Bağımsızlıktan sonra, ABD hükümeti, Allegan Dağları'nın ötesine yerleşmeyi yasaklayan İngiliz yasağını kaldırdı ve sömürgeciler batıya doğru toplu hareket ettiler. Ancak hareketin kendi coğrafi sınırları vardı - Louisiana sınırlarına dayanıyorlardı. Bu bölgenin tarihi oldukça karmaşık ve sırayla Fransızlara, İspanyollara aitti ve XIX yüzyılın başında, San Ildefonso Antlaşması kapsamında İspanya'dan Fransa'ya başka bir transfer sürecinde idi.
ABD, her şeyden önce, batı ve doğu marjları arasındaki Amerikan ticaretinin devam ettiği New Orleans'ı satın almakla ilgilendi. Mallar, Mississippi'den Meksika Körfezi ve Atlantik Okyanusu boyunca ABD'nin Doğu Kıyısına kadar inmiştir. Geri kargo aynı şekilde gitti. Fakat şimdi Mississippi'den Meksika Körfezi'ne çıkış sadece New Orleans tarafından kilitlendi ve ABD Başkanı Thomas Jefferson'un kontrol altına almayı planladığı stratejik alan buydu. O zamanki Louisiana'nın tamamının satın alınmasıyla ilgili konuşma henüz başlamamış, ancak devlet başkanının yardımına rağmen bu tür düşünceler bile dile getirilmişti.
İspanya ile birçok malın serbest geçişine ilişkin bir anlaşma olsa da, bu durum sorunun aciliyetini ortadan kaldırmadı ve daha güvenilir garantiler talep edildi.
Paris'teki misyonun diplomatik bir gösterimini yapmak için misyon, James Monroe (gelecekteki beşinci ABD başkanı ve ünlü genişlemeci Monroe Doktrini'nin yazarı) ve Robert Livingstone tarafından temsil edildi. Fransa'nın iktidar çevreleriyle geniş temasları olan Pierre-Samuel Dupont, onlara asistan olarak bağlandı. Birlikte Napolyon Bonapart'ı etkileyecek ve onu New Orleans ve çevresindeki bölgeleri ABD'ye satmaya ikna edeceklerdi.
1803’e göre, Paris’in Londra ile olan ilişkileri o kadar kötüye gitti ki açık savaş kaçınılmaz hale geldi. Fransa'nın rahatsız edici pozisyonunu bilen Amerikalılar gittikçe artan bir şekilde “satmak ya da iktidar almak” gibi kopyalar yaptılar. Özel konuşmalarda daha çok konuşuldular, fakat genç devletin havası tam olarak yansıdı. Bununla birlikte, Napolyon, Yeni Dünya'daki malların ne kadar savunmasız olduğunu fark etti. Daha önce İngilizler tarafından fethedilen, Kuzey Amerika'da bulunan bir Fransız olan Acadia'nın üzücü kaderini hatırlatan Fransız Cumhuriyeti Birinci Konsolosu satmaya karar verdi. Gelecekteki imparator, savaşı yurtdışındaki maceralarından evdeki daha önemli olarak görüyordu.
Bu arada, Fransızların satış tekliflerinin başlarında kar gibi Amerikan diplomatlarına dayadıklarını belirten alternatif bir olay versiyonu da var - sonuçta, yalnızca New Orleans'ı satın alma araç ve yetkisine sahiplerdi.
Satış anlaşması Paris'te yılın Nisan 30’inde Paris’te 1803’de imzalandı ve asıl egemenlik devri bir yıl sonra - 10’in Mart 1804’inde gerçekleşti. Bölge sonunda 15 milyon dolara satıldı; bunlardan 11 milyon 250 bin hemen ödendi ve geri kalan miktar Fransa’nın ABD vatandaşlarına olan borcunu geri ödeyecek. ABD’nin yararları her açıdan muazzamdı. Bununla birlikte, Birleşik Devletler’de, bu alımın faydalı olup olmadığı konusunda hâlâ bir fikir birliği yoktu, Büyük Britanya ve İspanya ile keskin bir şekilde kötüleşen ilişkilerden bahsetmiyoruz.
Kıta varlıklarını Fransız Louisiana kalkanı olarak ele almayı planlayan İspanyollar, anlaşmaya karşı sert bir şekilde konuştu, ancak ABD fikirlerini görmezden geldi. Olumsuz bir stratejik pozisyonda yakalanan İspanya, daha sonra Florida'yı terk etmek zorunda kaldı.
Britanya'da, 1818 yılında, Anglo-Amerikan Savaşı'ndan sonra 1812-1815, Louisiana'nın kuzeyi çekildi, sonra sınır nihayetinde düzeldi ve modern bir görünüme büründü.
Louisiana’yı kaybeden Fransa, Kuzey Amerika’daki tüm eşyalarını kaybetti ve sadece 1816’te Newfoundland kıyılarındaki küçük adalar olan St. Pierre ve Miquelon ona geri döndü.
Rusya için Fransa’nın durumu, Alaska’da yarım yüzyıldan daha uzun bir süre sonra tekrar edecektir. Avrupa’da sürekli bir tehdit, Orta Asya’daki askeri çatışmaların yanı sıra Çin ve Japonya’nın çalkantılı bir sınırı olan Kuzey Amerika’nın içeriği, II. İskender’in kabul edilemez bir lüksüne benziyordu. Askeri yollarla kaybetmemek için satış yoluyla uzak ve seyrek nüfuslu bölgelerden kurtulduk.