Meydane-Emam (Naghsh-E Jahan)
Naghsh-e Jahan Meydanı, timurların zamanında, mevcut olandan daha küçük bir boyutta inşa edilmiştir. Şah Abbas zamanında, meydan genişlemiş ve hala koruduğu formu almıştır. Aynı dönem boyunca meydanı çevreleyen en önemli binalardan bazıları inşa edilmiştir. İran'ın başkenti Esfahan'dan Şiraz'a yer değiştirmesinin ardından, Naghs-e Jahan Meydanı yavaş yavaş önemini yitirdi. Qajar döneminde meydan ve binaları harabe haline geldi. Pehlevi döneminin başlangıcında, meydan çevresindeki tüm binalar tamamen restore edildi. Bu binalar üzerindeki restorasyon çalışmaları günümüzde sürekli olarak devam etmektedir.
Meydan, Safeviler tarafından daha önce Naghsh-e Jahan adlı büyük bir bahçenin bulunduğu bir yerde inşa edilmiştir. Kare 500 metre uzunluğunda ve 165 metre genişliğindedir ve yüzeyi 85 bin metrekare civarındadır. Şah Abbas Ben ve onun halefleri sırasında, meydan polo maçları, ordu törenleri ve çeşitli törenler, partiler ve olaylar için kullanılmıştır. Meydanın kuzey ve güney kısımlarında hâlâ var olan direğe ait iki taş kapı, bu dönemin bir anısıdır. Meydanın çevresi Sheykh Lotfollah ait cami olarak muhteşem binalar inşa edilmiştir birlikte Jame'-e Abbasi cami (veya cami Emam), saray Ali Qapu ve Gheysarie portalı, her biri parlayan mimarisinin bir örneğidir Safevi dönemi. Bu çalışmalar, uzman İranlı mimarlar, özellikle Şeyh Baha'i, Ali Ekber Esfahani ve Mohamad Rıza Esfahani'nin yaratıcılığının ve sanatının bir sonucudur.
ölüm sırası mahkumlar infaz için bir yer olarak kullanılmaya başlanmış ve bu bayram olarak bazı resmi törenleri yapmak - o zaman daha küçük - Şah Abbas I, karenin anda mevcut binaların inşaatı önce Nevruz. Birkaç kaynak 1602 yılında Şah Abbas'ın hüküm sürdüğü andaki haliyle meydanın inşasını tahmin etmiştir. Bununla birlikte, Şah Abbas'ın saltanatının başlangıcından bu yana, meydanın yüzeyi bir önceki küçük meydandan çok daha geniş bir alana yayılmıştı ve birkaç kez havai fişek ve havai fişekler orada tutuldu.
Bu meydanın inşasının Tebriz'deki Hassan Padeshah meydanının tasarımından ilham alınarak gerçekleştirilmesi olasıdır. Ali Akbar Esfahani ve Mohamad Reza Esfahani, meydanı tasarlayan ve bugünkü haliyle inşa eden mimarlardan ikisi. Bu iki mimarın adı, Jame'-e Abbasi camiinin portalında ve mehrab Şeyh Lotfollah camisinin
Meydan "Naghs-e jahan" olarak adlandırıldı çünkü Safevilerden önce, meydan yerine bu adı taşıyan bir bahçe vardı. Bu bahçe daha sonra adını Nahçıvan olarak adlandırılan bir Azerbaycan kentinden almıştır. Hamdallah Mostowfi bu şehir hakkında şunları söyledi: "Naghsh-e jahan" ("dünyanın imajı") denilen hoş bir şehir ve binalarının çoğu tuğladan yapılmıştır ". karenin restorasyonu ve onu çevreleyen binaların sonra Rıza Şah, karenin resmi adının zaman "Şah Meydanı" olarak değiştirildi ve "Şah Camisi" de cami "Jame'-e-Abbasi" diye edilmiştir . Bugün meydanın resmi adı "Emm meydanı" veya "Emam Khomeyni meydanı" dır.
Naghsh-e Jahan Meydanı: tarihçilerin görüşleri.
Bana net olarak, önemli sorunlar Pisagor gibi kendimi zorlamak gerekmez ve yüz emin olarak can" medeni bugünün dünyasında hiçbir olduğunu söylemek: Jane Dieulafoy, 1880 kareyi ziyaret eden Fransız gezgin, yazdığı Genişlik, güzellik ve simetri açısından bu kareye göre kıyaslanmaya değer bir yapı türü. Bu benim kişisel görüşüm değil, diğer Avrupa mimarlığı ve mühendislik uzmanları aynı görüşü paylaşıyor.
Ayrıca İtalyan bir gezgin olan Pietro della Valle, görüşünü şöyle dile getirdi: "Bu meydan her yerinde, birbiri ardına herhangi bir noktada kesintiye uğramayan, iyi orantılı ve güzel özdeş binalar tarafından çevrelenmiştir. Kapılar harika; dükkanlar sokak seviyesinde bulunur; Loggias, pencereler ve üstlerindeki bin farklı süslemeler görkemli bir panorama oluşturuyor. Mimarinin oranı ve işin iyileştirilmesi, meydanın ihtişamı ve güzelliğinin sebebidir. Roma'daki Piazza Navona saraylarının daha etkileyici ve zengin olmasına rağmen, cesareti bulursam, çeşitli nedenlerle Piazza Naghsh-e Jahan'ı tercih ederim.
Prof. Çağdaş bir Alman iranisti olan Heinz, Naghs-e Jahan Meydanı hakkında şöyle yazıyor: “Meydan, şehrin merkezinde; Batı’da, genişlik ve mimari tarz ve şehircilik ilkeleri açısından benzer bir şeyimiz yoktur ”.
Ünlü bir Fransız gezgin olan Jean Chardin, Naghsh-e Jahan'den bir ticaret merkezi olarak bahseder.
Kareyi çevreleyen binalar
Profesör Arthur Pope, İran mimarisine dair kitabında şöyle yazıyor: Emam Camii: "Bu caminin inşaatı, Şah Abbas'ın çalışmalarının tamamlanması için sabırsızlığa rağmen, çok yavaş ilerledi, böylece son mermer kaplama 1638'te tamamlandı. Bu çalışma, İran'daki bin cami inşaatında ulaşılan zirvenin bir tezahürüdür ".
Hat sanatı cami portalında yazıt sollarAli Rıza Abbasi, ünlü Safevi dönemi hattatı tarihli 1616 yaşına geldiğinde Şah Abbas kişisel serveti ile bu cami inşaatına emretti ve onun şanlı atası Şah Tahmasb ile dinlenmeyi adanmış söylüyor. Bu yazıda Esfahan'ın yeni ana camisinin mimarı olan Ali Ekber Esfahani'nin kalbigrafı Muhammed Rıza Emami tarafından bir başka yer verilmiştir. Caminin büyük bir kubbe yüksekliği 52 metre kare, bakan 48 metre, 42 metre iç minare yüksekliği ve minarelerin giriş vardır. Masif mermer ve değerli taştan büyük levhalar sangab (NdT: su ile doldurulmuş büyük taş vazolar), özellikle sangabbulunan 1683 tarihli Shabestan Büyük kubbenin batısındaki (NdT: gece namazı için camilerin mekanı), İslam dünyasında eşit olmayan bu camiyi görmek ilginç şeyler arasındadır.
Sheykh Lotfollah Camii meydanın doğu tarafında yer almaktadır. 1602 yılında Şah Abbas'ın emriyle başlayan inşaatı 1619'te tamamlandı. Caminin mimarı, Mohamad Rıza Esfahani ve portalın yazıtlarıydı. sollar Ünlü Safevi hattat Ali Reza Abbasi'ndeler. Şah Abbas Sheykh (Modern Lübnan) aslen Cebel Amel gelen Lotfollah Şiiler'in büyük teologlarınkinden birini, hem de babasını büyütmek için bu cami inşaatına emretti. Bu caminin yanında, bugün var olan Şeykh Lotfollah'ın öğretilmesi için bir okul da inşa edildi. Şeyh Lotfollah camisinin ne minaresi ne de sahn(camilerin mimarisine özgü bir avlu) ancak büyük kubbesi, camilerin mimarisinde eşsiz bir örnektir. Caminin özellikleri arasında, caminin giriş holünde Mekke'nin yönüne göre hizalı bir şekilde yer değiştirmesi, meydanın doğu tarafında caminin bulunması gibi bir çözüm bulunmaktadır.
Jame 'Abbasi Camii1611’de Şah Abbas’ın emriyle inşaatı 1616’te tamamlandı. Aynı yıl, caminin dekorasyon çalışmaları Şah Abbas'ın iki ardılı dönemine kadar devam etti. Bu caminin mimarı Ali Ekber Esfahani'dir ve portalın yazıtları hattat Ali Rıza Abbasi'dir. içinde Medresenin Caminin güneybatısı, dört mevsimde, Esfahan'ın öğlenini tam olarak belirttiği bir yerde basit bir taş levhaya yerleştirilmiştir: bununla ilgili hesaplamalar, Şeykh Bahai'ye atfedilmiştir. Bu caminin özellikleri arasında büyük yüksek kubbe 52 metre altında üretilen yankı bulunmaktadır.
Ali Qapu SarayıSafevî dönemine "Saray dowlatkhanesi" denilen Şah Abbas I.'nin emri üzerine inşa edilmiştir. Sarayın 5 katları vardır ve her birinin özel bir dekorasyonu vardır. Sarayın duvarları ve binanın sıva duvarlar dekorasyon Reza Abbasi, bir ressam, ünlü Safeviler devrinde duvar resimleri, ayrıca akustik özelliklere sahip "sesi oda" özellikle sıva çok güzel: at müzikal performansların bu stuccosları çalınan melodileri uyumlaştırdı ve sesin yankılanması olmadan yayıldı. II. Abbas'ın hükümdarlığı döneminde 1644'te bu saraya muhteşem bir salon eklenmiş ve binanın dekorasyonu tamamlanmıştır. Şah Abbas ve ardılları bu sarayda büyükelçiler ve yüksek rütbeli konuklara kavuştu. Bu binanın en üstünden Esfahan şehrinin güzel manzarasının keyfini çıkarabilirsiniz. Binanın ön kapı şehirler Necef getirtilmiş ve bu o Ali Qapu atama sebebi oldu ama başka bir sürümüne göre, adı Osmanlı kapı Bab el-Ali atıfta söylenir.
Halen varolan binalara ek olarak, Naghshs ve Jahan Meydanı'nda yavaş yavaş kullanılmayan ve ortadan kaybolan başka binalar da vardı. Bunların arasında biz (tamamen Sheykh Lotfollah Camii inşa edilmiştir tahrip ve onun yerine edilmiştir) Saat Sarayı'nı bahsedebiliriz, muhtemelen Persepolis İsfahan noktasına gelmiş olan mermer başkentleri (bunlardan biri Chehel nakledildi Sotun ve başka Tahran'da İran Arkeoloji Müzesi'nde) şimdi, 100 İspanyol toplar (Emamgholi Khan Hormoz fethi ganimeti) ve mil qopoq Meydanın ortasında (NdT: maypole) yüksek 40 metre, bugün tamamen kayboldu.
1935'teki Naghsh-e Jahan Meydanı, İran'ın ulusal miras çalışmaları listesinde kaydedildi. Bu meydan, 1979'te UNESCO dünya mirasına yazılan İran'ın ilk eserlerinin bir parçasıdır.