24 Aralık 2010 Cuma
Kiralık olarak takımda duran bir adam bu, hatta öyle ki gönderilmesi gündemde olan bir adam bu. Kiralık olup da oynadığı takımda forma bulamayan bir adam bu. Genç, gelecek vaadeden denilip de, Liverpool'dan alıp oynatmadığın adam bu. Kenarda bu tepkiyi verirken samimiyetini mi sorgulamalıyım ki? Ya da yüzündeki o ifadenin yapmacık olduğuna mı inanmalıyım? İnandırmalı mıyım kendimi? İnandırılmaya izin mi vermeliyim yoksa?
Arjantin'in bir köşesinde doğmuş büyümüş, kalkıp gelmiş Liverpool'a, oradan Galatasaray'a. Ne hissedebilir bu adam bu takıma karşı? Profesyonelliğin göstergesi midir bu sevinç? Ya da Real Madrid'te kenarda durup da gol olduğunda sırıtıp, alkışlayan futbolcuların yaptığından farkı nedir? Farkı inancıdır, hissettiğidir. Farkı içtenliğidir, gerçekten yürekten sevinmesidir. "Ruh ruh" diye bağıranlara verdiği cevaptır bu. İnanmayı göstermiştir, sevmiş bu adam takımı. Anıl'ın sevincinden farkı yoktur gözümde. O topa Anıl değil "kenardaki çocuk" vurmuş olsa Anıl gibi sevinirdi yine. Yine, yine, yine...
Savaşan takım arıyoruz biz. Böyle içten takıma bağlı olan adam aramıyoruz. Hakan Balta'nın sahada rakibe diklenmesi savaşan takım, Cana'nın rakibe yumruğu indirip takım arkadaşını koruması değil. Bize göre amatör ruh Ayhan'ın yaşına rağmen mücadele etmeye çabalaması, "kenardaki çocuk"un bağırması değil.
Kim bu çocuk yahu? Ellerini havaya kaldırıp "Gooolll" diye bağıran yani, kim bu kenardaki çocuk?
20 Aralık 2010 Pazartesi
"Rossell bana saygısızlık yaptı. İlişkileri bilemem ama ben eskiyim, daha çok şey bilirim. Ve Barcelona futbolunu bilirim. Pep oyuncularını korursa takım iyi oynamayı sürdürür. En önemlisi ise onlar zevk alarak oynuyor"
17 Aralık 2010 Cuma
15 Aralık 2010 Çarşamba
Barcelona gibi kulüplerde bu tür kıyasların oyunculara ne denli zarar verdiği ortada. Keza takımın kaptanı Xavi, Guardiola'nın son dönemlerine denk gelmiş ve yine Katalanlar Xavi'nin onun yerini doldurabileceğini düşünmüştü. Bu baskı Xavi'yi kulüple yollarını ayırmaya kadar götürmüş ve Xavi son kararını vererek kulüpte kalmıştı.
Giovani kendisinden çok şey bekleyen Katalanları üzerek Tottenham'ın yolunu tuttu. Geçenlerde bir ankette Barcelona taraftarının en büyük hayal kırıklığının Giovani olduğunu okumuştum. Bu geçiş dönemini iyi sağlayamadığınızda elinizdeki yetenek kendisini çabuk yitirebiliyor, özellikle Barcelona gibi bir kulüpte.
Ibrahimovic'in gelecek yıl Milan'a kiralık gönderilmesi ve Henry'in Amerika'ya olan transferi hücumda tekrar boşluk yarattı. Villa transferi oldukça yerindeydi ve takımda çok yönlülük sağlayabilirdi. Herkes bir transfere daha ihtiyaç duyarken Guardiola basın toplantısında "Gerekirse B takım oyuncularından yararlanacağım" dedi. Pedro'yu sistemine monte etti. Gelecek yıl hem soyunma odası olarak, hem kişisel gelişim olarak Barcelona harika bir seviyeye ulaştı. Guardiola'nın yaptığı bu hamle, hücumdaki değişkenlik ve Messi'nin pozisyonu adına da çok önemliydi. Villa'nın sol forvet ve santrafor görevi, Pedro'nun bitiriciliği ve oyun zekası Messi'nin performansını yukarıya çıkarmasında yardımcı oldu. Barcelona'yı mükemmelleştiren işte buydu...
Krkic için hala umutluyum. Benim için Krkic Pedro ve Giovani'den daha yetenekli. Ancak futbolda yeteneğin yanında biraz isteğe ve kararlılığa ihtiyacınız var. Pedro Rodriguez 3 yıl içerisinde adını çok hızlı bir şekilde tüm dünyaya duyurdu ve Barcelona taraftarına ismini tribünlerde beste olarak söylettirdi. Kuşkusuz bunda onun alçakgönüllü karakteri ve uyumluluğunun büyük payı var...
12 Aralık 2010 Pazar
10 Aralık 2010 Cuma
7 Aralık 2010 Salı
|Brian Laudrup, Rangers'ta futbol oynarken|
Büyüleyici bir hız, harika bir top tekniği ve nefis bir oyun zekası. Serinin bu bölümünde konuğumuz yaşayan en iyi 125 futbolcu listesine giren Brian Laudrup olacak. Her ne kadar ağabey Micheal Laudurp daha çok sevsem de Brian Laudrup'un ağabeyine göre daha sıcak ve sevincini dışa vuran bir karakteri vardı. Kariyeri boyunca bu karakter ona seçim yaparken hassas davranması gerektiği konularda yardımcı olacaktı.
1969 yılında dünyaya gelen Brian Laudrup'un futbolcu olmasındaki en büyük etken futbol mesleğini seçen bir aileden gelmesiydi. Babası Finn eski bir futbolcu ve abisi Laudrup ise gelecekte etrafına ışık saçmaya meyillenmiş kaliteli bir kumaştı. Brian'ın kariyeri Brøndby IF takımının altyapısında başladı. Gösterdiği başarılı grafik ile Brian kısa sürede Milli Takım'a seçilmeyi başardı. 1988 Avrupa Futbol Şampiyonası'na katılamasa da o turnuvanın ardından Danimarka Milli Takımı'nda düzenli olarak forma giymeye başladı. Danimarka Milli Takımı'nda gösterdiği performans Brian'ın Bayern Munih'e transferini gerçekleştirdi.
Başarısız İtalya Dönemi
1992 Avrupa Şampiyonası'ndan sonra Brian'a teklifler yağıyordu. Brian Laudrup o dönem İtalya'nın köklü kulüplerinden Fiorentina'ya transfer oldu. İtalya liginin sert futbolunda Brian takımıyla tutunamadı ve Fiorentina sene sonunda küme düştü. Taraftarlar futbolculara saldırdı ve bu olay onu derinden etkilemişti.
"Tam bir kâbustu. Taraftarlar büyük hayal kırıklığına uğramıştı. Onların bize saldırmak istediklerini sanmıyorum ama çok düşmanca bir atmosferdi. Arabalar ateşe verildi, caddelerde polis silahlandırıldı, bundan dolayı tamamen düşmanca bir atmosferdi."
Fiorentina'nın küme düşmesinden sonra Milan'a transfer olan Brian Laudrup burada bir elin parmağında gösteremeyeceğiniz kadar az forma şansı buldu. Buna rağmen ülkesinin formasını terletmeye devam ediyor ve sürekli forma şansı buluyordu. Fakat ülkesi bu dönemde 1994 Dünya Kupası'nı es geçiyordu.
"Evime geri döndüm ve ben futbol hakkında yanlış işi seçmiş olabileceğimi hissettim. Futbol eğlenmek içindir, oyun sevgisi içindir ve bu kesinlikle senin bir uçtan bir uca gidebileceğin bir şeydir. Her zaman inişler ve çıkışlar vardır."
"Eğer kararımdan 3 ya da 4 yıl önce İskoçya'da oynayabilir misin diye sorsaydınız ben hiçbir şansımın olmadığını söylerdim. Fiziksel olarak güçlü değildim, tempolu ve fiziksel bir oyunu kaldıramazdım ve İskoçya'da tutunamazdım."
"Rangers'a transferimle ilgili eşimle konuştum. Bana, 'hadi şimdi yukarı tırmanma vakti' demişti. Walter Smith ile tanıştığımda onun için oynamak istediğimi biliyordum, İtalya'da zor geçen iki yılımın ardından beni satın almak isteyen bir kulüp için oynamak istedim. Bunun yaptığım en iyi hareket olduğunu birçok kez söyledim. Bu olaya kariyerimin en iyi 4 yılını geçirmeme vesile oldu."
"Şampiyonlar Ligi'nde AEK Atina tarafından alt edildik. Lig kupasında Falkirk tarafından dövüldük. Ve Celtic tarafından aşağılandık. Bu benim ilk üç haftamdı. 3 mağlubiyet. Gerçekten düşmüş gibi hissediyordum ve şöyle dedim: "Tanrım, burada işler çok sert yürüyecek." Celtic maçından sonra bir kaç Rangers taraftarı geldi ve bana şöyle dedi, 'Endişe etme Brian, herşeyi geri alacağız, umarız ligi bizimle kazanacaksın.' Bu konuşmalar gerçekten hayran bırakmıştı."
"İskoçya ligi Avrupa'da bir numara değil. Eğer İskoçya'ya gidiyorsan ne kadar iyi olduğunun anlamı yok. Düşünürsün, 'Tamam, sadece bir cumartesi geçireceğim ve işimi yapacağım ya da beceremeyeceğim."
Babası maçta bir gol attı ve bir de asist yaptı fakat bu bir üst tur için yeterli olmadı. Ancak o, oğlunun sözünü yerine getirmişti. Brian Laudrup işte bu yüzden farklıydı:
5 Aralık 2010 Pazar
Yeni fanzin sayısında Ali Sami Yen'e ağırlık vereceğimiz için GSCimbom'da böyle bir konu açma gereği duyduk, buradan da bilgilendirme yapalım. Ali Sami Yen'e özel anılarınızı bizlere gönderin, onlardan güzel şeyler çıkaralım. Herkesin o stadda mutlaka unutmayacağı şeyler vardır, öyleyse dökün yazılara...
4 Aralık 2010 Cumartesi
GSCimbom Fanzin #39 Aralık 2010
Merhaba, ilk olarak bu röportaj teklifimizi kabul ettiğiniz için teşekkür ederim. Biraz sizden bahsederek röportaja başlamak istiyorum. Spor dünyasına adım atışınızı, bugünlere gelmenizde en büyük destekçinizin kim/kimler olduğunu paylaşabilir misiniz?
Geçmiş değişmiyor. Nasıl yazıldıysa öyle kalıyor. Benzer sorulara verdiğim cevaplar var. O yüzden kimseyi sıkmak istemem. Özetle şöyle söyleyebilirim. Adapazarı Sakarya Gazetesi'nde muhabir olarak adım attığım bu yolculukta, Adapazarı Belediyesi Radyo Televizyonu ve Kanal 6 adımlarını attıktan sonra 1996 Eylül ayında kendimi STAR TV'de buldum. Star TV serüvenim devam ediyor.
Biraz da ilk anlattığınız maçınızdan bahseder misiniz? Spikerlik nasıl başladı, neler yaşadınız bugüne dek, en keyif alarak anlattığınız maç ne oldu?
Maç anlatımı aslında yarı profesyonel olarak Adapazarı'nda Sakaryaspor maçlarını anlatarak başladı. Profesyonel olarak önce radyoda, Süper FM'de anlattım Şampiyonlar Ligi maçlarını. Anlatım yerine oturduğum ilk maç ise 1997 Avrupa Kupa Galipleri Kupası Finali oldu. Rotterdam'da Paris S. Germain ile Barcelona karşı karşıya geldi. Ben bu maçı "ilk maçım" olarak kabul ederim.
Diğer ikisi Ali Sami Yen'de. Real Madrid ilk yarıyı 2-0 önde tamamlamıştı da, Galatasaray fırtına gibi estiği ikinci yarıyla birlikte maçı 3-2 kazandı. Atletic Bilbao maçında Hagi'nin uzatmalarda gelen golüyle Galatasaray'ın 2-1'le 3 puanı alması da keyifli maçlarım arasındadır.
Kitabınızdan bahsetmek isterim biraz da. Henüz yeni ve hala büyük bir okuyucu kitlesinin eline geçme imkânı var. Kitabı yazarken beklentileriniz nelerdi? Şu ana kadar ki tepkiler sizin için tatmin edici oldu mu?
Yazmayı seviyorum ve bir roman yazıyordum. Bunu söylediğimde ilk soru hep "Futbolla mı ilgili?" şeklinde oldu. Futbolla ilgili değildi. Ama anladım ki bir futbol adamı olarak benden beklenti futbol yazmam yönündeydi. O halde futbol yazmalıydım. Arda Turan benim tarzıma çok uygundu. Ailesiyle ilişkiler, annesiyle arasındaki inanılmaz bağ, tuttuğu takıma tutkusu, bugünlere gelirken yaşadıkları. O yüzden Arda Turan'ı öyküleştirmeye karar verdim ve çok doğru yaptım. Bu kitap benim için edebiyat dünyasının kapısını çalmak gibiydi. "Ben geldim, kapıyı açar mısınız" kitabı. Hem futbolcu olmayı çok isteyen oğluma da bir miras olacaktı. Galatasaray olumsuz sonuçlar alıyor, Arda forma giymiyor. O nedenle kitabı tanıtmak konusunda aceleci davranmıyorum. Buna rağmen harika karşılıklar alıyorum. Geri dönüşler çok olumlu. Bu beni ikinci kitap için çok motive ediyor.
Aslan Yürekli Kaptan’ın yazılma sürecinde yaşadıklarınız ve düşündüklerinizi bizimle paylaşır mısınız?
Arda Turan / Aslan Yürekli Kaptan adı hemen ilk gün konan bir kitap oldu. Arda Turan'ın 6-7 yaşlarında bir sokak maçını anlattım. Sonra Yüksel hanımla birlikte Galatasaray alt yapısı seçmelerine gidişini. Buraya kadar su gibi aktı. Sonra bir durgunluk dönemi geldi. Kafamda Arda Turan'ın o heyecanını yansıtacak kurguyu oluştururken Arda'nın kapısını çaldım. Bana hayatıyla ilgili birkaç anısını anlattı. Sonra o dönemlere tanıklık eden genç futbolculardan Cafercan'dan telefonla o günleri konuştuk. Sonra Arda Turan'ın teknik direktörlüğünü yapan Abdullah Avcı ve Suat Kaya anlattılar. Öykü artık şekillenmişti. Yazmaya başladım, her cümleyi bir film sahnesi olarak canlandırdım. Sonuçta özellikle 12-17 yaş grubunu hedefleyen ama anne ve babaların da sevdiği bir öykü kitabı çıktı ortaya.
- Bu kitabın devamı niteliğinde olan başka kitaplar da düşünüyor musunuz? Ülkemizde spor ve sporcu üzerine yazılan kitap sayısı çok fazla değil ve okunma oranı da düşük. Bu konuda bir değişimin öncüsü olmak gibi bir misyonunuz var mı?
Bu kitabın devamı olur mu? Bilmiyorum. Belki Arda Turan'ın bugünlerini de anlatabilirim. Ama bunun için Arda'nın biraz daha olgunlaşması, yıllanması gerekiyor. Belki Arda 28-30 yaşlarına geldiğinde olabilir. Ama şunu kesin söyleyebilirim, benzer bir öykü başka bir futbolcu için söz konusu olmayacak. Arda'dan başkasını öyküleştirmeyeceğim. İnsanların "onu da yazdı, bunu da yazdı" demesi üzer beni. Bu konuda hassasım. Bir romanım var. Yazıyorum. Bir aşk romanı. Ama dekorunda elbette yine futbol olacak. Sanırım önümüzdeki yaza yetiştiririm. Ardından 2 futbol kitabı yazma planım var. Biraz daha yıllandıktan sonra, mesela 3 yıl sonra bir gezi - anı kitabı yazabilirim. Bir misyon olarak değil. Ama hayal gücüm izin verdiği sürece yazacağım.
Ben yavaş yavaş sporun daha da içine girerek futbola yönelmek istiyorum. Galatasaray’dan başlamak gerekirse geride kalan son 1 aylık süreçte yaşananlar, alınan kararlar ve değişen düzen hakkında neler söylemek istersiniz?
"Bence" diyerek başlamak istiyorum. Galatasaray bu sene kendi sınıfına uygun olmayan bir kadro kurdu. Bu kadroyla yarışırken sıkıntılar yaşayacağı belliydi. Kadro dardı ve sakatlanan bir futbolcunun mesela Baros'un yerine birini koymak mümkün olmuyordu. Arda Turan da beklenmedik derecede uzayan sakatlığıyla zora zorluk kattı. Rijkaard'ın gidişi normaldi. Olumsuz sonuçlarda ilk bedeli genelde teknik direktörler öder. Bu kadroyla başarılı olması zaten çok çok zordu. Hagi geçiş dönemi için doğru bir tercihti. Ama yönetim haziran ayında takımı emanet edeceği teknik direktörü belirlemeli. Ayrıca ara transferde takviye gerekli.
Peki, bu kaos döneminden nasıl sıyrılılabilir?
Kaos döneminden kurtulma reçetesi ara transfer takviyesi ve özellikle Türkiye Kupası'ndan geçiyor. Bugünkü görüntüsüyle Galatasaray'ın önümüzdeki yıl Avrupa'da olması mucize gibi görünüyor.
Rijkaard - Gheorghe Hagi değişikliğinde yaşanan gelişmeleri nasıl değerlendiriyorsunuz? Bu değişimle birlikte Galatasaray'da neler değişir gelecek açısından?
Bu kadro yapısı Rijkaard'ın en büyük handikapıydı. Hagi'nin avantajı henüz kredisinin var olması. Nitekim Baros ve Arda'nın dönüşüyle birlikte, ara transferde alınacak futbolcuları düşünürsek, Hagi'nin elinde daha alternatifli bir kadro olacak.
Hagi’nin gelişiyle takımda bazı radikal kararlar alındı, bunlardan biri de Misimovic’in kadro dışı kalmasıydı. Galatasaray'ın sakatlarının bol olduğu dönemde bu hamle doğru muydu? Misimovic ve Galatasaray ilişkilerinde ne gibi farklılıklar olacaktır?
Hagi'yi oynatmak da kolay değildi. O da yıldızdı ve bir teknik direktörün ondan verim almak için özel yeteneklere sahip olması gerekiyordu. Şimdi anı özelliklere Hagi'nin sahip olması gerekiyor. Misimoviç konusunda yorum yapabilecek bilgiye sahip değiliz. Ama yine de sanki Hagi çok isteseydi Misimoviç'i kazanabilirdi gibi geliyor bana. Misimoviç öyle üstü hemen çizilecek bir futbolcu değil. Şunu da söylemem gerek. Bu kadro yapısı dikkate alınacak olursa, Misimoviç'in gelişi de hata gibi geliyor bana. Misimoviç oynamaktan çok oynatan özelliğe sahip.
Taraftarın bir kısmı yönetimden memnun değilken, bir kesim de sorunun sadece futbolcular ve teknik adamlarda olduğuna inanıyor. Teknik kadroda değişiklik yapılmasına rağmen sorun çözülmedi. Sizce yönetimde bir değişiklik yapılması neleri değiştirir? Ya da değişiklik olur mu?
İyi sonuçlar gelir tepkiler önce azalır sonra biter. Olumsuzluk devam ederse elbette yönetim de iyiden iyiye topun ağzına gelir.
Spor Toto Süper Ligde en çok beğendiğiniz ve iyi işler beklediğiniz takımların başında kim geliyor? Teknik adamlar açısından bakarsak da kim sizin için ön plana çıkıyor?
Bu sene için Karabükspor'u alkışlıyorum. Şampiyonlar Ligi'ni bir yana bırakacak olursak Bursaspor da hız kesmedi. Kayserispor Şota'yla birlikte kalburüstü takımlardan. Bence Fenerbahçe ve Beşiktaş da iyi kadrolar kurdular. Ama en büyük alkışım Şenol Güneş liderliğindeki Trabzonspor'a.
Bursaspor'un Şampiyonlar Ligi serüveni tatsız ve acı bir tecrübeydi. Bu performanstan yola çıkarak Türk futbolu hakkında nasıl bir değerlendirme yapabiliriz?
İkisi arasında bağ kurmuyorum. Her iki alan birbirinden farklı. İşte Fenerbahçe örneği. Hiç puan alamayan Fenerbahçe de bu ülkenin takımıydı, yarı final kapısından dönen Fenerbahçe de. Futbol endüstrisinin futbolu getirdiği noktada arada sırada sürprizlere tanıklık edebiliriz ama artık grupta ilk 2'ye girmek çok çok zor.
Ligde şampiyonluk kovalayan ve üst sıraları zorlayan takım sayısı her geçen yıl artıyor. Önceki yıllarda olduğu gibi kopmalar gerçekleşmiyor. Bunun ana nedeni 3 büyüklerim olumsuz performansı mı, yoksa son dönemlerde ağızlarda çok dolaşan “Anadolu Devrimi” gerçekleşiyor mu?
Bence 3 büyükler doğru transfer hamlesi yapamıyor. Artık Anadolu takımları, koparılan yıldızlarının yerine yenisini koyup, iyi yabancı transferlerle kadro dengesini yakaladılar.
En çok hâkim olduğunuz konulardan birine de değinmek istiyorum. Şampiyonlar Ligi bu sene beklentilerinizi karşılıyor mu? Sizin için en sürpriz takım ve en çok hayal kırıklığı yaratan takım hangileri oldu?
İlginç. Geçenlerde Şampiyonlar Ligi maçlarından birini izlerken annem dedi ki "Sabri nerede senin zamanındaki Şampiyonlar Ligi…" Evet, ben de eski tadı alamıyorum doğrusu. Şimdilik sürpriz yok. Tottenham'ı çok beğeniyorum. Hayal kırıklığım ise Liverpool. Onlarsız bir Şampiyonlar Ligi benim için eksik.
Avrupa Futbolundaki transfer piyasasının yükselmesi ve büyük takımların kadro kalitelerinin artması Şampiyonlar Ligi’ne keyif mi getirdi yoksa dengeyi mi bozdu size göre?
Şampiyonlar Ligi bir dizi haline dönüştü artık. Özellikle çeyrek finalden sonra hep aynı takımları görüyoruz. Hep aynı filmi izler gibiyiz. Bazen gerçekten enfes maçlar izliyoruz ama Şampiyonlar Ligi'nin bir büyüsü vardır. Özellikle gruplarda bu büyüden yoksun kalıyoruz. Büyükler çok çabuk kopuyor.
Bu sene kimi şampiyonluk konusunda favori görüyorsunuz? Sezona, kupaya damga vuracak isim kim olacaktır?
Trabzonspor şu görüntüsüyle en büyük adayım. Sezona Trabzonspor damgayı vurur gibi geliyor bana. Galatasaray'ın tutunacağı tek dal kupa. Kupa Galatarasaray'a daha yakın bu nedenle.
Sizin hakkınızda birkaç şey daha sormak istiyorum. Sabri Ugan futbol dışında hangi spor dallarıyla yakından ilgilidir? Boş zamanlarında spor yapar mı?
Tabi tabi boş zamanlarında değil fırsat buldukça spor yapar. Haftanın en az 4-5 günü spor salonundadır. Bunun dışında kayak yapmayı acayip sever. Her yıl Sarıkamış'a gider mutlaka. Sarıkamış aşığıdır. Çok kimse bilmez ama iyi bir yüzücü ve tramplencidir. Ekstrem sporlar da çok ilgisini çeker. Tenis ve basketbol (son 3 dakika) maçlarını izlemeye bayılır. Voleybolu izlemekten çok oynamayı tercih eder.
Sizinle ilgili son bir soru daha sorarak röportajımıza nokta koymak istiyorum. Türk futbolunda değiştirmek istediğiniz tek bir şey olsa, değiştirme imkânınız olan, bu hakkınızı ne tür bir noksandan yana kullanmak isterdiniz?
Tek kelime... Adalet. Disiplinde, cezalarda ve hakemlikte adalet.
Röportaj için tekrar teşekkürler. Hayatınızda ve işinizde başarılar dilerim.
3 Aralık 2010 Cuma
Futbol dünyasının en iyi sanal dergisi diye nitelendirebileceğimiz GSCimbom Fanzin'in 39. sayısı yayına girdi. BasitOyna ve Klasik Futbol köşeleri her ay olduğu gibi bu ay da Fanzin'de yer alıyor. Dopdolu bir içeriğe sahip olan dergimizde bu ayki konuğumuz spor dünyasındaki beyefendi kişiliğiyle tanınan Sabri Ugan oldu. M. Can Mutlu ve Sinan Yılmaz'dan çok keyifli yazılar, Galatasaray'a ait istatistiki bilgiler, analizler, çok özel kareler de bu fanzinde yer almakta. Her ay daha ileriye taşıdığımız tasarım ve içerik konusunda bu ay da bir adım ileri gittik. Her ay fanzinimizi buradan düzenli olarak takip edebilirsiniz.
firstname.lastname@example.org
30 Kasım 2010 Salı
“Cruyff ve Rexach ilk olarak bize bu yolda nasıl oynayacağımızı gösterdi. Bu akşamki futbol demektir ki biz onlara sadığız ve onların izinde yürüyoruz. Bu felsefeye ihanet etmemeliyiz."
27 Kasım 2010 Cumartesi
"Ben olsam" diye başlayan bir cümle kullanacağım. Evet, ben olsam Javier Mascherano ile El Clasico'ya başlarım. Neden?
Arjantin günlerinden: River v Boca, Brezilya günlerinden: Corinthians v Palmeiras, Liverpool günlerinden: Manchester United, Everton, Chelsea vb...
Görebileceği tüm derbileri görmüş bu çocuk. Ve forma şansı bulursa Barcelona - Real Madrid derbisini de yaşayacak. Geçen hafta Almeira deplasmanında Mascherano'nun oynamasını haftaya hazırlık olarak yorumluyorum. Mascherano gayet başarılıydı ve daha önce yazdığım yazılarda olduğu gibi o artık bilerek oynuyor. Sert, rakibi 0'la çarpan yutan eleman Mascherano'nun El Clasico'ya 11'de başlaması, Real Madrid açısından kötü bir haber olur. Özellikle büyük maçlarda topun bittiği yerde o vardır. Ronaldo ve Xabi Alonso'yu İngiltere günlerinden tanır. El Clasico'ya sert bir karakter gerek...
24 Kasım 2010 Çarşamba
22 Kasım 2010 Pazartesi
19 Kasım 2010 Cuma
Olaya şöyle bir pencere açmak istiyorum. Bir futbolcuyu kadro dışı bırakmanın Türk futbol seyircisine verdiği haz inanılmaz. Çünkü kadro dışı bırakmak bizim ülkemizde şöyle karşılanır.
"Helal olsun, adam otoritesini belli etti." ya da şöyle bir tepki de olağan olabilir; "Zaten bir halt yapmıyordu, iyi oldu. Doğru karar, kimsenin ayrıcalığı olmadığını gösterdi." bla bla bla bla...
Sürüp gider bu. Adamlar kadro dışı bırakmak nedir bilmezler çünkü. Birisi kadro dışı kalmışsa, onunla gurur bile duyabilirler. Futbolcuya olan etkisi düşünülmez. Buraları da geçelim. Biraz başa saralım mesela. Misimovic, bundan 2.5 ay önce, transferin son günü apar topar gecenin bir köründe uykusuz bir halde getirildi. O güne kadar olanlar bu transferden herkesin ümidini belli ölçüde kırmasına sebep oldu. Transfer ilaç olur mu olmaz mı tartışmaları da oldu. Ben bunları da geçiyorum. Benim kafamın takıldığı nokta Misimovic'in göz göre göre nasıl elimizden kayıp gittiğiyle alakalı. Yetenek ve kalite konusunda ne kadar önemli bir isim olduğunu, Bursaspor'un (Almanya'nın Bursa şehrinin, yeşil beyaz takımından bahsediyorum) şampiyonluk yolundaki en etken rol oynayan ismi olmasıyla belli etti. Önünüze iki tane forvet konuyor, siz bu forvetlerin yanında 7 tane gol attırıyorsunuz, 20 tanesinde direkt bir önceki topu atan isim oluyorsunuz ve daha nice golde de dolaylı olarak olayın içindesiniz. Kısacası önünüze dikilen iki sırığı gol kralı yapıyorsunuz. Sırık dediysek de kazma demedik, oradan bir gol çabasına girmeye gerek yok.
Futbol bu ülkede o kadar geriden geliyor ki; bir Katar, bir Yunanistan, Arabistan, Amerika gibi ülkelerle boy ölçüşecek düzeyde(ydik). Son yıllardaki transfer başarısı bir nebze yukarı çıktı ama sadece transfer başarısı, ötesi yok. Anelka'dan başlayıp gelen, düşüşteki yıldız transfer politakasında elde avuçta başarılı olarak gösterilebilecek isim sayısı bir elin parmağını geçmeyecek düzeyde. Şimdi aslında yapılan şuydu. Biz önce ikinci baharını arayan büyük isimleri alırdık, yıllaaar yıllaaar önce. Sonra biraz daha işi ciddiye aldık, ismi büyük ve bir o kadar da katkı verebileceğine inanılan isimleri aldık. En sonunda da dedik ki, biz en iyisi oynadıkları liglerde değer sayılan, kalitesiyle üst seviyede denebilecek düzeyde isimleri transfer edelim. Baros ve Kewell'ı bu kategoriye sokmam ama bir Lincoln transferi buna örnektir. Elano, Gio ve son olarak da Misimovic bizim kullanmayı beceremediğimiz adamlar oldu. Yani, o bahsettiğim transfer politikası çerçevesinde alınmış fakat "lan bu adam yıldız, profesyonel, nereye koysan oynar" zihniyetiyle davrandığımız adamlar.
Ön libero Elano, sol forvet Gio'dan sonra, sol kanat Misimovic denemesi de güzel oldu. Hep beklenen yıldız yetiştirme becerisi ülke sınırları içinde çok iyi durumda olmasa da yıldız harcama konusunda ustayız. Yıldız derken Ronaldo, Messi falan değil. Bunlar bizim yıldızımız işte, yeter de artar. Fazlasını bünye kaldırmıyor çünkü. Şimdi, "Hagi doğru yaptı, otoritesini koydu, bir sikm oynamıyordu ibne" tarzında bir yorum getirerek olayı bağlarım. Hakikaten bağlarım, yazı da burada biter. Ama ben son bir paragrafla şöyle anlatayım.
Biz bu adamı kullanamadık. Aldık herifi, dedik ki "Çık oyna, Rijkaard'ın aradığı adamsın." Aslında öyle değil o iş, sözde kalır o. Çünkü Rijkaard'ın oynatacağı sisteme kafadan aykırıydı. Oyuncuları şöyle kaydırıp, 4-3-3'ün şu formasyonuyla oynansa iş yapardı laflarına girmeye gerek yok. 4-3-3 dedin mi, kanatlara Gio ve Arda'yı koyacaksın, orta 3'lüyü de sağlam kuracaksın. Misimovic hiçbirinde oynamaz. Adamı tutup yüzsüz gibi bir de sol kanada hapsettik Hagi'yle, iki çalım attı, oynar dedik. Oynamaz amk, öyle bir adam değil bu. Koyacaksın önüne, sağa sola koşan 2 forvet, atacak ara pasını, onların yarattığı boş alanlardan kendi de pozisyona girecek, açılacak önü, bir koyacak kaleye, kaleci de ağları süpürür artık. Harcadık adamı, bu karardan sonra Misimovic'in geri dönüşü mükemmel yapma ihtimali de var elbet, ama şu ankinden daha kötü olma ihtimali daha ağır basıyor. İşin özünde kullanmayı beceremediğimiz adamı harcarsak, elimizdekinin kıymetini bilmezsek kaybederiz. Futbolcuyu değil, futbolu kaybederiz. Misimovic'in çok da umrunda, 2.5 ay önce Guti, Anelka transferleriyle kıyaslayan başkanı bile ona sahip çıkmıyorken o niye taksın ki takımı?
Yok arkadaş, adam yatar, parayı alır, bunun kalitesinde bir adama da Bundes Liga'dan nasılsa bir talip çıkar, çeker gider, orada topunu oynar, golünü atar, asistini yapar, takımın kralı, padişahı olur. Biz de böyle aval aval izleriz. Bize yakışan da bu, Türk futbolu gelişti çünkü. Türk futbolu çok üst seviye oldu çünkü.
Şimdi en çok da şunu merak ediyorum, bizim kazanma ve başarı aşkımız bu mudur?
18 Kasım 2010 Perşembe
17 Kasım 2010 Çarşamba
16 Kasım 2010 Salı
- Lionel, Franz Beckenbauer geçenlerde 21. yüzyılda futbol izlemek için örnek olarak Barcelona'dan bahsetti. Senin düşüncelerin nedir?
Messi: Haklı olduğunu düşünüyorum. Bir çok takım Guardiola sistemini deniyor fakat bu hiçbir şekilde kolay değil. Ne zaman işleyen planın tam olarak gitmezse cesur bir antrenör o zaman silahlarına yapışır ve yetenekli oyunculara ihtiyaç duyar, Guardiola'nın yaptığı gibi. Guardiola'nın ilk geldiğinde sezona kötü başladığımızı hatırlıyorum, fakat biz stilimizde en ufak bir değişiklik yapmadık. Dürüst olmak gerekirse Barca için oynamak çok eğlenceli.
- Guardiola her maç seni farklı pozisyonda oynatmak için eğilimli, hatta "gezici No9" gibisin...Guardiola her maçta benim için en iyi pozisyonu bulmaya çalışır. Bu yüzden bol bol topu görebiliyorum ve sürekli deniyorum. Bu bazen rakibin beni markaja aldığı zamanlarda da onlar için sürpriz oluyor. Bu nedenle her zaman defans çizgisini dışarı çıkarmak için kendi pozisyonumu bırakırım. Sonra defansla yüz yüze gelebilirim ve bire bir durumlarda onları geçebilirim. İkişer ikişer oynarken de Xavi, Iniesta, Villa ya da Pedro gibi takım arkadaşlarımın desteği son derece önemlidir. Kutunun içinde ve öne doğru oynamayı seviyorum.
"Onlar hala harika bir takım. Fakat dışarıdan baktığınızda kapanan bir zihniyette kazandıklarını görebilirsiniz."- Real Madrid'in geçen sezondan daha güçlü olduğunu düşünüyor musun?
Lionel Messi, Real Madrid için
Evet, ama her yıl aynı şey olduğunu düşünüyorum. Onlar bizim esas rakibimiz. Geçtiğimiz yıl final maçlarına kadar bizi takip ettiler. En önemli oyuncularını tuttular ve kadrolarını iki Alman ile (Özil ve Khedira) sağlamlaştırdılar. Özellikle takım arkadaşım Di Maria'da bu seneki kadronun içinde. O gerçek bir fenomen, göreceksiniz. Ancak onların Mourinho geldiğinden belirli bir tecrübe kazanmaları ve zihinsel değişim gösterdiklerini vurgulayabilirim. Onlar hala harika bir takım fakat dışarıdan baktığınızda kapanan bir zihniyetle kazandıklarını görebilirsiniz.
- Son zamanlardaki maçlarını izliyor musun?
Evet, elbette. Milan'a karşı oynadıkları oyunu özlemeyeceğim değil, TV'da izlemiştim. İlk yarıda oynadıkları oyunu beğendim. Onlar bir takım ve kimin daha iyi olduğu önemli değil, güçlü bir ögeler, sadece bizim gibi. Eğer izin verirsek, her kupayı kazanabilecek kalibiyete sahipler.
- Barcelona'ya döndüğümüzde, Javier Mascherano imzası takıma neler getirebilir?
İki neden için Masche'nin bize katıldığına mutluyum. Birincisi kişisel seviyem üzerinde çünkü benim ve birisi için çok iyi bir arkadaş ve ikincisi milli takımdaki görevini iyi biliyorum. Bu yüzden onun imzası beni çok mutlu etti. Futbol terimleri içinde onun için anlatabileceğim herhangi birşey olmayacak, harika bir kariyeri var. Çocuklar onun nasıl becerikli olduğunu itiraf eder. Onu Liverpool için çok daha fazla savaşarak ve koşarak görmeye alışıktık. Rakibin yolunu kesmesi, topu kazanması ve kişisel mücadelesini gördüğünüzde ne kadar harika biri olduğunu anlarsınız. İnanılmaz teknik yeteneği Barca'da tüm oyunculara en iyi şekilde etki edecek.
- Dünya Kupası'nda Almaya'ya karşı hayal kırıklığına uğramış bir şekilde mağlubiyet aldığınızı biliyoruz ancak İnter'e karşı Şampiyonlar Ligi yarı finalinde elendiğinizde de aynı şeyleri mi hissettiniz?
İki zor anı hissettim. İnter'e karşı elenmeyi hak etmedik, sadece 1 gole daha ihtiyacımız vardı. Bu doğru olsa da ilk maçtaki performansımız bize pahalıya mal oldu. Görevimizi yerine getiremedik. Yine de finale hak kazanabilirdik. Biz daha iyi takımdık ve daha iyi futbol oynuyorduk. Burada Bayern'e saygısızlık yok, Barcelona ve Inter dışında her kim Şampiyonlar Ligi'ni kazansaydı, final öncesinde çok yüksek bir morale sahip olabileceğinden emindim.
- Bu yıl Şampiyonlar Ligi'ni nasıl görüyorsunuz?
Her zaman ki gibi, çok sağlam ve emek isteyen. Kolay maç yok ve bunu sadece ben söylemiyorum. Herkes Barcelona'nın Copenhagen, Rubin Kazan, Panathinaikos ile birlikte kolay bir grubun içinde olduğunu söylüyordu fakat durum bu değildi. Danimarka'da ve Rusya'da zor anlar yaşadık. Hiçbir şeyi bedava alamazsın, bu da en iyi kulüp rekabeti olduğu içindir.
- Barca favori mi?
Futbolda yetenek açısından, evet favoroyiz. Son zamanlarda gösterdiğimiz yeteneklerimizi standart performansımızın üzerinde tutarsak yarışın içinde olacağız. Ve fikrimce Chelsea, Real Madrid, Bayern ve Inter'de olacak. Tottenham'da sürpriz oldu, ne kadar iyi bir takıma sahip olduklarını gördük, özellikle White Hart Lane'de oynadıkları maçlarda.
- Eski arkadaşın Samuel Eto son zamanlarda sizi ziyaret etti. Onu Barcelona'da özledin mi?
Samuel bizim oyun planımızda çok önemli bir oyuncuydu. Sadece gollerini atıyordu fakat basın tarafından muhalefet edilen ilk oyuncuydu. Bunu yineliyorum, benim görüşüme göre Mourinho tarafından belirlenen oyun planı içinde Inter'in başarısında en önemli figürlerden biri Samueldir.
- David Villa mümkün olan en iyi yerine geçen kimse mi oluyor?
Villa, onun hareketleri açısından Samuel'e benzer. Atak yaptığınızda size boş alan bırakıyor ve her zaman golün nerede olacağını biliyor. Gerçekten sıkı çalışıyor. Her ikisi de her fırsatta çizgide vücutlarını ısırarak vurur ve bu onların yolu. Villa ile her geçen maçtan sonra karşılıklı anlayışımız yetişiyor ama ondan önce oyun şeklimizi çok iyi anlıyoruz.
- Hafiften daha hassas sorular sorabilirim. Ibrahimovic'in Barcelona'da geçirdiği zamanlarda bazı iddialar tarafından rahatsızlık duydunuz mu?
Dürüst olmak gerekirse, hayır rahatsızlık duymadım. Ibra ile herhangi bir problemim olmadı, geri kalanları hakkında da herhangi biriyle problemi olduğunu düşünmüyorum. Hepimiz çok iyinin üzerindeydik. Ne söylediği ya da neden gönderildiği hakkında tam olarak hiçbir şey bilmiyorum. Zaten kişisel olarak bunu yapamayız. O ne demek istediğini biliyor. Bir de, yorumlarının bizden daha çok Pep Guardiola odaklı olduğunu düşünüyorum.
- Son bir soru, Real Madrid ile yaklaşan Clasico'da neler bekliyorsunuz?
Olağanüstü bir maç olacak. Bu maçlara iyi yönelirim, bazı harika performanslarımı ve gollerimi bu maçtada göstermek istiyorum. Son sezonda Barca Şampiyonlar Ligi'nde ve ligde daha iyi işler yaptığı için öc almak isteyecekler. Bizim Barnebau'da ki 6-2'lik zaferimizinden sonra bize karşı ateş püsküreceklerini sanıyorum. Eğer kapasitemizle oynarsak bu kez onlara karşı kesinlikle daha etkili olabilirim. Bu yıl kadrolarını Mourinho ile güçlendirdikleri için teşekkür ederim ama benim fikrim Barcelona hala daha iyi. Bu oyuncularla birlikte her iki takımında sahada taraftarlarını eğlendireceğinden şüphe duymuyorum.
© Fifa.com 16 Kasım 2010 Röportajı
Çeviri: BasitOyna Blog / Muhammet Gülhan
Johan Neeskens (1974-1979)
Danny Muller (1988)
Ronald Koeman (1989-1995)
Richard Witschge (1991-1993)
Jordi Cruyff (1993-1996)
Michael Reiziger (1997-2004)
Ruud Hesp (1997-2000)
Winston Bogarde (1997-2000)
Boudejwin Zenden (1998-2001)
Philippe Cocu (1998-2004)
Patrick Kluivert (1998-2004)
Ronald de Boer (1999-2000)
Frank de Boer (1999-2003)
Marc Overmars (2000-2004)
Giovanni van Bronckhorst (2003-2007)
Edgard Davids (2004)
Mark van Bommel (2005-2006)
Ibrahim Afellay (2011-?)
Dünkü yazının üzerine bugün açıklama gelmiş. Umarım diğerleri gibi efsane olur...
15 Kasım 2010 Pazartesi
13 Kasım 2010 Cumartesi
Üst Sıra Soldan: Jose Francisco Molina, Juan Vizcaino, Jose Luis Perez Caminero, Roberto Fresnedoso, Delfin Geli, Luboslav Penev
Alt Sıra Soldan: Milinko Panti, Santiago Denia "Santi", Roberto Solozabal, Antonio Munoz "Toni", Francisco Narvaez "Kiko".
12 Kasım 2010 Cuma
Frank de Boer: Sol ayaklı gördüğüm ender stoperlerden biriydi Frank. Barcelona'nın ve Hollanda Milli Takımı'nın kaptanlığını yapmıştır. Galatasaray için aslında yeni bir Popescu transferidir fakat başarısızlıkla sonuçlanmıştır. Frank de Boer, bir çok maçta kolay hatalar yaparak takımın başını yakmıştır. Kariyerinin en iyi dönemleri Barcelona ve Ajax'tır.
Milan Baros: Futbolun yakışıklı forveti. Liverpool ile Şampiyonlar Ligi'ni kaldırır. İnce, hızlı, sert, profesyonel ve kazanmayı sevmeyen bir karaktere sahiptir. Liverpool'dan sonra yaşadığı düşüş, Galatasaray ile son bulacaktı. Galatasaray'da ilk yılında yaklaşık 30 gol atmayı başarmıştır. Ne kadar sakatlıklarla boğuşsa da sahada olduğu her an o hırsını size endeksli biçimde aktarır, golünü atmayı başarır.
Harry Kewell: Tanrı onu olması gereken yere gönderdi: Galatasaray'a. Leeds döneminde ve Liverpool'da ilk yıllarında Dünya'nın en iyi sol açığı olarak gösteriliyordu. Sakatlıklar başına bela oluyordu ki Galatasaray tıpkı Baros'ta olduğu gibi onu toparlamasını sağlayacaktı. Sempatik, sahada pozitif, aşırı profesyonel bir karakter. Sık sakatlıklar yaşamasaydı belkide çok daha mükemmel bir kariyere sahip olacaktı.
Frank Rijkaard & Johan Neeskens: Bu ikiliyi Amsterdam komşusu ve futbolculuğundaki takım arkadaşı Cruijff en iyi olarak anlatır elbette. "Frank daha sakin ve soğukkanlıdır. Neeskens daha serttir ve daha seridir. İkisi birbirini tamamlar." Barcelona ile kazanılan 2 Lig Kupası ve 1 Şampiyonlar Ligi futbol bilgilerinin ispatıdır. Barcelona'ya mükemmel bir gelecek bırakarak Galatasaray'a imza atmışlardır ancak buralar onlara büyük gelmiştir. İlk yılında iyi oyunculara sahiptiler fakat istedikleri oyunculara sahip değildiler. İkinci yıllarında bunlara rütuş yapmak yerine saçma sapan kadro yenilikleri, iyi oyuncuların yerinin doldurulamaması 8. haftada sonlarını hazırlamıştır.
"1974 yılının Şubat ayıydı. Jordi doğduğunda buraya geleli daha 6 ay olmuştu. Sezaryenle doğdu. 15 Şubat'ta Madrid'te Real'e karşı oynayacaktık. Bebek 15'inde doğacaktı. Michels hoca bana gelip:
"Bak, biraz erken doğsa olmaz mı? Önemli bir maç sonuçta" dedi.
Bunu önerdiğimde kimse karşı gelmedi. Karım bu yüzden 9'unda doğum yaptı ben de bu sayede Madrid'e karşı oynadım. Efsanevi 5-0'lık galibiyetimizdi. Oğlumun doğuşundan hemen sonraydı. Hayatın getirdiği büyük bir tesadüf işte. Bu asla unutamayacağınız bir şey"
Katalan gazeteciler o maçı şöyle yorumlar: Düşünseneze, bu mükemmel birşey. Madridli piçlere karşı Madrid'de 5-0 kazanıyoruz. Johan Cruijff Katalanlığımız ile gurur duymamızı sağladı. Ona minnettarız.
11 Kasım 2010 Perşembe
Video'yu ilk izlediğimde Barton'un yumruğundan sonra kapattım. Kırmızı yediğini düşündüm ama tekrar izlediğimde öyle değildi. Maç FA Cup mücadelesinden. Newcastle ST James Park'ta Blackburn'e evinde 1-2 mağlup oldu. Maç 1-1 giderken maç içinde sertlik yaşandı. Hakem sarı kartını gösterirken Barton olay yerine doğru gidiyordu ve Pedersen ile aralarında bir diyalog yaşandı. Sanırım orada küçük bir sürtme oldu ve Pedersen dönüp kasti değildi gibi mimiklerini kullandı. Tam o sırada Pedersen'in göğsüne Barton'dan bir yumruk geldi. İşin ilginç yönü bu olay yaşanırken hakem diğer olay ile ilgileniyor ve oyuncuya sarı kart gösteriyordu. Ardından bu iki oyuncu olayı tartışıyor ve hakem bunları izliyor. Barton "Ben yumruk atmadım, sadece dokundum" gibisinden olayı hareketlerle anlatmaya çalışıyor, Pedersen'in ise yapabileceği birşey yok. Hakem olayı görmediği için hüküm kılmıyor. Barton çakallık yapıyor ama işin içinden kurtulamıyor. Pozisyonu görüntülerle tekrar izleyen İngiltere Federasyonu Barton'a 3 maç cezayı kesiyor!