Rutinden kahramanlığa
Pierre Gerlofs Donia, efsanevi Frizyalı lider Haring Harinksma'nın soyundan gelmişti. Pierre'in ne zaman doğduğu belli değil. Bunun yaklaşık 1480 yılında Friesland'de bulunan Kimsverd köyünde gerçekleştiğine inanılmaktadır. Ailesi zengin bir asildi, bu yüzden Pierre onlardan toprakları ve köylüleri miras aldı.
İlginçtir, yıllar sonra, Pierre’in hayatı çeşitli folklor koleksiyoncuları tarafından büyük ölçüde süslenmiştir. Bu bir amaç için yapıldı - ulusal kahraman belirli kanonlara uymak zorundadır. Bu nedenle, gerçeklerin bazıları kurgusal olarak değişmiştir. Örneğin, efsanelerden biri Pierre'in (bu arada bazı araştırmacılar onu Ilya Muromets'imizle karşılaştırdığını) evden çıkmamayı tercih ettiğini ve nadiren saha çalışmasında göründüğünü söylüyor. Bununla birlikte, tembel bir adam olmak, doğası gereği kendisine verilen muazzam fiziksel güçle ayırt edildi. Bu nedenle, bazen “sadece başparmak ve işaret parmaklarını kullanarak madeni paraları bükebileceğini” söyledi. Yabancı askerler orduları yerli Frizya'yı işgal ettiği sürece Pierre ocakta kaldı. Bu Frizce bogatyr dayanamadı, bu yüzden ülkesini savundu. Tarihçi Konrad Houet'in anlattığı gibi: “Büyük, karanlık, geniş omuzlu, uzun sakallı ve doğuştan gelen bir mizah anlayışıyla Pierre, şartlar altında özgürlük için bir korsan ve savaşçı olmaya zorlandı.”
Frizya'ya gerçek bir tehdit geldiğinde, Pierre düşmanlarını yenmeye gitti. Ve bu, tutarsızlıkların başladığı yerdir. Bazı efsaneler, büyüklüğü iki metreyi geçen (mal sahibiyle eşleşecek şekilde) korsanlara giden dev bir kılıç yarattığını söylüyor. Diğer "masallarda" da Donia'nın bıçağı Alman paralı askerlerinden aldığını söylüyor. Bu ağırlığı, sadece gösterim amacıyla, afiş olarak yedi kilogramın altındaki bir ağırlıkta kullandılar. Pierre kılıcı keskinleştirdi ve amacı için uyguladı. Aslında, zaten öğrenmek, büyük olasılıkla, başarılı olması pek mümkün değildi. Ancak çoğu araştırmacı ikinci versiyonun daha gerçekçi olduğunu düşünüyor.
Genel olarak, bir şekilde veya başka bir şekilde, Pierre kanlı bir yüzleşmeye yakalandı ve milislere değil korsanlara gitti. Ve burada, yeni bir alanda, Donia ve katil yeteneklerini ortaya koydu. Efsanelerde yeni bir “meslek” seçiminin atlanması ilginçtir. Neden o sadece bir soyguncu oldu ve aynı milislere katılmıyor? Bu sorunun cevabı yok. Prensip olarak, olmamalıdır, çünkü “ulusal kahraman” efsanesine doğrudan bir tehdit oluşturuyordu. Öyle oldu ki, sıradan insanlar soyguncular arasında bir kahraman görmeyi tercih etti. Robin Hood ve Rob Roy ve diğer "adamlar" bunun açık bir şekilde doğrulanması. Yukarıda da belirtildiği gibi, Pierre çok varlıklı ve asil bir aileden geliyordu. Efsanelerde, bu gerçeğin değişmesine karar verildi ve onu köylü yaptı. Hareket mantıklı, kahraman ölümlülere mümkün olduğunca yakın olmalı. Evet ve toprağın ekimi, Donia birçok köylü istihdam ettiğinden, yalnızca kendi isteğiyle can sıkıştı. Ve Frisia'da çok sayıda düşman göründüğü 1515 yılına kadar bu yaşam tarzını yönetti. Ve ilk başta, Pierre işgaline çok ilgisizce tepki gösterdi. İlk olarak, ülke asla sakin olmadı. İkincisi, kimse ona dokunmadı. Ve eğer öyleyse, Donia “kulübem kenarda” ifadesiyle yönlendirilmeyi tercih etti. Frisia'daki internecine savaşı geleneksel bir meseleydi. Bunun gibi merkezi hükümet burada değildi, bu yüzden sayısız prens, zengin toprak sahibi ve tüccarlar birbirlerinin verimli bit ve parçalarını köyler ve köylülerle birlikte geri kazanmaya çalıştılar. İkincisi, bu arada, hiç dikkate alınmadı ve doğal olarak, fikirleri istenmedi. Onlar sadece ülkenin yeniden dağıtılmasında ana “top yemi” idi.
“Büyük Pierre'in Cesareti”, 1516, tual üzerine yağlıboya. Johannes Hendrikus Egenberger
Teoride, Pierre “büyük oyunda” yer alacak kaynaklara sahipti, ama dışarıdan izlemeyi tercih etti. Ancak 1515'ta durum çarpıcı biçimde değişti. Bir versiyona göre Donia, Sakson paralı askerlerinin Frisia'da görünmesi gerçeğinden çok rahatsız oldu. Doğru, Donia'nın kendi atalarına gelinceye kadar onlara tamamen ilgisizce davrandığını gösteren kanıtlar var. Sonra Büyük Pierre kılıcı aldı ve adalet yaratmaya başladı.
İlginç olan, ortaya çıkan uzaylıların doğrudan Saksonya Dükünün halkı olmadığıdır. Vizyoner bir saldırganlık olmayan pakt, önceden vizyoner bir Pierre ile (hangi şartlar altında bilinmese de) sonuçlandı. Frizya'ya giren Saksonlar, aniden haydutlara, soygunculara ve çapkınlara dönüşen Kara Çeteden askerlerin temsilcileriydi. Kimseye itaat etmediler, kimseden korkmadılar ve istediklerini yaptılar. Ve 1515’ta Pierre’in mülklerine ulaştılar. Birçok köylü gangsterler tarafından öldürüldü ve evleri yağmalandı. Sorun Donia tarafından geçmedi. Soyguncular mülkünü yakarken, Pierre'in karısını ve çocuklarını öldürdü. Adamın kendisi sadece mucizevi bir şekilde ölümden kaçtı. Kara Çete temsilcileri ayrıldıktan sonra, küllerine geri döndü ve düşmanlarından intikam almaya yemin etti. O zaman Pierre ya dev bir kılıç taktı ya da Saksonlardan aldı. Ama o anda bir silahı vardı.
Bu versiyon, Pierre'in “kamu savunucusu” olduğu görüşünü çürütüyor. Saksonlar ona bir veli olarak gelinceye kadar hiçbir “insan” hakkında düşünmedi bile. Onun için Alman askerleri ile yapılan savaş intikamdı. Donia, kendisini her şeyden mahrum bırakan haydutların kanlı bir katliamını hayal etti.
Sonra güvenilir kanıtları olmayan olayları takip ettim. Pierre'in paralı askerler ile savaşması - tarihgerçeklik ve kurgu çok sıkı iç içe geçmiş durumda (ve modern Friesland'da bile Büyük Pierre hakkındaki efsanelerin birkaç sürümü var).
Halk efsaneleri, Pierre’in “kılıcını birkaç rakiple kontrol etmeyi” sevdiğini söyledi. Fakat böyleydi: esirleri birbiri ardına sıraya dizdi ve daha sonra bir bıçak darbesiyle onları korkunç silahlarının tüm uzunluğu boyunca soktu. İzleyicilerden ve onun kişisel hayatından korunmaz. Ve versiyonlardan birine göre, Donia ailesinin ölümü nedeniyle Saksonlara savaş ilan etse de, bu onu tabiri caizse manastır bir yaşam tarzı haline getirmedi. Çok hızlı bir şekilde, ondan üç düzine çocuğu getiren esirlerden bir düzine deniz karısı aldı. Ancak kabul edildi ve kınama neden olmadı. Anlatıcılar ve Büyük Pierre'in astları ile ilişkileri, efsanelerinde seslendirdi. Örneğin, Donia'nın otoritesinin yoldaşları arasında ne kadar güçlü olduğunu gösteren bir gerçekten bahsedilir. Adamları, liderlerinin imajıyla kalplerini dövme yaptı. Bu onların ana ayırt edici işareti olarak kabul edildi. Ancak asıl mesele, eğer savaş sırasında Saksonlar tarafından ele geçirilme tehdidi varsa, Büyük Pierre yoldaşlarının intihar etmeyi tercih etmesiydi. Ve bunun için hançeri güçlü liderlerinin dövmeli yüzüne doğru itiyorlar. Versiyonlardan birine göre, Pierre kendi halkına, gerektiğinde, “ritüel” diyelim. Korsanlar kendileri bunu “kanlı tohumların ekilmesi” olarak adlandırıyorlardı - Donia’nın gelecekteki zaferlerini onurlandırırken ritüel bir fedakarlık.
Pierre’in korsanlarıyla yapılan baskınlar ve baskınlar, Saksonların ana kötülükler olduğu ahlaki ilkelerden yoksun bırakan acı ve boğucu bir savaşın zemininde gerçekleşti. Alman paralı askerlerinin asla afişlerinin altından savaşmadıklarını söylemeliyim. İşverenlerinin “markalarını” tercih ettiler. Ve çoğu zaman, kendilerini müttefik olarak kimliğe bürünmeye çalıştılar ve en sevdikleri şeyleri yaptılar - cinayet ve soygun. Bu maskeli balo yalnızca bir hedefi takip etti - nihayet Frizya sivil nüfusunu karıştırmak ve korkutmak, insanları korkutmak ve kimseye güvenmemek. Tam olarak karadakiyle aynı görüntü denizde gözlendi. Alman paralı askerleri çeşitli bayrakların altına saklandı ve uyarı yapmadan saldırdı. Pierre’e gelince, efsanelere göre, sadece afişlerini göstererek asla saklanmadı. Bu arada, düşmanların davranışları Donia'yı kandırmaya başladı. Askerlerin karşı birlikleri, müttefiki olsalar bile, tereyağını, yeşil peyniri ve çavdar ekmeği hakkında tamamen Frizce ritmini talep ederek "bitleri" kontrol etti. Pierre, Almanlar için çok zor olduğunu biliyordu. Savaşçılar tekrar edemedilerse, Donia onlarla kısa bir konuşma yaptı.
Korsan etkinliği
Büyük Pierre bir korsan olduğu için, çoğu zaman değil, Frisia'nın batı kıyısından çıkan düşman gemilerine saldırdı. Burada Donia sadece Alman paralı askerlerine değil, Friesland'daki savaşta aktif rol alan Hollandalı askerlerine de baskın düzenledi. Ve 1517'te Büyük Pierre, bir düşman şehri ele geçirmek için tam teşekküllü bir askeri operasyona döndü. Medemblik yerleşimi kurbandı, çünkü hükümeti hem Almanlara hem de Hollandalılara sadıktı. Yetkililerin bu davranışı Donia bir ihanet olarak kabul edildi ve intikam almaya karar verdi.
Haziran ayının sonlarında, Medemblik duvarlarında dört bin kişilik bir orduya liderlik eden Büyük İskele ortaya çıktı. Kasaba halkının sert direnişine rağmen, kaleyi ele geçirmeyi başardı. Görgü tanıklarının ifadesine göre, "Frizya Kralı" askerleri şehre girdikten sonra gerçek bir katliam düzenlediler. Medemblik sakinlerinin çoğu öldürüldü ve soylu insanlar esir alındı (daha sonra müthiş bir fidye için serbest bırakıldılar). Yerleşimin yağmalanmasından sonra korsanlar, yakınlarda bulunan Radbud Kalesi'nin duvarlarına yöneldi. Fakat burada insanlar Donia başarısızlığı bekliyordu. Sadece kale duvarlarının (kilise dahil) yakınındaki konut binalarını yağmalayıp yakabildiler, ancak kaleye giremediler. Büyük Pierre durmayacaktı. Bu nedenle, orduya gönüllülerin yanı sıra mahkumlarla birlikte, Neuburg ve Middleburg kalesine baskın yaparak Alkmaar'a pratik olarak ulaştı. Genel olarak, 1517 yılı en çok tabiri caizse, verimli olan Donia içindi. Asperen şehrini de ele geçirip yağmaladı. Dahası, halkı, en ufak bir direniş teşebbüsü için öldürerek, özellikle zalimce hareket etti. Böylece şehrin neredeyse bütün nüfusu tahrip edildi. İlk başta, Büyük Pierre Asperen'i yok etmek istedi, ama fikrini değiştirdi ve onun kalesini yaptı. Doğru, Hollandalı askerler yakında onu oradan kovdu. Genel olarak, Hollandalılar ilk başta şanslıydılar. Donia'ya hem karada hem de denizde birçok ciddi yenilgiye neden oldu. Fakat Hoorn yakınındaki belirleyici savaşta (1518'ta gerçekleşti) kazanmayı başaran Büyük Pierre'di. Sonra rakibini Hindelopen savaşında yendi.
Donia'nın korsan etkinliği 1519'te aniden sona erdi. Ve bunun neden olduğu birkaç versiyon var. Biri sadece “yorgun” olduğunu ve Kimsverd altındaki topraklarına geri döndüğü için yıkamaya gitmeye karar verdiğini söyledi. Doğru, barışçıl hayatı bir yıl sonra kısaldı - “Frisia Kralı” sessizce ve sakince bir rüyada öldü. Aynı efsaneye göre, bu süre zarfında tek bir çete Donia'nın vesayetine saldırmaya cesaret edemiyor. Hem Saksonlar hem de Hollandalılar bir kez daha “savaş yoluna” girmekten korkuyorlardı.
Başka bir efsane daha romantiktir, “halk koruyucuları” hakkındaki bütün balonların kanonlarına karşılık gelir. Sinsi Saksonların hâlâ Kaptan Pierre ve bazı korsanlarını yakalamayı başardıkları yazıyor. Duruşma kısa sürdü, Donia elbette ölüme mahkum edildi. Dahası, kafasını kendi kılıcı ile kesmeye karar verildi. Cümlenin açıklanmasından sonra, Pierre kendi yoldaşlarıyla kaç tane elinden geçti diye kollarında yoldaşlarının çoğunu affedeceğini açıkladı. Efsaneye göre, Donia on iki savaşçısını kurtarmayı başardı. Buradaki ilginç şey, Pierre'in “başsız bir süvari” olması değil, başka bir şey olmasıdır. Bu “başarı” nın Donia’nın gösterişliğe atfedilmesi gerçeği, çünkü ulusal kahraman sadece alıp ölemedi. Destansı bir ölüme ihtiyacı vardı. Bu nedenle, yüz yıl önce meydana gelen olaylar efsaneye yerleşti. Korsan Klaus Störtebeker'in mahkerm alındıktan sonra idam edildiğinde yaptığı bir numaraydı. Ancak Shtertebeker o an neredeyse unutuldu ve Donia'nın “PR” olması gerekiyordu. Bu mantık.
Kimsverde'deki Pierre Donia Anıtı
Efsaneye göre, Big Pierre'in kısa korsan hayatı için, şahsen iki yüzden fazla düşmanın hayatını aldı. Düşman gemilerinin dibine ne kadar gönderildi, efsaneler bile sessiz kalıyor (yaklaşık hesaplamalara göre - üç düzineden fazla).