Lemurlar, tek eşli aşk için birden fazla biyokimyasal tarif olduğunu kanıtladılar
Yeni bir araştırmaya göre, kemirgen çiftleri arasında tek eşliliği destekleyen hormonların lemurların beyinlerinde aynı şekilde çalışmadığı görülüyor.
Scientific Reports dergisinde Cuma günü yayınlanan araştırma, tek eşli aşkın birçok biyokimyasal reçeteye sahip olduğunu öne sürüyor.
Kuş türlerinin büyük çoğunluğu, yaklaşık yüzde 90’ı tek eşlidir, ancak memeliler arasında ömür boyu bağlanma nadirdir – memeli türlerinin yüzde 5’inden azı tek eşliliği uygular.
Yıllardır bilim adamları, neden bazı türlerin kendilerini bir ortağa adadığını ve diğerlerinin bu alanda oynadığını anlamaya çalışıyorlar. Bir dizi kemirgen çalışmasından elde edilen sonuçlar, birkaç hormonun sorumlu olduğunu gösterdi.
Deneyler, “kucaklayıcı kimyasallar” olarak adlandırılan oksitosin ve vazopressinin, çiftleşme sırasında tek eşli kemirgenlerin beyinlerinde salındığını gösterdi. Bilim adamları, tek eşli çayır tarlalarının beyinlerinde oksitosin ve vazopressin için rastgele akranlarına göre daha fazla yerleştirme yeri veya reseptör buldular.
Yeni çalışma için Duke Üniversitesi’ndeki araştırmacılar, kucaklayan kimyasalların hayatlarının üçte birinden fazlasını tek bir ortakla geçiren lemurlar üzerinde benzer bir sihir yapıp yapmadığını görmek istedi.
Yavrularına bakmadıklarında veya yiyecek aramadıklarında, lemur çiftleri genellikle kuyrukları birbirine sarılı şekilde yan yana bulunabilir.
Bilim adamları ekibi, doğal nedenlerden ölen 12 lemurun beyinlerini kucaklayan kimyasallar için implantasyon alanlarının dağılımını incelemek için bir X-ışını görüntüleme tekniği olan otoradyografiyi kullandı.
Araştırma yedi tür lemur içeriyordu: tek eşli kırmızı karınlı ve firavun faresi ve aynı cinsten beş rastgele türe ek olarak.
Duke’un doktora sonrası araştırmacısı Nicholas Grebe, bir haber bülteninde “Primatlarda tek eşliliğin biyolojik belirtilerini aramak için gerçekten tek karşılaştırılabilir doğal deneyler” dedi.
Bilim adamları lemur beyinlerindeki oksitosin ve vazopressin reseptörlerinin yoğunluğu ve dağılımının kemirgen beyinlerinde bulunanlardan farklı olduğunu buldular.
Bulgular, sarılma kimyasallarının primatların beyinlerinde çayır fareleri ve diğer kemirgenlerden farklı şekilde çalıştığını gösteriyor.
Tek eşli ve rastgele devreler arasındaki farklar kemirgen beyinlerinde belirgindi. Bilim adamları lemur beyinleri arasında böyle bir ayrım bulamadılar.
Grebe, “Çift bağ devresine dair herhangi bir kanıt görmüyoruz” dedi.
Araştırmacılar, gelecekteki deneylerde oksitosinin lemurların beyinlerindeki reseptörlere bağlanmasını engellemeyi ve eşlerin birbirleriyle nasıl davrandıklarını izlemeyi planlıyorlar.
Muhtemelen oksitosin ve vazopressin, lemurların ve diğer primatların romantik kararlarının düzenlenmesinde rol oynamaya devam ediyor, ancak son araştırmalar lemurlarda – ve muhtemelen insanlarda da – tek eşliliğin farklı beyin kimyasalları ve ekolojik benzersiz bir kombinasyonun ürünü olduğunu gösteriyor.
Grebe, “Tek eşliliğin beyinde somutlaşmasının muhtemelen birkaç farklı yolu vardır ve bu, hangi hayvanlara baktığımıza bağlıdır” dedi. “Düşündüğümüzden daha fazlası oluyor.”