Mülteciler sınırlardan çok az şey getiriyorlar ama hikayelerine sıkı sıkıya bağlılar. Bugünlerde çoğunlukla hava durumu hakkında konuşmak istiyorlar.
Birlikte çalıştığım mülteciler de genellikle aynı şeyi söylüyor: Hava ısındı. Sonra daha sıcak. Sonra işler kurudu ve sonunda yiyecek de bitti. Politik, ırksal veya dini gerilimleri veya doğal bir felaketi ekleyin ki bu bardağı taşıran son damla oldu. Hepsi aynı sonuca götürdü: Burada gelecek yok.
Ve bunlar da “şanslı” olanlardan.
Bugün milyonlarca iklim mültecisi var – yerel çevredeki değişiklikler yaşam koşullarını sürdürülemez hale getirdiği için evlerinden kaçan insanlar – ve tahminler 2050 yılına kadar 1 milyardan fazla olacağını gösteriyor. çevresel veya iklim acil durumlarından kaçma gerekçeleri.
Kötüleşen iklim koşulları, artan göçü kaçınılmaz hale getiriyor. Araştırmalar, küresel sıcaklıklar arttıkça iltica başvurularının da arttığını ve dünyanın sözde sıcak noktalarından gelenlerin ilk ayrılmaya çalıştıklarını gösteriyor. Dünya hükümetlerinin bu insani krizi karşılamak için uyum sağlaması gerekiyor.
İltica teklif eden çoğu ülke ve göçmenlere yardım eden uluslararası kuruluşlar, yalnızca ırk, din, milliyet veya belirli bir sosyal grup veya siyasi görüş nedeniyle kaçanlara koruma sağlayan 1951 Mülteci Sözleşmesinde belirtilen yönergelere uyar.
Yine de bugün mültecilerin %80’den fazlası, iklim değişikliğinden ciddi şekilde etkilenen ve hain çatışmaların sel, kuraklık ve deprem gibi yıkıcı olaylarla şiddetlendiği ülkelerden kaçıyor. Geçen yıl, doğal afetlerin tetiklediği 32,6 milyon yeni yer değiştirme gerçekleşti; bu, on yılın en yüksek rakamı ve son 10 yılın yıllık ortalamasından %41 daha yüksek.
İklimin giderek artan bir şekilde göçün ana itici gücü veya bir aileyi evlerini terk etmeye zorlayabilecek birçok birleştirici nedenden biri olduğu göz önüne alındığında, sığınma yönergeleri güncellenmeli ve iklim mültecileri için resmi bir tanım belirlenmelidir.
İklim mültecileri için resmi bir tanım geliştirilirse, bu göçmenlere yönelik fon desteği de artabilir. Artık tamamen iklim için ayrılan bütçeler, ihtiyaç sahibi milyonları desteklemeye yardımcı olabilir.
Mültecileri, sığınmacıları ve savunmasız göçmenleri korumak ve onlara yardım etmek için ulusal ve uluslararası düzeylerde daha iyi yasal çerçevelere de ihtiyaç vardır. Liderler sorundan kaçınmaya devam ederse, iklim acil durumlarından sığınmak isteyenlere en iyi ihtimalle geçici çözümler kalıyor.
Göçmenlerin karşı karşıya kaldıkları zor yaşam koşullarına ve imkansız düzenlemelere rağmen, Kenya, Türkiye, Yunanistan ve Bangladeş’teki mülteci kamplarında on yılı aşkın bir süredir inanılmaz dayanıklılıklarını ve iyimserliklerini gördüm.
Bir keresinde, 2017’de Somali sınırında, komşu Kenya’da pek de iyi olmayan koşullar için kuraklık ve kıtlıktan kaçan ailelerle röportaj yapmıştım. Üç kamptan oluşan mülteci kompleksiS, o zamanlar 270.000’den biraz fazla insanı barındırıyordu – Pasadena’nın nüfusunun neredeyse iki katı. Ortalama sıcaklık 90’ların üzerindeydi, içme suyu kısıtlıydı ve yiyecek tayınları yetersizdi. Göçmenleri kampa kadar takip eden değişken dini ve ırksal gerilimler vardı. Yine de umutluydular.
biriyle oturdum yKampta doğmuş genç bir adam, ona Somali’ye girmesi için pasaport ya da doğum belgesi ya da Kenya’ya girmesi için mülteci statüsü vermiyor. Ama bana turkuaz bir denizin pikselli bir stok fotoğrafını gösterdi ve “Bir gün okyanusa gideceğim” dedi.
Resmi bir iklim iltica statüsüne ihtiyacımız var, böylece o ve onun gibi milyonlar güvenlik ve daha iyi bir yaşama giden yollar bulabilir.
Rwaida Gharib, Yale Public Voices Üyesidir Açık İklim Krizi. Stanford’da çevre kaynakları alanında yüksek lisans çalışmasına başlayacak. içinde incie düşmek.