semiha şakir
'in herkesin en az bir örneğini görmesi gerektiğine inandığım yıllık örneklerinden 96 tarihli olanında şöyle bir yazıya rastladım ki "creatia'ma" diye başlayıp "venezia" imzasıyla sona eriyor. tahmin ediyorum bunlar o dönem iki kızın kullandığı kokular (respectively) ve bu bile yazının devamını okumadan onlardan nefret etmemiz için yeterli sebep değil mi? venezia rumuzlu gerzek, arkadaşına caps ile "seni çok seviyorum!" diye bağırmış. umarım ikisinden biri buradadır ve bu entry'i okuyup kendi yazılarını hatırlar, utanç içinde ağlarlar.
(şimdi bunun altına cin gibi birisi gelip yıllık yazısı klişeleri
'ne bkz verir diye yazıyorum, gördüğümüz üzere bu başlı başına bir örnek oluşturduğundan ve bana hiç klişe gelmediğinden buraya yazmayı uygun buldum, aramaya inanmak yazanın bileği burkulsun)