Occam’lı William, Orta Çağ’ın karanlığını aydınlatmaya çalışan bir filozof, bir dogma savaşçısı idi. Akıl ve mantık üzerine yazıları nedeniyle kilise, 1328 yılında düşüncelerini tehlikeli bularak kendisini mahkum etti…
Occam’lı William’ın çok bilinen bir sözü günümüzde Occam’ın Usturası diye adlandırılıyor:
“Entia non sunt multiplicanda praeter necessitatem.”
Türkçe’ye çevirecek olursak:
“Zorunluluk olmadıkça varlıkları çoğaltmamak gerekir.”
Occam’ın Usturası diye bilinen ve basitlik ilkesi diye adlandırılabilecek yaklaşım çok basit bir mantığa dayanıyor:
Bir olgunun açıklanması, mümkün olan en az varsayıma dayanmalıdır.
Özetle, eğer bir meseleyi çözmek için iki yaklaşım varsa basit olan yaklaşım tercih edilmelidir. Bu yaklaşımda usturaya verilen sembolik rol, sorunu anlamak ya da çözmekte gereksiz olan varlıkların kesilip atılmasını sağlamasıdır.
Aslında bu düşünce biçimi Occam’lı William’dan çok önce Aristoteles tarafından kullanılmış “daha mükemmel olan daha az işlem gerektirendir” ilkesi olarak ortaya konulmuştur.
Occam’ın usturası ilk bakışta iyi bir yöntem gibi görünse de kullanılış biçimine göre bilimsel bir yöntem olmaktan uzaklaşabilir, hatta bilim karşıtı bir yöntem haline dönüşebilir.
İşte bu nedenle Occam’ın Usturasını bilimsel araştırmalara uygularken çok dikkat etmek gerekir. Bazen ayrıntılar, işin özü kadar önemlidir. Ayrıntıları kenara atayım derken insan kendisini bilim dışı alanlarda bulabilir.
O nedenle Occam’ın Usturası yaklaşımını aynı konuyu açıklayan birden fazla çözüm aynı sonuçlara varıyorsa bunlar arasında en basit olanı tercih edilmelidir biçiminde anlamak gerekir.
Einstein bu noktada çok önemli bir uyarı yapıyor: “Her şey olabildiğince kolay yapılmalı ama daha basit değil.”
Matematiksel