Hasar ya da problem olan bölgeyi vücut korumak için belli mekanizmaları harekete geçirir. Bu mekanizmaların başlıcaları spazm ve ödemdir. Vücut problemli bölgeyi hareketsiz kılarak korumak ister, sonuçta duruma göre ödem ya
da kas spazmı ortaya çıkar. Esasında ağrı da bu mekanizmalardan birisidir. İnsan ağrılı bölgeyi hareket ettirmek istemez ya da ağrının az olduğu vücut pozisyonunu bulur. Bahsedilen bu mekanizmalar birbiriyle bağlantılıdır.
Fiziksel açıda
n bakıldığında bu mekanizmaların belli sürelerin üzerinde çalışması iyileşmenin gecikmesi, ya da başka problemlerin oluşması gibi sonuçlar doğurur. Ödemin, proteinden zengin bir yapısı olması nedeniyle uzun süre kaldığı durumlarda dokularda yapışıklıklara neden olur. Spazmın sürmesi özellikle omurga problemlerinde, hareketi sağlayan faset eklemlerin hareketinin azalması ve kilitlenmesine yol açar. Bu da disklerin yükünü attırmaktadır. Ayrıca ağrısız pozisyonda kalma çabası vücut postüründe (duruşunda) bozukluklara neden olur. Sonuç olarak bu mekanizmalar bir kısır döngü yaratır.
Manuel terapide ödemin boşaltılması, kas spazmının etkili tedavisi ve kilitli eklemlerin açılması için manipulasyon-mobilizasyon, myofasial gevşetme,özel germe teknikleri,kas-enerji teknikleri gibi yöntemler kullanılarak etkili tedavi yapılır.