We are searching data for your request:
Upon completion, a link will appear to access the found materials.
Teknoloji, gezegenin türlerini erişilebilir yollarla kataloglamaya başlayabileceğimiz noktaya geldi; DNA barkodlama böyle bir yöntemdir.
Öğrenme hedefleri
- DNA barkodunun biyoçeşitliliğin ölçülmesine nasıl yardımcı olduğunu açıklayın
Anahtar noktaları
- DNA barkodlama, bir organizmanın DNA'sında belirli bir türe ait olduğunu belirlemek için kısa bir genetik işaretleyici kullanan taksonomik bir yöntemdir.
- Barkodlama, bir organizmanın yalnızca bir kısmının mevcut olduğu veya geleneksel yöntemlerle tanımlanamayacak kadar olgunlaşmamış olduğu durumlar gibi, aksi takdirde tanımlanması zor olan organizmaları sınıflandırmamıza olanak tanır.
- Yeni türlerin bugünkü tanımlanma hızıyla, yaşam kataloğunun tamamının bilinmesi 500 yıla yakın zaman alacaktır; ancak, çoğu tür bu zamandan önce yok olacak.
- Barkodlama ile bile, kar amacı gütmeyen IUCN (Uluslararası Doğa Koruma Birliği) tarafından yürütülen bir görev olan hangi türlerin tehdit altında olduğunu ve ne ölçüde tehdit altında olduklarını bilmek zordur.
Anahtar terimler
- barkodlama: belirli bir türe ait olduğunu belirlemek için bir organizmanın DNA'sında kısa bir genetik işaret kullanan taksonomik bir yöntem
- soyoluş: bir organizmanın evrimsel tarihi
- sınıflandırma: organizmaları bulma, tanımlama, sınıflandırma ve adlandırma bilimi
Biyoçeşitliliğin Ölçülmesi
Moleküler genetik, veri işleme ve veri depolama teknolojileri, gezegenin türlerini erişilebilir bir şekilde kataloglamanın mümkün olduğu noktaya kadar olgunlaşıyor. DNA barkodlama, ökaryotlarda bulunan bir mitokondriyal gendeki hızlı evrimden yararlanan ve genin bölümlerinin sırasını kullanarak türleri tanımlayan bir moleküler genetik yöntemdir. Bitkiler, kloroplast genlerinin bir kombinasyonu kullanılarak barkodlanabilir.
DNA Barkodlama
DNA barkodlama, bir organizmanın DNA'sında belirli bir türe ait olduğunu belirlemek için kısa bir genetik işaretleyici kullanan taksonomik bir yöntemdir. Moleküler filogeniden farklıdır, çünkü asıl amaç ilişki kalıplarını belirlemek değil, önceden var olan bir sınıflandırma açısından bilinmeyen bir örneği tanımlamaktır. Hayvanlar için en yaygın olarak kullanılan barkod bölgesi, mitokondriyal gen sitokrom oksidaz I'in (COI) yaklaşık 600 baz çiftinden oluşan bir segmenttir.
Uygulamalar, örneğin, bitki yapraklarının tanımlanmasını (çiçek veya meyve bulunmadığında bile), böcek larvalarının tanımlanmasını (yetişkinlerden daha az tanısal karaktere sahip olabilen ve genellikle daha az bilinir), bir hayvanın diyetini tanımlamayı (çözümlere dayalı olarak) içerir. mide içeriği veya dışkısı) ve ticari ürünlerin tanımlanması (örneğin, bitkisel takviyeler veya odun).
Hızlı, kütle dizileme makineleri, işin moleküler genetik kısmını nispeten ucuz ve hızlı hale getirir. Bilgisayar kaynakları, büyük miktarda veriyi depolar ve kullanıma sunar. Halihazırda isimlendirilen ve üzerinde çalışılan müze örneklerini kataloglamak için DNA barkodunu kullanmak ve yöntemi daha az çalışılan gruplar üzerinde test etmek için projeler yürütülmektedir. 2012 yılının ortalarından itibaren 150.000'e yakın tür barkodlanmıştır. İlk çalışmalar, daha önce farklı olarak kabul edilemeyecek kadar kardeş türlere benzeyen önemli sayıda tanımlanmamış tür olduğunu göstermektedir. Bunlar artık DNA barkodlama ile tanımlanabilir.
Sayısız bilgisayar veri tabanı artık adlandırılmış türler hakkında bilgi ve yeni türler eklemek için bir çerçeve sağlıyor. Bununla birlikte, daha önce de belirtildiği gibi, yeni türlerin mevcut tanımlanma hızıyla, tüm yaşam kataloğunun bilinmesi 500 yıl kadar sürecektir. Gezegendeki pek çok, belki de çoğu türün o kadar zamanı yok.
Ayrıca bilimin bildiği hangi türlerin tehdit altında olduğunu ve ne ölçüde tehdit altında olduklarını anlama sorunu da var. Bu görev, Kırmızı Listeyi koruyan kar amacı gütmeyen IUCN (Uluslararası Doğa Koruma Birliği) tarafından yürütülür: sınıflandırma, tehdit türü ve diğer kriterlere göre sınıflandırılan nesli tükenmekte olan türlerin çevrimiçi listesi. Kırmızı Liste bilimsel araştırmalarla desteklenmektedir. 2011'de liste, tümü destekleyici belgelerle birlikte 61.000 tür içeriyordu.