"Muzafun ileyhsiz zikredildiğinden, umumî bir tevessümü ifade eden 'EYYE' kelimesi, hitabın umum kâinata şâmil olup, yalnız farz-ı kifaye suretiyle haml-i emanete ve ibadete insanların tahsis edilmiş olduklarına işarettir. Öyle ise ibadette..." İzah?
Çar, 19-Ara-2012 - 13:33 tarihinde gönderildi
Değerli Kardeşimiz;
"Muzafun ileyhsiz zikredildiğinden, umumî bir tevessümü ifade eden اَىُّ kelimesi, hitabın umum kâinata şâmil olup, yalnız farz-ı kifaye suretiyle haml-i emanete ve ibadete insanların tahsis edilmiş olduklarına işarettir. Öyle ise ibadette insanların kusurları umum kâinata tecavüzdür."
"Sonra, اَىُّ kelimesinde bir icmal ve bir ipham vardır; çünkü izafesiz zikredilmiştir. Onun o ipham ve icmâli, نَاسْ kelimesiyle izale ve tafsil edildiğinden, aralarında bir icmal ve tafsil cezaleti meydana gelmiştir. هَا: اَىُّ ’nün muzafun ileyhine ıvaz olmakla beraber, يَا edatiyle çağrılanları tenbih içindir."(1)
"Ey insanlar! Hem sizi, hem de sizden önceki insanları yaratan Rabbinize ibadet ediniz. Böyle yapmakla her türlü zarardan korunmayı ümid edebilirsiniz." (Bakara, 2/21)
Bu ayetin gramer kaideleri inceleniyor ve ayetten; yaratılmış bütün mahlukatın ibadetle mükellef olduğu manası özellikle vurgulanıyor. İbadet teklifinin bütün mahlukata şamil olması, ayetteki “eyye” kelimesinden anlaşılıyor. Bu kelime müphem ve icmal manasını ifade ettiği için, ibadetin kime teklif edildiği belirsiz kalıyor ve her şey bu cihetle ibadetle mükellef tutuluyor.
Başka ayetlerde insanın kainata vekil ve halife tayin edildiği ifade ediliyor ki; demek insan kainata vekaleten ibadet ile mükelleftir. Şayet insan ibadeti terk ederse, bütün kainatın vekaletlik noktasından hakkına tecavüz etmiş olur. Bu da çok büyük bir sorumluluktur, dağların, göklerin kinaye nevinden de olsa bu sorumluluktan kaçınmaları gerçekten çok manidardır.
"Evin kapısı" dediğimiz zaman, ev; muzâfun ileyh; kapı; muzâfdır. Yani kapı eve izafe ediliyor, kapı da evi tamamlıyor.
Selam ve dua ile...
Sorularla Risale Editör