Chung Hee Park Kimdir? Hayatı Ve Biyografisi
Chung Hee Park Kimdir? Hayatı Ve Biyografisi
Doğum tarihi: 14 Kasım 1917, Gumi, Güney Kore
Ölüm tarihi: 26 Ekim 1979, Gungjeong-dong, Seul, Güney Kore
Chung Hee Park Biyografi
Chung Hee Park (1917-1979) bir asker, devrimci lider ve 1963’ten 1979’a kadar Güney Kore’nin başkanıydı. İkinci Kore Cumhuriyeti’ni ve Başkan Syngman Rhee’yi deviren 16 Mayıs 1961 askeri darbesini yönetti.
Pak Chông-húi (adını Batılılaştırarak Chung Hee Park olarak adlandırdı), 30 Eylül 1917’de Kore’nin güneydoğu eyaleti Kyôngsang-pukdo’da Sangmo-ri adlı küçük bir köyde fakir bir çiftçi ailesinde doğdu. Aralarında en küçüğü Pak (Park) Sông-bin’in beş oğlu ve iki kızı, diğer çocuklardan daha kısa ve daha zayıftı. Yalnız olmasına rağmen, işinde mükemmeldi ve eyalet başkenti Taegu’da normal bir okula girmesi için gramer okulu tarafından tavsiye edildi. Normal okullar, çoğu gramer okulu öğretmeni olarak bir kariyer inşa etmekten memnun olan parlak ama fakir öğrencilere ucuz, kalıcı, mesleki eğitim verdi.
Park, Kyngsang-pukdo’da küçük bir kasaba olan Mungyng’in dilbilgisi okulunda ders verdi. Uykulu bir taşra kasabasında iki yıl öğretmenlik yaptıktan sonra 1940’ta militarist Japonya’nın kukla devleti Mançukuo’nun askeri akademisine girdi. Akademide eğitim, bazı hırslı genç Korelilerin askeri birliklerin üyesi olmaları için bir yoldu. emperyal Japon ordusu. 1944’te Tokyo’daki askeri akademiden mezun olduktan sonra Park, 2 Eylül 1945’te Japonların teslim olmasına kadar Mançurya’daki Japon ordusuna (Kwantung ordusu) ikinci teğmen olarak atandı.
Park mağlup ordudan terhis olduğunda, memleketine döndü ve bir yıl boyunca sessiz bir çaresizlik geçirdi. Benzer askeri geçmişe sahip birçok çağdaşının yaptığı gibi, yeni kurulan Güney Kore polis teşkilatına katılacağı tahmin edilebilirdi. Eylül 1946’da Kore Askeri Akademisine girdiğinde, daha önce başladığı askeri kariyerine devam etti. Aynı yılın Aralık ayında mezun olduktan sonra kaptan rütbesini kazanmıştı. Güney Kore anayasası 17 Temmuz 1948’de kabul edildi ve bu onu komünist kontrolündeki kuzeyden bağımsız bir ulus haline getirdi.
Park, 1948’de komünistlerle işbirliği yaptığı suçlamasıyla ordudan atıldı. 1950 Haziran’ında Kuzey Kore güneyi işgal ettiğinde geri çağrıldı. Park’ın kariyeri, özellikle Kore Savaşı sırasında hızla genişleyen yeni ordunun saflarında istikrarlı bir yükselişle belirlendi.
Kore Savaşı’nın son yılı olan 1953’te Park, tuğgeneral rütbesine yükseldi; 36 yaşındaydı, generallerinin gençliğiyle tanınan Kore ordusunda bile nispeten genç bir yaştı. Bir topçu olarak Park, Fort Sill’deki ABD Ordusu Topçu Okulu’nun ileri kursuna katıldı ve Kore ordusunun topçu okulunun komutanı olarak atanmak üzere Kore’ye döndü. Bu görevinden komutan olarak 5. Piyade Tümeni’ne transfer edildi ve bu görevi Kore Ordusu Komuta ve Genelkurmay Koleji’ne gittiği 1957 yılına kadar sürdürdü. Daha sonra, tüm Kore İkinci Ordusunun komutan yardımcısı oldu.
Askeri kariyeri boyunca Park, çoğu üst düzey hükümet ve askeri yetkilinin, onların Amerikalı meslektaşlarının ve Amerikan askeri danışmanlarının katıldığı sosyal işlevlerden neredeyse tamamen yoksun olmasıyla biliniyordu. Pek çok genç Kore ordusu generali, Kore Savaşı’ndan sonra yeni kazandıkları sosyal konumlarından bariz bir şekilde zevk alsalar da, Park bir istisnaydı.
1961’den sonra ortaya çıkan verilere göre, Başkan Rhee ve Liberal partisinin, planlanan 15 Mart 1960 seçimlerinde ne pahasına olursa olsun zaferi sağlamakla meşgul olduğu Şubat 1960’ta bir askeri darbe planlanıyordu. O zamanlar Pusan’daki lojistik üs komutanı olan Park, gizli planın beyniydi. Ardından, ülkenin derin sosyoekonomik ve politik kargaşasını örten ince düzen kaplamasını kıran 19 Nisan 1960 öğrenci ayaklanması geldi. Başkan Rhee sıkıyönetim ilan etti, ancak sıkıyönetim komutanı Korgeneral Song Yo-ch’an komutasındaki ordu, belli ki bazı polislerin yapmaya çalıştığı gibi gösteri yapan öğrencileri ve vatandaşları engellememeye karar verdi.
En kritik anda, Rhee rejiminin hayatta kalması söz konusu olduğunda, ordu komutanlığının bu durumda “tarafsız” olma yönündeki siyasi kararı, şüphesiz Rhee’yi istifaya ikna eden en belirleyici güçlerden biriydi. Ordunun Rhee rejiminin devrilmesine neden olan bu eylemsizliğinin önemi, subaylar üzerinde kaybolmadı ve bu farkındalık, ordunun bir eyleminin kesinlikle olağanüstü sonuçlar doğuracağı inancından uzaklaştırılan bir adımdı.
İkinci Cumhuriyet’in tüm siyasi yapısı devrildi ve Park liderliğindeki Askeri Devrimci Komite tüm devlet örgütlerini devraldı. En üst düzey Amerikalı yetkililerin anayasal hükümeti yeniden kurmak için bazı girişimlerine rağmen, orduya karşı muhalefet 17 Mayıs akşamı dağıldı. Devralma kesin olarak kanıtlanmış bir gerçek haline geldiğinde, Askeri Devrimci Komite’nin adı Ulusal Yeniden Yapılanma Yüksek Konseyi olarak değiştirildi ( SCNR). 19 Mayıs’ta Park liderliğindeki konseyin artık hem yürütme hem de yasama yetkilerine ve ayrıca yargı üzerinde idari kontrole sahip ülkenin “yüksek yönetim organı” olduğu açıklandı. Park, 3 Temmuz’da Yüksek Kurul’un başkanı oldu.
Darbeden sonraki iki ay içinde, siyasi ve hükümet yapısı temelden altüst oldu. İkinci Cumhuriyet’in demokratik siyaseti -en azından teori açısından- artık tamamen gözden düşmüş ve bir kenara atılmıştı. Temsili üstyapının varlığına karar verilmişti. Park’ın tartışmasız liderliği altında oldukça merkezileşmiş, sıkı bir şekilde düzenlenmiş ve neredeyse her şeye kadir bir askeri rejim ortaya çıktı. Kasım 1961’de Amerika Birleşik Devletleri ve Japonya’ya yaptığı ziyaretle Park’ın prestijini artıran askeri hükümet, 16 Mart 1962’de, Birinci ve Birinci ile yakından ilişkili sivil politikacıların siyasi faaliyetlerini yasaklayan kapsamlı Siyasi Faaliyetleri Arındırma Yasası’nı ilan etti. Başkan Syngman Rhee ve Premier Chang Myn yönetimindeki İkinci Cumhuriyetler.
Başkan Yun Po-sn, 22 Mart 1962’de siyasi “temizliği” protesto etmek için istifa ettiğinde, Park başkan vekili oldu. Sivil politikacılar “temizlik” karşısında şaşkına dönerken ve felç olurken, Yüksek Kurul anayasayı kapsamlı bir şekilde değiştirmeye başladı. Sonuç, özellikle cumhurbaşkanı Ulusal Meclis’te çoğunluğu kontrol ettiği için, acil durum yetkilerine sahip güçlü bir başkanlık kuralını kurumsallaştıran bir belge oldu. Park, 30 Ağustos 1963’te aktif askerlikten istifa etti ve aynı gün Demokratik Cumhuriyetçi partiye katıldı. Ertesi gün, Kim Chongp’il’in yönetimindeki hareket için özenle hazırlanmış olan partinin başkan adaylığını kabul etti. Cumhurbaşkanlığı seçimi “hükümeti sivillere geri vermek için”
Siyasi durum istikrar kazandıkça, Park yönetimi dikkatini Güney Kore’nin ekonomik gelişimine çevirdi. Birkaç yıl içinde yönetim, gayri safi milli hasılada eşi görülmemiş kazançlar talep edebildi. Park hükümeti ayrıca Kore ve Japonya arasındaki diplomatik ilişkileri normalleştirdi ve Kore güçlerinin Vietnam çatışmasına aktif katılımına karar verdi.
Başkan Park, ikinci dönemini 3 Mayıs 1967’de, bir kez daha rakibi Yun Po-sn’ye karşı oy çokluğuyla kazandı. Eylül 1969’da Demokratik Cumhuriyetçi partinin egemen olduğu Ulusal Meclis, anayasayı tekrar değiştirdi. Park, anayasanın bir dönem daha aday olmasına izin verecek şekilde değiştirilmemesi halinde 1969’da cumhurbaşkanı olarak istifa etmekle tehdit etmişti. Meclisteki şiddetli tartışmalardan sonra, 1969’da yapılan bir değişiklik, Park için dört yıllık üçüncü bir başkanlık dönemine izin verdi. Ekim 1969’da anayasa değişiklikleriyle ilgili bir referandum yapıldığında, seçmenler görev süresi değişikliğini onayladı ve 1971’de Park, Güney Kore cumhurbaşkanı olarak üçüncü dönemini kazandı.
Park’ın üçüncü dönemi ona giderek daha fazla otokratik ve baskıcı güçler kazandırdı ve bu da çok sayıda öğrenci gösterisine yol açtı. Ancak hızlı sosyal ve ekonomik değişim, ABD Başkanı Richard M. Nixon’ın Şubat 1972’de Çin’e yaptığı ziyaret ve Güney-Kuzey diyaloğunun açılması, Park’ın merkezi hükümeti ve konumunu daha da güçlendirmesine yol açtı. Anayasa, Kasım 1972’de referandumla değiştirilerek Dördüncü Cumhuriyet oluşturuldu.
Yushin Honpop (Reformların Yeniden Canlandırılması Anayasası) olarak adlandırılan yeni anayasa, siyasi istikrarı sağlamayı ve güçlü bir başkanlık liderliği aracılığıyla daha da güçlü bir ekonomi yaratmayı amaçlıyordu. Park’a diktatörlük yetkileri verildi, bu da şiddetli bir şekilde bastırılan huzursuzluğu ateşledi.
Kore’de, Park’a diktatörlük yetkileri verdiği için yeni anayasayı açıkça beğenmeyen pek çok kişi vardı. Diğer emirlerin yanı sıra Park, 1975’te hükümeti eleştirmeyi yasa dışı hale getiren bir kararname yayınladı. Bu kararnameyi siyasi düşmanlarına karşı katı bir şekilde uyguladı ve Kore siyasetindeki yerinin güvende kalmasını sağladı. 1979’da ABD’de konuşan Kim Young Sam (geleceğin Güney Kore başkanı), Park’ı bir diktatör olarak nitelendirdi ve ABD’nin demokrasiyi güvence altına almak için Kore’deki siyasi reformları teşvik etmesi gerektiğini söyledi. Onun yorumları, güneydeki Pusan ve Masan kasabalarında vatandaşlar ve öğrenciler tarafından daha fazla gösteri yapılmasına yol açtı ve Park’ı rahatsızlıkları bastırmak için asker göndermeye zorladı.
26 Ekim 1979’da Park, Kore Merkezi İstihbarat Teşkilatı başkanı Kim Kyu tarafından özel bir akşam yemeğinde öldürüldü. Kyu yemekte başka bir adamla tartıştı ve onu vurdu. Park müdahale etmeye çalıştığında, Kyu tarafından iki kez vuruldu, bir kurşun omurgasını kopardı. Park’ın dört koruması da vurularak öldürüldü. Kyu’nun altı adamı nasıl öldürebildiği – Park’ı iki kez vurarak – altı mermili .45 yarı otomatik tabancayla bir sır olarak kalıyor. Bu eylem, Yushin Honpop’a ve Dördüncü Cumhuriyet’e etkili bir şekilde son verdi.
Park, kariyeri boyunca birkaç kez ABD’ye gitti ve iki hükümet arasında iyi ilişkiler kurmak ve ekonomik bağlar oluşturmak için başkanlar Kennedy, Johnson, Nixon, Ford ve Carter ile bir araya geldi. Aynı zamanda Japonya (eski bir düşman) ve Batı Avrupa ülkeleri ile ekonomik ilişkiler kurmak için de etkin bir şekilde çalıştı. Park’ın bu alanlardaki çabaları, Güney Kore’nin ekonomisini güçlendirmeye yardımcı oldu ve onu 20. yüzyılın sonlarında bir güç merkezi haline getirdi.