Brahman - Brahmin
|Bir kısmı bir dizi üzerinde|
|Hinduizm|
Brahman ( / / ; Sanskritçe : ब्राह्मण) bir olan varna içinde (sınıf) Hinduizm'den . Onlar uzman rahipler ( Purohit , panditle veya pujariye ), öğretmenlere ( acharya veya guru ) ve nesiller boyunca kutsal öğrenme koruyucu.
Brahminlerin geleneksel mesleği, Hindu tapınaklarında veya sosyo-dini törenlerde ve ilahiler ve dualarla bir düğünü kutlamak gibi geçiş ritüellerinde rahiplik yapmaktı. Teorik olarak Brahminler, dört sosyal sınıf arasında en yüksek sıralamaydı. Uygulamada, Hint metinleri Brahminlerin tarımcı, savaşçı, tüccar olduğunu ve Hindistan alt kıtasında çeşitli başka mesleklerde bulunduğunu öne sürüyor .
Vedik kaynaklar
Purusha Sukta
Olası bir sosyal sınıf olarak "Brahmin" e en erken yapılan atıf Rigveda'dadır , bir kez geçer ve ilahiye Purusha Sukta denir. Mandala 10'daki bu ilahiye göre Brahminler , kelimelerin ortaya çıktığı bedenin parçası olan Purusha'nın ağzından çıkmış olarak tanımlanır . Bu Purusha Sukta varna dizesinin artık genellikle daha sonraki bir tarihte Vedik metne, muhtemelen bir ferman efsanesi olarak eklenmiş olduğu kabul edilmektedir. Sanskritçe ve Dini araştırmalar profesörü Stephanie Jamison ve Joel Brereton, "Rigveda'da ayrıntılı, çok alt bölümlere ayrılmış ve kapsayıcı bir kast sistemi olduğuna dair hiçbir kanıt yok" ve "varna sistemi Rigveda'da embriyonik görünüyor ve hem o zaman hem de daha sonra, sosyal bir gerçeklikten ziyade sosyal bir ideal ".
Shrauta Sutraları
Topluluk odaklı Vedik yajna ritüellerini anlatan eski metinler dört ila beş rahipten bahseder: hotar, adhvaryu, udgatar, Brahmin ve bazen ritvij. Rahiplerle ilgili işlevler şunlardı:
- Hotri çekilen çağırmaları ve Litanies okur Rigveda .
- Adhvaryu rahibin yardımcısı ve sunak açıklandığı bina, zemin ölçme gibi ritüelin fiziksel ayrıntıları sorumlu olan Yajurveda . Adhvaryu, adanmışlıklar sunar.
- Udgatri çekilen melodiler ve müzik (saman) olarak ayarlanmış ilahilerin chanter olan Samaveda'dan . Hotar gibi udgatar da giriş, eşlik eden ve kutsama ilahilerini söyler.
- Brahman gelen okur Atharvaveda .
- Ritvij baş işletme rahibidir.
Kulkarni'ye göre Grhya-sutralar, Yajna , Adhyayana (vedaları incelemek ve öğretmek), dana pratigraha'nın (kabul etmek ve hediye vermek) "brahminlerin özel görevleri ve ayrıcalıkları" olduğunu belirtir.
Hinduizm'de Brahman ve feragat geleneği
Hint metinlerindeki Brahmin terimi, sadece rahip sınıfından birini değil, iyi ve erdemli birini ifade ediyordu. Hem Budist hem de Brahmanik literatür, Patrick Olivelle, "Brahmin" kelimesini doğum ailesi açısından değil, kişisel nitelikleri açısından defalarca tanımladığını belirtir. Bu erdemler ve özellikler , hayatın Sannyasa aşamasında Hinduizm'de değer verilen değerleri veya manevi arayışlardan vazgeçme hayatını yansıtır . Olivelle'e göre Brahminler, en çilecilerin geldiği sosyal sınıftı.
Dharmasutras ve Dharmashastras
Hinduizm'in Dharmasutras ve Dharmasatras metni, Brahminlerin beklentilerini, görevlerini ve rolünü tanımlar. Hinduizmin bu Dharma metinlerindeki kurallar ve görevler öncelikle Brahminlere yöneliktir. Gautama en Dharmasutra , örneğin, Hindu Dharmasutras hayatta en eski, ayet 9,54-9,55 yılında devletler Brahman katılmak ya da o bunu yapmak için davet sürece bir ayini, ancak gerektiğini o katılabilirler. Gautama, 8. ve 9. Bölümlerde bir Brahman için aşağıdaki davranış kurallarını ana hatlarıyla açıklamaktadır:
Kırk kutsal ayini gerçekleştirmiş, ancak sekiz erdemden yoksun olan bir [Brahman], Brahman ile birleşme veya aynı dünyada ikamet etmez . Sadece bazı ayinler gerçekleştirmiş, ancak bu sekiz erdeme sahip bir adam ise öte yandan yapar.
- Gautama Dharmasutra 9.24–9.25
- Her zaman doğru ol
- Sanatını sadece erdemli insanlara öğret
- Ritüel arınma kurallarına uyun
- Vedaları zevkle inceleyin
- Hiçbir canlıya asla zarar verme
- Nazik ama kararlı olun
- Kendini kontrol et
- Herkese karşı nazik ve liberal olun
Olivelle, Dharmasutra'nın 8. Bölümünde bir Brahmin'in Vedaları, seküler bilimleri, Vedik ekleri, diyalogları, destanları ve Puranaları öğrenmek için işlevlerini ileri sürdüğünü belirtir; davranışlarını bu metinlerde yer alan ilkelere göre anlamak ve örmek , Sanskara (geçit töreni) ve ritüelleri üstlenmek ve erdemli bir yaşam sürmek.
Metin, bir Brahmin'in telkin etmesi gereken sekiz erdemi listeler: şefkat, sabır, kıskançlık, arınma, huzur, hayırlı eğilim, cömertlik ve açgözlülük eksikliği ve ardından 9.24–9.25. Ayetlerde erdemli bir yaşam, ritüel ve ritüelleri yerine getirmekten çok, çünkü erdem kurtuluşa götürür ( moksha , Brahman dünyasında bir yaşam ).
Hinduizm'in Baudhayana Dharmasutra gibi daha sonraki Dharma metinleri, bir Brahmin'in görevleri olarak hayırseverlik, alçakgönüllülük, öfkeden kaçınma ve asla kibirli olmamayı ekler. 6.23. ayetteki Vasistha Dharmasutra disiplini, kemer sıkmayı, özdenetim, liberallik, doğruluk, saflık, Vedik öğrenme, şefkat, bilgelik, zeka ve dini inancı bir Brahmin'in özellikleri olarak listeler. 13.55'te Vasistha metni, bir Brahmin'in silah, zehir veya likörü hediye olarak kabul etmemesi gerektiğini belirtir.
Dharmsutras gibi Manusmriti gibi Dharmasastralar, öncelikle bir Brahmin'in hayatını nasıl yaşaması gerektiğine ve bir kral ve savaşçı sınıfıyla olan ilişkisine odaklanan kodlardır. Manusmriti 1.034 ayeti, en büyük kısmı Brahminlerin kanunlarına ve beklenen erdemlerine ayırır. Örneğin,
İyi disiplinli bir Brahmin, sadece Savitri mısrasını bilmesine rağmen, her üç Vedayı da bilse de her türden yiyeceği yiyen ve her türden ticari malla uğraşan disiplinsiz birinden çok daha iyidir.- Manusmriti 2.118, Çeviri Patrick Olivelle
John Bussanich, eski Hint metinlerinde Brahminler için belirlenen etik kuralların Yunan erdem etiğine benzer olduğunu, "Manu'nun dharmic Brahmin'in, Aristoteles'in pratik bilgeliğine sahip adamıyla karşılaştırılabileceğini" ve "erdemli Brahmin'in Platoncu-Aristotelesçi filozof "ikincisinin kutsal olmayan olmaması farkıyla.
Tarih
Abraham Eraly'ye göre, Budizm'in toprağa hakim olduğu Gupta İmparatorluğu döneminden (MS 3. yüzyıldan 6. yüzyıla kadar) önce "Varna olarak Brahmin tarihi kayıtlarda neredeyse hiç yer almıyordu". MÖ 3. yüzyıl ile MS 1. yüzyılın sonları arasındaki herhangi bir Hint metninde "Brahmin yok, fedakarlık yok, hiçbir türden ritüel eylemi, bir kez bile olsa," anılıyor. Ayrıca, "Edebi ve maddi kanıtların yokluğu, Brahmanik kültürün o dönemde var olmadığı anlamına gelmediğini, yalnızca onun elit bir himayeye sahip olmadığı ve büyük ölçüde kırsal halkla sınırlı olduğu ve bu nedenle tarihte kayıt altına alınmadığı anlamına geldiğini belirtir. ". Rahipler ve kutsal bilginin deposu olarak rolleri ve Vedik Shrauta ritüellerinin uygulanmasındaki önemi, Gupta İmparatorluğu döneminde ve sonrasında büyüdü. Bununla birlikte, ilk milenyumda ve sonrasında Brahminlerin veya Hinduizmin diğer varnalarının gerçek tarihi hakkındaki bilgiler, doğrulanabilir kayıtlardan veya arkeolojik kanıtlardan çok azı ve pek çoğu da tarih dışı Sanskrit eserlerinden ve kurgusundan inşa edilmiş olan parçalı ve başlangıç niteliğindedir. Michael Witzel şöyle yazıyor:
Brahminlerin tarihine doğru : Bölgedeki güncel araştırmalar parça parça. Bu temel konu hakkındaki bilgimizin durumu, en iyi ihtimalle başlangıç niteliğindedir. Sanskritçe eserlerin çoğu tarihseldir veya en azından Hindistan tarihinin kronolojik bir açıklamasını sunmakla özellikle ilgilenmez. Rajatarangini'de veya Nepal'in Gopalavamsavali'sinde olduğu gibi tarihle gerçekten karşılaştığımızda , metinler brahminlerle çok detaylı bir şekilde ilgilenmez.- Michael Witzel , İnceleme (1993)
Normatif meslekler
Gautama Dharmasutra 10.3. Ayette bir Brahmin için Vedaları öğrenmenin ve öğretmenin zorunlu olduğunu belirtir. Olivelle tercümesine göre metnin 10. Bölümü, bir öğretmene, akrabaya, arkadaşa, yaşlıya, istediği bilgi alışverişini sunan herkese veya bu tür bir eğitim için para ödeyen herkese Vedik talimatlar verebileceğini belirtir. Bölüm 10, bir Brahmin'in aynı zamanda tarımla, ticaretle uğraşabileceğini, faizle para ödeyebileceğini eklerken Bölüm 7, bir Brahmin'in güçlük zamanlarında bir savaşçıyı işgal edebileceğini belirtir. Tipik olarak, Gautama Dharmasutra'ya göre, bir Brahmin kendini sürdürmek için herhangi bir mesleği kabul etmeli , ancak bir Shudra'nın işgalinden kaçınmalıdır , ancak hayatı tehlikedeyse, bir Brahmin bir Shudra'nın mesleklerini kabul ederek kendini ayakta tutabilir. Metin, bir Brahmin'in, sıkıntı zamanlarında bile kesim, et, ilaç ve süt ürünleri için hayvan ticaretine girmesini yasaklıyor.
Apastamba Dharmasutra, 1.20.10 ayetinde, ticaretin genellikle Brahminler için onaylanmadığını, ancak sıkıntı zamanlarında bunu yapabileceğini iddia ediyor. Olivelle, Apastamba'nın 1.20 bölümünde, her koşulda aşağıdakilerin ticaretini yasakladığını belirtir: insanlar, et, deriler, silahlar, çorak inekler, susam tohumları, biber ve erdemler.
Dharmasutraları izleyen 1. bin yıl CE Dharmasastras, hem müreffeh hem de normal zamanlarda ve sıkıntı zamanlarında bir Brahmin için meslekler hakkında benzer tavsiyeler içerir. Örneğin, yaygın olarak incelenen Manusmriti şöyle der:
Bir sıkıntı zamanı dışında, bir Brahmin, yaratıklara çok az zarar veren veya hiç zarar vermeyen bir geçim yolunu takip ederek ayakta kalmalıdır. Vücudunu yormadan, kendisine özgü hatasız faaliyetlerle geçimine yetecek kadar servet toplamalıdır. - 4.2–4.3
Asla geçim uğruna dünyevi bir mesleği takip etmemeli, bir Brahman'a uygun saf, doğru ve dürüst bir geçim yolu ile yaşamını sürdürmelidir. Mutluluğu arayan kişi son derece memnun ve kendi kendini kontrol etmelidir, çünkü mutluluğun kökeni memnuniyete dayanır ve bunun tersi mutsuzluğun köküdür. - 4.11–4.12- Manusmriti, Çeviri Patrick Olivelle
Manusmriti, bir Brahmin işgalinin asla zehir, silah, et, kuşları tuzağa düşürmek ve diğerlerini üretmek veya ticaretini yapmak gibi yasak faaliyetler içermemesini tavsiye ediyor. Ayrıca bir Brahman için uygun gördüğü altı mesleği de listeler: öğretmek, çalışmak, yajna sunmak, yajna'da görev yapmak, hediyeler vermek ve hediyeler kabul etmek. Bunlardan Manusmriti, bir Brahman'a geçim kaynağı sağlayan üçünün öğretmek, yajna'da görev yapmak ve hediyeler kabul etmek olduğunu belirtir. Metin, öğretmenin en iyisi olduğunu belirtir ve hediyeleri kabul etmeyi altı içinde en düşük olarak sıralar. Manusmriti, sıkıntı zamanlarında bir Brahmin'in savaşçı sınıfının meslekleriyle veya tarım veya sığır yetiştiriciliği veya ticaretiyle uğraşarak yaşayabileceğini tavsiye ediyor. Bunlardan Manusmriti, 10.83-10.84. Ayetlerdeki bir Brahmin'in mümkünse tarımdan kaçınmasını tavsiye eder, çünkü Olivelle tercümesine göre, tarım, saban yeri kazdığında ve içinde yaşayan canlılara zarar verdiğinde "canlıların yaralanmasını ve başkalarının bağımlılığını içerir". toprak. Bununla birlikte, Manusmriti ekliyor, sıkıntı zamanlarında bile, bir Brahman asla zehir, silah, et, soma, likör, parfüm, süt ve süt ürünleri, pekmez, yakalanan hayvanlar veya kuşlar, balmumu, susam tohumları veya köklerin ticaretini yapmamalı veya üretmemelidir.
Gerçek meslekler
Tarihsel kayıtlar, eyalet bilim adamları, Brahmin varna'nın belirli bir statü veya rahip ve öğretmenlik mesleği ile sınırlı olmadığını öne sürüyor. MS 1. binyılın ortalarından ve sonrasına ait tarihsel kayıtlar, Brahminlerin ortaçağ Hindistan'ında tarımcı ve savaşçılar olduğunu öne sürüyor, çoğu zaman istisna yerine. Donkin ve diğer akademisyenler Hoysala İmparatorluğu kayıtlarında sık sık "at, fil ve inci ticareti yapan" Brahman tüccarlarından bahsettiğini ve 14. yüzyıldan önce ortaçağ Hindistan'ı boyunca mal taşıdığını belirtir .
Pali Canon en prestijli ve elit olmayan Budist figürler olarak Brahmin'ler göstermektedir. Öğrendiklerini sergilediklerinden bahsediyorlar. Pali Canon ve Jataka Masalları gibi diğer Budist metinler de Brahminlerin geçim kaynağının çiftçiler, zanaatkarlar ve marangozluk ve mimarlık gibi zanaatkarlar olduğunu kaydeder. Budist kaynaklar, Greg Bailey ve Ian Mabbett'in, Hindistan'ın klasik döneminde Brahminlerin "dini uygulamalarla değil, her türden seküler mesleklerde çalışarak kendilerini desteklediklerini" belirtiyorlar. Jatakas ve Sutta Nipata gibi Budist metinlerinde bahsedilen Brahman mesleklerinden bazıları çok düşük düzeydedir . Dharmasutras çok Brahman çiftçilere söz.
Haidar ve Sardar'a göre, Kuzey Hindistan'daki Babür İmparatorluğunun aksine, Brahminler Deccan Sultanlıklarının yönetiminde önemli bir rol oynadı . Golconda Sultanlığı altında Telugu Niyogi Brahminler muhasebeciler, bakanlar, gelir idaresi ve adli hizmetler gibi birçok farklı rolde görev yaptı. Deccan sultanlık da ağır işe Marathi Brahmin'ler günlerinde onların idarenin farklı seviyelerde Maratha İmparatorluğu , 17. ve 18. yüzyılda, işgali Marathi Brahminler'in , Maratha imparatorluğun dağılmasından sonra fiilen cetvelleri olmanın savaşçılar olmak idaresi arasında değişmekteydi Maharashtra bölgesindeki Brahminler, yeni İngiliz yöneticiler tarafından açılan fırsatlardan yararlanmak için hızlı davrandılar. Batı eğitimini alan ilk topluluklardı ve bu nedenle 19. yüzyılda İngiliz yönetiminin alt düzeyine hükmediyorlardı. Benzer şekilde, Tamil Brahminler de İngiliz sömürge yönetimi sırasında İngilizce eğitimi almakta ve hükümet hizmeti ve hukukuna hakim olmak için hızlı davrandılar.
Eric Bellman, İslami Babür İmparatorluğu döneminde Brahminlerin Babürlere, daha sonra Britanya Hindistanı'na danışman olarak hizmet ettiğini belirtiyor. Doğu Hindistan Şirketi ayrıca Brahman topluluklardan işe Bihar ve Awadh için (günümüze Uttar Pradesh olarak) Bengal ordusunun Güney Asya'nın diğer parçalar diğer varna gibi yaşadı Birçok Brahmin'ler, meslek her türlü meşgul. Örneğin Nepalli Hindular arasında Niels Gutschow ve Axel Michaels, tapınak rahipleri, papazlar, tüccarlar, çiftçiler, çömlekçiler, masonlar, marangozlar, bakırcılar, taş işçileri, berberler de dahil olmak üzere 18. yüzyıldan 20. yüzyılın başlarına kadar Brahminlerin fiili olarak gözlemlenen mesleklerini bildiriyor. , bahçıvanlar diğerleri arasında.
Uttar Pradesh eyaleti gibi diğer 20. yüzyıl anketleri, ankete katılan hemen hemen tüm Brahman ailelerinin birincil mesleğinin ne rahiplerle ne de Vedalarla ilgili olmadığını, ancak diğer varnalar gibi mahsul çiftçiliğinden geldiğini kaydetti (Brahminlerin yüzde 80'i) , mandıra, hizmet, yemek pişirme gibi emek ve diğer meslekler. Anket, modern zamanlarda birincil mesleği olarak tarıma katılan Brahman ailelerinin toprağı kendilerinin sürdüğünü ve birçoğunun işgücü hizmetlerini diğer çiftçilere satarak gelirlerini tamamladığını bildirdi.
Bhakti hareketinin önde gelen düşünürlerinin ve ilk savunucularının çoğu, bir bireyin kişisel bir tanrı ile doğrudan ilişkisini teşvik eden bir hareket olan Brahminler'di. Beslenen birçok Brahmins arasında Bhakti hareketi idi Ramanuja , Nimbarka , Vallabha ve Madhvacharya Vaishnavism ait Ramananda , başka ibadet şair Sant . Brahman bir ailede doğan Ramananda, kimseyi cinsiyet, sınıf, kast veya din (Müslümanlar gibi) ayırmadan herkesi manevi uğraşlara davet etti. Manevi mesajını, yaygın olarak erişilebilir kılmak için Sanskritçe yerine yaygın olarak konuşulan yerel dili kullanarak şiirlerde oluşturdu. Fikirleri , 15. yüzyılda Sihizmin kurucularını da etkiledi ve onun ayetleri ve Sih kutsal kitabı Adi Granth'te ondan bahsediliyor . Hindu geleneği onu , modern zamanlarda Asya'daki en büyük manastırdan feragat eden topluluk olan Hindu Ramanandi Sampradaya'nın kurucusu olarak kabul eder .
Toplumsal veya cinsiyet ayrımcılığı olmaksızın manevi harekete öncülük eden diğer ortaçağ dönemi Brahminleri arasında Andal (9. yüzyıl kadın şairi), Basava (12. yüzyıl Lingayatizmi), Dnyaneshwar (13. yüzyıl Bhakti şairi), Vallabha Acharya (16. yüzyıl Vaishnava şairi), diğerleri arasında.
Budist ve Jaina metinlerinde
Brahmin terimi, eski ve ortaçağ Sutralarında ve Budizm ve Jainizm'in yorum metinlerinde yaygın olarak yer almaktadır . İlk olarak MÖ 1. yüzyılda yazılmış olan Majjhima Nikaya ve Devadaha Sutta gibi Budist Pali Canon'da Buda'nın karma doktrinlerini ve münzevi uygulamalarını tanımlarken Jain Brahminlerden ve münzevilerden bahsettiği söylenir :
Kutsanmış Olan [Buddha] şöyle dedi,
"Ey keşişler, bu şekilde konuşan ve böyle düşünen bazı münzevi ve Brahminler var: 'Hoş ya da acı verici ya da ne hoş ne de acı verici olsun, belirli bir kişi her ne yaşarsa yaşasın, bunların hepsi vardır ( ...) Deyin ki ey rahipler, bağları olmayanlar [Jainas].
"Ey Niganthas , sen ...- Cula Dukkha Kkhandha Sutta , erken Budist metni, Çeviri: Piotr Balcerowicz
Modern bilim adamları, eski metinlerde Brahmin teriminin bu şekilde kullanılmasının bir kast anlamına gelmediğini, sadece herhangi bir geleneğin "efendileri" (uzmanlar), koruyucusu, münzevi, vaiz veya rehberini ima ettiğini belirtirler. Budist ve diğer Hindu olmayan geleneklerde Brahmin'in alternatif eşanlamlısı Mahano'dur .
Güney Asya dışında: Myanmar, Tayland, Kamboçya ve Endonezya
Bazı Brahminler, 18. ve 19. yüzyılda Burma Budist krallıklarında etkili bir grup oluşturdu. Mahkeme Brahminlerine yerel olarak Punna deniyordu . Konbaung hanedanlığı sırasında , Budist krallar, onları ayrıntılı törenlerde krallığa adamak ve siyasi sorunların çözülmesine yardımcı olmak için sarayları Brahminlere güvendiler. Leider, Hindu Brahminlerin bir Budist krallıktaki bu rolü, Hindu metinlerinin bu tür sosyal ritüeller ve siyasi törenler için kılavuzlar sağlarken Budist metinleri içermemesinden kaynaklanıyor olabilir.
Hukuk ve adalet sisteminin Hindistan dışında iletilmesi, geliştirilmesi ve sürdürülmesinde Brahminlere de danışıldı. Hindu Dharmasastras , özellikle Brahmin Manu tarafından yazılan Manusmriti, Anthony Reid'in "kralların olduğu hukuk ve düzenin tanımlayıcı belgeleri olarak Burma (Myanmar), Siam (Tayland), Kamboçya ve Java-Bali'de (Endonezya) büyük onur duyduğunu " belirtir. Burma ve Siam'daki orijinal metne sıkı sıkıya bağlı kalınarak ve Java'da (Endonezya) yerel ihtiyaçlara daha güçlü bir şekilde uyum sağlama eğilimi gösterilerek kopyalandı, tercüme edildi ve yerel kanun koduna dahil edildi ".
Kamboçya'nın efsanevi kökenleri, deniz yoluyla gelen Kaundinya adlı bir Brahmin prensine bağlı olarak sular altında kalan topraklarda yaşayan bir Naga prensesi ile evlendi. Kaudinya, Kambuja-desa veya Kambuja'yı (Kampuchea veya Kamboçya'ya çevrilmiştir) kurdu. Kaundinya Hinduizmi, özellikle Brahma, Vishnu, Shiva ve Harihara'yı (yarı Vishnu, yarı Shiva) tanıttı ve bu fikirler, MS 1. binyılda güneydoğu Asya'da büyüdü.
Brahminler , özellikle Budist kralların kutsamaları ve yıllık toprak bereket ritüelleri için Tayland Kraliyet geleneğinin bir parçası olmuştur . Tayland Kralı I. Rama tarafından 1784 yılında kurulan küçük bir Brahmanik tapınak Devasathan , o zamandan beri etnik olarak Taylandlı Brahminler tarafından yönetiliyor. Tapınak, Phra Phikhanesuan (Ganesha), Phra Narai (Narayana, Vishnu), Phra Itsuan (Shiva), Uma , Brahma , Indra ( Sakka ) ve diğer Hindu tanrılarına ev sahipliği yapıyor . Gelenek, Taylandlı Brahminlerin köklerinin Hindu kutsal şehri Varanasi ve güney eyaleti Tamil Nadu'da olduğunu, Pandita adıyla ilerlediğini ve çeşitli yıllık ayinlerin ve devlet törenlerinin Budist ve Hindu ritüellerinin bir karışımı olduğunu iddia ediyor. Taç giyme töreni ait Tay Kralı neredeyse tamamen kraliyet Brahmins tarafından yapılır.
Modern demografi ve ekonomik durum
2007 raporlarına göre, Hindistan'daki Brahminler toplam nüfusunun yaklaşık yüzde beşini oluşturuyor. Himalaya eyaletleri Uttarakhand (% 20) ve Himachal Pradesh (% 14), ilgili eyaletin toplam Hindularına göre en yüksek Brahman nüfusu yüzdesine sahiptir.
Gelişmekte Olan Toplumlar Araştırma Merkezi'ne göre, 2007'de Hindistan'daki Brahmin hanelerinin yaklaşık% 50'si ayda 100 dolardan az kazandı; 2004 yılında bu rakam% 65 idi.
Ayrıca bakınız
Notlar
Referanslar
daha fazla okuma
- Baldev Upadhyaya , Kashi Ki Panditya Parampara, Sharda Sansthan, Varanasi , 1985.
- Christopher Alan Bayly , Hükümdarlar, Kasabalar ve Çarşılar: İngiliz Genişleme Çağında Kuzey Hindistan Topluluğu, 1770–1870, Cambridge University Press , 1983.
- Anand A. Yang, Bazaar India: Markets, Society, and the Colonial State in Bihar, University of California Press , 1999.
- MN Srinivas , Modern Hindistan'da Sosyal Değişim, Orient Longman , Delhi , 1995.
|Wikimedia Commons, Brahmin'lerle ilgili medyaya sahiptir .|
|Wikiquote'un ilgili alıntılar vardır: Brahmin|