Seri fotoğrafa bakarken filmde bale Fotoğrafçı Lisa Chu tarafından zarafet, dayanıklılık ve derinlikten etkilenmek doğaldır. Kariyerine 30’lu yaşlarında başlayan kendi kendini yetiştirmiş fotoğrafçı, sinema sevgisini ve “güzelliği” sevgili Yashica 635’in objektifinden aktarmayı hedefliyor.
Filmi izledikten sonra ona ilk kez aşık olduğu için bu kamera onun için özel bir anlam taşıyor. Vivian Meyer’i Bulmak.
“Birkaç başka film kameram olsa da, bu açık ara favorim. Bugün itibariyle, [the Yashica] 52 yaşında ve hala harika fotoğraflar çekiyor. Sinema çalışmalarımın büyük çoğunluğu bu kamerayla oluşturuldu ve bir Kodak Portra 800 ile çekildi,” diyor Chu. beta piksel.
Filmi seçmek, Choo’nun ışık düşükken iç mekan ve gece çekimleri peşinde koşmasına yardımcı olur. Kuşkusuz biraz pahalı olsa da, sonuçları göz önüne alındığında iyi harcanmış bir yatırımdır.
Son projesine başladığında kameranın mükemmel bir özellik olduğunu da kanıtladı. filmde bale, Chu’nun Hawaii, Honolulu’daki bir bale şirketinin iç işleyişini yakalama konusundaki tutkulu vizyonu. Adadaki balenin benzersiz ifadesini vurgulamanın ve kutlamanın bir yolu olarak başlayan proje, aynı zamanda küresel bir salgın sırasında balenin kendisine ve sanata daha heyecan verici ve samimi bir bakışa dönüştü.
Cho, klasik Honolulu balesinin pandemi öncesi görüntülerinden merkez üssüne ve sahneye mutlu bir dönüşü tasvir eden bir sonsöze kadar üç yıllık hikayesini gözler önüne seriyor.
Ayrıca her seansta çok fazla fotoğraf çekmediğini de paylaşıyor.
“Mevsimlerin çoğu için 36 fotoğraf çektim. filmde bale. Bu küçük fotoğrafı çektiğinizde, gerçekten her fotoğrafı düşünüyorsunuz.”
“Konuyu, arka planı, sahnenin duygularını ve anlattığınız hikayeyi düşünüyorsunuz. Filmi çekmek, içinde yaşadığımız hızlı tempolu, anında tatmin edici dünyada sizi yavaşlatıyor ve sizi daha iyi bir fotoğrafçı yapıyor.”
3-16 yaşlarındaki dansçılarıyla, bu genç yaşlarda Cho ile ilk çalışan o oldu. Ancak zorlukların çoğu, pandeminin doğasından ve yakınlığı ve duyguyu yakalamayı etkilemek için yaptıklarından kaynaklanıyor.
“Salgının en zor kısmı filmde bale Maskeler vardı. Sanat bir duygudur ve bir kişinin yüzü, hissettikleri hakkında çok şey anlatır” diyor.
“Sosyal mesafe, COVID ile eşanlamlı bir tabir olsa da, her iki tarafında kanatları olan geleneksel yüksek bir sahne değil, korkak yerlerde olduğumuz için kendimi dansçılara yakın konumlandırabildim. Yakın olmayı seviyorum. hikayedeki samimiyet ve duygular.”
Serinin başlangıcından beri Cho, perde arkasını veya daha doğrusu hikayenin arkasındaki hikayeyi netleştirmeye çalıştı. Bu onun için önemli bir ilgi noktasıydı; Nihai bir performans oluşturmaya giden ince ayrıntıları yakalayın.
“Benim işime de benzer bir iplik işliyor. Prodüksiyon öncesi ve sonrası fotoğrafın çekildiği an kadar, hatta bazen daha da önemli. Dansçıyı gösteriden önce hazırlamak, perdeyi kaldırdığınızda aydınlanacak olan şey. ” Diyor.
Cho’nun filmi ve tekniği, seçim anlarını, filmin yapabileceği tek şey olduğuna inandığınız bir şekilde tanımlar.
“Film çekimi yaratıcılık, içsel güzellik, derinlik, kelimelerin tarif edemeyeceği tüm maddi olmayan şeylerle ilgili. Bu yavaşlamak, hafıza kartımda yer olduğu için 30 fotoğraf çekmeyen bir sahneyi düşünmekle ilgili. Maddi olmayan dünyada somut bir şey deneyimlemek ve yapmak. Herkes dünyayı benzersiz bir mercekten görür, film fotoğrafçılığı hikayeyi yaşadığım şekilde yeniden anlatmamı sağlıyor.”
Dizinin dışarıdan bir gözlemcisi olarak, genç dansçıların her biri tarafından sergilenen azim anlarını tespit etmek ve COVID- yüksekliği sırasında birçok sanatçının ihtiyaç duyduğu türden bir sebatın yansımasını ve tersine çevrilmesini not etmek de dikkat çekicidir. 19 pandemi. Bu, serinin Chu’nun görsel hikaye anlatımı yeteneklerinin etkililiğini vurgulamasının birçok yolundan sadece biri.
Chu, dizi hakkındaki yorumların harika olduğunu söyledi.
“Ve bana rehberlik etmeye devam eden fotoğraf rehberlerim Floyd, Olivier ve Malcolm’un desteğini aldığım için çok şanslıydım.”
Chu öyle umuyor filmde bale“Küresel olarak güvenilir bir dayanıklılık ve yenilik hikayesi.
Dünyadaki her insan bu salgından etkilendi. Hepimiz yeni dünyada zıplamak, dönmek ve dönmek zorundaydık. Umarım bu seri, başkalarına yaratmaya devam etmeleri ve hayatımızda sahip olduğumuz nimetler için minnettar olmaları için ilham verir. Işık her zaman karanlığın içinden parlar. “
Ballet on Film, 4 Ağustos’a kadar Honolulu’daki Treehouse’da sergileniyor. Projeye derinlemesine bakmak için Cho’nun web sitesini, Instagram’ı ziyaret edin veya YouTube’da Treehouse ile Photo Talk’u izleyin.
Resim kredisi: lisa chu