Tren kaçırmayı özlemek
Treni kaçırdım. Ama doğrusu tren kaçırmayı da özlemişim.
Netherlands, Western Europe
Hikâyenin yazarı: Joost Backer. Çeviren: Büşra Çavundur
Yayınlanma tarihi: August 23, 2021.
Bu hikâye şu dillerde de mevcut:
Anneler Günü 2021
Amsterdam'daki Amstel tren istasyonunda ahşap bir bankta oturuyorum. Gömleğim ıslak, sırtıma yapışmış. 10:18 trenini yakalamak için bisikletimle yarıştığım 10 dakikadan geriye kalanlar. Birkaç saniyeyle kaçırdım treni. Platforma çıkan merdivenleri nefes nefese çıktığımda, tren yavaş yavaş hareket ediyordu. Trene de kendime de lanet ettim. Ve kızdım.
Treni kaçırdım. Ama doğrusu, treni kaçırmayı da özlemişim.
Bir yılı aşkın süredir, hayatımı etkileyen herhangi bir dış etken yok denecek kadar az. Ya da başka bir deyişle, bir şekilde diğerlerini silip süpüren dev, çirkin ve her yerde karşıma çıkan tek bir dış faktör var.
Hayatım hiçbir zaman pandemi sırasında olduğu kadar ritmik ve öngörülebilir olmamıştı. İş yerinde, toplantılara asla geç kalmıyorum çünkü bir toplantıdan çıkıp bir sonrakine girmek yalnızca iki tıklamaya bakıyor. Arkadaş ziyaretleri, o da eğer varsa, önceden planlanıyor ve tam olarak kiminle ve kimin evinde olacağımı biliyorum. Artık neredeyse hiç seyahat etmiyorum ve sonuç olarak kaçırabileceğim bir tren de yok.
Git gide kontrolümü kaybetmek istediğimi anlıyorum. İleriyi düşünmemek için.
En başta, bu ritmi sevdiğimi düşünüyordum. Kendi hayatımın kontrolü bendeydi. Ancak, olayların daimi kesinliği beni yavaş yavaş uyuşuk hissettirmeye başladı. Hemen hemen her şey plana uygun gerçekleşiyor. Kiminle ne zaman ne yapacağımı bilmek canımı sıkmaya başladı. Git gide kontrolümü kaybetmek istediğimi anlıyorum. İleriyi düşünmemek için. Hem dünyada hem de aklımda yeni, keşfedilmemiş bölgeleri keşfetmek. Şaşırmak. Planlamadığım bir şey olduğu için terli, kızgın ve nefes nefese olmak. Sırf bundan ilham almak.
Trenimi kaçırmak, bir süredir hissettiğimden daha fazla tatmin olmamı, bu düşünceleri kağıda dökmemi sağladı. Birkaç saniye geç kalmasaydım, asla yapmayacağım bir şey. Bu da kaçırılan trenlere gelsin.
Bu hikâye size ne hissettirdi?
Follow-up
Do you have any questions after reading this story? Do you want to follow-up on what you've just read? Get in touch with our team to learn more! Send an email to [email protected].
Bu hikâye hakkında yorum yapın
Please enable cookies to view the comments powered by Disqus.
Haber bültenimize üye olun
Haber bültenimize üye olarak Correspondents of the World platformundaki yeni hikâyelerden haberdar olun:
Diğer Türkçe hikâyeler
Diğer temaları keşfedin
Projemize siz de katılın
Correspondents of the World ile, gün geçtikçe küçülen ancak bir şekilde insanları birbirinden uzaklaştıran bir dünyada birbirimizi daha iyi anlamak adına adımlar atmak istiyoruz. Yanlış anlaşılmaların ve gereksiz yere hararetli tartışmaların ortaya çıkmasının en önemli nedenlerinden biri her birimizin küresel sorunlardan farklı şekilde etkilendiğini gerçekten anlayamamamızdan kaynaklanıyor.
Amacımız paylaştığımız bireysel hikâyelerle bunu değiştirmek
Dünya Çapında Bir Topluluk
Correspondents of the World sadece bu web sitesinden ibaret değil; aynı zamanda dünyanın her yerinden gelen büyük bir insan topluluğundan oluşuyor. Yüz yüze görüşmeler şu anda mümkün olmasa da, Facebook Grubumuz Correspondents of the World'e katkıda bulunan diğer insanlarla tanışmak için EN DOĞRU yer. Şu anda birbirimizi daha iyi tanımak için bir dizi online görüşmeler organize ediyoruz.