Devlet Tarihi Müzesi'nin koleksiyonundan X yüzyılın kılıcı. O zamanın adetlerine göre, gömülmeden önce kılıç bükülmüş ve şımartılmıştır. Wikimedia Commons Fotoğrafları
Rus savaşçıların hizmetinde farklı bir bıçak vardı silâh. Çeşitli türdeki kılıçlar en uzun süre hizmette kaldı. Eski Rus ordusunda bu tür ilk örnekler 10. yüzyıla kadar uzanıyor ve kılıç tam olarak kullanımı 20. yüzyılın başına kadar sürdü. Böylece kılıç, ordumuzdaki en kalıcı soğuk çelik türü oldu. Bin yıldan daha uzun bir süre önce atılan kılıçların temel özellikleri daha sonra bile faydalı oldu.
Bozkırlardan Silahlar
Kılıçın ilk versiyonlarının VII-VIII yüzyıllarda ortaya çıktığı bilinmektedir. ve hızlı bir şekilde Avrasya'nın tamamına yayıldı. Bir dizi karakteristik özelliği nedeniyle, kılıç, farklı bölgelerdeki hızlı yayılımına katkıda bulunan bir binicilik savaşçısı için uygun bir silahtı. Gelecekte, Doğu Slavlar arasında benzer silahlar ortaya çıktı.
Eski Rusya, IX-X yüzyıllarda bir kılıçla karşılaştı. göçebelerin baskınları ile bağlantılı olarak. Bu tür silahları ilk tanıyanlar, kendilerine ana darbe alan Güney ve Güneydoğudaki beyliklerdi. Eski Rus ordusu yabancı yenilikleri takip etti ve en iyi fikirleri ve en iyi uygulamaları benimsemeye çalıştı. Aynı şey kılıçla da oldu, ancak potansiyelini ortaya çıkarmak hemen mümkün değildi.
Rus sıçanında iki bin yıllık dönüşte, bir kerede iki yeni silah ortaya çıktı - bir kılıç ve bir kılıç. Kılıç hızlıca baskın bir pozisyon aldı ve ana bıçak silahı oldu. Önümüzdeki birkaç yüzyıl boyunca, kılıç ona dağıtım açısından düşüktü ve esas olarak özel bir silah olarak kaldı.
İlk dönemde kılıçın sadece bir savaşçının silahı değil, aynı zamanda bir statü maddesi olması da ilginçtir. Bu dönem için ilginç bazı bulgular ilişkilidir. Bazı mezarlarda, sahibinin toplumdaki durumunu ve konumunu gösteren ustalarla bezenmiş kılıçlar keşfedilmiştir.
XI-XII yüzyıllarda. kılıç sayısında artış, aynı zamanda da rati içindeki paylarında artış var. Üretimin arttırılmasına izin veren yeni teknolojiler geliştirildi. Paralel olarak, kılıç yayılımı gözlenir. Daha önce ise, sadece güney beylikler, XI. Yüzyıldan sonra kullanılmışlardı. Minsk ve Novgorod'a varır.
tasarım Özellikleri
Eski Rusya'nın kılıçları, tasarımda neredeyse diğer ülkelerin benzer silahlarından farklı değildi. Tasarımın geliştirilmesi yurtdışında olduğu gibi yaklaşık olarak yapıldı. Zamanla, bıçağın şekli ve ebadı değişti ve paralel olarak eğim gelişti.
Kılıç ve kılıç farklı türde. A.V. kitabından illüstrasyon Viskovatova "Tarihi Rus birliklerinin giyim ve silah açıklaması "
En eski Eski Rus kılıçlarında, 1 m uzunluğunda, 3-4 cm genişliğinde ve hafif bir bükülme şeklinde tek bıçaklı bir bıçak vardı. XII. Yüzyılda. bıçak, 10-15 cm uzunluğunda ve biraz daha geniş oldu. Bükülme de arttı ve kütle arttı. Bu nedenle, daha sonraki kılıçlar, daha yüksek kesme oranlarının yanı sıra, daha büyük bir kesme etkisi kuvveti olarak öncekilerden farklı olmuştur. Gelecekte bu eğilimler devam etti ve gelecekte daha da kavisli kılıçların ortaya çıkmasına neden oldu.
Eski Zengin Rus kılıçları, çoğunlukla zengin bir biçimde tamamlandı, üretimin göreceli karmaşıklığı ile ayırt edildi. Dövme sırasında, demir ve çelik plakaların kaynağı yapıldı ve bitmiş bıçak bakır veya altın tel ile süslendi. Daha sonra, kılıç yayıldıkça, daha basit teknolojiler kullanıldı. Kaynaklanmış çelik bıçaklı veya semente tam demir numuneli demir kılıçlar bulunmuştur. Doğal olarak, bu tür kılıçlar hiçbir şekilde dekore edilmedi.
Kabza oldukça aktif olarak değişiyordu. Farklı dönem ve bölgelerin karakteristik özelliklerine sahip birkaç temel koruyucu ve üst tipi vardır. Başlangıçta, Rusya’da, diğer ülkelerde de bulunan uçlarında bilyalarla doğrudan korumalar vardı. Daha sonra, bu ürünlerin şekli değişti. Kalınlaşma kayboldu, uçlar uzatıldı ve daha fazla kesme kolaylığı ve elin daha fazla korunması için eğildi.
Farklı dönemlerden diğer kılıçlar. A.V. Viskovatova "Rus birliklerinin kıyafet ve silahlarının tarihi açıklaması"
Yürüyüş ve ata binme
Doğru uzunluk, genişlik ve bükülme oranına bağlı olarak, kılıç kombine bir kesme işlemine sahiptir. Çift kenarlı uç ayrıca enjeksiyonlara izin verir. Bu nitelikler sayesinde, kılıç bir piyade veya bir süvari tarafından kullanılabilir. Bazı durumlarda, çift kenarlı düz bir bıçağı olan bir kılıç üzerinde avantajları vardır.
Bilinen verilere göre, Rusya'daki kılıçların toplu dağılımı, süvarilerin gelişmesiyle ilişkiliydi. Arkeolojik buluntuların kanıtı olarak, kılıçların asıl kullanıcıları olan sürücülerdi. Kılıçlar ayrıca piyadelerde, ancak daha küçük miktarlarda ve yalnızca belirli bölgelerde kullanıldı.
Eski bir Rus kılıcı kılıçla geliştirildi ve kullanıldı ve bu iki silah birbiriyle rekabet edebildi. Ancak bu sorun en başarılı şekilde çözüldü. Çoğu prensliğin piyadelerinde, kılıç ana bıçak silahı olarak kaldı ve kılıç onu belirgin şekilde sıkıştıramadı. Süvarilerde tersine süreçler gözlendi: önce güney bölgelerinde, sonra da kılıç kılıcı desteklemeye başladı.
Sabre Vladimir Monomakh'a atfedildi. Aslında - XVII yüzyılın bir ürünü. "Rus Devletinin Antikaları" koleksiyonundan örnek
Bu tür işlemlere rağmen, birkaç yüzyıl boyunca kılıç ve kılıç, savaşçıların eşit kollarında kaldı. Bir örneğin kaybolması ve diğerinin yayılması için hiçbir sebep yoktu. Her şeyden önce, bu askeri-politik durumun özelliklerinden kaynaklanıyordu. Eski Rus muhalifleri eş zamanlı olarak ağır silahlı Avrupalı savaşçılar ve oldukça hareketli göçebe atlılardı. Onlarla etkili bir şekilde mücadele etmek için, farklı bölgelerdeki Rus ratinin kollarını etkileyen farklı araçlar gerekli oldu.
Büyük gelecek
Silahlı savaşçılara benzer yaklaşımlar önümüzdeki birkaç yüzyıl boyunca sürdü. Ancak, XIV yüzyılda. Bunun sonucu rati silah kompleksinde bir değişiklik olan yeni süreçler başladı. Ordular ve taktiklerin gelişimi, kılıçların rolünde kademeli bir düşüşe ve kılıçların oranının artmasına neden oldu. Ek olarak, yeni kılıçlar benzer kılıçlar görüyordu ve benzer özellikler gösterebiliyorlardı.
Sonuç olarak, XV-XVI yüzyıllarca. Rus ordusunda, bir kılıç neredeyse tamamen kılıcı destekledi. Ek olarak, çeşitli özelliklere sahip yeni bıçak silahları örnekleri ortaya çıktı. Farklı problemleri çözmek için uyarlanmış yeni türdeki kılıçlar bağımsız olarak yaratıldı veya yabancılardan ödünç alındı. Daha sonraki dönemlerde, kılıç okçu, yerel süvari, Kazaklar, yabancı bir sistemin alayları, vb. Ana silahlarından biri olarak kaldı.
Minin ve Pozharsky'nin Saberleri, XVI-XVII. Yüzyıllar. "Rus Devletinin Antikaları" koleksiyonundan örnek
Kılıçların gelişimi, bıçağın şeklini ve boyutunu değiştirmenin yanı sıra, gövdeyi sonlandırmak suretiyle de gelişti. Önemli olan metal eritme ve bitmiş ürünlerin dövme teknolojisi idi. Eskrim okulunun oluşumu, silahların potansiyelini daha iyi açığa çıkarmamıza izin verdi.
Kılıçın büyük değeri modern zamanlarda korundu. Yeni tür silahlar da dahil, geliştirildi ve tanıtıldı. belirli askeri branşlar için tasarlanmıştır. Kılıç, taslakların kitlesel tanıtımının başladığı 19. yüzyılın sonuna kadar Rus ordusunun ana soğuk çeliğinin statüsünü korudu. Ancak, bu erken kaybolmasına neden olmadı.
On asırlık gelişme
Eski Rusya'nın ilk keşfedilen kılıçları X yüzyıla ait, ancak aslında bu tür silahlar biraz daha erken ortaya çıkabildi. Daha sonra kılıçlar XX yüzyıla kadar hizmette kaldı. Bu nedenle, kavisli bir bıçağa ve tek taraflı bilemeye sahip kenarlı silahlar bin yıl için geçerliydi ve bu da gerçek bir rekor sayılabilir.
XIX. Yüzyılın deniz subayı kılıçları. Sol - saat 1855, sağ tarafta - arr. 1811 G. Fotoğraf Wikimedia Commons tarafından
Bıçağın başarılı konseptinde ve tasarımında bu tür sonuçların nedenleri aranmalıdır. Kılıç, (kesme hareketi ile) darbelere çarpma ve doğrama kabiliyetine sahiptir ve ayrıca üretimi ve kullanımı nispeten basittir. Bıçak ve kabzadaki çeşitli değişiklikler sayesinde, kılıç geçmişte defalarca olan belirli gereksinimleri karşılamak üzere değiştirilebilir.
Birkaç yüzyıl boyunca, silah ustaları kılıçların potansiyelini kullandı ve bu da iyi bilinen sonuçlara yol açtı. Bu silah ilk önce Eski Rus ratilerinde ve bazı bölgelerde kılıcı sıkmak için bir basamak kazanabildi ve sonra tamamen yerini aldı. Bundan sonra, kılıç birkaç yüzyıl boyunca ana silahlardan biri olarak kaldı. Her türlü bıçak bu tür hayatta kalma yeteneğine sahip olamaz.