26 Mart Ayı 2016, Cyrill Sokolov’un (Falcon) Askeri İnceleme yayınına ilişkin yayınında: "Tu-22M3: emekli olma zamanıHemen söylemek istiyorum - Cyril'e ve tartışma sırasında oldukça az sayıda kopyanın kırıldığı oldukça ilginç ama çok ilginç bir makalenin yayınlanmasının mümkün olduğunu düşündüğü gerçeğine büyük saygı duyuyorum. tartışmalar, yetkinlik sınırları içerisinde kalacak ve yazarın ve siteye gelen diğer ziyaretçilerin doğrudan hakaret edinceye kadar kendi yorumlarına girmeyecek kadar olgunlaştı. içeriğine katılıp katılmadığınızdan bağımsız olarak saygı duymaya değer… Her halükarda, Askeri İnceleme'ye kayıtlı olan herkes, yazarın iddialarını savunmaya çalışabileceği bir makale-cevap yazma fırsatı buluyor. Bu tür yayınlar site yönetimi tarafından memnuniyetle karşılanmaktadır.
Böylece, yakın geçmişte, Cyril bir yanıt makalesi yazdı: "F-15E ve SU-34. Yanıt makalesi"yayın için:"F-15E ve SU-34. Kim daha iyi? ", bu konudaki vizyonunu özetledi. Sana küçük bir sır vereceğim, umarım Kirill beni bunun için affedecektir. Bazı okuyucular tarafından yazara yapılan profesyonellik suçlamalarına rağmen Cyril, havacılık konu. Bir zamanlar akademisyen S.P. adında oldukça prestijli "Samara Devlet Havacılık ve Uzay Üniversitesi'nden mezun oldu. Koroleva (Ulusal Araştırma Üniversitesi). ”
Ve temel eğitimim biraz farklı bir düzlemde olmasına rağmen, Rus uzun menzilli bombardıman Tu-22М3'in umutları konusundaki vizyonuyla ilgili Kirill ile tartışmaya çalışacağım. Sırayla başlayalım ...
Cyril yazıyor:
“Şimdi savaşçı bombardıman uçakları. Her iki yer hedefini de etkili bir şekilde vurabilir ve kendileri için ayağa kalkabilirler. Klasik avcıların ya da avcıların sayısındaki azalma, SSCB sahnesinden ayrılma ile aktif olarak başladı. Şimdi gökyüzünde ciddi bir savaşçı yok, bu yüzden modern arabalar daha çok yönlü hale gelmeye çalışıyor. Örneğin, F / A-18SH, F-16, F-35, F-15SE - tüm avcı bombardıman uçakları. Özünde, kabaca özetlemek gerekirse, Su-34, Mig-35'e benzerler. ”
Bence çok tartışmalı bir düşünce. Evrenselleşme, büyük ölçüde, savaş uçaklarından birinin filosunun bakımı ve pilotların eğitimi konusunda tasarruf etme arzusundan kaynaklanan gerekli bir önlemdir. Çok amaçlı bir dövüşçünün, şok görevlerini gerçekleştirirken yaptığı eylemlerin etkinliği, özel bir ön hat bombacısının etkinliği ile pek karşılaştırılamaz. Böylelikle, oldukça modern bir MiG-35 avcısı, perküsyon kabiliyetlerinde eski moda Su-24M'i asla geçemez. Dahası, vurmalı görevleri gerçekleştirirken, bombalar, füzeler ve yakıtlı dıştan takma tanklarla yüzeye yüklenen F / A-18SH, F-16, F-35, F-15SE, Su-27M, Su-35С ve hatta dayanamayacak MIG-31. Benzer şekilde, Su-34 ön cephe bombardıman uçakları F-15C ve F-22A roket saldırılarına karşı savunmasız olacak. Yakın dövüşte kendini savunma amacıyla avcı bombardıman uçağı altında tutulan bir çift TGS füzesinin her şeyi değiştirebileceği şüpheli. Modern hava savaşının gittikçe daha uzaklaştığı ve düşmanı hedef alan bir füze fırlatması yapmadan önce ve önce düşmanı görmeyi başaran kişinin hatırladığı unutulmamalıdır. Başka bir deyişle, diğer şeyler eşit olmakla birlikte, daha gelişmiş radar ve uzun menzilli füzelere sahip olanın avantajı vardır. Bu avantajlar sadece “ciddi savaşçılar” - hava üstünlüğü savaşçıları tarafından ele alınmaktadır.
Ve dahası:
“Ayrı bir daha klasik bombardıman sınıfı da vardı. B-2, B-52, Tu-95, Tu-22М3, Tu-160, vb. En büyük dezavantajı, hava savaşında kendileri için ayağa kalkmamaları, ancak bunun da bazı avantajları var. ”
Tabi ki, bunlardan en önemlisi, elbette, uzun menzilli bombardıman uçağının varlığının gerekçesi olan taktik ve uçak gemisi uçağının erişemeyeceği bir aralıkta konvansiyonel ve nükleer mühimmatları vurma olasılığıdır. Uzun menzilli bombardıman uçakları, uygun bir silah aralığına sahip olmaları koşuluyla, son derece esnek bir savaş aracıdır, karadan ve deniz hedeflerinde güdümlü yüksek hassasiyetli mühimmatla uzaktan grev yapmaya kadar, bölgelere dökme demir dökülmesinden en geniş kapsamlı görevleri gerçekleştirebilirler. Bombacıların tamamen seyir ve balistik füzelerle yer değiştirebileceği görüşü savunulamaz. Bir roketten farklı olarak, uzun menzilli bir bombardıman uçağı havadaki savaş görevini yerine getirerek potansiyel hedefe yaklaşma yeteneğine sahiptir. Ek olarak, bir savaş misyonuna gönderilen bir bombardıman, durumdaki bir değişiklik durumunda bombaları atmadan önce her zaman geri çekilebilir, ancak bu sayı başlatılan bir füzeyle geçmeyecek.
"Klasik bombardıman" ın savaşçılar için kolay bir av olduğunu düşünmeyin. Elbette, ağır bombardıman uçakları savaşçılarla hiç karşılaşmamak için en iyisidir, ama savunmasız değiller. Yerli bombardıman uçakları için geleneksel savunma savunma silahlarına ek olarak, tüm modern uzun menzilli bombardıman uçakları, termal ve pasif radar hırsızlarını çekmek için REB kompleksleri ve otomatik silahlarla donatılmıştır. Bir savunma topçu sisteminin hedeflenmesi Hedefte Tu-22М3, arka yarım küredeki hedeflerin zamanında tespit edilmesini sağlayan bir radar ve optik ekipman kombinasyonu kullanılarak gerçekleştirilir. Ek olarak, UKU-9А-502М, 23-mm GSH-23М tabancalı (dakika başına 4000 atışlarına atış hızı) eş zamanlı sert silah mühimmatı, özel sıkışma kızılötesi ve radar önleyici mermileri içerir.
Bir Tu-22М3 bombardıman tabancası yeminin savunma tesisatı
Havadan yayılan radyo-elektronik parazit kompleksleri, düşmana da büyük sıkıntılar sunabiliyor. Böylece, 80'in ikinci yarısında, Tu-95MS, ülkemizde yeni REP ekipmanlarıyla bombardıman uçağı yapan bir dizi tatbikattan sonra, hava savunma ekipleri ve avcı uçağı pilotları arasında "saldırgan olmayan" bir uçak olma ününü kazandı.
Tabii ki, yıllar geçtikçe, çok şey değişti ve “muhtemel ortakların” savaş uçağı, gelişmiş radar ve radarla yeni yakalayıcılar aldı ve SSCB'nin çöküşü ve ekonominin ve silahlı kuvvetlerin “reformu” nedeniyle, Tu-22М4 ve М5 ve gerçekleşmedi. Ancak geliştiricilerimiz ve endüstrimiz, sayısız zorluğa rağmen, modern etkili sıkışma sistemleri yaratma kabiliyetini göstermiştir. Sorun, her zaman olduğu gibi, finansmana ve politik iradeye dayanıyor. Hepsi değil, fakat en azından uzun menzilli Tu-22М3 bombardıman uçaklarının en azından bir kısmı tamamen tek müdahalecilerle mücadele edebilecek yüksek olasılıkla karşılanabilecek modern elektronik önlemlerle donatılabilir.
Sonra, Cyril yazıyor:
“Öyleyse tüm batı reddettiğinde neden uzun vadeli havacılığa ihtiyacımız var?” ... fiili mücadelede, X-22 füzesi ile Tu-3М22 özel olarak belirtilmedi. Sevgili benzersiz bombardıman temelde basit bir bombardıman olarak hizmet etti. FAB taşıma yeteneği asıl görevden çok hoş bir avantajdı. Genelde Tu-22М3, Afganistan'da, öndeki bombardıman uçaklarının zor zamanlar geçirdiği yerlerde kullanıldı. Özellikle dikkat çeken, Tu-22М3’in, karavanlarımızı saran Sovyet birliklerinin çekilmesi sırasında Afganistan’ın dağlarına “geçtiği an”. Ve tüm bu zaman boyunca en karmaşık ve zeki makine “pik demir” dağıtımı olarak kullanıldı. Ayrıca Çeçenistan'da Tu-22М3'in kullanımı hakkında da belirtilmesi gerekir, özellikle hafif bombalar atması ilginçtir. Ve tabii ki, kişi çok üzücü bir şekilde biten Gürcistan'daki Tu-22М3'un kullanımı. ”
Genel olarak, Batı ve daha doğrusu ABD, uzun vadeli (stratejik) havacılıktan asla vazgeçmedi. Aslında termonükleer bombaların teslimatı için yaratılan bombardıman uçakları, yaşam döngüleri boyunca yerel çatışmalarda kullanıldı. B-52H'nin sömürülmesinin, B-15'in “gizliliği” için, en az bir 2 yılı daha uzatıldığı, yeni mühimmat türleri geliştirildiği ve “nükleer olmayan” bir bombardıman uçağının dünya çapında savaş operasyonlarında oldukça geleneksel bir statü kazanmış olan B-1В'ın aktif olarak kullanıldığı bilinmektedir. . Batıda Tu-22М3'imize doğrudan bir analog olmadığı ve büyük olasılıkla asla olmayacağı açıktır. Fakat ABD ve NATO’ya ne yapıyoruz? Görüşleri ve askeri doktrini neden yönlendirilmeli? Hava kuvvetlerimiz Tu-16 ve Tu-22'ten yararlanmadan önce “geri tepme” sıfırdan yaratılmadı ve ordu ne almak istediklerini açıkça hayal etti.
Cyril'in X-22 füzelerine yaptığı vurgu anlaşılabilir bir durumdur. Elbette, şu anda, X-22 RCC, bağışıklık açısından modern gerçekliklere uymuyor ve toksik yakıt ve agresif bir oksitleyici üzerinde çalışan LRE'ler anakronizm. Öte yandan, mevcut modern cruise füzelerinin ülkemizde çok şey yaratılan Tu-22М3 bombardıman uçaklarına uyarlanmasını ne önlüyor? Ek olarak, füzeler hiçbir zaman bir bombacının tek "yükü" olmadı, Tu-22М3 silahlandırması ayrıca serbest düşme bombaları ve çeşitli tiplerde deniz mayınlarını da içeriyor.
Tabii ki, An-12 nakliye araçlarını Afganistan'daki onlarca ton büyük kalibreli mayına taşımak, bu arada nakliye işçileri de bunu yaptılar, ancak savaşa katılmak için eğitimli bombardıman ekipleri de dahil değildi, ancak “dökme demir” dökmek olsa bile affedilmez bir hata. Elbette bu, Tu-22M3’in bir banal bombacısı olarak yetersizliğini göstermez, aksine bunun yerine, tüm görevleri başarıyla yerine getirme yeteneğini gösterir.
Çeçenya’ya gelince, geceleri savaşla temas hattında devriye gezen Tu-22М3, birliklerimizi savaşa ve mahalleye ışık bombalarıyla aydınlatmak için paha biçilmez bir yardım sağladı. Mikroskopla çivinin çakılmasının en ödüllendirici iş olmadığı açıktır. Asıl soru, eğer yüksek komuta kendileri için uygun olmayan görevler koyarsa, uçağın ya da mürettebatının suçlu olup olmadığıdır? Her durumda, bombardıman uçakları bir kez daha en zor koşullarda başarılı bir şekilde çalışma yeteneğini gösterdi.
Ağustos 2008’taki Rus-Gürcü ihtilafı sırasında Tu-22М3 bombardıman uçakları Gürcistan ordusunun üslerine saldırdı, hava limanlarını bombaladı ve düşman birliklerinin konsantrasyonlarını bombaladı. Shaykovka havaalanına dayanan, Ağustos 52’teki gece 8’ten, gece 9’in üzerindeki 6000’in 13. Ağır Bombacı Havacılık Alayı’ndan bir uçak, Ukrayna’dan Buk-М1 hava savunma sistemi tarafından vuruldu. Uçaksavar füzesinin doğrudan vurduğu bir uçağın enkazı, o sırada Gürcistan birlikleri tarafından kontrol edilen bölgedeki Kareli köyü yakınlarında düştü. Dört mürettebat üyesinden sadece biri hayatta kaldı - yardımcı pilot Binbaşı Vyacheslav Malkov, yakalandı. Mürettebat komutanı, Teğmen Albay Alexander Koventsov ve ayrıca Binbaşı Viktor Pryadkin ve Igor Nesterov öldürüldü. En güvenilir bilgi, 22 bombardıman grubunu kapatan ve bir bomba saldırısı başlatmasının yanı sıra bombalama sonuçlarının fotoğraf kontrolünü de yapan Tu-3М9’in düşürülmesi. Bölgede düşman hava savunma sistemlerinin varlığı beklenmiyordu.
Google Earth'ün uydu görüntüsü: Tu-22М3 grubunun baskınından sonra kalan Kopitnari havaalanındaki huniler
Adil olmak gerekirse, Rus Hava Kuvvetleri'nin uzun menzilli bombardıman uçağının kaybedilmesinin nedeninin, okuma yazma bilmeme planının planlanması, standart hareketler, kötü hedef keşif, düşmanın radarının radyosundan elektronik olarak baskılanmaması ve hava savunma füze sistemlerinin olduğu söylenmelidir. Bu, Tu-22М3'in eski hale geldiği ve onları “emekli olma” yoluna göndermenin zamanı gelmediği, bir kez daha çivi çakma işleminde bir “mikroskop” tarafından kullanıldığını söyledi.
“Backfires” in Kirill'e getirdiği en büyük dezavantaj, START anlaşmasının hükümlerine göre, uçaktaki uçak içi yakıt ikmali sisteminin olmaması. Otomatik modda son derece düşük irtifada uçmanın imkansızlığı. Bununla birlikte, Tu-22М3'in uçuş menzili Suriye'de, ön cepheli uçakların yapamadığı, Rus topraklarından işletilen militan pozisyonlarını bombalamak için yeterliydi ve WWI için hava savunma devreleri, esas olarak mürettebatın mesleki eğitim seviyesine bağlı. Geçmişte, Libya ve Irak pilotları tarafından kontrol edilen, düşük irtifa uçuşlarına çok daha az adapte olmuş Tu-22B bombardıman uçakları, savaş misyonları sırasında birçok kez Birinci Dünya Savaşı'na atıldı, böylece bu Tu-22М3 için çok büyük bir görev değildi.
Tabii ki, aynı Tu-160 ve ayrıca, yükseltilmiş Tu-160M'in çok daha yüksek bir etki potansiyeli var. Ancak sorun şu ki, Beyaz Kuğular Hava Kuvvetlerimizde çok nadir bulunan kuşlar ve nükleer caydırıcılık görevlerini yerine getirmek için kullanılıyor. Bunlardan "dökme demir" dökülmesi Tu-22М3 ile olduğundan daha az rasyonel olacaktır.
Bence, mevcut Tu-22М3 cihazına gerekli olan makul yeterlilik ilkesi uygulanmalıdır. Bu bombardıman uçaklarının üretimi 1992'te durdu. 90-2000-e yıllarının fazla uçmadığı ve makinelerin önemli bir bölümünün çok sağlam bir kaynak olarak kaldığı gerçeği göz önüne alındığında. Elbette, birçok yönden eskimiş aviyoniklerin yenilenmesi gerekir. Ancak bombardıman uçlarının bir bölümünün hedef navigasyon kompleksi SVP-24-22 kurulumu ile geliştirilmesi, uçağın savaş potansiyelinde göreceli olarak düşük maliyetlerle önemli bir artış olasılığını göstermiştir. NK-25 motorlarının yakın gelecekte daha güçlü ve ekonomik motorlarla değiştirilmesinin, uçuş sırasında yakıt ikmali sisteminin kurulmasının yanı sıra parlamadığı açıktır. Ancak, iyi bilindiği gibi: “Damga yoksa, boşta yazıyoruz”, her durumda, modernize araçların silah yelpazesini modern yüksek hassasiyetli silahlarla desteklemek oldukça mümkündür.
Suriye'de savaştan önce birçok Batılı uzman “Geri tepmeler” için oldukça kritikti. Bununla birlikte, Rus uzun menzilli bombardıman uçaklarının bombaları, İslam devletinin militanlarının başkanlarına düştükten sonra ifadelerin tonu çarpıcı bir şekilde değişti. Bu vesileyle, bir kez daha "saygın bir askeri yorumcu" Dave Majumdar yaptı.
O kaydetti:
Tu-160 ve Tu-95MS, ilk savaş kullanımlarında kendileri tarafından "güç gösterdi", ancak yok edilen hedeflerin çoğu Tu-22М3'e düştü. Amerika Birleşik Devletleri, Tu-22М3’e doğrudan benzeyen, bu arada neredeyse otuz yaşında. En yakın yarışmacılar Soğuk Savaşın bitiminden sonra nükleer yerine taktiksel bir taşıyıcıya dönüştürülen B-1B Lancer'i içeriyor оружияve görevden alınmamış stratejik bombardıman uçaklarının yanı sıra FB-111.
Birkaç yıl önce, Çinli temsilciler bir Tu-22М3 satın almanın temelini ve üretimleri için bir teknik dokümantasyon paketini araştırdılar. Neyse ki, bu kez sağduyu kazandı ve Çin ile bir sonraki “kazançlı anlaşma” gerçekleşmedi. Geçmişte, Çin, endüstriyel casusluk ve çok sayıda ruhsatsız teçhizat ve silah kopyalaması da dahil olmak üzere pek çok şeyle suçlandı. Ancak pragmatizmin yokluğunda ve boşa para atma arzusu - asla. Çinli yoldaşların kasıtlı olarak modası geçmiş ve taviz vermeyen bir savaş uçağının tam ölçekli örneklerini ve çizimlerini satın alma isteğini ifade ettiklerini hayal etmek zor.
Tu-22М3 bombardıman uçakları hala birçok yönden hem taktik hem de stratejik görevler gerçekleştirebilen benzersiz araçlardır. Modern seyir füzeleri ile donatıldıkları için, Romanya, Çek Cumhuriyeti ve Polonya'daki ABD füze savunma sistemini etkisiz hale getirmenin etkili bir yolu olabilirler. Kıtalararası bir seriye sahip olmayan Tu-22М3 bombardıman uçakları, bir Avrupa operasyon tiyatrosunda stratejik görevler yürütme yeteneğine sahiptir. Hava Kuvvetlerimizde bu sınıftaki makinelerin varlığının gerçeği, güçlü bir caydırıcıdır. Gerekirse, kimse bu veya o uçağın ne kadar modern olduğunu ve hangi nesle ait olduğunu anlamıyor. Bombacıların pilotları, tek yönlü bir uçuş olsa bile, askeri görevlerini onurla yerine getireceklerdir.
Ayrı ayrı, genellikle medyamızda bahsedilmeyen son olaylar hakkında söylemek istiyorum. 2011’te, Rusya’da Deniz Roketi taşıyan Havacılık (MRA) tasfiye edildi. Bilindiği gibi, füze gemileri Tu-22М3 ile donanmış olan MRA alaylarının asıl görevi, Amerikan uçak gemisi gruplarına karşı verilen mücadeleydi. 2011'e kadar, denize fırlatılan füze gemileri, Avrupa Kuzeyinde ve Uzak Doğu'da bulunuyordu. 2011’teki Donanma’nın şartlı olarak hizmet verilen (bir defalık damıtma için hazırlanmış) uçağı Uzun Menzilli Havacılık’a devredildi. Küçük arızalara sahip olan ancak havaya yükselemeyen makineler acımasızca "geri dönüştürüldü", ki bu elbette bir suçtur.
Ussuriisk yakınlarındaki Vozdvizhenka Havaalanı'ndaki Tu-22М3 tarafından öldürüldü
Her şeyden önce etkilendi deniz Tu-22M3, Ussuriysk yakınlarındaki Uzak Doğu havaalanlarında Vozdvizhenka ve Vanino yakınlarındaki Kamenny Ruchey'de. Ondan sonra, geleneksel olarak deniz füze taşıyıcılarımızdan korkan Amerikan amiralleri rahat bir nefes aldı. En üst düzey siyasi liderliğimizin bilgisi olmadan böyle bir kararın verilemeyeceği açıktır. Bazen bunun finansman açığı nedeniyle zorunlu bir önlem olduğunu duyabilirsiniz. Ancak tam bu sırada, "dizlerinden kalkma" ve "eski gücünün yeniden canlanma" yıllarında, ülkemiz "imaj projeleri" nin uygulanmasına ve "iyi beslenen" 2000'li yıllarda deniz havacılık uçaklarının bakım, onarım ve modernizasyonu için büyük fonlar harcadı. sahibiz.
Google Earth'ün uydu görüntüsü: Tu-22М3 bombardıman uçakları, Olenya havaalanında tamir ve yükseltme için sıralarını bekliyor.
Şimdi Tu-22М3 uzun menzilli bombardıman uçaklarının daimi tabanlı hava limanları, ülkenin Avrupa bölgesindeki Shaykovka ve Olenya hava limanları. Eski deniz roket gemilerinin çoğu tamirat ve yükseltme için sıralarını bekliyorlar. “Herhangi bir durumda” bu arabaların Amerikan AUG'ının darbelerini engellemek için Uzak Doğu'ya gideceğini konuşun, incelemeye kalkmayın. Silahların bir parçası olarak, Tu-22М3 şu anda bu sorunu çözmek için etkili bir anti-gemi füzesi ve eğitimli ekip yok.
Neyse, fazla seçeneğimiz yok. Dünyadaki son olaylar, kendilerini savunma kabiliyetine sahip olmayanların, demokrasiyi ve özgürlüğü koruma bahanesi altında her an parçalanabileceğini göstermektedir. Cyril tarafından tüm Tu-22М3’in erken reddedilmesine duyulan ihtiyaç hakkında yapılan önerileri, böylece bakımlarına harcanan fonlar, yeni modern saldırı havacılık sistemlerinin geliştirilmesine gitti, bu durumda hatalı görünüyor. Ülkemiz kaçınılmaz olarak hem mevcut filonun bakımı hem de yeni bombardımanların geliştirilmesi için kaynak harcamak zorunda kalacak. Tamamen savaşa hazır kruvaziyer otomobillerini kullanımdan kaldırmak için kolayca gönderdiğimiz günler geride kaldı. Hava Kuvvetlerinden yaklaşık 40 uzun menzilli bombardıman uçağının çekilmesi, zaten çok da iyi olmayan şok yeteneklerimizi önemli ölçüde zayıflatacak. Bu durumda, en yeni uzun menzilli bombardıman uçaklarının olmamasına rağmen, reddetme ülkemizin savunma kapasitesine ciddi zararlar verebilir.
Göre:
http://www.airwar.ru/enc/bomber/tu22m3.html
http://rg.ru/2015/11/20/tuubiyza-site.html