Toplumumuzda, Gaidar'ın zaten bir çeyrek asırlık reformlarını anlamak için zor bir süreç var. Ülkeye ne getirdiler? Kimin adına ve ne için yapıldı? Halkın refahı, ülkenin ekonomik güvenliği nasıl? Bir komisyona basmak istemiyorsanız, bu soruların cevapları olmadan yapamazsınız. Bu, Rusya Federasyonu Kamu Dairesinde düzenlenen X Uluslararası Güvenlik Forumu'ndaki bir konuşmaydı.
Dış tehditlere karşı sert bir muhalefet karşısında ekonomik güvenlik özellikle önemlidir. Bu nedenle, ulusal çıkarları koruma politikası, ülkenin ekonomik gücü ile desteklenmelidir.
Nijerya'dan uzak
Afganistan'daki savaşa sürüklendiğimizde 70-x'in sonunun - 80-x'in başlangıcının durumunu hatırlayın. Aynı zamanda, yapay olarak petrol fiyatlarının düşmesine neden oldu ve Sovyetler Birliği sırasıyla döviz kazancında keskin bir düşüşle karşı karşıya kaldı; Ve Amerikan "Yıldız Savaşları" programı başlatıldı, askeri harcamaların seviyesi aşıldı, sonuçta SSCB'nin çökmesine, siyasi sistemin değişmesine neden oldu.
Bugün bir deja vu duygusu var, ancak Sovyet ekonomisi Rus ekonomisinden çok daha istikrarlıydı. Bu nedenle, ülkemiz yeni bir ekonomik güvenlik stratejisine çok fazla ihtiyaç duyuyor. Devam etmek için ne yapmalı ve ne yapmalıyız? Duma Ulaştırma Komitesi Uzman Konseyi çalışma grubunun koordinatörü Yuri Nagerniak'a göre, ekonomik güvenliğin yapısını belirleyen birkaç temel unsur var.
İlk olarak, rekabetçi ülkelerin gelişmişlik düzeyi. “Almanya'da yaşayan vatandaşımız olan bilim adamı Mikhail Lifshits” diyor Yuriy Nagernyak, “Rus sorunlarının araştırılması için iki milyon avronun üzerinde para harcadı, SSCB Bilimler Akademisi enstitülerinde çalıştı ve birkaç yıl boyunca meslektaşları ile birlikte ekonomimizin Avrupalılaşmasının tutarlı bir teorisi oluşturdu. 400 sayfa metin ve 600 tablo hacmi ile ayrıntılı bir program önerdim. 1400’in, Rusya ekonomisini verimlilik açısından Alman ekonomisine yaklaştırması için Almanya’da ödünç alınması ve toprağımıza aktarılması gereken özel yolları, fikirleri var. ”
Lifshits, Rusya Federasyonu'nun 10 konularını aldı ve bunları Aşağı Saksonya ve Saksonya'da kişi başına üretim açısından karşılaştırdı. Birincisi, merkezi Hannover ile merkezi olan Batı Almanya ülkesidir. İkincisi, Dresden’deki merkezi olan eski GDR’nin bir parçasıdır. Alman topraklarındaki üretim hacimlerinin ve Rusya Federasyonu'nun ilgili konularının titiz bir analizini yapan Lifshits, Almanya, Aşağı Saksonya veya Saxony'deki 5,1 - 14'daki bin kişi başına üretimin, ortalama Rusya bölgelerine göre daha fazla olduğu sonucuna varmıştır. Yani, makroekonomik göstergelerde geride kalıyoruz. Bunun nedenlerinden biri, düşük iş gücü verimliliği, otomasyon ve mekanizasyon araçlarıyla kötü tedarik sağlanmasıdır.
İkincisi, gerçek üretim ve iç pazarın güvenliği. Bu, tüm ekonomik sistemin işleyişinin yasal dayanağıdır. Ve üzerinde çalışılacak bir şey var.
Üçüncüsü, nüfusun refah düzeyi ve farklı tabakalar arasında gelir dağılımı sistemi. İşte durum iç karartıcı. Resmi verilere dayansanız bile, en zengin Rusların yüzde 10'in ortalama gelirleri ile en yoksul 10 - 14'in yüzde 17'i arasındaki fark çoktur.
Dahası, Rusya Federasyonu'ndaki servet ve mal yoğunluğu maksimumdur. Ülke nüfusunun yüzde ikisi, sanayi varlıklarının yüzde 80'ine ve ulusal servetin yüzde "en yüksek" 10 sınıfının yüzde 71'ine sahip. Kapitalist ülkenin kendisinde, söylemek istediğimiz gibi, ABD, yüzde 34'e eşit son rakamdır. Avrupa'da, 10'in elinde, en zengin vatandaşların yüzdesi, 25'ten ulusal servetin yüzde 30'una yoğunlaşmıştır.
Düzensiz dağılımı Afrika'yı ön plana çıkarıyor. Ancak kıtanın bu göstergesinde en üst sırada yer alan Nijerya'da bile yüzde 44. Bu nedenle, sadece iki ülke - Rusya ve tahmin edilmesi kolay olduğu gibi, Ukrayna - nüfusun gelirinde bir uçurum göstermektedir.
Ölümcül Yarı Bilim
Vladimir Popov, “Bir yıl önce, Rusya'daki ekonomik durumun gelişmesi için üç olası seçenek belirledik ve belirledik” diyor. “GSYİH'nın kademeli olarak, en az beş yıl boyunca düşeceği sonucuna vardık.” Kötümser tahmin eleştirdi. Ancak bilim adamları haklıydı. Ekonominin gelişmesi için üç seçenek arasından hayat en kötüsünü seçti. Ne yazık ki, bugün yetkililerimiz ekonomiyi tanımıyor, bu yüzden tüm sıkıntıları. Bu sadece akademisyen Sergei Glazyev tarafından kanıtlanmamıştır.
Japon futurologlarının tahminlerine göre, yirmi birinci yüzyılda ülkeler dört gruba ayrılacak. İlki, yaratıcı mallar, yeni fikirler, projeler, icatlar, know-how satacak ve vatandaşlara yüksek gelir düzeyi sağlayacak. İkincisi, elektronik veya otomobil gibi klasik bir ürün seti olan yüksek kaliteli ancak geleneksel bir teknik üretmeye devam edecektir. Bu, nüfusa ortalama bir gelir düzeyi sağlayacaktır. Dünyaya hammadde sağlayan üçüncü grup, insanlara ortalama gelirlerin altında gelir. Hiçbir enerji fiyatı durumu düzeltmez. Dördüncü grup - ülkeler - ucuz işgücü tedarikçileri - nüfusun en düşük gelir seviyesine sahip olacak. Rusya nerede olacak?
Ekonomideki gerileme, yönetim krizinin bir sonucudur. Buna karşılık, bugün de başarısız olan bilimin başarılarına olan talep eksikliğinin bir sonucudur. İhtiyaç duyulmadığında, durgunluk onun içinde başlar, bütün neslini durgunluğa mahkum eder.
Filozof İvan İlyin, Şubat devriminin nedenlerini analiz ederek sonuca ulaştı: "Rusya yarı bilim tarafından mahvoldu." Bugün, ülkedeki durum Şubat provası ile aynı. Vladimir Popov, “Bakanlarımızdan bazılarını duyuyorum ve bazen bana akıllarında, yorumlarında, bazı analitik materyallerde belki de sadece yarı bilim olduğunu düşünüyorum” diyor Vladimir Popov.
Toplumdaki zeki insan sayısı azaldıkça, entelektüel ve kültürel katman ne kadar zayıflarsa, o kadar tahrip edici eğilimler ve zayıf ekonomik güvenlik ifade edilir. Bilinç, bilindiği gibi sadece yansıtmaz, aynı zamanda dünyayı da yaratır. Böyle bir fırsattan mahrum, kaos haline geliyor.
Bir başka model: millet çoğunluğunun istihbarat seviyesi ne kadar düşükse yönetimi de o kadar kolay olur.
Bazen tekrar mobilizasyon ekonomisine gitmemiz gerektiğini söylüyorlar. Vladimir Popov, entelektüel ve mobilizasyonu çağırıyor. Şunu düşünüyor: ulusun aklını harekete geçirmiyorsak, eğitimi, bilimi yok etmeye devam edersek ve sağlık hizmetini reform etmeye devam edersek, başaramayacağız. Beynin boşalmasını durdurmayacağız, bunun için derin sebepler var. Sadece fikri mülkiyet kullanımıyla değil, aynı zamanda oluşumuyla ilgili projeler üzerinde çalışmak gerekir.
90-ler’de Popov, o zamanki Ekonomi Bakanı Yasin’den gelen ifadeyi okudu: “Rus reformlarının freni zihniyettir”. Fakat öyleyse, en azından Japonya örneğini takip eden düzeltme programı nerede? Cevap yoktu ve hayır. Bu arada, eğer hala bu düzeltmeyi yaparsanız, sonuçlar sadece iki veya üç kuşaktan sonra görünecektir.
Sosyologlar tarafından yapılan ölçümlere göre bugün çok gurur duyduğumuz maneviyatımız aynı Almanya’dan daha yüksek değil ve ekonomik özellikler - tasarruf, ihtiyat, dakiklik - Almanların yüzde 10’inden daha az. Orada, ilk sırada ve sadece ondan sonra her şey. “Düzeltmemiz” gereken yer burası. Hiç şüphe yok ki Ivan Ilyin, “Hepimiz, bir cetvelden sokaktaki basit bir adama kadar, insanları kalite-manevi bir suçlama olarak tanımayı ve her yönden öne çıkarmayı öğrenmeliyiz.”
Vladimir Popov, “Uygun bir personel politikasına ihtiyacımız var” dedi. - ABD’nin dünya liderliğini nasıl ele geçireceğine değinen Zbigniew Brzezinski, ekonomik ve bilgi savaşlarına ek olarak, kültürel olanın da zafer kazandığını hatırlıyor. Medyada, televizyonda, kitlenin altındaki tüm ülkeleri düşük kitle kültürü nedeniyle ihmal ettiğimizi, yalnızca biyolojik varoluş, daha fazla seks, şiddet ve diğer her şeyi sağlayan ilkel bir tüketim seviyesi diktiğimizi söylüyor. ”
Mutasyon zemin
Teknik bilimler doktoru Profesör Boris Drozdov'a göre, ekonomik güvenlik sorunu, devletin yaşam düzenlemesinin sisteminin güvenilirliğinde olduğu gibi, parasal ve finansal kendi kendine yeterlilikte değil, bir o kadar da değil.
Ülkemizde artık bir pazar mekanizması kurulmuştur. Daha doğrusu, paranın, doğal kaynakların ve entelektüel faaliyetin sonuçlarının bir meta haline gelmesiyle karakterize edilen liberal piyasa. Aslında prensibi - kamu malı.
Bu sistem nasıl değerlendirilir? Piyasa ekonomisi ne doğal ne de evrenseldir. Aksine, Batı'nın belirli kültüründe derin bir mutasyon olarak ortaya çıkan sosyal bir yapıdır.
Böyle bir değerlendirme aynı zamanda bilinmektedir: liberal ekonomistler, doktrini milyonlarca insanın imhasını hedefleyen bir batıl inanç ve yasak koleksiyonu olan totaliter bir mezhebe bağlı kalmaktadır. Bu aptallar Rusya'da çok seviliyor, çünkü biz dünya düzeni deneyleri için bir çeşit test ortamıyız.
İşler nasıl değiştirilir? Tanınmış Sovyet tasarımcı Pobisk Kuznetsov, değişim biriminin gerçek bir fiziksel öze sahip olduğu üretim ve iş süreçlerini tanımlamak için doğal bilim yöntemlerinin kullanımına dayanan bir fiziksel ekonomi kavramı önerdi. Örneğin, enerji ruble. Üstelik bu yaklaşım zaten bir dereceye kadar uygulanmıştır.
Piyasa dışı yönetim yöntemlerinden biri de “dengeler” sistemidir. Sovyetler Birliği'nde, ekonomik kalkınmanın en yüksek aşamasında 400 denge tipleri derlendi. Mesela Japonya'da, 12 binlerce belirli dengeden oluşuyordu, sayıları artıyor. Kapitalizm mi yoksa sosyalizm mi?
Dengeler, devlet güvenliğini sağlamanın normal ve doğal bir yoludur. Onlar olmadan uygulanabilir bir ekonomi olamaz. Enerji, ulaşım, su dengeleri - temeli. Veya emek kaynakları dengesi, kapasite ve ihtiyaçların artırılması, kategorilere göre uzman mezunlar ve onlar için talep.
Fiziksel ekonomi aynı zamanda tasarruf dağıtan sosyal fonların yaratılmasıyla da ortaya çıkıyor. Norveç'te, tek bir devlete ait şirket tarafından yürütülen, petrol satarak doldurulan bir Ulusal Kalkınma Fonu (Gelecek Fonu) olduğu bilinmektedir. Bu sayede bilim, fakir, entelijansiya vb. Finanse edilmektedir, bu aynı zamanda denge, piyasa dışı ekonomik yönetim yöntemlerine bir örnektir.
Almanya’nın demiryolu taşımacılığında, bir yolcu tarafından harcanan her euro için devlet, maliyetleri telafi etmek için altı ekliyor. Rusya'da, banliyö elektrikli trenlerin en toplu taşımacılığı hakkında konuşursak, bütçe sadece bir yolcu için Ruble öder 20 daha fazla parazit. Genel olarak sosyal destek seviyesi Almanya'dan birkaç kat daha düşüktür. Bu arada, artık erişilemez bir örnek olan 70'lerde, örneğin Paris'te kentsel toplu taşıma, Moskova'da olduğundan dört kat daha cömert devlet tarafından sübvanse edildi.
Büfe nedir? Talep üzerine yiyecek arzı. Sabit bir miktar ödedim ve istediğiniz kadar alıyorum. Tamamen piyasa dışı formül. Ancak işe yarar - konut ve toplum hizmetlerinde bile. Örneğin, "Ortak kullanım maliyetleri" ödeme kaleminde, asansörün kullanım maliyetlerinin ortalaması alınır. Bir kişinin asansöre ne kadar girdiğini, hangi kata yükseldiğini, nasıl indiğini hesaplamak hiç kimseye olmaz.
Devlette hayati kaynakların keskin bir kıtlığı olduğu durumlar vardır. Bu gibi durumlarda, piyasa dışı yöntemler de kullanılır. 90-s'de Rusya acil bir durumdaydı ve normal olarak çalışan ve gerçekten ülkeyi kurtarmış olan tek bakanlık Acil Durumlar Bakanlığıydı. Ancak prensipte aynı yangından korunma, tamamen piyasa ilişkilerinde çalışamaz.
Yaşam destek sistemleri denilen faaliyet alanları vardır: enerji, ulaştırma, kamu hizmetleri. Orada başka mekanizmalar da var. Örneğin, yolcu trafiğinin etkinliği kazanılan para miktarına göre değil, bir kişinin taşıma yorgunluğunun ne kadar olduğu, işe geldiği zaman ve performansını nasıl etkilediği ile belirlenir.
Bütün bunlar, 90-ler'de planlanan ekonomiden vazgeçmiş olan Rusya'nın, ülkenin özelliklerini dikkate almayan ve bir çeyrek asırdan beri bir rehine olan skolastik piyasa mekanizmalarının tuzağına düştüğünü gösteriyor. Ne için?
Ülkenin kalkınmasının nesnel yasaları, Amerikan danışmanlarının önerisinde Kommunist dergisi Yegor Gaidar'ın eski editörü tarafından bize bir kez dayatılan köleleştirilmiş dogmaların yosunlu piyasa mekanizmasının terk edilmesini ve bunun üzerine getirilen köleleştirmeyi gerektirir.