Okullarda ve toplum örgütlerinde yaptığım konuşmalarda, sinir krizi ve öfke nöbetleriyle ilgili birçok soru alıyorum. Nasıl durdurabiliriz? Çocuğum neden kendini düzenlemeyi öğrenemiyor? Çocuğumda bir sorun mu var? Çocuğumun değerlendirilmesi gerekiyor mu? Çoğu zaman ebeveynlerin, çocuklarından gelişimsel olarak mümkün olandan çok daha erken becerilerini geliştirmelerini beklediklerini anlıyorum.
Öfke nöbetleri ebeveynler için çok büyük bir hayal kırıklığı kaynağı olsa da (çocuğunuz bir yerleri tekmelemeye başladığında ve sebepsiz yere ağlamaya başladığında ne yapılması gerektiğini bilmek zordur ve bu utanç verici olabilir), çoğu çocuk dört yaşına kadar kendini kontrol etmeye başlayamaz. Başlangıç, son yazdığım cümlede önemli bir kelimedir. Dört yaşındaki bir çocuk, iki yaşındaki bir çocuk kadar sık öfkelenmeyebilir ancak ebeveynler okul öncesi dönemde çocukların tamamen kendi kendini düzenleme becerilerini geliştirmelerini beklememelidir.
Aslında, Sıfırdan Üç'e anketinin sonuçları, ebeveynler için hayal kırıklığına neden olan bir beklenti boşluğu olduğunu göstermektedir. Anket diğer şeylerin yanı sıra, ebeveynlerin % 42'sinin, çocukların iki yaşına kadar duygularını kontrol etme yeteneğine sahip olduğuna inandığını da ortaya koymuştur. Aman!
Çocukları genellikle olumsuz davranış olarak nitelendirilen şeyler için cezalandırmak yerine, onların ne zaman farklı beceriler geliştirdiklerini ve onları nasıl yönlendirileceklerini anlamalarına yardımcı olun. Bu becerilerin hayata geçirilmesiyle ilgili birkaç ipucu ile aşağıdaki çocuk gelişimine dair gerçekleri inceleyin.
Dürtü Kontrolü
Lokum deneyini hatırladınız mı? Dört yaşındaki çocuklar lokumların olduğu bir odaya kondu ve onlara, gözlemcinin geri dönmesini beklerlerse lokumları yiyip ikinciyi alabilecekleri söylendi. Bazı çocuklar ikinci lokum için beklediler, bazıları ise gözlemcinin odadan çıkmasından hemen sonra lokumlarını yediler. Sonuç: Dört yaşındaki çocuklar, kontrol becerilerini geliştirmeye başlıyor ancak tüm çocuklar aynı hızda gelişmiyor.
Çocuklarınızın mola vermesini sağlayın. Dürtü kontrolü, geliştirilmesi kolay bir beceri değildir. Etrafınıza baktığınızda bu beceriyle hala mücadele eden birçok yetişkin göreceksiniz.
Öz Denetim
Bir öfke nöbeti konusunda endişelenmeyi bıraktığımızda ve öfke nöbetlerine karşılık duygularımızı yönetmeyi öğrendiğimizde öfke nöbetlerinin sadece bir duygu ifadesi olduğunu görürüz. Peki, duyguları ifade etmenin en iyi yolu öfke nöbetleri midir? Muhtemelen değildir. Fakat çocuklar için en iyi yöntemdir.
Çocukları duygularını ifade etmeleri için cezalandırmak yerine, onlarla empati kurmak ve duygularını ifade etmeleri için daha sağlıklı (daha az duygusal ve fiziksel olarak az yorucu) yolları kullanmaya teşvik etmek çok daha etkilidir.
Bunu uygulayın: Çocukların duygularını anlamalarına yardımcı olmak için bir öfke ölçütü kullanmayı deneyin. Büyük bir ölçüt çizin ve çocuğunuzun çeşitli duygulara uyacak renkleri seçmesini sağlayın (sakin için yeşil, üzgün için mavi, kızgın için kırmızı, mutlu için sarı). Çocuğunuzdan her gün ölçütteki duygularını ve öfke düzeyini renklendirmesini isteyin. Kırmızıdan yeşile gitme yollarından bahsedin.
Paylaşım
Birçok aileden, paylaşımcı olmayan çocuklarının arkadaş edinemeyeceklerinden endişe duyduklarını gördüm. “Güzelce paylaşın.” oyun alanlarında sıkça duyulan bir cümledir. Bu, 3-4 yaşlarına kadar gerçekten gelişmeye başlamamış olan bir başka beceridir ve paylaşmayı gerçek anlamda öğrenmek zaman ve pratik gerektirir.
Pratik yapın: Oyuna dâhil olun! Ebeveynler çocukların taklit oyununa katıldıklarında, çocukların sosyal olaylar ve duygusal gelişim yoluyla öğrenmelerine yardımcı olurlar.
Çocukların büyük ölçüde deneme yanılmalar ile öğrendiklerini hatırlamak önemlidir. Çocuklar her gün yeni şeyler öğreniyorlar ve işlemeleri gereken çok şey var. Onlara karşı sakin kalarak ve şefkatle öğreterek, sosyal-duygusal becerilerin gelişimine doğru yönelmelerine yardımcı olun.
Kaynakça
https://www.everydayfamily.com/blog/need-know-child-development/
Çocuğunuzun Problemini Birlikte Değerlendirelim!