NASA'nın 1958'de kurulmasından bu yana, amaçları ve hedefleri her zaman anıtsal olmuştur. Genel insan alanı bilgisini genişletmeyi, teknolojik yenilikte öncü olmayı sürdürmeyi, hem canlı organizmaları hem de son teknoloji ekipmanı uzaya taşıyabilecek araçları tasarlamayı ve en büyük bilimsel gelişmeleri üretmek için uluslararası uzay ajanslarıyla işbirliği yapmayı planladılar.
Son 50 yılda, NASA aslında tüm bu hedeflere ulaşmıştır. NASA, yaşadığımız sürekli değişen dünya arasında gelişmeye devam ettikçe, bilimin gizemlerine cevap aramaya devam ediyor. NASA, tüm insanlıktan yararlanıyor, onların büyük bütçesi burada dünyada harcanıyor, ekonomiyi desteklemek ve Yaşam kalitemizi büyük ölçüde artıran spin-off teknolojileri yaratmak.
İşte NASA'nın en büyük 10 başarısının listesi.
10 Gezgin 1
Explorer 1 ilk ABD uydusuydu ve Sovyetler Birliği'nin Sputnik 1 ve 2'sinin başlatılmasından bir yıl sonra 31 Ocak 1958'de başlatıldı; bunun sonucu olarak iki ülke arasındaki Soğuk Savaş Uzay Yarışı'nın başlangıcı oldu. Explorer 1, Van Allen radyasyon kemerini keşfeden ilk uzay aracıydı ve dört ay boyunca topladığı verileri geri getirdi. Radyasyon kayışlarının keşfi, Geiger-Muller tüpünü uydular, Explorer 1, Explorer 3 ve Pioneer 3'ü kullanarak bulduğu bulgular nedeniyle NASA bilim adamı James Van Allen'a aktarıldı. Explorer 1 1970 yılına kadar yörüngede kaldı ve o zamandan beri takip edildi. Explorer serisinde 90'ın üzerinde bilimsel uzay aracı.
9 Kepler
Kepler, NASA'nın 7 Mart 2009'da diğer yıldızların etrafında dönen Dünya benzeri gezegenleri keşfetme umuduyla başlattığı bir uzay gözlemcisi. Kepler'in ana enstrümanı, sabit bir görüş alanı içinde 145.000'in üzerinde ana dizi yıldızının parlaklığını sık sık izleyen bir fotometredir. Kepler'in bulduğu veriler daha sonra Dünya'ya iletilir ve ana yıldızlarının önünde hareket eden, gezegen dışı gezegenlerin neden olduğu periyodik dimiteyi tespit etmek için analiz edilir.
2015 yılı Ocak ayı itibariyle, Kepler'den toplanan veriler, 3.199 onaylanmamış potansiyel gezegen adayıyla birlikte 1.013 onaylı ekoplanet buldu. Onaylanan ekzoplanetlerden üçü, ilişkili yıldızlarının yaşanabilir olanlarının içinde bulundu. Gezegenlerden ikisi, Kepler-438b ve Kepler-442b, Dünya büyüklüğüne yakın ve büyük olasılıkla kayalıkken, Kepler-440b olarak keşfedilen başka bir exoplanet aslında süper bir Dünya.
8 STS-1
Synchronus Transport Signal seviye 1 (STS-1) NASA'nın Space Shuttle programının ilk yörüngesel uçuşuydu. Columbia, ilk yörünge 12 Nisan 1981'de piyasaya sürüldü ve 54, 5 saat sonra Dünya'yı toplam 37 kez yörüngesine aldıktan sonra geri döndü. Mürettebat, görev komutanı John W. Young ve pilot Robert L. Crippen'den oluşuyordu. Aslında bu, Amerika’nın 1975’teki Apollo-Soyuz Test Projesi’nden bu yana ilk insanlı uzay uçuşu idi. İlginçtir ki, lansman ilk insanlı uzay uçuşunun 20. yıldönümünde gerçekleşti. Bu tam bir tesadüf oldu çünkü STS-1'in iki gün önce piyasaya sürülmesi planlanmıştı, ancak teknik bir sorun nedeniyle gecikti.
7 Hubble Uzay Teleskopu
Hubble Uzay Teleskobu, 1990 yılında başlangıçta düşük Dünya yörüngesine sokuldu ve bugün hala çalışır durumda. Hubble, Dünya atmosferinin dışına çıkan ve arkaplan ışığı almayan inanılmaz yüksek çözünürlüklü görüntüler çekmesini sağlayan uzay teleskopudur. Hubble, astronomların uzaya ve zamana daha etkili bakmalarını sağlayan şimdiye kadar görülebilen en hafif ışık görüntülerinden bazılarını kaydetti. Astrofizikte, evrenin genişleme hızının doğru olarak belirlenmesi gibi atılımlara yol açmıştır.
6 Mars Rovers
Mars rover geldiğinde kendisini kırmızı gezegenin yüzeyinde harekete geçiren otomatik bir motorlu araç. Mars'a inen ilk robot rover, Pathfinder'ın Sojourner Rover'ıydı, 6 Temmuz 1997'de resmen Mars'ın yüzeyine dokundu. Pathfinder'ın misyonunun amacı Mars'ın insansız keşiflerinin uygulanabilirliğini kanıtlamaktı. Pathfinder ilk yörüngeye çıkmadan bir gezegene inen ilk uzay aracıydı. Misyon, NASA’ya, 17.000’den fazla fotoğrafın gözlenmesi için geri getirilmesi için 2.3 milyardan fazla veriyle birlikte geri döndü. Bugüne kadar, dört başarılı Mars gezgini, Mars Pathfinder, Spirit, Fırsat ve Merak olmuştur. 24 Ocak 2014 tarihi itibariyle Fırsat ve Merak, daha önceki yaşam ve eski suyun kanıtlarını araştırıyor. Şu an itibariyle, kırmızı gezegende yaşanabilirlik arayışı NASA'nın temel amacıdır.
5 Chandra X-Ray Gözlemevi
Chandra uzay teleskopu 1999'da yeniden başlatıldı ve NASA'nın X-ışını astronomisi misyonunda aşırı derecede etkili oldu. Operasyonun on beş artı yılında, Chandra bize görünür ışığa duyarlı teleskoplardan büyük ölçüde gizlenmiş olan Evrenin eşsiz bir görüntüsünü verdi. Chandra, Spitzer Uzay Teleskopu, Hubble Uzay Teleskopu ve Compton Gama Işını Gözlemevi ile birlikte NASA'nın dört "Büyük Gözlemevi" nden biri. Chandra, aynalarının yüksek açısal çözünürlüğü nedeniyle, önceki X-ray teleskoplarından 100 kat daha kısık olan X-ışını kaynaklarına karşı oldukça hassastır.
4 Özgürlük 7 - Uzayda İlk Amerikalı
5 Mayıs 1961'de Alan Shepard dünyayı terk etti ve dünyayı dolaşan ilk Amerikan astronotu seçildi. Açık olmak gerekirse, Shepard, uzaya yolculuk yapan ilk insan değildi - bu Sovyet astronotu Yuri Gagarin'den başkası tarafından mükemmel bir başarı değildi. Aslında, Alan Shepard, Gargarin'in başarısından sadece 23 gün sonra uzaya fırladı, o andan itibaren Shepard, NASA'nın insanlı uzay uçuşunun yıllıklarına geçişi oldu ve çıtayı birçok astronotun yerinde takip etmesi için büyük ölçüde yükseltti. Shepard, saat 9: 34'te, Redstone güçlendirici ile güçlendirilmiş olan Freedom 7 kapsülünde başlatıldı, tarihi uçuşu toplam 15 dakika 28 saniye sürdü.
3 Uluslararası Uzay İstasyonu
ISS'nin inşaatı 1998'de başladı ve 2000'den beri araştırmacılar tarafından işgal edildi. İlk ekip 2000 yılında geldi ve astronotlar uzay istasyonunda yaşadığından beri. NASA ve dünyanın her yerinden ortaklar, 2011 yılında uzay istasyonunun inşasını tamamladılar. ISS'deki astronotlar, uzayda nasıl yaşayacaklarını ve ay ve Mars'ta gelecekteki görevlerin nasıl etkili ve verimli bir şekilde sağlanabileceğini araştırıyor. ISS üzerinde yapılan araştırma, yalnızca astronotlar için değil, aynı zamanda Dünya'dakiler için de faydalıdır.
Astronotlar, araştırmaları sayesinde Dünya'daki kemik kaybının nasıl üstesinden gelineceği gibi faydalı şeyler keşfettiler. Birkaç hafta süren uzaya yapılan misyonların olağanüstü sonuçlar elde edilebileceği ve elde ettiği bilinen bir gerçektir. Uydulara ve teleskoplara hizmet edebilir, aya ulaşabilir ve ekipmanla ilgili birkaç test yapabiliriz. Ancak, diğer gezegenleri ve güneş sistemimizin gizemini keşfetmeye gelince, elbette ki bu, birkaç haftadan, hatta aylardan hatta yıllardan çok daha fazla zaman gerektirir. Hayır, Uluslararası Uzay İstasyonu (ISS) ilk uzay istasyonu değil, ama kesinlikle en etkileyici.
2 Apollo 13
11 Nisan 1970’te, uzay aracı fırlatıldı ve 55 saat 55 dakika sonra, gemide yaşamı sürdürmek için gereken hemen hemen her sistemi kapatan bir patlama meydana geldi.
Her şey, iki dakikalık kalkıştan sonra motorların durmasıyla patladı. Patlama nedeniyle gerçekleşen olay tarihteki en şaşırtıcı toplu kurtarmalardan biri. Potansiyel olarak trajik olaylar meydana geldi ve mürettebat astronotları James Lovell, Fred Hayes ve John Swirget'in hayatta kalması bir mucizeydi.
İki oksijen deposundan biri patladı ve patlamanın gücü ikinci oksijen deposunun parçalanmasına neden oldu. Kısa süre sonra, uzay aracının iki yakıt hücresinden ikisi kapandı. Bu, Apollo 13'ün uzaya oksijeni açığa çıkardığı ve tüm yaşam destek güçleri, su, ışık, ısı ve oksijenin çevrimdışı olduğu anlamına geliyordu.
Gemideki adamların ve kurtarma görevine katılan tüm insanların cesaret ve zekâsı, insanlığın kanıtlayabildiği istihbaratın gerçek bir kanıtıdır. Yaşam desteklerinden geriye kalanları korumak için, astronotlar neredeyse hiçbir yiyecek, su ve uykuda hayatta kalırken, gemideki sıcaklık neredeyse donma noktasına düşmüştür. Altı günden az bir sürede, ekip üyeleri dehidrasyon nedeniyle 31, 5 pound kombinasyonunu kaybetti.
Bütün bunlar gerçekleşirken, görev kontrolündeki NASA teknisyenleri sonunda astronotları eve götürmenin bir yolunu buldu. Parmaklarının kemiğe çalıştığı 6 gün boyunca hesaplamaları normalde tamamlamaları aylar sürecek ve sonuç olarak ay modülünü mürettebatı destekleyecek ve Dünya'ya geri gönderecek bir yol bulmuşlardı.
1 Apollo 11
Apollo 1, ay iniş misyonunun ilk insanlı misyonuydu, ancak hedef tarihini hiç bulamadı. Görev tam bir felaketti ve fırlatma provası sırasında meydana gelen kabin ateşi nedeniyle üç astronotu da öldürdü. Önümüzdeki iki yıl içinde NASA toplam dokuz görev daha yürüttü ve operasyonun çeşitli yönlerini test etti. Apollo 11 nihayetinde ayda erkeklere inen ilk görevdi (evet, bu doğru, hepiniz Apollo komplo teorisyeniniz var, aslında ayın diyarındaydık).
Astronot Neil Armstrong ayağını ayın yüzeyine koyup efsanevi sözleri söylerken; “İnsan için küçük bir adım, insanlık için dev bir adım”, dünya huşu içinde ve bazıları inançsızlık içinde izliyordu, çünkü aslında inanılmaz bir başarıydı. Kısa bir süre sonra, Buzz Aldrin takip etti ve ikisi, Dünya'nın tek doğal uydusu olan Ay'ı iddia eden ilk insanlar oldu. Tüm bunlar yaşanırken, üçüncü mürettebat üyesi olan astronot Michael Collins, Columbia komuta modülünde yörüngede kaldı. Apollo 11'den beri ayın yüzeyine sadece on kişi daha adım attı.