Hayvan bulunduranın sorumluluğunun doğması için gerekli şartlar şunlardır(116): Hayvan bulundurma, hayvanın bir başkasına zarar vermiş olması.
Hayvan Bulundurma: BK m. 67 hükmünün uygulanabilmesi için her şeyden önce bir kişinin, hayvanın bakımını ve yönetimini sürekli veya geçici olarak üstlenmiş olması gerekir. Hayvan bulunduranın (Tierhalter, détenteur d’animal) kim olduğunun tespiti hükmün uygulanması bakımından önemli bir meseledir. Hayvan bulundurandan ne anlaşılması gerektiği konusunda çeşitli görüşler ileri sürülmüştür. Hayvan bulunduranın kim olduğu özellikle hayvan üzerindeki hakimiyeti icra için yardımcı şahıslar kullanılması durumunda oldukça tartışmalı bir konudur(117). Bir görüşe göre hayvanı bulunduranın hâkimiyeti zilyetlik ve mülkiyet kavramlarından farklıdır(118). Diğer bir görüşe göre ise burada kastedilenin dolaysız zilyetliktir(119). Görüşler arasındaki pratik fark hayvanın zilyed yardımcısındayken zarar vermesi durumunda ortaya çıkar. İlk görüşü savunanlar açısından hayvan bulunduran zilyet yardımcısı da olabilirken ikinci görüş açısından bu mümkün değildir, hizmet sebebiyle hayvanla ilgilenenler zilyet olmadıkları için hayvan bulunduran sayılamazlar(120). Buna karşılık zilyet yardımcısının hayvan bulunduran sayılamayacağını kabul eden görüş başkası için zilyedin hayvan bulunduran olabileceğini kabul etmektedir(121). Bu görüş kabul edildiğinde, söz konusu olasılıklarda kimin hayvan bulunduran sayılacağını belirlemek için zilyet yardımcısı Sayfa 255 ile başkası için zilyet arasındaki ayrıma dikkat etmek gerekecektir(122). Bu anlamda örneğin tedavi için bırakıldığı veteriner de hayvan bulunduran sayılabilir(123). Örneğin bir kişinin aşılarının yapılması için veterinere bıraktığı köpeği klinikteki başka bir müşteriyi ısırırsa veteriner BK m. 67 uyarınca sorumlu tutulabilir; ancak hizmetçi köpeği gezdirirken köpek başkasına zarar verse, o, BK m. 67’ye göre sorumlu tutulmayacaktır, bu örnekte hizmetçi ancak BK m. 49 hükmüne göre kusuru varsa ayrıca sorumlu tutulabilecektir.