Josip Juraj Strossmayer
|Bu madde, öksüz maddedir; zira herhangi bir maddeden bu maddeye verilmiş bir bağlantı yoktur.|
Yaşamı[değiştir | kaynağı değiştir]
1838'de papaz oldu. Viyana'da ilahiyat dersleri verdi. 1850'de Bosna ve Sirmium (bugünkü Sremska Mitrovica) piskoposu unvanıyla Đakovo'ya atandı. Aynı zamanda inançlı bir yurtsever olan Strossmayer, Hırvatistan-Slovenya ve Dalmaçya ile Avusturya'nın güneyinde yaşayan Slovenler arasında milliyetçiliğin artması için çalıştı. Hırvatistan siyasi ve askeri önderi Josip Jelačić'e Macaristan seferinde (1848-49) yardımcı oldu. Daha sonra Hırvatistan'da Macar egemenliğine karşı sürdürülen muhalefetin önderlerinden biri olarak tanındı.
1876'da Güney Slav Akademisi adıyla yeni bir üniversitenin kurulmasında önemli rol oynadı. Ayrıca, Dalmaçya'da ve Hırvatistan-Slovenya'da eğitim sisteminin baştan sonra yeniden örgütlenmesine katkıda bulundu. Đakovo'da bir piskoposluk sarayı ile bir katedral yaptırdı. Bosnalı Hırvatlar için bir ilahiyat okulu kurdu. Güney Slav Akademisi'ne değerli tablolardan oluşan bir galeri bağışladı. Birçok ulusal şarkı ve masal derlemesi yayımladı. Manastırlar, okullar ve kütüphaneler yaptırdı. Ayrıca, o sırada Vatikan'da kütüphaneci olan tarihçi ve kilise hukuku bilgini Augustin Theiner'e Vetera Monumenta Slavorum Meridionalium Historiam Illustrantia (1863; Güney Slavların Tarihini Aydınlatan Eski Belgeler) adlı yapıtını hazırlamada yardımcı oldu.
I. Vatikan Konsili'nde (1869-70) papanın yanılmazlığı görüşünü savunanlara karşı muhalefetin başını çekti. 1874'te Theiner'le birlikte Trento Konsili'nin (1545-63) tutanağını (acta) yayımladı. Ayrıca, ekümenik hareket içinde yer alan Rus düşünür Vladimir Sergeyeviç Solovyov'la birlikte Katolik ve Rus Ortodoks kiliselerinin yeniden birleşmesi için çalıştı.[1]