Seralar genel olarak bitkisel üretimin yıl boyunca yapılabilmesi için oluşturulan yapay alanlara verilen addır. Seralar ile ilgili katma değer yaratmak ise seracılık adını alır. Seracılıkta genel prensip, yetiştiriciliği yapılması planlanan ürün için gerekli ışık, sıcaklık, nem ve hava bileşenlerinin yapay olarak oluşturulmasından geçer. Bu bileşenlerin doğru seviyelerde tutulması sayesinde;
- Bölgede ekonomik yeterlilik artırılır,
- Bir yılda birden fazla üretim alınır,
- Pazara yetiştirme sorunu ortadan kalkar, her dönem mahsul alınabilir,
- Bitkinin kalitesi ve verimi artar,
- Mevsimsel işgücü nedeniyle kayıplar ortadan kalkar, 365 gün istihdam sağlanır.
Türkiye’de seracılık iki farklı dalda gelişme göstermiştir. Bu dallar Alçak ve Yüksek Seralar olarak adlandırılır.
Alçak seralar genellikle basit bir şekilde yapılan küçük seralardır. Alçak seraları yapabilmek için ciddi bir bilgi gereksinimine ihtiyaç duyulmaz. Ancak bu tür seralarda birçok dezavantaj bulunur:
- İşçilik çok fazladır,
- Gerekli sera içi bileşenleri uygulamak çok zordur,
- Risk fazladır,
- Ürün kayıpları sıklıkla yaşanır,
- Doğal afetlere dayanıksızdır.
Yüksek seralar ise genellikle büyük girişimciler tarafından kurulmaktadır. Yüksek seraları kurabilmek için ekstra bilgi ve teknolojiye ihtiyaç duyulmaktadır. Ayrıca yüksek seralar için ciddi bir yatırım yapılması gerekiyor. Yüksek seralar Türkiye’de genellikle ciddi gıda şirketleri tarafından kurulmaktadır.