Louisville ve Portland Kanalı - Louisville and Portland Canal
Koordinatlar : 38.27170 ° N 85.77940 ° B 38 ° 16′18 ″ K 85 ° 46′46 ″ B /
Louisville ve Portland Kanal atlayarak 2 mil (3.2 km) kanal oldu Falls arasında Ohio Nehri de Louisville, Kentucky . Falls at Ohio kökeni arasındaki navigasyonu için tek bir bariyer oluşturmak Pittsburgh ve liman New Orleans üzerinde Meksika Körfezi ; onlardan kaçınmak Pennsylvanyalı ve Cincinnatian tüccarlar için uzun zamandır bir hedefti . Kanal 1830'da özel Louisville ve Portland Canal Company olarak açıldı, ancak 19. yüzyılda inşaat, bakım ve iyileştirmeye büyük yatırım yapan federal hükümet tarafından kademeli olarak satın alındı .
Louisville ve Portland Kanalı, kapsamlı modernizasyonun ardından 1962'de McAlpine Kilitleri ve Barajı olarak yeniden adlandırıldı . "Louisville ve Portland Kanalı" adı (veya kısaca "Portland Kanalı"), Kentucky bankası ile Shippingport Adası arasında yaklaşık 10th Street'ten 27th Street'teki kilitlere kadar uzanan kanalın kendisine atıfta bulunmak için hala kullanılmaktadır .
Kanal bir tamamlanacak olan ilk büyük gelişme oldu majör nehir arasında ABD'de .
Tarih
Arka fon
Ohio Falls kaynağından nehir trafiğine sadece doğal tıkanıklığı olan Ohio'da at Pittsburgh , Pennsylvania için, Meksika Körfezi . En erken şehirlerin bazıları Kentucky Louisville, - Portland ve Shippingport'daki - ihtiyacından geliştirilen portage Nehri'nde su çok yüksek olduğu bir kaç hafta boyunca hariç aktığı etrafında kargo her bahar. Bu gelir kaynağı yerel halk arasında popüler olmasına rağmen, tüccarlar nehrin yukarısına yatırım yaptı - özellikle Pittsburgh , Pennsylvania ve Cincinnati'dekiler - masraftan ve güçlükten hoşlanmadı. Bu durum, her yıl birkaç haftalık yüksek su miktarı sırasında her zaman çok sayıda sevkiyat olduğu için, yukarı ve aşağı fiyatlarda büyük dalgalanmalara neden oldu.
7 Şubat 1781'de Louisville Kasabası mütevelli heyetinin ilk toplantısında , şelalelerin etrafına bir kanal inşa etme hakkı için Virginia Genel Kurulu'na bir dilekçe kabul edildi . İki yıl sonra, mühendis ve kanal avukatı Christopher Colles , Konfederasyon Kongresi'ne dilekçe vererek , gerekli araziyi içeren bir hibe karşılığında bir kanal şirketi kurma sözü verdi. Reddettiler.
Louisville'den gelen rekabeti köreltmek için özellikle Indiana'dan geçen kuzey rotasını savunan Cincinnatian'larla 1800'lerin başlarında dolaşan bir kanal için ciddi planlar . Kanal şirketleri hem devlet yasama tarafından kiralanan edildi Kentucky ve Indiana 1805 yılında, ama hiçbir şey ya çabanın geldi. 1808'de Hazine Bakanı Albert Gallatin , Kentucky tarafındaki bir kanal için ulusal finansman önerdi. Amerika Birleşik Devletleri Senatosu , 1810 ve 1811 yılında bu yönde faturaları geçti, ama ikisinden de öldü Demokratik muhalefet Evi . Gen . William Lytle II , kurucusu Cincinnati , dışarı atılmıştır Portland 1811 yılında ve kendi kanal projesini finanse etmek için bir sürü sattı. Eyaletin ikinci girişimi olan Indiana Canal Company , 1818'de kiralanmış ve özel ve devlet fonlarını kullanarak ön kazılar yapmıştır. Bir barajın başarısızlığı ve 1819 Panik girişimi sona erdirdi. Indianan barajının sabote edildiğine dair söylentiler, bir kanalın Louisville ekonomisinin büyük bir kısmında yarattığı riskten kaynaklanıyordu; yalnızca yönlendirme, depolama, yük taşıma ve nakliye değil, aynı zamanda tedarik, finansman, oteller ve eğlence de vardı. Ancak buna karşı, bazı yerel halk, bir kanalın yerel üretime sağlayacağı faydayı savundu.
Özel şirket
1810'larda federal olarak finanse edilen Ulusal Yol'un ve 1820'lerde devlet tarafından finanse edilen Erie Kanalı'nın tamamlanmasına (ikincisi New York'ta ulaşım maliyetlerini yaklaşık% 95 oranında düşürdü) rağmen , Demokratik ve Louisvillian muhalefet bir halkı finanse etme girişimlerini sakat bıraktı. Kanal Kentucky Genel Kurulu'nda . Bunun yerine, Louisville'den Charles Thurston , özel Louisville ve Portland Canal Company'yi kiralamak için bir tasarının sponsorluğunu yaptı. Tüzük, başlangıçta ton başına 20 sentlik bir ücret belirledi, şirketin kanalı sonsuza dek işletmesine izin verdi ve kanalın yapımı için gerekli arazi üzerinde seçkin alan yetkileri verdi . 1824'teki ilk tahminler, 300.000 dolarlık bir maliyetle bir yıllık inşaatı gerektiriyordu .
Şirket 1825'te kiralanmıştı. İlk üyeleri arasında James Guthrie , John J. Jacob , Nicholas Berthoud , John Colmesnil , James Hughes , Robert Breckinridge , Isaac Thom , Simeon Goodwin , Charles Thurston , Worden Pope , William Vernon , Samuel Churchill , James Brown ve James Overstreet . Guthrie başkan seçildi. Kanal, her biri 100 $ 'lık bir maliyetle 6000 adede kadar hisse senedi satma yetkisine sahipti, ancak şirket yalnızca 10 $ peşin ve üç ayda bir 10 $ daha talep etti. Bu şekilde, Mart 1826'daki ilk hisse satışından 350.000 dolar ve kısa bir süre sonra 150.000 dolar toplandı. Bu sermayenin çoğu Philadelphia yatırımcılarından geldi . Bu özel, eyalet dışı mülkiyet, o zamanlar Louisville'in önde gelen gazetesi Public Advertiser tarafından övüldü ve "artık hiç kimse Yasama Meclisi tarafından herhangi bir tedbirsiz veya adaletsiz eylemden endişe duymuyor" dedi. Mayıs 1826'da Birleşik Devletler Kongresi de 1.000 hisse satın alma kararı aldı.
İnşaat 1826'da başladı. Kanalın sağlam kayadan kazılması gerekeceği ortaya çıktığında, maliyet tahmini 375.000 doları geçti ve iki yıllık inşaat gerekiyordu. Zorlukları ilk öğrenenler yerel yatırımcılar oldu; birçoğu hisselerine daha fazla ödeme yapma konusunda temerrüde düşerek şirketin kullanılabilir sermayesini düşürdü. Abraham Lincoln'ün 1827'de kanalın inşası üzerinde çalıştığı söyleniyor. Kursun ayarlanması gerektiği anlaşıldı ve Kongre 1829'da ek 133.500 dolar yatırım yaptı. Şirketin 1829'un sonunda hala fonları tükenecekti ve Kongre'den üçüncü bir fon akışı, yeni seçilen Başkan tarafından veto edildi . Özel şirketlere federal fon verme uygulamasını kınayan Andrew Jackson . Şirket, 1830'da 154.000 $ borç almaya zorlandı. Bu zamana kadar, federal hükümetin elinde 290.000 $ olan hisse senedi 1.000.000 $ 'ın üzerinde değerlendi.
İlk gemi - SS Uncas - Aralık 1830'da kısmen tamamlanmış kilitlerden geçti. Kanal, programın altı yıl gerisinde, 1833'te tamamen tamamlandı. 50 fit (15 m) genişliğindeki boyutları, Erie Kanalı gibi projelere kıyasla çok büyüktü ve tam boyutlu gemilerin şelalelerin bir tarafından diğerine geçmesine izin vermeyi amaçlıyordu. Bununla birlikte, buharlı gemilerin artan gücü ve boyutu , Alabama Ateşi ve patlayan Kara Kuşak pamuk tarlalarının kuzeyden gelen ürün ve mallara olan talebi artırmasıyla birlikte, açıldıktan hemen sonra kanalı neredeyse modası geçmiş bıraktı . Kanal, fiyatlarını 1834'te ton başına 40 ¢ ve 1837'de ton başına 60 ¢ 'e yükseltti ve 1834'te 170.000 tondan 1839'da 300.000'e yükselen trafik artışına tanık oldu. Aynı zamanda, Louisville'in "taşıma ticareti" de daha da arttı. 1838'de Louisville'den Portland'a kadar kanalın yanında bir Lexington ve Ohio Demiryolu hattı inşa edildi.
Şirketin yüksek ücretler ve kanalı ya genişletmek ya da hızlı bir akıntıyla nehrin dar bir kısmına açılan alt ucunu düzeltmek için iyileştirme konusundaki ilgisizliği, müşterileri arasında memnuniyetsizliğe neden oldu. Ohioan ve Pennsylvanyan'ın Kongre'deki muhalefeti, bazen Senato'da şirketin tamamen satın alınmasını onaylayan yasa tasarılarını kabul etti, ancak bu tür faturalar, Temsilci gibi eyaletlerin haklarının Güney savunucuları olan Kentuckians tarafından Mecliste sürekli olarak yenilgiye uğradı . Jefferson Davis ( D - MS ) ve 1842'ye kadar kendi kanallarını inşa etmeyi umut eden Indianan temsilcileri . Şirket yönetimi sorunu kendi başına çözmeyi seçti: genişlemeleri, iyileştirmeleri veya temettüleri finanse etmek yerine , kanal, özel mülkiyetteki hisseleri prim karşılığında satın almak için kullanıldı ve hükümetin sahiplik hissesini kademeli olarak artırdı. Ardı ardına 1837 ve 1843'te başlayan uzun depresyonlara ve 1842'de geçiş ücretinin ton başına 50 sente düşürülmesine rağmen, şirket oldukça karlı kaldı ve satın alma 1855'te tamamlandı.
Devlet tarafından iktisap edilen şirket
1850'lere gelindiğinde, Ohio'daki vapurların yaklaşık% 40'ı kanal için çok büyüktü ve yüklerinin Şelalelerin etrafına aktarılmasını gerektiriyordu. 1855'ten sonra şirketin tam mülkiyetine sahip olmasına rağmen, federal hükümet, Kongre'nin kanalın resmi kontrolünü üstlenmesini onaylamasını imkansız buldu. 1854'ten 1860'a kadar teklif edilen tasarılar anayasaya uygunluk, ekonomi ve verimlilik gerekçesiyle başarısız oldu. Şen . Lazarus Powell ( D - KY ), "Amerika Birleşik Devletleri hükümetinin uzun süredir kanalın sorumluluğunu üstlenmemesinin tek nedeni, ulusal hazineden kanalın genişletilmesi için talep olacağı korkusu" olduğu görüşündeydi. Orijinal sahiplerin satın alınmasının nedenleri göz önüne alındığında makul bir korku.
Sonunda hükümet, gerekli iyileştirmeleri kendi başına finanse etmesi için şirketi basitçe yönlendirdi. 865.000 dolarlık bir plan 1860'ta onaylandı ve üstlenildi, ancak İç Savaş tarafından neredeyse hemen rafa kaldırıldı . Tesis, Kentucky'deki Konfederasyon güçlerinin hedefiydi ve bunlardan en azından biri, "geleceğin yolcularının nerede olduğunu pek bilemeyecekleri" için onu yok etmeyi savunuyordu, ancak devletin Birlik kontrolü, tehdidi tartışmalı hale getirdi. Ancak orijinal plana dahil olan krediler, şirketin 1866 yılına kadar 1,6 milyon dolar borcu olduğu anlamına geliyordu.
Kongrenin Radikal Cumhuriyetçi kontrolü , sonunda 1867'de Ordu Mühendisleri Kolordusu'nun kanal için iyileştirmeleri devralmasına izin verildi. Şubat 1872'de her biri 390 fit (120 m) uzunluğunda ve 90 fit (27 m) genişliğinde iki yeni kilit açıldı. .
Devlet kontrolü
Mayıs 1874'te Kongre, Mühendisler Birliği'nin kanalın tam kontrolünü ele geçirmesine izin veren ve Hazine'ye son gelişmeler için tahvilleri ödeme yetkisi veren bir yasa tasarısını kabul etti . 1877'ye gelindiğinde, büyük ölçüde artan demiryolu kullanımına rağmen, kanaldaki trafik önceki herhangi bir seviyeden üç katına çıktı. Bu, çoğunlukla kömür , tuz ve demir cevheri gibi ağır, düşük değerli endüstriyel kaynaklardı . 1880'de, nehir yukarı üreticilerin politik baskısı altında, Kongre, kanalın geçiş ücretlerini tamamen kaldırdı, kârdan vazgeçti ve masraflarının tamamını Hazine'den ödedi.
1921'de Kongre'nin Ohio Nehri'nin "kanalizasyon" planının bir parçası olarak yeni bir kilit inşa edildi. 1962'de kanalın genişliğini 500 fit'e (150 m) çıkaran daha fazla genişletme, kanalın McAlpine Kilitleri ve Barajı olarak bilinmesine neden oldu .
Ekonomik etki
19. yüzyılda, kanalın yüksek geçiş ücreti ve yetersiz kapasitesi Louisville'e iyi hizmet etti ve yerel ekonominin yerel ekonomisini ve ilgili sektörlerini büyük ölçüde kısıtlamadan hissedarlar için yüksek karlara izin verdi. Kademeli satın alma, sahiplere girişime ilk yatırımları için iyi bir tazminat verdi.
Louisville , durgun su statüsüne düşürülen bir zamanlar ortakları olan Portland ve Shippingport pahasına patladı . Portland, başlangıçta 1834'te büyümeye ve ayrı ayrı birleşmeye devam ettikten sonra , iskelesinin Lexington ve Ohio Demiryolunun terminali haline gelmesi karşılığında 1837'de batı Louisville'e kanalı genişletme ve ilhak etme teklifini kabul etti ; Demiryolunun batı hattı Portland'ı 1840 iflasından önce ancak başarılı bir şekilde Louisville'e bağlamayı başardığında, topluluk yeniden birleşmeyi kabul etmeden önce kendisini 1842'den 1852'ye geri çekti. 1937 ve 1945 sellerinden sonra topluluğun çoğu yerle bir edildi . 1828'deki kuruluşu sırasında Louisville'in sınırları içinde yer alan ve kanalın yanında bulunan Shippingport, hükümet 1958'de kalan aileleri satın alana kadar yavaş yavaş geriledi.
Aynı zamanda, bu faktörler kanalın yukarı ve aşağı havzadaki diğer topluluklar üzerindeki ekonomik etkisini azalttı. Kanal (en yüksek geçiş ücretlerinde bile) nehir boyunca navlun oranını düşürmesine rağmen, kanal açılmadan önceki 25 yılda daha sonraki 25 yılda olduğundan daha hızlı düşen emtialarda önemli ölçüde daha düşük fiyatlara izin vermedi. . 1850'ler ve 1860'lar, nehir trafiğindeki hızlı büyümeye rağmen kanalın kullanımını yalnızca plato olarak gördü.
Ayrıca bakınız
- Indiana Kanal Şirketi
- McAlpine Kilitleri ve Barajı
- Mississippi'nin vapurları
- Johnson, Leland R .; Parrish, Charles E. (2007). Şelalelerde Zafer: Louisville ve Portland Kanalı (PDF) . Louisville, Kentucky: Louisville Bölgesi, ABD Ordusu Mühendisler Birliği . Alındı Nisan 18 2017 . CS1 Maint: önerilmeyen parametre ( bağlantı )
- "Louisville'deki Ohio Nehri Kilitleri" . Mühendislik Haberleri . 70 (25): 1238–1244. 18 Aralık 1913 . Alındı Nisan 18 2017 . CS1 Maint: önerilmeyen parametre ( bağlantı )
- "Louisville'deki Devasa Tek Asansörlü Kilit, Portland Kanalı Girişini Koruyacak" . Mühendislik Kaydı . 71 (26): 794–796. 26 Haziran 1915 . Alındı Nisan 18 2017 . CS1 Maint: önerilmeyen parametre ( bağlantı )
- "Direkt Kaldırma Açıklığı Louisville ve Portland Kanalı Üzerinde 55 Ayak Açıklık Sağlıyor" . Mühendislik Kaydı . 72 (7): 199, 200. 14 Ağustos 1915 . Alındı Nisan 18 2017 . CS1 Maint: önerilmeyen parametre ( bağlantı )