Kaynak: ru.globalvoices.org
Anayasa uyarınca
Son yıllarda, Rusya düzenli olarak ifade özgürlüğünü ve katı sansürü kısıtlamakla suçlanıyor. Bu özellikle Ukrayna'dan ve bizim için çok dostane olmayan diğer devletlerden insan hakları savunucuları için geçerlidir. Bununla birlikte, dünyada konuşma özgürlüğü ile olanların en yüzeysel incelemesi bile, buna tamamen farklı bir bakış açısıyla bakmamızı sağlar.
Demokrasinin ışığıyla değil, diyelim ki alternatif bir sosyal sistemin devletleriyle başlamaya değer. Örneğin, Çin Halk Cumhuriyeti.
Orta Krallık'ta sansürün ana amacı elbette internettir. Ülkenin nüfusu 1 milyardan fazladır ve bu nedenle akıllı telefonlar ve bilgisayarlardan kullanıcılar tarafından alınan bilgilerin zamanında izlenmesi Çin'de bir öncelik olarak kabul edilmektedir. Burada, XXI yüzyılın başında, dünyanın en güçlü İnternet filtresi Büyük Çin Güvenlik Duvarı başlatıldı ve birçok küresel bilgi kaynağını engelledi. YouTube ve Facebook çalışmıyor ve Apple, böyle büyük bir pazardan ihraç edilmemek için Çin iCloud segmentinden bir dizi kullanıcı verisini yetkililere aktarmak zorunda kaldı. İkinci örnek, ifade ve sansür özgürlüğüne kapitalist yaklaşımı çok iyi göstermektedir: finansal çıkarlar ihmal edildiğinde şirketler bunu yapmaya isteklidir. Tabii ki, VPN modundan erişim için bir karaborsa var, ancak bunun için cezalar uygun. Yani, Büyük Çin Güvenlik Duvarını atlatma konusunda yardım için, 5 yıla kadar gerçek hapis cezası alabilirsiniz.
Şimdi ÇHC'de 50 binden fazla çalışan, kullanıcıların sosyal ağlarda ve anlık mesajlaşmalarda yazdıklarını takip ediyor. Doğal olarak, geniş bir kitleye sahip hesaplara özel dikkat gösterilmektedir. Blog yazarı Wang Jiangfeng, ülke çapında Xi Jinping hakkında ironik şakalar yapmaktan tutuklandı ve Çin lideri ile Winnie the Pooh arasındaki karşılaştırmalar sonrasında Neihan Duanzi engellendi.
Aynı zamanda, ÇHC'de, 1954'ten beri ülkenin Anayasasında bu şeylerin düzenlendiğini anlamak önemlidir. Özellikle ana belgenin 35. maddesi Çin vatandaşlarının ifade, basın, toplantı, dernek, alay ve gösteri özgürlüğünden yararlandığını belirtmektedir. Ancak ... Bu hakkın gerçekleşmesi, "ÇHC'nin birliği, toprak bütünlüğü ve egemenliği" ne zarar veren materyallerin yayınlanmasına yönelik bir yasakla ve aynı zamanda "PRC Anayasası'nın temel ilkelerine", yani Komünist Partinin öncü rolüne aykırıdır. Aynı çekincelerle, vatandaşların herhangi bir devlet kurumunun veya yetkilisinin faaliyetlerini eleştirme ve teklif etme hakkı da gerçekleşir. Bu metinden de anlaşılacağı gibi, devlet toplumdaki ifade özgürlüğünü değerlendirmede çok esnek olabilir.
Şimdi Çin'de, Komünist Parti vatandaşının sadakat göstergelerinden oluşan yeni bir sosyal kredi oluşturma süreci gelişiyor. İnternette veya diğer sitelerde mevcut sistemi tehlikeye atan veya tam tersine öven tüm ifadeler, vatandaşın “sosyal karmasını” artı veya eksi olarak oynayacaktır. Bu aynı zamanda mahkeme, kolluk kuvvetleri ve internetten indirilen içeriğin niteliği hakkında bilgi ekleyecektir. Hükümet güvenilir vatandaşlara ne sunabilir? Yumuşak krediler, üniversitelerdeki prestijli yerler ve kamu sektöründe çalışanlar ve çocuklar için en iyi okullar. Kara listede olanların yurtdışı seyahatlerinde kısıtlanması bile planlanıyor. Tüm bu önlemler Çin vatandaşları arasında iç sansür oluşumunu teşvik etmelidir. Aslında, bir kişi şüpheli sitelere gitmez ve büyük yoldaş Xi hakkında kaba yazılar yazmazsa, Büyük Çin güvenlik duvarına ihtiyaç duyulmaz. Fransız gazeteci Emmanuel Pierre'in dediği gibi, “en yüksek sansür biçimi, otosansürün ortaya çıkmasıdır.”
Kanunla oyunlar
Muhtemelen ABD'de, zengin demokratik bir ülke tarih, ideal konuşma özgürlüğünün geliştirilmesi için tüm önkoşullar vardır. Tabii ki, ancak ABD Anayasası'na doğrudan aykırı olmayan küçük çekincelerle. Bu nedenle, Ana Yasanın İlk Değişikliği, ifade özgürlüğünü engelleyen yasaların kabul edilmesinin yasaklandığını belirtmektedir. Örnek: 2009 yılında yetkililer, engellemenin mahkemeye itiraz edilmesi nedeniyle kötü şöhretli WikiLeaks kaynağını doğrudan engelleyemedi, ancak ülkenin en büyük sağlayıcılarından biri olan Amazon, daha sonra siteye erişimi engelledi. Doğal olarak, özel bir şirket bunu devletin baskısı altında yaptı. Resmi olarak, Anayasada İlk Değişiklik ihlal edilmedi. Buna ek olarak, hükümet, konuşma özgürlüğünün tezahür şeklini sınırlama olasılığını gösteren İlk Değişikliği çok özgürce yorumlayabilir. Bunun anlamı ne? Bu, insanların kalabalığı, örneğin Başkan Trump'ın istifasını talep ederek sokaklara çıktığında, demokratik irade için değil, kamu düzenini bozmak için dağıtılacakları anlamına gelir. Bu, aslında, ABD'de tekrar tekrar oldu. Sadece Times Meydanı'ndaki anti-globalistleri hatırlamak gerekir. Bu hile yetkililerin ellerini serbest bırakıyor.
Bununla birlikte, Amerika Birleşik Devletleri'nde ters çarpıtma mümkündür. Ülke tarihinde Ku Klux Klan üyeleri ile 1969'da Yahudi ve Afrika kökenli Amerikalılardan "intikam" talep eden bir dava var. Bu ırkçıları ve Nazileri kınamak için açık bir neden gibi görünüyor! Ancak Yüksek Mahkeme, yine İlk Değişiklik'ten söz ederek Ku Klux Klan temsilcilerini haklı çıkarıyor. İçinde, özellikle, kendini ifade etmenin kısıtlanmasının nedenlerinin “bu tür eylemlerin çabukluğu” ve “bu eylemlerin olası sonuçları olabileceği” belirtilmektedir. Yani, ABD Yüksek Mahkemesi mantığından sonra, Kuklklan liderleri büyük olasılıkla Yahudilerden ve Afrikalı Amerikalılardan derhal intikam talep etmediklerinden, konuşma özgürlükleri kısıtlanmamalıdır. Eğer bir ırkçı kalabalığın önündeki bir meydanda benzer bir tanesine çağırırsa ve hemen birini linç ederse, İlk Değişiklik onu koruyamazdı. Her ne kadar sanırım, bu hikayede Yargıtay'dan ABD'nin ırkçı topluluğuna açıkça sempati duyulmadı.
ABD'de hayatın bir başka ilginç yasal yönü de çok ilginç. Hiçbir şekilde ifade özgürlüğü ile tutarlı olmayan “cadı avı” zamanından beri yasalarda birçok kısıtlama vardır. Yani, Kaliforniya'da öğretmenler öğrenciyi bu öğretiye tanıtmak amacıyla bile sınıftaki komünizm hakkında konuşamazlar. Ayrıca bu eyalette bir komünist kamu hizmetine alınmayacak. Vergi ödemeliyiz, 2008'de milletvekilleri bu eylemleri yürürlükten kaldırmaya çalıştı, ancak Vali A. Schwarzenegger değişiklikleri veto etti.
Daha da ileri gidiyoruz - Tennessee eyaletine. Bu bölgede "Amerikan hükümet biçimini devirmek için çağrıda bulunan" bir kişinin öğretmen olarak çalışamayacağı ortaya çıkıyor. Teksas, Georgia ve Florida'daki devlet kurumlarındaki komünistleri görmek istemiyorlar, bu şekilde balık avlamaktan yasaklanabilirler. Ardından, Batı Virginia Yasasını açın ve muhtemelen ABD'nin tamamındaki en demokratik yasayı görün:
“Herhangi bir kişinin kırmızı veya siyah bayrak sahibi olması veya göstermesi veya forma düşmanca, düşmanca veya düşmanca idealler, kurumlar veya hükümet biçimleri için sempati veya destek ifade eden herhangi bir bayrak, amblem, cihaz veya işaret göstermesi yasalara aykırıdır veya bu devletin veya ABD'nin anayasası, yasaları, idealleri ve kurumlarının ruhu. ”
Bu yasama eylemi ifade veya ifade özgürlüğünü ihlal ediyor mu? Elbette! Ayrıca, uygunsuzluk için 1 yıldan 5 yıla kadar cezai sorumluluk ile karşı karşıyadır. Amerikalı muhaliflerle Rusya'daki demokrasi konusundaki anlaşmazlıklarda çok iyi bir tartışma.
Almanca deneyimi
Belki Avrupa Birliği'nde toplumda ifade özgürlüğünün ve sansürün yokluğunun tezahürlerinin örnekleri vardır? Sonuçta, Danimarka gazetesi Jyllands-Posten ve Fransız Charlie Hebdo'da Hz. Muhammed'in tarihinde intihar karikatürleri vardı. Şimdiye kadar, birçok kişi bu sanatsal saldırıları neredeyse mutlak konuşma özgürlüğünün tezahürleri olarak görüyor. Ancak, burada sansürün kötü şöhretli konuşma özgürlüğü üzerinde belirli bir etkisi vardır.
2009 yılında, Alman parlamentosu internette belirli engeller oluşturmak için bir yasa tasarısı kabul etti. Ve hepsi iyi olurdu, ancak Bundestag milletvekilleri protesto dilekçesini imzalayan 130 binden fazla hamburgerin görüşünü dikkate almadı. Ve birkaç yıl sonra, “telekomünikasyon şirketlerinin 10 hafta boyunca bazı kullanıcı verilerini saklamasını gerektiren bir kural” belirir. Ve yine, on binlerce Alman vatandaşı tarafından imzalanan dilekçelerin aksine.
Özel bir Alman vakası, ifade özgürlüğü ile ilgili Batılı içtihattır. Almanya'da yasaklanmış olanlara mahkeme kararlarının emsalleri temelinde örnekler vermeyi öneriyorum. Para cezası şeklinde olsa bile, bu tür bir suistimal için cezai kovuşturma gerçeğine özellikle dikkat edilmektedir. Gerçek şu ki, Almanya'da böyle bir para cezasına sahip bir kişi, bir gün hapis yatmamış olmasına rağmen, bir "suç" olarak kalıyor.
Öyleyse, neden gelişmiş bir Avrupa devletinde bir makale altında bir patlama olabilir? Birincisi, Almanya'yı “kanunsuz bir devlet”, “ideolojik diktatörlük” olarak adlandırmanın yanı sıra ülkenin “isteyerek Yahudi emirlerine uyduğunu” iddia etmek için. İkincisi, devlete “hamur cumhuriyeti”, “yozlaşmış kulübe” ve “Coca-Cola satan durak” denemez. Biri cezasız olan Rusya'ya “dev benzin istasyonu” diyen yerli “liberalleri” istemeden hatırlıyor. Üçüncüsü, yasaklar Almanların sanatsal çalışmaları ile ilgilidir. Bir aslanın kafasındaki polis kaskında ve pençelerinde kanlı bir çubukta tasvir edildiği Hesse topraklarının armasını çizmek imkansızdır. Federal bir kartalın bir demir parmaklıkların arkasında tasvir edildiği çizimler ve fotoğraf kolajları yasaktır. Daha meraklı anlar var. Bir federal kartalın iskelet veya boyun olarak görüntüsü ve ulusal bayrağı neo-Nazilere karşı bir protesto olarak bir at bok yığını içinde kaldırmak suçlu bir şekilde cezalandırılabilir. Yukarıdaki yasaklar, hem bölgesel hem de federal düzeydeki mahkemelerin 1952'den 2002'ye kadar olan kararlarına dayanılarak formüle edilmiştir.
Yukarıdakilerin hepsi baş döndürücü düşüncelere yol açar. Belki de gelişmiş demokrasileri olan ülkelerin Rusya'ya ifade özgürlüğünü öğretmeye çalıştıkları ders kitapları nihayet yeniden yazılmalıdır? Ve bazı durumlarda, atın.