|Tarihi yerler
|Yaratılış
|1857
|Tarafından kuruldu
|Jean-François Arthème Fayard
|Kimlik kaydı
|Yasal şekli
|Yönetim kurulu ile SA
Siren: 562136895
|Merkez ofisi
|13, rue du Montparnasse
Paris ( Fransa )
|Yöneten
|Dolaplardan Sophie
|Yayın dilleri
|Fransızca
|Ana şirket
|Hachette Livre , Lagardère grubu
|Etkili
|2017 yılında 48
|İnternet sitesi
|www.fayard.fr
|Finansal veriler
|Devir
|2017 yılında 15.136.402 €
|Net kazanç
|2017 yılında 645.664 €
Bir torunu noter den Puy-de-Dôme ve bilinmeyen bir babadan doğan Saint-Germain-l'Herm “Arthème Fayard” 19 yaşındayken annesi ile (1836-1895) Rode olarak bilinen Jean-François Lemerle Paris'te yaşında. 1857'de "Librairie Arthème Fayard" adını verdiği bir yayınevi kurdu. İlk eseri Camille Leynadier'in Mémoires de Béranger adlı eseridir ve şairin ölüm yılını yayınlamıştır. Yavaş yavaş, daha ziyade cumhuriyetçi fikirlerin yanına yerleşen onun hedefleri, kitapları ucuza satarak mümkün olan en geniş müşteriye ulaşmaktır. 1862'de ve 1867'de iki kez iflas etti. Daha sonra 1870 savaşından ve Komün'den sağ çıkmayı başardı . Kitapçık şeklinde satılan popüler kitaplara, popüler ve klasik romanlara bahse girdi, bazen resimlendirildi ve 1887'den itibaren belli bir başarı elde etti. 1893'te kitap satıcısı Guillaume Edinger'den geri satın aldı. Paris'teki yayıncı, "Evrensel Cep Kütüphanesi" olacak "Küçük Evrensel Kütüphane" koleksiyonu, küçük formatlar 25 sent satarak, Jules Boulabert veya Alexis Bouvier tarafından yazılan popüler romanları sunuyor . Ancak ev, 1895'teki ölümüne kadar orta büyüklükte kaldı.
Bu tarihte Joseph-Arthème ve Georges-Octave Fayard kardeşler Haziran 1895'te “Fayard Frères et Cie” evini kurdular; İlki Haziran 1901'de evi tek başına devraldı ve bu daha sonra “Librairie Arthème Fayard” adını alacaktı. Édouard Dentu koleksiyonunu satın aldılar ve ticari yaklaşımı yoğunlaştırarak babalarının hedeflerinin peşinden gittiler . Joseph-Arthème, yeni pazarları fethetmek için daha çok ticari konulara odaklandı ve iyi bir yönetici olarak, önce kısa resimli roman koleksiyonları, ardından çizgi filmle resimli dergiler, ardından iki tür moda olacak şekilde süreli yayınlar yayınlamaya karar verdi. 1897'de, karikatürler ve resimli hikayeler içeren ilk çocuk süreli yayını olan La Jeunesse amusante'yi , ardından 1899 ve 1900'de Le Bon Vivant ve La Vie pour rire'de aileler için tasarladı. 1902'den itibaren Le Bon Vivant , geleneksel karikatürlerden ve resimli romanlardan daha çekici olduğu kanıtlanan resimlerde giderek daha fazla hikayeyi memnuniyetle karşıladı . Fayard daha sonra Le Petit Illustré Entertaining'i satın aldı .
Ancak Joseph-Arthème Fayard her şeyden önce önemli bir kitap ihracatçısıdır: 1910'da Legion of Honor'a aday gösterildi, Fransız İhracat Şirketi ve Fransız Kitap Evi'nin müdürü olarak göründü ve 1914'ten önce iki milyon frangı aştığını fark etti. Yurtdışındaki satışların oranı.
Bu başarıdan cesaret alan Fayard, çocuklar için on sentten iki yeni haftalık kitap oluşturmaya karar verdi: La Jeunesse Illustrée enMart 1903ve Les Belles Görüntüler içindeNisan 1904, "Çocuklar ve ergenler için modern resimlerin prototipleri". Yalnızca dört çocuk haftalık ve birkaç ayda bir veya iki haftada bir yapılanların hepsi salt eğlenceden ziyade eğitim ve öğretimi vurgulayan ve birkaç ardışık hikaye de olsa metni tercih eden bir zamanda, bu iki dergi birçok noktada yenilikler yapıyor. Fayard ayrıca 1907'de Le Bon Vivant'ı özümseyen ve 1921'de La Jeunesse Illustrée ve Touche à tout (1908-1914) dergisiyle birleştirilen Diabolo dergisinin editörüydü .
Her şeyden önce, formlarda yenilikler sunarlar: okul çocuklarının boş günlerinde (Perşembe ve Pazar) görünürler ve fiyatları çok düşüktür, bu da çocukların ebeveynleri olmadan satın almalarına izin verir; Onların devasa formatları (Épinal'in görüntülerini taklit ederek ) ve renkli görüntülerdeki öykülerin üstünlüğü onları çok çekici kılıyor. Ek olarak, Fayard gösterilenlerin işlevlerinde yenilikler yapar, artık mesele "eğlenirken talimat verme" değil, her şeyden önce eğlenme, talimat ek olarak gelebilme meselesidir. Joseph-Arthème Fayard, fikirler düzeyinde muhafazakâr olmaya devam ediyor ve kasetleri, çok didaktik değillerse ( Georges Omry'nin imajına göre Fransa Tarihi hariç ), "hakim olana uygun bir ahlakı sürdürme konusunda her zaman endişeli değerler ve öğretileri net olan ” , dolayısıyla Katolik çevrelerde iyi algılanan oldukça ahlaki hikayeler. Son olarak, iki gazetenin "büyük ve sadık bir yaratıcı ekibi" var. 1914'ten önce mizahi öyküler, bir yandan "masallar, efsaneler ve peri masalları, diğer yandan hepsi kısa ve eksiksiz anlatılar biçiminde" ve üslupsal bir çeşitliliğin hakim olduğu çok çeşitli anlatı türlerine izin verir, ancak “düzenlerin tekdüzeliği ve kalıcılığı” ile boğulmuş: Ebeveynleri ve eğitimcileri rahatlatmak için , Épinal'in imgelerinin modeli üzerine basılı metinlerin eşlik ettiği üç sessiz imgeden oluşan dört satır . Bu yeni dergi türünün başarısıyla karşı karşıya kalan diğer yayıncılar, onu taklit ettiler: 1904 ve 1905'te, aynı türden diğer beş gazete rakip olarak piyasaya sürüldü, ancak yalnızca Offenstadt'ın tüm ahlakın üzerinde mizahı tercih eden gazeteler , Fayard hattı.
Bu iki dergi, otuz iki yıllık varoluşları boyunca çok az gelişir: Birinci Dünya Savaşı sırasında, gerçekçi bir şekilde çizilen Alman karşıtı hikayeler hakimdir; 1920'lerde macera ve egzotizm hikayeleri gazeteyi doldurdu ve Art Deco tarzı tasarımları etkilemeye başlarken, takip edilecek hikayeler çoğaldı. Bu on yılın sonundan itibaren, 1903'ten beri sürdürülen tiraj, düşmeye başladı, iki dergi, zamanın gençliğinin zevklerine daha uygun bir şekilde yayıncılarınkilerle rekabet halinde (baloncuk kullanımı, daha az ahlaki hikayeler): yayıncı birkaç Amerikan dizisini içe aktarır (baloncukları silerek ve kutuların altındaki metinleri yeniden yazarak), hikayeler haberlere daha yakındır; spor, 1932'den itibaren girişini yapar, hikayelerin başlıkları çizilir, birkaç tane daha yapılandırılmamış sayfa görünür. Bununla birlikte, özellikle Le Journal de Mickey (1934) ve Hurray (1935) gençleri eski moda imaj hikayelerinden daha da uzaklaştırırken , satışlardaki düşüşü hiçbir şey durduramadı : 1935'te, satışları yapılan La Jeunesse Illustrée ve Les Belles Images on yılda üçe bölünür, birleşir, sonra görünmeyi bırakırAralık 1936.Yayıncılık kitle çağına giriyor
Bu editoryal satır önemli bir başarıydı ve seri romanların (örneğin daha sonra Le Petit Journal'da yayınlananlar gibi) yayınlanmasıyla genişletildi . Böylece, o yayınlanan La Porteuse de ağrı ile Xavier de Montépin tarafından romanları Paul Féval veya Michel Zevaco . Onun en büyük başarısı oldu fantomas serisi ile, Pierre Souvestre ve Marcel Allain tarafından imzalanan kapaklı, Gino Starace 5 milyon kopya aşacaktır. İki haftada bir yayınlanan La Vie littéraire adlı küçük bir dergi, 1898'de 1902'ye kadar "Fayard Frères" adıyla yayınlandı .
Bu şekilde, büyük baskı sayılarına sahip iki düşük maliyetli koleksiyonla "Fransız yayıncılığını seri üretim çağına getirdi": "Modern-Bibliothèque" 1904'te piyasaya sürülen, çağdaş romanların 95 santimde olduğu, La Bataille'ın Claude tarafından yapıldığı "Modern-Bibliothèque" Farrère çıktı (1909'da bir milyon kopya sattı); gibi 65 centimes en popüler romanlar sunmaktadır “Popüler Kitabı”, Chaste et flétrie tarafından Charles Mérouvel ve Fantomas serisi Pierre Souvestre ve Marcel Allain tarafından.Popüler yazarlar ve tarihi koleksiyonlar
Joseph-Arthème Fayard ilk popüler edebiyatın baskısında adanmış babasının politikasını devam etti ve bunu tam eserlerin baskısında tarafından belirlenmiş olduğunu tonu olan yeni bir yön verdi Alphonse Daudet nedeniyle ikincisi yıllardan ile dostluğunun, oğlu Léon Daudet . Zamanının ünlü yazarlarını yayınlamaya karar veren Fayard, Maurice Barrès , Paul Bourget veya Marcel Prévost'u düzenlemeye başladı .
1904'te, belirli bir madde ve biçim niteliğinden feragat etmeden imgeler aracılığıyla okumayı popüler hale getirme fikriyle, ünlü yazar Associating " Belle Époque" ruhuyla işaretlenmiş "Modern-Bibliothèque" koleksiyonunu başlattı . ve illüstratör sanatçısı, "lüksü herkesin ulaşabileceği yere koyması gerekiyordu" : romanlar dergilerdekine benzer 17 x 24 cm formatta sunuluyor, metinler iki sütun üzerinde ifade ediliyor ve tamamı vinyetlerle dolu. minimum 50.000 kopya ile döner preslerde basılmış ve zımbalama ile mekanik olarak bağlanmış (dikilmemiş). Cazip satış fiyatı 0,95 franktır ve sonuç olarak telif hakkı yarıya indirilmiştir (10 yerine% 5): bu orijinal formül Pierre Lafitte (1910) ve ardından Jules Tallandier (1911) tarafından taklit edilmiştir . Marcel Prévost, diğerlerine liderlik ederek orada görünmeyi kabul eden ilk kişidir. In 1920 , moda oldu dekoratif sanatlar ve gelen çizimler dönüş geçti odunculuk ancak photomechanization yoluyla; 1923'te " Yarının Kitabı " koleksiyonunun lansmanı , küçük burjuvaziden bir okuyucu kitlesini hedef alan, makul fiyatlarla satılan bu kalite mantığını takip ediyor.
Joseph-Arthème Fayard, Excelsior gazetesinin yazı işleri ekibini yönettikten sonra 1920'lerin başında , Maurrassian tarihçi Pierre Gaxotte tarafından yönetilen "Grandes Études Historiques" adlı yeni bir koleksiyon kurdu . Bu serinin açılışı , kraliyetçi tarihçi ve Action Française'nin kurucu ortağı Jacques Bainville tarafından L'Histoire de France tarafından yapılmıştır . Ağırlıklı olarak milliyetçi haklara mensup yazarların yayınlandığı bu dizinin katalog cildi hatırı sayılır olacaktır. Maurras'ın editörlüğünü yaptığı "Great Political and Social Studies" koleksiyonu daha küçük olacak . 1942 yılında, tam doluluk ile, bulduğumuz 76 inci sayısında Benim Doktrini bazı daha az ünlü yazarlar arasında Adolf Hitler, imzaladı.
1936'da ölen Joseph-Arthème Fayard, Candide'ı başlattı ve ben her yerdeyim . Eşi için kampanya Charles Maurras için girmek Académie française - Bu 1938. Onun oğlu yapıldığını Jean Fayard , 1937 yılında evin yönetimini devralan, daha sonra da sol Londra'da katılmak General de Gaulle içindeTemmuz 1940 ve bu ayın sonunda Paris'e dönüyoruz.
1941 yılında Jean Fayard ve Bernard Grasset satın başarı olmadan çalıştı Calmann-Lévy bir konsorsiyum aracılığıyla sürümleri karşı, Arileştirilmesi işlemleri Nazi yayıncı Gerhard Hibbelen tarafından yürütülmektedir.
14 Eylül 1944Basımın saflaştırılması için Raymond Durand-Auzias, Jean Fayard, Francisque Gay , Robert Meunier du Houssoy, Pierre Seghers , Étienne Repessé, Vercors ve Jean-Paul Sartre'dan oluşan bir komisyon kuruldu .
1956'da Hachette , Fayard sürümlerinin hissedarlığına katıldı ve halka açık bir limited şirkete dönüştü . 1962'de Fayard, Hachette grubu tarafından emildi. Ardışık iki yönetmen Charles Orengo ve Alex Grall. 1980'de evin mali sonuçları kötü oldu.
İçinde Aralık 2009Fayard, Isabelle Seguin tarafından yönetilen ve dolayısıyla Fayard'da edebiyat yönetmeni olan Hachette Edebiyat bölümünün (özellikle "Pluriel" cep koleksiyonunu yayınlayan) emilimini duyurdu .
Claude Durand, 2009 yılında emekli oldu ve yerini Hachette grubuna ait olan Éditions Grasset & Fasquelle'in başkanı olan Olivier Nora aldı . The6 Kasım 2013Olivier Nora , yerini resmi olarak devlet başkanı olan Sophie de Closets'e veriyor .1 st Ocak 2014.