Bölüm 1075: Orman Ruhlarının Gizli Yeri
Orman ruh çocuğu orada şok oldu ve buna inanamadı. Hemen kaçmak yerine sesi titredi "Gerçekten ... sen ... sen gerçekten gitmeme izin mi veriyorsun?”
“...” Yun Che derin, uzun bir nefes aldı. Kraliyet kanınından bir orman ruhu. Onun Orman Ruhu Özü, Tanrı Aleminde kıyaslanamayacak kadar önemli bir hazineydi. Yun Che büyük bir fiyat ödedi ve onu aldı, sonuç olarak, Jasmine ile bir kez daha buluşmaya büyük bir adım daha yaklaştı. Ancak ... kendini son bir hareket yapmaya ikna edemedi.
Ne düşündüğünü bile bilmiyordu, neden onun gitmesine izin veriyordu ki ...
Bir zamanlar tüm bir şehri acımasızca zehirle öldüren bir canavardım!
"Git ... fikrimi değiştirmeden önce, git!" Yun Che dişlerini gıcırdattı, duyguları karman çormandı.
“... Biliyordum. Sen kesinlikle iyi bir insansın.” Çocuk yüzündeki gözyaşlarını sildi, yavaşça ve dikkatlice dışarı çıktı, bakışlarını Yun Che'den ayırmadı. Yeniden doğma şansı verilmiş gibi bir felaketten kurtulmuştu ve Yun Che'ye karşı derin bir şükran duygusu besliyordu.
İyi bir insan...
Mu Xuanyin daha önce orman ruhu ırkından bahsettiğinde, orman ruhlarının saf ve masum ruhlarına karşı diğer canlıların kötü niyetli olacağını ya da düşmanlık duyabileceğini de belirtmişti.
Elleri sayısız insanın kanıyla boyanmıştı, o orman ruhunu kendi ruhunda hissettiğinde, gerçekten ''iyi bir insan'' ne demekti?
Kendisine acı acı güldü.
Arkasında, orman ruh çocuğunun ayak sesleri giderek daha da yumuşak bir şekilde hissedildi ve iyice uzaklaştı. Hızlanmak yerine, onlarca adımdan sonra aniden olduğu yerde durdu.
“Kıdemli!” diye bağırdı.
“...” Yun Che'nin gözlerinde şiddetli bir parıltı oluştu, “Eğer hâlâ gitmiyorsan, fikrimi değiştirebilirim ve buradan ayrılabileceğini düşünme bile!”
“Ben... ben cesaret edemiyorum.” Orman ruhu çocuğu başını iki yana salladı, aniden ve cesurca kafasını kaldırdı, "Kıdemli, ben ... Bir istekte bulunabilir miyim? Bana eve kadar eşlik edebilir misin lütfen? Yalnız kalırsam... onlar tarafından yakalanmam çok kolay.”
“...” Yun Che orada bir süre sessizce durdu.
Orman ruhunun karakteristik özellikleri çok belirgindi ve haklıydı. Serbest bırakılmış olsa bile, Darkya Şehrinin etrafında dolaşan bir orman ruhu, yakalanması ve öldürülmesi nefes almak kadar kolay olan bir varlıktı.
''Evine mi?''
"Evet!" Orman ruhu çocuğu hemen başını salladı ve güneye doğru işaret etti. “Benim evim şehirden çok da uzak değil. Kıdemli çok güçlü, bu yönde ve Darkya şehrinin dışına doğru devam edersek, çok hızlı bir şekilde orada olacağız. Lütfen, Kıdemli...”
Yun Che'nin gözleri seğiriyor ve kalbi çarpıyordu. Daha sonra orman ruhu çocuğunu tutarak bir adım öne çıktı. “Gidelim!”
Onu serbest bırakmaya karar vermişti ... ve şimdi, onu eve geri götürmeye bu kadar kolay mı karar vermişti?
Ne yapıyorum ben?
Sigh... Unut gitsin! Onu serbest bırakmaya karar verdiğimden beri, belki de “iyi bir insan” olabilirim. Eğer Darkya adamlarının eline geçerse, onu boşuna bırakmış olurdum.
Yun Che, gecenin örtüsü altında güneye doğru ilerlerken içinden kendisiyle konuşuyordu.
“Kıdemli, teşekkür ederim. Hislerime güvenebileceğimi biliyordum. Gerçekten çok, çok iyi bir insansın,” orman ruhu çocuk minnetle dedi.
"Adın ne?" Yun Che sordu.
Çocuk “Benim adım He Lin,” dedi. Yun Che onu serbest bırakmıştı ve şimdi eve dönüş yolculuğundaydı, artık korkmuyordu ve şimdi sonsuz bir şükranla doluydu. Yun Che'ye baktı yeşil gözleri parlayarak büyüdü. “Kıdemli sana nasıl hitap edeceğimi öğrenebilir miyim?”
“Benim ismimi bilmene gerek yok ve beni Kıdemli diye çağırmaktan vazgeç. Muhtemelen senden sadece on yıl kadar daha yaşlıyım.” Yun Che sakin ve kalbinde ateşli dalgaları bastırmak için çalışırken duygusuzca cevap verdi.
"Eh?" He Lin'in çenesi düştü, şaşkınca Yun Che'ye baktı. Bir süre sonra haykırdı “Yani aslında ağabeydi! Ah... Ağabey, gerçekten güçlü, gerçekten çok güçlüsün. O korkunç insanlar bile sadece birkaç hamlede yenildi. Ağabeyin çok, çok daha yaşlı olduğunu sanıyordum.”
Sesinden ve gözlerindeki parıltıdan, Yun Che derin ve tutkulu bir inanç duygusunu görebiliyordu.
“Darkya Şehri'nin bir avlanma geçmişi olduğunu ve orman ruhu ırkını öldürdüğünü duydum. Evin ... böyle tehlikeli bir yere nasıl bu kadar yakın olabilir?" Yun Che sordu.
Yun Che'nin sözlerinden sonra, He Lin bir süre için ciddiyetle sessiz kaldı. Yun Che tam onun cevap vermeyeceğini düşündüğünde, He Lin yavaşça şöyle dedi: "Orta ve üst yıldız alemleriyle kıyaslandığında, bu alt yıldız alemi aslında en güvenli olanıdır. Eğer farkedilirsek, buradan kaçabiliriz. Dahası, şu anki evimizi koruyan büyük bir doğa gücü var. Ben ve klanımdaki adamlarım orada farkedilmeden iki yıl yaşadık."
"Klanınız ... Kaçınız kaldı?"
He Lin bir süreliğine tereddüt etti ve sonra yanıtladı, "Benimle olan klan arkadaşlarımdan ... Sadece yüzümüz kaldık. Yakalandığımda kesinlikle çok endişelenmiş olmalılar ve eğer beni aramak için o yeri terk ederlerse, bunun sonuçları korkunç olabilir.”
"He Lin, bu yıl kaç yaşına girdin?"
''B...Ben on bir yaşındayım.''
“Ve bir ablan var?” Yun Che gelişigüzel bir biçimde sordu.
“Mn,” yumuşak bir sesle cevap verdi ve sesi yavaş yavaş azaldı. "Üç yıl önce, o korkunç felaket sırasında, anne ve babam, kız kardeşimi korumak için ... onlar ... onlar ... bundan sonra ben ve kız kardeşimi ayrıldılar. O zamandan beri onu görmedim ama onun kesinlikle hayatta olduğuna inanıyorum. Bunu hissedebiliyorum!”
Yun Che daha fazla soru sormadı.
Yetim kaldı, yaşayan son akrabası kayıp ... on bir yaşında bir çocuk, ancak sayısız zalimlik ve zor durum yaşadı. Bu onun suçu değildi ya da hareketlerinin sonucu; hepsi bir orman ruhu olduğu içindi—bir kraliyet orman ruhu.
Doğanın en saf güçlerini miras alan bir ırktı, ama bu bir nimet olmak yerine lanetlerin en acımasızı olmuştu.
Darkya Şehri'nin dışına çıkınca Yun Che durmadı. He Lin'in işaret ettiği yöne doğru devam etti. Yaklaşık yarım saat sonra, görünüşte hiç sonu olmayan bir ormana ulaştı.
“Bahsettiğin bu ev, ormanın içinde mi?” Yun Che sordu.
"Evet!" He Lin şimdi güney doğuya doğru işaret etti. Eve bu kadar yakınlaşmak, daha da heyecanlı olmasına neden oldu. "Bu yönde, onun aurasını şimdiden hissedebiliyorum ... Bu harika!"
Ormanın içinden hızla geçtiler ve sonunda çok geçmeden durdular.
İleride, yükselen antik ağaçlar sayısız büyük ve koyu yeşilimsi siyah sarmaşıklar içinden dökülüyordu. Sarmaşıklar onların yolunu engelledi, gözün görebildiğinin ötesine uzanıyordu.
Yun Che'nin tereddüttüne karşın, He Lin heyecanla ileriye doğru ilerledi. Yeşilimsi siyah sarmaşıklar canlandı ve bükülmeye ve hareket etmeye başladılar, sadece dar bir geçit oluşturacak kadar açıldılar.
“Ağabey, çabuk buraya gel!”
He Lin, Yun Che'nin kolundan çekti, sarmaşıklarla kaplı geçitlere doğru ilerledi. Yun Che biraz tereddüt etti ama sonunda onu takip etmeye karar verdi.
Geçit oldukça uzun bir yol boyunca devam etti. Bir süre yürüdükten sonra nihayet çıkışa ulaştılar. Sonunda çıktıklarında, tam o anda, bir tehlike duygusu aniden ön taraftan onlara ulaştı. Düzinelerce yeşilimsi siyah sarmaşık aniden saldırıya geçti, gerçekten büyük bir şeytanın pençeleri gibiydi.
Yun Che, kaynak enerjisini yaydı, ancak He Lin, hiç ürkmedi ve bunun yerine yoluna devam etti. Kollarıyla hafif bir itme hareketi yaptı, yeşil bir ışık yanıp söndü ve sarmaşıklar aniden geri çekilmeye başladı ve olduğu yerde donduruldular.
“Büyükanne Qing Ye! Teyze Kui! Amca Mu Han... geri döndüm! Geri döndüm!”
Gözlerinin önündeki dünya on binlerce bitki içeren bir alandı. Yapraklar ve bitki örtüsü, yeşim yeşili doğa enerjisinin inanılmaz miktarda kalmasına neden olurken her yer yeşil çimlerle kaplıydı. Hava çok taze, huzurlu ve berrak bir his veriyordu. Ayrıca tuhaf çiçekler ve bitkiler her yerdeydi. Kelebekler etrafında uçuyordu. Bu yer, karşılaştırmanın ötesinde güzeldi. Bu yere adım atan herkes, muhtemelen gerçek olmayan bir ölümsüz harikalar diyarına girdiklerini düşünürdü.
He Lin'in parlak taze sesi, bu küçük ölümsüz dünyayı sardı.
“Lin… Lin’er! Lin’er!!”
"Genç patrik ... Bu genç patrik!"
"Lin’er!!”
Sakin dünya, aniden mutluluk ve heyecanlı bağırışların ortasındaki bir sahneye dönüştü. Birer birer antik ağaçlardan ve milyonlarca çiçekten yeşim yeşili figürler ortaya çıktı. Çılgın bir şekilde He Lin'e doğru koştular. Bunlardan biri diğerlerinden daha büyük görünüyordu. Hafif bir beceriksizlik ile yürüdü ve Lin'e sıkı bir kucaklama ile sarıldı. Bir kelime bile etmeden, yaşlı gözyaşları aşağıya doğru dökülmeye başladı.
“Lin er... gerçekten sen misin? Gerçekten geri döndün ... en kötüsünü hayal ettik, insanlar tarafından yakalandığını ... bu harika, güvendesin, şükürler olsun...”
Diğerleri bir araya toplandılar ve etrafını sardılar, her birinin gözlerinde heyecan gözyaşları vardı.
Herkesin zümrüt rengi saçları, necef taş*ı benzeri gözleri ve sivri uzun kulakları vardı. Ciltleri yeşim gibi kusursuzdu. Şüphesiz, bunlar gizli orman ruhu ırkıydı, He Lin'in bahsettiği diğer klan üyeleriydi.
K.N: http://www.ayisigi.net/wp-content/uploads/2017/11/necef-taşı-1-810x540.jpeg
Onların sayısı, He Lin'in söylediği gibi, yaklaşık yüz kişi kadardı.
Heyecanlı tepkilerine bakılırsa, son derece önemli biri olduğunu görebiliyordu ... kraliyet orman ruhunun kanına sahip olan tek erkek oydu. Hâlâ genç olmasına rağmen orman ruhu ırkının son umudu olma yükünü taşıyordu.
"Üzgünüm, Büyükanne Qin Ye ... Üzgünüm, herkes ... Bu sefer herkesi endişelendirdim." Gözyaşları He Lin'in gözüne doldu "Ben ... Aslında insanlar tarafından yakalandım ..."
“Ah!” He Lin'in sözleri tüm orman ruhlarını şok etti.
"Ama gerçekten iyi bir insanla tanıştım, süper über iyi ve gerçekten güçlü bir ağabey. Beni kurtardı ve hatta bana buraya kadar eşlik etti.''
Gözyaşlarını sildi ve çabucak Yun Che'nin yanına koştu "Bu ağabey , eğer o olmasaydı... şimdiye kadar ... gerçekten yapardım…”
Sayısız bakış Yun Che'ye döndü. En yaşlı orman ruhu, He Lin'in ''Büyükanne Qing Ye'' diye çağırdığı kişi yavaşça Yun Che'ye doğru yürüdü ve onun önünde eğilip diz çöktü.
Yun Che'nin gözleri aniden açıldı, konuşmak üzereyken önünde diz çöken diğer orman ruhlarını gördü.
Yun Che “....”
''Teşekkürler genç insan. Genç patriğimizi kurtardığınız için teşekkür ederim,” Büyükanne Qing Ye, hafif bir korku taşımasına rağmen, ruhundan doğrudan içten bir şükran duygusu taşıyan yaşlı bir sesle sonunda söyledi. “Şeytani insan ırkından bu kadar nefret etmemize rağmen genç Patriği kurtardınız. Şu andan itibaren, orman ruhu klanımızın en büyük destekçisi oldun. Bizden istediğin bir şey varsa sakın çekinme."
''Genç Patrik tehlike ile karşı karşıya geldi ama sonra böyle onurlu bir kişi ile tanıştı, kesinlikle göklerde patriği korumak istiyor, " diye bağırdı bir orta yaşlı orman ruhu, daha sonra Yun Che nin önünde yerlere kapandı.
“...” Yun Che ağzı açık bakakalmıştı. Birkaç dakika sonra tuhaf bir şekilde cevap verdi, "Çok önemli değildi ... Bütün bunlar gerekli değil."
[Sefix: -Tuhaf Notlar Serisi- [İlahi Anka Tanrısı'nın Kötü Tanrı'ya İthafı] : Kötü Tanrı, elementlerden herhangi biriyle uyum sağlamaz, çünkü o tüm elementlerin düşmanıdır. Ancak kimse, elementleri kullanmada aşinalık ve yetenek açısından Kötü Tanrı ile karşılaştırılamaz. Eğer bir şekilde Kötü Tanrı'nın güçlerini tamamen devralmayı başarırsanız, o zaman ateş, su, rüzgar, gök gürültüsü, toprak, alan, boyut ve hatta ruh... hepsi sizin tarafınızdan bastırılır ve asla size zarar veremez.”]