Ancak, denizaltı filosunun mevcut haliyle ölmesi muhtemeldir. Deniz, gemilerin düşmana görünmez kalabildiği bir alan olmaktan çıkar. Ve bu değişiklik, herhangi bir büyük su altı nesnesinin herhangi bir hareketini izlemenizi sağlayan sistemlerin ortaya çıkması sonucunda meydana geldi.
Gürültü yönlendirme sistemlerinden karmaşık FOSS'a
Öykü Denizaltıların gelişimi - ve kitlesel inşaatları 20. yüzyılın ilk çeyreğinde başladı - saldırı ve savunma araçlarının rekabetiyle ilgili ünlü tezin bir örneğidir. Başlangıçta, su altında kalmış denizaltıları tespit etmenin hiçbir yolu yoktu. Denizaltı yüzeyinde, tasarımın özellikleri nedeniyle, çok az görünürlük vardı. Denizaltıyı belki de en zorlu deniz yapan bu dövüş nitelikleri silah 1941 yılına kadar devam etti. Daha sonra İngiliz denizaltı karşıtı uçaktaydı havacılık radar ilk ortaya çıktı. Güvenle yüzeyde olan denizaltıları keşfetti ve o zamanın denizaltıları adı “dalış” kadar denizaltıları hak etmedi, çünkü askeri kampanyanın en az yarısı “suyun üstüne” gitmek zorunda kaldı. Radar tarafından tespit edilen teknenin batması için zamanı yoktu ve neredeyse kesinlikle yok edildi. Neredeyse aynı zamanda - ve aynı zamanda İngilizler tarafından - etkili bir sonar yaratıldı ve denizaltı karşıtı gemi grupları, sualtı pozisyonunda denizaltıları güvenle yerelleştirmeye ve yok etmeye başladı. Sonuç olarak, savaşın sonunda, Alman denizaltının etkinliği filo pratikte sıfıra indirildi.
Bununla birlikte, nükleer denizaltı filosunun ortaya çıkışıyla, yüzey pozisyonunda bir denizaltı tespit etme kabiliyeti ortadan kalktı - gemi savaş sırasında su yüzüne çıkmadı. Ve denizaltıları su altında arama ve saldırı gruplarının kuvvetleriyle bulmak çok zahmetli oldu. Bu, özellikle hidroakustik olmak üzere, küresel su altı aydınlatma sistemlerinin yaratılmasındaki itici güçtü. Aynı zamanda, pasif su altı akustiği veya gürültü bulma, temel olarak göreceli ucuzluğu, teknolojik sadeliği ve uzun mesafelerde hedefleri belirleme kabiliyeti nedeniyle denizaltıları tespit etmenin temel aracı olmuştur. En etkileyici ses sistemi, ABD tarafından Soğuk Savaş sırasında oluşturulan ünlü sistemdir. sosus. Atlantik ve Pasifik okyanuslarında uzanan dev bir akustik anten alanıydı. Yakın kuzeyimizde, Norveç kıyılarından Jan Main adasına kadar Lofoten havzasının tüm alanında bulunuyorlardı. Sistemin konuşlandırılmasından sonra Sovyet denizaltılarının Atlantik ve Pasifik Okyanusu'na gizli geçişi neredeyse imkansız hale geldi: denizaltılar birkaç yüz kilometrelik bir mesafede tespit edildi.
Bu arada, nükleer denizaltı aslında oldukça gürültülü bir yapıydı. Gürültü ilk Amerikan denizaltıları "Nautilus" и "Sivulf" yaklaşık yüz desibel oldu. Gemi mekanizmaları (motorlar, pompalar, fanlar, şaftlar vb.) Ses çıkarır, pervaneler kükrer, bir gemi kükremelerinin etrafındaki su ... Gürültü azaltma, gürültü bulma tespit istasyonlarını ve SOSUS gibi sistemleri önlemenin tek yoludur. Bununla birlikte, başka nedenlerden dolayı - örneğin temassız torpido mayınlı bomba sigortalarının tepki aralığını azaltmak için gürültü azaltılmıştır. Tasarımcılar pervanelerin geometrisini mükemmelleştirdi, şaft ve makine parçaları üretiminin doğruluğunu arttırdı, bir şok montaj sistemi, titreşim sönümleme (ve dolayısıyla gürültü) mekanizmaları sağladı, özel gövde kaplamaları icat etti. Geçen yüzyılın 70'lerinden bu yana, denizaltılar gürültü seviyesini 1 dB için ortalama iki yıl düşürdüler. Sadece geçen 19 yıllarında - yılın 1990'sinden günümüze - ABD NPS'nin ortalama gürültü seviyesi on kat azaldı, 0,1 Pa'dan 0,01 Pa'ya.
Açıklamak gerekirse: 20. yüzyılın ikinci yarısından itibaren “avcı botları” olarak adlandırılan atomik denizaltıların kullanımı denizaltıları tespit etmede en etkili yöntemlerden biri haline geldi. Ancak, zamanımızda, onların arama performansı tamamen saçma bir seviyeye düştü. Açık yabancı basında yayınlanan verilere göre, 688I SSN 772 “Greenville” tipi denizaltı (1995 inşa edilmiş), Los Angeles 688 tipi denizaltıyı (inşa edilmiş 1978) 10'ten 35 km'ye kadar olan bir mesafede algılar. Bu kabul edilebilir bir sonuçtur. Ancak modern Virginia (SSN 774, 2004, üretildi) Greenville, 1 ile 4 km arasındaki mesafeyi (bağımsız bir İngiliz uzmanı olan Admiral Palmer'a göre) uzaktan keşfetti. Eğer tekneler birbirlerini sadece bu mesafelerde "görürlerse", birbirlerinin yanına olan manevraları sadece "mağdur" için değil, aynı zamanda "avcı" için de ölümcül bir tehlike oluşturur: birbirlerini keskin bir şekilde görmeyen gemilerin beklenmedik çarpışma riski.
(Ayrı olarak, Rus denizaltılarının gürültüsü ve "gizli" damgası haricinde tespit edilme mesafeleri hakkındaki gerçeğe yakın görmenin imkansız olduğunu not ediyoruz.)
Teknolojik bakış açısıyla devrim niteliğinde bir olay olan gürültü azaltılmış GAS düşük gürültülü denizaltıların tespit alanındaki keskin düşüş, politikadaki devrimsel değişimlere denk geldi - SSCB'nin çöküşü. 20. yüzyılın sonunda, Sovyetler Birliği'nin (ve Rusya'nın) denizaltıları aslında ABD ve Batı Avrupa için askeri bir tehdit olarak görülmedi. Bu iki durumun geniş kapsamlı sonuçları oldu. Amerika Birleşik Devletleri, savaş yönetimi ve özellikle de deniz kuvvetlerinin kullanımı stratejisini değiştirdi. Düşmanın deniz ve okyanus genişlemesi filosuyla küresel bir çatışma yerine, yerel savaşlarda ve silahlı çatışmalarda, Deniz Kuvvetlerinin asıl görevi, marjinal denizlerden düşmanın topraklarına darbeler vermekti.
SOSUS sistemi, verimliliğin düşmesi ve düşmanın gerçek olmaması nedeniyle korunmuştur. Ve Amerika Birleşik Devletleri'ndeki denizaltı karşıtı savunma sorunlarını çözmek için, planlanan muharebe alanlarında çalışmak üzere tasarlanan hızla konuşlandırılabilir çok elementli bölgesel sualtı durum aydınlatma sistemleri (FOSS) yaratma sorusu gündeme geldi. Ana gereklilik FOSS'un önüne getirildi: belirlenmiş sorumluluk alanına girerken herhangi bir sualtı nesnesini hemen tespit etmek. Böylece küresel denizaltı algılama sistemlerinin zamanı sona erdi.
Modern FOSS yerel ve karmaşık hale gelir. Alan tabanlı sistemlerden iletişim ve konumlandırma ile çalışma elemanlarının zorunlu olarak sunulmasıyla ağ merkezli mimari yöntemlere dayanan farklı tespit prensipleri (sadece akustik değil) üzerinde çalışan hızlı konuşlandırılabilir, çok elemanlı, iki veya çok statik olmaları gerekir. Bugüne kadar, bu tür sistemler oluşturulur ve test edilir.
Dev ağ
1990-x'in ortasında, ABD Deniz Kuvvetleri'ndeki 2000-i'lerin başlangıcı, Deniz Kuvvetlerinin görevlerini ve denizdeki gelecekteki savaşların görünümünü tanımlayan uygulama belgeleri için geliştirildi ve kabul edildi. Diğer hükümler arasında, bu kavramlar, denizaltı karşıtı savaşın ümit verici ilkelerinin bir tanımını içeriyordu. O zaman, sabit pasif gürültü bulma sistemlerinin (SOSUS gibi) reddedilmesi, hızlı konuşlandırmanın sualtı durumunu aydınlatmak için aktif-pasif sonar sistemleri lehine ilan edildi.
Bu tür sistemler nelerdir? Denize önceden yerleştirilmiş (dibe veya önceden belirlenmiş bir derinliğe monte edilmiş veya çekilmiş) bir radyatör grubu, belirtilen frekans aralıklarında ve zaman aralıklarında belirli bir programa göre akustik sinyaller gönderir. Bu sinyaller, önceden konuşlandırılmış özel antenler ağı tarafından alınır (denizaltılara, yüzey gemilerine, boşaltılan radyo-akustik şamandıraların sistemleri, tabana yerleştirilmiş anten dizileri vb.). Bu grup, mümkün olan en kısa sürede, sorumluluk alanına giren bir hedefin koordinatlarını elde etmek için eko sinyallerini kullanmaya izin veren dev bir sonar cihazı olarak çalışır. FOSS komuta merkezinden, hedefle ilgili bilgiler uzay iletişimi yoluyla ortak operasyonel birimin komuta merkezine iletilir. Böylece en modern ve sessiz denizaltının bile konumu hemen tespit edilebilir - ve yıkımı son derece basittir.
Aslında FOSS öğelerinin konuşlandırılması çeşitli taşıyıcılardan oluşabilir - denizaltılar (ana denizaltıya dayanan ıssız otomatik denizaltıları ve ayrıca hafif dalgıçları kullanarak), yüzey gemilerini, uçakları ve helikopterleri. Sualtı gözetim sistemlerinin ana yolunun küçük yüksek hızlı yüzey yapması gerekiyor LCS gemilerive ayrıca SSGN tipi denizaltılar. FOSS unsurlarının yerleştirilmesi altında - yayıcılar LELFAS (Uzun Dayanıklı Düşük Frekanslı Aktif Kaynak) ve alıcılar ADS (Gelişmiş Dağıtılabilir Sistem) - çoktan takıldık Ohio tipi denizaltı, SSGN 726-729. Ek olarak, gelecek yıl, ikinci SSN 2012 alt serisinin ana çok amaçlı denizaltıları ve 774 yılı tarafından düzenlenecek SSN 784çok statik FOSS'un teslimatı ve yerleştirilmesi için özel olarak donatılmıştır.
LELFAS akustik yayıcılar yarı boyutlara sahiptir torpidolar mk-xnumx (uzunluk yaklaşık 3 m), standart bir torpido tüpüne yerleştirilir ve 30 gün boyunca sürekli çalışma için tasarlanmıştır. Sinyalleri deniz tabanındaki optik sonar anten çelenklerinde bulunan ADS gürültü bulma alıcıları tarafından algılanır.
Bu alıcılar, 2 mm çapında ve yaklaşık 20 km uzunluğunda bir fiber optik kabloya benzer. Alıcı sistemlerin her birinde 10 km uzunluğunda iki bölüm vardır, her bölümde 26 modülüne kadar, her modülde bin hidrofon alıcı sinyali biraz daha fazladır. ADS alıcıları, beş günden daha kısa bir sürede gizli olarak dağıtılabilir, yayıcıların montajı daha az zaman alır (uçaklar dahil olmak üzere kurulabilecek özel şamandıralar şeklinde yapılır). ADS'nin temel unsurlarında yatmak, ıssız su altı araçlarını kullanarak komut noktalarıyla iletişim kurmak - deniz paraşütleri Sea Planör, antenler işlevini yerine getirir.
Modern denizaltılar bu sistemlere yaklaşma, kendilerine özel yerleştirme istasyonları üzerinden bağlanma ve bunun sonucunda deniz alanının geniş alanlarını gizlice kontrol etme becerisine sahiptir.
ADS sistemi, ABD Donanması tarafından 2001 yılında kabul edildi ve bugün bir düzineden fazla set üretildi. Temmuz 2003'daki LELFAS - ADS sisteminin testleri sırasında, Newfoundland adasının yakınındaki rafta, aktif-pasif modda çalışan sistemin güvenli algılama aralığı, PLA SSN 21 30-35 km arasında değişmektedir.
Gemide dört set ADS anteni bulunan bir SSGN 726 tipi denizaltı, yaklaşık 2500 mil karelik bir “su altı ışıklı alan” yaratabilir.
ADS sistemini yerleştirmiş ve LFAS hedeflerinin ve denizaltı karşıtı helikopterlerin aydınlatılması için yerleşik çeki yayıcılarına sahip olan, LCS tipi üç gemiden oluşan bir grup, toplam 30 000 96 100 kare uzunluğundaki 2 310 xNUMX mil karesini temsil eden bir toplam alanı olan su alanını izleyebilmektedir. km).
Bu sistemin uygulanmasının bir sonucu olarak tek bir büyük sualtı hedefi farkedilemez.
Gelecek küçük
Ne şimdi - denizaltı filosuna askeri bir güç olarak son veriyor mu? Bu soru hala açık.
Tanımlanan FOSS'un zayıflığı yerel uygulamalarında yatmaktadır. Yalnızca ABD filosunun okyanuslardaki baskın güç olması durumunda etkin şekilde çalışabilirler. Ancak Çin, nükleer denizaltı filosunu 2030 tarafından 300 tarafından Pasifik'te sürekli olarak dağıtılacak olan 200 ünitelerine getirmeye karar verirse, prensip olarak bu tür sistemler ile denizaltı karşıtı savaş sorununu çözmek imkansız olacaktır. Şüphesiz ki, teknik olarak, finansal ve örgütsel olarak Çin'in buna muktedir olduğu.
Denizaltı kuvvetlerinin kantitatif oranını korurken, denizaltıları tespit etmek için bu tür sistemlere karşı koyma araçları yalnızca radikal olabilir - bu, nükleer silahtır, bunun kullanımı açık nedenlerle sadece en yeni seçenek olarak kabul edilir. Teorik olarak tugay mayın mayınları ve hafif dalgıçlar da, FOSS sisteminin yayıcı ve alıcılarının aranması ve imhasıyla meşgul olabilirler - ancak, bu tür çalışmalar gerçekten de güvenli bir şekilde uçakla kapsanan gerçekten büyük bir filonun kullanılmasını gerektirir. Kısacası oyun muma değmez.
Aslında, hızla konuşlandırılabilir FOSS kullanımının, denizdeki silahlı mücadelenin seyrini tamamen değiştireceği zaten açıktır. Denizaltıların şu anda bulundukları biçimde kullanımı neredeyse imkansız hale gelecektir. Bu, gelecekteki denizaltıların temelde farklı bir görünüme sahip olma ihtimalinin yüksek olduğu anlamına gelir. Diğerleri arasında, örneğin, bu muhtemelen en umut verici seçenektir: büyük, “ana” denizaltıları küçük otomatik su altı araçlarıyla donatmak. Buna karşılık matryoshka olarak bu cihazlar, iletişim ve istihbarattan mayın torpido grevlerine kadar çeşitli görevleri yerine getirmek için tasarlanmış diğerlerini daha da küçük içerecek. "Anne" teknesi düşmanın denizaltı karşıtı güçlerinin sorumluluk alanına bile yaklaşmayacak, neredeyse farkedilmeyen, küçük ama sayısız su altı dar uzmanlık robotu olacak. Hiçbir FOSS, orta büyüklükteki bir balık kadar büyük su altı araçlarını tespit edemez.
Bir kimse onlara karşı ne gibi önlemler alınacağını tahmin edebilir.
FOSS İlkeleri
Denizaltı (merkezde), bir yüzey gemisi tarafından çekilen bir radyatör ve çok sayıda alıcıdan oluşan bir sistem tarafından tespit edilir: bir yüzey gemisinin çekilmiş bir anteni, denizaltının HAM'si, sonar şamandıraları ve zemine yerleştirilmiş doğrusal antenler. Her FOSS elemanının herhangi bir zamanda koordinatları, uydu konumlandırma sistemi nedeniyle bilinir. Geminin bağlantısı ve FOSS'un çalışmaları uzay iletişimi, AWACS sistemi; Bileşiğin herhangi bir elemanı ile - bir denizaltı ya da yüzey gemileri - tespit edilen düşmanın teknesini imha etmek için kullanılabilir. Durum sistemi hem su altı hem de yüzey kısımlarından aydınlatılmaktadır. Uzay aracını, DRLO uçaklarını ve yüzey gemileri, yüzey bölümünü aydınlatmak için kullanılır. Düşmanlık alanındaki durum hakkında kapsamlı bilgi, yüzey gemilerinde ve karada bulunan kumanda görevlerine odaklanmaktadır.
Algılama yöntemleri
Denizaltı aydınlatmak için kullanılan helikopter indirdi sonar istasyonu. Hidroakustik şamandıralar ve yerleştirilmiş ADS dizisi, çok statik modda bir denizaltı algılar.
Sonar'a ek olarak, tekne, teknenin hareketlerinden kaynaklanan üç düzine farklı fiziksel alan ve fenomen tarafından tespit edilebilir.
İlgili sensörler, geminin varlığından kaynaklanan çevrenin doğal arka planındaki değişiklikleri izler. Örneğin, teknenin geçişinin bir sonucu olarak, su basıncı değişir, kolayca sabitlenebilen bir artmış hidrostatik basınç dalgası oluşur. Sismik sensörler, bir denizaltının geçişinden kaynaklanan deniz tabanının salınımlarını izleyebilir (tekne suya ve dolayısıyla deniz tabanına baskı yapar). Teknenin geçişi nedeniyle, sualtı tabanının aydınlatılması, manyetik alan, Dünya'nın çekim alanı değişir. Son olarak, bir uydudan, belirli koşullar altında, suyun altına inse bile, bir teknenin dalga izini görebilirsiniz. Modern denizaltı karşıtı savaş sistemleri çok çeşitli arama araçları kullanıyor - bir şeyler işe yaramalı.
Her şey kontrol altında
Hiç kimse farkedilmeden kaymayacak. Sualtı aydınlatma sistemlerinin yardımıyla, denizaltılar denize açıldıktan hemen sonra izlenebilir.
Gemide dört set ADS anteni bulunan aktif-pasif tip konumsal hızlı konuşlandırmalı sistemler sağlama aracı olarak bir SSGN-726 tipi PLA, 2500 mil kareden daha büyük bir alana sahip bir "aydınlatılmış su altı koşulları alanı" oluşturabilir. Harita, Kuzey Filosunun temel bölgelerinde FOSS için olası dağıtım seçeneklerini gösterir. Her daire, su altı durumunun tamamen kontrol altında olduğu FOSS sensörleri tarafından sınırlanan bir alandır.