

Batı şimdiye kadar Tibet üzerine yansıtılan tüm egzotik görüntüler, Nazi seferi ve Aryan ırkının saf kalıntıları için onun arama, en tuhaf kalır.Alex McKaySPRING 2001 tarafından
Alman SS seferinin üyeleri Aralık 1938'de Tibet sınırını geçerek yaklaşık bir ay sonra Lhasa'ya vardılar. Bu fotoğrafta, keşif gezisi üyeleri Jounrey sırasında geçici bir kampta toplanıyor. İç daire, soldan sağa: Krause, Wienert, Beger, Geer, Schaefer.
19 Ocak 1939'da, Heinrich Himmler'in korkulan Nazi şok birlikleri Waffen-SS üyesi, kutsal Lhasa şehrine giden antik kemerli geçitten geçtiler. Birçok Avrupalılar gibi, Orville Schell kitabında Virtual Tibet, “bu uzak, bilinmeyen topraklarda fantezi muhteşem bir skein” dediği gibi, onlarla birlikte Tibet'in idealize ve gerçekçi olmayan görüşlerini taşıdılar. Ancak Nazi keşif projeksiyonları, Shangri-La için artık tanıdık arama içermiyordu, benzersiz mükemmel ve barışçıl bir sosyal sistemin insanlığın geri kalanına veba eden günahlara karşı bir plan düzenlediği gizli topraklar. Daha ziyade, Nazilerin aradığı mükemmellik, dünya tarihi ve Alman üstünlüğü hakkındaki görüşlerini haklı çıkaracak bir ırksal mükemmellik fikriydi.
İkinci Dünya Savaşı arifesinde Tibet lamalarının ve SS subaylarının bu garip yan yana gelmesine neden olan şey gizli toplumların, okültizmin, ırksal sözde bilimin ve politik entrikaların garip bir hikayesidir. Onlar, aslında, Nazi Almanyası ile Tibet arasında ilişkiler kurmak ve Tibet platosunda bir yerlerde gizlenmiş hayal edilen Aryan ırkının kayıp kalıntılarını aramak için diplomatik ve yarı bilimsel bir görevdeydiler. Bu nedenle, onlar Hitler'in etnik kökenlik ve egemenlik hakkındaki en paranoyak ve tuhaf teorilerinin çok uzak bir ifadesiydi. Tibetliler Hitler'in ırkçı gündeminden tamamen habersizken, 1939 Tibet misyonu yabancı fikirlerin, sembollerin ve terminolojinin nasıl kötü bir şekilde kötüye kullanılabileceği konusunda uyarıcı bir hikaye olmaya devam ediyor.
Ernst Schaefer, 1939 seferinin lideri. Keşif gezisi başladığında Schaefer'ın karısı sadece altı hafta önce ölmüştü. Schaefer, uzman bir nişancı, yaban domuzu avlarken onu yanlışlıkla vurduğunu iddia etti. Alex McKay'in izniyle.
Bazı Nazi militaristleri Tibet'i İngiliz Hindistan'a saldırmak için potansiyel bir üs olarak hayal ettiler ve bu görevin Tibetlilerle bir çeşit ittifaka yol açacağını umdular. Bu konuda kısmen başarılı oldular. Misyon Reting Regent (1933 yılında Onüçüncü Dalai Lama'nın ölümünden bu yana Tibet'e öncülük eden) tarafından kabul edildi ve Vekil'i Adolf Hitler'e karşılık vermeye ikna etmeyi başardı. Ama Almanlar da başka bir nedenle Tibet'e ilgi duyuyorlardı. Heinrich Himmler gibi Nazi liderleri, Tibet'in, Nazilerin dünyayı fethetmek için kullanabileceği doğaüstü güçlere sahip Alman ırkının efsanevi ataları olan son orijinal Aryan kabilelerini barındırabileceğine inanıyordu.
Bu, Avrupa genişleme çağıydı ve birçok teori emperyalizm ve sömürgecilik için ideolojik gerekçe sağladı. Almanya'da bir Aryan veya “usta” ırk fikri kuduz milliyetçilik, Frederick Nietzsche felsefesinden damıtılmış Alman süpermen fikri ve Wagner'in İskandinav destanları ve Töton mitolojisinin operatik kutlamaları ile rezonans buldu.
1939 Tibet görevinden çok önce Naziler Asya sembollerini ve dillerini ödünç alıp kendi amaçları için kullanmışlardı. Nazi söylemleri ve sembolizminin önde gelen makaleleri Asya'nın dili ve dinlerinden kaynaklanmıştır. “Aryan” terimi, örneğin, Sanskritçe kelime arya, asil anlamına gelir. En eski Hindu kutsal kitapları olan Vedalar'da, bu terim, Orta Asya'dan, Hint alt kıtasının koyu tenli (veya Dravidian) halklarını fetheden ve boyun eğdiren açık tenli insanlardan oluşan bir ırkı anlatmaktadır. Dilsel kanıtlar Orta Asya halkının çok yönlü göç destekliyor, şimdi Hint-Avrupalılar olarak anılacaktır, 2000 ve 1500 M.Ö. yılları arasında bir noktada Hindistan ve Avrupa'nın büyük bir kısmına, bu Hint-Avrupalılar Vedalar Aryanlar ile aynı olup olmadığı belirsiz olmasına rağmen.
Sorumlu burs buraya kadarmış. 19. yüzyılın sonlarında ve yirminci yüzyılın başlarında, Joseph Arthur de Gobineau gibi Avrupalı jingoistlerin ve okültistlerin elinde, Hint-Avrupalılar ve açık tenli Aryanlar hakkındaki bu fikirler İskandinav ve daha sonra sadece Alman ırksal üstünlüğünün bükülmüş bir efsanesine dönüştü. İkinci binyılın Hint-Avrupalılar ve Aryanlar ile Alman kimlik Almanya'nın imparatorluk “güneşte yer” ve etnik Almanlar ırksal fetih ve ustalık hakkına sahip olduğu fikri tarihsel öncelik verdi. Yahudilerin, Çingenelerin ve diğer azınlıkların Aryan Almanya'nın algılanan mirasını baskın bir ırkın üyeleri olarak paylaşmadığı için, antisemitizm ve yabancı düşmanlığı güçlendirmeye de yardımcı oldu.
Bir Aryan veya usta ırk hakkındaki fikirler on dokuzuncu yüzyılın sonlarında popüler medyada görünmeye başladı. 1890'larda, bir Rosicrucian olan E. B. Lytton, “Vril” olarak adlandırdığı kozmik bir enerji (özellikle kadın cinsiyetinde güçlü) fikri etrafında en çok satan bir roman yazdı. Daha sonra, dünyayı yönetmek için yeraltı saklanma yerlerinden ortaya çıkacak süper varlıklar ırkından oluşan bir Vril toplumu hakkında yazdı. Onun fantezileri, özellikle üst sınıflar arasında, bu fikirleri yaymak için kurulan sayısız gizli toplumun bulunduğu okültlere büyük bir ilgi ile çakıştı. Onlar Alastair Crowley'in seks ve uyuşturucu mistisizmini takip edenlere Kutsal Kase'ye adamış olanlardan değişiyordu ve birçok Budist ve Hindu inançları için belirsiz bir yakınlık vardı gibi görünüyor.
General Haushofer, Gurdjieff'in takipçisi ve daha sonra Hitler'in ana müşterilerinden biri, böyle bir toplum kurdu. Amacı Aryan ırkının kökenlerini keşfetmekti ve Haushofer, Lytton'un kurgusal yaratımından sonra onu Vril Topluluğu olarak adlandırdı. Üyeleri, kadınsı kozmik enerji olan Vril'in güçlerini uyandırmak için meditasyon uyguladılar. Vril Cemiyeti, Tibetli ustalarla bağlantılarının olduğunu iddia eden Madame Blavatsky'nin fikirlerini çizerek Tibet'teki manevi ustalarla telepatik temas halinde olduğunu iddia etti.
Almanya'da, antik mitler ve on dokuzuncu yüzyıl bilimsel teorilerinin bu karışımı, Almanların kaderi dünyaya hükmetmek olan doğuştan üstün Aryan ırkının en saf dışavurumu olduğuna dair bir inanca dönüşmeye başlamıştı. Bu fikirler, köklü öjeni ve ırkçı etnografi teorileri tarafından bilimsel ağırlık verildi. 1919 yıllarında Vril Derneği, Blavatsky'nin takipçisi Baron Rudolf von Sebottendorf tarafından Münih'te kurulan Thule Cemiyetine (Thule Gesellschaft) yol verdi. Thule Topluluğu, Cizvitler, Tapınak Şövalyeleri, Altın Şafak Nişanı ve Sufililer gibi çeşitli düzeylerin geleneklerini çizmiştir. Bu Thule efsanesini teşvik etti, donmuş kuzey topraklarında efsanevi bir ada olan ve usta bir ırkın, orijinal Aryanların evi olmuştu. Atlantis efsanesinde olduğu gibi (bazen tanımlandığı gibi), Thule sakinleri dünyalarını yok eden bazı felaketlerden kaçmak zorunda kaldılar. Ancak kurtulanlar sihirli güçlerini korudular ve dünyadan gizlendiler, belki de Tibet'teki gizli tünellerde, temas kurulabilecekleri ve daha sonra güçlerini Aryan torunlarına bağışlayabileceklerdi.
(Üst) Tibet'in Alman haritası 1939 Tibet'e Alman seferinin Sikkim ve Lhasa arasında izlediği rotayı gösterir. Hindistan'daki İngiliz yetkililer, diplomatik baskıya boyun eğerek, seferin Tibet'e sınırdan geçmesini engellemedi. (Alt): Bruno Beger, ekibin antropologu, Tibet halkında Aryan kanının kanını bulmayı umuyordu. Burada, keşif gezisinin bir üyesi bir Tibetli kadının kafasını ölçüyor. Bazı Alman bilim adamları Aryan özelliklerinin kafatasının boyutlarına yansıdığına inanıyordu. © Transit Films GMBH
Bu tür fikirler zararsız kalabilirdi, ancak Thule Derneği, Vril Society mitolojisine güçlü bir sağcı, Yahudi karşıtı siyasi ideoloji ekledi. Münih'te yerel Sosyalist hükümete karşı aktif bir muhalefet oluşturdular ve sokak savaşları ve siyasi suikastlarla uğraştılar. Sembolleri olarak, hançer ve meşe yaprakları ile birlikte, daha önce Alman neo-pagan grupları tarafından kullanılan gamalı haç benimsediler. Gamalı haç sembolünün Thule Topluluğu'na cazibesi, kültürel veya mistik öneminden ziyade dramatik gücünde olduğu görülüyor. Tarihte çok sayıda bağlantısız kültür tarafından kullanılmasına rağmen, orijinal bir Aryan sembolü olduğuna inanıyorlardı.
Gamalı haç kabulünün ötesinde, Tibet veya Budizm'in Thule Society ideolojisinde yer aldığı ölçüde karar vermek zordur. Thule Derneği'nde aktif olarak kalan Vril Society kurucusu General Haushofer, Japonya'da Alman askeri ataşesi olmuştu. Orada o Japon ordusu arasında daha sonra baskın inanç Zen Budizm, bazı bilgi edinmiş olabilir. Ancak diğer Thule Topluluğu üyeleri sadece Budizm'in erken dönemlerinde Almanca çalışmalarını okuyabilirlerdi ve bu çalışmalar, kayıp olan saf, özgün bir Budizm ve ilkel yerel inançlarla kirlenmiş bir dejenere Budizm fikrini inşa etme eğilimindedir. Budizm inançların toplumun gevşek koleksiyonunda kötü anlaşılmış ve egzotik unsurdan biraz daha fazla olduğunu ve Thule ideolojisi üzerinde çok az gerçek etkisi vardı gibi görünüyor. Ancak Tibet, mitolojisinde çok daha güçlü bir konuma sahip olup, efsanevi Thule ırkından kurtulanların muhtemel evi olarak hayal ediliyordu.
Thule Derneği'nin önemi, üyelerinin Nazi liderleri Rudolf Hess (Hitler'in yardımcısı), Heinrich Himmler ve neredeyse kesinlikle Hitler'in kendisinin dahil olmasından görülebilir. Hitler'in en azından Katolik olduğu halde Himmler, Thule Derneği'nin amaçlarını ve inançlarını coşkuyla benimsedi. Bir dizi neo-putperest fikirleri benimsedi ve kendisinin onuncu yüzyıldan kalma bir Cermen kralının reenkarnasyonuna inanıyordu. Himmler, Tibet'in orijinal Aryanların ve insanüstü güçlerinin sığınağı olma ihtimaline karşı güçlü bir şekilde etkilenmiş gibi görünüyor.
Hitler 1920'lerde Mein Kampf'ı yazdığında, Aryan ırkının efsanesi tamamen gelişmişti. Bölüm XI, “Irk ve İnsanlar”, saf Aryan kanının alt düzeydeki halklarla karıştırılması olarak algıladığı endişeyi dile getirdi. Onun görüşüne göre, saf Aryan Cermen ırkları, Yahudi halkıyla uzun süreli temasta bulunarak yozlaştırılmıştı. O kuzey Avrupa “Yahudiliğe” olmuştu ve Alman'ın aslen saf kan Yahudi insanlarla uzun süreli temas tarafından kirlenmiş olduğunu, kim iddia, yalan “sonunda saatlerce beklemek, satanically bakarak ve o baştan planlıyor şüpheli kız casusluk, onun kanını zina ve “Onu halkının koynundan çıkarıyor.” Hitler'e göre, Aryan ve Yahudi kanının karışmasına tek çözüm, aryan kanının kuyu kaynaklarını bulmaktı.
Tarihin seyri boyunca böyle bir insanlar ikinci kez temas ve hatta daha sık, kendi kültürünün orijinal kurucuları ile ve hatta uzak dernek hatırlamak olmayabilir olabilir olabilir. Yeni bir kültürel dalga akar ve standart taşıyıcılarının kanı bir kez daha fethedilen ırkla karışımlarla karıştırılıncaya kadar devam eder.
Aryanlarla “ikinci kez temas” arayışında Tibet — uzun süre izole edilmiş, gizemli ve uzak — muhtemel bir aday gibi görünüyordu.
Alman misyonunun lideri, saygın bir zoolog ve botanikçi olan Dr. Ernst Schaefer idi. Kendisine antropolog ve etnolog Dr. Bruno Beger, jeofizikçi Dr. Karl Wienert, tahnitçi Edmund Geer ve elli yaşına kadar grubun en büyük üyesi olan bir fotoğrafçı Ernst Krause eşlik etti.
Ernst Schaefer enerjik, duygusal ve hırslıydı. 1910 yılında doğdu, 1930-31 ve 1934-36 yıllarında Çin-Tibet sınırlarında iki bilimsel keşif gezisinde Tibet'e ilk yolculuğunu yaptı. İlk seferde, Amerikalı bir bilim adamı Brooke Dolan, Schaefer'a eşlik etti. Dolan da Lhasa'ya gidecekti. 1943'te, CIA'in öncüsü olan Stratejik Hizmetler Ofisi görevinde Kaptan Ilya Tolstoy'a (Rus romancının torunu) eşlik etti. Amerikalıların, o ilk yıllarda bile Alman misyonuna göz kulak olmalarından şüphelenebiliriz, ancak bu keşiflerde istihbarat olduğuna dair bir kanıt henüz ortaya çıkmadı.
1930'larda Alman bilim adamları Schaefer'in ilk seferlerinde toplanan materyali incelediler. Bu Budist din ve Bon inancının hem de Tibet metinleri dahil (Tibet'te Budizm'den önce). Nazilerin doğal olarak Bonpo'ya özel bir ilgisi vardı, yaşlı inançların antik Aryan dininin unsurlarını koruduğu umuduyla. Ama Bon'un karmaşık doğası ve Budizm ile olan bağlantılarının bir anlayışı gelecekte çok uzağa yatıyordu ve bu metinler içindeki sırları ortaya çıkarmayı umut etmeleri gerekirken, Bon çalışmalarının Nazilere çok az fayda sağladığını kanıtlamıştı.
Hırslı Schaefer 1930'larda bir temas ağı geliştirmişti. Tibet seyahatlerinde Panchen Lama ile tanışmıştı ve Tibet ve Orta Asya'nın büyük kaşiflerinin çoğu ile temas halindeydi. Ama Schaefer'ın SS üyeliği ona en önemli bağını getirdi. İlk Tibet seferi, Schaefer'in patronu olan Heinrich Himmler'in dikkatini çekti. Himmler onu SS liderleriyle tanıştırdı ve SS-Ahnenerbe'ye üye oldu. SS Ataları Topluluğu'nun Mirası olan SS-Ahnenerbe'ye üye oldu.
SS-Ahnenerbe, farklı ırksal grupların haritalandırılmasında yer aldı. Üyeleri, ırkları iki tip halinde sınıflandırabileceklerine inanıyordu: kanlarında Aryan unsurları olanlar ve Aryan mirası bulunmayanlar. İkincisi ortadan kaldırılmalıydı. Bu fikirler hem Holokost'un hem de 1938-39 yıllarında Lhasa'ya yapılan Schaefer misyonunun arkasındaki itici güç idi. SS-Ahnenerbe toplumunun kendisi öne çıkarken, Himmler ideallerini destekledi ve Schaefer Lhasa misyonunu önerdiğinde fonlara katkıda bulundu.
Schaefer'in Tibet'e olan ilgisi akademisyendi ve Himmler'in Thule Derneği ya da SS-Ahnenerbe'nin fikirlerine olan inancını gerçekten paylaşması şüphelidir. Nitekim Hindistan'daki bir İngiliz yetkiliye şöyle dedi: “Ülkemdeki en yüksek yetkililerin sempatisine ihtiyacım var. Para toplamak ve gelecekteki keşif çalışmaları için parayı almak için.” Ama Schaefer açıkça kendi hırslarını gerçekleştirmek için Nazi gündemine katılmaya istekliydi ve hem Nazi partisinin hem de SS'in bir üyesiydi. Dahası, sefere dahil, Nazi ırksal ideolojisinin en az bir ateşli savunucusu vardı.
Bruno Beger, eğer bir ırkın Aryan mirası varsa, o zaman ırkın üst sınıflarının fiziksel özelliklerinde kanıt bulunabileceğine inanıyordu. Schaefer'in misyonu açıklanmadan önce bile, Beger Doğu Tibet halklarının özelliklerini haritalandırmak için bir keşif gezisi önermişti. Ama Beger basit bir teorisyendi. 1940'larda Orta Asya halklarının fiziksel özellikleri hakkındaki araştırmaları, Gestapo şefi Adolf Eichmann'ın emriyle emrinde bulunan toplama kampı kurbanları kullanılarak gerçekleştirildi.
Schaefer misyonu Nisan 1938'de Almanya'dan ayrıldı. Schaefer'in sadece altı hafta önce yaban domuzu avlarken karısını yanlışlıkla vurup öldürmesi geciktirmek için bir sebep olarak görülmedi. Misyon önemli bir tanıtım aldı ve hem Londra hem de Delhi'deki İngiliz hükümetleri Almanların hedeflerinden hemen endişe duydular. Berlin'deki İngiliz büyükelçisi, Alman gazetelerine şöyle dedi: “Bu büyük çaplı keşif Reich SS lideri Himmler'in himayesi altındadır ve tamamen SS ilkeleri doğrultusunda gerçekleştirilecektir.”
İngiltere tarafından tutulan Hindistan'dan Lhasa'ya seyahat etme seferi için izin başlangıçta reddedildi. O zamanlar Hindistan İngiliz İmparatorluk Hükümeti Tibet Hükümeti Hindistan'dan Tibet'e ziyaretçi sayısını kısıtlamak için Tibet hükümeti ile işbirliği yaptı. Ancak İngilizler, Avrupa'daki büyük bir çatışmadan kaçınma umuduyla Hitler'in Almanya'sına karşı “yatıştırma” politikasını da takip ediyorlardı. Bu nedenle imparatorluk hükümeti Londra'dan gelen baskıya boyun eğdi ve Sikkim'deki İngiliz temsilcisine “Schaefer'in yoluna engel koyduğumuza dair herhangi bir izlenimi önlemek için mümkün olan her şeyi yapmanın siyasi olarak arzu edildiği” söylendi. Seferin devam etmesine izin veren bir boşluk bulundu. Diplomatik baskı İngilizleri Schaefer'in görevinin geri kalanına önemli ölçüde müdahale etmekten alıkoydu.
Schaefer misyonunun karşılaştığı en büyük sorunlardan biri, karısının ölümünden etkilenmiş olan liderinin zihinsel durumuydu. Schaefer dikkatlerini Sikkimesli hizmetçilerinden birine aktarmış gibiydi. Dosyalarda “Kaiser” olarak anılan genç bir adam. Sikkim'deki İngiliz temsilcisi, “Schaefer'in çalışanlarıyla olan alışkanlığı onlara iyi ödeme yapmak ve onları sık sık yenmek” diye belirterek, “Hepimiz nazik Kayzer'in baskın Schaefer için bir çeşit özel çekiciliğine sahip olduğunu düşünmeye meyilliyiz.” Alman, Kayzer'i Almanya'ya götürmek için başvurduğunda, İngilizlerin Kaiser'in Nazi sempatizanı olmasından korktuğu için izin hemen reddedildi. Lhasa'ya ulaştıktan sonra, Schaefer misyonu, Lhasa'da birkaç ay süreyle kaldıkları için Tibet hükümetinde etkili arkadaşlar bulmuş olmalı. Lhasa İngiliz temsilcisi Hugh Richardson, Schaefer ve arkadaşlarının “Lhasa'da olumsuz bir izlenim yarattığını ve aksine prestijimizi artırdığını” bildirdi. Almanların bir festivalde keşişler tarafından taşlandıklarını ve yerel yaban hayatı ve kötü davranan hizmetçileri öldürmede Budist ilkelerine karşı hareket ederek kendilerini popüler hale getirdiklerini bildirdi.
Buna rağmen Schaefer, Dalai Lama'nın azınlığı sırasında Tibet'in sanal hükümdarı olan Reting Regent tarafından kabul edildi. Vekil Adolf Hitler'e yazmaya ikna edildi. Mektubunda, Vekil Almanların ırksal gerekçelere dayalı kalıcı bir barış imparatorluğu yaratma çabalarını kabul etti. Hitler'e Tibet'in bu amacı paylaştığına dair güvence verdi ve iki ülke arasında barışçıl ilişkilerin önüne engel çıkmadığına karar verdi. Yani Schaefer'ın görevi diplomatik bir görevse, Tibet ile üst düzey temaslar kurmada makul bir başarıydı. Ancak Tibetlilerin Nazilerin ırksal politikalarında yer alan gerçek stratejiler hakkında gerçek bir kavram yoktu.
Schaefer misyonunun bulamadığı şey Thule Derneği'nin vahşi fikirlerine destek oldu. Görev, mistik ustalarla karşılaşmadı, uzun süredir kayıp olan Aryan kardeşleri bulmadı ya da Hitler'in Üçüncü Reich'ı nihai yenilgiden kurtarmak için gizli güçler elde etmedi. Gerçekten de, Schaefer'in onları aramaya çok fazla önem vermesi şüphelidir. Onun partisi Tibet dini konusunda herhangi bir uzman içermiyordu ve Tibetliler dünya fethinde istihdam edilebilecek herhangi bir özel güçlere sahip olsaydı, onlar zaten 1903-4 yılında Lhasa'ya yürüdü Younghusband misyonundan kendilerini korumak için onları kullanmış olacağını fark etmeliydi.
Schaefer görevi sonunda Mayıs 1939'da Lhasa'yı terk etti. Sikkim ve Hindistan üzerinden dönerek, o yılın Ağustos ayında Almanya'ya geri döndüler. Haftalar içinde, İkinci Dünya Savaşı başlamıştı ve savaş zamanı Almanya'da Tibet'e yapılacak başka görevler önerilse de, hiçbiri devam edemedi. Nazilerin Tibet ile doğrudan bağlantıları sona erdi. Schaefer ve meslektaşları, 2.000'den fazla biyolojik ve etnografik örnek, 40.000 fotoğraf ve 55.000 feet film ile Almanya'ya döndüler. Savaş yıllarında bu malzeme üzerinde çalıştılar, bazıları müttefiklerin bombalanması yüzünden kayboldu. Schaefer birkaç kitap yayınladı, hangi muhtemelen Tibet ilk tam renkli fotoğraflar yayınlanacak dahil. Ticari bir film de üretildi ve hala hayatta. Tibet köylülerinin kafataslarını ölçen Beger'in görülebileceği kısa ama ürpertici bir bölüm içerir. Bazı Nazi teorisyenlerine göre İskandinav kanının kesin bir işareti olan “dolichecephalic” (uzun başlı) kafaları arıyor olabilir.
1942'de Himmler, savaş çabalarına yardım etmeyi amaçlayan Orta Asya araştırmalarında artış emretti. Orta Asya'nın büyük İsveçli kaşifi ve Nazi sempatizanı Sven Hedin, adını Münih'te Schaefer, Beger ve diğerlerinin araştırmalarını yaptığı bir enstitüye vermeyi kabul etti. Hedin Enstitüsü'nün rolünün bir parçası da Alman halkına savaştan kaçış teklif etmekti. Tibet'in efsanevi ve renkli yönleri halka açıklandı, genellikle Tibet'in Almanya'nın kurtuluşunu sağlayacağı ima edildi. Fakat Schaefer Hedin Enstitüsü'nün kurulmasında önemli bir rol oynarken, bu sebebin ne ölçüde olduğunu tespit etmek zor. İfadelerinin çoğu gerekli söylemden biraz daha fazla gibi görünüyor. Ancak daha sonra Nürnberg davalarındaki savaş suçlarından tutuklanacak olan Beger, Nazi ideolojisinin güçlü bir savunucusu olarak kaldı.
Görevin beş üyesi de savaştan sağ kurtulmuş ve 1980'lere kadar yaşamış olsa da, yolculuklarıyla ilgili tek kitaplar Almanca yayınlanmış ve uzun süredir basılmamış. Lhasa'ya ulaştıktan dokuz ay sonra Almanya Polonya'yı işgal etti ve Avrupa'yı II. Dünya Savaşı'na soktu ve keşif gezisi neredeyse unutuldu.
1990'ların ortalarında, Dalai Lama'nın Komünist öncesi Tibet'te seyahat eden Avrupalıların bir araya gelmesine ev sahipliği yaptığı görevden sağ kurtulan Beger, toplantıya katılanlar arasındaydı. Onun hevesli Nazi geçmişinin ayrıntıları ortaya çıktığında, sürgünde Tibet hükümeti için önemli bir utanç kaynağı oldu.
Nazilerin Tibet'le ilgili rüyaları, Madame Blavatsky, Lobsang Rampa ve Shangri-La'nın diğer mitolojistlerinin ünlü fantezilerine dayanan Tibet'in bir imajını inşa eden Vril ve Thule toplumlarının fikirlerinden türetilmiştir. Tibet Budizm, Japon militaristlerin çıkarlarına hizmet edebilecek Zen Budizm'in yönlerini çektiği gibi, onlara dünyevi güç elde etme vaadi sundukları için Nazilere sadece itiraz etti. Dharma'yı saptırma girişimleri sonunda başarısız olsa da, fikirlerinin çoğu bugün hala hayatta. Bununla birlikte, Budizm'in Batı'da yayılmasıyla ve bilgi çağının şafağında, nefret gruplarının Budist sembollerini ve fikirlerini kendi amaçları için bozma yeteneği azalabilir.