Klasik yönetim kuramı 1930’lu yıllara kadar örgütlerin işleyişinde etkili olmuştur. Bu kuram, 1929 yılında dünya ekonomik krizi sonrası sorgulanmaya başlanmıştır. Buna göre, örgütsel işleyişte klasik teorinin dikkate almadığı bazı konuların bulunduğu ve bunların dikkatlice incelenmesi gerekliliği ortaya çıkmıştır. Bu yıllardan sonra klasik kurama tepki olarak, neo-klasik örgüt kuramı doğmuştur.
Neo-klasik örgüt kuramı, klasik yönetim kuramının üzerinde durmadığı konular üzerinde yoğunlaşmıştır. Yönetim ve örgütlere farklı açılardan bakan neo-klasik yönetim kuramı, yönetsel uygulamalarda uzun yıllar boyu etkili olmuştur.
Neo-klasik yönetim kuramının gelişmesine katkıda bulunan bilim insanları çoklukla psikoloji, sosyoloji, sosyal psikoloji ve antropoloji gibi çok değişik alanlardan gelmektedirler. Bu kuramın gelişmesine katkıda bulunan bilim insanları Elton Mayo, Fritz Roethlıshberger, Douglas McGregor, Abraham Maslow, Kurt Lewin, Rensin Likert, Chester Barnard, Chris Argyris, Oliver Sheldom’dur.
Kaynak: Eğitim Yönetiminde Yeni Yaklaşımlar – Doç. Dr. Aydın Balyer, Anı Yayıncılık, Sayfa:45
- Hawthorne Araştırmaları (İleride ele alınacaktır)