1978 İşçi Bayramı'nda rutin bir kendi kendine muayene sırasında Audre Lorde sağ göğsünde bir yumru tespit etti. Bu ilk keşiften, nihai kötü huylu malignite teşhisine ve bunu takip eden mastektomiye kadar, Kanser Dergileri Lorde’nin hastalık, korku, acı, öfke ve aydınlanan netlik deneyimleriyle kendini, bedeni ve toplumu radikal bir şekilde yeniden canlandırmasına tanıklık ediyor.
İlk olarak 1980'de yayınlandı, Kanser Dergileri 1 Mart 1979 tarihli, bunun gibi günlük yazılarının samimi, filtrelenmemiş iç diyaloğu arasında gidip gelir: 'Bu yerde düzgün yiyecek bulmak, sadece eski zehri bırakıp yemek değil, çok büyük bir çaba'; ve kültürel eleştiri merceğinden göğüs kanseri ve onu çevreleyen endüstri hakkında bir okuma.
Yani Lorde, özel hayatta kalma vurgusu ile kolektif kararlılık arasında ustaca hareket eder. Hiç şüphesiz bu cilt, en mahrem ve savunmasız hallerinde bile Lorde’nin çalışmasının bir vicdan ve devrim edebiyatı olduğunu açıkça ortaya koyuyor.
Lorde, mastektomisinden sonra, kayıp göğsü gerçeğini asla saklamamayı seçti. Tekrar tekrar, hemşireler ve tıp danışmanları tarafından üzerine bastırılan 'açık pembe göğüs şeklindeki bir pedin içine bastırılmış kuzu yünü tomarını' giymeyi reddetti. Ve defalarca, kanser hastasının 'morali' için bir tehdit oluşturduğu için azarlandı.
Lorde’nin bu tutuma tepkisi - hayatı boyunca karşılaştığı zorluklara verdiği yanıt gibi - öfkeyle başlar ve içgörüyle biter. Galvanizleme ve kristal düzyazıda ısrar ediyor:
İsrail Başbakanı Moishe Dayan, parlamento önünde ya da televizyonda boş göz çukurunun üzerine bir göz bandı ile ayağa kalktığında, kimse ona camdan bir göz almasını ya da makamın moralini bozduğunu söylemiyor. Dünya onu, onurlu bir yarası olan ve işaretlediği, yas tuttuğu ve ötesine geçtiği bir parçasını kaybetmiş bir savaşçı olarak görüyor. Ve Moishe Dayan’ın boş göz çukuruyla uğraşmakta zorlanıyorsanız, herkes çözmeniz gereken sorunun onun değil, sizin probleminiz olduğunu anlar.
Göğüs kanseri olan kadınlar da savaşçıdır. Ben savaştım ve hala öyleyim. Aynı şekilde, zamanımızın birincil fiziksel felaketi haline gelen kanser nedeniyle bir veya iki memesi de kesilmiş olan her kadın. Benim için yaralarım, radyasyona, hayvansal yağlara, hava kirliliğine, McDonald's hamburgerlerine ve Red Dye No. 2'ye karşı kozmik savaşta bir zayiat olabileceğimi şerefli bir hatırlatmadır, ancak mücadele hala devam ediyor ve ben hala bir parçası.
Kanser Dergileri birçok şeydir. Göğüs kanseri hayaletiyle yaşayan bizler için bir rahatlık ve cesaret kaynağıdır. Bu aynı zamanda, ölümlülüğün pek çok hatırlatıcısı tarafından vurulan sayısız şiddet biçimiyle harap olmuş bir dünyada yaşayan hepimiz için şefkat, öfke, düşünme ve eyleme davettir. Bu sayfaları şimdi okuduğumda, 2020 yılının başlarında, Lorde'nin tanımladığı - siyah, kadın, queer ve başka şekilde marjinalize edilmiş bedenlere yönelik fiziksel ve psişik şiddet - tehditlerin yenilmediğinin kesinlikle farkındayım.
Tam tersine, bu aynı yok etme kaynaklarını gördük ve aynı görünmezlik güçlerinin, genişleyen bir yabancılar çemberine karşı güçlendirildiğini gördük. Bunun ışığında saygı duymaya meyilliyim Kanser Dergileri 21. yüzyıl bedeni ve ruhu için hayatta kalma rehberi olarak.
Aralık 1978 tarihli bir günlük yazısında Lorde, “Ölümle yüz yüze gelip onu kucaklamadıktan sonra korkmamız gereken ne olabilir ki? Ölmenin varlığını bir yaşam süreci olarak kabul ettiğimde, benim üzerimde bir daha kim güce sahip olabilir? 'Lorde'ye göre şiirler sadece gerçeği sunmakla kalmaz, içimizde zaten var olan bir şeyi bilince iter.
Hayatta kalanının zihniyle, hastalık, beden ve ölümlülüğün özel anlamlarını sorgularken, aynı zamanda özel benliğini kolektif bir bizle hizalar. Yaşam ve ölüm tehlikesiyle yüz yüze geldiğimde, kaç yazarın - ya da kaç insan ruhunun - kişisel hayatta kalmadan kolektifin hayatta kalmasına ve gelişmesine sıçramayı başarabileceğinden emin değilim. Ama Lorde yapabilirdi ve yaptı.
Varsa, teşhisi konmadan önce çalışmasını yönlendiren sorular ve aciliyetler — Yaşamaya ve savaşmaya devam etmek için inancımızı, cesaretimizi ve iradeyi nasıl toparlayabiliriz? Dünya bizim gizlenmemizde ya da kılık değiştirmemizde ısrar ettiğinde kendimiz için bir bütünlük ve görünürlük hissini talep etmek ne anlama geliyor? -Hastalık ve iyileşme yoluyla onun özel, öznel yolculuğuyla katalize ediliyor.
Lorde ile ilk karşılaşmamdan biri, 1977 tarihli 'Şiir Bir Lüks Değildir' yazısıyla oldu. Onun şiir tanımlamasının bir 'aydınlanma' biçimi olarak tanıdık olduğunu ve doğru olduğunu iddia ettim. Lorde'ye göre şiirler sadece gerçeği iletmez, içimizde zaten var olan bir şeyi bilince iter: 'çünkü şiir aracılığıyla - şiire kadar - isimsiz ve biçimsiz olan, doğmak üzere olan fikirlere isim veririz. ama zaten hissedildi. '
Lorde’nin şiir görüşü ve hayal gücü, zaman zaman kendi kafamda kaybolma eğilimimi açıklığa kavuşturdu. Sadece hayal kurmak ya da hayattan kaçmak değil, kendi içimdeki 'kadim ve gizli' yerlere giriyordum. 'Varoluşumuzun hayati bir gerekliliğinden' bahsediyordum. Hala durumun böyle olduğuna inanıyorum.
Ve tabii ki Lorde’un şiirlerinin dünyası var. İçerideki savaşçıyı harekete geçirirken korkmaya hizmet eden şiirler. Bizimle yeni bir sevgili gibi konuşan, nefis şefkat ve kırılganlığın şiirleri:
vücudum
bedenine yazar
şiir
beni uyduruyorsun
('Rekreasyon' dan)
Ve eylem, devrim vaat eden güçlü kadın-öfke şiirleri:
Eğer beni taş yaparsan
Ben seni yaralarım
('Yolculuk Taşları I-XI' den)
Amacı bizi uyandırmak, kültürümüzün ve kendimizin kurtarılmasına katılmaya çağırmak olan şiirler.
Lorde'nin çalışmasındaki öfkenin itici gücünü “dışlamanın, sorgusuz sualsiz ayrıcalığın, ırksal çarpıtmaların, sessizliğin, kötü kullanımın öfkesi” olarak tanımlamam kesinlikle benim açımdan bir başarısızlık olacaktır. , stereotipleme, savunuculuk, yanlış isimlendirme, ihanet ve ortak tercih ”(' Öfkenin Kullanımları: Irkçılığa Tepki Veren Kadınlar 'dan).
Elbette internet çağında öfke her yerde mevcuttur. Rakiplerimize bağırıyoruz. Onlara sesleniyoruz ve alkışlıyoruz. Bunu yapmak, huzursuzluğumuzun kalbindeki sorunları çözmek için hiçbir şey yapmasa da, bizi anında yatıştırır. Ve bu yüzden, öfkeyi dinamik bir süreç, bir büyüme ve değişim kaynağı olarak modelleyen, hastalık sancılarında bile Lorde'ye şahit olmak son derece değerlidir.
Kanser Dergileri Lorde’nin olağanüstü yolculuğuna giden bir yol haritası, tüm hayatlarımız için savaşta yer almaya davet.
__________________________________
Alıntı Kanser Dergileri Audre Lorde tarafından.Yayıncının izni ile kullanılır,Penguen Klasikleri. Önsöz telif hakkı 2020, Tracy K. Smith'e aittir.