Oda her zaman kahkaha, çanlar ve yerel Dave ve Busters’tan gelen yüksek sesli müzikle uğultu yapıyor. Burası yetişkinler için Chuck E. Cheese’e benziyor – yiyecek, alkol ve oyunlar – bir insan daha ne isteyebilir ki? Oda mutfakta pişirilen yemek kokusuyla doluydu, dumanlıydı ve aydınlatma düşüktü, böylece oyun ışıkları daha parlak parlayacak, yoldan geçenleri oynamaya ve bilet kazanmaya ikna edecek.
Ceplerinden biletler dökülüp boyunlarına sarılarak, kulaktan kulağa uzanan gülümsemelerle dolaşan erkekler ve kadınlar vardı. D&B biletlerinin kupaları sarı kağıt biletlerle ağzına kadar dolduruluyor. “Family Guy Monopoly maçına yeterince biletimiz olduğunu düşünüyor musun?” Çocuklardan biri, arkadaşıyla birlikte biletlerini saymak için ödül gişesine koşarken sordu. “Bilmiyorum, ama yapmazsak, aptal bir ödül için biletlerimi boşa harcamak istemiyorum, oyun için yeterli olana kadar beklemek istiyorum. Bu oyunu sonsuza kadar bekliyordum Burada yeterli bilet almak için üç kereden fazla zaman aldı, “dedi. Yerel Walmart’ınızda normalde 20 dolara mal olacak bir fiyat burada yüzlerce dolara mal olabilir, ancak bu kadar eğlenirken kimse fiyatı umursamıyor. “
Jeopardy oyununun etrafında büyük bir kalabalık vardı. Dört kişi büyük bir ekranın önünde koltuk değneklerine oturdu ve kimin soruları doğru cevaplayıp en çok bileti alabileceğini görmek için birbirleriyle yarıştı. Oyun tıpkı evde görebileceğiniz şov gibi kurgulanmış, doğru cevapla ilk giren kim en çok bileti alıyor. Çevrelerindeki insanlar dört oyuncuya yardım etmeleri için sağdan sola cevaplar bağırdılar; Müzik çok gürültülü olduğu için, oyuncuların diğerlerinin onlara söylediğini duyması zordu. Uzun dalgalı sarı saçlı bir kız çığlık atmaya başladı, “Aman Tanrım, cevabı bilmiyorum! George Clooney mi yoksa Brad Pitt mi?” Onun dehşetine rağmen, sorunun cevabı Brad Pitt’di. Oyunu kaybetti ve bilet ikramiyesini kaybetti; biletlerin çoğu kestane rengi saçlı ve koyu kahverengi gözlü uzun boylu bir adama gitti.
Koyu kahverengi gözleri ve kumral saçlı bu adam, hikayemizin en önemli parçası. Adı, Derek Foster. Derek tipik bir atari bağımlısına benzemiyor, ama öyle olduğundan emin olabilirim. Bu gece GQ dergisinin güney erkek sayısından bara doğru yürüyormuş gibi görünüyordu. Saçları geriye doğru kaymış, yüzünde biraz kirli, daha dar bir kot pantolon ve ekose düğmeli bir gömlek giymiş. Beline kahverengi iş botları ve John Deer kemeri takıyor. Jeopardy oyununda aldığı her doğru cevap için bir “Evet!” Sesi derin ve güney aksanıyla ilgili en ufak bir ipucu var.
“Dave ve Busters’a bağımlıyım,” dedi Derek, hızlıca biradan bir yudum alarak. “Her hafta buradayım … bazen iki veya üç kez. Bu gerçeklikten iyi ve hızlı bir kaçış. Kereste fabrikasındaki işimden ayrıldıktan sonra, biraz buhar atmak için buraya gelmeyi seviyorum.” Elim Jeopardy’de. “
Oyun alanı, oyunlarını oynayan insanlarla dolu. Derek’i bir sonraki maçına kadar takip ederken, mekanda dolaşan alkol, ter ve yiyecek karışımını koklamaktan kendimi alamıyorum. Alkolün kokusu kuvvetlidir; temelde oyun zemini boyunca itilirken yuhalamalarını yere döken insan sayısından kaynaklanıyordu.
Derek’in en sevdiği oyunlardan biri olan bilet çarkına gidiyoruz. “Oyun böyle işliyor” dedi yoğun gözlerle. “Önce sağdaki kolu sonuna kadar itin, şimdi sertçe ittiğinizden emin olmalısınız, aksi takdirde tekerlek dönmez. Kolu aşağıya çektikten sonra tek yapmanız gereken beklemek ve hangi numaranın olduğunu görmektir. ok iner. Bu en kolay oyun ve en fazla kartı alırsınız. “Derek elini kaldıraca koyup elinden geldiğince sert itti, çark en sonunda altı kez dönmüş olmalı ve sonunda numarada durmuş olmalı 50. Biletler makineden çıkmaya başladı ama Derek biletlerini almadı. bunun yerine 500’den fazla bilet alana kadar defalarca oynadı. Sonra tüm kartları düzgünce katladı ve Dave & Busters kupasına koydu.
“Amacım küçük kız kardeşime o dev mor ve siyah dolgulu gorili almak … bu 10.000 bilet. Neredeyse oradayım! Umarım dört hafta sonra doğum günü için yeterli biletim var,” dedi Derek. dev maymuna bakarken.
Yaklaşık gece yarısı ve insanlar binayı birer birer terk etmeye başlıyor. Her kişi çıktıkça oda daha da sessizleşiyor. Bazıları biletlerini kullanmak ve eve gitmeden önce ödüllerini almak için ödül gişesine koşarken, diğerleri bir dahaki sefere geldiklerinde daha iyi bir fiyat alabilmek için biletlerini saklar. Derek bu insanlardan biridir. Tüm biletlerinin D&B Kupasında düzgün bir şekilde saklandığından emin oluyor, ceketini giyiyor ve soğuk, soğuk gecede arabasına doğru yürüyor. “Belki bir dahaki sefere o gorile yetecek kadar alırım, ama bugün değil.”