Bir araştırma ekibi, dergide yayınlanan yakın tarihli bir araştırmaya göre, özellikle insan ve fare germline hücrelerinin bir embriyo gelişiminin ilk aşamalarında biyolojik yaşlarını “sıfırladığını” gözlemleyerek, hücresel gençleşme fikrine güven veren kanıtlar buldular. Bilim insanları, bir embriyonun rahme bağlanmasından kısa bir süre sonra gerçekleşen ve hücreleri “sıfır noktası” olarak adlandırılan en genç biyolojik yaşlarına iten gençleşme aşamasını şimdi orta yaşlı insanlarda da kullanabileceklerini düşünüyorlar.
Stanford Üniversitesi Tıp Fakültesi’nden biyolog Vittorio Sebastiano, germline hücrelerinin yaşlanmayı tersine çevirme yolunu bulabilmek, araştırmacıların Parkinson veya artrit gibi yaşa bağlı hastalıklar için yeni radikal tedaviler elde etmelerini sağlayabileceğini düşünüyor. Örnek verilen tarzda hastalıklar meydana geldiğinde, bazı hücreler hasar oluşumundan dolayı işlevsiz hale gelebilir. Hücrelerin yaşını bir şekilde sıfırlayabilirsek, bu onların yaşam formuna daha fazla zarar vermelerini engelleyebilir.
İnsan Embriyoları ve Biyolojik Saat
Bu kapsamda yapılan araştırmada, erken evre fare embriyolarının yaklaşık yaşlarını tahmin etmek için moleküler saatler kullanıldı. Bu saatler, hücrelerin uzun yaşlanma süreci boyunca veya hücrelerin kirliliğe maruz kalması durumunda oluşan DNA üzerindeki kimyasal belirteçler olan epigenetik değişiklikleri izleyebiliyordu.
Bir embriyonun biyolojik yaşı, doğrusal kronolojik yaşlardan farklı olarak hücrelerin sağlığını ve işlevini belirler. Bu epigenetik değişiklikleri inceleyen araştırma ekibi, fare embriyolarının yaşının, döllenmenin henüz meydana geldiği hücre bölünmesinin ilk aşamaları boyunca aynı kaldığını keşfettiler. Ancak 6,5 ila 7,5 gün geçtikten ve embriyo rahmin iç astarına bağlandıktan sonra, embriyoların ortalama biyolojik yaşı tersine döndü. Bu, iç hücrelerin bir tür gençleşme olayı yaşadığı anlamına geliyor. Science News’teki araştırmacılar, bir fare için bu “sıfır noktası”nın döllenmeden 4,5 ila 10,5 gün sonra bir yerde olabileceğini söyledi.
Epigenetik değişiklikler yalnızca “sıfır noktası” olayının bir parçası olabilirken, bu durumda bilim adamlarının tüm faktörleri hesaba katmalarını sağlamaları gerekir, bu nedenle araştırmanın sonucunda son derece umut verici bir gelişme yaşanabilir. Görünen o ki, yaşa bağlı hastalıklar için potansiyel tedavilere yönelik araştırmanı başlangıcına tanık oluyoruz!