Aslında elinde bir gitarla çıksa bile, onu dinleyerek geçen ömrümüz hatrına yine hayranlıkla izlerdik. Ama o ne yaptı? The Wall filmini muhteşem bir prodüksyonla sahneye taşıdı. Waters'ın bu sahne için yıllarca çalıştığını ve 2010 yılından beri her seferinde üzerine bir şeyler katarak gerçekleştirdiğini okumuştuk. Bu bilgiyle gittik konsere. Kusursuz bir ses sistemiye önce etrafımızda helikopterler gezdi. Sonra bir uçak sahneye daldı (doğru okudunuz, videoya bakın) ve şov başladı. Ne Madonna, ne Rihanna; bugüne kadar gördüğüm en etkileyici konserdi bu. Sahnede "Hey! Teachers! Leave them kids alone!" diye ona eşlik eden koro, Türk çocuklardan oluşyordu. Bu arada o "sahne"de, 110 metrelik bir duvar kurulumuştu. Duvarın üzerinde aklımızı ve kalbimizi yerinden oynatan mapping uygulamaları gerçekleşti.
Duvara yansıyan illüstrasyonları ve fotoğrafları hiçbirimiz unutmayacağız, çünkü duvara bu defa bütün dünyadan hayatlarını terör ve savaş yüzünden kaybeden insanların fotoğrafları yansırken Gezi protestolarında ölenler de yansımıştı. Waters bu sırada "Türkçe" bir konuşma yapıp, "Mother"ı söyledi. Konseri izleyen binlerce insanı görmedim ama etrafımdaki herkes ağlıyordu.
Özetlersek: Ses, sahne düzeni ve iletilen mesajlarıyla bugüne kadar Türkiye'de gerçekleşmiş en iyi konserlerden birine şahit oldum. Bu tarihi not edin: 4 Ağustos Pazar. Roger Waters, The Wall konseri.
-Zeynep Üner
ETİKETLER: TATİLOKUMASI