Hep kendimi dünyanın en garip insanı olarak düşünürdüm. Fakat sonra dünyada ne kadar çok insan olduğunu düşünmeye başladım. Bu kadar çok insan arasında elbet benim gibi biri olmalıydı, kendini benzer yönlerden tuhaf ve kusurlu hisseden.
Sonra onu hayal etmeye başladım. Bir yerlerde oturmuş…
ya da sevdiğimi seni
hem gelecek günlere bıraktım seninle olmayı
seninle ölmeyi bir güzel
seninle..
|—||Cahit Zarifoğlu (via yazbittimi)|
Three photos taken in the same place, different times of the year.