Hiç unutmuyorum, Edirne'de yaşadığım zamanlar, köy ya oralar, sobamızın kömürü bitti. Dışarıda kar kıyamet ama anlatamam. Kömürlük eve yakın ama köşeyi dönmek gerekiyor, 3 dakika mesafe var. Evin en büyük kızı benim diye, o karda ben gitmiştim. Her yerim morarmıştı ve hayatımda hiç o kadar üşümemiştim. Karla o gün bugündür küsüm.