Zika'nın sonu görünürde olabilir mi?
Zika virüsü ilk olarak neredeyse 70 yıl önce Uganda'da teşhis edildi.
Ancak son birkaç aydır, nadiren haber dışı kalıyordu.
Zika, bir sivrisinek ısırığı ile yayılır ve ayrıca cinsel ilişki yoluyla da geçebilir. Önemli olarak, hamile kadınlar virüsü fetüslerine geçirerek doğum kusurlarına neden olabilirler.
Son zamanlara kadar, Zika yalnızca küçük bir coğrafi alanda dolaşıyordu, bu da baskın olarak primatları etkiliyordu.
Brezilya'da, 2015'in başlarında, küçük yerel virüs bir salgın haline geldi. Oradan Güney ve Orta Amerika'ya yayıldı.
Şubat 2016'da, Dünya Sağlık Örgütü (WHO) Zika salgını bir halk sağlığı acil durumu ilan etti. Beş ay sonra, Amerika Birleşik Devletleri Hastalık Kontrol ve Önleme Merkezleri (CDC), Florida sakinlerinde ilk enfeksiyon vakalarını belgelemiştir.
Halen, Zika için bir aşı bulunmamaktadır ve sonuç olarak, tıbbi araştırmacılar bir tane tasarlamak için kaynaklarını bir araya getirmektedir.
Virüslerle ilgili sorun
Virüs davranışı, önceden kesin olarak tahmin edilemez ve bu da durmalarını zorlaştırır. Zika, sarı ve dang humması içeren bir grup olan Flavivirus grubunun bir üyesidir.
Flavivirüslerin tek bir RNA teli vardır ve manipüle etmek veya klonlamak için çok zor olduğu kanıtlanmıştır.
DNA teknolojisi ilerledikçe, tersine genetik, bilim adamlarının virüsün tek iplikli genomundan yaratılan çift iplikli bir DNA olan viral tamamlayıcı DNA'yı (cDNA) kullanarak tek iplikli RNA'yı incelemelerine izin verdi.
Bu teknik, bir bakteri içinde virüsü yetiştirmeye dayanır; Bununla birlikte, Zika'nın bakterilere toksisitesi daha önce önemli bir tökezleme bloğu olmuştur.
İçsel zorluklara rağmen, Ulusal Sağlık Enstitüleri'ndeki moleküler biyolog Alexander Pletnev liderliğindeki bir araştırma ekibi, sarı ateş, Japon ensefaliti ve çocuk felci için halihazırda kullanımda olanlara benzer canlı, zayıflatılmış bir aşı yaratma hedefini belirledi. .
Pletnev'in grubu benzer zorluklarla daha önce başarılar elde etti; şu anda denenmekte olan West Nil virüsü için bir aşı oluşturdular; ayrıca St. Louis ve Japon ensefaliti için aşılar üzerinde çalıştılar.
"Amacımız, kısa bir bağışıklamadan sonra uzun vadeli bağışıklık yaratmak."
Alexander Pletnev, çalışma lideri
Zika aşısı için yarış
Teksas Üniversitesi ve ABD Gıda ve İlaç İdaresi'nden bir ekiple birlikte çalışan Pletnev, Brezilya'da virüslü ve ateşli bir hastadan alınan viral bir suşla çalışmalarına başladı.
Araştırmacılar, içindeki baskıyı büyütmeyi başardılar Escherichia Coli. Zika'nın bakteriyi yok etmesini önlemek için, viral cDNA genomuna intronlar (kodlayıcı olmayan DNA) ekleyerek toksisitesini azalttı ve stabilitesini arttırdı.
Elde edilen ZIKV klonu incelendiğinde, orijinal virüsten daha az genetik değişkenlik gösterdi; Ek olarak, ZIKV'nin zayıflatıldığı, diğer bir deyişle çok daha az viril olduğu tespit edildi.
Klon, ekip tarafından ayrıca ayarlandı, böylece Afrika yeşil maymunlarının böbreklerinden türetilen ve yaygın olarak insan aşıları üretilirken kullanılan Vero hücrelerinde yetiştirilebildi.
ZIKV'nin, plasenta ve beyin dokusu da dahil olmak üzere çeşitli dokularda çoğaldığı ve bunların her ikisinin de Zika saldırısına özellikle duyarlı olduğu gösterilmiştir. Takım zaten klonlanmış virüsü kullanarak fareler üzerinde denemelere başladı. Pletnev, Zika'ya yönelik bir aşının olabildiğince çabuk tasarlanabilmesi umuduyla diğer bilim adamlarının ZIKV klonunu kendi çalışmalarında kullanmaya teşvik ediyor.
Ekip henüz bir Zika aşısı oluşturmamış olmasına rağmen, güvenilir bir modele sahip olmak, biyologların salgını ortaya çıkarmak için tasarlanan müdahaleleri geliştirmelerine ve test etmelerine yardımcı olacaktır. Diğer araştırmacıların ZIKV kullanması için açık bir davetle, ilerlemenin hızlı olması muhtemeldir.
Zika enfeksiyonunun yenidoğanlarda eklem deformiteleriyle nasıl bağlantılı olduğunu okuyun.