Glioblastoma (GBM), yalnızca %5’lik beş yıllık hayatta kalma oranıyla en yaygın ve en ölümcül beyin kanseri türüdür. Penn State College of Medicine’deki araştırmacılar, GBM’yi teşhis etmek, ilerlemesini izlemek ve tedaviyi yönlendirmek için kan testlerinde kullanılabilecek bir biyobelirteç belirlediler. Araştırmacılar, GBM için bu tür invazif olmayan bir likit biyopsinin, hastaların ihtiyaç duydukları bakımı daha hızlı almalarına yardımcı olabileceğini söyledi.
“Hastalar, hastalığın ilerlemesini teşhis etmek ve takip etmek için normalde MRI veya BT taramaları gibi görüntülemeler alıyor. Penn State mezunu ve tıp öğrencisi Vladimir Khristov, beyin tümörleri, ancak hücresel veya moleküler düzeyde ayrıntı sağlamadıkları için doktorların bu taramalardan hastanın iyiye mi yoksa kötüye mi gittiğini söylemesi zor olabilir” dedi. “Bu nedenle, doktorların tümörlerin tedaviye yanıt verip vermediğini ve gerileyip ilerlemediğini veya kötüleşip ek tedaviye ihtiyaç duyup duymadıklarını belirlemelerine yardımcı olacak ek bir teşhis testine ihtiyacımız var.”
Aslında, doçent Brad Zacharia ekledi. nöroşirürji ve kulak burun boğaz, Penn State, glioblastoma için sıvı biyopsi, bu yıkıcı tümörden mustarip hastalar için çok büyük değere sahip olabilir.
“Sıvı biyopsi tanıyı kolaylaştırabilir ve daha da önemlisi, tümörün daha iyi anlaşılmasını sağlayabilir. mevcut teknolojilerimizde olmayan bir şekilde tedaviye yanıt veriyor” dedi.
Ekip, interlökin-13 reseptörü α2 (IL13Ra2) olarak adlandırılan ve beyinde yükseldiği bilinen belirli bir antijen reseptörü üzerinde çalıştı. GBM hastalarının %75’inden fazlasının tümör dokusu.
“Tümör dokusunda önemli ölçüde aşırı eksprese edilmesine rağmen, hasta biyosıvılarında dolaşan IL13Ra2’nin teşhis ve prognostik potansiyelini araştıran hiçbir çalışma yok,” dedi dist. Penn State sinirbilim ve anatomi profesörü.
IL13Ra2’nin GBM için bir biyobelirteç olarak faydasını araştırmak için araştırmacılar, birincil GBM’li 79 hastanın tümör dokusunu ve kan plazmasını ve ayrıca İki farklı sağlık sisteminden 23 kontrol hastası. Kontrol hastalarında birincil olarak spinal stenoz veya arteriovenöz malformasyon teşhisi vardı ancak herhangi bir malignite veya kronik enflamasyon yoktu.
Araştırmacılar hastaların plazmasında özellikle salınan küçük parçacıklar olan hücre dışı veziküllere baktılar. hücreler tarafından taşınır ve bu hücrelerden madde taşır. GBM’li hastaların, kontrol hastalarına kıyasla kan plazmalarında önemli ölçüde yüksek IL13Ra2 seviyelerine sahip olduklarını ve IL13Ra2’nin muhtemelen tümör hücrelerinden türetilen hücre dışı veziküller üzerinde yoğunlaştığını bulmuşlardır. Ayrıca kan plazmasındaki bu IL13Ra2 seviyelerinin, hastaların tümörlerindeki IL13Ra2 seviyeleri ile korele olduğunu bulmuşlardır. Bulguları yakın zamanda Journal of Neuro-Oncology’de yayınlandı.
“IL13Ra2’yi tümör kaynaklı hücre dışı veziküller üzerinde belgelemiş olmamız ve plazma ile tümör IL13Ra2 seviyeleri arasında bir korelasyon gözlemlemiş olmamız, plazma IL13Ra2’nin gerçekten de GBM tümörlerinden türemiştir,” dedi Khristov. “Bu önemli çünkü daha önce plazmadaki IL13Ra2’nin tümörlerden mi yoksa vücudun tümörlere verdiği tepkiden mi geldiğini söylemek zordu. Bulgularımız, IL13Ra2’nin glioblastoma için bir biyobelirteç olarak faydalı olduğunu gösteriyor.”
Connor, IL13Ra2’nin GBM tümörlerinde yamalı bir dağılıma sahip olduğunun gösterilmesi göz önüne alındığında, bulgunun özellikle önemli olduğunu belirtti ve bu da şu soruyu gündeme getirdi: iğne biyopsisi veya küçük tümör dokusu örneği tümörün tamamını temsil eder.
“Plazmada dolaşan IL13Ra2 testi, GBM’nin varlığının ve kapsamının bir tümör örneğinden daha iyi bir resmini sağlayabilir” dedi. Connor. Ayrıca, “IL13Ra2’nin tümöre özgü doğası, dış dokuları etkilemeden tümör hedefli tedaviler için kullanılabileceği anlamına gelir” dedi.
İlginç bir şekilde, ekip, hem plazmada hem de plazmada yüksek IL13Ra2 seviyeleri buldu. tümörler daha uzun genel sağkalımı öngörmüştür. Aslında, plazma IL13Ra2 seviyeleri yüksek olan hastalar, düşük seviyelere sahip hastalara kıyasla 6,5 ay daha uzun ortalama genel sağkalım süresine sahipti.
“Yüksek plazma IL13Ra seviyeleri, varlıkları nedeniyle hayatta kalma avantajı sağlayacak gibi görünüyor. bir tümöre işaret ediyor ve nihayetinde bunun neden böyle olduğunu bilmiyoruz” dedi. “Bununla birlikte, artan IL13Ra2’nin, tümörde doku iyileşmesini gösteren artmış fibroz ile ilişkili olduğuna dair bazı kanıtlar var. Hastaların bu hayatta kalma avantajına sahip olup olmadıklarını bilmeleri önemlidir.”
Zacharia, bu çalışmanın ve diğer birçok çalışmanın kan, tümör dokusu ve omurilik sıvısı gibi biyolojik örneklere dayandığını belirtti. , hastalardan.
“Bu numuneleri Penn Eyalet Nörobilim Enstitüsü Biyorepository’ye cömert ve özverili bir şekilde hediye etmeleri, bu çalışmayı mümkün kılıyor,” dedi ve “hastalara ve ailelerine sonsuza kadar minnettarız.”{ 4}
Referans: “Glioblastoma için yeni bir sıvı biyopsi biyobelirteç olarak Plazma IL13Rα2”, yazan Vladimir Khristov, Darya Nesterova, Mara Trifoi, Taylor Clegg, Annika Daya, Thomas Barrett, Emily Tufano, Ganesh Shenoy, Bhavyata Pandya, Gela Beselia, Nataliya Smith, Oliver Mrowczynski, Brad Zacharia, Kristin Waite, Justin Lathia, Jill Barnholtz-Sloan ve James Connor, 27 Kasım 2022, Journal of Neuro-Oncology.
DOI: 10.1007/s11060-022-04196-0
Kağıtta yer alan diğer Penn State yazarları arasında genel cerrahi uzmanı Darya Nesterova yer almaktadır. göçük; Mara Trifoi, tıp öğrencisi; Taylor Clegg, tıp öğrencisi; Annika Daya, tıp öğrencisi; Thomas Barrett, tıp öğrencisi; Emily Tufano, yüksek lisans öğrencisi; Ganesh Shenoy, tıp öğrencisi ve Ph.D. öğrenci, Bhavyata Pandya, yüksek lisans öğrencisi; Nataliya Smith, insan araştırma teknolojisi uzmanı; Oliver Mrowczynski, beyin cerrahisi asistanı; Beyin cerrahisi ve kulak burun boğaz doçenti Brad Zacharia; Gela Beselia, doktora sonrası araştırmacı, Albany Tıp Fakültesi; Kristin Waite, kadrolu bilim adamı, Ulusal Kanser Enstitüsü; Justin Lathia, moleküler tıp profesörü, Case Western Reserve Üniversitesi; Jill Barnholtz-Sloan, kıdemli araştırmacı, Ulusal Kanser Enstitüsü.