Tutkulu birçok ülkenin bahçıvanları, pratikte, bahçecilikte yeni ve modaya uygun bir trend olan sömürge ağaçlarının yetiştirilmesini araştırıyor. Şaşırtıcı, zarif bahçeler, zarif ağaçların sıraları, daha fazla meyve-mayınlı ahşap kazıklar gibi. Kolon şekilli elma ağaçları, armutlar ve diğer meyve ağaçları çok uzun değildir, bitkilerin taçları yukarı doğru gerilir, neredeyse hiç yan dal yoktur. Dikkatli bir gözlemci onları daha yakından hafif bir artışa rağmen, ve genel küçük boyutlu hala tüm meyve ağaçları için tanıdık, geleneksel aynı olduğunu görüyoruz inceledi. Bu sıra dışı ve böyle umut verici bahçelerin nasıl ortaya çıktığını, hangi sömürge ağaçlarının ve geleneksel dikimlere göre avantajlarının neler olduğunu anlamaya çalışalım.
Görünüm tarihi
Kolon biçimli meyve ağaçları Kanada’dan bahçecilik dünyasının geri kalanına geldi. 1964’teki Kanadalı çiftçi, sıra dışı ağaç formunun keşfi oldu. Çiftçi, Macintosh türündeki genç elma ağaçlarından birinin, ana gövdeden dar bir açıda uzanan sıra dışı dallara sahip olmasına dikkat çekti. Bu dallarda yatay sürgünler yoktu, ancak tam anlamıyla elmalarla kaplıydı.
Sürpriz bir çiftçi bir uzman yetiştiriciyi davet etti ve alışılmadık bir elmayı incelemesini istedi. Bir süre sonra, seçim çalışmasından sonra, başarılı bir sonuç elde edildi, bir sütunlu elma ağacı “Vazhak” oldu. Bahçıvanlarla çok popülerdi ve birçok ülkede yayıldı. Yavaş yavaş ortaya çıkmaya başladı ve yeni cüce ağaçlarının çeşitleri.
Kolon şekilli meyve ağaçlarının başlıca avantajları
minyatür meyve yeni bir tür nedeniyle bahçeleri (geleneksel ve sütunlu) karlılık ve rahatlık avuç tarafından işgal aynı alanın verim ile karşılaştırıldığında sütunlu bahçeleri olmasından büyük bir popülerlik kazanmıştır “cüceler”.
Aynı bakımda, koloni şekilli bitkiler ile bahçenin verimi, sıradan, uzun elma veya armuttan elde edilen verimden birkaç kat daha yüksektir.
Bitkiler düşük olduğundan, zararlılardan daha kolay işlenir, dalların yıllık budamasını yapmak daha kolaydır, olgun meyveleri toplamak uygundur. Ve dar ve uzun taç ile ağaçların lehine en önemli argüman onun meyve dikim sonrası ikinci ya da üçüncü yılında başlar ve her zamanki meyve ağaçları 4-5 yıl olarak meyve vermeyi başlamak olmasıdır.
bir hektar bir alan üzerinde, geleneksel meyve ise, geniş bir taç ile, bu en fazla 400 varil uyacak iki bin kolon bitki bahçe barındırabilir.
Sonuç olarak, aynı bölge için meyve bitkileri daha fazla yerleştirilir ve onlar için bakım ve bakım maliyeti daha azdır.
Çeşit çeşit
Sömürge meyve ağaçları çeşitleri iki çeşide ayrılır:
- Tohumlardan yetiştirilen seminal cüceler ve içlerinde kısa boylu bir doğal gen (cüce geni) vardır;
- aşılı cüceler, dalların ana kolonoid bitkilerden ilgili bir sıradan ağacın kök sistemine aşılanmasıyla elde edilir.
Örneğin, elma çeşitleri “Para” ve “Arbat” doğal olarak “Brusnichnaya”, “Düsen”, “Paradizka cüceler ve elma”, “Orlinka” anaç bir tür olarak kendilerini kanıtlamış bakın. Armut biçimli armutlar için, bir stok olarak, genellikle iyi gelişmiş bir kök sistemi ile ayva ve irgi genç fidan kullanılır.
Kolon şekilli ağaçlar maksimum 2,5 metre yüksekliğe sahiptir. Kesilmezlerse ve yönlendirilmezlerse, bir bahçıvan formundaki bir sütunun şekli elde edilmeyecek, sıradan meyve ağaçları büyüyecek, sadece sınırlı bir büyüme noktasıyla. Genç cüce ağaçlarının neredeyse yarısı ekim yıllarında çiçek açar. Deneyimli bahçıvanlar, çiçek açan genç fideyi zayıflatmamak için bu çiçekleri (çimdik) çıkarmayı tercih ederler.
Sütunlu elma ağaçlarının popüler çeşitleri:
Elma ağacı “Para birimi” – Bitkinin yüksekliği 1.5-2 metredir. Orta büyüklükte (250 gram’a kadar), hafif kırmızı renkli ve sulu, hafif, sert hamurlu açık sarı renkli kokulu meyveler. Çeşitlilik, meyve ana hastalıklarına karşı iyi bir dirence sahiptir. Hasatın olgunlaşma zamanı Eylül’ün son sayısıdır, verim yüksektir, meyveler kış depolama sırasında iyi korunur;
Elma ağacı “Arbat” – cüce çeşidi, küçük meyveler (100-120 gram), koyu kiraz rengi elmaların kabuğu ve posası. Elma lezzetli ve sulu, ancak çeşitliliği uzun süreli depolama için tasarlanmamıştır, kış için koyduğunda çabuk bozulur;
Elma ağacı “Başkan” – çeşitliliği mükemmel kış sertliği vardır, mantar hastalıkları ve böcek zararlılarına karşı çok hassas değildir. Meyveleri küçük ve orta büyüklüktedir, elmaların ağırlığı 140-250 gramdır. Kabuğun rengi beyazdan soluk sarıya kadar değişir, “Beyaz Dolgu” daki gibi, et sulu, hamurun rengi açık. Hasat zamanı Eylül ayı ortasında başlar.
Popüler armut armut çeşitleri:
Armut “Dekorasyon” – bodur bitki, 1.5-2 metre yüksekliğini aşmaz. Orta büyüklükteki armutlar (150-200 g), belirgin bir armut aromasına ve tatlı asidik ete sahiptir. Meyve çok sulu, tam olgunluk içinde kabuğu bordo allık ile kaplıdır. Olgunlaşma zamanı ağustos ayının ikinci yarısıdır. Bu dikkate değer çeşitlilik önemli bir sakıncaya sahiptir – meyve 10-14 günden fazla saklanmaz.
“Sapphire” armut – donmaya karşı iyi direnç gösteren bir çeşittir (-20 ° C’ye kadar). İyi bir verime sahip olan, olgun armutlar, birbirlerinin gölgelerini (yeşil, sarı, kırmızı) sorunsuzca değiştirerek üç boyalıdır. Bu çeşitliliğin hasadı kısmen ihtiyatlı, Aralık ayına kadar kayıp olmadan saklanabilir.
Sömürge ağaçlarının doğru dikimi
hemen hemen hiç yan dallar sütunlu bitkiler olduklarından, her zamanki uzun boylu yayılan ağacın çok daha kalın dikilebilir, ancak tüm nüansları dikim düzeni cüce bahçe seçmek için dikkate alınması gereken:
- Hasatın elle mi toplanacağı yoksa ya da nakil için yeterli bir mesafe sağlanmasının gerekip gerekmediği;
- tek sıralı veya iki sıralı bir şema üzerinde bir ara sokak aralığına sahip bahçe dikimi planlanmaktadır.
Meyve cüceleri arasındaki minimum mesafe 40 cm’dir (bitkiler arasında ve sıralar arasında) ve maksimum mesafe 120 cm’dir ve daha da basit bir şekilde kârsızdır.
İlkbahar ve sonbaharda bitki minyatür meyve bitkileri. İlkbahar ekimi nisan ayının ilk yarısında, kar tamamen yerden eridiği ve toprak ısındığı anda yapılır. Ancak, tecrübeli bahçıvanlar, sonbahar ve kış aylarında ağacın alışılagelmiş ve yeni koşullara uyum sağladığından beri, “cücelerin” sonbahar ekiminin daha çok tercih edildiğini savunuyorlar. Sonbahar ekiminde kabul edilebilir bir zaman çerçevesine dayanmak ve en geç eylül ayından itibaren inişi yapmak önemlidir.
Çeşit seçildikten ve istenen fide elde edildikten sonra, iniş yerini belirlemek gerekir. Tüm meyve ağaçları dağınık kuzey rüzgarlarından güvenli bir şekilde kaplanmış, ayrılmaz, güneşli yerler gibi.
Önceden, satın alınan fidelerin sayısı için dikim deliklerini hazırlamanız gerekiyor. İdeal olarak, ilkbahar ekiminde, ilkbaharda sonbahar ekimi ile sonbaharda kazı çalışmaları yapılması tavsiye edilir. İniş çukurları, komşu bitkiler ve koridorlar arasındaki mesafeyi hesaba katarak bahçıvan tarafından seçilen ekim şemasına göre kazılmaktadır.
İniş çukurunun derinliği 40-50 cm olmalıdır ve oluğun genişliği, ekilen ağacın köklerinin hiçbir zaman sarılmaması veya bükülmemesi dikkate alınarak yapılır. Dikim için girinti kazıldığında, gübreye tabana uygulanır. Bu, sığır, kompostun aşırı gübre olabilir. Bu gübrenin iki küreği bir iniş çukuru için yeterlidir. Seçilen bileşim, iniş çukurunun tabanında bulunan toprakla iyice karıştırılır.
Hazırlanan bir çukurun içine bir kova su dökülür, toprağa daldırılması ve bir ağaç dikmesi beklenir. Ekilen bitki tekrar kök altında sulanır (yaklaşık 5-7 litre).
Bakım özellikleri
Sömürge meyvesi ve dut ağaçlarını diktikten sonra, koruma ve bakım önlemleri sıradan bir bahçenin bakımından farklı değildir. Ancak, elbette, deneyimli bahçıvanlar tarafından bilinmesi gereken bazı incelikler vardır:
Ilk yıl
Bazen ekilen “yeni yerleşimciler” ekim yıllarında çiçekleri çözebilir. Bu, fidenin genel zayıflamasını, kök sistemini ve bunun bir sonucu olarak mahsulün gelecekteki sıkıntısını tehdit ediyor. Böyle zamansız çiçek açması çiçeklerin meyve ayarlarına izin vermeyecek şekilde kaldırılması tavsiye edilir.
Bir ürün oluşumu
Sonraki yıllarda, genç bahçe bolca çiçek açacaktır. Bu güzel bir manzara, ama genç fidanların yaşayabilirliğine hiçbir şaka tehdidi taşımamaktadır. Her çiçeğin yerine, uygun hava koşullarına sahip bir meyve yumurtalığı oluşur. Meyvenin fetüsleri çok fazla bağlanırsa, bir bahçe budayıcısı yardımıyla (elle) çıkarılmalıdır. Genç bir bitki her zaman çok fazla meyve yükü taşıyamaz. Bu nedenle, ağaç meyvelerle yüklü olduğunda: 5-7 küçük meyvenin bulunduğu bir kirişten, sadece iki tane bırakmanız gerekir.
Kolon şekilli ağaçların, toprağın yüzeyine paralel ve toprağın altında sığ bir kök sistemi vardır. Yaz mevsimi boyunca, genç fidelerin güdük yakınındaki araziler ve sıralar arası yabani otlardan (yabancı otlardan) işlenir. Bu işlem sırasında, sığ köklenme için mekanik hasar oluşabilir. Bu, bitkinin ölümünü tehdit ediyor. Köklere zarar vermemek ve işçiler için çalışan el işçiliğinden tasarruf etmek için, bahçedeki tüm arazilerin yuvarlanması gerekir. Ayrıca, biçme talaşı, talaş, ayçiçeği ya da yer fıstığı kabuğu olan malç biçimli sandıkların doldurulması da mümkündür.
Zararlıları korumak için, meyve ağaçları erken ilkbaharda (tomurcuklanma öncesi) böcek ilaçları ile tedavi edilir. Bahçenin korunmasını organize etmek ve biyolojik preparatlar ve tuzaklar yardımıyla kolayca yapılabilir. Koridorlarda fitosidal özelliklere sahip bitkiler (marigolds, melissa, dereotu) dikilebilir, yaprak bitlerini ve diğer böceklere zarar veren bahçeyi özel bir kokuyla korkuturlar.
Böceklerin kütle yaz aylarında, bahçe dallarında asılı tuzaklar – tatlı kompostosu ile kaplar, bitkisel yağ ile yarısı seyreltilmiş. Bir tuzak içinde meyve toprağının aromasıyla çektiği böcekler, kanatları yapışkan yağı kaplar ve haşere artık uçamaz.
Meyve ağaçlarının gövdelerinde, yakalama kayışları ayarlanır. Böyle bir kayış gövdeye sabitlenir, yüzeyi karıncaların ağaç yapraklarına yaprak bitlerini getirmesine izin vermeyen yapışkan ve yapışkan bir madde ile yağlanır.
sulama
Genç fidanların düzenli sulama ihtiyacı vardır, ancak bahçıvanın hiç gitmemesi ve geceyi bahçedeki ellerindeki bir hortumla geçirmesi gerekmez. Nadir yağışların olduğu kurak alanlarda ekili bir bahçe durumunda, bitkiler için damla sulama düzenlenmesi mümkündür. Bahçenin küçük olması durumunda, bir kök altında sulanıp suya gömülebilecek bir taban oluğuna gömülebilir. Genellikle genç fidanların ekim sırasında yeterli sulanma ve ilk iki ay boyunca kök altında iki veya üç sulanma vardır.
Yaşamın ilk yılında, bitki başına 2 litre su verilir (sulama başına). Ancak fideler dökülmez, çünkü aşırı nem genç köklerin çürümesini tehdit eder. Bahçıvan, sulamayı tedavi etmek ve yağış miktarını ve bolluğunu hesaba katmak için makul olmalıdır.
Ek gübreleme
Fidan dikmeden önce ekim çukurlarına gübre (azot, potasyum) uygulanmışsa, genç fidanların beslenmesi, yaşamın ilk yılı boyunca yeterli olacaktır.
Bahçıvan yetersiz miktarda gübre kullanıldığını düşünürse, o zaman yaz aylarında vejetasyonda fideler beslenebilir. Bu gübreler genellikle sulama ile birleştirilir. Sulamada kullanılan sularda şunları ekleyebilirsiniz: tavuk gübresi veya bulamaç bazlı sıvı gübreler veya meyve ağaçları için karmaşık mineral gübreleme uygulayın.
budama
Süslemenin yardımıyla bahçıvan, sömürge meyve bitkilerine istenen şekli ayarlar. Genç bir yıllık veya iki yaşındaki ağaçlar güçlü budama ile oluşur. Dalların kesilmesi, bahçıvan her birinin üzerinde sadece iki tomurcuk bırakır. Gelecekte bu tür yıllık budama artık uygulanmamaktadır. Güçlü dallarda 3-5 böbrek ve zayıf dallar bulunur ve hiç kesilmez (onların ipuçlarını hafifçe keser).
Zaten oluşan yetişkin bitkiler, sadece belirli bir şekli korumak için zayıf kesilir.
Sütun şeklinde elma ve armutun budanması, Nisan ayında gerçekleştirilir. Yaz budama temmuz ortasından ağustos ortasına kadar yapılır.
Peyzaj tasarımında uygulama
Bahçe alanı, sömürge bitkilerinin yardımıyla alışılmadık şekilde dekore edilebilir. Bahçıvanın isteğine bağlı olarak bu tür ağaçların taçları oluşturulabilir.
Meyve cüceleri genellikle küçük evler ve salıncaklar için oyun alanlarında dekoratif amaçlı dikilir. Sonuç akıllı bir kukla şehridir. Ancak, manzarayı dekore etmek için genellikle meyve ağaçları kullanılmaz, ancak iğne yapraklı ve yaprak döken ağaç gibi ağaçlar kullanılır. Alacalı yaprak döken bitkiler, dalları aşağı akan ağaçlarla, küre şeklinde ve dar mızrak şeklinde bir taç olan ağaçlarla, sıra dışı dekore edilmiş çitlerle (yaprak döken kemerler, kuleler ve labirentlerle) birleştirilir. Sıra dışı sömürge bitkileri, çakıl taşlarından ve taşlardan veya büyük kayalar içeren mahallelerden toplu olarak gölgelenir.
Hemen hemen tüm popüler kolon biçimli meyve ağaçları, kuraklığa ve dona karşı çok dayanıklıdır, mantar hastalıklarına ve kabuklu bitkilere, yüksek verime ve lezzetli meyvelere karşı mükemmel direnç gösterirler. Dünyadaki bahçıvanların tanınmasını kazanan sömürge ağaçlarının bu nitelikleridir ve bu yüzden yetiştirilmeleri gerekir. Cüce bahçesine yeterli bakım ve özen gösteriliyorsa, sahipleri, zarif bitkilerin güzelliği ve iyi hasatlarla yıllarca sahipleri memnun edecektir.