Dyatlov Geçidi Faciası ve Merak Edilenler
Dyatlov Faciası, Ural Dağları'nda 1959 Şubatında yaşanılan esrarengiz dağcılık kazasıdır.
1959'da 10 profesyonel dağcı, 2 hafta sürmesini planladıkları bir gezi düşünürler. Ural Dağları'na aktarma yaptıkları sırada dağcılardan Yuri Yudin rahatsızlanır ve geri dönmek zorunda kalır. Diğer 9 dağcı ise yollarına devam ederler. Her şey yolunda gider ve ekip Otorten Dağı'na doğru ilerlemeye başlar fakat şiddetli tipi nedeniyle farkında olmadan yönlerini Kholat Syakhl'a çevirirler. Kholat Syakhl Mansi dilinde ölüm dağı anlamına geliyor. 9 profesyonel dağcı zorlu şartlar altında yolculuklarına devam etmeye çalıştı.
İşte yolculuğa çıkan ekibin listesi:
Igor Alekseieviç Dyatlov
Zinaida Alekseevna Kolmogorova
Lyudmila Alexandrovna Dubinina
Alexander Sergeieviç Kolevatov
Rüstem Vladimiroviç Slobodin
Yuri (Georgiy) Alexeieviç Krivonişenko
Yuri Nikolaieviç Doroşenko
Nicolai Vladimiroviç Thibeaux-Brignolles
Semyon (Alexander) Alexandroviç Zolotarev
Yuri Yefimoviç Yudin (rahatsızlığı yüzünden ekibe katılamadı)
Dağcı ekip, Vinzai kasabasına geldiğinde bağlı oldukları kulübe telgraf çekeceklerdi fakat grubun lideri Dyatlov, iklim koşulları nedeniyle telgrafı geç çekebilme ihtimallerinin olduğunu söyler. 12 Şubat'ta gelmesi gereken telgraf Dyatlov'un uyarısı nedeniyle gelmeyince kimse endişelenmez fakat birkaç gün sonra ekibin ailelerinin ısrarları nedeniyle arama kurtarma çalışmaları başlar. İşte tam bu noktadan sonra esrarengiz olaylar başlar.
Arama kurtarma ekibinin, dağcıların kamp alanına geldiğininde ise gördüğü manzara oldukça ürkütücüydü. Kamp alanı darmaduman olmuştu fakat daha ilginç detaylar yaşanan olayı dikkat çekici bir hale getiriyor. Arama kurtarmada dikkat çeken ilk durum, dağcıların çadırlarının içeriden yırtılması oldu. Yırtılmış çadırın içerisinde ise çoğunluğu dağcılara ait olan pek çok eşya bulunur. Aynı zamanda çadırdan ormanlık alana doğru iki ayak izi bulunur. İzler 500 metre sonra kaybolur. İlk Yuri Krivonişenko ve Yuri Nikolaieviç Doroşenko'nun cesetleri bulunur. Cesetler sedir ağaçlarının aldında bulunur. İki cesedin de üzerinde sadece iç çamaşırları ve çorapları vardır. Burada dikkat çeken konu, ikilinin ateş yakmak için kuru odun dalları yerine ıslak sedir dallarını yakmaya çalışması oldu. Bu da arama ekibini iki dağcının da geçici görme kaybı yaşadıkları üzerine yoğunlaştırıyor.
Kurtarma ekipleri daha sonra ise ilk cesetler ile kamp alanı arasında üç ceset daha bulurlar. 150'şer metre aralıklarla bulunan cesetlerin Zinaida Alekseevna Kolmogorova, Igor Alekseieviç Dyatlov ve Rüstem Vladimiroviç Slobodin ait olduğu belirlendi. Araştırmacılar, üç cesedin kamptan kaçtıktan sonra geri dönmeye çalışırken öldüklerini belirtti. Geriye kalan dört dağcının cesetlerine ulaşmak ise arama kurtarma ekibinin 2 ayını aldı. 4 ceset sedir ağacının 75 metre uzağında bulundu. Son dört kişinin ise giyimi diğerlerine göre iyi olmasına rağmen şaşırtıcıdır. 4 dağcı olayın etkisiyle panik haliyle garip bir şekilde giyinmişlerdir. Cesetlerden birinin pantolonu ayakkabı yerine giymeye çalışması, diğerlerinin kendi kıyafetlerini değil de başka kıyafetleri giymesi, dağcıların büyük bir şok yaşadıklarını ortaya koymaktadır.
Felaketten sonra arama kurtarma ekibi, faciaya bir insanın neden olamayacağını, bilinmeyen zorba bir gücün neden olduğunu yazdı. Faciadan sonra incelenen otopsiler de bu felakete bir insanın neden olamayacağı yönünde. Dağcıların bir kısmının kaburgaları kırılmış durumdadır fakat vücutlarının dışından bir zedelenme ya da iz yoktur. Bunu bir insanın yapması mümkün değildir. Kısacası dağcılar başka insanların saldırısına uğramadılar. Ayrıca bazı cesetlerin yüzlerinde çukurlar oluşmuştur. Zinaida Alekseevna Kolmogorova'nın dili ve gözleri yerinde değildir. Aynı zamanda bazı kıyafetlerde aşırı derecede radyoaktif maddeye rastlanıldı.
Tüm bunlar her ne kadar akıllara paranormal konuları getirse de Soğuk Savaş döneminde Rusya'nın ürettiği bir silahı dağcıların üzerinde deneme ihtimali de kafaları kurcalayan başka bir konu. Aynı tarihlerde kampçıların 50 kilometre ötesinde kamp yapan başka bir ekibin o tarihlerde gökyüzünde turuncu ışıklar gördüklerini söylemesi bu ihtimali güçlendirmektedir fakat bölgede hiçbir ize rastlanılmaması kafaları kurcalayan başka bir soru.