Ummadığım yerlerden bulduğum kıyafetler, aksesuarlar benim için her zaman en değerli parçalar olmuştur; 2. el dükkanlar, antikacılar, küçük butikler, pasajlar, hayatımın geri kalanını daha da anlamlandıracak şeylerle dolu olarak benim onları bulmamı bekliyor gibi hissediyorum çoğu zaman. Bilmediğim bir ülkede, bir şehirde herkesin gittiği bir yoldan ilerlemek yerine; belki de sadece tabelasını beğendiğim için o sokağa girmek istiyorum, karşıma neler çıkaracağını bilmeden.
Bilmediğim bir sokaktan ya da bir şehirden medet ummanın saçmalığını ise her seferde annemin dolabından bulduklarımla anlıyorum. Bu sözü çok kez duydunuz benden belki ama ben her seferinde daha önce görmediğim, ya da çoktan unuttuğum bir aksesuarın, annem tarafından "bak şu da vardı, bu belki işine yarar" diye karşıma çıkarılmasıyla, gözlerim parlayarak, bir nevi hazıra konuyorum zahmetsizce. Bu taşlı kolye ve bileklik, son Balıkesir ziyaretimde annemin benim karşıma çıkardığı güzelliklerden ikisi. Küpeler, teyzemin gençliğinden kalma. Bordo taşlı antika kolye ise, annemden sadece bir süre kullanmak için alabildiklerimden; annem bana bunu verdiğini unutmuş olmalı ki hala istemedi. Yüzüğünü aldığımı ise sanırım bilmiyor; laf aramızda sshhhhhh : )
***