Terör, Hafıza ve Tartışma
Yeni bir üçleme yazma hakkında 4. Bölüm
Dilin aşılmaz olduğu bilinmeyen bir yerde yazmak ('teşekkür ederim' konusunda ustalaştım - kösönöm) bana büyük bir miktar işledi. Ancak romanın ikinci, üçüncü ve dördüncü taslaklarını detay ve atmosfer açısından çok daha zengin verdi.
Bilgi asla tarafsız değildir ve dışarıdan biri olarak, özellikle 60 Andrassy utca'daki Terör Evi'ni ziyaret ettiğimizde çok fazla eleme yaptım. Bu rezil bina, aşırı sağcı Ok Haçı'nın evi idi. Kısa bir süre iktidarda olan bu faşist ulusal sosyalist parti, ırksal saflığa inanıyordu.
Almanlar, müttefiklerine çok ılımlı oldukları için sabırlarını kaybettikten sonra 1944'te Macaristan'ı işgal ettiğinde fayda sağladı. Bir yıl içinde Yahudilerin, Romanların ve diğer 'istenmeyenlerin' ölümü ve sınır dışı edilmesi, vahşetin artmasıyla yükseldi.
1945'ten sonra Sovyet rejimi binayı devraldı. Komünist gizli polis, AVH ve topluma yönelik temizlik ve terör kampanyalarının sinir merkezi haline geldi.
Romanımda Selene, birçoğunun işkence gördüğü, bazen de yaralanmalarından ötürü bodrum hücrelerinde tutuluyor. Ziyaret etmek istediğim bir yerdi, çünkü bu hikayenin bir parçası. Ancak Péter Apor'un iddia ettiği gibi bu tartışmalı bir 'müze'.
Budapeşte Terör Evi, politik ve ideolojik olarak önyargılı bir tarihsel anlatı sergilemek için yeni medya görsel-işitsel teknolojisini kötüye kullanmanın en kötü örneklerinden biridir.
… Kurum sadece 'kamu tarihinin' dikkatsizce kullanılmasının tarihin 'tüketimini' nasıl manipüle edebileceğinin güzel bir örneği değil, (ama)… bir başka önemli gündemi temsil ediyor: birçok yeni 'kamu tarihi' müzesi kendilerini hafıza müzeleri olarak adlandırıyor . Bu tür iddialar tehlikeli bir strateji kullanır: “kolektif hafıza” fikri temelde geçmiş hakkında bilgi edinmenin akılcı herhangi bir yolunun reddedilmesidir.
Bellek kaygan bir kavramdır. Apor'un argümanını tamamen takip etmem. Hafıza dolu bir kavram olabilir, ama aynı zamanda 'varoluşsal olarak zengindir'. Hafızanın Kullanımı ve Kötüye Kullanılmasında Christian Karner ve Bram Mertens gibi, hafızanın tarihsel 'gerçek' ile ne aynı ne de karşıt olmadığı bir pozisyon bulmanın mümkün olduğunu düşünüyorum.
Ancak siyasi duruşlarla dolu kültürel turistik yerleri yorumlamak zor yerlerdir. Dahası, Terör Evi politik bir tartışma konusu. Sağcı başbakan Viktor Orbán'ın toptan desteği onu şüphelendiriyor. Bu, özellikle açılışının, sosyalist muhalefetin aşırı Sovyet geçmişine benzediği bir seçim döneminde gerçekleştiği göz önüne alındığında. Böylece yer seçmenlere sosyalist oy kullanmamaları için bir uyarı oldu.
Ev, hem Nazi'yi hem de Komünist zulmü incelediğini iddia ediyor, ancak denge Komünizmin kötülüklerine yer açtıktan sonra çok daha fazla yere çarpıyor. O çağdaki terör ve ıstırap dikkate değerdi, ama tüm tablo bu değil. Yahudi cemaatleri, Sovyet dönemine yoğunlaşırken Holokost'un aşağı oynandığına itiraz ettiler. (Tamara Rátz, Değişen Dünyada Kültür Turizminde 'Terör Evinde Yorum, Budapeşte', Melanie K Smith ve Mike Robinson)
Diğer sorunlar, serginin Komünist dönemde Macaristan'da 'normal, günlük yaşam' olmadığını ortaya koymasıdır. Ve 'kötülük'ü' öteki 'olarak bulur. İki rejimle işbirliği yapanların isimlerinin ve fotoğraflarının bir “kurban duvarında” olduğu doğrudur. Ancak, isimlerden ve fotoğraflardan katılım düzeyini veya bağlamını bilmediğimiz için bu da tartışmalıdır. Ve bir miras alanının hâkim ve jüri olarak kurulması tartışmalıdır. Ancak 'kötülüğün' yerli kültürün dışından geldiği duygusu yine de geçerli.
Müzeyi deneyimlemek bu tartışma ve soruların ilginç bir yoluydu. Ancak ziyaretin çoğu, büyük ölçüde boş bodrum hücrelerinde en güçlüydü. Oradaki atmosfer ürpertici ve insanlık dışıydı. Korku, yorum panolarına veya video ekranlarına gerek olmadan palpe edilebilirdi.
Romanı yazarken düşünmem çok şey verdi. Her Şey İçin Bir Çözümde terör bir gösteri değil, üç ana karakterimden biri için günlük bir korku.
Kahire Catherine, şairin yaşamını araştırmak için Budapeşte'de, Attila József, kendini Selene'nin yaşamını hayal ederken bulur. Savaş sırasında Yahudi gettosundan sağ kurtulan ve 1956 Komünist rejime karşı ayaklanmanın ardından hapiste olan genç bir kadın.
İşte böyle başlar:
Rüyada Catherine kendisi değil.
Avluya girer, duvarlar yükselir, kör, sessiz, gökyüzünü slab eder, ancak granit ışığı hücrenin kasvetinden sonra göz kamaştırır. Cıvatalama, battaniye gölgelerine geri dönme dürtüsü var. Cesaretleri bükülüyor. İleriye doğru pusuda kalır, işemek için kasları düğümler, bok. Arkasında keskin parmaklar. Meçhul bir dörtgen içine tökezledi, gözsüz bir duvara çarptı. Birisi ona yürümesini, yürümesini söylüyor - bir ayak, bir sonraki, sağ ayak, sol. Hava akciğerleri buzlandırır, cilt soğuk yanar, kaslar tanıdık olmayan bir karışıklıkta titrer. Arkasında, diğer ayakları taklit ediyor. Arkana bakma. Stagger on - bir ayak, bir sonraki, kasvetli duvar denge için kavradı. Ağlama. Düşme. Çiş yapma. Kafasında tezahürat: sağ ayak, sol ayak, sağ… Düşen - kar - düşen, bir pul, başka, yumuşak, dizlerinin üzerine çöktüğü için, elleri, boynunu okşayarak donmuş pullar, elleri kadınların takıldığı bahçeden çekiyor , bir ayağı, diğeri, kadınlar duvarları susturuyor, hücreye geri sürüklenmiş gibi görünmüyor, kirli, ıslak, titriyor.
Duvarda, ufalanan taşın yongalanmasıyla tebeşirlendirilen bir tarih listesi, sonuncusu - 6 Kasım 1959 Cuma. Bayat battaniyeye sokulur, uygun bir uykuya dalar…
Selene'nin hayatında başka bir günde -
uzaktan bir tren geliyor
Farklı bir hikaye olmak ister misiniz?
Yazma, yaratıcılık ve yaşam hakkında farklı düşünmeye devam etmek istiyorsanız, lütfen e-posta listeme kaydolun ve size yazma ve yazma hayatı hakkında 9 bölümlü bir e-Kitap göndereceğim.
Nisan ayında Tarçın Basınından Doğrudan Her Şey için Çare Sipariş Edin ve sadece imzalı kopyanızı Eylül ayındaki lansman tarihinden önce almayacaksınız, aynı zamanda size de göndereceğim Bu ücretsiz bir e-kitap (Hikâyenin Sonu) veya mobi).
Yayınlanan 22-04-2020