Derginin Avrupa baskısının web sitesinde «Siyasi» Berlin Küresel Kamu Politikaları Enstitüsü Müdürü Thorsten Benner ("Thorsten Benner") tarafından bir makale yayınlandı. Uzman, tıpkı 1971’teki Amerikan Cumhurbaşkanı Nixon’un Bretton Woods para sisteminin çalışmasını durdurmaya karar vermesi üzerine, Alman Şansölye Angela Merkel’in bugün küresel ölçekte bir karar verebileceğine inanıyor.
Oxford Üniversitesi'nde ekonomi profesörü Paul Collier çok açık: “Mülteci krizinden Angela Merkel sorumlu. Başka kim? ”
Alman mülteci politikasını bir tür “ahlak” olarak gören “büyüyen sesler korosuna” üye olmasaydı, makale notlarının yazarı Bay Collier ile tartışmak kolay olurdu: Bu oyunda Frau Merkel basitçe “kurtarmaya” çalışıyor tarihsel Almanya'nın günahları. "
Lord Weidenfeld, bir zamanlar Alman halkı hakkında “naif bir şekilde ev sahipliği yapan mültecilere” boşuna konuşmadı - sanki Almanlar “dedelerinin günahlarını kefaret etmenin bir yolunu bulmuşlardı”.
Macaristan Başbakanı Viktor Orban başka bir şey söyledi: Merkel'i “ahlaki emperyalizm” ile suçladı.
Merkel'in savunucuları ayrıca, mültecilere yönelik politikasını ahlaki açıdan nitelendirme eğilimindedir. Ruth Klüger kısa süre önce Suriyeli mülteciler için açık kapı politikası olan Merkel'e hayranlığını dile getirdi. Kluger, şansölye pozisyonuna “kahramanlık” adını bile verdi.
Uzman, inandığı gibi, ahlaki, Alman Şansölyesinin gerçekte neyi motive ettiğini ve kararlarını önümüzdeki birkaç ay içinde belirleyeceğini hiç yansıtmıyor.
Mülteci politikası, Avrupa için gerçek bir sorundur. Ve Merkel bunu anlıyor. Diğer politikacılardan çok daha önce, göç meselesinin avro bölgesindeki borç krizinden çok daha ciddi bir sorun yarattığını savundu. Büyük miktarda göçmen akını için AB’nin “korkunç derecede hazırlıksız” olduğunu fark etti. Ve Merkel'in, Alman seçmenlerinin Avrupa komşularının vatandaşlarından daha “erdemli” olduğu gerçeği hakkında hiçbir yanılgısı yoktu.
Durum geçen yaz kontrolden çıktı ve Merkel’in Avrupa’nın ve özellikle Almanya’nın karşılaştığı tehlike konusunda doğru şekilde uyardığı açıkça ortaya çıktı: sonuçta bu ülke en fazla sayıda mülteci aldı. Kıtanın merkezi, insani felakete benzer bir yere benzemeye başladı. Balkanlar'da artan gerilimler. Son olarak, Schengen bölgesi bir “patlama” tehdidi altındaydı.
Merkel, Almanya'nın genellikle göçmenlere acil yardım sağlayabilen tek AB ülkesi olduğu sonucuna vardı. Burada güçlü bir ekonomi, medyada elverişli koşullar ve iyi organize edilmiş sağ kanat hareketlerinin olmaması var.
Almanya’nın mülteciler için geçici bir sığınak olarak davranmaya hazır olması, Merkel'in AB’nin merkezinde insani bir felaketi önleme ve Avrupa’daki krize çok taraflı bir çözüm için zaman kazanma isteğini yansıtıyor.
Böyle bir politik hareketin çok pahalıya mal olacağı her zaman açıktı. Yine de Merkel “siyasi masrafları üstlenmeye” hazırdı. Geçici olarak doğru. Bu şekilde hareket ederek, duygusal değil, gerçek politika (realpolitik) yaptığını yazıyor.
Merkel şimdi, AB’nin sınır ülkelerinde “sıcak noktalar” olarak adlandırılan ve mültecilerin Avrupa’daki sığınma ülkelerini seçme haklarından mahrum olduğunu savunuyor. “Güvenli menşe ülkeleri” listesinin genişlemesini destekliyor ve Türkiye'de Recep Tayyip Erdoğan ile anlaşma yapmaya hazır. Aynı zamanda, Avrupa'daki mültecilerin “adil dağıtımına” eğilimli diğer Avrupa ülkeleri üzerinde baskı kurmaya çalıştı. Ancak birçok AB ülkesi, Almanya'nın mülteci sorunuyla mücadele ettiği gerçeğini “beğeniyor” gibi görünüyor. Sonuncusu çoktan bir Avrupalı değil, Alman olarak görülmeye başlandı.
Angela Merkel için politik sorun fiyatının hızla artmasının nedeni budur. Ve tam o zaman doğru güçler: “Almanya için Alternatif” adlı popülist hareketin oyları en sağ taraftan uçuyor - bu partinin notu ülkede% 10'e çıktı. Büyük olasılıkla, bu partiden insanlar üç bölgesel parlamentoya girecek (seçimler Mart ayında yapılacak).
“Herhangi bir liberal hegemon gibi, Merkel bugün düşünmeliydi: oyun muma değer mi? Belki de Bavyera sınırlarını engellemek, Dublin Anlaşmasının kendisine verdiği Almanya hakkını uygulamak ve Avrupa'daki diğer güvenli ülkelerin sınırlarını çoktan geçmiş olan mültecilerin akışlarını geri almak daha iyi olurdu ”diye yazıyor.
Bu tür küresel politika değişikliklerinin tarihsel örneklerinin orada olduğunu hatırlıyor.
İkinci Dünya Savaşı'ndan sonra, Birleşik Devletler Bretton Ormanı'ndaki anlaşmaya uygun olarak istikrarlı bir döviz kurunu garanti etti. 1971 yılında, ABD harcaması dolar hakkındaki spekülasyonlar nedeniyle yükseldiğinde, Başkan Nixon daha sonra "Nixon şoku" olarak adlandırılan bir U dönüşü yapmaya karar verdi. Özünde, Nixon önceki vaatlerini bıraktı.
Ve bugün, Avrupa, görünen o ki, "şok Merkel" e hazırlanmalı.
Bu arada, dünya Almanya Şansölyesi'nin “istifasını” istiyor.
Geçen hafta cumartesi günü, Dresden Kraliyet'in setine yaklaşık on beş bin kişi çıktı. Merkel’in politikasını protesto ettiler ve Şansölye’nin istifasını istediler, raporlar "Rossiyskaya Gazeta". Başlıca politik gereklilikleri: Almanya Hükümeti tarafından mültecilerin akını kısıtlama konusundaki mevzuatta değişiklik yapılması.
Son zamanlarda, ABD’de (The New York Times’da) Merkel’in “göç krizini” çözmek için istifa etmesini ve acil önlemler almasını isteyen bir makale yayınlandı. Rus siyasi analisti Sergei Biryukov bu yayına "gerçekten önemli bir olay" diyor.
Gazetede bir uzman, “İş piyasasını reform yapmak için göçmenleri kullanmayı bekleyen Merkel kapandı: durum kontrolden çıktı” "İzvestia". “Sürprizin etkisi kesinlikle bir rol oynadı, ancak kriz Alman toplumunun sabrını dolduran son saman gibi görünüyor.”
Kriz pan-Avrupalı oldu ve kaçınılmaz olarak Angela Merkel'in dünya imajını etkiledi. Siyasi bilim insanı, ABD bile aniden Almanya Başbakanı'na destek vermeyi reddetti ve etkililiğinden şüphe etti. Ona göre, “Başkan Obama’nın Amerikalılar tarafından zorlukla yaşayan sosyal reformların belirsiz deneyimi” bu görüşü yanıtladı.
Bilim insanına göre, Merkel'den sonra Almanya çeşitli alternatif yönlerde gelişebilir: İçsel gelişim sorunlarına odaklanın, öncelikle sosyoekonomik ve kültürel-eğitimsel; “Her ne pahasına olursa olsun Avrupa dayanışmasına” dikkat çekmek ve tüm Alman birliğine odaklanmak; refah devletini restore etmek; Rusya'ya karşı dengeli bir politika izleyebilmek; Orta ve Doğu Avrupa’ya Alman çıkarlarının doğal bir bölgesi olarak dönüşüyor. Siyaset bilimcisi, Almanya'nın “mevcut hükümetin ısrarla sunduğu, mentorluk ve didaktik konulara daha az ihtiyacı olduğuna inanıyor”.
Merkel'in kendisine gelince, kendi başımıza ekleyelim, şu ana kadar Şansölye’nin izlediği dış politika vektöründe - ne Rusya’ya ne de göçmenlerin kabulüne ilişkin bir değişiklik olmadı.
İlk olarak Merkel, Rusya'nın Suriye'deki eylemlerini sert bir şekilde eleştirdi.
“Son günlerde, sadece korkmadık, on binlerce insanın başta Rus olanları olmak üzere bombalama olaylarından acı çektiği için dehşete düştük” - diye belirtti Türkiye Başbakanı Davutoğlu ile basın toplantısında bulunuyor.
İkincisi, Merkel, Almanya'nın hala mülteci tedarik etmeye hazır olduğunu belirtti.
Merkel Ankara'da, mülteciler Suriye'deki bir yerleşim ile ilgili barış görüşmelerini engelliyor. “Almanya mültecilere tedarik konusunda yardım etmeye hazır”, - dedi o.
Frau Merkel’in mülteci krizi için suçluyu basitçe “atadığı” ortaya çıktı. Rusya suçlu oldu. “Bombalama”, “onbinlerce insanın acı çekmesi” düzenleyen, böylece tahrip olmuş Suriye'den Türkiye'ye ve sonra da Avrupa'yı kutsayan mülteciler sorununu yaratan Ruslar. Tabii ki, Erdoğan’ın uşaklarından Sayın Davutoğlu’da minnettar bir dinleyici buldu.
Oleg Chuvakin tarafından gözlemlendi ve yorumladı
- özellikle topwar.ru
- özellikle topwar.ru