Kanadalıların yüzde 90'in erişilebilirliğin bir insan hakkı olduğuna inanmasına rağmen, davranışlarımız farklı bir şey söylüyor. Son zamanlarda, Alberta'lı bir kadın check-out işlemini yavaşlattığı için bir marketten uzaklaştırıldı. Shutterstock
Son zamanlarda, bariz fiziksel engelli bir Alberta kadını bir bakkal bırakması ve geri gelmemesi istendi çünkü kendi yiyeceklerini yeterince çabuk toplayamadı.. CBC’nin raporuna göre Halka açılmakkasiyer, yiyecek alışverişini yapmak için uğraşırken çizgiyi yavaşlattığını söyledi ve mağaza, ona yardım edecek personel bulunmadığını söyledi. Muhtemelen, diğer patronların hiçbiri değildi.
Bu hikaye birçok engelli insanın yaşadıklarını söyledikleri ile tutarlıdır. İnsan Hakları Komisyonu bunu söylüyor neredeyse tüm iddiaların yüzde 60'i, ayrımcılığın temeli olarak engelli olduğunu gösteriyor. Engellilerin rutin olarak, herkesin hakkına sahip olduğunu bildikleri hakları reddedilir. Rick Hansen Vakfı tarafından yaptırılan bir anket, Kanadalıların yüzde 90'in fiziksel engelliler için erişilebilirliğin bir ayrıcalık değil bir hak olduğuna karar verdiğini, ama hala bir Engellilere nasıl davranıldığına dair önyargıyı netleştirin.
Engellilik hassas bir konudur. Yanlış bir şey söylemekten korkma, insanların bir şey söylemelerini engeller ve engellilik hakkında önemli konuşmalar yapmaktan kaçınmamızı sağlar. Bu kaçınma, yukarıda açıklananlar gibi durumlara yol açan bir tür toksik ortam yaratır.
Araştırmamızda Kanada Engellilik Politikası İttifakıOkurların engelli insanlarla diyaloga olumlu şekilde katılma yeteneklerinde güven kazanmalarına yardımcı olacak bazı yönergeler bir araya getirmek için engelli savunma grupları ile birlikte çalıştık. Burada şu kuralları paylaşıyoruz:
İnsanların kendileri hakkında nasıl konuştuğunu dinleyin
Kanada hükümeti “ilk önce insan” dilini savundu bu, birinciyi ve sakatlığı ikinci olarak koymayı vurgulamaktadır: örneğin, omurilik hasarı olan veya depresyon öyküsü olan birini söylemek. Ancak birçok engelli, engelliliğin içinde olmadığını söylüyor: “engelli bir kişi” değil. “Engelliler” - Katılma ve gelişmeye izin verecek donanıma sahip olmayan bir dünya tarafından engellenmiş biri. Ama onlar da bir şekilde insan. İnsanları “engelliler” olarak niteleyerek nesnelleştirmekten kaçının. Tavsiyemiz insanların engellilikleri hakkında nasıl konuştuğunu dinlemek ve onlardan ipuçlarını almaktır.
Arisa Chattasa / Unsplash, CC BY
Öphemistik dilden kaçının
“Farklı biçimde kısaltılmış” veya “farklı yetenek” gibi diller, dürüstçe ve dürüstçe sakatlık hakkında konuşmakta yanlış bir şeyler olduğunu gösterir. Hatta bazı insanlara sakatlık hakkında utanç verici bir şey olduğunu söyleyebilir; ya da sevimli ya da güzel ya da komik yapmadıkça doğrudan konuşamayız.
InnerSelf'ten En Son Haberleri Alın
Gereksiz duygusal tondan kaçının
Engellilik, yaşamın bir gerçeğidir. Kanadalıların neredeyse dörtte biri. Bir sakatlığa sahip olmak, birisini kahraman, aziz, kurban, yük ya da asker yapmaz. Bu tür bir abartı, engelli insanlarla otantik ilişkiler kurar. Bu kelimeler tek boyutlu karakterleri gösterir. Bunun yerine düşünün: karmaşık, ilginç insanlar, tıpkı herkes gibi.
'Handikap' yapmaktan kaçının
Engelli veya engelli kelimesi olumsuz bir çağrışıma sahip olarak görülmektedir - engellilerin toplumda dezavantajlı oldukları. Bu sosyal dezavantaj, sadece kabul etmek ve dilde gizlemek yerine, mücadele etmemiz gereken bir şey.
Engelli bir kişiye 'hasta' demekten kaçının
Hasta, önemli kararların sorumluluğunu bir sağlık profesyoneline devretmiş olan pasif bir bireydir. Engelliler çoğunlukla toplumda bağımsız yaşamlar yaşıyor. Topluluk içinde hayatlarına devam eden hiç kimseden daha sabırlı değiller.
Engelli olmayan kişilere 'normal' demekten kaçının
Eğer engelli olmayan insanlar normalse, bu, engelli kişilerin anormal olduğu anlamına gelir. Oysa sakatlık bazı insanlar için normdur. Birisini “anormal” olarak sınıflandırmak yabancılaşmakta ve marjinalleşmektedir.
Bir kişinin engelliliğine mi bakınız?
Engellilik, yaptığınız konuşmada veya yaptığınız girişlerde geçerli bir sorun mu? Bir insanın cinsiyetini, etnik kökenini, mesleğini veya onları tanıtırken diğer birçok kişisel bilgisini belirtmiyoruz. Özürlülük, diğerleri gibi bir yaşam koşuludur. Bazı konuşmalarda göze çarpar, diğerleri değil.
İşte bazı 'dos'
Gözünüzdeki engelli insanlara bakın ve başkasını yapın.
Yardım edip edemeyeceğinizi ve nasıl yardım edebileceğinizi sorun.
Engelli insanların söyleyecek bir şeyleri olduğunu ve duymaya hazır olduklarını varsayalım.
Engellilik hakkında konuşun. Bu Kanadalıların yüzde 22 için bir yaşam gerçeği.
Ne kadar fazla konuşursak, engelli insanlarla yapmamız gereken önemli konuşmaları yapmak o kadar kolaylaşır ve tüm Kanadalılara vaat ettiğimiz hakların onlara verilmesini sağlamak için.
Yazar hakkında
Mary Ann McColl, Profesör, Kraliçe Üniversitesi, Ontario
İlgili Kitaplar
{amazonWS: searchindex = Kitaplar; anahtar kelimeler = engelli insanlar; maxresults = 3}