Mekke yeni fethedilmiştir. Mahzumoğulları kabilesinin reisinin kızı hırsızlık yapar. Hırsızın adı Fatma’dır. Cezalandırılması için Hz. Muhammed (asv)’e getirilir. Fakat günün siyasi dengeleri Mahzumoğullarıyla aranın bozulmamasını gerektirir. Durumun nezaketini değerlendiren bazı arkadaşları araya, Hz. Muhammed (asv)’in kıramayacağını düşündükleri birini koyarlar. Bu, Hz. Muhammed (asv)’in evlatlığı Zeyd’in oğlu, genç Üsame’dir. Yani bir bakıma manevi torunu. Üsame:
“Ey Allah’ın Elçisi! Bu kadını babasının hatırı için affetseniz…” der.
Fakat Hz. Muhammed (asv)’in hayatının en kızgın anlarından biriyle karşılaşır. Cevap şiddetlidir:
“Bu istediğiniz şey sizden önceki toplulukların yok edilme sebebidir. Onların içinde de hatırlı ve güçlü biri bir suç işledi mi affedilir, halktan biri işledi mi cezalandırılırdı. Allah’a yemin ederim ki, bu suçu işleyen Mahzumoğullarının reisinin kızı Fatma değil de Allah’ın Elçisinin kızı Fatma olsaydı aynı cezayı verirdim.”
Emir verir. Hırsızın cezası uygulanır.[11]
[11]Ed: Doç. Dr. Recep Kılıç, Hz. Peygamber’in Hayatından Davranış Modelleri, s.43.