Liverpool FC, Şampiyonlar Ligi’nde kıtasal bir zaferle taçlandırılan üç yerel müsabakayı da kazanarak tarihin eşiğinde. Ancak Merseyside kulübü, ona fazladan birkaç kat gümüş veremeseler bile, şimdiden büyüklüğe ulaştı.
Hiç yapılmadı. Bazıları bunun asla olmayacağını söyledi. Bir takımın bunu yapmayı ima ettiği mevsimler oldu, ancak Gerçekçi bir olasılık ortaya çıktığı anda, bir veya daha fazla tekerlek düşecekti. Bir kez daha o noktadayız, aslında her zamankinden daha yakınız.
Liverpool dörtlü peşinde
Liverpool, bu sezon katıldığı dört müsabakayı da kazanmak için mücadele ediyor. Şu anda sponsoru olarak Carabao’yu zorlayan yerel Lig Kupası şimdiden çantada. Chelsea’ye karşı Wembley finaline giderken Norwich, Preston, Leicester ve Arsenal’e karşı zaferler, burada tarafları ayırmak için uzatma ve olağanüstü bir penaltı atışları aldı. İkinci tercih kaleci (hala tarihin en pahalısı olsa da) Kepa Arrizabalaga hala kabus görüyor olabilir.
Yükselen öncelikler listesinde bir sonraki, FA Cup, yine burada Klopp ve ekibi, Stamford Bridge’den Blues’a karşı Wembley tantanasına çıkacak. Bunu en son yaptıklarında ikisi de lig için hala ciddi rakiplerdi. Şimdi, eski Rus projesi ilk dörde tutunmak için mücadele ediyor. Form farkı bu, Kırmızılar maça net favori olarak girmeli ama biliyoruz ki zavallı, özellikle de bu kadar pahalı bir şekilde toplanmış bir oyuncu da iyi bir gün geçirebilir.
Paris, Şampiyonlar Ligi karşılaşmasını bekliyor
Yani ‘büyük iki’ için. Eğer Villarreal ilk ayaktaki iki gol açığını kapatacak olsaydı, Basílica de Sant Pasqual’ın çevresindeki sokaklarda 10 numaralı Mathew Caddesi’ne kadar ve Avrupa futbolunda yankılanacak bir sismik şok alacaktı. Ve, yer sarsıntıları bir yana, bu görecek İngiltere’nin en başarılı kulübü yarışmasında bir başka final, onları çift hanelere taşıyor. Paris, son yıllardaki yerel rakipleri olan Manchester City veya Real Madrid’in 2019’da İspanya’nın başkentinde kaldırılan yedi numara, altı numaralı yolu üzerinde duracağı fethedilecek en son kıta şehri olacak.
Pep Guardiola’ya karşı bir final, gezegendeki en iyi iki takımı (tartışmaktan çekinmeyin, ama yanılıyorsunuz) dünyanın en büyük kulüp oyununda kafa kafaya karşı karşıya getirecektir. Bir futbol rüyası. Saflar için bir tane. Çağlar için bir tane. Nakavt turnuvalarının değişken doğası göz önüne alındığında, nadiren gerçekleşecek gibi görünüyor.
O zaman tekrarlanma ihtimali var 1981 Avrupa finali Paris’te Los Blancos’a karşı, İspanyolların 2018’de intikamını aldıkları bir yenilgi. Yine genç ve yaşlı hayranlar için ağız sulandıran bir olasılık. Derinlemesine dalmak için pek çok anlatı ve Carlo Ancelotti zaten beklentileri aşmışken – bu yıl Chamartín’de bir süredir oldukları kadar düşüktüler – kimse onları yazamazdı.
Değeri ne olursa olsun, ben, paranızı alan her bahisçi gibi, bkz. dört sezonda üçüncü olan başka bir İngiliz finaliyine Premier Lig servet yapıcılarının devam eden hakimiyetini gösteriyor.
Beatles’ın evindeki kulüp Salı akşamı Sarı Denizaltı’nı gerçekten batırırsa ve böylece üç kupa finalindeki yerini teyit ederse, bu başlı başına inanılmaz. Ve şu tutarlı kazanma tutumu, dikkatli ekip yönetimi ve yol boyunca biraz servet, bir lig şampiyonluğu mücadelesi pahasına olmamıştır.
Premier Lig olası değil, ancak iki atlı bir yarış
Premier Lig kampanyasının başlangıcına geri dönün. Dinlediğiniz hemen hemen her yorumcu, uzman veya eski oyuncuya dönüşen sözcü The Reds de City, United ve Chelsea’ye hangi sırayla giderse gitsin. Sanki hepsi yükselen ilk yarıyı ve sezonun güçlü sonunu, sakat bırakan kilit sakatlıkları ve yeniden odaklanmış, kadro derinliğine sahip bir tarafa tekrar olması muhtemel olmayan açıklanamaz kayıplar olayını unutmuş gibiydi. Klopp, Salah, Henderson, Van Dijk, Alisson ve yardımcı oyuncular kesinlikle daha fazla takdir topladılar. son yıllarda bu şekilde bir kenara atılacak.
Bunun yerine, Avrupa’nın yeni taç giyen Kralları canlanmış bir Romelu Lukaku’yu Stamford Bridge’e geri getirmek için daha fazla haksız kazanılmış ruble fırlattı. Tuchel güçlü yanlarını oynayabilseydi o zaman…oh! Sorunlu United’da ve sezonu daha önce ikinci sırada bitirmesine rağmen, performanslar nadiren ihtiyaç duyulan zirvelere yaklaştıklarını, daha fazla servet harcandığını ve eski bir keçinin geçmiş zaferleri yeniden alevlendirmek için geri döndüğünü nadiren gösteriyordu. Hayranlar ve birçok ‘uzman’ inanıyordu, Her ne kadar yetenekli olsa da takımı ve yönetimi çevreleyen büyük resmi görmezden gelmek. Cristiano ise topu ağlara göndermeye devam etti.
Sonunda ve yeni yılın başlarında net olarak, sadece iki şampiyonluk yarışmacısı vardı, aynı ikisi yarım on yıldır mücadele ediyor. Klopp her zaman arayı kapatıyordu ve kamera arkası ekibiyle birlikte Şimdiki gibi zaman zaman eski hayranlara yenilmezlik kalesini hatırlatan bir kadro kurmaya nasıl başladığı konusunda daha kurnazdı. Evet, transfer piyasasında destek gördü, ancak devlete ait, borca batmış akranlarından daha sık olarak, dünyanın hayran olması için ham elmasları tanımlaması ve cilalaması gerekiyordu. Bu zaman alır.
Liverpool ‘dörtlü’ almaya devam ederse, bunun gerçekten de gelmiş geçmiş en iyi taraf olup olmadığı konusunda tartışmalar olacağını söylemek doğru olur. Elbette bu çok basit. En iyi takımlar bir başlangıç için her zaman kupaları kazanmazlar: Madrid’in (Zidane’in üçlüsü sırasında) ve Liverpool’un (2005) mantıklı taraftarları buna itiraz ederdi. Bu mevcut grubun halihazırda başarmış olduğu şey, onları en iyiler arasına koymalıdır, diğer tüm İngiliz takımlarından daha uzun süre dört cephede oynadı. Ancak çoğu taraftar ve rakip için, Anfield kupa dolabı yaz mevsimine kadar büyük bir destek alamazsa, bu pek bir şey ifade etmeyecek.