Lan ve diğerleri yeni başlayanları hiç umursamadılar. Hepsi Zheng’i dinliyordu.
“Diğer takım bizden çok az bile güçlü olsa bizi öldürmek isteyeceklerdir. Bir kere üyelerimizinden birini öldürdükleri zaman, onlardan birini öldürmemiz gerekiyor. Yoksa hepimiz filmin sonunda siliniriz. Negatif skora, 2000 puan harcamak isteyen var mı? Bu yüzden yalnızca onlara cevap verebiliriz… Birisi ateş açtığında, sadece bir takım hayatta kalabilir! “
Yeni başlayan beş kişi yerden kalktılar. Bir kadın aniden çığlık atarak vücuduna dokundu ve odanın köşesine doğru koştu. Diğer dört kişi de karmaşa içerisindeydi. Bu sefer dört erkek ve bir kadın vardı. Kırklı yaşlarında kaslı ve kel bir adam, otuz yaşlarında gözlüklü bir beyefendi, yirmi yaşlarında bebek yüzlü genç bir adam ve onbir oniki yaşlarında bir çocuk vardı.
Kadının uzun ipeksi siyah saçları vardı, uzun seksi bir elbiseyle beraber muhteşem görünüyordu. 1.70 m boyundaydı. Eğer kadının yüzündeki korktuğunu gösteren ifadeyi kaldırırsak, o son derece çekiciydi.
Zheng yeni başlayanlara bakıp iç geçirdi, Lan’a döndü ve dedi. “Onlara durumu açıkla…”
Lan acı bir gülümsemeyle başını salladı. Sonra ölüm, iyileştirmeler, korku filmleri de dahil olmak üzere Tanrı’nın dünyasını ve kurallarını açıklamaya başladı. Ödül bildirimini aldıktan sonra tekrar Zheng’e baktı ve başını salladı.
Beş çaylak biraz şaşkın görünüyordu. Özellikle hapishanede oldukları için ayrılmanın da hiçbir yolu yoktu. Zheng onlara sakin bir sesle dedi. “Size söylediği gibi, şu anda bir korku filminin içindeyiz. Burada, yaralanabilir ve ölebilirsiniz. Hatta ölümünüz hiç hayal edemeyeceğiniz şekilde bile olabilir. Hepiniz aşağı yukarı bir korku filmi izlemişsinizdir. Bir virüs bulaştırmak, ya da bir Yaratık tarafından deşilmek ya da bir vampir tarafından emilmek, ya da çok sayıda bok böceği tarafından yenilmek gibi! “
Beş çaylak duydukları karşısında ürktü, Lan bile kendini rahatsız hissetti. “Bana mesleklerinizi ve yeteneklerinizi söyleyin. Becerilerinize ve karakterlerinize göre takımıma katılma niteliklerine sahip olup olmadığınızı belirleyeceğim. Eğer üye olamazsanız size bir silah ve yüz büyülü mermi ve ayrıca bir altın çubuk vereceğim. Elbette, bu adamın 5000 metre çevresinde olmak zorundasınız … “
Kaslı kel güldü. “Altın? Benimle dalga mı geçiyorsun? Hapishanedeyim. Muhtemelen bana ihanet eden de Wang’dır. Hikayelerine bir son ver, tek kelimesine bile inanmıyorum.”Sonra duvarı yumrukladı ve duvarda bir yumruk izi bıraktı. Gerçekten güçlü biriymiş gibi görünüyordu.
Zheng ve diğerleri soğukkanlı bir şekilde ona baktılar. Kel adam aniden kadına döndü. Çirkin bir gülümsemeyle ona doğru yürüdü. “Lanet. Beni ve bir kadını bir araya nasıl koydular? Infazdan önce biraz eğlenmemi mi istediler? Yapacağım. Sanırım bu kadın bir şeyler itiraf etmem için gönderildi değil mi? Eroin’in nerede olduğunu bilmek istiyorsan, bana iyi hizmet et. Haha … Ah! “
Kel, kadının elbisesine ulaşırken arkasından bir el, boynunu tuttu. Sonra onu bir köşeye attı.
Zheng dedi. “Anlaşıldı. Sen bir suçlusun. Yeteneklerin tehdit ve zorbalık gibi görünüyor … Takımımıza karşı bunlar işe yaramaz. Ve çok saldırgansın, sana silah vermeyeceğim. “
Kel adam başını sallayarak kalktı. Biraz kanaması vardı ve bağırdı. “Siktir! Kim olduğumu biliyor musun? Arkamdan saldırmaya nasıl cüret edersin? Seni geberteceğim pislik herif … “
Orada sessizce duran Yinkong, birdenbire koştu ve kel ona bakmak için başını eğdiği sırada, iki kolunda ani bir ağrı hissetti. İki kolu da kesilmişti ve acı içinde bağırmaya başladı, Zheng de bıçağıyla onun ayaklarını kesti.
“Ah! Cinayet! Suçlular insanları öldürüyor…” Kel adam yerde gözyaşları içinde bağırıyordu. Kolları ve bacakları kesildikten sonra, sadece gövdesi ile zeminde can cekişiyordu. Kollarından akan kan bütün zemini kaplamıştı.
Zheng, hemostaz spreyini ve bandajını sessizce çıkardı ve kanamasını durdurdu. Sonra diğer dört çaylağa yöneldi ve soğukkanlı bir şekilde dedi. “Bunu takımımızı tehdit eden herkese yapacağım. Bu adamdan 5000 metre uzaklaştıktan sonra, o Tanrı tarafından silinecek. Sabrımı test etmeyin … “
Gözlüklü adam aniden ortaya atıldı. “Benim adım Gao HongLiand (Liand). Bilgisayar programcısıyım. Programlama yeteneklerime güveniyorum. Öhöm. Takımınıza katılmak istiyorum, test üyesi bile olsam. Bana bir silah vermek zorunda bile değilsin, hiçbir şartım yok…” Zheng onu susturdu. Liang patronundan emir almış gibi hemen sessizce yana kaydı.
Genç adam eliyle başını kaşıyarak dedi. “Benim adım Zhang Heng. Üniversite öğrencisiyim. Ayrıca Olimpik okçuluk takımının bir parçasıyım. Kompozit yayları ustalıkla kullanabilirim. Dayanıklılığım oldukça iyi. Hoho, takımın üyesi olabilir miyim?”
Çocuk biraz tuhaftı. Duvarın dibinde duruyordu ve parmağıyla havaya bir şeyler çiziyordu. Heng tanıtımını tamamladıktan sonra onlara döndü ve sakin bir sesle dedi. “Xiao Honglu. On iki yaşındayım. Buraya gelmeden önce bir nörolojik enstitüde bir araştırma konusu olarak tutuluyordum. Çok güçlü önsezilerim var… Demin bahsettiğiniz her şeye inanıyorum bu arada.”
Üçü de kendilerini tanıtmayı bitirdikten sonra herkes kadına döndü. Hala korkuyla kel adama bakıyordu. Herkesin kendisine baktığını farkedince, telaşla dedi. “Beni, beni arkada bırakma… Adım Qin Zhuiyu. Film, film yıldızıyım. Hiçbiriniz benim filmlerimi izlemediniz mi? Ben, ben iyiyim. Hmm, oyunculukta yetenekliyim ve harika şarkı söylerim… Lütfen beni arkada bırakmayın…”
Sözlerini bitirdikten sonra hüngür hüngür ağlamaya başladı. Lan ona doğru yürüdü ve onu kucakladı. Bu sahneyi izleyenler tam acı acı gülümsemeye başladıkları sırada, hapishane kapısı açıldı.