Tabii ki, hiçbir şey hakkında değil silâh öyle söyleyebiliriz. Gelecekte böylesine büyük bir rezervle yaratılmış bir silah var, her yeni nesil savaşçıda kendi içinde bir şeyler buldu. Potansiyeli onlarca yıldır açığa çıkan silahlar. Bu durumda, tasarımda önemli değişiklikler meydana gelmedi. Sadece savaş kullanım deneyimi yeni ve yeni olasılıklar ortaya çıkardı. Bu tür silahlara efsanevi demeye hakkımız var.
Bu yazıda bu tür silahların tartışılacağı hakkında. Efsanevi ağır makineli tüfek S. V. Vladimirov - CPV. KPVT - Çoğu okuyucu için en yaygın seçeneklerden biri olan makineli tüfek. Ama yine de onu doğru diyoruz - CPV.
Otomatik küçük kalibreli küçük kollar fikri bu yöndeki ilk çalışma başladığında yeni değildi.
Büyük kalibre modlarının başlatıcıları ve yasama organları Avrupalı havacılık silah imal. Birinci Dünya Savaşı'ndan sonra, kalibre ve katliamda normal bir tüfek makineli tüfeğinden daha büyük bir şeyi uçağa vidalamak için kaşıntı.
Ve geçen yüzyılın 30'lerinin ikinci yarısında, bir yandan silahların yaratılması, bir yandan da büyük çaplı, diğer taraftan hızlı ateşleme konusunda tam ölçekli çalışma başladı.
Sovyetler Birliği'nde istisna yok. Ve çalışma, 12,7 x 108-mm kartuşunun platformunda gerçekleştirildi. Böylece DSHK'nın çok uzun süredir devam eden projeleri olan UB makineli tüfekler doğdu.
1938'te, ilk 14,5 x 114-mm kartuş modeli, Rukavishnikov tanksavar silahı için geliştirilmiştir. Silah hacimli ve başarısız oldu ve bir seriye girmedi. Kartuş hakkında söylenmeyen ne. Burada tasarımcılar da buna yakından bakmaya başladılar.
Bununla birlikte, büyük bir savaşa hazırlanırken, ülke bu tür silahlar üretmeyi göze alamazdı. PTR ve bu kalibre daha fazla makineli tüfek SSCB'ye ihtiyaç duymuyordu.
Ancak herhangi bir teori pratik tarafından doğrulanır. II. Dünya Savaşı'nın başlangıcı, sadece PTR değil yeniden doğuş olarak düşünülebilecek bir noktaydı. Stalin'in kişisel talimatlarına göre, ivedilikle çalışmaya devam edildi. PTR ve yeni kartuşta çalıştı.
16 Temmuz 1941, zırh delici bir ateş mermisi ve çelik çekirdekli B-14,5 bulunan 32 mm kartuş. 15 August, sert metal-seramik çekirdekli bir zırh delici yangın mermisi ile başka bir kartuş olan BS-41'i kabul etti. Ve Ağustos 29’ta V.A. Degtyarev ve Simonov.
Bu silahın etkinliği, diğer makalelerin konusudur. Ancak bu tür silahların uçakla savaşmak için kullanılabiliyor olması önemlidir. 1941-42 yıllarında, PTR'den uçağın imhasıyla ilgili birkaç durum vardı. Bununla birlikte, bir kartuşla hızlı hareket eden bir hedefe ulaşmak zordu. Ama vurursan ...
Dahası, saldırgan bir savaş yaparken, savaşçılarımız sık sık iyi donanımlı Alman hap kutuları ve bunkerlerle karşılaştı. İlk atıştan böyle bir yapıya ulaşmak kolay değildi. Zaten 1942'in ortasında bulunan Yüksek Komuta merkezi, piyade için 14,5-mm makineli tüfek oluşturma görevini üstlendi. Ancak bu soruna çözüm bulunamamıştır.
Gerçek şu ki, bir makineli tüfek atışının enerjisi otomatik topun gücünden daha büyük. Ancak, performans özelliklerine göre, bu tür makineli tüfekler, küçük kalibrelerin tabancalarıyla karşılaştırılabilir olmalıdır. Bu nedenle, görev tam olarak bu tür silah kavramının seçimindeydi.
ShVAK ve B-20 uçak toplarının tasarımcısı Semyon Vladimirovich Vladimirov, böyle bir çizgiye bağlı kaldı. Ve kasım ayında, 1943 makineli tüfeği fabrika testleri için sundu. Dahası, uçaksavar makineli tüfek test edildi. Bu tür silahlar için gerekenler daha yüksekti.
Makineli tüfek testleri başarılı oldu ve Savunma Komiserliği ile yapılan anlaşmadan sonra, fabrika, makineli tüfek (KPV-44) ve uçaksavar silahı üretimi için bir sipariş aldı. Askeri testler için 50 makineli tüfek ve bir şarj cihazı gerekli. Denemeler savaşın bitiminden sonra Mayıs 1945'ta başladı.
1946'te makineli tüfek iki versiyonda benimsendi. PKP (piyade makineli tüfek) ve uçaksavar KPV. 6 yıl boyunca, birlikler sadece uçaksavar teçhizatları versiyonunda 8'e bu tür makineli tüfeklerle geldi.
Ne yazık ki, içinde hikayeler Bu silah şaheserinin yaratılması tasavvufun bir unsurudur. Unutmayın, oldukça sık kullanılan klişe, yaratılışın çoğu zaman ruhu ve hatta yaratıcının yaşamını kaptığını hatırlıyor musunuz? Semen Vladimirovich Vladimirov ile oldu. Makineli tüfeğin yaylı parçalarını kendi tasarımında sökerken, 12 Temmuz 1956 öldürüldü. Vladimir bölgesi Kovrov şehrine gömüldü.
Bildiğimiz o makineli tüfek KPVT, tasarımcı ömrü boyunca gelişmeye başladı. 1952 yılından itibaren. Silahın gücü ve çeşitli şartlardaki yüksek hayatta kalma oranı, onları zırhlı araçlarla silahlama gereğini dikte etti.
Sadece bir özellik vermek yeterli - kurşunun “çalışan” ölümcül aralığı. 7-8 kilometre. Tabii ki, bu mesafelerde hedefli çekim yapılamaz. Ama görüyorsunuz, güç inanılmaz. Tüm zırhlı personel taşıyıcılarının ve zırhlı düşman KPVT'nin piyade savaş araçlarının ön zırhı, bir dikiş makinesinin kolaylığı ile yumruklandı. Bu arada, hala Batı'nın zırhlı araçlarının tasarımına yönelik teknik görevlerde CPT tarafından yönlendiriliyorlar.
Buna, kasa ile birlikte çıkartılan namluyu hızlıca değiştirme yeteneğini ekleyin.
Namluyu hareket ettirerek yumuşak otomasyon ekleyin.
Namlu düzgün takılmadığında bir çekim yapılmasına izin vermeyen otomatik sigortalar ekleyin.
Teybin besleme yönünü değiştirme yeteneği ekleyin.
Bağlantıdan gelen kartuş çıkarılmadıysa, otomatik bir bant besleme kilidi ekleyin.
Bugün bile etkileyici görünmesi birçok avantajı vardır. Ve tüm bunlar "Sovyet şekilde" yapılır. Hassas boşluk ayarına gerek yok. Makineli tüfek farklı koşullarda eşit olarak çalışacaktır.
Tabii ki, dezavantajları da vardı.
Montaj ve demontajın karmaşık süreci (ve tasarımcının kaderi ile gösterildiği gibi tehlikeli).
Şarj oldukça uzun - 10-12 saniye.
Küçük bant kapasitesi.
Aşırı ısınma kartuşları yapıştırmaya başladığında, her şey bir kazık alır ve teyp yukarıdan yardım alınmadan çıkartılamaz.
Titiz makineli tüfek diyebilirsiniz, ancak başka bir şekilde yapamazsınız. Çok güçlü kartuş
Ancak, muhtemelen, CPV'nin en büyük avantajı, başlangıçta yine de uçaksavar makineli tüfek olması. Böylece tasarımcı, başlangıçta kartuşu, o zamanki ürünlerde olduğundan daha fazla güçle kullanma olasılığını ortaya koydu. Bu makineli tüfek altında artık cephane geliştirebilirsin.
Askerlerin efsanenin 70 yıldan daha uzun bir geçmişi için hatırladıklarını listelemek için kalır.
Uçaksavar silahları için tek (ZPU-1) ve ikiz (ZPU-2 ve ZU-2) kurulumları. Özellikle bilinen ZU-2'tir. 1955 yılında kabul edildi. Otomatik görüş ve hemen iki topçu çalışma yeteneği ile çekildi.
ZSU-1. Makineli tüfek dağ modifikasyonu. 1954'te geliştirilmesine rağmen, yalnızca 1968'te servis için kabul edildi. Dağlarda olmasa da savaşta test edildi. Vietnam'a teslim edildi ve orada helikopterlere ve Amerikan uçaklarına karşı başarıyla çalıştı. Afganistan ve Çeçenistan'da da kullanılmıştır.
TAL-4. GAU 56-Y-562 olarak da bilinir. 1949 yılında kabul edildi. Alay ve bölümlerde kendi savunma aracı olarak kullanıldı. Ancak, ne yazık ki, uçaklarda yer saldırılarının hız ve taktiklerindeki artış, hesaplamaların hayatta kalmasını büyük ölçüde azalttı.
14,5-mm MTPU. Deniz makineli tüfek montajı. Yüzey, kıyı ve hava hafifçe zırhlı hedeflerle mücadele etmek için tasarlanmıştır. Savaş gemilerine ve diğer deniz ve nehir gemilerine kurulur. 1999’te MTPU bir kulede “gizlenmişti”.
İkiz makineli tüfek tesisatı (2М-5'ten 2М-7'a). 2-5 (1952 yılı), 123bis ve 184 projesinin torpido botlarıyla donatıldı. Güverte taretinin gövdesi yatay olarak düzenlenmiştir. 2М-6 veya 2М-6Т (1952 yılı) - 1204 projesinin topçu botları için kule tesisinin bir çeşididir. 2М-7, 1400 ve 368П projelerinin ve mayın tarama gemilerinin devriye botları için tasarlanmıştır.
Yaşam makinesi Tohumları Vladimirov devam ediyor. 1989'te, alüminyum tişörtlü ve sert alaşımlı bir göbeğe sahip yeni bir zırh delici ateşleyici kartuş ortaya çıktı. Zaten yüzyılın başında, yükseltilmiş bir MDZM mermi ve modern bir BZT-M mermi (gece ateşleme için uzaktan izleyici ateşlemeli) kartuşları ortaya çıktı.
Ancak, uygulama kapsamı küçülüyor. Bugün zaten eski moda BTR-70 ve BTR-80, küçük devriye botları. Ve komşuların ordularında, büyük kalibreli makineli tüfekler yavaş yavaş yüksek hızlı uçak silahlarıyla zırh oluşturmaya başladı.
Ve önümüzdeki yıllarda, büyük olasılıkla, zırhlı araçlarda büyük kalibreli makineli tüfek çağının sonuna şahit olacağız. Ve belki de gemilerde.
Bugün, büyük kalibreli bir makineli tüfek (örneğin, “The Rock”) piyadelerde yaygın bir şeydir. Parçalarına ayırmadan zaten transfer edilebilir, "kilo vermiş".
30-mm otomatik tabancayı er ya da geç değiştiren CPV'in kaderi ne olacak? Soru şu ki ...