Laiklik, devlet ve din işlerinin birbirlerinden ayrılmasını ifade eder. Osmanlı Devleti’nde devlet işleri din kurallarına göre düzenleniyordu. Osmanlı padişahları hem dini hem de siyasi lider konumundaydılar. Bu duruma son vermek amacıyla, 1922 yılında padişahlık kaldırılmış, 1924 yılında da halifelik kurumuna son verilmiştir. Laiklik ilkesinin benimsenmesiyle, siyasi ve toplumsal alanlardaki tüm kurallar akıl ve bilime dayandırılmıştır.
Laiklik kavramının tanımı yapılarak, laiklik ilkesi kapsamında gerçekleştirilen inkılaplara yer verilmektedir.