günah
Sin kanunsuzluk, Tanrı'ya karşı isyan durumudur. Sadece İsa Mesih aracılığıyla Tanrı'nın lütfuyla uzak alınabilir bir boyunduruk - Adem ve Havva günah dünyasına girmiş zamandan beri, adam günahın boyunduruğu altındadır. insanlığın günahkâr koşulu kendilerini Tanrı'nın ve onun iradesi üzerinde kendi çıkarlarını koymak eğilimi yansır. Günah Tanrı'dan yabancılaşma ve acı ve ölüme yol açar. bütün erkekler günahkarlarız olduğundan, bunlar Tanrı'nın Oğlu aracılığıyla sunduğu tüm kurtuluşu gerekir. (John 1 3,4 ;. Romalılar 5,12; 7,24-25; Markus 7,21-23; Gal-5,19 21 Romalılar 6,23; 3,23-24)
Günah sorununu Tanrı'ya emanet edin
“Tamam, anlıyorum: İsa'nın kanı tüm günahları siliyor. Ayrıca eklenecek hiçbir şey olmadığını da biliyorum. Ama hala bir sorum var: Mesih için Tanrı aşkına tüm günahlarımı - eğer şimdi ya da gelecekte taahhüt ettiğim gibi - tüm günlerimi tamamen affetseydi, kalbimin içeriğine günah işlemeye devam etmemi ne engellemeli? Yani, yasa Hıristiyanlar için anlamsız mı? Tanrı günah işlediğimde bunu sessizce görmezden geliyor mu? Günah işlemeyi bırakmamı istemiyor mu? » Bunlar dört soru - ve çok önemli sorular. Onları birbiri ardına aydınlatmak istiyoruz - belki daha fazlası olacak.
Tüm günahlarımız affedildi
Her şeyden önce, Mesih'in kanının tüm günahları olduğunu açıkça belirtti. Bu önemli bir yaklaşım. Birçok Hristiyan bunun farkında değil. Günahların affedilmesinin bir iş, insan ve Tanrı arasında bir tür ticaret olduğuna inanırlar, burada bir Tanrı gibi davranır ve cennetteki Baba karşılık olarak, affetmek ve kurtuluştan memnun olur.
Örneğin, bu düşünce modeline göre, İsa Mesih'e olan inancınızı kullanırsınız ve Tanrı, günahlarınızı Oğlu'nun kanıyla lekeleyerek sizi ödüllendirir. Ben de senin gibi, ben de sen. Müjde'nin açıkladığı gibi, bu kesinlikle iyi bir ticaret, ancak yine de bir ticaret, bir iş ve kesinlikle bir lütuf eylemi olmayacaktı. Bu düşünce modeline göre, çoğu insan işine geç kaldıkları ve Tanrı'nın İsa'nın kanını sadece bir kaçına vermesine izin verdiği için lanetlenmeye kurban oluyor - bu da tüm dünyanın kurtuluşuna hizmet etmiyor.
Birçok kilise bunu bile bırakmıyor. Potansiyel inananlar, yalnızca lütufla kurtuluşu deneyimleme vaadine çekilirler; Bununla birlikte, Kiliseye katıldıktan sonra, mümin daha sonra, uyumlu olmayan davranışların sadece Kilise'den değil, muhtemelen Tanrı'nın Krallığı'ndan da dışlanma ile çok iyi cezalandırılabileceği bir dizi kılavuzla karşı karşıya kalmaktadır. "Zarafet tarafından kurtarıldı" için çok fazla.
İncil'e göre, gerçekten Kilise topluluğundan birisinin bir nedeni var. (ama elbette Tanrı'nın Krallığı'ndan değil), ama bu başka bir konu. Şimdilik, müjde açık bir şekilde onlar için kapıyı açık tuttuğunda günahkarların genellikle günahkarlara pek düşmediği ifadesine bırakalım.
Müjde'ye göre, İsa Mesih sadece günahlarımız için değil, tüm dünyanın günahları için kefarettir (I.Yuhanna 1: 2,2). Ve, pek çok Hristiyanın vaizleri tarafından söylediklerinin aksine, gerçekten herkes için suçu tuttuğu anlamına gelir.
İsa dedi ki: "Ve ben, dünyadan yüceldiğimde, herkesi bana çekeceğim" (Yuhanna 12,32). İsa, her şeyin var olduğu Oğul olan Tanrı'dır. (İbraniler 1,2: 3) ve kanı gerçekten yarattığı her şeyi uzlaştırıyor (Koloseliler 1,20).
Yalnız zarafetle
Onlar dahası, Tanrı Mesih'in sizin için yapmış hüküm, kendi yararınıza işin müdahalesi ile değiştirilemez bilmelidir, dedi. Bu noktada, diğer bir çok önce görülmektedir. Dünya bu süre boyunca da gözyaşı sürekli izin özgü koşulları ve eksikliklerden ve bunların takip ardı edilen ya da Allah'ın sabır bir dizi karşılamak zorunda, ders olası missteps ile döşeli üzerinde hafta sonra onların korkmuş takipçileri hafta göndermek ahlaki öğretmeni savaşan günah dolu sürekli bir ruhsal yetmezliği, cehennem ateşi ağrıları olarak sorununu yaşamadan riskine maruz görünüyor bütün zavallı küçük grubunu getirerek, tehdit etti.
Müjde ise Tanrı'nın insanları sevdiğini ilan eder. Onun peşinde değil ve ona karşı değil. Tökezlemelerini beklemez, sonra haşarat gibi ezer. Aksine, onun yanındadır ve onu o kadar çok seviyor ki, nerede yaşarlarsa olsunlar, tüm günahlardan oğlunun kefaretine kadar tüm insanları kurtardı. (Yuhanna 3,16).
Mesih'te Tanrı'nın Krallığına açılan kapı açıktır. İnsanlar Tanrı'nın Sözüne Güvenebilir (inan) ona dön (tövbe edin) ve onlara cömertçe verilen mirasa sahip olun - ya da Tanrı'yı babaları olarak inkar etmeye devam edin ve rollerini Tanrı'nın ailesinde dile getirin. Yüce bize seçim özgürlüğü veriyor. Onu inkar edersek, kararımıza saygı duyar. Yaptığımız seçim yapmamız gereken seçim değil, bize seçme özgürlüğü veriyor.
cevap
Tanrı bizim için mümkün olan her şeyi yaptı. Mesih'te bize "evet" dedi. Şimdi “evet” ile kendi tarafımızda “evet” diye cevap vermek bize kalmıştır. Ancak Mukaddes Kitap şaşırtıcı bir şekilde teklifine “Hayır” diyen insanlar olduğunu belirtiyor. Yüce ve kendilerine karşı olan, tanrısız, nefret dolu olanlardır.
Sonunda, daha iyi bir yol bildiğini iddia ediyorlar; Cennetteki Babalarına ihtiyaç duymazlar. Ne Tanrı'ya ne de insana saygı duyuyorlar. Bizi tüm günahlarımızı bağışlama ve sonsuza dek onun tarafından kutsanma teklifi, gözlerinde bir telaşa değmez, ama sırf alaycılığıdır - anlam ve değer olmadan. Oğluna onlar için de veren Tanrı, Tanrı'ya tercih ettikleri şeytanın çocukları olma konusundaki korkunç kararlarını kabul eder.
O, Kurtarıcı ve yok edici değil. Ve tüm yaptığı, iradesinden başka hiçbir şeye dayanmıyor - ve istediğini yapabilir. Herhangi bir yabancı kurala bağlı değildir, ancak ciddiyetle övdüğü sevgi ve vaatlerine sadık kalacaktır. Onun kim olduğu ve tam olarak olmak istediği kişi; O bizim lütfumuz, hakikat ve sadakat dolu. Günahlarımızı bağışlar çünkü bizi sever. İstediği bu ve bu böyle.
Hiçbir kanun kurtaramaz
Bize sonsuz yaşam verebilecek hiçbir yasa yok (Galatyalılar 3,21). Biz insanlar sadece yasalara uymuyoruz. Teorik olarak yasalara uymanın mümkün olup olmadığını tüm gün tartışabiliriz, ama sonunda yapmayacağız. Geçmişte böyleydi ve gelecekte nasıl olacak. Bunu yapabilen tek kişi yalnız İsa'ydı.
Kurtuluşa ulaşmanın tek bir yolu vardır ve bu Tanrı'nın armağanıdır, düşünmeden ve şartlar olmadan kabul edebiliriz. (Efesoslular 2,8: 10). Diğer herhangi bir hediye gibi, onu kabul edebilir veya reddedebiliriz. Ve ne kadar seçersek seçelim, yalnızca Tanrı'nın lütfuyla bize aittir, ancak bunu gerçekten kabul edersek bize fayda ve sevinç getirecektir. Bu sadece bir güven meselesi. Tanrı'ya inanıyoruz ve O'na yöneliyoruz.
Öte yandan, reddetmek için gerçekten de aptal olduğumuzda, kendimizce seçtiğimiz karanlık karanlıkta yaşayacağız, sanki aydınlık ve yaşam veren altın kadeh bizim için hiçbir zaman yeterli olmamış gibi yaşayacağız.
Cehennem - bir seçim
Böyle bir karar veren ve Tanrı'ya karşı böyle küçümseyen biri, satın alınamayan bir armağanı reddeder - oğlunun kanıyla, her şeyin var olduğu, bedeliyle ödenen bir hediye - cehennemden başka bir şey seçmez. Tanrı'nın bize bu kadar çok satın aldığı yaşam teklifi, bu yolu, armağanını kabul edenler için aynı şekilde seçenler için de aynı şekilde geçerlidir. İsa'nın sadece bazılarına değil, tüm günahlar için kan tonları (Koloseliler 1,20). Kefareti, sadece bir parçası için değil, tüm yaratım içindir.
Böyle bir hediyeyi küçümseyenlere, Tanrı'nın krallığına erişim, ancak buna karşı karar verdikleri için reddedilir. İçinde hiçbir yere sahip olmak istemiyorlar ve Tanrı onları sevmeyi asla bırakmamasına rağmen, orada bulundukları yerlere tahammül etmeyecek, böylece sevinçle sonsuz kutlanmayı, gururlu, nefretli ve inançsızlığı ile şımartamayacaklar. Böylece en çok sevdikleri yerlere giderler - doğrudan cehenneme, sefil kendi kendine merkezlilikleriyle şakalaşmayı sevmeyen hiç kimse yoktur.
Grace dönüşü olmadan verilen - ne iyi haber! Her ne şekilde hak etmesek de, Tanrı bize Oğlu'nda sonsuz yaşam vermeye karar verdi. İnanmamız veya alay etmemiz. Ne seçersek seçelim, bu sonsuza dek geçerlidir: İsa Mesih'in ölümü ve dirilişi ile Tanrı bize bizi ne kadar çok sevdiğini ve günahlarımızı affetmek ve bize katılmak için ne kadar ileri gittiğini ayrıntılı olarak göstermiştir. uzlaştırmak için.
Her yerde bitmeyen sevgide cömertçe lütfunu herkese verir. Tanrı bize saf lütuftan ve dönüşü olmadan kurtuluş armağanını yapar ve gerçekten sözüne inanan ve şartlarıyla kabul eden herkes bundan zevk alabilir.
Beni durduran nedir?
Şimdiye kadar, çok iyi. Sorularınıza geri dönelim. Tanrı onları günah işlememden önce bile günahlarım için bağışladıysa ne olduğunu günah işlememden alıkoyacaktı?
İlk önce bir şeyi açıklayalım. Sin, her şeyden önce yürekten doğar ve bireysel yanlışların sadece yan yana gelmesi değildir. Günahlar hiçbir şeyden gelmez; kökenleri inatçı kalplerimizde var. Bu yüzden günah sorunumuzu çözmek için sürekli bir yürek gerektirir ve bunu yapmak için sadece etkilerini iyileştirmek yerine, sorunun kökü ile mücadele etmemiz gerekir.
Tanrı, sürekli olarak iyi davranış gösteren robotlarla ilgilenmez. Bizimle sevgiye dayalı bir ilişki geliştirmek istiyor. Bizi seviyor. Bu yüzden İsa bizi kurtarmaya geldi. İlişkiler affedilmeye ve zarafete dayanır - zorla uyumluluk.
Örneğin, karımın beni sevmesini istiyorsam, onu rol yapmaya zorluyorum? Yapsaydım davranışlarım dokümağa neden olabilir, ama kesinlikle onu beni gerçekten sevmesi için ikna edemem. Aşk zorlanamaz. İnsanları sadece belirli eylemlere zorlayabilirsin.
Tanrı kendini feda ederek bize ne kadar sevdiğini gösterdi. Büyük sevgisini affetme ve lütufla gösterdi. Bizim günahlarımız yerine günahlarımıza acı çektirerek, hiçbir şeyin bizi sevgisinden ayıramayacağını gösterdi. (Romalılar 8,38).
Tanrı çocukları istiyor, köleler değil. Bizimle sevginin bir antlaşması istiyor ve doktora gitmek zorunda kaldığı bir dünyadan ibaret değil. Bize gerçek seçim özgürlüğü ile özgür yaratıklar yarattı - ve seçimlerimiz onun için çok önemli. Onu seçmemizi istiyor.
Gerçek özgürlük
Tanrı, bize uygun olduğunu düşündüğümüz gibi davranma özgürlüğünü verir ve bize yanlış adımlarımızı bağışlar. Bunu kendi özgür iradesiyle yapıyor. Olmasını istediği şey buydu ve taviz vermeden böyle ilerledi. Ve biraz anlayışımız olsa bile, sevgisinin ne anlama geldiğini ve bugün son günmiş gibi yapışmasını anlıyoruz.
Peki bizi irade günahından alıkoyan ne? Hiçbir şey. Kesinlikle hiçbir şey. Ve bu asla farklı olmamıştı. Yasa eğer isteseydi kimsenin günah işlemesini asla engellemedi (Galatyalılar 3,21: 22). Ve böylece her zaman günah işledik ve Tanrı her zaman buna izin verdi. Bizi hiç durdurmadı. Bizim eylemlerimizi onaylamıyor. Ve sessizce de görmezden gelmiyor. Onaylamıyor. Evet, acıtıyor. Ve yine de her zaman izin veriyor. Buna özgürlük denir.
Mesih'te
Kutsal Kitap Mesih'te doğruluğumuzu söylediğinde, bunun anlamı (1 Korintliler 1,30:3,9; Filipililer).
Tanrı'nın önünde kendimiz dışında doğruluğa sahip değiliz, sadece Mesih'te. Günahkarlığımız nedeniyle kendimiz ölüyoruz, ama aynı zamanda Mesih'te yaşıyoruz - hayatımız Mesih'te gizli (Koloseliler 3,3).
Mesih olmadan durumumuz umutsuz; onsuz günah altında satılıyoruz ve geleceğimiz yok. İsa bizi kurtardı. Bu müjde - ne güzel haber! Kurtuluşuyla, Hediyesini kabul ettiğimiz gibi, Tanrı ile tamamen yeni bir ilişki kazanırız.
Tanrı'nın Mesih'te bizim için yaptıklarından dolayı - ona güvenmeye teşvik edilmesini, hatta teşvik etmesini içerir - Mesih şimdi içimizde. İsa aşkına (çünkü o bizim için ayağa kalkar; ölüleri hayata döndürür), günah için ölmüş olsak da, Tanrı'nın önünde doğruluğa sahibiz ve onun tarafından kabul ediliriz. Ve tüm bunlar baştan sona değil, bizi zorlama yoluyla değil, kendini veren sevgisinden ötürü kendini feda eden sevgisi sayesinde kazanan Tanrı aracılığıyla olur.
Yasa anlamsız mı?
Paul, yasanın anlamının ne olduğunu açıkça ortaya koydu. Bu bize günahkar olduğumuzu gösterir (Romalılar 7,7). Mesih geldiğinde imanla haklı çıkmamız için günaha küstah bir şekilde bağımlı olduğumuzu açıkça ortaya koyuyor (Galatyalılar 3,19: 27).
Şimdi bir dakika için varsayalım ki, kendinizi Son Yargıtayın tuzağına soktunuz.
Tanrı'nın önünde durabilme inancı çünkü tüm çabalarınız daima Cennetteki Baba'ya itaat etmek olmuştur. Ve böylece girişte hazır olan gelinlik giymek yerine adım atıyorsunuz (ihtiyaç duyduklarını bilen günah lekeli insanlar için tasarlanan özgür, saf bornoz), sürekli çaba ile karakterize edilen kendi günlük kıyafetleriyle yapılan, kötü girişinizin her fırsatta size eşlik ettiği bir yan giriş ile yapılır ve tahtadaki yerinizi alın.
Evin efendisi size cevap verecek: "Hey, orada, yanak buraya girip tüm misafirlerimin önünde kirli çamaşırlarınızla bana hakaret ediyor?" Ve sonra personele soracak: "Bu sefil sahtekârı kelepçeleyin ve onu dik atın!"
Kendi kirli yüzümüzü kendi kirli suyumuzla, kendi kirli sabunumuzla ve kendi kirli liflerimizle temizleyemeyiz ve umutsuzca kirli yüzümüzün artık saf olduğu inancına neşeyle devam ediyoruz. Günahı yenmenin tek bir yolu var ve bu bizim elimizde değil.
Günah için öldüğümüzü unutmayalım (Romalılar 8,10) ve ölüler tanım gereği hayata geçemezler. Bunun yerine, artan suçluluk duygumuz bizi günahkârlığımızdan arındırmak için İsa'ya güvenmemizi sağlamalıdır. (I. Petrus 1: 5,10-11).
Tanrı bize günahsız diliyorum
Tanrı, bizi günahtan arındırmak ve bize iradesiyle günah işlemeye devam etme özgürlüğü vermemek için bolca lütuf ve kurtuluş verdi. Bu sadece günah suçundan kurtulmakla kalmaz, aynı zamanda çıplak günahı olduğu gibi görmemizi sağlar ve bizi kandırmak için tasarlanmış güzel bir kılıkta değil. Ve böylece bize uyguladığı hileli ve küstah güçlerini tanıyabilir ve sallayabiliriz. Bununla birlikte, bizim için, günah işlemeye devam etsek de, ki kesinlikle böyle olacak, İsa'nın Kefareti taviz vermeden kalır (I.Yuhanna 1: 2,1-2).
Tanrı, hiçbir şekilde günahkârlığımızı taciz etmeden görmezden gelir, fakat basitçe onu kınıyor. Bu yüzden, sağduyulu, tamamen rasyonel düşünen yaklaşımımızı, sağduyuya duyduğum komatoz süspansiyonumuzdan veya öfkeden şehvete, alay etmeye ve gururdan her türlü cezbedilmeye karşı son derece tepkisel tepkilerimizden daha fazla onaylamaz. Genellikle, kendi seçtiği eylemlerimizin doğal sonuçlarını tek başına taşımamıza bile izin veriyor.
Ancak, inancımızı ve ona güvendiğimizi kapatır (yani bizim için hazırladığı saf düğün elbisesini giyiyoruz) (bazı vaizler inanıyor gibi) onun düğün günü yaptığımız kötü seçimler nedeniyle.
suçlamaları kabul etmesi
Hayatınızdaki günahın farkına vardıktan sonra, Tanrı hakkındaki yanlışlarınızı bilinceye kadar vicdanınızın sıkıntılı olduğunu fark ettiniz mi? (Ve muhtemelen oldukça sık itiraf etmeniz gereken bazıları vardır.)
Bunu neden yapıyorsun? "Kalbinizin içeriğine günah işlemeye" karar verdiğiniz için mi? Ya da daha doğrusu kalbiniz Mesih'te kaldığı ve siz tekrar Rabbinizle barış içinde oluncaya kadar içsel Kutsal Ruh'la uyum içinde derinden üzüldüğünüz için mi?
Romalılar 8,15: 17-1'de dediği gibi, içimizde bulunan Kutsal Ruh, “Tanrı'nın çocukları olduğumuzu ifade eder”. Asla iki noktayı gözden kaçırmamalısınız: 2. Siz, Tanrı'nın Kutsal Ruhu'nun ifadesi olarak, Mesih'te ve tüm Azizlerle, göksel Babamızın bir çocuğusunuz ve. Kutsal Ruhunuzun gerçek tanığı olarak İsa Mesih aracılığıyla kurtuluşunuzdan önce hala "ölü et "mişsiniz gibi yaşamaya devam etmek istiyorsanız, sizi sallamak dinlenmeyecektir.
Hata yapma! Günah hem Tanrı'nın hem de düşmanındır ve onunla ölümüne savaşmalıyız. Ancak, kurtuluşumuzun onlara karşı ne kadar başarılı bir şekilde mücadele ettiğimize bağlı olduğuna asla inanmamalıyız. Kurtuluşumuz Mesih'in günah üzerindeki zaferine bağlıdır ve Rabbimiz bunu zaten bizim için karşıladı. Günah ve gölgede bırakan ölüm zaten İsa'nın ölümü ve yeniden dirilişi tarafından bastırıldı ve bu zaferin gücü zamanın başlangıcından tüm yaratımdaki son sonsuzluğa yansır. Dünyada günahın üstesinden gelenler, Mesih'in dirilişlerinin ve yaşamlarının olduğuna kesinlikle güvenenlerdir.
İyi işler
Tanrı, çocuklarının iyi çalışmaları hakkında mutludur (Mezmur 147,11: 8,4; Vahiy). Birbirimize gösterdiğimiz nezaket ve nezaket, sevgi tekliflerimiz, adalet gayretimiz ve samimiyet ve barış ile mutlu. (İbraniler 6,10).
Diğer tüm iyi işler gibi bizi de Tanrı'ya güvenmek, sevmek ve onurlandırmak için hareket ettiren Kutsal Ruh'un işinden doğar. Yaşamın Rabbi olan İsa Mesih'in kurban ölümü ve dirilişi aracılığıyla bizimle girdiği aşk ilişkisi ile ayrılmaz bir şekilde bağlantılıdırlar. Bu tür işler ve işler, Tanrı'nın bizim sevgili çocukları olduğumuz içimizdeki çalışmalarından kaynaklanır ve bu nedenle asla boşuna değildirler (1 Korintliler 15,58).
Tanrı'nın bize içtiği iş
Tanrı'nın memnun ettiği şeyi yapma konusundaki dürüst çabamız, Kurtarıcımızın sevgisini yansıtır, ancak Adında yapılan iyi çalışmalarımız, bizi yeniden vurgulayarak, vurgulanmasına izin vermez. Tanrı'nın yasalarımızda itaatkar sözler ve eylemlerle ifade edilen doğruluğun ardında, iyi meyve vermek için neşe ve şan ile çalışan Tanrı'nın Kendisi vardır.
Bu yüzden bize ne yaptığını kendimize atfetmek aptalca olur. Tüm günahları silen İsa'nın kanının günahkarlığımızın bir parçasını bırakacağını varsaymak da aptalca olurdu. Çünkü bunu düşünürsek, her şeyi yaratan ve oğlunun kanıyla, aziz aracılığıyla bizi büyüklüğünde kullanan bu ebedi, her şeye kadir Tanrı - Baba, Oğul ve Kutsal Ruh - hakkında hala hiçbir fikrimiz yoktu. Ruh içimizde yaşar ve tüm yaratılışı yeniler, evet tüm evrenle birlikte (İşaya 65,17) tarif edilemez büyük aşktan yeni yaratılmış (2 Korintliler 5,17).
Gerçek hayat
Her ne kadar Tanrı bize doğru ve iyi olanı yapmamızı emretse de, kurtuluşumuzu gereksinimlerimize ve bize göre belirlemez. Bu bizim için iyi, çünkü o yaptıysa hepimiz yetersiz olarak kabul edilirdik.
Tanrı bizi lütufla kurtarır ve eğer hayatımızı tamamen onun eline koyarsak, ona dönüp bizi ölümden diriltmek için ona güvenirsek onunla kurtuluşun tadını çıkarabiliriz (Efesoslular 2,4-10; Yakup 4,10).
Hayat Kitabında erkeklerin isimlerini kaydeden kişi, kurtuluşumuzu belirler ve zaten tüm isimlerimizi bu kitapta Kuzu kanıyla yazmıştır. (I.Yuhanna 1: 2,2). Bazılarının buna inanmak istememesi son derece trajiktir; çünkü eğer Yaşam Rabbine güvenselerdi, kurtarmaya çalıştıkları hayatın gerçek yaşam değil, ölüm olduğunu ve Mesih'le olan gerçek yaşamlarının Tanrı'da saklandığını ve sadece onu beklediğini fark ederlerdi. açıklanacak. Göksel Babamız düşmanlarını bile sever ve dileği, diğer insanlar gibi, ona dönüp krallığının mutluluğuna girmeleri gerektiğidir. (1 Tim 2,4).
özet
Şimdi özetleyelim. Onlar, "Mesih Tanrı aşkına, tüm günahlarımı - hem geçmişte hem de gelecekte taahhüt ettiğim gibi - beni affetseydi, kalbimin içeriğine günah işlemeye devam etmemi ne engellemeli? Yani, yasa Hıristiyanlar için anlamsız mı? Tanrı günah işlediğimde bunu sessizce görmezden geliyor mu? Günah işlemeyi bırakmamı istemiyor mu? »
Hiçbir şey bizi istediğimizde günah işlemekten alıkoyamaz. Bu asla farklı olmamıştı. Tanrı bize özgür irade verdi ve ona büyük önem veriyor. Bizi seviyor ve bize sevginin bir antlaşmasına girmek istiyor; Ancak böyle bir ilişki ancak, güvene ve affedilmeye dayalı ücretsiz bir karardan kaynaklandığı ve tehditler veya zorla uyandırıcılıktan kaynaklanmadığı takdirde ortaya çıkabilir.
Önceden belirlenmiş bir oyunda ne robotlar ne de sanal figürler değiliz. Kendi yaratıcı özgürlüğünde Tanrı'nın gerçek, özgür varlıkları olarak yaratıldık ve onunla aramızdaki kişisel ilişki gerçekten var.
Kanun anlamsız olmaktan uzak; bizim günahkar olduğumuzu ve dolayısıyla Tanrı'nın mükemmel iradesine uymaktan uzak olduğumuzu açıkça ortaya koymaktadır. Yüce, günah işlememize izin verir, ama kesinlikle sessizce göz ardı etmez. Bu yüzden bizi günahtan kurtarmak için fedakarlıktan uzak durmadı. Acıya neden olan, bizi ve diğer insanlarımızı yok eden kişi. Yaşamımızın ve varoluşumuzun orijinal kaynağına karşı inançsız ve bencil isyanla sertleşmiş bir yürekten yayılır. Bizi gerçek hayata, gerçek varoluşa döndürme gücünü alır ve bizi ölüm ve hiçliğin karanlığında hapsolmuş halde tutar.
Günah ağrıyor
Farketmediyseniz günah cehennem gibi acıyor - kelimenin tam anlamıyla - çünkü doğası gereği gerçek cehennemdir. Bu nedenle, kendi elinizi çim biçme makinesine koymak için "kalbinizin içeriğine günah işlemek" kadar mantıklıdır. "Eh," Birisinin "zaten affedilirsek zina yapabiliriz" dediğini duydum.
Kuşkusuz, herhangi bir sonuçtan sürekli olarak korkmayla ilgili sakıncası yoksa, istenmeyen hamilelik veya istenmeyen STD'ler riski altında olmak ve böylece ailenizin kalbini kırmak, kendinizi itibarsızlaştırmak, arkadaşlarınızı kaybetmek. nafaka için kanamak, suçlu bir vicdan tarafından rahatsız edilmek ve çok kızgın bir koca, erkek arkadaş, erkek kardeş veya baba ile uğraşmak.
Günah'ın sonuçları, olumsuz sonuçları vardır ve tam da bu yüzden Tanrı'nın kendinizi Mesih'in imgesiyle uyumlu hale getirmek için sizinle birlikte çalışmasının nedeni budur. Sesini dinleyip onlarla çalışabilir ya da güçlerini yeniden kazanılabilir eylemlerin hizmetine sokmaya devam edebilirler.
Ayrıca, "irade günahı" dan bahsettiğimizde yaygın olarak düşündüğümüz günahların buzdağının sadece görünen ucu olduğunu unutmamalıyız. Peki ya "sadece" açgözlülükle, bencilce ya da kabaca davrandığımızda ne olacak? Ne nankör olursak, bir şey ifade ederse ya da ne zaman yapmalıyız? Diğer şikayetlerimiz, işlerinin kıskançlığı, kıyafetleri, arabaları veya evleri ya da bağlı olduğumuz karanlık düşünceler? Kendimizi zenginleştirdiğimiz işveren ofis malzemeleri, dedikodulara katılımımız ya da ortağımızın ya da çocuklarımızın bozulması hakkında ne söyleyebiliriz? Ve böylece devam edebiliriz.
Bunlar da günahlar, bazıları büyük, bazıları küçük ve biliyor musunuz? İstediğimiz kadar taahhütte bulunmaya devam ediyoruz. Bu yüzden Tanrı'nın bizi işlerimiz yüzünden değil, lütufla kurtarması iyidir, değil mi? Günah işlemek bizim için uygun değil, ama suçlu olmaya devam etmemizi engellemiyor. Tanrı günah işlememizi istemiyor ve yine de günah uğruna öldüğümüzü ve Mesih'te saklanan - kurtarılmış ve günahsız - gerçek hayatımız ortaya çıkana kadar günah işlemeye devam edeceğimizi daha iyi biliyor. (Koloseliler 3,4).
Mesih'te yaşayan bir günahkar olarak
Sadece sonsuza dek yaşayan ve bizi çok cömertçe seven Tanrı'nın lütfu ve sınırsız gücü yüzünden, inananlar günah uğruna paradoksal olarak ölüdürler, ancak İsa Mesih'te yaşıyorlar. (Romalılar 5,12; 6,4-11). Günahlarımıza rağmen artık ölüm yolunda yürümiyoruz çünkü Mesih'teki dirilişimize inanıyoruz ve bizim için kabul ettik (Romalılar 8,10: 11-2,3; Efesliler 6). İsa'nın dönüşünde, ölümlü zarfımız bile ölümsüzlüğe ulaşırsa, yerine getirilecek Korintoslular 1: 15,52-53).
Ancak inanmayanlar ölüm yolunda yürümeye devam ederler, Mesih'te gizlenmiş hayatlarının tadını çıkaramazlar (Koloseliler 3,3) inanana kadar; Mesih'in kanı da günahlarını silecek, ancak sadece Kurtarıcıları olduğuna dair iyi haberlere inanıp ona dönmeleri durumunda onları ölümden kurtaracağına güvenebilecekler. Böylece inanmayanlar inananlar kadar kurtarılır - Mesih tüm insanlar için öldü (I.Yuhanna 1: 2,2) - henüz bilmiyorlar ve bilmediklerine inanmadıkları için ölüm korkusu içinde yaşamaya devam ediyorlar (İbraniler 2,14: 15) ve tüm sahte tezahürlerinde nafile (Efesoslular 2,3).
Kutsal Ruh, müminleri Mesih'in imajına eşit yapar (Romalılar 8,29). Günahın gücü Mesih'te kırıldı ve artık ona sıkışıp kalmadık. Yine de biz hala güçsüzüz ve günaha yer açıyoruz (Romalılar 7,14: 29-12,1; İbraniler).
Bizi sevdiği için, Tanrı günahkârlığımız için çok endişeleniyor. Dünyayı o kadar çok seviyor ki, O'nu O'nu gönderdi, ona inanan, günahın meyvesi olan ölüm karanlığında kalmaması gerektiğine, içinde sonsuz yaşamı olması gerektiğine inanıyor. Sizi sevginizden ayırabilecek hiçbir şey yok, günahlarınızdan bile. Ona güven! O itaat içinde yürümene yardım ediyor, seni tüm günahlarından bağışlıyor. O sizin özgür irademizin kurtarıcısıdır ve yaptığı işte o mükemmeldir.
Michael Feazell