İnsanlar motosiklet icatından çok önce binlerce yıldır kafataslarına tapıyorlar. Kafatasları antik metinlerde açıklanan resimlerde yer aldı ve çok sayıda arkeolojik kazı, kabilelerin ritüellerde genellikle kafataslarını kullandığını kanıtlıyor. Bir kafatası, şüphesiz, tehlikeli maddelerin bir göstergesi olarak bir kafatası ve kemiklerin görüntüsü aracılığıyla görülebilen ölüm, ölüm ve bozulmayı taşır. Ek olarak, bir kafatası bir tehdidi ifade eder. Bu nedenle, korsanlar ve tacirler genellikle bayraklarına ve pankartlarına koyarlar.
Bugün, kafatasları motosikletlerde ve binicilerinde sıklıkla fark edilebilir. Bu, şehirleri yağmalamak veya savaş tanrısını çağırmak istedikleri anlamına mı geliyor? Tabii ki, motosiklet çeteleri arasında birçok pislik var, ancak genel olarak bisikletçiler kimseye zarar vermek istemiyor. Sadece arkadaşlarıyla takılmak ve çelik atlarına binmek istiyorlar. Öyleyse, eyerde kesinlikle ölmek veya başkalarına zarar vermek istemiyorlarsa, ölüm işaretini neden bu kadar yakın tutuyorlar? Bir kafatasının sadece ölüm ve tehlike olmadığı ortaya çıkıyor. Olumlu bir anlamı da var. Motorcuların neden kafatası ürünlerini sevdiğini ve neyi ifade ettiklerini öğrenelim.
Motorcu Kültürü ve Kafatasları: Köken
II. Dünya Savaşı'nın sona ermesinden sonra, yakın zamanda yaklaşık yarım milyon genç askeri veterineri görevden alarak ABD'ye döndü. Toplumda gördükleri değişiklikler, savaşın dehşetlerinin anıları ile birleştiğinde onları bir dereceye kadar taksitler ve isyancılar yaptı. Aynı zamanda, ABD Ordusu savaşta yer alan binlerce Harley Davidson motosikletinden kurtuldu, ancak şimdi bir yük haline geldi. İstenmeyen insanlar ve makineler, şimdi motorcu hareketi olarak bildiğimiz güçlü bir ortak yaşam oluşturdu. Bu bağ herkes için faydalı oldu: biniciler hayattaki amaçlarına kavuştu ve Amerikan ordusu sadece karlı bir şekilde motosiklet satabilmekle kalmadı, aynı zamanda gaziler için terapi de çok tasarruf etmeyi başardı. Motorcular bile bir şaka yaptı: "Bir shrink ofisinin yakınında park edilmiş bir motosiklet görmeyeceksiniz."
Böylece yeni bir altkültür doğdu, ancak yine de kendi nişanını geliştirmek zorunda kaldı. Motosiklet kulüplerinin askeri geçmişi kurtarmaya geldi. Askeri makinelerinin amblemleri ile ortalama makinelerini ve sürme dişlilerini süslemeye başladılar. Kafatasları ve tüm çeşitleri (kemikler, Ölüm Başı, Jolly Roger) genellikle çeşitli kara, deniz ve havacılık askeri birimlerinin savaşında bulunabilir. Neden? Çok basit, böyle korkutucu bir görüntünün düşmanlara korku aşılaması gerekiyordu. Neyse ki, kafatası sembolizmi, kendilerini bu kadar sıcak ve bulanık olmayan bisikletçilerle uyumlu bir şekilde harmanladı.
Bisikletçiler arasında kafatası popülerleşmesinde büyük bir rol film ve televizyon oynadı. 1950'lerde, 70'lerde, motosikletlerdeki pervasız adamlarla ilgili sayısız film ekranları işgal etti ve ağırlıklı olarak bisikletçiler kötü adamlar olarak tasvir edildi - holiganlar, isyancılar ve yasalara ve ahlaklara saygısızlık eden suçlular. Ekran sürücülerinin tipik dişlileri motosikletler, deri ceketler ve kafatası takıları (motosiklet veya dış giyim yamaları için kafatası çıkartmaları) idi. Böylece, halkın zihninde, kafatasları bisikletçilerin ayrılmaz bir özelliği haline geldi. Böylece, bisikletçilere benzemek isteyen herkes kafatasları ile görünüşlerini geliştirdi. Ünlü insanlar bile bu eğilimi çekti. Örneğin, Elvis'in bir motorcu yüzüğü vardı (hevesli bir motosikletçiydi) ve Keith Richards hala efsanevi gümüş kafatası yüzüğünü sallıyor Keith Richards yüzüğü.
Kafatasının Anlamları
Kafatası çok yönlü bir semboldür ve her bireyin onun için kendi yorumu olabilir. Bununla birlikte, bisikletçiler arasında yaygın olarak tanınan birkaç ortak anlam vardır. Bunlar bisikletçinin kafatası sembolizmi için bazı popüler açıklamalar:
Ünlü hayatı
Birçok insan için kafatasları ve kemikler mortalite anlamına gelir ve bir dereceye kadar yanlış değildir. Bununla birlikte, aslında, kafatasları tam tersine, yani ölümsüzlüğe sahiptir. Gerçekten de, ölümden sonra, et ayrıştığında, bizden sonra kalan tek şey iskeletimizdir, bu dünyadaki hayatımızın sessiz bir tanığı. Yaşam döngüsünün, yeniden doğuşun ve ölümden sonraki yaşamın sembolü olarak Aztekler ve Mısırlılar gibi eski kültürler arasında bir kafatası yaygındı. Atalarımız takı ve ritüel öğeler oluşturmak için sıklıkla kafatası ve kemik parçaları kullandılar.
Bugün, bazı kültürler hala kafataslarını kutluyor. Örneğin, ünlü Meksika tatili Dia de los Muertos (Ölülerin Günü) bize şeker kafatası. Gidilen sevdiklerinin anısına, Meksikalılar kafatasları gibi tatlılar pişirdi, canlı buzlanma ile bulaştı ve bukleler ve çiçeklerle süsledi - bunlar orijinal şeker kafatasları. Zamanla, bu çok sevilen görüntüler mücevherde görünmeye başladı. Bununla birlikte, kadınlar yüzlerini şenlikli şeker kafatası makyajıyla süslemeye başladı.
Böylece, bir kafatası takmak, akrabalarını ve ölümden sonra hayata olan inancını vefat etmeyi sevmenin bir kanıtı oldu. Buna ek olarak, takı veya kıyafetle hayatına bir kafatası kabul eden bir kişi, hayatı ne kadar sevdiğini ve onun yeniden doğuşunu ve yeni bir başlangıcının önünde olduğunu söylemek ister.
Hardy ve Cesaret
Elizabethan döneminde (1558-1603), Death's Head çalar veya yeraltı dünyasına ait yansıyan çenesi olmayan bir kafatasına sahip öğeler. Bu önem, kanun kaçağı motosiklet çeteleri ve silah kulüpleri gibi çeşitli militan gruplar tarafından kendi 'markalı' sembolizmini geliştirmek için temel alınmıştır. Bu tür kulüplerin üyeleri için kafatası eşyaları sadece itaatsizlik belirtisi değil, aynı zamanda cesaretin ve bedenin ve ruhun dayanıklılığının güçlü bir sembolüdür. Sert bisikletçiler, herhangi bir tehlike karşısında ne kadar şiddetli ve korkusuz olduklarını göstermek için bu tür mücevherleri sallarlar. Birçok erkek gösteriş yapar kafatası yüzükler erkekliklerinin, machismolarının ve inatçı ruhlarının bir kanıtıdır.
Kimse kaderden kaçamaz
Kafatası, kaderin görsel olarak tanınmasıdır. Motosiklete binmek, ne kadar usta olduğunuza bakılmaksızın sürekli bir risktir. Parmağınızdaki bir kafatası halkası, kaderden saklanamayacağınızı, kandıramayacağınızı veya rüşvet edemeyeceğinizi hatırlatır. Ölüm ve yaşam birbirine bağlıdır ve birbirleri olmadan var olamazlar. Her şeyin başlangıcı ve sonu vardır. Er ya da geç ölüm hepimizi beraberinde götürecek ve bunu hatırlamamız gerek. Bir dereceye kadar, kafatası takıları, ölümlü olduğumuzu hatırlatan memento mori.
Ölümü Uzak Tut
Gerçekten de, ölümden kaçamayız ama kişi gelişini geciktirebilir. Güvenli bir şekilde sürmek önemlidir, ancak Azrail'i uzak tutmak için trafik yasalarından daha güçlü bir şeye ihtiyacınız olabilir. İnançlara göre, kafatası takıları ölüme karşı mükemmel bir korumadır. Ölmekte olan bir kişiye gelince, bir kafatası izi bırakır. Bu işarete sahip olanlar, iki kez gelmeyeceği için ölümden korunur. Böylece, bisikletçiler ölümden korkmadıklarını gösteriyor ama yine de diğer tarafa gitmeleri için henüz çok erken.
Ölüm karşısında eşitiz
Bu hayatta kim olursanız olun, zengin ya da fakir, büyük bir balık ya da hiç kimse, ölüm için hepimiz aynıyız. Azrail hepimizi eşit yapar. Bu, sivil hayatta ne yaparlarsa yapsınlar herkesi kendi saflarına kabul eden motorcuların ideolojisiyle örtüşüyor. Bir motosiklet kulübünde, hiyerarşiye rağmen, tüm üyeler eşittir ve herkesin oy kullanma hakkı vardır.
Kardeşlerine bağlılık
Kafatası sembolizmi, özellikle motosiklet kulübü renklerinin bir parçasıysa, yoldaşlarınıza sadakatinizi gösterir. Kafatası yamanıza ya da yüzüğünüze bakarken, her zaman paketin bir üyesi olduğunuzu ve yasalarına göre hareket etmeniz gerektiğini hatırlamanız gerekir. Genel olarak, motorcu kültürünün kişileştirdiği her şeye kardeşlik, takım oyunu ve bağlılığın sembolüdür.
Son Düşüncelerimiz
Kafatasının nereden geldiği ve ne anlama geldiği o kadar önemli değil, asıl şey, dünyanın dört bir yanından motosiklet meraklılarının kalbindeki yerini bulması. Bu çok saygın sembol, bisikletlerin, sürüş dişlilerinin, dövmelerin ve bir bisikletçinin elinin alabileceği her şeyde görülebilir. Bir tür damga olarak, bisikletçinin görüntüsünü uyumlu ve eksiksiz hale getirir. Motorcu kafataslarının monoton ve sıkıcı olduğunu düşünmeyin. Biniciler kafataslarına bireysellik vermeye çalışırlar - bazıları komik ve karikatürize tasarlanmışken bazıları şiddetli görünür. Motorcu civcivler için onları gül ve kalplerle sallayan kafatasları bile var.
Bu, tüm bisikletçilerin kafataslarını sevdiği anlamına gelmez. Çevrenizdekileri değil, istediğinizi giymekte özgürsünüz. Motorcu topluluğunda, bisikletçinin belirli bir kulüpte belirlenen kurallarına ve kurallarına aykırı olmadığı sürece herkesin bireyselliklerini kendi yollarıyla ifade etme hakkı vardır. Kafataslarını sevmiyorsanız, haçlar, totem hayvanları, ejderhalar, kumar sembolizmi vb. Gibi birçok motorcu sembolü vardır. Hepsinin vahşeti ve korkutucu yönü vardır. Sonuçta, bir peri değil, bir bisikletçisiniz, bu yüzden ona göre bakmalısınız.