Özet: Eski ABD başkanlarını değerlendiren araştırmacılar, narsistik kişilik özelliklerinde en yüksek puanı alan başkanların yönetiminde savaşların daha uzun sürdüğünü bildiriyor.
Kaynak: Ohio eyaleti
Yeni araştırmalar, ABD savaşlarının narsisizm ölçüsünde yüksek puan alan başkanlar altında daha uzun sürdüğünü öne sürüyor.
1897 ile 2009 yılları arasında görev yapan 19 cumhurbaşkanını inceleyen araştırma, narsisizm konusunda ortalamanın üzerinde puan alan sekiz liderin, narsisizm konusunda ortalamanın altında olan 11 cumhurbaşkanı için 136 güne kıyasla, savaşta ortalama 613 gün geçirdiğini buldu.
Bu çalışma yazarı John P. Harden, bu ham sayıların ötesinde, narsisizm ve savaşın uzunluğu arasındaki bağlantı, bir savaşın ne kadar süreceğini etkileyebilecek çeşitli diğer faktörler hesaba katıldığında bile devam etti, dedi. Ohio Eyalet Üniversitesi’nde siyaset bilimi.
Ripon Koleji’ne bu ay siyaset bilimi yardımcı doçent olarak katılan Harden, sonuçların tüm ABD başkanlarının ülkenin iyiliği için kendi imajlarını feda etmediğini gösterdiğini söyledi.
“Daha narsist başkanlar, ancak kazandıklarını söyleyebilirlerse savaşlardan çıkma eğilimindedirler ve bir tür zafer ilan etmenin bir yolunu bulmak için savaşları genişleteceklerdir” dedi.
Kahramanca, güçlü ve yetkin görünmek istiyorlar – bu, makul olanın ötesinde savaşmak anlamına gelse bile.”
Çalışma geçtiğimiz günlerde şurada yayınlandı: Uyuşmazlık Çözümü Dergisi.
Bu araştırma, Harden’ın, en narsist başkanların, müttefiklerden destek aramadan diğer büyük güç ülkeleriyle çatışmaları kışkırtmayı tercih ettiğini ortaya koyan daha önceki bir çalışmasına dayanıyor.
Harden, 2009’da George W. Bush aracılığıyla 1897’den – kabaca Amerika Birleşik Devletleri’nin dünyada büyük bir güç haline geldiği zaman – başkanları inceledi.
Başkanlık narsisizmini ölçmek için Harden, başkanların kişiliklerini değerlendirmek için üç araştırmacı tarafından oluşturulan 2000 yılına ait bir veri seti kullandı.
Bu araştırmacılar, bir başkan hakkında en az bir kitap yazmış olan başkanlık tarihçilerinin ve diğer uzmanların bilgilerinden yararlandılar. Her uzman, çalıştığı başkan hakkında 200’den fazla soru içeren bir kişilik envanteri tamamladı.
1897’den 2008’e kadar 19 başkanın kişilik testi sonuçlarını kullanan Harden, testin ortak bir büyüklenmeci narsisizm ölçüsüyle ilişkili beş yönünü analiz etti: yüksek düzeyde atılganlık ve heyecan arayışı ve düşük düzeyde alçakgönüllülük, itaat ve dürüstlük.
Bu sonuçlara göre, Lyndon Johnson narsisizm konusunda en yüksek puanı alan başkan oldu, onu Teddy Roosevelt ve ardından Richard Nixon izledi.
Narsisizm konusunda en düşük puanı alan başkan William McKinley olurken, onu William Howard Taft ve Calvin Coolidge izledi.
Bu yeni çalışma, savaşı, bir yıllık bir süre içinde en az 1.000 savaş ölümünün olduğu iki ülke arasındaki sürekli muharebe olarak tanımlayan War Correlates of War veri tabanını kullandı. Bu tanımla Amerika Birleşik Devletleri incelenen dönemde 11 savaşa dahil olmuştur.
Sonuçlar, McKinley ve Dwight Eisenhower gibi narsisizm konusunda düşük puan alan başkanların “kişisel çıkarlarını devlet çıkarlarından ayırdıklarını, savaşı son çare olarak gördüklerini ve hızlı çıkışlar peşinde koştuklarını” gösterdi.
Bu arada, narsisizm konusunda yüksek puanlar alan Theodore Roosevelt, Franklin Roosevelt ve Nixon, “kendi ihtiyaçlarını devlet çıkarlarından ayırmakta zorlandıklarını” ve uzun savaşlara katıldıklarını söyledi.
Harden, elbette ABD’nin savaşa girip girmediğini ve savaşların ne kadar süreceğini birçok faktörün belirlediğini söyledi. Ancak bu çalışma, başkanlık narsisizminin önemli bir faktör olduğunu gösterdi – önceki çalışmalarda gözden kaçırılan bir faktör.
Bir analizde Harden, diğer çalışmaların savaşları uzatabileceğini gösterdiği değişkenlere dayanarak narsisizmin ABD savaş süresi modeline nasıl uyduğunu inceledi. Örneğin, araştırmalar, bir savaşın yapıldığı arazinin, savaşların ne kadar süreceğini, ayrıca başkanların savaşı başlatıp başlatmayacağını ve savaşçılar arasındaki güç dengesini tahmin edebileceğini gösteriyor.
Harden, bu modeli kullanarak, bu diğer faktörler hesaba katıldıktan sonra bile, başkanların narsisizminin savaşları uzatabileceğini buldu.
Başka bir analizde, başkanın daha önce askeri deneyime sahip olup olmadığı, görev süresinin sınırlı olup olmadığı, başkanın partisinin Kongre’yi kontrol edip etmediği ve çatışmanın Soğuk Savaş sırasında meydana gelip gelmediği gibi faktörleri kontrol ederken narsisizmin savaşları daha uzun süre yapmada bir faktör olarak tutulduğunu buldu. Savaş.
“Bulduğum şey, siyaset bilimcilerin savaş dinamiklerine geleneksel bakış açısının tüm hikayeyi yansıtmadığı” dedi.
“Başkanlar, savaş zamanı kararlarını vermek için her zaman kanıtlara rasyonel olarak bakmazlar. Birçok başkan bunu yaptı, ancak diğerleri devletin çıkarlarından çok kendi çıkarlarıyla ilgileniyor.”
Harden, narsist başkanların kendi kişisel çıkarlarına odaklanmalarının yanı sıra daha uzun savaşlar yaşamaları için kanıta dayalı birkaç neden olduğunu söyledi.
Biri, narsistlerin daha büyük savaş amaçlarına sahip olmalarıdır – saldırganlıkları ve kendi yeteneklerine olan inançları nedeniyle daha yüksek beklentileri vardır.
“Ayrıca kendi yeteneklerine aşırı güvenleri ve kendi imajlarını korumaya çalışmaktan kaynaklanan çelişkili hedefler nedeniyle etkisiz stratejiler benimsiyorlar” dedi.
Ayrıca bakınız
Son olarak, narsistler, şişirilmiş benlik imajlarını koruma ihtiyaçları nedeniyle, stresli olduklarında hata yaparlar ve başarısızlıklarına rağmen stratejilerini güncellemeye direnirler.
Harden, araştırmanın, savaş zamanı kararları söz konusu olduğunda başkanların her zaman rasyonel ve ABD’nin çıkarları doğrultusunda hareket etmediğini gösterdiğini söyledi.
“Narsist başkanlar, diğer başkanlardan daha fazla imajları için endişeleniyorlar” dedi.
Bu motivasyonlar, özellikle şişirilmiş benlik imajlarını koruma istekleri, savaşları gereğinden fazla uzatmalarına neden oluyor” dedi.
Bu narsisizm araştırma haberi hakkında
Soyut
Kazanan Gibi Görünmek: Lider Narsisizmi ve Savaş Süresi
Bir birey, savaş kadar ezici ve karmaşık bir fenomeni etkileyebilir mi? Liderler eyaletler arası savaş dinamiklerini etkiler mi?
Büyüklenmeci narsisizme sahip liderler, çabalarını, zafer için umutsuzca çabalayarak savaş sırasında şişirilmiş kendi imajlarını korumaya odaklarlar.
Çoğu lider devlet çıkarları için tarihsel imajlarını feda ederken, daha narsist liderler savaşlardan ancak “kazanırlarsa” veya kendi imajlarına yönelik tehditlerin üstesinden gelirlerse çıkarlar.
Narsistler, esasen açığa çıkan bilgileri görmezden gelir ve kaybedenler gibi görünmekten kaçınmak için kilitlenme yaratır. Başka bir deyişle, narsist liderler bizi savaş zamanı dinamiklerinin geleneksel rasyonalist modellerinin ötesine bakmaya teşvik ediyor.
Bu makale, Amerika Birleşik Devletleri’nin 1897’den 2007’ye kadar eyaletler arası savaş süresini analiz etmekte ve daha narsist Amerika Birleşik Devletleri başkanlarının savaş süresini uzattığı argümanına destek bulmaktadır.
Bu makale aynı zamanda Eisenhower’ın Kore Savaşı’nı ele alışı ile Nixon’ın Vietnam Savaşı’nı nedensel mekanizmaların açıklayıcı bir araştırması olarak ele alışını karşılaştırmaktadır.
Kaynak ve İleri Okuma: https://neurosciencenews.com/narcissism-war-presidents-21402/