Temel girişimleri olan Çeklerin aksine, Yugoslavlar yabancı deneyimden yararlanmak zorundaydı. Yerel yetkililer, daha önce Polonyalılar ve daha sonra Sovyetler Birliği tarafından kullanılan yola gitti. İtalyan FIAT'ın çeşitli modellerinin lisanslı bir kopyasını üretmek için bir ortak girişim oluşturmaya karar verdiler. 50'li yılların ilk yarısında Kragujevac şehrinde hazırlık çalışmaları, ikili anlaşmaların sonuçlandırılması, yeniden yönlendirme ve yeni tesislerin inşası gerçekleştirildi.
1100 tarihli "1954" modeli, şirketin ilk geliştirmelerinden biridir. Fotoğraf: youtube.com
On yılın ortasında, 127. modelin tam bir kopyası olan araba üretimi başladı. Daha sonra 128'inci ona katıldı. 1955'te montaj hattından çıkmaya başlayan Yugoslav ekipmanının odaklandığı pazar, CMEA üyeleri ve diğer Doğu Avrupa ülkeleriydi. Zamanla, işletmenin üretim kapasitesi devasa bir endüstriyel holding haline geldi.
Zastava adlı Yugoslav markası
Yeni girişim zamanın ruhuna uygun olarak Crvena Zastava olarak adlandırıldı. Ancak şaşırtıcı bir şey yok, sosyalist ortamda o günlerde kırmızı trenddi. Ancak bu, otomobil modellerinin nihai adını etkilemedi. Kapitalist ülkelerden gelen müşteriler arasında rahatsızlık yaratmamak için arabalara basitçe Zastava adı verildi. Avrupa pazarına da Yugo veya Innocenti Koral markası altında girdiler.
Fabrikanın küçük araba serisinin en güçlüsü Zastava Yugo idi. Doğru, 10 yıl sonra, ismin ikinci kısmı daha sesli Koral ile değiştirildi. Bu yarı kompakt araba, ülkenin siyasi yaşamında birkaç dramatik değişiklik yaşadı. Serbest bırakılması neredeyse otuz yıl sürdü.
En büyük ve popüler modellerden biri haline gelen model, 1978'in sonunda ortaya çıktı. Mesele şu ki, modası geçmiş Zastava 750'nin yerini almak için daha modern bir kompakt modele ihtiyaç vardı. 102'lik bir çalışma endeksi aldı ve FIAT 127 onun için temel oldu, ancak iç kısım korunursa, gövde orijinal tasarıma göre kuruldu.
Yugo Skala 128 1980. Fotoğraf: youtube.com
Montaj hattından çıkan ilk deneysel ekipman, ülkenin yaşlı lideri Josip Broz Tito'ya sunuldu. Ertesi yıl, farklı santral modelleri ile deneyler devam etti. 1979'da yapılan on prototip arasında, orijinal İtalyan motoruna sahip araba en umut verici olarak kabul edildi. Bir yıl sonra, Tito'nun yerine ülkenin başına Tsvietin Mijatovic'in geçmesiyle seri üretime başlandı.
Yugo/Koral farklı ülkelerde popülerlik kazanıyor
Ana motor olarak seçilen FIAT-127 motoru, modelin son indeksini etkiledi. Zastava-102 adı mahkemeye çıkmadı, bu nedenle yaratıcılar yenilik için ticari bir isim için bir yarışma ilan ettiler. Jugo'nun kazandığı isim. Buna eklenen "45" endeksi, temel 900 cc motorun gücünü yansıtıyordu. 1980'in sonunda, yeni arabanın yalnızca 36 kopyasını toplamayı başardılar, ancak sonraki üretim hacimlerinde şimdiden önemli ölçüde arttı. Üretim oranlarındaki artış yıldan yıla devam etti:
✅ 1981 - 9715 araba
✅ 1982 - 14414 kopya
✅ 1983 - 22738 araba
Modelin tarihindeki dönüm noktası 1983 yılında geldi. Sonra daha güçlü, 55 beygir gücünde bir motorla bir değişiklik yapıldı. Aynı yıl, araba ilk kez sosyalist olmayan ülkelere ihraç edildi: Büyük Britanya ve Hollanda. Bu nedenle, adın "J" olan ilk harfini "Y" olarak değiştirerek bir pazarlama hilesi yapmak zorunda kaldım. Zamanla, ihracatın coğrafyası belirgin bir şekilde arttı.
Amerika açık alanlarının genişletilmesi 1985 yılında başlamış ve çok başarılı bir şekilde ilerlemiştir. Yugoslavlar, bu karlı ama çok talepkar pazarda oyalanmak için hemen hemen "terlemek" zorunda kaldı. İhracat modellerinin temel tasarımında sürekli olarak değişiklikler yapıldı:
✅ iç dekorasyonun iyileştirilmesi
✅ ekipman genişletme
✅ daha güçlü motorlar
✅ farklı aydınlatma konfigürasyonu
Döviz indirimi alma imkanı olan piyasanın öncelikli olması gayet doğaldır. Bu nedenle, yerli alıcılar için daha önce bahsedilen santrallerde sadece iki değişiklik kaldı. Aksine, Amerikalı alıcılar için zamanla daha güçlü motorlara (60 ve 65 hp) sahip yeni ürünler ortaya çıktı.
Zastava Koral'ın teknik özellikleri ve parametreleri
Araç iç piyasaya veya komşu ülkelere gönderilirken üreticiler pek uğraşmadı. 45 km / s hıza veya maksimum 135 km / s hıza sahip daha güçlü 55 beygir gücüne ulaşmayı mümkün kılan 145 beygir gücünde karbüratörlü bir motor vardı.
2 kapılı bir salonda bu şekilde ancak arka sırada oturabilirsiniz. Fotoğraf: youtube.com
Kapitalist ülkelerin pazarları sadece daha güçlü değil, aynı zamanda modern enerji santrallerini de talep ediyordu. İlk başta 1300 cc motorun Amerikan versiyonu için yakıt enjeksiyonuydu. cm ve 65 litre kapasite. ile birlikte. Biraz sonra, Yugo GVX-EFI aynı yer değiştirmeyle, ancak zaten elektronik yakıt beslemesiyle ortaya çıktı. Şirket için Batı Alman Bosch tarafından Bosal dönüştürücüler kullanılarak geliştirildi.
On yılın sonunda, Yugoslav arabaları üç kıtadaki birçok ülkeye ihraç ediliyordu: Avrupa ve Kuzey ve Güney Amerika. Popülerliğin zirvesine rağmen, şirket çifte yeniden markalaşmaya karar verdi. Zastava markası, artık dünyaca ünlü model adı Yugo'nun yerini alıyor. Sırayla onun yerine Koral ve Skala gelir. Bu 1988'de oldu ve sonraki 3 yıl, marka tarihinde nitelik ve nicelik açısından en iyisiydi.
Görünüşte, Yugoslav küçük arabası, o zamana özgü köşeli şekiller olan 3 kapılı bir hatchback'ti. Sonuçta, araba için kullanılan enerji santrallerinin yelpazesi beş çeşide ulaştı:
✅ 0,9 vitesli şanzıman ile 4 litre
✅ 1,1 vitesli şanzıman ile 5 litre
✅ 1,1 vitesli şanzıman ile 4 litre
✅ 1.3 vitesli şanzıman ile 5 litre
✅ 1,3 vitesli şanzıman ile 5 litre (ABD pazarına özel)
Her durumda "mekanik" idi. Tek istisna, en güçlü motorlardı. Onlara alternatif olarak 3 vitesli otomatikler de sunuldu. En yüksek hızları 135 ile 155 km/s arasında değişiyordu.
Üretimin sona ermesine yol açan savaş ve diğer sorunlar
Son 3 yılda, on yılların başında, en kaliteli arabalar ortaya çıktı. Birkaç on yıl çalıştıktan sonra bile vücutlarında pas izi yoktu. Döşeme sorunları veya büyük motor sorunları yoktu. Bütün bunlar, o günlerde fabrikadaki ürünlerin iyi kalite kontrolünün kanıtıydı.
Zastava Koral'ın kaputunun altında. Fotoğraf: youtube.com
Üretim zirvesi (yılda yaklaşık 200 bin araba) 1989'da gerçekleşti. Aynı zamanda, Avrupa pazarı için orijinal bir değişiklik ortaya çıktı - Cabrio (İtalya'da buna Innocenti Koral adı verildi). Ancak markanın ABD'deki popülaritesi hızla düşmeye başladı. 7 yıllık satış için bu ülkeye 141651 adet Yugoslav yapımı araba geldi. Ancak dünyadaki siyasi durum, ülkeler arasındaki ticari ilişkilerin sona ermesine neden oldu.
90'ların başındaki Avrupa sınırlarının büyük ölçüde yeniden dağıtılması ve egemenlik geçit töreni, çok uluslu ülkeyi büyük ölçüde etkiledi. Aniden, federasyonun parçası olan tüm Yugoslav cumhuriyetleri bağımsız olarak daha da gelişmek istedi. Bölgeyi barışçıl bir şekilde bölmek mümkün olmadı ve ülke yıllarca bir iç savaşa girdi. Sonuçlarından biri, diğer cumhuriyetlerden (artık bağımsız devletler) bileşen arzının kesintiye uğramasıydı. Ayrıca ülke kalıntılarına yaptırımlar uygulandı. Sırbistan'ın NATO güçleri tarafından bombalanması fabrikaya ek sorunlar getirdi.
Bu yıllarda araba üretimi gelişigüzel, donanım ise kaotikti. Hatta farklı renklere sahip olan kabin içindeki koltuklara kadar ulaştı. 1989 yılına göre üretim 10-15 kat azaldı. 2005 yılında tamamen tamamlandı. Tüm üretim yıllarında 794,4 binden fazla araba üretildi.
ABD için Florida 1991 ve bir konsept otomobil olarak kaldı. Fotoğraf: youtube.com
En ilginç şey ise iki yıl sonra oldu. American Time, 1985 GV'yi şimdiye kadarki en kötülerden biri olarak adlandırdı. Belki de bu şaşırtıcı değil. Ne de olsa Zastava Koral bir zamanlar sosyalist kampın ABD pazarındaki tek temsilcisiydi.
Aralık 2007'de, Sırp Cumhuriyeti yetkilileri Zastava'nın yaklaşmakta olan satışını resmen duyurdu. Bu markanın Kasım 2008'de piyasaya sürülen son arabası, fabrika müzesine törenle sunuldu. Böylece Yugoslav alt kompaktının tarihi tamamlandı.