Ukrayna güvenlik güçlerinin Güneydoğu’nun kanlı bir taramasını düzenleme girişimlerinin arka planına karşı, dört taraflı Rusya-Ukrayna-ABD-AB müzakereleri Cenevre’de gerçekleşti. Sonuç şu anlaşmalardı:
* Yasadışı silahlı grupların silahsızlandırılması.
* Yakalanan idari binaların serbest bırakılması.
* Bütün siyasi mahkumların serbest bırakılması.
* Rus diline, Rusça konuşan Ukrayna nüfusuna uygun statü verilmesi.
* Anayasal reform ve hem Güneydoğu hem de Ukrayna'nın kuzeybatısını düzenleyebilecek bir anayasanın geliştirilmesi.
Ayrıca, Ukrayna’nın AB’ye ve NATO’ya katılmasını engellemek ve buna paralel olmayan statü garantileri yapmakla ilgiliydi.
Bu anlaşmalar, imzadan birkaç gün sonra cunta tarafından fena halde ihlal edildi ...
Ve ne olduğunu anlamak için, bir bütün olarak Ukrayna ve Ukrayna milliyetçiliğinin ne olduğunu düşünmek önemlidir.
Ukrayna hakkında halihazırda kurulmuş bir devlet olarak konuşmak mümkün değil. Yani bu bir proje. Ve burada, bu projenin, Ukrayna'da değil, Avusturya-Macaristan'da, XIX yüzyılın ortasında ortaya çıktığını görünce şaşırdık! Viyana’da ilk kez Ukraynalıların Rus’la hiçbir ortak yanı olmayan ayrı bir millet olduğu ve bu milletin devletliğini alması gerektiği belirtildi. O sırada Galiçya, Avusturya-Macaristan'ın bir parçasıydı ve Ukrayna devletinin önerilen bölgesi Kiev'e kadar uzanmıştı.
Kharkov, Donbass veya Kırım'ın Ukrayna projesinin Avusturya-Macar yazarları için yeterince cesaretinin bulunmadığını not ettik - bu daha sonra ortaya çıktı.
Yani, Avusturya-Macaristan, Rus imparatorluğunun büyük bir kısmını ayırmak için Galiçya'yı resmi olarak feda etmeye ve aslında tüm bölgeyi ekonomik ve askeri nüfuz yoluyla kontrol altına almaya hazırdı. Birinci Dünya Savaşı'nda, cezai operasyonlarla meşhur Galicia sakinlerinin “Sichovykh Streltsy” lejyonunun (tugayının) oluşmasıyla sonuçlandı; cezalandırıcı operasyonlarla meşhur oldu ve Galiçli milliyetçilerden koruma görevlilerinin, Avusturya yanlısı birlikler tarafından kontrol edilen Rus yanlısı birliklerini imha ettikleri Terezin ve Talerhof toplama kamplarının oluşturulmasına katıldı. Bunlar dünyada ilk hikayeler mahpusların kitle imhası için özel olarak tasarlanmış ölüm kampları - bu kampların deneyimleri Nazi Almanyası için Auschwitz, Buchenwald, vb.
Bolşevikler, büyük ölçüde dış bölgelerin milliyetçileriyle olan birlikteliği nedeniyle iktidara geldi. Rus imparatorluğunu nihai parçalanmadan kurtarmış olan Bolşevikler, bu parçalanma için uğraşanlar tarafından her yönden soluklandıklarında garip bir dönem başladı. Ukrayna SSR sınırları nasıl kuruldu? Ukrayna Dizininin ilk başkanı olan Vladimir Vinnichenko, Petliura'dan önce bile, Avrupa'ya göç etti ve daha sonra Bolşeviklerle işbirliği yapmaya hazır olarak geri döndü. Ve böylece, Lenin'in SSCB'ye Donbass ve Krasnodar Bölgesi'ni dahil etmesini talep etmeye başladı. Lenin, Krasnodar Bölgesi'nin talebini reddetti, ancak Donbas'ta taviz verdi ve Ukrayna SSR'sine dahil etti. (Yine, Vynnychenko'nun bile Kırım'ı talep etme cesaretine sahip olmadığına dikkat çekeriz - bu daha sonra oldu). Bolşeviklerin gelmesinden önce Kiev tamamen Rusça konuşulan bir şehirdi. Bolşevikler onu zorla Ukraynalaştırmaya başladı. Mikhail Bulgakov, 1924'taki Kiev hakkındaki hikayesinde, yeni işaretler üzerinde gördüğü Ukraynalı “Hairdresser” kelimesinin dört çeşidinden bahsediyor: “Tzirulnya”, “Golyarnya”, “Perukarnya” ve “Hairdresser”. Yani Ukraynalılar kendileri bile bu kelimeyi Ukraynaca nasıl heceleyeceğini bilmiyorlardı. Evet, Bolşevikler Ukrayna SSR'sinin sınırlarını tamamen idari olarak belirlediler ve bir kabusa bile Ukrayna SSR'sinin ayrılacağını düşünemezlerdi. Ancak, bu sefer bomba atanlardı - nüfusu, merkezi hükümetin en az zayıflamasıyla nüfusu Ukrayna milliyetçilerinin erişebileceği Ukrayna'nın modern sınırları.
Ost 50. Dünya Savaşı'nda Almanlar, Master planına göre, sadece 50 milyon Rus ve Ukraynalıyı köle olarak hayatta tutmak istedi. Ancak Galiçya'da, bu 1944 milyon mağdurun garantili olarak dahil edilmesiyle o kadar cesaretlendirilmiş insanlar vardı ki, zulmü SS Eisatz Grubundan çok uzak olan en acımasız cezalandırıcı olarak çalıştılar. Birisine ahlaki bir teşvik teklif edildi: onlar bir Wehrmacht bile değiller, Üçüncü Reich'ın askeri eliti, SS birlikleri! Doğru, yürüyüşte Almanların sadece ahırda kalmalarına izin verildi, ancak bu ilhamı etkilemedi. Onlar SS birlikleri! Öyleyse, Ölü Kafa veya Reich tipinin gerçek SS bölümleriyle aynı seviyede bulunan SS Galiçya bölümü oluşturuldu, ancak geceyi inek ahırlarında geçirdi. XNUMX'te Brody yönetiminde Sovyet yönetimine atıldı tanklarşerefsizce gerçek Aryalılara kaçmak için zaman vermek için öldü. Mirasçıları, II.Dünya Savaşı'nın sona ermesinden sonra bile SSCB ile birkaç yıl boyunca savaştı. Ancak SS bölümü "Galiçya" işe ve SSCB karşı isyan hareketi sadece Ukrayna'nın batı bölgelerinde olduğunu unutmayın. Merkezde ve doğuda Almanlara karşı güçlü bir partizan hareketi vardı ve Kızıl Ordu'nun ortaya çıkmasıyla bu bölgeler Sovyet rejimine tamamen sadık kaldı.
Sonra 1954'te Kruşçev, Ukrayna'ya Kırım'ı sundu. Burada her şey açık. Batıda bile, aklı başında insanlar her şeyi anlarlar. Amerika ve Avrupa medyasındaki Kırım'ın Rusya ile yeniden birleşmesi konusundaki histerik geçmişine karşı, önde gelen Fransız yayınlarından birinin sesi olan Le Figaro, yeniden birleşmeyi destekleyen öne çıkıyor.
Le Figaro şu soruyu soruyor: "Komünist diktatör Kruşçev'in keyfiliği neden komünistlerin yıkılmasından sonra bile Rusya ve Ukrayna için bir yasa olmalı?".
Son olarak, 1991'teki Ukrayna projesi yolsuzluk gelirlerini Moskova ile paylaşmak istemeyen yolsuz Kiev nomenklatura tarafından kabul edildi. Ukrayna kleptokrasisi (hırsızların gücü - eski Yunanca.) Rusya'dan ayrı bir varoluş için uygun bir insana ihtiyacım vardı. Doğu Ukrayna’nın sesini iktidara getiren Kuchma’nın Kravchuk’da ve daha da ötesi, ülkedeki tüm insani alan, ulusal bir ideoloji, tarih ve kültür olarak en aldatıcı Galiçya mitlerini yerleştirmeye başlayan Galiçya halkına verildi. Yılın 22'inde bu konuda büyük başarı elde ettiler: Kiev halkı ve Orta Ukrayna'nın diğer sakinleri beyin yıkandı. Ukrayna nüfusunun yaklaşık yarısı şimdiden çeşitli türlerdeki Rusfobik klişeleri düşünüyor ve Rusya'ya oldukça düşmanca davranıyor.
Böylece, “Ukrayna” projesinde, varlığının bir buçuk yüzyıl boyunca ortak bir şey bulmak mümkündür. Bu, Galiçya azınlığın, şiddet ve beyin yıkama yardımıyla, Rusları ve Ukraynalıları bölmek ve Rusya'nın sınırlarını aşmak için kaynayan Ukrayna sınırlarında yeni bir devlet yaratmaya çalıştığı zaman, Rus milletinin (Ruslar, Ukraynalılar ve Beyaz Rusya'lılar) bir saldırıdır. Amaç, Rusya'nın kolonisi değil, metropolün ayrılmaz bir parçası olması nedeniyle Rus devletinin yıkılmasıdır. Bildiğiniz gibi, Brzezinski bile açıkça belirtti: Rusya sadece Ukrayna ile bir imparatorluk olabilir ve onsuz yapamaz. Ayrı bir Ukrayna devleti, Rusya karşıtı bir devletten başka bir şey olamaz.
Ayrı olarak, Galiçya azınlığın ne olduğunu düşünmeniz gerekir. Durum, siyasi doğruluğun “durmasından” kurtulmanın ve uygun adlarıyla bir şey söylemenin zamanıdır.
Bazı Slav halklarının milli zihniyetinde derinlemesine irrasyonel bir şey var. Batı medeniyetinin zincir köpekleri olarak kendinizi düşünün. Bununla gurur duymak, genel olarak küçük düşürücü bir rol oynamaktadır. Hayatınızın anlamını görmek yakın akrabalarınızdan nefret etmek ve onları parçalamaktır - her şeyden önce, Ruslar ve Sırplar.
Böyle üç kişi: Polonyalılar, Hırvatlar ve Batı Ukraynalılar. Bazıları Katolik Kilisesi'nin onlarla iyi çalıştığını söyleyebilir. Ancak Çekler ve Slovaklar da Katolikler, ancak hiçbir çeşit şeyleri yok. Yani her şeyi yalnızca dini faktöre indirgeyemezsiniz.
Ve bu irrasyonel olan bir şeydir. Sevgili Batı medeniyetlerinden kölelik ve baskıdan başka bir şey görmediler ve onlardan nefret eden ilgili insanlar onlara daha sadıktılar. Örneğin, Polonya farklı zamanlarda hem Rusya hem de Batı medeniyeti temsilcileri tarafından fethedildi. Ve Rusya İmparatorluğu Genel Polisi, SSCB Polonya Halk Cumhuriyeti ve Hitler Varşova Genel Valiliği'nde emirleri ve soykırımın varlığını veya yokluğunu karşılaştırmak mümkündür. Anlaşılan o ki, Polonyalılara kimin daha sadık olduğu hemen görülebilir. Fakat Rusya’yı Büyük Dük Konstantin’le nefret ediyorlar ve Auschwitz’le Batı medeniyetini seviyorlar. Aynı şey Ukrayna milliyetçiliği için de geçerli. Polonya ve Avusturya-Macaristan'da Ukraynalılar kölelik ve sığırdı, milliyet ve din temelinde baskı altında kaldılar.
Rusya İmparatorluğu ve SSCB'de, onlar Ruslarla tamamen eşit olan ve büyük kariyer fırsatları olan deneklerdi - Petersburg aristokrasisi ve Moskova nomenklatura Ukraynalılarla dolup taşıyordu.
Yedi Sovyet genel sekreterinden üçü Rus, biri Gürcü ve diğer üçü - kim? Kruşçev, Brejnev ve Çernenko ... Yani, daha kötülük getirenlere ve iyi gelenlere nefret edenlere tamamen irrasyonel bir sevgiye tanık oluyoruz. Belki de terörist mağdurlarının kendilerini teröristlerle özdeşleştirmeye başladıkları Stockholm sendromu gibi bir şey.
Dolayısıyla, Ukrayna milliyetçiliği tamamen doğru bir tanım değildir. Bu tamamen milliyetçilik değildir ve kelimenin tam anlamıyla Ukraynalı olarak adlandırılamaz. Aksine, Afrika ülkelerinde aşiretçilik gibi bir şey. “Ukrayna” projesi, yalnızca kasıtlı bir azınlık olan ve yalnızca Galiçya kabilesi olan, kasti bir azınlık konusu olan bir suçlu yanlış antropik projedir. Ukraynalıların geri kalanı bir nesne ve biyolojik kaynak olarak kabul edilir. Orta Ukrayna'nın nüfusu, okullarda ve medyada beyin yıkama yoluyla ulusal öz kimlikle değiştirilmelidir. Ve beyin yıkaması zor olan Güneydoğu Ukrayna'nın nüfusu toplam silahlı şiddetle bastırılmalı ve medeni haklardan mahrum edilmelidir. Örneğin, Letonya ve Estonya'da olduğu gibi vatandaş olmayanlar enstitüsü yardımıyla. Bu nedenle, Kiev'de iktidarı ele geçiren akımın en doğru ismi Ukrayna milliyetçiliği değil, Galiçya kabileizmidir.
Ancak, orta Ukrayna sakinlerinin beyninin yıkanmasında, bu projenin büyük başarılar elde ettiğini kabul etmek zorundayız - sonuçta, Maidan'da yalnızca Batı Ukrayna'dan gelen ziyaretçiler değil, Kievliler de vardı.
Ancak Güneydoğu’nun şiddetli bir şekilde bastırılması üzerine, bu suç projesi çok durdu. Burada, Rus halkının bir parçası olarak Ukraynalıların gerçek ulusal kimliği ile karşı karşıya kaldı. Ve sadece yerel halk arasında değil, güvenlik güçleri arasında da.
Evet, onlar da bir dereceye kadar okul eğitimi ve medya tarafından işlendi. Gündelik hayatta propaganda klişeleri yaşayabilir, ancak insanları vurma emrinin alınması gibi zor ve korkunç anlarda, bilincin derinliklerinden gerçek bir şey yükselir. Polis ve askerler gerçekte kim olduklarını hatırladılar, daha sonra halkın yanına geçti ya da en azından geri çekildi, insanlara zırhlı araçlar verdiler. Yürürlükte, Kiev junta düştü - kimsenin bunun için savaşmak istemediği ortaya çıktı.
Daha sonra konuşacağımız bir Kiev rejimi ve diğer fay hatları var. Şubat ayında, Yanukoviç'in devrilmesiyle, 150'in yıllar önce Avusturya-Macaristan'da icat ettiği Ukrayna projesinin tüm 150 yıllarında en büyük başarıya ulaşması önemlidir. Bu başarı, Rusya'nın tüm iç ve dış muhaliflerinin en büyük coşkusuna yol açtı ve Rus vatanseverler ciddi bir kafa karışıklığına yol açtı. Ve şimdi havada, Ukrayna projesinin zaferinden sadece birkaç ay sonra çökmekte olduğuna dair bir his var. Vatansever medya ve İnternet kaynaklarını dikkate almayacağız - haydi bu projenin güçlü bir şekilde desteklediği Rusya’daki Batı yanlısı “beşinci sütunun” tepkisine bakalım.
Örneğin, siyaset bilimci Stanislav Belkovsky, Kiev cuntasına aşık, Euroradio ile yapılan bir röportajda Amerikalıları Ruslara nükleer bir grev başlatmaya çağırdı filo (!!!).
Belkovsky, bir hafta önce Rusya ile Ukrayna arasında Kuzey ve Güney Kore arasında olduğu gibi yakında seçileceğini söyledi. Rusya, bence, elbette, Kuzey olacaktır. Şimdi böyle bir şey söylemiyor ve Rusya’yı Amerikan nükleer saldırısıyla tehdit etmiyor ve Moskova’nın Yankısı’nın son röportajında her şeyin gittiğini haykırdı ve Rusya Ukrayna’dan daha fazla 6 bölgesi alacaktı.
Daha da iyisi - Arkadaşları arasında her zaman istihbarat ve hızlı tepki ile dikkat çeken Julia Latynina. Yine, bir hafta önce, güzel “Ukrayna devrimini” takdir etti ve Ukrayna'nın tamamını “sessizce” ayakta inşa edecek olan cunta Avakov'un içişleri bakanı dahisinin övgülerini söyledi. Şimdi şarkı söylemiyor. Birkaç gün önce, şanssız olan eski arkadaşlarının küllerini fırlattı.
Aslında, Güneydoğu’ya. Ne oldu Benim bakış açıma göre, bu hafta Rusya'nın Ukrayna'ya karşı savaşı kazandı ve hatta Cenevre'deki teslim oldu. Dahası, böylesine yıkıcı bir skorla ve Ukrayna makamlarının bu kadar tam bir yetenek eksikliği ile parçalanmış ülkeye yönelik herhangi bir sempatinin açıkça ortadan kalkmasıyla kazanıldı. (!!! - К.J.) Çünkü eğer bir ülke parmak kırbaçtan ayrılırsa (çok daha karmaşık bir durumda kendilerini çok daha karmaşık bir düşmandan koruyan ülkelere örnekler vereceğim) ... Dediğim gibi Stalin ve Hitler, Polonya'yı bölen? "Versay Chimera"? ...
... Artık Cenevre'deki görüşmelere geri dönebilirsiniz.
Her şeyden önce, Kiev junta heyeti müzakerelere katıldı, ancak Güneydoğu’dan değil. Bu Rusya için diplomatik bir yenilgi mi? Mümkün değil Bu aikido, tesadüfen Putin tarafından gençliğinde yapılan bir spordur. Rakibini ona karşı atma enerjisini kullan. Amerika Birleşik Devletleri ve Avrupa Birliği, Güneydoğu temsilcilerinin müzakerelere katılmaması konusunda ısrar ettiler, Rusya da ... peki, şimdi ne oldu? Cunta, yasadışı silahlı grupların silahsızlandırılması konusunda bir anlaşma imzaladı, ancak Güneydoğu bunu yapmadı. Yani, bu cunta şu anda Sağ Sektörü silahsızlandırmak zorunda kalıyor, aceleyle ulusal muhafızlar ve Şubat'ta 22'tan sonra yaratılan diğer cezai oluşumlar oluştururken, Güneydoğu'da hareket özgürlüğü tamamlandı. Şimdi Putin, Rusya ile ilgili Güneydoğu’da düzenli bir Rus ordusu olmadığı yönündeki şikayetlere cevap verebilir, ancak Donbass’ın kendini savunma güçlerini kontrol etmiyor ve müzakerelere katılmadılar. Bir diğer şey de, cuntanın Sağ Sektörü silahsızlandırmaması ve milli muhafızları silahsızlandırmayı reddetmesidir. Dolayısıyla bu, cuntanın tamamen yetersiz olduğunu ve nihai delegitizasyonunu kabul etmenin ilk adımıdır.
Ve sonra eğlence başladı. Junta’nın delegasyonu sadece müzakere salonundan atıldı ve Rusya, ABD ve Avrupa Birliği, Ukrayna’nın kaderine katılmadan karar vermeye başladı. Aslında, zaten Kiev darbesinin tam bir yetki devriydi. Artık müzakerelere taraf sayılmazlar. Rusya ile Batı arasında bir uzlaşma olan bir çözüm bulunacak. Örneğin, Federasyonun 6-7 konularının Rusya'nın etkisi alanında Lugansk'tan Odessa'ya devri ve Ukrayna'nın geri kalanı üzerinde ABD ve AB kontrolünün korunması alanında Ukrayna'nın federalleşmesi. Noktası. Ve sonra bu karar, kendilerine uyup uymadığını hiç düşünmeden, darbecilere dikte edilecektir. Bu LİKİDASYON KOMİSYONU. Misinalhropic suç projesi "Ukrayna" iflas ilan edildi ve kapatıldı. Varlıkları bölüp dış yönetimi atarlar.
Rusya’nın konumunu daha iyi anlamak için, soru önemlidir - varlıklar ve dış yönetim hangi yasal biçimde yürütülecek? Hem Latynina hem de Belkovsky, çeşitli Ukrayna bölgelerinin doğrudan reddedilmesi ve Rusya'ya dahil olmalarından bahsediyor. Ve bu tam olarak doğru değil. Rusya, tek bir devletin resmi yasal koruması ile Ukrayna'nın federalleşmesi hakkında konuşuyor.
Ukrayna'nın iki ülkeye tamamen bölünmesi veya Güneydoğu'nun Rusya Federasyonu'na doğrudan dahil edilmesi, “Ukrayna” projesini bölgesel olarak azaltılmış bir biçimde kurtarma şansı olacaktır.
Kuzeybatı Ukrayna sakinleri ciddi bir şekilde Galiçya aşiretçiliğinin kurbanı olacaklardı ve uzun zamandır Kuzey Batı devleti hızla NATO’ya katılacak, Moskova’yı hedefleyen Amerikan taktik füzeleri Çernigov ve Sumi’nin yakınında görünecekti. Bu nedenle Rusya, bir bütün olarak Ukrayna’nın tarafsızlık ve uyumsuz statüsünün garantisi ile federalleşmeye çalışıyor. Federasyon konularının, komşularıyla kendi takdirlerine bağlı olarak ekonomik ilişkiler kurabilecekleri açıktır, ancak ABD ve AB’nin Ukrayna’nın kuzey-batı yarısı üzerindeki dış idaresine yalnızca iktisadi alanda izin verilmektedir. Buna karşılık Rusya, Güneydoğu'nun Rusya Federasyonu'na dahil edilmesini terk etmeye hazır. Güneydoğu, Ukrayna'nın geri kalanının NATO'ya katılmasını ve Batı tarafından tam olarak emilmesini engelleyecek bir çapa olmalıdır.
Ve sadece Rusya'nın Çernigov'da Amerikan füzelerine ihtiyacı olmadığı için de değil. Planlama ufku yalnızca bir sonraki seçime kadar uzanan Batılı politikacıların aksine, Rus liderliği daha uzak düşünüyor. Rusya'nın güçleneceği ve bugün Batı ile olan bazı anlaşmalarını tekrar gözden geçirebileceği zaman gelecek. Ekonomik çöküş hiçbir zaman “Doğru Sektör” yönetimi altında tatlı bir hayat olmadığında, Orta Ukrayna bile uyanmak ve gerçek ulusal kimliğini hatırlamak zorunda kalacak. Ve sonra kardeş insanlar yeniden bir araya gelecekler. Rusya, Ukrayna halkının yarısını kabile ve Batı’nın insafına bırakmıyor - bugünkü anlaşmalarda gelecekte düzeltilmesi için mekanizmalar yaratıyor. Bu yüzden Rusya federalleşme şartını yerine getiriyor.
Ve bu çok zaman alacak.
Kuzeybatı Ukrayna'nın ekonomik çöküşü şimdiden ortaya çıkıyor. Cuntanın ekonomiyi kurtarmak için 35 milyar dolara ihtiyacı var ve Batı'nın tahsis etmeye hazır olduğu tek şey 1 milyar.
Aynı zamanda, Güneydoğu'da, Rusya ile sanayi işbirliğinin restorasyonu, görkemli bir ekonomik patlamaya neden olmalı - Ukrayna hamuru-sanayi kompleksinin ilk hamlesi için yeterli Rus askeri emri var.
Belki Belkovsky, Kuzey ve Güney Kore arasında olduğu gibi Rus ve Batı etki alanları arasında seçim yapacaklarını söylediğinde haklıydı. Sadece Kuzey Kore'nin nerede olacağını ve Güney'in nerede olacağını karıştırdı.
Ve daha da ilginç olan, cunta temsilcilerinin Güneydoğu’ya karşı cezalandırıcı birliklerin kurulması konusundaki ateşli aktivitesidir. Birkaç gün içinde, yaklaşık bir düzine yeni güç yapısının (Ulusal Muhafızlar, Vostok ve Donetsk-1 gibi cezai taburlar, Güneydoğu'daki yerel cunta destekçilerinden ayrılma, Timoshenko ve Kolomoysky'yi oluşturan birlikler gibi) ilan edildi. ve benzeri Eğitimsiz ve yeni kurulan birliklerin bu büyük çeşitliliği, tek bir emri olmayan, askeri bir bakış açısıyla, sadece kahkahalara neden olabilir. Bu ordunun etkinliği pratikte zaten gösterilmiştir. Rusya Savunma Bakanı Sergei Shoigu’ya göre, Nisan ayının Güneydoğu 24’ine saldıran askerler, 11 tankları, 160 piyade savaş araçları ve zırhlı personel taşıyıcıları, topçu ve savaş helikopterleriyle 230 bin kişiyi ağırladı. Sadece birkaç yüz makineli tüfeğe sahip olan binlerce Donbass kendini savunma savaşçısının 2'inden daha fazlasına karşı çıktılar ve gerisi pürüzsüz silahlara sahipti. Ancak, saldırı püskürtüldü ve cunta birlikleri Slavyansk'ın merkezine giremedi.
Ve sizi meraklandırıyor - bu oluşumlar sadece Donbass'a karşı mı? Net bir eğilim görüyoruz: Mayıs ayında 25’in seçilmesinden sonra Ukrayna siyasetinde ve ekonomisinde kalmak isteyen her ne kadar önemli bir rakam (eğer gerçekleşirse) para ve idari kaynaklar kullanarak yalnızca kendisine bağlı olacak kişisel birlikler edindi. Kötü bir şekilde eğitilmiş olabilirler, ancak rakiplerin daha iyi birlikleri yok ... Yani, cuntanın liderleri Donbas üzerinde kontrol kurmanın imkansızlığıyla zaten karşı karşıya gelmiş olabilir - bu birliklerini birbirlerine karşı oluşturuyorlar. Bunlar biraz daha yüksek konuştuğumuz diğer fay hatları. Darbeciler arasında iktidar mücadelesinin kendileri için herkese karşı çılgınca bir çılgınca bir savaşa dönüştüğü bir senaryo olma olasılığı çok yüksektir ve Kiev, Beyrut-1983 veya Saraybosna-1995 gibi görünecektir. Her durumda, bu senaryo için cuntanın liderlerinin hazırlığı sürüyor.
Bu arada, bu Ukrayna projesinin temel zayıflığı: beyin yıkama ve güç elde etme yeteneğine sahip, ancak devlet kurma için neredeyse sıfır kapasiteye sahip.
Her ne aldıysa, iç savaş sırasında Beyrut'a dönüştü. Bu, 100'i yıllar önce Skoropadsky, Petlyur ve Nakışlı her türlü görmüştük. Bu yüzden, bu projedeki hayal kırıklığı Kiev ve Orta Ukrayna'nın diğer sakinlerinden çok yakında ortaya çıkabilir. Beyrut-1983'taki yaşam, herhangi bir yanılsamadan kurtulmaya çok elverişlidir.