Almanya'da yeni bir artış
Alman devletinin siyasi ve ekonomik rolünün modern yükselişine ve Avrupa'nın Berlin çevresindeki birleşmesine baktığınızda, istemeden yarın ne olacağını ve bu sürecin ne kadar ilerleyeceğini merak etmeye başlıyorsunuz. Gerçekten de bugün kimse Almanya'nın Avrupa'daki endüstriyel ve finansal liderliğini tartışmıyor ve tartışmayacak.
Ama dürüst olmak gerekirse: “Avrupa'nın Alman modeline” neredeyse hiçbir şekilde inanamıyorum. Buna inanamıyorum. Buradaki nedenler oldukça öznel: Alman politikacıların düşüncesi bir şekilde standart değil. Ne ile başlamanız gerekiyor? İspanya, Fransa, İngiltere, Polonya, Türkiye, Rusya, Almanya'nın aksine çok geç katıldı.
Canavarca geç - aslında 19. yüzyılın sonunda. Bu, tesadüfen, hemen Avrupa (dünya!) Politikasında korkunç bir güç dengesizliğine yol açtı. Avusturya imparatorluğu biraz farklı bir şey. ABD ve Japonya'nın yükselişi neredeyse dünya savaşlarına yol açamazdı, ancak Avrupa'nın en güçlü gücünün aniden ortaya çıkması, Almanya, dünyanın tamamen yeni bir resmini yarattı ve birçok sorun yarattı. XNUMX. - XNUMX. yüzyılın başında yaşayan birçok kişi için katliamları ile I. Dünya Savaşı tam bir sürpriz oldu.
Sakin, dikkatli bir şekilde çalışmayı deneyin tarih Almanya'nın yeniden birleşmesinden önceki savaşlar. Böyle bir kabus yoktu ve kimse tarafından planlanmadı. Zaten, tüm bu öfkelerden sonra, Birinci Dünya Savaşı'nın “kaçınılmazlığı” hakkındaki tahminler aktif olarak “güç” vermeye başladı ... İddiaya göre, 19. yüzyılın sonunda, yaklaşan siyasi felaketle akıllı insanlar için her şey açıktı.
Beyler, dünya tarihini yalnızca Tanrı'nın varlığı açısından dikkate almazsak, tarihin birçok gelişim seçeneği olduğu basit gerçeğini kabul etmek zorunda kalacağız. Bu doğru ve başka bir şey değil. "Geçmiş vardır öznel ruh hali. " Aksi takdirde, onu incelemek anlamsızdır.
Yani savaşlar hem İkinci Dünya Savaşı'ndan önce hem de sonra gerçekleşti, en azından Napolyon Savaşları dönemini ele alalım. Ama sadece iki savaş yoktu, üst üste iki felaket vardı. Evet, ve Birinci Dünya Savaşı ve İkinci - küresel bir felaket kadar savaş değil. Ve ilginç bir gerçeği not etmekte başarısız olamaz: kökeni tam olarak Almanya ve Alman liderliğiydi. Böyle bir "komik tesadüf". Ne 1914 modelinin Avusturya-Macaristanının ne de 1938 modelinin İtalya'sının kendi başlarına bir dünya savaşı başlatamayacakları açıktır.
Kaynakları yoktu. Bin otuz yedi yılda “militarist Japonya” ve “Marco Polo Köprüsü'ndeki olay” bile küresel bir katliamın nedeni ve başlangıcı olamazdı. Eyvah ve ah. Ancak sadece Almanya kolaylaştı. Gelişen Avrupa'nın bir savaş alanına, aşırılık yanlısı siyasi hareketlerin bir yatağına dönüşmesine ve bu Avrupalıların kitlesel ölümüne neden olan, dış politika alanındaki Alman girişimleri ve Alman “dinamizmi” idi. Dahası, aynı dünya savaşları Avrupa sınırlarının çok ötesine taşarak “yarı kıtayı” kendisini harabeye çevirdi ...
Unutmayacak kadar geleneksel olan 1914 örneğindeki Kaiser Almanya'yı hatırlamakta fayda var. O zaman, 1914'te her şey başladı ... O zaman, o zaman Almanya (Hitler'in Almanya'sından farklı olarak) gerçekten askeri-endüstriyel bir süper güçtü. İkinci en güçlü filo, dünyanın en güçlü ordusu, Avrupa'nın en güçlü ve en gelişmiş endüstrisi, 20. yüzyılın başlarındaki bilim dünyası Almanca konuştu! Almanya-1914 - çok, çok ciddiydi.
Ancak Alman politikacılar bu “başlangıç potansiyelini” çok, çok tuhaf bir şekilde attılar ... Bundan 30 yıl sonra, Almanya ve Avrupa üst üste ikinci kez harabeye döndüler ve Alman devleti tam ve nihai bir yenilgiye uğradı. İşte askeri tarihte bunun kesinlikle kaçınılmaz bir sonuç olduğunu iddia eden her türlü amatör. Bir kez daha: tarihin birçok gelişimsel seçeneği var, bunlardan birinde yaşıyoruz, ancak bu mümkün olanın tek olduğu anlamına gelmiyor.
Yani, Almanya'nın iki dünya savaşındaki yenilgisi sadece “kaçınılmaz” değil, aynı zamanda yazar için kişisel olarak 20. yüzyılın ilk yarısının beklenmedik bir sonucu. 1945'in gerçek dünyası sadece “ana tarihsel kanaldan” sapma değil, affedersiniz, genellikle hayal edilemez ve çok rastgele bir şeydir. Rusya'nın nihayetinde iki felaketten (Civil ve 1941-1942) geçen “süper güç Almanya” ya ulaşması gerçeği, başarılı bir 1914'ten bakarsanız, olayların beklenmedik bir sonucu oldu ... Bir çeşit inanılmaz “siberpunk”.
Tarihin dakika
Büyük imparatorluklar yaratmanın ne kadar zor olduğunu hatırlayın. Aynı büyük İngiliz İmparatorluğu çok, çok uzun bir süre uçurumun kenarında dengeleniyordu. İngiltere, 1815. yüzyılın İspanya'sından veya 1914. yüzyılın Fransa'sından çok daha zayıftı. Onlarla birlikte “kabine” ya da “darbe değişimine” giremedi. Her şey kararsız, belirsiz ve güvenilmezdi. Birisi bilmiyorsa, o zaman Pax Britanica'ya (XNUMX-XNUMX) giden yol hiçbir şekilde gül yapraklarıyla dolu değildi ... Bazı nedenlerden dolayı, insanlar açık bir öncülden ilerliyorlar: bu olduğu için, bu olmalıydı.
Bilirsiniz, dünyanın kilise tarihi bir şeydir ve kilisenin tarihi bile tamamen farklı bir şeydir ... Bu tür şeyleri karıştırmayın. Yani, sadece İngilizler gerçekten, gerçekten öne geçmek zorunda kaldılar. Sonuçta, her şey çok farklı olabilirdi. Prensip olarak, ilk dünya gücü kıta İspanyolları tarafından inşa edildi. Bu arada, bu arada, dikenli ve sargılıydı. Böylece, İspanyollar İspanya'yı Moors'tan adım adım fethetmek için birçok nesle sahipti, ancak Reconquista'dan hemen sonra Yeni Dünya'yı keşfetmek için koştular.
Birçok insan dünya imparatorluklarını yarattı ... Aynı Fransızlar bile, bazıları kazandıkları, bazıları kaybettikleri çok sayıda savaşın potalarından geçtiler ... Ama dünya Fransız imparatorluğu vardı ve Fransa büyük bir güçtü (1939'da!). Tuhaf, ha? Fransız, İngiliz ve İspanyollar (çok farklı tarihlere sahip üç farklı ülke) başarılı oldular, ancak Almanlar başaramadı. Ve eğer “potansiyel” hakkında konuşursak, o zaman ne küçük Portekiz ne de küçük Hollanda saf için böyle bir potansiyele sahip değildi güç bina dünya imparatorlukları.
Ama hem küçük Hollanda hem de küçük Portekiz onları oldukça iyi inşa etti. Ama nasıl? Nasıl? Bunu nasıl yaptılar? Ve burada şaşırtıcı bir şey yok, elbette, güç bileşeni dünya imparatorluklarının yaratılmasında rol oynadı, ancak tek başına kaba kuvvet yeterli değildi. Siyaset, beyler. Jeopolitik. Karmaşık diplomatik oyunlar ... Ve herhangi bir aptal yumruklarını sallayabilir.
Hayır, kelimenin tam anlamıyla tembel inşa edilen imparatorluklar olan herkes - belirli bir tarihsel aşamada aynı küçük ve fakir İsveçliler Baltık'ı bir “İsveç gölü” ne dönüştürdü ve Kuzey Almanya'nın önemli bir bölümünü kontrol ederek oldukça büyük bir Avrupa gücü oldu. Farklı kesimlerden oldukça büyük bir güç toplayan Avusturyalıları hatırlamaktan başka bir şey yoktur (“üst Almanlar” da oradaki nüfusun üçte birinden daha azını oluşturuyorlar!).
Ancak, Avusturyalılar asla askeri bir süper güç değildi. Habsburgların trajik paradoksu, Fransız ordusunun benzersiz bir şekilde daha güçlü olması, Türklerin daha çok sayıda olması, Prusyalıların daha örgütlü ve birleşmiş olması ve Avusturyalılar arasında şaşırtıcı derecede az sayıda büyük komutan olmasıydı. Tüm istekleri ile, Avusturyalılar imparatorluğun yapımında tamamen güç bileşenine güvenemediler, ama bir imparatorluk inşa ettiler ...
1683'te Viyana banliyölerini ziyaret eden Türkler, tarihin en büyük imparatorluklarından birinin yaratıcılarıdır (ve hepsi oldukça sefil başladı ...). Kelimenin tam anlamıyla "kalkışta" Timur onları kısa bir savaşta neredeyse yok etti. Genel olarak, Osmanlı İmparatorluğu aniden inşa edilmedi ve hemen değil, Kanuni Sultan Süleyman zamanında, akranları tanımıyordu ...
Muscovy'nin dünya imparatorluğuna çok yavaş ve huzursuz (Petrin öncesi dönemde) gittiği basit gerçeğinden bahsetmek imkansızdır. Nedeni basit: insanlar, para ve teknoloji ile yoksulluk. Üç rakip, Polonya - Litvanya, İsveç ve Kırım Hanlığı (Osmanlı vassalı), kafa kafaya çarpışmada neredeyse yenilmezdi.
Krymchaks Kırım'dan uçtu, soyuldu, yakıldı, esir alındı ve Kırımlarındaki Rus ayak askerlerine tamamen erişilemedi. “Ochakov Zamanları ve Kırım'ın Fethi” - bu Büyük Catherine! Ancak o zaman ... Napolyon'dan hemen önce ... Kırım Hanlığı yenildi ve ilhak edildi.
Polonya ... Ruslar onunla sonsuza dek savaştılar. Ve aynı işe yaramaz. Geleneksel Polonya dağınıklığına rağmen, bu ülke daha zengin ve daha kalabalık Muscovy idi. Ve daha modern, eğer öyleyse. Polonyalılara karşı “büyük ve güzel bir zafer” olmadı ... işe yaramadı ... Ve ağır ve kanlı çarpışmalar durmadan devam etti. Çok olumlu bir sonuç olmadan. Polonya Rus çarlarını tam anlamıyla boğazın üzerinde duruyordu - Smolensk yakınlarında güçlü bir Polonya'nın varlığı tüm emperyal girişimlere ve girişimlere son verdi, ancak Polonyalıları “açıkça” parçalamak mümkün değildi.
Muscovy bir imparatorluk kurmadan yardım edemedi, ancak Polonya kazanamadı. Savaşlar uzadı. Üçüncü rakip İsveç. Çok basit: İsveçliler çağdaş disiplinli ordu (Avrupa'nın en iyilerinden biri, en iyisi değilse de). Savaş alanında “kafa kafaya” yenmek, aslında gerçeklikten ziyade ulaşılamaz bir rüyaydı. İsveç meselesi, Rusya'nın tüm kaynaklarının korkunç bir seferberliğini gerçekleştirerek Büyük Peter tarafından kararlaştırılacak.
Yani, Moskova çarları zirvede idi: üç taraftan da yenilgileri son derece sorunlu olan güçlü düşmanlar vardı. Yine de imparatorluk gerçekleşti. Ama "Alman Almanlar" işler bir şekilde çok orijinal oldu. Genel olarak, uzak ve soğuk Muscovy'den farklı olarak, Alman topraklarının ekonomik, teknik ve kültürel gelişimi oldukça hızlı gitti. Almanların yaşadığı toprakların topraklarında, Orta Çağ'da yazılan ve Moskova krallığıyla karşılaştırılan teknik yeniliklere ve kitaplara bakarsanız, sürprizimizin sınırı olmayacaktır.
Almanya bir bütün olarak zengin, gelişmiş, yoğun nüfuslu bir bölgeydi ve bu konuda geride kalmış çok az kişi vardı. Ve onu denizlerin gelecekteki metresi ile karşılaştırsanız bile, karşılaştırma ikincisinin lehine olmayacaktır. Birçoğumuz, II. Dünya Savaşı'nın gün batımı sırasında Almanların gösterdiği teknik mucizelere şaşırdığımızda, metal işleme ve hassas mekanik geleneklerinin yüzlerce yıldır orada olduğunu bir şekilde unutuyoruz. T-34'ün Pz-IV'ten daha ilkel bir şekilde yürütüldüğüne inananlar, üretimlerine katıldıklarını da unutuyorlar çok farklı insanlar. Savaş sırasında “Yaks” ve “Messers” i toplayanların nitelikleri arasındaki fark oldukça harikaydı.
19. yüzyılda Krupp İmparatorluğu da sıfırdan ortaya çıkmadı. Yine de Almanya kendisini ancak 19. yüzyılın sonunda büyük bir dünya gücü ilan etti. Bir şekilde biraz geç, değil mi? eğer çok kabaca: Fransa ve İspanya, birleşme sürecini Orta Çağ sonlarında tamamladı. Fransa'da 15. yüzyılın sonu Louis XI. İspanya - Isabella ve Ferdinand, ayrıca 15. yüzyılın sonu. Büyük Britanya Krallığı resmi olarak 1707'de kuruldu, ancak Misty Albion topraklarında 1066'dan sonra bir tür açık “feodal parçalanma” gözlenmedi.
Fakat Almanlar bu bakımdan bir şekilde "devam etti". Hangi belli sorulara neden olamaz ama. Birinci Dünya Savaşı'nın sadece buradaki nedenlerinden biri bu: Birincisi, Almanlar çok geç birleştiler, ikincisi birleştiler, Avrupa'nın önde gelen askeri-endüstriyel gücünü yarattılar ve üçüncüsü, ortaya çıkan jeopolitik sorunları yöntemle çözmeyi tercih ettiler. kaba kuvvet: "Ve düşünecek ne var, sallaman gerek!"
Neyi unuttular ve ne öğrendiler?
Yani, bir nedenden dolayı uzun ve karmaşık jeopolitik oyunların seçeneği prensipte onlar tarafından dikkate alınmadı. Böyle bir fırsat bulduktan sonra gelgiti diz boyunca çevirmeye çalıştılar. Bu arada, büyük jeopolitikte tam deneyim eksikliği etkilendi. Örneğin, İngilizler son kez bu yüzden Yüz Yıl Savaşı sırasında görev yaptı. Yani, doğrudan bir kuvvet çatışması sırasında gelgiti kendi lehine çevirmeye çalışmak. Yüz Yıl Savaşı'nın sonuçlarına göre, İngilizler bazı sonuçlar verdiler: kıtasal kalelerin kapılarını kafalarıyla çarpıştırmak en iyi stratejiden çok uzak.
Ancak Almanlar zaten "Verdun siperleri" nde benzer deneyimler kazanmaya başladı. Zaten endüstriyel çağda. İki dünya savaşı sırasında, zorla harekete geçmenin gerekli olmadığı gerçeği hakkında “paha biçilmez bir deneyim” kazandıklarına dair tüm iddialar, ancak tabiri caizse, “ekonomik” olarak hareket edebileceğinizden, sırıtıştan başka bir şeye neden olamayabilirsiniz. Her nasılsa bunu çok “deneyim” ve “anlayış” ı çok değerli buldular. Ve bir şekilde tarihi standartlara göre çok geç.
Ve orada bir şeyler öğrendikleri gerçeği büyük şüphelere neden oluyor: modern "AB" Avrupa açıkça "notlara ve sınıflara" ayrılıyor ve hatta ikisi bile yok. Orada biri Rusya'nın komşularıyla “eşit ilişkiler” kurmak istemediğini söylüyor. Ama Almanlar onları yeni inşa etti ve tartışamazsın! Sadece birisinin otomatik olarak “ikinci hızın Avrupa” rolünde ortaya çıkması.
Bir şeye benziyor mu? Almanlar "Güneş Şehri" ni ne kadar çok inşa ederlerse, o kadar farklı şeyler elde ederler. Böyle bir şey ... Projemi değil, kimin suçlanacağını bilmiyorum. "Doğu Cephesi" ile ilgili olarak - burada, dedikleri gibi, değişmeden. “Kötü, barbar Rusya” hakkındaki tüm eleştiriler Alman imparatorluk tarihi geleneğine çok iyi uyuyor. Burada, Rus bilgi alanındaki birçok kişi büyük bir pan-Avrupa ordusunun projesini öğrendikten sonra tam anlamıyla mutlulukla parlıyor.
Onlara büyük bir Avrupa ve komşu topraklar haritası satın almalarını, dikkatlice çalışmasını ve seçenekleri (yönler!) Seçmelerini tavsiye ederim. Bu pan-Avrupa armadasının kullanımı için. Napolyon ve Kaiser Wilhelm yalan söylemeye izin vermeyecek. Genel olarak, jeopolitik konusunda: Prusyalılara bir kez "Kıtadaki İngiliz askerleri" denirdi. O zamandan beri çok az şey değişti.