Çeşitli Farklı Yengeç Türleri
Dünyanın Farklı Yengeç Türler
Yengeçler, bir tür kabukludur . 850’den fazla türe binlerce farklı yengeç türü vardır. Çoğu yengeç çeşidinin sert dış kabuğu (dış iskelet denir), vücutlarının her iki yanında 3 yürüme bacağı ve 2 kıstırma pençesi vardır. Soğuk tuzlu su bölgelerinde, ılık deniz alanlarında, tatlı sularda farklı yengeç türleri yaşar ve ayrıca karada da yaşarlar. Örneğin, kar yengeçleri Alaska, Grönland, Sibirya ve Japonya çevresindeki soğuk sularda yaşar. Bununla birlikte, Florida taş yengeci, Meksika Körfezi’ndeki daha sıcak denizlerde, Florida kıyılarında ve bazı ABD eyaletlerinde tuzlu bataklıklarında bulunur.
Yiyebileceğiniz en popüler yengeç türlerinden bazılarına daha ayrıntılı olarak bakalım. Makalenin sonunda, nadiren tüketilen birkaç yengeç türü ve farklı yengeç türleri hakkında da bilgi edineceksiniz.
Kral yengeçleri, büyük boyutları ve hassas tadı nedeniyle en yaygın ve en iyi yenilebilir yengeç türlerinden biridir. Aslında, kral yengeç türleri, gezegendeki en büyük yengeç türleri arasındadır. Birçok kral yengeç türünden Kızıl Kral yengeci ( Paralithodes camtschaticus ) popüler bir Alaska yengeci türüdür.
Büyük yengeçler dünyadaki en büyük yengeçlerden biridir. Bu süper boyutlu kabukluların gövdeleri 28 cm’ye (11 ”) kadar ölçebilir ve 28 lbs’ye (yaklaşık 13 kg) kadar ağırlığa sahip olabilir. Lezzetli beyaz etin çoğu, yaklaşık 1.8 m (5 ft) genişliğe sahip olabilen Red King yengecinin bacaklarında bulunur!
Genellikle Alaska çevresindeki Bering Denizi ve Norton Sound gibi soğuk Kuzey Pasifik denizlerinde yakalanır. Red King yengeçleri vahşi doğada yakalandıklarında açık kahverengi tırtıklı gövdeye sahiptir. Bu, pişirildiğinde koyu kırmızı bir renge dönüşür. Bu aynı zamanda pençelerden ve bacaklardan çıkardığınız lezzetli Alaska yengeç etinin kenarlarına pembe bir renk verir.
Bir başka büyük Alaska kral yengeci türü, Mavi Kral Yengeci’dir ( Paralithodes platypus ). Bu, Kızıl Kral yengeci kadar büyük değildir, ancak yine de 18 lbs’ye (8,2 kg) kadar ağırlığa sahip olabilir.
Kar yengeçleri ( Chionoecetes opilio ), kaya yengeçleri olarak da adlandırılır ve uzun bacaklı bir tür Alaska yengeçidir. Bu yengeç türü, Alaska çevresindeki soğuk denizlerde ve Kuzey Atlantik Okyanusu’nda da bulunur.
Bu koyu kahverengi renkli yengecin gövdesi, 7 ”(17 cm) ‘ye kadar büyüyebilir. Bu yengeç türü genellikle bacaklarında ve pençelerinde lezzetli beyaz eti için yenir. Diğer bazı yenilebilir yengeç türlerinden farklı olarak, ete ulaşmak için bacakları kolayca kırabilirsiniz.
Adından da anlaşılacağı gibi, Mavi yengeç ( Callinectes sapidus ), doğada yakalandığında mavi renkli bir bacaklara sahiptir. Bu büyük boyutlu yengeçler, ABD’nin Doğu Kıyısı, Meksika Körfezi, Japonya ve Avrupa’daki sularda bulunur.
Mavi yengeçler, yüzmesine yardımcı olmak için 2 kürek benzeri ayağı olan bir tür yüzen yengeçtir. Aslında, bilimsel adı kelimenin tam anlamıyla ‘güzel tuzlu yüzücü’ anlamına gelir. Bu yüzen yengeçler yaklaşık 9 ”(23 cm) genişliğe kadar büyüyebilir (bacakların uzunluğu hariç). Kabuğunun mavi renginin yanı sıra, bu popüler yengeç çeşidinin belirleyici özelliklerinden biri de gövdesinin şeklidir (kabuk). Yuvarlak bir kabuk türü yerine, Mavi yengeç gövdesinin kenarı bir noktaya kadar çıkıntı yapar.
Mavi yengeçi pişirmek, kabuğun çoğu pişmiş kabuklularda belirgin koyu kırmızı renge dönmesine neden olur. Pişmiş mavi yengeçlerden elde edilen et tuzlu-tatlı olarak tanımlanır. Bacaklar ve pençelerin yanı sıra vücutta genellikle bol miktarda et bulunur. Mavi yengeçler ayrıca yumuşak kabuklu bir yengeç görevi gören popüler bir yengeç türüdür. Bu, bir yengecin dış kabuğunu (dış iskeleti) yeni çıkardığı ve yenisinin henüz sertleşmediği zamandır. Genellikle yumuşak kabuklu yengeçler tamamen sotelenmiş veya yağda kızartılmış olarak tüketilir.
Diğer bir popüler yengeç çeşidi, kahverengiden mora renkte olan ve sert bir kabuğa sahip olan Dungeness yengeçidir ( Cancer magister ). Bu yengeçler genellikle 20 cm genişliğe kadar büyür ve vücut ve et iyi bir et kaynağıdır. Tek bir yengeç 4 lbs (1.8 kg) ağırlığında olabilir ve ağırlığının dörtte birine kadar lezzetli yengeç eti vardır.
Dungeness yengeç, yenebilecek en iyi yengeçlerden biridir. Dungeness yengeçlerinin bu kadar popüler olmasının nedenlerinden biri, tatlı tadı olan etleridir. Bu yengeç türünün tadı, okyanusun tuzlu ipuçlarıyla nemli ve yumuşak olarak tanımlanır. Pişmiş Dungeness yengeçleri açık pembe ila kırmızı bir renk alır. Dungeness yengeçlerinin kabuğu özellikle sert olduğundan, pembemsi beyaz tatlı eti çıkarmak için genellikle yengeç krakerleri ve karides çatalları sağlanır.
Florida Stone yengeci ( Menippe mercenaria ), lezzetli, popüler deniz yengeci türüdür. Bu yengeçler, Orta Amerika ve ABD’nin Doğu Kıyısı’ndaki ılık sularda bulunur. Florida Stone yengecinin ayırt edici özelliklerinden biri, vücudunun önündeki büyük kıskaçlarıdır. Siyah uçlu kahverengimsi kırmızı renkli pençeler (şelalar) sert dış kabuğu ile aynı renktedir. Yengeç kabuğu genellikle 6,5 ”(17 cm) genişliğe kadar ölçülür, bu da bunu orta ila büyük boyutlu bir yengeç’dır.
Florida Stone yengeci ile tüketilen sadece büyük pençelerden elde edilen ettir. Pişirildiğinde pençeleri siyah uçlu açık pembe ila kırmızı renktedir. Pençelerden çıkarılan et, yenmesi gereken en iyilerden biridir sıkı bir dokuya sahip, tatlı ve etlidir.
japon Örümcek yengeci ( Macrocheira kaempferi ), uzun bacaklı yengeç listesinin başında gelen korkunç görünümlü bir yengeç türüdür. Bu kesinlikle tüm yenilebilir yengeç çeşitleri arasında bir devdir. Peki, Japon örümcek yengeci ne kadar büyük? Genişliği 16 ”(40 cm) ‘ye kadar ölçebilen geniş bir gövdeye sahiptir. Bacak açıklığı, 18 ft. (5.5 m) uzunluğunda muazzam bir uzunluğa ulaşabilir. Muazzam soğuk su yengeci 42 lbs’ye (19 kg) kadar çıkabilir!
Bir Bilim Kurgu filminden vahşi bir görünüme sahip olan bu büyük yengeç, saldırgan bir tür değil. Japon örümcek yengeçinin eti korkulacak bir şey olmaktan çok lezzetli bir inceliktir. Tadı gelince, örümcek yengeci kahverengi yengeç çeşitlerinden daha tatlı bir tada sahiptir. Tabii ki, uzun ince bacakların uzunluğu, tüm lezzetli lapa lapa beyaz eti çıkarmak için biraz çalışma gerektirebileceği anlamına gelir.
Horsehair yengeç ( Erimacrus isenbeckii ), Japon mutfağında popüler bir yengeç çeşididir. Bu kompakt kahverengi-turuncu yengeçlerin, üzerinde turuncu veya açık renkli noktalar bulunan engebeli bir kabuğu vardır. Vücudundaki dikenli tüylerden dolayı ‘tüylü yengeç’ olarak da adlandırılır.
At kılı yengeçleri genellikle Alaska ve Kuzey Japonya’daki sularda bulunur. Bu, küçük ila orta boy bir yengeçtir. Pişirmek için genellikle tuzlu suda kaynatılır. Bu yengeç çeşidi, vücudundaki et miktarı nedeniyle değerlidir. At kılı yengeç etinin tadı tatlı ve narin olarak tanımlanır ve en lezzetli yengeçlerden biri olarak kabul edilir.
Bir tür yenilebilir tatlı su yengeci, Güney Avrupa yengecidir ( Potamon fluviatile ). Bu, genellikle İtalya, Yunanistan ve Balkanlar’daki nehir ve akarsularda bulunan bir tür yeşil yengeçtir. Deniz suyu yengeç çeşitleri ile karşılaştırıldığında, Güney Avrupa yengeçleri kıyaslandığında çok küçüktür. Yetişkin bir yeşil yengeç ortalama sadece 2 ”(5 cm) olabilir ve yüzlerce yıldır popüler bir besin kaynağı olmuştur. Avrupa yeşil yengeçleri artık Kuzey Amerika’da istilacı bir tür haline geldi. Mavi yengeç ile benzer şekilde haşlayabilirsiniz ve zengin bir tatlı tadı vardır.
Kahverengi yengeç ( Cancer pagurus ) kırmızımsı kahverengi kabuğu, bacakları ve pençeleri olan yenilebilir bir yengeçtir. Florida Stone yengecine benzer şekilde, bu deniz suyu yengecinin pençelerinin siyah uçları vardır. Kahverengi yengeç, Birleşik Krallık’taki en popüler yengeç çeşitlerinden biridir. Kabuğu 6 ”ile 9” (15-22 cm) arasında değişen orta boy bir yengeç çeşididir. Yetişkin bir kahverengi yengeç, ağırlığının yaklaşık üçte biri et olmak üzere 3 kg ağırlığa kadar çıkabilir.
Kahverengi yengeçlerin, turta kabuğuna benzeyen kenarları olan oval bir gövdesi vardır. Kahverengi kabuk, pişirildiğinde daha açık bir kahverengi tonuna dönüşür. Tatlı yengeç etinin tadı ve görünümü, kabukluların cinsiyetine bağlıdır. Dişi yengeç eti, zengin bir tada sahip kahverengi bir yengeç eti türüdür. Erkek kahverengi yengeçlerin eti daha beyazdır ve daha tatlı bir tada sahiptir.
Menüde nadiren de olsa Hindistan cevizi yengeçleri ( Birgus latro ) yenilebilir bir karada yaşayan yengeç türüdür. Hindistan cevizi yengeçleri, Hint ve Pasifik okyanuslarındaki adalarda yaşar. Davranışları da onlara çeşitli isimler kazandırdı. Örneğin, ‘hindistancevizi yengeci’ adı, avuç içlerine tırmanma, hindistancevizi toplama ve sonra onları yerde açma yeteneklerinden kaynaklanmaktadır. Bulabildikleri yenilebilir her şeyi çalacak spekülatif yaratıklar oldukları için ‘soyguncu yengeçler’ veya ‘avuç içi hırsızı’ olarak da adlandırılırlar.
Pek çok insan hindistancevizi yengeçlerinin tadı yengeç ve ıstakoz arasında bir haç gibi olduğunu söylüyor. Normal yengeç etinden daha yağlı bir dokuya sahip tatlı beyaz etleri vardır. Bir Pasifik Adasını ziyaret ederken bir hindistancevizi yengeci yerseniz, hafif bir hindistancevizi tadı olduğunu da görebilirsiniz.
Münzevi yengeçler, Brachyura ait olmadıkları için gerçek bir yengeç türü değildir. Bu ‘yengeçler’ bodur ıstakozlarla daha yakından ilgilidir. Bu yengeç benzeri türün benzersiz özelliklerinden biri, kendi sert dış iskeletlerini geliştirmemeleridir. Avcılardan korunmak için, keşiş yengeçlerinin içinde “yaşayacakları” boş kabuklar bulmaları gerekir. Yumuşak kıvrımlı gövdeleri, çeşitli salyangoz türleri tarafından geride bırakılan sert kabuklara çekilebilir. Münzevi yengeçler büyüdükçe, kabuklarını atarak ve daha büyük olanları ararlar.
Münzevi yengeçleri yiyebilirsiniz; ancak, genellikle oldukça küçüktürler ve zahmete değmezler. Aslında, hindistancevizi yengeci bir tür keşiş yengeçidir. Ancak çoğu keşiş yengecinin aksine, hindistan cevizi yengeçleri koruma için sert, kireçlenmiş bir kabuk geliştirir.
At Nalı yengeci bir tür eklembacaklıdır ve adlarına rağmen gerçek bir yengeç türü değildir. At nalı yengeçleri, Limulidae ailesindendir ve Atlantik ve Doğu Pasifik Okyanuslarının sığ kıyı sularında yaşarlar. Bu yenilebilir bir yengeç türü olmasına rağmen, düşük et içeriği nedeniyle nadiren yenir.