Altı Medeniyetin Dünyası - Bölüm 354
Koca gün boyunca kırmızı cübbeli adam ilk defa Alis ile direkt iletişim kuruyordu, tüyleri diken diken olmuş beyaz saçlı genç korkmuş gibi dursa da derin bir nefesi ciğerlerine çekti.
“Güçlü olmak istiyorum, en az senin kadar güçlü olmak istiyorum!”
Dilinin altındakini ortaya döktü Alis, üzerinden tonlarca yük kalkmış gibi o an doğruldu ve bir nefes sonra eski haline döndü çünkü Anticuado tonunu bir perde yukarı çekerek konuşmaya başlamıştı.
“Benim böyle bir şeye kâdir olduğumu nereden biliyorsun ve en önemlisi, bunu benden hangi sıfatla istiyorsun?”
Kelimeler balyoz gibi kafasına indi minik beyazın, kendisi farkında değildi ama saydam bir kalkan bu sözlerden önce ikilinin etrafını sardı.
“Kim olduğunu bilmiyorum ama biri daha senin sabah söylediğin sözleri beynime fısıldadı, neden olduğunu bilmiyorum ama senin bana istediğim gücü vereceğine eminim!”
Sersemliğini atınca ilk soruya tek nefeste cevap verdi Alis ama ikinci soru için bir süre düşündü ve öncekine nazaran kısa bir yanıt verdi.
“Güçlenmek isteyen biriyim, yetmez mi?
Anticuado gözlerinin ta içine bakarken konuşmak hiç kolay değildi, sözleri bittiğinde dilinin uyuştuğunu, boğazının kuruduğunu hissetti Alis.
“Sorumu senin anlayacağın kadar basitleştiriyorum, sen kimsin? İstendiği zaman gel, istendiği zaman git denilen, gırtlağından halata bağlı bir binek olan sana, neden güç bahşedeyim?”
Baştan ayağa titredi Alis, karşısındaki adam onun kim, daha doğrusu ne olduğunun farkındaydı ve günün başından beri uğradığı muamele tamamen bundandı.
Şimdi sadece bir güç hayvanı olarak güç istemesinin Anticuado’ da ki yansımasını anladı Alis, buna rağmen ayakları olduğun noktadan bir adım dahi atmak istemiyordu.
“Ne olmuş öyleysem, yaratılışım aciz hatta zavallıysa, güçlü olmak isteyemez miyim? Bedeli neyse ödemeye hazırım, bana yolu göster!”
Anticuado elini yavaşça salladı, zaman ve mekân büküldü. Şimdi üzerinde onlarca büyük kilidin olduğu bir kapının önündeydiler, bunların hemen hemen hepsi açılmıştı sadece biri, en önemli yerdeki biri sapasağlam duruyordu.
“İstediğin şey bu kapının ardında, açıldığı gibi kavuşacaksın diyemem. Acı, ıstırap ve mücadele seni bekliyor, önce en büyük ve önemli kilidi açman lazım!”
Alis’in minik kalbi heyecandan dışarı çıkmak üzereydi, bir nefes bile beklemeden aklında soruyu sordu.
“Hazırım, nasıl yapılacağını söyle lütfen!”
Gülmeye başladı Anticuado, sonra iki elini Alis’in omuzlarına koyup yüzüne doğru eğildi.
“Cevabını bildiğin bir soruyu neden soruyorsun ki?”
Çevre yeniden değişti, bir kez daha kütüphaneye açılan şeffaf kapının önündelerdi artık konuşmuyordu Anticuado, arkasını döndü ve iki adımda gözden kayboldu.
Alis ’de koşmaya başladı, onun yönü Çöp Ev’di. Öyle hızlıydı ki beyaz saçlı genç, yanından geçtiği ince ağaçların gövdesi yere doğru eğiliyordu.
“Nafız, seninle konuşmam lazım!”
Kapıyı yerinden sökecek gibi açtı Alis, heyecanı içinden dışına taşmıştı ama sanki sert bir duvara çarpmış gibi geri sekti tüm duyguları. İlk gördüğü Nafız ve Jashua’nın yere çömelmiş olduğuydu, ardından evin içindeki manzaraya dikkat kesildi.
Dün temizlenen ev şu anda kan kırmızı bir renkle boyanmış haldeydi, yer, duvar hatta çatının kalıntısı olan birkaç direk dahi kan rengiydi. Uzuvlar her yerdeydi. Alis, Çöp Evin sakinlerinden arda kalan bir tane tek parça ceset aradı ama bulamadı.
Bileklerine gelen kan birikintilerine basarak ilerledi Alis, suskun bir biçimde etrafı inceleyen ikilinin yanına geldi.
“Şey, ben..!”
Alis ne diyeceğini bilemiyordu, onun aksine Nafız’ın sesi beklenmedik bir biçimde sakin çıktı.
“Her şeyi biliyorum Alis, önce senden son bir isteğim var!”
İkisi birbirlerine bağlıydılar, uzun süredir Nafız Alis’e saygı duyup iletişim kanallarının çoğunu kapatsa da Anticuado ile yaşanan deneyime şahit olmaması mümkün değildi.
Susarak evet dedi Alis, bunun üzerine Nafız aynı sakin tonda devam etti.
“Üzerinde bu evin kokusunu taşıyan herkesi bulmanı istiyorum!”
İsten açık ve netti. İkiletmeden küçük burnunu oynatmaya başladı Alis ve kapıdan hızla dışarı fırladı.
“Jashua kanlarını ben alıyorum, bedenleri vadiye atmanı istiyorum!”
Nafız iki elini havaya kaldırdı, parçalanmış bedenlerde kalan kanlarla beraber tüm kırmızı sıvılar ona, parmağındaki yüzüğe doğru ilerledi.
Birkaç nefes içinde etrafta tek damla kan kalmamıştı, soluk beyaz renkli et parçalarını vadinin sessiz koynuna savurdu Jashua. Henüz canları bu bedenlerin içindeyken huzuru bulmayan varlıklar, belki aradıklarını burada bulacaklardı.
İş bittiğinde Alis ‘de geri döndü, gelip Nafız’ın kulağına bir şeyler fısıldadıktan sonra geçip karşısına oturdu. Bakışlarındaki beklentiyi sezen Jashua, Çöp Evin vadiye açılan kısmından aşağı inerek ikiliyi yalnız bıraktı.
“Eee Alis söyle bakalım kararında ısrarcı mısın? Bunun birçok başka yolu olduğunu biliyorsun!”
Güç hayvanının arzusunu bilen Nafız, eski bir dostuyla konuşur gibi yumuşak ama netti. Bir süre düşündü Alis, gözlerine yerleşen mahcup ifade hiç değişmiyordu.
“Alis, bana borçlu olduğun hiçbir şey yok. Var oluşunda, bugüne kadar yaşadıklarında sadece sana özeldi. Kendini suçlama, ne karar verirsen ver ben her zaman senin arkandayım!”
Cevap veremedi Alis, gözlerinden yola çıkıp yanaklarını geçerek damla damla yere düşen yaşlar onun yerine konuştular.
“Madem öyle, hadi gel bu gece son kez tek vücut olarak savaşalım!”
Bu sözler ikili arasında geçen son konuşma oldu, gözlerini kapatıp meditasyon yapmaya başladılar, hava iyice karardığındaysa vadinin içinden çığlıklar yükselmeye başladı. Vahşi hayvanlar öyle acıklı kükrüyordu ki bunun bir yardım çığlığı olduğunu anlamak için çok şey bilmeye gerek yoktu.
Sonra bir anda sesler kesildi, iki sağlam ayak Çöp Evin vadiye bakan kısmındaki zemine sertçe bastı. Gelen Jashua’dan başkası değildi, siyah kolsuz deri bir gömlek vardı sadece üst bedeninde.
Yüzü de aynı kolları gibi kanla kaplıydı. Yere damlayan tanecikler ve üzerinden çıkan buharlar, bu kanların çok değil, birkaç dakika önce başka bir canlının damarlarında gezdiğini anlatıyordu.
“Jashua, kısıtlama yok! Vahşetin ne olduğunu yeniden tanımlamanı istiyorum!”
Genç Lord kan kırmızı gözleriyle ileri bakıyordu, dudaklarının yukarı kıvrılarak oluşturduğu görüntüyü tarif edecek bir kelime yoktu.
“Alis, yolu göster!”
Gecenin kör karanlığında üç gölge tek ses çıkarmadan ilerledi, öyle ki Alis’in kar beyaz saçları dahi şimdi simsiyahtı.
Birkaç dakika sonra durdular, üç katlı büyük binanın önündeydiler. Dışarısına inat içerisinin aydınlık olduğu, geniş ve yüksek camlardan çıkan ışıklardan belliydi. Çöp Ev’de olmayan pencereler sanki buradakilere eklenmişti, Nafız’ın surat ifadesi iyiden iyiye çarpıklaştı.
“Jashua, Alis, tek bir kişi dahi bu binayı canlı terk etmeyecek. En üst kat benim!”
İki katanasını çekerek olduğu yerden zıpladı Alis ve bir nefes sonra ikinci katın penceresinden içeri daldı. Nafız ışıklardaki dalgalanmadan, çıkan sesin binada yaşayanları ürküttüğünü anladı ama bu sadece başlangıçtı.
Genç Lord elinde kandan oluşan dev sopasıyla giriş kapısını aşağı aldı, şimdi yapının içindeki curcuna tam olarak görebiliyordu.
Nafız buna tanık olamamıştı zira Kan Tanrısı üçüncü katta kendisini göstermişti.
********************************************************************************************
İnsanlara ya iyi davranınız ya da ayaklarınızın altında eziniz çünkü az incindiklerinde intikam peşine düşebilirler, daha fazlasındaysa bunu akıllarına bile getiremezler.
Machiavelli
Yazar Notu
Yaşı 16+ olan okurlar için bir manga önerisi Shamo.
Zamanında Mnaki çeviri tarafından yayınlanan kaliteli serilerden biridir, manga-tr de bütün bölümler var sanırım. Altı Medeniyetin Dünyası bölümlerinin altında alıntı ve sözler paylaşma fikrini aldığım manga serisidir.