Magnetometre, Yer yüzeyindeki ya da uzaydaki manyetik alanların şiddetini ve doğrultusunu belirlemekte kullanılan aygıt. Magnetometrelerden, elektromıknatısların ve kalıcı mıknatısların ayarlanmasında (kalibrasyon) ve çeşitli malzemelerin mıknatıslanma derecelerinin belirlenmesinde de yararlanılır.
Özellikle Yer’in magnetik alanını ölçmekte kullanılan magnetometreler, ayarlanma yöntemleri açısından, mutlak ve bağıl magnetometreler olarak ikiye ayrılır. Mutlak magnetometreler kendi sistem sabitlerine göre ayarlanır. Buna karşılık bağıl magnetometrelerin, değeri kesinlikli olarak ölçülmüş, bilinen bir magnetik alana göre ayarlanması gerekir.
En yalın mutlak magnetometreyi Carl Friedrich Gauss 1832’de geliştirdi. Altından yapılmış çok ince bir telle yatay olarak asılmış bir kalıcı mıknatıs çubuğundan oluşan bu aygıtla, çubuğun salınım periyodu ölçülerek Yer’in magnetik alanının şiddetini belirlemek olanaklı duruma geldi.belirli bir sese akort edilmiş bir keman ya da piyano telinin, yakınlarda bir yerde aynı sesin çalınmasıyla titreşmeye başlaması
Günümüzde yaygın olarak kullanılan ve proton yalpalama magnetometresi olarak adlandırılan mutlak magnetometrenin çalışması, normal suda magnetik olarak kutuplanmış protonların yönelme değişimleri (yalpalama) sonucunda bir bobinde indüklenen gerilimin ölçülmesine dayanır.
Jeofizik O araştırmalarında kullanılan Schmidt düşey alan terazisi bağıl bir magnetometredir. Bu aygıt bıçak sırtında yatay olarak dengelenmiş aynalı bir çubuk mıknatıstan oluşur.