Suriye Arap Cumhuriyeti’nde konuşlandırılan Rus VKS’in çalışması ışığında, yerli ve yabancı medyanın ilgisi bir kez daha en son tartışılan Rus savaş uçaklarından biri olan Su-24M’in dikkatini çekti.
Önceden, bu cephe bombacısı yüksek kaza oranı, operasyonel karmaşıklığı ve “modası geçmiş tasarımı” nedeniyle ağır eleştirildi. “Uzmanların” ve Rusya Savunma Bakanlığı yetkililerinin bu uçağın kullanımdan kaldırılması gerekliliği hakkındaki görüşü, basılı ve çevrimiçi yayınlarda defalarca yayınlandı. Şimdi, aynı medyada, IG tesislerine yapılan saldırıların sonuçlarına göre, yükseltilmiş Su-24М’ın mücadele etkinliği çok yüksektir. Suriye'den gelen fotoğraf ve videoda “eski” Su-24М'ın savaş eseri, daha modern Su-34'ten daha sık gösteriliyor. Adalet olarak, Su-24 bombacı ailesinin her zaman tartışmalı olduğu söylenmelidir.
Bir yandan, bu uçak birçok yönden Rus hava kuvvetlerinde bir hava savunması patlaması ve yüksek hassasiyetli roket bombası grevlerinin uygulanmasıyla aşılmamıştır. Uzun bir süre boyunca, diğer yerli kanatlı vurmalı çarklarda, nişan ve navigasyon ekipmanlarına sahip en gelişmiş ekipmanlarla donatıldı.
Öte yandan, Su-24 pilot uygulama hatalarını ve zemin bakımının ihmalini affetmedi. Kuruluşundan bu yana, bu uçak çok katı bir ün kazandı. Bu, büyük ölçüde, tasarım aşamasında bile yüksek performans arayışındaki tasarımcıların, daha önce diğer iç savaş uçaklarında kullanılmamış olan birçok yeni teknik çözüm ürettikleri gerçeğinden kaynaklanmaktadır.
24 yılındaki ilk seri Su-1973, uçuş personelinin savaşta kullanımı ve yeniden eğitilmesi için Lipetsk Merkezine girdi. 24'te Su-1974'i yönetmeye başlayan ilk askeri birim, Kaliningrad bölgesinde yer alan Kerch Red Banner 63-th BAP'iydi, ondan önce Yak-28B uçağı ile silahlanmıştı.
Monino Hava Kuvvetleri Havacılık Ekipmanları Müzesi'ndeki ilk üretim Su-24'ten biri
Operasyonun ilk döneminde, uçağın teknik güvenilirliği oldukça düşük olduğunda, gerekli deneyim birikmedi ve “çocukluk hastalıklarının” çoğundan kurtulmak mümkün olmadı, Su-24'in uçuş ekibi arasındaki saygınlığı, K-XNUMHD'nin güvenilir fırlatma koltukları tarafından büyük ölçüde kurtarıldı. Başlangıçta büyük bir güvenlik marjının yanı sıra, genellikle acil iniş durumunda, uçak ondan geri alınamamasına rağmen, mürettebat zarar görmedi.
Selefleri olan IL-28 ve Yak-28B ön hat bombardıman uçaklarıyla karşılaştırıldığında, süpersonik Su-24 bomba yükünün iki katından daha fazlasına sahipti ve o zaman önden yönlendirilen uçak silahlarının neredeyse tüm spektrumunu taşıyabilirdi havacılık. Değişken kanat geometrisi sayesinde Su-24, iyi kalkış ve iniş özelliklerine sahipken düşük hızlı yüksek hızlı atışlar yapma yeteneğine sahipti. Özellikle bu ön hat bombardıman uçağı için aerodinamik olarak mükemmel bir gövde şeklinde büyük kalibreli bir buçuk tonluk bomba FAB-1500C oluşturuldu.
Belli tür güdümlü silahların ve "özel mühimmat" türlerinin kullanımının geniş kapsamı ve karmaşıklığı, bombardıman alaylarında "uzmanlaşma" sunması gerektiğine neden oldu. Bir veya iki filonun dövüş eğitiminde, X-23M ve X-28 güdümlü havadan havaya füzelerin kullanımına önem verildi, başka bir filo nükleer kullanmaya hazırlanıyordu silâh.
SSCB'deki Su-24'in taktik nükleer silahların ana taşıyıcılarından biri olarak kabul edilmesi, uçağın görünümüne yansımıştır. Tüm Su-24 savaşçılarına, burnuna, kanadın ön kenarlarına ve gövdenin alt kısmına oldukça yansıtıcı beyaz kaplamalı özel bir boya uygulandı. Su-24’in bir kısmı, mürettebatı nükleer bir patlama ile körlemekten korumak için perdelerle tamamlandı.
İlk Su-7B ve Su-17'in aksine, AZiG üzerine inşa edildi ve Uzak Doğu'da bulunan savaş alaylarına aslen hizmete girdi, Novosibirsk'te üretilen Su-24 esasen Batı havalimanlarına gönderildi. Bunun bir istisnası, 277’te IL-1975’i Su-28’e dönüştüren ilk Hava Kuvvetleri’nden biri olan Ams’taki Komsomolsk-on-Amur’daki Khurba hava alanına dayanan 24 inci Mlavsky Kızıl Bayrak BAP’ıydı.
70'in sonuna kadar, bir dizi Su-24 elektronik sisteminin güvenilirliğinin arzu edilmeyi bıraktığı gerçeğine rağmen, 1979 yılında, bu makineler GDR bölgesinde üç bombardıman alayını silahlandırdı. Kısa süre sonra, Batı basınının ve özel hizmetlerin emrinde Su-24'in yüksek kaliteli fotoğrafları çıktı ve uçağın gerçek adı belli oldu.
O zaman, yabancı istihbarat Su-24'e özel önem verdi. Batı'da, kelimenin tam anlamıyla sayısız teknik yenilikle doldurulmuş ön bombardıman uçağının yüksek hızı ve etki özellikleri nedeniyle Batı Avrupa'daki güç dengesini değiştirebileceğinden korkuyorlardı. Alçak rakımlı bir uçuş profiliyle bile, Doğu Almanya’da bulunan Su-24 İngiltere, Fransa, Hollanda ve Kuzey İtalya’da hedefleri vurabilir.
80'lerin ilk yarısında, Su-24 savaş birimlerinin nişan alma ve navigasyon ekipmanlarının çoğu kabul edilebilir bir güvenilirlik seviyesine ulaştı. İnşaatın yapıldığı Novosibirsk'teki tesiste, seriden seriye iyileştirmeler yapıldı. Kanat mekanizasyonunda, elektrikli ekipmanlarda, navigasyon sistemlerinde, telsiz istihbaratında ve durum tanımada değişiklikler yapıldı.
Su-24'in çok önemli bir özelliği, düğümlerin ve bazı büyük birimlerin yüksek değişebilirlik derecesidir. Bu, savaş koşullarında acil onarımların hasar görmüş parçayı veya montajı bir makineden diğerine taşımasını sağladı.
24-lerdeki Su-80 bombardıman uçakları (“M” harfi olmadan), “Phantasmagoria” hedef istasyonunun kapsayıcısında askıya alınmış yeni radar karşıtı füzeler X-58'in kullanılmasına izin verecek şekilde rafine edildi.
Yeni koşullarda yüksek bir savaş potansiyeli sağlamak ve uçak ve aviyoniklerin tasarımında birtakım eksiklikleri ortadan kaldırmak için, Su-24'in hizmete alınmasından hemen sonra, tasarım bürosu daha yüksek operasyonel ve savaş özellikleri olan ön bombardımancının geliştirilmiş bir versiyonunu geliştirmeye başladı. 1984'te, Su-24M hizmete girdi.
Su-24'ten en belirgin dış fark, hafif bir aşağı eğim alan uzun burun kısmıydı. Havada yakıt ikmali sistemi kurmak, savaş alanını önemli ölçüde arttırdı. Diğer bir yenilik ise, uçuşun arazinin yuvarlanmasıyla oldukça düşük bir rakımda gerçekleştirildiği arama radarı "Orion-A" arama radarını ve "Rölyef" radarını içeren gözlem ve navigasyon istasyonu PNS-24М "Tigr" idi. Bir lazerli telemetre, bir hedef belirleyici ve bir televizyon ünitesine sahip olan yeni Kaira-24 nişan sisteminin bir elektron-optik retikül yerine Seagull'un tanıtılması, yeni tipte yüksek hassasiyetli güdümlü uçak silahlarının kullanılmasını mümkün kılmıştır.
Ultra-saf camdan yapılmış özel bir prizma sayesinde, lazer-televizyon istasyonu LTPS-24 "Kaira-24", ışınları 160 dereceye kadar aşağı ve arkaya açıya döndürdü, ışınları, hedef lazer hedef göstergesinden yansıtılan sinyali, yatay olarak izleme kamerasının merceğine düşen "görebilir" Hedef onun arkasındayken bombardıman uçağı. Bu sayede hafif bir tırmanışta bile güdümlü silahların kullanılması mümkün olmuştur. Bundan önce, ön hat uçakları bir lazer arayıcısının silahlarını ancak bir dalışla kullanabilirdi.
Su-24M aviyoniklerinin yeni nişan teçhizatı ile tanıtılması bombacılığa “ikinci bir rüzgar” ve Sovyet savaş uçaklarının daha önce sahip olmadığı olanakları sağladı. Ön cephe bombardıman mühimmatı ayarlanabilir bombalarla KAB-500L, KAB-1500L ve yarı aktif lazer güdümlü kafalarına sahip güdümlü C-25L, X-25, X-29L füzelerle dolduruldu. Kaira-24 nişan sistemi televizyon göstergesi, X-29T güdümlü füzeleri ve KAB-500Kr ayarlanabilir bombalarını hedef almak için de kullanıldı.
Roket X-59
59 km fırlatma menziline sahip ağır X-40 güdümlü füzeler ve KAB-1500ТК bombaları, güçlü hava savunmasıyla korunan güçlendirilmiş hedeflere saldırmak için kullanılabilir. Bunu yapmak için, uçak televizyon kontrol ekipmanı olan bir APK-9 konteynerine asıldı. KAB-1500ТК'ın planlama yelpazesi ve X-59'in piyasaya sürülmesi, küçük bir hava savunma füzesi sistemi ile kaplı olan hedeflere, faaliyet alanlarına girmeden vurmayı mümkün kıldı. Bazı yönlerden, yalnızca MiG-24K avcı-bombardıman aracı, Sovyet hava kuvvetlerinde güdümlü silahların kullanımı konusunda Su-27K nişan sistemi Kaira ile rekabet edebildi. Ancak, daha büyük bir bomba yükü taşıyan ve daha geniş bir avcı bombardıman uçağına sahip olan Su-24M ile karşılaştırıldığında, bu modifikasyonun MiG-27'ı çok fazla yapılmamıştır.
Ancak tüm gelişmeler ve yenilikler kesinlikle başarılı değildi. Sık sık olduğu gibi, birinde kazanıyor, diğerinde kayboluyor. Su-24'e geçiş sırasında daha önce Su-24'e pilotluk yapan pilotlar, dönüşlerde kullanımda bir bozulma olduğuna dikkat çekti. "Aerodinamik bıçakların" tanıtılmasından dolayı uçuş menzili bir miktar düştü.
Su-24M'e, uçuş ekibinin yeni hedef ve navigasyon kompleksi ile geçişi oldukça hızlı bir şekilde geçti. Yeni, daha karmaşık bir aviyonik geliştirilmesinde bazı zorluklar mühendislik hizmetinden kaynaklandı.
1985'te keşif Su-24MR birliklere gelmeye başladı. O zamanlar, Sovyet Hava Kuvvetleri, yalnızca hava fotoğrafçılığını değil, aynı zamanda radyo keşiflerini de gerçekleştirebilecek, daha fazla menzile sahip olan bir taktik keşif uçağı için acil bir ihtiyaç duydu.
Bombacının aksine, "yirmi dört" ün keşif versiyonu bomba yükünü taşıma fırsatından mahrumdur. Direkler iki dıştan takmalı yakıt tankını PTB-2000 veya PTB-3000'i asmak veya gece fotoğrafçılığı sağlamak için aydınlatma bombalarını asmak için kullanılabilir.
Su-24MR askılı roket dövüşü P-60'te kendini savunma için. Keşif uçağının ana “silahı” yanal görünümlü radar, hava kameraları, ayrıca elektronik ve radyasyon keşif ekipmanlarının yanı sıra lazer sistemleri barındıran çıkarılabilir dıştan takmalı konteynerlerdir.
Teorik olarak, Su-24MR, askerlerin askeri teması hattından 400 km derinliğe kadar günün herhangi bir saatinde kapsamlı bir keşif sağlar. Ancak birliklerde, Su-24MR’in uçuş ve teknik personeli keşif ekipmanlarının uzaktan iletilebilme yetenekleri konusunda oldukça şüpheci.
Uygulamada, keşif uçağının uçaklarından gelen bilgilerin gerçek zamanlı olarak iletilmesi gereken donanımlar güvenilir şekilde çalışmadı. Kural olarak, istihbarat biraz gecikmeli olarak alındı. Uçuştan sonra, hava fotoğrafçılığının sonuçlarıyla birlikte bilgi saklama blokları ve film blokları şifre çözme işlemine gönderilir, bu da verimlilik kaybı ve mobil hedeflerin planlanan etkiden olası çıkışı anlamına gelir. Ayrıca, düşmanların gelişmiş hava savunma sisteminin varlığında bulunan hava kameralarının yardımıyla veri toplama, gerçek savaş operasyonlarında bir kereden fazla gerçekleşen keşif uçağını kaybetme riskiyle karşı karşıya kalmaktadır.
Yeni Su-24M cephe bombacıları daha önce Su-24'i işleten alaylara geldiler. Ancak, örneğin, daha ileri sürümler geldiğinde erken değişiklikler yapılmış olan Su-17 avcı bombardıman uçaklarının aksine, Su-24 ön cephe bombardıman uçakları kaynağın tam anlamıyla gelişmesine bile uçmaya devam etti.
Havaalanı Muhafızlarında Su-24 deniz havacılığı
Su-24'in ömrünün bir örneği (“M” harfi olmadan), bu modifikasyonun uçağının, Kutuzov'un 43-th Sevastopol Kızıl Bayrak Siparişine ait ayrı bir deniz saldırısı havacılık alayına sahip olmasının, yakın bir zamanda, Kırım'daki Muhafızlar Hava Meydanında havaya kaldırılmalarına neden olduğu yönündedir. Kırım'ın Rusya'ya eklenmesinden sonra, bu alayı daha önce Ukrayna liderliğine karşı çıkan daha modern makinelerle donatmaya karar verildi. Şimdiye kadar, Gardiyanlar'daki havaalanındaki birçok Su-24 uçuyor ve gerekirse bir savaş görevini başarabiliyor. Ancak bu bombardıman uçaklarının yaşı 40 yıllarına yaklaşıyor, bunlar ön cephe havacılığının en onurlu Rus savaş uçakları.
Kullanılan Su-24 arka askeri bölgelerinde havacılık alaylarını yeniden silahlandırdı. Onlara yalnızca bombardıman uçağı ve bombardıman uçağı uçağı alaylarının geçmediği durumlar değil, aynı zamanda daha önce hava savunma müdahalesinde olan silahlı savaşçılar da vardır.
Bu, büyük ölçüde, Sovyet askeri liderliğinin, yüksek darbe kabiliyetlerine ek olarak, büyük bir güvenlik marjı bırakan bu cephe bombacısına bağlı önemini ortaya koydu. Yüksek fiyata, operasyonun karmaşıklığına ve kaza oranına rağmen, 1993'te üretim bitmeden önce toplamda 1200 Su-24 değişik modifikasyonlar yapıldı. Karşılaştırma için, Su-111'in bir analogu olarak kabul edilen F-24, iki kat daha az ABD'de üretildi - uçağın 563'i. F-111'in çalışması 1998 yılında sona erdi.
Belirli bir miktarda Su-24'in Su-24T (tanker) uçak tankerlerine dönüştürülmesi hakkında bilgi bulunmaktadır. Küçük seri uçaklar üretildi EW Su-24MP (jammer). Su-24M'den, burun içinde küçük bir kaplamanın varlığı ile dıştan farklılık gösteriyorlardı. Uçak, 80'in "Vadideki Zambak" ı sıkışma kompleksi başlangıcı için çok karmaşık bir şekilde kuruldu. Öncelikle hizmete yeni yeni giren Amerikan “Vatansever” de dahil olmak üzere hava savunma sistemi istasyonlarına muhalefet düzenlemek için tasarlanmıştı.
Sioux 24MP
Geliştiriciler tarafından tasarlandığı gibi, Su-24MP'nin yerleşik ve askıya alınmış konteyner ekipmanlarının, iyi organize edilmiş bir düşman hava savunma sisteminin çalışması koşulları altında Su-24 bombardıman uçaklarına grup koruması sağlaması gerekiyordu. İlk Su-24MP "test modunda" çalıştırıldı. Büyük karmaşıklık nedeniyle, REP “Landysh” kompleksinin güvenilirliği düşüktü, SSCB'nin çöküşü bu ekipmanın orduyu tatmin eden performans özelliklerine getirmesine izin vermedi.
Su-24MR keşif mühendisiyle aynı şekilde, bir silahtaki Su-24MP jammer sadece P-60 hava muharebe füzeleri taşıyordu. SSCB'nin çöküşünden sonra, tüm Su-24MP savaş birlikleri Ukrayna'da kaldı (Chertkovo'daki REP uçaklarının 118-th ayrı hava alayları).
Su-80 için 24-e'de daha sonra diğer savaş uçaklarında kullanılan evrensel süspansiyon ünitesi yakıt ikmali (ORM) geliştirilmiştir.
Su-24'in iç bomba iniş paketinin yokluğundan dolayı, UPAZ askıya alındı. Yaklaşan hava akımı ile tahrik edilen yakıt pompasını tahrik etmek için bir türbin kullanılır. Yakıt doldurmak için ünitenin yaklaşık 30 metre uzunluğunda bir hortumu vardır. Yakıt ikmali, yakıt ikmali uçağın çubuğuyla güvenilir bir yerleştirme konisinin ardından otomatik olarak başlar.
Askıya alınmış ORM ve dıştan takma yakıt depoları ile Su-24M
1984 yılında, gerçek savaş koşullarında Su-24'ün "etrafından dolanmasına" karar verildi. Afganistan dağları, bu ön hat bombacısının tasarlandığı eylemler nedeniyle Avrupa ovalarından tamamen farklıydı. Afganistan'da, hava savunmasını kırmak için tasarlanmış düşük hızlı yüksek hızlı uçuş modunun sahipsiz olduğu kanıtlandı. Düşman sütunları gibi büyük radyo kontrast hedeflerinin olmaması tanklar ya da köprüler ve arazinin özellikleri, nişangah ve navigasyon kompleksinin yeteneklerini tam olarak gerçekleştirmeyi mümkün kılmadı.
Su-24 149 Muhafızları Kızıl Bayrak BAP ve yükseltilmiş Su-24М 43 BN'den kaynaklanan hava saldırılarının etkinliğinde özel bir fark yoktu. Aynı zamanda, ön eğitim eksikliğine ve mürettebatın hedef alan hakkındaki bilgi eksikliğine rağmen, bu ön cephe bombardıman uçaklarının navigasyon konusunda hiçbir zorluk yaşamadıkları ve diğer savaşçılara, avcı-bombardıman uçaklarına ve saldırı uçaklarına kıyasla çok daha fazla bomba yükü taşıdığı kaydedildi.
Su-24, güçlü FAB-1500'un asıldığı tek ön uç uçak oldu. Ek olarak, geniş bir yelpazedeki “yirmi dört”, Afganistan dışında, Orta Asya'daki Sovyet havaalanlarına dayanmalarını sağlamıştır.
Su-24 nişan sistemlerinin çalışmasını sağlamak için, An-30 ve Su-17М3Р keşif uçağı, iddia edilen hava saldırıları alanında ve aynı zamanda hedeflerin kesin koordinatlarında hava fotoğrafçılığı gerçekleştirdi.
Panshsky Geçidi'nde Akhmat Şah Mesud bölgesinin güçlendirilmesiyle ilgili saldırı sırasında, hava koşulları nedeniyle Su-24'in ilerleyen birliklere hava desteği sağlayan tek savaş uçağı olduğu bir an vardı.
Bir dahaki sefere, Su-24, Afgan Dağları tarafından motorlarının kükremesi ve 1988 Ordusu'nun çıkışını kapsayan kış aylarında 1989-40 patlamasıyla sarsıldı. 1984 operasyonunda olduğu gibi, 250-500 kg ağırlığındaki yüksek patlayıcı hava bombaları kullanıldı. Su-24’in bariz avantajı - hedef bölgedeki hava koşullarından bağımsız olarak evden uzak hava alanlarından oldukça doğru vuruşlar yapabilme kabiliyeti teyit edildi. Afganistan'da Su-24, 5000 m'den düşük olmayan irtifalarda, MANPADS'in erişiminin ötesinde uçtu.
SSCB'nin yıkılmasından sonra, Rusya hariç çeşitli değişikliklerin Su-24'i Azerbaycan (11 birimleri), Belarus (42 birimleri), Kazakistan (27 birimleri), Ukrayna (200) birimleri için gitti. ve Özbekistan (30 birimleri).
Azerbaycan Su-24 cephe bombacıları ve Su-24MR keşif uçağı, Dağlık Karabağ bölgesinde Ermenistan ile çatışmada kullanıldı. Bir Azerbaycan Su-24MR düştü, dağa çarptı. Aynı zamanda Dağlık Karabağ'ın savunma güçleri bu zaferi kendilerine atfetmektedir.
1993'teki Özbekistan, Tacikistan'daki iç savaş sırasında Tacik silahlı muhalefetin işgal ettiği kampları ve köyleri bombalamak için Su-24М'ı kullandı. Görünüşe göre, etnik Özbekler tarafından yönetilmiyorlardı. Özbek makamları, Stinger MANPADS'ın vurduğu bir cephe bombacısının kaybını kabul etti. Mürettebat üyeleri başarılı bir şekilde çıkarmayı başardılar ve bir arama kurtarma helikopteri tarafından yakalandılar.
Ozbek Su-24M, Karshi airbase şirketinde
Ağustos ayında, Tacikistan'da yılın 1999'i, birkaç köyün sakinleri, tanımlanamayan dört üyeliğin Su-24M'inden kaynaklandığı iddia edilen bomba grevine saldırdı. İnsan mağdurlarının bombalanması sonucu hiçbir olay olmadı, ancak göstericilerin dediği gibi, 100 hayvan başları öldü ve mahsuller ateşe verildi. Muhtemelen bu gösteri bombardımanının amacı muhalefetteki Tacik komutanlarının “korkutma eylemi” idi.
Uydu görüntüsü Google Earth: Su-24 Özbekistan Karshi Havaalanı'ndaki Hava Kuvvetleri
2001'te, "Kuzey İttifakını" destekleyen Özbek Su-24M Taliban'ın pozisyonlarına saldırdı. Bir bombardıman uçağı vuruldu, her iki ekip üyesi de öldü. Şu anda, tüm hayatta kalan Özbek Su-24 “saklanıyor”.
İlginç bir durum, sonsuza dek Ukrayna’da devralınan “yirmi dört” ile ilgili. tarih Rusya ve Ukrayna Hava Kuvvetleri. Şubat 13 1992, 6 BAP uçaklarının bulunduğu Ukrayna Starokonstantinov havaalanından 6, 24 Su-24M yükseldi. Bombacılar Smolensk yakınlarındaki Shatalovo'da bir Rus havaalanına indi. Su-6M'i Rusya'ya kaçıran pilotların asıl amacı, yeni Ukrayna makamlarına bağlılık yemin etme isteksizliği idi. Bu durumda, 12-th BAP afişi arabayla Rusya'ya gönderildi. Alay kurmay başkanı da dahil olmak üzere çeşitli kademelerdeki beş komutan dahil XNUMX halkı, bombardıman uçaklarıyla birlikte Ukrayna'dan ayrıldı. BDT liderlerinin Minsk’te buluşması arifesinde gerçekleşen bu hikaye, büyük bir yanıt aldı.
Ukrayna'dan kaçırılan “yirmi dörtün” kaderi yenilmezdi. Genel olarak, Rusya’da bir havacılık alayı pankartının kaldırılması, işe yaramaz olan, bazıları önemli derecelerde olan pilotlar, nedense ana ünite formlarını getirmedi - uçak ve motorlar. Mevcut savaş uçaklarının kurallarına göre formlar olmadan çalıştırılması imkansızdır, çünkü uçağın havada ne kadar zaman harcadığı, ne zaman ve ne tür bakım ve onarım yapıldığı bilinmiyor. Bu özellikle, kullanım ömrü 21 saat olan AL-400F-3 motorları ve 1992 yılına atanan 1800 saatlerinde geçerlidir.
Sonuç olarak, hiç kimse sorumluluk almaya başladı ve teknik belgelerin restorasyonu ile uğraşmadı. Shatalovo'daki "Ukraynalı" Su-24M "çitin altında" idi. “Gömülü” oldukları yerde, “bağışçı” olarak kullanarak, bazı “kritik olmayan” birimleri ve parçaları onlardan sökerek.
Şu anda, tüm Ukrayna Su-24М ve Su-24МР, 1992 taktik havacılık tugayının dayandığı 7'te ünlenen Starokonstantinov'da yoğunlaşmıştır. Tugay uçakları, ATO’da Ukrayna’nın güney-doğusunda yer aldı ve uçak savaş silahlarından ve MANPADS’ten üç savaş aracı kaybetti. Anlaşılan, yönetilmeyen uçak silahlanma türlerini kullanan Ukrayna pilotları, küçük kalibreli uçaksavar teçhizatlarına ve MANPADS'a sahip düzensiz silahlı oluşumlara karşı savaş misyonlarında, Su-24 için “altın” kuralını ihmal etti.
Yazar tavsiye için "Antik" minnettar
Göre:
http://www.forumavia.ru
http://bmpd.livejournal.com/968977.html
http://инжипром.рф/index.php/new-edition/195-gefest
http://www.airwar.ru
http://www.ktrv.ru/about/