Hz. Ömer’de, Hacer’ul-Esved’i öptükten sonra şöyle demiştir:
Biliyorum ki sen bir taşsın. Ne kimseye zarar ve ne de kimseye fayda verebilirsin.
Eğer Allah’ın Rasûlü’nü seni öperken görmeseydim, seni asla öpmezdim. Bu sözden sonra hüngür hüngür ağlayıp figan etti. Sonra arkasına dönerek baktı ki, Hz. Ali orada bulunmaktadır. Hz. Ali’ye hitaben
‘Ey Ebu Hasan! İşte burada gözyaşı dökülür ve duâlar kabul olunur‘ dedi. Hz. Ali, Hz. Ömer’e (r.a)
şu cevabı verdi: ‘Ey mü’minlerin emiri! Hacer’ul-Esved’in ne zarar ve ne de fayda vermediğini
söylediniz. Halbuki Hacer’ul-Esved hem zarar hem de yarar verir‘. Ömer ‘Nasıl olur?’ deyince,
Hz, Ali şöyle cevap verdi: ‘Allah Teâlâ, Âdem’in zürriyetini bir araya getirip onlardan söz aldığı
zaman, onların vermiş oldukları söze dair bir senet yazdı ve o senedi bu taşın içine koydu.
Bu nedenle bu taş, sözüne sâdık kalıp ahdine vefa gösteren mü’minler için lehde
şehadet eder. Kâfirlerinde aleyhlerine şehâdet eder‘.