2. Dünya Savaşı sonrasında, Bretton Woods sistemi ve onun getirdiği kurumlar olan IMF, Dünya Bankası ve GATT (Dünya Ticaret Örgütü) önceki dönemde ortaya çıkan ticaret savaşlarının yarattığı refah kayıplarını gidermeyi görev edinmişti.
İkinci Dünya Savaşı öncesinde kimi ülke ithal ikamesi modeli uyguladığı için kimi ülke ise dış ticaret açığını kapatmak için mal ve hizmet ticaretine çeşitli kısıtlamalar uygulamış ve bu uygulamalar dünya refahının düşmesine yol açmıştı.
Bretton Woods sistemi dünya ticaretinin gelişmesinin dünya refahının artmasına katkıda bulunacağı kabulüne dayanıyordu.
GATT ile başlayan ve Dünya Ticaret Örgütü ile devam eden oluşum da dünya ticaretinin kurallarını belirliyordu. Bretton Woods sistemi uzun süre dış ticaret kısıtlarına başvurulmaksızın yürütülebilen bir düzen kurmuştu.
Son yıllarda, önce kur savaşları başladı. ABD ile Euro Bölgesi arasında kur savaşları çıktı. Daha sonra, kur savaşlarına Japonya da katıldı. Çin ve Kore’nin para birimlerini düşük tutması benzer ürünleri ihraç eden Japonya’nın ihracatını sıkıntılı bir duruma sokuyordu
ABD yönetimi öteden beri karşılıklı ticarette açık verdiği ekonomilere belirli ölçülerde baskı uyguluyordu. Bu baskı özellikle de Çin’e yönelikti.
Kapitalizmin babası ABD korumacılığa geçerken, Komünist sistemden gelen Çin’in ise serbest ticaret ve küreselleşmeyi savunur hale geldiği bir dünyada yaşıyoruz.
Bu ortamda bizim yapmamız gereken şey ise mevcut bölgesel ticari anlaşmaları muhafaza etmek ve AB ile Gümrük Birliği’nin, daha da derinleştirilip güçlendirilmesidir.
Türkiye, küresel ticaret savaşında, yüksek teknolojiye sahip stratejik sektörlerin korunduğu bir koruma modelini benimsemelidir.