Dünya yüzlerce yıl boyunca, tüm ağırlığıyla kaplumbağanın sırtında kaldı. Sabır, inayet ve sadakat timsali, ağırkanlı bir bilge olduğunu kanıtlaması için dünyayı taşıması yeterli olmadı. İnsanlar farklı coğrafyalarda pek çok anlam yükledi ona. Çoğu zaman iyi addedilen cüsseli tosbağalar, kimi zaman kötücül bir dünyanın habercisi oldular.
Craig Stephenson, Kaplumbağalara Dair adlı kitabında bu ağır canlıyla olan kişisel meselesini, çağrışımlarla izlediği bir yoldan okura aktarıyor. Stephenson, Paris’te özel olarak çalışan Jungcu bir psikanalist. Dolayısıyla, kitabında aldığı akademik disiplinin etkilerini görmek mümkün. Kitap bir anlatım dili saptama çabasıyla (kararıyla) oluşturulan giriş bölümüyle başlıyor. ‘Kaplumbağa Beden’ , ‘Kafadaki Kaplumbağa’, ‘Çocuk ve Kaplumbağa’, ‘Tosbağa Dansı’, ‘Tosbağayı Öldürmek’ ve ‘Kaplumbağa Müziği’ başlıkları altında farklı kültürlerden söylencelerin iç içe geçtiği, alıntılarla ve anlatılarla beslenen
Doğu’da ütopya yok mu? Tarih Bilincinden Yaşam Sevincine İnsanlığın Sözleri