Zımba, evlerde ve bürolarda yaygın bulunan bir alettir. Zımba ile ince metal teli kullanılarak kağıt parçaları birbirine tutturulur.
Zımbayı kim icat etti?
Zımba, 1868 yılında İngiliz Charles Henry Gould tarafından icat edilmiştir.
Zımbanın tarihçesi
1800’lü yılların başında kağıtları bir arada tutmak için birçok farklı yöntem uygulanırdı. Bazı kağıtlar delinir ve bir tel parçasıyla, kurdeleyle veya şeritle birbirine bağlanırdı. Bazıları da toplu iğneyle veya yapışkanla bir arada tutturulurdu.
Gould ilk zımbayı 1868 yılında icat etti. Bu büyük bir makineydi ve kitap ciltlemede kullanılıyordu. İlk masaüstü zımbanın patenti 1877 yılında alındı. Bu makine, metal zımba tellerini iterek sayfaları deliyor ve bükerek kapatıyordu. İlk zımba makinesi her kullanımda sadece bir tane zımba teli alabiliyordu.
Zımba nasıl çalışır?
Zımba bir ucundan birbirine bağlı iki kolu olan bir alettir. Zımbada kızaklı bir tepsi, üst kolda bir bıçak ve alt kolda da bir yiv bulunmaktadır.
Yapışkanla arka arkaya birbirine yapıştırılmış zımba telleri kızaklı tepsiye yerleştirilir ve bir yay tarafından ileri doğru itilir. En öndeki zımba teli zımba ağzının üzerinde durur.
Zımbanın üst kolunu aşağı doğru bastırdığınızda, bıçak öndeki zımba telini iterek kağıdı deler. Zımba telinin uçları, zımbanın alt kolundaki yive doğru itilit. Bu hareket, telin uçlarını büker ve kağıtların bir arada durmasını sağlar.