Bu çılgınlık neden?
-
-
24 Aralık 2019, Salı
Bizim ligimizde rakibi bozmaya yönelik bir futbol oynanıyor. Çoğu takım da geriye yaslanıp, zirve yarışındaki takımları üzerine çekip, ani kontrataklarla avlıyor.
Bordo-mavililerin zirve yarışındaki iddiasını sürdürebilmesi için Konyaspor maçı daha da önem kazanmıştı. Çünkü lider Sivasspor 2 puan bırakmış, Beşiktaş ve Galatasaray kaybetmişti.
Trabzonspor, maça coşkulu başladı. İlk dakikalarda Sturridge'nin ceza sahasında yakaladığı pozisyonu gole çevirmesi gerekirdi.
Ardından bordo-mavililer, anlamsız bir şekilde yavaş oynamaya başladı.
Evet topa sahip olan, çok pas yapan takım Trabzonspor'du.
Ama yavaş oyun, iyice geriye yaslanan ve topun arkasına geçen Konyaspor'un tam istediği futboldu.
Bordo-mavililer, Nwakaeme'nin ortasına Sörloth'un vurduğu nefes kafa vuruşu ile öne geçmesini de bildi ilk yarıda. Ama Konyaspor'un Bajic ile yakaladığı net bir pozisyon vardı ilk 45'te.
***
Ünal Karaman, ikinci yarıda Yusuf Sarı'yı sahaya sürüp, Sturridge'yi kenara aldı. Doğru bir hamleydi bu.
Çünkü Sturridge oyunda kaldığı süre içinde çok etkisizdi. İkinci yarıda Trabzonspor adeta stop etti.
Geriye yaslandı, ayağında top tutamadı, üst üste 2 pas yapamadı.
Gol yemek için adeta her şeyi yaptı bordo-mavililer. Ünal Karaman hamle yapmakta gecikti.
Ömer Ali'nin kırmızı kartından sonra ipler tekrar Trabzonspor'un eline geçti. Zirve yarışı açısından kazanmak elbette ki çok önemli.
Ama Trabzonspor iyi oynamıyor.
Denizlispor karşılaşmasının bir kopyası gibiydi dünkü maç da.
Konyaspor'un iyi bir golcüsü olsaydı sonuç hüsran olurdu.
Ey Ünal Karaman! Bu kadar çılgınca bir kadro sahaya sürüyorsan 2'yi, 3'ü bulmak zorundasın.
Yoksa 10 kişi kalan rakip karşısında bile böyle kabus gibi dakikalar yaşarsın!
Evet 3 puan önemli. Ama bu futbolla şampiyonluk hayal olmaktan öteye gitmez...
Ayrıntılar için lütfen tıklayın.