Dilin Kökeni Nedir?
Bu, asla tam bir cevaba sahip olamayacağımız ilginç bir sorudur: Hayvan sesinden insanlık diline nasıl ulaştık.
Hayvanlar genellikle , temsil ettikleri şeye işaret eden işaretlerden faydalanırlar, ancak keyfi ve geleneksel olan sembolleri kullanmazlar . İşaretlere örnek olarak, gelen soğuk algınlığının bir işareti, yağmurun işareti olarak bulutlar ya da bölgenin bir işareti olarak koku. Semboller, kullandığımız kelimeler gibi şeyleri içerir. Köpek, Hund, chien, baston, perro – bunlar, adlandırılan yaratığa atıfta bulunan sembollerdir, ama yine de her birinde, bu yaratığı gösteren bir şey yoktur.
Ayrıca, dil, çeşitli düzeylerde örgütlenme, en az fonetik (sesler), sözdizimi (dilbilgisi) ve anlambilim (anlamlar) içeren bir semboller sistemidir .
Peki dil ne zaman başladı? Homo cinsinin başlangıcında, belki 4 veya 5 milyon yıl önce? Bundan önce? Ya da yaklaşık 125.000 yıl önce modern insanın, Cro-magnon’un ortaya çıkışıyla mı? Neandertal konuştu mu? Bilmiyoruz.
Dilin kökenleri hakkında birçok teori var. Bunların birçoğunun geleneksel eğlendirici isimleri var (Max Müller ve George Romanes tarafından bir yüzyıl önce icat edildi) ve gerektiğinde birkaç tane daha oluşturacağım.
Dil Kökeni Teorileri
1. Anne teorisi . Dil, en önemli nesnelere eklenen en kolay heceler ile başladı.
2. Ta-ta teorisi . Darwin’in etkisinde olan efendim Richard Paget, vücut hareketinin dilden önce var olduğuna inanıyordu. Dil, bu hareketlerin bilinçsiz bir vokal taklidi olarak başladı – bir çocuğun ağzının makas kullandığı gibi hareket edeceği gibi, ya da gitar çalmaya çalışırken dilim dışarı çıkıyor. Bu, dilin jestlerden türemiş olabileceği popüler fikrine dönüştü.
3. Yay-vay teorisi . Dil, doğal seslerin taklitleri olarak başladı – moo, choo-choo, çarpışma, argo, vızıltı, patlama, miyav … Bu daha teknik olarak onomatopoeia veya echoism olarak adlandırılır.
4. Pooh-pooh teorisi . Dil, sözlü ifadelerle başladı, oh gibi içgüdüsel duygusal ağlamalar! sürpriz ve ouch için! acı için.
5. ding-dong teorisi . Ünlü dilbilimci Max Muller dahil olmak üzere bazı insanlar, sesler ve anlamlar arasında oldukça gizemli bir yazışma olduğunu belirtmişlerdir. Küçük, keskin, yüksek şeyler, birçok dilde yüksek sesli harflere sahip sözcüklere sahip olma eğilimi gösterirken, büyük, yuvarlak, düşük seviyeler yuvarlak arka ünlülere sahip olma eğilimindedir! Örneğin, ay ile onun küçük bitsy teenyeny karşılaştırın. Bu genellikle ses sembolizmi olarak adlandırılır.
6. yo-he-ho teorisi . Dil, ritmik tezahüratlar olarak başladı, belki de sonunda ağır işin homurdanmasından (ağır-ho!). Dil uzmanı AS Diamond, bunların belki de uygun hareketlerle birlikte yardım ya da işbirliği çağrısında bulunduğunu ileri sürüyor. Bu, ding-dong teorisine, kesim, kırma, ezilme, grev gibi kelimelerle …
7. Şarkı söyleme teorisi . Danimarkalı dilbilimci Jesperson, dilin oyun, kahkaha, cooing, kurbanlık, duygusal mırıldanmalar vb. Hatta, diğer teorilerden farklı olarak, belki de ilk kelimelerinizin bir kısmının, başlangıçta başlamış olduğumuz varsayımlardan çok, uzun ve müzikal olduğunu ileri sürüyor.
8. Hey sen! teori . Revesz ismindeki bir dilbilimci, her zaman kişilerarası ilişkilere ihtiyaç duyduğumuzu ve bu dilin hem kimlik (buradayım!) Hem de ait olduğumuzu (sizin yanınızdayım) işaret etmek için sesler olarak başladığını ileri sürdü. Ayrıca korku, öfke ya da acı içinde ağlayabiliriz (yardım edin!). Bu daha yaygın iletişim teorisi denir.
9. hokus pokus teorisi . Bunlara kendi katkımın, dilin atalarımızın hayatlarının bir çeşit büyülü ya da dini yönüne sahip olabileceği fikri. Belki de onların isimleri haline gelen büyülü seslerle hayvanları oyuna çağırmakla başladık.
10. eureka! teori . Ve son olarak, belki de dil bilinçli olarak icat edildi. Belki bazı atalar belirli şeyleri ifade etmek için keyfi sesler atama fikrine sahipti. Açıkçası, bir kez fikir vardı, vahşi ateş gibi yakalayacak!
Başka bir konu, dilin ne sıklıkla ortaya çıktığı (veya icat edildiğidir). Belki de bir zamanlar, en eski atalarımız tarafından icat edilmişti – belki de karmaşık sesler yapmak ve onları dizge haline getirmek için gerekli olan her türlü genetik ve fizyolojik özelliklere sahip olan ilk kişi. Buna monogenez denir . Ya da belki birçok kişi tarafından – poligenezis – icat edilmiştir .
Daha önceki dil biçimlerini yeniden inşa etmeye çalışabiliriz, ancak değişiklik döngüleri, herhangi bir yeniden yapılandırma olasılığını ortadan kaldırmadan önce çok uzaklara gidebiliriz. Birçoğu, pistin soğuyana kadar belki sadece 10.000 yıl geriye gidebileceğimizi söylüyor. Yani belki de asla bilmeyeceğiz.
Dilbilimciler ve dilin kökenleri ile ilgilenen diğerleri arasında belki de en büyük tartışma, dilin sadece temel öğrenme mekanizmalarını kullanarak muhasebeleştirilip değerlendirilemeyeceği, ya da özel bir dil hazırlığına sahip olmamız gerektiğidir. Sadece öğrenen insanlar (örneğin, BF Skinner) çocuklukta koşullandırma veya belki de modellemenin dilin karmaşıklığını hesaba katabildiğini söylüyor. Dil edinme cihazı ( LAD ) insanları (Chomsky ve Pinker gibi), çocukların dil öğrenimindeki hız ve hızın daha fazlasını gerektirdiğini söylüyor.
Tartışma sadece bu aşırı görüşlerden birini veya diğerini almayı tercih eden insanlar için gerçek. Pek çoğuna, cevabın ne olduğu çok açık görünüyor. Dil için bazı özel nöral mekanizmalar var mı? Bir LAD anlamında değil.
Çoğu memelilerde, her iki hemisfer de birbirine çok benziyordu. İnsanlığın ilk yıllarında bir yerlerde, birkaç kişi, sınırlı bir kapasiteye sahip bir yarımküreyi bırakan bir mutasyonu miras almış olabilir. Her yöne giden sinirsel bağlantılar yerine, daha doğrusal olarak örgütlenme eğilimindeydiler. Sol yarıkürede her zamanki tam gelişmiş çok boyutlu yolla ilgili şeyler ile ilgili olamazdı. Ama sürpriz! – Aynı azaltılmış kapasitenin çok iyi olduğu kanıtlanmış şeyleri doğrusal olarak sıralamaktır. Ve tam olarak bu dilin ihtiyaç duyduğu şey: Tam boyutlu olayları, seslerin doğrusal dizilerine dönüştürmek ve tersi.
Kaynak:C. George Boeree