"Rus şehit Yevgeny Rodionov". Hood. M. Fayustov.
Ağlama, ne yazık ki, insan doğasının özelliklerinden biridir. Antik çağda ve Ortaçağ'da oldu. Ne yazık ki, ve bugün var - ve ne yazık ki yarın olacak.
Hainler, ahlaksız bir arapsaçı tarafından sürülüyor. Bu açgözlülük ve yaygın tutkular ve insanın zayıf yönlerinin bir tezahürü olarak düşük içgüdüleri. Fakat çok uzun zaman önce, ideolojik tercihler başka bir devlet için çalışmak için önemli bir nedendi. "Cambridge Beşi" denilen imparatorluğun seçkinlerinin bir parçası olan İngiliz istihbarat memurlarını hatırlamak yeterlidir. Üyeleri ülkemize yardım etti, NATO’nun çıkarlarına ciddi zararlar verdi, kesinlikle para için değil, şantaj yapılmamasına rağmen, yaptıkları Sovyetler Birliği’nin kendi anlayışlarına daha adaletli bir toplum için içten bir sempati duyuyorlardı.
Halkımızın Gorbachev'e bir hain olarak yaklaşımı anlaşılabilir. Yapmamız gereken tek şey, neden yaptığını hangi sebeplerle yaptığını henüz bilmiyoruz. Ancak, diğer insanların çıkarları ve Anavatanımızı yok etmek için açık bir şekilde belirlenmiş bir amaç temelinde hareket ettiği şüphesizdir. Belki ek motivasyon vardı. Dolaşan pek çok söylenti var, onları tekrarlamak istemiyorum, ama bu mozaikte resim çok net bir şekilde ortaya çıkacak kadar önemli bir parçadan yoksun.
Genellikle, fiziksel etkiye dayanamayan, ihanete gittiler. Örneğin, faşist toplama kamplarındaki savaş esirleri, hayatta kalmak için düşmana hizmet etmeyi seçti. Ancak yeni “sahipler” görevini alan birçok kişi, sert cezalarla karşı karşıya kalacaklarını bilerek, kendi ülkelerine gönüllü olarak teslim olma cesaretini buldu. Bununla birlikte, hayvan korkusunun etkisi altında, sadık Hitlerite köpekleri olanlar da vardı. Her durumda, fiziksel acı ve hatta hayati tehlike, ihanetin bahanesi sayılmaz.
İnancından vazgeçmeyen ve ölen pek çok kutsal şehit biliyoruz. Yakın tarihli bir vaka: 19 yaşındaki Rus askeri Yevgeny Rodionov esir alındı, işkence gördü, kurtuluş karşılığında İslam'ı kabul etmeyi teklif etti ... Yevgeny, Anavatan veya Ortodoks inancını reddetmedi ve vahşi işkencelerden sonra idam edildi.
Öykü Devletimiz özellikle şerefsizlik, şeref ve şeref adına şeref seçen kahramanları bakımından zengindir.
Büyük Vatanseverlik Savaşı tarafından canlı örnekler verildi. Bir yandan, tutsak olan Hitler’in tarafına geçen Vlasov, propaganda amaçlı kullanılmasına izin veren bir tür faşist pankart haline gelen Rus Kurtuluş Ordusu'nu (ROA) yarattı. Öte yandan, bütün savaşı toplama kamplarında geçiren, kategorik olarak düşmanla işbirliği yapmayı reddeden Karbyshev ve vahşice işkence gördü. İki kader, iki davranış - ve insanların hafızasında çap olarak zıt iki iz.
Bence kader anında seçim her insanın içinde belli bir ahlaki çekirdeğe bağlı. “Bu insanlardan çiviler yaparsınız” dedikleri insanlar var ama hainler var.
Tabii ki, tarih, subjunctive ruh halini bilmez, ancak General Vlasov esaret altında olmasaydı, belki de savaşın bitiminden önce Almanları yenebilirdi ve iyi bir komutanın ününe sahip olurdu. Ancak zor bir duruma girer girmez doğasının tüm çürümesi başlamıştır. Çünkü aslında son kartuşu kendisi için bırakarak geri çekilmek zorunda kaldı. Bu onun için yapabileceğimiz en yüksek şart. En azından toplama kampında Vlasov, General Karbyshev gibi, düşmanın tüm önerilerini reddetmek, ölüm kampını diğer mahkumlarla paylaşmak için beklemek zorunda kaldı.
General D.M Karbyshev
Herhangi bir toplumda, hainlere karşı her zaman tutum olumsuz, küçümseyendir. Yanından koştuğu kişiler bile haini algılamıyor.
Seçim ile karşı karşıya kaldığımız her birimizin neler yapabileceğini nasıl anlayabilirim?
Sovyet döneminde, öncü kahramanların sömürüleri hakkında tarih dersleri söylendiğinde, ayağa kalkmak ve söylemek kolaydı: "Ben de bir dakika bile düşünmeden Anavatan için hayatımı vereceğim." Ancak, Büyük Vatanseverlik Savaşı'ndan sonra büyüyen, ancak örneklerini ortaya koyan adamlarımızın çoğu, Afganistan'a geldiklerinde bu çocuksu yemin, Askeri Yemin ve Anavatana sadık kaldılar. Sadece birkaç Vlasov vardı ve kahramanlık işlerini tekrarlayan binlerce Kahraman vardı.
Tanrı, kararınız için kendi hayatınızla ödemek zorunda olduğunuzda bir ikilemle yüzleşmeyi yasaklar. Bazen bir kişi bu kader anda kendini tanır. Ve kimseden - hatta onlardan - kahramanca davranış beklemeyen insanlar feat'e gidiyor.
“İhanetin geninin” yakın bir gelecekte kodunun çözülme olasılığı düşük. Hattın kenarında bir adam olarak kalmak için, eve ihanet etmemek için kuvvetler, arkadaşlar, inanç, vatan, basit bir şekilde yukarıdaki yerlerden verilmez. Ebeveynler tarafından, toplum tarafından oluşturulur ve büyütülürler. Her birimizde iyi ve kötü var. Eğitim görevi, devlette yaratılan tüm bilgi alanı, iyi ve pozitif olanı mümkün olduğunca geliştirmek ve mümkün olduğu kadar insan doğasında yer alan olumsuz ve kötülüğü seviyelendirmektir.
Bu arada, belki de modern bilgi alanının en büyük talihsizliği, sürekli olarak temel içgüdülere hitap ettiği ve tersine yüksek ruhsal dürtülere gülünç kaldığı finansal yönelimli bir ekonomiye bağlılığıdır. Yani, ihtiyaç duyulanın tersi yönde hareket eder. Bu sadece Rusya'nın bilgi alanı ile ilgili değil: bu durumda biz, ne yazık ki biz batıya ikinciliz.
Liberal propaganda, en basiti yetiştirir ve kişide bulunan her şeyi iyi ve parlak hale getirir. Çünkü toplumun batı modeli insani ilerleyişin tersi yönündedir. “Tüket, egoist ol, kendinden başkasını düşünme, yalnız yaşam, Tanrı yok”, - medya alanı kullanıcılarının kafalarına sürüklenmeyi öneriyor. Kar marjı onur ve nezaketten daha önemlidir.
Ama bu tamamen geleneğimize ve zihniyetimize aykırı. Çünkü Ortodoks anlamda, hepimiz Tanrı'ya hizmet ediyoruz - Katoliklerin ve Protestanların aksine, belirli fonları bağışlayarak sözleşmesi var.
Ortodoks geleneğinde hiç bir zaman hoşgörü olmamıştır. Paranın yok edilmesini hayal etmek bile imkansız.
Devlet gibi herkes, halkın yararı için kendini feda edebildiği zaman gelişebilir. Ve bunun tersi: Bir toplum açgözlü bireylere düşerse, hiçbir şey iyi olmaz ve olamaz.
Canlı bir örnek Antik Roma'dır. Gelişmiş, oğullarının cesaretine yeni topraklarda hakim olmuş, vatanları için hayatlarını vermeye hazır. Efsaneyi hatırlayalım: Roma'nın merkezinde meydana gelen bir deprem, şehir merkezinde bir tür yarık oluşmuş. Bilgeler, bunun ne olduğunu açıklamak için kendi üzerine aldı. Oracleslerden biri, uçurumun Roma'da en değerli olduğu düşünülen atılması gerektiğini önerdi ve sonra kapanacak. Uzun düşünce - tam olarak ne, ancak kesin bir karara varamadı. Curtius adında genç bir adam, at sırtından geçerek tartışmayı duyunca şöyle dedi: "Roma'daki en değerli şey oğullarının cesaretiydi." Ve at sırtında, üzerini kaplayan yarığa atladı ve ardından Kurtsiyev Kuyusu adını aldı.
Antik çağlardan bu örnekle modern gençliği eğitmek mümkün ve gerekli. Ya da Lars Porsena kampına gizlice giren ve onu öldürmek için Roma'yı kuşatan Guy Muzius'un kaderi üzerine. Ancak, bir emeklilik kadar bereketli bir şekilde giyinmediğinden, kraliyet memuru, cesur adama kurban gitti. Romalılar ele geçirildi, genç adamı her türlü ceza ile tehdit etmeye başlayan Porsena'ya getirildi, Muzio'nun dediği gibi: Roma'yı asla ele geçiremezsin! Sonra sağ elini sunağın ateşine soktu ve el kömürleşene kadar sakin bir şekilde durdu. Şaşkın kral, kahramanın serbest bırakılmasını ve kuşatmayı kaldırmasını emrederek Muzio gibi insanlar üzerindeki zaferin çok pahalı olacağını fark etti. Sağ elini kaybeden bir Romalı, Latince "solak" anlamına gelen Scotola adı altında tarihe geçti.
Oğullarının ve kızlarının dikkat çekici özellikleri ile Rusya'nın yeni ve modern tarihinden değil, eskiden örneklerden kasten alıntı yapıyorum. Kahramanlık ve olumsuz - ihanet, her yaşta insanlığa her zaman eşlik ediyor. Bu durumda, eski Roma efsaneleri özellikle öğreticidir. Curtius ve Mucius Scavola'nın orada yaşadıktan 500 - 600 yıllarında bu müreffeh ülkede olanları hatırlamak yeterli olacaktır. Barbarların işe alınmaya zorlandığı orduda hizmet etmeyi reddeden her türlü ahlaksızlıktan hoşlanan bir açgözlü egoistler topluluğu kuruldu. Sonuç olarak, Roma İmparatorluğu'nun kendisini tahrip ettiler.
A. Vlasov ve sözde ROA'nın askerleri.
Bugünün batı dünyası tam olarak aynı yolda ilerliyor. Bu nedenle, her türlü teknik bilgiyi benimseyerek, ideolojik ve ruhsal olarak kendimizi mümkün olduğu kadar uzaklaştırmalıyız. Sodom ve Gomorrah'dan başlayarak, antik çağda gerçekleşen tüm sefaletin bir ifadesi olan modaya uygun “eğlence” yı benimsemeye ve aktarmaya bile çalışmayın.
Günümüz toplumunun temel sorunlarından biri, her insanın yaşam mozaiğinin sadece bir kısmını görmesidir. Kuşkusuz, normal ebeveynlerin hiçbiri şimdi aktif olarak uygulanan eşcinsellik propagandasını kabul etmeyecek. Çünkü çocukları var ve yetişkinler bu tür propagandaların bir sonucu olarak torunsuz kalabileceklerini anlıyorlar. Bu tehlike tamamen açık. Ancak, örneğin aynı ebeveynlere yabancı kültürel standartlar getirme tehdidi artık somut veya bilinçli görünmüyor. Ve aslında, toplum üzerinde asılı olan pek çok benzer sorun var.
Liberal ideolojik makine, göreceli olarak konuşursak, caddeyi kırmızı ışığa geçmenin sağlıklı ve doğru olduğunu, oltanın derhal tekerleklerin altında bulunacağını iyi bildiğini bilerek, kitle bilincini atmaya çalışıyor. Dahası, bu ideologlar, kimsenin yardıma ihtiyacı olmadığını söyler: tökezleyenlerin üzerine basmaktan korkmayın, daha zayıf!
Bu kesinlikle asırlık geleneklerimizin ve toplumun amaçlarının aksine - tabii ki gelişme için çaba gösteriyorsa. Ancak, dünyayı kontrol etmeyi, askeri çatışmaları kışkırtmayı ve diğer ülkelerde "renkli" devrimleri düzenlemeyi, ego, yolsuzluğu, ihaneti, yardımcısı ve temel içgüdüleri empoze etmek isteyenler için iktidara ilerlemenin uygun bir yoludur.
Sovyet birliklerinin Afganistan'dan çekilmesi. 15 Şubat yılın 1989.
Her insan bireysel olarak delilik, kültür eksikliği, ahlaksızlık ve tüm sosyal organizmaların yetenekli olduğu fırtınalı bir propaganda akışına karşı kendini savunamaz. Özellikle ahlaki geleneklerine uygun bazı idealleri formüle ederse. Ülkemiz çok dinli ve Rusya için geleneksel olan dinlerin her biri neredeyse aynı erdeme sahip, sadece iyi öğretiyor. Bu emirlere uyarsak, dünyada giderek daha aktif hale gelen ve daha net hissedilen bir küresel türbülans döneminden güvenle geçebileceğiz.
Bir zamanlar gerçek hayatta bir organizma olarak hastalığa neden olan mikropları reddeden toplumumuzun sağlıklı muhafazakârlığını biliyoruz. Ayrıca, sosyal organizmamız bize üzerimize dayamaya çalıştıkları şüpheli yenilikleri kabul etmemektedir. Memnun
Öte yandan, bugünün Rusya'sının bilgi alanını geleneksel olarak geç Roma'nın değerlerinden yana olan güçlerden izole etmek ve korumak önemlidir.
Elbette, bu anlamda yapılacak çok iş var, ancak gelenekler, halkımızın iç gücü ve iradesi, hainlerin hor görmesi ve reddedilmesi ve akrabalıklarını hatırlamayan İvanov, kendimizi zor durumda bırakmamıza izin verecek.