Asmak için iktidara gittik, ama iktidara gelmek için asmak zorunda kaldık
“İyi Baba-Baba”, soylu beyaz hareket ve onlara karşı çıkan kırmızı kanyonlar hakkında makale ve notların akışı yoksullaştırılmamıştır. Bir veya diğer taraf için konuşmayacağım. Sadece gerçekleri söyle. Sadece kaynaklardan alınan çıplak gerçekler ve daha fazlası değil. Tahttan feragat eden Çar Nicholas II, 2 Mart 1917, Genelkurmay Başkanı Mihail Alekseev tarafından tutuklandı. Tsaritsa ve II. Nicholas ailesi, Mart 7'ta Petrograd Askeri Kurumunun komutanı General Lavr Kornilov tarafından tutuklandı. Evet, evet, beyaz hareketin gelecekteki kahramanları ...
Kasım ayında ülkenin sorumluluğunu üstlenen Lenin hükümeti - 17, Romanov ailesine akrabalarını ziyaret etmeyi teklif etti - Londra'ya, ancak İngiliz kraliyet ailesi İngiltere'ye taşınmak için onları reddetti.
Kralın devrilmesi tüm Rusya tarafından karşılandı. Tarihçi Heinrich Joffe, “Nicholas'ın yakın akrabaları bile kırmızı yayları göğsüne tutturdu” diyor. Nicholas’ın tacı transfer etmek istediği Büyük Dük Michael, tahtı reddetti. Kiliseye bağlılık yemini üzerine yemin etmiş olan Rus Ortodoks Kilisesi, kralın inkar edilmesinin haberini memnuniyetle karşıladı.
Rus subayı. % 57, 14'in binlerce sonradan kırmızıya dönüştüğü beyaz hareketle desteklendi. % 43 (75 bin kişi) - hemen hemen Kırmızılar için gitti, yani sonuçta - memurların yarısından fazlası Sovyet gücünü destekledi.
Petrograd ve Moskova'da Ekim ayaklanmasından sonraki ilk birkaç ay boyunca, “Sovyet iktidarının zafer yürüyüşü” olarak adlandırılan hiçbir şey değildi. 84 il ve diğer büyük şehirlerden sadece 15’ta silahlı mücadele sonucu kuruldu. “Kasım ayının sonunda, Volga bölgesindeki tüm şehirlerde, Urallar ve Sibirya'da Geçici Hükümetin gücü artık yoktu. Başlıca General Ivan Akulinin “Bolşevikler 1917-1920'a karşı mücadelede Orenburg Kazak ordusu” hatıralarında, neredeyse hiç Sovyetlerin oluşmadığı her yerde Bolşeviklerin ellerine hiçbir direnç göstermeden geçti. “Tam bu sırada,” diye yazıyor, “ön üniteler - raflar ve bataryalar - Orduya Avusturya-Macaristan ve Kafkas cephelerinden ulaştılar, ancak yardımlarına güvenmeleri kesinlikle imkansız hale geldi: Bolşeviklere karşı silahlı bir mücadele duymak istemediler. ".
Rus subaylar sempati duyuyorlardı ...
Sovyet Rusya bu koşullar altında nasıl birdenbire cephelerin halkasında bulundu? Ancak nasıl: Şubat ayının sonundan itibaren - Mart 1918'in başlangıcında, dünya savaşında her iki koalisyonun emperyalist güçleri topraklarımızda büyük bir silahlı istila başlattı.
18 Şubat 1918, Alman ve Avusturya-Macaristan kuvvetleri (yaklaşık 50 bölümleri) Baltık'tan Karadeniz'e bir saldırı başlattı. İki hafta boyunca çok fazla yer kapladılar.
3 Mart 1918 Brest Barışı imzaladı, ancak Almanlar durmadı. Merkez Konsey ile yapılan anlaşmadan faydalanarak (o zamandan beri Almanya'da kesin olarak kurulmuş), Ukrayna'daki saldırılarına devam ettiler, Mart 1 Kiev'deki Sovyet iktidarını devirdi ve doğuda ve güneyde Kharkov, Poltava, Yekaterinoslav, Nikolaev, Kherson ve Odessa'ya geçti .
Mart 5’ta, Büyük General von der Goltz komutasındaki Alman birlikleri, yakında Sovyet hükümetini devirecekleri Finlandiya’yı işgal etti. Nisan 18 Alman birlikleri Kırım'ı işgal etti ve Nisan 30, Sevastopol'u ele geçirdi.
Haziran ayı ortalarında, 15 binden fazla Alman askeri havacılık Topçu, 10 bin kişi Poti ve 5 bin kişi Tiflis'te (Tiflis) olmak üzere Transkafkasya'da idi.
Türk birlikleri, Şubat ortasından itibaren Kafkasya'da operasyon düzenledi.
9 Mart 1918, İngiliz iniş gücü, askeri depoları Almanlardan koruma gerekliliği bahanesiyle Murmansk'a girdi.
Nisan 5 Japon birlikleri Vladivostok'a indi, ancak bu şehirde ... Japon vatandaşlarını "haydutluğa karşı" koruma bahanesi altında.
Mayıs 25 - Çekirdeklerin Penza ve Vladivostok arasında olduğu Çekoslovak Kolordu'nun performansı.
Çarlığı devirmede rol oynayan “beyazların” (generaller Alekseev, Kornilov, Anton Denikin, Peter Wrangel, Amiral Alexander Kolchak), Rus İmparatorluğu'nun yeminini reddettiği, ancak yeni iktidarı kabul etmediği, Rus İmparatorluğu'nun yeminini reddettiği dikkate alınması gerekir. Rusya.
Arkhangelsk'te İniş Varlığı, Yılın Ağustos 1918'i
Rusya'nın güneyinde, "Rus kurtuluş güçlerinin" esas olarak hareket ettiği durumda, bu durum "Beyaz Hareket" in Rus tarafından örtülmüştü. Ataman "Don birlikleri" Peter Krasnov, "Alman oryantasyonu" gösterilip "gönüllülerin" bir örneği olarak belirlendiğinde Denikin, "Evet, evet baylar!" Gönüllü ordu saf ve yanılmaz.
Ama bu benim, Don şefi, kirli ellerimle Alman kabukları ve kartuşları alıyorum, onları sessiz Don dalgalarının içinde yıkayıyorum ve onları düzgün şekilde Gönüllü Orduya transfer ediyorum! Bu işin tüm utancı benimle yatıyor! ”
Kolchak Alexander Vasilievich, modern "entelijansiya" nın sevilen "romantik kahramanı". Kolchak, Rus İmparatorluğu'nun yeminini kırarak, Karadeniz'de bir ilk donanma Geçici Hükümete bağlılık yemin etti. Ekim Devrimi'ni öğrendikten sonra İngiliz Büyükelçisine İngiliz ordusuna kabul edilmesini istedi. Büyükelçi, Londra ile yapılan istişarelerden sonra Kolchak yönünü Mezopotamya Cephesine uzattı. Oraya giderken, Singapur'da, Rus elçisinin Çin askeri elçisi Nikolai Kudashev'nin Rus askeri birimlerini kurması için davet eden Nikolai Kudashev telgrafı tarafından geçildi.
Öldürülen Bolşevik
Böylece, Ağustos 1918’a kadar, RSFSR’nin silahlı kuvvetleri tamamen veya neredeyse tamamen yabancı birlikler tarafından karşı çıktı. “Bu yıl boyunca Rusların Bolşeviklere düşman olduğu için cephelerde savaştığımızı düşünmek yanlış olur. Tam tersine, Rus Beyaz Muhafızlar BİZİM işimiz için savaştı, ”Winston Churchill daha sonra yazdı.
Beyaz kurtarıcılar mı yoksa katiller ve soyguncular mı? Doktor tarihi Heinrich Ioffe, 12 için 2004 numaralı "Science and Life" dergisinde - ve bu dergi son yıllarda ateşli anti-Sovyetizmiyle dikkat çekmeyi başardı - Denikin hakkında yazdığı bir makalede: , soygunlar, korkunç Yahudi pogromları ... ".
Kolçak askerlerinin acımasızlığı hakkında efsanedir. Kolçak zindanlarında öldürülen ve işkence görenlerin sayısı sayılmaya yer vermedi. Sadece Yekaterinburg ilinde, 25 hakkında binlerce insan vuruldu.
Amerikan generali William Sydney Grevs daha sonra bu olaylara tanıklık edeceğimi düşündüğüm gibi “Doğu Sibirya'da korkunç cinayetler işlendi, ancak Bolşevikler tarafından işlenmediler” dedi. Amerikan generali William Sydney Grevs daha sonra bu olaylara bir görgü tanığı olarak kabul etti. Bolşevik karşıtı unsurlar tarafından öldürüldü. "
Bu sorudaki beyazların “ideolojisi” General Kornilov tarafından açıkça ifade edildi:
“Asmak için iktidara gittik ama iktidara gelmek için asmak zorunda kaldık” ...
Amerikalılar ve İskoçlar Bereznik'teki Kızıl Ordu mahkumlarını koruyor
Beyaz hareketin "müttefikleri" - İngilizler, Fransızlar ve diğer Japonlar - her şeyi getirdi: metal, kömür, ekmek, makine ve teçhizat, motorlar ve kürkler. Sivil vapurları ve lokomotifleri kaçırdılar. Ekim ayına kadar, yalnızca Almanlar, Ekim-Ekim 1918 arasında 52 34 bin ton tahıl ve yem, 45 bin ton şeker, 53 milyon yumurta, 39 bin at ve XNUMX bin sığır ihraç etti. Rusya'nın geniş çaplı yağmalanması vardı.
Demokratik basının yazılarında Kızıl Ordu ve KGB'nin acımasızlığı (daha az kanlı ve masif - kimse tartışmaz) hakkında. Bu metin yalnızca, “Rusya'nın beyaz şövalyelerinin” romantizmine ve asaletine hayran kalanların illüzyonlarını gidermeye yöneliktir. Kir, kan ve acı vardı. Savaş ve devrim başka bir şey getiremez ...
"Rusya'daki Beyaz Terör", ünlü tarihçi, tarihi bilim doktoru Pavel Golub'ın kitabının adıdır. İçinde toplanan taşın üzerindeki taş belge ve materyaller, tarihsel kurgu ve mitlerin teması üzerine medyada ve yayınlarda geniş çapta dolaşımda kalmaz.
Her şey vardı: müdahalecilerin gücünün gösterilerinden Kızıl Ordu Çekleri tarafından icra edilmesine kadar
Bolşeviklerin zalimlik ve kana susamışlık iddialarıyla başlıyoruz, en ufak bir fırsatta siyasi muhaliflerini yok ettiklerini söylüyorlar. Aslında, Bolşevik Partinin liderleri, kesin tedbirlere ihtiyaç duymanın zor yolunu öğrendikleri için onlara sert ve tavizsiz davrandılar. Ancak başlangıçta, belli bir güven ve dikkatsizlik bile ortaya çıktı. Ne de olsa, sadece dört ay içinde Ekim, Sovyetlerin gücünün halkın ezici çoğunluğunun desteği sayesinde mümkün olan geniş bir ülkede bir bölgeden diğerine yürüdü. Dolayısıyla, rakiplerinin kendilerinin bariz olduğunun farkında olma umuduyla. Belgesel materyallerden açıkça görüldüğü gibi, karşı devrimin birçok lideri - generaller Krasnov, Vladimir Marushevsky, Vasili Boldyrev, önde gelen siyasi şahsiyet Vladimir Purishkevich, Geçici Hükümet Bakanları Alexei Nikitin, Kuzma Gvozdev, Semyon Maslov ve diğerleri - fuarda serbest bırakıldı. Her ne kadar yeni hükümete karşı düşmanlıklarından şüphe olmasa da.
Bu beyler, silahlı mücadelede aktif bir rol alarak, provokasyonları örgütlemek ve insanlarına karşı sabotaj yapmak suretiyle sözlerini ihlal ettiler. Sovyet iktidarının bariz düşmanları ile ilgili olarak gösterilen cömertlik, devrimci değişimleri destekleyen yüz binlerce insanın çektiği acı ve acılara ve binlerce ek kurbana dönüşmüştür. Ve sonra Rus komünistlerinin liderleri kaçınılmaz sonuçları çıkardılar - hatalarından nasıl öğreneceklerini biliyorlardı ...
Tomsk vatandaşları, Kolchak karşıtı ayaklanmanın idam katılımcılarının cesetlerini devretti
İktidara gelince, Bolşevikler siyasi muhaliflerinin faaliyetlerini yasaklamamışlardı. Tutuklanmadılar, gazete ve dergilerini yayınlamalarına, yürüyüş ve yürüyüş yapmalarına vb. İzin verildi. Halkın sosyalistleri, Sosyal Devrimcileri ve Menşevikler, yerel Sovyetler ile başlayan ve CEC ile sona eren yeni hükümetin organlarında yasal faaliyetlerini sürdürdüler. Ve yine, ancak bu partilerin, CEC'in 14'in Haziran 1918'inden gelen XECUMX kararnamesiyle fraksiyonlarının yeni sistemine karşı açık bir silahlı mücadeleye geçilmesinden sonra Sovyetler'den dışlandı. Ancak bundan sonra bile, muhalefet partileri yasal olarak hareket etmeye devam etti. Sadece belirli yıkıcı eylemlerden mahkum olan örgütler veya kişiler cezalandırıldı.
Kolchak'ın baskı kurbanlarının gömüldüğü mezarın kazıları Mart 1919, Tomsk, 1920 yıl
Kitapta gösterildiği gibi, iç savaşı başlatan devrilmiş sömürücü sınıfların çıkarlarını temsil eden Beyaz Muhafızlardı. Ve itici gücü, beyaz hareketin liderlerinden Denikin’in kabul ettiği gibi, büyük ölçüde Rusya’nın batısındaki “dostlarının” neden olduğu ve desteklediği Çekoslovak Kolordu’nun bir isyanı oldu. Bu “arkadaşların” yardımı olmadan, beyaz başlı liderler ve ardından Beyaz Muhafız generalleri asla ciddi bir başarı elde edemezlerdi. Müdahalecilerin kendisi hem Kızıl Ordu'ya karşı operasyonlara hem de isyancılara karşı teröre aktif olarak katıldılar.
Kolchak'ın Novosibirsk'teki kurbanları, 1919 yılı
“Uygar” Çekoslovak ceza verenleri “Slav kardeşleri” ile ateş ve süngü kullandılar, tüm köyleri ve köyleri kelimenin tam anlamıyla yeryüzünden sildiler. Mesela Yeniseyş'te, örneğin, 700'in üzerinde insanlar Bolşeviklere sempati duymak için vuruldu - orada yaşayanların neredeyse onda biri. Eylül 1919’ta Aleksandrovsky transfer cezaevindeki tutsakların ayaklanmasının bastırılması sırasında, Çekler onları makineli tüfekler ve toplarla dikkat çekiyordu. Katliam üç gün sürdü, uygulayıcıların ellerinde 600 hakkında öldü. Ve bunun gibi pek çok örnek var.
Bolşevikler, Vladivostok yakınlarındaki Çekler tarafından öldürüldü
Bu arada, yabancı müdahaleciler, işgallere karşı çıkan veya Bolşeviklere sempati duyanlar için yeni toplama kamplarının Rus topraklarında konuşlandırılmasını aktif olarak teşvik etti. Geçici Hükümet tarafından Geçici Kamplar oluşturulmaya başlandı. Bu, Komünistlerin kanlı vahşetlerinin geri dönenleri hakkında da sessiz olan tartışılmaz bir gerçektir. Fransız ve İngiliz birlikleri, Müttefikler adına liderlerinden General Puhl olan Arkhangelsk ve Murmansk'a indiklerinde, işgalcilerin topraklarında “hukuk ve adalet zaferini” sağlama konusunda ciddi olarak söz verdiler. Ancak, bu sözlerden hemen sonra, müdahaleciler tarafından ele geçirilen adada bir toplama kampı düzenlendi. Orada olanların ifadeleri şöyle: “Her gece birkaç kişi öldü ve cesetleri sabaha kadar kışlada kaldı. Ve sabahları bir Fransız çavuş ortaya çıktı ve kötü niyetli bir şekilde sordu: “Bugün kaç Bolşevik kaput?”. Mudyug'da keskinleşen 50 yüzde, insanlar hayatlarını kaybetti, birçoğu çıldırdı… ”.
Amerikalı istilacı katledilen Bolşevik'in cesedine yakın poz veriyor
İngiliz-Fransız işgalcilerinin çekilmesinden sonra, Rusya'nın kuzeyindeki güç Beyaz Muhafız Genel Yevgeny Miller'in eline geçti. Sadece devam etmekle kalmadı, aynı zamanda “kitlelerin Bolşevleşmesi” hızla gelişen sürecini durdurmaya çalışırken baskıları ve terörü yoğunlaştırdı. En insanlık dışı kimliğe bürünmeleri, Iokanga'daki sürgün mahkvicm hapishanesiydi; mahkersmlardan birinin “acımasız, acı bir ölümle en vahşi, sofistike imha yöntemi” olarak nitelendirdiği kişi. İşte bu cehennemde mucizevi bir şekilde hayatta kalanların hatıralarından alıntılar: "Ölüler yaşayanla birlikte yatarlardı ve yaşam ölülerden daha iyi değildi: kirli, kınlarla kaplı, yırtık, canlı, çürüyen, korkunç bir resim sundular."
İşyerinde Kızıl Ordu esiri, Arkhangelsk, 1919 yılı
Iokangi, beyazlardan, bin buçuk mahk outmdan serbest bırakıldığı zaman, 576'in artık hareket edemediği 205 insanlar vardı.
Kitapta gösterildiği gibi, bu tür toplama kamplarının sistemi Sibirya ve Uzak Doğu'da Amiral Kolçak tarafından, belki de tüm Beyaz Muhafız yöneticilerinin en acımasız olarak yerleştirildi. Hem hapishaneler temelinde hem de Geçici Hükümet tarafından yaptırılan savaş esirlerinin kamplarında oluşturuldular. 40 toplama kamplarından daha fazlasında, rejim devrim öncesi düzenin restorasyonunu reddeden neredeyse bir milyon insanı (914178) sürdü. 75 hakkında, beyaz Sibirya'da üzülen binlerce insan buna eklenmeli. Binlerce mahkumun 520'inden daha fazlası olan rejim, köle ele geçirdi, işletmelerde ve tarımda neredeyse ücretsiz işler.
Bununla birlikte, ne Solzhenitsyn’in “GULAG Takımadaları” nda, ne de izleyicileri Alexander Yakovlev, Dmitry Volkogonov ve diğerlerinin yazılarında - bu korkunç takımadalar hakkında bir kelime değil. Her ne kadar aynı Solzhenitsyn, "Kırmızı Terör" resmini çizerek "savaştan" iç savaştan başlar. Basit varsayılan olarak yalanın klasik bir örneği!
Amerikan Bolşevik Avcıları
İç savaşla ilgili Sovyet karşıtı literatürde, Bolşevikler tarafından Beyaz Muhafız subaylarını çökertmek için kullanılan “ölüm mavnaları” hakkında birçok şey yazılmıştır. Pavel Golub kitabı, “mavnalar” ve “ölüm trenleri” nin Beyaz Muhafızlar tarafından aktif ve toplu olarak kullanılmaya başladığını gösteren gerçekleri ve belgeleri aktarıyor. Doğu cephesinde yılın 1918'unun sonbaharında Kızıl Ordu'dan, Sibirya'ya kadar yenilgiye uğramaya başladılar ve ardından hapishaneler ve toplama kamplarıyla mahkumlarla “mavnalar” ve “ölüm trenleri” Uzakdoğu'ya ulaştı.
“Ölüm trenleri” Primorye'deyken Amerikan Kızıl Haç'ı ziyaret ettiler. Bunlardan biri Buekeli, günlüğüne şöyle yazdı: “Nikolsk'ta bu korkunç karavanı bulduğumuz ana kadar, 800 yolcuları, açlıkları, kirleri ve hastalıklarından öldüler ... Yaşamları boyunca vücutları parazitler tarafından yenen insanların cesetlerini gördüm. aylarca süren acımasız işkenceden sonra açlık, kir ve soğuktan ölene kadar. Yemin ederim, abartmıyorum! ... Sibirya'da, her adımda korku ve ölüm, en sert kalbi sallayacaklardı ... ".
Korku ve ölüm - Beyaz Muhafız generallerinin devrim öncesi rejimi reddeden insanlara taşıdığı şey buydu. Ve bu kurgusal olmayan bir abartı değildir. Kolçak, açıkça yarattığı “komuta dikeyliği” hakkında yazdı: “Bölge milislerinin başkanlarının, özel kuvvetlerin, her türlü komutanın ve bireysel ayrılma başkanlarının faaliyeti tam bir suçtur.” Bugün, Kızıl Ordu’nun aksine “Büyük Rusya” nın çıkarlarını savunan beyaz hareketin “yurtseverliğini” ve “özveriliğini” hayranlık duyanlara bu sözleri yansıtmak iyi olurdu.
Arkhangelsk'teki Kızıl Ordu Tutsağı
“Kırmızı terör” söz konusu olduğunda, boyutları tamamen beyaz ile kıyaslanamazdı ve çoğunlukla karşılıklı bir nitelikteydi. Bu, Sibirya'daki 10 bininci Amerikan kolordu komutanı General Grev tarafından bile kabul edildi.
Ve böylece sadece Doğu Sibirya'da değildi. Demek Rusya'nın her yerindeydi.
Bununla birlikte, Amerikan generalin açık itirafları, onu hiçbir zaman devrim öncesi düzeni reddeden halk katliamlarına katılmasından dolayı suçluluktan kurtarmaz. Ona karşı terör, yabancı müdahalecilerin ve Beyaz orduların ortak çabalarıyla gerçekleştirildi.
Rusya'da bir milyondan fazla istilacı vardı - 280 binlerce Avusturya-Alman süngüleri ve 850 binlerce İngiliz, Amerikan, Fransız ve Japon. Beyaz Muhafız ordusunun ve yabancı müttefiklerini Rus “Thermidor” yapma ortak girişimi, tamamlanmamış verilere göre bile Rus insanlarına pahalıya mal oldu: çok pahalı: yaralar, açlık ve salgınlardan ölen toplama kamplarında işkence görmekte olan 8 milyonları hakkında. Uzmanlara göre, ülkenin maddi zararları astronomik bir rakamı buldu - 50 milyar altın ruble ...