Opel
|Tip||Anonim şirket|
|Kuruluş||21 Ocak 1862|
|Kurucu||Adam Opel|
|Şehir||Rüsselsheim|
|Ülke||Almanya|
|Konum||6 ülkede 11 üretim tesisi|
|Hizmet bölgesi||
Global|
(Kuzey Amerika hariç)
|Önemli kişiler||
Thomas Sedran|
CEO
|Alan||Otomotiv|
|Ürün||Otomobiller|
|Gelir||-747 milyon $ (2011)[1]|
|Çalışan sayısı||39,958 (2011)[2]|
|Kaynak||General Motors Company|
|Yan kuruluş||
Opel Performance Center|
Opel Motoren Kaiserslautern
Opel Eisenach
Opel Special Vehicles
|Ana sayfa||Opel.com|
Adam Opel AG veya kısaca Opel, 1862 yılında Adam Opel tarafından kurulan Alman otomobil şirketi.[3] 1899'dan beri araba üretmektedir ve 1929'da şirket olmuştur. Merkezi Rüsselsheim kentinde bulunmaktadır. 1929 yılında, General Motors şirkete ortak olmuş, 1931'de hisselerin tamamını satın almıştır. 2017 yılında PSA Peugeot Citroën'e satılmıştır.[4]
2010 yılında, gelecek 5 yılda sermayesinin 11 milyar euro olacağını duyurmuştur.[5] Bunun 1 milyarı tamamen yeni geliştirilecek olan yenilikçi ve yakıt tasarruflu motorlar ve şanzıman için belirlenmiştir.
İçindekiler
Tarihçe[değiştir | kaynağı değiştir]
1862-1920[değiştir | kaynağı değiştir]
Şirket, 21 Ocak 1862'de Almanya'nın Hessen eyaletine bağlı Rüsselsheim şehrinde Adam Opel tarafından kuruldu. Başlangıçta Opel yalnızca dikiş makineleri üretiyordu. 1888'de üretim yeri, bir inek ahırından Rüsselsheim'daki daha geniş bir binaya taşındı. Adam Opel,[6] 1886'da yeni bir ürün piyasaya sürdü. Opel "penny farthings" olarak da bilinen yüksek tekerlekli bisikletleri satmaya başladı. Bunun yanında Opel'in iki oğlu yüksek tekerlekli bisiklet yarışlarına katıldı ve bu bisikletlerin ulaşımdaki el verişliliğini gösterdi. Yüksek tekerlekli bisiklet üretimi kısa sürede dikiş makinelerinin üretimini geçti.[7] Şirket, Adam Opel'in 1895'teki ölümü sırasında her iki pazarda da liderdi.
İlk arabalar 1899 yılında Opel'in en büyük iki oğlunun, Saksonya-Anhalt eyaletine bağlı Dessau'daki bir mahkemede çilingir olan ve bir süredir otomobil tasarımları üzerinde çalışan Friedrich Lutzmann ile kurdukları ortaklıktan sonra başladı.[8][9] Bu otomobiller çok başarılı olmadı ve iki yıl sonra ortaklık sona erdi. Bunu takiben Opel'in oğulları 1901'de Fransız Automobiles Darracq France şirketi ile Opel Darracq markası altında araçlar üretmek için bir lisans anlaşması imzaladı. Bu arabalar, iki silindirli motorlarla çalışan Darracq şasisine monte edilen Opel gövdelerinden oluşuyordu.
1909 yılında, Doktorwagen ("Doktor Arabası") olarak bilinen Opel 4/8 PS modeli üretildi. Bu model günümüzün lüks modellerinin yaklaşık yarısı kadar fiyata sadece 3,950 marka satılıyordu. 1911 yılında şirketin fabrikası yangın yüzünden tahrip oldu ve onun yerine daha modern ve güncel bir fabrika inşa edildi.
1920-1939[değiştir | kaynağı değiştir]
1920'lerin başlarında Opel seri araba üretim çizgisinde kendi araçlarını üreten ilk Alman otomobil markasıdır. 1924 yılında Laubfrosch adında iki koltuklu yeni bir model üretildi. Laubfrosch özellikle yeşil renkte bitirildi. Bu araç 4,500 marka satıldı fakat 1930'larda bu fiyat 1,900 marka kadar indi. Adam Opel, motorlu taşımacılığın sadece zenginler için değil, aynı zamanda tüm sınıflardaki insanların seyahat etmeleri için güvenilir bir yol haline gelmesine yol açtı
1928 yılında Opel, Almanya'da % 37,5 pazar payına sahipti ve aynı zamanda ülkenin en büyük otomobil ihracatçısıydı. Aynı yıl Opel'in ilk sekiz silindirli aracı Regent önerildi. RAK 1 VE RAK 2 roket itişli araçlar beklenenden fazla ilgi gördü.
1929 yılının Mart ayında, Opel'in modern üretim tesislerinden etkilenen General Motors (GM), şirketin %80'ini satın aldı. 1931 yılında ise geri kalan kısmınıda satın alarak Opel'in tamamına sahip oldu. Opel ailesi ticari faaliyetten 33.3 milyon dolar kazandı. Daha sonra, 1935 yılında Brandenburg'da "Blitz" hafif kamyonların üretimi için ikinci bir fabrika inşa edildi.
Ayrıca Opel bir yılda 100,000 den fazla araç üreten ilk Alman otomobil markası oldu. Bu unvana Opel P4 modeli ile ulaşıldı. Satış fiyatı 1,650 mark olan bu araç, 23 hp (17 kW) güç üretebilen 1.1 L dört silindirli motora sahipti ve en yüksek hızı 85 km\s (53 mph) idi.
Ayrıca Opel, 1934 yılında Citroën Traction Avant'ı yakından takip eden, kendinden destekli ("unibody") ilk demir gövdeli otomobilin seri üretimine başladı. Bu, otomotiv tarihindeki en önemli yeniliklerden biriydi.[12] 1935'te üretilmeye başlanan arabayı Olympia olarak adlandırdılar. Düşük ağırlığı ve aerodinamik yapısıyla performans ve yakıt tüketiminde gelişme sağlandı. Opel bu teknolojinin patentini aldı.[kaynak belirtilmeli]
1930'lar Opel için on yıl sürecek bir büyümeyi beraberinde getirdi ve 1937'de 130.267 otomobil üretildi. Opel'in Rüsselsheim fabrikası, dünya çapında yedinci sırada yer alırken, üretim açısından Avrupa'nın en iyi otomobil fabrikası oldu.[13]
1939 oldukça başarılı bir sunumla Kapitan tanıtıldı. 2.5 L altı silindir motor, tamamı demir gövde, bağımsız süspansiyon, hidrolik elektrik emiciler, sıcak su ısıtıcısı ve merkezi hız göstergesine sahipti. 1940'larda II. Dünya Savaşı'nın yoğunlaşmasıyla birlikte otomotiv sektörü geçici durgunluğa uğradı ve 25.374 adet Kapitan hükümetin emriyle fabrikada bırakıldı.
II. Dünya Savaşı[değiştir | kaynağı değiştir]
Rüsselsheim'daki yönetim binaları II. Dünya Savaşı'yla birlikte 1945'te Rüsselsheim'da neredeyse hiç araç üretmedi. Çatışmalar patlak vermeden önce Adam Opel AG Avrupa'nın en büyük motorlu taşıt üreticisi olarak adını duyurdu. Bürokrasi zorluklarına rağmen 1930'larda Almanya'daki ekonomik atmosfer Opel ve diğer otomobil şirketleri için faydalı oldu. Fakat Opel açısından, endüstriyel makinalardaki genişleme, büyüme askeri amaçlar tarafından yönetilmedi.
Savaş esnasında Amerika'da GM'nin Opel ile ilişkisi tartışma konusuydu. Alfred P. Sloan'ın anı yazısına göre, savaş başladığında Almanya'nın birçok yabancı sermayeli sanayi varlığını devletleştirdiği gibi, GM'nin Opel ile ilişkisi koptu ve savaşın geri kalanı için bu şekilde kaldı. Diğer yazarlarda 1940 Haziran'ından sonra bile, Opel ve Amerika arasındaki resmî bağlantıların kırılmadığını ve Amerikalıların parasal kazanımlarının savaş boyunca sürdüğünü iddia ettiler.[kaynak belirtilmeli]
1930'larda, Rüsselsheim fabrikasında Almanya'nın savaş hazırlıklarında hiç bir zaman önemli bir rol verilmedi. Ford'un Köln'deki fabrikası, daha önceki yabancı ortaklıklara göre, tank üretimi gibi büyük bir görev için yeterince güvenilir olarak görülmedi. Başlangıçta, savaşın Almanya'nın lehine sonuçlanacağı ve kısa süreceği düşünülüyordu. Otomobil fabrikaları kaynakları korumak için kapatıldı, ancak başka hizmetler için kullanılmadı.
1942'de savaşın bir süre daha devam edeceği anlaşıldı. Araba ve kamyon fabrikalarının savaş çalışmalarına mütevazı bir şekilde geçtiği daha net hale geldiğinde, Opel uçak parçaları ve tankların üretimini üstlendi. Sadece Brandenburg fabrikasında kamyon üretimi tam hızla ilerliyordu. 1938'in sonundan itibaren, büyük Opel Blitz kamyonları Opel Admiral'de kullanılan aynı temeldeki 3.6 L motor ile güçlendirilmişti. Savaş döneminin artan taleplerini karşılamak için, 3 kısa ton (2.7 ton) Opel tasarımı kamyon, Mannheim'daki eski Benz fabrikasında Daimler-Benz lisansı altında üretildi.
Çok yönlü küçük Alman askeri araçlarından biri olan Kettenkrad, bir traktör ve motosiklet karışımı olup, 1.4 L Olympia dört silindirli motorla güçlendirildi. NSU tarafından üretilen araç yumuşak dönüşler için motosiklet tekeri gibi ön tekerlek ve direksiyona sahipti. Kettenkrad, anti-tank ile çeşitli savaşlarda asker ve işaretçi taşıdı. NSU, mayın ve ormanlarda kullanılmak üzere savaştan sonra da üretilmeye devam edildi. Daha önce atların gerçekleştirdiği fakat yulaf kıtlığı olması nedeniyle, motorlu taşıtlara nazaran daha az yakıta ihtiyaç duyan Kettenkrad, çeşitli işlerde işe yarayabilecek az sayıdaki araçtan biriydi.
Savaş ilerledikçe, askeri yetkililer hava soğutmalı motorların geliştirilmesine daha fazla önem verdiler; hava soğutmalı motor, yanlış kullanımdan kaynaklanan hasarlara karşı daha fazla dirençliydi. Bu talebi karşılamak için Opel mühendisleri olası 3.6 L kamyon motorunun soğutma sistemini değiştirerek geliştirdiler. "Hava-Yağ Soğutma" olarak adlandırıldı ve motor yağını kullanarak sıcaklık silindir çark dolaylarındaki gömleklerden alındı. Baş taraf direk havayla soğutuldu, burada üç ayrı alüminyum yüzgeçli başlıklar bulunuyordu ve her biri iki silindire hizmet ediyordu. 74-oktan yakıtı ile 3.000 rpm'de 72 hp (54 kW; 73 PS) güç üreten bu ilginç motordan sadece üç örnek üretildi.
Diğer özel işler Rüsselsheim fabrikasında yürütüldü. Bunlardan bir tanesi ünlü Junkers Jumo uçak motorunun süperkompresörleri için ara soğutucular inşa edildi. Bu hayati yapıyı çok ince alüminyum tabakalardan imal etmek için özel yöntemler geliştirildi. Almanya'nın düşmanları doğal olarak çeşitli Opel tesislerini not aldı ve 1944 Ağustos'undan itibaren hava yoluyla onlara saldırmaya başladı. Müttefik bombardıman uçaklarının saldırıları sonucu hem Rüsselsheim hem de Brandenburg'daki yıkım ağırdı. Adam Opel AG'de durum, hiçbir zaman 1945'in ilk aylarındaki kadar iç karartıcı olmadı.
Opel dönüşüme ve yeniden yapılanmaya girmişti. Şirketin personelinin çabalarının ötesinde, fabrikalarda ve diğer tesislerde çok az şey çalışıyordu. Daha önce kullanılan araç gereçlerin çoğu artık yoktu. Brandenburg kamyon fabrikası savaş sonrası Almanya’nın Rus bölgesine girdi. Fakat burada uzun kalamadı. Pencere çerçeveleri ve banyo armatürlerine kadar tüm makine ve ekipmanlar sökülerek Ural Dağları yakınındaki bir yere nakledildi.
Opel, otomobil ve kamyon üretim hattını kaybetti. Savaş tazminatı olarak Müttefik Kuvvetler'in planları kapsamında, Müttefik askeri hükumetinden Kadett için aletler, jigler, kalıplar, demirbaşlar ve çizimler talep etti. Bu çizimleri ise Rus işgali altındaki Leipzig'te bir Opel şubesinde otomobil üretimine başlamak için kullanacaklarını söylediler. Ekipman Haziran 1946'da Sovyetlere teslim edildi.
Sadece bir yıl sonra, yeni bir Sovyet arabası olan Moskvitch 400, Moskova'daki montaj hattından çıktı. Sadece adı değiştirilen bu otomobilin her detayı Opel Kadett ile aynı gibiydi (çeşitli kaynaklar çelişkili bilgi sağlar, ilgili makaleye bakınız). 1950lerin sonlarına doğru, Ruslar Kremlin Kadettlerini yedek parçaları kolaylıkla Almanya'dan elde edilebileceğini vurgulayarak Belçika'ya ihraç ediyorlardı. 1959 yılına kadar Moskvitch modeli, Opel mühendisliğinin hiçbir izini taşımayan bir otomobil olarak tanıtıldı. Ve bu tarihten sonra Opel hemen yeni bir Kadett'i tanıtmaya hazırdı.
Rüsselsheim’da yerleşke oluşturan Amerikan hükumetinin güçlü direnişi Opel'in tesislerinin tamamen Ruslara savaş tazminatı olarak verilmesini engelledi. Bu tartışmalarda GM'nin hiçbir söz hakkı yoktu ve yan kuruluşuna karşı ne tür bir duruş alacağından emin değildi. GM'den Alfred Sloan: "(Opel) savaş başladıktan hemen sonra Alman hükumeti tarafından ele geçirildi. 1942'de Opel'e yaptığımız yatırımın toplamı yaklaşık 35 milyon dolardı ve Hazine Bakanlığı'nın mal varlıklarıyla ilgili olarak ellerinde tuttuğu bir karar altında, cari vergilendirilebilir gelire karşı yatırımı iptal etmemize izin verildi. Fakat bu karar Opel mülkiyetine olan ilgimizi veya sorumluluğumuzu sonlandıramadı. Savaşın sona ermesiyle birlikte, Opel hisse senedi sahiplerinin hala kabul edildiğini anladık; Ayrıca mal sahibi olarak bu mülkiyetin sorumluluğunu almaya mecburduk." Sloan ve arkadaşları bile savaş sonrası Avrupa'da bu riski almanın yaptıklarına değip değmeyeceği konusunda kararsızlardı.
General Motors'un kitaplarında ya da diğer otoritelerde bulunmayan, Opel'in 1945'teki yeniden toparlanışındaki en sorumlu kaynak çalışanlarının olağanüstü sadakatiydi. Çalışanlar Rüsselsheim'de çalışan diğer meslektekiler gibi gezgin fırsatçılar değildi.[kaynak belirtilmeli] Onlar çoğunlukla, bir çok farklı ülkeden bu bölgeye gelen ve tam olarak Adam Opel AG ile büyümüş olan kadın ve erkeklerden oluşuyordu. Opel'in kaderi işçileri için önemliydi, çünkü Opel'in çöküşü savaş kargaşasından eve dönüş yolunu bulan Rüsselsheim halkının en önemli işvereni kaybetmesi anlamına geliyordu.
Kadın ve erkek çalışanlar abartısız Opel Adam AG ile yetişmişlerdir. Onlar için asıl önemli olan kendi geleceklerinden çok Opel’in geleceğidir. Opel’in çöküşü Rüsselsheim’da en önemli iş verenin yitirilmesi anlamına gelmekteydi.
Savaşın hemen sonrasında küçük bir iskelet işçi ekibi tesisteki molozları temizlemeye başladılar. Mayıs 1945'e gelindiğinde, bu çalışma ihtiyaç duyulan Opel parçalarının üretimine başlamaya yetecek kadar gelişmişti. Onlar için araç gereç bulmak, onları kaynağından elde etmektense kara borsadan ya da değiş tokuş yoluyla elde etmek daha önemliydi.
1945-1970[değiştir | kaynağı değiştir]
Savaşın sona ermesinin ardından, Brandenburg tesisi Rusya'ya nakliye edildi. Rüsselsheim'daki binaların % 47'si yıkıldı.[14] Eski Opel çalışanları Rüsselsheim'daki tesisi yeniden inşa etmeye başladılar.
Almanya'nın yeniden inşası için verilen mücadelede yeni kamyonlara yönelik acil ihtiyaçlara yanıt olarak, Rüsselsheim'i yöneten Amerikan yetkilileri, 2.5 L Kapitän motorla çalışan 1.5 kısa tonluk (1.4 tonluk) kamyon üretimi için bir tesisin yapımına izin verdiler. Bu mümkün olan en küçük mucizeydi. Ocak 1946'ya kadar tesis kendi başına kamyon üretimine hazırdı fakat neredeyse 12.000 parçadan her birini oluşturmaya gerek olan parçaların çoğu eksikti. Büyük firmalar başlamadan önce küçük firmalarında başlaması gerekmekteydi. Hastalık ve yetersiz beslenme 6.000 çalışanın sağlığına öyle zarar verdi ki, 500 işçi işe gelemeyecek kadar hastaydı ve ayrıca bir günde 400'den fazla çalışan hasta raporu almaktaydı.
Bu ve diğer engellerin üstesinden gelen Opel, 15 Temmuz 1946'da Birleşik Devletler Ordusu Genel Sekreteri Geoffrey Keyes, diğer yerel liderler ve basın mensuplarının katılımıyla ilk savaş sonrası kamyonu Opel Blitz'in tamamlanmasını kutladı.[14]6600RM olarak ücretlendirilen kamyon, benzin ya da odun gazıyla ile çalışacak şekilde tasarlanmıştır. bunun için bir gaz jeneratörü tedarik edilebilirdi. Dikiz aynasından uçan bir demet tören çiçeği ile birlikte bu tarihi Opel Blitz, 26 Temmuz'da Wiesbaden'daki bir alıcıya gitmek üzere fabrika kapısını terk etti. Üretim ayda 150 oranında gerçekleşti ve 1946'ya kadar toplam üretim 839'du. Frigidaire buzdolapları da, NSU Kettenkrad için Olympia motorları gibi Rüsselsheim'da yapıldı.
Opel için bir sonraki adım, binek otomobil üretiminin yeniden başlamasıydı. Kapitän'ın motoru zaten kamyonlara üretildiği için bu modeli geri getirmek en kolay görünen şeydi. Fakat işgal yönetmelikleri Alman sivilleri 1,5 L veya daha az hacimli olan arabalarla sınırlandırmıştı ve bu da Olympia'yı açık bir aday haline getirdi. İlk olarak Kapitan’ı geri getirmek en kolayı olarak gözükmektedir çünkü onun motoru hali hazırda traktörler için üretimdedir. Fakat iş tüzüğü Olympia’yı en bariz aday yapan 1.5 L ya da daha az Alman sivil arabalarını sınırlandırdı. 1934'ten beri Opel'de baş mühendis olan Dr. Ing e.h. Karl Stief, bu zor küçük arabaya faydalı değişiklikler yaptı. Dubonnet ön süspansiyon geleneksel bir bobin ve salıncak düzeni ile değiştirildi ve direksiyon buna göre yeniden düzenlendi.
1947 Kasım'ında ilan edilen, savaş sonrası Olympia üretimi, sade boyalı jant kapaklarıyla Aralık 1948'de başladı ve o yıl içinde ihracat satışlarına mütevazı bir getiri sağladı. Kapitän Ekim 1948'de, farların şekli, yaprak yaylar ve amortisörlerdeki gelişmeler gibi bazı detaylar haricinde değişmeden Opel serisine geri döndü. 1948'deki fiyatlar Kapitän için 9950 DM ve Olympia için 6,785 DM idi (Alman markı 20 Haziran 1948'de Reichsmark'ın yerini aldı).
Opel'in geleceğini güçlü bir şekilde etkileyecek olan diğer olaylar 1948'de gerçekleşti. Şubat ve Mart aylarında GM'den bir çalışma grubu, Avrupa'nın ekonomik durumunun ve Opel'in özel sorunlarının her yönünü araştırmak için Almanya'ya geldi. Geri dönüşlerinde, 26 Mart'ta General Motors'un Opel'in kontrolünü yeniden başlatmasını öneren bir rapor sundu. Ancak, 5 Nisan'da GM'nin mali politika komitesi, "bu mülkün işleyişi ile ilgili birçok belirsizlik göz önüne alındığında, kurum şu andaki operasyonunun sorumluluğunu sürdürmek için haklı bir gerekçeye sahip değil..." sonucuna vardı. Bu raporla birlikte GM'nin Opel'i istemediği açıkça belli olmuştu.
GMP başkanı Alfred P. Sloan, Jr ve Charles Erwin Wilson ("Motor Charlie" Wilson), seçenekleri değerlendirmeye başladılar. Daha sonra Nisan ayında Sloan, GM'nin daha muhafazakar finansal zihinlerinin şüphelerini dinlendirecek olan Opel'in kontrolünü sürdürmek için koşullar kuracağını umduğu bir çalışma belgesiyle görüş farklılıklarını çözmeye çalıştı.
Sloan, GM 'nin Almanya'da "durgunluğa yakın" olarak adlandırılan ekonomik koşulların iyileşip iyileşmeyeceğini görmek için iki yıllık bir "deneme" dönemi için tekrar Opel'in yönetimini ele almayı önerdi. Ayrıca General Motors'un Opel'de her hangi bir ek sermayeyi riske etmemesi gerektiğine, kredi olanaklarının mevcut olmasına, personel politikaları ve yönetiminde tam özgürlüğe sahip olunmasına, Adam Opel AG tarafından üretilen ürünlerin yalnızca yönetimin yetkisi dahilinde olması ve fiyatların hükümet yetkilisi tarafından onaylanmak zorundaysa, sermayeye makul bir geri dönüş yapılmasına izin verilmesi gerektiğine inanıyordu.
Bu ilkeler göz önünde bulundurulduğunda, Opel konusu 3 Mayıs'ta GM mali politika komitesine tekrar sunuldu ve daha sonra Rüsselsheim'a geri dönüşe sunulan itirazlar geri çekildi. Bu gerçekleşmeden önce, hem GM'de hem de ABD'nin Almanya'nın işgal altındaki bölgesinde birçok detayın hala çözülmesi gerekiyordu. Sonunda 1 Kasım 1948'de GM, Adam Opel AG'nin yönetim kontrolünü yeniden devraldığını açıkladı. Daha önce General Motors Denizaşırı Operasyonlar Bölümü Avrupa Bölge Müdürü Edward W. Zdunek genel müdür olarak seçildi.
Zdunek'in bu göreve atanması özel bir önem taşıyordu. Tecrübeli bir motor endüstrisi yöneticisi olan Zdunek, çalışanlar tarafından en çok saygı gören kişilerden birisiydi. Ed Zdunek, savaş sonrası Almanya'nın bu zor ortamında Opel'e rehberlik etmek için mükemmel bir seçenek olarak görülüyordu. 1961'e kadar o kritik pozisyonda görevine devam etti.
GM'nin yönetimindeki Opel otomobillerindeki değişiklikler, makyajlanan Olympia'nın piyasaya sürüldüğü 1950 yılına kadar ortaya çıkmadı. Aracın ön ve arka çamurlukları uzatılırken, ağır bir yatay krom ızgara da eklendi. Cabrio-coach modeli Olympia serisine geri döndü ve Karosserie Miesen tarafından geliştirilen bir kombi de sunuldu. Şubat 1951'de Almanya'daki ilk savaş sonrası otomobil gösterisine hazırlanılırken, Olympia, 16 inç (41 cm) tekerlekler ve lastikler yerine yedek lastiği ve 15 inç (38 cm) tekerlekleri içeren bir bagaj bölmesi ile daha da büyüdü. Bazı küçük değişiklikler ile birlikte Mart 1953'e kadar bu modelin üretimi devam etti.
Yeni gösterge paneli ve ayarlanabilen direksiyon mili değişimi gibi detaylı gelişmeler Mayıs 1950'de Kapitän hattını süsledi. 19 Nisan'da başlayan ve 11 süren Frankfurt Otomobil Fuarı için Mart 1951'de daha büyük değişiklikler yapıldı. Daha yüksek bir sıkıştırma oranıyla (hala sadece 6.25: 1), motor gücü 3,700 rpm'de 58 bhp (43 kW; 59 PS) ve en yüksek hız 60 bhp (45 kW; 61 PS) idi. Temmuz 1953'de üretimi sona eren bu modelin ömrü boyunca, en yüksek gücü 60 bhp (45 kW; 61 PS) idi.
Yaklaşık olarak emir vaki ile, Kadett’i inşa etmek için araç gereçlerin yokluğunda, Opel kendini orta fiyatlı gelirli Almanya’nın savaş sonrası otomobil piyasasında VW ve Mercedes Benz arasında sandwich olmuşcasına sıkışdı buldu. Bu GM ve Opel için beklenmedik bir durum değildi ve bu onlar için şaşırtıcı şekilde iyiydi.
1953'te üretim savaştan bu yana ilk defa 100,000 üniteden fazla bir sayıya ulaştı ve 1954'te Main River’daki büyüyen tesisin tamamen yeniden inşa edilmesi düşünüldü, 24,270'i Adam Opel AG tarafından çalıştırılmaktadır ve 167,650 araç inşa edildi.
Opel’in ilk turbo arabası Rekord 2.3 TD, ilk olarak 1984’te Geneva’da gösterildi.
Şirket[değiştir | kaynağı değiştir]
Adam Opel Almanya'daki en eski araba üreticilerinden biridir ve Avrupa'nın en büyük otomobil imalatçılarından bir tanesidir. Şirket 7 ülkede 11 tane araç, güç aktarma mekanizması, ve donanım bileşenleri ve üç gelişim merkezi işletmekte ve şubat 2011 itibarıyla yaklaşık 39.000 eleman çalıştırmaktadır. Birçok yeni iş otomobil ithalatçılarıyla yapılan işlerin direk sonuçlarına bakılarak 6.500 bağımsız satış ve servis outletleri tarafından sağlanmıştır. Birleşmiş Krallıktaki kardeş marka Vauxhall ile birlikte, Opel dünya çapında 40'tan fazla pazarda araç satmaktadır. Şirketin Rüsselsheim fabrikası 750 milyon Euro ile dünyanın en modern tesislerinden bir tanesine dönüşmüştür ve 2002 de üretime başlamıştır. Diğer tesisler Almanya’da Bochum, Eisenach, ve Kaiserslauter; Aspern Viyena Avusturya; St. Gotthard Maceristan; Zaragoza İspanya; Gliwice Polonya; Ellesmere limanı ve Luton İngiltere. Dudenhofen Test Merkezi Rüsselsheim ana merkezinin yakınında yer almaktadır.
Yaklaşık 7.000 kişi Uluslararası Teknik Geliştirme Merkezinde ve Rüsselshein’deki Opel Dizayn Merkezinde mühendislik ve Opel araçlarının dizaynından sorumludur. Genel olarak Opel küresel General Motors (GM) şirketinde Epilson I platform, Epilson II platform, Delta I platform, Delta II platform, Gamma platform’un mühendislik ve geliştirmesinde önemli rol oynamıştır ve Gamma II platformunun özellikle yüksek bitişli ve daha rafine versiyonunda önemli rol oynamaktadır. Buna ek olarak şirket küresel General Motors (GM) araba üretimi için yeni ekipmanlar üretmektedir.
Bundan dolayı Opel çoğu durumda Opel İnsignia/Buick/LaCrosse/Chevrolet/Malibu ya kadar tüm araba mimarisi ve teknolojisinden sorumludur. Özellikle tüm geleceğe yönelik, modern, tam verimli GM mimarisi küçük ve orta büyüklükteki araçlar için Opel tarafından geliştirilmiştir.
Ampera’nın ardındaki fikir ve konsept Opel/Almanya’da "eski Küresel Araç Yöneticisi ve Küresel elektrikli araç geliştirme mühendisi" ve volt gelişimin lideri olarak Frank Weber aslen bir Opel iş vereni olarak bu konseptin gelişimi için Almanya'daki karargahı yerine GM’nin anavatanına, Amerika'ya gitmiştir. 2009’da Weber Opel’in Adam Opel GmbH Opel liderlik organizasyonu boyunca planlama yönetici vekili ve ticari araç operatörü olarak geri dönmüştür.[15] 2011’de Frank Weber Opel’i BMW için terk etmiştir.[16]
Yüksek performanslı araba geliştirmeden sorumlu Opel Performans Merkezini GmbH (OPC) 1997’de kurmuştur. Opel özel araçları GmbH (OSV) tamamen özel seriler ve araç modifikasyonları üreten şubelere sahip olmuştur. OSV ITDC ile birlikte çevre dostu ve maliyel CNG sürüş konseptini baz alan Doğal gaz ve ilk defa Opel Zafira 1.6 CNG ile uygulanmıştır.
Tesisler[değiştir | kaynağı değiştir]
|Üretim yeri||Üretim başlangıç yılı||Ürünler||Yorumlar||Çalışan|
|Rüsselsheim, Almanya||1898||Uluslararası Teknik Geliştirme Merkezi (ITDC)


Adam Opel AG Genel Müdürlük Merkezi
Dudenhofen Test Merkezi
|14.900|
|Bochum, Almanya||1962||3.100|
|Kaiserslautern, Almanya||1966||
||2.700|
|Eisenach, Almanya||1990||
||1.600|
|Zaragoza, İspanya||1982||
||6.500|
|Gliwice, Polonya||1998||
||3.000|
|Tychy, Polonya||1996||
||550|
|Aspern, Avusturya||1982||1.600|
|St. Gotthard, Macaristan||1990||
||750|
|Ellesmere Port, Birleşik Krallık||1962||
||2.100|
|Luton, Birleşik Krallık[17]||1907||Vauxhall Motors Genel Müdürlük Binası||1.100|
Avrupa Satış[değiştir | kaynağı değiştir]
|Yıl||Birimler||Pazar payı|
|2011[18]||1.213.602||%6,1|
|2010[19]||1.178.175||%6,2|
Sloganlar[değiştir | kaynağı değiştir]
Opel'in kurumsal sloganı, Biz araba ile yaşıyoruz anlamına gelen; "Wir leben Autos" sözcüğüdür. Bu Almanca slogan dünya çapında pek çok ülkede kullanılmaktadır.[20]
Amblemler[değiştir | kaynağı değiştir]
- Opel-z-37.jpg
1937
- OPEL 2002 logo.png
Opel logosu (2002-07)
Modeller[değiştir | kaynağı değiştir]
Mevcut model yelpazesi[değiştir | kaynağı değiştir]
Aşağıdaki tabloda 2017'den itibaren üretilen Opel araçları listelenmektedir:
|Adam||City car||


|Ampera-e||All-electric subcompact car||


|Astra||Small family car||


|Cascada||Mid-size car||


|Combo Life||Leisure activity vehicle||


|Corsa||Supermini||


|Crossland X||Subcompact crossover||


|Grandland X||Compact crossover SUV||


|Insignia||Large family car||


|Karl||City car||


|Mokka X||Subcompact crossover SUV||


|Zafira||Large MPV||


Hafif ticari araçlar[değiştir | kaynağı değiştir]
|Corsavan||Otomobil kaynaklı van||


|Combo||Panel van||


|Vivaro||Hafif ticari araç||


|Movano||Hafif ticari araç||


OPC modelleri[değiştir | kaynağı değiştir]
Opel, OPC tarafından geliştirilen otomobillerin yüksek performanslı türevlerini üretmektedir.
|Astra OPC||Compact sports car||


|Corsa OPC||Supermini||


Üretimi biten modeller[değiştir | kaynağı değiştir]
|System Lutzmann||1899-1902|
|Darracq||1902-1907|
|Doktorwagen||1909-1910|
|Laubfrosch||1924-1931|
|Olympia||1935-1970|
|Kadett||1937-1940|
1962-1991
|Kapitän||1939-1970|
|Olympia Rekord||1953-1957|
|Rekord||1953-1986|
|Commodore||1967-1982|
|GT||1968-1973|
|Ascona||1970-1988|
|Manta||1970-1988|
|Senator||1978-1993|
|Omega||1986-2003|
|Vectra||1988-2009|
|Calibra||1989-1997|
|Agila||2000-2014|
|Signum||2003-2008|
|Meriva||2003-2017|
Motor sporları[değiştir | kaynağı değiştir]
Opel Ralli Takımı, 1980'lerin başlarında Irmscher ve Cosworth'la birlikte geliştirilen Opel Ascona 400 ve Opel Manta 400 ile Dünya Ralli Şampiyonası'na katıldı. Walter Röhrl, 1982 Dünya Ralli Şampiyonası şampiyonluğunu kazandı ve Ari Vatanen ise 1983 Safari Rallisi'ni kazandı.
Opel 1990'ların sonlarında Uluslararası Turing Otomobil Şampiyonası'na katıldı ve 1996 yılında Calibra ile şampiyon oldu. Opel, 2000-2005 yılları arasında Almanya'da düzenlenen DTM yarışlarında, Astra modeli ile birlikte yer aldı ve birkaç yarış kazanmasına rağmen DTM şampiyonluğunu kazanamadı.
In 2014, Opel presented a road-legal sport version of the Adam R2 Rally Car - Opel Adam S[23] - powered by a 1.4 L turbocharged engine which generates 150 HP. Otomobil 0'dan 100 kilometre hıza 8.5 saniyede ulaşıyordu.
Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]
- ^ http://www.autocar.co.uk/car-news/industry/opel-slumps-despite-gms-profits
- ^ http://media.gm.com/media/intl/en/opel/company_opel/ebook.brand_opel.html
- ^ http://media.opel.com/content/media/intl/en/opel/company.html
- ^ Opel satıldı, Peugeot'a kardeş oldu!
- ^ http://www.bloomberg.com/apps/news?pid=newsarchive&sid=aweFLsLewNdE
- ^ "Opel Adam". Auto-power-girl.com. 1 Temmuz 2017 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 19 Kasım 2014.
- ^ "Informationen zu Opel". Autoscout24.de. Erişim tarihi: 1 Ekim 2010.
- ^ "Lutzmann". Cartype. 6 Temmuz 2017 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 13 Haziran 2009.
- ^ "History & Heritage - Our Company - GM.com". 9 Aralık 2015 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 19 Mart 2017.
- ^ Europe, WIM OUDE WEERNINK Automotive News (21 Haziran 1999). "OPEL: GERMAN ROOTS, GLOBAL REACH" (p. 24B). Automotive News. Erişim tarihi: 5 Şubat 2018.
- ^ "Opel" (İngilizce). 6 Aralık 2013. 26 Ekim 2018 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 1 Ekim 2016.
- ^ Nieuwenhuis, Paul; Peter E. Wells (8 Ağustos 2003). The Automotive Industry and the Environment, 1st Edition. Woodhead Publishing. s. 109. ISBN 978-1855737136.
- ^ Heinz Michaels (21 Şubat 1964). ""...Mit einer Produktion von 130 267 Fahrzeugen waren sie im Jahre 1937 die größte Automobilfabrik Europas und die siebtgrößte der Welt". Der große Sprung nach vorn: Kann Opel Deutschlands größter Autolieferant werden?. Die Zeit (online). Erişim tarihi: 13 Eylül 2015.
- ^ a b "Das Alte stürzt...Es aendert sich die Zeit......und neues Leben blüht aus den Ruinen". Das Auto. Cilt 1, s. Seite 2–3. Aralık 1946.
- ^ http://www.autokiste.de/psg/0911/8415.htm
- ^ http://www.reuters.com/article/2011/04/13/bmw-generalmotors-idUSLDE73C1RB20110413
- ^ "Opel Media - Europe - Company". Media.opel.com. 15 Mayıs 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 11 Ekim 2011.
- ^ http://media.gm.com/media/intl/en/opel/company_opel/ebook.brand_opel.html#/2/
- ^ "Opel Media - Europe - Company". Media.opel.com. 23 Nisan 2011 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 30 Haziran 2011.
- ^ "Opel Vice President Alain Visser: Cars are our passion". Iaa.opel.info. 15 Eylül 2009. 14 Mart 2012 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 3 Nisan 2010.
- ^ "Opel returns to motor sport". 4 Mart 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 19 Mart 2017.
- ^ "150HP Opel Adam S". Auto-Power-Girl.com. 25 Ekim 2018 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 19 Kasım 2014.
- ^ "150HP Opel Adam S". Auto-Power-Girl.com. 25 Ekim 2018 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 19 November 2014.