Merhaba. Benim adım Eric Wilson. Ve bugün size balık tutmayı öğreteceğim. Şimdi bunun tuhaf olduğunu düşünebilirsiniz çünkü muhtemelen bu videoyu İncil'de olduğunu düşünerek başlattınız. Öyle. Bir ifade var: Bir adama bir balık verin ve onu bir gün besleyin; ama ona balık tutmayı öğretin, onu ömür boyu besleyin Diğer bir yönü ise, ya bir adama sadece bir kez değil, her gün bir balık verirseniz? Her hafta, her ay, her yıl, her yıl? O zaman ne olacak? Sonra adam tamamen size bağımlı hale gelir. Ona yemesi gereken her şeyi sağlayan kişi olursunuz. Ve çoğumuz hayatımızdan geçtiğimiz şey bu.
Bir dine veya diğerine katıldık ve organize din restoranında yemek yedik. Ve her dinin kendi menüsü vardır, ancak temelde aynıdır. Tanrı'dan geliyormuş gibi insanların anlayışı, öğretileri ve yorumlarıyla besleniyorsunuz; kurtuluşunuz için bunlara bağlı. Her şey yolunda ve güzel, eğer gerçekten de yemek iyi, besleyici ve faydalıysa. Ancak çoğumuz görmeye geldik - maalesef yeterli değiliz - yiyecekler besleyici değil.
Oh, bunun bir değeri var, buna şüphe yok. Ama hepsine ihtiyacımız var ve gerçekten yararlanmamız için bunların hepsinin besleyici olması gerekiyor; kurtuluşa ulaşmamız için. Biraz zehirli ise geri kalanının besleyici olması önemli değil. Zehir bizi öldürecek.
Yani bu farkındalığa geldiğimizde, kendimiz için balık tutmamız gerektiğini de anlarız. Kendimizi beslemeliyiz; kendi yemeğinizi pişirmek zorundayız; dindarların hazırladığı yemeklere güvenemeyiz. Sorun da bu, çünkü bunu nasıl yapacağımızı bilmiyoruz.
Düzenli olarak e-postalar alıyorum veya YouTube kanalında insanların bana "Bu konuda ne düşünüyorsun? Bunun hakkında ne düşünüyorsun?" Bunların hepsi güzel ve güzel, ama gerçekten tek istedikleri benim yorumum, benim fikrim. Ve geride bıraktığımız şey bu değil mi? Erkeklerin görüşleri?
"Tanrı ne diyor?" Diye sormamız gerekmez mi? Ama Tanrı'nın ne dediğini nasıl anlarız? Görüyorsunuz, balık tutmayı öğrenmeye başladığımızda, bildiklerimizi temel alıyoruz. Ve bildiğimiz şey geçmişin hatalarıdır. Gördüğünüz gibi din, öğretilerine ulaşmak için eisegesis kullanır. Ve tüm bildiğimiz bu, eisegesis, temelde kendi düşüncelerinizi İncil'e koymak. Bir fikir edinmek ve bunu kanıtlayacak bir şey aramak. Ve bazen olan şey, bir dinden ayrılan ve kendi çılgın teorilerini geliştirmeye başlayan insanlar, çünkü geride bıraktıkları aynı teknikleri kullanıyorlar.
Asıl soru, eisegesis veya eisegetical düşünceyi yönlendiren şey nedir?
2 Petrus 3: 5, elçinin şöyle dediğini kaydeder: (başkaları hakkında konuşurken) "onların isteklerine göre, bu gerçek onların dikkatinden kaçar." "Onların isteklerine göre, bu gerçek onların dikkatinden kaçar" - böylece bir gerçeğe sahip olabilir ve onu görmezden gelebiliriz, çünkü onu görmezden gelmek istiyoruz; çünkü gerçeğin desteklemediği bir şeye inanmak istiyoruz.
Bizi yönlendiren şey nedir? Tüm olumsuz duygular, korku, gurur, belirginlik arzusu, yanlış yönlendirilmiş sadakat olabilir.
Mukaddes Kitabı incelemenin başka bir yolu da tefsirdir. İncil'in kendisi için konuşmasına izin verdiğiniz yer burasıdır. Bu Tanrı Ruhu'ndaki sevgi tarafından yönlendirilir ve bu videoda neden bunu söyleyebileceğimizi göreceğiz.
İlk önce, bir eisegesis örneği vereyim. Tarihinde bir video yayınladığımda İsa Başmelek İsa mı?, Buna karşı birçok insan vardı. İsa'nın Başmelek Mikail olduğunu savundular ve önceki dini inançları nedeniyle bunu yapıyorlardı.
Yehova'nın Şahitleri, birincisi, İsa'nın insanlık öncesi varoluşunda Mikhail olduğuna inanıyor. Ve videodaki tüm bilgileri, kutsal kitabın tüm kanıtlarını, tüm muhakemeleri alacaklardı - bir kenara koydular; görmezden geldiler. Bana bir mısra verdiler ve bu "kanıt" tır. Bu tek dize. Galatyalılar 4:14, şöyle yazıyor: “Fiziksel durumum sizin için bir deneme olsa da, bana aşağılama veya tiksinti ile davranmadınız; ama beni Tanrı'nın meleği gibi kabul ettin, Mesih İsa gibi. "
Şimdi, eğer bir baltanız yoksa, o zaman sadece söylediği için bunu okur ve “bu, İsa'nın bir melek olduğunu kanıtlamaz” derdiniz. Bundan şüpheniz varsa, size bir örnek vereyim. Diyelim ki yabancı bir ülkeye gittim ve saldırıya uğradım ve param yoktu. Kalacak yerim olmadığı için muhtaçtım. Ve nazik bir çift beni gördü ve beni içeri aldılar. Beni beslediler, kalmam için bir yer verdiler, beni eve dönerken uçağa bindirdiler. Ve o çift hakkında şunu söyleyebilirim: “Çok harikaydılar. Bana oğlu gibi uzun süredir kayıp bir arkadaşmışım gibi davrandılar. "
Beni duyan kimse, "Ah, bir oğul ve bir arkadaş eşdeğer terimlerdir" diyemez. Bir arkadaşımla başladığımı ve daha değerli bir şeye tırmandığımı anlayacaklardı. Ve Paul'ün burada yaptığı da bu. "Tanrı'nın bir meleği gibi" diyor ve sonra "Mesih İsa'nın kendisi gibi" yükseliyor.
Doğru, başka bir şey olabilir, ama o zaman orada ne var? Belirsizliğin var. Ve ne olur? Bir şeye gerçekten inanmak istiyorsan, belirsizliği göz ardı edeceksin. İnancınızı destekleyen bir yorumu seçip diğerini görmezden geleceksiniz. Ona hiçbir şekilde itibar etmeyin ve onunla çelişebilecek başka hiçbir şeye bakmayın. Eisegetik düşünce.
Ve bu durumda, muhtemelen yanlış yönlendirilmiş sadakat yüzünden yapılsa da, korku ile yapılır. Korku diyorum, çünkü İsa Başmelek Mikail değilse, Yehova'nın Şahitlerinin dininin tüm temeli ortadan kalkar.
Görüyorsunuz, onsuz 1914 yoktur ve 1914 olmadan son gün yoktur; ve bu nedenle son günlerin uzunluğunu ölçecek hiçbir nesil yoktur. Ve sonra, sözde, yönetim organının sadık ve gizli köle olarak atandığı hiçbir 1919. İsa, Başmelek Mikail değilse, her şey ortadan kalkar. Sadık ve sağduyulu kölenin şu anki açıklamasının, 1919'a atandığını, ama ondan önce, İsa'nın zamanına kadar, sadık ve sağduyulu bir kölenin olmadığını hatırlamak isteyeceksiniz. Yine, bunların tümü, onları 4'a götüren ve onların İsa'yı Başmelek olarak kabul etmelerini gerektiren, Daniel'in 1914 bölümünün yorumuna dayanmaktadır.
Neden? Pekala, mantığı takip edelim ve bu bize Kutsal Kitap araştırmalarında biyolojik akıl yürütmenin ne kadar yıkıcı olabileceğini gösterecektir. Elçilerin İşleri 1: 6, 7 ile başlayacağız.
"Böylece toplandıklarında, ona sordular:" Efendim, şu anda İsrail krallığını yeniden mi kuruyorsun? " Onlara şöyle dedi: "Baba'nın kendi yetki alanına koyduğu zamanları veya mevsimleri bilmek size ait değildir."
Esasen, "Bu seni ilgilendirmez. Bunu Tanrı bilir, sen değil. " Neden, "Daniel'e bak; bırakın okuyucunun ayırt etmesine izin verin ”- çünkü Yehova'nın Şahitlerine göre her şey Daniel'de mi?
Bu sadece herkesin yapabileceği bir hesaplama. Bizden daha iyi idare edebilirlerdi, çünkü tapınağa gidip her şeyin olduğu kesin tarihi öğrenebilirlerdi. Öyleyse neden bunu onlara söylemedi? Samimiyetsiz miydi, aldatıcı mıydı? Onlardan sormak için orada olan bir şeyi saklamaya mı çalışıyordu?
Görüyorsunuz, bununla ilgili sorun, Yehova'nın Şahitlerine göre bunu bilmemize izin verilmiş olmasıdır. 1989 tarihli Gözcü Kulesi, 15 Mart, sayfa 15, paragraf 17 diyor ki:
Yehova, "Sadık ve sağgörülü köle" aracılığıyla, hizmetçilerinin on yıllar önce 1914 yılının Yahudi olmayan Zamanların sonunu işaretleyeceğini anlamalarına da yardım etti. "
Hmm, "onyıllar öncesiyle". Bu yüzden Yehova'nın yetki alanına giren şeyleri, “zamanları ve mevsimleri” bilmemize izin verildi… ama değildi.
(Şimdi, bu arada, bunu fark ettiniz mi bilmiyorum, ama sadık ve sağduyulu kölenin bunu onlarca yıl önceden ortaya çıkardığını söylüyor. Ama şimdi diyoruz ki, 1919'a kadar sadık ve sağduyulu bir köle yoktu. Bu başka bir mesele, rağmen.)
Tamam, eğer Şahit isek, Elçilerin İşleri 1: 7'yi nasıl çözeceğiz; 1914'ü desteklemek istiyorsak? Kitap Kutsal Yazılardan Muhakeme, sayfa 205 diyor ki:
İsa Mesih'in elçileri, zamanlarında anlamadıkları çok şey olduğunu anladılar. Mukaddes Kitap, "son anı" sırasında hakikat bilgisinde büyük bir artış olacağını gösterir. Daniel 12: 4. "
Bu doğru, bunu gösteriyor. Ama sonun zamanı nedir? Bizim günümüz olduğunu varsaymamız gereken şey bu. (Bu arada, bence daha iyi bir başlık Kutsal Yazılardan Muhakeme, olabilir Kutsal Yazılarla Muhakeme, çünkü burada aslında onlardan mantık yürütmiyoruz, fikrimizi onlara empoze ediyoruz. Ve bunun nasıl olacağını göreceğiz.)
Şimdi geri dönelim ve Daniel 12: 4'ü okuyalım.
Sana gelince, Daniel, kelimeleri gizli tut ve kitabı sonuna kadar mühürle. Birçoğu etrafta dolaşacak ve gerçek bilgi bol olacak. "
Tamam, sorunu hemen anladın mı? Bunun geçerli olması için, bunun Elçilerin İşleri 1: 7'de söylenenlere aykırı olması için, önce şimdiki gibi sonun zamanı hakkında konuştuğunu varsaymalıyız. Bu, bunun sonun zamanı olduğunu varsaymamız gerektiği anlamına gelir. Ve sonra "gezinin" ne anlama geldiğini açıklamalıyız. Şahit olarak açıklamalıyız - artık bir tanık olmamama rağmen şahit şapkamı takıyorum - dolandırıcılığın İncil'de dolaşmak anlamına geldiğini açıklıyoruz. Aslında fiziksel olarak dolaşmıyor. Ve gerçek bilgi, Yehova'nın kendi yargı yetkisine koyduğu şeyler dahil her şeydir.
Ama öyle demiyor. Bu bilginin ne ölçüde açığa çıktığını söylemiyor. Ne kadarı açığa çıkıyor. Yani, ilgili bir yorum var. Burada belirsizlik var. Ancak, işe yaraması için belirsizliği görmezden gelmeliyiz, fikrimizi destekleyen insan yorumunu geliştirmeliyiz.
Şimdi 4. ayet, daha büyük bir kehanette yalnızca bir ayettir. Daniel'in 11. Bölümü bu kehanetin bir parçasıdır ve bir kral soyunu tartışır. Bir soy Kuzeyin Kralı olurken, bir başka soy da Güney Kralı olur. Ayrıca, bu kehanetin son günlerle ilgili olduğunu da kabul etmelisiniz, çünkü bu ayette ve 40. bölümün 11. ayetinde belirtilmiştir. Ve bunu 1914'e uygulamak zorundasınız. Şimdi bunu 1914'e uygularsanız— ki bunu yapmak zorundasın, çünkü son günler o zaman başladı - o zaman Daniel 12: 1 ile ne yaparsın? Hadi okuyalım.
“Bu süre zarfında (Kuzey Kralı ile Güney Kralı arasında bir itme ile), halkınız adına duran büyük prens Michael ayağa kalkacak. Ve o zamana kadar bir millet olmasından bu yana hiç yaşanmamış bir sıkıntı yaşanacaktır. Ve bu süre zarfında halkınız kaçacak, bulunan herkes kitapta yazılı. "
Tamam, bu 1914'te olduysa, o zaman Michael İsa olmalı. Ve "halkınız" - çünkü bunun "halkınızı" etkileyecek bir şey olacağını söylüyor - "sizin halkınız" Yehova'nın Şahidi olmalı. Hepsi tek bir kehanet. Bölüm bölümleri yoktur, ayet bölümleri yoktur. Sürekli bir yazı. O melekten Daniel'e sürekli bir vahiy. Ama "o sırada" yazıyordu, bu yüzden "Michael ayağa kalktığında" o zamanın ne olduğunu öğrenmek için Daniel 11:40'a geri dönerseniz, der ki:
"Sonunda, Güney Kralı onunla (kuzey Kralı) bir itme eyleminde bulunacak ve ona karşı Kuzey Kralı savaş arabaları, atlılar ve birçok gemiyle saldıracak; ve topraklara girecek ve bir sel gibi geçip gidecek. "
Şimdi sorunlar ortaya çıkmaya başlıyor. Çünkü bu kehaneti okuduysanız, onu Daniel'in gününden bugüne kadar, 2,500 yıl boyunca tek bir ard arda uzatamazsınız. Yani açıklamalısın, 'Eh, bazen Kuzey Kralı ve Güney Kralı kaybolur, bir şekilde ortadan kaybolurlar. ve sonra yüzyıllar sonra yeniden ortaya çıkacaklar.
Ancak Daniel 11. bölüm onların ortadan kaybolup yeniden ortaya çıkması hakkında hiçbir şey söylemiyor. Yani şimdi bir şeyler icat ediyoruz. Daha fazla insan yorumu.
Daniel 12:11, 12 ne olacak? Şunu okuyalım:
“Ve sabit özellik kaldırıldığı ve ıssızlığa neden olan iğrenç şey yerine getirildiği andan itibaren 1,290 gün olacak. "Beklenti içinde olan ve 1335 güne ulaşan mutludur!"
Tamam, şimdi buna da takılıyorsunuz, çünkü 1914'te başlıyorsa, 1914'ten, 1,290 günden saymaya başlıyorsunuz ve sonra buna 1,335 günü ekliyorsunuz. O yıllarda hangi önemli olaylar geldi?
Hatırlayın, Daniel 12: 6'nın tüm bunları “muhteşem şeyler” olarak tanımlayan meleği var. Ve tanık olarak ne ortaya çıkardık ya da ne ortaya çıkardık?
1922'de Ohio, Cedar Point'te 1,290 günü işaretleyen bir kongre konuşması vardı. Ve sonra 1926'da, başka bir dizi kongre konuşması ve bir dizi kitap yayınlandı. Ve bu, "1,335 güne ulaşma beklentisini sürdüren" kişiyi işaret ediyor.
Harika bir eksiklik hakkında konuşun! Bu çok aptalca. Ve o zamanlar, tamamen dahil olduğum ve inandığım zaman bile aptalcaydı. Bu şeylere kafamı kaşırdım ve "Pekala, bunu doğru yapmadık" derdim. Ve beklerdim.
Şimdi neden doğru yapmadığımızı anlıyorum. Öyleyse buna tekrar bakacağız. Dışsal olarak bakacağız. Yehova'nın bize ne demek istediğini söylemesine izin verecektik. Ve bunu nasıl yapacağız?
İlk önce eski yöntemleri terk ediyoruz. İnanmak istediğimiz şeye inanacağımızı biliyoruz. Bunu az önce Peter'da gördük, değil mi? İnsan zihninin çalışma şekli budur. İnanmak istediğimiz şeye inanacağız. Soru şudur: “Yalnızca inanmak istediğimize inanırsak, bir aldatmacaya değil, gerçeğe inandığımızdan nasıl emin olabiliriz?
2 Selanikliler 2: 9, 10 diyor ki:
"Ama kanunsuz olanın varlığı, Şeytan'ın her güçlü çalışmasıyla, yalancı işaretler ve harikalarla ve her haksız aldatmacayla, ölenler için bir çiledir, çünkü gerçeğin sevgisini kabul etmedikleri için olurlar. kaydedildi. "
Öyleyse, aldatılmaktan kaçınmak istiyorsanız, gerçeği sevmelisiniz. Ve bu ilk kuraldır. Gerçeği sevmeliyiz. Bu her zaman o kadar kolay değil. Görüyorsunuz, bu ikili bir şey. Dikkat edin, hakikat sevgisini kabul etmeyenler yok olurlar. Yani ya yaşam ya da ölüm. Gerçeği sevmek ya da ölmek. Şimdi çoğu zaman gerçek uygunsuzdur. Hatta acı verici. Ya size hayatınızı boşa harcadığınızı gösterirse? Elbette yapmadın. Sonsuz yaşam, sonsuz yaşam beklentiniz var. Yani evet, belki son 40, 50 veya 60 yılı doğru olmayan şeylere inanarak geçirdiniz. Daha yararlı bir şekilde kullanabileceğinizi. Demek hayatının o kadarını kullandın. Bu kadar, sonsuz bir hayat. Aslında bu bile doğru değil, çünkü bu bir önlem olduğunu ima ediyor. Ancak sonsuzluk ile yoktur. Yani israf ettiklerimiz, kazandıklarımızla karşılaştırıldığında önemsizdir. Sonsuz yaşamı daha iyi ele geçirdik.
İsa, "gerçek sizi özgür kılacak" dedi; çünkü bu kelimelerin kesinlikle doğru olduğu garanti edilir. Ama bunu söylediğinde, sözlerinden bahsediyordu. Onun sözünde kalarak, özgür olacağız.
Tamam, yani ilk şey gerçeği sevmek. İkinci kural eleştirel düşünmek. Sağ? 1 John 4: 1 diyor ki:
"Sevgili varlıklar, ilham edilen her ifadeye inanmayın, Tanrı'dan kaynaklanıp kaynaklanmadığını görmek için ilham edilen ifadeleri test edin, çünkü birçok sahte peygamber dünyaya geldi."
Bu bir öneri değil. Bu, Tanrı'nın bir emridir. Tanrı bize ilham edilen herhangi bir ifadeyi test etmemizi söylüyor. Şimdi bu, yalnızca ilham veren ifadelerin test edileceği anlamına gelmez. Gerçekten, gelip size "İncil'deki bu ayetin anlamı budur" dersem. İlham verici bir ifadeden bahsediyorum. İlham Tanrı'nın ruhundan mı yoksa dünyanın ruhundan mı? Ya da Şeytan'ın ruhu? Ya da kendi ruhum?
İlham veren ifadeyi test etmelisiniz. Aksi takdirde, sahte peygamberlere inanırsınız. Şimdi, sahte bir peygamber bunun için size meydan okuyacak. "HAYIR! HAYIR! HAYIR! Bağımsız düşünme, kötü, kötü! Bağımsız düşünme." Ve bunu Yehova'ya eşitleyecek. Şeyler hakkında kendi düşüncelerimizi arıyoruz ve Tanrı'dan bağımsızız.
Ama durum bu değil. Bağımsız düşünme gerçekten eleştirel düşünmedir ve bizlere onunla meşgul olmamız emredilmiştir. Yehova "eleştirel düşün" - "ilham edilmiş ifadeyi test et" der.
Tamam, kural numarası 3. Eğer Kutsal Kitap'ın ne söyleyeceğini gerçekten öğrenecekseniz, aklımızı temizlemek.
Şimdi bu zor. Gördüğünüz gibi, önyargılarla ve önyargılarla doluyuz ve daha önce doğru olduğunu düşündüğümüz yorumlara sahibiz. Ve bu yüzden, sık sık "Tamam, şimdi bir gerçek var, ama bunu nerede söylüyor?" Diye düşünmeye gidiyoruz. Veya "Bunu nasıl kanıtlarım?"
Bunu durdurmalıyız. Önceki “gerçekler” in tüm düşüncelerini aklımızdan çıkarmalıyız. İncil'e temiz olarak gireceğiz. Temiz taslak. Ve bize gerçeğin ne olduğunu söylemesine izin vereceğiz. Bu şekilde sapmayız.
Pekala, başlamak için yeterli olana sahibiz, yani hazır mısın? Tamam, işte başlıyoruz.
Az önce eisegetik olarak analiz ettiğimiz meleğin Daniel'e verdiği kehanete bakacağız. Dışsal olarak bakacağız.
Daniel 12: 4, İsa'nın Elçilerin İşleri 1: 7'de havarilere söylediği sözleri geçersiz kılıyor mu?
Tamam, araç setimizdeki ilk araç bağlamsal uyum. Dolayısıyla bağlam her zaman uyumlu olmalıdır. Daniel 12: 4'te okuduğumuzda, “Sana gelince Daniel ve kitabı sonuna kadar mühürle. Birçoğu etrafta dolaşacak ve gerçek bilgi bol olacak. ”, Belirsizlik buluyoruz. Ne anlama geldiğini bilmiyoruz. İki şeyden biri veya daha fazlası olabilir. Yani, bir anlayışa varmak için yorumlamamız gerekiyor. Hayır, insan yorumu yok! Belirsizlik kanıt değildir. Muğlak Kutsal Yazılar, gerçeği belirlediğimizde bir şeyi açıklamaya hizmet edebilir. Gerçeği başka bir yerde tespit edip belirsizliği çözdüğünüzde, bir şeye anlam katabilir.
Yeremya 17: 9 bize şunu söyler: “Kalp her şeyden daha hain ve çaresizdir. Kim bilebilir? "
Tamam, bu nasıl geçerli? Peki, hain olduğu ortaya çıkan ama ondan kurtulamayan bir arkadaşınız varsa - belki de bir aile üyesi - ne yaparsınız? Sana ihanet edebileceği konusunda her zaman temkinlisin. Ne yaparsın? Ondan kurtulamıyorum. Kalbimizi göğsümüzden ayıramaz.
Onu şahin gibi izliyorsun! Yani, kalbine gelince, şahin gibi izliyoruz. Ne zaman bir ayet okursak, insan yorumuna yatmaya başlarsak, kalbimiz haince davranır. Buna karşı savaşmalıyız.
Bağlama bakıyoruz. Daniel 12: 1 - bununla başlayalım.
“Bu süre zarfında, halkınız adına duran büyük prens Michael ayağa kalkacak. Ve o zamana kadar bir millet olmasından bu yana hiç yaşanmamış bir sıkıntı yaşanacaktır. Ve bu süre zarfında halkınız kaçacak, bulunan herkes kitapta yazılı. "
Tamam, "senin halkın". Sizin halkınız kim? Şimdi ikinci aracımıza geçiyoruz: Tarihi bakış açısı.
Kendinizi Daniel'in zihnine koyun. Daniel orada duruyor, melek onunla konuşuyor. Ve melek diyor ki, "Büyük Prens Michael," halkınız "adına ayağa kalkacak" "Ah evet, bu Yehova'nın Şahitleri olmalı" diyor Daniel. Ben öyle düşünmüyorum. “Yahudiler, benim halkım, Yahudiler” diye düşünüyor. Şimdi Başmelek Mikail'in Yahudiler adına duran Prens olduğunu biliyorum. Gelecekte de ayakta kalacak, ancak korkunç bir sıkıntı zamanı olacak. "
Bunun onu nasıl etkilediğini tahmin edebilirsiniz, çünkü şimdiye kadar çektikleri en büyük sıkıntıyı görmüştü. Kudüs yıkıldı; tapınak yıkıldı; tüm ulusun nüfusu azaldı, Babil'de köleliğe alındı. Bundan daha kötüsü nasıl olabilir? Yine de melek, "Evet, bundan daha kötüsü olacaklar" diyor.
Bu, İsrail'e uygulanan bir şeydi. Bu yüzden İsrail'i etkileyecek son bir zaman arıyoruz. Tamam, bu ne zaman oldu? Bu kehanet bunun ne zaman olacağını söylemiyor. Ancak, 3 numaralı araca ulaşıyoruz: Senaryo Uyumu.
Daniel’in ne düşündüğünü veya Daniel’e ne söylendiğini bulmak için İncil’in başka yerlerine bakmak zorundayız. Matthew 24: 21, 22'e gidersek, okuduklarımıza çok benzer kelimeler okuyoruz. Bu şimdi konuşurken İsa:
“O zaman büyük sıkıntı olacak (büyük sıkıntı) Dünyanın başlangıcından bu yana (bir millet olduğu için) şimdiye kadar hiç olmamış, hayır, bir daha olmayacak. Aslında, o günler kısaltılmadıkça, hiçbir et kurtarılamazdı; ama seçilmiş olanlar yüzünden O günler kısa kesilecek. "
İnsanların bazıları kaçacak, kitapta yazılı olanlar. Benzerlik görüyor musunuz? Herhangi bir şüphen var mı?
Matthew 24:15. Burada aslında İsa'nın bize şunu söylediğini görüyoruz: "Bu nedenle, peygamber Daniel'in söylediği gibi, kutsal bir yerde durarak ıssızlığa neden olan iğrenç şeyi gördüğünüzde (bırakın okuyucu ayırt etmeyi kullansın)." Bu ikisinin paralel hesaplar olduğunu görmemiz daha ne kadar net olmalı? İsa, Kudüs'ün yok edilmesinden bahsediyor. Meleğin Daniel'e söylediği şey.
Melek ikincil bir tatmin hakkında hiçbir şey söylemedi. Ve İsa ikincil bir gerçekleşme hakkında hiçbir şey söylemiyor. Şimdi cephaneliğimizdeki bir sonraki araca geliyoruz, Referans malzemesi.
Kuruluşun yayınları gibi yorumlayıcı rehber kitaplardan bahsetmiyorum. Erkekleri takip etmek istemiyoruz. Erkeklerin fikirlerini istemiyoruz. Gerçekleri istiyoruz. Kullandığım şeylerden biri BibleHub.com. Ayrıca Watchtower Library'yi de kullanıyorum. Bu çok kullanışlı ve size nedenini göstereceğim.
Kutsal Kitabın bize herhangi bir konuda gerçekten ne söylediğini anlamak için 'Watchtower Library, BibleHub ve İncil Geçidi gibi internette bulunan diğerleri gibi Mukaddes Kitap yardımlarını nasıl kullanabileceğimize bir bakalım. Bu durumda, Kutsal Kitabın Daniel'in 12. bölümünde ne dediğiyle ilgili tartışmamıza devam edeceğiz. İkinci ayete geçeceğiz ve bu ayet:
"Ve yerin toprağında uyuyanların çoğu uyanacak, bazıları sonsuz yaşama, bazıları da kınama ve sonsuz aşağılama için."
Öyleyse, 'bu bir dirilişten bahsediyor, değil mi?' Diye düşünebiliriz.
Ama durum buysa, 1. ayete ve 4. ayete dayanarak bunun Yahudi ortamının son günleri olduğuna karar verdiğimiz için, o dönemde bir diriliş aramalıyız. Sadece sonsuz yaşam için doğru olanlar değil, aynı zamanda başkalarının da kınama ve sonsuza kadar küçümseme için dirilişi. Ve tarihsel olarak - bu tarihsel perspektifi aradığımız şeylerden biri olarak hatırlayacağınız için - tarihsel olarak, böyle bir şeyin gerçekleştiğine dair hiçbir kanıt yoktur.
Dolayısıyla bunu aklımızda tutarak, yine Mukaddes Kitabın bakış açısına ulaşmak istiyoruz. Burada ne anlama geldiğini nasıl anlarız?
Eh, kullanılan kelime "uyanmak". Yani belki orada bir şeyler bulabiliriz. "Uyan" yazarsak ve sadece önüne ve arkasına bir yıldız işareti koyarsak ve bu her "uyanma", "uyanma", "uyanma" vb. Tekrarlanmasını sağlar. Ve ben Referans İncil diğerinden daha fazla, bu yüzden biz Referans. Ve bakalım ne bulduğumuzu inceleyelim. (İleriye atlıyorum. Zaman kısıtlamaları nedeniyle her seferinde durmuyorum.) Ama elbette her dizeyi tarayacaksın.
Romalılar 13:11 burada şöyle diyor: "Bunu da yapın, çünkü mevsimi biliyorsunuz, sizin için şimdiden uykudan uyanma saatimiz geldi, çünkü kurtuluşumuz inanan olduğumuz zamandan daha yakın."
Açıkçası bu uykudan "uyanma" duygusudur. Açıkçası gerçek uykudan bahsetmiyor, ama manevi anlamda uyuyor. Ve bu, aslında, mükemmel bir tane. Efesoslular 5:14: "Bunun için diyor ki:" Uyan, ey uyu ve ölülerden dir ve Mesih senin üzerinde parlayacak. "
Belli ki buradaki gerçek dirilişten bahsetmiyor. Ama ruhsal anlamda ölü ya da ruhsal anlamda uyuyor ve ruhsal anlamda şimdi uyanıyor. Yapabileceğimiz başka bir şey de "ölü" kelimesini denemektir. Ve burada ona birçok referans var. Yine, İncil'i gerçekten anlamak istiyorsak, bakmak için zaman ayırmalıyız. Ve hemen Matta 8: 22'de bununla karşılaşıyoruz. İsa ona: "Beni takip etmeye devam edin ve ölüler ölülerini gömmelerine izin verin" dedi.
Açıktır ki, ölü bir adam, ölü bir adamı gerçek anlamda gömemez. Ancak ruhen ölü olan biri gerçekten de ölü bir kişiyi gömebilir. Ve İsa diyor ki, "Beni takip edin… ruha ilgi gösterin ve ruhla ilgilenmeyen ölülerin halledebileceği şeyler hakkında endişelenmeyin."
Öyleyse, bunu göz önünde bulundurarak Daniel 12: 2'e geri dönebiliriz ve eğer düşünürseniz, bu yıkımın ilk yüzyılda gerçekleştiği zaman, ne oldu? İnsanlar uyandı. Bazıları sonsuz yaşam için. Örneğin havariler ve Hıristiyanlar sonsuz yaşamla uyandılar. Ancak Tanrı'nın seçildiğini düşünen başkaları uyandılar, canlandırarak değil, ebediyen küçümseyip küçümseyerek İsa'ya karşı çıkıyorlar. Ona karşı döndü.
Bir sonraki ayete geçelim, 3: Ve işte burada.
"Ve içgörüye sahip olanlar, cennetin genişliği kadar parlak bir şekilde parlayacaklar ve çoğunu yıldızlar gibi doğruluk getirenler, sonsuza dek ve sonsuza dek."
Yine, bu ne zaman oldu? Bu gerçekten 19. yüzyılda mı oldu? Nelson Barbour ve CT Russell gibi adamlarla mı? Ya da 20. yüzyılın başlarında Rutherford gibi erkeklerle mi? Kudüs'ün yıkılışına denk gelen zamanla ilgileniyoruz, çünkü bu tek bir kehanet. Meleğin bahsettiği sıkıntıdan önce ne oldu? Yuhanna 1: 4'e bakarsanız, İsa Mesih'ten bahsediyor ve diyor ki: "Onun sayesinde hayattı ve hayat erkeklerin ışığıydı." Ve devam ediyoruz, "ve ışık karanlıkta parlıyor, ama karanlık onu alt edemedi." Ayet 9, “her tür insana ışık veren gerçek ışık dünyaya gelmek üzereydi. Bu ışık açıkça İsa Mesih'ti.
BibleHub'a dönersek ve ardından Yuhanna 1: 9'a gidersek bunun bir paraleline bakabiliriz. Paralel versiyonları burada görüyoruz. Bunu biraz daha büyütmeme izin verin. "Dünyaya gelen herkese ışık veren gerçek ışık kimdir"? Berean incelemesi İncil'den, "Her insana ışık veren gerçek ışık dünyaya geliyordu."
Organizasyonun işleri sınırlamayı sevdiğini fark edeceksiniz, bu yüzden "her türden insan" diyorlar. Ama burada ara çizginin ne dediğine bakalım. Basitçe "her erkek" diyor. Yani "her türden insan" önyargılı bir yorumdur. Bu da aklıma başka bir şey getiriyor: İncil kütüphanesi, Gözcü Kulesi kütüphanesi bir şeyler bulmak için çok yararlı olsa da, bir ayet bulduğunuzda diğer çevirilerde ve özellikle de BibleHub'da karşılaştırmak her zaman iyidir.
Tamam, dünyanın ışığıyla İsa'dan ayrıldı. Ek ışıklar var mıydı? Şey, bir şey hatırladım ve tam olarak tüm cümleyi ya da dizeyi hatırlayamadım, nerede olduğunu da hatırlayamadım, ama “işler” ve “daha büyük” sözcüklerinin olduğunu hatırladım, bu yüzden onları girdim ve bu referansla burada Yuhanna 14: 12'de karşılaştı. Şimdi unutmayın, kullandığımız şeylerden, kurallarımızdan biri, her zaman kutsal metin uyumu bulmaktır. İşte burada şöyle bir ayet var, “Size doğrusunu söyleyeyim, bana iman eden, benim yaptığım işleri de yapacak; ve o bunlardan daha büyük işler yapacak, çünkü ben Baba'ya gidiyorum. "
Bu yüzden İsa ışık iken, öğrencileri ondan daha büyük işler yaptılar çünkü Baba'ya gitti ve onlara Kutsal Ruh'u gönderdi ve bu nedenle bir adam değil, birçok adam parlak ışığın etrafına yayılıyordu. Öyleyse, az önce okuduğumuz şeyin ışığında Daniel'e geri dönersek - ve bunların son günler olarak kabul edilen zaman diliminde gerçekleştiğini hatırlarsak - içgörüye sahip olanlar - bu Hıristiyanlar olurdu - cennet. O kadar parlak bir şekilde parladılar ki bugün dünyanın üçte biri Hıristiyan.
Bu oldukça uygun görünüyor. Bir sonraki ayete geçelim, 4:
Sana gelince Daniel, kelimeyi gizli tut ve kitabı sonuna kadar mühürle. Birçoğu etrafta dolaşacak ve gerçek bilgi bol olacak. "
Tamam, yorumlamak yerine, önceden belirlediğimiz zaman dilimine uyan şey oyunda? Pek çok kişi gezdi mi? Hristiyanlar her yeri gezdiler. İyi haberi tüm dünyaya yaydılar. Örneğin, az önce bahsettiğimiz kehanette İsa, Kudüs'ün yıkımını tahmin ettiği ayette, bu yıkımı kehanet etmeden hemen önce şöyle diyor: "Ve krallığın bu iyi haberi, yaşayan herkese tüm milletlere şahitlik için yeryüzü ve sonra son gelecek. "
Şimdi bu bağlamda, hangi amaçtan bahsediyor? Tam da Yahudi ortamının sonundan bahsetmek üzeredir, bu yüzden iyi haberin, bu son gelmeden önce tüm dünyada yerleşik olarak duyurulacağı sonucu çıkar. Bu oldu mu?
Kudüs yıkılmadan önce yazılan Koloseliler kitabında, Havari Pavlus'un bu küçük açıklaması var. 21. bölümün 1. ayetinde şöyle diyor:
"Aslında bir zamanlar yabancılaşmış ve düşman olan sizler, çünkü zihniniz kötü bir kişinin işleri üzerindeydi, şimdi size kutsal, kusursuz ve ondan önce hiçbir suçlamaya açık olmayacak şekilde ölümüyle o bedeni aracılığıyla uzlaştı. - 23 Elbette, işittiğiniz ve göklerin altındaki tüm yaratılışlarda vaaz edilen o müjdenin ümidinden uzaklaşmadan, temele dayanan ve sabreden imana devam etmeniz sağlanmıştır. Bu iyi haberden ben, Paul, bir bakan oldum. "
Elbette, Çin'de o noktada vaaz edilmedi. Azteklere vaaz edilmedi. Ancak Pavlus, bildiği şekliyle dünyadan bahsediyor ve bu bağlamda bu doğru ve cennetin altındaki tüm yaratılışlarda vaaz edildi ve bu nedenle Matta 24:14 yerine getirildi.
Buna göre, Daniel 12: 4'e geri dönersek, 'birçoklarının ortalıkta dolaşacağını söylüyor' ve Hıristiyanlar yaptı; ve gerçek bilgi bol olacaktır. Tamam, 'gerçek bilgi bol olacak' ile ne demek istiyor?
Yine, kutsal yazı uyumu arıyoruz. Birinci yüzyılda ne oldu?
Yani bu cevap için Koloseliler kitabının dışına çıkmamıza bile gerek yok. Diyor ki:
"Geçmiş şeylerin sistemlerinden ve geçmiş nesillerden gizlenen kutsal sır. Ama şimdi, Tanrı'nın bu kutsal sırrın görkemli zenginliklerini uluslar arasında duyurmaktan memnun olduğu kutsal kişilere ifşa edildi, sizinle birlik içinde olan Mesih, onun ihtişamının umudu. " (Sütun 1:26, 27)
Yani kutsal bir sır vardı - bu gerçek bilgiydi, ama bir sırdı - ve geçmiş nesillerden ve geçmiş şey sistemlerinden gizlenmişti, ama şimdi Hıristiyanlık döneminde, tezahür ettirildi ve bunlar arasında tezahür ettirildi. milletler. Öyleyse, Daniel 12: 4'ün gerçekleştirilmesi çok kolay bir şekilde gerçekleştiriliyor. Dolandırıcılığın vaaz etme işinde kelimenin tam anlamıyla dolaştığına inanmak ve bollaşan gerçek bilginin Hıristiyanlar tarafından dünyaya ifşa edilenler olduğuna inanmak, bunun İncil'de dolaşan Yehova'nın Şahitlerine ait olduğunu düşünmekten çok daha inandırıcıdır. 1914 doktrini ile geliyor.
Tamam, şimdi sorunlu kutsal yazılara geçiyoruz; ama tefsirleri kullandığımız ve İncil'in kendi adına konuşmasına izin verdiğimiz için bunlar gerçekten sorunlu mu?
Örneğin 11 ve 12'ye gidelim. O halde önce 11'e gidelim. Bu, 1922'de Cedar Point, Ohio'daki toplantılarda yerine getirildiğini düşündüğümüz şeydir. Diyor ki:
“Ve sabit özellik kaldırıldığı ve ıssızlığa neden olan iğrenç şey yerine getirildiği andan itibaren 1290 gün olacak. Beklenti içinde olan ve 1,335 güne ulaşan mutludur. "
Bu konuya girmeden önce, birinci yüzyılda meydana gelen ve Kudüs'ün yıkılmasıyla ilgili olan olaylardan bahsettiğimizi bir kez daha belirleyelim, Yahudi ortamının sona erdiği zaman. Bu nedenle, bunun tam olarak yerine getirilmesi bizim için akademik açıdan önemlidir, ancak onlar için hayati önem taşımaktadır. Doğru anladıkları, önemli olan buydu. Bunu doğru anladığımız, 2000 yıl öncesine baktığımız ve hangi tarihsel olayların ne zaman ve ne kadar sürdüğünü anlamaya çalışmak daha az kritik.
Yine de, iğrenç şeyin 66'da Kudüs'e saldıran Romalılar ile ilgili olduğunu tespit edebiliriz. Bunun, İsa'nın Matta 24: 15'te daha önce okuduğumuz Matta 66: 70'te bahsettiği için gerçekleştiğini biliyoruz. İğrenç şeyi gördüklerinde, kaçmaları söylendi. Ve 70'da iğrenç şey tapınağı kuşattı, tapınak kapılarını, kutsal yeri kutsal şehri istila etmek için hazırladı ve ardından Romalılar, Hıristiyanlara ayrılma fırsatı vererek kaçtı. Sonra 80'te Titus geri geldi, General Titus, şehri ve tüm Yahudiye'yi yok etti ve küçük bir sayı dışında herkesi öldürdü; Eğer hafıza XNUMX veya XNUMX bin gibi bir şeye hizmet ederse, Roma'da ölmek üzere köleliğe alındı. Ve Roma'ya giderseniz, o zaferi tasvir eden Titus kemerini göreceksiniz ve Roma Kolezyumunun bunlar tarafından inşa edildiğine inanıyorlar. Böylece esaret altında öldüler.
Esasen İsrail milleti yok edildi. Hâlâ Yahudilerin olmasının tek nedeni, birçok Yahudinin Babil ve Korinth gibi yerlerde ulusun dışında yaşaması, ancak ulusun kendisinin gitmiş olmasıdır. Başlarına gelen en kötü felaket. Ancak, 70 yılında hepsi gitmedi, çünkü Masada kalesi bir direnişti. Tarihçiler Masada kuşatmasının MS 73 veya 74'te gerçekleştiğine inanıyor. Yine kesin olamayız çünkü çok zaman geçti. Önemli olan, o Hıristiyanların kendi günlerinde neler olup bittiğini tam olarak bilmesi, çünkü bunu yaşadılar. Yani, ah, eğer ay yıllarını MS 66'dan 73'e kadar hesaplarsanız, yaklaşık 7 ay yılına bakarsınız. 1,290 gün ve 1,335 günlük bir hesaplama yaparsanız, sayı olarak yedi yıldan biraz daha uzun süre alırsınız. Yani 1,290, bu ilk Cestius Gallus kuşatmasından Titus kuşatmasına kadar olabilir. Ve sonra Titus'tan Masada'daki yıkıma kadar 1,335 gün olabilir. Bunun doğru olduğunu söylemiyorum. Bu bir yorum değil. Bu bir olasılık, bir spekülasyon. Yine, bizim için önemli mi? Hayır, çünkü bu bizim için geçerli değil ama ilginç, onların bakış açısından bakarsanız, uyuyor. Fakat bizim için önemli olan, aynı bölümün 5'ten 7'ye kadar olan ayetlerinde bulunur.
“Sonra, Daniel, orada dikilen iki kişi gördüm, biri akıntının bu kıyısında, diğeri de akışın diğer kıyısında. Sonra biri, derenin içinde giydirilmiş, akıntının sularının üstünde olan adama şöyle dedi: “Bu muhteşem şeylerin sonuna ne kadar kalacaktır?” Sonra, ketenlerde giydirilmiş, suların üstünde kalan adamın sesini duydum. Derenin sağ elini ve sol elini cennete yükselttiği ve sonsuza dek hayatta kalan Birinin yemin ettiği gibi: “Belirlenmiş bir zaman, atanan zamanlar ve yarım saat olacak. Kutsal insanların gücünün parçalarını keser biter biter bitmez, tüm bunlar sona erecek. ”” (Da 12: 5-7)
Şimdi Yehova'nın Şahitlerinin ve diğer dinlerin iddia ettiği gibi - aslında pek çok kişi bunu iddia ediyor - bu sözlerin, Hristiyan şeyler sisteminin ya da dünya sisteminin sona erdiği zamana ikincil bir uygulaması var.
Ama dikkat edin, burada kutsal insanların “paramparça olduğu” yazıyor. Bir vazoyu alıp yere atıp parçalara ayırırsanız, onu bir araya getirilemeyecek kadar çok parçaya ayırırsınız. "Parçalara ayrılmak" ifadesinin bütün anlamı budur.
Mesih'in meshettiği seçilmiş kişiler olan kutsal insanlar parçalanmaz. Aslında, Matta 24:31 onların Melekler tarafından toplandığını söylüyor. Böylece, Armageddon gelmeden, Her Şeye Gücü Yeten Tanrı'nın büyük savaşı gelmeden önce, seçilmiş olanlar götürülür. Peki bu ne anlama geliyor olabilir? Yine tarihsel perspektife geri dönüyoruz. Daniel bu meleklerin konuşmasını dinliyor ve nehrin üzerindeki bu adam sol elini ve sağ elini kaldırıyor ve cennete yemin ediyor; belirlenmiş bir zaman, belirlenmiş zamanlar ve yarım zaman olacağını söyleyerek. Tamam, bu yine 66'dan 70'e kadar geçerli olabilir, bu yaklaşık üç buçuk yıllık bir süreydi. Uygulama bu olabilir.
Ama bizim için anlamamız gereken önemli olan şey onların kutsal bir halk olduğudur. Daniel'e göre, yeryüzünde Tanrı tarafından seçilmiş başka bir ulus yoktu; Tanrı tarafından kurtarıldı; Mısır'dan kurtuldu; Tanrı'nın kutsal veya seçilmiş veya çağrılmış, ayrılmış - kutsal anlamı budur -. Mürted olsalar bile, kötü yaptıklarında bile, onlar hala Tanrı'nın halkıydı ve onları kendi halkı olarak ele aldı ve onları halkı olarak cezalandırdı ve kutsal halkı olarak nihayetinde yeteri kadar sahip olduğu bir zaman geldi. ve güçlerini parçalara ayırdı. Gitmişti. Ulus ortadan kaldırıldı. Ve suların üzerinde duran adam ne diyor?
Bu olduğunda "bütün bunlar sona erecek" diyor. Az önce okuduğumuz her şey… bütün kehanet… kuzeyin kralı… güney kralı, az önce okuduğumuz her şey, kutsal insanların gücü paramparça edildiğinde sona eriyor. Bu nedenle ikincil uygulama olamaz. Oldukça açık ve tefsirle geldiğimiz yer burası. Netlik elde ederiz. Belirsizliği ortadan kaldırıyoruz. 1922 Cedar Point, Ohio toplantısı gibi aptalca yorumlardan, adamın burada söylediklerinin harika şeyler olduğunu görmekten kaçınıyoruz.
Tamam, özetleyelim. Önceki videolarımızdan ve araştırmalarımızdan İsa'nın bir melek olmadığını ve özellikle Başmelek Mikail olmadığını biliyoruz. Az önce çalıştığımız şeydeki hiçbir şey bu fikri desteklemiyor, bu yüzden bu konudaki bakış açımızı değiştirmek için hiçbir neden yok. Başmelek Mikail'in İsrail'e atandığını biliyoruz. Birinci yüzyılda İsrail'in başına bir sıkıntı çağı geldiğini de biliyoruz. Bunu doğrulayacak tarihsel araştırmalar var ve İsa'nın da bahsettiği tam olarak buydu. Kutsal insanların paramparça olduğunu ve tüm bunların yerine getirildiğini biliyoruz. Ve zamanın o noktasında bunların tamamen yerine getirildiğini biliyoruz. Melek, sonraki olaylara, ikincil uygulamalara veya gerçekleştirmeye izin vermez.
Bu nedenle, kuzeyin kralları ile güney krallarının soyu birinci yüzyılda sona erdi. En azından Daniel'in kehaneti tarafından kendilerine yapılan başvuru birinci yüzyılda sona erdi. Peki ya biz? Son zamanında mıyız? Peki ya Matta 24, savaşlar, kıtlıklar, salgın hastalıklar, nesil, Mesih'in varlığı. Buna sonraki videomuzda bakacağız. Ama yine, tefsir kullanarak. Ön yargı yok. İncil'in bizimle konuşmasına izin vereceğiz. İzlediğiniz için teşekkürler. Abone olmayı unutmayın.