Bizimkiler filmin adına ''Yaşamaya Değer'' demişler. Orjinal adı 'Le Herisson'' yani ''Kirpi'', ama bence kitabın adı en güzeli ''L'Elégance du Hérrison'' yani ''Kirpinin Zarafeti''.
Muriel Barbery'nin çok satan romanı 'L'Elégance du Hérrison'dan uyarlanan filmde, her biri kendi yalnızlığına gömülmüş karakterlerin bir apartmanda kesişen hayatlarını ele alıyor.
Yönetmen Mona Achache. Genelde Fransız filmleri ile pek aram yoktur. Yıllar önce İstanbul Film Festivali'nde izlediğim bir Claude Chabrol filmi (''Seremoni'' idi sanırım) sayesinde tövbe etmiştim ama serde sinefillik olduğundan arasıra yine şans tanıyorum. Bu da bir Fransız filmi olduğundan önce dudak bükerek, önyargı ile yaklaştım. Yanılmışım, karşıma oyuncu - senaryo - yönetmen birlikteliği ile son derece başarılı kotarılmış, sımsıcacık bir film çıktı.
Oyuncular başta kapıcı kadını oynayan Josiane Balasko, Garance Le Guillermic ve Togo Igawa son derece abartısız, gerçekçi ve minimalist oyunlarıyla filmi alıp götürüyorlar. Kapıcı hiçte bildiğimiz kapıcılardan değil. Bitter çikolata yiyerek klasik eserler okuyan, kitaplarla dolu odası olan asosyal bir kişilik. İşini titizlikle yapan, kendine ait zamanda kucağında kedisiyle kitap okuyan (kızın kirpiye benzettiği) Renee daha sonra yaşlı Japon adam ve küçük kız ile birazda onların teşvikiyle dostluk bağları kurar. Final sahnesinin ardından kapanışın daha zekice olmasını beklerdim, azıcık eksik kalmış sanırım. Yine de sezonun kaliteli, seviyeli filmlerinin arasında yer alacak bir film sonuç olarak. Kalite her zaman alkışlanır...