Ne toplamı olabilir? Pavement’ın müziğinin ruhunu “Gold Soundz”dan gitar molasına adım atan yedi step dansı yapan Noel Baba’dan daha mı iyi? Ya da hepsi “Shady Lane” şarkısını söylerken caz eli uzatan tiyatro çocuklarından oluşan bir ekip mi? Veya “AT&T”, kovboy şapkaları ve yeee-haws ile tamamlanan bir çizme-scootin’ line dansına mı dönüştü? eğimli! Enchanted!: Bir Kaldırım Müzikali tüm bunlar ve daha fazlası.
Pavement şarkı kitabını bir müzik kutusu müzikaline dönüştürme fikri kulağa çılgınca gelebilir, ancak hiçbir şey sizi bu gösterinin ne kadar çılgınca olduğuna hazırlayamaz. Broadway oyuncularının kemerini görmek Vay be Zowee düz bir yüze sahip derin kesikler, en üst düzey absürt tiyatro deneyimidir. Bu indie-rock müzikali için cesur yeni bir atılım, nihayet zamanı gelen bir fikir.
Doksanların art-punk şakacıları muzaffer yeniden birleşme turlarını yaparken, Pavement muazzam bir 2022 geçirdi. Ama söz bozuldu eğimli! büyülenmiş! sadece birkaç hafta önce, grubun plak şirketi Matador “Pavement’in görkemi ve gizemi, kısaltılmış, unutulmaz bir duruş için sahnede hayata geçirildi” duyurusunu yaptığında. Bu, NoHo’daki New York’taki Sheen Center’da üç günlük bir atölye çalışmasıydı, ama umalım ki yakında sahneye geri dönsün çünkü bu, yıllarca sahnede gösterilmeyi hak ediyor. Özellikle “Adını Kontrol Etmek İçin En İyi Müzikal Geddy Lee ve Donna Del Verona” için yeni bir kategori oluştururlarsa, Tony Ödüllerini silip süpürmeli. Onun Mamma Mia! favori bir Polvo kaydına sahip kişiler için. Chavez, Cat Power veya Strapping Fieldhands şarkılarından uyarlanan müzik kutusu müzikalleri için sabırsızlanmanıza neden olur.
Yakın zamanda “Harness Your Hopes” müzik videosunu yönettikten sonra Pavement hakkında bir film çekmenin ortasında olan Alex Ross Perry tarafından yönetildi. Sarı ceketler yıldız Sophie Thatcher. Eylül ayında Pavement, Brooklyn’deki Kings Theatre’da dört gecelik bir stand için NYC’ye yeniden birleşme turunu düzenlediğinde, Perry Tribeca’da bir pop-up Pavement Museum’un küratörlüğünü yaptı. “Pavements 1933-2022” (“New York—London—Tokyo—Stockton”), özgün eserlerle tamamen sahte olanların karıştırıldığı, komik ve ustaca bir hayran övgüsüydü. Eski posterler ve sanat eserlerinin yanı sıra “Absolut Pavement” votka reklamı, davulcunun ayak tırnağı ve müzikal için bir reklam panosu gibi kurgusal öğeler de sergilendi. eğimli! büyülenmiş! Ancak şimdi müzikalin gerçek olduğu ortaya çıkıyor.
Editör’ün seçtikleri
Diyalog yok, karakter yok, konuşacak konu yok, sadece bir saate sığdırılmış birkaç düzine Pavement melodisi var. Michael Esper’in (Frances ha), Zoe Lister-Jones (Parçalanmış Hayat) ve Kathryn Gallagher (Alanis Morrissette müzikali) Pürüzlü Küçük Hap), Angela Trimbur ve asistan Tenaya Kelleher’in koreografisine manik drama kulübü coşkusunu getiren bir dansçı topluluğu ile.
Ahşap paneller, bir kanepe ve duvarlarda Pavement konser ilanları olan bir dinlenme odası bodrum katında yer almaktadır. Oyuncular 1990’ların Record-Store Geek Couture’unu giymişler—Esper pazen ve spor ayakkabı giyerken, Gallagher siyah deri ve mavi kot giyiyor. Lister-Jones, Courtney Love’ın kapağında giydiği aynı siyah oyuncak bebek elbisesini kullanıyor. Döndürmek 1994 yılında
Ama onu çivileyen koreografidir – dansçılar, bu indie slop’u şov dünyasına dönüştürmek için katıksız kararlılıklarıyla, gerçekten de parçaya kendilerini adarlar. Dansçılar bir tur şirketi gibi görünüyor. Aman Allahım Süperstar, tanrı büyüsüveya Pippin 1976 dolaylarında bir I-95 kamyon durağında, ateşli gülümsemeleri ve mutlu ayaklarıyla mahsur kalanlar.
Gösteri, bir çocuğun kanepede zıplayıp gitar çalmasıyla ve “You’re Killing Me” (Pavement’in 1989’daki ilk 7 inçlik ilk şarkısı) şarkısını söylemesiyle başlar. Slayt Parçaları), bir kız şövalesinde resim yaparken. Ancak toynakçılar, ruh parmaklarıyla tamamlanan “Box Elder”a dalmak için daldıkları anda, tüm bahisler iptal olur. Fantastik dorukta, herkes “Büyük Ligler”, “Beni Öldürüyorsun”, “Bu Nesille Dövüş”, “AT&T”, “Stil Akışındaki Starlings” ve daha fazlasından oluşan bir karışıklığa katılıyor.
Bu şarkılar için hiçbir fikir çok çılgın değil. “In the Mouth a Desert” için ayarlanmış romantik bir kucak dansı var. (Kadın: “İstediğim bu!” O: “İstediğim!”) Bir de mavi Ikea alışveriş sepetlerinden söylenen “Ikea ile Randevu” var. “We Dance” duygusal bir ikiliye dönüşür. Yabancılaşmış bir çift kanepede oturup birbirlerine “Range Life” şarkısını söyleyerek “Cut Your Hair”dan “coo-coo-coo”lar atıyor.
İlişkili
İki kadın arasında kalan başrol oyuncusu, yatakları arasında dolaşırken dramatik bir monolog olarak “Fillmore Jive” şarkısını söylüyor – “Neden uyumama izin vermiyorsun?”. Kathryn Gallagher burada dev bir sese sahip – ankesörlü telefona “Bir Gün Ver” diye bağırarak bunu gerçekten ölümüne yapıyor. Esper, rock müzikallerinin ustasıdır – Green Day’s aptal AmerikalıSting’in Son gemiBowie’ler Lazarus– ama kendini bir merdivenin tepesinde oturmuş, sevgilisinin gözlerine bakarken ve “İlişkiler, hey hey hey.”
trend
eğimli! büyülenmiş! Pavement’ın ölümünden sonra sürpriz bir şekilde hit olan “Umutlarını Harness Your Hopes” ile olması gerektiği gibi sona eriyor – 1999’da bir B-tarafı, aniden viral bir sansasyona dönüşmeden önce 20 yıl boyunca belirsizliğe gömüldü. (“Kimse bize bu şarkının 2010’da falan iyi olduğunu söylemedi,” diye açıkladı Stephen Malkmus, Brooklyn’deki Ekim buluşma gösterilerinden birinde.) Bir film ekranı “Umutlarını Harness” karaoke videosunu oynatmaya başlarken, topluluk sahne dışında dans ediyor. ve izleyiciler, hepimizin özel bir şey öğrendiğimizi hissediyor.
Bu güzel bir sembolik son – Pavement’in müziğinin veya herhangi bir sanatın bir bodrum katında, sıkılmış çocukların gösterişli öfke nöbetleri geçirmesiyle başlayıp sonra kamu malına dönüşmesi ve onu yaratan sanatçıların yerini alan bir karaoke eseri olarak sona ermesi. Seyircilerin çoğu da şarkı söylemek için etrafta dolandı. Mükemmel bir final – umutlardan yapılmış koşum takımları, iplerdeki aşıklar. Bravo.