20,1155$% 0.64
21,5958€% 0.95
24,9407£% 0.17
1.256,84%0,57
2.191,00%-1,48
560659฿%3.33311
Modern Yunanistan’da seçimlerin tarihi , 1833’te Yunanistan’ın ilk Kralı Bavyera’lı Otto’nun kağıt oy pusulasını tanıtmasıyla başladı. Olay, Temmuz 1834’te Argolis-Korint vilayetinin belediye seçimleriydi.
Modern plebisit kavramı, yaklaşık 400 yıllık Osmanlı yönetiminin ardından, bağımsızlıklarını sadece birkaç yıl önce kazanan Yunan halkı için yeni bir şeydi.
İkinci oylama 1844’te, bu kez 3 Eylül 1843 isyanından sonra parlamento seçimleri için yapıldı .
Tabii ki, oylama kavramının kendisinin çok daha uzun bir geçmişi var, antik Yunanistan’a , Atina demokrasisine ve diğer şehir devletlerine kadar gidiyor. Oy pusulası için Yunanca kelime, küçük, cilalı taş anlamına gelen ψήφος (psifos) dur. Seçmenler, aday veya konuyla aynı fikirdeyseler beyaz taşları, aynı fikirde değillerse siyah taşları kullandılar.
Argolis-Korint’teki Temmuz 1834 seçimlerinde seçmenlere, üzerine seçtikleri adayın adını yazdıkları beyaz bir kağıt parçası verildi. Bununla birlikte, el yazısıyla oy pusulası daha sonra 1864 Anayasası tarafından kaldırıldı, çünkü o sırada Yunanlıların çoğunluğu okuma yazma bilmiyordu ve bu nedenle adaylar tarafından kolayca manipüle edilebilirdi.
Kağıt oy pusulasını değiştirmek için, İyon Adaları’ndan milletvekillerinin önerdiği bir fikirden sonra küçük yuvarlak kurşun topakları tanıtıldı. Öneri, o dönemde gelişmiş Avrupa ülkelerinde kullanılan oylama türünün bu olduğu gerekçesiyle yapılmıştı.
Kurşun pelet oy pusulası, yüzyıllardır süren Venedik egemenliğinin bir kalıntısı olan İyonya Adaları’nda hâlâ kullanılıyordu. Pelet oy pusulasının kurulması, Osmanlı döneminde kağıt oy pusulalarının kullanıldığı talihsiz seçim deneyiminden sonra oy gizliliğini sağlamayı amaçlıyordu.
Alexandros Koumoundouros’un kazandığı yuvarlak pelet oy pusulalarının kullanıldığı ilk ulusal seçim Mayıs 1865’te yapıldı.
Prosedür şu şekildeydi: Her sandıkta aday sayısı kadar sandık vardı. Her aday için teneke oy sandığı iki bölüme ayrıldı: Sağ taraf beyazdı ve üzerinde EVET yazıyordu; sol HAYIR için siyahtı. Oy sandığına, saçmaları kutunun ilgili tarafına ileten açılı bir tüp bağlandı.
Seçmenler, büyük bir kaseden bir kurşun topak alıp onunla ellerini kaldırarak seçim komitesine yalnızca bir tane topak tuttuklarını veya oy kullandıklarını göstereceklerdi. Daha sonra sandığa yaklaşacak ve yuvarlak saçmayı “EVET” veya “HAYIR” olarak karşılık gelen bölmeye bırakacaklardı. “EVET” olumlu bir oya, “HAYIR” ise anlaşmazlığa karşılık geldi.
Bu, bir adaya karşı oy kullanmak isteyen bir seçmenin topunu sandığın siyah renkli bölümüne atması anlamına geliyordu ve bu da “kararmış” ifadesine yol açtı.
Bir adayın fanatik destekçileri bazen en sevdikleri adama bağlılıklarını göstermek için yüzeyde diş izleri bırakarak kurşun oy pusulasını bile ısırırlar. Dolayısıyla “Isırılmış oyumu kullandım” ifadesi veya sadece “ısırıldı” ifadesi.
Her seçmen, tüm adayların oy sandıklarından geçmek ve her biri için aynı prosedürü izlemek zorundaydı. Başarısız olursa, para cezasına çarptırıldı ve hapis cezasına çarptırıldı. Oy verme işleminin seçmen için son derece zaman alıcı olduğu açıktır.
Ne yazık ki, pelet oy pusulası sahtekarlığı ortadan kaldırmadı. Kurnaz adaylar ve onların destekçileri her zaman bir şekilde seçim sonucunu çarpıtmanın yollarını icat edebildiler. Ancak, 1877 seçim yasasının cezai hükümlerinden sonra bu tür görevi kötüye kullanma önemli ölçüde azaldı.
Oy pusulasında tahrifatın ana hilesi, sandıkların fiziksel olarak ters çevrilmesiydi. Peletler daha sonra karışacak ve bu nedenle sayılamaz olacaktır. Bununla birlikte, evrensel oy hakkıyla birleşen kurşun top, Yunanistan’ı Avrupa ölçeğinde doğrudan seçimlerde şimdiden öncü yapmıştı.
Yunanistan ekonomik olarak gelişirken ve cehalet yüzde 50’ye düşerken, yirminci yüzyılda işler dramatik bir şekilde değişmeye başladı. Pelet oy pusulası daha sonra geçersiz kabul edildi ve kağıt oy pusulası talebi ön plana çıktı.
1910’da Meclis’e hitaben yaptığı konuşmada Alexandros Papanastasiou , mahkeme görevlilerinin oylama prosedürlerini denetleyecekleri ve daha da önemlisi oy pusulalarının sayımı sırasında hazır bulunacakları için, kağıt oylamanın oylama prosedürlerini koruduğunu ve tahrif edilmiş sonuçları sınırlandırdığını vurguladı.
1911 Anayasasında, Eleftherios Venizelos’un yetkili mührünü taşıyan yuvarlak saçma oy pusulasına ilişkin hiçbir madde yoktu; bu nedenle, tüm oylama mekanizmalarını ve prosedürlerini kanunla ilan etmek yasama organına bırakılmıştır.
1914 belediye ve mahalli idare seçimlerinde ve 7 Kasım 1926 milletvekilliği seçimlerinde adayın adının yanına X işareti konulmasıyla birlikte kağıt oy geri döndü, bu süreç bugün de devam ediyor.
28 Mayıs 1952’de Yunan Parlamentosu, muhafazakarların yaygın olumsuz tepkilerine rağmen, nihayet tüm Yunan kadınlarına ulusal seçimlerde oy kullanma hakkı veren “2159 sayılı Yasa”yı kabul etti. 1930’dan beri, yalnızca 30 yaşın üzerindeki eğitimli kadınlar oy kullanabiliyordu – ama o zaman bile, yalnızca belediye seçimlerinde.
Ancak, kadınların tamamının seçmen kütüklerine kaydedilmesi için yeterli zaman olmadığı için, Kasım 1952 genel seçimlerinde kadınlar oy kullanamadı. Yani Yunan kadınları ilk kez ulusal seçimlerde oy kullandılar, 19 Şubat 1956’da.
Yunanistan Parlamentosu’na seçilen ilk kadın , 18 Ocak 1953 seçimlerinde Selanik Valiliği temsilcisi Eleni Skoura oldu.
Kaynak:greekreporter.com
Veri politikasındaki amaçlarla sınırlı ve mevzuata uygun şekilde çerez konumlandırmaktayız. Detaylar için veri politikamızı inceleyebilirsiniz.