İstediğiniz şey hızlı para veya stressiz bir hayat ise, size kategorik olarak teknolojinin sizin işiniz olmadığını söylemek istiyorum. Güven bana.
Teknolojiye bir UI/UX tasarımcısı olarak başladım - o zamanlar öğrenilmesi en hızlı şey gibi görünüyordu. Kuzenimin bana verdiği bir Windows bilgisayarında saatlerce oturdum. Çok fazla teknisyen bilen bir amcam olması iyi bir şeydi, bu yüzden zaman zaman bana ders verecek birini bulması kolaydı.
Birçok kişisel proje yaptım ve sayısız eğitimden geçtim. Tasarım kurallarından renk düzenine , kullanıcı merkezli tasarıma . Her şey! Bunları öğrenmek için oturdum. Bu hayatta ne istediğini bilmek gibisi yok.
Bir tasarımcı olarak ilk işim, birkaç soğuk mesajlaşmadan sonra LinkedIn üzerinden geldi. Profesyonel ipucu: LinkedIn profilinizi iyi ayarlayın, kimin gözlemlediğini bilmiyorsunuz .
Bir girişimin CEO'su LinkedIn mesajıma yanıt verdi ve daha iyi konuşabilmemiz için beni arayacağını söyledi. Beni aradı ve çok geçmeden sözleşme mektubu gönderdi ve bom 3 aylık bir sözleşmem oldu. Adam bana dolar olarak ödeme yaptı :). Hayat güzeldi.
Üç ay sonra onunla sözleşmem sona erdi ve siperlere geri döndüm. Bu sefer, bir lütuf-to-çim hikayesiydi.
Çalışmaya ve projeler inşa etmeye geri döndüm. Bir süre sonra merak etmeye başladım. Tasarımlarıma nasıl hayat vereceğimi bilmek istedim. Ancak bir yazılım mühendisliği eğitim kampı için bir reklam görene kadar bu sadece bir dilek gibi görünüyordu. Başvurdum ve giriş sınavı zamanı geldi bayanlar baylar, sınavda başarısız oldum oh. O sınav için okumadığım hiçbir şey yoktu. JavaScript beni utandırmak için çıktı. Aje!
Terliklerimin tozunu aldım ve yoğun çalışmaya geri döndüm. Bu sefer, o eğitim kampı sınavına hazırlanırken programlama hakkında biraz bilgi sahibi oldum. Freecodecamp ve Google'da saatlerce pratik yaparak ve dizüstü bilgisayarımı bıraktığımda muhtemelen hatırlamayacağım şeyler üzerinde çalışarak geçirdim. Aynı anda hem kod tasarlıyor hem de kod yazıyordum. HTML ve CSS ile problem yaşamadım çünkü tasarımın nasıl çalıştığına dair bir fikrim vardı ama JavaScript'i görüyorsunuz… bu dil cehennemden bir tuzak gibi görünüyordu.
Birkaç ay sonra, daha önce başarısız olduğum aynı eğitim kampı için başka bir reklam gördüm. Kendi kendime sessizce, “ Bu sefer geçmezsem, Mükemmellik olan adımı başka bir şeyle değiştireceğim ” dedim. Programa giriş için iki takım değerlendirme yapılması gerekiyordu. Bu sefer ikisini de geçtim. Programa girdim! Görkem!
Bootcamp tamamen başlayana kadar kendimi hissediyordum. Program başladığında, dünyanın hızla ikiye katlandığı düşünülebilirdi. Her hafta, haftalık teknik değerlendirme ve iki haftada bir algoritma ve veri yapıları değerlendirmeleri (neredeyse her seferinde başarısız olduğum algoritmalar) ile birlikte korkunç teslim tarihlerine sahip uygulamalar geliştiriyorduk. Çocuklar, hayat daha da zorlaştı! Kız kardeşime istifa edeceğimi, devam edemeyeceğimi söylediğimi hatırlıyorum - beni cesaretlendirdi ve gençleşmek için birkaç gün izin almaya çalışmamı söyledi. Bir kere yaptım. Halkım, oh işe yaramadı. Kendi kendime dedim ki, “ Bu benim sonumsa, en azından bir şeyler denedim ”.
Bütün bu süreçle ilgili iyi olan şey, büyüyor olmamdı, gelişiyordum - ne kadar başarısız olursam, neyi bilmediğimi ve neden başarısız olduğumu daha çok öğrenmek istedim. Çok zeki insanlarla tanıştım. Birlikte çalıştık ve oynadık - her gece mecliste buluştuk (teknisyenlerin uyumadığını duymuş olmalısınız). “Kötüler için uyku yok” argosu, kendimizi selamlamak için kullandığımız şeydi.
Program sona erdikten sonra, bu mücadelenin sonu değildi. Stajyerlik rolleri almak için mülakatlara ve değerlendirmelere hazırlanmamız gerekiyordu. İlk teknik iş görüşmeme bir algoritma değerlendirmesi eşlik etti. Benden bir dizi sayıyı parametre olarak alabilen ve onu küçükten büyüğe sıralayabilen bir fonksiyon yazmam istendi.
Soruya sevindim. İstenen sonucu elde etmek için sadece .sort daha yüksek diğer işlevini kullanacaktım, ta ki görüşmeci bunu good-ol for döngüsüyle elde etmem gerektiğini söyleyene kadar . OMO… Üzerinde zaman harcadım oh. Uzun bir denemeden ve görüşmeci bana ipuçları verdikten sonra sorunu çözebildim. Mülakat yaptıkları tüm adaylar arasında seçmedikleri tek kişi bendim. Vay canına, diye bağırdım inanamayarak.
Sonunda stajyer olduğum bir şirkete girdim. Gençler, ortalar ve yaşlılar arasında hiçbir fark yoktu. Sadece üzerimize görevler yüklediler… LOL.
Staj ve yüzlerce saatlik pratikten sonra tünelin ucunda ışık varmış gibi görünmeye başlamıştı. Kod yazarken daha rahat oldum, kod yazmada daha iyi oldum, durumları profesyonelce ele aldım, sorunları profesyonelce çözdüm ve imposter sendromunu yönetebildim (inan bana, bu senin en büyük düşmanın). En önemlisi, algoritma çözmede canavar oldum.
Özetle, bir şeyde başarısız olmanız, o şeyin sizin için olmadığı veya sizin yolunuz olmadığı anlamına gelmez. Bir programcı olarak her zaman başarısız olmak neredeyse normaldir; barış uğruna bilgisayarlarla uğraşıyorsun.
Kabarcık Sıralama Algoritması.
function bubbleSort(arr) { let isSwapped = true while(isSwapped) { isSwapped = false arr.forEach((item, index) => { if(item > arr[index + 1]) { arr[index] = arr[index + 1] arr[index + 1] = item isSwapped = true } }) return arr } } let arr = [4, 3, 5, 9, 1]; arr = bubbleSort(arr); console.log(arr);
Bu ay tüm yeni abonelerimize ve yazarlarımıza sıcak bir karşılama; sürülerinizde ortaya çıkıyorsunuz ve bunun için size teşekkür ediyoruz. Burada harika bir topluluk oluşturuyoruz ve yorumlarınızı ve makalelerinizi okumak harika.
26 Temmuz'da Kilise, Meryem Ana'nın ebeveynleri olan Aziz Joachim ve Anne'yi inançları ve azimleri için anıyor. İşte ailemin hikayesi - hayatlarını sadelik içinde yaşayan ve bize yedi çocuğuna yaşam boyu eğitim veren basit bir çift.
1.Nörogenez, sinirsel düzenleyici gibi davranabilir mi?(biorXiv) Yazar : Lina M.
Kedi Felix'in 9. doğum gününde, yetişkin hayatımın en büyük kayıplarından birini hatırlıyorum - 2013'teki Sophie'm. Bu makaleyi yazdım ve 2013'te bu platformda kısaca paylaştım.
Yaz sonu ve sonbahar nostaljik mevsimlerdir. Sokak lambaları ışıklarını yağmurlu sokaklara saçıyor ve ayakların altındaki yapraklar - alacakaranlığın gölgelerinde soluk kırmızı-turuncu - geçmiş günlerin bir hatırlatıcısı.
Jesenko ve benim 20 yıllık evlilik yolculuğumuza nasıl başladığımıza dair başlangıç hikayemizi pek kimse bilmiyor. Bazılarının, ilk dairemizi birlikte doldurmak için yeterince para kazanmamanın çok erken zamanlarıyla ilgili olabileceğinden eminim.