Ferhat Göçer'i nasıl bilirsiniz bilmiyorum.
Şahsen benim gözümde sesi güzel olmakla birlikte, biraz mıy mıy olan, efendilkten kırılan, topu topu 4-5 şarkısını bildiğim, onların da en fazla 2 tanesini sevdiğim bir arkadaştı kendisi.
Sanırım kendisiyle ilgili takdir ettiğim tek şey; mesleği dışında başka işlerle uğraşıp onlarda başarılı olmasıydı.
(Kendime yakın bulduğum için olsa gerek)
Çok sevdiğim bir arkadaşımın telefonuyla kendimi konserde buldum.
"Sana da bilet alıyorum"
"Ama ben pek sevmem.... ama biz Newcastle'a gidecektik.. Ama ama..."
Ne söylediysem çürüttü, ben de pes ettim. İyi ki de etmişim.
Efendilik evet, oldukça geçerli.
Ama o mıy mıy dediğim adam Özdemir Erdoğan'dan Quenn'e kadar kimlere kimlere dönüşmedi.
Şarkılarını bilmiyorum diye boşuna endişelenmişim çünkü zaten bilinen şarkıları söyledi.
Desperado'yu dinlemeyi beklediğim ennn sonnn konserdi onunkisi.
Ağzım açık, gözlerim kocaman, yüreğim mest olmuş bi şekilde ayrıldım konserden.
Ve gerçekten çok ama çok iyi bir sesi var!
Ömür Gedik de konsere gelmiş, en ön sıradan izliyordu Ferhatını.
Şarkı da söylediler birlikte ama nedense ayağa kalkma gereği duymadı hatun.
Sonuç olarak; güzel bir geceydi.
Gidilebilir konserler ve "iyi ki"lerimiz arasına ekliyoruz Ferhat Göçer'i..