Marx'ın en büyük kahrı, devamcısı olduğunu söyleyen akademik iktisatçılar ve parti bürokratları olsa gerek. Bir devrimci eleştirel teoriyi alıp önce ideolojiye ardından 'bilime' çevridiler, bu marksistler.
bolluğun teorisini hiç üretmediler, ancak yoksulluğun cebiri ile var olabiliyorlardı. aydınları, adı konmamış bir antlaşmalı evliliğe çekmeye çalıştılar. yoksulluğu paylaşmanın adı dayanışma olacaktı, öncüye yeni alanlar açılması, tutkuların yerine gerekliliklerin alması; özgürlüğün yerini zorunluluğun. ruhun yedeği alındığı bu iklimde, romantik isyana düşen de, ardına bakmadan yalnızlığına dönmektir.