1952 doğumlu bir Amerikalı olan Steven Callahan, iyi eğitimli ve çok yönlü bir insan. Üniversitede felsefe okumuş, daha sonra tekne mimarisi üzerine eğitim almış, yazar, mucit ve profosyonel bir denizci.
Steven Callahan’ın inanılmaz hikayesi, 1981 yılının sonlarında kendi inşa ettiği “Nopoleon Solo‘” isimli teknesi ile Bermuda’ya doğru yelken açması ile başlıyor. Bir arkadaşı ile birlikte İngiltere’de düzenlenecek bir yarışma için yola koyuldular.
Ancak yarışmadan çekilmek zorunda kalır. Çünkü kötü hava şartları, yarışa katılan pek çok teknede ciddi hasarlara yol açar. Steven’ın teknesi Nopoleon Solo da hasar alan teknelerden biriydi.
Teknesini tamir eden Steven, arkadaşıyla ayrıldıktan sonra İspanya kıyılarından Kanarya Adaları’na gitmek için 29 Ocak 1921’de tek başına yola çıkar.
Yolculuğunun yedinci gününde Steven, büyük bir gürültü ile uyanır ve teknenin su aldığını ve hızlıca batıyor olduğunu fark der. Acele ile küçük şişme can salını alarak okyanusa atlar. Steven muhtemelen tekneye bir balinanın çarptığı ve hasarın böyle oluştuğunu düşünüyor.
Gemiden hala bir şeyler almak için vakti olduğunu fark eder ve batmak üzere olan gemiye geri döner. Saniyeler içinde biraz yiyecek, harita, zıpkın, işaret fişeği ve Dougal Robertson tarafından yazılmış hayatta kalmak için ipuçları isimli bir el kitabını alabilmeyi başarır.
Steven 1.8 metre çapındaki salı ile okyanusun ortasında kala kalmıştı. En yakın karaya bin kilometreden daha uzaktaydı ve okyanusun akıntısı ile sürükleniyordu. Okyanus dalgaları küçücük kurtarma salının içine sürekli su doluyordu ve bir konserve kutusu ile boşaltmaya çalışıyordu.
Bir seyir defteri tutan Steven, ”13. gün ilk balığımı tuttum. Onu solungaçlarına varıncaya dek tarifsiz bir mutlulukla yedim.” yazmıştı. Zıpkınla balık avlayıp, deniz suyundan tatlı su elde edebilmek için acayip bir alet yapmıştı. Günde yarım litre tatlı su yapabiliyordu.
Seyir defterine “14. gün bir gemi gördüm ve sevinçle işaret fişeğini ateşledim. Ancak gemi beni fark etmedi.” yazmıştı.
İlerleyen günlerde, tatlı su elde edebilmek yaptığı alte ve yağmur sularını toplayarak içme suyu elde edebilmişti. Yiyecekleri tükendikten sonra zıpkınla balık avlamış ve kuşları avlayarak ve yiyecek ihtiyacını bir nebze karşılayabilmişti.
Steven Callahan okyanusun ortasında kaldığı süre boyunca tam 9 gemi gördüğünü, her seferinde heyecan ve umut ile işaret fişeklerini fırlatsa da hiçbir geminin kendisini fark etmediğini söylüyor.
Yaşadığı bu yaşam mücadelesinin iyi yanları da olduğunu da söyleyen Steven Callahan, özellikle geceleri müthiş manzaralara tanık olduğu söylüyor ve daha sonra yazdığı kitabında bu olayı şöyle tanımlıyor; ”Cehennemdeki bir koltuktan cennetin manzarası.”
Steven artık ümidini yitirmiş, vücut ağırlığının 3’de 2’sini kaybetmişti. 76. günün sonunda yani 20 Nisan 1982 tarihinde okyanusun ortasında verdiği yaşam mücadelesi, Guadeloupe’nin güneyindeki balıkçılar tarafından kurtarılmasıyla son bulmuştu. Balıkçılar salın üstünde gezinen kuşlar sayesinde salı görmüş ve yakınlarına gittiğinde içinde birinin olduğunu fark etmişlerdi.
Balıkçılar Steven’ı kurtardıklarında vücudunun tuzlu su yaraları ile kaplı olduğunu görmüş ve uzun zamandır okyanusta sürüklendiğini anlamışlardı. Hemen yerel bir hastaneye kaldırılan Steven artık tüm ümitlerini yitirdiği anda hayatı kurtulmuştu.
“Vücut ağırlığımın üçte birini kaybetmiş ve güçsüz düşmüştün, ancak 6 hafta sonra desteksiz olarak yürüyebildim.” diyordu.
Steven Callahan, 76 günlük hayatta kalma mücadelesini, 1986 yılında, ”Başıboş; Denizde Kayıp 76 Gün” adı ile kitaplaştırdı ve bu kitap tam 36 hafta ABD’de best seller oldu.ABD’de yaşamına devam eden Steven, tekne tasarımı yapmaya devam etti. Denizcilik ile ilgili dergilerde editörlük ve yazarlık yaptı. ”Denizde Hayatı İdame” üstüne pek çok ders verdi ve kitaplar yazdı. Ayrıca üç patenti de mevcut. Bunlar, ”Yön Kontrol Cihazı, Katlanabilir Şişme Bot ve Katlanabilir Alt Tekne” tasarımları.
2012 yılında ”Pi’nin Yaşamı” filminin yönetmeni Ang Lee, Steven’ın hikayesinden çok etkilendi. Hatta denizde hayatta kalabilme sahneleri için danışmanlık yapmasını istedi.