6 yaşımda bak bu senin baban dedi anam, (4-6 yaş aralığımda yurdışındaymış) cebindeki rus rublesini harçlık diye bana verdi, koştura koştura bakkala gittim koydum tezgaha ver dedim ver çikilata ver, bi bana baktı bi paraya, ben bakamadan kuşlar uçuşuyordu
şöyle bir nasihat aldım; 'şantiyede altındaki elamanlarla tartışıyorsan yönetici olamamışsındır, gereğini yaptıracaksın, yapmıyorsa gereğini yapacaksın' zalimce görünse de şartlar bunu gerektiriyor. bu kadar yufka yürekle kurtlar sofrasında diskalifiye olmayışımı hala çözemedim, var mı sırrı?