Denis Roche, 1964’te Les Idées centésimales de Miss Elanize ile başlayan ve 1971’deki “Le mécrit” ile sonlanan şiirleri ile geleneksel poetik konvansiyonlara savaş açtı. Tel Quel dergisi ile olan ilişkileri, geleneksel estetik standartları yıkma arzusuna kuram ve pratik sağlaması açısından önemli idi. 1960’da Philippe Sollers tarafından kurulan dergi (ki Julia Kristeva ve Marcelin Pleynet derginin çevresinde toplandığı önemli isimlerdi), Marksist kuram çerçevesinde dili ve edebi metinleri toplumsal devrim sürecinde önemli bir araç olarak görüyordu. İletişimsel dil, Batı kültürünü tahakkümu altına alan ideolojik yapıların sürdürülmesinde temel br araçtı. Tel Quel grubu, geleneksel edebi metin ve dil anlayışına karşılık devrimci bir materyalist dil kuramını pratiğe geçirmeye ve yıkıcı bir “kolektif yazı pratiği” geliştirmeye çalıştılar. Roche’nin son dönem şiirleri, ve özellikle “Le mécrit” (“écrit”/ "yazma" terimi ile “mé”/"gayri", "yanlış" önekinden türetilmişti), yalnız poetik metnin değil ama bütün Batı kültürü ve düşüncesine egemen olan “gerici, bağnaz ideoloji” nin radikal bir dönüştürümünü amaçlayan teorik ve pratik arayışların bir ürünüydü.