Kodak şirketinin bir süre önce iflas başvurusunda bulunması sadece şirket çalışanlarını değil, fotoğrafçıları da etkileyecek. Kodak şirketi 19’uncu yüzyıldan bu yana hem fotoğraf makineleri hem de fotoğrafçılığın temel malzemelerini üretiyor.
Jim Megargee kendisini ve kendisi gibi olanları, nesli tükenen dinazorlara benzetiyor. Jim, dijital teknoloji yerine hala karanlık odalarda çoğaltılan fotoğrafları tercih ediyor: "Dijital olanlarla kağıda basılan fotoğraflar arasında temel bir fark var. Dijital baskılar sadece kağıt üzerindeki mürekkepten oluşuyor, ama karanlık odada bastığımız resimlerde, görüntüler gümüş bir plakaya adeta kazınıyor."
Jim, Kodak şirketinin iflasının karanlık oda baskılarının sonunu getirmediğini söylüyor-- en azından şimdilik. Jim, bu eski teknikte kullanılan malzemelerin hala bulunabildiğine dikkati çekiyor: "Elbette en güvendiğiniz fotoğraf malzemesini üreten şirket iflas edince artık bu ürünleri bulma şansınız kalmıyor ama piyasada hala benzer ürünleri başka firmalar üretiyor."
Kodak’ın iflasıyla sadece fotoğrafçılar değil birçok şirket çalışanı da zor durumda kaldı.
Ray Rock işini kaybetmek üzere olan Kodak çalışanlarından biri: "Emekli olmama birkaç yıl kalmıştı. Şimdi işimi kaybetmek üzereyim, elbette kaygı verici bir durum bu."
Gözlemciler, Kodak şirketinin iflas sürecinden küçülerek çıkacağını, öncülük ettiği bazı dijital teknolojilerle yola devam edeceğini düşünüyor.
Forbes dergisi editörlerinden Bruce Upbin de bu görüşte: "Bence Kodak, geliştirdiği teknolojilerin patent gelirleriyle varlığını sürdürmeye devam edecek."
Fotoğrafçı Jim Megarkee, hala karanlık odada baskı yapmaktan keyif alıyor, dijital baskıların bu tekniğin yerini alamayacağını söylüyor: "Bu sanatsal fotoğrafı bilgisayar başında oturup, dijital olarak yapmaya kalksanız en az iki-üç saatinizi alır."
Jim geleneksel kimyasal baskının şimdiki dijital baskıyla karşılaştırılamayacağını bunun, yağlı boya ile sulu boyayı birbiriyle karşılaştırmaya benzeyeceğini söylüyor.