Vladimir Putin sandık başına gidiyor. Şahsen ben başka bir seçenek tercih ederdim. Önümüzdeki altı yıl boyunca dikkatini iktidara devretmeye odaklaması ve ülkeyi yavaş yavaş yeni bir liderle çalışmaya hazırlaması iyi olurdu. Ancak, görünüşe göre, şimdi böyle bir "deney" yapmanın zamanı değil.
Bu da zor yıllar, çatışmalar ve gelecekteki belirsizliklerin hepimizi beklediği anlamına geliyor. Bu aynı zamanda, Trump’ın ekibinde çok fazla konuşulan ve rakiplerinden çok korkulan ABD ile ABD arasında bir anlaşma olmayacağının sonucuydu.
Son haftaların dünyasındaki olaylara bakarsak, her şeyin zincir dışında olduğunu göreceğiz. Bir süredir bu, taraflar arasında pazarlık yapma girişimleri ve daha iyi bir başlangıç pozisyonu alma isteği ile ilişkilendirilebilirdi, ancak Vladimir Putin'in dördüncü bir dönem için gitme kararı bu soruna farklı bakmamızı sağlıyor.
Bir işaretçi olarak Olimpiyatı. Rus sporcuların Kış Olimpiyatları-2018'tan çıkartılması elbette bir öneme sahip. Ancak, müzakere sürecinin de bir göstergesidir. Rusya karşısında gösterici tokat, teklifin bittiğine, tarafların kabul etmediğine dair bir işarettir. Rus Olimpiyat ekibinin etrafındaki olayların ve Putin'i aday gösterme kararının zaman içinde çakıştığına eminim, ancak ikisinin de önkoşulları ortaktı ve bu nedenle birbirleriyle bağlantılı bir olaylar zinciri olarak görülmeleri gerekiyor. Ve elbette, bu bir kaza değil. Üstelik, son birkaç haftadaki bu “kazalar” zaten önemli miktarda birikti.
Ukrayna
Keskin, diyeceğim ki, Poroshenko ve Amerikan yanlısı güçler arasındaki yüzleşmenin eşi görülmemiş bir şekilde artması birkaç gün önce başladı. Aralık ayının 4 bile olsa, ABD'nin ABD Büyükelçiliği Valery Chaly, Dışişleri Bakanlığı'nın NABU-GPU hattı ile yüzleşmedeki durumu çözdüğünden emindi. Ancak bir gün içinde, taraflar yeni bir güçle çarpıştı ve Birleşik Devletler ve Avrupa kendilerini bu çatışmada açıkça konumlandırdılar ve sahip oldukları tüm ağır toplarla Poroshenko'yu vurdular.
Kiev'de, durumun yetkililerle muhalefet arasındaki yüzleşmenin tırmanması yönünde hızla gelişmeye başladığı ve gerçek bir politik "sıcaklığın" yakında başlayabileceği çok açık.
Dahası, Miho Saakashvili'nin insanındaki kutsal fedakarlık daha önce hiç olmadığı kadar iyi ve Washington için en iyi olayların olayı olacak.
Her durumda, Ukrayna çatışmasının akut aşaması uzak değildir (en geç 2019-20) ve kesinlikle kaçınılması gereken bir durum değildir. Ve bu hücrede, Rusya liderliğinin bir yanılgısı çok pahalıya mal olabilir.
Suriye ve Kürdistan
Burada da, şimdiye kadar her şey gelecekteki bir çatışmadan ve sadece anlaşmaların olmayışından değil, aynı zamanda onları inşa etmek için hangi temeller üzerine bir anlayıştan bahseder. Geçen gün Tahran, Şam ve müttefik güçlerinin durmayacağını, er ya da geç Fırat'ın doğu yakasının ve özellikle de Rakka'nın serbest bırakılmasıyla meşgul olacağını açıkladı.
"Yakın gelecekte Suriye ve Fırat'ın doğusundaki hükümetin ve halk güçlerinin gelişmesine ve Rakka kentinin kurtuluşuna şahit olacağız."
Irak Kürdistanı'ndaki olayların göstermiş olduğu gibi, bu her durumda ABD ile çatışmaya neden olacak. Açık olup olmaması koşullara bağlı olacaktır, ancak böyle bir durumda bundan kaçınmak kesinlikle mümkün olmayacaktır.
Evet, bu hala uzak bir beklentidir, ilkbahar-yazdan daha erken değil (örneğin, Türkçe yeni bir faktöre girmezse), ancak diğer durumlarda olduğu gibi, Putin’in haleflerinin herhangi birinin eylemlerindeki bir hata neredeyse kazanılmış bir parti için onarılamayabilir hale gelebilir.
Moskova'nın düşmüş bir Su-24 ile bir kriz geçirmesinin ne kadar zor olduğunu belirtmek yeterli. Pervasız bir cümle bir sürü insanı mahvedebilir.
Türkiye ve israil
Kelimenin tam anlamıyla, Orta Doğu'daki bir başka çatışma hattı, İsrail-Türkiye-Lübnan-Suriye ısınıyor. Ve bu yüzleşmenin kökeni, Ankara ile Kürtler arasındaki rekabet kadar temel. Erdoğan, çatışmayı şiddetlendirdiğinden beri, Birleşik Devletler tanıdıysa İsrail’le diplomatik ilişkileri koparmaya hazır olduğunu belirterek, o zaman partilerin burada anlaşmaya varamadığını belirtti. Ve dürüst olmak gerekirse, bunun bölgedeki diğer sorunların arka planı ve her iki tarafın geri çekilme konusundaki isteksizliği karşısında nasıl yapılabileceğini anlamıyorum.
Çin ve ABD
Burada her şey büyük bir savaşa, ancak bir ticarete gidiyor. Çin kendi ödeme sistemini yarattı ve ortakları (Rusya) buna bağlamaya başladı. Ve bu, dünyadaki Amerikan egemenlik sisteminin temellerini baltalıyor. Bu affedilmez ve hoş görülmez. Bu hayat mücadelesidir ...
Pekin ayrıca, Avrasya projelerine yatırımları hızlandırarak deniz için alternatif ticaret yolları oluşturuyor. Birleşik Devletler sadece oturup bekleyemez. Ve çünkü sonuçlar açıkça ortaya çıkacak. Çin'in sınırlarıyla ilgili çoktan başlamış ve uzun süredir devam eden ihtilafların artmasını beklemeliyiz. Washington her türlü çabayı gösterecek.
Aslında ABD’nin Rusya’dan ne istediği ve ondan ne elde edemediği. Washington, Moskova'dan Pekin'i birer birer bırakmasını istedi ve tam zamanlı silahsız mücadelede dünyanın en büyük iki ekonomisinin, hangisinin dünyadaki en büyük ekonomi olduğunu bulmasını istedi.
Ancak, daha önce de belirtildiği gibi, Moskova bu değişim için gitmedi.
Avrupa
Avrupa'da bugün durum daha az karmaşık değil. Zor ve ... umut verici. Bugün orada olan şey, yakın karışıklıklardan bahsediyor. AB birliği geçmişte kaldı. Bölünmüş bir çizgide gelişen uzun zamandır devam eden çıkar çatışmaları ortaya çıkmıştır.
Bugün Avrupa'da, Avrupa Birliğinin hem kısmen hem de olası bir şekilde bütünleşmesi için seçenekler düşünüyor olması oldukça ciddi ve açık bir şekilde. Ve önde gelen Avrupalı (ve dünya) güçler bu dava için eylem planlarını oluşturmaya başlıyor.
Ve burada Rusya, gelecek nesiller için suç sayılacak avantajlardan yararlanamayacak bir şansa sahip olacak. Moskova için koşulların artmasıyla, tek bir baskın düştüğünde, düşmandan 1990'ta kaybedilen etki bölgelerinin ve bölgelerinin önemli bir bölümünü geri oynatmak mümkün olacak.
Burada, gerçek bir savaşta olduğu gibi, yalnızca deneyimli bir politik satranç oyuncusunun mutlaka yapabileceği doğru anı hissetmeniz gerekir.
Genel olarak, dünya küresel çatışmaya yöneliyor. Bunun belirteçleri çıplak gözle zaten görülüyor ve son olaylar ve Vladimir Putin'in yeni bir cumhurbaşkanlığı görevine geçme kararı sadece buna güven veriyor.