Bölüm 1443: Korkunç Önsezi
Çevirmen: Sefix
Editör: Extacy12
Yun Che de yaşlı ölümsüzün önünde eğilerek durdu. “Buz Ankası öğrencisi Yun Che, Kıdemli Kılıç Egemenini selamlıyor. Ayrıca, büyük yolu yakaladığınız için tebrikler, Peri Xilei.”
“Hmph!” Jun Xilei'nin ifadesi buz gibiydi ve gözlerindeki ışık bir kılıç kadar keskindi. “Samimiyetsiz nezaketin gereksiz, Yun Che! Üç bin yıl önceki borcumu en ufak bir şekilde unutmadım!”
“Üç bin yıl önceki borç? Ne borcu?” Yun Che şaşkın bir şekilde sordu, “Kar Şarkısı Diyarı'nda tanıştığımız günden Kutsal Tanrı Savaşı'nda ki savaşımıza kadar, sadece yüz yüze üç kere görüştük değil mi? Ne borcundan bahsediyorsun?”
Aniden, bir gerçeği farketmiş gibi gözleri açıldı. “Yoksa o zamanlarda sana hediye ettiğim kar elbisesinden mi bahsediyorsun?”
Yun Che ve Jun Xilei arasındaki savaş sırasında, Jun Xilei aşağılanmış bir şekilde hayatını tehlikeye atmış ve İsimsiz Kılıcı zorla kullanmaya karar vermişti. Üçüncü savuruşu Yun Che tarafından ruh gücü ile yok edildiğinde, inancı ufalanmış ve gücü onu tamamen terk etmişti... sonuç olarak, toz haline gelmiş kıyafetlerini sağlam tutan kaynak enerji de dağılmaktan bir saniye uzaktaydı.
Ne şanslı ki, Yun Che bir süre önce fark etmiş ve onlar düşmeden hemen önce onu korumuştu. Daha sonra, onu kendi Buz Ankası Kar Elbisesi ile örtmüştü ve hatta yanından geçerken kafasına vurarak, onu bayıltmıştı.
Teknik olarak, haklıydı. Bu onun Yun Che'ye olan tek borcuydu.
Konu gündeme geldiğinde Jun Xilei'nin kılıç enerjisi hemen rahatsız oldu. Yüzü kararıyor ve Yun Che'ye sanki gözleriyle tek başına vücuduna bin delik açıyormuş gibi baktı... Yine de, çok uzun bir süre orada durmasına rağmen bir kelime bile söyleyemedi.
“Oh...” Yun Che konuştu, “Peri Xilei gelecekteki kılıç egemeni olarak adlandırılmayı hak ediyor, sadece iyilik ve kinleri birbiriyle karıştırmamakla kalmıyor ayrıca, kimseye hiç bir şekilde borçlu kalmıyor. Eğer borçtan bu kadar nefret ediyorsan, sanırım Buz Ankası Kar Elbisesini bana geri verebilirsin.”
Yun Che bunu söyledikten sonra elini uzattı.
Yun Che'ye göre bu savaş dört yıl önce olmuştu.
Ama Jun Xilei için, bu savaşın üzerinden üç bin yıl geçmişti!
Buz Ankası Kar Elbisesi hala onun yanında olsaydı bir mucize sayılırdı!
Dahası, Jun Xilei'nin ondan ne kadar nefret ettiğini göz önünde bulundurarak, Yun Che kar elbisesinin savaş gününden hemen sonra hiçliğe dönüştüğünü düşünüyordu.
Bu Yun Che'nin Jun Xilei için yapmış olduğu bir iyilikti. Eğer elbiselerini güvence altına almasaydı ve onu Buz Anka Kuşu Kar Elbisesiyle örtmeseydi tüm Sunulmuş Tanrı Sahnesi ifşa olacaktı. Tüm Doğu İlahi bölgesi, çıplak vücudunun her bir santimine aşina olurdu. Ne kadar gururlu olduğunu düşünürsek, utanç verici bir şekilde intihar etmesi onun için gerçek bir tehlike olurdu.
Jun Xilei, Yun Che'nin hayatta olduğunu ve iyi olduğunu gördüğünde, kanı bir anda kafasına hücum etti. Ancak, Yun Che anında suçlamasını çevirdi ve onu dört yıl önceki olayın borçlusu çıkardı.
“Sen!” Jun Xilei'nin ifadesi yine değişti... tabii ki, Jun Xilei, İlahi Ustalar haline gelen On Dokuz Ebedi Cennet Tanrısı Çocuğundan biriydi. Şuanda o bir orta aşama İlahi Usta olmuştu ve ustasının onun yaşındaki halinden çok daha güçlüydü.
Her ne kadar Jun Xilei'nin kılıç yolu ve zihinsel durumu önceki zamanlarla kıyaslanamaz olsa bile... Yun Che onu kolayca sinirlendirmişti.
Jun Xilei bu kadar kızgın hissetmemesi gerektiğini ve aslında hissettiği şeyin öfkeden farklı bir şey olduğunu hemen fark etti, ancak ne denerse denesin kalbine oturan ağırlığı kaldıramadı. Dişlerini gıcırdatarak, bir kapma hareketi yaptı ve konuştu, “İyi! Sadece eski püskü kıyafetler... Onları geri alabilirsin!”
Kolunu salladı ve Yun Che'nin yüzüne beyaz renkli bir şey attı.
Yun Che istemsizce eşyayı havada yakaladı ve tuttuğu şeyi görünce şaşırdı.
Bu dondurucu aura ile taşan bir kar beyazı erkek kıyafetiydi... Doğal olarak, dört yıl önce Kutsal Tanrı Savaşı'nda Jun Xilei'yi örttüğü Buz Ankası Kar Elbisesinden başka bir şey değildi.
Mu Xuanyin'in doğrudan öğrencisi olduğu için, Buz Ankası Kar Elbisesi diğer tüm Buz Ankası öğrencilerinden farklıydı. Kopyalamak da imkansızdı.
Yun Che, öfkeli görünen Jun Xilei'ye baktı, onu geniş gözlemiş gözlerle yutacak gibiydi ve sordu, “Wow, wow... Üç bin yıl oldu be kızım. Nasıl oluyor da hala sende duruyor? İçten içe bana âşık değilsin, değil mi ?”
“Ecelini arıyorsun!!” Öfkeyle, Jun Xilei'nin eli İsimsiz Kılıç'ın etrafını sıkıca kavradı.
Clang!
İsimsiz Kılıç bir metrenin sadece altıda biriydi ancak kınından çıktığında alanı dondurucak ve dünyanın titremesine neden olacak kadar güçlüydü.
Bu arada diğer tarafta, Jun Wuming ve Mu Xuanyin gençlerin arasındaki çatışmayı iplemeden barışcıl bir şekilde konuşuyolardı.
“Görüşmeyeli uzun zaman oldu, Kıdemli Kılıç Egemeni.” Mu Xuanyin, Jun Wuming'e kibar bir selam verdi.
“Hehe.” Jun Wuming ona hayranlıkla ve şaşkınlıkla güldü. “En son görüştüğümüzden beri sadece birkaç yıl geçti ve yine auranız yepyeni bir seviyeye atılım yapmış gibi görünüyor, Alem Kralı Xuanyin.” Gençler gerçekten müthiş.”
“Beni çok abartıyorsun, Kıdemli Kılıç Egemeni Ayrıca, o zamanlar benim dürtüsel ve saldırgan hareketim için özür dilemek istiyorum,” dedi Mu Xuanyin.
Jun Wuming başını salladı ve cevapladı, “Dürüst olmak gerekirse, ilk olarak biz sizi rahatsız ettik.”
Daha sonra başını hafifçe yana çevirdi ve Yun Che'ye bir bakış attı. “Bu yaşlı adam elli bin yıldır yaşıyor tecrübe ve kaliteyi tanımak açısından kendimin rakipsiz olduğunu düşünmüştüm. Ama o zaman, tamamen yanılmıştım. Dürüst olmak gerekirse, bu yaşlı adamın Yun Che'ye dair beklentileri Kutsal Tanrı Savaşından sonra kendi öğrencisinden bile yüksekti, ancak Ebedi Cennet İlahi Âlemine girememesi ne utanç verici.”
Bir iç çekti.
Mu Xuanyin cevap verdi, “Bu onun kaderi ve bu şekil değiştirilmiş bir kutsama olabilir.
”Mn.” Jun Wuming yakınmadan önce başını salladı, “Kar Şarkısı Alemi'ndeki bu olay hatırlaması bile utanç verici bir şey, ancak aciz öğrencim için yararlı olduğunu itiraf etmeliyim, özellikle de bu iki gencin sınırsız olan geleceklerinin birbirlerine bağlandığı gün olduğu düşünüldüğünde... #Ç.N: Hatırlamayanlar için kısa bir özet; Turnuva için Kar Şarkısı Alemi'nden portalı kullanmak için geldiklerinde Jun Wuming ve Mu Xuanyin arasında ufak çaplı bir çatışma çıkmıştı. Kim bilir, gelecekte romantik bir masal bile olabilir, hoho.” #E.N:Kaşınıyorsun reis.
Mu Xuanyin, “...”
İkili sadece Jun Xilei'nin kızgınlıktan İsimsiz Kılıcı kınından çıkardığı zaman döndü. Jun Wuming hafifçe parmağıyla kılıcın topuzuna işaret etti ve kılıfın içine geri itti. Ardından, öğrencisine yarım gülümsemeyle dönmeden önce Yun Che'ye bir bakış attı, “Lei'er, kaba olma. Kılıç alemini tamamladıktan sonra nasıl kendi kontrolünü kaybetmeye izin verebilirsin ?”
Jun Xilei başını indirdi, iki adım geri attı ve ustasından pişmanlıkla özür diledi: “Evet, bu öğrenci hatasını kabul ediyor.”
Jun Xilei altı asır boyunca Ebedi Cennet İlahi Alemi'nde geçirdiği zaman sonrasında çoktan bir İlahi Ustaydı. Kılıç yolu için kalbi bir bıçak kadar keskin bir hale geldikten sonra, onun “Odaklanmış Kılıç Etki Alanı"da tamamen yepyeni bir seviyeye ulaşmıştı. Ama bazı sebeplerden ötürü, kendini Yun Che karşısında soğukkanlı tutamadı... Kontrolünü kaybettiğine şaşırdı, Jun Xilei hızla kendini sakinleştirdi ve derhal kılıç kalbini sakinleştirdi.
Fakat ardından Yun Che konuştu, ”Tamamen haklısınız, Kıdemli Kılıç Egemeni. Dört yıl önce henüz büyümemiş küçük bir kızdı, o zamanlar kibirli ve sinirli olması gayet anlaşılabilirdi. Ama şimdi üç bin yaşında ve hala en ufak bir kışkırtmada kanlı katil çığlıkları atıyor...”
“~！[email protected] Ç# O￥C%U... SEN ÖLDÜN, YUN CHE!!!”
Sanki biri patlayan bir yanardağı, boş kılıç kalbine doldurmuş gibiydi. İsimsiz Kılıç, kınından yüksek sesle çıktı ve Yun Che, Jun Wuming zamanında onu durdurmasaydı bir sonraki saniyede parçalanmış olabilirdi.
“Sigh.” Jun Wuming, Jun Xilei'nin kaynak enerjisini bastırmadan önce erkeksi bir tonla konuştu. “Lei'er!”
Jun Xilei dişlerini gıcırdattı ve ateş dolu gözlerini yıldırım hızında Mu Xuanyin'in arkasına saklanan adama çevirdi. Öfkesini, hayatında şimdiye kadar topladığı en büyük irade gücü ile bastırdıktan sonra, homurdanarak nefesini tutmuş olan Yun Che'ye sırtını döndü.
Jun Wuming kızgın bir şekilde ayrılmadan önce Mu Xuanyin'e kafasını salladı. Ardından döndü ve veda etti: “Pekâlâ, gidiyoruz.”
“Hey, bekle bir saniye!” Aniden Yun Che Kar Ankası Elbisesini Jun Xilei'nin yüzüne kaldırdı ve konuştu. “Geçen zamanda biraz büyüdüm ve uzadım, bu yüzden bu kar elbisesi artık bedenime uymuyor. Daha da önemlisi, verdiğim bir hediyeyi asla geri almayacağım, bu yüzden bunu yanında tutmalısın.”
Bunu söyledikten sonra Buz Ankası Kar Elbisesini Jun Xilei'ye geri gönderdi.
Jun Xilei arkasını bile dönmeden soğukça konuştu, “Kim senin perişan giysilerini istiyor!”
Ama Jun Wuming kıkırdayarak nazik bir kaynak enerjisi topuyla elbiseyi yakaladı, “Hediye için teşekkür ederiz genç arkadaş. Bu yaşlı olan hediyeni aciz öğrencisi adına alacaktır.”
Yun Che, ‘'Uh...'’
“Üç gün sonra Ebedi Cennet Genel Kurulu'nda tekrar görüşelim.” Jun Wuming gülümsedi ve ardından Jun Xilei'yle beraber ayrıldı.
Yun Che'nin gözleri Jun Wuming'in giden figürüne bir saniyeliğine boş boş baktı.
Jun Wuming'in neredeyse ömrünün sonuna geldiğini hissediyordu.
“Phew...” Yun Che kendi kendine mırıldanmadan önce bir nefes verdi, “Onun için üç bin yıl geçmiş olmasına rağmen biraz bile değişmemesine inanamıyorum. Gelecekte ondan uzak durmalıyım.”
Mu Xuanyin kayıtsızca yorum yapmadan önce ona bir bakış attı, “Milf sevmediğini görüyorum.”
#E.N: Ehuehe
Boş bir bakış attıktan sonra Yun Che çıngıraklı bir davul gibi hızla başını salladı, “Hayır hayır hayır hayır! Kesinlikle hayır! Bu öğrenci sadece... o küçük kılıç egemeninin korkunç öfkesini sevmiyor! Kesinlikle bu başka bir anlama gelmiyor ve nefret etmiyor...”
“Ah! Usta, dur bekle!”
Mu Xuanyin, Yun Che kendini açıklamadan önce uzaklaşmıştı. Aceleyle arkasından kovaladı.
Ebedi Cennet Tanrı Aleminin başka bir yerinde.
Xia Qingyue bir masanın ardında oturuyor ve bir Ebedi Cennet kutsal metni okuyordu. Bakışları odaklanmıştı ve yüzü makyajsızdı, ancak sabah bulutlarından yağan kar kadar güzel görünüyordu. #Ç.N: Yeşim kadar benzetmelerini özleyen bir ben miyim :( Oda inanılmaz derecede sessizdi, belki de etrafındaki bariyer yüzündendi ve Xia Qingyue enfes bir resimdeki karakter gibiydi.
Parmakları sayfaları çevirirken oturuşunu biraz değiştirdi. Mor kıyafetleri bilinçsizce karnının üstündeki doğal olmayan eğrileri kapladı... Sadece kısa bir süre sürdü ama gökyüzündeki yuvarlak bir aydan daha mükemmeldi.
O sırada kar tenli, narin görünümlü bir kız Xia Qingyue'nin önünde eğilmeden önce sessizce odaya girdi. “Efendim, Âlem Kralı Xuanyin ve Yun Che, Ebedi Cennet Âlemine geldi.”
“Mn.” Xia Qingyue elindeki kutsal yazıtı indirdi ve baktı. Konuşurken gözlerinde belirsiz bir mor ışık parladı. “Bu zaman, ortaya çıkacakları zamanı aşağı yukarı tahmin ettiğim zaman. Lianyue, önümüzdeki birkaç gün için onları kişisel olarak koruyacaksın. Eğer bir şey olursa, hemen bana bir ses iletimi gönder.”
“Evet.” Kız emirleri kabul etti ve küçük bir adım attı. Ardından iki eliyle hassas bir mor kristali tuttu. “Bu kristal son istihbaratları içeriyor efendim.”
Xia Qingyue yavaşca mor kristali aldı ve avuçlarında tuttu. Mor bir ışığın ardından kristalin içinde bulunan tüm bilgiler zihnine girmişti. “Gidebilirsin.”
“Lianyue şimdi çıkıyor.”
Kız arkasına dönmeden geriye doğru iki adım attı, ama aniden Xia Qingyue ona seslendi, “Bekle!”
Kız hemen durdu ve efendisine döndü. “Efendim, başka bir talimatınız mı var ?”
“...” Xia Qingyue küçük kaşlarını çatarak ayağa kalktı ve Linayue'ye kadar yürüdü. O, narin bir hizmetçiden daha fazlasıydı. “Son zamanlarda Ejderha Tanrı Alemi'nde meydana gelen ailelerin katliamını, özellikle de ilk olayın zamanını ve yerini araştırmak için emir gönderin... Mümkünse, adamlara her suç mahallinde enerji izlerini aramak için ellerinden gelen her şeyi yapmalarını söyle. Ayrıntılı rapor daha iyidir!”
“Ha?” Kızın, Xia Qingyue'nin bahsettiği “aile katliamının” ne olduğunu anlaması biraz zaman aldı. Sakın bir şekilde sordu, “Ama efendim, Ejderha Tanrı Alemi'nde çok az casusumuz var çünkü onları içeri sokmak çok zor. Bu soruşturma seviyesi, diğer isihbaratların toplanmasını büyük ölçüde etkileyecektir ve... Lianyue bu trajedilerin önemsiz ve ihmal edilebilir olduğu görüşündedir.
Ejderha Tanrısı Alemiyle ilgili topladıkları tüm bilgiler arasında en küçük ve en önemsiz raporlardan biriydi. Sadece bilgi toplarken gerçekleştiği için ordaydı.
”Önemli değil.” Sadece bu olayı, sahip olduğumuz tüm kaynaklarla araştırmak için emri gönder. Bir sonuç elde edene kadar her şey bekleyebilir!”
Lianyue efendisini nadiren böyle ağır bir ifade ve tonla görüyor ve duyuyordu. Bu onu biraz endişeyle ürpertti. Soruşturmanın konusu hakkında hala kafası karışık olmasına rağmen, efendisini daha fazla sorgulamaya cesaret edemedi. “Evet.”
Lianyue kapıdan çıkmak üzereyken, Xia Qingyue onu tekrar durdurdu.
“Lianyue,” dedi ve sordu, “bir yıl önce Brahma Cennet Tanrı İmparatoru ve Ebedi Cennet Tanrı İmparatoru Şeytani Bebekten bulaşan enerjiyi iyileştirmek için yardım istemeye Ejderha Tanrıçasına gittiler. Ancak, Ejderha Hükümdar tarafından geri çevrildiler... onları geri çevirenin Ejderha Kraliçesi'nin bizzat kendisi değil de Ejderha Hükümdar olduğuna emin miyiz?”
“Evet.” Lianyue cevap vermeden önce bir an düşündü, “Ejderha Kraliçesinin kapalı gelişime girdiği ve kimsenin onunla tanışmasına izin verilmediği söyleniyor. Bu yüzden Ejderha Hükümdarı onun adına tüm konukları reddeden kişi olmalı.”
“Samsara'nın Yasaklı Diyarı'ndaki yeni bariyerin Ejderha Hükümdarın kendisi tarafından yerleştirildiğine emin miyiz?” Xia Qingyue tekrar sordu.
“Evet.” Bu sefer, Lianyue hiç tereddüt etmeden başını salladı. “Çünkü Ejderha Kraliçesi aniden kapalı gelişime girdiği için, Ejderha Hükümdarı kimsenin Samsara'nın Yasaklı Diyarı'na beş yüz kilometreden fazla yaklaşmayacağına dair bir açıklama yaptı. Ne kadar ciddi olduğunu göstermek için, Samsara'nın Yasaklı Diyarı'nın etrafını devasa bir bariyer bile inşa etti. Bu Ejderha Tanrısı Âleminde bir sır değil.”
“Gidebilirsin.”
Lianyue gittikten sonra, Xia Qingyue çatık kaşlarıyla bir süre aynı noktada durdu...
Geçtiğimiz yıl, Ejderha Tanrısı Âleminde onlarca aile katliamı yaşanmıştı. Bütün aileler tek bir gece, soylu olanlarda dâhil olmak üzere cesetleri bile geride kalmadan yok edilmişti.
Ölenler arasındaki en büyük aile neredeyse üç yüz bin kişilikti. Hepsi bir gece ölmüştü.
Ancak, hiç kimse katilin kim olduğunu bilmiyordu, çünkü suç mahallinde tek bir izlenebilir ipucu kalmamıştı.
Hem küçük aileler hem de büyük tarikatlar bu trajediye karışmıştı. Cinayetlerin zamanları ve yerleri tamamen rastlantısaldı ve aynı düşmanda değildi.
Ancak, tüm kurbanlar arasında ortak bir nokta vardı...
Hepsi aynı aile soyadını paylaşıyordu: “Yun!”
Uzun bir sessizlikten sonra, Xia Qingyue sonunda yerini değiştirdi ve masasının arkasına oturdu. Ancak, artık okumaya uygun bir ruh hali yoktu. Elleriyle alnına bastırdı ve sessizce iç çekti. “Umarım sadece fazla düşünüyorumdur.”