Sadece kompakt bir uçak değildi - hem yere hem de bir araba römorkuna, bir geminin güvertesine veya sadece suya inebilirdi. Bu, kullanım olanaklarını önemli ölçüde genişletti ve bu seçeneği denizde operasyon için ilginç hale getirdi filo.
Biraz tarih
Projenin başlatıcısı ve lideri efsanevi tasarımcı Nikolai Kamov'du. Genç mühendislerden oluşan bir ekip onun etrafında toplandı, büroya OKB-2 adı verildi. Test uçuşları için gerekli üretim tesislerine ve altyapıya sahip olan, helikopter üretimine odaklanan ülkenin ilk fabrikasının topraklarında bulunuyordu.
Ka-10'un test uçuşlarından biri. Fotoğraf: youtube.com
Tarihsel gerçek şu ki, helikopter birkaç ay içinde geliştirildi. Ancak modelin Ka-8 temelinde oluşturulduğunu, bazı düğümleri değiştirdiğini ve iyileştirmeler yaptığını unutmamalısınız. Yani teknik sıfırdan yapılmadı, bu da zamandan tasarruf sağladı.
Başlangıçta 4 kopya üretildi. 1 numara yaşam testleri için, geri kalanı - uçuş testleri için tasarlandı. İlk uçuş 30 Ağustos 1949'da gerçekleşti ve başarıyla sona erdi. Uçak bir daire çizdi ve indi.
Izmailovo havaalanındaki testlerin son aşamasında bir trajedi yaşandı. Uçuşu bir süre Pilot Mihail Gurov yönetti. Görünüşe göre yakıttan tasarruf etmek için pervanelerin dönüş hızı% 5 azaltıldı ve bu da bir noktada durmaya neden oldu. Bu nedenle helikopter karıştırıldı ve Gurov ilk kez onu dengelemeyi başardı. Ancak tekrarlanan yükselme ölümcül oldu - bıçaklar katlandı ve ekipman yaklaşık 200 m yükseklikten düştü Pilot yaralarından öldü.
Pilot, herhangi bir koruyucu ekran olmadan vidaların altına yerleştirildi. Fotoğraf: youtube.com
1950'de test uçuşları devam etti, zorunlu programın tamamlanmasının ardından devlet testleri yapıldı. 1951 yılında SSCB Donanması'nın ihtiyaçları için on adet Ka-10 helikopteri yapılmasına karar verildi. Ve modelin yaratılmasına katılan herkese Stalin Ödülü verildi.
Tasarım özellikleri
Çerçeve malzemesi, çapları 8 ila 18 mm arasında değişen krom çelik borulardır. Merkezde bir destek platformu vardı, üzerine AI-4G motoru yerleştirildi ve pilot koltuğu yakına yerleştirildi. Destek yapısının yanlarında, içine düşük basınç altında havanın pompalandığı silindir şeklinde iki destek tutturulmuştur.
Destek elemanları için, güvenilirlik için iki kat halinde katlanmış kauçuklaştırılmış bir malzeme kullanılmıştır. İç boşluk 4 bölüme ayrıldı, böylece silindirin hasar görmesi durumunda tasarım iniş için gerekli kaldırma kuvvetini ve yumuşaklığı sağladı. Aşınma direncini artırmak için, alt parçanın tüm uzunluğu boyunca ek olarak bir lastik şerit yapıştırılmıştır. Öne 33 litre kapasiteli bir tank yerleştirildi, kuyruk yapısı için destekler pilot koltuğunun hemen arkasına takıldı.
Sol kol, helikopterin kalkışını kontrol ediyordu. Fotoğraf: youtube.com
Güç ünitesinden gelen tork, alt motor ve üst dağıtım dişli kutuları aracılığıyla iletildi. Güç kasası, boru şeklindeki ana mili kapladı. Vidalar zıt yönlerde hareket ettiğinden, tork aralarında bir kol kullanılarak dağıtıldı. Yönetim, hem manuel unsurlardan hem de pedallardan oluşuyordu. Bir kol, vidaların eğim açısını değiştirerek kaldırma kuvvetini ayarlarken, ikincisi, doğru yönde hareket etmeyi mümkün kılan dönme düzlemini düzenledi.
5,8 m rotor çapına sahip, platformun uzunluğu 3,5 m yükseklikte 2,5 m, ölü ağırlığı 239 kg olan helikopter, 131 kg'a kadar kargo taşıyabiliyordu. Hız - 120 m yükseklikte 2500 km'ye kadar Çeşitli kaynaklarda, pratik uçuş menzili 140 ila 170 km arasında belirtilmiştir. Aynı zamanda, yakıt tüketimi sadece 12 kg yakıttı ve o zamanlar yetersiz bir göstergeydi.
Araçların hareket kabiliyeti mükemmeldi, bugün bile sınırlı bir alanda bu kadar ustaca manevra yapabilen ve aynı doğrulukta iniş yapabilen çok az analog var. Ancak aynı zamanda pilotlar, sürüş sırasında hem kollara hem de pedallara yeterince büyük bir kuvvet uygulamanın gerekli olduğunu belirtti. Bunun nedeni, sistemin Ka-8'den ödünç alınmış olmasıdır. Torkta %70'lik bir artış, burçların geçtiği kamalardaki sürtünme kuvvetini önemli ölçüde artırdı ve bu da "ağır" direksiyona neden oldu.
Sağ tutamak, hareket yönünü kolayca ayarlayabilir. Fotoğraf: youtube.com
Doğal olarak o zamanlar estetik ve rahatlıktan söz edilmiyordu. Ka-10, belirli görevleri yerine getirmek için tasarlanmış tamamen faydacı bir teknikti. Kabin olmaması kışın çalışmayı imkansız hale getirdi.
Modelde altimetre, variometre, hız göstergesi gibi ekipmanlar kullanılmıştır. Pervanelerin dönüş hızı da gösterildi, bir kayma sensörü ve bir pusula takıldı. Aletler ve diğer ekipmanlar pillerle çalıştırılıyordu.
İletişim için RSI-3M1 radyo istasyonu kullanıldı, gemide motorun çalıştırıldığı basınçlı hava içeren bir silindir vardı. Ormana iniş durumunda yedekte bir roketatar vardı. İlginç eklemelerden, şamandıralar için braketlerin ve bir film kamerasının varlığına dikkat çekebiliriz.
Helikopter suya inebilir ve ondan yükselebilir. Fotoğraf: youtube.com
Güvenlik açısından, yüksek irtifada bir kaza olması durumunda, koltuğun arkasını yatırmak, kemerleri çözmek ve sadece düşmek gerekiyordu. Pilotun kurtarılması bu şekilde gerçekleştirildi - her şeyin manuel olarak yapılması gerekiyordu, otomasyon sağlanmamıştı.
Helikopterin kaderi
2'de OKB-1952, filonun emriyle 10 adet ekipman üretti. İlginç bir şekilde, numune, devreye alınmadan önce planlanan testleri geçemedi. Buna rağmen Donanma temsilcileri ekipmanı terk etmedi. Geliştiricilere, bulunan sorunlara göre hepsinin ortadan kaldırıldığı bir eylem gönderildi.
Helikopterler, o sırada Sivastopol'da bulunan Novorossiysk savaş gemisinde bulunuyordu. Çeşitli amaçlar için kullanıldılar: savaş gemileri arasında mesajlar ve önemli paketler iletmek, atış talimleri sırasında topçu ateşini yönlendirmek, denizaltıları ve mayın tarlalarını tespit etmek vb.
Testler 3 ay sürdü. Bu süre zarfında helikopterler 480'den fazla sorti yaptı. Sonuç olarak, tekniğin kullanımının oldukça basit olduğu ve kendini iyi kanıtladığı sonucuna varılmıştır. Ancak donanmanın ihtiyaçları için, üzerinde ek ekipman ve hafif silahların kullanılabileceği iki koltuklu modifikasyonlara ihtiyaç vardır.
Tushino'daki geçit töreninde ZIS-10 platformuna bir Ka-150 helikopteri indi. Fotoğraf: youtube.com
Bu, Ka-10'un tarihine son verdi; onun yerine iki koltuklu Ka-15 geliştirildi. Ancak deniz havacılığının komutanı, adına "M" harfinin eklendiği on beş geliştirilmiş modifikasyonun üretilmesini istedi. Onlarda bir dizi değişiklik yapıldı: değiştirilmiş bir kontrol sistemi, büyütülmüş pervaneler, yükseltilmiş bir kuyruk ünitesi, vb. Bu, helikopterin güvenilirliğini artırdı ve yön dengesini iyileştirdi.
1953'te Ka-10M, Tushino'da düzenlenen Havacılık Günü geçit törenine katıldı. Tören olayları sırasında bir ZIS kamyonunun arkasına bindi.
Tekniğin, iki koltuklu versiyona binmeden önce pilotları eğitmek için kullanıldığı biliniyor. Çalışma koşulları ve hayatta kalan örnekler hakkında kesin bilgiler yoktur. En az bir helikopterin kaldığını ummak isterim çünkü bu, 40'ların sonundaki tasarım fikirlerinin bir örneği ve efsanevi Ka serisinin kurucularından biri.