Urallar için en iyi ahududu çeşitleri ve yetiştiriciliğinin özellikleri
Kiler raflarını lezzetli reçel ve sağlıklı komposto ile doldurmak için bahçıvanlar tarlalarında çeşitli meyveler yetiştirir. Rus yaz sakinleri arasında en sevilen ve popüler meyvelerden biri ahududu. Kırmızı, sarı, turuncu çeşitleri vardır. Bazıları mevsimde 2-3 kez meyve verir - bir çalı yaklaşık 5 kg lezzetli ve güzel meyveler verir. Birçok yönden verim, büyüyen bölgeye bağlıdır. Makalede, Urallar için en iyi ahududu çeşitlerinin isimlerini ve açıklamalarını ele alacağız, yetiştiriciliğinin sırlarını öğreneceğiz.
Makalenin içeriği
Urallar için ahududu çeşitleri
Urallar sert bir iklime ve değişken havaya sahiptir - sabahları + 10 ° C ve güneşli, akşamları 0 ° C ve kar şeklinde yağış olabilir. Bu nedenle, güçlü bağışıklığa sahip dona dayanıklı çeşitlerin seçilmesi tavsiye edilir.
En iyi remontant çeşitleri
Bu çeşitleri onarmak, her mevsimde birkaç kez mahsul vermenin bir yoludur - yeni oluşanlarda geçen yılki sürgünlerde erken bir hasat yapılır, geç olanlarda. Çok fazla çilek almak için bahçıvanlar özel agroteknik kurallara uyar.
Yılda bir kez olgunlaşması garanti edilen geleneksel çeşitlerin aksine, remontant olanlar hava koşullarından korunmayı gerektirir ve ek gübreye ihtiyaç duyar.
Urallar için en iyi remontant ahududu çeşitleri:
- Bir raf. Erkenci ahududular Temmuz ayı sonunda olgunlaşır, Eylül başından itibaren meyve verir. Bir fırçada yaklaşık 10 büyük pembe-kırmızı çilek oluşur. Bir meyvenin kütlesi 3 ila 5 g arasında değişir.Çeşitlilik uygulamada çok yönlüdür, meyveler zengin tadı ve tatlı aroması ile ayırt edilir. Çalı başına 3 ila 7 kg verimlilik.
- Karamel. İlk mahsul Ağustos ayı başlarında ortaya çıkar. Çeşitlilik bakımda iddiasız - asıl şey sulama rejimini gözlemlemektir. Meyveleri büyük, ağırlığı 6 gr'a ulaşabilir.Renk zengin, tadı tatlı. Bahçıvanlar taze ahududu kullanır veya kış hazırlıklarını hazırlamak için kullanırlar - reçel ve kompostolar, konserveler ve jöleler pişirirler. Verimlilik, bir çalıdan yaklaşık 5 kg'dır.
- Turuncu harikası... Altın sarısı meyveleri olan orijinal bir remontant çeşididir. Burçlar küçüktür, aynı anda sürgünler oluşur. Meyve ağırlığı 4 ila 6 gr, tadı tatlı ve ekşidir. Çeşitlilik, mükemmel taşınabilirlik ve uzun raf ömrü ile ayırt edilir. Verim sabittir - çalı başına yaklaşık 5 g.
Büyük meyveli çeşitler
Büyük meyveler çoğunlukla taze tüketilir - sulu ve tatlıdırlar. Tatlılara da eklenirler - ahududu sayesinde basit bir kepçe dondurma bile güzel ve sağlıklı bir incelik haline gelecektir.
- Avrasya. Çeşitlilik, zararlılara ve hastalıklara karşı direnci, ani iklim değişikliklerine karşı bağışıklığı ile ayırt edilir. İçin harika yetiştirme Güney Urallarda. Çalı düz bir şekilde büyür, 1,5 m yüksekliğe ulaşır, Temmuz ayında çiçek açar ve meyveler Ağustos ayında olgunlaşır. Biri yaklaşık 4-5 gr ağırlığında, konik şekildedir. Renk koyu kırmızı, mat. Et tatlı ve ekşidir, aroması orta düzeydedir. Bir çalıdan yaklaşık 3 kg mahsul hasat edilir.
- Penguen. Bir çalıdan yaklaşık 6 kg olgun ve aromatik çilek hasat edilir. Yuvarlak konik şekilli, koyu kırmızı-pembe renklidir. Meyve eti yoğun, tatlı ve ekşidir, içinde küçük kemikler vardır. Birinin ağırlığı 4 ila 5 g'dır Çeşit kullanımda çok yönlüdür, mahsul mükemmel şekilde taze ve dondurulmuş olarak saklanır.
- Altın sonbahar. Ahududular 4 ila 7 g ağırlığındadır, meyveleri büyük, altın-turuncu renktedir.Ürünün çekici bir sunumu var, bu nedenle Altın Sonbahar sadece kişisel tüketim için değil, aynı zamanda satış için de yetiştiriliyor. Meyvenin hafif ekşili tatlı bir tadı vardır. Bir çalıdan yaklaşık 3 kg mahsul hasat edilir.
En tatlı
Yemek pişirmede tatlı hamurlu çeşitler kullanılır - ahududu kurutulur ve dondurulur, taze işlenir. C vitamini açısından zengindir - meyveler kış için lezzetli ve sağlıklı reçel yapar. Bu tatlı sizi grip ve soğuk algınlığından koruyacak ve bağışıklık sisteminizi güçlendirecektir.
- Erken tatlı. Büyük meyveli çeşit, Ural bölgesinde büyümek için idealdir - biraz hastadır ve her türlü hava koşulunda meyve verir. Meyveleri aynı şekil ve büyüklüktedir, eti serttir. Birinin ağırlığı yaklaşık 5-8 gr, tadı bal, aroması zengindir. Bir çalıdan 3-4 kg toplanır.
- Polana. Sabit verime sahip dona dayanıklı bir çeşittir. Ahududular gölgede yetiştirilir - bu olgun ve iri meyvelerin sayısını değiştirmez. Olgunlaşma süresi, Temmuz ayının ilk yarısından Ekim ayı başına kadar uzatıldı. Tadı ve aroması tatlıdır, çalılardan yaklaşık 5 kg mahsul hasat edilir.
- Bell. Kendi kendine tozlaşan çeşitler kuraklığa dayanıklıdır, bu nedenle minimum sulamayla bile mükemmel verimlilik gösterir. Orta büyüklükte meyveler, bir ağırlık 3 ila 5 gr.Tadı, ekşi ve acısız tatlı baldır. Klasik kızıl renk. Bahçıvanlar çalılardan 3 ila 6 kg olgun ve güzel meyveler toplar.
erken
Erken çeşitler, kısa yazları olan bölgeler için uygundur - çabuk olgunlaşırlar, hastalanmak için zamanları yoktur. Orta derecede meyve vermede farklılık gösterirler, özel gerektirirler ayrılma ek pansuman şeklinde.
- Vera. Küçük çalılar ve yarı yayılan sürgünler içeren bir çeşittir. Meyveleri sulu ve tatlı tutmak için bol sulama önerilir. Çalı başına verim yaklaşık 4 kg, tadı hoş, eti serttir. Hasat birkaç aşamada gerçekleşir - ilki en büyük olanıdır. Uygulamada, Vera ahududu evrenseldir - onları taze ve işlenmiş yemeyi severler.
- Parlak. Tatlı ve ekşi bir tada sahip kompakt meyveler. Çalılar orta büyüklükte, sürgünler kuvvetlidir. Meyve eti hafif sulu, aroması parlak. Ahududu uzun süre dallara asılır, parçalanmaz. Ürün her mevsim 4-6 kez hasat edilir. Parlak hastalıklara ve zararlılara dayanıklıdır, stabil verim gösterir.
- Patricia. Tüm bahçıvanlar arasında popüler bir çeşittir. Meyve eti yumuşak ve tatlıdır, bir meyvenin ağırlığı yaklaşık 5 gr.Renk parlak kırmızıdır, şekli hafif silindiriktir. Çalı başına 4 ila 8 kg arasında verimlilik. Patricia çeşidi uzun süreli depolama için tasarlanmamıştır - nakliyeyi iyi tolere etmez. Taze meyveler tavsiye edilir.
Sezon ortası
Mevsim ortası ahududu arasında birçok tatlı çeşidi vardır - yemek pişirmek ve süslemek için idealdirler. Meyveleri büyük, renk bakımından zengindir. Tadı ve aroması parlak.
- Monomakh'ın şapkası... Şekil piramit şeklindedir, ucu hafif yuvarlatılmıştır. Bir meyvenin ağırlığı 7 ila 20 g arasında değişir.Tadı tatlıdır ve hafif ferahlatıcı bir ekşiliktir. Yapı yoğundur, hasat sırasında parçalanmaz ve ufalanmaz. Çalıdan yaklaşık 6 kg toplanır. Çeşidin donma direnci ortalamanın üzerindedir, ancak zengin bir hasat elde etmek için Monomakh Şapkasının ek beslenmeye ihtiyacı vardır.
- Herkül. Çalı koniktir. Dut ağırlığı 5 ila 15 gr arasındadır.Renk parlak, ahududu kırmızısıdır. Bakımda iddiasız olan hastalıklara ve zararlılara karşı dirençte farklılık gösterir - sadece Urallarda değil Sibirya'da da büyümeye uygundur. Verimlilik sabittir, çalı başına yaklaşık 5 kg. Eksiklikler arasında, çalıların üzerinde keskin dikenlerin varlığına dikkat çekiliyor.
- Kuzmin'in haberleri... Kısa ve soğuk yaz bölgeleri için idealdir. Meyve ağırlığı 2 ila 5 g arasındadır, aroma zayıftır. Tadı tatlı ve ekşidir, eti yoğundur. Kuzmin'in haberi uzun süreli depolama ve nakliye için uygun değil. Verim ortalamadır, bahçıvanlar çalılardan yaklaşık 3 kg küçük çilek toplar.
Geç
Geç çeşitler, büyük meyveler ve tatlı tadı ile ayırt edilir.... Ağustos ayının ortasına kadar olgunlaşırlar ve bakım için özel agroteknik kurallar gerektirmezler.
- Elmas. Onarılan ahududular, zengin bir hasat için güneşli alanlara ekilir. Bir meyvenin ağırlığı yaklaşık 7 gr, rengi zengindir, eti yoğundur. Ahududu tatlı bir tada sahiptir, şekli altta hafif sivri uçludur. Elmas, kışa kadar meyve verir - bahçıvanları bol bir hasatla memnun eder. Bir çalıdan yaklaşık 4-5 kg çilek toplanır.
- Polka. Çeşitlilik iştah açıcı bir görünüme sahiptir - büyük meyveler demet halinde, her biri 5-10 parça olgunlaşır. Başlıca kültür hastalıklarına dayanıklı, iddiasız bakım. Çalıların üzerinde çok az diken vardır, bu nedenle bahçıvanlar hasat sırasında ellerini çizmekten korkmazlar. Tadı orta derecede tatlı ve suludur. Verimlilik çalı başına 3-7 kg.
- Taganka. Burçlar yarı yayılan, kompakttır. Meyve 5 gr ağırlığında, rengi parlak koyu kırmızı bordo. Ahududular sapından kolayca ayrılır, eti sulu değildir, tadı zengindir. Bir çalı 5 kg'a kadar hasat verir. Uygulamada, Taganka ahududu evrenseldir.
Urallarda büyüyen ahududuların özellikleri
Lezzetli ve zengin bir hasat elde etmek için dikim ve bakım kurallarına uyulması tavsiye edilir. Her aşama önemlidir - tohum hazırlama, alan seçimi, ekim, bakım gereksinimleri, hastalıklardan ve zararlı böceklerden korunma.
Ekim için en iyi zaman ne zaman - ilkbahar veya sonbaharda
Dikim zamanlaması çeşide bağlıdır. Onarılan çeşitler ilkbahar ekimine uygundur - yaz ortasına kadar olgunlaşmak ve ilk hasadı vermek için zamanları vardır. İlkbaharda ahududu nasıl ekilir? Toprak önceden hazırlanır - baharın başlamasından bir ay önce. Arazi enkaz ve yabani otlardan arındırılır, kazılır ve sert ve büyük topaklardan kurtulmak için gevşetilir.
Sonbaharda ortak ahududu dikmek için toprak 2-3 ayda hazırlanır. Geniş ve güneşli bir alan seçmeniz önerilir - ahududu, diğer meyveler gibi, güneşi ve sıcaklığı sever. Ahududu alanı bataklıklardan, sellerden ve yeraltı sularından uzakta olmalıdır. Aksi takdirde mantar riski yüksektir.
Dikkat! Patates, patlıcan, biber ve diğer patlıcangiller daha önce yetişen ekim yerlerini seçemezsiniz. Aynı yere art arda 5 yıldan fazla ahududu ekilmesi de tavsiye edilmez - toprak "yorulur", vitaminlerini ve mineral bileşenlerini kaybeder.
İniş kuralları
Ahududular ayrı çalılara veya sıralara ekilir. İlk seçenek için deliklere ihtiyaç vardır - önceden yapılırlar ve birbirlerinden 1 m mesafede bulunurlar. Burcun kökleri bir sığırkuyruğu solüsyonunda nemlendirilir ve deliğe daldırılır, üstüne kuru toprak serpilir ve avuç içlerinizle hafifçe tokatlanır. Sıralar arasında önerilen mesafe 2 m'dir.
İkinci ekim yöntemi için 45 x 50 cm'lik bir hendek hazırlanır, çalılar arasındaki mesafe en az 50 cm olmalıdır, hendek bir besin karışımı ile doldurulur - çift süperfosfat ve sıvı mullein mükemmeldir.
Dikim aşamasında azotlu elementler eklemek erkendir - genç çalıların gelişimini olumsuz yönde etkileyebilirler. Fideler bir hendeğe yerleştirilir, toprağa serpilir ve humus serpilir.
Bakım özellikleri
Bakımın ana aşaması uygun sulamadır. Bitkiye çok fazla nem verilmesi tavsiye edilmez - bu, çürümeye ve hastalığın gelişmesine yol açar. Optimum sulama programı, kuru havalarda her 20 günde bir, 15 günde birdir. Her ıslanmadan önce bahçıvanlar toprağı gevşetir, bu da kökleri besler ve gelişimini teşvik eder. Gevşetirken, kök sistemine zarar vermemek - zemine 5 cm'den fazla batmamak önemlidir.
Dikimden 2 yıl sonra bahçıvanlar toprağa mineral gübreler uygular. Azot içeren pansumanlara özellikle dikkat ederler - ahududu yokluğuna tahammül etmez. Çalıların ayda bir kez sıvı sığırkuyruğu veya dulavratotu infüzyonu ile sulanması önerilir. Bu basit ilaçlar bitkinin bağışıklık sistemini güçlendirir ve zararlı böceklere karşı korur.
Dikkat! Atış jartiyer, tımarlamada önemli bir rol oynar. Çalıların meyvenin ağırlığı altında kırılmaması için yapılır.Fan şeklindeki yöntem yaygındır - bir kafes için sürdükleri çalılar arasında, bir ve diğer burcun sürgünlerinin bir kısmının farklı yüksekliklerde bağlandığı. Dıştan bakıldığında, bu tasarım bir hayrana benziyor.
Urallarda meyveler olgunlaştığında
Erken ve orta sezon çeşitleri, Temmuz ortasından Ağustos başına kadar olgunlaşır. Uzun bir meyve verme dönemleri var - Ekim ayının başına kadar olgun meyvelerle ziyafet çekiyorlar.
Geç çeşitler Ağustos ortasına kadar olgunlaşır ve ilk dona kadar meyve vermeye devam eder - Urallarda bu Ekim ortasıdır. Çalıların üzerine olgun meyveleri aşırı maruz bırakmamak önemlidir - dallar ağırlıklarının altında kırılır. Deneyimli bahçıvanlar, renk ve şekil kazandıktan hemen sonra ahududu toplar.
Nakledildiğinde
Ahududu nakledilen her 5-6 yılda bir. Bu, meyvelerin verimini, lezzetini ve görünümünü artırır. Bahçıvanlar bunu ilkbahar, yaz veya sonbaharda yapar - katı kurallar veya kısıtlamalar yoktur.
Daha önce soğan, ot veya baklagillerin yetiştiği bahçeye ahududu ekilmesi tavsiye edilir. Bir hendek veya tek (çalı) dikim türü seçin. Fideler dikilir, toprakla kaplanır ve malçlanır. Bitkinin yeni bir yere hızla adapte olabilmesi için, bir püskürtücüden bir odun külü çözeltisi püskürtülür.
Sonuç
Urallarda yetişmek için bahçıvanlar hava değişikliklerine dayanıklı çeşitleri seçerler. Bunlar ahududu Eurasia, Diamond, Shiny, Shelf. Dikim için yer altı ve yer altı sularından uzakta güneşli ve ferah bir alan seçin.
Meyveler, zemini kazdıktan ve molozları çıkardıktan sonra sıra veya çalılara ekilir. Ahududu mineral takviyelerini sever - özellikle nitrojen içeren bileşenlerle. Temmuz veya Ağustos'a kadar olgunlaşır - zamanlama çeşide bağlıdır. Çeşitlerin çoğu taze tüketime, tatlı yemekleri, konserveleri ve kompostoları hazırlamak için uygundur.