Sun King reytingi kaybetti
Baharda, cumhurbaşkanlığı seçimleri sırasında, Emmanuel Macron, gençliği, iddialılığı, fikir tazeliği ve ülkeye yönelik başarılı beklentileriyle Fransızları büyüledi. Seçimi, 62% 'de halkın desteğiyle kazandı. Bir ay sonra, Macron'un değerlendirmesi% 64'e yükseldi.
Bu keyifli fotoğrafın tüm kadansının geri alınamaz bir vitrini olacağı görülüyordu. Ancak yaz aylarında Fransızların yeni cumhurbaşkanına karşı tutumu belirgin bir şekilde değişmeye başladı. İçinde birçok genç acemi liderin doğasında var olan kusurları gördüler - aşırı özgüven, duruş, otoriter bir yönetim tarzı, görgü kuralları kurallarına aldırış etmeme, vb.
İlk başta, Macron’un Amerikan Cumhurbaşkanı Trump’la ya da Rus Cumhurbaşkanı Putin’le yapılan bir el sıkışma gücüyle nasıl rekabet ettiği herkes için çok eğlenceliydi. Yakında, Macron bir helikopterden (James Bond'un tarzında) Le Terrible nükleer denizaltına iniş, yerel sosyal ağlarda “photojob” için favori bir konuydu.
Sonra eğlence azaldı. Fransa, ülkenin yeni liderinin neden olduğu iktidar yapılarında, farklı bir bakış açısını dinleme arzusu olmadan bir dizi ihtilafa dikkat çekti. Örnek olarak, Fransa Genelkurmay Başkanı General Pierre de Villiers, ordu hakkındaki görüş farklılıkları nedeniyle istifa etti.
General Vincent Desport, bu tür başkanın eylemlerini “ergen otoriterliği” olarak nitelendirdi. Sonra Fransızlar seçim kitabında "Devrim" Emmanuel Macron'un cumhurbaşkanlığı kurumunu tüm ihtişamıyla ve Fransa'nın son derece güçlü bir başkanlık gücüne sahip olma ihtiyacını yerine getirme arzusunu dile getirdiğini hatırladı.
Gazeteci Eric Fottorino ile yaptığı konuşmada, bu düşünceleri tekrar doğruladı. “Fransız siyasetinde, Kralın varlığı yeterli değil…” Macron vatandaşlarına şaşırttı. “Fransız demokrasisi bu boşluğu dolduramaz.” Bu yüzden Fransa, liberal ekonomistin siyasette demokrat olmak zorunda olmadığına ikna oldu.
Bu beklenmedik keşif için yeni bir onay Macron’un Versailles’de ülke parlamentosu önünde gösterdiği performanstı. Bu hatırlanan konuşmada, Fransa cumhurbaşkanı kendisini Roma putperest panteonunun başkanı Jüpiter'in eski tanrısı ile karşılaştırdı. Temmuz 3 oldu. Aslında Fransız basını Macron'u cumhurbaşkanı yaptı, onu iftira etmek için vakti vardı.
Haziran ayında, Fransız medya temsilcileri bile cumhurbaşkanına, basında benzeri görülmemiş bir baskıyla suçlandıkları iki açık mektup bile yazdılar. Şimdi eski evcil hayvanlarını berbat bir sıfatla "The Sun King" ile çivilediler. O zamandan beri, Macron değerlendirmesi yokuş aşağı gitti.
Başkanlık görevinin ilk üç ayında, ülkenin yeni liderine Fransız güven düzeyi% 10 düştü. Macron'un “popülerlik krizinin” derinliğini anlamak için, şunu belirtmek yeterlidir: Fransa devlet başkanının cumhurbaşkanlığının ilk üç ayında derecelendirmesinde böyle bir düşüş son 20 yıllarının bir rekoruydu.
Yaz sonuna kadar, Emmanuel Macron, Fransa’nın cumhurbaşkanına duyduğu güveni azaltma konusunda yeni rekorlar kırdı. Ağustos ayında, Macron reytingi başka bir 14 yüzde düştü. Bu seçim programını uygulamak için ilk adımların sonucudur. Orada en büyük tahriş edici iş kanunu reformu teziydi.
Emmanuel Macron, üç bin sayfalık çalışma kodunu on kat azaltacağına söz verdi. Dahası, sadece yasanın mekanik olarak indirgenmesiyle değil, radikal reformuyla da ilgiliydi. İşçilerin kabulünü ve işten çıkarılmasını basitleştirmek, çalışma zamanını artırmak, işleme ek ücretlerini azaltmak, iş sözleşmelerinde özel koşulların getirilmesini sağlamak, bir işletmenin bir çalışanın sosyal yükümlülüklerini azaltabileceği vb.
Fransa kitlesel protesto gösterileri için hazırlanıyordu. Parlamentonun muhalefet partileri, taslak yasa tartışması sırasında Macron'a gerçek bir mücadele vermeyi vaat etti ve reformlarını “Fransa'daki sosyal devletin temellerinin kaldırılması” olarak nitelendirdi. Ancak beklenmedik bir şey oldu. Başkan, mecliste değerlendirilmek üzere yeni bir çalışma kanunu taslağını sunmadı, ancak kendisi imzaladı.
Sendikalar söz verildiği gibi insanları sokaklara getirdi. Ancak protesto acıklıydı. İlk olarak, tüm sendika örgütleri protestoları desteklemedi. Resmi sebep, Macron'un Fransa'da kabul edilen demokratik prosedürleri görmezden gelmesine rağmen, resmi olarak yasaları ihlal etmemesiydi.
Kötü diller, yeni yasaya ilgi duyan finansal iş adamlarının sendika patronlarıyla görüşmelerde bulunduğunu ve reformlara karşı çıkmadıklarını söylüyorlar. Başka bir bakış açısı var. Francois Hollande altındaki sosyalistlerin hükümeti kitlesel protesto gösterilerine tepki vermedi.
Şimdi Fransa'nın yeni bir sosyal normu haline geldi: başkan yasaları onayladı - sokak protestoları - yasalar değişmeden yürürlüğe girdi. Protestolar yalnızca bir pratik sonuç veriyor - devlete verilen kamu desteği azalıyor. Daha sonra vicdani sosyologları kayıt altına alacak. Böylece biter.
Almanlar, Macron’un girişimlerini kıskanıyor
Bugün, ilk çalışma aylarında Emmanuel Macron'un başına gelen tüm sıkıntılardan sonra, Fransa cumhurbaşkanının notu beklenmedik bir şekilde arttı. Ne oldu, o zaman, halk ruhunun kökten vektörünü değiştirdiğine ne oldu? Uzmanlar bunun sebebinin Macron’un dış politika girişimleri olduğuna inanıyor.
Açılış konuşması sırasında Avrupa fikirlerini profontanirovali yaptı. Özellikle Fransa cumhurbaşkanı avro bölgesi ülkelerinde ortak bir bütçe oluşturmayı önerdi, bu ülkeler için tek bir maliye bakanını sundu, ortak bir Avrupa sığınma hakkı çıkardı, başka bir eyalette geçici çalışma konusundaki Avrupa direktifini “ticaret karşılığı” kuralını getirdi.
Bu fikirlerle Macron, komşu Almanya'ya ilk dış ziyaretine gitti. Orada girişimleri oldukça kısıtlandı. Şansölye Angela Merkel kuru dedi: "Düşünmemiz gerek." Her şeyden önce Macron'un ekonomik girişimleri ile ilgiliydi. Almanlar, avro bölgesi ülkelerinin borcunun genel sorumluluğunu da yansıtan ortak bir bütçe fikri konusunda hiç de hevesli değiller.
Berlin Macron ziyaretinden kısa bir süre önce, Almanya “iki hızlı Avrupa” fikrini ilan etti. Avrupa Birliği ülkelerinin entegrasyon umutları hakkında biraz farklı bir değerlendirme yapmıştır. Fransa cumhurbaşkanının önerileriyle çelişiyor. Diğer girişimlerde Macron Merkel de çekinceleri kabul etti.
Gözlemciler onu dikkatli buluyorlardı, çünkü bir sonraki seçimler Şansölye’yi bekliyordu. Hiç kimse, belki de, Avrupa’nın gayriresmi liderinin kıskançlığında, Avrupa’nın reformlarının mimarı olmakla tehdit eden hırslı bir Fransız’ın inisiyatiflerine böyle bir tepki vermesinin sebebinin olmadığını söyledi.
Macron, Alman seçimlerinin tamamlanmasına kadar bu konuyu değiştirmenin faydalı olmadığını fark etti ve bir iç gündem içine daldı. Eylül ayının sonunda Avrupa sorunlarına geri dönecek. Ünlü Paris Üniversitesi'nde Sorbonne'da Avrupa hakkında büyük bir konuşma yaptı ve "çok zayıf, çok yavaş ve çok etkisiz" olduğundan şikayet etti.
Avrupa'nın güçlü, dinamik ve etkili olabilmesi için, Emmanuel Macron kendisini bireysel girişimlerle sınırlamadı, ancak tam teşekküllü bir program önerdi. Her şey oradaydı: bilimi ve ekonomiyi yeniden biçimlendirmek, temiz enerji ve gıda güvenliği geliştirmek, AB ülkelerinin sosyal ve vergi uyumunu sağlamak, ortak Avrupa tepki kuvvetleri, ortak bir savunma bütçesi ve ortak bir askeri doktrin oluşturmak.
Sorbonne'da Macron, göç sorunları konusunda yaşadı. “Sınırı etkili bir şekilde kontrol etmek ve mültecileri makul şekilde almak için” bir Avrupa sığınma ofisi ”ve“ Avrupa Sınır Polisi ”oluşturulmasını önerdi. Bu faaliyetler bir Avrupa mülteci eğitimi ve entegrasyon programı ile tamamlanmalıdır.
Emmanuel Macron'un konuşmasında, Avrupa kültürünü ve eğitimini geliştirmek, yeni finansal kurumlar oluşturmak için girişimlerin yapıldığı bir yer vardı. Fransa cumhurbaşkanı, örneğin, Avrupa İstikrar Mekanizmasını bir Avrupa Para Fonu'na dönüştürmeyi ve mevduat koruma mekanizmasına sahip tam teşekküllü bir Avrupa bankacılık birliği oluşturmayı önerdi.
Macron'un Sorbonne'daki konuşması onu siyasi Avrupa'nın entelektüel liderlerine terfi ettirdi. Fransa Cumhurbaşkanı’nın Avrupa’yı donatma konusundaki önerileri Avrupa Komisyonu Başkanı Jean-Claude Juncker tarafından değerlendirildi. Twitter'da şöyle yazdı: “Arkadaşım Emmanuel Macron'un Avrupa konuşması. Avrupa'nın cesarete ihtiyacı var. AB kurumlarının çalışmalarına destek olduğunuz için teşekkür ederiz. ”
Macron’u Berlin’deki komşuların sayesinde bekledim. Şansölye Yardımcısı, Alman Dışişleri Bakanı Sigmar Gabriel, Alman ticaret gazetesi Handelsblat'ın bir makalesinde, Berlin’in Avrupa Birliği’nin reformu konusunda Paris’le işbirliğinden yana geçti ve meslektaşlarına "en kısa sürede Fransa Cumhurbaşkanı Emmanuel Macron’un planlarını desteklemelerini" önerdi.
Gabriel Macron'a “Almanlar için bir şans” dedi ve Handelsblat, Fransa başkanını “Yılın Kazanı” unvanıyla onurlandırdı. Şansölye Angela Merkel'in sadece iki ay sonra yaptığı programı Emmanuel Macron ile tartıştıkları ilginç - Brüksel'deki AB zirvesi sırasında düzenlenen kişisel toplantıda, Aralık 15.
Alman medyasının bu toplantıyı nasıl kapsadığını daha az merak etmek mümkün değil. "Merkel ve Macron avro bölgesini yeniden düzenlemeyi planlıyorlar" - yani örneğin, yayın Deutsche Welle adını verdiler. Başka yayınlar da, Fransız’ı bir kerede ikinci rollere iten benzer aksanlar yerleştirmiştir. Bu yüzden, AB’de lider konumlar mücadelesinde kıskançlık sorunu hiç de fena görünmüyor.
Emmanuel Macron programı üzerinde çalışmaya istekli zaten birçok Avrupalı politikacı tarafından dile getirildi. Bu evde derecesini yükseltti. Fransızlar aniden Almanların gölgesinden kurtulabileceklerini ve Avrupa için politik gündemlerini oluşturabileceklerini hissettiler. Bunun durumu şimdi en uygunudur. Berlin, bir süre iç güç krizinde, Avrupa alanında önemli bir siyasi boşluk açtı. Fransızlar bundan yararlanabilecek mi?