İngiliz İç Savaşı, 1642'de başladığında, her iki taraftaki askerlerin profesyonel olacağı ya da olması gerektiğine dair herhangi bir fikir elden çıkarılmış olacaktı. Bununla birlikte, savaş sona erdiğinde, profesyonelliğe doğru başını sallayan ve yetenekli memurlar tarafından yönetilen iyi eğitimli bir ordu fikri kök salmıştı. Tarihçi Martyn Bennett, Yeni Model Ordusu'ndaki askerlerin, modern profesyonel askerlerin öncüleri olduğunu belirtti.
Savaş başladığında, herhangi bir yerel kuvvete centilmenlerin yerel bir üyesi tarafından komuta edileceği kabul edildi. Bu güçlerin finansmanı tamamen yereldi - topraklara ya da daha büyük mülklere sahip olan ancak savaşamayanların, bu güçlerin bakımına oldukça büyük bir katkı yapması bekleniyordu. Bununla birlikte, bu finansman en iyi şekilde tehlikedeydi ve ihtiyaç duyulanın gerisinde kaldı. İki taraftaki askerler de ekipmanlarını ve genellikle üniformalarını ödemek zorunda kaldı. Bu askerlere komuta edenler, genellikle vücutta giyilen bir kuşak olan 'renklerini' seçtiler - hepsi bir birimde aynı renkte olurdu. Bununla birlikte, belirli renk boyaları diğerlerinden daha ucuzdu ve her iki taraf tarafından aynı anda sıklıkla kullanıldı. Örneğin, kırmızı oldukça ucuz bir boyaydı ve aynı anda her iki tarafın savaşında da kullanılabiliyordu. Sadece bir birim - Lord Brooke'un ayağı, mor giydiği gibi bireysel bir birim olarak ayırt edicidir. Yeni Model Ordusu'nun yaratılması bu yaklaşımı, hepsi Venedik kırmızısı üniformaları giydiği için değiştirdi.
Savaşın sıcağı sırasında kimin yanında olduğunu bilmek çok zor olurdu. Yakın çeyrek dövüş sırasında renkler gizlenmiş olabilir. İki farklı renkli kanat kullanılsa bile, bir 'üniforma'nın kütlesi, yaşamlarını kapsayan iki saniyelik bir karar vermek zorunda olan biri için çok benzer olurdu.
En yaygın asker türü ayak alaylarındaydı. Her alay, silahşör ve pikemen içeriyordu. Teoride, her alay 1.300 kişiyi içerdi ve on şirkete bölündü. Her şirketin, her turna için iki tüfek bulundurması gerekiyordu. Ancak, iç savaş sırasında çölleşme bir sorun oldu ve bunlar ideal rakamlar olurdu, ancak birçok alay beklenen sayılarına ulaşamadı. Ayrıca tüfekler piklerden çok daha pahalıydı, bu yüzden alayların mali durumu gerekli tüfekler için yeterli olmayacaktı.
Askerler, giysilerinin üzerine buffalo ceket olarak bilinen bir bufalo derisi jerkin giydiler. Bu, bir kılıçtan göz kamaştırıcı bir darbeye karşı bir miktar koruma sağladı ama çok fazla değil. Pikemen ayrıca bir korse (bir sırt ve göğüs plakası) ve tassetlerden (uyluk koruyucuları) oluşan bir dizi zırhla birlikte verildi. Turnaları yaklaşık on sekiz metre uzunluğundaydı ve sert bir tahtadan yapıldı. Turbanın son dört ayağı metal desteklerle korunmuştur. Pikler ağır ve hantaldı ve birini doğru kullanmak için güçlü bir adam gerekliydi.
Silahşörler zırh giymedi. Bir silahşörün kullandığı en yaygın silah kibrittı. İyi ve iyi eğitimli bir silahşör, dakikada üç atış yapabilir. Bununla birlikte, eğer barışı nemli olsaydı, işe yaramaz hale gelirdi. Ayrıca yakın çeyrek savaş için bir kılıçla verildi.
Teoride at alayları 600 kişiden oluşuyordu. Bu daha sonra 100 kişiden oluşan altı birliğe bölündü. Bununla birlikte, at alayını korumanın maliyeti, alayların genellikle 100 kişiden daha fazla olmadığı anlamına geliyordu. Atı olanlar ağır bir kılıçla ve muhtemelen iki tabanca ile silahlandırılmış, sırt ve zırhlar ve bir önlük giydirilmişlerdir. Prens Rupert, at alaylarının savaşta savaşma şeklini değiştirerek alacaklandırılıyor. Şok ve kafa karışıklığı yaratmak için dörtnala düşmanın ön saflarına geçiş taktiklerini geliştirdi. Bununla birlikte, iyi delinmiş bir pikemen rütbesi buna karşı iyi bir savunmaya sahipti; Bir ön rütbe sağlam tutulursa, zorlu bir engelle bir at saldırısı sundu. Rupert görevini yerine getirmek zorunda kaldı ve bu taktiğin atına karşı kullanılamadığı düşmanın kanatlarına saldırmaya başladı.
Ejderhalar at ve ayak askerlerinin karışımıydı. Savaşmaları gereken yere (genellikle düşmanın kenarlarına karşı) sürdüler, ama söküp ayaklarına saldırdılar.
İngiliz İç Savaşı'nda topçu kullanıldı. Küçük silahlar, ilerleyen bir orduyu takip edebilecek kadar manevra kabiliyetine sahipken, kuşatma savaşında daha ağır silahlar kullanılıyordu ve hareket edemeyecek kadar ağır ve zahmetliydi. Bununla birlikte, savaşlarda kullanılan topçu dağıldı ve toplu pillerde kullanılmadı ve savaşlardaki etkilerinin en az olması muhtemeldi.