İhtiyaç ve Öneriler
6,2 t boş ağırlığı ile mevcut DUKW amfibi 2250'te bir kg kargo yükü alabilir. Araba suyun üzerinde durdu ve 8-10 km / s hıza ulaştı. Ancak, kırklı yılların sonunda, ABD Ordusu bu özelliklerden memnun kalmayı bıraktı. Başlangıçta, bu sorun, gövdeyi ve daha güçlü bir motoru yeniden işleyerek çözüldü. Elde edilen amfibi XM-147 Süper Ördek, 4 ton yük taşıyabilir ve suda 10-12 km / s hıza ulaşabilir. Ancak, bu yetersiz olarak kabul edildi, bu yüzden XM-147 birlikleri birleştirmedi.
50'lerin ortalarında, daha önce DUKW'yi ve yükseltilmiş versiyonunu yaratmış olan General Motors Canada (GMC), yeni bir amfibi konveyör projesi önerdi. Mevcut tasarımı radikal bir şekilde yeniden tasarlamayı ve bir dizi yeni teknik çözümü sunmayı teklif etti. Tüm bunlar yük kapasitesini 8 t seviyesine yükseltmeyi ve hareketliliği arttırmayı mümkün kıldı.
Prototip XM-158. Fotoğraf Strangernn.livejournal.com
Yeni örnek, GMC XM-158 çalışma adını aldı (bazı kaynaklarda hatalı bir XM-157 yazım hatası var). Drake ("Drake") adı da kullanıldı - dizide "Duck" adı verilen DUKW dizisinin takma isminin bir imasıydı.
Taşıma kapasitesini arttırmak için ümit vaat eden Drake'in bir dizi yeniliğe ihtiyacı vardı. GMC tekne teknesini sıfırdan pratik olarak geliştirdi, yeni tesislerin ve şanzımanın yanı sıra yeni gereksinimleri karşılayan şasi ve vida grubunun yeni bir versiyonunu yarattı. Sonuç olarak, Drake öncekilerle sadece minimum dış benzerliğe sahipti, ama aynı zamanda onların üzerinde avantajlar göstermek zorunda kaldı.
Tasarım Özellikleri
Amfibi XM-158, karakteristik hatlara sahip yeni bir tekne teknesi temelinde inşa edildi. Gövde, kaynak ve perçinleme ile bağlanmış çelik ve alüminyum parçalardan yapılmıştır; tüm dikişler özel bir macunla kapatılmıştır. Gövde, üzerine neredeyse yatay bir "güverte" yerleştirilmiş kavisli bir alt ön kısım aldı. Takviyeli ve dikey kıç yaprağına sahip dikey kenarlar vardı. Yanlarda tekerleklerin altında nişler vardı. Tabanın orta kısmı agregalar için bir tünel oluşturdu.
Karada "Drake". Fotoğraf 477768.livejournal.com
XM-158'in düzeni önceki amfibilere benziyordu. Teknenin önüne santral yerleştirildi. Motorun yanında, kabin tabanının altında ve kargo alanının altında çeşitli şanzıman üniteleri bulunuyordu. Motor bölmesinin arkasında mürettebat koltukları ve bir kontrol kolu bulunuyordu. Neredeyse tüm diğer vücut hacmi “araç gövdesi” altında verildi. Arkasında çeşitli cihazlar için küçük bir platform vardı.
Hesaplamalar Drake'in daha fazla güce sahip bir santrale ihtiyacı olduğunu gösterdi. Bu sorun, 302 hp çıkışlı iki dizel motor GMC-55-145 yardımıyla çözüldü. kendi iletimleriyle. Güç akışları birleştirilmemiştir, bu da tasarımı basitleştirmiştir. Her motor, 12 hızlarında kendi Alisson otomatik şanzımanına bağlandı. Arkasında iki vitesli bir transfer kutusunun yanı sıra iki vitesli bir PTO vardı.
Sürücünün iş yeri. Chronicle frame
Sol motor birinci ve üçüncü aksların tekerleklerini harekete geçirdi, sağ - ikinci ve dördüncü. Ayrıca, iki pervanenin çalışmasından motorlar sorumluydu. İyi bir yolda, yalnızca doğru motoru kullanması ve 8x4 tekerlek formülüne sahip olması önerildi. Yumuşak zeminde, 8x8 formülünü alarak sol motor da çalıştırılmalıdır. Her iki motor da iki vida sürerek su üzerinde çalışmalıdır.
Özel elektrik santrali yüksek yakıt tüketimi ile karakterize edildi - 90 km'de yaklaşık 100 litre. Genel bir yakıt sistemine birleştirilen toplam 636 l kapasiteli dört tank kasaya yerleştirildi.
Şasi, bağımsız havalı süspansiyonlu dört aks içeriyordu. Elastik bir eleman olarak, basınçlı havayla güçlendirilmiş bir lastik silindir kullanıldı. Silindirdeki basıncı değiştirerek, boşluk ve süspansiyon sertliğini ayarlamak mümkün olmuştur. Ek olarak, bu tür bir süspansiyon suda ilerlerken tekerlekleri yukarı çekmeyi mümkün kılarak hafif sürtünmeyi azalttı. Şasi, sekiz adet tek tekerlekli 14.75-20 tekerlek içeriyordu.
Pervaneler. Chronicle frame
Gövdenin kıç altına, iki pervaneli dikey bir düzleme sallanan bir blok yerleştirildi. Karada, vidaları hasardan koruyarak yükseldi. Suda, ünite çalışma pozisyonuna indirdi. Ayrı direksiyon simidi yoktu. Su kontrolü ön döner tekerlekler kullanılarak ve iki vidanın hızında meydana gelen değişiklik nedeniyle gerçekleştirildi. Kasanın burnunda dalga yansıtıcı bir kalkan vardı.
XM-158'in kabini önceki makinelerin ekipmanlarına benziyordu. Sürücü ve komutanın önü, dar bir tavan ve yan camlı eğimli bir ön camla kaplandı. Sürücü soldaydı ve gerekli tüm kontrolleri yaptı. Bir direksiyon simidi, iki motoru kontrol etmek için pedallar, ayrıca tüm şanzıman kutuları ve pervane kontrollerinden gelen tüm bir kaldıraç takımı kontrol direğine yerleştirildi.
Yolda amfibi. Chronicle frame
"Güverte" nin büyük bir bölümü yassı bir kargo alanı tarafından işgal edildi. Döşemede, makinenin iç ünitelerine erişim için kapaklar sağlanmıştır. Yaklaşık 7 m uzunluğa ve 2 m'den az genişliğe sahip bir platform, 8 ton kargoya (karada) kadar sürebilir. Suda sürülürken taşıma kapasitesi hava şartlarına göre azaltılmıştır.
Kabinin önünde ve "güverte" nin arkasında çeşitli ekipmanlar için çok sayıda montaj parçası vardı. Amfibi bir hendek aracı, yedek parça ve çeşitli mallar taşıdı. DUKW'da modellenen kıçta vinç tutuldu. Ek yayların yardımı ile makine, mürettebatı ve kargoyu korumak için çıkarılabilir bir tenteyle donatılabilir.
Başlangıçta, XM-158 Drake taşıyıcısının kendi silahları yoktu. Daha sonra ordunun kabulünden sonra, kendini savunma için bir makineli tüfek alabilirdi. Mürettebatın ve inişin de kişisel olması gerekiyordu. silah.
Su testi. Chronicle frame
Toplam amfibi uzunluğu 12,8 m - DUKW'dan neredeyse 3,5 m daha uzundur. Genişlik - 3,05 m, ilkel çatı boyunca yüksekliği - 3,3 m. Boş ağırlığı 14 t olarak belirlendi 8 t maksimum yükte, toplam kütle 22 t, karayolu üzerinde, X / X km / s hızına yükseldi. Karayoluyla seyir menzili - 70 km.
Başarısızlık "Drake"
1956’te, GMC yeni amfibi konveyörün bir prototipini kurdu. Bazı kaynaklarda Drake arabasının bir nüsha olarak kaldığından bahsedilir. Diğer malzemelere göre, bu tür birkaç prototip üretildi. Öyle ya da böyle, Drake sayısı azdı, ancak test için yeterliydi.
Arazi taşıtları dalganın üzerine çıkar. Chronicle frame
Testler sırasında prototip (ler) temel sürüş özelliklerini doğruladı. Araba, karayolu üzerinde ve engebeli arazide karada hareket ederek çeşitli engellerin üstesinden geldi. Seri amfibi DUKW ile yapılan karşılaştırmalar, yeni modelin avantajlarını açıkça göstermiştir. Drake, daha hafif fakat daha az güçlü Ördek'in sıkışıp kaldığı engelleri başarıyla yenmiştir.
Yük taşıma özellikleri tam olarak doğrulandı ve bu bağlamda, XM-158, Amerikan yapımı tüm amfibilerden önceydi. İki Süper Ördek ya da dört seri DUKW kadar yük aldı.
Ancak, yeni XM-158'in tüm özellikleri orduya uygun değil. Her şeyden önce, aşırı karmaşık enerji santrali ve aktarımını ve ayrıca son derece elverişsiz kontrol sistemlerini eleştirdiler. Bu nedenle, motorlar arasındaki mekanik bağlantı eksikliği, hızın senkronize edilmesine izin vermedi. Bu karada bir sorun değildi, ama su üzerinde gezinmeyi zorlaştırdı. Hızdaki farklılık rotayı korumayı zorlaştırdı; Sürücü sürekli olarak motorların çalışmasını yönlendirmek ve kontrol etmek zorunda kaldı. Santralın kontrolü ve tüm modlarda şanzıman, kabinin ergonomisi ile karmaşıktı: sürücünün yanında çeşitli amaçlar için bir kaldıraç aküsü vardı.
Böylece, ortaya çıkan amfibi oldukça yüksek özelliklere sahipti ve benzer gelişmeleri aştı. Bununla birlikte, fiyat, çeşitli operasyonel zorlukların yanı sıra, temel birimlerin aşırı karmaşık ve pahalı inşaatıydı. Muhtemelen, GMC tasarımcıları gelişimlerini tespit edilen sorunlardan kurtarabilirler, ancak çok karmaşıktı. Aslında, enerji santralinin ve iletimin radikal bir şekilde yeniden yapılandırılması gerekliydi;
Projenin böyle bir revizyonu uygun görülmedi. Amfibi XM-158 Drake, Amerika Birleşik Devletleri ile hizmete girmedi. Yabancı müşterilere çok fazla problemi olan bitmemiş bir otomobil teklif edilmedi. Böylece prototip (veya prototip) tek başına kaldı.
Testten sonra
Çeşitli kaynaklara göre, gelecekte deneyimli Drake, yeni çözümler üretmek için bir platform olarak kullanıldı. Daha sonra ticari bir şirkete satıldı. Birkaç yıl boyunca, eşsiz bir otomobil turistleri Amerika Birleşik Devletleri'nin Batı Kıyısı'nda bir yere götürdü. Görünüşe göre, bu rolde, kaynağın geri kalanını çözdü ve sonra geri dönüşüme gitti. XM-147 Süper Ördek'ten farklı olarak, tek bir XM-158 örneği korunmamıştır.
50'lerde, GMC eski DUKW'nun yerini almak üzere amfibi bir konveyör oluşturmak için iki girişimde bulundu ve hiçbiri başarılı olamadı. XM-158 Drake projesi tasarımın aşırı karmaşıklığı ve geliştirilmesinin uygun olmaması nedeniyle durdu. Ancak, ABD Ordusu amfibi olmadan bırakılmadı. GMC'ye paralel olarak, yeni şirketler yeni modeller geliştirdi ve projeleri daha başarılı oldu.