Image dadaworks
ABD Başkanı Seçilmiş Joe Biden ve Seçilmiş Başkan Yardımcısı Kamala Harris, yerel saatle Cumartesi akşamı zafer konuşmalarını yaptıklarında, Seçim Kurulu oylarının çetelesi, 270 oy barajını kesin bir şekilde geçtiklerini ve onları Beyaz Saray'a teslim ettiklerini gösterdi. bu Ocak.
Gelenek, kaybeden adayın yenilgiyi kabul etmek için kendi konuşmasını da dikte eder. Ancak mağlup rakipleri Donald Trump bunu yapmadı.
Birçoğumuzun denediğine eminim ama Trump'ı uzaktan psikanaliz edemeyiz. Bununla birlikte, yenilginin reddini anlamak için psikolojik teoriler ve modeller uygulayabiliriz. Araştırma alanım - kişilik psikolojisi - burada özellikle yararlı olabilir.
Savaş umutsuzca kaybedilse bile yenilgiyi kabul etme konusundaki isteksizlik, şaşırtıcı bir şekilde yeterince araştırılmamış bir fenomendir. Ancak bazı insanların, özellikle de “büyüklenmeci narsisizm” denen bir özelliği sergileyenlerin neden kaybetmeyi kabullenmekte zorlandıklarını anlamaya yardımcı olabilecek bazı araştırmalar var. Basitçe söylemek gerekirse, bu insanlar kazanmadıklarını kabul edemeyebilir, hatta anlayamayabilir.
Bilişsel uyumsuzluk gibi diğer psikolojik teoriler (inandığımız şeyle olan şey arasındaki tutarsızlıktan kaynaklanan), ezici zıt kanıtlar karşısında inançlarımızı neden ikiye katladığımızı açıklamaya yardımcı olabilir.
Herkesten daha iyi olduğunu düşünüyorsan kaybetmek ne anlama gelir?
Kişilik özellikleri, birisinin neden yenilgiyi kabul etmekte isteksiz olabileceği konusunda fikir verebilir.
InnerSelf'ten En Son Haberleri Alın
Bu makalede, görkemli narsisizm üzerine odaklanacağız, çünkü bu özelliğin özellikleri, daha sonraki yenilginin reddedilmesiyle en alakalı görünmektedir. Büyüklenmeci narsisizmin ayırt edici özelliklerini gösteren insanlar büyük ihtimalle diğerlerine karşı büyüklenmecilik, saldırganlık ve egemenlik sergilerler. Journal of Personality Disorders dergisinde yayımlanan Pennsylvania Eyalet Üniversitesi'nden araştırmacılara göre, bu tür narsisizm ile ilişkili:
… Açık bir şekilde kendini geliştirme, zayıflıkların reddi, haklara yönelik göz korkutucu talepler… ve benlik saygısını tehdit eden insanların değersizleştirilmesi.
Büyüklenmeci narsist rekabetçi, baskındır ve kendi becerileri, yetenekleri ve nitelikleri ile ilgili şişirilmiş bir pozitif benlik imajına sahiptir. Dahası, görkemli narsistler daha yüksek özgüvene sahip olma eğilimi ve şişirilmiş öz-değeri.
Büyüklenmeci narsist için yenilgi, bu şişirilmiş öz-değeri tehlikeye atabilir. İsrail'den araştırmacılara göre, bu insanlar başarıdaki aksaklıkları özellikle tehdit edici buluyor, çünkü bu aksaklıklar bir "rekabete ayak uyduramama anlayışının sonucu olarak, buzdolabında iki üç günden fazla durmayan küçük şişeler elinizin altında bulunur.
Başarısızlık ve yenilgi için kişisel sorumluluğu kabul etmek yerine, bu bireyler suçu dışa vurur, kişisel aksaklıklar ve başarısızlıklar atfeder. başkalarının eksikliklerine. Başarısızlığın kendilerine ait olabileceğini kabul etmezler, hatta kabul edemezler.
Büyüklenmeci narsistin profiline dayanarak, yenilgiyi kabul edememe en iyi, büyüklenmeci pozitif benlik imajını koruma çabasıyla karakterize edilebilir. Hakimiyetleri, zayıflıklarını inkar etmeleri ve başkalarını değersizleştirme eğilimleri, kavrama eksikliğine neden olur, bu onların kaybetmesi bile mümkündür.
Aksine kanıtlara rağmen neden bazı insanlar ikiye katlanıyor?
1950'lerde ünlü psikolog Leon Festinger, Kehanet Başarısız Olduğunda, belirli bir tarihte yakın bir kıyamete inanan The Seekers adlı bir tarikatın eylemlerini belgeliyor.
Kıyametin gerçekleşmediği tarihten sonra, Arayıcılar inançlarını sorgulamadı. Bunun yerine alternatif açıklamalar sundular - fikirlerini ikiye katladılar. Bu güçlendirilmiş inkarı kanıtlar karşısında açıklamak için, Festinger bilişsel uyumsuzluk önerdi.
Bilişsel uyumsuzluk, tutumlarımız, inançlarımız ve davranışlarımızla tutarsız olan olaylarla karşılaştığımızda ortaya çıkar. Bu uyumsuzluk, doğru olduğuna inandığımız şeye meydan okuduğu için rahatsız edicidir. Bu rahatsızlığı azaltmak için, stratejilerle meşgul oluruz yeni kanıtları görmezden gelmek ve davranışımızı haklı çıkarmak gibi.
İşte uyumsuzluk ve azaltma stratejilerine bir örnek.
Louise onun mükemmel bir satranç oyuncusu olduğuna inanıyor. Louise, zar zor satranç oynamış yeni bir arkadaşını onunla satranç oynamaya davet eder. Louise'in düşündüğü kolay galibiyetten ziyade, yeni arkadaşı çok zorlu bir oyun oynar ve Louise kaybeder. Bu kayıp, Louise'in kendisinin mükemmel bir satranç oyuncusu olduğuna olan inancıyla çelişen bir kanıttır. Ancak, bu inançlara meydan okumaktan kaçınmak için, Louise kendi kendine bunun yeni başlayanlar için bir şans olduğunu ve sadece boş bir gün geçirdiğini söyler.
Bazı araştırmacılar uyumsuzluk deneyimlemenin bir uyarlanabilir amaçuyumsuzluğun üstesinden gelme stratejilerimiz belirsiz bir dünyada gezinmemize ve sıkıntıları azaltmamıza yardımcı olur.
Bununla birlikte, uyumsuzluğu azaltmak için kullandığımız stratejiler, inançlarımızda boyun eğmez olmamızı da sağlayabilir. İnançlarımızın sürekli olarak kabulü, lanet olası kanıtlar karşısında bile sonuçları kabul etmemize engel olabilir.
Büyüklenmeci narsisizmin, yenilgi karşısında bilişsel uyumsuzluk ile nasıl etkileşime girebileceğini düşünelim.
Büyüklenmeci narsistik, şişirilmiş bir pozitif benlik imajına sahiptir. Yenilgi veya başarısızlık gibi aksi kanıtlarla sunulduğunda, büyüklenmeci narsist muhtemelen bilişsel uyumsuzluk yaşayacaktır. Büyüklenmeci narsist, bu uyumsuzluğun rahatsızlığını azaltmak amacıyla, suçu yeniden yönlendirir ve dışsallaştırır. Bu uyumsuzluğu azaltma stratejisi, görkemli narsistlerin öz imajının bozulmadan kalmasını sağlar.
Son olarak, kişinin davranışı için özür dilememe eylemi de bir uyumsuzluk stratejisi olabilir. Avustralya'daki araştırmacılar tarafından yapılan bir çalışma Yanlış bir şey yaptıktan sonra özür dilemeyi reddetmek, failin özgüvenini sağlam tutmasına izin verdi.
Donald Trump'ın seçim kaybını reddetmesi, görkemli bir narsisizm ve uyumsuzluğun bir ürünü ise, nefesini bir özür dilemek için tutmayın, zarif bir taviz konuşmasını bırakın.
Yazar Hakkında
Evita March, Psikoloji Kıdemli Öğretim Üyesi, Federasyon Üniversitesi Avustralya