-
-
-
jamaika kingston dogumlu ingiliz forvet. liverpoolun has adamiydi.
-
(bkz: john barnes soccer)
-
sag kanadi hallac pamugu gibi atardi* john barnes.ruzgarin oglu derlerdi ona.o ortalar,ian rush kafayla cakardi.her zaman siyahi futbolcuları seven liverpool taraftarlarının gozdesiydi.ingiltere milli takımında da onemli bir adamdı.ulusal takımımıza* 8 atan kadrodaydı...bir efsane olarak goctu o da.
-
8-0'lik macta spiker maci sunarken, "barnes... barnes... barnes... ve malesef golu bir kez daha aglarimizda goruyoruz" demistir. ayrica solakti galiba.
-
bir merseyside derbisinde kendisine atilmis muzu klas bir bilek hareketiyle saha kenarina gonderirken cekilmis fotografi insanin icini burkan zenci futbolcu.
-
beni sonsuza dek liverpool'lu yapan adam. her iki ayağını da eşit şekilde (insan üstü) kullanan, ortadan ceza sahasına dalan, 20 metreden her iki ayağıyla da mermi gibi şutlar ve goller atan futbolun efendisi.
üç aşağı beş yukarı yaşıtım olan güntekin onay, murat kosova gibi insanların liverpool hastası olmasında, 25 mayis 2005 milan liverpool cl finali'ne liverpool formalarıyla katılamalarında eminim ki en büyük sebeplerden biridir. 1987-88-89 yılları, çocukluktan delikanlılığa geçiş dönemi, trt'de ingiltere'den futbol programı yayınlanmakta. sadece o programın değil, tüm futbolun* baş aktörü liverpool, ve o takımı sırtlayan insan. siyah inci.
topu iki ayağıyla sürüp sürüp attığı şutlar ve goller hala gözlerimin önünde. iyi ki oynadı, iyi ki vardı, iyi ki bir nesil onu izleyebildi. liverpool ruhunun ete kemiğe bürünmüş hali...
(bkz: you will never walk alone)
-
uzun yillar sonra liverpool'da oynayan ilk siyahi futbolcudur.
-
siyah inci. ona sadece siyah inci diyebiliyorum zira incileri bilmiyorum ama barnes'ı tanıyorum. evet çok iddialı oldu sanki bu ifade ama çocukluğumun idollerinden, hasbelkader seyredilen birkaç dakikalık özetlere sıkıştırdıklarıyla ruhumu kafesleyebilmişlerdendir kendisi. jamaika'dan geldiği ingiltere'de benim demiştir, ingiltere'nin bir bölümü sensin demediği halde.
watford formasıyla tanıtmıştır adalı futbolseverlere kendisini ilk. bendeniz 19 mayıs 1984 everton watford maçında tabii ki de mağlubun yanında tutmuşumdur saf. malumunuz liverpool şehrinin mavi yakalılarından hazzetmem pek. yıllar sonra kısa bir özetini gördüğüm maçta da dikkat çeken genç sadece benim dikkatimi çekmemiş belli ki. bobby robson'ın 1983 yılında ilk kez görev verdiği çocuk, kaybedilen kupanın hıncını, futbolun bir zamanlarki en büyük mabedinde alacaktı. 10 haziran 1984 brezilya ingiltere maçının şüphesiz tek kahramanı, heathrow'a ayak bastığında, national front çoktan saf tutmuştu orada. onlar istemiyorlardı bu siyahî genci. hatta daha da ileri giderek maracana'daki bugüne kadarki tek galibiyetlerinin skorundan bir golün silinmesini istiyorlardı. zira bu teni kara çocuk, bayağı tepki çekmeyi başarmıştı. yıllar sonra bir everton maçında muz atılacak kadar nefret edilmesi belki de azmini körüklemişti siyah incinin.
1986 meksika dünya kupasının çeyrek finalinde arjantin'e karşı ilk onbirde başlamamıştı barnes. maradona'nın tanrı'yı işin içine bulaştırdığı karşılaşmada ki ne güzel ellemişti topu, oyunda kaldığı nerdeyse onbeş dakikada gary lineker'e bir tane attırmış, nerdeyse maçı uzatmalara taşıyacak diğer pozisyonu da sağlamıştı. lineker ikinciyi atsa, belki de pele puede ser el rey pero el diego es dios diye birşey olmayacaktı.
bir sene sonrasında artık ikâmetini başka bir yere aldırma zamanı gelmişti barnes efendinin. ihale liverpool'a kaldı, benim çocukluğumun takımı da siyah incisine kavuşmuş oldu. adamım bıyıklı ian rush ile ancak replikası olabilecek john aldridge hizmette sınır olmadığını anlamışlardı. okyanusya'nın gülü, şarkı sözü yazarı craig johnston efendinin anfield rapi barnes kardeşimizin başka mecralarda da başarılı olabileceğini göstermişti doğrusu. new order'ın world in motionı ile rapçi oldu bizimkisi. şarkıya the john barnes rap diyenler ziyadesiyle fazladır diyelim, gerisini siz anlayın.
liverpool'da iki şampiyonluk, bir fa cup kazanmasına rağmen taraftarın kalbine oturmuştur barnes efendi. ingiltere'nin millî takımda en fazla forma giymiş siyahî oyuncusu olma özelliğini hâlâ koruyor bugün. kariyerinin son yıllarını newcastle united'da geçirmiş, charlton athletic'de veteranlığını yaşamıştır. o oniki maçlık deneyime fazla bir şey demeyelim lakin oynadığı üç kulüpte de fa cup finali kaybetmişliği olan bir düztabandır belki de. en azından bu ülkede yaşasa, düztaban olurdu ya neyse.
futbolu bıraktıktan sonra bir ara celtic'imi çalıştırdıysa da, aşı tutmamış ve arkada kapıdan uğurlanmıştı camiada. ondan sonra kendisini televizyona veren isim, itv'de sık rastlanan bir sima olmayı başarmıştı. save the children'ın elçilerinden biri ayrıca eklemeden geçmeyelim.
ne yalan söyleyim, aradan yıllar geçse de, eski maçlarına tesadüf ettiğimde gözlerimi hâlâ dolduruyor kendisi. çocukluğumdan bir figür işte kısaca, devamlı gülümseyen sevimli yüzüyle arada görünmeye devam ediyor. ne zaman kanattan bindirip rakiplerini darmaduman eden birisini görsem düşüyor aklıma. galiba düşmeye de devam edecek.
ekşi sözlük kullanıcılarıyla mesajlaşmak ve yazdıkları entry'leri
takip etmek için giriş yapmalısın.
hesabın var mı? giriş yap