‘Aman.’ Baek Kang Hyun’un gözleri keyifle parladı.
Tembelce hareket eden ve tamamen ilgisiz görünen Kang Yu’ya baktı. Ve blöf yapmıyordu.
Kang Yu, listelenen koşulların kendisi için gerçekten yetersiz olduğunu düşündü.
— Heh~ Sen gerçekten ilginç bir insansın! — Kang Hyun kıkırdadı.
– Verecek başka bir şeyin yoksa gidebilirsin.
Bu cevap oldukça sert geldi.
Aslında, karşısında oturan adamın Kore’nin en iyi Oyuncularının başındaki kişi olduğu düşünüldüğünde, tavrı bu durumda hiçbir şekilde uygun değildi.
— Ahahah! — Baek Kang Hyun kahkahayı patlattı.
Kendisine bu kadar küstahça cevap verebilecek bir adamla en son ne zaman karşılaştığını hatırlamıyordu.
Kang Yu’ya baktı ve sırıttı.
– Senden hoşlanıyorum! Peki, hangi koşullar size uygun olacak?
– Hmm….
Adam en iyi Oyuncuya bakarken gözlerini kıstı.
Dışarıdan ifadesi tembel bir kediyi andırıyordu ama aslında istediği seçeneklerin üzerinden geçiyordu.
“Eğer Baek Kang Hyun ise…”
En az yüz kez duyduğu bir isim.
Bu adam bir Dünya Sıralaması olarak nitelendirilmemiş olsa da, yine de kendi ülkelerinde eşi benzeri olmayan bir canavar olarak anılırdı.
Chae Young-ju bile ondan aşağıydı.
“Böyle görüneceğini düşünmemiştim.”
Kang Yu, Baek Kang Hyun’un pek insan gibi görünmeyeceğini düşünmüştü ama adamla yüz yüze görüştükten sonra tahmininin pek de yakın olmadığını fark etti.
Kore’deki en güçlü Oyuncu imajı bir anda çöktü.
“Acaba son söylentiler yüzünden mi ortaya çıktı?”
Kang Yu’nun radarın altında kalması imkansızdı. Şeytanın Öğretmenleri ile ilgili olarak çok aktifti.
Baek Hwa Yeon, hoşuna gitse de gitmese de söylentilerin öyle ya da böyle yayılacağı konusunda onu uyarmıştı.
“Ama Baek Kang Hyun’un şahsen bana bir teklifte bulunacağını kim düşünebilirdi?”
Bu tahmin edemeyeceği bir sürprizdi.
“Şu Chae Young-ju da… Lonca liderlerinin ikisi de şahsen benimle tanışmak için kendi yollarından gittiler.”
Kang Yu, bir süre gözlerini ayırmadan Baek Kang Hyun’a baktı ve ardından şunları söyledi:
— Üzgünüm ama şartlarınız ne kadar iyi olursa olsun loncanıza katılmayacağım.
Tereddüt etmeden veya şüphe duymadan cevap verdi.
Doğruydu; Red Rose ve Hwaran Squad ile olan mevcut ilişkisinden fazlasıyla memnundu.
İlişkilerinde onun için en önemli şey, ona eşit davranmaları ve herhangi bir emre uymaya gerek olmamasıydı.
Ancak bir loncaya katılmak, her şeyi anında değiştirirdi.
Öyle ya da böyle, bir üstün kazanacaktı.
“Bunu istemiyorum.”
Kendisine sunulan koşullar ne kadar büyük olursa olsun, adam birine itaat etme fikrini bile kabul edemiyordu.
— Haaah, ne istiyorsun?
– Kim bilir. Kendiniz tahmin etmeye çalışın.
— Haha! İyi! Benimle böyle konuşmaya cesaret eden insanlarla tanışmayalı uzun zaman oldu!
Başını salladı ve neşeyle gülümsedi.
— Böyle bir teklife ne dersiniz? Bize katılırsan, sana Legendary Elite ekipmanı vereceğim.
Kang Yu’nun gözlerinde bir an için şüphe parladı.
Baek Kang Hyun bunu fark etti ve kıkırdadı.
– Teklifimle ilgilendiğini düşünüyorum.
‘Hmm…. Bunu inkar edemem.
Efsanevi Elit ekipman.
Bir Oyuncunun ne kadar parası olursa olsun, Efsanevi seviye ekipman bulmak yine de zordu.
Her şeyden önce, delicesine nadirdi.
Çoğu Oyuncunun kullandığı ortak ekipman, modern silahların yaratılmasında yer alan ortak bir mühendis gücü tarafından üretildi.
Üretiminde diğer yaygın malzemelerle birlikte Geçit canavarlarından çıkarılan mana taşları kullanıldı.
Ancak Legendary Elite ekipmanının üretimi için kullanılan malzemeler, Level S Gates ve üzeri elde edilen malzemeler, özellikle de bu Gates’lerin patronlarından çıkarılan mana taşlarıdır.
“Bu tür ekipmanlar için gerekli malzemeleri elde etmek her zaman mümkün olmuyor.”
Ek olarak, bu ekipman katmanı sözde bir ‘belleğe’ sahipti.
Bir kişi Efsanevi ekipmanı taktığında, ilk kullanıcıyı ‘hatırlar’ ve başka hiç kimse onu kullanamaz.
Bu nedenle, hafıza işlevi nedeniyle, bir Oyuncunun bir Efsanevi ekipman bulduğunda bile onu kullanamaması alışılmadık bir durum değildi.
“Bu teklif kulağa çekici geliyor.”
Erişebildiği üst düzey ekipman çok etkili olmasına rağmen, ‘Efsanevi’ kelimesi onu çağırıyordu.
“Chae Young-ju’nun kullandığı metal zincirler de Efsanevi.”
Tabii ki kendi başına güçlü ama zincirler onun enerji tasarrufu yapmasına ve gücünü artırmasına izin verdi.
Ayrıca Efsanevi ekipmanın kullanıcının becerilerini geliştirdiği durumlar olduğu söyleniyor.
“Ama ne yazık ki, Magi’yi yetiştirmede güçsüz.”
Bu gerçeğin farkına varılması, ret lehine başka bir argüman oldu.
Çok fazla şüpheden sonra, Kang Yu başını sıkıca salladı.
– İlgilenmiyorum.
Kuşkusuz, teklif gerçekten cazipti.
Öyle olsa bile, bu kadar çekici koşullar Kang Yu’yu kimseye itaat etmeye zorlayamazdı.
— Haha. Böyle cevap vereceğini biliyordum.
Baek Kang Hyun, koltuğundan kalkarken ona iyi huylu bir gülümseme verdi.
– Bu benim numaram. Herhangi bir zamanda fikrini değiştirirsen beni ara.
– Peki.
– Yemeğinizi böldüğüm için üzgünüm. Oh, ve daha iyi tat için yemeğinize başka bir şey eklemelisiniz.
Baek Kang Hyun, udonun yanındaki kkakdugi tabağını aldı ve içindekileri Kang Yu’nun kimchi jjigae karışımına boşalttı.
(Pp: Kkakdugi – dilimlenmiş turp küplerinin eklenmesiyle bir tür kimchi)
— Böyle daha lezzetli olacak! — Kang Hyun kendinden emin bir şekilde sırıttı
— Kimchi jjigae’ye kimchi eklemek…?
– Heh, hiçbir şey anlamıyorsun. Baharat çok farklı, baharat!
— Peki, deneyeceğim.
Kang Yu, tabaktaki her şeyi karıştırırken kıkırdadı ve yemeye başladı.
Şimdi çorba, kimchi jjigae’ye hiç benzemiyordu, ama bir tür çöp gibi görünüyordu.
Bu kombinasyonu ilk kez gören Han Sol, tabağa şüpheyle baktı.
— Kang Yu, lezzetli mi?
– Elbette.
Sipariş edilen tüm tabakları boşalttıktan sonra adam koltuğundan kalktı.
– İyi hadi gidelim?
– Kang Yu, iyi misin? Böylesine büyük bir teklifi reddettiniz… — Han Sol endişeli görünüyordu.
— 50 milyon won için pişmanlık duyuyor musun?
– Ah, hayır, demek istediğim bu değildi! Benim param bile değil. Bu sadece… bunu yapacak biri gibi görünmediğini biliyorum ama… ya intikam almaya karar verirse?
– Cesaretin varsa bırak gitsin! — Kang Yu kahkahalara boğuldu. – Onu buna pişman edeceğim. —
Evet, sonuna kadar.
Alışveriş merkezinin etrafında bir kez daha dolaşarak otoparka yöneldiler.
Han Sol kulaktan kulağa ışıldıyordu.
— Bugün çok eğlenceliydi!
— Evet, — katıldı Echidna. — Kang Yu’nun beğendiği kıyafetleri alabildim.
Her iki kızın da yüzlerinde geniş gülümsemeler vardı, o günden memnun oldukları açıkça belliydi.
— Bu iyi, — dedi Kang Yu biraz yorgun bir ifadeyle.
Alışveriş merkezinin etrafında sürekli daireler çizerek yürümekten aklını kaybetmeye yakın olmasına rağmen, hiç de kötü bir ruh hali içinde değildi.
Ayrıca bugünkü gezi sayesinde Han Sol ve Echidna birbirlerine çok daha yakın olabildiler.
— Arabayı getireceğim, burada bekleyin.
— Tamam Kang Yu.
Kızlardan geçici olarak ayrılarak arabasına gitti.
Bu sefer Echidna ön koltuğa oturdu.
Yeni arabasına çoktan alışmış olan Kang Yu, yer altı otoparkından kolayca çıktı.
– Bu üzücü. — Han Sol aniden konuştu.
– Hmm?? Neden bahsediyorsun?
— Legendary Elite ekipmanı hakkında. tereddüt ettiğinizi fark ettim.
– Ah, evet, yazık, tabii ki. — Adam, teklifi hatırlayarak dilini şaklattı/
Efsanevi ekipman hakkındaki düşünceler öğle yemeğinden beri onu terk etmedi.
– Teklifi geri çevirebilmen iyi bir şey.
– Sence bu iyi bir şey mi?
– Evet. — Han Sol gözlerini kıstı. – Bana… rahatsız edici bir adam gibi geldi. —
Kang Yu, yanlarında oturan adamı düşündü. Geriye dönüp baktığımda, Baek Kang Hyun’un aksanı oldukça tatlıydı ve iyi bir adama benziyordu. Kang Yu’yu kesinlikle endişelendirmedi.
“Bir kadının içgüdüsü olmalı.”
Kang Yu, Young-ju ve Hwa Yeon’dan bu adam hakkında daha fazla şey öğrenmesi gerektiğini düşündü.
– Benim için kimseye itaat etmek istemedim.
– Kabul ediyorum. Birinin emirlerini yerine getirdiğini hayal edemiyorum.
– Kang Yu emirleri dinlemek zorunda kalmamalı, – Echidna onun gömleğini kavrarken hoşnutsuz bir sesle söze girdi.
Kang Yu’yu putlaştırdı ve onun başka birinin kararlarını takip ettiğini hayal etmek bile istemedi.
– Merak etme. Bu olmayacak. — Kang Yu direksiyonu daha sıkı kavradı.
Arabada sessizlik oldu. Büyük olasılıkla Han Sol ve Echidna alışveriş merkezinde dolaşarak geçen bütün bir günün ardından konuşmaya devam edemeyecek kadar yorgundu.
“Efsanevi Elit ekipman…”
Sessizlik ağır geldi ve Kang Yu yakın zamanda alınan teklifi tekrar hatırladı.
“Bu kadar yakın olan bir şeyi kaçırmak iki kat üzücü.”
Kang Yu, Young-ju’dan böyle bir ekipman istemeyi bile düşündü ama kendisi de onun ne kadar değerli olduğunun farkındaydı.
Young-ju bile zar zor bulabildi.
O sırada telefonundan bir melodi sesi geldi.
– Hmm?
Kang Yu, telefonu ön paneldeki bir tutucuya kaydırdı ve kulağına bir kulaklık taktı.
– Merhaba?
— Ben Baek Hwa Yeon. Konuşabilir misin?
— Ben sürüyorum… Bu nedir?
— Hemen şimdi Hwaran’ın ana ofisine gelebilir misin?
– Şimdi?
Eğer ana bina ise, Suwon’daki S Katı Kapısına kadar gitmesi gerekirdi.
Seul İstasyonu’ndan çok uzak değildi ama tam olarak yakın da sayılmazdı.
— Evet, uzun sürmeyecek! – dedi kız heyecanla.
Kang Yu başını iki yana salladı.
– Bir şey mi oldu?
— Hükümet ödülü sizin için hazırlandı. Ana şubeden alabilirsiniz, o yüzden hemen gelseniz iyi olur.
— Ah~
Yani bu, Hwa Yeon’un söz verdiği ödülle ilgiliydi.
– Ödül ne? – O sordu.
— Böyle bir şeyi elde etmek için ne kadar uğraştığımı mı soracaksın?
Kız her zamankinden biraz farklı konuştu.
Kang Yu, onun böyle konuştuğunu duyunca daha da ilgilenmeye başladı.
– Sadece buna değip değmeyeceğini bilmek istiyorum.
— Hahaha! Onu seveceksin. Yaptığınız tüm hizmetler için, bunca zamandır Mir Guild’de saklanan Efsanevi Elit ekipman size sunulacak.
Kang Yu’nun gözleri parladı.
Son birkaç saattir peşini bırakmayan aynı Efsanevi Elit ekipman.
Tüm pişmanlıkları bir anda yok oldu.
Kang Yu genişçe gülümsedi.
“Beklendiği gibi, önemli olan bir insanın yaşaması gerektiği gibi yaşamaktır.”
(Editörün Notu: İstediği gibi yaşamaktan bahsediyor – başkalarına boyun eğmek zorunda kalmadan. Ve belki de ona ilk sponsor olan Red Rose’a ihanet etmemekten bahsediyor.)
Uzun bir aradan sonra aradığı cevabı sonunda almış gibi hissetti.