En iyi arkadaşım Garla, İsveçli bir yerden bir model; insanlar onun sadece 'Votka' diye bağırdığı yeri veya daha iyi bir ruh hali içindeyse, 'Votka, anlıyor musun?' Bu da Rus olduğunu söylüyor gibi görünüyor, ama gerçekten sadece içmek istiyor. Garla, nereli olursa olsun artık model kara balonunun içinde yaşıyor. Keşke ben de model topraklarda yaşasaydım, ama gelebileceğim en yakın şey Garla ile takılmak, yani tatile örnek-kara zaman paylaşımına gitmek gibi.
Chelsea'de havuz atladığım bir partide tanıştık. Ben kesinlikle davet edilmedim. Gerçek bir arkadaşımla çok ateşli olmayan bir partiye gitmiştim ve sonra beni oldukça ateşli bir partiye götüren bir yabancıyla tanıştığım daha iyi bir partiye gitmek için arkadaşıyla birlikte ayrıldım. Beni Garla'nın partisine götüren fotoğrafçıyla oradaydı. Ev sahipliği yapmıyordu ama oradaydı ve Garla'nın gittiği her yerde Garla'nın partisi.
Sanırım Garla'yı tekrar görmemin tek nedeni, ona gerçeği söyleyecek kadar sarhoş olmamdı. Tuhaf giysiler üzerinde çalışıyordu - uzay gibi görünen ancak tıbbi bir kefen vardı. Mars'ta pap smear yaptırmak için bir elbise gibi giyilebilir. Sonra boynunun solunda bir yerde yerinden olmuş bir guatr izlenimi uyandıran bir elbise giydi ve bana doğru fırladı. Başımı dikkatlice ve pencerenin yanında vücuduma doğru tutuyordum, böylece esintinin beni odanın sonuna kadar yürüdürecek kadar ayıklayabilmesi için tuvalete yürüyüp yere düşecek kadar ayık hale gelebiliyorum. . Orada, umarım yanağımın cep telefonuma yaptığı baskı beni tanıyan ve benden bir taksi tutacak kadar seven birini arayabilir ve bu gecenin hayat yolculuğumun biteceği yer olmadığından emin olabilirdi. Ama bildiğim tek şey buydu ve Garla'yı gördüğümde kafamı biraz daha sıkı tuttum, çünkü onu koparmak için kasıla yürüyor gibi görünüyordu.
'Sen,' dedi ve ben de gramer okulu tarzını düzelttim. Ağzıma kustum ama kesinlikle dudaklarımı açıp yere düşmesine izin vermedim. 'Bunu sever misin?' Odadaki herkes için çok zarif, stilize ve öğretilemez görünen bir dönüş yaptı ama Garla'ya göre, yanlışlıkla ondan minik bir osuruk gibi kayan bir şeydi.
'Arkasından hamile gibi görünmeni sağlıyor,' dedim, bira şişemin burnunu omuz bıçaklarımın arasını kullanarak, elbisesinin dikişi açıklanamaz bir şekilde dışarı çıktı. Kaşlarını çattı ve dalgalandı. Çeşitli konukların araba anahtarlarıyla dolu gümüş kaplı bir kaseyi getirene kadar gücendiğini varsaydım.
'Kusmuk için kullan,' dedi ve sonra, 'telefon al' ve kristal kaplı bir cihazı çantama koydu. Sanırım o noktada iki büyük gri kurt köpeği sihirli bir şekilde iki yanına yürüdü ve üçü sonra mutfağa yöneldi. 'Köpekleri seviyorsun ve halüsinasyon görme eğilimin var onlar, ”diye tuvalete doğru tökezlediğimde kendime söyledim. Soğuk muşamba ve bir lavabonun bulunduğu küçük bir odaya doğru yolculuğumu dengelemeye çalışırken, çeşitli rafine konuklar, mobilya parçalarına ve saksı bitkilerine el yordamıyla bakarken korku içinde baktılar. 'Neden partide her zaman inek oluyorum?' Düşündüm. 'Otuzlu yaşlarımdayım ve şimdiye kadar en azından nasıl rol yapacağımı bilmeliyim.'
Partilerde banyolarla ilgili olan şey, her zaman banyo olarak kalmamalarıdır; bu şekilde başlarlar ama sonra makyaj odaları, kokain burunları veya köpük banyosu-seks odaları haline gelirler. Karnımı tutarak kapıdan içeri girdiğimde, hafif ve bekâr bir çift onu şimdi -ki-biz-gecenin-karşılıklı-sözlü-seks-biteceği-kararlaştırdığımız gibi kullanıyor gibiydi. vaktimizi ilk alma odası; duşun beyaz kiremitine basit resimler çizmek için parmak uçlarını kullanarak, küvetin kenarında oturup kıkırdayan çok kırmızı şarap içiyorlardı. Hastalanırken çıkardığım 'sutyen' sesi onların ilgisini çekti. Yirmili yaşlarının başındaydılar ve bana gerçek ve konsantre bir şeyle baktıklarını hissediyordum. Merak kadar yazık olduğunu düşünmüyorum; bu kadar kompoze olmamış olmanın nasıl bir şey olabileceğini çok merak ediyor gibiydiler. Oğlan, 'İnsanlar sanatta kusmayı kullandıklarında anlamıyorum' dedi ve kız 'Benim gibi değil ama Garla'nın bir deniz mavisine pembe boya atması gibi, öyle olmuyor,' dedi. seramik rakun.
Taksiye ihtiyacım var, diye mırıldandım ve çocuk sempatik ama kararlıydı. Sana dokunmayacağım, dedi.
Hayır, kabul ettim. Kendimi kapıya indireceğim. Bunu yapmak çok zaman aldı. Bir noktada Garla'yı bulup ona telefonu geri vermem gerekip gerekmediğini merak ettim, ama sonra oturma odasında bir ışık patlaması gördüm ve orada, kameranın flaşı yağlı kalçasından sıçrıyor, ayağı ev sahibinin tropikal akvaryumu. Herkes onun deri esaret ayakkabısının sahte mercanlarla çevrili bir görüntüsünü istedi: insanlar cep telefonlarını, profesyonel ekipmanı ve ince dijital kameraları tutuyorlardı; 'Balığı gıdıkla,' diyordu herkese, bu da sürekli olarak tüm kalabalığın gülünç yanıtı uyandırıyordu. Onun adını çağırmakla başa çıkabilmem ve bu kadar dikkatimi birdenbire kendi bedenime odaklamam mümkün değildi. Ayrıca geri vermek istemedim. Bir süper modelin telefonu! Yanlışlıkla nişan yüzüğünü yutan birinin içinde bok gibiydim: kendimde hiçbir şey olmamama rağmen, şimdi benzersiz bir şekilde özel bir şey taşıdım.
Kolayca merdivenlerden aşağı düştüm ve ayakta durabildiğimde büyük bir şaşkınlıkla bir taksi geldi. 'Teşekkür ederim,' banyodaki çifte seslendim, ama gıcırdadı ve muhtemelen birbirlerine sonsuz karşılıklı orgazmlar vermek için gençliklerini ve güzelliklerini kullanmakla meşguldüler.
'Neden partide her zaman inek oluyorum?' Düşündüm. 'Otuzlu yaşlarımdayım ve şimdiye kadar en azından nasıl rol yapacağımı bilmeliyim.'
Ne yapacağımı merak ederek telefonu birkaç gün masamda tuttum. Telefonda bir sorun vardı; çalmadı. Garla’nın telefonu çalar, değil mi?
Dördüncü güne kadar çalmadı. Merhaba Womun. Garla'ydı. Telefonu nasıl geri vermek istediğimi, nasıl fiyatlandırmak için çeşitli piyoncuları aramadığımı (vardı!) Ama sözünü kesti. Benim için senin telefonun. Sizi onunla ararım ”dedi. Zaten bir telefonum olması gibi pek çok şey söyleyebilirdim ya da bu mücevher telefon yüzünden ölmekten çok korktuğum, birisi beni konuşurken görürse benim mahallemde üzerinde, çünkü çok param yok ve burada yaşayan başka biri de yok, ama çoğu zaman insanlar çok fazla paraya ve çaresiz zamanlara / çaresiz önlemlere ihtiyaç duyuyor.
Seni moda şovu için ayarlıyorum, dedi, 'bu gece yedi buçukta.' Bir tür gururdan, defilede olacağım anlamına gelmediğinden emin olmak istedim, Beautifuls'in her birinin kendine bir Çirkin kapmaya çalıştığı ironik bir şey değildi ve kim en çirkin Çirkin'i kaparsa ve en iyi giyinen kazanır. 'Gidip seninle bir tane mi seyretmek istiyorsun?' Diye sordum ve o, 'Ha' dedi, sonra bir sigara falan yakmış gibi ses çıkardı ve 'Ha. Ha. Bunu kastediyorum ”ve onunla nerede buluşacağımı söyledi.
O geceden beri hayatım birçok yönden değişti. Garla'yla olmadıkça hâlâ hiç kimse değilim ve sonra kendim çekici olmak dışında neredeyse her şeyi mümkün kılan yeni, heyecan verici bir kimlik olan Garla ile birlikte oluyorum. Ve Garla ile olmadığım zamanlar önemli olmam dışında.
Oksijen çubuğunda, Garla yüzüme yanağıma üç sert tokat atıyor. Her zaman bunun gibi büyükanne özgürlüklerini alıyor. 'Seni özel bir tabutun içine koy,' dedi, bu onun için bir sevgi terimiydi ama tam olarak ne anlama geldiğini bilmiyorum. Bunun bir tür Pamuk Prenses referansı olduğunu düşünmeyi seviyorum, ona o kadar değer verdim ki, vücudumu kanepesinin yanındaki cam bir kutuda sonsuza dek uyuyakalmak istiyordu. Sanırım bu beni demir bir bakirenin içinde kapatmak istediği anlamına da gelebilir.
Garla, dışarıda yağmur yağıyor olmasına ve karanlık bir odadayız, ancak güneş şarj cihazı takılı bir dizüstü bilgisayarın önünde oturuyor. Garla herhangi bir konuda fikir sahibi değil; o gerçekten profesyonel ya da aleyhte biri değil. Şu anda çok anti-küresel ısınmaya giriyor çünkü çok anti-küresel ısınmanın şık olduğunu biliyor. Her şey şıktır ya da değildir ve eğer şıklarsa o zaman Garla içindir. 'Web gelmeyecek,' dedi Garla.
'Güneş şarj cihazı,' dedim. 'Güneş yok.'
Garla, 'Küresel ısınma' diyor. Sık sık 'Darfur'da Kriz' gibi konuların ve olayların medya başlıklarını rastgele söyler, sonra bir içki alır ve birkaç saat daha sessiz kalır.
Kenevir kaftan giyen bir garson, iki tank ve iki solunum maskesiyle içeri girerek Garla'yı ilk sırada tutuyor. Garla maskesiyle gelecekten, muhtemelen bilgisayar tarafından üretilen bir pilot gibi görünüyor. Mükemmel cildi bir plazma ekrana benziyor.
İsveçli misin? garson soruyor. Votka, biliyor musun? diyor Garla ve garsonun gözleri kaşlarını çattı; belki de yeni Botoks yaptı çünkü ifade etmek istediğini söyleyebilirim ama bunun yerine birkaç kez göz kırpıyor.
“Bir bardak votka alabilir mi” diye sordum ve kadın tedavi sırasında genellikle alkol tüketilmediğinden bahsediyor. Yine de onu almak için çoktan yola çıktı ve döndüğünde benim için de bir bardak var.
Votka ile aynı anda saf oksijen bize çarpmaya başladığında maskede biraz eziliyor. Garla elimi tutuyor. Onu çekici bulduğumu mu yoksa sadece güzel mi olduğunu bilmiyorum. Sanırım ikincisi çünkü fazla bir şey söylemiyor ve söylediği şeyler bana pek mantıklı gelmiyor. Ancak insanların onları sevmesi için çok konuşmaya veya mantıklı davranmasına gerek yoktur. Sadece köpeklere ve bebeklere bakın.
'Votka bulutu!' Garla çığlık atıyor. Başka bir bardak daha istediğim için bir bardak daha istediğine karar verdim, bu yüzden kenevir içindeki kadına iki parmağımı kaldırarak erimiş buzumuzu gösteriyorum. Parmaklarım dik bir 'barış' pozisyonunda kalıyor; maskelerimizle Garla ve benim stratosfere giden bir tür aşırı hız treninde olduğumuzu hayal ediyorum ve sonunda satın almamız için bir fotoğraf çeken kamerayı geçiyoruz ve diyorum ki, 'Bu ben ve Garla. Barış.'
Beni tüm zamanların en iyi giyinen ineği yaptı. Bir keresinde bu zincir bağlantılı pantolonları bana giydirdi ve hareket edemiyordum, bir robot gibi bile. Bu yüzden Garla - altı inç ince topuklu ayakkabılar giydi - beni kaldırdı, merdivenlerden yukarı partiye taşıdı ve beni başka bir akvaryumun yanına yerleştirdi, ya izleyecek bir şeyim olsun ya da bir noktada bunu bildiği için , vücudunun bir parçası onun içinde poz veriyordu ve onun için sıkıcı olmaya başlayınca “Şimdi Garla eve gitmeli” demem için orada olmamı çok istiyordu.
Garla'nın beni asistanı olarak tuttuğu hiçbir konuşma olmadı. Bir yönetmenin, bir tasarımcı katana kılıcıyla kolunu biraz kestiğini ve bıçaktan kanını yaladığını filme çekip çekemeyeceğini sorması ve ona 'Özel tabut' ile cevap vermesi gibi, mantıklı geldiğinde konuşmaya başladım. çok küçük bir sesle. 'Gitmeliyiz, Garla' derdim, ama kısa süre sonra 'Garla gitmeli' nin daha iyi bir ifade yolu olduğunu öğrendim, çünkü o zaman başka seçeneği yokmuş gibi görünüyor.
Bu gece başka bir defileye gidiyoruz. Garla onun içinde yürüyordu, ben de onun makyajının yapıldığı sandalyede kuliste bekledim ve birçok noktada insanlar neden orada olduğumu sordular. Çok azı gerçekten gitmemi istiyor; sadece şaşkınlar.
Daha sonra Garla'nın derin bir denizde kendini içmesini izlediğim bir model arkadaşımın evine gidiyoruz. O metronomik bir içicidir. Bir zaman işareti gibi saatte içtiği bardakları sayabilirim ve her an ne kadar sarhoş olduğunu tam olarak bilirim. Benim için tam tersi; sarhoş, erken, geç veya hiç gelemeyen gizemli düğün konuğu.
DördeKİME.M. Garla mutfakta bir ada tezgahında yatıyor. Adamın biri karnına minyatür bir Budist kum bahçesi attı ve onun etrafındaki kumları döndürüyor. küçük bir bambu tırmıkla göbek deliği. Başı tezgahtan sarkıyor; bir Pez dağıtıcısı gibi ters çevrildi ve ben oraya yürüdüm ve bu sarhoş anı yaşadık.
Daha fazlası olduğunu biliyorum, dedi sarhoş gözlerim. Bunu nefes nefese, tereddütlü bir şekilde söylüyorlar ve yine de sözler olmadan böyle bir şey söyleme cesaretini toplamalarının çok zaman aldığını ısrarla söylüyorlar.
'Evet,' diye cevapladı Garla’nın gözleri ve Garla’nın tüm yanıtları gibi, tam değerini hemen değerlendirmeye başladığım gizemli bir inci. Ona doğru yürüdüm ve ellerimle başını kaldırdım, böylece tezgahla aynı hizada ve tutuyor. Ona cerrah gibi bakıyorum.
'Bir tür sosis,' diyor Garla; iyileştirilmiş etleri seviyor. Bir an için kafasını düşürme dürtüsüne sahibim. Kumsalda bir çocuk olduğumu, sıçrayacağım mermileri alıp geri fırlattığımı hatırlattı. Suyun altında, uzaktan bakıldığında her zaman daha değerli görünüyorlardı.
*
Merak ediyorum, Garla benden iş kopya editörlüğümü bırakıp model diyarında tam zamanlı ona katılmamı isteyecek mi? Ajansı onun için çok iyi, ama bana ihtiyacı olduğunu biliyorum ya da en azından beni ondan daha fazla kullanabileceğini biliyorum, bu da beni iki şeyi merak etmeye sevk ediyor: Garla'nın benim gibi başkaları var mı? Eğer öyleyse, kaç tane Mes var? Bana gerçekten ihtiyacı var mı? Garla ile ilgili olan şey, Garla için her zaman sorun olmamasıdır. Ne olursa olsun Garla düzelecek. Sadece onun için iyiliği biraz hızlandırıyorum, böylece tamam gerçek zamanlı olarak gerçekleşecek.
Hayatımın içinde Garla ile tanışmadan öncekinden çok daha fazla harika şey olmasına rağmen, hala biraz kullanılmış hissetmeye başlıyorum. Ve - bunu nasıl reddedebilirim - Garla'dan daha fazlasını istiyorum. O, yalnızca toplumumuzda sahip olduğu rol ve güç nedeniyle ve doğuştan sahip olduğu hiçbir şeyden dolayı nadir bir maddedir. Nadir maddeler insanları bencil ve açgözlü hissettirir ve Garla bir istisna değildir. Ne de ben.
Ayrıca özel Garla-telefonumdan biraz sıkıldım, ama gerçekten pahalı ve Garla'nın beni arayacağı tek şey bu. Diğer telefonumdan kurtuldum ve şimdi sadece Garla'nın bana verdiği telefon var, belki de sadece beni aradığında kullanılmasını istediğini bildiğim için ve bu benim açımdan küçük bir isyan. Garla, büyük ya da küçük isyanları kabul etmez. Onlara ihtiyacı yok.
Paralı asistanı olup olamayacağımı sormaya karar verdim, çünkü muhtemelen evet ya da hayır demeyecek ve bunu sadece evet olarak yorumlayabilirim. Bir şey olursa, işimi bırakarak ve onunla daha fazla zaman geçirerek internette satabileceğim ek ürünler elde edeceğim ve Garla's schwag mevcut işverenimden birkaç kat daha fazla ödüyor.
Bir tasarımcının özel çekimine giderken, bir şehir arabasının arkasında olduğumuzda vururum. Garla, dizlerimin üzerinden sarkan sarı saçları ile kucağıma uzandı. Saçları benim traşlı bacaklarımdan daha yumuşak.
Garla, dedim, işimi bırakıp asistanın olacağım. Bana neredeyse hiçbir şey ödemek zorunda değilsin. Ben olduğu kadar çok kazanmıyorum. ' Bir duraklama oldu ve bana minik altın bir tarak uzattı, sanırım saçlarını fırçalamaya başlayacaktım. Ben de bunun 'evet' anlamına geldiğini varsayıyorum, bu da pro quo jestidir. O anda Garla-telefondan patronumu aradım ve düşmanca görünmeden elimden geldiğince yüksek sesle çıktım, sırf olayı Garla’nın hafızasına biraz daha derin bir şekilde aktarmaya çalıştım.
Çekim iyi gidiyor. Daha sonra serinletici suya benzeyen soğuk votka kadehlerini alıp güzel olan resimlere bir göz atıyoruz. Ne ödediğimiz ne de istediğimiz devasa pahalı giysilerle ayrılıyoruz.
Saniyede daha görünür hissediyorum. Belki de Garla’nın dairesine taşınmalıyım. Böylelikle ihtiyaçlarını karşılamak için her zaman orada olurdum ve gecenin ortasında tüm Garla telefon görüşmeleri olmazdı; o sadece bağırabilir ya da özel bir homurtu yapabilir. Garla'nın bağırdığını hiç duymamıştım. Herkes zaten dikkatini veriyor.
Ertesi sabah dışında aramalarıma cevap vermedi ve beni aramadı. Bu bir buçuk hafta sürer. Gerçek bir model gibi somurtuyorum. Yemek yemiyorum ve bol bol votka içiyorum ve kendi saçımı banyoda sıkıcı makasla kestim ve sonra pişman oldum ve ertesi sabah gerçekten pahalı bir salona gitmeyi ve onu tamir ettirmeyi düşünüyorum. bunun için param var, özellikle şimdi işim olmadığına göre. Bunun için Garla'ya ihtiyacım var.
Bu acımın kaynağı. Özellikle bana ihtiyacı olduğuna kendimi inandırmıştım, gerçekten, herkes yaptığım şeyi yapabilir ve yapacaksa: muhteşem bir insanın etrafını takip edin ve hediyeler alın ve isimleriyle ismen söyleyin. Bu role herhangi bir gösterişi nasıl verdim? Aynaya baktığımda, berbat ev saç kesimime baktığımda, yeni pahalı kıyafetlerimin bana tam uymadıkları için hala tuhaf göründüğünü fark ettim. Asla yapmayacaklar.
'Ajansı onun için çok iyi, ama bana ihtiyacı olduğunu biliyorum ya da en azından beni ondan daha fazla kullanabileceğini biliyorum, bu da beni iki şeyi merak etmeye sevk ediyor: Garla'nın benim gibi başkaları var mı? Eğer öyleyse, kaç tane Mes var? Bana gerçekten ihtiyacı var mı? '
Garla telefonu nihayet yandığında ve sentetik müziğini yaptığında, hava saldırısı sireni gibidir. Korkuyla felç oldum ama yalnızlık ve çaresizlikten endişelendim. 'Neredeydin?' Çığlık atıyorum Yardımcın olacağım konusunda anlaşmıştık. Ben işten ayrıldım! Seni on gündür görmüyorum! ' 'Votka kafa,' diye açıklıyor Garla. Yanlış bir şey yokmuş gibi davranmak istiyorum. 'Ben kötü değilim asistan, ”dedim. 'Ben iyi bir asistanım, bu da senin olduğun yerde olmam ve her konuda sana yardım etmem gerektiği anlamına geliyor.'
Daha sonra bir parti, dedi. Arka planda mutlu çığlıklar duyabiliyorum ve tizlikleri içime saplanıyor. Bu çığlıkların tamamen pratik olmayan insanlara ait olduğunu biliyorum ve onları benim yerime seçmesinden nefret ediyorum. 'Ne zaman?' Diye soruyorum ama çoktan kapattı.
Sonunda bana partinin adresini yazdı. Önce birkaç içki içmek için yakındaki bir bara uğradım. Halk arasında bir bardak için somurtmak iyi hissettiriyor. Korumamı nasıl bu kadar kötü bir şekilde düşürmüş olabilirim? Garla'dan önce tüm korumalıydım. Garla'dan önce, Garla'nın geldiğini görürdüm. Garla öncesi hayatım birdenbire inanılmaz bir şey gibi görünüyor; Ne kaçırdığımı bile bilmiyordum. Bardan çıkıp, yöneldiğim balkona baktığımda, aslında Garla'yı görebiliyorum. Kendimi ürkütücü hissettiriyor ama orada durup bir süre izliyorum, ikimiz de yabancı gibi görünene kadar. Bu mesafede ve partinin disko ışıklarında bile göz kamaştırıcı kemik yapısına sahip olduğu çok açık.
Onunla karşılaştırıldığında ben bir sandviç gibiyim. Tamamen insanlık dışı ve iyi huyluyum. Dördüncü sınıfta yediğim ve yapamadığım bir sandviçi hatırlamaya çalışıyorum. Bir ay önce yediğim birini bile hatırlayamıyorum. Hepimiz Garla için dördüncü sınıf sandviçler gibi olmalıyız.
Süitin içine girip etrafa bakana kadar, Garla ve benim ilk tanıştığımız yerin aynı konut olduğunu fark etmedim. Bu ellerimi ve ayaklarımı hızla terletiyor; çizgi bir çember haline geliyor.
Gece ilerledikçe, zamanda geriye gitmek gibi. Girdiğimde, Garla bana yumuşak bir şekilde sarılıyor ve yanağımı öpüyor ama ben telafi istiyorum. İşimi bıraktım ve cehennemden bir hafta geçirdim ve hayatıma hızlı, somurtkan bir gülümsemeyle tekrar girmeyecek. Belki ben değiştirilebilirim ama bundan mutlu olmam gerekmiyor.
Pencerenin yanındaki eski koltuğuma oturuyorum ve hızla içmeye başlıyorum. Işıklar, çok hızlı gittiğimi düşündüren şekillerde renk değiştiriyor ve gitmek istediğim hız bu. Paraşütle atlama gibi bir aceledir. Garla'ya kaşlarını çatarak “Hey, sen. Tutmuyorum. Serbest düşüşteyim. '
ChapStick gibi dudaklarına çikolata parçacıkları sürüyor ve erkekler çaresizce odanın yan tarafına çekiliyor. Garla’nın yüzü kendine güvenenleri zayıf ve kıskançlardan ayıran bir santrifüj ve ben kendimden döndüm.
Banyoda tökezleyerek mücevherli Garla-telefonumu çıkarıyorum. Bir parçam onu tuvalete koymak ya da en azından kasenin altındaki delikten geçip geçmeyeceğini görmek istiyor. Üzerine kusmak istiyorum ama o kadar parlak ki, parıldayan kristalleri ve sarhoş bileşik sinek-göz görüşümle hiçbir amacım yok. Bunun yerine kusmuk suya düştü ve telefon yere düştü ve bitirdiğimde yanağım yere düştüğünde telefon, pistonun arkasında bir zenginlik deposu gibi görünüyordu. Telefonu aldım ve açtım, bir nevi çarparak, gelip beni alacak bir arkadaşımı arayacağını umuyorum.
Ama bu Garla’nın telefonu, yani Garla’yı arıyor. Telefonu kapattım ama birkaç dakika sonra, bir ayağı vücudumun iki yanında, Amazon tarzı bir şekilde üzerimde durdu. 'Seni minik bir tabuta koy,' dedi tuvalet kağıdını yuvarlayarak ve ıslak yanağıma vurarak.
Keşke yapsaydın. Kendine acımamı beğenmiyordu. Martini bardağını pencereden dışarı atıp kırıldığı verandaya fırlatmasını izliyorum. Eve git ve doktor-televizyonu dinlendir.
Kız gittikten sonra, bir koruma içeri girdi ve beni, sanki dolu bir sürgü boşaltıyormuş gibi iğrenç bir ifadeyle kaldırdı. Taksiye binmeme yardım ediyor. Uzaklaşırken, üst kattaki verandada Garla'nın renkli çizgilerini izliyorum.
Panik içinde hala elimde olduğundan emin olmak için çantamı kontrol ediyorum: Garla-telefon, mücevher. Servetin yanında sıkıntı getiren lanetli hazine. Kucağımda parıldıyor, güvenilemeyecek kadar güzel. Taksi daireme yaklaştı ve bir başkasının bulup cevap vermesi için telefonu koltukta bırakma dürtüsüne sahibim. Ama yapmayacağım. Bunun yerine eve gidip beni arayıp ne kadar uzun süre isterse özel bir şeye dönüştürmesini bekleyeceğim ve bu sefer minnettar olmayı unutmayacağım.
__________________________________
Nereden Kadınlar ve Kız Çocukları İçin Temiz Olmayan İşler . Ecco Books'un izniyle kullanılmıştır. Telif Hakkı 2018, Alissa Nutting.