Savunma sanayine böylesine büyük bir yatırımın boşuna olmayacağı açıktır. Dahası, değiştirecekleri çok açık. Diğer harcamalarla karşılaştırıldığında belirli hacimler göz önüne alındığında, bu değişikliklerin bir dereceye kadar Rusya ekonomisinin diğer alanlarını etkileyeceği varsayılabilir. Şu anda, 23'in trilyonlarca kamu parası içereceği beş alan var.
1. savunmaları
Savunma sanayine yatırım yapmanın en basit ve en belirgin avantajı devlet savunmasında bir artıştır. Açıklanan meblağların ışığında, silahlanma etkisi oldukça gerçek görünüyor. Ayrıca yerli silahlar ve askeri teçhizat, sadece ihale alanında değil, rekabetçiliğinin kanıtı olarak kabul edilebilecek olan uluslararası pazarda da başarılıdır. Ekipmanlarımızın yabancı ülkeler tarafından aktif olarak satın alınması, savunma doktrinlerine uygun olduğunu ve bunun sonucunda modern olarak kabul edilebileceğini göstermektedir. Bu nedenle, savunma sanayimiz iyi ve nezih örnekler üretme yeteneğine sahiptir ve temel sorunlardan biri yetersiz finansmandır.
Not edilmelidir ki, silahlı kuvvetlerin modernizasyonu zor olacaktır. Sadece servis ömrünü göz önünde bulundurarak yeni tür ekipmanların yaratılması gerekecek ve hangisinin gelecek 20-30 yıllarına uygun olacağını tahmin ederseniz. Bu nedenle, örneğin, tank yapımı alanında, ıssız taret ve mürettebat için bir kapsül bulunan zırhlı araçlara özel dikkat gösterilmelidir. Bu tür tasarımlar hala üzerinde çalışılacak zaman ve en önemlisi para gerektiren geleneksel olmayan bir çözümdür. Ek olarak, radikal bir şekilde yeni tasarımlar mutlaka yeni teknolojiler gerektirecektir. Burada ikinci noktaya sorunsuzca yaklaşıyoruz.
2. sanayi
Ne yazık ki, seksenlerin sonlarında, savunma kompleksimiz elden ağza yaşamaya başladı. Öncelikle bir ülkenin liderliği ve daha sonra bir diğeri tarafından, birincinin yıkıntıları üzerine kurulan bir dizi kararsız karar, savunma sanayi kompleksini çok kötü bir duruma getirdi. Neredeyse makul olmayan durum yalnızca, bitmiş ürünün imalatında faaliyet gösteren ve ihracat için gönderilen işletmelerde oldu. Fakat orada da tereyağında kaymağı alınmamış peynir yoktu. Sonuç olarak, savunma endüstrisi “atletik şeklini” hemen hemen kaybetti ve onu geri yüklemek için acilen gerekli. Başlıca sorunlardan biri ekipmanın gerisinde yatmaktadır. Aynı yaklaşım Sovyetler Birliği'nde olduğu gibi sürdürülürse, doksanlı ve iki binde birçok işletme maddi kısmı önemli ölçüde iyileştirebilirdi. Ancak o sırada devletin başka endişeleri vardı ve sanayinin sermaye modernleşmesi olmadı. Analistler, en verimli çalışma için, savunma işletmelerinin en az 80-15 yıldan daha eski olmayan 20% yeni ekipmana sahip olması gerektiğini tahmin ediyor. Bu durumda, 2020'e kadar, savunma sanayinin verimliliğini iki buçuk kat artırmak mümkün olacak. Almanya'dan bir kupa olarak alınan makineler, sessiz bir saldırı ile izliyor. Bunun için bir nedenleri var. Bu nedenle işletmelerimiz, ayrılan üç trilyon rubleye hakim olma yollarını bulacaktır.
Bununla birlikte, üretim verimliliğini artırmak yalnızca tezgahlara ve diğer ekipmanlara dayanmamaktadır. Bütün bu mekanizmalar insanlar tarafından yönetiliyor ve geri planlamanın bir sonraki sonucu olan her şeyden önce düşünülmeleri gerekiyor.
3. Sosyal küre
Son yıllarda uzmanlık alanlarındaki işçilerin eski prestijlerini kaybettikleri hiç kimse için bir sır değildir. Benzer bir resim mühendislerde de gözlenmektedir. Bu nedenle “taze kanın” savunma sanayiine girişi küçük bir dere boyutuna düşmüştür. Sonuç olarak, mükemmel andan çok uzak bir zamanda, eski üretim zamanlayıcılarının deneyimlerini ve bilgilerini aktaracak hiç kimsenin bulunmayacağı bir durum ortaya çıkabilir. Gençlerin neredeyse askeri amaçların üretimine gitmemelerinin ana nedeni, savunma işletmelerinin çoğunun devlete ait olması ve bunun sonucunda son yıllarda çok az finanse edilmeleri ve bunun işçilerin ücretlerini olumsuz yönde etkilemesidir. Doğal olarak, hırslı bir genç, daha fazla ödedikleri bir işe gider.
Ancak savunma sanayinin sosyal sorunları yalnızca yeni personelin akını ile ilgili değil. Şu anda yaklaşık iki milyon insan savunma sanayi kompleksinin bir buçuk bin işletmesinde çalışıyor. Bu rakama aile üyelerinin sayısını eklersek, iki milyon bir kaç kat artacaktır. Ekonominin böylesi bir unsurunun, ücret oranının aslında çok sayıda insanı etkilediği ortaya çıktı. Savunma sanayinin gelişmesinin, her şeyden önce, finansman girişinin, ülke nüfusunun önemli bir kısmının ömrünü iyileştirebileceği ortaya çıktı. Buna, son yirmi yılda savunma sanayimizin personel azaltımı ile sarsıldığı gerçeğini de eklemek gerekir. Buna göre, LG-2020'in uygulanması, yeniden işe alım çalışanlarını gerektirecektir. Bazı hesaplamalara göre, bu setten sonra doğrudan veya dolaylı olarak savunma sanayii ülke nüfusunun onda birini besleyecek. 23 trilyon bunun için harika bir fiyattır. Ama buna değer.
4. Geleceğin ekonomisi
Silah satın almak için 20 trilyon ruble ve askeri-sanayi kompleksinin geliştirilmesi için üç devlet bütçesinden tahsis edilecek. Bununla birlikte, bu rakamlar yalnızca 2020 dahil ve en fazla süresi için geçerlidir. Yirminci yıldan sonra ne olacağı hala bilinmiyor. Muhtemelen, sorumlu kişiler zaten bu konuda çalışıyorlar. Aynı zamanda, savunma sanayii sadece kamu parasına güvenmemelidir. HPV-2020 uygulamasının ardından savunma sanayimizin küresel silah pazarındaki payını daha da artırabileceği anlaşılıyor. Sonuç olarak, yeni silah sistemleri ve askeri teçhizatın oluşturulması için devlet dışı kökenli daha fazla paraya sahip olacak.
Zaten geçen yıl ülkemiz askeri ihracatta dünyada ikinci sırayı aldı - şimdi ABD ile sınırlandırıldık. Amerika'yı yakalamak ve ele geçirmek kolay değil, fakat genel olarak gerekli ve zorunlu değil. Silah ihracatında en önemli şey - müşterilerini bulmak ve sürekli yeni sistemler sağlamak. Bu şemaya göre, Sovyetler Birliği bir zamanlar çalıştı ve Devletler hala aynı şeyi yapıyorlar. NATO ittifakının standartlarının, Amerikalıların ürünlerini tanıtmakta yardımcı olduğu unutulmamalıdır. Askeri bloklarla olan durumumuz çok daha kötü: Varşova Paktı Örgütü uzun zaman önce çöktü ve yerine CSTO henüz uygun değil. Silahlarını ve askeri teçhizatını sadece dost ülkelerde tanıtmaya devam ediyor. Ancak, bu hepsi basit değil. Buna bir örnek, Hindistan rekabetindeki Rus MiG-35’un kaybına son beş dakikalık skandal. Öte yandan, bu uçak askeri teknik alanda Rusya ile Hindistan arasındaki tek temas noktası değil.
Gelecekte yeni silah sistemlerinin oluşturulması, geçen yılki satışlarda ikinci sırayı kaybetmekle kalmayacak, aynı zamanda sonuçları iyileştirmeye de izin verecektir. Doğrudan finansal yardımlara ek olarak, bu aynı zamanda dost ülkelerin sayısını arttırmaya yardımcı olacak, böylece kendi ordunu yeniden kurmanın olumlu siyasi sonuçları olabilir.
5. Geçici dönüşüm
Son olarak, silahlanma ve savunma sanayinin gelişiminin beşinci olumlu sonucu. Asıl silahlara, mallara ve askeri olmayan amaçlara yönelik ürünlere ek olarak, savunma sanayinin üretiminden oluşur. Sadece dönüşüm, çok, çok tartışmalı bir endüstriyel gelişme yoludur. Ve bu sefer, sadece analistlerin spekülasyonları argüman olarak kullanılabilir, aynı zamanda çok uzak olmayan geçmişten gelen gerçekler de kullanılabilir. Geçen yüzyılın seksenlerinde ülkemiz savunma sanayisini barışçıl bir temele dönüştürmeye çalıştı ve olumlu sonuçlar elde edemedi. Ne yazık ki, neredeyse her zaman, böyle bir "demiryolu rayının yeniden yazılması" aynı üzücü şekli takip etti. Böylece, devlet ve daha sonra pazar belli bir sivil ürün talep etti. Savunma sanayinin parlak fikirleri, ürünü, en azından rakiplerinden daha düşük olmayan bir hale getirdi, ancak önemli ölçüde daha pahalı olduğu ortaya çıktı. Tek bir ürünün üretimi için bilenen üretimi yeniden yapılandırmanın kolay olmadığı ve bu nedenle OPK’dan bitmiş ürünün fiyatı daha yüksek olduğu açıktır. Eh, en azından kabul edilebilir bir seviyeye getirmeye çalıştığında, kalite düştü. Hepsi aynı sebepten dolayı.
Dönüşümün haklı çıkması için, bazı savunma işletmelerinin hala kaliteli ve huzurlu ürünlerin üretimini iyi bir fiyatla gerçekleştirebildikleri söylenmelidir. Doğru, hala olumsuz olanlardan daha az olumlu örnekler var. Yani her iyilik için haberörneğin, "uzay" GSKB "İlerlemesinin" hafif motorlu bir uçak "Rysachok" u serbest bırakmaya hazırlandığı hakkında, kötü bir duruma sahip. Fakat burada bile durum giderek iyileşiyor.
Yine de, savunma işletmelerinin ürettiği askeri ve barışçıl ürünlerin etkili kombinasyonu hakkında konuşmak zorunda değil. Bugün ulusal savunma sanayinin ilk ve ana görevi, üretimin modernleşmesi ve devlet savunma düzeninin uygulanmasıdır. Bu nedenle, dönüşüm hala geçici bir bakış açısıdır. İlginç, ancak şüpheli veya gerçekçi değil.
Artıları ve Eksileri
HPV-2020 ve ilgili tüm faaliyetler için talepler iki kategoriye ayrılabilir. Bunlardan ilki, savunma yoluna bu kadar büyük meblağları yatırmanın uygunluğu, ikincisi - yolsuzluk planları. “Silahların ve Petrolün Büyük Savaşı” sorusu uzun süre kemikten kopmuştu ve savunma maliyetlerinin ve sert düşüşlerin genel yaşam kalitesi üzerinde çok az etkisi olduğu ortaya çıktı. Devlet tarafından tahsis edilen para hırsızlığına gelince, mevcut kontrol güçlendirilmelidir. Özellikle, savunma sanayinden gelen ve yolsuzluk görevlilerinin herhangi bir sorumluluk olmaksızın yolsuzluk görevlilerinin ceza kanunu tarafından belirlenen üst sınırla cezalandırılması gerektiğine inanan D. Rogozin'in önerisi faydalı olacaktır. Sadece bu tür suçluların yargılanmasının geniş çapta kamuoyuna duyurulması gerektiğini belirtmek mümkündür. Büyük tarihler ile birleştiğinde, bu, ilgili makamlara henüz ulaşmamış olanlar üzerinde aykırı davranacak ve önleme gibi çalışacaktır.
Yatırımın trilyonlarca 23'in savunma ve savunmadaki geri kalanı yalnızca avantaj sağlayacak. Savunma kabiliyetini arttırmak, sanayiyi kaldırmak, savunma sanayinde çalışan kişilerin yaşamlarını iyileştirmek, geleceğe yatırım yapmak ve daha birçok başka küçük sonuç. Bütün bunlar pahalı olmasına rağmen ülke için gerekli. Bir filmin karakterinin dediği gibi: “fiyat yüksek, ancak zevkle ödeyeceğim”.