|8||


14


15
|Kaderini
Değiştiren Olay


Silifke'de ilkokulu bitirip ortaokula başlayan küçük Turgut, renkli düşlerinin sonu olan talihsizlikle burada karşılaşır. Bu talihsizlik, Turgut'un kaderini de değiştirecektir. Çünkü eşekten düşüp kolu kırılmasa, belki askeri okula girecek ve istediği gibi iyi bir pilot olacak ama, birgün politikaya atılıp kitleleri coşkuyla dalgalandıramayacak, topluma o güne kadar duymadığı yepyeni şeyler söyleyemeyecek, önce Başbakan sonra Cumhurbaşkanı seçilemeyecek ve adını tarihe yazdıramayacaktır.
Silifke'de eşekten düşen Turgut'un kolu kırılır. Götürülmediği doktor kalmaz ama, kolu tam anlamıyla iyileşmez. Kolundaki sakatlık yüzünden o yıllarda çok istediği halde askeri okula gidemeyecektir.
Turgut Özal, kaderini etkileyen eşekten düşme olayını anlatırken, o günleri yeniden yaşar gibidir :
"Ailece pikniğe gitmiştik. Akşam eve dönüyorduk. Eşeğe bindirdiler beni. Eşek, bizimle birlikte gelen ailenindi. O ailenin oğlunu da yanıma oturttular. Bir ara eşek hızlandı. Eşeğin semeri kaydı, ikimiz birlikte eşekten düştük. Ben kolumun üstüne düştüm. Acıyla kıvranıyordum. Yetişip kaldırdılar. Kolum fena kırılmış, kemik fırlayıp etimden dışarı çıkmıştı. Hemen doktora götürdüler. Doktor sarıp alçıya aldı, fakat bir türlü tutmadı, eğri kaldı. Babama bir kırıkçıyı tavsiye ettiler. Eve geldi, kolumu yeniden kırdı, sardı. Kolum iyileşti ama, sol koluma göre kısa kaldı. Böylece çok istediğim halde havacılık okuluna girip pilot olamadım."
Pilot olma düşü sona eren Turgut Özal, babası Silifke'den Mardin'e atanınca, ortaokulu orada bitirir. Sıra lise öğrenimine gelmiştir. Fakat o yıllarda, birçok ilde olmadığı gibi Mardin'de de lise yoktur.
Aile, Turgut'u paralı yatılı olarak Konya Lisesi'ne gönderir. Lise birinci sınıfı orada okur. Ortaokulu bitiren kardeşi Korkut'la birlikte bu kez Kayseri Lisesi'ne gider. Dayısı Süleyman Bey de (Hafize Hanım'ın kardeşi, Hüsnü Doğan'ın babası) Kayseri'de oturmaktadır, iki kardeş, dayılarının evinde kalırlar.
Baba Mehmet Sadık Bey, Mardin'den Kayseri'ye tayinini ister. İsteği kabul edilecek ve aile tekrar biraraya gelecektir. Meh-
|met
Sadık Bey'le Hafize Hanım, Malatya'da doğan Korkut ve Silifke'de
doğan Yusuf Bozkurt'un eklenmesiyle sayısı üçe çıkan çocuklarını
okutabilmek için ellerinden gelen tüm çabayı gösterirler. Çocukların
üçü de zeki ve akıllıdır. Fizik olarak da birbirlerine çok
benzerler.


Turgut, Kayseri Lisesi'ndeki ilk aylarında biraz bocalayacaktır. Birinci dönem sonunda karnesinde beş zayıf vardır, ikinci dönemde çok çalışır ve bütünlemeye kalmadan sınıf geçer. Ertesi yıl mezun olur. Artık lise diploması elindedir ve üniversite yolu gözükmüştür.
İstanbul'a 1945 yılında gelir. Düşlerini süsleyen, gelmeyi çok istediği halde o güne kadar bir türlü gelemediği bu güzel kent, onun aynı zamanda son durağı olacaktır.
Siyasal Bilgiler Fakültesi, İstanbul Teknik Üniversitesi ve Yüksek Öğretmen Okulu sınavlarına girer. Üçünü de kazanır. Bunlar arasında İstanbul Teknik Üniversitesi Elektrik Mühendisliği Fakültesi'ni tercih edecektir. Gözü mühendisliktedir ve mühendislik o yıllarda gözde mesleklerden biridir.
Turgut Özal, üniversiteye kaydını yaptırır ve burs almak için başvurur. Üniversite yurdunda kalmakta ve bütün günleri ders çalışmakla, üniversite ile yurt arasında gidip gelmekle geçmektedir. Arkadaşları gezmeye, eğlenmeye, sinemaya giderler. O, yurttaki odasına kapanıp saatler boyu ders çalışır. Başarılı ve çalışkan bir öğrencidir.
İlk ve Son "Tekbir" Sesleri
Turgut Özal, liseyi bitirdiği için Kayseri'de bırakmak zorunda kaldığı kardeşi Korkut'la üniversitenin ikinci sınıfındayken tekrar biraraya gelecektir. Korkut da liseyi bitirmiş ve İstanbul Teknik Üniversitesi'ne girmiştir.
Kardeş dayanışması, Turgut Özal'ın üniversite dışındaki çevreye de açılmasını sağlar. İki kardeş, "Anadolu'nun bağrından kopanları istanbul'a alıştırma kulübü" adında bir kulüp kurarlar. Önce 10 olan üye sayıları giderek artar. Aralarında para toplar ve her ay kura ile belirledikleri kulüp üyelerinden birine ziyafet çekerler.
Süleyman Demirel, Necmettin Erbakan, Mehmet Turgut ve
|Geri||


İleri 