İskender, ilk Büyük Dük'ün en büyük oğluydu ve 1825'ten emperyal çift Nikolai Pavlovich ve Alexandra Feodorovna (Prusyalı hükümdar Friedrich-Wilhelm III'ün kızı) idi. Alexander Nikolaevich iyi bir eğitim aldı. Yetiştirme ve eğitim sürecine öncülük eden akıl hocası ve Rus dili öğretmeni, Tanrı Hukuku öğretmeni V. A. Zhukovsky'dir - ilahiyatçı, Başpiskopos. hikayeler ve istatistikler - K. I. Arsenyev, mevzuat - M. M. Speransky, finans - E. F. Kankrin, dış politika - F. I. Brunov, askeri eğitmen - kaptan K. K. Merder ve diğer ünlü öğretmenler.
Gelecekteki imparatorun kimliği, ordunun varisi olmak isteyen babası ve aynı zamanda Rusya'da makul reformlar yapan bir hükümdarlık yasası olan aydınlanmış bir hükümdar yetiştirmek isteyen şair Zhukovski tarafından etkilendi. Bu eğilimlerin her ikisi de Alexander Nikolaevich'in karakterine derin bir iz bıraktı.
1855’te Rusya’ya yöneldi ve ağır bir miras aldı. Sert bir Kırım Savaşı yapıldı, Rusya uluslararası tecrit edildi. Ülke ciddi iç politik sorunlarla karşı karşıya kaldı: Kafkas Savaşı devam etti, köylü sorunu çözülmedi ve böyle devam etti Alexander İskenderevich çar-reformcu olmaya zorlandı. Mart ayında 1856, Paris Barış sona erdi. Aynı yıl, İskender II gizlice Prusya ile Rusya'nın diplomatik izolasyonunu kırarak “ikili birliği” sonuçlandırdı. Aynı zamanda, Alexander Nikolayevich iç politikada biraz gevşeme yaptı: işe alım kitleri 3 için askıya alındı; Decembristler, Petrashevists, Polonyalı isyanı 1830 - 1831 katılımcıları ayrıcalıklar aldı. 1857'te askeri yerleşim kaldırıldı. Rusya'nın sosyal ve politik yaşamında bir tür “çözülme” başladı.
İskender köleliğin kaldırılmasına yöneldi ve 1861'ta bu kararı verdi. Dahası, reformun daha yumuşak bir versiyonu kabul edildi - başlangıçta köylülerin topraksız kurtuluşuyla “Baltık versiyonunun” yapılması önerildi. İmparator, bölgesel ve adli reformların (1864), kentsel reformun (1870), askeri reformların (60 - 70'in) desteğiyle, eğitim reformu yapıldı. Genel olarak, İskender liberal reformlar yaptı. Böylelikle, Yahudilerin konumu hafifletildi, şirket cezası kaldırıldı, sansür kolaylaştırıldı, vb.
Alexander Nikolaevich döneminde, Rusya Kafkas Savaşı'nda belirleyici zafer kazandı ve tamamladı. Kuzey Kafkasya pasifleştirildi. İmparatorluğun Orta Asya'ya ilerlemesi başarıyla tamamlandı: 1865 - 1881. Türkistan’ın çoğu Rusya’nın bir parçası oldu. 1870’te Prusya’nın Fransa’ya karşı kazandığı zaferden faydalanan Rusya, Paris Antlaşması’nda Karadeniz’in nötralizasyonu üzerine bir yazı yazdı. Rusya, Rus-Türk savaşını kazandı 1877-1878. Her ne kadar St. Petersburg, Batı'nın baskısı altında, fetihlerin bir kısmını terk etmek zorunda kaldı. Rusya İmparatorluğu, Kırım Savaşı'ndan sonra kaybedilen Bessarabia'nın güney kısmını geri döndü ve Kars bölgesini aldı. Doğru, İskender’in hükümeti stratejik bir hata yaptı - 1867’te, Amerika Birleşik Devletleri’nin Alaska’yı satması, Rusya’nın Asya-Pasifik bölgesindeki konumunu ciddi biçimde kötüleştirdi.
Polonyalı ayaklanmasından sonra 1863-1864. ve D.V. Karakozov’un, Nisan 1866’ta imparatorun hayatı hakkındaki suikast girişimi olan Alexander II, koruyucu kursun destekçilerine daha fazla dinlemeye başladı. Grodno, Minsk ve Vilna genel valileri bir “koruyucu” olan M. N. Muravyov atadı ve Rus Ortodoksluğundaki illeri yeniden konumlandırarak Ruslaştırmaya yönelik bir dizi reform yaptı. Muhafazakarlar D. A. Tolstoy, F. F. Trepov, P. A. Shuvalov en yüksek devlet görevlerine atandı. Savaş Bakanı Milutin ve İçişleri Bakanı Loris-Melikov gibi birkaç istisna dışında pek çok reformist iktidardan uzaklaştırıldı. Ancak, genel olarak, reformların seyri devam etti, ancak daha dikkatli bir şekilde durgun bir şekilde.
Hükümdarlığının sonunda, Devlet Konseyi'nin işlevlerini genişletmek ve Zemstvos'tan temsilciler getirmesi beklenen "Genel Komisyon" un (kongre) kurulmasını sağlayacak bir proje geliştirildi. Sonuç olarak, otokrasi sınırlı temsili organların lehine sınırlı olabilir. Bu fikrin yazarları İçişleri Bakanı M. T. Loris-Melikov ve Maliye Bakanı A.A. Abaza idi. İmparator, ölümünden kısa bir süre önce taslağı onayladı, ancak Bakanlar Kurulunda görüşmek için vakti yoktu.
Reformlar, Rusya'daki iç siyasi durumun istikrarsızlaşmasına yol açtı. Gönüllülerin Halkı tarafından temsil edilen devrimci yeraltı konumunu güçlendirdi ve kralın tasfiyesine doğru yol aldı. Komploculara göre, imparatorun ölümünün Rusya'da devrimci bir dalgaya yol açması gerekiyordu. 4 Nisan 1866, Karakoz Yaz Bahçesinde yürüyen kralı vurmaya çalıştı. Rus devlet başkanının korunmasının daha sonra çok zayıf bir şekilde örgütlendiğine dikkat edilmelidir. 25 Mayıs'ta Paris'teki 1867, Polonyalı bir göçmen Berezovsky tarafından vuruldu. 2 April 1879, imparatorun Kış Sarayının etrafında korunmadan ve uydular olmadan (!) Yürüdüğü zaman, Solovyov birkaç kez İskender'i vurdu. 19 Kasım 1879, komplocular imparatorun mahallesindeki treni havaya uçurarak kral için harcadılar. 5 Şubat 1880, Kış Sarayının birinci katında bir patlama oldu. Çok sayıda fedakarlığa yol açtı.
Bütün bu “zillere” rağmen, yalnızca 12 Şubat Yılı 1880, Kamu Düzenini korumak ve devrimci yeraltı ile mücadele etmek amacıyla Yüksek İdare Komisyonu tarafından kuruldu. Fakat liberal fikirli Kont Loris-Melikov tarafından yönetildi. Ölümcül tehlikeye karşı ihmalci bir tavır ve “beşinci sütunun” faaliyetlerinin sonucu açık ve üzücü.
Saltanatının son gününde, Alexander Nikolaevich kendini yorgun ve yalnız hissetti. Reformlar imparatorlukta bir dizi olumsuz sürece neden oldu. İç politikadaki başarısızlıklar aile sorunları ile tamamlandı. İmparatoriçe Maria Alexandrovna'nın ölümünden sonra, Prenses E. Yuryevskaya ile evlendi. Ancak, tahtın varisi onu tanımayı reddetti. Baba ve oğul arasında gerginlik vardı.
Pazar sabahı, 1 (13) Mart sabahı, egemen İçişleri Bakanı Loris-Melikov'u kabul etti. Anayasa taslağını onayladı ve Mart 4 için Bakanlar Kurulu toplantısına atadı. Bakanlar çoğunun bu planı onayladığını söylemeliyim. Mart 8, bu toplantıyı daha önce İskender III’ün başkanlığında yürütdüğü zaman, bakanların çoğunluğu lehte idi, sadece Stroganov ve Pobedonostsev aleyhte bulundu (İskender III onların bakış açısını kabul etti).
Loris-Melikov, kraldan askerden boşanmaya o gün gitmemesini istedi. Bu tür istekler yakın zamanda düzenli olarak tekrarlandı, imparator neredeyse birlik ziyaret etmeyi bıraktı. İskender kızgındı: “Halkımın beni korkak olarak görmesini istemem!” İçişleri Bakanı geri adım atmadı ve İskender'in kadın nüfusunun ne kadar etkilendiğini bilerek Prenses Yuryevskaya'ya döndü. Kocasını ikna etmeyi başardı. Boşanma gezisi iptal edildi. Fakat Büyük Düşes Alexandra Iosifovna sarayda göründü. En küçük oğlu, hükümdarın yeğeni, boşanmada ilk kez onun önünde görünmek zorunda kaldı. Alexander ölümcül bir karar verir.
Öğleden sonra saat üçte, Alexander Nikolaevich saraya geri dönüyordu. İmparatorluk taşımacılığına Kazaklar ve polis şefi kızakları eşlik etti. Catherine Kanalı'na gittiklerinde araba sarsıldı ve dumanla kaplıydı. Bu patlayıcı bir cihaz N. Rysakov attı. Kucher ayrılmak istedi, ama Alexander durmasını emretti. Arabadan inerken, bazı Kazakların ve yoldan geçenlerin acı çektiğini gördü. Rysakov kaçmaya çalıştı ama yakalandı. Kral yaklaştığında ve kalabalıkta savaştı ve şöyle dedi: “Ne yaptın, delirdin?” Ayrıca adını ve rütbesini sordu. Rysakov bir esnaf çağırdı. Polis şefi kaçtı, hükümetin yaralanıp yaralanmadığını sordu. "Tanrıya şükür, hayır," dedi İskender. Rysakov bunu duydu ve kötülük dedi: “Hala Tanrı'ya şanlı mı?” Bu sözlerin gizli anlamını kimse anlamadı.
Alexander Nikolayevich, yaralı oğlunun üzerine eğildi, onu geçti ve mürettebata gitti. Birdenbire yeni bir patlama oldu. Bu I. Grinevitsky, egemenlerin ayaklarının altına ikinci bir bomba attı. Hem katil hem de imparator ölümcül şekilde yaralandı ve o gün öldü. İmparator aslında bacaklarını kaybetti. “Sarayda ... orada ölmek için ...” diye fısıldadı. Yaklaşık bir saat sonra, öğleden sonra 3 dakikalarının 35 saatlerinde, Alexander II Kış Sarayında öldü.
Alexander II Nikolaevich büyük ölçüde kendi ölümünden suçluydu. Hiç şüphe yok Pobedonostsev, yalnızca saf otokrasinin devrime direnebileceğini söylemesine şaşmamalı. İskender Nicholas İmparatorluğu'nu salladı. Neyse ki, Rusya için, imparatorluğun çürümesini dondurabilen güçlü Alexander III'ün eli, ölümünün ardından iktidarın dizginlerini ele geçirdi. Aynı zamanda, saltanatı iyi bir hatıra bıraktı. 20 yüzyılın başında, Rus köylülerden hangilerini hatırladıklarını sordukları zaman, Çar-Kurtarıcı olarak adlandırdılar.
13 Mart 1881, Rus İmparatoru II. Alexander öldürüldü.
- Yazar:
- Samsonov Alexander
Ctrl girmek
Bir hata fark ettim Metni vurgulayın ve tuşuna basın. Ctrl + Enter