Her ülkede, bir insan yaşamın¬da belli yaşlar arasında kalan saptanmış bir çalışma süresi vardır. Özellikle işçi ya da memur gibi ücret karşılığı çalışan kişi bu süreyi doldurduğunda dilerse artık çalışmaz ve işini bırakabilir. Başka türlü söylersek, çalışmadan ücret alma hakkına sahip olur. Böyle bir durumda, daha önce çalışırken bağlı olduğu sosyal güvenlik kuruluşunca kendisine aylık bağlanır. Bu durumdaki kişiye emekli, bu duruma da emeklilik denir.
Emeklilik yaşı ülkeden ülkeye değişiklikler gösterir. Ayrıca birçok ülkede kadınlar er¬keklere göre daha erken yaşta emekli olurlar. 1986'da İngiltere, Avustralya, Belçika ve Yunanistan'da emeklilik yaşı kadınlar için 55, erkekler için 60 olarak belirlenmiştir. Türki¬ye'de 1990'a kadar emeklilik yaşı genel olarak kadınlar için 50, erkekler için ise 55'tir. Ancak özel durumlarda daha erken yaşta emekli olunmaktadır. Yeni yasal düzenle¬meyle Ocak 1990'dan başlarak çalışma ya¬şamına katılacak olanların emekliliği kadın¬larda 55, erkeklerde 60 yaş olarak saptan¬mıştır.
Emeklilik için, ne kadar süre çalışıldığı da önemlidir. Değişik emeklilik kurumlarına bağlı kimseler için değişik çalışma süreleri saptanmış olmakla birlikte genel olarak ka¬dınların 20 yıl, erkeklerin ise 25 yıl çalışmış olmaları zorunluluğu vardır. Çalışanlar bu süre içerisinde sosyal güvenlik kurumlarına prim öderler. Bu primler emekli aylığının bağlanmasında bir kaynak oluşturur. Sponsorlu Bağlantılar
Emekliliğin yaş ya da çalışma süresi sınırla¬rıyla belirlenişi normal çalışma yaşamı için geçerlidir. Ama çalışma sırasında herhangi bir nedenle zarar görmüş ya da bir hastalığa yakalanmış kişiler, sakat kalmaları durumun¬da emekli olarak maluliyet (işgörmezlik) aylı¬ğı alırlar. Eğer gördükleri zarar ya da hastalık sonucunda ölürlerse bu aylık sağ kalan eşleri¬ne ya da çocuklarına ödenir.EMEKLİLİK SON DAKİKA HABERLERİ İÇİN TIKLAYINIZ