Sahada ne güzel, harika!
O kurnaz, hızlı ve sert savaşta;
Ama savaşını uzatırken titriyordu
Bir süngü Tanrı-rati-he ile.
GR Derzhavin
O kurnaz, hızlı ve sert savaşta;
Ama savaşını uzatırken titriyordu
Bir süngü Tanrı-rati-he ile.
GR Derzhavin
"Ve sadece gökyüzü aydınlandı ..."
Ağustos ayının şafağında 26 (yeni Eylül 7 stilinde) 1812, Rus birlikleri düşmanın Borodino alanına saldırmasını bekliyorlardı. İki eşit olmayan bölüme ayrıldılar: 98 ordusunun binlerce askerinin 1'i, Fransız taarruzunun daha az muhtemel olduğu merkezi ve sağ kanadını işgal etti; Barclay de Tolly tarafından yönetildi; 34 Binlerce 2 ordusu askeri sol tarafta, Napolyon’un Genel Saldırı komutasındaki ana saldırı yönü olarak kaldı. Askerleri, Suvorov'un en sevilen öğrencisi olan Prens Peter Ivanovich'in askerlerini zafere götürdüğü konusunda ikna edildi. “Tanrı'dan korkan - düşmandan korkmuyor”, sabah namazından sonra Suvorov'un sözlerini tekrarladı.
Napolyon, Rus ordusunda - Genel Bagration'da güçlü bir rakibi olduğuna ikna olmuştu. Her ikisi de askeri dahilerdi ve yenilgiyi bilmiyorlardı. Ancak bir kişi büyük bir kan dökülmesini bekliyordu - imparator, cesetlere bakarak savaş alanını dolaşmayı severdi. Başka bir kederli ve merhametli olanlar düşecek. Biri egemendi. Bir avuç asker ile bir başkası saldırıya uğradı.
Prens Peter Bagration birçok kez ölümüne yollandı, ama Tanrı'nın yardımıyla her zaman kazandı!
Bilim kazanmak
Petr Ivanovich Bagration, 1765'te Kizlyar'da doğdu, sonra Kafkas Zenginleştirilmiş Hattının kalesiydi. Babası, Prens Ivan Alexandrovich, orada görev yaptı. Peter'in büyük büyükbabası Gürcü kralı Jesse idi ve büyükbabası Rusya'ya geldi ve teğmen albay rütbesine yükseldi.
Peter'ın ilk eğitimi, eski bir Gürcü ailesinden gelen bir prenses olan annesiydi. “Ana bir erkekle” diye hatırladım Bagration, “Ruhu militan eylemlere döktüm” ...
Genç prensin militan yaylalara karşı cesurca savaştığı Kafkasya'daki on yıllık hizmet boyunca ikinci teğmen rütbesini kazandı. Orada Alexander Vasilyevich Suvorov ile bir araya geldi. Bagration büyük bir komutandan savaş sanatını öğrenmek için büyük bir savaşa girmeyi hayal ediyordu. Ve Ekim ayında, 1794, zaten bir teğmen albay olan Prince Peter, Suvorov'un isyankar bir nezaketle savaştığı Polonya'nın filosunun başında koşuyor.
Bagration'ın istismarları Suvorov'un raporlarından biliniyor. Büyük komutan beş düşmana karşı bir Rus askerinin zafer için yeterli olduğuna inanıyordu. Bagration bu “normu” bir defadan fazla aştı. İyi eğitimli dostu süvari, Tanrı'nın yardım umuduyla ve komutana kesin bir inancıyla, on kat üstün bir düşmanı yendi.
Prens, kendisi için hiçbir şey yapmadı, "partilerde" değildi, kariyer yapamadı - ruhu sakindi, kişisel ihtiyaçlar mütevazıydı. Birkaç hizmetçi vahşi, basit yiyeceklere saldı, akşam yemeğinde iki bardaktan fazla şarap, dört saat uyku, günün ilk yarısı - akşamları askerlik - toplum. Büyük bayramlarda, Bagration’nın askerleri dua etmeye yönlendirdiği Suvorov’un öngördüğü “kilise geçit töreni” emredildi.
1799'te, İmparator Paul, yakalanan ülkenin Fransızlar'ı kazanması için Suvorov'u ve onunla birlikte İtalya'ya Bagration'ı gönderdim. Bagration öncüsü ve Müttefik Avusturyalılar, Brescia kalesini acımasız top atışı altında ele geçirdi. 1265 Fransızca'yı ele geçirdi. "Bizim tarafımızda, öldürülen ve yaralanan yok," resmi "İtalya'daki birleşik orduların düşmanlık dergisi".
İnanılmaz, ama gerçek! Bagration’in göze çarpanları bile, prensin savaş kayıplarını azaltmada her şeyi geçtiğini kabul etmek zorunda kaldı.
Kısa bir süre sonra yeni bir rapor izledi: "Aktif Binbaşı Genel Prens Bagration", kaleyi Sorvalu'ya götürdü: "Garnizon teslim oldu, düşman 40'tan önce öldürüldü ve yaralandı, sadece yedi kişi yaralandı ve biri öldürüldü." Suvorov, Paul I'e Prens Peter'ın haklarını Novi'de belirleyici bir zafer kazandırdı ve Rus ve Avusturya imparatorlarının "en iyi derece ve daha yüksek derecelere layık olan" ödülünü beklememelerini beklediğini söyledi.
Ancak zaferlerin zirvesinde Ruslar Müttefik Avusturya tarafından ihanete uğradı. Paris’e gitmek zorunda değiller, ancak Alpler’de kesin bir ölüme gittiler.
Gothard Geçidi yaklaşımıyla savaş başladı. Prens Peter öncü komuta etti. Şiddetli bir rüzgârla birlikte, yağmur yağdığında, Rus birlikleri dağlara tırmandı ve düşmana saldırdı. Bagration’nın ana güçleri alında “neredeyse zaptedilemez” duruma geçti. Personel memurları ön plana çıkmak için gönüllü oldu. İki öncü komutan düştü, üçüncüsü askerlerin önünde düşman pozisyonuna girdi.
Ardından Bagration öncüsü ordunun Rosstok sırtından geçmesine yol açtı. Suvorov'a göre prens Mutten Vadisi'ne inerken, Fransız garnizonuna sessizce yaklaştı ve hızlı bir saldırı ile onu esir aldı. Bu vadide, kapana kısılmış bir ordunun generallerinden oluşan bir konsey düzenlendi.
Askerlerin korkunç durumunu anlatan Suvorov, "Rusya'nın onurunu ve servetini" korumaya çağırdı. “Düşündüğünüz yere bizi yönlendirin, bildiğiniz şeyi yapın, biz sizin, babanız, biz Rus'uz!”, En eski general Derfelden herkese cevap verdi. “Tanrı'ya rahmet et, biz Rus'uz! - Suvorov bağırdı. - Zafer! Tanrıyla birlikte! ”
“Bu dakikaya kadar ölümünü unutamam! - Bagration’ı hatırladı. - Olağanüstü bir hale geldim, hiç kan rahatsız olmadı. Bir karanlık vecd düşmanları olsaydı onlarla savaşmaya hazır olacağım şekilde, bir ecstasy durumundaydım. Herkesle aynıydı ”...
Bagration, Avusturya'nın yeşil eteklerine giden son kişiydi. İnternethaber.com "Rus süngü Alplerden geçti! - Suvorov bağırdı. - Alpler bizden sonra ve Tanrı bizden önce. Rus kartalları Roma kartallarının üzerinden uçtu! ”
Bu arada, Rusya ve Fransa arasındaki çatışmalar devam etti. Diğer ülkelerle olan ittifakta, imparatorluk savaşa yeniden girdi. Rus komutan avangardın başkanı Kutuzov, eski meslektaşı ve Petersburg arkadaşı Bagration 'a atandı. Ne yazık ki, 50 bininci Rus ordusu Avusturyalı müttefikleriyle bir araya gelmek için yürürken, Napolyon’un bininci bininci ordusunu kuşatıp ele geçirmeyi başardılar. Kutuzov ve Bagration, tekrar tekrar üstün bir rakiple karşı karşıya geldiler ...
Kutuzov, orduyu kurtarmak için birliklerin bir kısmını bağışlamaya karar verdi. Ana güçler bir mesafeye gidene kadar Bagration savaşmak zorunda kaldı.
4 Kasım Schöngraben döneminde yılın 1805'unda Murat, Soult, Oudinot ve Lanna'nın sütunları Prens Peter'in birliklerine saldırmak için farklı yönlerden taşındı. Ancak, zaman kazandı: Kutuzov askerlerini iki günlük geçişlere çekmeyi başardı. Artık ölümüne dayanmak için Rusça'ya gerek yok. Bagration'ın görevi şimdi altı kez üstün düşman kuvvetleri arasında bir atılım oldu. hikayeler bu olmadı. Ama - "Biz Rus'uz, Tanrı bizimle!" Bagration, ruhun maddeden üstünlüğüne inanıyordu.
Kutuzov imparatora şöyle yazdı: “... Prens Bagration, altı bin kişilik bir kolordu içeren, geri çekilişini tamamladı, 30 bin kişiden oluşan düşmanla savaşarak çeşitli mareşal generallerin komutası altında kaldı ve bu sayı (Kasım 7) orduya katıldı. Bir teğmen albay, iki subay, elli özel ve bir Fransız bayrağının esiri. Binbaşı General Prince Bagration, bence hareket ettiği farklı davalar için teğmen genel rütbeyi hak ediyor ve tartışmasız Shengrabene köyündeki son dava için (sanık), sanırım St. George 2 sınıfının askeri düzenine sahip olma hakkı var. Ödüller imparator tarafından yapıldı.
Ordunun kurtuluşundaki bu olaylardan sonra, Rus ve Avusturya imparatorları, Kutuzov'u vasat Avusturyalı Albay Weyrother tarafından tasarlanan Austerlitz'in genel savaşının saçma planını kabul etmeye zorladı!
Austerlitz'de sağ kanatta komuta eden Prens Peter, sadece bir şey yapabilirdi. Kutuzov'a göre, "düşmanı güçlü özlemlere tuttu ve ertesi gece ordunun geri çekilmesini kapatarak savaşta görev yaptı."
İskender'in kararlarının amaçlarını kendisinin anlayıp anlamadığı bilinmiyor. Ancak Austerlitz'den sonra, Rus ordusunun komutasını yabancı generaller arasında özenle böldü ve Suvorov ilkesini atladı: Bir Ortodoks subayı Ortodoks askerlerini savaşa sokmalı. Ancak, imparator tarafından sevilen yabancılar kazanma bilimine sahip değildi ...
İsteksizce, kral, yine de, Fransızlar tarafından mağlup edilmeyen General Bagration’ın “mükemmel cesaret ve ihtiyatlı emirleri” hakkında bir yazı imzalamak zorunda kaldı. Başkentlerde Prens Peter'in kutlamasıyla birlikte çok fazla top verildi.
Napolyon'a karşı yeni ittifakta Prusya utanç verici bir rol oynadı. Ekim ayında, 1806, Napolyon bir gün ordusunu imha etti ve iki haftada ülkeyi fethetti. 150 bin Fransız, Rus sınırına yürüdü. Alexander orduyu ikiye böldüm: Bennigsen'de 60 bin ve Buxgevden'de 40 bin. Yermolov'a göre, rakip generaller "daha önce arkadaş olmamak, mükemmel düşmanlarla karşılaştı." Bir dizi entrikadan sonra, Bennigsen yüksek emri ele geçirdi. Ney ve Bernadotte'nin kolordusunu ayrı ayrı bölme fırsatı kaçırıldığı zaman, orduya ordunun ayrılması geldi.
Bennigsen geri çekildi. Arka planı yönetmesi için Bagration'a atanan görevli, prensin ordunun Prusya birliklerinin kalıntılarıyla birleşmesini sağlamak için mümkün olduğunca yavaş geri çekilmesini istedi.
Prens Peter, iradesinin büyük gerilimi ile utanç duydu: geri çekilmek, Napolyon tarafından dövülen Prusyalılardan yardım istemek!
Rus ordusu Friedland'a çekildi. 2 Haziran 1807, Bagration ordunun sol kanadını komuta etti, yarısı derin bir dağ geçidi ile arkada bir nehirle bölündü (Bennigsen’in büyük hatası!). Fransızlar, Ruslardan iki kattan daha küçüktü, ancak Bennigsen saldırmadı. Zafer olasılığı fikri onun kafasına sığmadı. Sonra Fransızlar neredeyse tüm güçleri Bagration’ya karşı attı. Rusları nehre bastırdıktan sonra Fransız marşaliler Napolyon'u bekliyorlardı. 17 saatlerinde, imparator binlerce kişiyi 80 savaş alanına çekti ve Prens Peter'in askerlerine saldırdı. 16 saatiyle savaşan Bagration, nehrin dışına çekilmeyi ve nehrin dışına çekilmeyi arka kapıda bekletti. Bu atışı gözlemleyen Bennigsen alayları reddedildi. Fransızların kaybı 7 - 8 bin, Rusça 15 bin olarak gerçekleşti.
Haziran ayında, kral Bagration'dan Fransızlarla bir ateşkes müzakeresi yapmasını istedi. Napolyon'un saygı duyduğu tek Rus generaliydi. 25 Haziran 1807 Yılın Tilsit Rusya ile Fransa arasında barış imzalandı ...
General Yermolov, “Prens Bagration komutası altında görev yapan hepimiz” diye hatırladı, “sevgili şefi içtenlikle bağlılık ifadeleriyle yürüttüm. Yetenekleri ve tecrübeleri için mükemmel bir avukat gücüne ek olarak, bunu yapmakla diğer generaller arasındaki farkı hissettik. Kimse patron olduğunu daha az hatırlattı ve hiç kimse ona astlarını hatırlamamasını daha iyi sağlayamadı. Askerleri son derece sevdi. "
Biraz kan, güçlü darbe
1811 yazında, Prens Peter Ivanovich, Podolsk ordusunun baş komutanlığına atandı. Napolyon ile savaşa 2 Ben Batılı olduğum için başladı.
Rusya için bu mutlu görev bir gizem olarak kalmaya devam ediyor. Kral, Rus generallerinden hiçbirini beğenmedi. Savaş bakanı Barclay de Tolly'yi yalnızca "hakkında hiçbir fikrinin olmadığı bir stratejide Bagration'dan daha az kötü" olarak değerlendirdi. 1812 kışın, Napolyon’un Rusya’ya karşı askeri hazırlıkları belli oldu. Komutan, imparatora, düşmanın imparatorluğun topraklarına girmesini önlemeyi amaçlayan bir savaş başlangıcı planı gönderdi. Suvorov’un Bagration’ın izlediği felsefesi, ordunun görevinin nüfusu savaştan kurtarmak olduğu inancına dayanıyordu: hem kendi hem de yabancı. Görev, konsantre olmayı, onu tamamen mağlup etmeyi ve insanlık dışı bir savaşı sürdürme araçlarından mahrum etmeyi başarıncaya dek düşmanın ana güçlerine hızlı bir darbe ile çözüldü.
Bagration, taarruzdan sınırlarımızın tamamıyla düşman birliklerinin yoğunlaşmasını istedi.
“İlk güçlü darbeler,” dedi Prens Peter, Suvorov bilimini, “askerlerimize iyi bir ruh katabilecek, aksine düşmana korku koyan onlar. Bu kadar ani ve hızlı bir hareketin asıl yararı, savaş tiyatrosunun imparatorluğun sınırlarından uzaklaşacağıdır ... Her durumda, bir saldırı savaşını savunma savaşına tercih ederim! ”
İskender I ve danışmanlarını haklı çıkaran tarihçiler, Napolyon kuvvetlerinin sayısal üstünlüğüne işaret ediyor. Fakat Bagration, 200’e Büyük Ordu’nun binlerce Fransız askerine karşı, Rusya’nın ana saldırı yönünde 150’e binlerce kişi gönderebileceğini biliyordu - Suvorov’un kurallarına göre “düşmanın kusursuz şekilde imha edilmesi” için gerekenden çok daha fazlası.
Çar hükümetinin pasifliği, Napolyon'un fethedilen Almanların, İtalyanların, Hollandalıların ve Polonyalıların işgali için hazırlanmasına neden oldu. Bagration’ın savaştan kurtarmak istediği Avusturya, Prusya ve Polonya, 1812 yazında, Napoleon 200’e binlerce askerin Rusya’ya yürümesini sağladı!
Hiçbir şey için değil, Bagration, 100’in ana ordusunu binlerce asker olarak kabul etti. Bu şekilde bir ordu, saldırgan bir şekilde hareket ederek Napolyon’un kolordu ve Batı’nın her tarafından yürüyen kollarının “uzanmış parmaklarını” kırabilir. Düşmanın neredeyse üçlü üstünlüğü (450x'e karşı yaklaşık 153 bin) bir durumda ona bir avantaj sağladı: Suvorov'un ilkelerini unutmuş olan Ruslar savunmada olacaksa. O zaman "ezilme numarası" olabilir!
Bu arada, St. Petersburg'da, Bagration'a bildirilmeyen bir savunma planı kabul edildi. Hükümetin, Suvorov'un belirttiği gibi “tembel ve aptal” bir “aşağılık savunma” tercih ettiği söyleniyordu.
Savunma, Bagration’ın sadece kârsız olmadığını, mevcut şartlarda imkansız olduğunu savundu. “Herhangi bir sapma düşmanı teşvik eder ve ona toprakta harika yollar verir ve biz de ruhu alacağız.”
Suvorov'un emrinde her zaman kazandığı Rus ordusunun morali, yabancı danışmanlarıyla Alexander'ı tanımadı. Ordunun “canlandırılmış bir organizma” olduğunu, “biz Rus'uz, Tanrı bizle!” Sloganının boş sözler değil, askeri ruhun temel taşı ve zaferin garantisi olduğunu anlamadılar.
Rousseau'nun takipçisi İsviçreli Lagarp'ın büyüttüğü Alexander I, yalnızca dışarıdan Ortodoks'tu. Suvorov'un Ortodoks askeri felsefesinin temeli olan hayırseverliğe yabancıydı. Ordunun ülkeyi koruyabildiğine inanmadı. Onun için Ruslar, düşmanın kavurup attığı dünyada öldürülmesi gereken “İskitler” idi. Toprağın Rus olması, Ortodoksların yaşadığı, yiyeceksiz ve barınaksız kalmaları gerektiği düşmanın imparatoru olmadı.
10 Haziran, Napolyon'un işgalinden iki gün önce Bagration, Barclay'ın geri çekilme sırasında yiyecekleri yok etme teklifini öfkeyle reddetti. Prens ve yurtdışındaki ürünleri halktan ellerinden almadılar - onları aldı. İnsanların ülkelerindeki iyiliğini nasıl yok edebilirim? Bu "halka özel bir hakaret" yol açacaktır! Bu durumda, "en korkunç önlemler, böyle bir işlem yapılması gereken alandan önce ihmal edilebilir." Prens, Belarus topraklarındaki kavgaya değinerek dehşete düştü. Komutanın Rusya topraklarını Moskova'ya kadar yakmaya hazır olduğunu hayal edemezdi!
"Üniforma giymekten utanıyorum"
Napolyon’un Büyük Ordusunu Neman’dan geçirdikten sonra, geri çekilmeye başlamış olan Prince Peter, yine de, Suvorov’un Fetih için Bilim bölümünü anlatan, düşmana saldırı emri verdi. Kendisinden ekledi: “Bana emanet edilen ordunun cesaretine güveniyorum. Ordu komutanlarının ustaları, askerlere tüm düşman birliklerinin dünyanın her yerinden gelen bir piçten başka bir şey olmadığını, biz Rus ve aynı inancı aşıladık. Cesurca dövüşemezler, ama özellikle süngülerimizden korkuyorlar. ”
Napolyon'un hazırladığı çantadan çıkan Bagration, orduya biraz dinlendi ve kazak şefi Platov'a Mir kasabası yakınlarındaki rahatsız edici Fransızları durdurmalarını emretti. 27 Haziran 1812, General Turno komutasındaki üç Polonya aslanı alemi, düşmanlarını Kazak'a "Venter" diye sokan Kazakların omuzlarında dünyaya girdi. Sonuç olarak, - Bagration, imparatora, - “Tuğgeneral Turno, kalan üç alaydan çok az sayıda uhlansla zar zor kaçtı; Bizim açımızdan, 25'ten daha fazla insan öldürülmedi ve yaralanmadı. ”
Ertesi gün, Rus Kazakları, ejderhalar, süvariler ve avcılar Platov'a göre “sandıkta dört saat” saldırdı. Yaralılar savaş dışına çıkmadı; “Baş General Ilovaisky, sağ kolda ve sağ bacağında bir kurşunla iki kılıç yarası aldı, ancak işini bitirdi. Altı düşman alayından, neredeyse hiç bir ruh kalmadı. ” Ordunun emriyle Bagration, "kazananlara en hassas minnettarlığı" ifade etti: "Cesaretleri, dokuz düşman alayının tamamen imha edilmesiyle kanıtlandı."
Barclay de Tolly'nin tek atışta geri çekilmeden hareketsiz kalması Bagration için anlaşılmazdı: "İlk Ordu kararlı bir saldırı başlatsaydı, düşman kuvvetlerini parçalara ayırırdık". Aksi takdirde, düşman "Rusya içinde" istila edecek.
Bagration, ülkenin zaten zihinsel olarak Alexander I tarafından getirildiğinden şüpheleniyordu. Kurban. Prens öfkeyle hastaydı. “Ordudaki veya Rusya'daki kimsenin satılmadığımızı garanti etmeyeceksiniz” diye yazdı Arakcheev'e “Sadece Rusya'nın tamamını koruyamıyorum. Tamamen kuşatıldım ve içinden geçtiğim yerde, Tanrı'nın ne vereceğini önceden söyleyemem, ama sağlığım beni değiştirmezse, uyuşmam. Ve Ruslar kaçmamalı ... Sana her şeyi söyledim, bir Rus gibi bir Rus gibi. "
Bagration Yermolov, “Üniforma giymek utanç verici” dedi, “Tanrı tarafından hastayım ... İtiraf ettiğim için delirdiğim kadar tiksindiğimi itiraf ediyorum. Veda, Mesih yanınızda ve ben bir fermuar koyacağım. ” (Zipun - Anavatan'ın savunması için toplanmaya başlayan ulusal milislerin kıyafetleri.)
Sonunda, Devlet Şişkov ve Egemen Balashov Genel Sekreteri Arakcheev, Baaryanın bir hayranı olan Çar'ın kız kardeşi Catherine Pavlovna'nın desteğiyle, Barokus'a bir iyilik yaptı: İskender'i ordunun varlığından kurtarması için zorladılar. Ama Barclay, kralın talimatlarını yerine getiren bir araba gibi, geri çekilmeye devam etti ...
Bagration, Barclay’e, "eğer düşman Smolensk’e ve Rusya’nın derinliklerine sızarsa, o zaman sevgili Anavatan’ın gözyaşları, Asırlar’ın Birinci Ordu’da kalacak olan lekeyi temizlemeyeceğini” söyledi.
Prens Peter en kötü varsayımlarda haklıydı. 7 Temmuz, Dinyeper'ı geçip Fransızları Smolensk'te önemseme emrini aldı. Temmuz 18’te, Bagration Barclay’e şunları yazdı: “Smolensk’e gidiyorum ve silahımın altında 40’tan daha fazla kişi olmasam da, bende tutuyorum”.
“Savaş sıradan değil, ulusal”
Prens Peter, Barclay'a hızlandırılmış geri çekilmesi için mazeretler bulamadığını söyledi: “Her zaman bir geri çekilmenin bizim için yararlı olamayacağı düşüncelerindeydim ve şimdi Rusya'daki her adım Anavatan için daha yeni ve daha acil bir felaket olacak” dedi. Barclay’ın savaş verme sözü, Bagration’nın öfkesini unutması için yeterliydi. Kendisini kralı birleşik Barclay ordusunun başına koymayı önerdi, ancak bu konuda daha fazla hakka sahip olmasına rağmen rütbenin kıdemine değindi. Ve Barclay başkomutan oldu ... sakince savaşlar olmadan nasıl geri çekileceğini düşünmek için.
"Açık Alman" bile Albay Clausewitz, Napolyon'un yenilmez olduğunu düşünerek Barclay'in "başını kaybetmeye" başladığını anlamıştı. Bu arada, Petersburg'u koruyan General Wittgenstein, Mareşal Oudinot'un cesetini yendi ve yaklaşık üç bin kişiyi ele geçirdi. Ancak Barclay'in emirleriyle sınırlandırılan başlıca Rus kuvvetleri aptalca Napolyon’un grevini bekliyordu. Ve beklediler.
1 Ağustos 1812, Fransızların ana güçleri Dinyeper'ı zorlamaya başladı. Barclay saldırmaya karar verdi, Bagration ona yardım etmek için harekete geçti. Bununla birlikte, zaman kaybetti, Neverovsky'nin bölünmesi, Ney ve Murat birliklerinin korkunç baskısı altında bir savaşla geri çekildi. Fransızlar Rus askerlerinin direncine hayran kaldılar. Beş katlı üstün düşmanın saldırıları onları uçuramazdı: "Ruslar her an birdenbire yüzlerini bize doğru çevirip bizi attılar."
Altı askerden beşini öldüren Neverovsky, Raevsky’nin kolordu tarafından “40’in durmadan geçtiğini” savunmaya gönderen Bagraion, destek verdi. Rajewski, Fransızların ana güçleri ile Smolensk'ten birkaç mil ötede savaşa katıldı.
“Canım,” diye yazdı Rayevsky'ye Bagration, “Gitmiyorum, ama ben koşarım, seninle birleşmek için kanatlarım olsun istiyorum!” Öncü ile geldi ve Grenadier Division'ı savaşa gönderdi. Rusların cesaretlendirilmesine gerek yoktu. Askerler süngülere alaylarla koştu, böylece komutanlar onları durduramadı. Bagration, “Savaş şimdi sıradan değil, ulusal” dedi. Askerlere değil, komuta ve egemenlere “şerefimizi korumalıyız”. "Birliklerimiz daha önce hiç olmadığı gibi savaştı ve savaştı." 182’in binlerce kişisine sahip olan Napolyon, “sabahları 6 saatlerinden 8 akşamlarına saldırılara ve yoğun saldırılara devam etti ve yalnızca üstünlük elde etmekle kalmadı, aynı zamanda ona büyük zarar verdi.”
Akşamları Barclay'ın ordusu şehre çekilmeye başladı. 5 ağustos sabahında Smolensk’in savunmasını kabul ederek, kenti teslim etmemeye söz verirken Bagration onu Dorogobuzh yolunu Moskova’ya savunması için gönderdi. Ve Prens Peter ayrılırken, baş komutan orduya şehirden ayrılmasını ve barutları havaya uçurmasını emretti ...
6 Ağustos'unun şafağında, Fransızlar, hala savaştıkları yanan bir Smolensk'e girdiler;
Bagration şehrinin teslim olmasının haberi alındığında, “şaşkınlıktan” kuduza döndü. Prens'in askerler için endişesi, askeri biyografisinin temel gerçeğidir. Savaş boyunca hasta ve yaralıları tedavi etme ve tahliye etme konusunda endişeliydi, bu konuda kesin emirler verdi ve uygulamalarını izledi. Smolensk'te Mogilev, Vitebsk ve Krasny'nin yakınında yoğun bir şekilde yaralanmış, birçoğu şehri savunan Neverovsky, Rayevsky ve Dokhturov bölgelerinde yaralanmış. Ve şimdi, inanılmaz bir şekilde, bu yaralılara tıbbi bakım verilmedi ve birçoğu terk edildi ve bir yangında yandı.
Bagration hesaplarına göre, geri çekilme sırasında 15 binden fazla insan kaybedildi, “alçak herif, yaratık Barclay hiçbir şey için görkemli bir konum armağanı verdi.”
“Bu, - Bagration olarak kabul edilir - - ordumuz için bir utanç ve leke, ve kendisi de öyle görünüyor ki dünyada yaşamamalı.” Barclay'in “korkağı”, genel olarak yaralıları tahliye eden ve daha sonra askerleri geri çeken, genel olarak insan tarafından değersiz olduğu ilan edildi. Yaralı arabalarla çevrili Bagration, birliklerin ortasına yerleştirildi.
Bu sırada, Kutuzov zaten Petersburg milislerinin başkanlık görevine sertleşen baş ordu komutanına gidiyordu. Gelişine göre, Bagration iki zaferi kazanmayı başardı: taktik ve stratejik.
Bunlardan ilki, Napolyon'un Moskova yolunu kesmek için gönderdiği General Junot'un kolordu bataklıklara geri atıldığı Senyavin köyü savaşında gerçekleşti. Napolyon çılgıncaydı.
İkinci zafer, Bagration’ın savaşın ulusal karakterini, “vatanseverlik gösteren” ve “Fransızları domuz gibi” döven “erkeklerin” rolünü anlamasıydı. Bu, Denis Davydov’un Napolyon’a karşı partizan eylemleri hakkındaki fikrini “yanından değil, ortada ve arkada”, Prens Peter’in cesur komutanı, şimdi Davydov’lu Akhtyrsky Hussars’ın davası hakkında Bagration’ya planını söylediğinde değerlendirmesini sağladı.
Partizan dekolmanı Borodino savaşında ölümcül Barov yarasından sonra Fransızların dehşeti oldu.
"Bütün Rusya'nın hatırlamasına şaşmamalı"
Borodino savaşı, konsantre orduların cepheden katledilmesi olarak tasarlanmadı, bu Prens Peter, tüm yaşamından kaçınmaya çalıştı. Kutuzov, manevraları kapsamayı planladı; “düşman Bagration’nın sol kanadındaki son rezervini kullandığında” (Prens Peter’in geri çekilmeyeceğinden şüphe yoktu). Yenilgiyi bilmeden ve bir 2 saldırgan manevra yapabilecek kabiliyet sahibi olmayan prensin ordusu, Napolyon’un asgari rezervlerle ana saldırı yönünde kuruldu. Barclay’ın birliklerinin bu darbeyi sürdürmesi ve güçlerin zıt bir şekilde hizalanmasının savaşın sonucunu değiştirmesi muhtemeldir. Ancak temkinli Kutuzov aksi halde yapabilir mi?
Sabahı savunan Rus askerleri ve memurları, geri adım atmadan ölmeye hazırdılar. Geri çekilecek hiçbir yer yoktu - Moskova geride kaldı. Alayların önünde, Konovnitsyn 3 Piyade Tümeni'nin alev alan Smolensk'teki askerleri tarafından taşınan Ana Protestan'ın simgesi, Tanrı'nın Annesi'nin simgesiyle taşındı.
Kuvvetler neredeyse sayıca eşitti. Ruslar düşmanı aştı. Ancak büyük komutan düşmana komuta ederken, Rus ordusu liderlikten mahrum kaldı. Gorki köyündeki karargahından Kutuzov, savaş alanını görmedi. Austerlitz'de olduğu gibi, emirden çekildi. Barclay de aynısını yaptı. Düşmanın gözünde olmak, basitçe ölüm için bekledi.
26 Ağustos 5 ile sabahları 25 binlerce Fransız, 102 silahlarıyla 8 binlerce Rus tarafından savunulan Xrationx 50 silahlarına Bagration flaşına saldırdı. Düşman kovuldu. 7 saatlerde, Mareşal Davou, kolordu saldırarak sol sopayı ele geçirdi. Bununla birlikte, General Neverovsky, yan taraftaki Fransızları ele geçirdi. Flaş püskürtüldü, Davout yargılandı, Bagration süvarileri Fransız ordusunun yenilgisini tamamladı ve 12 silahlarını aldı.
Fransızlar tekrar 8 saatine, ardından 10 saatine, tekrar - 10.30, - 11 saatine saldırdı. Rezervden gelen topçular, piyade ve süvari birliklerinin yardımı ile Bagration saldırıyı reddetti.
Önde ve bir buçuk kilometre ötedeki öğlen civarında Napolyon, 45 silahlarının desteğiyle 400'a binlerce askeri savaşa soktu. Marshals Davout, Ney ve Murat başlarına bindiler. 18 toplarına sahip binlerce Rus askerinin 300'ına karşı çıktılar.
Fyodor Glinka, “Marşalların niyetini kavradı ve Fransız kuvvetlerinin müthiş hareketini gördü” diyerek hatırladı, “Prens Bagration harika bir şey tasarladı. Bütün sol kanadı tüm uzunluğu boyunca bulunduğu yerden taşındı ve süngülerle hızlı bir adım attı. ” Savaşın bir başka katılımcısına göre, Dmitry Buturlin, “her iki taraftan da neredeyse doğaüstü cesaret mucizelerinin tükendiği korkunç bir katliam yaşandı” dedi.
Birlikler karışıktı. “Bravo!” Exclaimed Bagration, 57 alayının Davut alayının grenansörlerini ateş etmeden görerek ölümcül yangına rağmen süngülerde parlamaya gitti. Bu anda, çekirdeğin bir parçası Prens Peter'ın tibiasını ezdi. Tam o sırada, Bagration’nin orduya ne ifade ettiği belli oldu. 1 ve 2 ordularına katılırken, Grabbe'nin etkinliklerine katılan bir katılımcı şöyle dedi: “İki ordu arasındaki ahlaki fark, Birincinin kendine ve Rus Tanrısına, bunun üzerine İkinciye ve Prens Bagration'a dayanıyor olmasıydı.”
Ve burada “askerini varlığıyla iltihaplandıran” adam atından düştü. Yermolov, “Bir dakika içinde ölümü hakkındaki söylenti durdu,” diye yazdı, ve ordu karışıklıktan korunamaz. Ortak bir duygu umutsuzluktur! ” “Korkunç haberler çizgiyi yaydı,” diye hatırladı Glinka, “Askerlerin elleri düştü.” Bu, Kutuzov ve diğer generallerin raporlarında da bildirildi.
O sırada Napolyon savaşı kazandığını düşünüyordu. “Rusya'da yalnızca Bagration hariç iyi generaller yok” olduğuna ikna edildi ve Davout, Ney ve Murat'ın son rezervini - muhafız - savaşa götürme taleplerine yanıt olarak hazırdı. Marşallere göre, flaşın ve Semenovskoye köyünün arkasına çekilen 2 ordusunun yapısını kırmak, ancak General Konovnitsyn ve ardından Dokhturov'un emrini yerine getirmek gerekiyordu. Bir başka Bagration öğrencisi olan General Rajewski, 10 sabahından itibaren Fransızları Kurgan aküsünden yansıttı ve onları kontrataklarla oradan çıkardı.
Napolyon’un şüpheleri en sonunda Bagration’nın eski arkadaşları General General Platov ve Uvarov tarafından çözüldü. Süvari kuvvetleri Barclay'ın sağ kanadının gerisinde, aslında savaş bölgesinin dışında durdu. Kritik anda, risk ve risk altında, saldırmaya koştu ve Napolyon'un sol tarafını geçerek arkasına panik attılar. Bu, imparatoru 2 ordusuna karşı olan saldırıyı iki saat ertelemeye zorladı. Ardından Miloradovich’in birlikleri tarafından savunulan Rajewski’nin bataryası için en sert savaş Napolyon’un karanlığa kadar gardiyanın savaşa girmesini bırakmasına neden oldu. Ruslar, savaştan önce olduğu gibi, düşmanın Moskova'ya giden yolunu tıkadılar.
"Yaralarımdan ölmeyeceğim ..."
Bu zamana kadar, askerlerini takip eden, bir tepenin ardında yatan ve “düşünülemez bir hızda” topçu kurarak Bagration, Fransızları dövdü, saldırmaya başladı ve savaş alanından uzaklaştırıldı. Görevini yaptı. Rus ordusu nihayet savaşa katıldı ve direnen binlerce kişiyi kaybetti. Napoleon 44 binlerce askerini, yüzlerce kıdemli subayı ve generali kaybetti, ancak kendisi veya Kutuzov tarafından veya kanlı diğer çağdaşlar tarafından görülmeyen korkutucu bir şey elde edemedi.
Bagration, savaştan sonraki 12 gününde Eylül 17'ta Golitsyn Sims mülkünde öldü. Alexander, Bagration'a tapan kız kardeşi Catherine'e “büyük hatalar” ve stratejiyle ilgili bir kavramın eksikliği hakkında yazmayı gerekli gördü. Kral, generalin ölümünden yalnızca altı hafta sonra bahsetti. Bu arada, Napolyon’un komutanı Kont de Ségur, prens hakkında şunları yazdı: “Savaşta korkunç, eski bir Suvorov askeriydi”.
Çağdaşlar, komutanın ölümünü Moskova'dan vazgeçme haberleriyle ilişkilendirdi. Prens'in koltuk değneklerinin üzerinde durmaya başladığını, ancak ondan gizlenenleri öğrendiklerini söylediler. haber, kangrene yol açan kötü bir bacağın üzerine düştü. Bu şaşırtıcı değildi. Teslimin haberi olan 6 Corps kurmay başkanı Albay Monakhtin, teslimiyet haberi sırasında taht öldü ve bandajları yaralarından kopardı.
Bagration, bilinçli olarak Moskova'dan ayrıldı ve seçkinlerin ve Rostopchin valisine not verilmesiyle ilgili raporlar gönderdi: "Yaramdan değil Moskova'dan öleceğim". Tarihçiler, kangrenin önlenebileceğini düşündü. Bagration tek kurtuluşu reddetti - bacağın amputasyonu, çünkü "boşta ve etkin olmayan yaşam" kurmak istemedi. Prens, itiraf etti ve cemaat aldı, bütün mallarını dağıttı, köleleri istediği gibi bıraktı, doktorları, emirleri ve hizmetlileri verdi. Emirleri devlete teslim edildi.
Bagration, yeryüzünde hiçbir şey bırakmadı ama ölümsüz zafer, dostlar ve öğrenciler her şeye rağmen düşmanı Rusya'dan kovdu. “Rus ordusunun aslanı” nın külleri, Rusların “on iki dil” in ihracına başladığı ve Paris’e muzaffer bir yürüyüşün başladığı Borodino sahasında yeniden doğdu.