Çocuk oyuncağı gibi bir şeyi icat ettim ve yürüttüm, ki aslında çok ciddi bir nokta vardı. Aradı, kendisini okullar arasında yeni oluşturulan Rus dili destek servisinin bir uzmanı olarak sundu ve farklı yazım ve noktalama kuralları ile ilgili birkaç soruyu cevaplamasını istedi. Aslında, sadece kız ve erkeklerin ne kadar iyi ya da kötü olarak Rusça bildiği ile değil, genel olarak böyle bir öneriye verdikleri tepki ile de ilgilendim. Ve önce, iyiliği uğruna, yüzümü tanıyan, ancak “telefon” sesini tanımayan okul çocuklarına “numaralarım” ı çağırdım. Ve ilk kız (bu arada, çok iyi bir kız, aptal değil, orta derecede iyi yetiştirilmiş, okulda iyi bir okulda) beni sersemletti. Cevap vermeye hazır olma konusundaki sorumu sordu: “Bunun için bana ne olacak? Diploma, sertifika, sertifika var mı? Bir portföy için gerekli ”... dürüst bir şekilde hiçbir şeyin olmadığını itiraf ettim; Kibarca reddetti ve bana en iyisini diledi. Burada ... Ve özellikle çocuğu suçlamıyorsun - yetişkinler onu buna alıştı. Çocukların sadece bilgilerini sınamak için değil aynı zamanda bir belge için yarışmalara katıldığı ortaya çıktı. Ve kamuoyu yoklamalarında - zaten kahramanlar, her zaman haklı olan müşteriler, madeni para olmasa bile parasını ödemek zorundalar.
Ve burada - durum tamamen farklı. Çocuklara bildiklerini yazmalarını, hiçbir şey vaat etmeden, hiçbir şey açıklamadan, hiçbir şey sormadan, derhal ve büyük arzularla cevap vermelerini önerdim. Ve bu çok iyi. Ve bu tür örneklerin mümkün olduğunca çok olmasına izin verin. Ve devam edelim ...
Asker Kalinin
Büyükbabamız, II. Dünya Savaşı gazisi Joseph Denisovich Kalinin’in emektarı hakkında, biz - iki erkek kardeş, Ilya ve Dima - büyükannelerimizden ve büyükbabamızdan öğrendik. Ne yazık ki, onu hiç görmüyoruz, ama bazen bize geliyor: hayat farklı olurdu ve tanıştık - Iosif Denisovich bir kerede öğrenmiş olurdu ...
Ekim 10 1918 olarak doğdu. Ve 1938'ta orduya gönderildi. Demek Joseph Denisovich, korkunç bir sorun yaşanmadan önce bir asker oldu.
Büyük Vatanseverlik Savaşı'nın ilk günlerinde büyük büyükbaba bacağından yaralandı, ancak hastaneden hemen sonra alayına döndü. Kompozisyonunda (196 topçu alayı hakkında konuşuyoruz), Belgorod'dan Berlin'e kadar uzun bir yol kat etti. Halen eğitim binasındayken, asker Kalinin bir işaretçi mesleğini edindi ve savaşın ilk günlerinden itibaren iletişim komutan yardımcısı oldu. Birçok ödülü var - Stalin'e daha çok teşekkürler: Belgorod, Kharkov, Kirovograd, Chisinau'nun kurtarılması için ... Ve Muhafızlar'ın Öldürülmesi sırasında ustabaşı Kalinin'i sürekli ateş altında, dökülmenin zor şartlarında, askerlere yiyecek sağladı ve askerlere sıcak yiyecek teslim etti. Bunun için Kızıl Yıldız Nişanı'na takdim edildi.
Ev, Ivanovka köyünde büyük büyükbaba, 25 Ekim 1945 yılı geri döndü. Onu burada ne bekledi ... Köy yıkıldı, ev yoktu. İnsanlar sığınakta yaşadı. Büyük dede kolhoz başkanlığına atandı. Ne kadar büyük ve zor bir işti, kardeşim ve ben henüz hayal bile edemiyoruz. Ancak 1945 ve 46'teki köyde güçlü bir açlık olduğunu düşündüğümüzde, anlamıyoruz: Neredeyse tamamen restore edilmesi gereken ekonomiyi nasıl yönetti? İnsanları kızdırmamayı, birbirlerini suçlamamayı, bakmamayı, kimin yaşadığını kolaylaştırabilir hale getirmeyi nasıl başardı? Tabii ki, bu sadece büyük büyükbabanın liyakat değil. Ama o başkan, ilk baş demek! Ve mümkündü, her şey mümkündü! Hayatta kaldı ve ekonomiyi büyüttü.
Joseph Denisovich her yer çok değerliydi. Kollektif çiftlik olduğunda ileri bölgelere gitti. Hayatı boyunca hayatı boyunca çalıştı, kendisi için kişisel olarak hiçbir şey yapmadı. Ve aile babası çok iyiydi, üç çocuk yetiştirdi.
II. Dünya Savaşı'ndan sonra, büyük dede devlet ödülleriyle dört kez ödüllendirildi: “Almanya'ya karşı zafer için” madalyası, Yurtseverlik Savaşı Sırası, II derecesi ve Zhukov madalyası.
Joseph Denisovich, 86 yaşındayken öldü. Yazık ki, kardeşim ve ben onu hiç görmedim. Kesinlikle çok şey öğrendim. Ama onu seviyoruz. Ve hatırlayacağız. Garip, doğru: hiç tanışmadık ama asker Kalinin anısını çocuklarımıza ve torunlarımıza taşıyacağız ...
Büyük torunlar: Dolgorukovo köyünden İlyuşa Kalinin ve Terbuny köyünden Dima Merkulov.
Asker Morozov
Savaş başladığında büyük büyükbabam Nikolai Alekseevich Morozov sadece onbeş yaşına döndü. Şu anda Moskova'da bir meslek yüksekokulunda okudu. Korkunç haberi öğrendikten sonra, zırhlı bir trende “Anavatanlar İçin!” Adlı Bryansk Cephesi'ne gitti. Ancak ağır mücadelede bu bölünme yenildi ve Kolya Morozov, Baş General Russiyanov komutasındaki 1 Muhafızlar Birimi'ne düştü. Ancak onbeş yaşında, Nikolai Morozov bir asker olarak görülemedi. Bu nedenle alayın oğlu oldu ve keşif şirketine hizmet vermeye başladı. Büyük dede Almanların arkasında birkaç defa görev yaptı. Bir keresinde bir mayına çarptı. Hastanede yattı ve zar zor düzeldi, daha önce Stalingrad’daki bölümünü devraldı. Fakat burada bomba parçası tarafından bombalandı: Nicholas çok ağır yaralandı, artık cepheye geri dönemezdi.
Savaştan sonra büyük büyükbaba beş yıl daha donanma. Daha sonra film kurulumları için tamirci olarak çalıştı, 1952'de pasaport ofisinin başkanlığına ve daha sonra devlet otomobil müfettişi olarak atandı.
Barış zamanında bile Nikolai Alekseevich'e verildi. “SSCB İçişleri Bakanlığında Mükemmellik”, “İçişleri Bakanlığı organlarında kusursuz hizmet için” madalyası ve diğer ödülleri vardı.
Büyük dede uzun bir hastalıktan sonra 1976 yılında öldü. Daha elli yaşındaydı. Hiç görmemiş olmamız üzücü.
Nastya Popova, okul yerleşimi Terbuny.