Fotoğrafın evrimi olağanüstü, ancak korumalar – ve kısıtlamalar – aynı kalıyor. Artık cep telefonlarının fotoğraf çekimine getirdiği kolaylık kurallar ne olursa olsun insanların fotoğraf çekimi yapmasına engel olamıyor.
2004 yılında, Oklahoma valisi de dahil olmak üzere 1000’den fazla kişi Irak’ta öldürülen bir Ulusal Muhafız askeri cenazesine katıldı. Cenaze okul spor salonunda yapıldı. Medya davet edildi, ancak açık tabutun fotoğraflarını çekmekten kaçınmaları istendi.
Ancak, Harper’s Magazine’den bir fotoğrafçı, fotoğraf çektirdi. Birkaç ay sonra, dergi onu yayınladı.
İnsanlar için önemli olan daha fazla interaktiflik yakalamak ya da gerçek ancak farkındalık oluşturacak olan bir içeriği kısa sürede kendi hesaplarında yayınlamak. Muhtemelen medyadan bağımsız birileri bir fotoğraf çektirecek ya da çekecek ve hemen sosyal medyada yayınlayacaktır.
Eskiden fotoğrafçıların düzenli olarak kameralar taşıyor olmaları gerekiyordu. Bazen bir olayı olduğu gibi yakalamak için doğru zamanda doğru yerde olurlardı, ama çoğu zaman birkaç dakika sonra gelirler ve sonraları yakalarlardı. Fakat günümüzde herkesin kayıt yapması o kadar kolay ki, insanlar kamusal alanlarda çok daha fazla gerçek zamanlı olayları yakalıyor.
Diğer bir tartışma konusu da mahremiyet ve insanların nerede çekebileceği ve nerede çekemeyeceği ile ilgili sorular. Tüm bu sorulara rağmen, cevaplar hep aynı kalıyor.