Eski Lanna prensliğinin en eski şehirlerinden biri olan Chiang Rai, epeyce tapınak ve manastır kompleksine sahiptir. Tarihsel açıdan en önemli tapınak şüphesiz Sang Kaew Yolu ile Trairat Yolu’nun kesiştiği noktada bulunan Wat Phra Kaew’dir.
Bu tapınağın tam olarak kaç yaşında olduğunu kimse bilmiyor, ancak çoğu tarihçi, şehrin 1262’de kurulmasından kısa bir süre sonra eski bir bambu ormanının kenarında ortaya çıkmış olabileceğini varsayıyor. En eski yapı izleri en azından on dördüncü yüzyılın ilk yarısına işaret ediyor. Başlangıçta bu tapınak Wat Pha Yah veya Pha Phai olarak biliniyordu ama bu uzun sürmeyecekti. 1434 yılında, şiddetli bir bahar fırtınası sırasında, yıldırım bu tapınağın büyük chedi’ını yıkıcı bir güçle vurdu. Aceleyle koşturan keşişleri şaşırtacak şekilde, molozların arasında mucizevi, hasarsız, koyu yeşil bir Buda heykeli bulundu. Bu küçük, 66 cm yüksekliğinde ama çok güzel heykele, özel rengi nedeniyle kısa süre sonra Phra Kaew Morakot veya Emerald Buddha adı verildi, ancak gerçekte yeşil yeşimden veya jasperden oyulmuştu. Çok geçmeden özel bir hürmetin nesnesi haline geldi ve hacılar, Chiang Rai’ye, şimdi Wat Phra Kaew olarak yeniden adlandırılan tapınağa indi.
Bu popülerlik, belki de Lanna kralı Sam Fang Kaen’in heykeli 1436’da başkent Chiang Mai’ye devretmeye karar vermesine neden oldu. Bununla birlikte, nokta yapmaktan daha hızlı söylendi. Heykelin bulunduğu tapınağı başkente götürmek için seçilen beyaz filin bunu üç kez reddettiği söyleniyor. Lampang yönünde adım atmaya devam etti. Hükümdar bunun ilahi bir müdahaleyi gösterdiği sonucuna vardı ve heykeli, Wat Phra Kaew Don Tao’nun onu barındırmak için özel olarak inşa edildiği Lampang’a taşıdı. Zümrüt Buda orada 32 yıl kaldı ve ardından Kral Tilokaraj’ın emriyle törenle Chedi Luang’ın nişlerinden birine yerleştirildiği başkent Chiang Mai’ye nakledildi. Zümrüt Buda, 1552’ye kadar orada kaldı. O yıl, o sırada Lanna’nın tahtında bulunan Laos imparatorluğu Lan Xang’ın veliaht prensi Setthathirat onu Luang Prabang’a götürdü. Sonraki yıllarda Lan Xang, Burma istilaları tarafından tehdit edildi ve 1564’te şimdiki kral Setthathirat, Buda’yı, sonraki 214 yıl boyunca Haw Phra Kaew’de barındırıldığı yeni başkenti Vientiane’ye transfer etti.
1779’da Siyam savaş ağası Chao Phraya Chakri, Vientiane’yi ele geçirdi ve heykeli o zamanki Siyam başkenti Thinburi’ye götürdü ve burada Wat Arun’daki bir tapınağa yerleştirdi. Chao Phraya Chakri’nin eski silah arkadaşı Siyam hükümdarı Taksin’i 1782’de kesmesinden sonra, iktidarı ele geçirdi ve Ramai olarak Siyam tahtına oturdu. Başkenti Chao Phraya’nın diğer tarafındaki Bangkok’a taşıdı ve Wat Phra Kaew’i 22 Mart 1784’teki ciddi transferden bugüne kadar Zümrüt Buda’nın yaşadığı saray arazisine inşa etti.
Zümrüt Buda, ülkedeki en saygın Buda heykeli olarak sayısız efsane ve efsanelerle çevrilidir. Bu nedenle, görüntünün oluşturulmasıyla ilgili çok sayıda sürüm vardır. En önemlileri şurada bulunabilir: Jinakalamali, Chiang Mai’nin siyasi ve dini tarihini anlatan ve kabaca eşit derecede eski olan 15. yüzyılın başlarına ait bir Pali metni Amarakatabuddharupanidana veya Zümrüt Buda’nın Chronicle’ı. Bu renkli hikayeler, bu değerli mücevherin Chiang Rai’ye nasıl geldiğini göstermiyor. Geleneğe göre heykel, Budist aydınlanmış bilge Nagasena tarafından MÖ 43 yılında Hindistan’ın günümüzdeki Patna kenti olan Pataliputra şehrinde yaratılmıştır. Heykelin, Sri Lanka’ya taşınmadan önce, Pataliputra çevresindeki bölge kanlı bir iç savaşla parçalandığı için üç yüz yıl boyunca orada ibadet edildiği söyleniyordu. Geleneğe göre heykel, Budist yazıtlarıyla birlikte, 457 yılında Budizm’in imparatorluğunda yayılmasını desteklemek istediği için Oradan Burma Kralı Anuruth’a gönderilmiştir. Bununla birlikte, resim ve metin parşömenlerinin bulunduğu gemi, şiddetli bir fırtına nedeniyle rotasından çıktı ve şimdi Kamboçya’da mahsur kaldı, ardından değerli kargo sonunda Angkor Wat’ta sona erdi.
Daha sonra tam olarak ne olduğu konusunda en büyük belirsizlik var. Bir versiyona göre, Siyam, 1432’de vebadan zayıflamış Khmer İmparatorluğu’nu işgal etti ve heykeli Ayutthaya’ya götürdü. Bundan sonra, sonunda – belirsiz nedenlerden dolayı – Chiang Rai’deki chedi’da saklanmak üzere Kamphaeng Phet’e götürüldüğü söylendi. Angkor’a giriş ile Chiang Rai’deki mucizevi ortaya çıkış arasında ancak iki yıl geçmiş olacağından, bu hikaye tarihsel temelde güvenilirlikten yoksundur. Aksine, Kmer medeniyeti on üçüncü yüzyılın sonlarından, on dördüncü yüzyılın başlarından bu yana ciddi bir gerileme yaşadığı için, Siyam’ın veya daha doğrusu Lanna’nın yöneticilerinin bunu çok daha önce tutması muhtemeldir. Olması gerektiği gibi: Bir konuda hemfikir olabiliriz, Zümrüt Buda’nın tam kökeni sonsuza kadar zamanın sislerinde saklı kalacaktır.
Zümrüt Buda ile ilgili tüm öykülerle neredeyse unuturduk ama Wat Phra Kaew’de keşfedilecek çok şey var. Örneğin bu manastır, ülkedeki en güzel ve en büyük eski bronz Buda heykellerinden birine ev sahipliği yapıyor. 1890’da Chiangsan tarzında inşa edilen ubosot, aslen Wat Phra Chao Lan Thong’da duran, ancak daha sonra 1961’de Wat Ngam Muang’a transfer edilen yedi yüz yıldan fazla bir süredir Phra Jao Lan Thong’u tüm ihtişamıyla süslüyor. Wat Phra Kaew sona erecek. Lanna tarzı Phra Yok kulesi, sırayla Phra Yok Chiang Rai’nin görüntüsüne ev sahipliği yapıyor. Hong Luang Saeng Kaew, 1995 yılında tapınağın bulunduğu yerde açıldı ve kesinlikle görülmeye değer. Bu iki katlı bina, yerinde kazılan arkeolojik eserlerin yanı sıra, ağırlıklı olarak Budizm ile ilgili kültürel-tarihi nesnelerin de bulunduğu bir tür mini müze.