Özofagusun akhalazisi, bozulmuş motilite ve kas dokusu tonusu ile ilişkili organın nöromüsküler bir patolojisidir. Bu hastalığın varlığında, gıda yutulduğunda kalp deliği açılmaz, bu yüzden mideye girmez.
Özofagusun akhalazisinin ana belirtileri şunlardır: epigastrik bölgede disfaji ve regürjitasyon, şiddet ve ağrı. Özofagoskopi, üst sindirim sistemi röntgeni, özofagus manometrisi kullanılarak hastalığı tanımlamak. Bu patolojiyi tedavi etmek hem konservatif hem de cerrahi yöntemler olabilir.
Özofagusun akhalazisine ne sebep olur?
Özofagus hastalığının% 3'ünde kardiyospazm gelişir. Organın açıklığını bozan faktörler arasında, malign tümörler ve dokularda skarlaşma sonrası akhalazi 3. sıradadır. Aynı sıklıkta hastalık erkeklerde, kadınlarda ve çocuklarda bulunur. Patolojik sürecin gelişim mekanizmasının temeli, sinirsel bozukluklarla ilişkili peristalsis ve kas tonusunun ihlalidir. Yemek borusu yutulurken, yemek midenin içine giremediği için rahatlamamaktadır.
Halazia ve özofagusun akhalazisinin nedenleri hakkında birçok varsayım vardır. Kışkırtıcı faktörler arasında yayarlar:
- sindirim sistemi sinir uçlarının doğuştan anomalileri;
- tüberküloz bronşadenit, bakteriyel ve viral enfeksiyonlarda sekonder doku hasarı;
- vitamin ve besin eksikliği.
Tüm organların ve sistemlerin çalışması beynin kontrolü altında olduğundan, kardiyakazın akhalazisi, nöropsikiyatrik bozukluklar, travmatik beyin yaralanmaları ve özofagusun sinir uçlarına sinyal iletimini durduran enflamatuar süreçlerle gelişebilir. Hastalığın kalan nedenleri araştırılmamıştır.
Patolojik sürecin geliştirilmesindeki ana rol, gastrointestinal sistemi düzenleyen parasempatik sinir sisteminin bir kısmının yenilgisiyle çalınır. Kardiyak sekonder akhalazi, sinir uçları, akciğer, mide, lenfatik sistem kanserinin arka planında malign bir tümör tarafından tahriş olduğunda ortaya çıkabilir. Bazı olgularda sinir pleksusu hipotiroidizm, miyozit, lupus eritematozustan etkilenir.
Sindirim sistemi sinir uçlarının iletkenlik eksikliği kasılma ve kas tonusunu azaltmaya yardımcı olur. Atoniden dolayı yemek özofagusa girdiğinde kalp deliği açılamaz. İçerik, mideyi sadece onun yarattığı baskının etkisi altında girer. Uzamış sıvı tutulumu özofagusun genişlemesine katkıda bulunur.
Bir organın dokularındaki patolojik değişikliklerin şiddeti hastalığın evresine bağlıdır. Gelişmiş bir klinik tablo ortaya çıktığında, kardiyak açıklığın daralması, alt özofagusun genişlemesi, gerilmeleri ve deformitesi bulunur. Mukoza zarı kalınlaşır ve fizyolojik kıvrımları kaybeder. Kardiyakazanın histolojik bulguları düz kas liflerinin proliferasyonu, bağ dokularının hipertrofisi, sinir pleksuslarının durumunda önemli bir değişikliktir.
Hastalık sınıflandırması
Kardiyenin akhalazisi, her biri kendi klinik ve diagnostik bulgularına sahip 4 aşamada ilerler. 1'de, kardiyenin aralıklı spazmı oluşur. Özofagus dokularındaki histolojik ve dışsal değişiklikler gözlenmez. Bir sonraki aşamada, deliğin patolojik daralması kalıcı hale gelir. Özofagusun hafif bir genişlemesi vardır.
Derece 3 akhalazi, mukoza zarlarının sikatrisyel dejenerasyonu, organ duvarlarının belirgin gerilmesi ile karakterizedir. Evre 4'te kardiyada stenoz ve yemek borusunun genişlemesi görülür. Ülseratif özofajit ve nekroz alanlarının görünümünde ortaya çıkar. Bazı doktorlar, kardiyadaki geçici disfonksiyonların varlığı ile karakterize olan, hastalığın - dishalazi olan 0'ı belirler ve aşamalandırır.
Radyolojik bulgulara dayanarak, kardiyak akasya 2 forma ayrılır. Bunlardan ilki, alt özofagusun ılımlı stenozu ve dairesel kasların eşzamanlı proliferasyonu ile karakterizedir. Vücudu germek, ılımlı bir şiddete, genişletilmiş bir alana sahiptir - yuvarlak bir şekil. Bu tip hastalara, hastaların yarısından fazlasında tanı konur. İkinci tip akhalazi, kardiyak orifisin belirgin bir daralması, yemek borusunun kas dokularının atrofisi ve bunların bağ dokusu lifleri ile kısmi olarak değiştirilmesidir. Vücudun üst kısımları büyük ölçüde genişler, uzar ve kıvrılır.
Zaman içinde tip 1 kardia'nın akhalazisi tip 2 kardiyospazm olabilir. Hastalığın şeklini belirlemek, doktorların kardiyovas- yon sırasında komplikasyonları önlemesini sağlar. Özofagusun disfonksiyon derecesine göre, akhalazi kompanse, dekompanse ve komplike olarak ayrılır.
Hastalığın klinik tablosu
Kardiyospazmın ana belirtisi, yiyeceklerin yetersizliği ve göğsün orta kısmındaki ağrının ortaya çıkması ile birlikte görülen disfajidir. Yutma ile ilgili sorunlar yavaş yavaş gelişebilir veya kendiliğinden ortaya çıkabilir. Görünümleri genellikle viral bir enfeksiyon, psiko-duygusal aşırı yüklenme, kandidiyazdan önce gelir.
Bazı durumlarda, disfaji, örneğin aceleyle yemekte kendiliğinden ortaya çıkar. Zamanla, kalıcı hale gelebilir, bu da hem yoğun hem de yarı sıvı tabakların kullanılmasını neredeyse imkansız kılar. Disfaji seçici olabilir, belirli bir gıda türü yutulduğunda sorunlar ortaya çıkar.
Bu semptomlara adapte olarak hastalar, besin bolusunun hareketini düzenleyen yollar aramaya başlar - havayı yutma, nefesini tutma, içme suyu. Paradoksal disfajide, bir sıvıyı katı yiyeceklerden daha çok yutmak daha zordur. Regürjitasyon, özofagusta kitlelerin ağız boşluğuna dökülmesidir. Bu keskin kas kasılmasına katkıda bulunur. Bu semptomlar farklı derecelerde ciddiyete sahip olabilir - bel ağrısından kusma ataklarına kadar. Regürjitasyon yemek sırasında veya tamamlanmasından bir süre sonra ortaya çıkabilir. Kitlelerin dökümü gece meydana gelebilir ve genellikle hava yollarına sızarlar.
Yemek borusu akhalazisi belirtileri hem aç karnına hem de yemekten sonra ortaya çıkabilir. Ağrılar sternumun orta kısmında lokalize olurlar, çene, boyun ve sırtına verilebilirler. Eğer evre 1'de kas spazmı ile ilişkiliyse, daha sonra bunların oluşumu uzun süreli mevcut özofajite katkıda bulunur. Özofagusun akhalazisinde ağrı, paroksismal karaktere sahiptir.
Stres, yüksek fiziksel efor, gece uykusu zemininde bir kriz olabilir. Birkaç dakikadan bir saate kadar sürer. Kusma saldırısı hastanın geçici rahatlamasına katkıda bulunur. Yiyecekleri mideye doğru hareket ettirdiğinizde ağrı ortadan kalkabilir. Diğer durumlarda, antispazmodikler kullanılarak kaldırılır.
Yutma ve sürekli kusma ile ilgili sorunlar, vücudun tükenmesine, etkinlik ve fiziksel aktivitenin azalmasına neden olur. Hastalığın ana semptomları, nörotik ve duygudurum bozuklukları ile eşlik edebilir. Çoğunlukla hasta nöroloğu uzun bir süre ziyaret eder, ancak kendisi tarafından reçete edilen tedavi herhangi bir sonuç getirmez. Kardiyospazm ortadan kaldırıldıktan sonra nörolojik bozukluklar kaybolur.
Kardiyakazinin teşhisi
Hastanın muayenesine, içindeki semptomların incelenmesi ve analiziyle başlayın. Özellikle önemli olan araçsal teşhis prosedürleridir. Bir araştırmada X-ışını özofagusun gölgesinde bir artış olduğunu ortaya koydu. Bu durumda, bir kontrast madde tanıtımı ile ek bir anket yapılır. Özofagusun akhalazisi ana tanı işaretleri distal organın, S şeklindeki deformasyonun üstündeki bir uzantının daralmasıyla daralmaktadır.
Özofagoskopi yardımıyla kardiyospazm şekli ve evresi, bir organın dokularındaki patolojik değişikliklerin derecesi belirlenir. Malign neoplazm şüphesi varsa, materyalin morfolojik analizi ile endoskopik biyopsi yapılır.
Özofagus ve sfinkter tonunun motilitesinin bozulma derecesini değerlendirmek için özofagomanometri özofagustaki basıncı ölçmek için kullanılır. Akhalazinin karakteristik bir işareti yutulduğunda kalp refleksinin olmamasıdır. Karbacholine ile yapılan testler bilgilendiricidir. Bu ilacın tanıtımı ile vücudun denervasyonunu gösteren düz kasların kaotik kasılmaları işaretlenir. Son teşhisi yaparken, benign neoplazmları, divertikülozu, mide kanserini ve özofagusu dışlamak gerekir.
Hastalığı ortadan kaldırmanın yolları
Özofagusun akhalazisi tedavisi kardiyospazm çıkarılmasıdır. Bu amaçla hem konservatif hem de cerrahi yöntemler uygulanabilir. Cerrahi olmayan tedavinin en etkili yöntemi, kalp sfinkterinin balon dilatasyonudır. Prosedür birkaç aşamada gerçekleştirilir, çeşitli boyutlarda cihazlar uygulanır, basınç kademeli olarak artar.
Böyle bir tedavi, kalp deliğinin darlığını ortadan kaldırmaya ve yemek borusunun açıklığını geri kazanmaya izin verir. Bu işlemin komplikasyonları özofagusun çatlakları ve yırtıkları, reflü özofajiti oluşumu, dokuların skarlanmasıdır.
Cerrahi tedavi - kardiya diseksiyonu ve ardından fundoplikasyon, özofagusun akhalazisini sonsuza dek atlatmaya yardımcı olur. Operasyon özofagus açılımı, divertiküloz, mide üst bölümlerinin kanseri fıtığı varlığında gerçekleştirilir. Kardiyak yetmezlik eşliğinde, duodenal ülser için seçici vagotomi reçete edilir. Reflü - özofajitin şiddetli formlarının varlığında, midenin üst kısımları ve yemek borusunun alt kısmı çıkarılır. Cerrahi ploroplasti ile tamamlandı.
İlaç tedavisi ikincil bir rol oynar, sindirim sisteminin genel durumunu iyileştirmeyi amaçlamaktadır. Özofagusun akhalyesi durumunda, antispazmodikler, kalsiyum antagonistleri, sakinleştiriciler ve nitratlar sıklıkla kullanılır. Hastalığın ana semptomlarını ortadan kaldırmak için - disfaji ve regürjitasyon Botoksun enjeksiyonuna yardımcı olur.
Akhalazi tedavisi, özel bir diyete ve sinir sisteminin durumunun normale dönmesiyle tamamlanmalıdır. Hastalık yavaştır. Tedavi edilmezse, iç kanama, özofagus ülseri, kaşeksi gelişebilir. Kardiyospazm varlığı malign tümörler riskini önemli ölçüde artırır. Balon dilatasyonunu gerçekleştirdikten sonra, çoğu durumda hastalığın semptomları tekrar ortaya çıkar.
Achalasia cardia
Kardiyakazinin (kardiyospazm) özofagus peristalsis ve tonusundaki değişikliklerin neden olduğu bir nöromüsküler patolojidir, yutma hareketi sırasında kalp deliğinin bir refleks açıklığının olmaması ve yemek borusunun yemek borusundan mideye alınması ihlali eşlik eder. Kardiyakazisi disfaji, regurjitasyon ve epigastrik ağrı ile kendini gösterir. Kardiyakazinin ana tanı yöntemleri özofagus, özofagoskopi, özofagomanometri röntgenoskopisidir. Kardiyakazinin konservatif tedavisi pnömokardiyal dilatasyondan oluşur; cerrahi - kardiyomiyotomi gerçekleştirilirken.
Achalasia cardia
Tıp literatüründe kardiyaların akhalazisi bazen mega özofagus, kardiyospazm, özofagusun idiopatik genişlemesi ile anılmaktadır. Çeşitli kaynaklara göre, kardiyenin akhalazisi gastroenterolojide özofagusun tüm hastalıklarının% 3 ila 20'sini oluşturur. Bozulmuş özofageal açıklığın nedenleri arasında, özofagus kanseri ve yanık sonrası sikatrisyel striktürlerden sonra üçüncü sırada kardiyospazm yer almaktadır.
Aynı sıklıkta patoloji kadınları ve erkekleri etkiler, genellikle 20-40 yaşlarında gelişir. akalazya çıkan nöromüsküler bozukluklar yemek borusundan mide içine yiyecek boşaltılmasını yapar yutma sırasında yemek borusu ve refleks özofagus sfinkter gevşeme oluşmaz sesi peristalsisini azaldığı belirlenmiştir.
Kardiyakazinin nedenleri
doğumsal sinir özofagus pleksus, tüberküloz bronhoadenite, enfeksiyon veya viral hastalıkların sinir liflerinin ikincil hasar patolojinin gelişimini bağlanan etyolojik faktörleri achalasia kökenli aday çok sayıda; B vitamini ve benzerleri. d eksikliği. kortikal neurodynamics, yemek borusu innervasyon, kardiyak sfinkter koordinasyon bozukluğu ve bozulmasına yol açar, pisikolojik travma sonucu özofagus fonksiyonu olarak akalazyanın merkezi düzenleme kavramını genişletmek. Ancak, hastalığın gelişimine katkıda bulunan faktörlerin sonuna kadar belirsizliğini koruyor.
Kardiyakazinin patogenezinde öncü rol, özofagus ve mide motilitesini (özellikle Auerbach pleksusu) düzenleyen parasempatik sinir sisteminin yenilgisine atanır. Sekonder (semptomatik) olması nedeni ile infiltrasyon pleksus kanseri (mide adenokarsinom, hepatoselüler karsinom, Hodgkin hastalığı, akciğer kanseri, vs.) neden olabilir. Bazı durumlarda Auerbach pleksusu myastenia, hipotiroidizm, çocuk felci ve sistemik lupus eritematozustan etkilenebilir.
Üst gastrointestinal sistemin gerçek denervasyonu, özofagusun peristalsis ve tonusunda azalmaya, yutma hareketi sırasında kalp orifisinin fizyolojik gevşemesinin imkansızlığına, musküler atoniye neden olur. Bu tür rahatsızlıklarla gıda, mideye sadece yemek borusunda biriken sıvı gıda kitlelerinin hidrostatik basıncı altında meydana gelen kardiyak orifisin mekanik açıklığı nedeniyle girer. Gıda bolusundaki uzun durgunluk özofagus - megaözofagusun genişlemesine yol açar.
Özofagus duvarındaki morfolojik değişiklikler, kardiyak akhalazinin süresine bağlıdır. Klinik bulgular aşamasında, kardia daraltılır ve yemek borusunun lümeni dilate edilir, uzaması ve S şeklinde deformasyon, mukoza zarının sertleştirilmesi ve yemek borusunun katlanmasının düzeltilmesi. Kardiyakazinin akhalazisinde mikroskobik değişiklikler, düz kas liflerinin hipertrofisi, bağ dokusunun özofagus duvarında büyüme, intermusküler sinir pleksuslarında belirgin değişiklikler ile temsil edilir.
Sınıflandırma achalasia cardia
Kardiyakazinin sınıflandırılması için önerilen birçok seçenek arasında, en büyük klinik ilgi, hastalığın evrelerinin seçilmesidir.
Kardiyenin evre I achalazisi, kardiyenin aralıklı spazmı ile karakterizedir. Makroskopik değişiklikler (kardiyak stenoz ve özofagusun lümeninin suprastenik genişlemesi) gözlenmez. Hastalığın evre II'sinde kardiyak spazm stabildir, yemek borusunun hafif bir genişlemesi vardır. Özofagus evre III akhalazisi durumunda, kardiyak kas tabakasının sikatrisyel deformitesi ve özofagusun keskin bir şekilde suprastenotik genişlemesi görülür. Kardiyakazinin IV aşaması, kalp bölümünün belirgin bir stenozu ve özofagusun belirgin şekilde dilatasyonu ile ortaya çıkar. İmmünöz membran, pansiyofajit, fibröz mediastinit ülserasyonu ve nekrozu ile özofajit iltihabı ile karakterizedir. Yabancı çalışmalarda, dischalasia aralıklı kardiya fonksiyon bozuklukları olan bir akhalazi öncüsü olarak ayrılır.
Radyolojik belirtilere göre, kardia iki tip akhalazidir. Patolojinin ilk tipi özofagusun distal segmentinin ılımlı daralması, dairesel kaslarının eş zamanlı hipertrofisi ve distrofisi ile karakterizedir. Özofagusun dilatasyonu orta derecede eksprese edilir, genişleme alanı silindirik veya oval bir şekle sahiptir. Kardiyak tipte akhalazi hastaların% 59.2'sinde görülür.
Kardiyenin ikinci tip akhalazisi, distal özofagusun belirgin bir daralması, kas tabakasının atrofisi ve kas liflerinin bağ dokusu ile kısmen değiştirilmesiyle tartışılır. Özofagusun suprastenotik kesitinin ve S-şekilli deformasyonunun (16-18 cm'ye kadar) genişlemesi vardır.
İlk tip kardiyakazisi, zamanla ikinci tipe ilerleyebilir. Kardiyakazinin akhalazi tipine dair bilgi, gastroenterologların pnömokardiyal dilatasyon sırasında olası zorlukları görmesini sağlar.
Özofagus ve kardiya disfonksiyonlarının şiddetine göre, kompanzasyon, dekompansasyon ve ciddi dekompansasyon aşamaları vardır.
Kardiyakazinin belirtileri
Kardiyakazinin klinik bulguları disfaji, regurjitasyon ve göğüs ağrılarıdır. Disfaji yiyecek yutma güçlüğü ile karakterizedir. Bazı durumlarda yutma eyleminin ihlali aynı anda gelişir ve sürekli olarak ilerler; Genellikle disfaji grip veya başka bir viral hastalık, stres ile önce gelir. Bazı hastalarda, disfaji başlangıçta epizodik bir karaktere sahiptir (örneğin, aceleci bir gıda ile), daha düzenli hale gelir ve hem yoğun hem de sıvı yiyecekleri geçmeyi zorlaştırır.
Kardiyakazide disfaji seçici olabilir ve sadece belirli bir tür gıda kullanıldığında ortaya çıkabilir. yutma bozukluğu uyarlama, hastalar bağımsız gıda kitlelerin geçiş düzenlemenin yollarını bulabilir - Bazen akalazya sıvı gıda geçişi katı daha büyük ölçüde engellenmiş olduğu paradoksal disfaji, geliştirir, vb gıda su içmek, nefeslerinin kırlangıç havayı tutun...
Kardiyopatinin akhalazisinde regürjitasyon, yemek kitlelerinin ağız boşluğuna geri dönüşü ve yemek borusu kaslarını azaltarak ortaya çıkar. Yetersiz regürjitasyon “tam ağız” ile geliştiğinde, regürjitasyonun şiddeti küçük bir regürjitasyon veya özofageal kusma karakterine sahip olabilir. Regürjitasyon periyodik olabilir (örneğin yemek sırasında, aynı anda disfaji ile birlikte), bir yemekten hemen sonra veya bir yemekten 2-3 saat sonra meydana gelir. Daha az yaygın olarak, kardiyenin akhalazisi sırasında, uykularda uykuya geri atılabilir (gece regürjitasyonu olarak adlandırılır): yemek genellikle “gece öksürüğü” ile birlikte solunum yoluna girer. Hafif regürjitasyon, özofagusun taşması ve aşırı düzelmeler olduğunda, evre III - IV için, özofagus kusması - kardiyakazinin ashalazisi olan evre I - II için karakteristiktir.
Kardiyakazide ağrı, aç karnına veya yutulduğunda yeme sürecine zarar verebilir. Sternumun arkasında lokalize olan, genellikle omuz bıçakları arasındaki çene, boyuna yayılan ağrı. Akhalazinin evre I - II'sinde ağrı, kardiyak spazmdan kaynaklanıyorsa, evre III - IV'te özofajit gelişir. Kardiyakazisi için, periyodik paroksismal ağrı tipik - anksiyete, fiziksel aktivite, gece ve birkaç dakikadan bir saate kadar süren arka plana karşı gelişebilen özofagodinamik krizler. Ağrılı bir saldırı bazen kusma ya da yiyecek kitlelerinin mideye geçmesinden sonra kendi kendine gider; diğer durumlarda, antispazmodikler ile durdurulur.
Gıda geçişi ve sürekli regurjitasyon ihlali kilo kaybı, maluliyet, azaltılmış sosyal aktiviteye yol açar. Karakteristik semptomların arka planına karşı, kardiyak akarisisi olan hastalar nevroz benzeri ve affektif durumları geliştirir. Çoğunlukla, hastalar uzun süreli ve başarısız bir nörolog tarafından bu bozukluklar için tedavi edilir. Bu arada, nörojenik bozukluklar hemen hemen her zaman, kardiyenin akhalazisini tedavi ettikten sonra gerilemektedir.
Kardiyakazinin teşhisi
Tipik şikayetler ve fizik muayene verilerine ek olarak, enstrümantal çalışmaların sonuçları, kardiyenin akhalazisi tanısında son derece önemlidir. Kardiyak akhalazi şüphesi olan hastanın muayenesi, göğsün bir anket radyografisi ile başlar. Radyografide sıvı seviyesine sahip genişletilmiş bir özofagus tespit edilirse, yemek borusunun başlangıç baryum süspansiyonu ile x-ışını difraksiyonu gösterilir. Kardiyakazinin akhalazisinin X-ışını görüntüsü, özofagusun son segmentinin daralması ve S-şekilli organın üstteki alanın bir uzantısı ile karakterize edilir.
Özofagoskopi yardımı ile, kardiyak akhalazinin evresi ve türü, özofajitin varlığı ve şiddeti belirtilir. Özofagus kanserini dışlamak için endoskopik biyopsi yapılır ve ardından biyopsi morfolojik olarak incelenir. Özofagusun kasılma fonksiyonunu ve kardiyak sfinkterin tonunu değerlendirmek için özofagus manometrisi yapılır, özofagus basıncı ve peristalsis kaydedilir. Akhalazinin tipik bir manometrik belirtisi, yutulduğunda kardiya açma refleksinin olmamasıdır.
Değerli tanı kriteri karbakol veya asetilkolin ile farmakolojik testlerin akalazya sonuçları şunlardır: uygulandığında nepropulsivnye göğüs kaslarında ve denervasyon hipersensitivite gövdesini gösterir alt özofagus sfinkter yemek borusu kazanç tonu, içinde ayrımsız azalma ortaya çıkar.
Özofagus, özofageal divertikül, kardiyofageal kanser, özofagus darlıklarının benign tümörleri ile kardiyakazinin ayırıcı tanısı yapılır.
Achalasia cardia tedavisi
Kardiyakazinin tedavisi, kardiyospazmın ortadan kaldırılmasını içerir ve bazen ilaç tedavisi olmak üzere konservatif veya cerrahi yöntemler kullanılarak gerçekleştirilebilir. Kardiyakazinin eliminasyonu için konservatif bir yöntem, pnömokardiyal dilatasyon - basınçta artmış artış ile farklı çaplardaki balonlarla, aşamalı olarak gerçekleştirilen kardiyak sfinkterin balon genişlemesidir. Kardiyovasküler yardım ile özofagus sfinkterinin aşırı genişlemesi ve tonunun azaltılması sağlanır. Balon dilatasyonunun komplikasyonları özofagusun çatlakları ve yırtıkları, reflü özofajiti gelişimi ve kardiyak sfinkterin sikatrisyel striktürü olabilir.
Kardiyakazinin tedavisinin kalıcı bir sonucu cerrahi müdahalenin ardından - kardiyo diseksiyonu özofajokardiyomiyotomisi - ardından plastik cerrahi (fundoplikasyon) ile gerçekleştirilir. Operasyon diyaframın özofageal orifisi, özofageal divertikül, mide kalp bölümünün kanseri, yemek borusu dilatasyonunun başarısızlığı, rüptürleri ile kardiyakazinin bir kombinasyonu ile endikedir.
Kardiyakazisi duodenal ülser ile birleştirilirse, seçici proksimal vagotomi de ek olarak endikedir. Şiddetli peptik eroziv-ülseratif reflü özofajiti ve özofagusun şiddetli atonisi varlığında, midenin proksimal rezeksiyonu ve özofagusun abdominal kısmı invazyon özofagogastrostomi ve ploroplastinin uygulanması ile gerçekleştirilir.
Kardiyenin akhalazisi için ilaç tedavisi, destekleyici bir rol oynar ve remisyonun uzamasına yöneliktir. Bu amaçla antidopaminerjik ilaçlar (metoklopramid), antispazmodikler, küçük sakinleştiriciler, kalsiyum antagonistleri, nitratlar yazılması önerilmektedir. Son yıllarda, kardiyak akhalaziyi tedavi etmek için botulinum toksini kullanılır. Kardiyakazinin akvansiyonundaki önemli noktalar, koruyucu diyet ve diyetin, duygusal arka planın normalleştirilmesinin, aşırı yüklenmenin ortadan kaldırılmasıdır.
Kardiyakazanın prognozu ve önlenmesi
Kardiyakazinin seyri yavaş ilerlemektedir. Patolojinin geç tedavisi, kanama, özofagus duvarının delinmesi, mediastinit gelişimi ve genel tükenme ile doludur. Kardiyakazisi özofagus kanseri riskini artırır.
Pnömokardiyal dilatasyon sonrası 6-12 ay sonra kardiyak akhalazi rekürrensi dışlanmaz. En iyi prognostik sonuçlar, özofageal motilite ve erken cerrahi tedavide geri dönüşü olmayan değişikliklerin olmaması ile ilişkilidir. Kardiyakazisi olan hastalar, gerekli diyagnostik prosedürlerin uygulanması ile bir gastroenterolog tarafından takip gözlemi için endikedir.
Özofagusun kardiyak akhalazisi - işaretler, tanı ve tedavi
Kardiyakazisi özofagusun bir hastalığı olup, yutulduğunda kardiyak refleks açıklığının olmaması ve peristalsis ihlali ve torasik özofagus tonusunda azalma ile birlikte görülür.
Görünürlüğünden gelen verilere dayandığından, yaygınlığı hakkında bilgi oldukça çelişkilidir. Kardiyakazisi özofagusun tüm lezyonlarının% 3.1 ila 20'sini oluşturur. Hastalığın yaklaşık 0,51 - 1'i, yaklaşık 100.000 nüfusuna kaydedilir.
Kardiyalin en sık görülen akhalazisi 41-50 yaşlarında (% 22.4) görülür. En düşük insidans oranı (3.9) 14-20 yaşları arasındadır. Kadınlar, erkeklere göre daha sık kardiyakaziden muzdariptir (sırasıyla% 55.2 ve% 44.8).
Bu nedir?
Kardiyakazinin (kardiyospazm) akasyası, özofagusun tonusundaki ve peristaltisindeki değişikliklerin neden olduğu kronik bir nöromüsküler hastalıktır, yutma hareketi sırasında alt özofageal sfinkterin gerekli gevşemesinin olmamasıdır.
nedenleri
Hastalığın gelişimi için önkoşullar oluşturmaya çalışan birçok teori vardır.
- Bazı bilim adamları patolojiyi özofagusun sinir pleksuslarında bir defekt, sinir liflerine ikincil hasar, enfeksiyöz hastalıklar ve vücutta B vitamini eksikliği ile ilişkilendirir.
- Hastalığın gelişiminin, özofagusun işlevlerinin merkezi regülasyonunun ihlali ile ilişkili olduğu bir teori vardır. Bu durumda, hastalık kortikal nörodinamik ve diğer patolojik değişikliklerin bozulmasına yol açan bir nöropsikiyatrik yaralanma olarak kabul edilir.
- En başta, sürecin tersine çevrilebileceğine inanılır, ancak zamanla kronik bir hastalığa dönüşür.
Hastalığın gelişiminin, akciğerleri, hiler lenf düğümlerini, vagus siniri nöritini etkileyen kronik iltihaplı hastalıklar ile ilişkili olduğuna dair başka bir görüş vardır.
sınıflandırma
Morfolojik özellikleri ve klinik tabloyu dikkate alarak, bu patolojik sürecin ilerleyen aşamaları ayırt edilir:
Patolojik sürecin bu aşamalarının hem bir ay hem de birkaç yıl içinde gelişebileceği unutulmamalıdır. Her şey hastanın tarihine ve genel sağlığına bağlıdır.
Konservatif yöntemlerle tedavi sadece üçüncü aşamaya kadar mümkündür - sikatrisyel değişiklikler başlayana kadar. Üçüncü aşamadan başlayarak, tedavi sadece ilaç tedavisi ve diyet ile ameliyat edilir.
Özofagus akhalazisi belirtileri
Kardiyakazisi aşağıdaki semptomlarla karakterizedir:
- disfaji,
- kusma,
- göğüs ağrısı
- kilo kaybı
Yutma yeme rahatsızlığı (disfaji), mide içine yiyeceklerin tahliyesinin yavaşlatılmasının bir sonucu olarak ortaya çıkar. Kardiyospazm ile, bu belirti aşağıdaki karakteristik özelliklere sahiptir:
- yiyeceklerin geçişi hemen bozulmaz, ancak yutmaya başladıktan 3-4 saniye sonra;
- öznel olarak, obstrüksiyon hissi boyun veya boğazda değil, göğüs bölgesinde ortaya çıkar;
- Disfajinin paradoksu - sıvı gıda, mideye katı ve yoğun olandan daha kötü geçer.
Yutma eyleminin ihlali sonucu kitleler trakea, bronş veya nazofarenks içine düşebilir. Bu ses kısıklığı, ses kısıklığı ve boğaz ağrısı neden olur.
Göğüs ağrıları kemerli veya spastiktir. Bunlar yemek borusu duvarlarının gerilmesi, çevredeki organların baskısı ve kas tabakasının düzensiz şiddetli kasılmalarıdır. Acı nedeniyle, hastalar yemekten korkuyorlar, bu yüzden yavaş yavaş kilo veriyorlar. Kilo kaybı da spazmize özofagus sfinkteri yoluyla yetersiz besin kaynağı ile ilişkilidir.
Kardiyakazanın bir başka belirtisi olan regurjitasyon, ağızdan sümüklü veya sindirilmemiş yiyeceklerin pasif (istemsiz) sızıntısıdır. Regürjitasyon, büyük bir miktar gıda tüketildikten sonra, gövdeyi bükerken ve yüzüstü pozisyonda bir rüyada meydana gelebilir.
Bu hastalık dalgalarda ilerler: alevlenme dönemleri ve şiddetli ağrı, sağlık durumunun tatmin edici olduğu zamana göre değiştirilebilir.
komplikasyonlar
Ana komplikasyon, kardiya bölümünün skarlaşmasının güçlü bir şekilde daralmasıdır. Nadir durumlarda, malign yeniden doğuştan mukoz membran. Pnömoni aspirasyonu oluşur. Bu, insan solunum yollarındaki yiyecek parçalarının içeri girmesinden kaynaklanmaktadır.
Bütün bunlar, enflamatuar süreçler ve bedenin tükenmesiyle tamamlanır. İkincisi vücutta minimum besin alımı ile ilişkilidir. Organ bozukluğu nedeniyle, yapışıklıklar ve ülserler ortaya çıkabilir.
tanılama
Hastalığın teşhisi için en yaygın yöntemler şunlardır:
- torasik röntgen cihazı kullanılarak tanı;
- kontrast radyografi kullanımı;
- özofagoskop kullanılarak özofagusun incelenmesi;
- özofagusun manometrisi (bu çalışma doğru bir teşhisin oluşturulmasında zorunludur). Özofagusun azaltma kabiliyetini oluşturmaya yardımcı olur.
Bununla birlikte, bu hastalık tanıyı önemli ölçüde zorlaştırır, çünkü bu semptomlar özofagus kanserinin ve içindeki diğer yapıların özelliği olabilir. Bu nedenle, gastrointestinal sistemde herhangi bir kusur varsa, biyopsi yapılması gerekir.
Achalasia cardia tedavisi
Hastalık tedavisi ilaç tedavisi ve cerrahi tedaviyi içerir.
Hastalığın erken aşamalarında, alt özofagus sfinkterinin komplikasyonlarının ve sikatrisyel dejenerasyonun gelişmesini önlemek için konservatif tedavi ile kombinasyon halinde minimal invaziv müdahalelerin yapılması tercih edilir. Daha sonraki aşamalarda, ilaç tedavisi ile birlikte cerrahi tedavi endikedir.
Kardiyenin akhalazisi tıbbi tedavisinde, aşağıdaki ilaç grupları reçete edilir:
- Nitratlar nitrogliserin analoglarıdır. Alt özofagus sfinkterinin kasları üzerinde belirgin bir rahatlatıcı etkiye sahiptir ve buna ek olarak özofageal motilitenin normalleşmesine katkıda bulunurlar. Bu grubun, uzun bir nitrogliserin formu olan nitrosorbit, daha sık reçete edilir. Şiddetli baş ağrısı, baş dönmesi ve düşük tansiyon gibi yan etkiler yaşayabilirsiniz.
- Kalsiyum antagonistleri - verapamil ve nifedipin (Corinfar). Nitrogliserin ile benzer etkileri vardır.
- Prokinetik - motilium, ganaton ve diğerleri: Yemek borusu ve mide-bağırsak sisteminin diğer bölümlerinin normal motilitesine katkıda bulunarak, mide içindeki gıda bolusunun teşvik edilmesini sağlar.
- Antispazmodikler - drotaverin (no-spa), papaverin, platifillin, vb. Kardiyak düz kas liflerini etkili bir şekilde etkiler, alt özofagus sfinkterinin spazmı ortadan kaldırır.
- Sedatif tedavi, hastaların duygusal arka planını normalleştirmek için kullanılır. Hem bitkisel (St. John's wort, adaçayı, motherwort, valerian) ve ilaçlar kullanılır.
Pnömokardiyal dilatasyon minimal invaziv tedavi yöntemlerini ifade eder ve 4-5 günlük aralıklarla bir prosedürler sürecinden oluşur. Dilatasyon, x-ışını kontrolü altında veya onsuz kardia lümenine belli bir çapta bir balon (30 mm ve daha fazla) yerleştirilerek gerçekleştirilir. İşlemden önce, premedikasyon belirtilir - ağrı ve kusmayı azaltmak için intravenöz atropin ve dimedrol çözeltileri uygulanır. Yöntem, daralma bölgesinde kas liflerinin gerilmesi veya yırtılmasıyla kardiya genleşmesinin elde edilmesinden oluşur. İlk işlemden sonra, hastaların önemli bir kısmı, kardiya achalasia'nın hoş olmayan semptomlarının ortadan kaldırıldığına dikkat çekti.
Cerrahi tedavi, kardiyodilatasyonun başarılı olmadığı durumlarda hastalığın sonraki aşamalarında gerçekleştirilir. Ameliyatın özü, kardiyak bölümün kas tabakasının diseksiyonu, ardından başka bir yönde kapatılması ve sütür kısmının mide duvarı ile kapatılmasıdır.
operasyon
Kardiyakazinin tedavisinin kalıcı bir sonucu cerrahi müdahalenin ardından - kardiyo diseksiyonu özofajokardiyomiyotomisi - ardından plastik cerrahi (fundoplikasyon) ile gerçekleştirilir.
Operasyon diyaframın özofageal orifisi, özofageal divertikül, mide kalp bölümünün kanseri, yemek borusu dilatasyonunun başarısızlığı, rüptürleri ile kardiyakazinin bir kombinasyonu ile endikedir.
Kardiyakazisi duodenal ülser ile birleştirilirse, seçici proksimal vagotomi de ek olarak endikedir. Şiddetli peptik eroziv-ülseratif reflü özofajiti ve özofagusun şiddetli atonisi varlığında, midenin proksimal rezeksiyonu ve özofagusun abdominal kısmı invazyon özofagogastrostomi ve ploroplastinin uygulanması ile gerçekleştirilir.
görünüm
Kardiyakazinin seyri yavaş ilerlemektedir. Patolojinin geç tedavisi, kanama, özofagus duvarının delinmesi, mediastinit gelişimi ve genel tükenme ile doludur. Kardiyakazisi özofagus kanseri riskini artırır.
Pnömokardiyal dilatasyon sonrası 6-12 ay sonra kardiyak akhalazi rekürrensi dışlanmaz. En iyi prognostik sonuçlar, özofageal motilite ve erken cerrahi tedavide geri dönüşü olmayan değişikliklerin olmaması ile ilişkilidir. Kardiyakazisi olan hastalar, gerekli diyagnostik prosedürlerin uygulanması ile bir gastroenterolog tarafından takip gözlemi için endikedir.
Özofagusun akhalazisi: Hastalığın tanımı, semptomları ve tedavi yöntemleri
Akhalazi - çocuklarda ve yetişkinlerde ortaya çıkan gastrointestinal sistemin bir hastalığı, ağrı ve yutma bozukluklarının varlığı ile karakterizedir. Tanı, araçsal araştırma yöntemleri yardımıyla bir gastroenterolog tarafından gerçekleştirilir. Tedavi cerrahi, ilaç ve diyet kullanımı ile gerçekleştirilir. Tedaviden sonra relapslar bazen mümkündür.
Bilmeniz ÖNEMLİ! Dışkı, ishal veya ishal renginde bir değişiklik vücutta varlığını gösterir. Daha fazla oku >>
Özofagusun akhalazisi, özofagus peristalsis ve tonusundaki değişikliklere bağlı olarak ortaya çıkan nöromüsküler bir hastalıktır. Bu hastalık erkeklerde ve kadınlarda ortaya çıkabilir ve genellikle 20-40 yaşlarında gelişir. Hastalık, özofagusun tüm patolojilerinin% 3 ila 20'sini oluşturur.
Akhalazi, birçok farklı nedenden dolayı gelişir:
- özofagusun sinir pleksuslarının doğuştan kusurları;
- bulaşıcı ve viral hastalıklar;
- B vitamini eksikliği;
- nöropsikiyatrik yaralanmalar;
- özofagus ve mide motilitesini düzenleyen parasempatik sinir sisteminin lezyonları;
- malign tümörler.
Özofagusun akhalazisinin gelişiminde 4 aşama vardır:
- İlkinde mide kalp bölümünün spazmı vardır. Başka hiçbir değişiklik gözlenmez.
- İkinci aşama, özofagusun hafif bir genişlemesi olması ile karakterizedir.
- Üçüncü aşamada, kalp kaslarının deformasyonu gerçekleşir.
- Dördüncü aşamada, kardiyak bölgenin stenozu (vazokonstriksiyon) ve özofagusta belirgin bir artış gözlenmiştir.
İki tür akhalazi vardır:
- 1. İlk tip, özofagusun distal segmentinin (karın boşluğunun içinde yer alır), hipertrofinin ve kasların bozulmuş hücresel metabolizmasının (distrofi) daralmasının gözlenmesiyle karakterizedir. Özofagusun genişlemesi küçüktür ve genişleme alanı bir silindir veya oval formdadır. Bu tip patoloji hastaların% 60'ında görülür.
- 2. Hastalığın ikinci formunda, distal özofagusun daralması meydana gelir. Kaslarının atrofisi ve kas liflerinin bağ dokusu ile değiştirilmesidir. Özofagusun genişlemesi ve deformasyonu gözlendi. Birinci tip özofagusun akhalazisi ikinciye doğru ilerleyebilir.
Hastalığın ana belirtileri şunlardır:
- disfaji (yutma güçlüğü);
- regurjitasyon (sıvıların veya gazların normal olanın tersi yönde hızlı hareketi);
- Göğüs ağrıları.
Bazen yutma hareketinin ihlali çabuk oluşur ve stabildir. Genellikle bu semptom, grip, viral hastalıklar veya stresli durumlardan önce gelir.
Bazı hastalarda disfaji ilk epizodiktir ve daha sonra düzenli hale gelir. Bazen yutkunma eyleminin ihlali seçicidir ve belirli bir tür yemek yerken gelişir. Bazı hastalar, sıvı gıdaların katı gıdalardan daha zor geçmesiyle karakterize edilen, paradoksik disfaji geliştirir. Hastalar bu ihlale uyum sağladıklarında, bağımsız olarak yiyecek kitlelerinin geçişini düzenlerler:
- nefesini tut;
- hava yutmak;
- yiyecekleri suyla yıkayın.
Sıvıların veya gazların yanlış hareket etmesi, yemek borusunun yemek borusunun reddedilmesinden ötürü, yemek borusunun kaslarını azaltarak oluşur. Bu bozukluğun şiddeti kendini (ilk ve ikinci aşamada kendini gösteren) regürjitasyon veya özofageal kusma (üçüncü ve dördüncü özellik) olarak gösterir.
Regürjitasyon periyodiktir - yeme sürecinde, aynı anda disfaji ile veya bir yemekten 2-3 saat sonra. Bazen bir rüyada bir rüşvet meydana gelir ve yiyecek öksürüğün eşlik ettiği solunum yoluna girer.
Bu hastalığın karakteristik bir tezahürü acıdır. Ağrı, aç karnına veya yutulduğunda yeme sırasında oluşur, sternumun arkasında bulunur ve çene, boyun ve omuz bıçaklarının arasına yayılır.
Birinci ve ikinci aşamalarda ağrı sendromu kas spazmlarına bağlı olarak gelişirse, üçüncü ve dördüncü aşamalarda özofagus mukozasının iltihaplanmasının ortaya çıkması nedeniyle oluşur. Ağrılar, stresin veya aşırı fiziksel aktivitenin arka planında ortaya çıkan paroksismaldir. Geceleri, birkaç dakikadan bir saate kadar sürebilirler. Ağrılı bir atak bazen yemek kitlelerinin mideye kusması ya da geçmesi sonrasında kendi kendine yok olur, diğer durumlarda da hastalar spazm ilaçları kullanmak zorunda kalırlar.
Özofagusun akhalazisi nedir ve nasıl tedavi edilir?
Özofagusun akhalazisi özofagusun bozulmuş motor fonksiyonu, inflamasyon, organ duvarlarındaki distrofik değişiklikler ve yara izlerinin görünümü ile karakterize patolojik bir durumdur.
Bu patolojinin başka bir ismi vardır: - özofagusu ve mideyi (kardia) birbirine bağlayan delik zararlıdır.
nedenleri
Şimdiye kadar, uzmanlar patolojinin kesin nedenlerini isimlendiremezler. Bununla birlikte, özofageal kardiyospazmın, organın kas ve sinir dokusundaki bozuklukların bir sonucu olarak geliştiğine inanılmaktadır.
Bu nedenle hastalığı kışkırtan faktörler sık stresli durumlar ve depresif durumları içerir.
Akhalazi doktorlarının olası nedenleri arasında ayrım:
- bulaşıcı etiyoloji;
- viral hastalıklar;
- B grubunun vücut vitaminleri eksikliği;
- kötü ve sağlıksız beslenme;
- Vücudun innervasyonu ihlali.
Patoloji konjenital doğanın sinir pleksus defektleri nedeniyle gelişebilir.
Hastalık aynı zamanda vücutta meydana gelen onkolojik süreçlerin bir komplikasyonu olarak kabul edilir. Lupus eritematozus ve polimiyozitin başlangıcını kışkırtırlar.
Durumun belirtileri
Hastalığın ana belirtileri şunlardır:
- bozulmuş yutma (disfaji);
- gece öksürüğü;
- bulantı;
- boğulma;
- mide ekşimesi;
- ağızdan kötü koku;
- püskürtme;
- artan tükürük;
- iştah rahatsızlığı;
- uyku bozukluğu;
- yemek borusundan farinkse yiyecek atma (regurjitasyon).
Çoğu zaman, bu tanısı olan hastalar göğüs ağrısından şikayetçidir. Bu tür duygular, skapula, omuz, çene veya boyuna verilebilir. Patolojide, mide suyu üst yemek borusuna bırakılabilir.
Eğer bu tür belirtiler gözlenirse, bu teşhisi doğrulayacak veya reddedecek olan bir gastroenterologla temasa geçmek önemlidir.
Bu hastalık chalasia ile karıştırılmamalıdır. Bu patolojiler arasındaki fark, ilk durumda, kardiya açılmasının (sfinkter), ikincisinde - kapanışında bir başarısızlık olduğu gerçeğinde yatmaktadır.
Halazia genellikle mide veya güneş pleksus bölgesinde uzamış kusma, mide ekşimesi ve ağrıyan ağrı meydana geldiğinde.
Genç yaşta hastalığın özellikleri
Çocuklarda hastalık çok nadiren gelişir. Patoloji genellikle beş yaşından sonra ortaya çıkar. Yemek yerken veya yemekten sonra kusmayı gösterir.
Çocuklar bu hastalığın varlığında sıklıkla bronşit ve zatürreden muzdariptir. Geceleri görülen bir öksürük var, regurjitasyon.
Çocukluktaki hastalık, disfaji ile karakterizedir. Patolojinin arka planında sıklıkla anemi gelişir, malnütrisyon sonucu fiziksel gelişimde gecikme olabilir.
Bebeklikte özofagusun akhalazisi de mümkündür. Emzirme döneminde yenidoğanda hastalık kusmaya başladığında, regürjitasyon sıklığı artar. Vomitus, gastrik sıvı içermeyen tuzsuz süt formuna sahiptir.
Tanı yöntemleri
Hastalığın semptomları sindirim sistemi diğer patolojilerin belirtileri ile karıştırılabilir. Bu yüzden hastanın zorunlu muayeneden geçmesi gerekiyor. Reçeteli bu tür tanı yöntemleri için:
- Röntgen. Hastalığın x-ışını belirtilerini belirlemek için kontrast madde (baryum) kullanılabilir.
- Fibrogastroduodenoscopy. Endoskop yardımıyla özofagus ve mide incelemek.
- Manometri. Bu yöntem, yutulduğunda özofagusun çeşitli bölümlerinin durumunu ayarlamanıza izin verir.
Ayrıca bir göğüs röntgeni yapılır. Ayrıca kan ve idrar için laboratuvar yöntemleri gösterilmiştir.
Patolojinin sınıflandırılması
Gelişiminin ana nedenine bağlı olarak 2 çeşit akhalazi vardır:
- İdiopatik (birincil). Bağımsız bir hastalık olarak görülür.
- Semptomatik (ikincil). Çeşitli hastalıkların bir belirtisi olarak gelişir.
Uzmanlar, karakteristik özelliklerine göre hastalığın dört aşamasını tanımlar:
- İlk. Alt özofageal sfinkter yutulduğunda rahatlar, bazal tonu orta derecede artar. Sonuç olarak, yemek özofagusundan iyi geçmez.
- İkincisi. Özofagus sfinkterinin bazal tonunda sürekli bir artış vardır ve organın kendisi genişlemektedir.
- Üçüncü. Özofagusun distal bölgesi iyileşmeye başlar, bu da bu bölgenin üzerinde bulunan organ organlarının darlığına ve genişlemesine neden olur.
- Dördüncü. Genişleme ve yara izi ile birlikte daralma daha belirgindir. Bu aşamada özofagusun akhalazisinin komplikasyonları gelişir.
Hastalığın derecesine bağlı olarak uygun tedavi reçete edilir. Konservatif veya cerrahi olabilir. Ana amaç, yemek borusunun motor fonksiyonunu normalize etmektir.
İlaç tedavisi
Açıklanamayan belirtilerle hastalığın ilk aşamalarında, ilaç reçete edilir. Hastalık için aşağıdaki ilaç grupları kullanılır:
- Nitratlar (izosorbid dinitrat, nitrogliserin). Bu araçlar yemek borusunun hareketliliğini geliştirmeye yardımcı olur.
- Kalsiyum kanal blokerleri (Nifedipin, Verapamil). Daha sık atanırlar. Bu gruptaki ilaçlar, vücudun kas sisteminin gevşemesine katkıda bulunur.
- Antispazmodikler (Halidor, No-shpa, Papaverin). Kardiyospazmı hafifletmeye ve ağrıyı azaltmaya yardımcı olur.
- Prokinetik. Normal motor fonksiyonu için kullanılır. Bunlar Ganaton ve Motilium gibi ilaçları içerir.
Ayrıca bazı durumlarda, antasitler ve sülfatlar kullanılır.
Tabletler semptomların geçici olarak ortadan kaldırılmasına katkıda bulunur. İlaçlar yardımcı olmazsa, o zaman cerrahi tedavi reçete edilir.
Cerrahi yöntem
Birinci ve ikinci aşamada, genellikle bir özofagusun bir endoskop ile alınmasına reçete edilir. Bu tedavi oldukça etkilidir, fakat bazen organ perforasyonu gibi komplikasyonlar gelişir.
Son aşamalarda laparoskopik yöntemle kardiyotomotomiye cerrahi müdahale uygulanır. Böyle bir işlem etkisiz ise (bir organın atoni veya deformasyonu sonucu), o halde özofagusun çıkarıldığı bir dışkılama yapılır. Bu özofagoplasti organı yapıldığında.
Sıklıkla, dilatasyon reçete edilir, burada kardia özel bir balon kullanılarak gerilir. Bu prosedürü beş veya altı gün aralıklarla birkaç kez gerçekleştirin.
Balon dilatasyonunun yan etkileri olabilir. Uygulanması sırasında tehlikeli bir komplikasyon özofagusun rüptürüdür.
Alternatif araçlar
Halk tedavisi yardımcı yöntem olarak kullanılır. Genellikle bu gibi tıbbi bitkilere dayalı ilaçların takviye edilmesi önerilir:
Halk ilaçları mide ekşimesi ve ağrı gibi belirtileri ortadan kaldırmak için kullanılır. Bunu yapmak için, kekik ve calamus bir kaynatma kullanın. Hypericum, motherwort, valerian ve adaçayı bazında fon alırken etkinlik gözlenir.
Özofagus akhalazisi Manchu aralia köklerinin 20 damla alkol infüzyonu içmek için tavsiye edilir. Alet günde üç kez alınmalıdır.
Hastalığın semptomlarını azaltan ve yemek borusunun hareketliliğini arttıran ilaçlar, ayva tohumlarının infüzyonu olan kızılağaç konilerinin bir kaynaşmasını içerir.
Uygun beslenme
Tedavinin önemli nüanslarından biri de diyettir. Hastalık için uygun beslenme, kızarmış, yağlı ve baharatlı yiyeceklerden kaçınmaktır. Alkollü ve gazlı içeceklere izin verilmez.
Suları ve yoğurtları daha sık kullanmanız tavsiye edilir. Rasyon için en iyisi çorba ve az yağlı et suyu, yulaf lapası, sebze püresi, taze sebze ve meyveler olurdu. Yemekler en iyi rendelenmiş, çok soğuk değil, sıcaktır.
Bu hastalık ile yemek küçük bölümlerde yapılmalıdır, ancak yemek yeme sıklığı artar - günde beş veya altı defaya kadar.
Doğru beslenme, yemeklerin tam çiğnenmesini içerir. Yemekler ılık sıvı ile yıkanmalıdır. Bunun için sıradan su veya çay.
Uzmanların klinik tavsiyeleri de maden sularının kullanımındadır.
komplikasyonlar
Hastalığın arka planına karşı genellikle özofagitis (vücutta iltihaplanma süreci) oluşur. Özofagus açıklığındaki bir fıtık, bu patolojik durumun sık görülen bir komplikasyonudur. İkinci aşamada hastalığın geç tedavisi ile diğer ciddi komplikasyonlar gelişebilir.
Bunlar şunları içerir:
- özofagus divertikülü;
- pnevmokardit;
- pürülan perikardit;
- Barrett sendromu;
- bezoar organı;
- onkolojik hastalıklar;
- özofagus ülserleri;
- perikardiyal ve özofagus fistülü.
Ayrıca, patoloji sıklıkla akciğerleri etkilediğinde, boyunda formasyonlar vardır, yemek borusunun mukus tabakası pul pul dökebilir.
Özofagusun akhalazisi oldukça nadir bir patolojidir. Hastanın yaşam kalitesini önemli ölçüde bozar ve çeşitli komplikasyonlara yol açar. Semptom hastalığı diğer hastalıklara benzer. Bu nedenle, zamanında teşhis ve tedavi ilaçları, halk ilaçları alarak oluşan tedaviye başlamak önemlidir. Bazı aşamalarda, ameliyat da gösterilir.
akalazya
Özofagusun akhalazisi, yutulduğunda kardiyenin refleks açıklığının olmaması ile karakterize bir hastalıktır. Hastalığa torasik özofagus tonusundaki azalma ve intestinal peristalsis ihlali eşlik eder.
Hastalık ilk kez 1672'de tarif edilmiştir. İstatistiklere göre, hastalık 100 bin kişiden 1 kişi muzdarip. Özofagusun en sık görülen akhalazisi 40-50 yaşlarında görülür. Çocuklarda özofagusun akhalazisi oldukça nadirdir ve tüm hastalık vakalarının yaklaşık% 3.9'unu oluşturur. Kadınlar, bir kural olarak, bu hastalıktan, erkeklerden birkaç kat daha fazla sıkıntı çekmektedir.
Akhalazi'nin en yaygın nedenleri
Özofagusun akhalazisinin kesin nedeni bilinmemektedir. En sık görülen nedenler arasında bulaşıcı hastalıklar, özofagusun dışarıdan sıkıştırılması, enflamasyon, malign tümörler, infiltratif lezyonlar vb.
Çocuklarda, özofagusun akhalazisi genellikle beş yaşından sonra teşhis edilir. Kural olarak, hiç kimse ilk semptomların ortaya çıkmasına özel dikkat göstermez, bu nedenle hastalığı bir gecikmeyle teşhis eder. Çocuklarda özofagusun en sık görülen semptomları yemek yeme sonrası hemen disfaji ve kusmadır.
Akhalazinin en karakteristik semptomları
Disfaji, akhalazyanın en önemli belirtisidir. Bu hastalığı olan hemen hemen tüm hastalarda disfaji vardır. Kural olarak, hastalığın ilk belirtilerinin tezahürü ile doktora başvurma süresi arasındaki süre 1-10 yıl arasında değişir.
En sık görülen ikinci akhalazi semptomu, yemek borusunun içeriğinin durgunluğunun bir sonucu olarak asidik mide suyu ve safranın katkısı olmaksızın gıda enkazının regurjitasyonudır. Bu, geceleri sıklıkla hastaların boğulma veya öksürük nöbeti geçirmelerine neden olur.
Akhalazi semptomları ayrıca mide ekşimesi ve göğüs ağrısı içerir. Ağrılar çoğunlukla sternumun arkasında lokalize olup, doğada sıkışma veya sıkışma ve sıklıkla sırt, alt çene veya boyuna verilir. Bazen, özofagusun akhalazisi yerine mide ekşimesi varlığında, hastaya, örneğin gastro-özofageal reflü gibi hatalı bir teşhis verilir. Bununla birlikte, akhalazi'de mide yanması bir yemekten sonra ortaya çıkmaz ve anti-asit ilaçları kullanıldığında yanmaz.
Akhalazi özofagus komplikasyonları
Özofagusun akhalazisi, sinir ve diğer vücut sistemlerinde geri döndürülemez değişikliklere yol açar.
Hastalığın en sık görülen komplikasyonları şunlardır:
- pürülan perikardit;
- özofageal skuamöz hücreli karsinom;
- bezoar özofagus;
- özofagusun submukozal tabakasının eksfoliye edilmesi;
- akciğerlere zarar;
- boyun tümörleri;
- özofagus varisleri;
- distal özofagusun divertikülü;
- pnömoperikardiyum vb.
Uzun süredir var olan bir akhalazisi ile özofagus belirgin şekilde genişler, bu da duvarlarının incelmesine yol açar, bunun sonucunda hastalığın yukarıda tarif edilen komplikasyonları ortaya çıkar.
Akhalazili hastaların yaklaşık% 85'inde, vücut ağırlığında belirgin bir azalma görülmektedir.
Özofagus akhalazisi tanısı
Akhalazinin farklı aşamalarında, sadece proksimal parçanın önemsiz bir şekilde genişlemesi ile birlikte kardiya tıkanıklığı vardır. Hastalık x-ışınları üzerinde ilerledikçe, karakteristik belirtileri görebilirsiniz: özofagus genişliyor, alt kısımda daraltılmış kısım yerine korakoid genişleme ile kısa bir mesafe için klinik daralma var. Hastalığın klinik tablosunun oldukça tipik olmasına rağmen, genellikle 50 yaşın üzerindeki hastalarda özofagus kanseri ile, özellikle de erken evrelerinde karışabilir.
Özofagoskopi, achalasia tanısında en büyük yararı vardır. Akhalazinin klinik bulgularının doğrulanması yemek borusunun motor fonksiyonunun incelenmesidir. Yemek borusunda, lümeninin dilatasyonu ve yutulduktan sonra peristalsisin yokluğu ile düşük bir basınç bulunur. Yutma sonrası özofagus boyunca basınçta bir artış olur. Yutma sırasında özofagus sfinkteri açılmamaktadır, bu da akhalazyanın tanısı konusunda kesin bir konuşma yapabilmeyi mümkün kılmaktadır.
Bazı hastalarda özofagusun motilitesinin ihlali yaygın spazmaya dönüşür ve yutma hareketine cevaben tekrarlayan şiddetli spazmlar oluşur.
Akhalazi tedavisi
Özofagusun akhalazisi ilaç tedavisine çok uygun değildir. Akhalazinin ilaç tedavisi, hastalığın semptomlarını hafifletmek için kullanılır. Hastaya koruyucu diyet, yatıştırıcı, vitamin, antispazmodik reçete edilir. Kural olarak, ilaç tedavisi sadece geçici rahatlama getirir.
Mekanik, pnömatik veya hidrostatik dilatatörün kullanılmasıyla kardia'nın zorlu açılımı mümkündür. En yaygın olarak kullanılan pnömatik dilatory en güvenli.
Radyolojik kontrol altında, sonda bir balon ile mideye bir prob sokulur. Midenin lümeninde balon hava ile şişirilir ve dışarı çekilir. Bu, yemek borusunun lümenini genişletmenizi sağlar. yaklaşık% 1, elastik dilatör kullanıldığında dilatasyonu 6. yaklaşık% 80, mekanik yüzdesi artar kullanımı başarılı bir şekilde olumlu bir etkisi vardır, ağrılı akalazyanın semptomlarının hasta RID'ler ise yemek borusu boşluklar ya da mukoza duvar oluşabilir.
Dilatasyon pozitif sonuç vermezse, akhalazinin cerrahi tedavisi uygulanabilir. Özofagusun akhalazisi tedavisinde en sık kullanılan modern cerrahi yöntem bilateral kardiyomiyotomidir. Operasyon distal özefagusun kas tabakalarının uzunlamasına diseksiyonundan oluşur. Bazen sadece anterior kardiyomiyotomi yeterlidir.
Bu ameliyattan sonra, hastaların yaklaşık% 90'ı tedavi edilir. Tatmin edici olmayan sonuçlar temel olarak uzun vadede skarlaşmaya bağlı olmaktadır. Bu işlem ileri evre çocuklarda özofagusun akhalazisi için en çok tercih edilen tedavi yöntemidir.