Bakanlar kurulu veya kabine, demokratik devletlerde başbakanın ve tüm bakanların bir araya gelerek hükûmetin siyasi anlamda hareket tarzına karar verdikleri ve genel politikalarını belirledikleri kuruldur. Bakanlar kurulunun aldığı kararlar, başbakan için “yasal anlamda” tavsiye niteliğindedir. Başbakan bu kararlara çoğunlukla uyar fakat bakanlar kurulu ile aynı fikirde değilse farklı bir karar verebilir.
Bakanlar kurulu, Başbakan, 4 Başbakan Yardımcısı ve 21 Bakan olmak üzere toplam 26 üyeden oluşur ve kararlarını oy birliğiyle alır. Bakan’ın anayasaya göre milletvekili olma zorunluluğu yoktur.
Birçok ülkede bakanlar kurulu üyeleri milletvekilleri arasından seçilir. Başkanlık sistemi ile yönetilen ABD gibi bazı ülkelerde ise milletvekilleri bakanlar kurulu üyesi olamaz. O ülkelerde bir milletvekilinin bakanlar kurulu üyesi olması için öncelikle milletvekilliğinden istifa etmesi gerekir. Bakanlar Türkiye’de dışarıdan atanabilirler.
Her bakan kendi bakanlığını ilgilendiren konulardan ve bakanlık çalışanlarının yerine getirdikleri işlerden sorumludur. Bakanlar kurulu kararlarını oy birliğiyle alır.
Bakanlar kurulunda soru, gensoru, genel görüşme, meclis araştırması ve meclis soruşturması gibi siyasi denetleme yolları kullanılır.
Bakan, müstakil bir bakanlık veya bir devlet bakanlığı adı altındaki kamu teşkilatının başındaki, siyasi sorumluluğa sahip yöneticidir. Bakanlar yürüttükleri işleri hükümet lideri olan, başbakan veya devlet başkanı adına yürütür.
Cumhurbaşkanının “gerek gördüğü hallerde” Bakanlar Kuruluna başkanlık edebilir.
Not: 1982 Anayasası’nın 104. maddesinde, Cumhurbaşkanının görev ve yetkileri sayılmıştır. Maddenin b fıkrasında Cumhurbaşkanının “Yürütme alanına ilişkin olan” görev ve yetkileri arasında üçüncü bentte şu düzenleme yer almaktadır: “Gerekli gördüğü hallerde Bakanlar Kuruluna başkanlık etmek veya Bakanlar Kurulunu başkanlığı altında toplantıya çağırmak”