Tarihte Bu Gün: 7 Ekim 1914
7 Ekim 1914'te, Boston'da MA, Amerikan tarihinin akışını değiştirecek bir düğün gerçekleşti. Çiftin dokuz çocuğu olacak - hayırseverler, kongre üyeleri, senatörler, savaş kahramanları ve bir ABD başkanı. Ancak yarattıkları aile, yüceltilmiş statülerine rağmen büyük üzüntüye katlanacaktır.
Rose Elizabeth Fitzgerald, 22 Temmuz 1895'te doğdu. Bir kongre üyesi ve Boston belediye başkanı olan John F. (“Honey Fitz”) Fitzgerald'ın kızıydı. Fitzgerald, yaşam boyu ve etik açıdan sorgulanabilir çeşitliliğin politikacıydı. Büyüleyici kızı “Rosie” kampanyasını çekti ve politik bir memnuniyetle mücadele etmek için çabucak bir şaka ve beğeni gösterdi. Rose onun için hayat olduğunu biliyordu.
Joseph Patrick Kennedy, 6 Eylül 1888'de Boston'da doğdu. Babası Patrick Kennedy, İrlandalı bir göçmen kiracı çiftçisinin oğluydu. Patrick, nüfuzlu bir politikacı ve işadamı olmak için işçi sınıfından çıkmıştı. Oğlunun Joe'nun bir kez İrlandalılara sınırsız olarak Boston Latin Okulu ve Harvard Üniversitesi'ne katıldığını belirtti. Joe'nun bir GPA'da sahip olmadığı şey, çekicilikten çok daha fazlasıydı ve 20'li yaşların başında çok başarılı bir işadamıydı.
Joe Kennedy ve Rose Fitzgerald ilk olarak, aileleri tatil yaparken, Old Orchard Beach, Maine'de bir araya geldi. Onlar, eski belediye başkanının kızını ciddi bir şekilde kurmaya başladıklarında, Harvard'daki Joe'nun yıllarında tekrar bir araya geldi.
Kennedy gelini kazanmak için çok çalışmak zorunda kaldı. Fitzgeralds, salonda kalan Kennedys'ten daha yüksek bir sosyal kadrandaydı ve Honey Fitz bunu biliyordu. Maçtan vazgeçirmek için Rose'u Prusya'ya bir yıllığına (görüş uzaklığı, aklın dışında mı?) Göndermek yerine, ama boşuna gitti. Çok uzun bir kurulduktan sonra, 7 Ekim 1914'te evlendiler.
Kardinal O’Connell töreni, en seçkin Boston Katolikleri için ayrıcalıklı olan özel şapelinde gerçekleştirdi. Joe Kennedy'nin kapağında yine başka bir tüy vardı. “Her zaman bir kardinal tarafından evlenmek istemiştim ve öyleydim.”
Yeni evliler, Virginia'da iki haftalık bir balayı sonrasında temizlik yaptılar ve daha sonra Gül’ün yıllarca süren prodüksiyonu başladı. 1915-1932 yılları arasında Joe'yu dokuz çocukla dört çocuk ve beş kız çocuğu olarak sundu. Aşırı sevecen bir anne olmasa hiper organize olmuştu, “kendi kendini geliştirme, disiplin, sorumluluk” ve onun bütün çocuklarının başlarına büyük bir muhafazakar Katoliklik dozuyla yol gösteren rehber ilkelerini vurmaktaydı.
Bildirildiğine göre, Joe, oğullarının eğitimleri ile ilgisi olmadığı sürece, çocuklarının günlük gelişimi konusunda çok az şey yapmıştı. Aslında, çok nadiren evdeydi, iş meseleleri onu sürekli hareket halinde tuttuğundan. Filmi siren Gloria Swanson ile en çok tanınan sayısız evlilik dışı işleri, ev hayatından da uzaklaştı.
Rose, Joe'nun fethine aşırı hoşgörü ile tahammül etti. Hatta Swanson'u Kennedy'nin evinde kalmak için davet etti ve herhangi bir uygunsuzluğun farkında olduğuna dair hiçbir belirti vermedi. Kendisini kilisesine ve çocuklarına gömdü. Daha sonra belirttiği gibi, “Sadece bir aşk ve görev işi olarak değil, dünyadaki onurlu bir mesleği ve en iyisini isteyebileceğimiz en çok talepte bulunanlar kadar ilginç ve zorlu bir meslek olarak yetiştirme çocuğuna baktım. o…"
Joe'nun parçasındaki evlilikleri dışındaki ara sıra dallanmalara rağmen, çift en büyük başarılarını birlikte yarattıkları aile olarak gördüler. Ancak, çocuklarının belli başlı tüm başarılarına rağmen, birçok trajediyi ebeveyn olarak yaşadılar. Oğulları Joe İkinci Dünya Savaşı'nda eylemde öldürüldü ve kızı Kathleen çok geçmeden bir uçak kazasında öldü. John 1963'teki başkanlığı sırasında öldürüldü ve Bobby de 1968'de Demokrat adaylığı aramak için öldürüldü.
Trajediye katılan ve belki de kendi eliyle az ya da çok olduğu için belki de daha üzücü olan Joe, kızı Rose'un doktorunun tavsiyesiyle lobotomi yaptı. Ameliyat, doktorun istediği gibi, uysal hale gelmesine rağmen, konuşamaması, yürümemesi ya da gerçekten iletişim kuramamasıyla sonuçlandı. Ayrıca, onun idrarını tutamadı ve önceki, zaten düşük olan zihinsel kapasitesini önemli ölçüde azalttı. (Hayatı çok daha sonra bir yürüteç yardımıyla yürümeyi becerebilme gibi bazı motor becerilerini geri kazanabilirdi). Söylemeye gerek yok, Joe Kennedy ezildi. Kızının nihayetinde onu bırakmasına yardım etmesi gereken “devrimci” prosedür, tüm niyet ve amaçlar için tamamen işten çıkarıldı. (Daha fazlası için, bakınız: JFK’nin Kardeşinin Trajik Hayatı)
Joe, 1969'da öldü. Gül, 25 yıl boyunca, sürekli büyüyen bir nesil olan Kennedys'in geleneğinin, bir sonraki kuşağa trajedi için hâlâ kader gibi görünen bir yaşamının ilk zamanlarında yaşıyordu. Ancak Gül, her zaman olduğu gibi, Tanrı'ya olan inancında cesur ve kararlı kaldı. 1995 yılında, Hyannisport, MA'daki aile birleşmesinde 104 yaşındayken, geride kalan 5 çocuğu, 26 torunu ve 42 torununu geride bırakarak öldü.