stéphane grappelli'yi üniversitede çok dinlerdik. bugün yemek yaparken açıkradyo'da dinledim. hoş oldu.
araya bir sürü başka kitap koyarak yavaş yavaş okuduğum madam bovary'yi, dün gece uyku tutmayınca sabaha karşı bitirdim. ezan okundu, hava masmavi aydınlandı, ki o saatleri ne çok severim. çay demledim, arçil'e kahvaltısını hazırladım, gözleri hala kapalıyken gömleğini giydirip ilikledim. canım oğlum haftasonu evde değildi. arkadaşlarıyla buluşup maç izlediler bir cafe'de ve sonrasında da onlarda kaldı.
eve dönüşü güzel olsun diye, ona en sevdiği yemeği lazanya yaptım bu akşam. sevdiği ender sebze yemeklerinden biri olan zeytinyağlı pırasa bir de. derin dondurucuda kekimiz de var. biraz da içki içmişler fener yenip çok eğlenince, midesi rahatlasın diye bitki çayı ile servis edeceğim keki. eve dönerken gazeteleri o alsın istiyorum ki otobüste okusun. kapıdan girer girmez aklındakini konuşmak gibi bir huyu var, sanki sohbetin tam ortasındaymışız gibi, az önce kapıdan girince de eve ses, neşe, gürültü, telaş doldu; tüpgaz&nükleer santral benzetmesinin acayipliği, libya'ya saldırı desteklenemez şeklinde bir konuşma yaparak hızla koridordan geçti, lazanya kokusunu duyar duymaz, o hızla geri dönüp bana sarıldı:) birazcık ders çalışmasını da sağlayabilirsem, mükemmel bir akşam olacak.ben, flaubert'in ermiş antonius ve şeytan kitabını okuyacağım.