Yunanistan’da Altın Dişli Çeneli Bizans Savaşçısı Bulundu
Yunanistan’da daha önce kırılan çenesi altın iplikle onarılmış bir Bizans savaşçısı ortaya çıkarıldı ; yeni bir burs, 1800 yıl önce Yunan doktor Hipokrat tarafından önerilen bir teknik kullanılarak ameliyat edildiğini ortaya çıkardı.
14. yüzyılda Osmanlılara karşı verdiği umutsuz bir savaşta savaş alanında öldürülen çenesi, en az on yıl önce bir darbeyle parçalanmıştı.
Başının bulunduğu kalenin komutanı olabilecek savaşçının, savaş sırasında ya da sonrasında başı kesildi.
O zamanlar, insanların moralini bozmak için ölen düşmanların kafalarını sivri uçlara yerleştirmek yaygındı.
İlk olarak 1991’de ortaya çıkarılan kafatasının yeni bir analizi, kırık çenesinin yerinde tutmak için azı dişlerinin etrafına altın tellerle sarılarak onarıldığını gösteriyor.
New York’taki Adelphi Üniversitesi’nde antropoloji profesörü Anagnostis Agelarakis’e göre, yöntem işe yaradı ve meslektaşlarıyla birlikte, Batı Trakya, Yunanistan’daki bir arkeolojik alan olan Polystylon Kalesi’nde savaşçının kafatasını ve alt çenesini ilk kez ortaya çıkardı.
Agelarakis, yalnızca “Çenenin iki parçaya ayrıldığını” değil, aynı zamanda Tıbbın Babası Hipokrat’tan başkası tarafından M.Ö. çene savaşta parçalandı.
Greek Reporter’a verdiği bir röportajda konuşan profesör, “tıp uzmanının çenenin iki ana parçasını nasıl bir araya getirebildiğine” açıkça hayret ediyor, ona “bilgili, eğitimli bir kişi” diyor.
Bizanslı savaşçı 1800 yıllık Hipokrat teknikleriyle iyileşti
Bizanslı savaşçı 1800 yıllık Hipokrat teknikleriyle iyileşti
650 yıl önce Bizans İmparatorluğu’nda görev yapan savaş doktoru , Antik Yunan döneminde yazılmış olan risale hakkında bilgi sahibi olmalıdır .
Agelarakis, “Dişlerden birinde, tele bağlanan düğümün yanağı çizmemesi için dişin biraz törpülendiğini gördüm” diye açıklıyor. “Çok sofistike – baş döndürücü.”
Agelarakis, adamı öldüren öldürücü darbenin aşırı güçlerden biri olduğu için yeni çalışmasında Polystylon kalesinin “teslim olmadı… zorla alınmış olmalı” diye belirtiyor. Kafatası, ölüm anında veya hemen öncesinde meydana gelen “korkunç bir önden çarpma” olduğunu gösterdi.
Kale düşmana düştükten ve savunucusunun kafası kesildikten sonra, büyük olasılıkla biri kafasını alıp gömdü; Agelarakis, bunun büyük olasılıkla gizlice, muhtemelen “vücudun geri kalanının kurtarılmadığı göz önüne alındığında, boyun eğdiricilerin izni olmadan” yapıldığını açıklıyor.
Savaşçıya duyulan sevgi ve saygıdan dolayı yapılmış olması gereken eylem, araştırmacıların mezarı kazmak için kullanılan aletin bölgede bulunan kırık bir çömlek parçası olduğunu bulmasıyla daha da dokunaklı bir hal aldı.
Belki de zaman yoktu ve uygun bir mezar kazarken görülmek güvenli değildi, bu yüzden düşen adam için bu son hizmeti kim yaptıysa, kafasını zaten beş yaşındaki bir çocuğa ait olan bir mezara yerleştirdi. Çocukla akraba olup olmadığı bilinmiyor.
Polystylon kalesinde yirmi parselden oluşan bir mezarlığın merkezinde bulunan mezar alanı, Agelarakis ve ekibi tarafından bulunana kadar yıllar boyunca bozulmamıştı.
Adamın alt çenesi ve kafatasının geri kalanı bir arada bulunduğundan, 1380’lerin ortalarındaki savaştan sonra gömüldüğünde kafasının üzerinde kas ve deri de dahil olmak üzere yumuşak dokulara sahip olduğu görülüyor.
İlk yaralanmadan sonra gözle görülür iyileşme belirtileri gösteren Agelarakis, benzersiz bulguyu hemen fark etti ve keşfini 2017 yılında Byzantina Symmeikta dergisinde yayınlanan bilimsel bir makalede yayınladı
Bununla birlikte, adamın çenesini bir arada tutan minik teller etrafında biriken diş birikimlerinin kanıtlarına bakarak, iyileşmenin nasıl gerçekleştiğini bir araya getirmek zaman aldı.
Azı dişlerinin etrafına sarılmış altın teller, savaşçının çenesini sabitledi
Buna ek olarak, Agelarakis, Bizans Yunanistan’ında kullanılan cerrahi teknikler de dahil olmak üzere, zamanın ortamı hakkında kapsamlı bir araştırma yaptı . Savaşçıya uygulanan, bölgeyi cerrahi olarak açmadan kırığa müdahale etme tekniği anlamına gelen “kapalı müdahale”nin, doğası gereği, adamın azı dişlerinin etrafına “çapa” olarak teller sarılması gerektiğini belirtiyor. Bunu ancak bu şekilde yapabilirsiniz,” diye açıklıyor.
Ve elbette, çoğunlukla altından yapılmış olması gereken bu tellerin kanıtları, etraflarındaki kalkerli birikintiler şeklinde hala orada. Agelarakis’in dediği gibi, ilgili kuvvetlere dayanacak kadar güçlü olması için altınla alaşım olarak karıştırılmış bir miktar gümüş de olmalı.
Tabii ki, toprakta bu kadar uzun bir süre kaldıktan sonra hiç tel kalmadı, ancak Agelarakis bunun altın olduğuna inanıyor ve onu güçlü kılacak kadar gümüş alaşımı var. Daha fazla gümüş içeriği dişlerde grinin açıklayıcı izlerini bırakabilirdi.
Aynı şekilde, bakır veya bronz durumunda, bozunurken yeşilimsi tonu geride bırakacak olan başka metalik patina veya kuprik asit belirtileri de yoktu.
Warrior’ın çene kabloları zaman içinde dikkatli, yetenekli ayarlamalar aldı
Agelarakis, “MÖ beşinci yüzyılda derlenen Hipokrat külliyatında önerildiği gibi, bir tür altın iplik, altın tel veya buna benzer bir şey olmalı” diyor.
Daha da şaşırtıcı olan şey, adamın çene onarımının zaman içinde bir dizi ayarlamaya tabi tutulmuş olmasıdır. Yemek yeme, konuşma ve yaşamın diğer aktiviteleri hakkında sürekli hareketler nedeniyle, yetenekli tıp doktoru tarafından birçok farklı ayarlama yapılmış olması gerektiğini söylüyor.
Bu aynı zamanda, o bölgede son derece önemli bir birey olması gereken savaşçının yüksek statüsünü de gösterdiğini söylüyor.
Tüm bu içgörüler, profesörün, Akdeniz Arkeolojisi ve Arkeometri dergisinin Eylül sayısında çevrimiçi olarak yayınlanan olağanüstü buluntu hakkındaki yeni makalesinin bir parçasıdır.
Agelarakis, asıl çatlağa neyin sebep olduğundan emin olamadığını söylüyor, ancak adam açıkça bir savaşçı olduğu için, muhtemelen savaşla ilgili bir şeydi, ya kara barutla itilen bir mermi, bir attan düşme ya da bir mızrak başı.
Profesöre göre, savaşçı 35 ila 40 yaşları arasındayken öldürüldü.
Agelarakis, savaşçı ölümünden on yıl önce yaralanmasından sonra hala savaşıyorsa, çenesi iyileşene kadar kablolu olduğu için yemesi için özel yiyecekler yapan bir grup insan gerektireceğini söylüyor.
Olayda savaşçının dilinin de yaralanıp yaralanmadığını bilmenin bir yolu yok, ancak talihsiz adamın korkunç yaralanmasından sonra konuşma sorunları olmayacağına inanmak imkansız olurdu, özellikle Agelarakis’in dediği gibi kas hasarı da olmuştur.
Profesör, savaşçının sakalı olsaydı, korkunç yaralanmasından kaynaklanan herhangi bir şekil bozukluğunu kesinlikle gizlemiş olabileceğini kaydetti.
Ortaçağ kenti Polystylon, antik Avdera kentinin bir parçasıydı. Polystylon’un surları MS 7. veya 8. yüzyılda inşa edilmiştir. Bizans dönemi duvarları, Avdera antik akropolünün duvarlarına dayanıyordu.
Bizans tarihçisi Nikiforos Grigoras, 1342’de Ioannis Kantakouzenos’un Polystylon surlarını güçlendirdiğine ve surların üst kısmını, sözde “Bizans akropolü”nü onardığına inanıyor.
13. yüzyıldan önce, Polystylon bir piskoposun veya Metropolitan’ın koltuğuydu, ancak sonraki yüzyıllar boyunca Latin fetihleri ve diğer kargaşa onun düşüşüne neden oldu. Bölge, savaşçının hayatını alan büyük savaşın zamanı olan 1380 civarında terk edildi.