Haritacılık hangi cağda ortaya çıkmıştır ve bu konuda ilk çalışmalar nasıl yapılmıştır?
Haritacılık ilk olarak Antik Çağ’da ortaya çıktı. M.Ö. 6. yüzyıla kadar uzanan bir zaman diliminde, antik Sümerler’in ve Mısırlıların, nehirlerinin, çiftliklerinin ve tapınaklarının yerlerini ve konumlarını belirlemek için basit haritalar kullandıkları bilinmektedir. Antik Yunan ve Roma dönemlerinde, haritaların kullanım alanı genişlemiş ve gemilerin seyirleri için de haritalar yapılmaya başlanmıştır. Bu dönemde, birçok ünlü haritacı da çalışmalarını gerçekleştirmiştir, örneğin Ptolemy, harita projeksiyonları için ilk matematiksel yöntemleri geliştirenlerdendir. İlk Avrupa haritaları, Orta Çağ’da manastırlarda yapılmıştır ve İslam coğrafyacıları ve bilim adamları da bu dönemde önemli çalışmalar yapmıştır. Rönesans dönemi, haritacılık için bir devrim olarak kabul edilir. Bu dönemde, Avrupalı haritacılar, yeni teknolojilerin yardımıyla daha hassas ve doğru haritalar çıkarmaya başlamışlardır.
Haritacılık iki farklı şekilde ortaya çıkmıştır. İlk ve ilkel olan versiyonu bölgeleri, nehirleri ve yolları ezberlemeye dayalı ve kayıtlı olmayan yöntemdir. Bu yöntem insanların objelere isim vermeye başlaması ile ortaya çıkar. Örneğin Kırmızı taşın güneyinde ki çeşmeye isim verdiğinizde matematiksel olmasa da kavramsal olarak yerlerini belirlemiş olursunuz.
Kayıtlı olarak yapılan sistematik haritacılık ise ilk yazılı kaynaklar ile birlikte yani antik Sümer medeniyetlerinde ortaya çıkmıştır.