U harfi yazıyordum kağıtlara, nasıl bir hata olabilir ki bir harf olarak U. Olmamalı. Yine de yazıyordum. U harfinin kaderini sorguluyordum yazarken neden bilmem. Nedensizce. U harfini bir zaman önce yine yazmıştım. Bükmüştüm. U harfleri böyledir yazıyorum şimdi. Bulutlar döndü çünkü.
Bir sene önce bugün, ekimin bir günü, doğrusu ekimin ikisi, titriyordum. Nasıl unutmaz insan titrediğini, nerede titriyorsa öyle unutmaz. Unutabilir de, unutsa iyi olur, ama tarihleri ve titremelerimi unutamıyorum ben. Ne yazık. Bildiğim tarihlerin pek çoğu beni sevmeyen kadınların izleri. Neden. Nedenini biliyorsun.
Bugün bir başka ekimin ikinci günü, bir kadına bakıyorum kemik gözlükleri var, konuşuyoruz ama tanımıyorum. Dudaklarının altındaki oyukta bir demir noktası var, klima işlerinden bahsediyor bana oysa kitapçıdayız. Dudakları kırmızı boyalı, kedileri de var. Kendi kedimi söylemeliyim susuyorum. Ekimin bir günü geçen sene öğrendiğim bir korkuyu hatırlıyorum. Yalan. Unutamıyorum. Klimalar, sınavlar ve bir iki şehirden bahsedip susuyoruz bugün. U harfi bir hata olarak kalıyor, hava soğuk. Görüşürüz diyoruz susuyoruz. Bulutlar döndü çünkü.