NATO uçaklarının saldırıya geçtikleri ilk gecenin sabahı, Priştine'de ölüm sessizliği vardı. İnsanlar, gün batımında kapandıkları evlerinden dışarı çıkmaya korkarken, Priştine'nin çevresinde saldırılarda isabet alan askeri baraka ve fabrikalardan hálá alevler yükseliyordu.
Parlak Mart sabahı, gökyüzü bir duman bulutuyla kaplıydı sanki.
Priştine ne kadar hasar görmüştü? Yaralı var mıydı? Ilımlı lider İbrahim Rugova'nın karargáhının da bombardımandan nasibini aldığı söyleniyordu. Bunları araştırmak isteyen gazetecilerin işi zordu. Her köşe başında önümüze Sırp askerleri dikiliyordu.
ESKİSİ GİBİ OLMAYACAK
Sırp Ordusu'nun Priştine'nin batısındaki bir deposunun hemen yanıbaşında oturan 19 yaşındaki Mimoza, korkunç geceyi gazetecilere şöyle anlatıyordu:
‘‘Gökyüzü yanıyordu. Gece boyunca patlamaların nereden geldiğini anlamak için bir pencereden diğerine koştum. Priştine artık asla eskisi gibi olmayacak.’’
Uykusuz bir gece geçiren 42 yaşındaki Hacrica, ‘‘Gece tüm Priştine'nin yok olduğunu sandım. Sabah uyandığımda evlerin hál'a ayakta olduğunu görünce şaştım’’ diyordu.
ELEKTRİK VE SU YOK
Priştine'nin elektriği, NATO müdahalesinin başlamasından tam 10 dakika sonra kesildi. Elektrik, santralin bombalanması üzerine mi kesildi, yoksa Kosovalı yetkililer mi düğmeyi çevirdi? Bu soruların yanıtını bilen yok. Bu kargaşada merak eden de. Sabaha karşı bazı mahallelere elektrik geldi ancak musluklardan ‘tıs’tan başka gelen yok.
Kosovalılar susuz kalmaya razı ancak görünen o ki önümüzdeki günlerde ekmek sıkıntısı da çekilecek. Dün sabah Priştine'deki tüm fırınlar kapalıydı. Bir gün öncesinden dörder ekmek almaya hakları olan Kosovalılar şimdilik ekmeklerini idareli kullanmak zorundalar.
Fırınların yanısıra, sevimli kafeler, dükkanlar da kepenklerini indirmişti. mimoza haklıydı. Priştine artık asla eskisi gibi olamazdı.