Tek tük birkaç tanesinin dışında çulluklar kumsallarda yaşar ve düdük gibi bir ses çıkarırlar. Yetmiş yedi türlü olan (çullukgiller) ailesi (Scolopacidae) yağmur kuşlarının en kalabalık grubudur. Ailenin üyeleri çoğunlukla uzak kuzeysel enlemlerde ürer ve güneysel deniz kıyılarında kışlarlar.
Olağanüstü uzunluktaki gagaları bu kumsaldaki hayata uymuştur. Çulluklar gagalarından, yerden veya çamurun içinden küçük yengeçler ve böcekler toplamakta yararlanırlar. Uzun bacakları çamurların üzerinde ve suyun içinde yürümelerine yardımcıdır.
Kahve, gri, beyaz veya kestane rengi olabilen çulluklar, parlak renklerden yoksun olmalarına rağmen, sevimli ve tetik kuşlardır. Oldukça iri ve sivri uçlu dört yumurtalarını küçük uçlar baş başa gelmek üzere yuvanın içine yerleştirirler. Yuva, otların veya kumların içinde bir girintidir, bazen biraz otla astarlanmış olarak da bulunur.
Çulluk Kuşunun Türleri:
Orman çulluğu: Orman çulluğu yaklaşık olarak 30-32 santim uzunluğunda tombul ve iri kafalı bir kuştur. Rengi siyah, kahverengi ve pas grimsidir. Yumuşak ve duyar uçlarını çamurun içinde açabilir. Gagası çamurun içine gömülüyken bu kuşun tehlikeli bir durumda olduğu sanılabilirse de hakikat hiç de böyle değildir. İri gözleri başının hayli yukarısında olduğundan, orman çulluğu, yaklaşan bir düşmanını hemen görebilir ve ona göre tedbirini alır.
Bu orman çulluğu’na bazı kuzey adalarının dışında bütün Avrupa memleketlerinde ve Kuzey ile Orta Asya’da rastlanır. Yapraklı ağaç ormanlarında olduğu iğneli ormanlarda da rastlanıldığına göre, her hangi bir ağaç türünü tercih ettiği söylenemez.
Orman çulluklarının ilkbaharda flört alanlarında toplaşırlar. Erkek orman çulluğu kendine öz ıslığımsı sesini salıverdikten sonra, birden havaya fırlar ve daire çevirir. Bir seri dalışla tekrar aşağı inerken nefis cıvıltılarını duyurur. Kesin olarak bilinmemekle beraber, bu müziğin, kuşun dar ve sert dış kanat tüylerinin arasından akan hava tarafından çıkarıldığı ve ses telleriyle ilgisinin bulunmadığı sanılmaktadır. Orman çulluğu en gözde av kuşlarından biridir.
Bataklık çulluğu: Bataklık çulluğu, Kuzey Avrupa ile Kuzey Asya’da 70 derece kuzey enlemine kadarki bölgelerde yaşar. 28 – 30 santim uzunluğundaki bu kuş, geniş bataklıkları olan her yerde ürer, bu yüzden de anayurtlarından uzak kalmalarına rağmen Avrupa’nın güneyinde ve Afrika’nın kuzeyinde üreyenlerine de rastlanır.
Bu göçücü kuş ekim başlarında Mısır’da ve Hindistan’da son derece kalabalık sürüler halinde meydana çıkar.
Rengi kahvemsi siyahtır, karın bölgesi beyazdır, göğsünde ve yanlarında kahverengi lekeler, sırtında pas sarısı renginde dört uzun çizgi göze çarpar. Wilson bataklık çulluğu denilen çok yakın bir akrabası da Yeni Dünya’ da yaşar.
Orman çulluğunun batak ormanları sevmesine karşılık, bataklık çulluğu açık bataklıklara ve sulu çayırlara rağbet eder. Bu çullukların her ikisi de yalnızlık seven kuşlardır. Bütün çulluklar iyi uçuculardır, bataklık çubuğu bir bakımdan öbürlerini de bastırdığından, herkes tarafından kolay avlanılabilen kuşlardan değildir.
Benekli çulluk: Benekli çulluk, küçük bir kuştur. Yaklaşık olarak 20 santim uzunluğundadır. Fakat gerektiği zaman o da hızlı koşabilir. Bu çulluğa bütün Kuzey Amerika’da suya yakın alanlarda rastlanır, bazen kuru çayırlarda da bulunduğu olur.
Yeni yumurtadan çıkmış yavrular bütün çulluk yavruları gibi havla örtülüdür. Renkleri çevreye uyar. Benekli çulluk, sonbaharda güneye göç etmeden önce beneklerini kaybeder ve alttan bakılınca düz beyaz olur. Bu sadeleşmiş kış urbasına ekseri çulluklarda ve benzeri kuşların büyük bir kısmında rastlıyoruz.
Deniz kıyısında yaşayan çullukların arasında (Cüce çulluk) gibi serçeden iri olmayanları olduğu gibi, santim boyunda ve 70-75 santim uzunluğunda olabilen (kervan çulluğu) (Numenius arquata) da vardır. Çullukların çoğu Kuzey Kutbu bölgesinde yuva yaparlar. İlkbaharda kuzeye yollanan son göçücülerin arasındadırlar, sonbaharda güneye daha sıcak ülkelere göç etmeye sıra gelince de ilk olarak onlar yola çıkarlar.
Birçok çulluklar Güney Yarımküresi kıyılarını ziyaret ederlerse de, tropikal veya güneysel enlemlerde yuva yapmaları olağanüstü bir haldir. Tek istisna, Pasifik’teki Pitcairn adası yakınlarındaki Tuamotu zincirinin minik mercan adalarında bulunan (küçük Polenazya çulluğu), dur (Aechmorhynchus). Bunun da güneye kaymış bazı kuzey türlerinin soyundan olması ihtimali kuvvetlidir.