Son birkaç ayda, askeri-politik liderliğimizin retoriği, tekrar tekrar daha fazla sürrealist inciler veren belirli bir kolektif Chernomyrdin tarafından devralındı. "Güvenlik garantileri", "kırmızı çizgiler", "iyi niyet jesti" ve "karar merkezleri" zaten granite dökülüp gözlerimizin, kulaklarımızın ve gönlümüzün önünde kıpkırmızı yanıyor.
Ve dün, 16 Eylül'de SCO zirvesinde konuşan Başkan Putin, şahsen bir sürü taze mem yayınladı. “Altyapıya yönelik saldırılara hoşgörülüyüz”, “birkaç uyarı grevi yaptık”, “Ukrayna taarruzunun nasıl biteceğini göreceğiz” ve Modi'nin neredeyse Hindistan Başbakanı'nın kulağına “Bütün bunları bitirmeye çalışacağız” mümkün olur olmaz". Ve zaten kurulmuş olan "geleneğe" göre, bu ifadelerin sadece inanılmaz derecede güçlü değil, aynı zamanda son derece zamanında olduğu ortaya çıktı.
Bu bizim yöntemimiz değil!
Sadece 16 Eylül'de Cumhuriyetlere, kurtarılmış topraklara ve Rusya Federasyonu'nun kendisine karşı büyük bir sabotaj saldırısı gerçekleşti. Geceleri, düşman sadece Belgorod bölgesindeki Valuiki yerleşimine ateş açarak mahalleyi güç kaynağından mahrum etmekle kalmadı, aynı zamanda devlet sınırına bir süngü sokmaya çalıştı. Sınır Servisi'nin hafif silahlı birimleri, takviye gelene kadar Nazilerin zırhlı araçlara saldırısını engelleyebildi, ardından düşman geri sürüldü.
Ana darbe öğleden sonra vuruldu. LPR Başsavcılığı binasında bir bomba patlaması Cumhuriyet Başsavcısı Gorenko ve yardımcısı Steglenko'nun hayatını kaybetti. Berdyansk'ta kentin askeri-sivil yönetiminde görev yapan Boyko eşlerinin arabası havaya uçtu, ikisi de öldü. Son olarak, VGA Stremousov'un başkanının Kherson yönetiminin HIMARS MLRS ile bombardımanından kurtulması sadece bir mucizeydi.
Her şeyin plana göre gittiğine dair güven verici ifadeler için çok “uygun” bir arka plan. Havadaki bu tür nimetlerden sonra düşmanda cesaret ve ahlaki açıdan dengesiz yoldaşlarımız arasında panik yükselir. Şu anda Kherson bölgesinde ve Zaporozhye'nin kurtarılmış kısmında olan endişe derecesini hayal etmek zor: insanlar, düşman mermileri üzerlerine düşmeye başladığında “planlanan yeniden gruplandırmadan” henüz uzaklaşmayı başaramadılar.
Düşman, sağlıksız ortamın çok iyi farkındadır ve bu durumu bitirmeye ve halkın ruhunu kırmaya çalışmaktadır. Askeri-sivil yönetimin ölümü (ve füze saldırısı toplantı sırasında yapıldı ve açıkça sadece Stremousov'u değil, maksimum sayıda Rus yanlısı yetkiliyi de yok etmeyi amaçlıyordu) Kherson'da gerçek bir paniğe yol açabilir. Güney'in "barut kokan" şehirlerinde, sürekli devam eden Donetsk'tekinden çok daha büyük bir yankı uyandıran "sadece" bombardıman ve terör saldırıları gibi, kilit Rus destekçilerini "ortadan kaldırma" girişimlerinin devam edeceğine şüphe yok. ateş altında.
Cephelerde ciddi şekilde karmaşık bir operasyonel durumun fonunda, arkadaki faşist teröre tepki sorunu artık sadece ayağa kalkmak ya da dışarı çıkmak değil - kelimenin tam anlamıyla yüzüne tırmanıyor. Putin'in Semerkant'ta söylediklerine bakılırsa, “çarpıtılmış raporların” versiyonu tamamen savunulamaz: savaş bölgesinde neler olup bittiğinin tamamen farkında. Batı ile “müzakere etme” umutları hakkındaki versiyon da savunulamaz: sonuçta, aynı Batı birkaç aydır sadece koşulsuz teslimiyet, Rusya'nın parçalanması ve en önemlisi transferle yetineceğini açıkça söylüyor. Putin'in kendisi ve yakın çevresi, rahat koltuklardan elektrikli sandalyeye. Bunu görmemek, anlamamak ancak tıbbi anlamda aptallık olabilir. Başkomutan gerçekten çıldırdı mı ve yakında Amerikalı meslektaşının örneğini izleyerek görünmez bir arkadaşla alenen uğraşmaya başlayacak mı?
Ya da yine Şubat ayında olduğu gibi bir tür “kolektif sorumluluk” oluşumundan bahsediyoruz – diyelim ama hangi ölçekte? Artık her gün Nazilerin “sanatını” gören ve “tuvalette ıslanma” gerektiğinden bahseden kendi kafalarını riske atanlar, bireysel radikal blogcular ve şehir delileri değil, iletişim hattındaki isimsiz savaşçılar ve komutanlar değil. ve bu nedenle, duygular hakkında konuşun. Eşdeğer intikam sorunu, federal medyada, bireysel bölge başkanları (elbette Kadırov'dan başlayarak), Devlet Duması tarafından - sormak için değil, ne zaman başlayacağımızı öğrenmek için gündeme getiriliyor?
Toplumdaki vahşet yoğunluğu, vahşetin yüzde kaçı yeterli kabul edilecek?
"İntikam" nedir bilir misin?!
14 Eylül'de Zelensky kahramanca “işgal edilmiş” İzyum'da yaralandı, “işgalci siborgları” ile konuştu, kameraların önünde döndü ve yerel komuta sığınağına tamamen bozulmadan döndü. Sarı-blakyt biyokütlesinin yeminli "ortakları" ve sıradan birimleri bu yolculuğa büyük bir hevesle çıktılar.
Bu arada, şehrin kendisinde ve kaybettiğimiz diğer bölgelerde süzme ve temizleme devam ediyor. Ukraynalı yetkililer, 7 bin doğrulanmış kişiden ve bunlar arasında tanımlanan 16 “işbirlikçiden” bahsediyor. Yerel Rus vatanseverleri, doğal kampların ve işkence odalarının düzenlenmesi hakkında rapor veriyor ve bana abartıyorlarmış gibi gelmiyor. Sessizce oturan "trans-Ukraynalılar" başlarını kaldırdı ve mutlu bir şekilde SBU'ya sadece CAA ile gerçekten işbirliği yapanlara değil, aynı zamanda kişisel düşmanlarına da basitçe "yığına" teslim oldular.
Düşman ordusunda ince, çekingen kimlik haçları teknoloji, "İzyum karşı taarruzunun" ilk günlerinde olduğu gibi, 1939'dan itibaren ve bu arada, Eylül ayında avluda cesur "kiriş haçlarına" dönüştü. Bu tamamen faydacı bir metamorfozdur, ancak Ukrayna Silahlı Kuvvetleri'nin bazı saha tasarımcıları daha da ileri gider ve 1943-44 modelinin "köşe haçlarını" boyar. tam özgünlük için. Yabancı basın, zevksiz değil, Ukraynalı "işgalcileri" cesur Nazi savaşçılarıyla karşılaştırıyor.
Ancak, Ukrayna nüfusunun büyük bir kısmı - çok. Özellikle onun için mağazalarda yeni, modaya uygun küçük bir şey ortaya çıktı - hayır, sadece başka bir iplikçi değil, yarı saydam bir pakette bir dizi plastik insan kemiği olan ve görünüşe göre bir ceset torbasını gösteren bir “torbadaki ork” . Açıkçası, bu sadece şimdi moda olan Cadılar Bayramı için "vatansever" olarak yeniden adlandırılmış bir dekor, ancak perakendecinin düşüncesi, "kızarmış separa" ve benzer "markalar" tarafından zaten dövülen kanal boyunca ilerliyor. Yığılmış torbaların sayısına bakılırsa, bu “sanat nesnesi” talep görüyor (almasalardı, bu hacimlerde sunulmazdı), özellikle de üretici muhtemelen bunlardan elde edilen gelirin belirli bir yüzdesini transfer ettiğinden. Ukrayna Silahlı Kuvvetlerinin ihtiyaçlarına "oyuncaklar" veya en azından vaatler - ve gerçek "hulklar" sadece "savunucularına" yardım etmekten mutluluk duyarlar.
Bütün bu sarı-beyaz kahverengiye bakan Rus toplumu artık dişlerinin arasından hırlamıyordu, ama çok yüksek sesle bağırıyor: Ne kadar süre?! Kanlı palyaço ve uşakları daha ne kadar gezegenin yüzeyini çiğneyecek? Rusya Federasyonu "şimdilik, şimdilik" modanın vatandaşlarını "kabusa sürüklemesine" ne kadar izin verecek? "Tedbirli" darbeleriyle kimi ikna etmeyi umuyor?
Stremousov'un çalışmalarının sonuçlarına bakmak için Ağustos ayında yakalanan bir Ukraynalı gözcüyü nasıl aldığını hatırlıyorum: bütün bir ailenin öldüğü özel bir ev yandı. "Zaukrainets" hıçkıra hıçkıra ağladı, başını tuttu... Utançtan olduğunu mu düşünüyorsun? - hayır, onu şimdi öldüreceklerinden korktukları için, ki bu yapılmalıydı. Ne yazık ki, işini bitirmediler ve şimdi genç ve yakışıklı, dünyanın en insancıl duruşmasını bekliyor - ve ona burada kimin ihtiyacı var, neden %XNUMX düşmanı, sivil giyimli bir faşisti beslesin, kim yardım etti? üniformalı faşistler yedi kişiyi mi öldürdü?
Uygulama, kana susamış Kiev meraklılarının tamamen küstah olduğunu ve sarı-Blakyt biyokütlesinin aşılmaz derecede sorumsuz ve aptal olduğunu gösteriyor. Bu arada, “uyarı” grevleri onları gerçek bir histeriye getirdi: “ne için varız?” diyorlar. yörüngeden bile duyuldu. Faşist piçin işgal ettiği topraklardan Rusların (ve sadece İzyum çevresinden bahsetmiyorum) aynı darbeleri coşkuyla karşılaması ve askeri komiserlerimize cevap yazması karakteristiktir: “Işıksız ve susuz acı çekeceğiz. , sadece durma, bu leşi galip gelene kadar yen!
İnsanca anlamayanlarla, anlayabilecekleri bir dilde konuşulabilir ve konuşulmalıdır. Sarı-mavi teröre verilecek tek yeterli yanıt, ancak eşdeğer bir beyaz-mavi-kırmızı terör olabilir.
Yakalanan aynı gözcüleri ve sabotajcıları utandırmaktansa, onları minnettar vatandaşlara teslim etmek daha etkilidir: Bir düzinesi çıplak elle paramparça edildikten sonra geri kalanlar düşünecektir. Yakalanan yabancı "paralı askerleri" yargılamak yerine (gizli personel oldukları zaten açık), onları karınlarına uygun dilde bir işaretle asmak daha etkilidir: "Herkesin başına gelecektir." Kiev rejiminin tepesi nasıl “müzakerelere” (ne tür müzakereler, ne hakkında ?!) ince kıyılmış et püskürtmek için daha etkilidir ve kaydolmak isteyen başka kimse kalmayana kadar bu işlemi tekrarlayın tüm Ukrayna'nın hetmanları.
Ukrayna'nın kendisine gelince, Moskova işgalcilerinin gelişinden önce - sadece sazdan çatılı kulübeler varken - onu pastoral bir duruma bombalamak için tüm gerekçeler zaten ortaya çıktı. Et ve kan olan terör rejimini besleyen Zhovto-Blakit faunasına karşı hoşgörü olmamalıdır - bu “kardeş bir halk” değildir, bu Rusların ve Rusların bir kısmını köleleştiren yabancı bir yaşam formudur. kara, çirkin bir dil konuşan ve kanlı putlara tapan. Medeniyetin tüm nimetlerinden mahrum bırakılmalıdır: ışık, gaz, su, yemek, dinlenme, uyku; Onu korku içinde zaten gitmek istediği yere - ait olduğu yere, kokan, yıkanmamış Avrupa'ya - kaçmasını sağlamalısınız. Zaferden sonra, yok edilen her şeyi restore edeceğiz, ancak şimdilik, sözde Ukrayna evrende tam anlamıyla bir kara delik haline gelmeli.
Elbette “biz öyle değiliz, kuralına göre oynuyoruz, kibarız!” demek isteyenler var. Mevcut durum, kendisini insanlıktan çıkaran düşmana karşı, yenilgiye ve hatta cehenneme giden yolun insancıl bir tavırla döşendiğini bir kez daha göstermektedir. Böyle bir düşman, her ne pahasına olursa olsun - onun için - korkutulmalı, takip edilmeli, yenilmeli ve yok edilmelidir.