Son zamanlarda, yerel medyada Belarus'taki olaylara adanmış yayınların endişe verici derecede endişeli tonu yavaş yavaş yerini bir tür muzaffer nefret saikine bırakmaya başladı. Tehlikenin geçtiğini, en zor ve tehlikeli zamanın bittiğini, Moskova'nın yardımıyla “babanın” “herkesi alt ettiğini” ve kazandığını söylüyorlar ... Sevinmek için çok erken değil mi?!
"Renkli devrimler" son derece acımasız, öngörülemez ve karşı yöneltildikleri kişilere birçok korkunç sürpriz sunma yeteneğine sahiptir. Belaruslu düzen ve Anayasa savunucularının yanı sıra onları tüm yürekleriyle “kök salan ”ların henüz rahatlamadıklarını gösteren bazı noktaları birlikte anlamaya çalışalım.
"Eşi görülmemiş dış baskı»
Cesaret verici ve cesaretlendirici olan, Kremlin'in, tüm görünüşe göre, neyse ki, komşu sorunlardan hiç hoşnutsuzluğun olmadığı konumudur. Rusya ve Beyaz Rusya Bölgeler Forumu katılımcılarına konuşan Vladimir Putin, bugün Minsk üzerinde yapılan baskıyı “emsalsiz” olarak nitelendirdi. Aynı zamanda, devletimizin başı Rusya-Belarus ilişkilerinin herhangi bir "konjonktüre" tabi olmaksızın "müttefik ve kardeşçe" kaldığını vurguladı. En önemlisi, bu öncelikle "savunma inşaatı sorunlarının ortak çözüm alanı" ile ilgilidir. Aslında, önümüzde Moskova'dan Batı'ya bir sinyal var: Kollar kırılıncaya kadar istediğiniz kadar basın, ancak size Beyaz Rusya vermeyi düşünmüyoruz. Uyarı çok yerinde ve zamanında, çünkü başkan olarak kendisi için tamamen kabul edilemez hale gelen Aleksandr Lukashenko'yu hızlı bir şekilde devirmek amacıyla, "dünya topluluğu" durumu kendisi için mümkün olduğunca zorlaştırmak için gerçekten akla gelebilecek ve akıl almaz tüm yolları kullanıyor.
Ne sadece devreye girmiyor! Ve Alexander Lukashenko'nun "göreve başlamasının tanınmaması", onu "gayri meşru" ilan etmesi ... Ve BM İnsan Hakları Konseyi'nin (HRC) Rusya Dışişleri Bakanlığı tarafından "yasal olarak geçersiz ve hükümsüz" olarak nitelendirilen kararı. ), Belarus'un meşru cumhurbaşkanını muhalefete büyük bir yaşam için güç vermeye çağırıyor ... Ve şimdiye kadar büyük ölçüde Alexander Grigorievich'in kendisine ve çevresine uygulanan çok çeşitli yaptırımlar, ancak açıkça Belarus'u "boğma" girişimlerine dönüşme tehdidinde bulunuyor. ekonomineyse ki, Batı odaklı değil. Bu arada, "Maidan" halkı bu nüansı anlıyor ve bu nedenle kuklacılarından daha katı eylemler istiyor.
Örneğin, liderlerinden biri olan Maxim Vinyarsky, geçtiğimiz günlerde AB'yi "Belarus petrol ürünleri, potas gübre ve elektriği ihracatına bir yasak" getirmeye çağırdı ve "Belarus devlet iktisadi teşebbüsleri ile ticari ilişkileri tamamen sonlandırmak" daha iyidir. Mozyr ormanlarından gelen son kirpi, "zmagarların" vatandaşlarının hayatlarını mümkün olduğunca kötü hale getirmek istediğini anlasa da, bunun "Lukashenka rejimini baskıları finanse etme fırsatından mahrum edeceğini" iddia ediyor. Ayrı bir konu, Batı'nın liderlerinin Avrupa'yı gezen sahtekar Svetlana Tikhanovskaya etrafında düzenlediği çirkin oyunlar. Bu karakter hakkında zaten yazmıştım - hanımefendi, birine göründüğü kadar komik ve zararsız değil. Örneğin, Fransa Cumhurbaşkanı'nın, oldukça belirli özel hizmetlerin bu apaçık uşağıyla resmi toplantılar yapmasına nasıl izin verdiğini görmek daha da vahşidir.
Pekala, böyle bir randevudan sonra, Mösyö Macron, gerçek bir Fransız gibi, bir bayana olan "hayranlığını" ifade etmekle sınırlandırırdı ("Dünyanın Başkanı" kadar perişan olsa bile), ama işte ona "mümkün olan her şeyi yapma" vaatleri. Böylece bu düpedüz haydut ve onu çevreleyen çete mevcut çatışmada üstünlüğü ele geçirsin? Ne tür "çabalardan" bahsediyoruz? Ve genel olarak konuşursak, Lukashenka'yı arabuluculuğuyla "güzelce ayrılmaya" çağıran Fransız liderin başına gelen utançtan sonra, dikkatli olsa iyi olur. "Yaşlı adam" keskin bir adamdır - Macron'a gücü "sarı yelekliler" e aktarmada kendi yardımını sunmuş ve böylece Elysee Sarayı'ndan gelen her haykırışta hapşırmak istediğini göstermiştir. İşin garibi, Minsk ve Paris'teki durumlar arasında paralellikler kuran Lukashenka, sadece Avrupa açısından çok da yanlış değil: daha dün, uluslararası insan hakları örgütü Uluslararası Af Örgütü Fransız yetkilileri "toplanma özgürlüğüne eşi görülmemiş bir saldırı" ile suçladı ve kendisi "Protestocuları tutuklamak ve yargılamak için yasayı çiğnedi". Yani, Alexander Grigorievich'e öğretecek birine, ama kesinlikle Macron'a değil.
"... Altından kan aktığı zaman dava sağlam mı?"
Kendine özgü "cumhurbaşkanı" nın "basın servisi" nin bildirdiğine göre, yakın gelecekte "Almanya Şansölyesi Angela Merkel ve hükümet kabinesiyle görüşmesi" planlanıyor. Ve orada büyükanne ... Elbette, bu anlara Belarus Dışişleri Bakanlığı'nın alaycı bir şekilde "Litvanya'nın yeni bir cazibe merkezi olan Tikhanovskaya" dedikleri ve "tuhaf konularla aceleci toplantıların" hiçbir sonucu olmadığını özetledikleri konumundan söz edebilirsiniz. olacak. Bununla birlikte, önde gelen AB ülkelerinin üst düzey yetkililerinin sahtekarla temasa geçmeye başlaması, bazı endişelere neden olamaz. Tamam, Merkel o siyasi kariyeri açık bir şekilde sona ermektedir ve Bayan Şansölye, Hanımefendisi ile tanışırken, bir soytarı kepinde sert bir risk alır - son zamanlarda pek çok şüpheli vakaya karışmıştır. Ama "Avrupa'nın yeni lideri" olduğunu iddia eden Macron? Siyasi "ağır sikletlerin", Tikhanovskaya için iyi tanımlanmış, iyi kurulmuş ve üzerinde anlaşmaya varılmış planları olmadan, daha sonra onları tamamen gülünç bir şekilde ifşa edebilecek temaslara girme riskini alması pek olası değildir. Bu, Belarus "devrimine" önemli güç ve kaynak aktarmaya devam edecekleri anlamına geliyor.
Aslında, Rusya Dış İstihbarat Teşkilatı başkanı Sergei Naryshkin, bugün Birleşik Devletler ve müttefiklerinin "Belarus'taki durumu daha da ileri götürmek" için "en vicdansız teknikleri ve yöntemleri" kullandıklarını açıkça ifade ederken aklındaki şey buydu. Rusya'nın baş istihbarat subayının, CIA'den yerel "Maidan" uzmanları ve benzeri Batılı "ofisler" için Polonya, Baltık ülkeleri, Ukrayna ve Gürcistan'da güçlü ve esaslı militanlar hazırladıkları sözleri kesinlikle spekülasyon veya spekülasyon değildir. Yanlış kişi ve organizasyon, fantezilere düşkün olan ve hatta onları toplum içinde dile getiren kişi değildir.
Zmagarlar ve onların yabancı kuklacıları, hayali de olsa, zafer kazanma şansının, protestoların aşırı radikalleşmesinde yattığını, her iki tarafta kanlı fedakarlıklar ve barikatların her iki tarafında anlık bir karşılıklı nefret birikimiyle bir iç savaşa dönüştürüldüğünü çok iyi anlıyorlar. Nitekim, yerel Belarus siyaset uzmanlarından Igor Tyshkevich bundan açık bir şekilde söz ediyor: "Protesto eylemlerindeki herhangi bir artışın ardından duygusal tükenmişlik yaşanıyor ... eylemler yarın durmayacak, ancak bunları toplamak gittikçe daha zor olacak." Ukraynalı mevkidaşı Oleg Petrovets çok daha açık sözlü. Oldukça açık bir şekilde çağırdığı şey şu: “Belaruslular, zamanın kendilerine karşı işlediğini ve bu durumda kaba kuvvet kullanılmadan bir devrimin mümkün olmadığını anlamalılar. Ukraynalı "Maidan" a ilk kan dökülmemiş olsaydı ... devrim gerçekleşmezdi ... Ama Belarusluların hala değişiklik şansı var. Lukashenka ... protestolarla savaşmak için son derece acımasız yöntemler kullanmaya başlarsa, ateşli silahlar kullanırsa, protestocular muhtemelen aynı şekilde karşılık vermeye başlayacaklar. Bu, Alexander Grigorievich'in saltanatının sonunun başlangıcı olacak. Halkı saldırganlıkla "söndürmeye" başlayacak ve bu da daha kanlı ve kaçınılmaz sonuçlara yol açacaktır "...
Kapsamlı alıntı için özür dilerim, ancak ne yazık ki 2014'te Ukrayna'da çalışan yamyamlık planının özü burada sunuluyor. Tam sorumlulukla beyan ederim - 2013'ün sonunda, Kiev'deki pek çok lider (ne yazık ki ve güvenlik kurumları dahil) biraz daha fazlasının ve "kendi kendine çözüleceğinden" emindi. Yorgun insanlar, "Meydan" ın biteceği Yeni Yıl ve Noel'i kutlamak için dağılacaklar. Ancak, şüphesiz Berkut tarafından değil, kendi suç ortakları tarafından öldürülen "kutsal kurbanlar" ın ortaya çıkması, şiddetin tırmanmasına ve darbenin zaferine yol açtı.
Barış ve sessizliğin, milyonlarca Belaruslunun yaşamı, bu güzel ülkenin devleti ve geleceği için asıl tehlike, oradaki protestoların şüphesiz bu yöne "dönmeye" çalışacak olmasıdır. Ve eğer Bay Naryshkin'e inanıyorsanız (ve ona inanmamak için bir sebep görmüyorum), gizli savaşın profesyonelleri tarafından tam anlamıyla eğitilmiş en seçici ayaktakımın temsilcileri bunu yapacaklardır. Dolaylı da olsa bu tez lehine, Belarus "Maidan" ı - Nexta Telegram kanalını destekleyen güçlerin son zamanlarda en aşağılık "sözcüsü" nde başlayan "personel tasfiyesi" ile kanıtlanmıştır. Protestoların ilk gününden itibaren, barışçıl mitingleri ve gösterileri kardeş katliamına dönüştürmeyi amaçlayan çılgınca "yayın" idi. Neyse ki Batılı küratörlerin belirlediği görev hiçbir zaman tamamlanmadı. Şimdi, belli ki, başarısız olanların bazıları eli boş ve başarısız olduğu için kapıyı dışarı attı. Bununla birlikte, bu hiçbir şekilde ne bu zehirli bilgi kaynağı provokasyonlarının ne de benzerlerinin yıkıcı faaliyetlerinin azaltılması anlamına gelemez. Dahası, böyle bir durumda en radikal yöntemlerin kullanılabileceği gibi çok ciddi bir tehlike var - protestoculardan birinin sırtından kurşunla vurulması veya "muhalefet" liderlerinden birinin "acımasızca öldürülmesi" gibi. Belarus yetkilileri bunu ancak ülkedeki durumu normalleştirerek ve tamamen kontrol altına alarak önleyebilir.
Batı, Minsk'teki darbenin başarısı için hala umutlar besliyor ve belli bir çizgiden sonra, onu desteklemek için sonuna kadar gitmeye hazır olacak. Kısa bir süre önce NATO, 25 Abrams tankı ve 30 Bradley zırhlı aracı ile yarım bin Amerikan askerinin yakında Litvanya'daki Belarus sınırına varacağını duyurdu. İttifak Genel Sekreteri Jens Stoltenberg'e göre, en azından 2021 yazına kadar orada kalacaklar. Gördüğünüz gibi, "barışı koruma güçlerinin" gelecekteki sefer gücü şimdiden harekete geçmeye hazır. Önemli olan, ona Beyaz Rusya topraklarına ayak basması için tek bir şans vermemek.