Rus devrimi, olarak da adlandırılır 1917 Rus Devrimi, 1917'de iki devrim, bunlardan ilki Şubat'ta (Mart, Yeni Stil) emperyal hükümeti devirdi ve ikincisi Ekim'de (Kasım) Bolşevikleri iktidara getirdi.
1917'de çar ile Rus halkının çoğu arasındaki bağ kopmuştu. Hükümetin yolsuzluğu ve verimsizliği yaygındı. Çarın, 1905 devriminin başlıca meyvesi olan Duma'nın veya Rus parlamentosunun ara sıra dağıtılması da dahil olmak üzere gerici politikaları, ılımlı unsurlara bile memnuniyetsizlik yaydı. Rus İmparatorluğu'nun birçok etnik azınlığı, Rus egemenliği altında giderek daha huzursuz hale geldi.
Ancak sonunda eski rejimin karşılayamayacağı zorluğu ortaya çıkaran, hükümetin I. Dünya Savaşı'nı etkisiz kovuşturmasıydı. Donanımsız ve kötü yönetilen Rus orduları, Alman ordularına karşı seferler üzerine seferlerde feci kayıplar yaşadı. Savaş devrimi iki şekilde kaçınılmaz hale getirdi: Rusya'nın artık Orta ve Batı Avrupa ulusları için askeri bir rakip olmadığını gösterdi ve ekonomiyi umutsuzca bozdu.
Başkent Petrograd'da (eski adıyla St. Petersburg) 24 Şubat'ta (Mart) gıda kıtlığına ilişkin ayaklanmalar patlak verdi. 8) ve Petrograd garnizonunun çoğu isyana katıldığında, Çar II. Nicholas 2 Mart (Mart) tahttan çekilmek zorunda kaldı. 15). Kardeşi Büyük Dük Michael tahtı reddedince, Romanov hanedanının 300 yıldan fazla süren yönetimi sona erdi.
Duma'nın bir komitesi, otokrasinin yerini alması için bir Geçici Hükümet atadı, ancak Petrograd İşçi ve Asker Vekilleri Sovyeti'nde bir rakiple karşı karşıya kaldı. Bu sovyet için 2500 delege Petrograd ve çevresindeki fabrikalardan ve askeri birliklerden seçildi.
Sovyet, kısa süre sonra, Rusya'nın Avrupa savaşına katılımını sürdürmeye çalışan Geçici Hükümetten daha fazla yetkiye sahip olduğunu kanıtladı. 1 Mart'ta (14 Mart) Sovyet, orduyu Geçici Hükümet'in değil, yalnızca Sovyetin emirlerine uymaya yönlendiren ünlü 1 No'lu Emri'ni yayınladı. Geçici Hükümet bu emre karşı çıkamadı. Petrograd Sovyeti'nin kendisini açıkça Rusya'nın gerçek hükümeti ilan etmesini engelleyen tek şey, muhafazakar bir darbeyi kışkırtma korkusuydu.
Mart ve Ekim ayları arasında Geçici Hükümet dört kez yeniden düzenlendi. İlk hükümet, Sosyalist Devrimci hariç, tamamen liberal bakanlardan oluşuyordu. Aleksandr F. Kerenski. Sonraki hükümetler koalisyonlardı. Bununla birlikte, hiçbiri ülkeyi etkileyen başlıca sorunlarla yeterince başa çıkamadı: köylü toprakları. nöbetler, Rus olmayan bölgelerdeki milliyetçi bağımsızlık hareketleri ve cephede ordu moralinin çökmesi.
Bu arada, Petrograd modelindeki sovyetler, halkın duygularıyla Geçici Hükümet'ten çok daha yakın temas halinde, şehirlerde, büyük kasabalarda ve orduda örgütlenmişti. Bu sovyetlerde, Rusya'nın neredeyse her koşulda savaştan çekilmesini destekleyen “mağlubiyet” duygusu büyüyordu. Bunun bir nedeni, radikal sosyalistlerin sovyet hareketine giderek daha fazla hakim olmalarıydı. 3 Haziran'da (16 Haziran) toplanan Birinci Tüm Rusya Sovyetleri Kongresi'nde, Sosyalist Devrimciler en büyük tek bloktu, onları Menşevikler ve Bolşevikler izledi.
Kerensky, Temmuz ayında Geçici Hükümetin başına geçti ve ordu komutanı Lavr Georgiyevich tarafından yapılan bir darbe girişimini bastırdı. Kornilov (bazı tarihçilere göre, Kerensky başlangıçta Petrograd üzerinde kontrolü ele geçirme umuduyla Kornilov ile komplo kurmuş olabilir. Sovyet). Ancak, Rusya'nın siyasi, ekonomik ve askeriye kaymasını giderek daha fazla engelleyemedi. sol kanat Sosyalist Devrimci partiden koptuğu için partisi büyük bir bölünme yaşadı. Parti. Ancak Geçici Hükümetin gücü azalırken, Bolşeviklerin içlerindeki etkisi gibi sovyetlerin gücü de artıyordu. Eylül ayına kadar Bolşevikler ve onların müttefikleri olan Sol Sosyalist Devrimciler, Sosyalist Devrimciler ve Menşevikler hem Petrograd hem de Moskova'da çoğunluktaydılar. Sovyetler.
Sonbahara gelindiğinde Bolşevik “barış, toprak ve ekmek” programı partiye hatırı sayılır bir destek kazanmıştı. zaten saflardan geniş çapta kaçan aç şehir işçileri ve askerler arasında sayılar. Daha önceki bir darbe girişimi olmasına rağmen ( Temmuz Günleri) başarısız olmuştu, şimdi zaman olgun görünüyordu. 24-25 Ekim'de (6-7 Kasım) Bolşevikler ve Sol Sosyalist Devrimciler hükümet binalarını, telgraf istasyonlarını ve diğer stratejik noktaları işgal ederek neredeyse kansız bir darbe yaptılar. Kerensky'nin direniş örgütleme girişimi boşuna çıktı ve ülkeden kaçtı. Darbeyle eş zamanlı olarak Petrograd'da toplanan İkinci Tüm Rusya Sovyetleri Kongresi, çoğunluğu Bolşevik komiserlerden oluşan yeni bir hükümetin kurulmasını onayladı.
Yayımcı: Ansiklopedi Britannica, Inc.