Bölüm 1420: Tanrıça Meiyin
Luo Guxie'nin Mu Xuanyin ile alay edip etmediğini ya da kıskançlığını ifade edip etmediğini söylemek imkansızdı. Ne olursa olsun Mu Xuanyin onun alayına kanmamıştı. ''Luo Guxie, Buz Ankası Alemi'nin huzurunu bozdun ve hem büyüklerimi hem de öğrencilerimi yaraladın. Bu hissettiğim bir provokasyon mu?”
"Provokasyon?” Luo Guxie küçümseyen bir dille, ''Kar Şarkısı Diyarı'nın benim provokasyonumu hak ettiğini mi düşünüyorsun?'' dedi.
Mu Xuanyin: “...”
“Ama endişelenecek bir şey yok. Her borç için bir alacaklı vardır ve ben, Luo Guxie, zayıfları zorbalığa uğratan ve masumları yaralayan biri değilimdir. Lakin bugün ölmesi gereken tek kişi Yun Che'dir!” Luo Guxie yavaşça kollarını uzattı ve görünmez bir güçle Mu Xuanyin'i bastırdı. “Yun Che'yi bana teslim ettiğin sürece diyarına zarar vermeyeceğim.''
''Aksi takdirde halihazırda tarikatının içine dalar ve istediğimi elde ederdim. Beni sana karşı tatsız şeyler yapmam konusunda zorlama!''
Luo Guxie'nin serbest bıraktığı, sürekli artan baskıya rağmen Mu Xuanyin'in sesi kayıtsızdı. ''Eminim ki gösterdiğiniz tavır karşısında İlahi Buz Ankası Tarikatım son derece yüz kazanmıştır." Şok edici derecede ürpertici bir sesle devam etti: “O Kar Şarkısı Diyarında ve onu istediğin sürece görmekte özgürsün.''
"Oh?” Luo Guxie biraz şaşırmış görünüyordu. “İtaatkar birisine benziyorsun, takdir edilesi.”
''Ama sana Yun Che'yi göstermeden önce bir sorum var." Mu Xuanyin'in ifadesi kayıtsızlığını sürdürüyordu. "Sana burada olduğunu söyleyen kimdi?”
''Heh!'' Luo Guxie, sanki birisi ona bir şaka yapmış gibi gülümsedi. “Şu an olduğu gibi bana bunu sorma hakkın yok. On nefes süren var. Eğer on nefeste Yun Che'yi bana teslim etmezsen olacaklar için beni suçlama!”
Son satırı, her niyetiyle korkutmak için açıkça söylemişti.
Ancak Luo Guxie'yi şaşırtan Kar Şarkısı Kralı, açıkça onu provoke etmesine rağmen herhangi bir harekette bulunmamıştı. Aslında gösterdiği tavra karşılık gözlerinin korkuyla titremesi gerekiyordu lakin o hala soğuk ve kayıtsızdı. Sanki o gözlerin arkasında delici bir şey ve ruhun bir görüntüsü varmış gibiydi.
“Heeheehee…”
O anda bir kızın melodik kahkahası aniden herkesin kulağına ulaştı. Bu kişinin aurası ve silueti hiçbir yerde görülmüyordu ama sesi kulaklarının yanında sanki garip bir sihir ile doluymuş gibi çınlamayı bırakmamıştı. "Baba, burası Kar Şarkısı Diyarı. Çok güzel bir yer ve her yerde kar var.”
''Hehe..." Bu sefer, kulaklarına giren bir erkeğin sesiydi. İlk sesten çok daha hafif ve daha sağlam olmasına rağmen aynı zamanda öncekine göre garip, kalıcı kalitesinden yoksundu. "Ebedi kardan daha güzel ne olabilir? Lafı açılmışken, buraya ilk kez geldin, değil mi?”
Konuşan adam sözlerini bitirmeye yakın Mu Xuanyin ve Luo Guxie'nin ruhsal algılarına girdi.
Mu Xuanyin kaşlarını hafifçe çattı ve Luo Guxie aniden gözlerinde garip bir parıltı ile döndü.
Çok geçmeden görüş alanlarına iki figür girmişti.
Adam uzun boylu ve mavilere bürünmüştü. Yüzünde çok fazla iz yoktu ama gerçekte insanları ikinci bir bakış atmaya cesaret etmekten alıkoyan huşu uyandıran bir güç saklıydı.
Bir hükümdarın bile onunla konuşmak için yüzüne bakmaya cesaret etmesi takdire şayan bir cesaretinin olduğunu gösterirdi.
Ama ne yazık ki onun huşu uyandıran görünümü, yanındaki kız tarafından tamamen yok edilmişti.
Yirmili yaşlarında bile görünmeyen siyahlara bürünmüş genç bir kızdı.
Beyaz karda bir gece gibi göze çarpan zifiri siyah saçı ve insanlara dipsiz bir uçurumu hatırlatan bir çift canlı, zifiri siyah gözü büyüleyici bir şekilde güzeldi. Onun özellikleri ve kıyafetleri soluk beyaz tenini vurgulamak için hizmet ediyordu.
Sonsuz karın içindeki dudakları bir gülümseme içinde kıvrılmıştı. Bir paradoks gibi gülümsemesi aynı zamanda hem masumdu hem de büyüleyiciydi. Daha da iyisi, bu çelişkili nitelikler bir şekilde onun kişiliğinde bir uyum içinde yaşıyordu.
“Hehe." Uzun boylu adam hafifçe gülümsedi. "Sırlanmış Işık Aleminden mütevazı hizmetkarınız Shui Qianheng, kendini Kar Şarkısı Diyarına davet etti. Habersiz gelişimim için lütfen beni affedin.”
Mavili adam Sırlanmış Işık Alemi'nin Alem Kralı olan Sui Qianheng'den başkası değildi!
Mu Xuanyin başını hafifçe kaldırdı ve “Sırlanmış Işık Alemi Kralı ve Tanrıça Meiyin tarafından ziyaret edilmek yalnızca bizim için göklerin verdiği bir onur olarak kabul edilebilir. Kar Şarkısı Diyarına hoş geldiniz.'' dedi.
Siyah elbiseli kız ileriye birkaç adım attı ve Mu Xuanyin'e bir küçüğün saygılı selamını verdi. "Sırlanmış Işık Alemi'nin küçüğü Shui Meiyin, Kar Şarkısı Diyarı Kralını selamlıyor.”
Selamlamadan sonra Shui Meiyin başını kaldırdı ve gülümseyerek ciddiyetle Mu Xuanyin'e baktı. "Annem ben küçükken Kar Şarkısı Diyarı Kralı'nın Doğu İlahi Bölgesindeki en güzel kadın olduğunu söylemişti. Bugün... Annemin iddia ettiğinden daha güzel olduğunuzu keşfettim.”
''Meiyin, kaba olma." Shui Qianheng kızının böyle şeyler diyeceğini tahmin etmiyordu.
“...” Mu Xuanyin başını salladı ama bir şey söylemedi. Ancak Shui Meiyin'e bakmaktan kendini çekemedi.
Sırlanmış Işık Alemi Doğu İlahi Bölgesi'nin en güçlü üç yüksek seviyeli aleminden biri olarak biliniyordu. Ancak şöhretleri Kutsal Saçak Alemi'nin gerisindeydi.
Bu denge ilk kez bu yıl değişmişti.
Kutsal Saçak Alemi aniden zayıflamış değildi. Aksine, Ebedi Cennet Aleminde üç bin yıl kalan Luo Changsheng'in yedinci seviye bir İlahi Usta olması tüm Tanrı Alemini hayrete düşürmüş ve onlara eşsiz bir zafer kazandırmıştı.
Ancak Luo Changsheng'in başarısı dünyayı şaşırtacak tek başarı değildi. Aslında başarısı en çarpıcı olanı bile değildi.
Çünkü Sırlanmış Işık Alemi'nin Shui Meiyin'i de yedinci seviye bir İlahi Usta olmuştu... Üstelik sadece kaynak enerjisi bu seviyeye gelmekle kalmamıştı, aynı zamanda İlahi Paslanmaz Ruhu da İlahi Usta seviyesini geçmişti!
Ablası Shui Yingyue dahi İlahi Usta Alemi'nin beşinci seviyesinde kalmıştı. Bunun anlamı, tek bir gece de Sırlanmış Işık Alemi'nde iki İlahi Usta'nın uyandığıydı!
Geçmişte Luo Changsheng akranları ile karşılaştırıldığında her nesil yükselen bir yıldızdı. Bu sefer Shui Meiyin hepsini aşarak yükselen yıldız olmuştu...
Ama her ne sebeple olursa olsun dünyanın göz kamaştırıcı yıldızı ve cennetin gururu aniden bugün babasıyla birlikte Kar Şarkısı Diyarını ziyaret etmeye karar vermişti...
“Neden buradasın, Shui Qianheng?” Luo Guxie de dahil olmak üzere Shui Qianheng'in buraya gelmesi herkesi şaşırtımıştı. İkincisi, bugün burada olma nedenlerini fark etmiş gibi görünüyordu ve ruh halinin karardığını hissetti.
Shui Qianheng'in gülümsemesi değişmeden kaldı. “Eh, Yun Che'nin Şeytani Bebek felaketi sırasında ölmediğiyle ilgili garip bir söylenti rüzgarı yakaladım. Hatta şu anda Kar Şarkısı Diyarında ikamet ettiği söyleniyordu. Sen ve dünyanın geri kalanının farkında olduğu gibi kızım ve Yun Che dört yıl önce nişan sözü verdi. Bu yüzden söylentilerin doğru olup olmadığını kontrol etmeye geldim.”
Mu Xuanyin: “...”
"Bundan bahsetmişken, neden burada olduğunu soran ben olmalıyım Peri Guxie.” Shui Qianheng soruyu Luo Guxie'ye geri attı. Aynı zamanda Shui Meiyin'e doğru bir bakış attı ve bir iç çekti.
"Heh.” Bununla birlikte Luo Guxie, sorun aramadığı açık olsa da Shui Qianheng'e karşı nezaket izi göstermedi. Ona karşı da alaylı bir sesle devam etti: ''Gerçekten bugün neden burada olduğumu bilmiyor musun?''
Shui Qianheng'in kaşları örüldü, ama yine de gülümsemesini sürdürdü. “Peri Guxie eski kinini unutamamış gibi görünüyor. Yine de Yun Che hala bir küçük. Durumunu göz önünde bulundurarak, neden kendini bir küçüğün seviyesine indirmekte kararlısın?”
Shui Qianheng Sırlanmış Işık Alemi'nin Kralı olmasına rağmen açıkça Luo Guxie ile düşman kesilmek istemiyordu. Bu dünyada direk Luo Guxie'yi rahatsız etmeye istekli kimse yoktu. Sonuçta ''kral alemlerinin altındaki bir numaralı kaynak gelişimcisi'' ünvanı yalnızca bir şakadan ibaret değildi.
Luo Guxie'yi provoke etmemek için Shui Qianheng, Yun Che'yi en aşağılık bir şekilde pusuya düşürmeye çalışan kişi olduğuna ve tüm aşağılanmayı kendine getiren kişi olduğuna işaret etmekten kaçındı. Hatta kelimelerin seçiminin azami derecede incelikli olduğundan emin olmuştu. Ama Luo Guxie ona soğuk bir şekilde bakmaya devam etti. “Ya reddedersem? O zaman ne yapacaksın?”
Shui Qianheng gülümsedi. "Yun Che ve kızım nişanlandı ve eminim ki sonunda Sırlanmış Işık Alemi'nin bir parçası olacağını biliyorsun. Bugün karşılaşmamız bir tesadüf, o yüzden... Neden bana biraz yüz vermiyorsun, Peri Guxie? Gelecekte iyiliğini sana geri vereceğim.”
''Sana yüz vermemi mi söyledin? Heh... Öyleyse kendi yüzüm ne olacak? O zamanlar acı çektiğim aşağılamayı kim yıkayacak!?” Luo Guxie en küçük adımı bile kabul etmemekle kalmayıp aynı zamanda gittikçe daha da nefretin içine bürünüyordu... Birisinin Yun Che'yi korumaya çalıştığı gerçeği ondaki öfkeyi ve nefreti daha da dipsiz bir uçuruma sürüklüyordu.
Bu noktada Shui Qianheng daha fazla Luo Guxie'ye karşı yumuşak davranmayacaktı. Sesi çeliğe dönerken yüzü sertleşti. “Bu durumda söyleyecek başka bir şey yok. Bugün sadece iki şey için geldim: Yun Che'nin hala hayatta olduğunu doğrulamak ve onu Sırlanmış Işık Alemine götürmek için! Eğer dileğinle yüzleşmek istiyorsan, o zaman tüm mevcudiyetiyle Sırlanmış Işık Alemini karşına alacağını unutma!"
''Öyle mi!?'' Luo Guxie'nin elleri pençelere dönüştü. "O zaman Yun Che'yi sizinle güvenli bir şekilde uzaklaştıracak güce sahip olup olmadığınızı görelim!”
Hum…
Donuk bir buzul aniden Luo Guxie'nin çevresini kaplamaya başlarken elbiselerinin titremesine neden oldu. Sanki soğuk fırtınaların yarattığı bir buzlu uçurum etrafını kuşatmıştı.
''Sen...'' Shui Qianheng'in ifaesi aniden kaşlarını çatarken değişti.
Shui Meiyin onu Kar Şarkısı Diyarına zorla sürüklediğinde, bunun sadece basit bir görüşme olacağını düşünmüştü. Luo Guxie tarafından aşağılanacağını ve Yun Che için gittikleri yol da onun nefretine maruz kalacaklarını tahmin etmemişti. ancak şimdi onun vahşi tavırları Sırlanmış Işık Alemi Kralı olarak sahip olduğu konumu hiçe indirgemişti!
Neredeyse delirmiş gibiydi!
Shui Qianfeng onun dengi olmadığının ve burada savaştıkları takdirde Kar Şarkısı Diyarına büyük bir yıkım getireceğinin farkındaydı. Ama durumu hafifletmek için bir şeyler söylemek üzereyken, Shui Meiyin aniden sessizliğini kırıp öfkeyle bağırdı: "Luo Guxie! O zamanlar benim Büyük Kardeş Yun Che'me utanmaz bir şekilde saldıran sensin! Aşağılanmayı kendine getiren de sensin! Şimdi de tüm suçu ona atmak mı istiyorsun? Sen sahip olduğun Peri Guxie ismini hiç mi hiç hak etmiyorsun; seni utanmaz, mantıksız, yaşlı cadı!''
Bu sözlerden dolayı Luo Guxie'den önce Shui Qianfeng'in dolayı tüm tüyleri diken diken olmuştu. Hemen konuştu: "Meiyin, kaba olma.”
"Hmph!" Shui Meiyin burnunu kaldırdı. "Baba, ondan korkmak için hiçbir nedenimiz yok. Beraber onu yenebiliriz.''
''Heh... Shui Qianfeng, iyi bir kız yetiştirmişsin, sence de öyle değil mi?'' Luo Guxie tehlikeli gülüşüyle Shui Meiyin'e baktı...
Ancak aniden donmuştu. Shui Meiyin'in sonsuz karanlık gözleri aniden daha da büyüdü ve derinleşti, karanlıkta tamamen yutulana kadar tüm görüş alanını doldurdu. Baktığı her yerde, sadece sonsuz karanlık ve siyah kelebekler vardı...
Luo Guxie'nin gözleri aniden düzleşti. Arkasındaki girdap bile aniden titreyene ve kendini karanlıktan çıkarana kadar garip bir şekilde çarpıtılmıştı. Shui Meiyin'den hızla uzaklaşmadan önce şaşkın görünümü vücudunu bir anlığına titretmişti. Kral alemleri dahil olmadıkça, sözde yenilmez olmasına rağmen kızın gözüne bakmaktan korkuyordu. "Ne güçlü bir İlahi Paslanmaz Ruh ama... Tanrıça Shui Meiyin ismine layık! Pekala, ikinizin gerçekten ne kadar etkileyici olduğunu görelim!”
Atmosfer bir anda gerilmişti ve her an patlamaya hazırdı... Ancak aniden çevrelerindeki uzay kırılmaya başladığı gibi beraberinde kudretli bir ses taşıdı: ''Burada bu kadar kolay bir şekilde hareket edebileceğinden kesinlikle emin misin, Luo Guxie?''