Molly McGlynn bu filmi yapacağını hiç düşünmemişti. Bu hikayeyi beyazperdeye taşıma fikri hem çok acı verici hem de çok korkutucuydu.
Bunun nedeni, olay örgüsünün Uyar, İlk gösterimi bu hafta sinemalarda yapılan film, doğrudan onun kendi hayatından ilham aldı; orijinal adı uygun bir şekilde “duygusal bir korku hikayesi” Lanet olsun cehennem.
Şimdi McGlynn bunu başardığı için mutlu ve temelindeki tıbbi konulara odaklanan ilk filmi yaptığı için de mutlu. Uyar.
Ancak yakın zamanda verdiği bir röportajda CBC News’e kameralar çalışmaya başlayıncaya kadar bir karıncalanma hissettiğini söyledi – sadece kendi geçmişini beyazperdeye getirmeye geldiğinde değil.
Daha önce Fonda’yla Netflix komedi dizisinin setinde çalışmış olan McGlynn, “Çekimlerden önce Jane Fonda’ya bunun neyle ilgili olduğunu anlattığımı hatırlıyorum” dedi. Grace ve Frankie.
“Ben de bunun ikinci uzun metrajlı filmim olduğunu söyledim. Gözlerimin içine baktı ve ‘Burası çok tehlikeli bir bölge’ dedi.”
Şans eseri McGlynn için ilk değerlendirmeler geldi ve Uyar çoğunlukla olumlu eleştirel tepkilerden oluşan bir yığının üzerinde oldukça rahat oturuyor. Bu incelemelerin çoğu filmin odak noktasıyla ilgilidir: Mayer-Rokitansky-Kuster-Hauser sendromu (MRKH) tanısıyla mücadele eden 16 yaşında bir kız.
Hastalık, Lindy’nin (aynı zamanda 16 yaşında teşhis konulan McGlynn gibi) kısalmış bir vajinal kanalla doğduğu, rahim veya rahim ağzının olmadığı ve “manuel veya cerrahi yardım” olmadan asla seks yapmayacağı veya çocuk doğurmayacağı anlamına geliyordu.
Bu, McGlynn’in kadınlığını sorgulamasına ve “bir gencin hayatına atom bombası” gibi çarpan yaklaşan seks hayatıyla ilgili endişelerini dile getirmesine neden oldu. Yine de sadece projeye devam etmeye değil, aynı zamanda ona mizah katmaya da karar verdi.
“Esasen bu bedenlerle ve onların bizi nasıl yüzüstü bıraktığıyla ilgili” dedi. “Ve bana göre bedenler saçma ve mizah için olgun.”
Rita ve Lindy
Bu mizahı sürdürmek için McGlynn, Lindy’yi oynaması için Amerikalı aktris Maddie Ziegler’ı işe aldı. Schitt Deresi Yıldız Emily Hampshire, terapist annesi Rita’yı canlandırıyor.
Hampshire için bu dengeyi bulmak kolay olmadı; özellikle de travmayı yaşayan kişi odadayken. Ama baştan sona gülmenin bir yolunu bulduğumda, acı sonunda bir şekilde doğal hale geldi.
Hampshire, “Buna reşit olma travması diyoruz çünkü onun başına gelenler çok travmatik” dedi. “Ama (McGlynn)’in hikâyesini anlatış tarzında çok fazla mizah var. Ve bence en azından benim için başka birinin rolüne adım atmayı kolaylaştırdı.
Mizahın dışında, Rita ve Lindy arasındaki bazen zor olan ilişki de merkezi bir bileşendir. Uyar. Aynı zamanda ikisi de paralel bir şekilde vücutlarıyla savaşıyor; Film ilerledikçe Hampshire’ın karakteri meme kanserinin etkileri ve tedavisiyle ilgileniyor.
Ancak iki oyuncu kendilerini rahat hissettiklerini ve şaşırtıcı derecede kolay bir şekilde rollerine girebildiklerini söyledi – Hampshire’dan içgüdüsel olarak McGlynn’in gerçek annesinin hangi parfümü kullandığını (Black Opium) tahmin ettiğini, karakterinin nasıl kokacağı sorulduğunda Ziegler’e (basılamaz) bir iltifat uydurdu. Rita.
(Not: M ile başlar.)
Ancak ikilinin hissettiği dostluğun ötesinde, projenin gerçek çekiciliği her ikisi için de bu sendromu gün ışığına çıkarma fırsatıydı.
Hampshire, “Bunun gibi bir şey yapmak, diğer insanların farklılıkları konusunda kendilerini güçlenmiş hissetmelerine olanak tanıyor” dedi. “Umarım insanlar bu film hakkında böyle düşünüyorlardır.”
Ziegler, “Bence insanlar olarak hepimiz kendimize ve bedenlerimize karşı çok sert davranıyoruz” diye ekledi. “Topluluğun sesi ve yüzü olmak hiç hayal etmediğim bir şeydi. Bu yüzden bu gerçekten bir onurdur.”