2020 Sonbaharında Zoom'a giriş yaptım ve kendimden emin bir şekilde şunu söyleyebileceğimi bilmediğim kelimeleri telaffuz ettim: "Hola, clase", "merhaba, sınıf!" New York'ta sessiz ve güneşli bir sabahtı, yılın başlarında COVID-19 salgınının ABD'deki merkez üssü idi ve ilk kez bir grup Lehman Koleji öğrencisine çevrimiçi öğretmeye başlamak üzereydim. New York Şehir Üniversitesi.
Bunun için hazırlanmış dinamik bir sunum ve öğrencilerimle tanışmak, konuşmalarını duymak ve onlarla bağlantı kurmak için sonsuz bir merakım vardı - en azından dijital olarak - hepimiz birkaç ay önce sosyal mesafeye ve karantinaya zorlandıktan sonra. O zamanlar bilmiyordum ama bu, beni en çok motive eden öğretimin yönlerinden biri olan kolektif öğrenme merkezli yeni bir topluluk oluşturma fırsatıydı. Öğretimi, bilginin öğrenciler arasında, öğretmenden öğrencilere ve tam tersi birçok yönde dolaştığı iki yönlü bir yol olarak görüyorum.
Bu ruhla, pedagojik yaklaşımım ve uygulamalarımı yansıtmak için blog yazmaya başlamaya karar verdim, benim için neyin işe yaradığına dair ipuçlarını paylaşmanın yanı sıra geri bildirim almanın ve umarım sınıfın ötesindeki bir kitleyle diyalog başlatmanın bir yolunu da .
Çevrimiçi öğretim yolculuğum bana yoğun bir öğrenme fırsatı sundu. Bunlar, kişisel deneyimlerden, okumalardan ve meslektaşların tavsiyelerinden ipuçları olarak paylaşmak istediğim dört çıkarımdır:
1. Tasarım önce gelir . Öğrenci nüfusunuz için neyin işe yarayacağını ve eğitim ortamını veya biçimini düşünün. Teknolojik araçları seçme konusunda bilinçli olun, bu altyapının öğrencileriniz için ne kadar erişilebilir olduğunu ve ulaşmak istediğiniz hedefleri, aktif katılımı, etkileşimi ve eleştirel düşünmeyi teşvik etmek için düşünün. Bu araçların tasarımının pedagojinizi nasıl etkilediğine dikkat edin.
In this article, which I read in my first weeks of teaching, Jesse Stommel, PhD, compares online and hybrid courses with those that take place in traditional in-person environments. “When we teach an on-ground class, — writes Stommel — the room in which we teach has been built for us in advance.” What distinguishes online teaching is the design process: the learning interface (Blackboard, Canvas) where synchronous or asynchronous class discussion will happen, on which virtual site the syllabus and other class materials will be available. Design is also about how you plan to signal one or more pathways for students to achieve your desired learning outcomes.
Also, do not assume that because something has worked once it will work forever. Embrace experimentation as part of your design process, and invite students to share their input so you can really know what they need and how to best deliver it to them.
“The best tools make themselves as invisible as possible, serving not as a distraction but as a way of extending the landscape beyond its bounds.”—Jesse Stommel
2. Allow yourself to be kind. Some believe that to earn students’ respect they must act like an authoritarian, be inflexible, set the same fixed standards for all. Being kind in this context does not mean to be less strict, but to be compassionate and to acknowledge students’ individualities and their humanity. It means you must have tough conversations if needed, and also that deadlines should be met. Just don’t let your position of authority prevent students from asking for your help and flexibility when they need it.
There is a piece of advice I found in Dr. Catherine Denial’s thought-provoking text on Hybrid Pedagogy where she defines her approach to teaching as a “pedagogy of kindness.” As a practice, she writes, it is about “believing people, and believing in people.” If a student tells she can’t attend my Zoom class because her eyes hurt from so many virtual classes, I believe her. The same if they don’t participate in class because they need to take care of an elder relative, a younger sibling or their own children. How can I think about being taken advantage of when I’ve seen their kids briefly appear on camera, and heard them play or scream in the background, while my students participate in class?
I choose to believe them when they say they are struggling in this critical moment.
3. Redefine rigor. One thing I’ve learned from teaching at a public institution during this critical time is that what happens in a student’s personal life, the circumstances in which she/he/they live, what they eat, how they sleep, and a myriad of other external factors also affect their performance in the classroom. Academic rigor is experienced differently by different bodies.
Set reasonable expectations and communicate clearly what the demands are for each assignment. Provide guidance and don’t assume all students have the same skills. Prioritize positive reassurance and promote self-confidence.
4. Don’t take it personally when things don’t go according to what you had planned, or don’t work at all.
Ultimately, your self-worth is not defined by your productivity, or your level of class engagement, or by how elaborate your presentations are. Be humble and allow yourself to learn from your students.
Annem ve ben, karanlık garaj yolunda farlar açık bir şekilde oturduk ve babamın beyaz Volvo SUV'sinin nereye park edilmesi gerektiğine baktık. Mart ayının soğuk bir akşamı.
Güç ne kadar geriye gider? Güçlü insanların herhangi bir hiyerarşisinin ne kadar geriye gittiği ya da güçlü kurumların erişimlerinin ne kadar geriye gittiği değil; İktidar fikrinin kökeni tarihin ne kadar gerisindedir? En güçlü figürlerimizin çoğunun tamamen delirdiği, ideolojik noktalar için kendi öznelerinin çıkarlarını aktif olarak baltaladığı, intihar gibi yaklaşık 80 yıllık barışları bozduğu ve tüm gezegenin ikliminin geleceğini nakit için tehlikeye attığı bir zamanda - birkaç soru daha acil olabilir. Cevap, elbette, o kadar uzak bir geçmişte yatar ki, tarihin kendisinden önce gelir.
2021'de hizmet verdiğiniz müşteriler ve onlara anlattığınız hikayeler hakkında bildiğiniz her şeyi yeniden düşünmenizi tavsiye ediyorum. Geri adım atmak.
"Bozulma" terimi, nedensel mekanizma bilinmediğinde kullanılır ve bireyin altta yatan bilişinde ve nörobiyolojisinde bir işlev bozukluğunu ima eder. 1952'de, DSM 1, klinik kullanım için zihinsel bozuklukları kategorize eden APA Adlandırma ve İstatistik Komitesi tarafından yayınlandı.
Bu ay tüm yeni abonelerimize ve yazarlarımıza sıcak bir karşılama; sürülerinizde ortaya çıkıyorsunuz ve bunun için size teşekkür ediyoruz. Burada harika bir topluluk oluşturuyoruz ve yorumlarınızı ve makalelerinizi okumak harika.
İster NFT'lerde yeni olun, ister sahnenin emektarı olun, burada anlattıklarımın faydalı olabileceğini umuyorum. Bu seri, "projelerin" herkesi kendilerine bir miktar para kazandırmak için manipüle etmek için kullandıkları özenle tasarlanmış yöntemleri ortaya çıkarmayı amaçlıyor.