Öğrencilerin kolej için ödeme yapma şeklini yeniden şekillendirmeyi vaat eden Purdue Üniversitesi mali yardım programı, bazı tüketici savunucuları ve hoşnutsuz borçlular tarafından ulusal inceleme altına alındı.
Program, orijinal olarak dublajlı “Bir Kazan üzerine Bahis” 2015 yılında, büyük bir üniversitede türünün ilk örneği oldu: Öğrencilerin gelecekteki kazançlarının küçük bir yüzdesi karşılığında öğrencilere öğrenim yardımı sağlayan bir “gelir paylaşımı anlaşması”.
Yedi yıl sonra, şimdi adı verilen program “Bir Kazan Geri Dön” üniversitenin kar amacı gütmeyen vakfı tarafından yönetilmektedir ve üniversitenin 35.000’den fazla lisans kaydının bir kısmı olan yaklaşık bin öğrenciye yaklaşık 21 milyon dolar sağlamıştır.
Ancak son aylarda plan, yardım alan bazı öğrenciler ve aileleri de dahil olmak üzere çok çeşitli eleştirmenlerin ilgisini çekti. Sol eğilimli bir bekçi grubu olan Öğrenci Borçlu Koruma Merkezi, ABD Eğitim Bakanlığı’ndan üniversitenin federal yasayı ihlal etmekyürütülmesine yardımcı olduğu bir kredi programını teşvik ederek. Bakanlık ayrıca, gelir paylaşımı anlaşmaları sunarken kolejlere yasal yükümlülükleri konusunda bir hatırlatma yayınladı.
Purdue sözcüsü Tim Doty’den yapılan yazılı bir açıklama, üniversitenin herhangi bir yasayı çiğnediğini reddediyor ve üniversitenin öğrencilere planın nasıl çalıştığı ve ne kadar ödemek zorunda oldukları konusunda net bilgi sağlamaya çalıştığını söylüyor.
Bunlara rağmen açıklamalar olası sonuçları ayrıntılı olarak açıklarken, program için bir sözleşme imzalayan bazı öğrenciler kendilerini kandırıldıklarını düşünüyor.
Purdue’dan bir yıl önce endüstriyel ürün tasarımı alanında lisans derecesi ile mezun olan Florin Handelman, programın bir tür “yırtıcı ödünç verme” gibi göründüğünü çünkü öğrencilerin borç içinde kalma korkularını beslediğini söyledi.
Handelman, üniversiteden daha fazla öğrenci borcundan kaçınmanın bir yolu olarak gelir payını destekleyen çok sayıda broşür aldığını hatırladığını söyledi.
“Bu harika,” Handelman o zaman düşünmeyi hatırlıyor. “Bunu kesinlikle araştırmalıyım.”
‘Yaratıcı Alternatif’
“Back a Boiler”, Purdue’yu öğrenciler için daha verimli ve daha ucuz hale getirerek dönüştürmeye çalışan, Indiana’nın eski Cumhuriyetçi valisi, üniversitenin başkanı Mitchell E. Daniels Jr.’dan beklenebilecek türden bir program. Daniels, örneğin, donmuş eğitim on yıl boyunca ve hatta oda ve pansiyon maliyetini düşürdü.
Ek olarak mali yardım için daha fazla para toplamak Daniels, kurumsal hibeler aracılığıyla serbest piyasaların gücünden yararlanmaya çalıştı. Program için ödeme yapmak üzere vakıf, öğrenci yardımı sağlamak üzere yatırımcıları çekmek için iki özel şirket kurdu.
Kayıt ve mali yardım programlarına odaklanan bir teknoloji şirketi olan CampusLogic’in araştırma başkan yardımcısı Carlo Salerno, programı destekleyen yatırımcıların paralarının karşılığını isteyeceklerini söyledi. Ancak her öğrenciye katılmaları için baskı yapamazlar, çünkü bu geri dönüşü almak için öğrencilerin başarılı olması gerektiğini söyledi.
Üniversite, gelir paylaşımı anlaşmasının – veya ISA’nın – öğrencilere sunulan çeşitli seçeneklerden sadece biri olduğunu açıklıyor.
Bununla birlikte, daha fazla öğrenci kredisinden kaçmanın bir yolu olarak lanse ediliyor – altı haneli öğrenci borçlarıyla gömülen öğrencilerin hikayelerinin yaygın olduğu bir ortamda cazip bir olasılık. (100.000 dolardan fazla borcu olan öğrenciler aslında borç alanların sadece yüzde 5’ini oluşturuyor.)
“Borçla üzülmene gerek yok. Back a Boiler web sitesi, yaratıcı bir alternatif var” diyor.
Ulusal Öğrenci Mali Yardım Yöneticileri Birliği başkanı ve CEO’su Justin Draeger, pazarlamanın öğrenciler kadar ebeveynlere de hitap edebileceğini söyledi. Ebeveynlerin, öğrenci kredileri için yaptıkları gibi ISA’lar için ortak imzalamaları gerekmez.
Ancak ISA ile ilgili ilk heyecan, bazı durumlarda, özellikle Purdue’dan mezun olduktan sonra iyi maaşlı bir işe girenler için, hayal kırıklığına ve öfkeye dönüştü.
Draeger, “Bazı öğrencilerin durumunda, bekledikleri ile elde ettikleri ile örtüşmediği açıktır,” dedi.
‘Genç ve Aptal’
Ulusal olarak, gelir paylaşımı anlaşmaları niş bir mali yardım seçeneği olmaya devam ediyor. Çeşitli haber hesapları, program sayısını birkaç düzine olarak veriyor. Utah Üniversitesi’nin gelir paylaşımı anlaşması, onu değerli kılmak için yeterli çekişi sağlayamadı. Geçen yıl sadece 121 öğrencinin kaydolmasıyla duraklatıldı. Bir üniversite sözcüsü bir e-postada “Utah Üniversitesi’nin Gelir Paylaşım Anlaşması programına devam etmesi pek olası değil” dedi. “Üç yıl içinde ISA kampüsümüzde sunuldu, bizim için popüler bir seçenek olmadı.”
Purdue’dan farklı olarak Utah, programını kredilere alternatif olarak açıkça tanıtmadı. Bunun yerine üniversite, öğrencilerin derecelerini tamamlamaları, bir işe başlamaları ve maaş kazanmaya başlayabilmeleri için bunu “finansman boşluklarını doldurmanın” esnek bir yolu olarak tanıttı.
Öğrencilerin, gelir paylaşımı anlaşmalarının öğrenci kredilerine kıyasla gerçekte nasıl çalıştığı konusunda kafalarının karışması tamamen şaşırtıcı değil. Küçük bir gelir yüzdesi gibi görünen bir şey, özellikle mezuniyetten sonra beklediğinizden daha fazla kazanırsanız, çok yüksek bir faiz oranına neden olabilir.
Bir Purdue öğrencisi, ana dal ve mezuniyet sonrası kazanca bağlı olarak, 80 ila 116 aylık (veya kabaca yedi ila 10 yıl) ödemeler için gelirin yüzde 1,73 ila yüzde 4,97’sini öder.
Ortalamanın altında maaş alan mezunlar için bir gelir paylaşımı anlaşması lehlerine çalışabilir. Yıllık 20.000 dolardan az kazanan mezunlar hiçbir şey ödemezler.
Ancak, örneğin, programdan 10.000 ABD Doları yardım alırlarsa ve yüzde 5’lik bir gelir paylaşımı anlaşmasıyla 60.000 ABD Doları veya daha fazla kazanmaya devam ederlerse, ödemeler 25.000 ABD Dolarına kadar çıkabilir; Geri Kazan katılımcıları, orijinal yardım miktarının en fazla yüzde 250’sini ödemekle sorumlu olabilir. Purdue’ya göre bu, yüzde 9,5 faizle 10.000 dolarlık özel bir kredi için bile borçlu olunacak olandan çok daha fazla, bu da Purdue’ya göre 17.000 dolardan biraz fazla olacak.
Purdue’nun maksimum geri ödemesinin diğer planlarla nasıl karşılaştırıldığına dair ulusal bir veri yoktur. Utah ISA maksimum yüzde 200’e sahipti. A haber makalesi NerdWallet’ten, ödeme sınırlarının ilk yardımın yüzde 100’ü ile yüzde 300’ü arasında değiştiğini söylüyor, ancak öğrencilerin yüzde 200’ün üzerinde herhangi bir şeyden kaçınmasını tavsiye ediyor.
Purdue yaptığı yazılı açıklamada, çoğu öğrencinin yedi ila 10 yıllık ödeme süresini maksimuma ulaşmadan tamamlayacağını söyledi: ödeme sınırına ulaşmak için.
Handelman gibi bazı öğrenciler, ISA’larını erken ödemeyi teklif ettiler, ancak bu ancak maksimum yüzde 250’yi ödeyerek başarılabilir.
“Hiç kimse herhangi bir ISA sahibini bu tutarın tamamını peşin ödemeye zorlamıyor ve toplam ödemelerin durmadan yine de o sınıra ulaş ”dedi üniversite açıklamasında.
Purdue, öğrencilerin programın nasıl çalıştığını anlamalarını sağlamak için biraz çaba sarf ediyor. Web sitesi, farklı alanlarda kazanç örnekleri sunar ve hatta öğrencilerin bu kazançlara bağlı olarak ne kadar geri ödeyeceğine ilişkin hesaplamaları gösterir. Öğrenciler ayrıca planın nasıl çalıştığını anladıklarını gösteren bir testi geçmelidir.
Üniversitelere danışmanlık yapan bir danışmanlık firması olan Higher Ed Executives’in başkanı Peter Terebesi, genel olarak, gelir paylaşımı endüstrisinin daha fazla düzenlemeden ve öğrenci kredileri sunmak için kullanılan aynı tür terimleri ve dili kullanma taahhüdünden yararlanacağını söyledi. akreditasyon ve finansal uyum.
Terebesi bir e-postada, “Öğrencilerin ISA’nın geri ödenmesi gereken bir kredi olduğunu ve öğrencilerin borçlanma sonucunda bir miktar borç altına gireceğini anlamalarını sağlamak okullar için iyi bir başlangıç olacaktır.” Dedi.
Handelman, programa kaydolduğunda “genç ve aptal” olduğunu ve sınavı hatırlamadığını söyledi. Ancak üniversitenin, programı daha çekici hale getirmek için kariyerinde kazanabileceği miktarı azaltan hesaplamalar kullandığını da düşünüyor. Bu durumda, beklediğinden daha fazla para kazanmak, Handelman’ın gelir paylaşımı anlaşması için daha fazla ödeme yapması anlamına da gelir.
Şimdi, 14.000$’lık öğrenci kredisi ile birlikte Handelman, 10.000$’lık gelir paylaşımı anlaşması için muhtemelen maksimum 25.000$’ı ödemek zorunda kalacağını söyledi. Şu anki işi göz önüne alındığında, bu yıkıcı bir sorun değil, ancak neye imza attığını anlamaması sinir bozucu.
“Şikayet edecek pek bir şeyim yok,” dedi, “ama nasıl kurulduğu berbat.”
Kaynak : https://www.chronicle.com/article/how-purdue-u-s-income-share-agreement-confused-students