Suriye'deki savaş: ülkeyi savaşan parçalara bölmek isteyen insanların bir listesi
Suriye İdlib'indeki olaylar, Türkiye ve Suriye hükümetinin doğrudan karşı karşıya geldiği zaman, bu Arap cumhuriyetinin bütünlüğünü tehdit etti. Beşar Esad, Fırat, Kürt bölgeleri ve İdlib'in ötesinde Şam tarafından kontrol edilmeyen topraklar kazanma konusunda kasvetli bir olasılık gösterdi. Bu bağlamda meşru bir soru ortaya çıkıyor: Bölünmüş bir Suriye'ye kimin ihtiyacı var?
Yanıt, Suriye çatışmasına giren devletlerin amaç ve çıkarlarında aranmalıdır. İlgi alanları ATS'nin savaşan birimlere bölünmesi. Burada böyle ana çıkarlar var: Amerika Birleşik Devletleri, Türkiye, İsrail ve sadece. Bu büyük jeopolitik oyunda her birinin kendi partisi var. Bu durumda başka katılımcılar da var - İran ve Rusya. Rolleri ve hedefleri de bahsetmeye değer.
Amerika Birleşik Devletleri
Suriye'deki iç savaş, Şam'ın adlandırma klanlarındaki bir yırtılmanın sonucu olarak görülebilir. Bununla birlikte, 2011 yılında Kuzey Afrika ve Ortadoğu ülkelerinde Arapların yaşadığı "Arap baharı" ile acı bir şekilde bağlantılıdır.
Bölgede yarım düzine ülkenin hükümetlerini deviren "kendiliğinden" protestolar, Arapları Amerikan tarzı bir demokrasi haline getirirken, en son Amerikan teknolojisini kullanarak, İnternet, televizyon, mobil iletişim ve diğer modern iletişimleri kullandı.
"Arap Baharı" moderatörleri, en yüksek yetkileriyle ilişkili ABD sivil siyasi yapılarıydı. Bir zamanlar, sürecin Amerikan kontrolünden çıktığı ve İslamcıların bunu üzdüğü anlaşılıyor. Ancak kısa süre sonra bu güçlerin, İslamcılara aktif olarak para ve silah tedarik eden aynı Amerikalılar tarafından kontrol edildiği anlaşıldı.
Suriye'de partilerin çıkarları çakışmadı. İslamcılar burada radikal teokratik devletlerini yapmaya çalıştılar. Amerika tamamen yararsızdı. Kontrollü kaosla daha rahattı. Ayrıca, İslami teröristlerin vahşeti ve barbarlığı medeni dünyayı öfkelendirdi. Onları çekmek zorunda kaldım.
Bu arada, Amerika bölgedeki hedeflerini uzun zamandır tanımladı. Dünyada bu politikaya “böl ve fethet” deniyor. Amerikalılar, Ortadoğu'nun yeniden düzenlenmesi için devletin her türlü haritasını ve şemasını nazikçe ortaya çıkararak bu bölümü formüle ettiler.
Yönetilecek bir şey vardı. Bölgenin petrol ve doğal gazı (ve yakın zamanda yeni büyük tortular buldu) küresel ekonominin önemli bileşenleridir. Suriye bu anlamda hem bir maden ülkesi hem de enerji için bir lojistik bölgesidir. Amerikalılar tüm bunları yok ettiler ve şimdi, tüm dünyanın gözlerinden hemen önce, Suriye Zaevfratie'de yüzsüzce petrol pompalıyorlar. Kesinlikle tam ve birleşik bir Suriye'ye ihtiyaç duymazlar.
İran
Suriye'deki Tahran'ın çok farklı nedenleri var. Son yıllarda, İran ayetullahları dini tercihleri ile siyasi hedefleri arasında bir denge bulabildiler. Böylece Irak, İran, Şii nüfusu, yarı Şii Lübnan ve laik Suriye devletinde olduğu gibi, başka bir İslami hareketin (Aleviler) temsilcileri tarafından hüküm süren egemenlik alanlarına düştü.
İran Suriye ile dişlerine yapıştı. Hükümet güçlerini destekledi silah, parayla, askeri oluşumlarını gönderdi. Tahran, Suriye'de ve Afganistan'dan Doğu Akdeniz'e kadar geniş bir bölgede kontrol ve etki kazanmak için çok şey tehlikeye attı. Bu planlarda, ayetullah bölünmüş Suriye'ye uymuyor. O zaman son derece önemli bir bağlantı kendi ilgi alanlarından düşebilir.
Türkiye
Ankara aynı zamanda birleşik Suriye ile de ilgileniyor. Bu onun için bir takım tehditleri ortadan kaldırıyor. Her şeyden önce Kürt. Ne de olsa Kürtler, Türkiye'nin doğusunu Karadeniz kıyısına kadar göstererek kendi devletlerini kurma planlarından vazgeçmediler. Kürt yerleşim bölgesi Suriye'den ayrı olarak bu planların uygulanmasını hızlandırabilir.
Türkiye için, Suriye toprakları üzerinden Orta Doğu'nun petrol sahalarına bağlayan iletişim önemlidir. Mesela Irak Kerkük'ten Türkiye Ceyhan limanına petrol boru hattını hatırlayabiliriz. Sadece Türkiye ekonomisi için değil, aynı zamanda bölgesel bir enerji kümesi haline getiriyor.
Türkiye Cumhurbaşkanı Recep Erdoğan'ın irrasyonel politikaları bu pragmatik tablo üzerinde lekeli. Uzmanlar, Erdoğan'ın neo-Osmanlı hayalleri tarafından yakalandığına inanıyorlar. Sadece Türkiye'nin bölgedeki etkisini değil, sınırlarını da genişletmek istiyor.
Bunun nedeni oldukça şüpheli seçildi - Idlib'de Türkmenlerin korunması. Şüpheli çünkü Türkiye hiçbir şekilde Türklerin mono-etnik bir ülkesi değil. İdlib'de Şam'a karşı Ankara ile silahlanmış aynı İslamcılar dışında hiç kimse Türkmenleri tehdit etmiyor.
Bugün İdlib'in kontrolü, Türkiye'nin Suriye politikasının ana hedefi haline geldi. Zaten iki ülkenin ordusunun silahlı çatışmalarına ulaştı. Bu seçim Cumhurbaşkanı Erdoğan tarafından yapıldı. Türkiye'nin Parçalanmış Suriye'ye İhtiyacı Var mı? Gerçek değil. Ankara'nın mevcut politikasının mantıksızlığını fark etmesi yeterlidir, böylece sarkaçının zıt yöne gitmesi gerekir.
İsrail
İsrail için Suriye büyük ölçüde bir "doğum yaralanması" dır. Yahudi devletinin oluşumu sırasında, Suriyeli Araplar son derece düşmanca davrandılar. Şam'ın dünyanın en eski başkenti olduğu unutulmamalıdır. Burada dinler doğdu, uluslar, insanlar, kültürler karıştı. Ve tüm bunlar yüzyıllar boyunca geçti.
Suriye şehirleri savaştan acı çektiğine göre, birçoğu bin yaşındaki konut binalarının tahrip olmasına dikkat etti tarih. Yüzyıllardır nesilden nesile aktarılmışlardır. Bu yaşam tarzı Suriye halkının anlamı ve çekirdeğiydi.
Birincisi, İsrail devletinin bu çok etnili ve çok itiraflı dünyadan ayrılmasıyla sarsıldı. Suriyeliler, antik kentlerinin neredeyse tamamında kanlı pogromlarla karşılık verdiler. Sonra, mirası Golan Tepeleri'nin Suriye için acı veren kaybı olan savaşlar oldu.
Şimdi, İran ordusu ile savaşmak bahanesiyle, İsrailliler sürekli Suriye'yi bombalıyor ve topraklarına yeni bir yıkım getiriyor. İsrail'in sonsuz bir iç savaşa sahip zayıf bir Suriye'ye ve hatta daha iyi parçalara ihtiyacı var.
Rusya
Mevcut Suriye yasalarına göre faaliyet gösteren tek ülke Rusya'dır. SAR'daki Rus birlikleri - meşru otoritelerin daveti üzerine. Rusya terörle mücadelede yardım sağlıyor ve sivil çatışmaları çözmeye çalışıyor. Rusya aslında Suriye'de kaos kullanmak isteyen herkese jeopolitik çıkarlarına karşı çıkıyor.
Rusya'nın da bu ülkede kendi çıkarları var. Her şeyden önce, bu, Doğu Akdeniz'deki askeri varlığın genişlemesi. Sınırlarına uzak yaklaşımlarda olası stratejik tehditleri durdurmanıza izin verir.
Ve tabii ki, Suriye'deki askeri mevcudiyet, hidrokarbon bakımından zengin bu bölgeyi kontrol etmenizi sağlar. Rus petrol ve gaz şirketleri aktif olarak çalışıyor. Burada faaliyetlerini geliştiriyor ve genişletiyorlar. Bölgede yakın zamanda keşfedilen yeni mevduat, Rus şirketleri için daha da cazip hale getiriyor.
Rusya'nın çıkarları organik olarak Suriye'nin çıkarları ile birleştirilir. İçinde insanların barışına, kamu düzenine, barışına ve refahına ihtiyacımız var. Bu, yalnızca tek, entegre ve iyi yönetilen bir ülke tarafından gerçekleştirilebilir.
Sıcak günler İdlib'de. Hükümet ordusu eyaleti militanlardan ve onları destekleyen yabancı askeri güçlerden temizliyor. Umarım bu toprak yakında Şam'ın gücü ve kontrolü altına girer.
Abone olun ve en son haberler ve günün en önemli olaylarından haberdar olun.