Çulluk Kuşu (Avrasya Çulluğu) nasıl bir kuştur? Özellikleri nelerdir? Eti için avlanan bir kuş türü olan Çulluk Kuşu ile ilgili olarak genel bilgiler.
Avrasya çulluğu (Scolopax rusticola), ılıman ve yarı arktik Avrasya’da bulunan orta-küçük bir yürüyen kuştur. Kırmızımsı kahverengi üst kısımları ve devetüyü renkli alt kısımları ile ormanlık habitatına uygun şifreli kamuflajı vardır. 360 derecelik görüş sağlamak için gözleri kafasının çok gerisine yerleştirilmiştir ve uzun, hassas gagasıyla yiyecek için toprağı inceler ve zemin donmuş haldeyken onu soğuk havaya karşı savunmasız hale getirir.
Erkek, ilkbaharda alacakaranlıkta ‘sürme‘ olarak bilinen bir kur uçuşu gerçekleştirir. Dişi tehdit edildiğinde civcivleri bacaklarının arasında, pençelerinde veya uçarken sırtında taşıyabilir, ancak buna nadiren tanık olunur. Dünya nüfusunun 14 milyon ila 16 milyon kuş olduğu tahmin edilmektedir.
Orman ve fundalıklarda yaşayan, eti için avlanan bir kuştur. Sırtı kırmızımtırak kahverengi, karnı soluk pas sarısıdır. Boyu 35 santim kadardır. Solucan, salyangoz ve böcekleri yiyerek beslenir. İnce ve uzun gagası ile çürümüş yaprakları karıştırarak böcekleri bulur ve yer. Göçebe uzunbacaklılardan olan çulluk kışı Güney Avrupa, Japonya, Çin ve Hindistan’da geçirir.
Taksonomi
Avrasya çulluğu, İsveçli doğa bilimci Carl Linnaeus tarafından 1758’de Systema Naturae’nin onuncu baskısında, mevcut iki terimli Scolopax rusticola adı altında resmen tanımlandı. Cins adı, su çulluğu veya çulluk için Latince’dir. Özel sıfat rusticola, Yaşlı Pliny ve Marcus Valerius Martialis tarafından bahsedilen bir av kuşunun Latince adıdır. En yakın akrabaları Scolopax cinsindeki diğer çulluklardır.
Özellikleri
Yetişkinler, 6–8 cm uzunluğunda düz gaga dahil 33–38 cm (13–15 inç) uzunluğundadır ve 55–65 cm (22–26 inç) kanat açıklığına sahiptir. Avrasya çulluğu, karmaşık desenli kırmızımsı-kahverengi üst kısımlar ve devetüyü alt kısımlarla, ormanlık habitatına uyacak şekilde şifreli bir kamuflaja sahiptir. Baş, yakın akrabaları olan su çulluğu gibi çizgili değil, siyahla çevrilidir. 360 derecelik monoküler görüş sağlayan, başının yanlarında yüksekte bulunan büyük gözleri vardır.
Kanatlar yuvarlaktır ve gaganın tabanı koyu renkli bir uç ile et rengindedir. Bacaklar griden pembemsi renge kadar değişir. Türler cinsel olarak dimorfiktir, erkek dişiden çok daha büyüktür.
Dağılım ve habitat
Dünyadaki Avrasya çulluklarının yaklaşık üçte biri Avrupa’da ürer ve kıta nüfusunun %90’ından fazlası Rusya ve Fennoscandia’da ürer. Üreme aralığı Fennoscandia’dan Akdeniz’e ve Kanarya Adaları’na ve batı Avrupa’dan Rusya’ya kadar uzanır.
Bu tür, ılıman ve yarı arktik Avrasya’nın çoğunda bulunan çulluktur. Kuzey ve Asya popülasyonları sırasıyla güney Avrupa’ya veya Hint Yarımadası’na göç eder. Daha ılıman batı Avrupa ülkelerinde ve Atlantik adalarında kuşlar yaşıyor. Kuzeybatı ve güney Avrupa’da üreyen popülasyonlar çoğunlukla yerleşiktir. Kuşların bahar göçü Şubat’ta başlar; üreme bölgelerine Mart ve Mayıs ayları arasında ulaşılır. Çullukların bahar göçü hareketleri hava koşullarından etkilenir, ancak bunun sonraki üreme başarıları üzerinde önemli bir etkisi yoktur.
Avrasya çulluğu, tahminen 10 milyon kilometrekarelik bir Küresel Bulunma Kapsamı ve tahmini 15 milyon ila 16 milyon kuş nüfusu ile geniş bir menzile sahiptir. Geniş aralığı, istikrarlı popülasyon eğilimi ve büyük popülasyon büyüklüğü nedeniyle tür, En Az Endişeli olarak değerlendirilmiştir . Avrasya çulluğu popülasyonu için üreme aralığındaki en önemli tehdit, ormanlık habitatının artan parçalanmasıdır. Yılın diğer zamanlarında, kalıcı otlak miktarındaki azalma ve çiftçiliğin yoğunlaştırılmasındaki artış da tehdit oluşturur ve türün kuş gribine duyarlılığı gelecekte etkili olabilir.
Avrasya çulluğu için gerekli üreme habitatı, geniş yapraklı, yaprak döken veya karışık geniş yapraklı ve iğne yapraklı ormanların geniş, parçalanmamış alanları ve böğürtlen , çobanpüskülü , ela , karaçalı , çalı veya yaban mersini gibi yoğun bitki örtüsüne sahiptir . Yetiştirme bölgeleri, kuru, sıcak dinlenme yerleri, beslenme için nemli alanlar ve uçuş için açıklıkların bir karışımını içermelidir. Daha büyük ormanlarda, geniş ‘yollar’ (ahşabın içinden geçen açık yollar) ve küçük açıklıklar önemlidir. Kışın, Avrasya çulluğu gündüzleri de çalılık kullanır, ancak dondurucu havalarda gelgit çamuru kullanabilirler.
Avcılık
Birçok ülkede çulluk av olarak avlanır ve boyutları, hızları ve uçuş şekilleri onları çok zorlu bir atış haline getirir. Silah indirilmeden veya yeniden doldurulmadan iki çulluğun bir av tüfeğinden art arda ateş edilerek öldürüldüğü tanıklı bir ‘sağa ve sola’ ateş eden herkes Shooting Times Woodcock Club’a kabul edilebilir.
1821’de William Bingley , eskiden kuzey İngiltere’de kullanılan Avrasya çulluklarını yakalamanın bir yöntemini tanımladı: “Ay ışığı gecelerinde, sık sık kullandıkları ortak alanlarda, dört veya beş inç yüksekliğinde uzun paralel taş veya çubuk dizileri yapıldı. Bu sıralarda birkaç aralık veya Kuşlar, yiyecek aramak için koşuşturarak bu sıralardan birine geldiklerinde, genellikle onu geçmezler, girdikleri geçitlere gelinceye kadar kenar boyunca koşarlardı. ve yakalandıkları yer.“
Avlanmanın türün Avrupa üreme popülasyonu üzerindeki etkisi “çok az anlaşılmıştır”. Fransa, Brittany’de yapılan bir araştırma, kışlayan Avrasya çulluk popülasyonlarını etkileyen faktörleri araştırdı. 98 radyo-etiketli kuşun ölüm ve hayatta kalma oranları, avlanan bir alanda ve bitişik avlanmayan bir rezervde izlendi. Bilim adamları, yetişkinler için 0,86 ve gençler için 0,67 hayatta kalma oranları buldular ve kuşlar rezervde daha fazla zaman harcadıkça hayatta kalma olasılığı arttı. Matris popülasyon modelleri kullanılmış ve varılan sonuç, “böyle düşük hayatta kalma olasılıkları, uzun vadeli yaşayabilir popülasyonları sürdüremez. Bu sonuçlar, batı Fransa’da kışlayan çulluk popülasyonlarının hasat edilmesinde dikkatli olunmasını gerektirir ve bir düşüşün önceden habercisi olabilir.”
Birleşik Krallık’ta, üreyen Avrasya çulluğu sayısı ve habitatlarının yapısı hakkındaki bilgileri geliştirmek için araştırmalar yürütülmektedir. İngiltere’de avlanan Avrasya çulluklarından alınan tüylerin izotop analizi de kuşların kökenlerini belirlemek için yapılıyor.