Şehrin en kalabalık duraklarından birindeydim. Bu şehirde nefes alan herkesin ömrünün bir kısmını harcamak zorunda olduğu modern bir açık hava hapishanesini andırıyordu. Sıradan bir durak işte:Her gün uğradıklarımızdan bir tanesi. Bu durağın karşısında da çoğusun da olduğu gibi bir ev vardı ve çoğu evde olduğu gibi bir balkon. Benim ve durakta birlikte beklediğim onlarca kişinin umurunda olmayan bir balkon. Nasıl gördüm? Bilmiyorum. Balkon da bir tuhaflık vardı: Bir şeyler oluyordu.