Gözyaşı İzi - Trail of Tears
|Gözyaşı İzi|
|Bölüm Hint çıkarılması|
|Konum||Güneydoğu Amerika Birleşik Devletleri ve Hint Bölgesi|


saldırı türü
|Zorla yer değiştirme|
|Ölümler||Cherokee (4.000)


Creek
Seminole ( İkinci Seminole Savaşı'nda 3.000 - 1835–1842)
Chickasaw (3.500)
Choctaw (2.500–6,000)
Ponca (200)
|kurbanlar||Cherokee , Muscogee , Seminole , Chickasaw , Choctaw , Ponca ve Ho-Chunk/Winnebago uluslarından oluşan Beş Uygar Kabile|
|failler||ABD Federal Hükümeti , ABD Ordusu , eyalet milisleri|
|güdü||Mississippi Nehri'nin doğusundaki Kızılderili topraklarının satın alınması .|
Gözyaşı Trail dizisinin parçasıydı zorunlu yerinden yaklaşık 60.000 Kızılderililer arasında beş Uygar Kabileler tarafından 1830 ve 1850 arasında ABD hükümeti olarak bilinen Hint çıkarılması . Kabile üyeleri "neredeyse on yıllık bir süre içinde meydana gelen tam göç ile yavaş yavaş hareket etti." Üyeleri Cherokee , Muscogee (Creek), Seminole , Chickasaw ve Choctaw (kendi dahil olmak üzere binlerce ulusların siyah köleler ) zorla kendi atalarının yurtlarından çıkarıldı Güneydoğu ABD'nin batısındaki bölgelere Mississippi Nehri tayin edilmişti ' Hint Bölgesi '. Zorunlu yer değiştirmeler, 1830'da Hindistan'dan Uzaklaştırma Yasası'nın yürürlüğe girmesinden sonra hükümet yetkilileri tarafından gerçekleştirildi . 1838'deki Cherokee'nin kaldırılması (Mississippi'nin doğusundaki son zorunlu çıkarma), 1828'de Georgia , Dahlonega yakınlarında altın bulunmasıyla başlatıldı. Georgia Gold Rush ile sonuçlanan .
Yer değiştiren halklar, yeni belirlenmiş rezervlerine giderken maruz kalma, hastalık ve açlıktan acı çekti. Binlerce kişi, hedeflerine ulaşamadan veya kısa bir süre sonra hastalıktan öldü.
Tarihsel bağlam
1830'da, topluca " Beş Uygar Kabile " (Cherokee, Chickasaw, Choctaw, Muscogee ve Seminole kabileleri) olarak adlandırılan bir grup Kızılderili kabilesi, daha sonra Amerikan Derin Güneyi olarak adlandırılacak olan yerde özerk uluslar olarak yaşıyordu . George Washington ve Henry Knox'un önerdiği gibi geleneksel yaşam tarzlarından beyaz bir Amerikan yaşam tarzına doğru kültürel dönüşüm süreci , özellikle Cherokee ve Choctaw arasında ivme kazanıyordu.
Amerikalı yerleşimciler, Kızılderilileri Güneydoğu'dan çıkarmaları için federal hükümete baskı yapıyordu; birçok yerleşimci Hint topraklarına tecavüz ederken, diğerleri yerleşimcilere daha fazla toprak verilmesini istedi. Bu çabaya, Tennessee'li ABD Kongre Üyesi Davy Crockett de dahil olmak üzere bazıları tarafından şiddetle karşı çıkılsa da , Başkan Andrew Jackson , hükümete Güneydoğu'daki herhangi bir Kızılderili unvanını sona erdirme yetkisi veren 1830 tarihli Kızılderili Çıkarma Yasası'nın Kongre'den geçişini sağlamayı başardı .
1831'de Choctaw, kaldırılan ilk Ulus oldu ve bunların kaldırılması, gelecekteki tüm yer değiştirmeler için model görevi gördü. İki savaştan sonra , 1832'de birçok Seminole kaldırıldı. Bunu 1834'te Creek, 1837'de Chickasaw ve son olarak 1838'de Cherokee izledi. Ancak bazıları taşınmalardan kaçmayı başardı ve atalarının anavatanlarında kaldı; Bazı Choctaw'lar hala Mississippi'de, Creek Alabama ve Florida'da, Cherokee Kuzey Carolina'da ve Seminole Florida'da yaşıyor . 500'den daha az sayıdaki küçük bir Seminole grubu zorla yerinden edilmekten kaçındı; Florida'nın modern Seminole Kabilesi bu bireylerin soyundan gelmektedir. Afrika kökenlilerin bir kısmı (4.000'den fazla köle ve eşler veya Özgür Adamlar gibi diğerleri dahil) dahil olmak üzere kabilelerle birlikte yaşayan az sayıda Kızılderili olmayan Kızılderililer de batıya doğru yürüyüşte Kızılderililere eşlik etti. 1837'ye gelindiğinde, güneydoğu eyaletlerinden 46.000 Kızılderili anavatanlarından çıkarıldı ve böylece beyaz yerleşim için 25 milyon akre (100.000 km 2 ) açıldı . Beş Kabile Kızılderili Bölgesi'ne vardıklarında, "öncüllerinin tarihini silerek Plains Kızılderililerinin topraklarına fiziksel olarak el koymalarını izlediler" ve "geldiklerinde gelişmemiş bir 'vahşi doğa' buldukları fikrini sürdürdüler". yerleşimci sömürge sürecine bizzat katılarak beyaz Amerikan değerlerine hitap etmek. Quapaw'lar ve Osage'ler gibi diğer kabileler, Beş Kabile'den önce Kızılderili Bölgesi'ne taşınmış ve onları "davetsiz misafir" olarak görmüşlerdi.
1838'den önce , Amerika Birleşik Devletleri'nin geniş bölgelerini kapsayan bu özerk kabile uluslarının sabit sınırları, kısmen gecekondulardan gelen baskı ve yeni ilan edilen ABD topraklarındaki askeri güç tehdidi nedeniyle, federal olarak yönetilen sürekli devretme ve ilhaka tabiydi. sınırları Yerli antlaşma iddialarına göre belirlenen bölgeler. Bu bölgeler ABD eyaletleri haline geldikçe , eyalet hükümetleri, eyalet yargı yetkisinden bağımsız olan sınırları içinde Hint uluslarının sınırlarını çözmeye ve buradaki topraklara el koymaya çalıştı. Bu baskılar, Eli Whitney tarafından çırçır makinesinin icadının ardından yaylalarda pamuk ekiminin hızla gelişmesiyle birlikte, ABD nüfusunun artması ve Güney'de köleliğin yaygınlaşmasıyla daha da şiddetlendi .
Jackson'ın rolü
Andrew Jackson'ın Yerli Amerikalıların kaldırılmasına desteği, başkanlığından en az on yıl önce başladı. Hindistan'ın görevden alınması Jackson'ın göreve başlamasından sonraki en önemli yasama önceliğiydi. Başkanlar hem altında yürütülen ilgili kaldırma, Jackson ve Van Buren , takip Yerli İhraç Kanunu Yerli kabilelerle değişimi karaya güçlerle başkan sağlanan ve mevcut toprakları üzerinde altyapı iyileştirmeleri sağlamak 1830. Yasa ayrıca, başkana, kabilelerin isteyerek yer değiştirmeyi seçmeleri durumunda Batı'ya ulaşım masraflarını karşılama yetkisi verdi. Ancak yasa, cumhurbaşkanının kabileleri karşılıklı olarak üzerinde anlaşmaya varılan bir anlaşma olmadan batıya gitmeye zorlamasına izin vermiyordu. Jackson'ın başkan yardımcısı ve halefi Martin Van Buren'in Hindistan'dan Uzaklaştırma Yasasına atıfta bulunduğu aktarılıyor: "[Jackson'ın] yönetimi boyunca, bundan daha özel olarak yazarı olduğu hiçbir önlem yoktu."
Yasadan sonraki yıllarda, Cherokee, Georgia eyaletiyle olan çatışmalarla ilgili birkaç dava açtı. Bu davalardan bazıları Yüksek Mahkeme'ye ulaştı, en etkili olanı Worcester - Georgia (1832). Samuel Worcester ve diğer Kızılderili olmayanlar, Georgia eyaletindeki Cherokee bölgesinde ruhsatsız ikamet ettikleri için Georgia yasalarına göre mahkûm edildiler. Worcester dört yıl hapis cezasına çarptırıldı ve bu cezanın, Cherokee topraklarına eyalet yasaları uygulayarak Hint ulusları ile ABD federal hükümeti arasında yapılan anlaşmaları ihlal ettiğini ileri sürerek karara itiraz etti. Mahkeme Worcester'ın lehinde karar verdi ve Cherokee Milleti'nin yalnızca federal yasalara tabi olduğunu ve Üstünlük Maddesinin Georgia eyaletinin yasama müdahalesini engellediğini ilan etti. Baş Yargıç Marshall, "Öyleyse, Cherokee ulusu, Gürcistan yasalarının hiçbir etkisinin olamayacağı kendi topraklarını işgal eden ayrı bir topluluktur. Birleşik Devletler ve bu Ulus arasındaki tüm ilişki, anayasamız ve yasalarımız gereğidir, Birleşik Devletler hükümetine aittir."
Andrew Jackson, Georgia'nın Cherokee topraklarına izinsiz girmesini engelleyen Yüksek Mahkeme'nin yetkisini dinlemedi. Uygulamanın federal birlikler ile Georgia milisleri arasında açık bir savaşa yol açacağından ve bunun da Güney Carolina'da devam eden krizi artıracağından ve daha geniş bir iç savaşa yol açacağından korkuyordu . Bunun yerine, Cherokee ile bir arazi takası anlaşmasını şiddetle müzakere etti. Worcester kararını destekleyen siyasi muhalifler Henry Clay ve John Quincy Adams , Jackson'ın Georgia eyaletine karşı Cherokee iddialarını desteklemeyi reddetmesi karşısında öfkelendiler. Yazar ve siyasi aktivist Ralph Waldo Emerson , Cherokee'nin Amerikan kültürüne asimilasyonunun bir hesabını yazdı ve Worcester kararını desteklediğini ilan etti .
Jackson, Hindistan'ın kaldırılmasına devam etmeyi seçti ve 29 Aralık 1835'te Cherokee'ye Hint Bölgesi'ne (günümüz Oklahoma) taşınması için iki yıl veren Yeni Echota Antlaşması'nı müzakere etti . Cherokee'lerin sadece bir kısmı gönüllü olarak ayrıldı. ABD hükümeti, eyalet milislerinin yardımıyla, 1838'de kalan Cherokee'lerin çoğunu batıya zorladı. Cherokee'ler geçici olarak doğu Tennessee'deki kamplarda tutuldu. Kasım ayında Cherokee, her biri yaklaşık 1.000 kişilik gruplara ayrıldı ve batıya doğru yola çıktı. Şiddetli yağmurlara, karlara ve donma sıcaklıklarına dayandılar.
Cherokee, Yeni Echota Antlaşması'nı müzakere ettiğinde, Mississippi'nin doğusundaki tüm topraklarını modern Oklahoma'daki topraklarla ve federal hükümetten 5 milyon dolarlık bir ödemeyle değiştirdiler. Birçok Cherokee, liderlerinin anlaşmayı kabul ettiği için ihanete uğramış hissetti ve 16.000'den fazla Cherokee, anlaşmanın geçişini önlemek için bir dilekçe imzaladı. 1840'taki on yılın sonunda, on binlerce Cherokee ve diğer kabileler, Mississippi Nehri'nin doğusundaki topraklarından çıkarıldı. Creek, Choctaw, Seminole ve Chicksaw da 1830 tarihli Hindistan Uzaklaştırma Yasası uyarınca yeniden yerleştirildi. Bir Choctaw lideri, kaldırma işlemini Güneydoğu Birleşik Amerika'nın Yerli nüfusunun çoğunu ortadan kaldıran yıkıcı bir olay olan "Gözyaşları ve Ölümlerin İzi" olarak tasvir etti. Devletler, geleneksel anavatanlarından.
terminoloji
İkinci zorunlu yer değiştirmelere bazen " ölüm yürüyüşleri " olarak atıfta bulunulmuştur , özellikle de 1838'de Ortabatı'da yapılan ve ağırlıklı olarak kara yolu üzerinde gerçekleşen Cherokee yürüyüşü hakkında.
Başlangıçta kendi çıkarılmaları için sağlanan araçlara sahip olan Yerli Amerikalılar. ABD Ordusu'ndan şefler tarafından yönetilen birlikler, Cherokee kötü durumuna sempati duyduğu iddia edilen Edward Deas tarafından yönetilenleri içeriyordu. Cherokee'nin zorunlu yer değiştirmesinden kaynaklanan en büyük ölü sayısı, 23 Mayıs 1838 son tarihinden sonraki dönemden geliyor. Bu, kalan Cherokee'nin kamplara yuvarlandığı ve genellikle 700'ün üzerinde ( o zamanki Little Rock veya Memphis nüfusundan daha büyük) büyük müfrezelere sıkıştırıldığı noktadaydı . Bulaşıcı hastalıklar, birbirine yakın bu gruplar arasında hızla yayıldı ve birçok kişinin ölümüne neden oldu. Bu birlikler en son hareket edenler arasındaydı, ancak diğerlerinin izlediği aynı yolları takip ettiler; geçtikleri bölgeler, önlerinden geçen çok sayıdaki insan yüzünden erzaksız kalmıştı. Yürüyüşçüler, güzergah boyunca gasp ve şiddete maruz kaldı. Ayrıca, bu son birlikler yılın en sıcak ve en soğuk aylarında yola çıkmak zorunda kaldılar ve birçok kişi öldü. Elementlere, hastalığa ve açlığa maruz kalma, yerel sınırdakilerin tacizi ve yetersiz erzak, Choctaw'ın ve yürüyüşteki diğer ulusların üçte biri kadarını benzer şekilde öldürdü.
Tarihçiler ve etkilenen kabileler arasında, Mississippi'nin doğusundaki Amerika Birleşik Devletleri'nden Hindistan Bölgesi'ne (belirtilen ABD politikasında olduğu gibi) zorla yer değiştirmelerin tüm tarihini belirtmek için "Gözyaşı İzi" teriminin kullanılması gerekip gerekmediği konusunda bazı tartışmalar var. ) veya yukarıda açıklanan beş kabileye , özellikle kara yürüyüşünün rotasına veya her bölgeden kalanların toplandığı belirli yürüyüşlere.
Hukuki geçmiş
O zamanlar Kızılderili Toprakları olarak bilinen yerde yaşayan Hint ulusları tarafından egemenlik ve kontrol iddiasında bulunulan toprak sınırları - Mississippi Nehri'nin batısındaki ilk Amerika Birleşik Devletleri'nin henüz Oklahoma olduğu iddia edilmeyen veya tahsis edilmeyen kısmı - ulusal tarafından belirlendi ve belirlendi. Amerika Birleşik Devletleri federal hükümeti ile yapılan anlaşmalar . Bunlar, kabile hükümetlerini bağımlı ancak kendi içinde egemen veya federal hükümetin tek yargı yetkisi altındaki özerk uluslar olarak tanıdı .
Iroquois ve Cherokee gibi kabilelerde bir anayasa veya resmi konsey içeren aşiret yönetimlerini korurken , güneydoğu Hint uluslarının birçok kısmı bölge ekonomisine kısmen veya tamamen ekonomik olarak entegre olmuştu . Bu, Gürcistan gibi eyaletlerde plantasyon ekonomisini ve köle bulundurmayı içeriyordu . Bu köleler de çıkarma işlemi sırasında zorla yerleştirildi.
ABD antlaşma hukuku tarihi altında, federal olarak tanınan kabileler tarafından talep edilen bölgesel sınırlar , Güneydoğu kabile iddialarının tanındığı aynı statüye sahipti; federal hükümet tarafından belirlenen ve genellikle zorunlu yer değiştirmeyi gerektiren bir süreçte de jure antlaşma ile geri kalan kabilelere devredilen aşağıdaki toprak çekincelerinin kurulmasına kadar . Hindistan Bölgesi'nin kurulması ve Mississippi'nin doğusundaki Hint toprak iddialarının sona ermesi, ABD Kızılderili rezervasyon sisteminin kurulmasını öngördü. Daha sonra 19. yüzyılda kalan Hint topraklarına empoze edildi.
Kadar Hint egemenliğine yasal argüman devam ABD Yüksek Mahkemesi karar verdi Cherokee Milleti v. Gürcistan ki ((1831), örneğin ) Cherokee değil egemen ve bağımsız bir ulus ve bu nedenle mahkemesine hakkı değildi. Ancak, Worcester/Gürcistan davasında (1832), mahkeme, hem müteakip zorunlu yer değiştirmeye karşı çıkan hem de modern ABD içtihat hukukunun temelini oluşturan bir kararla, federal hükümetin yegane yargı yetkisi altında sınırlı iç egemenliği yeniden tesis etti.
İkinci karara Jackson tarafından karşı çıkılsa da, eyalet ve federal yetkililer , bireysel Hint uluslarının üyeleri otomatik olarak Birleşik Devletler vatandaşı olmadığından ve genellikle askeri aciliyete atfedilen anlaşmaları sonuçsuz olarak ihlal ettikleri için Jackson yönetiminin eylemleri izole edilmedi. nadiren herhangi bir ABD mahkemesinde ayakta verilir.
Jackson'ın Gözyaşı Yolu olarak bilinen olaya katılımı, olanları büyük ölçüde şekillendirdi: Hindistan'ın kaldırılmasıyla ilgili bir konuşmada Jackson, şunları söyledi:
Kızılderilileri beyaz yerleşim birimleriyle doğrudan temastan ayıracak; onları Devletlerin gücünden kurtarmak; mutluluğu kendi yöntemleriyle ve kendi kaba kurumları altında sürdürmelerini sağlamak; sayılarını azaltan çürümenin ilerlemesini geciktirecek ve belki de Hükümetin himayesi altında ve iyi nasihatlerin etkisiyle yavaş yavaş vahşi alışkanlıklarını terk etmelerine ve ilginç, medeni ve Hıristiyan bir topluluk olmalarına neden olacaktır.
Jackson'a göre, hareket tüm taraflar için faydalı olmaktan başka bir şey olmayacaktı. Onun bakış açısı, çoğu zorunlu göçlerden ekonomik olarak yararlanacak birçok Amerikalıdan destek aldı.
Bu vatandaşlık testleri öncesi ve zorla tehcir sonrasında yeni işgal alanlarda yaşayan Kızılderililer için var iken, bireysel ABD eyaletleri aşiret arazi iddiaları, sadece bireysel tanımadı gerçeğiyle birleşti başlığı Devlet hukukuna göre, beyaz ve olmayan hakları arasında ayırt - genellikle mahkemede sınırlı bir konumu olan beyaz vatandaşlar; ve Hindistan'dan çıkarma , ABD askeri yetkisi altında, genellikle eyalet milisleri tarafından gerçekleştirildi. Sonuç olarak, ABD vatandaşlığını kanıtlayabilen bireysel Kızılderililer yine de yeni ilhak edilen bölgelerden yerlerinden edildi. Jackson'ın ve Martin Van Buren'in yönetimleri tarafından 1830 yasasına uygun olarak çıkarılan ve Tennessee Kongre Üyesi Davy Crockett'in başarısız bir şekilde aleyhte oy kullandığı askeri eylemler ve müteakip anlaşmaların , Kızılderililerin önemli bir bölümünün doğrudan sınır dışı edilmesine veya ölümüne neden olduğu yaygın olarak kabul edilmektedir. nüfus daha sonra güneydoğu Amerika Birleşik Devletleri'nde yaşıyor.
Choctaw kaldırma
Choctaw ulusu, şu anda ABD'nin Alabama , Mississippi ve Louisiana eyaletlerinin büyük bölümlerinde yaşıyordu . 1801'de başlayan bir dizi anlaşmadan sonra, Choctaw ulusu 11 milyon akreye (45.000 km 2 ) düşürüldü . Dans Tavşan Creek Antlaşması bazı Choctaw kalmasına izin ABD'ye kalan ülkeyi devredilen ve Dans Tavşan Creek Antlaşması bir hükmün sonra erken 1831 taşımalar sadece kabul edildi kabul edildi. Choctaw kabilesinin şefi George W. Harkins , sürgünler başlamadan önce Birleşik Devletler vatandaşlarına şunları yazdı:
Yetersizliğimi makul bir şekilde bilerek ve hissederek Amerikan halkına hitap etmeye büyük bir çekingenlikle girişiyorum; ve son derece gelişmiş zihinlerinizin bir Choctaw'ın adresi tarafından pek hoş karşılanmayacağına inanmak. Ama bu sonbaharda Mississippi nehrinin batısına göç etmeye karar verdiğim için, görüşlerimi ve sürgün edilmemiz konusunda beni harekete geçiren duyguları ifade eden birkaç söz söylemeyi size veda etmeyi uygun gördüm... oluşumunda sesimizin duyulmadığı yasaların alçaltıcı etkisi altında yaşamaktansa acı çekmeyi ve özgür olmayı seçtik.— George W. Harkins, George W. Harkins, Amerikan Halkına
Amerika Birleşik Devletleri Savaş Bakanı Lewis Cass , tahliyeleri yönetmek için George Gaines'i atadı . Gaines, Choctaws'ı 1831'de başlayan ve 1833'te biten üç aşamada kaldırmaya karar verdi. İlki, 1 Kasım 1831'de Memphis ve Vicksburg'da toplanan gruplarla başlayacaktı. Sert bir kış, göçmenleri ani sel, karla karışık yağmur ve karla hırpalardı. Başlangıçta, Choctaw'lar vagonla taşınacaktı, ancak sel onları durdurdu. Yiyeceklerin bitmesiyle Vicksburg ve Memphis sakinleri endişeliydi. Beş vapur ( Walter Scott , Brendibadesi , Ren Geyiği , Talma ve Kleopatra ) Choctaw'ları nehirdeki varış noktalarına feribotla getirecekti. Memphis grubu Arkansas'tan Arkansas Post'a yaklaşık 60 mil (100 km) gitti. Orada sıcaklık neredeyse bir hafta boyunca donma noktasının altında kaldı, nehirler buzla tıkandı, bu yüzden haftalarca seyahat olamazdı. Yiyecek tayınlaması, günde bir avuç haşlanmış mısır, bir şalgam ve iki bardak ısıtılmış sudan oluşuyordu. Kırk hükümet vagonu, Little Rock'a nakletmek için Arkansas Post'a gönderildi. Little Rock'a ulaştıklarında, bir Choctaw şefi, yürüyüşlerini " gözyaşı ve ölüm izi " olarak nitelendirdi. Vicksburg grubu beceriksiz bir rehber tarafından yönetildi ve Lake Providence bataklıklarında kayboldu .
Bütün sahnede, nihai ve geri dönülmez bir vedayı ele veren bir yıkım ve yıkım havası vardı; insan kalbinin sıkışmasını hissetmeden izleyemezdi. Kızılderililer sakin ama kasvetli ve suskundu. İngilizce bilen biri vardı ve kendisine Chactaların neden ülkelerini terk ettiklerini sordum. "Özgür olmak," diye yanıtladı, ondan başka bir neden asla alamazdı. En ünlü ve eski Amerikan halklarından birinin ... kovulmasını izliyoruz.— Alexis de Tocqueville, Amerika'da Demokrasi
Yaklaşık 17.000 Choctaw, Hint Bölgesi olarak adlandırılacak bölgeye ve ardından Oklahoma'ya taşındı . Gözyaşları izi boyunca yaklaşık 2.500-6.000 kişi öldü. İlk kaldırma çabalarından sonra 1831'de Mississippi'de yaklaşık 5.000-6.000 Choctaw kaldı. Yeni kurulan Mississippi'de kalmayı seçen Choctaw'lar yasal ihtilafa, tacize ve yıldırmaya maruz kaldılar. Choctaw'lar "yerleşim yerlerimizi yıktı ve yaktı, çitlerimiz yok edildi, sığırlar tarlalarımıza çevrildi ve biz kendimiz kırbaçlandık, kelepçelendik, zincirlendik ve başka şekillerde kişisel olarak istismar edildik, ta ki bu tür bir muameleyle en iyi adamlarımızdan bazıları ölene kadar". Mississippi'deki Choctaw'lar daha sonra Choctaw Kızılderililerinin Mississippi Bandosu olarak yeniden düzenlendi ve kaldırılan Choctaw'lar Oklahoma Choctaw Nation oldu . Choctaws, federal hükümet tarafından sunulan bir kaldırma anlaşmasını ilk imzalayanlardı. Başkan Andrew Jackson , Mississippi'deki Choctaw'larla güçlü müzakereler istedi ve Choctaw'lar Andrew Jackson'ın hayal ettiğinden çok daha işbirlikçi görünüyordu. Komisyon üyeleri ve Choctaws müzakere anlaşmalarına geldiğinde, Amerika Birleşik Devletleri'nin evlerini taşıma masraflarını üstleneceği ve imzalanan anlaşmanın iki buçuk yıl içinde ortadan kaldırılması gerektiği söylendi.
Seminole direnci
ABD den Florida edinilen İspanya'da aracılığıyla Adams-Onís Antlaşması ve üzerinde Payne açılış itibariyle bir toplantıya çağrıldı 1832 Seminoller yılında 1821 yılında ele geçirdiği Ocklawaha Nehri . Payne'nin Landing Antlaşması arazi müsait olduğu tespit olsaydı Seminoles çağrısında batı taşımak. Creek bölgesine yerleşecekler ve onları kaçak olarak gören Creek kabilesinin bir parçası olacaklardı; Seminolelerin bazıları Creek gruplarından ve aynı zamanda diğer kabilelerden türetilmiştir. Bir zamanlar Creek çetelerinin üyesi olan kabileden olanlar, Creek Kızılderililerinin ana grubunu terk ettikleri için ölümle karşılaşacaklarından emin oldukları batıya taşınmak istemiyorlardı. Yeni rezervasyonu denetleyecek yedi şeften oluşan heyet Ekim 1832'ye kadar Florida'dan ayrılmadı. Bölgeyi birkaç ay gezdikten ve oraya yerleşmiş olan Derelerle görüştükten sonra, yedi şef 28 Mart 1833'te bir bildiri imzaladılar. yeni toprak kabul edilebilirdi. Bununla birlikte, Florida'ya döndüklerinde, şeflerin çoğu, imzalamadıklarını veya imzalamaya zorlandıklarını ve her halükarda, herkes için karar verme yetkisine sahip olmadıklarını iddia ederek ifadeden vazgeçtiler. rezervasyonda ikamet eden kabileler ve gruplar. Apalachicola Nehri bölgesinde köylerde daha kolay ancak, ikna ve 28 Aralık 1835 tarihinde 1834 yılında batıya gitti edildi Seminoles ve siyahların bir grup Fort King Tampa Fort Brooke'tan bir ABD Ordusu şirket yürüyen pusu Ocala 110 askerden üçü hariç hepsini öldürdü. Bu Dade Katliamı olarak bilinir hale geldi .
Seminolelerin yer değiştirmeye direneceklerinin anlaşılmasıyla Florida savaşa hazırlanmaya başladı. Aziz Augustine Milisleri, Savaş Departmanından 500 tüfek ödünç istedi . Brig altında beş yüz gönüllü seferber edildi. General Richard K. Çağrı . Hintli savaş grupları çiftliklere ve yerleşim yerlerine baskın düzenledi ve aileler kalelere, büyük kasabalara ya da toprakların dışına kaçtı. Osceola liderliğindeki bir savaş grubu , Florida milis ikmal trenini ele geçirdi, muhafızlarından sekizini öldürdü ve altısını da yaraladı. Alınan malların çoğu milisler tarafından birkaç gün sonra yapılan başka bir çatışmada ele geçirildi. St. Augustine'nin güneyindeki Atlantik kıyısı boyunca uzanan şeker tarlaları yok edildi ve tarlalardaki kölelerin çoğu Seminoles'e katıldı.
Halleck Tustenuggee , Jumper ve Black Seminoles Abraham ve John Horse gibi diğer savaş şefleri , orduya karşı Seminole direnişini sürdürdü. Savaş, tam on yıllık bir savaşın ardından 1842'de sona erdi. ABD hükümetinin savaşa o zamanlar astronomik bir meblağ olan ve bugün 536.344.828 $'a eşit olan yaklaşık 20.000.000 $ harcadığı tahmin ediliyor. Birçok Kızılderili, Mississippi'nin batısındaki Creek topraklarına zorla sürüldü; diğerleri Everglades'e çekildi. Sonunda hükümet, Seminole'yi Everglades tabyalarında boyun eğdirmeye çalışmaktan vazgeçti ve 500'den az Seminole'yi barış içinde bıraktı. Diğer bilim adamları, Seminole Savaşlarından sonra Everglades'de en az birkaç yüz Seminole kaldığını belirtiyorlar.
Seminole Savaşlarının bir sonucu olarak, Everglades'in hayatta kalan Seminole grubu, egemenlikten asla vazgeçmeyen veya Amerika Birleşik Devletleri ile bir barış anlaşması imzalamayan, federal olarak tanınan tek kabile olduğunu iddia ediyor.
Genel olarak Amerikan halkı, Kızılderili direnişini yersiz olarak görme eğilimindeydi. Virginia Enquirer tarafından 26 Ocak 1836'da yayınlanan ve "Seminollerin Düşmanlıkları" adlı bir makale , Seminole'nin direnişinden kaynaklanan şiddetin tüm suçunu Seminollerin kendilerine yükledi. Makale, Kızılderilileri sözlerine sadık kalmamakla suçluyor - Kızılderililerin Uzaklaştırılması Yasasındaki anlaşmalarda ve müzakerelerde verdikleri sözde.
Dere çözünmesi
1812 Savaşı'ndan sonra, William McIntosh gibi bazı Muscogee liderleri , Gürcistan'a daha fazla toprak veren anlaşmalar imzaladılar. 1814'te Fort Jackson Antlaşması'nın imzalanması , Creek Nation'ın ve Güney'deki tüm Kızılderililerin sonunun sinyalini verdi. Selocta ve Big Warrior gibi dost Creek liderleri Sharp Knife'a (Andrew Jackson'ın Hintli takma adı) hitap etti ve ona barışı koruduklarını hatırlattı. Yine de Jackson , şansları varken " ( Tecumseh'in ) boğazını kesmediklerini", bu yüzden şimdi Creek topraklarından vazgeçmeleri gerektiğini söyledi. Jackson ayrıca Ghent Antlaşması'nın Hintlilere ve uluslarına egemenliği geri veren 9. Maddesini de görmezden geldi .
Jackson, bu ilk barış oturumunu, dost Creek'lerin yardımını hafifçe kabul ederek açtı. Bunu yaptıktan sonra Red Sticks'e döndü ve onları kötü öğüdü dinledikleri için uyardı. Suçları için tüm Creek Nation'ın ödemesi gerektiğini söyledi. Amerika Birleşik Devletleri'nin savaşın kovuşturulması için yaptığı tüm masrafların eşdeğerini talep etti, bu da kendi hesabına göre 23.000.000 dönümlük (93.000 km 2 ) araziye ulaştı .— Robert V. Remini, Andrew Jackson
Sonunda, Creek Konfederasyonu, daha fazla arazi devrini büyük bir suç haline getiren bir yasa çıkardı . Bununla birlikte, 12 Şubat 1825'te McIntosh ve diğer şefler , Georgia'da kalan Creek topraklarının çoğundan vazgeçen Indian Springs Antlaşması'nı imzaladılar . Sonra ABD Senatosu anlaşmayı kabulünden Dereler Menawa liderliğindeki tarafından McIntosh, 30 Nisan 1825 tarihinde öldürüldü.
Opothle Yohola liderliğindeki Creek Ulusal Konseyi, Amerika Birleşik Devletleri'ni Indian Springs Antlaşması'nın hileli olduğunu protesto etti. Başkan John Quincy Adams anlayışlı davrandı ve sonunda anlaşma yeni bir anlaşma olan Washington Antlaşması (1826) ile geçersiz kılındı . Tarihçi R. Douglas Hurt şöyle yazmıştı: "Cree'ler hiçbir Hint ulusunun yapmadığı veya bir daha yapmayacağı şeyi başarmıştı - onaylanmış bir anlaşmanın feshedilmesini sağlamak." Ancak, Gürcistan Valisi George Troup yeni anlaşmayı görmezden geldi ve Kızılderilileri önceki anlaşmanın şartlarına göre zorla çıkarmaya başladı. İlk başta, Başkan Adams federal birliklerle müdahale etmeye çalıştı, ancak Troup milisleri çağırdı ve bir iç savaştan korkan Adams, kabul etti. Yakınlarına açıkladığı gibi, "Kızılderililer uğruna savaşmaya değmez."
Dereler Gürcistan'dan zorla alınmış olsa da, birçok Aşağı Dere Kızılderili Bölgesi'ne taşınmış olsa da, Alabama'da hala yaklaşık 20.000 Yukarı Dere yaşıyordu. Bununla birlikte, devlet, kabile hükümetlerini ortadan kaldırmak ve eyalet yasalarını Creeks'e kadar genişletmek için harekete geçti. Opothle Yohola , Alabama'dan korunmak için Başkan Andrew Jackson yönetimine başvurdu; hiçbiri gelmediğinde , 24 Mart 1832'de Creek topraklarını ayrı ayrı paylara bölen Cusseta Antlaşması imzalandı. Dereler ya paylarını satabilir ve batıya taşınmak için fon alabilir ya da Alabama'da kalabilir ve eyalet yasalarına tabi olabilir. Bununla birlikte, Creeklere hiçbir zaman anlaşmanın şartlarına uymaları için adil bir şans verilmedi. Amerikalılar tarafından topraklarının yaygın yasadışı yerleşimi, federal ve eyalet yetkililerinin bunu durdurmak için fazla bir şey yapamaması veya yapmak istememesiyle azalmadan devam etti. Ayrıca, yakın zamanda tarihçi Billy Winn tarafından sürgüne yol açan olaylarla ilgili ayrıntılı tarihçesinde ayrıntılı olarak açıklandığı gibi, Creeks'i kendi paylarından çıkarmak için tasarlanmış çeşitli hileli planlar, çoğu Columbus, Georgia ve Montgomery dışında faaliyet gösteren spekülatörler tarafından organize edildi, Alabama, Cusseta Antlaşması'nın imzalanmasından sonra işlendi. Kuşatılmış Creeks'in bir kısmı, pek çoğu umutsuzca yoksul ve Amerikalı komşuları tarafından taciz ve baskı altında hissediyor, ara sıra çiftliklere baskınlar düzenleyerek ve diğer izole şiddet eylemlerini gerçekleştirerek karşılık verdi. Mayıs 1836'da Creek ile Amerikan toprakları arasındaki sınırda Chattahoochee Nehri boyunca yer alan Georgia, Roanoke köyünün yıkılmasından sonra, artan gerilimler ABD ile açık savaşa dönüştü. Sözde " 1836 Creek Savaşı " sırasında Savaş Bakanı Lewis Cass , General Winfield Scott'ı , Mississippi Nehri'nin batısındaki Kızılderili Bölgesi'ndeki Creeks'i zorla kaldırarak şiddeti sona erdirmek için gönderdi . 1830 Hindistan Kaldırma Yasası ile 1835'e kadar devam etti ve 1836'da olduğu gibi 15.000'den fazla Dere son kez topraklarından sürüldü. Bu 15.000 Derenin 3.500'ü, sonunda yerleştikleri Oklahoma gezisinden sağ çıkamadı.
Chickasaw para kaldırma
Chickasaw, Mississippi Nehri'nin doğusundaki toprakları için ABD'den maddi tazminat aldı. 1836'da Chickasaw'lar, beş yıllık sert bir tartışmanın ardından daha önce kaldırılan Choctaw'lardan toprak satın almak için bir anlaşmaya vardılar. Choctaw topraklarının en batı kısmı için Choctaws'a 530.000 $ (bugün 12.490.333 $'a eşit) ödediler. İlk Chickasaw grubu 1836'da taşındı ve John M. Millard tarafından yönetildi. Chickasawlar , 4 Temmuz 1836'da Memphis'te tüm mal varlıkları, çiftlik hayvanları ve kölelerle toplandılar . Mississippi Nehri'ni geçtikten sonra, Choctaws ve Creeks tarafından önceden belirlenmiş yolları takip ettiler. Bir zamanlar Hint Bölgesi'nde , Chickasaw'lar Choctaw ulusuyla birleşti.
Cherokee zorla yer değiştirme
1838'de, yaklaşık 2.000 Cherokee gönüllü olarak Gürcistan'dan Kızılderili Bölgesi'ne (bugünkü Oklahoma) taşındı . Mayıs 1838'de General Winfield Scott , Başkan Martin Van Buren'den kalan Cherokee'leri yeniden yerleştirmek için son bir emir aldığında zorla taşınmalar başladı . Oklahoma'ya yapılan yürüyüşte yaklaşık 4.000 Cherokee öldü. In Cherokee dilinde , olay denir da ül tsun yi na nu ( "onlar ağladı yer") ya da nu i lu hi tło na du hi na (onlar ağladı iz). Cherokee Gözyaşı Yolu , Doğudaki Kızılderili topraklarını Mississippi Nehri'nin batısındaki topraklarla değiştiren , ancak hiçbir zaman kabul edilmeyen 1830 Kızılderili Çıkarma Yasası hükümleri uyarınca imzalanan Yeni Echota Antlaşması'nın uygulanmasından kaynaklandı. seçilmiş kabile liderliği veya Cherokee halkının çoğunluğu tarafından.
Seyrek yaşayan Cherokee toprakları, nüfus baskısı yaşayan Gürcü çiftçiler için oldukça çekiciydi ve yasadışı yerleşimler sonuçlandı. Georgia ve Cherokee Nation arasında uzun süredir devam eden gerilimler , 1829'da Georgia , Dahlonega yakınlarında altın bulunmasıyla krize dönüştü ve ABD tarihindeki ikinci altına hücum olan Georgia Gold Rush ile sonuçlandı . Umutlu altın spekülatörleri Cherokee topraklarına izinsiz girmeye başladı ve ABD Hükümeti'nin Georgia eyaletindeki Hindistan toprak iddialarını sona erdirme sözü verdiği 1802 Sözleşmesi'ni yerine getirme baskısı arttı .
Georgia, 1830'da eyalet yasalarını Cherokee toprakları üzerinde genişletmek için harekete geçtiğinde, konu ABD Yüksek Mahkemesi'ne gitti . In Cherokee Milleti v. Gürcistan (1831), Marshall mahkeme hükmetti Cherokee Milleti egemen ve bağımsız bir ulus değildi ve bu nedenle davaya reddetti. Ancak, Worcester - Georgia (1832) davasında Mahkeme, Hindistan işlerinde yalnızca ulusal hükümetin -eyalet hükümetlerinin değil- yetkiye sahip olması nedeniyle Gürcistan'ın Cherokee topraklarında yasa koyamayacağına karar verdi. Worcester v Georgia , Andrew Jackson'ın ünlü, uydurma olsa da, "John Marshall kararını verdi; şimdi onu uygulamasına izin verin!" ile ilişkilidir. Gerçekte, bu alıntı olaydan 30 yıl sonra ortaya çıktı ve ilk olarak Jackson eleştirmeni Horace Greeley tarafından yazılan bir ders kitabında basıldı .
Federal birlikler ve Georgia milisleri arasındaki açık savaştan korkan Jackson, Cherokee iddialarını Georgia eyaletine karşı uygulamamaya karar verdi. O zaten Güney Carolina ile anayasal bir krize (yani geçersiz kılma krizi ) bulaşmıştı ve iç savaş yerine Cherokee'nin yer değiştirmesini tercih etti. İle Hint Kaldırma Yasası 1830, ABD Kongresi Mississippi Nehri kara batıda için Doğu'da Hint arazi alışverişi, kaldırma anlaşmaları müzakere etmek Jackson yetkisini vermişti. Jackson, Gürcistan ile olan anlaşmazlığı Cherokees'e bir çıkarma anlaşması imzalaması için baskı yapmak için kullandı.
Kongrede tek oyla kabul edilen ve Başkan Andrew Jackson tarafından imzalanan son anlaşma, halefi Başkan Martin Van Buren tarafından dayatıldı . Van Buren, Georgia , Tennessee , Kuzey Carolina ve Alabama'ya , General Winfield Scott komutasındaki 7.000 milis, düzenli ordu ve gönüllüden oluşan bir silahlı kuvvetin yaklaşık 13.000 Cherokee'yi Cleveland, Tennessee'ye yerleştirmesine izin verdi . İlk toplamadan sonra, ABD ordusu Oklahoma'ya göçü denetledi. Eski Cherokee toprakları hemen yerleşime açıldı. Yolculuk sırasında meydana gelen ölümlerin çoğu, hastalık, yetersiz beslenme ve alışılmadık derecede soğuk bir kış sırasında maruz kalma nedeniyle meydana geldi.
1838 kışında Cherokee 1.000 millik (1.600 km) yürüyüşe yetersiz giysilerle ve çoğu ayakkabısız veya mokasensiz yürüyerek başladı. Yürüyüş , Cherokee Nation'ın son Doğu başkentinin bulunduğu Tennessee , Red Clay'de başladı . Hastalıklar nedeniyle Kızılderililerin yol boyunca hiçbir kasaba veya köye girmelerine izin verilmedi; çoğu zaman bu, onların etrafından dolaşmak için çok daha uzağa seyahat etmek anlamına geliyordu. Tennessee ve Kentucky'yi geçtikten sonra , 3 Aralık 1838'de güney Illinois'deki Golconda'nın karşısındaki Ohio Nehri'ne vardılar . Burada açlıktan ölmek üzere olan Kızılderililerden nehri "Berry's Ferry" ile geçmeleri için kişi başı bir dolar (bugün 24,3 dolar) tahsil edildi. tipik olarak bugün 2,92 dolara eşit olan on iki sent tahsil etti. Feribot, geçmek isteyen diğer herkese hizmet edene kadar geçişlerine izin verilmedi ve Kentucky tarafında bir sığınak blöfü olan "Mantle Kayası"nın altına sığınmak zorunda kalana kadar, "Berry'nin yapacak daha iyi bir şeyi kalmayana" kadar geçişlerine izin verilmedi. Birçoğu Mantle Kayası'nda karşıya geçmeyi beklerken birbirine sokulmuş halde öldü. Birkaç Cherokee yerliler tarafından öldürüldü. Cherokee , öldürülen Cherokee'yi gömmek için hükümete kişi başı 35 dolar (bugün 850,61 dolara eşit) dava açarak ABD Hükümetine Viyana'daki adliye aracılığıyla dava açtı.
26 Aralık'ta güney Illinois'i geçtiklerinde, Musa Daniel'in müfrezesinin Komiser Ajanı Martin Davis şunları yazdı:
Illinois'de şimdiye kadar herhangi bir yerde yaşadığım en soğuk hava var. Akarsuların hepsi 20 veya 30 cm kalınlığında 8 veya 12 inç gibi bir şey üzerinde donmuş durumda. Kendimize ve hayvanlara su almak için buzu kesmeye mecburuz. Burada en uzak iki veya üç günde bir kar yağar. Şimdi nehirden 4 mil (6 km) uzaktaki Mississippi [Nehir] bataklığında kamp kurduk ve nehirden her gün yüzen sayısız buz miktarı için nehri geçme şansımız yok. Yaklaşık üç hafta olan bu yerde geçirilen süre dahil, geçen ay sadece 65 mil (105 km) yol kat ettik. Nehri ne zaman geçeceğimiz bilinmiyor...
Kaldırılmaya katılan Gürcistan'dan gönüllü bir asker şunları anlattı:
İç savaşta savaştım ve binlerce kişinin kurşuna dizildiğini ve katledildiğini gördüm, ancak Cherokee'nin kaldırılması bildiğim en acımasız işti.
Sonunda Ohio ve Mississippi Nehirleri arasındaki 60 mili (97 kilometre) karada geçmek neredeyse üç ay sürdü. Güney Illinois'den geçen yürüyüş, Cherokee'nin ölümlerinin çoğunu çektiği yerdir. Bununla birlikte, zorla yerinden edilmeden birkaç yıl önce, evlerini gönüllü olarak terk etmeyi seçen bazı Cherokee'ler Tennessee, Ohio ve Mississippi nehirleri boyunca su bazlı bir rota seçtiler. Sadece 21 gün sürdü, ancak zorla yeniden yerleştirilen Cherokee'ler su yolculuğuna karşı temkinliydi.
Kaldırılan Cherokees başlangıçta Tahlequah, Oklahoma yakınlarına yerleşti . Binbaşı Ridge 1835'te New Echota Antlaşması'nı imzalarken "Ölüm fermanımı imzaladım" dedi. Ortaya çıkan siyasi kargaşa, Binbaşı Ridge , John Ridge ve Elias Boudinot'un öldürülmesine yol açtı ; Antlaşma Partisi liderlerinden sadece Stand Watie ölümden kurtuldu. Cherokee Nation'ın nüfusu sonunda toparlandı ve bugün Cherokee'ler Amerika Birleşik Devletleri'ndeki en büyük Amerikan Kızılderili grubudur.
Kaldırmanın bazı istisnaları vardı. Yaklaşık 100 Cherokee ABD askerlerinden kaçtı ve Gürcistan ve diğer eyaletlerdeki topraklardan geçindi. Özel, bireysel olarak sahip olunan topraklarda (toplumsal olarak sahip olunan kabile topraklarından ziyade) yaşayan Cherokee'ler kaldırılmaya tabi değildi. Kuzey Carolina'da, aynı adı taşıyan nehre yakın yerleşimlerinden dolayı bazen Oconaluftee Cherokee olarak anılan yaklaşık 400 Cherokee, Büyük Smoky Dağları'nda William Holland Thomas (evlatlık olarak evlat edinilmiş) adlı beyaz bir adamın sahip olduğu karada yaşıyordu. çocukken Cherokees tarafından) ve bu nedenle kaldırılmaya tabi değildi. Buna ek olarak, Nantahala bölgesinden ABD Ordusuna eski peygamber Tsali'nin (yakalandıktan sonra idam mangası ile karşı karşıya kalan) ailesini avlayıp yakalamasında yardımcı olduktan sonra Qualla Sınırında kalmasına izin verilen 200 kadar Cherokee vardı . Bu Kuzey Carolina Cherokee'ler , Cherokee Nation'ın Doğu Bandosu oldular .
Yerel bir gazete, Highland Messenger , “yüz dokuz arasında ve bunlar kandırılmış varlıkların bin ... hala ilçelerinde, babalarının evlerine hakkında gezinip ki, 24 Temmuz 1840 söyleyen Macon ve Cherokee olduklarını '' ve Cherokee'nin gittiğine inanarak orada arazi satın almak isteyen vatandaşlar için büyük bir sıkıntıydı; gazete, Başkan Martin Van Buren'in "onların … onun görüşüne göre gitmekte veya kalmakta özgür olduklarını" söylediğini bildirdi.
Doğu Cherokee Restitüsyonu
Alacaklarının Birleşik Devletleri Mahkemesi bu 1 milyon $ tahsisinden sonuçlandı 18 Mayıs 1905 tarihinde ABD'ye karşı Doğu Cherokee Kabilesi'nin istem lehine karar Kabilesi'nin uygun bireyler ve ailelere ($ 27,438,023.04 bugün eşit). İçişleri Departmanı çalışanı Guion Miller, Guion Miller Roll olarak bilinen fonların dağıtımı için kabile kaydını doğrulamak için çeşitli listeler ve uygulamalar kullanarak bir liste oluşturdu. Alınan başvurular 125.000'den fazla kişiyi belgelemiştir; Mahkeme, 30.000'den fazla kişinin fonları paylaşmasını onayladı.
İstatistik
|Ulus||Kaldırılmadan önceki nüfus||Antlaşma ve yıl||büyük göç||Toplam kaldırıldı||Kalan sayı||Kaldırma sırasında ölümler||savaştan ölenler|
|çikolata||19.554 + Choctaw Ulusu'nun beyaz vatandaşları + 500 Siyah köle||Dans Eden Tavşan Deresi (1830)||1831–1836||15.000||5.000–6,000||2.000–4,000+ ( kolera )||Yok|
|Dere (Muscogee)||22.700 + 900 Siyah köle||Kusseta (1832)||1834–1837||19.600||Birkaç yüz||3.500 (çıkarıldıktan sonra hastalık)||Bilinmeyen ( 1836 Creek Savaşı )|
|Chickasaw||4.914 + 1.156 Siyah köle||Pontotoc Deresi (1832)||1837–1847||4.000'den fazla||Birkaç yüz||500–800||Yok|
|Cherokee||16.542 + 201 beyaz evli + 1.592 Siyah köle||Yeni Yankı (1835)||1836–1838||16.000||1500||2.000–4000||Yok|
|Seminole||3.700–5.000 + kaçak köle||Payne'in İnişi (1832)||1832-1842||2.833–4,000||250–500||700 ( İkinci Seminole Savaşı )|
Simgesel yapılar ve anmalar
1987'de, Cherokee halkının 17 müfrezesinin kaldırılmasını işaretlemek için federal yasa tarafından yaklaşık 2.200 mil (3.500 km) parkur yetkilendirildi. Gözyaşı Yolu Ulusal Tarihi Yolu olarak adlandırılan bu yol , dokuz eyaletin bazı kısımlarını geçiyor ve kara ve su yollarını içeriyor.
Gözyaşı İzi açık tarihi drama, Bu Tepelere Ulaşmak
Kermit Hunter tarafından yazılan Bu Tepelere Uzanan Gözyaşı Yolu'na dayanan tarihi bir drama, 1 Temmuz 1950'deki açılışından bu yana, Cherokee Tarih Derneği'nin hem turne hem de açık hava Mountainside Tiyatrosu'nda gösterileri için beş milyondan fazla bilet sattı. Cherokee, Kuzey Karolina .
hatıra madalyonu
Cherokee sanatçısı Troy Anderson, Cherokee Gözyaşı İzi Sesquicentennial Hatıra Madalyonunu tasarlamakla görevlendirildi . Düşen gözyaşı madalyonu, Cherokee'lerin yedi klanının sembolü olan yedi köşeli bir yıldızı gösterir.
Edebiyatta ve sözlü tarihte
- Gözyaşı Yolundan Aile Hikayeleri , Lorrie Montiero tarafından düzenlenen ve Grant Foreman tarafından kopyalanan, Indian-Pioneer History Collection'dan alınan bir koleksiyondur.
- Walking the Trail (1991), Jerry Ellis'in 900 millik yürüyüşünü Gözyaşı Yolu'nu tersten anlatanbir kitabıdır.
Ayrıca bakınız
- Navajo'nun Uzun Yürüyüşü , daha sonra zorla uzaklaştırma
- Kaliforniya Soykırımı
- Kuzey Cheyenne Exodus
- Potawatomi Ölüm Yolu
- Cherokee kaldırma zaman çizelgesi
Referanslar
bibliyografya
- Anderson, William, ed. (1991). Cherokee Kaldırma: Önce ve Sonra . Atina, Gürcistan: Georgia Üniversitesi Yayınları. ISBN'si 978-0-8203-1482-2.
- Bealer, Alex W. (1996) [1972]. Sadece İsimler Kaldı: Cherokeeler ve Gözyaşı İzi . Boston, Massachusetts : Küçük, Kahverengi. ISBN'si 978-0-316-08519-9.
- Carter, Samuel (1976). Cherokee Sunset: Bir Ulus İhanete Uğradı . New York: Doubleday. ISBN'si 0-385-06735-6.
- Ehle, John (1989) [1988]. Gözyaşı İzi: Cherokee Ulusunun Yükselişi ve Düşüşü . New York: Çapa Kitapları. ISBN'si 0-385-23954-8.
- Fitzgerald, David; Kral, Duane (2008). Cherokee Gözyaşı Yolu . Portland, Oregon: Grafik Sanatlar Kitapları. ISBN'si 978-0-88240-752-4.
- Foreman, Grant (1989) [1932]. Kızılderililerin Kaldırılması: Kızılderililerin Beş Uygar Kabilesinin Göçü (11 ed.). Norman, Oklahoma: Oklahoma Üniversitesi Yayınları. ISBN'si 0-8061-1172-0.
- Gregg, Matthew T. ve David M. Wishart. "Cherokee kaldırma fiyatı". Explorations in Economic History Cilt 49, Sayı 4, Ekim 2012, Sayfa 423–442
- Jahoda, Gloria (1995) [1975]. Gözyaşı İzi: Amerikan Kızılderililerinin Kaldırılmasının Öyküsü 1813-1855 . Henry Holt & Co. ISBN 978-0-517-4677-4.
- Mooney, James (2007) [1888]. Kral, Duane (ed.). Cherokee Mitleri . New York: Barnes & Noble. ISBN'si 978-0-7607-8340-5.
- Perdue, Theda; Yeşil, Michael (2008) [2007]. Cherokee Milleti ve Gözyaşı İzi . New York: Penguen Kitapları. ISBN'si 978-0-14-311367-6.
- Prucha, Francis (1984). Büyük Baba: Amerika Birleşik Devletleri Hükümeti ve Amerikan Yerlileri . Lincoln, Nebraska: Nebraska Basın. ISBN'si 0-8032-3668-9.
- Remini, Robert (2001). Andrew Jackson ve Hint Savaşları . New York: Viking. ISBN'si 0-670-91025-2.
- Wallace, Anthony (1993). The Long, Bitter Trail: Andrew Jackson ve Kızılderililer (Hardback ed.). New York: Tepesi ve Wang. ISBN'si 0-8090-6631-9.
- Wilson, James (1998). Dünya Ağlayacak: Yerli Amerika'nın Tarihi . New York: Grove Basın. ISBN'si 978-0-8021-3680-0.
- Winn, William W. (2015). Ecunnau-Nuxulgee'nin Zaferi: Arazi Spekülatörleri, George M. Troup, Devlet Hakları ve Dere Kızılderililerinin Georgia ve Alabama'dan Kaldırılması, 1825-38 . Macon: Mercer University Press. 978088465228.
Belgeler
- ABD Senatosu (15-17 Nisan 1830). Cherokee Hint Kaldırma Tartışması . Arşivlenmiş orijinal 6 Şubat 2009.
- Scott, Winfield (10 Mayıs 1838). Winfield Scott'ın Cherokee Milletine Adresi . Arşivlenmiş orijinal 6 Ekim 2008 tarihinde.
- General Winfield Scott'ın ABD Birliklerine Cherokee Uzaklaştırmasına Verilen Emri . Cherokee Ajansı. 17 Mayıs den 1838 Arşivlenmiş orijinal 27 Aralık 2008 tarihinde.
- Gözyaşı İzi: Cherokee Mirası ; Chip Richie tarafından yönetilen ve James Earl Jones tarafından anlatılan 2006 belgeseli
- Gözyaşı İzi Ulusal Tarihi Yürüyüş Yolu (ABD Ulusal Park Servisi)
- Florida Tarihinin Seminole Kabilesi: Hint Direnişi ve Kaldırılması
- Muscogee (Dere) Kaldırma
- Cherokee Miras Dokümantasyon Merkezi
- Cherokee Ulusu Kültürel Kaynak Merkezi
- Gözyaşı İzi - Düşlediğimiz Rüya
- Gözyaşı Yolu ve Cherokee Ulusunun Zorla Yer Değiştirilmesi, Tarihi Yerlerle Ulusal Park Hizmeti Öğretimi (TwHP) ders planı
- Gözyaşı Rulosunun İzi , Erişim şeceresi
- Gözyaşı İzi tarihsel işaretleyici