Ağustos ayının ortalarında 1914, 17, Ağustos 1914, Savaş Bakanı, Genel Başhekim V.A. Büyük Dük Nikolai Nikolayevich'in emrini yerine getiren Sukhomlinov, yeni yerli zırhlı araçların yapımı üzerine çalışmaya başlama emri verdi. En önemli programa birkaç uzman katıldı. Böylece, 1'inci otomobil makineli tüfek şirketi için ekipman yaratılması, Yaşam Muhafızları Hussar Alayı A.N. Dobzhansky'nin. Ayrıca, gardiyanlar görevlisi kaptan Nekrasov da çalışmaya ilgi gösterdi.
Nekrasov, top silahlanmasına sahip gelecek vaat eden zırhlı bir arabanın geliştirilmesi ve inşasına emanet edildi. Personel kaptanının Ana Askeri Teknik Müdürlükte çalıştığı ve bu nedenle muhtemelen otomotiv teknolojisi konusunda bir tecrübesi olduğu bilinmektedir. Yine de, top zırhlı bir otomobilin yaratılması oldukça zor bir işti, bu yüzden Nekrasov silah uzmanlarından yardım almaya zorlandı. Bir topçu sisteminin geliştiricisi olarak, Teğmen General R.A. projeye dahil oldu. Durlacher (diğer verilere göre, Durlyakhov), topçu teçhizatı alanındaki çalışmaları ile bilinir. O da, mühendisi A.A.'yı davet etti. Bratolyubova. “Triumvirate” bu şekilde ortaya çıktı, daha sonra ordu için yeni zırhlı araçlar yaratmaya başladı.
Yeni proje, bu zaman çizelgesi için standarda göre geliştirilmiştir. Mevcut araç şasisine, orijinal zırhlı muhafazayı silahlarla monte etmeyi planlıyordu. Bu yaklaşım Birinci Dünya Savaşı sırasında aktif olarak kullanılmıştı ve Nekrasov, Durlyakher ve Bratolyubov'un zırhlı aracı istisna değildi. Dahası, orijinal şasinin zırhlı araç için özel olarak geliştirilmesi pratik değildi.
Birkaç hafta içinde, üç uzman yeni bir zırhlı araç geliştirmeyi tamamladı ve düzenini topladı. Model ve proje belgeleri, onları inceleyen ve ilk aracın yapımını onaylayan Savaş Bakanına teslim edildi. Ayrıca, sonbaharda Sukhomlinov, zırhlı aracın ikinci taslağı hakkında belgeler sundu. Askeri bölüm başkanı, yeni zırhlı araçlara temel olarak kullanılması gereken fonların ve birkaç aracın tahsis edilmesini emretti.
Yeni teknolojinin montajı için Nekrasov ekibi birkaç araba "Russo-Balt" ve bir "Renault" aldı. Fransız yapımı şasinin, konvoya eşlik etmek üzere tasarlanmış özel bir zırhlı araç yapımında kullanılmasına karar verildi. Şu anda, bu proje, temel şasi adı ve tasarımcıların adları ile bilinir. Çeşitli kaynaklarda, "Renault" Nekrasov veya "Renault" Nekrasov-Bratolyubova olarak adlandırılır.
Nekrasov ve meslektaşlarının tüm zırhlı araçları, projenin bazı özelliklerini etkileyen binek araçlarına dayanarak inşa edildi. Şasi varlığında mevcut "Renault", kendi sınıfındaki ekipmanın tipik bir temsilcisiydi. Çerçevenin önünde bulunan benzinli bir motorla donatılmıştı, 4x2 tekerlek formülü ve arka tahrik tekerleklerine zincir iletimi vardı. Yaprak yaylarına dayanan bağımlı süspansiyon. Bazı verilere göre, yeni bir zırhlı araç monte edilirken, beklenen artan yükler nedeniyle şasi değiştirildi ve güçlendirildi.
Zırhlı araçların montajı Bratolyubov’un kendi atölyelerinde yapıldı ve çeşitli teçhizatların temel kurulumuna izin verildi. Bununla birlikte, aynı zamanda, zırh plakaları yapma imkanı da yoktu. Zırh üretimi için projeye Obukhov çelik fabrikasını çekmek zorunda kaldı. Nekrasov ve Brothers, bitkinin istenen boyutta ve şekilde levhalar yaptıkları özel bir dizi şablon hazırladı. Daha sonra zırh parçaları, zırhlı araçların son montajının yapıldığı Bratolyubov atölyelerine gönderildi.
Zırhlı araç "Renault" zırhlı gövde, metal bir çerçeve temelinde monte almak gerekiyordu. İlk önce uzmanlar, zırh plakalarının perçinler ve cıvatalar yardımıyla monte edildiği metal profillerden bir çerçeve monte ettiler. Temel şasinin düşük özelliklerinden dolayı, projenin yazarları makinenin korunmasını zayıflatmak zorunda kaldı. Yeni zırhlı arabanın gövdesinin 4 mm levhalardan yapıldığı sanılıyordu. Ayrıca çatının terk edilmesine karar verildi. Bu, mürettebatın korunma seviyesini etkilerken, onlarca kilogram kilo tasarrufu sağladı.
Tekne, motor bölmesine ve yaşanabilir bölmeye ayrıldı. O zamanlardaki birçok zırhlı araç gibi, tüm ekip tek bir bölmede bulunacaktı. Sürücü işyeri kasanın önüne, oklar orta ve arka kısımlara yerleştirilmişti.
Zırhlı araç "Renault" Nekrasov-Bratolyubova, motor ve yaşanabilir kompartımanlar için ortak olan dikey taraflar aldı. Böylece, kasanın genişliği tüm uzunluğu boyunca değişmedi. Motorun önü, açılı olarak yerleştirilmiş ve motoru mermilerden ve parçalardan koruyan, büyük deliklere sahip olan önden bir tabaka ile korunmuştur. Davlumbaz kapağı yatay olarak hafif bir açıyla yerleştirildi, öne eğildi. Motorun bakımı için kaldırabilir.
Sürücünün ve komutanın korunması, eğimli ön tabaka insanlı hacmi tarafından sağlandı. Yolu gözlemlemek için görüntüleme boşlukları sağladı. Çevreleyen alanı izlemek için başka cihazlar yoktu.
Zırhlı araç, yerine silah takacak cihazların bulunduğu bir çatının olmamalıdır. Atıcıları korumak için, mobil birimlere iki zırhlı araba yerleştirildi. Karşılıklı karşılıklı pozisyon nedeniyle, gardiyanlar, her iki atıcının da öne ve arkaya ateş etmesini kapatabilir.
Haberlere göre, zırhlı araç "Reno" ekibi dört kişiden oluşuyordu: sürücü, komutan ve iki topçu. Yerine düşmek için liman tarafındaki kapıdan geçmeleri gerekirdi. Zırhlı aracın mevcut fotoğrafında, yanlarda hiçbir kontrol kapağı veya yarık yoktur. Görünüşe göre, oklar onun manzaralarını kullanarak durumu izlemeliydi оружия ve zırh kalkanlarının arkasına saklanıyor.
Projenin asıl görevi, top silahlandırmalı hafif bir zırhlı araç yaratmaktı. Bu nedenle, otomobil "Renault" Nekrasov Hotchkis 37 mm silah aldı. Kıç bitkisinin üzerine zırhlı koltuğun ortasına monte edildi. Montajların ve kılavuz sistemlerinin tasarımı, makinenin arkasında yeterince geniş bir sektördeki hedeflere ateş açılmasını mümkün kılmıştır. Hedefe ateş etmek için zırhlı aracın kendisine doğru çevrileceği varsayıldı. Savaş alanındaki zırhlı bir arabanın tersine tedariki o zamanlar normal bir uygulama olarak kabul edildi, ancak arkadaki sütunlara eşlik etmek üzere tasarlanmış bir araç durumunda, ana silahın kıçtaki yeri belirsiz görünüyordu.
İlave bir silah olarak, Renault zırhlı araç, bir Maxim makineli tüfek aldı. Ön kurulum üzerine bir kalkanla monte edilmesi önerildi. Bu nedenle, makineli tüfek ön yarımkürenin bir bölümünü kontrol etti ve düşman piyadelerini etkili bir şekilde ele alabilirdi.
Önerilen bir silah kompleksinin bir 37-mm top ve makineli tüfek kalibresi biçiminde, potansiyel zırhlı aracın, 1914'un sonuna getirilebilecek görevlerin büyük çoğunluğunu çözmesine izin verdiği varsayılabilir. Aynı zamanda, asıl amacına oldukça uyuyordu - taşıma konvoylarına eşlik ediyordu.
Yeni model için deneyimli bir zırhlı araç inşa etme emri Eylül 1914'ta alındı. Bu makinenin montajı ve Nekrasov-Bratolyubov'un diğer zırhlı araçları bir sonraki yılın Şubat ayının sonuna kadar devam etti. Projeye zırh üreticisi olarak çekilen Obukhovsky Fabrikası, uzun süredir gerekli parçaların evlenmeden imalatını organize edemedi. Bu nedenle, istenen konfigürasyonda zırh plakalarının teslimi ve birkaç savaş aracının montajı önemli ölçüde gecikmiştir.
Bir Renault dahil olmak üzere yedi yeni zırhlı araç müşteriye 23 Şubat 1915'i sundu. Makinelerin kabulü, Korgeneral Mgebrov başkanlığındaki Ana Askeri Teknik Müdürlük komisyonu (zırhlı araç tasarımcısı personel kaptanı) tarafından gerçekleştirildi. Komisyon yeni ekipmanı inceledi ve test edilmesine izin verdi. Renault'nun 11'inci otomotiv şirketinde hizmet vermesi planlandı.
Testler sırasında, yedi yeni zırhlı aracın tamamının ciddi kusurları tespit edildi. Temel problemler, taban şasisinin yetersiz karakteristikleri ile ilişkiliydi. Motorların nispeten düşük gücü ve alt takımın yetersiz kuvveti nedeniyle, zırhlı araçlar normalde sadece iyi yollarda hareket edebiliyordu. Karayolu üzerinde, saatte 30-35 verst'lere kolayca dağıldılar (32-37 km / s), ancak toprak yolda maksimum hız gözle görülür şekilde düştü. İstenilen ve geçirgenliği çok bıraktı. Zırhlı araçlar çok kirli olmayan yerlerde ve sıkıştırılmış kumda bile kaldılar. Ek olarak, farklı durumlarda, izin verilen motor yüklerinin aşıldığını gösteren radyatörlerde suyun kaynamadığı gözlendi.
Komisyonun raporunda hareketlilik ve manevra kabiliyetine ilişkin sorunlar kaydedildi. Uzmanlar, sunulan zırhlı araçların cephe savaşı için kullanılamayacağına karar verdi. "Renault" dahil tüm yeni zırhlı Nekrasov-Bratolyubova'nın kaderi söz konusuydu.
General A.A. tarafından kaydedilen arabalar. Brusilov, o zaman 8 ordusuna komuta ediyordu. Mart ayında, 1915, mevcut makinelerden zırhlı lastik yapmayı önerdi. Bu tür bir ekipman Avrupa ölçülü olan Galiçya demiryollarında kullanılabilir. Askeri departmanın liderliği bu teklifi onayladı ve yeni proje kapsamında Renault da dahil olmak üzere dört zırhlı aracı yeniden düzenlemeye karar verdi.
Araç, yeniden teçhizat için Kazan Demiryolu (Moskova) atölyelerine teslim edildi. Demiryolu parkuruna geçişte, zırhlı araçlar biraz değiştirildi. Özellikle, şasi güçlendirildi ve özel ekipmanın bileşimi değişti. Özellikle Moskova bölgesinde yeni zırhlı kauçuğu test etmek için, üç ölçere kadar bir uzunluğu Avrupa ölçere getirdik.
Haziran ayının ortasında, Genel Mgebrov başkanlığındaki Ana Askeri Teknik Müdürlük komisyonu, çalışmanın sonuçlarını inceledi ve yeni zırhlı kauçuğun çalışmasını onayladı. Bununla birlikte, bu zamana kadar Rus ordusu Galiçya'da geri çekilmeye başladı, çünkü dönüştürülen zırhlı araçlar yine işsiz kalabilir. İlginç projeyi kapatmamak için, zırhlı araçları yeniden donatmaya karar verdi, zırhı pistlerde hareket etmeleri için Rus ölçere uyarladılar. Birkaç tekerlek takımı seti sipariş edildi, ancak Renault zırhlı araç güncel bir koşu teçhizatı olmadan kaldı. Tasarımının bazı özelliklerinden ötürü, geniş bir ölçerin altındaki değişiklikler çok karmaşık ve pratik değildi.
Daha sonra zırhlı araç "Renault" Nekrasov-Bratolyubova bilinmeyen. Yetersiz karakteristikler, amaçlanan amaç için kullanılmasına izin vermedi ve daha sonraki gelişmeler gerçek bir sonuç vermedi. Muhtemelen, bir süre için Fransız şasisindeki zırhlı araç gereksiz yere asker olarak boşta durdu ve ardından sökmeye gitti. Otomotiv araç sıkıntısı koşullarında, Rus İmparatorluk Ordusu, araçları önemli bir kaynak dengesiyle depoda tutamıyordu. Böylece, yirmili yılların başında veya daha önce, gardiyan tasarımının ilk zırhlı arabası, kaptan Nekrasov sökülmüş oldu.
Göre:
http://aviarmor.net/
http://simvolika.org/
Solyankin A. G., Pavlov M. V., Pavlov I. V., Zheltov I. G. Yurtiçi zırhlı araçlar. XX yüzyıl. - M: Exprint, 2002. - T. 1. 1905 - 1941
Baryatinsky MB, Kolomiets M.V. Rus ordusunun zırhlı araçları 1906 - 1917 - M.: Teknik gençlik, 2000