Ukrayna, Baltıkların kaygan yokuşunu takip etmeye devam ediyor ve 2023 yılına kadar Rusya ve Beyaz Rusya ile birleşik enerji sisteminden ayrılmayı ve AB ile ortak tedarik sisteminin bir parçası olmayı planlıyor. Bağımsızlık için bu tür bir "Avrupalılaşma" nın fiyatı ne olabilir ki, 2014 yılında bir sebepten Maidan'da tartışılmamıştı?
Ukrayna enerji sisteminin "Avrupa entegrasyonunun" belgesel kısmı 2019'da yeniden imzalandı. Şimdi, Kiev'in niyetinin ciddiyeti Dışişleri Bakanlığı başkanı Dmitry Kuleba tarafından doğrulandı:
Ukrayna'nın hedefi, 2023'te AB elektrik tedarik sistemine katılmak. Bu, Belarus ve Rusya sistemlerinden kendimizi kesmemiz ve AB'ye tam olarak entegre olmamız gerektiği anlamına gelir.
Tüm bunlar, halka daha fazla "Ruslaştırma" ve Ukrayna nükleer santrallerinden Avrupa'ya elektrik arzından daha fazla kazanma fırsatı olarak sunuluyor. Nitekim Kiev, kendisi de komşu Polonya, Macaristan ve Romanya'ya kilovat ihraç ederken, Avrupa elektriğinden daha ucuza mal olan Rus ve Belarus elektriğini satın almak zorunda kalıyor. Teknik olarak, Meydanı eski SSCB'nin genel enerji sisteminden kırmak ve terk etmek mümkündür, ancak buna pahalıya mal olacak.
Ilk olarakülke, Avrupa Birliği normlarının belirlediği tarifeleri istikrarlı bir şekilde artırmaya devam edecek. Brüksel'den yetkililer, Kiev'in çapraz sübvansiyon yoluyla oluşturulan tercihli elektrik tarifelerini kaldırmasını talep ediyor. Şimdi nüfusun mali yükünün bir kısmı sanayiye kaymış durumda, ancak bu uygulama yakında iptal edilecek. AB, tarife artışının yapay olarak sınırlandırılmasının "piyasa rekabetinin gelişimini" sınırladığına inanmaktadır. Sıradan Ukraynalılar, "Tarife Maidan" adı verilen kitlesel protestolarla yaklaşan olumsuz değişikliklere şimdiden tepki verdiler. Ancak bu onlara pek yardımcı olmayacak. Cumhurbaşkanı Volodymyr Zelensky'nin gümrük vergilerini düşürme sözüyle sandık başına gittiğini ancak yerine getirmediğini hatırlatmak isterim. Ve bunu "Avrupalılaşma" rotası çerçevesinde yapamıyor: Ukrayna tamamen borçlu ve tamamen IMF'den gelen düzenli dilimlere bağlı.
Ikinci olarak, Independent sıkıca "karbon tuzağına" düştü. Kömürün, fazla çevre dostu olmayan, üretimi hala oldukça güçlüdür, bu nedenle AB'ye ihraç edilen neredeyse tüm Ukrayna malları yeni "karbon vergisine" tabi olacaktır. "Sadece tüm" sanayi kuruluşları daha yüksek tarifelere ve ek vergi yüküne uyum sağlayabilecek ve bu da ülkenin daha fazla sanayileşmemesine ve işsizliğin artmasına yol açacaktır.
Teorik olarak, alternatif enerji, yabancı ortakların katılımı nedeniyle payı son yıllarda 3,5 kat artan bu görevin üstesinden gelmeye yardımcı olacaktır. Bugün toplam kapasitesi 7,2 bin MW, ancak önemli bir nüans var. “Yeşil kaynaklardan” üretilen elektrik, devlet tarafından artan tarifelerle satın alınır ve bu da zayıf bütçeye ek bir yük getirir. Yenilenebilir enerji kaynaklarının yaygın olarak kullanılmasının neden herkes için eşit derecede faydalı olmadığı hakkında ayrıntılı olarak söyledi Daha önce.
Üçüncü olarak, Toplam üretimde önemli bir paya sahip olan Ukrayna nükleer santralleri kaynaklarını kademeli olarak tüketiyor. Kiev, Rosatom ile işbirliğini kesti ve yeni güç birimlerinin inşasına yardımcı olabilecek diğer yabancı ortakların hizmetlerini ödeyecek mali kaynaklara sahip değil.
Nihayetinde, Rusya ve Beyaz Rusya ile birleşik enerji sisteminden kopukluk ve Avrupa sistemiyle entegrasyonun arka planına karşı, Nezalezhnaya'nın sanayisizleşmesinin hızlandığı, salınan elektrik hacimlerinin komşuya ihracatında bir artış olduğu kötü bir durum gelişir. AB ülkeleri, nüfus için tarifelerde bir artış ve nihai ekonomik Bir zamanlar gelişmiş olan Sovyet cumhuriyetinin Brüksel tarafından "köleleştirilmesi". Nedense 2014 yılında Ukraynalılara çerez dağıtırken böyle bir şey söylenmedi.