Birçoğu gerçekten iyi konuşmacı olduklarını söyleyecek ve yine de çok kötü yazarlar olduklarını düşünüyorlar. Pek çok son derece iyi yazar, çok zayıf konuşma becerileri sergiler. Örneğin, C-SPAN kitap incelemesini izlerseniz, hayal edebileceğiniz en iyi yazarlardan bazılarının çok iyi konuşmacılar olmadığını göreceksiniz. Yine de bazen kitap inceleme kanalında çok iyi bir kitap yazan çok iyi bir hikaye anlatıcısı görüyorsunuz.
Çok fazla yazmaya başlamadan önce, çok iyi bir konuşmacıydım ve siyasetle uğraştıktan sonra, hayatımda yaklaşık 1000 kişiye kadar her büyüklükteki izleyiciye epeyce konuşma yaptım. Ve biri 60 milyon kişi tarafından izlenen birçok TV röportajı yaptım. Her nedense kendimi çok iyi bir konuşmacı olarak görüyordum, belki de kendi işimde edindiğim tüm uygulamalar, ama kendimi hiçbir zaman çok iyi bir yazar olarak görmedim.
Bir gün, yazma ve konuşmanın birbirine çok benzediğini fark ettim ve bir grup insanla ya da bir izleyici grubuyla konuşuyormuş gibi yazarsanız, tamamen farklı bir şekil ve anlam kazanır. Ve ister inanın ister inanmayın, daha da iyi karşılanır. Bazı nedenlerden dolayı insanlar yazarla konuşulmayı veya sohbet etmeyi sever. Onlarla sohbet ediyormuş gibi yazarsanız, yazdıklarınızı okumaya daha yatkın olurlar.
Bu nedenle, bir veya diğerinde iyi olan, ancak her ikisinde birden olmayan insanları gözlemleseniz bile, yazma ve konuşma el ele gider. Çok iyi bir yazar çok iyi bir konuşmacı olabilir ya da çok iyi bir konuşmacı çok iyi bir yazar olabilir. Bunun nedeni, ilgili becerilerin iletişim yöntemleri ve dilimiz olmasıdır. Umarım bunu anlayıp felsefi bir temelde düşünürsünüz çünkü size garanti ederim ya yazınızı ya da konuşmanızı ya da aynı anda her ikisini de geliştirecek.