Roosevelt'in Çıkarımı - Roosevelt Corollary


New York Valisi
Amerika Birleşik Devletleri Başkan Yardımcısı
Amerika Birleşik Devletleri başkanı
İlk dönem
İkinci dönem
Başkanlık Sonrası
Roosevelt Doğal sonucu bir ek oldu Monroe Doktrini Başkanı tarafından dile Theodore Roosevelt onun içinde Birlik adresinin Devleti sonra 1904 yılında 1902-1903 arasında Venezuela Krizi . Corollary ABD Avrupa ülkeleri arasındaki çatışmaları müdahale edecek devletler Latin Amerika ülkeleri Avrupalılar doğrudan iddialarını basın ziyade olmasındansa Avrupa güçlerinin meşru taleplerini uygulamak.
Roosevelt politikasını Monroe Doktrini'ne bağladı ve bu aynı zamanda Big Stick Diplomasisinde yer alan dış politikasıyla da tutarlıydı . Roosevelt, Amerika Birleşik Devletleri'nin, Monroe Doktrini'ne uygun olarak, Batı Yarımküre'deki kronik huzursuzluğa veya yanlış davranışlara son vermek için "uluslararası polis gücü" kullanmakta haklı olduğunu belirtti.
Arka fon
Roosevelt Corollary, 1902-1903 Venezuela Krizi'nin ardından dile getirildi. 1902'nin sonlarında, Başkan Cipriano Castro'nun son Venezuela iç savaşında Avrupalıların uğradığı dış borçları ve zararları ödemeyi reddetmesinin ardından İngiltere, Almanya ve İtalya, Venezuela'ya birkaç aylık bir deniz ablukası uyguladı . Uyuşmazlık, 22 Şubat 1904'te Venezuela Krizine dahil olan abluka yetkilerinin taleplerinin ödenmesinde tercihli muamele görme hakkına sahip olduğu sonucuna varan uluslararası bir tahkim mahkemesine havale edildi. Bu, ABD de dahil olmak üzere askeri harekat yapmayan bir dizi başka ülkeyi başvuruda bulunmadan bıraktı. ABD ilke olarak sonuca katılmıyordu ve bu tür bir avantaj elde etmek için gelecekteki Avrupa müdahalesini teşvik edeceğinden korkuyordu. Roosevelt Corollary, Aralık ayında, Avrupa'nın müdahalesini engellemek için, uluslararası borçlarını ödeyemezlerse, Karayipler ve Orta Amerika'daki küçük devletlerin ekonomik işlerini "istikrara kavuşturmak" için ABD'nin müdahale etme hakkını ileri sürdü.
Sonuç İçeriği
Roosevelt'in 6 Aralık 1904'te Kongre'ye verdiği yıllık mesajda şunlar belirtiliyordu:
Bu ülkenin tek istediği, komşu ülkeleri istikrarlı, düzenli ve müreffeh görmektir. Halkı iyi idare eden her ülke, bizim içten dostluğumuza güvenebilir. Bir ulus, sosyal ve politik konularda makul bir verimlilik ve ahlakla nasıl hareket edeceğini bildiğini gösterirse, düzeni sağlar ve yükümlülüklerini öderse, Amerika Birleşik Devletleri'nin müdahalesinden korkmasına gerek yoktur. Kronik yanlış davranış veya medeni toplum bağlarının genel olarak gevşemesiyle sonuçlanan bir iktidarsızlık, başka yerlerde olduğu gibi Amerika'da da nihayetinde medeni bir ulusun müdahalesini gerektirebilir ve Batı Yarımküre'de Amerika Birleşik Devletleri'nin Monroe Doktrini'ne bağlılığı olabilir. ABD'yi gönülsüzce, bu tür suçların veya iktidarsızlığın açıkça görüldüğü durumlarda, uluslararası bir polis gücü kullanmaya zorlamak.
Monroe Doktrini, Avrupalı güçleri Amerika kıtasındaki ülkelerden ellerini uzak tutmaları konusunda uyarmışken, Başkan Roosevelt, "Amerika Birleşik Devletleri Avrupalı güçlerin elini sürmesine izin vermeyeceği için , bunu kendi başına yapma yükümlülüğü vardı. Kısacası, müdahale etmemek için müdahale ederdi. "
Kullanım
Roosevelt Corollary, Monroe Doktrini'ne bir katkı olsa da, aynı zamanda bir çıkış olarak da görülebilir. Monroe Doktrini Avrupa ülkelerinin Latin Amerika'dan uzak durması gerektiğini söylerken, Roosevelt Corollary bunu daha da ileri götürerek Amerika Birleşik Devletleri'nin Latin Amerika ülkelerinde Avrupa ülkelerini dışarıda tutmak için askeri güç kullanma hakkına sahip olduğunu söyledi. Tarihçi Walter LaFeber şunları yazdı:
[Roosevelt] esasen Monroe Doktrini'ni tersine çeviriyor ve Avrupalıların dışarıda kalması gerektiğini söylüyor, ancak ABD, doktrine göre, Avrupalıları yoldan uzak tutmak için polis gücünü kullanmak üzere içeri girme hakkına sahip. Monroe Doktrini'nde çok hoş bir değişiklik ve tabii ki çok, çok önemli hale geliyor çünkü önümüzdeki 15 ila 20 yıl içinde Amerika Birleşik Devletleri Latin Amerika'ya askeri güçle yaklaşık bir düzine kez taşınacak. Amerika Birleşik Devletleri Deniz Piyadeleri, Karayipler’deki Dışişleri Bakanlığı çıkarlarını ve Dışişleri Bakanlığı politikasını korumak için her zaman hareket ettikleri için bölgede "Dışişleri Bakanlığı Birlikleri" olarak bilinirler. Yani Roosevelt'in Monroe Doktrini'ni yeniden tanımlayarak burada yaptığı şey çok tarihsel hale geliyor ve Amerika Birleşik Devletleri'ni Karayipler ve Orta Amerika'daki halklarla, Amerikan emperyalizminin zorunlu bir parçası olan bir çatışma dönemine götürüyor.
Roosevelt ilk kez 1904'te Dominik Cumhuriyeti'nde , o zamanlar ciddi bir şekilde borçlu olan ve başarısız bir devlet haline gelen Corollary'i kullanmak için kullandı . Amerika Birleşik Devletleri iki savaş gemisi gönderdi ve gümrük evinin ABD'li müzakerecilere devredilmesini talep etti ve bu kişiler daha sonra gelirlerin bir kısmını yabancı alacaklılara ödemek için kullandı. Amerika Birleşik Devletleri danışmanlarının Latin Amerika ülkelerini geçici koruyucular aracılığıyla istikrara kavuşturmak için çalıştıkları ve Avrupa eylemini engelleyerek çalıştıkları bu model " dolar diplomasisi " olarak tanındı . Dominik deneyi, diğer "dolar diplomasisi" düzenlemelerinin çoğu gibi, geçici ve savunulamaz olduğunu kanıtladı ve Birleşik Devletler 1916'da daha büyük bir askeri müdahale başlattı ve 1924'e kadar sürdü.
ABD Başkanları ayrıca Küba (1906-1909), Nikaragua (1909–1910, 1912–1925 ve 1926–1933), Haiti (1915–1934) ve Dominik Cumhuriyeti'ne (1916–1924 ) ABD müdahalesinin gerekçesi olarak Roosevelt Corollary'ı gösterdi. ).
"İyi Komşu" politikasına geçiş
1928'de Başkan Calvin Coolidge , genellikle Roosevelt Corollary'nin kısmi bir reddi olarak görülen Clark Memorandum'u yayınladı ve ABD'nin Avrupalı güçler tarafından bir tehdit olduğunda müdahale etme hakkına sahip olmadığını belirtti. Herbert Hoover ayrıca, iyi niyet turlarına çıkarak, Nikaragua ve Haiti'den asker çekerek ve komşu ülkelerin içişlerine müdahale etmekten kaçınarak ABD'nin Roosevelt Sonuçlarının emperyalist eğilimlerinden uzaklaştırılmasına yardımcı oldu.
1934'te Başkan Franklin D. Roosevelt , müdahalecilikten daha da vazgeçti ve 1934'te Küba ile İlişkiler Antlaşması ile Platt Değişikliğinin iptal edilmesine ve Meksika'nın yabancılara ait olanların millileştirilmesi için tazminat müzakerelerine yol açan " İyi Komşu politikasını " oluşturdu. Nitekim, Küba'daki Fulgencio Batista , Dominik Cumhuriyeti'ndeki Rafael Leonidas Trujillo , Nikaragua'daki Anastasio Somoza ve Haiti'deki François Duvalier gibi diktatörlüklerin ortaya çıkışını tartışmasız bırakarak "Frankenstein diktatörleri" olarak kabul edildi. Amerikan işgallerinin ülkelerdeki yanlış uygulamaları.
1954'te, Dışişleri Bakanı John Foster Dulles , Guatemala'daki Sovyet komünizminin müdahalesini kınayarak, Caracas'taki Onuncu Pan-Amerikan Konferansında Monroe Doktrini ve Roosevelt Sonuçlarına başvurdu . Bu, demokratik olarak seçilen başkan Jacobo Árbenz'i görevden alan ve ülkedeki bir dizi askeri diktatörün ilki olan Carlos Castillo Armas'ın askeri rejimini kuran PBSuccess Operasyonunu haklı göstermek için kullanıldı .
Eleştiri
Mitchener ve Weidenmier tarafından 2006 yılında Roosevelt Corollary to the Monroe Doktrini'ni desteklemek için öne sürülen argüman, "emperyalist ve hegemonik müdahalelerin araştırılmasına bazı bilim adamlarının getirdiği tek taraflı yaklaşımı temsil ettiği" gerekçesiyle eleştirildi. ayrıca emperyalizmin genel faydası için argümanların nasıl giderek daha fazla yapıldığını ve kabul edildiğini vurgulayın. " Christopher Coyne ve Stephen Davies, Roosevelt Corollary'ye göre modellenen bir dış politikanın hem ulusal güvenlik açısından hem de iç politika üzerindeki etkisi açısından olumsuz sonuçlara yol açtığını savunuyorlar.
Noam Chomsky gibi eleştirmenler, Roosevelt'in Sonuç Çıkarımının yalnızca daha açık bir emperyalist tehdit olduğunu savundular ve Monroe Doktrini'ne dayanarak ABD'nin Avrupa emperyalizmi karşısında Güney Amerika'nın savunmasına sadece müdahale etmekle kalmayacağını, aynı zamanda onun Amerikan şirketleri için taviz ve ayrıcalıklar elde etme gücü. Serge Ricard ait Paris Üniversitesi daha da ileri gider ve Roosevelt Doğal sonucu sadece ABD, Avrupa emperyalist müdahalelerden Amerika'yı korumak için söz verdi geçtiği önceki Monroe Doktrini için Zeyilname olmadığını belirtmektedir. Daha ziyade, Roosevelt'in Çıkarımı, " dış politikaya " büyük sopa "yaklaşımını özetleyen tamamen yeni bir diplomatik ilkeydi ." Başka bir deyişle, Monroe Doktrini Avrupa imparatorluklarına girişi engellemeye çalışırken, Roosevelt Sonuç ABD'nin onların yerini alma niyetini açıkladı.
Ayrıca bakınız
- Amerika Birleşik Devletleri Tarihi (1865–1918)
- Amerika Birleşik Devletleri bölgesel iktisapları
- Yeni Emperyalizm
- Dolar Diplomasisi
- Big Stick ideolojisi
- Drago Doktrini
- Bush Doktrini
Referanslar
Kaynakça
- Coyne CJ, Davies, S. (2007). "İmparatorluk: Kamusal Mallar ve Kötüler." Econ Journal Watch , 4 (1), 3–45.
- Glickman, Robert Jay. Hispanoamérica karşısında Norteamérica: asociación mu muhalefet mi? Toronto: Kanada Sanat Akademisi, 2005. ISBN 0-921907-09-5 .
- Meiertöns, Heiko (2010). ABD Güvenlik Politikası Doktrinleri - Uluslararası Hukuk Altında Bir Değerlendirme , Cambridge University Press, ISBN 978-0-521-76648-7 .
- Mitchell, Nancy. Düşlerin Tehlikesi: Latin Amerika'da Alman ve Amerikan Emperyalizmi (1999).
- Mitchener, Kris James ve Marc Weidenmier. "İmparatorluk, kamu malları ve Roosevelt'in Sonuçları", Ekonomi Tarihi Dergisi (2005) 64 # 5 s. 658+
- Rabe, Stephen G. "Theodore Roosevelt, Panama Kanalı ve Roosevelt Sonuç: Diplomasi Etki Alanı", bölüm. 16 Serge Ricard, ed., Theodore Roosevelt A Companion (2011)
- Ricard, Serge. "Roosevelt'in Çıkarımı". Başkanlık Çalışmaları 2006 36 (1): 17–26. ISSN 0360-4918 Tam Metin: Swetswise ve Ingenta
- Ricard, Serge. "Theodore Roosevelt: Yeni Genişlemeci Çağda Emperyalist mi yoksa Küresel Stratejist mi?" Diplomasi ve Devlet Yönetimi (2008) 19 # 3 s. 639–657.
- Sexton, Jay. Monroe Doktrini: Ondokuzuncu Yüzyıl Amerika'da İmparatorluk ve Ulus (Macmillan, 2011.)
- İlgili eserler Roosevelt Doğal VikiKaynak at