Eski ben olmak istiyorum. Oysa bu ne kadar da zor bir istek, ne kadar da zor bir arzu. Mesela Bilecik’e gitsem yine. (Kardeşim Bilecik Üniversitesini kazanmıştı. Bizde onunla beraber gitmiştik.) Bizim apartmanın olduğu yokuşu tırmansam yine. Ya da merkezdeki o kütüphanesine tekrar gitsem. 2009 yılındaki Cem’e tekrar geri dönebilir miyim? O zamanki Cem, şimdi pişmanlık duyduğum hataların hiç birini yapmamıştı. Gitsem ne fark edecek ki? Bilecik bana o eski Cem’i veremeyecek. Ben sadece kahrolduğumla kalacağım. Ama Bilecik dendiğinde hep huzur duyacağım. Çünkü Bilecik bana hep mazideki, 2009 yılındaki Cem’i hatırlatacak. Geçen gün bir belgeselde izledim Bilecik’i. Gezdiğim sokakları gördüm. İçim cız etti.
Foto kaynak: https://www.pexels.com/photo/backlit-black-and-white-dark-indoors-399772/