997
Yong Ming Li and Dennis W. Dickson, “Enhanced binding of advanced glycation endproducts (AGE) by the ApoE4 isoform links the mechanism of plaque deposition in Alzheimer’s disease,” Neuroscience Letters (1997), Volume 226, Issue 3, 2 May, Pages 155-158; doi:10.1016/S0304-3940(97)00266-8
21. Luo1996
J L Luo, F Hammarqvist, K Andersson, and J Wernerman, “Skeletal muscle glutathione after surgical trauma.” Ann Surg. (1996) April; 223(4): 420–427.
22. Ma2008
Yongjie Ma, Leyuan Xu, Daniel Rodriguez-Agudo, Xiaobo Li, Douglas M. Heuman, Phillip B. Hylemon, William M. Pandak and Shunlin Ren, “25-Hydroxycholesterol-3-sulfate regulates macrophage lipid metabolism via the LXR/SREBP-1 signaling pathway,” Am J Physiol Endocrinol Metab (2008) 295:1369-1379; doi:10.1152/ajpendo.90555.2008
23. Martensson1989
Martensson, J., and Meister,A., “Mitochondrial damage in muscle occurs after marked depletion of glutathione and is prevented by giving glutathione monoester.” Proc Natl Acad Sci U S A, (1989) 86:471-475.
24. McGrath2008
John A. McGrath and Jouni Uitto “The filaggrin story: novel insights into skin-barrier function and disease,” Trends in Molecular Medicine (2008) Volume 14, Issue 1, January, Pages 20-27.
25. Miller2010
Dr. Daphne Miller, The Jungle Effect, HarperCollins Publishers, New York, New York, Paperback edition, 2009.
26. Milstone1994
Leonard M. Milstone, Lynne Hough-Monroe, Lisa C. Kugelman, Jeffrey R. Bender and John G. Haggerty, “Epican, a heparan/chondroitin sulfate proteoglycan form of CD44, mediates cell-cell adhesion,” Journal of Cell Science (1994) 107, 3183-3190
27. Ojuka2002
E.O. Ojuka, T.E. Jones, L.A. Nolte, M. Chen, B.R. Wamhoff, M. Sturek, and J.O. Holloszy, “Regulation of GLUT4 biogenesis in muscle: evidence for involvement of AMPK and Ca2+,” Am J Physiol Endocrinol Metab (2002) Vol. 282, NO. 5, May.
28. Olivares2009
Olivares D, Huang X, Branden L, Greig NH, Rogers JT. “Physiological and Pathological Role of Alpha-synuclein in Parkinson’s Disease Through Iron Mediated Oxidative Stress; The Role of a Putative Iron-responsive Element,” Int J Mol Sci (2009) 10:1226-60.
29. Reeve1981
Lorraine E. Reeve, Hector F. DeLuca, and Heinrich K. Schnoes, “Synthesis and Biological Activity of Vitamin D3-Sulfate,” The Journal of Biological Chemistry (1981) Vol. 256., NO. 2. Jan 25, pp. 823-826.
30. Rodriguez1995
W. V. Rodriguez, J. J. Wheeler, S. K. I.imuk, C. N. Kitson, and M. J. Hope, “Transbilayer Movement and Net Flux of Cholesterol and Cholesterol Sulfate between Liposomal Membranes”, Biochemistry (1995) 34, 6208-6217.
31. Sandilands2009
Sandilands A, Sutherland C, Irvine AD, McLean WH, “Filaggrin in the frontline: role in skin barrier function and disease,” J Cell Sci. (2009) May 1;122(Pt 9):1285-94.
32. Scappola1995
Scoppola A, Testa G, Frontoni S, Maddaloni E, Gambardella S, Menzinger G and Lala A. “Effects of insulin on cholesterol synthesis in type II diabetes patients,” Diabetes Care (1995) 18: pp. 1362-1369.
33. Schallreut94
Schallreuter KU, Wood JM, Pittelkow MR, Gutlich M, Lemke KR, Rodl W, Swanson NN, Hitzemann K, Ziegler I, “Regulation of melanin biosynthesis in the human epidermis by tetrahydrobiopterin.” Science (1994) 263(5152);1444-6. PMID: 8128228
34. Seneff2010
S. Seneff, G. Wainwright, and L. Mascitelli, “Is the metabolic syndrome caused by a high fructose, and relatively low fat, low cholesterol diet?”, Archives of Medical Science (2010), To Appear.
35. Strott2003
Charles A. Strott and Yuko Higashi, “Cholesterol sulfate in human physiology: what’s it all about?” Journal of Lipid Research (2003) Volume 44, pp. 1268-1278.
36. Wahlund1991
Wahlund, T. M., C. R. Woese, R. W. Castenholz, and M. T. Madigan, “A thermophilic green sulfur bacterium from New Zealand hot springs, Chlorobium tepidum sp.” Nov. Arch. Microbiol. (1991) 159:81-90.
37. Waldman2009
M. Waldman, MD,, 9th International Conference on Alzheimer’s and Parkinson’s Diseases (2009) Abstract 90, Presented March 12-13.
38. Wilson2003
Robert F Wilson, Jeffrey F Barletta and James G Tyburski,”Hypocholesterolemia in Sepsis and Critically Ill or Injured Patients” Critical Care 7:413-414, 2003. http://www.medscape.com/viewarticle/511735_2
39. Zerkle2009
Aubrey L. Zerkle, James Farquhar, David T. Johnston, Raymond P. Cox, and Donald E. Canfield, “Fractionation of multiple sulfur isotopes during phototrophic oxidation of sulfide and elemental sulfur by a green sulfur bacterium,” Geochimica et Cosmochimica Acta (2009) Volume 73, Issue 2, 15 January 2009, Pages 291-306; doi:10.1016/j.gca.2008.10.027