Merriam-Webster, evliliği, `` kanunla tanınan, rızaya dayalı ve sözleşmeye dayalı bir ilişki içinde eşler olarak bir araya gelme durumu '' olarak tanımlamaktadır. 2015'te Amerika Birleşik Devletleri, aynı cinsiyetten evliliği yasallaştırmak için etrafındaki birkaç başka ülkeye katıldı ve bu terimin daha kapsamlı bir anlamını yarattı. Bugün evlilik, aşkı ve ebedi bağlılığı sembolize ediyor. Bu romantik bağlar çok uzun zaman önce ortaya çıkmadı.
Kaynak: rawpixel.com
Romantik aşka dayanan sendikalar ancak bir asırdan biraz daha uzun bir süre önce ortaya çıktı! Ondan önce ekonomik ve ticari düzenlemelerdi - romantizmden alabileceğiniz en uzak şey. Çöpü atmayı unuttuğu için eşinize kızmadan önce, antik dönemden günümüze evliliğin evrimine bir göz atın. Ne kadar değiştiğini görünce şaşıracaksınız!
Eşinizi seçip 'Hayatımı sizinle paylaşmak istiyorum, öyleyse kendimizi yasal olarak birbirine bağlayalım' demekten daha güçlü bir şey olamaz. (Yine de, sizin iyiliğiniz için, eşinizin bundan daha romantik bir teklifle gelmesini umuyoruz!) Ne yazık ki, eşinizi seçmek modern bir kavramdır - çoğu zaman hafife aldığımız bir lüks.
İki insanı bir araya getiren ritüeller ve törenler tarih öncesi kültürlere kadar uzanır. İlk diplomatik ittifak olarak kabul edilen evliliklerin siyasi ve ekonomik faydaları oldu. Ortak düşmanlara karşı birleşmek, ticaret için kalıcı bağlantılar kurmak veya mülk üzerinde net bir mülkiyet ve miras oluşturmak olsun, evlilik aileler arasında bir iş anlaşmasıydı - daha fazlası değil.
Banns: Evlilik Halka Açılıyor
Dünyanın ilk evlilikleri aileler arasındaki özel düzenlemelerdi, ancak Kilise'nin yükselişi onları halka açık etkinlikler haline getirdi. İlk dini liderler Hıristiyan doktrini yazarken, evliliği ailenin ve topluluğun merkezi olarak kurdular. Her iki taraf da eşleşmeyi kabul ettiği ve aileleri nimetlerini sunduğu sürece Kilise ilk başta özel sendikalar konusunda sessiz kaldı. Zamanla Kilise evlilik birliklerine daha fazla dahil oldu; aileniz, arkadaşlarınız ve komşularınız arasında dışarıda gerçekleştirilen 'resmi' düğün törenini yarattı.
Orta Çağ'a gelindiğinde, evliliğinizi kamuya duyurmanız gerekiyordu. 13'ten itibareninciyüzyılda evlenmek isteyen herhangi bir çift yayınlamak zorunda kaldıyasaklarveya yaklaşan düğün tarihlerini ve gelin ve damadın isimlerini belirten kamuya açık bildirimler. Günümüz düğün ilanlarına benzer şekilde,yasaklarhalkı evlilik konusunda uyardı ve herkesin öne çıkıp sendikaya meydan okumasına izin verdi. Bu bildirimler, uygunsuz veya geçersiz sayılacak herhangi bir düğünün gerçekleşmesi ihtimalini ortadan kaldırdı. Cemaatin herhangi bir üyesi, örneğin gelin ve damadın çok yakın akraba olması veya onlardan birinin daha önce uygun şekilde feshedilmemiş bir nişan olması gibi Kilise tarafından ana hatlarıyla belirtilen nedenlerle bir evliliğe itiraz edebilir.
Sömürge Amerika'da Ortak Hukuk Evlilikleri
Evlilik yasakları bir gelenek haline geldi ve sonunda Yeni Dünya'ya taşındı. 17'nin sonlarına doğruinciyüzyılda İngilizler, Amerika Birleşik Devletleri olacak yerin Atlantik kıyısına yerleşerek uygulamalarını yanlarında getirdiler. İngiliz kolonileri yazılı kanunları değil, emsalleri takip eden ortak hukuku takip etti. Genel olarak, Avrupa'da izlenen evlilik gelenekleri, yeni ortama adapte oldukları ve geliştikleri Yeni Dünya'ya doğru yol aldılar.
İngiliz hükümeti 1600'lü yılların sonunda anavatan ve kolonilerdeki evlilikleri vergilendirmeye başladı, bu kadar çok çift ücret ödemekten kaçınmak için bir yargıç veya bir din görevlisi tarafından resmi olmayan nikah nikahına girdiler. Bağlayıcı bir genel hukuk evliliği için gerekli olan tüm yasa, gelin ve damadın karı koca olarak yaşamayı kabul etmeleriydi (ailelerinin kutsamalarıyla).
Kolonilerdeki teamül hukuku evlilikleri çoğunlukla ekonomik düzenlemelerdi, ancak bu dönemde evlilikle ilgili görüşler değişiyordu. Erkekler ve kadınlar arasındaki sendikalar, finansal güvenlik konusunda olduğu kadar, arkadaşlıkla ilgili hale geldi. Ne yazık ki, kadınlar için, onu maddi olarak destekleyebilecek bir erkekle iyi bir evlilik yapmak, hayatta kalmasının anahtarı idi. Ortak hukuk, kadınlara herhangi bir yasal hak vermiyordu ve bir kadının kendisini tamamen geçindirebileceği hiçbir meslek yoktu. Kendisini maddi olarak desteklemek için sahip olduğu en iyi şans evlilikti. Kilise ve Devlet bu birlikleri tanımasına rağmen yasal olarak korunmadılar. Bir nikah kocası ölürse ve karısına herhangi bir para veya mal bırakmak isterse, onu miras alamazdı.
Ondokuzuncu Yüzyıl: Viktorya Dönemi Evlilik Standartlarını Belirliyor
Amerikan Devrimi'nden ve Amerika Birleşik Devletleri'nin kurulmasından sonra, Kurucu Babalar evliliği eyalet yargı yetkisi altına aldı. Evlilik yasaları eyaletten eyalete değişiyordu, ancak birçok yönden benzerdi. İngiliz ortak hukuku, Amerikan hukuk sistemini ve 19.inciyüzyıl Amerikalıların seks ve evliliğe yaklaşım şeklini etkiledi.
Erkeklerin ve kadınların bir partnerde aradıkları şeyde yavaş bir evrim oldu. Önceki yüzyıllarda önemli olan arkadaşlık, aşk, dostluk üzerine inşa ederek,vebir eş seçiminde arkadaşlık tüm oyun faktörleri. Dini ve ahlaki reform dönemi olan 19inciyüzyıl aynı zamanda cinsiyet rollerinde de önemli değişiklikler getirdi. Sanayi Devrimi zirvede daha fazla ekonomik refah yarattı ve orta sınıfı hızla genişletti. Sanayileşme şehirlerde daha fazla istihdam yarattı. Erkekler ev dışında çalışmakla daha çok zaman geçirirken, kadınlar gitgide daha çok evle sınırlı kalıyordu.
Kaynak: rawpixel.com
Kadınların hane halkına maddi katkı sağladığı önceki yüzyılların aksine, eşler kocalarının ve çocuklarının tek bakıcısı oldular. Erkekler ve kadınların her biri kendi etki alanlarına hükmediyorlardı: kamusal alan ve özel alan. Viktorya dönemi erkekler kamusal alanları işgal ederken, kadınlar eve döndüklerinde kocaları için bir yuva yarattılar. Bu 'kürelerin ayrılması' Viktorya dönemine hakim olacaktı. Victorialılar erkeklerin üstün cinsiyet olduğuna inansa da, kadınlar evin içinde hüküm sürdüler, temiz, düzenli bir ev tuttular ve iyi huylu, ahlaki açıdan dürüst çocuklar yetiştirdiler. Bu davranış kodları, kadınları eş ve anne olarak rollerinde tatmin aramaya teşvik etti ve 19 için model oldu.inciyüzyıl kadınlarını takip edecek.
Evlilik ve aile üzerindeki bu kültürel odak, toplum genelinde süzüldü. Hukuk sistemi, bundan sapan herkesi kovuşturmanın yollarını buldu. ABD'de, eyaletlerin yaklaşık% 75'inin 19 tarafından 'baştan çıkarma'yı kovuşturacak yasaları vardı.inciyüzyıl. Birçok erkek, evlilik vaadinde bulunarak kadınları kendileriyle evlilik öncesi seks yapmaya ikna ederdi; erkek onunla evlenmediyse, kadının erkek akrabaları erkeği baştan çıkarmakla suçlayabilirdi. Bu suçlama tecavüz olmasa da, evlilikten önce seks yapmanın sonuçları vardı ve bu da vaat edilen evlilikti. Adam baştan çıkarma suçundan mahkemeye çıktığında ya suçsuz olduğunu iddia edebilir ya da baştan çıkardığı kadınla evlenebilirdi. Adam kovuşturmadan kaçınmayı seçerse, yargıç mahkeme salonunda eski sevgililerle evlendi.
Örf ve adet nikahlı evlilik çağında, birisiyle evleneceğinize dair söz vermek, tıpkı bir din veya sivil memurun resmiyet vermiş gibi yasal olması gibi bağlayıcı bir sözleşmeydi. Baştan çıkarma suçlaması teknik olarak bir saçmalıktı: Erkekleri evliliği devam ettirmeye veya sözleşmesini yerine getirmeye zorlamanın bir yoluydu.Eğer adam sadık bir koca olmayı reddederse ve yeni karısını maddi olarak desteklese, akrabaları yine de onu yargılayabilir. baştan çıkarma için.
Evlilik, kadınların hayatında bu kadar baskın bir ekonomik rol oynadı, bu yüzden sendikalarla savaşmadılar. Aslında, başka bir koca bulamayacakları için onları memnuniyetle karşıladılar. Erkekler bu dönemde eş ararken kadının bekaretine büyük önem veriyorlardı. Bir baştan çıkarma suçlamasıyla mahkemeye çıkarıldıysa, bu onun bakire olmadığı anlamına geliyordu ve bir gelin olarak değeri azaldı.
Yirminci Yüzyıl: Toplumsal Değişim Zamanı
Evliliğin anlamı 20'li yaşlarda en aşırı değişikliklere uğrayacaktı.inciyüzyıl. Viktorya döneminin cinsiyet rollerini reddeden, 20inciYüzyıl gelinleri ve damatları kürelerin ayrılığından uzaklaştı. Evlilik öncesi cinsel ilişkiye ilişkin tutumların gevşemesi, eş seçiminde fiziksel çekiciliği başka bir gereklilik haline getirir. Çiftler artık fiziksel yakınlığı duygusal yakınlık kadar önemli görüyor.
Birinci Dünya Savaşı ve II.Dünya Savaşı, tüm dünyada evlilik oranlarını değiştirdi. Her iki savaşta da evliliklerde artış görüldü ve çiftler daha genç yaşta evlendi. Modern tarihte belirleyici bir an olan Birinci Dünya Savaşı, yirminci yüzyılın geri kalanında yankı uyandıracak olan evliliğin ve toplumun doğasını bir bütün olarak değiştirdi.
Aşk, bir eş seçiminde birincil faktör haline gelse de, eyalet yasaları evlilik içindeki kişisel özgürlüklere müdahale etmeye devam ediyor. Irklararası çiftler ve eşcinsel çiftler sendikalarının yasal olarak tanınması için savaşırken, kadınlar kocalarıyla ilişkilerinde daha fazla eşitlik için mücadele etti.
Birinci Dünya Savaşı, Evlilik ve Sosyal Değişim
Kaynak: rawpixel.com
Birinci Dünya Savaşı sırasında daha fazla kadın işgücüne katıldı ve savaş çabalarına katkıda bulundu. Askerlik hizmeti sırasında erkeklerin yerini alan kadınlar, kendilerine daha fazla yeterlik hissettiler. Yaşamları üzerinde daha fazla kontrol sahibi olan kadınlar, daha fazla hak için kampanya yürüttü. Oy kullanma hakkını elde etmek oy hakkı sahiplerine verilmiş olsa da & rsquo; On dokuzuncu yüzyılın sonlarından beri radar, kadınların savaş zamanı deneyimleri kampanyayı daha da ateşledi; 1920'de ondokuzuncu Değişikliğin kabul edilmesiyle Amerika Birleşik Devletleri'nde kadınlar oy kullanma hakkını elde etti.
1920'ler aynı zamanda 'Büyük Savaş' tan bir iyileşme ve tepki zamanıydı; Birinci Dünya Savaşı, on dokuzuncu yüzyılın tüm askeri çatışmalarının toplamından daha fazla asker öldürdü. Feci savaşın sona ermesiyle 1920'ler, malzeme ve tüketim kültürünün geliştiği bir zaman oldu. En önemlisi, cinsiyet ve cinsiyete ilişkin değişen tutumları yansıtıyordu. Böylesine yıkıcı bir savaşta hayatta kalan insanlar sadece eğlenmek istediler. Kükreyen 20'ler, flappers, caz müziği ve sekse karşı rahatlatıcı tavırların zamanlarıydı. Erkek ve kadın arasındaki kur artık denetlenmiyor ve çiftler evlenmeden önce birbirlerini daha iyi tanımaya başlıyor.
İkinci Dünya Savaşı Yılları
Savaş Arası Yılları (I.Dünya Savaşı ile II. Dünya Savaşı arasındaki yirmi yıl) evlilikte küresel bir eğilim izler. Ekonomi geliştikçe daha fazla çift evlenir. 1929'daki borsa çöküşü ekonomiyi paramparça etti ve daha fazla insan evlenmeyi bekledi; Yüksek işsizlik oranları, çiftlerin düğünlere parası yetmeyeceği veya ailelerini maddi olarak destekleyemeyeceği anlamına geliyordu. Bununla birlikte, II.Dünya Savaşı'nın başlangıcı, daha sık evlilikleri teşvik eden ekonomik patlamayı getirdi.
1940'larda ABD II. Dünya Savaşına katıldı; Silah, cephane ve araçlar gibi savunma üretimindeki artış, ülkenin kendisini Büyük Buhran'dan çekmesine izin verdi.
İyileşen ekonomi - ve savaştaki ulus - evlilik ateşi yarattı. ABD'de 1941 ile 1942 arasında evlilik oranları% 80 arttı. Bu evlilikleri hem dini hem de resmi görevliler gerçekleştirdi; bazı yargıçlar ve memurlar bir günde yüzlerce çiftle evlendi! Bu aceleci sendikaların önemli bir kısmı uzun sürmedi. Savaşın 1945'te sona ermesinin ardından yaklaşık% 25'i boşanmayla sonuçlandı.
Savaşın sonunda toplum, en son Viktorya döneminde görülen aile içi mutluluğa dönmek istedi. 'Çekirdek ailenin' ortaya çıkışı - bir koca, bir eş ve çocukları - ideal hale gelir. Kürelerin ayrılması, kadınlar eş ve anne olurken, kocaları eve ekmek getiren kadınlarla geri dönüyor. Bununla birlikte, birçok kadın, toplumun onları yalnızca eş ve anne olarak rollere bölme istekliliğini sorgulamaya başladı.
Evlilik Ayrımcılığı: Kadın Hakları, Miscegenation Karşıtı Yasalar ve Eşcinsel Evlilik İçin Mücadele
Victoria toplumu onurlu, iffetli eşe değer vermesine rağmen, kadınlar kocalarına meydan okudular & rsquo; on dokuzuncu yüzyılın sonlarına doğru yaşamları üzerinde kontrol. Kadın hakları hareketinin başlangıcında, feminizmin 'ilk dalgası' yirminci yüzyıl boyunca hem evlilik içinde hem de dışında daha fazla eşitliği zorladı. Selefleri daha fazla özgürlük isterken, 20'deki feministlerin 'ikinci dalgası'inciyüzyıl daha fazlasını istiyordu: eşitlik istiyorlardı.
'İlk Dalga': Kadınlar Mülkleri Üzerinde Daha Fazla Kontrol Elde Ediyor
Kadınlar 1920'de oy kullanma hakkını elde etseler de, kocaları hâlâ günlük hayatlarını kontrol ediyordu. Bir kadın, kocasının rızası olmadan bir kredi kartı bile açamazdı, ne de çiftin toplum mülküne ne olduğu konusunda hiçbir söz hakkı yoktu. Bir kadın evlendiğinde, kocası, karısının katkısı olmadan saklayarak veya satarak tüm mal varlığına ve mülküne el koydu. Amerika Birleşik Devletleri'nde kadınların mülkleri üzerinde Viktorya dönemine kadar değişen derecelerde kontrolleri vardı. Kadınların çoğu mülkleri üzerinde hiçbir kontrole sahip değildi. Diğer eyaletler, işletmeleri veya mülkleri olan kadınlara bazı istisnalar koydu ve onlara 'femme sole' statüsü verdi. Bu kadınlar evlendikten sonra bile işlerini müdahale etmeden kontrol etmeye devam ettiler. Sosyal ve siyasi baskıya yanıt veren hükümetler, kadınlara daha fazla ekonomik özgürlük vermek için kararlar almaya başladı. Bu sınırlı ödeneklerle bile, mülke sahip olan kadınlar, bir koca seçerken belirli bir avantaja sahipti çünkü kendi kendine geçebiliyordu.
'İkinci Dalga': Feministler Çağın Toplumsal Kötülüklerini Ele Alıyor
1960'ların sonunda, artık evliliği tek seçenekleri olarak görmeyen, kendi kendine yeten önemli bir kadın nüfusu vardı. 1950'lerin sonu ve 1960'ların sivil haklar hareketinin yöntemlerini benimseyen ikinci dalga feministler, daha kişisel ve profesyonel fırsatlar için zorladılar. Başlangıçta politikacılara destekleri için hitap eden birinci ikinci dalga feministler, kimsenin davalarını kabul etmediği için hayal kırıklığına uğradılar. İlk feminist 'baskı grubu' olan Ulusal Kadın Örgütü'nü (ŞİMDİ) geliştirdiler. NAACP'nin sivil haklar hareketi için sağladığı kazanımlardan ilham alan ikinci dalga feministler, işyerinde daha fazla cinsiyet eşitliği sağlamak için NOW'u kullandılar.
İşverenleri çalışan eşlere ve annelere yönelik ayrımcılık uygulamalarına son vermeye ikna etmek için bir gündem peşinde olan ŞİMDİ'nin liderliği, iç bölünmelerden zarar gördü. Bazı ılımlı feministler, çalışan kadınlar için daha iyi koşullar için baskı yapmaya devam etmek isterken, daha radikal feministler, Vietnam Savaşı, kürtaj, cinsel saldırı ve ev içi şiddet gibi onları etkileyen daha fazla sosyal ve politik meseleyi hem içeride hem dışarıda ele almak istiyordu. evliliğin.
Sonuç olarak, radikal feminizm evli kadınlar için gerçek bir değişim yarattı: 1970'lerde evlilik içi tecavüz yasaklandı ve ilk aile içi şiddet sığınma evleri açıldı. 1972'de, Yüksek Öğretim Yasasının bir bölümü - Başlık IX olarak bilinir - yüksek öğrenimdeki kadınlar için daha fazla fırsat sağladı. En önemlisi, radikal feminizm boşanma yasalarında bir değişiklik yapılmasını sağladı. Evliliklerinde mutsuz olan kadınlar daha kolay boşanabilirler, bu da onların tatmin edici olmayan veya istismar edici ilişkilerden ayrılmalarına izin verir.
Miscegenation Karşıtı Yasalar: Irklararası Evlilik Yasakları
Kaynak: rawpixel.com
Amerika Birleşik Devletleri'nde kölelik döneminin bir sonucu olarak beyaz üstünlüğü egemen oldu. 17'den beriinciyüzyılda, miscegenation yasaları, köleliği bir kurum olarak sağlamlaştırmak için beyazlar ve Afrikalı köleler arasındaki ilişkileri ve evlilikleri engelledi. Azgın köle sahibi onları her zaman görmezden gelse de, bu düzenlemeler genel olarak kabul edildi. Kölelik karşıtları bile bu yasaları kaldırmak için herhangi bir harekette bulunmadı. Kölelik yanlısı gruplar, kölelik karşıtı hareketi itibarsızlaştırmak için miscegenation yasalarını kullandı ve aktivistleri gizlice ırksal eşitliği desteklemekle suçladı.
Amerika Birleşik Devletleri, kölelik sonrası bir dünyada ırkla nasıl başa çıktığını net bir şekilde tanımlamak için kitaplarda yanlış yaratmaya karşı yasalar tuttu. Beyaz üstünlüğünü korumaya çalışan hükümet, yeni serbest bırakılan kölelerin temel sivil haklarını kısıtladı. Bu, ırklararası evliliklere karşı miscegenation yasalarını içeriyordu. 13'ün geçişinden sonrainciDeğişiklikte, beyazlar ırklararası evliliğe karşı çıkmalarını terör yoluyla destekledi. Beyazlar, rızaya dayalı olsalar bile, Afrikalı-Amerikalıları beyaz kadınlarla ilişkileri - hatta hafif flörtleri - için linç ettiler. Bu beyaz üstünlük sistemi, yirminci yüzyıla kadar tam anlamıyla yürürlükte kaldı.
ABD'nin miscegenation yasaları, on dokuzuncu yüzyıldan yirminci yüzyılın başlarına kadar kitlesel sayılarla gelen Asyalı göçmenleri de kapsadı. Altına Hücum sırasında Çinli göçmenler Amerika Birleşik Devletleri'ne işçi olarak geldiklerinde, kendi toplulukları içinde izole edilmişlerdi. Hükümet, bu işçilerin Amerika Birleşik Devletleri'ne yerleşmesini istemedi, bu yüzden onların evlenmelerini ve kendi ailelerini kurmalarını engelledi. İlk olarak ABD, Çinli kadınların Amerika'ya göç etmesini yasakladı. Ardından, beyazlar ve Çinli göçmenler arasındaki birliklere ırklararası evliliğe karşı etkili olan anti-miscegenation yasalarını uyguladı.
Sonunda, ilk medeni haklar savunucuları tarafından elde edilen kazanımlar ve yasal emsalin altüst olması, durumu yanlış yaratma karşıtı yasalara çevirdi. 1948'den itibaren eyaletler yasalarını yürürlükten kaldırmaya başladı, ancak Güney'deki düzenlemeler yürürlükte kaldı. Bir Virginia çifti, Richard ve Mildred Loving, eyalet yasalarına göre mahkum edildi; Yıllar süren temyiz başvurularından sonra, Yüksek Mahkeme miscegenation yasalarının anayasaya aykırı olduğuna karar verdi. Federal hükümLoving - Virginia sildiAmerika Birleşik Devletleri'nde hala yürürlükte olan yasaların dışında.
Son İtme: Amerika Birleşik Devletleri'nde Eşcinsel Çiftler Evlilik Eşitliği İçin Mücadele Ediyor
Eşcinselliğin yasal düzenlemesi, aynı cinsiyetten ilişkilerde yüzlerce yıllık dini ve seküler polislikten kaynaklanmaktadır. Kilise eşcinselliği kınadı ve yerelden federal düzeye kadar hükümetler aynı cinsiyetten ilişkileri ve sosyal davranışları yasaklayan düzenlemeleri kabul etti. On dokuzuncu yüzyıla gelindiğinde, eşitlik ve özgürlük üzerine odaklanan yeni sohbetler kurtuluş hareketini etkiledi. Aktivist gruplar, geylere ve lezbiyenlere karşı yasal kısıtlamaları kaldırmaları için kilise ve devlet görevlilerine baskı yapmak için yavaş yavaş örgütlendi.
Yirminci yüzyılın toplumsal hareketleri evlilikte cinsiyet ve ırk ayrımcılığını çevreleyen zorlu soruları ele alırken, eşcinsel hakları aktivistleri LGBT bayrağı altında örgütlendi. Kendini heteroseksüel olarak tanımlamayan herkese dikkat çeken LGBT hareketi, feminist ve sivil haklar hareketinden bilinç yükseltme örneklerini kullandı. Aktivistler, eşcinsel hakları hareketini duyurmak için gösterileri kullandı ve aynı cinsiyetten ilişkileri suç sayan eyalet yasalarını - sodomi yasaları olarak bilinen - kabul etti. ABD sodomi yasaları, aynı cinsiyetten ilişkileri kendi evinizin mahremiyetinde bile ağır bir suç haline getirdi.
LGBT aktivizmine yanıt olarak, hükümet yetkilileri daha da fazla kısıtlama ve şiddetle karşılık verdi. New York'ta, polisin yerel LGBT dostu kurumların müşterilerini taciz ettiği, devlet tarafından yetkilendirilmiş zorbalık taktikleri. LGBT topluluğunun üyelerinin polisin gaddarlığına direndiği 1969 Stonewall Ayaklanması'ndan sonra, eşcinsel hakları hareketi, hayatlarını etkileyen meseleleri ele alan belirli gruplara bölündü. Eşit haklar için mücadeleye PFLAG gibi ilk müttefik gruplar katıldı.
Yirminci yüzyılın sonunda ele alınan birçok sorundan biri de evlilik durumuydu. Hükümet aynı cinsten çiftler arasındaki evlilikleri tanımıyordu ve gey ve lezbiyen ebeveynlerin gözaltı savaşlarında çocukları üzerinde hiçbir hakları yoktu. Başkan Clinton'ın 1996'da imzalanan Evliliği Savunma Yasası veya DOMA, eşcinsel çiftleri federal menfaat talep etmekten muaf tuttu. Yirminci yüzyılın son yıllarını, evliliklerinin heteroseksüel çiftler olarak eşit yasal haklara ve korumalara sahip olması için zorlayarak geçirdiler. .
Yirmi birinci yüzyılın şafağında, dalga değişiyordu. 2000'de Hollanda'dan başlayarak birçok Avrupa ülkesi aynı cinsiyetten sendikaları yasallaştırmaya başladı. Bu arada ABD, bunun bir eyalet veya federal bir mesele olup olmadığı konusunda mücadele etti. 2000 yılında, bazı eyaletler sodomi yasalarını düşürmeye başladığında, Vermont eşcinsel çiftlerin sivil birliklerini yasallaştırdı. Son olarak, 2003'te Yüksek Mahkeme davasıLawrence v. Teksassodomi yasaları anayasaya aykırıdır. Diğer eyaletler yasal olarak bu sendikaları korurken, birkaç eyalet sodomi yasalarını eşcinsel evliliği suç sayan hükümlerle değiştirdi.
2012'de evlilik eşitliği hareketi, Evliliği Savunma Yasasını desteklemeyi reddeden ABD Başkanı Barack Obama ile bir müttefik kazandı. Sonraki yıl, Yüksek Mahkeme Clinton'un Evliliği Savunma Yasasının anayasaya aykırı olduğuna karar verdi. 2013 ve 2014'ün geri kalanı boyunca, eyaletler Yüksek Mahkeme kararını onaylayarak eşcinsel evliliği yasallaştırdı. Bir yıl sonra, Yargıtay karar verdiObergefell v. HodgesGeriye kalan 13 eşcinsel evlilik yasağının anayasaya aykırı olduğu ve ülke çapında eşcinsel birliktelikleri yasallaştırdığı.
Antik dünyadan bu yana evliliği yapan birçok değişiklikle, aynı cinsiyetten evliliğin yasallaştırılması, kurumu herkes için evrensel bir medeni hak haline getiren bir başka adımdır.
Bugün en başarılı evlilikler, düzenli iletişime ve sürekli çabaya dayanan ortaklıklar haline geldi. Evliliğinizin ne olması gerektiğine hem siz hem de eşiniz karar vermelisiniz; ideal ilişkinizi oluşturabilir veya değerlerinize göre yeniden tanımlayabilirsiniz. Partnerinizle ne istediğiniz konusunda dürüstlük ve açıklık, başarılı bir ilişkinin anahtarıdır. Profesyonel danışmanlık hizmetleri size yardımcı olabilir ve eşiniz daha iyi iletişim kurmayı öğrenir veya ilişkinizde ince ayar yapmanıza yardımcı olur. Lisanslı çift danışmanlarımızla konuşmak için burayı tıklayın.