Bu yazı 10 seneliktir ve [Futuristika!] mevcut editöryal anlayışını yansıtmama ihtimali yüksektir. Lütfen bunu göz önünde bulundurup okuyunuz veya hiç okumayınız. [Behold. This post is pretty old. Please keep its age in your mind while reading.]
Hayat darladığında yüzünü Joe Strummer’a çevirenler var ne de olsa. Malum, Strummer’ın 1982 yılında ortadan kaybolmasını konu eden filmi Julie Delpy çekecek. Strummer daha sonraları, kimselerin onu bulamadığı o dönemde sokaklarda takılıp Paris havaalanında yaşadığını, merdivenlerden inip çıkarak vakit geçirdiğini söylemişti. Strummer’ın ölmünün onuncu yılı nedeniyle, 17-19 Ağustos tarihleri arasında Strummer of Love isminde bir festival düzenleniyor.
Yaşamdan keyif aldım. Çünkü her tür şeyle uğraşmak zorunda kaldım. Başarısızlıktan başarıya, sonra oradan tekrar başarısızlığa… İnsani yanınızı kaybettikten sonra, ünlü olmanın pek bir anlamı olduğuna inanmıyorum. Punk rock sizin, içinden çıktığınız bir olgu değildir. Punk rock biraz mafya gibidir, bir kez olduysanız, artık öylesinizdir. Punk rock bir tavırdır ve bu tavrın özü de, “bize gerçeği verin”. Tekrar sokaklara dönmek, diyorum. Her şeyi kapatıp yeniden sokaklara çıkmak. Sokakta insanlar olduğu sürece, rock’n’roll yine olacaktır.
Kaçıp gitmek iyi fikir değil. Gülümsemeli, ıslık çalmalı, kendinden emin gözükmeli ve deneyip gidişatı biraz da olsa değiştirmelisiniz.
– Joe Strummer
✪