Aşağıdakiler, Lost in Space-Time haber bültenimizden bir alıntıdır. Her ay klavyeyi bir veya iki fizikçiye teslim ederek size evrenin kendi köşelerinden gelen büyüleyici fikirleri anlatıyoruz. Lost in Space-Time’a buradan ücretsiz kayıt olabilirsiniz.
Hayali gerçekler, bağımlılık yapan zihinsel ilaçlardır. Bu inanç sistemleri, gerçek gerçekliğin yol açtığı hayal kırıklığını tedavi edebilir ve tıpkı fiziksel bir ilaç gibi acıyı hafifletebilir veya zor durumları daha katlanılabilir hale getirebilir. Ortak bir manevi inanca sahip toplulukları bir araya getirebilir veya terörizm ve nefrete yol açabilirler. Duygusal bir ihtiyacı tatmin ederler. Bu ihtiyaç, fiziksel dünyadan minimum kısıtlamalarla matematiksel ustalığı göstermekse, o zaman hayal edilen gerçeklik ekstra boyutları veya çoklu evreni içerebilir. İhtiyaç sosyal medyada beğenilmekse, o zaman popülist görüşlerin trompet edilmesini içerebilir.
Bilim hayali gerçeklerle doludur. Doğa, gerçekliğin pek çok olası versiyonundan biridir. Öncülüğünü yaptığı bilimsel yöntem Galileo Galilei, gerçeği, yani deneysel verileri anlamamıza yardımcı olacak bağımsız bir hakem çağrısında bulunuyor. Bu tür veriler genellikle olasılıkları sınırlar ve gerçek dünyaya yaklaşmamıza yardımcı olur. Doğada gerçekleşmeyen güzel fikirleri de dışlayabilir. Gerçek ve güzellik mutlaka aynı şey değildir. Gerçeği bulmak, deneysel kanıtlara boyun eğmeyi ve hüsnükuruntudan vazgeçmeyi gerektirir. Ancak, ister siyasetle, ister maneviyatla veya bilimle uğraşsınlar, çoğu insan için hüsnükuruntu kafasını veri giyotini altına yatırmak inatla zordur.
Bilimdeki en çarpıcı örnekler, geçerli paradigmanın hayali bir gerçeklik olduğunu kanıtlayan kanıtlardır. Güneşin dünya ile aynı maddeden yapıldığı fikri böyleydi. Cecilia Payne-Gaposchkin çoğunlukla hidrojenden yapıldığını fark etti. Doktora komitesinin başkanı, Henry Norris Russel, onu bu ifadeyi tezine dahil etmekten caydırmaya çalışmıştı. Evrenin güneşle aynı maddeden yapıldığı fikri de böyleydi. Fritz Zwicky baskın bileşenin karanlık madde olduğunu fark etti. Keşfi, ana akım astronomlar tarafından 40 yıl boyunca alay konusu oldu. Ve klasik fizikte nedensellik kavramı, kuantum mekaniksel dolaşıklık idrak edilene kadar böyleydi. Albert Einstein direndi gibi “uzaktan ürkütücü eylem”.
Ve yıldızlararası nesnelerin basitçe doğal kayalar olduğu fikri de böyle olabilir. hidrojen veya nitrojen buzdağları. Veya bu, düşmek üzere olan başka bir hayali gerçeklik olabilir.
bu Galileo Projesiliderlik ettiğim, öğrenmeye hazır. Tıpkı Dünya Dışı Zeka Arayışı’nın (SETI) evreni taramak ve gelişmiş dünya dışı yaşama işaret edebilecek potansiyel elektromanyetik sinyalleri dinlemek için katı bilimi kullanması gibi, Galileo Projesi de aynısını yapacak, ancak fiziksel nesnelere odaklanacak.
Planımız birbirini tamamlayan iki çalışma alanına ayrılmıştır. İlk olarak, açıklanamayan alan fenomenlerini (UAP’ler) daha iyi anlamak istiyoruz. ABD Ulusal İstihbarat Direktörü Ofisi, yüzlerce UAP örneği topladı ve bunların yalnızca bir kısmını açıklamayı başardı. İkinci olarak, tipik asteroitler ve kuyruklu yıldızlardan farklı görünen yıldızlararası nesnelerin (ISO’lar) kökenlerini araştıracağız. Güneş sistemimizden geçerken tespit edilen ilk yıldızlararası nesne olan `Oumuamua, 2017’de tespit edildiğinde, gördüğümüz diğer tüm nesnelerden farklı olduğu kısa sürede anlaşıldı. Şekli, yörüngesi ve yansıması onu özellikle sıra dışı kılıyordu. Ancak teleskoplarımız tarafından görülebildiği kısa sürede hakkında çok az veri toplandı. Bir dahaki sefere geldiğinde, Galileo Projesi daha yakından bakmaya hazır olacak.
Payne-Gaposchkin ve Zwicky gibi bilim adamlarının ruhuna uygun olarak, Galileo Projemiz yeni veriler topluyor – cihazlarımız artık gökyüzünü izliyor ve dinliyor. Bir sonraki ne zaman Oumuamuabenzeri bir nesne çıkarsa, onun yüksek çözünürlüklü görüntüsünü almayı planlıyoruz.
Kanıt aşkına
Yakında biz de bir sefer Papua Yeni Gine yakınlarındaki ilk yıldızlararası meteorun parçalarını almak için. CNEOS 2014-01-08, 2014 yılında Bismarck Denizi üzerinde, Manus Adası’nın yaklaşık 200 kilometre kuzeyinde patladı. Ondan bir milimetreden daha küçük olan küçük parçalar şimdi deniz tabanında duruyor olmalı. 10 gün boyunca mıknatıslar, kameralar ve ışıklarla donatılmış bir kızak kullanarak onları toplamaya çalışacağız. Başarılı olursa, yıldızlararası bir cismin ilk parçaları elimizde olacak. Bunları dikkatlice analiz edeceğiz ve birçok hayali gerçeği paramparça edebilecek veriler olan verileri bilim camiası ile paylaşacağız.
Hayali gerçekler odadaki oksijeni tüketebilir. Galileo, hayali gerçekliğe meydan okuduğunda ev hapsine alındı. jeosantrik bir dünya. Akıl sağlığımızı korumanın en iyi yolu, her şeyden önce rehberimiz olarak deneysel testlere bağlı kalmaktır. Fizik bir öğrenme deneyimidir, diyalog bir monologdan ziyade doğa ile. Doğa sevgimiz soyut ya da platonikancak onunla doğrudan fiziksel etkileşime dayalı.
Doğa, duygusal ihtiyaçlarımızı karşılamakla yükümlü değildir. Yalnız hissetmek, komşularımız olduğu anlamına gelmez. Ama komşularımız olup olmadığını sürekli tekrar etmek yerine pencerelerimizden bakarak kontrol edebiliriz. Enrico Fermi’nin sorusu: “herkes nerede?”. Doğa da entelektüel ihtiyaçlarımızı karşılamakla yükümlü değildir. Doğayla ilgili en önemli kavrayışı – yıldızlar arasında duyarlı bir tür olarak yalnız olup olmadığımızı – bulmak, karmaşık matematiksel jimnastik gerektirmeyebilir. Sadece yukarı bakmayı gerektirir.
Egolarımız, bizi pohpohlamayan gerçekleri görmezden gelmemize neden olabilir. Kozmik oyunun baş aktörleri olarak evrenin merkezinde olmayı tercih ederdik. Ancak gerçekte Dünya, diğer tüm galaksilerden ivmeli bir hızla uzaklaşan Samanyolu’nun merkezi etrafında hareket eden güneşin etrafında hareket eder. Kozmik oyunun sonunda sahneye geldik ve bu oyunun ne hakkında olduğunu bize anlatabilecek başka aktörler arasak iyi olur.
Bilimsel bilgi arayışı bize odaklanmamalıdır. Bu, etrafımızdaki gerçeği anlamakla ilgilidir. Başlangıç noktamız, entellektüel merakla yönlendirilen ve halihazırda öğrendiklerimizle şekillenen alçakgönüllülük olmalıdır. Çocukken bu yolu izliyoruz, ancak yetişkin olduğumuzda ve aslında bildiğimizden daha fazlasını biliyormuş gibi davrandığımızda bir şeyler ters gidiyor.
Onun zamanında yıldızlar konusunda Henry Norris Russell’dan daha büyük bir uzman yoktu. Kuantum mekaniğinde Albert Einstein’dan daha büyük bir uzman yoktu. Ancak her ikisi de zanaatlarının temel bir yönü hakkında tamamen yanılıyordu. Her ikisi de ana akım topluluklarının desteklediği hayali gerçekleri destekledi. Yeni bir şey öğrenmek için, hepimizin çocukken sahip olduğu merak duygusunu korumalıyız. Kanıt, gerçeklikle daha iyi bir ilişkiye yol açar. Anlatımımızdan bağımsız olarak, onu düzeltmek için hiçbir şey yapmazsak iklim değişikliği gerçekleşecek. Hepimiz metaverse’de rahatça yaşadığımız hayali bir gerçekliği gösteren gözlükler taksak bile, güneş Dünya’daki tüm okyanusları kaynatacak.
Deneysel verilerin hakemliğini kabul etmek bir hayatta kalma mekanizmasıdır. Doğal seçilim, gerçek dünyaya uyum sağlayanlardan yanadır. Dünyanın dinozorları, gerçek gerçeklikte karşılaştıkları varoluşsal riskler hakkında yeni kanıtlar için mavi gökyüzünü arayacak kadar alçakgönüllü olmadıkları için yok oluyorlar.
AviLoeb, Galileo Projesi’nin başkanı ve yazarıdır. dünya dışı:Dünya Ötesinde Akıllı Yaşamın İlk İşareti.
Bu konularda daha fazlası:
Kaynak : https://www.newscientist.com/article/2357049-space-rock-or-flashy-alien-technology-were-going-to-find-out/?utm_campaign=RSS%7CNSNS&utm_source=NSNS&utm_medium=RSS&utm_content=home