Klasik asteroid spektral sınıflandırma sistemi, 1975 yılında Clark R. Chapman , David Morrison ve Ben Zellner tarafından geliştirilmiştir .
Asteroitler, renklerine , albedolarına ve optik spektrumlarına göre bir sisteme göre sınıflandırılır . Bu özelliklerin yüzeylerinin bileşimine karşılık gelmesi gerekiyordu. Bununla birlikte, bazı türlerin diğerlerinden daha kolay tespit edilebildiği unutulmamalıdır. Bu nedenle, belirli bir türdeki asteroitlerin oranının daha yüksek olması, aslında daha çok sayıda oldukları anlamına gelmez.
|Tipin kökeni
|Bolluk
|Özellikler
|Alt türler
|Asteroid C tipi
|"C" karbonlu anlamına gelir
|Bilinen asteroitlerin% 75'i
|Bu asteroitler çok karanlıktır ( 0.03 civarında albedo katsayısı ) ve meteoritlere benzeyen kondrit karbon. Onların kimyasal bileşimi buz gibi hafif ve uçucu elementlerin olmadan, erken kapatın Güneş Sistemi'nin bu etmektir. Spektrumları oldukça mavi ve düz.
|B Tipi ,
|S tipi asteroit
|"S", silika anlamına gelir
|Bilinen asteroitlerin% 17'si
|Oldukça parlaklar (albedo 0.10-0.22). Metal bakımından zengindirler : ( esas olarak demir , nikel ve magnezyum ). Spektrumları, siderolit meteorlarınkine benzer şekilde kırmızıya doğrudur .
|A yazın ,
|M tipi asteroit
|"M" metalik anlamına gelir
|Asteroitlerin geri kalanının çoğu
|Alaşımlı demir - nikel ve parlak (albedo .10-.18) yapılırlar .
Çok sayıda nadir tür vardır, yeni keşiflerle artan bir sayı:
|Ana tip
|Tipin kökeni
|Bolluk
|Özellikler
|Alt türler
|E tipi asteroit
|X yazın
|Enstatit için "E"
|Bu türden yaklaşık yirmi tanesi 2008'de (2867) Steins olarak listelendi .
|R tipi asteroit
|S yazın
|Kırmızı (veya kırmızı) için "R"
|V tipi asteroit
|(4) Vesta için "V"
|Ana kuşaktaki asteroitlerin yaklaşık% 6'sı vestoiddir ve bunların çoğu Vesta ailesindedir .
|Bunların en büyük temsilcisi Vesta'nın parçaları olduğu varsayılmaktadır .
|J yazın
|Asteroid tip A
|S yazın
|İç kuşağın asteroitlerinin karakteristiği ve tamamen farklılaşmış bir mantodan kaynaklandığına inanılıyor.
|Asteroid B tipi
|C yazın
|Ultraviyole emilimindeki farklılıklarla ondan ayrılan C tipinin bir alt bölümü .
|D tipi asteroit
|(152) Atala , (588) Achille , (624) Hector ve (944) Hidalgo .
|Çok düşük albedo ve tekdüze kırmızımsı bir spektrum ile karakterizedir. D tipi asteroitler, kuşağın dışında ve ötesinde bulunur.
|F tipi asteroit
|C yazın
|Ultraviyole absorpsiyonundaki farklılıklar ve 3 um'de su absorpsiyonunun olmaması ile ayırt edilen bir tip C alt bölümü .
|G tipi asteroit
|C yazın
|(1) Ceres
|Ultraviyole emilimindeki farklılıklarla ondan ayrılan C tipinin bir alt bölümü .
|P tipi asteroit
|X yazın
|Çok düşük albedo ve tekdüze kırmızımsı bir spektrum ile karakterizedir. P tipi asteroitler, kuşağın dışında ve ötesinde bulunur.
|Q tipi asteroit
|S yazın
|Bu tür, spektral olarak sıradan kondrit göktaşlarına çok yakındır , bu da bilim adamlarının bol miktarda olduklarını tahmin etmelerine izin verdi, ancak (1862) Apollo ve (2063) Bacchus dahil olmak üzere yalnızca 4 tane asteroit bulundu .
|Arasında asteroidler karakteristik iç kemer ve sahip, geniş ve yoğun hatları olivin ve piroksence 1 de um .
|T tipi asteroit
|Nadir tip. Örnek: (114) Cassandra .
|Bilinmeyen bir bileşime sahip ve koyu, tekdüze ve kırmızımsı bir spektrum ve yaklaşık 0.85 µm civarında orta düzeyde soğurma çizgilerine sahip nadir tip iç kuşak asteroitleri . Bu tarih itibariyle, bilinen bir analog göktaşı yoktur. Susuz olduğu düşünülse de , P veya D tipine yakın bir tip olduğu veya hatta kuvvetle değiştirilmiş bir C tipi olduğu varsayılmaktadır.
|Asteroit tipi X
|Benzer spektrumdaki, ancak farklı bileşimlerdeki asteroitleri bir arada gruplar.
|Tholen: E , M , P
SMASS: Xe, Xc, Xk
Başlangıçta, asteroitlerin sınıflandırılması, bileşimleriyle ilgili varsayımlara dayanıyordu:
Bu, çok fazla kafa karışıklığına neden oldu çünkü bir asteroidin spektral tipi, bileşiminin göstergesi değildir. Farklı türlerdeki asteroitler muhtemelen aynı bileşime sahip olmasalar da, aynı türden asteroitlerin benzer bileşime sahip olduklarının garantisi yoktur. Ancak, yeni bir sınıflandırma sistemi üzerinde anlaşamadık ve bu nedenle eski sistemi koruduk.
Ancak, şu anda birkaç yeni sistem mevcuttur. Bunlardan ikisi en sık kullanılır: Tholen ve SMASS sınıflandırmaları.
1984 yılında David J. Tholen aşağıdaki sınıflandırmayı oluşturdu:
|Alt türler
|Özellikler
|C grubu
|Tip B , Tip F , G, türü , Cı-tipi .
|Esas olarak karbondan oluşan nesneler. Bu grupta yer alan tip B, F veya G olarak sınıflandırılmayanlar C tipi "standart" olarak sınıflandırılır.
|Grup S
|Esas olarak silikatlardan oluşan nesneler .
|Grup X
|Tip M , Tip E , P tipi .
|M tipleri metaliktir, E tipleri yüksek albedodan, P tipleri ise düşük albedodan farklılık gösterir.
|Küçük sınıflar
|Tip A , Tip D , Tip T , Q-tipi , R-tipi , V-tipi .
2002 yılında, Schelte J. Bus ve Richard P. Binzel , 1447 asteroid için Küçük Ana Kuşaklı Asteroid Spektroskopik İnceleme ( "ana asteroit kuşağındaki küçük nesnelerin spektroskopik incelemesi" ) için SMASS sınıflandırmasını oluşturdu .
|Alt türler
|Özellikler
|C grubu


Tip B , tip C ,
Cg, Ch, Cgh ve Cb.
|Karbondan yapılmış nesneler.
|Grup S


Tip A , Tip K , Tip L , Tip Q , Tip R , Tip S ,
Sa, Sq, Sr, Sk ve Sl.


|Grup X


X yazın ,
Xe, Xc ve Xk.


|Küçük sınıflar
|D Tipi , Tip Ld , O-tipi , T tipi , V-tipi .
Daha geniş bir dalga boyu aralığında spektrumların daha iyi çözünürlüğü ve daha önce bilinmeyen spektral detayların tanımlanması, SMASS sınıflandırmasının (kendisi Tholen sınıflandırmasının bir gelişimi) iyileştirilmesine yol açar. Bus-DeMeo (veya Bus-Binzel-DeMeo) sınıflandırması, yeni tip Sv dahil olmak üzere 24 sınıftan oluşan bir sistemdir.