Güz Önizleme Kitapları
Sürünme: Suçlamalar ve İtiraflar
kaydeden Myriam Gurba
Avid Reader Press: 352 sayfa, 27 dolar
Sitemizde bağlantısı verilen kitapları satın alırsanız Haberler, şu adresten komisyon kazanabilir: Bookshop.orgücretleri bağımsız kitapçıları destekleyen.
Tüm hava olayları arasında sis, edebi çağrışımlar açısından en zengin olanı olabilir. Sisin içinde olmak, duyuların körelmesi, dünyalar arasındaki bir boşlukta yaşıyormuş gibi hissetmen demektir. “Sis” (bazen “Sis” olarak da çevrilir) başlıklı deneysel bir anlatının tamamını yazan 20. yüzyılın başlarında İspanyol Modernist Miguel de Unamuno için bu metin, varlığı gizleyen ayrıntılara gönderme yapıyordu; Ken Kesey’in 1962 tarihli “Guguk Kuşu Yuvasının Üzerinde Uçtu” adlı romanında halüsinasyonun pusudur.
Myriam Gurba’ya göre sis, kafa karıştıran ve tuzağa düşüren bir durum.
Santa Maria’da doğup büyüyen yazar, Kaliforniya kıyılarını düzenli olarak saran pamuk rengindeki deniz katmanıyla büyüdü. Gelecek hafta çıkacak olan kurgu dışı koleksiyonu “Creep: Suçlamalar ve İtiraflar”ın başlık makalesinde Gurba, uzun süredir sisin büyüsüne kapıldığını açıklıyor. “Beyaz, kaynağından sürgün edilmiş kilometrelerce garip nefes gibi süzülüyor” diye yazıyor. “Gotik fiilleri bünyesinde barındırıyordu. Sızdı. Sürüngen. Yılanlanmış. Gizlice. Nemi gıdıklıyor ve yalıyordu; damlacıklar kaşlara, kirpiklere, perçemlere ve adaçayına yerleşiyordu. Beyazın biçiminin ve boyutunun anlaşılmazlığı alay konusu oldu. Somut olmayan, çorba potansiyel olarak sonsuzdu.”
Bu fiziksel sisin psikolojik bir versiyonu da eşlik ediyor: “Q” adını verdiği dikkatli taliple olan ilişkisi, çok geçmeden istismarcı oluyor, şiddet ve sürekli tehdit yoluyla onu esir tutuyor.
Gurba’nın çoğu eseri gibi “Sürüngen” de birbirinin etrafında dönen konuların bir araya gelmesinden daha az doğrusal bir anlatıdır: Shakespeare, Clarence Thomas’ın onay oturumları ve terörün doğasına doğru sapmalarla birlikte kontrol, şiddet, izolasyon ve meydan okuma. Bu temaları bir araya getiren şey, korku yazımının merak uyandıran gelenekleridir. (Kendimi parçalar halinde nefesimi tutarken buldum.)
Ve tabii ki sis de var: yumuşak ama uğursuz, soyut ama ölümcül. Tanıştığımızda bana sisin aile içi şiddet için “harika bir metafor” olduğunu söyledi. “Aşk tarafından nasıl öldürülürsün?”
…
Gurba’yı duymuş olabilirsiniz ama onu tanımanız pek mümkün değil; itibarı kendine has bir sisle çevrelenmiş durumda. 46 yaşındaki Gurba, beş kitabının yanı sıra sayılamayacak kadar çok kısa öykü ve makale yayınladı. Ancak Los Angeles’ta yaşayan yazar belki de en çok Jeanine Cummins’in sınır ötesi gerilim filmi “American Dirt”i çevrimiçi Tropics of Meta dergisinde 2019’da yayından kaldırmasıyla tanınıyor.
Romanın “Día de los Muertos olmayı arzuladığını, ancak bunun yerine Cadılar Bayramı’nı temsil ettiğini” savunan bu yakıcı yazı, öfkeyi ateşledi ve ardından kitap endüstrisinde temsil ve sistemik ırkçılık üzerine hesaplaşmaya başladı. Buna yanıt olarak Gurba ve yazar arkadaşları David Bowles ve Roberto Lovato, yayıncılıkta Latin kökenlilerin daha fazla varlığını savunmak için #DignidadLiteraria grubunu kurdular; bu çaba, “American Dirt”in arkasındaki holding olan Macmillan’daki yöneticilerle önemsiz olmayan bir toplantıya yol açtı.
2020 yılının Mart ayında COVID-19 salgınının gelişi, bu çabaları kış uykusuna yatırdı. (Her ne kadar üç ay sonra George Floyd’un öldürülmesinin ardından gelen ayaklanmalar, temsil tartışmalarının öngörülü olmasına neden oldu.) Yine de tartışma, Gurba’nın çeşitlilik hakkında bir noktaya değinmek için yayıncılık endüstrisini ateşe vermeye istekli küstah bağımsız yazar olarak gösterilmesine neden oldu. (“American Dirt”in büyük bir çok satan kitap haline gelmesine aldırış etmeyin.)
Bu tartışma bir başka tartışmaya da sıçradı; Şubat 2020’de Gurba, bir öğretmen arkadaşına yönelik taciz iddiasında bulunan öğrencileri desteklemek için yaptığı konuşmanın ardından Long Beach’teki lise öğretmeni olarak görevinden idari izne çıkarıldı. Ayrıca, “Creep”te hakkında yazdığı ve bölgede çalışan Q adlı adama karşı da kamuya açık iddialarda bulundu.
Parlak bir Los Angeles sabahında kaldırım kenarındaki bir kafede oturan Gurba, Long Beach Birleşik Okul Bölgesi’nden ayrılışı hakkında konuşmayı reddediyor. (Artık orada çalışmıyor.) Şu anda nerede yaşadığı veya çalıştığı hakkında da herhangi bir ayrıntıyı açıklamak istemiyor. Ancak konu yazımı olduğunda çok daha açık ve açıklayıcı oluyor.
Bugüne kadar Cummins hakkındaki yazısına gelen tepkilere şaşırmaya devam ediyor. “Bu makalenin bu kadar geniş çapta okunması beni şok etti” diyor. “Bazı eleştirmenler, uzmanlar ve kamusal entelektüeller, bu korkunç, beyaz karşıtı yollarla yayıncılık endüstrisini kalıcı olarak alt üst ettiğimi iddia ederek bana olağanüstü miktarda güç atfettiler” – son cümle bariz bir ironiyle ifade edildi.
Ama o yola devam etmeye hazır. “Bazı insanlar ve çalışmalarıma verdikleri tepkiler konusunda beni gerçekten rahatsız eden şeylerden biri de bu makaleye aşırı odaklanmaları ve cinsiyete dayalı şiddet konusunda yaptığım tüm çalışmaları tamamen görmezden gelmeleri” diyor.
Ve açıkçası Gurba’nın diğer çalışması daha ilgi çekici.
“Creep”, onun 2017’de eleştirmenlerce beğenilen anı kitabı “Mean”in devamı niteliğinde olup, 19 yaşındayken hayatta kaldığı bir cinsel saldırının iç içe geçmiş öyküsü ile aynı adam tarafından tecavüze uğrayan başka bir kadının öyküsünü anlatıyor. hikayeyi anlatmak için yaşa.
“Mean” kısmen hayalet hikayesiydi, kısmen de tuhaf Chicana’nın reşit olma anılarıydı. (Q ile ilişkisinden önce Gurba bir kadınla 16 yıl evliydi.) Kitap aynı zamanda anlatının kendisiyle de ilgiliydi; kadınlardan kendileri ve tecavüz gibi hassas konular hakkında yazmalarının beklendiği yollara meydan okuyordu. Kara mizah açısından zengin olan “Mean” hiçbir zaman bir nebze olsun duygusallığa ihanet etmedi. O kitapta “Sevimli bir kadın anlatıcı olmak istiyorum” diye yazdı. “Ama aynı zamanda kaba olmayı da seviyorum.”
“Brown Neon” koleksiyonunun yazarı şair ve deneme yazarı Raquel Gutiérrez, Gurba’yı Virginie Despentes ve Inga Muscio (ikincisi de Santa Maria’dan geliyor) gibi feministlerin yörüngesinde gördüğünü söylüyor; bunlar kadın cinselliği ve istismarını açıkça ele alan yazarlar yollar. Gurba için “Çok punk rock” diyor. “Dilde hiçbir şey yok.” Bunun İspanyolca anlamı şudur: Kelimeleri küçümsemez.
Gurba şahsen onun korkusuzluk konusundaki itibarını ortadan kaldırmak için çok az şey yapıyor. Tecavüzü mizahla ele aldığı için azarlandığını, bunun saygısızlık olduğunu ima ettiğini söylüyor. “Buna her zaman cevap veriyorum: Ben tecavüzün daha saygısız olduğunu düşünüyorum.”
Aynı zamanda zeki ve düşünceli biri olarak da ortaya çıkıyor – örneğin, bazıları Guadalajara çevresindeki kırsal Yerli topluluklardan gelen ailesinin sözlü gelenekleriyle meşgul. “Nefes, ton ve çekimde o kadar çok şey var ki sayfaya aktarılabileceğini düşünüyorum, ancak bu çok fazla çaba gerektiriyor” diye açıklıyor. “Benim için hikaye anlatımı sözlü anlatımla ayrılamaz. … Bütün çalışmalarımı bir ritim yakalayana kadar yüksek sesle okurum, bunu neredeyse bir müzik kompozisyonu gibi düşünürüm.”
…
Yeni koleksiyon, stil ve ses olarak Gurba’nın diğer yazılarıyla tutarlı olsa da oldukça farklı bir çalışma.
“Mean” gerginken, “Creep” daha uzun ve daha tüylü: birçoğu kadın düşmanlığı ve şiddet etrafında dönen çeşitli temaları araştıran – bazıları daha önce yayınlanmış – 11 makaleden oluşan bir koleksiyon. Karışımın içinde “American Dirt” hakkındaki makale de yer alıyor.
Ancak en ilgi çekici parçalar, Gurba’nın gözlerini kırpmadan bakışlarını hayatın acımasızlıklarına çevirdiği, sonunda bir şekilde tutunacak farklı ipleri bir araya getirdiği parçalardır.
“Anlat”ta çocukların oynadığı vahşi oyunlara ilişkin gözlemler – Barbie’leri pencereden “ölümüne” atmak gibi – bu oyunların nasıl bir yetişkin olarak ölümle yüzleşmenin provası işlevi gördüğüne dair bir düşünceye dönüşüyor. Gurba, bu tür oyunların gerçek hale geldiği durumlardan bahsediyor. 1951’de yaşanan tüyler ürpertici bir olayda, o zamanlar sadece 3 yaşında olan gelecekteki Meksika başkanı Carlos Salinas de Gortari, kardeşiyle savaş oyunları oynarken bir hizmetçinin öldürülmesinde parmağı vardı. (Çocuklar babalarının dolaba bıraktığı dolu bir tüfekle oynuyorlardı.) Savaşla ilgili oyunlar, tıpkı savaşın kendisi gibi, ölümle sonuçlanabilir; provaya gerek yoktur.
Gurba tecavüzü mizahla ele aldığı için azarlandı, bunun saygısızlık olduğu ima ediliyor. “Buna her zaman cevap veriyorum: Ben tecavüzün daha saygısız olduğunu düşünüyorum.”
“Creep”teki denemeler şakaların güç dinamikleri ile cinsel saldırı arasında gidip geliyor; Franz Kafka’nın “Dönüşüm”ü ile Meksikalıların tarihsel olarak ABD sınırında gördüğü muamele arasında. Bir önceki “Mean” gibi birçok parça da zaman içinde seksek gibi hareket ediyor; Gurba bunu kısmen Meksikalı yazar Juan Rulfo’nun 20. yüzyılda Latin Amerika edebiyat patlamasını başlatan 1955 tarihli “Pedro Páramo” romanının yakın okumalarına atfediyor. yüzyıl.
Bu ustaca hikayede bir adam ölülerin olduğu bir köye yolculuk eder. Gurba, “’Pedro Páramo’ zaman zaman gerçekten alay ediyor” diyor. “[It] Zamanla olan ilişkisi nedeniyle oldukça zorlayıcı bir kitap, çünkü yaşam ve ölüm aynı anda yaşanıyor. Ona bir saygı duruşu olarak bu görünüşteki yapı eksikliğini çalışmalarıma yansıtmak istedim.
Rulfo, Gurba’nın olağanüstü (ve oldukça cinsiyetçi) anne tarafından büyükbabası, Rulfo’nun arkadaşı olan, Guadalajaralı bir gazeteci olan Ricardo Serrano Ríos’un etrafında dönen bir makale olan “Creep”te daha zevkli öykülerden birinin kalbinde yer alıyor. okulda. Serrano, hayatını Rulfo’ya şiirinin asla iade edilmeyen bir taslağını verdiğini ve Rulfo’nun fikir almak için onu yağmaladığını iddia ederek geçirdi.
Gurba, “Juan’ın Abuelito’yu dolandırdığı iddia edilen diğer yol da ona eksik bir ansiklopedi setini iki yüz pesoya satmaktı” diye yazıyor. “O eksik ciltlere hâlâ kin besliyordu.”
Gurba, çocukluğunda büyükbabasının rantındaki Rulfo’nun Latin Amerika edebiyatının en ünlü isimlerinden biri olduğunun farkında olmadığını söylüyor. “Onu büyükbabamın susmayacağı bir arkadaş olarak tanıyordum” diyor gülerek. “Rulfo hikayelerini değil, hayalet hikayelerini dinlemek istedim. Ve ironik olan şu ki, edebiyat tarihinin en büyük hayalet hikâyesi yazarından bir derece ayrı kaldım!”
Çantasından Meksika’daki Fondo de Cultura Económica tarafından yayınlanan “Pedro Páramo” kitabının dişli bir kopyasını çıkarıyor (Penguin Classics’in Meksika versiyonunu düşünün). Hardal rengindeki kapakta ekspresyonist bir köpek resmi bulunmaktadır. İç kapakta Serrano Ríos, kitabını kızı Gurba’nın annesi Beatriz’e ithaf etmiştir: “Güzel kızım: Bu İspanyolca dilindeki en önemli romanlardan biridir.”
“Creep”teki en endişe verici ve büyüleyici makale, onun istismarcı Q ile üç yıllık ilişkisini anlatan son makaledir. Bunu çok fazla ayrıntıyla anlatmak, gücünü sulandırmak olur, ancak hikayenin kısaltılmış versiyonu Gurba, “Mean”i yazıp yayınlarken ve anlatıdaki yenilikleri nedeniyle övgüyle karşılanırken, aynı zamanda evinde de korkunç bir vahşete katlanıyordu.
İtibarı için başka bir potansiyel dönüm noktasının eşiğinde olan yazar, artık kendisini çok daha iyi bir yerde bulduğunu söylüyor. “Altında yaşadığım koşullar çok iyi” diyor ve ekliyor: “Ulaşılabilir olduğunu düşünmedim.”
Gurba kitabın son sayfalarında “Birinin sisten ne zaman çıktığını bilmek zordur” diye yazıyor. “Hiçbir tabela yok ve yavaş yavaş çıkılıyor. Renksiz olan, önce yoğun, sonra ince, sonra eğer kişi çok şanslıysa, hiç de değil.”
Sis en azından şimdilik dağıldı.