Bölüm 1957 - Dokuz Göklerin Çığlığı
SEFIX
Mo Beichen'in düşüşü, Cang Shitian'ın mavimsi ilahi ışık deniziyle onu Yun Che'ye doğru itmesiyle aniden durma noktasına geldi. Cennet Cezalandıran İblis İmparatoru Kılıcını durduran kaya oluşumu, herkesin ruh denizinde yırtılan bir dizi tiz sesi serbest bıraktı.
CHICHICHI~~~~~
Çatlakları sarımsı kahverengi kaynak ışık takip etti. Sadece birkaç nefes önce sonsuz umutsuzluğu temsil eden kaya oluşumu şimdi bir örümcek ağı kadar çatlamış görünüyordu.
ÇATIRT!!
Çatırdama sesleri herkesin kalbinde yankılanıyormuş gibi geliyordu.
Cennet Cezalandıran İblis İmparatoru Kılıcı sonunda kaya oluşumunu deldiğinde gürültü daha da azaldı. Tekrar durduğunda, Mo Beichen'in solar pleksusundan sadece iki santim uzaktaydı.
“UGH~~!”
Kısık bir hırıltı Mo Beichen'in boğazından kaçtı ve gözleri o kadar genişledi ki sanki kendilerini parçalayacaklarmış gibi görünüyordu. Cang Shitian'ın elinden kurtulmanın çok geç olduğunu fark ettiğinde, bunun yerine tüm taş kaynak enerjisini serbest bırakmaya ve abisal kaynak eserini maksimum kapasitesinin ötesine itmeye odaklandı. Kararlı hareketi sayesinde, çatlamış, neredeyse nüfuz etmiş kaya oluşumunu zar zor koruyabildi.
Yun Che'nin kollarındaki et ve kanın çoğu soyulmuştu. Açıkta kalan kemikleri de ince çatlaklarla kaplıydı.
İradesi tamamen gözlerinin içine odaklandı. Ebedi Felaketin İblis Alevinden bile daha derin bir parıltıyla parladılar.
Cang Shitian son bir umut için kendi varlığını ve Derin Deniz Alemi'nin geleceğini feda etmişti.
Ne olursa olsun, ikinci kez bedeninin ve gücünün kontrolünü kaybedemezdi.
“Cang Shitian…” Mo Beichen çarpık bir sesle konuştu. "Seni aptal... çılgın... köpek!”
Mo Beichen artık kendini daha fazla tutmadı. Cennet Cezalandıran İblis İmparatoru Kılıcının ilerlemesini engellemek için gücün her zerresini kaya oluşumuna yönlendiriyordu. Başarılıydı ama kılıcı bir parça bile itmeyi başaramadı.
Mo Beichen, Cang Shitian'ı anlayamadı.
Adam teslim olmayı seçmişti ve teslimiyetini kabul etmişti.
Bir Abisal Şövalyenin vaadi on bin dağdan daha ağırdı. Eski Derin Deniz Tanrı İmparatoru ve soyu, değişen dünyada sonsuz barışa ve daha büyük statüye sahip olacaktı.
Öyleyse neden aniden ona ihanet etmiş ve sadece kendisini değil, Derin Deniz Aleminin soyunu da feda etmişti!?
“Heh… heh… bu doğru... ben çıldırmış bir köpeğim!"
Cang Shitian'ın çılgın çığlıkları bir kez daha kulaklarına saplandı.
Şimdiye kadar Mo Beichen, bu adamın birlikte cehenneme gidene kadar elini gevşetmeyecek delirmiş bir köpek olduğunu tamamen anlamıştı. Sırf amacına ulaşmak için kendini ve klanının geleceğini mahvedecek kadar delilik ve acımasızlık taşıyan bir adamdı. Onlar cehenneme indikten sonra bile boğazına yapışabilirdi.
“Yun… Che! Yemin olsun, bu piçi kazığa oturtamazsan... ”
"Öteki dünyada seni bizzat kendim öldüreceğim!”
Cang Shitian her konuştuğunda sesi eskisinden daha fazla çarpık geliyordu. Derin mavi vücudu da her saniye parçalanıyordu. Bununla birlikte, Mo Beichen'i yerine kilitleyen güç bir an bile tereddüt etmedi.
"Abi..." Cang Shuhe'nin yanakları uzun zaman önce tamamen gözyaşlarına boğuldu.
Sanki Cang Shitian'ın çığlığına karşılık veriyormuş gibi, Yun Che'nin gözleri birden mor renkle parladı. Işığın arkasında kadim bir ejderhanın görüntüsü vardı.
Screeeeeee—!
Gökyüzünde güçlü bir çığlık yankılandı ve Altın Karga'nın Tanrı Tezahürü bu dünyaya indi!
Aynı zamanda, Ejderha Tanrısının gururlu görüntüsü gökyüzüne yükseldi!
Elbette Kaynak Kulpu ve Tanrı Tezahürü birlikte kullanımı beraberinde büyük bir yük getirdi.
Chiang! Chiang!
İki Güney Denizi ilahi kökeni aynı anda parçalandı.
Ejderha, yaşayan herkesi hayrete düşüren bir kükreme salıverdi.
ROAR—!
Bir ejderhanın kükremesi ve altın karganın çığlığı, Tanrı Alemi'nin Mutlak Başlangıcında yankılanıyordu.
Tanrı Külü, Yun Che'nin kaynak enerjisini, şu anki evrenin tanık olduğu her şeyin ötesinde güçlendirdi ancak ruh enerjisi üzerindeki etkileri en iyisiyle önemsizdi.
Çöküşün eşiğine yaklaşmıştı ve Mo Beichen bir Yarı Tanrıydı. Ejderha Tanrısı Alanının, bir Abisal Şövalyenin ruh denizini paramparça etmesi bir kenara sersemletme şansı bile yoktu.
Yine de Ejderha Tanrısının ruhuydu!
Seviyeleri birbirinden ayrı dünyalar olsa bile, asla tamamen etkisiz olmazdı!
Bu sırada Chi Wuyao sonunda fırsatını bulmuştu. Ejderha Tanrısının kükremesi tüm dünyada yankılandığında, hemen Nirvana İblis İmparator Ruhunu serbest bıraktı.
Acımasız kükreme Mo Beichen'in görüşünü bulanıklaştırdı ve bir an için odağını kaybetmesine neden oldu. Bir çift masmavi mavi nokta gözlerine açıkça yansıdı.
Bundan daha iyi bir fırsat olamazdı. Nirvana İblis İmparatoru Ruhu, gardını indirdiği anda Mo Beichen'in ruh denizini deldi ve antik bir iblis gibi öfkeye boğdu.
“SHAAAAAAAAAAAAH—!!”
Abisal Şövalye bile ruhu acımasızca paralandığında kan donduran bir çığlığı tutamazdı.
Bilinci dağıldı ve ruhunun parçaları ondan koptu. Doğal olarak, kaynak enerjisini ve kaynak abisal eseri üzerindeki kontrolünü koruyamadı.
Aslında, gücünün neredeyse yüzde altmışı bu şekilde parçalandı.
O anda, Altın Karga alevleri hem Mo Beichen'i hem de Cang Shitian'ı altın alev denizine gömdü.
Sadece bu değil, Yun Che'nin vücudundan yanan siyah alevler üç yüz metre daha büyüdü ve Cennet Cezalandıran İblis İmparatoru Kılıcının sınırlarını bir kez daha aşmasına neden olan gırtlak kıran bir çığlık attı.
CHICHICHIZZZT
BOOMÇATIRT!!!!
Dünyanın kendisi yarıya batmış gibi ortaya çıkan bir ses sonrası, onlara sonsuz umutsuzluk getiren kaya oluşumu sonunda parçalara ayrıldı ve sarımsı kahverengi bir ışık yağmuru saçtı.
Cennet Cezalandıran İblis İmparatoru Kılıcı sonunda Mo Beichen'in solar pleksusuyla temas ettiğinde herkesin kalbi durdu.
DANG!!!
Her yere kan ve et saçıldı ama herkesin kulağına gelen ses bekledikleri şey değildi. Mo Beichen'in etinin parçalanmış kumaş gibi parçalandığını duymaları gerekirdi, metale karşı çarpışan o lanet metal sesi değil!
Baktıklar ve dehşetle üçüncü bir kaya oluşumunun Yun Che'nin saldırısını durdurduğunu keşfettiler! Mo Beichen'in giydiği göğüs zırhının bir parçasıydı!
Tamamen sağlam bir kaya formasyonu!
Cennet Cezalandıran İblis İmparatoru Kılıcı, Mo Beichen'in göğsünden tam anlamıyla milimetre uzaktaydı ama ne olursa olsun daha fazla hareket edemezdi.
“... !!” Yun Che dişlerini o kadar sıktı ki diş etlerinden tam anlamıyla kan aktı.
“Ugh… ughhh… heh… hehahahahaha!”
Mo Beichen yavaşça başını kaldırdı. Ruhu hala acı içinde sarsılıyordu ama gözleri çoktan berraklığına kavuşmuştu. Dudaklarının köşeleri acı verici ama kötü niyetli bir gülümsemeye sürüklendi.
"Umutsuzluğun tadı... hoşuna gitti mi?!" Düzensiz kaynak enerjisini bir kez daha yavaşça dolaştırmadan önce kısık sesle bağırdı.
Abisal Şövalyeler arasında muhafız bir şövalyeydi. Korumak onun yeminli göreviydi.
Bir muhafız önce kendini korumadan başkalarını koruyamazdı.
"Ebedi Kaya" aslında tam vücut kaplayan yumuşak bir zırhtı. Kollarını örten kolçakları bunun sadece bir parçasıydı.
Eğer kol kalkanları başkalarını korumak için tasarlandıysa, o zaman gümüş zırh kendini korumak içindi. Elbette ikisi de delice bir direnişe sahipti.
Sadece bu değil, sahibi tehlikede olduğunda otomatik olarak tetiklenecek bir kaya oluşumu yumuşak zırhın içinde mühürlüydü.
Ancak bu, Ebedi Kayayı giydiğinden beri kaya formasyonunun ilk kez aktif hale geldiği seferdi.
İlk kez tetiklenmesinin Uçurum ya da Sonsuz Sis yerine bu aşağı dünyada olacağını hayal bile edemezdi.
Utanç verici olduğunu söylemek, yüzyılın küçümsemesi olurdu!
Yun Che'nin göz bebekleri gittikçe genişledi. Dişleri kelimenin tam anlamıyla onlara uyguladığı baskı yüzünden parçalanıyordu. Ancak, Altın Karga alevleri ne kadar yanmış ve Ebedi Felaketin İblis Alevi önüne geleni tüketmeye devam etse de kılıcının ucu bir milimetre bile ilerlemeyi reddetti.
Yeni kaya oluşumu azar azar çatlamaya başlamıştı... ama vücudunda sadece dört Güney Denizi ilahi kökeni kalmışken, hepsi parçalanmadan önce onu parçalama şansı neredeyse hiç yoktu.
“HAAAAAAAAAAAH!”
Öfke ve utancıyla kaplı serbest bıraktığı kükremesiyle, Ejderha Tanrı Ruhunun sindirme etkisini ve Chi Wuyao'nun Nirvana İblis İmparatoru Ruhunu aynı anda ortadan kaldırdı.
Gözleri nihayet normal odağını geri kazandığında, kaynak enerjisi bir kez daha ciddi bir şekilde dolaşmaya başladı. Son kaya oluşumu daha da parlak bir şekilde yandı ve çatlakların büyüme hızı azalmaya başladı.
Uzakta, Chi Wuyao, ruh denizi bir kargaşa durumuna düştüğünde ayakları üzerinde şiddetle sallandı. Neyse ki, Jie Xin ve Jie Ling onu hemen yakalamak için oradaydılar.
Sonunda, dokuz santim rafine çelik otuz bin metrelik ölü oduna nüfuz etmek için yeterli değildi. Chi Wuyao'nun iblis ruhu, Mo Beichen onu kendi ruhuyla kovduktan sonra benzeri görülmemiş miktarda zarar görmüştü.
“AHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHH!”
Cang Shitian avazı çıktığınca çığlık atıyordu. Sadece parçalanmakta olan vücudunun her santimini Mo Beichen'i burada ve şimdi yiyip bitirebilecek enerjiye dönüştürebilmeyi diledi. Ancak, ne kadar zorlasa da, kalan ruhsal algısıyla Cennet Cezalandıran İblis İmparatoru Kılıcını vurduğunu hissedemedi.
Chiang!
On beşinci Güney Denizi ilahi kökeni parçalandı.
Son üç Güney Denizi ilahi kökeni umutsuzca yanıp sönmeye başladı.
"Bitti... her şey bitti.”
Sonbahar esintisi kadar güçsüz mırıltılar birçok ağızdan kaçtı.
Bir süre önce kadere boyun eğmeyi ve Uçuruma teslim olmayı seçmelerine rağmen ruhlarının içindeki derin üzüntüyü engelleyemediler.
Cang Shitian'ın uluması bükük dizlerini delip geçmiş ve ruhlarını titretmişti. Adamın kendisi herkesin gözünde mavi bir umut yıldızı yakmıştı.
Birdenbire artık kadere boyun eğmek istemediler. Bunun onlara geçici bir barış getireceğini bilseler bile çaresizce İmparator Yun ve Cang Shitian'ın abisal istilacıyı yok edebilmelerini dilediler.
Kaderlerinin Uçurum tarafından yutulacaklarını bilseler bile.
En azından kendi dünyasından biri direnecek ve hatta ihtimallere meydan okuyacaktı.
En azından gurur duymadan kaçınılmaz olana teslim olmadıklarını kanıtlayacaktı.
Ne yazık ki, Derin Denizin o parlak yıldızı bile onlara zafer kazandırmaya yetmemiş gibiydi.
…………
Savaş alanının kenarında, şu anda kimsenin dikkatini çekmediği bir köşede.
"Sanırım bu yeterli değil.”
Bir adam gökyüzüne bakarken kendi kendine mırıldandı.
Alevlerin resmettiği kırmızı ve altın çizgilerden oluşan bir elbise giymişti.
Gözlerinin ardında iki güneşe benzeyen altın alevler parlıyordu ve o kadar genç görünüyordu ki cahil bir insan onu Alev Tanrı Alemi'nin Alem Kralı olarak tanımayacaktı.
Huo Poyun.
Arkasını döndü ve Yan Wancang, Yan Juehai ve Huo Rulie ile yüzleşti. Üç mezhep efendisi de bir şeyler sezip ona baktılar.
“Görünüşe göre bu dünyada onun bile yapamayacağı bir şey var.”
"Bu durumda... şimdi sıra bende," Huo Poyun gülümseyerek söyledi. Kendi gülümsemesinin ardında yatan duyguların ne kadar karmaşık olduğunu bilen tek kişi o olabilirdi.
“Poyun, sen...” Huo Rulie elini kaldırırken kekeledi.
Huo Poyun, başını çevirmeden önce bakışlarını üç mezhep efendisi üzerinde yavaşça gezdirdi. Sonra sakince dedi ki, "Usta ve mezhep efendileri, gitmeliyim. Alev Tanrı Alemini sizlere emanet ediyorum.”
"Eğitimin armağanı ve sorumluluklarıma ihanet etmenin günahı... üzgünüm ama bir sonraki hayatım boyunca kefaretimi ödemek zorunda kalacağım.”
“Poyun!”
“Poyun!!”
Yan Wancang ve Yan Juehai bağırıp Huo Poyun'un omuzlarını aynı anda kavradılar.
"Sen onlardan farklısın, Poyun. Sen hepimizden farklısın!” Yan Wancang kavramasını sıkarken başını defalarca salladı. “Dünya sonsuz lanete mahkûm olabilir ama sen... seni Uçuruma götürecek ve seni güçlü bir Abisal Şövalyeye dönüştürecek! Kimsenin hayal bile edemeyeceği daha yüksek bir aleme ve geleceğe bile ulaşabilirsin!”
“Bu bizim için bir felaket olabilir ama senin için bir ömür boyu bir şans!”
“Herkes bu dünyayı korumak için hayatını feda edebilir ama sen değil! Böyle bir şeyi yapmak için hiçbir nedenin yok!”
Chiang!
Başka bir Güney Denizi ilahi kökeni Yun Che'nin bedeninden kayboldu.
Son iki Güney Denizi ilahi ışığı gittikçe solgunlaştı ama yine de o sarımsı kahverengi kaya oluşumunu parçalayamadı.
“...” Huo Poyun kıpırdamadı ve geriye bakmadı. Bakışları tamamen siyah alevler içindeki adama yapışmıştı. “Bu hayatta birçok kez keşmekeş, belirsizlik, yönelim bozukluğu, kaybolmuşluk, dürtüsellik, pişmanlık, endişe, korku, isteksizlik, kızgınlık ve daha fazlasını yaşadım...”
Sesi o kadar yumuşak ve huzurluydu ki arkasındaki duygu neredeyse fark edilemezdi.
“Ama sadece bu kez, vücudumda bir parça korku ya da pişmanlık hissetmediğimi kesin olarak ilan edebilirim.”
“Aslında, şu an için... hayatım boyunca yaşadığımı söyleyen bir sesi neredeyse duyabiliyorum.”
“...” Yan Wancang ve Yan Juehai dondular, karşılık olarak başka bir kelime söyleyemediler.
O anda bir çift el tarikat ustalarının bileklerini kavradı ve titreyerek ama sıkıca onları Huo Poyun'un omuzlarından çıkardı.
"Git, Poyun." Huo Rulie kum gibi bir sesle şöyle dedi, "Çocukluğundan beri büyümeni izledim. Sayısız kez memnun oldum ve birkaç kez sana kızgındım ve hayal kırıklığına uğradım.”
“Ancak, başından beri hiç değişmeyen bir şey var.”
Huo Rulie'nin ebediyen yanan gözleri bir şekilde buğulanmıştı. “Sen benim her zaman... en büyük gururumsun ve öyle de olacaksın.”
“...” Huo Poyun avucunu kendi arkasına itti.
Boom—
Bir sıcak hava dalgası, üç mezhep efendisini ve yakındaki tüm kaynak gelişimcilerini ondan çok, çok uzağa itti.
Ayaklarının altındaki alevler gökyüzüne yükseldi ve doğruca Yun Che'ye doğru fırladı.
Vücudunda altın alevler canlandı. Büyük değildi ama inanılmaz derecede zengin ve göz kamaştırıcıydı.
Altın ışık karanlığı dağıttı, Yarı Tanrıların savaş alanını deldi ve hem gökleri hem de yeryüzünü aydınlattı. Yakında, dünyanın altın renkli parlak olmayan bir karesi bile yoktu.
Herkes doğuya bakmak için döndü. Onlar İlahi Egemenler ve İlahi Ustalardı ve yine de gözlerine karşı parlayan altın ışığa neredeyse dayanamıyorlardı.
"Bu da... ne?"
Altın alevler parlak bir şekilde yanmaya devam etti.
Ancak onu körükleyen Huo Poyun'un kaynak enerjisi değildi.
Onun bedeni, soyu, ruhu, inancı... her şeyiydi.
Ellerine baktı. Parmakları çoktan saf alevlere dönüşmüştü.
Vücudunun geri kalanı da gittikçe bulanıklaşıyordu.
Hatırla bunu... Yun Che!
Sonunda, bana hala borçlusun.
Ve bu sefer…
Bu borcu...
Asla ama asla...
Ödeyemeyeceksin!!
Köken kanı ve köken ruhu Altın Karga Ruhu tarafından ona bahşedilmişti ve yaşam boyu gururu... hepsi sonuna kadar yanıyordu.
Son ruhu Mo Beichen'in etrafına sarılmıştı.
Ama bakışları... Yun Che'nin sırtından hiç ayrılmadı.
Bir Antik Gerçek Tanrı'nın nihai yargısı gibi görünen Altın Karga, herkesin kulaklarında yankılandı:
"Dokuz Göklerin Ölü Karga ve Parçalanmış Yeşim Çığlığı—”
Epik Novel © 2017 | Tüm hakları saklıdır..