Nasıl geldik bu hale? Hangisi farkında ne kadar önemli bir adım attığının?
Ne kadar önemli bir müessese kurduğunun?
Hangisi farkında en büyük müesseseyi(aile) kurarken onu iğrenç bir şekilde kirlettiğinin?
Hangisi farkında evliliğin en büyük cihad olduğunun?
Yapma kardeşim, hesabını veremezsin!
Nikâhın olmadan gezip tozduğun günleri sorarlar. Tesettürün adını lekeleyip onu modaya uydurmaya çalışanlar, senin düğününde, senin sebep olmanla, erkeklerin arasında kendilerini teşhir ederlerse sana bunu sorarlar.
Hayırlı evlatlar, mutlu bir yuva istiyorsun değil mi? O zaman bu rezilliklerle başlama bu hayırlı işe. Sen mutlu gününde Allah’ı (c.c.) an ve yap dediğini yap, yapma dediğini yapma. O denileni yap ki Allah(c.c.) da seni zor zamanlarında hatırlasın.
Kendine gel ve içinde bulunduğumuz duruma bir bak. “Ben olmasam ne olacak” değil, “Ben varsam bu dava da var” bilincinde ol ki içinde bulunduğumuz bu durumdan kurtulalım. Fatih’i, İstanbul ninnileriyle büyüten zihniyeti idrâk et. Basit gördüğün şeylerin akla olmasa bile, kalbe işleyişini farket! Kendini yetiştir, hayırlı evlatlar yetiştir ve davana hizmet et.
Böyle yap ki huzuru bulasın.