Gezi Parkı protestoları Tahrir'in baharına mı, yoksa Avrupa ülkelerinin Öfkelilerine mi daha çok benziyor diye tartışıladursun, Brezilya'da halk "burası artık Türkiye" diye sokaklara döküldü. Temsilî demokrasinin yetersiz kaldığı siyasal kırılma anlarında, yerelliğin özgül sorunlarını da içererek birbiriyle link hatları kuran bu yeni tarz isyanların sıfır noktasında ise, '90'ları grunge şarkılarıyla geçiren Seattle şehri duruyordu.
1999'da Seattle'da yapılan Dünya Ticaret Örgütü toplantısına yönelik protestolar, çelik işçilerinden üniversite öğrencilerine, on binlerce insanı arkasına almış, Yeni Dünya Düzeni paradigmasına karşı daha önce pek rastlanmamış bir ayaklanma manzarasını gün yüzüne çıkarmıştı. Seattle'dan yükselen ruh, kartopu gibi dünyanın başka şehirlerine yayıldı, Dünya Ticaret Örgütü'nü gittiği her yerde takip etti. 15 yıllık haberci Rustin Thompson da kamerasıyla beraber Seattle sokaklarındaydı. Günler boyunca yaptığı kayıtlar nesnel gazetecilik mesafesini de ortadan kaldırdı ve Thompson'ı bir tavır almaya zorladı. "Saniyede Otuz Kare: DTÖ Seattle'da", bugün hâlâ izini gördüğümüz, yaşadığımız bir ilk çığlığın hikâyesi, birinci elden tanıklığı.