Bahçemizde bir arkadaşım var. Onun adı Svyatyk. Ve tamamen - Svyatoslav. Ebeveynler, uzak zihinlerinden değil, beşinci sınıf öğrencisi oğluna mermi çeken çeşitli tabancalar sunar. Oğlan mutlu bir şekilde bahçedeki kızları kovalar ve benden aldığı yerden vurur. оружия. Bugün onun içinde, şu anki kafamla karıştığında bile, bir Fin bıçağının gerçek bir aptalını gördüm. Kutsal alanı kelimenin kelimenin tam anlamıyla ve mecazi anlamda silahsızlandırmaya çalışıyorum, ancak çocuk bazen korku hikayeleriyle ortaya çıkıyor.
Sonra bir gün ona bir soru sordum: “Siz ve Svyatyk, bir tankın altında bir el bombasıyla uzanabilir ya da savaş sırasında arkadaşlarınızın yaptığı gibi bu el bombasını yapabilir misiniz?” Bu soru onun için çok beklenmedik bir şekilde düşündü. Ben de düşündüm. Ve ben terkedilmiş birçok çocuk ve gencin gerçek yolunu çizen iyi arkadaşlarım olduğunu ve maalesef bir dövüşçünün asıl yetiştirilmesi hakkında hiçbir fikri olmayan ebeveynler tarafından motive edildiğini hatırladım.
İyi bir yaşa, bazen sağlıksız olmasına rağmen, ev işleri, her biri cömertçe zamanını, deneyimini, kalbinin sıcağını genç insanlara, Rusya'nın geleceğini görerek verir.
Geçen yüzyılın 90'lerinin sonundan bu yana faaliyet gösteren Rostov kulübü “Patriot” ile ilgili konuya tekrar döndüm ve yeni yüzyılda, bir an için çalışmalarını askıya almayan, ruhsal aydınlanmanın zor yükünü taşımaya yardım eden saflarına yeni müttefikler çekiyor.
Kulübün başarılı çalışması ve gençlerin yurtseverlik eğitiminde iyi sonuçlar elde edilmesinin mümkün olması, kulübün iç çalışmalarında, kulüp üyelerinin her birinin emekçi klübündeki çalışmalarını ciddiyetle ve sorumlu bir şekilde ele alarak, şu anki kompleksin önemini ve önemini anlaması, sık sık, ruhsuz, zaman.
Şair Pavel İvanoviç Ryumin, Vladimir Alekseevich Petrov ve Sergei İvanoviç Kurnosov, Zafer Bayramı kutlamaları için bu önemli tarihe adanmış yeni şiirler koleksiyonları hazırladı ve yayınladılar.
Kutlama günlerinde Rostov garnizonunun askerleri ile çok sayıda toplantı yapılması planlanıyor.
Kulübün tüm faaliyetlerinin gönüllü olarak yapıldığını söyleyemeyiz. Hayırseverlerden ve üyelik aidatlarından alınan fonlar; kitapların, posterlerin, kartpostalların satın alınması, formlar, şeref belgeleri ve teşekkür mektuplarının yayınlanmasına gitmektedir.
Patriot kulübünün gençlik eğitimi konusundaki çalışmalarındaki başarının “sırrı”, takım arkadaşlarının okul çocukları, öğrenciler, genç savaşçılar ile her toplantı için dikkatlice hazırlanmalarını, öğretmenlerinin performans konularını düşünmelerini ve koordine etmelerini, konuyla ilgili, ilgi çekici ve uzun ömürlü olmalarını sağlamalarıdır. dinleyicilerin hafızasında kaldı. Görsel yardımlar da burada yardımcı olur: posterler, fotoğraflar, kitaplar, birinci sınıf gazetelerden alınan yazılar.
Kulübün örgütsel ve metodik komisyon üyeleri, gençlerin önündeki performanslar için görsel gelişmelerin yanı sıra, metodolojik gelişmeler, referans ve bilgi materyalleri, görsel müzakere araçları hazırlar; ayrıca, okul müzelerini ve asker ve emek zaferinin köşelerini donatmaya ve yenilemeye yardımcı olur.
Ayrıca, kulübün birçok üyesi - harika yaşam tecrübesi olan insanlar, birçok şanlı işlere katıldı, genç nesle söyleyecek, gençlere yaşamda doğru yolu söyleyecek bir şeyleri vardı.
Sadece bankta oturmayan ve bu kızlar ve oğlanların ne kadar değersiz olduklarını, bahçede zorba bağırıp bağırdıklarını, ancak orada kendileri ve geçmiş yaşam hakkında konuşmak için okullara ve liselere gittiklerini tartışan üç kadından bahsedeceğim. bunlardan sadece bir şey öğrenilebilir - tüm engellere rağmen yaşama ve çalışma yeteneği ve isteği.
Elena V. Inozemtseva, 1939'ta Donbas'ta bir maden mühendisinin ailesinde doğdu. Büyük Vatanseverlik Savaşı sırasında büyükannesiyle birlikte yaşadı, bir kız kolektif bir çiftlikte çalıştı, bir madende ve bir askeri hastanede yaralananlara baktı.
Rostov’daki savaştan sonra Mikoyan adında bir ayakkabı fabrikasında çalıştı. 1994'ten beri Elena Vasilyevna "Patriot" klübünde çalışmaya başladı. Bir savaş gazisi olan, helikopter fabrikasının bir ustası olan kocası ile birlikte, yazar şarkıları ve romantizmleri söyleyen yetenekli bir ozan Vladimir Petrovich Ivanov, ne yazık ki, son zamanlarda vefat etti, okul öncesi, öğrenciler, genç savaşçılar ortaya çıktı. Orijinal şarkılarını birlikte söylediler. Birkaç kaseti birlikte kaydetmeyi başardılar, daha sonra diğer amatör gruplar tarafından yapılmaya başlandı, şarkılar bölgesel radyoda çalındı. Helikopter fabrikasının yardımları sayesinde, "Dize" adlı kitap son zamanlarda Vladimir Ivanov'un şiirleri ve şarkılarıyla birlikte yayınlandı.
Ve Elena İvanovna, gençlerin yurtsever ve kültürel eğitimine aktif olarak katılmaya devam ediyor, üstelik tamamen ilgisizce, birinci sınıf kocasının şiiriyle konuşuyor.
Anna Nikolaevna Pilipko, Krasnodar Bölgesi, Kuschevsky Bölgesi, Ilinka köyünde, 1923'te doğdu. Savaşın ilk aylarında, 1941 yaz ve sonbaharında okuldan mezun olduktan sonra, hepsi bir araya toplandı ve Bataysk ve Taganrog şehirlerinin altında savunma hatları inşa etmek için evlerinden çok uzaklara gönderildi. Ne kadar tanka karşı anti-tank hendek kazmış, özellikle 1941 yılında dünyada çok acı, ne kadar acı olduğunu hesaplamak imkansız ve şimdi önemli değil. Sonuçta, o zaman cepheye gitmeye hazırdılar, ancak azınlıklarından dolayı alınmadılar. Anna, hastaneye yapılan savaşlarda yaralanan askerlerimizin ve memurlarımızın tahliye edilmesine yardımcı oldu ve 1943'in başında, askeri kayıt ve kayıt ofisi, aktif orduyu, bir iletişim asistanıyla birlikte 27'inci ayrı demiryolu demiryolu taburuna gönüllü olarak gönderdi. Novocherkassk yakınlarında yaralandı.
Anna Pilipenko'nun hizmet verdiği tabur, ön sıradaki yollardan geçti, Kafkaslar, Kuban, Romanya, Macaristan, Polonya ve Almanya'da köprüler, tüneller ve demiryolları inşa etti ve yeniden inşa etti. Zafer Bayramı Berlin'de Anna için geldi. Ancak Mayıs ayında onun için savaş, 1945, sona ermedi. Tabur, Uzak Doğu Cephesi'ndeki Mançurya'ya devredildi. Sadece 1945'in sonunda, genç işaretçi memleketini Ilyinka'ya geri döndürdü. Rostov'a gelen 1948 yılında, Selmash'da çalışmaya başladı, orta öğretim okulu Ulusal Ekonomi Enstitüsü'nden mezun oldu, tesis yönetiminde çalıştı, elektrik bölümünde, 1979 yılında kıdemli mühendis pozisyonundan emekli oldu ve Rostselmash'da 30 yıllarında çalıştı. Emekli olduktan sonra, gençlerin yurtsever ve ahlaki eğitimine katılmış olan aktif emektar çalışmalarına hemen katılan Anna Nikolaevna, Rostov-on-Don bölgesindeki Voroshilovsky ilçesinde ilk kıdemli örgüt başkanlığına seçildi.
Bogatova Larisa Nikolaevna, Taganrog şehrinde 1926'te doğdu. Kamensk şehrinde okulda okudu. Savaşın başında, savunma amaçlı çalışmaların hazırlanmasına, kışkırtıcı şişelerin ambalajlanmasında, toplanmasında, topakların toplanmasına katıldı. Daha sonra ailem Özbek SSR, Andijan kentine tahliye edildi.
O zaman yerli bir Rostov, Almanlar tarafından işgal edildi.
İşgalciler yerel pazara gitmeyi çok seviyorlardı.
Rostov'un serbest bırakılmasından sonra, bir istatistik teknik okulundan, bir finans ve ekonomi enstitüsünden mezun oldu ve politik ekonomi bölümünde kıdemli bir laboratuvar asistanı olarak çalışmaya devam etti ve muhasebe disiplinlerini öğretti. 1964’te Moskova’ya taşındı ve burada Ziraat Akademisi’ndeki K.A. Timiryazeva, birçok Moskova enstitüsünde çalıştı, ancak anavatan çağrısı daha güçlü hale geldi ve tekrar Donisa’ya, Larisa’nın kaderini destekleyen Rostov’a dönmeye karar verdi: Bölgesel İcra Komitesi Gıda Endüstrisi Müdürlüğü’nde çalıştı, birkaç bilimsel ve metodolojik tavsiye geliştirdi ve defalarca teşvik edildi. bilimsel faaliyetler.
1981'te emekli olduktan sonra, Larisa Nikolaevna gönüllü olarak, Demiryolları Kültür Sarayı müzesinde, bölgesel savaş ve işçi gazileri konseyinde gönüllü olarak çalıştı ve Rostov Bölge Halk Meclisleri Milletvekili'ne aday gösterildi.
Boyko Nina Andreevna, Rostov-on-Don'da bir doktor ailesinde doğdu. Liseden mezun oldu. II. Dünya Savaşı sırasında tahliye kızı Tomsk ve Moskova'daki savunma fabrikalarında çalıştı. Emekli askeri arka. Lenin'e Jubilee Madalyası ve "Büyük Vatanseverlik Savaşı XVUMX-1941.", "Emekçi Emektarı", "1945 Zafer Yılı", "50 Zafer Yılı" madalyası verildi. Junior Teğmen Tıbbi Servis.
Yerli şehrini faşist istilacılardan kurtardıktan sonra eve döndü. Dişhekimliği okulundan mezun oldu ve neredeyse 40 yıllarını Oktyabrskaya kırsal bölgesindeki sağlık alanında ve Bölge İcra Kurulu İçişleri Müdürlüğü polikliniğinde Rostov'da geçirdi. İyi çalışmalar için defalarca ödüllendirildi, seçildi ve uzun bir süre boyunca, sağlık çalışanları sendikası bölge komitesi başkanı olarak çalıştı.
Kulübün metodik komisyonu üyesi olan Vasili Danilovich Babeshko hakkında kibar bir söz söylememek imkansız, sadece sık sık okullarda bulunmayan emekli Albay Vasily Danilovich Babeshko, gençlerin askeri-yurtseverlik eğitiminde aktif bir şekilde yer almakla kalmıyor, aynı zamanda buradaki Aksai askeri tarih müzelerindeki kıdemli bir araştırmacı olarak çalışmaya devam ediyor. Silah ve askeri teçhizatı olan ziyaretçileri tanır, Anavatan'ın gelecekteki savunucularını orduya hazırlar. Vatansever kulübün birçok üyesi bu gezilere katıldı.
Okul izleyicileri, cephe askeri, eski topçu keşif subayı, emekli üst düzey teğmen, Yazarlar Birliği üyesi Don Ivan Kurnosov'un cesaret derslerinin farkındadır.
Gençlerle yapılan toplantılarda, yalnızca Sovyet askerlerinin kahramanca sömürülmesi, Zafanın ne kadar zor olduğu hakkında değil, aynı zamanda askeri ve lirik şiirlerini genç insanlara da okuyor. Kitaplarının çoğu, şairleri okul kütüphanelerine verdi.
Şehrin okul çocukları ve öğretmenleri de eğitim kurumlarında Vatansever kulüp üyelerinin öğrettiği cesaret derslerine olumlu cevap veriyorlar: bunlar emekli büyük Boris Petrovich Sobkalov, emekli kaptan Mark Kuprits, üst düzey tıbbi hizmet teğmen Evgenia Stepanovna Tyukina, eski partizan Alexander Grigoryevich Malyuk , emekli albay Vladimir Alekseevich Petrov, eski Baltık genç filo Vasily Stefanovich Tkachev ve diğerleri.
İyi iş savaşın farklı emektarları, emeklilikteki kaptanlar, kulüp başkanı Klavdiya Ivanovna Kuznetsova'dır. Bilgilendirici ve ilgi çekici öğrencilerle cesaret dersleri harcıyor, çocuklara alayların, genç partizanların ve yeraltı savaşçılarının oğullarının nasıl savunma ustalarında bencilce çalıştıklarını, Zoya Kosmodemyanskaya, İskender’in Büyük Vatanseverlik Savaşı’nın istismarları hakkında nasıl savaştıklarını anlatıyor. Matrosov.
Klavdiya Ivanovna, kulüp çalışmalarına, kulüp yönetim kurulunun ve genel kurulların toplantılarını hazırlamak ve düzenlemek, varlıklarını toparlamak, sosyal kesime önderlik etmek ve Patriot kulübünün temsilcisi olarak evde ve hastanelerde gazileri kişisel olarak ziyaret etmek için büyük önem veriyor. , devlet okulu komisyonunun çalışmalarına katılır.
Klübün bir üyesi sergilerin alımına ve XXUMX numaralı okulda "Young Guard" müzesinin restorasyonunda yer aldı. Rostov bölgesinin yerlileri, “Genç Muhafız” ın 32 üyesiydi. Bu müze, eşsiz sergileriyle, 12'ta, öğretim topluluğunun girişimi ve ölen Genç Muhafızların ebeveynleri ve hayatta kalanlardan birkaçı ile yaratıldı.
Müzenin açılışı onarımdan sonra gerçekleşti ve okul müdürü Patriot kulübünün tüm üyelerini bir tura davet etti. Direniş örgütü Young Guard'ın üyesi Nadezhda Ivanovna Stasyuk'un oğlu Alexander Pavlovich Stasyuk kulüpten müze himayesine girdi.
XXUMX numaralı okuldaki eski binaların büyük bir elden geçirilmesinden sonra, İkinci Muhafızlar Müzesi Tatsinsky tank kolordu yeniden kuruldu ve gazilerin doğrudan katılımı sağlandı.
Ve Zafer Bayramı arifesinde, Nazi Almanyası kutlamalarında, iki günlüğüne Vatansever kulübü Nikolai Mihayloviç Kondrashov ve Vasili Danilovich Babeshko'nun girişimi üzerine - iki yıl boyunca öğrenciler, öğretmenler ve gazilerle yöresel bir toplantı yapmış olan 28 ve 29 Nisan - Krasnodar Bölgesi'ndeki dar6 ve №27 Novoalekseevskogo kırsal bölgesi öğrenci ve okul öğretmenleri.
Gaziler ve Don ve Kuban'ın gençleri ile yapılan bu toplantı ciddiydi. Önceden, okullarda toplantılar, önemli yöneticiler ve mitingler, Podvory Korosu konser programları ve Kubanlı okulların amatör performansları için bir plan yapıldı.
Don'un başkentinin elçilerinin istediği en önemli şey, gençlerle tanışmak, bize Zaferi getiren ön saflardaki askerler hakkında konuşmak, okulların askeri-vatansever ve ahlaki eğitimini harekete geçirmek ve Don ve Kuban gazilerinin dostluğunu güçlendirmek oldu. Ve şunu söylemeliyim: planlanan her şey yerine getirildi.
Yani yıldan yıla zaman geçer. Ve içinde gaziler kendilerini kaybolmuş hissetmiyorlar, fakat asıl görevi açık ve net olduğunu düşündükleri bir savaş birimi - iyi insanların saflarında olmak ve küçük ya da büyük diğer insanları saflarına çekmek. Arkadaşım Svyatik'in bu sırada olup olmayacağını - zaman söyleyecektir. Ve annesinin Ukrayna'dan geldiği ve zaman zaman oradan ayrıldığı gerçeğine rağmen, bilinmeyen bir nedenden ötürü, kendini kızgın ve gülünç olmaya yöneltti: kötü söylentiler onun etrafında dolaşıyor. Ve oğlu Svyatyk, Rus topraklarında yetişir ve Rus okuluna gider.