Paskalya Adasının Gizemi Moai: Eski Monolitlerin Anlamını Ortaya Çıkarma
Rapanui halkı muhtemelen eski monolitlerin Polinezya adasında yiyeceklerin büyümesine yardımcı olduğuna inanıyorlardı.
Rapanui halkı muhtemelen eski monolitlerin Polinezya adasında yiyeceklerin büyümesine yardımcı olduğuna inanıyorlardı.
Rapa Nui (ya da yaygın olarak bilindiği gibi Paskalya Adası), yüzlerce yıldır adanın manzarasını izleyen esrarengiz Moai'ye, taş monolitlere ev sahipliği yapmaktadır. Onların varlığı, insanın yaratıcılığının bir harikasıdır - ve anlamı bir gizem kaynağıdır.
İki Annei'nin Jo Anne Van Tilburg ve Rano Raraku ocağı Rapa Nui'deki ekibi tarafından tekrar kazıldığı sırada ortaya çıkan Moai 157'nin arkasında petrolgiller veya kaya sanatı görülmektedir. Kredi: Paskalya Adası Heykeli Projesi
Joan Van Tilburg'un yeni bir çalışmasına göre, eski Rapanui oymacıları elit egemen sınıfın emriyle yaklaşık 1.000 Moai'yi oymak için çalıştılar; Arkeolojik Bilimler Dergisi'nde yakın zamanda yayınlanan Paskalya Adası Heykeli Projesi'nin direktörü.
Jeokareolog ve toprak uzmanı Sarah Sherwood ile birlikte çalışan Van Tilburg ve ekibi, beş yıldan uzun süredir Rano Raraku ocağının doğu tarafındaki Rano Raraku ocağında kazılan iki özel Moai'nin dikkatlice incelenmesi sayesinde, bu uzun hipotezli anlamın bilimsel kanıtını bulduğuna inanıyor. Polinezya adası
Van Tilburg'un son analizinde, adanın 1000'den fazla Moai'sinin yüzde 95'ini oluşturan Rano Raraku ocağının iç bölgesinde bulunan monolitlerden ikisi üzerinde duruldu. Aynı bölgedeki toprak örneklerinin kapsamlı laboratuvar testleri muz, taro ve tatlı patates gibi gıdaların kanıtlarını göstermektedir.
Van Tilburg, analizin bir taş ocağı olarak hizmet vermenin yanı sıra heykellerin oyulacağı bir yer olmasının yanı sıra, Rano Raraku'nun da verimli bir tarımsal alan olduğunu belirtti.
“Kazımız Moai'ye bakış açımızı genişletiyor ve ne kadar açık olursa olsun, hiçbir zaman tam olarak göründüğü gibi olmadığını anlamamızı sağlıyor. Yeni analizimiz Moai'nin üretim sürecini hümanize ettiğini düşünüyorum ”dedi.
Joai Van Tilburg ve Rano Raraku ocağındaki Rapa Nui'deki ekibi tarafından iki Moai kazısının ilk aşamalarında. Kredi: Paskalya Adası Heykeli Projesi
Van Tilburg, otuz yılı aşkın bir süredir Rapa Nui üzerinde çalışmaktadır. Paskalya Adası Heykeli Projesi kısmen UCLA'nın Cotsen Arkeoloji Enstitüsü tarafından desteklenmektedir. Cotsen Enstitüsü çalışanlarından Tom Wake, kazı alanındaki küçük hayvan kalıntılarını analiz eder. Van Tilburg ayrıca UCLA Rock Sanat Arşivi'nin direktörlüğünü de yürütüyor.
Yerel topluluk üyeleriyle ortaklaşa Van Tilburg, 1955'ten beri Rano Raraku'da yasal olarak izin verilen ilk Moai kazılarına başkanlık ediyor. Rapanui sanatçısı olan Cristián Arévalo Pakarati, proje yöneticisidir.
Sherwood, Rano Raraku'daki toprakların muhtemelen adadaki en zengin, kesinlikle uzun vadede olduğunu söyledi. Taş ocağında bir tatlı su kaynağı ile birleştiğinde, yakın çevrede taş ocağının kendi toprak verimliliğini ve gıda üretimini artırmaya yardımcı olduğu anlaşılıyor. Taş ocağındaki topraklar, işçiler daha derin kayalara taşınıp Moai'yi oyurken lapilli tüfün (yerel ana kaya) ayrışmasıyla yaratılan kil bakımından zengindir.
Tenn, Sewanee'deki Güney Üniversitesi'nde yer alan dünya ve çevre sistemleri profesörü Sherwood, Van Tilburg ekibinin bir jeoloji konferansında başka bir üyesiyle buluştuktan sonra Paskalya Adası Projesi'ne katıldı.
Başlangıçta toprak verimliliği aramıyordu, ama meraktan ve araştırma alışkanlığından, taş ocağından getirilen örneklerin bazı testlerini yaptı.
Bu şema, Moai 156, Rano Raraku ocağı, Rapa Nui'nin kazı geçmişini göstermektedir. Kırmızı kesikli çizgi, petrogliflerin veya kaya sanatının heykelin arkasına uygulandığı tahmini yüzeydir. Bu çizgi aynı zamanda bölgedeki taş ocağının muhtemelen sona erdiği noktayı da temsil eder. Yeşil çizgi kazı başlangıcında zemin seviyesini temsil eder. Kredi: Paskalya Adası Heykeli Projesi
Sherwood, “Kimya sonuçlarını geri aldığımızda iki katına çıktım” dedi. “Kalsiyum ve fosfor gibi asla orada olacağını düşünemeyeceğim yüksek seviyelerde şeyler vardı. Toprak kimyası, bitki büyümesi için anahtar ve yüksek verimler için gerekli olan yüksek seviyelerde element gösterdi. Adada başka her yerde toprak hızla yıprandı, yıprandı, bitkileri besleyen elementlerin etrafını süzüldü, ancak taş ocağında, taş ocağı işlemiyle oluşturulan küçük ana kaya parçalarının sürekli yeni akışıyla mükemmel bir geri bildirim var. su sistemi, doğal gübre ve besin maddeleri. ”
Ayrıca, Rapanui'nin eski yerli halkının neyin yetiştirileceği konusunda çok sezgisel olduğunu ve aynı bölgede toprağın verimliliğini koruyabilen birçok mahsul ekiminin çok sezgisel olduğunu söyledi.
Van Tilburg'un ekibinin kazıldığı Moai dik olarak keşfedildi, biri kaide üzerinde, diğeri derin bir delikte orada kaldılar.
Van Tilburg, “Bu çalışma, Rano Raraku'daki tüm duran heykellerin ocaktan taşınmayı beklediği fikrini kökten değiştiriyor” dedi. “Yani, bunlar ve muhtemelen Rano Raraku'daki diğer dik Moai'ler ocağın kendisinin kutsal doğasını sağlamak için yerinde tutuldu. Moai doğurganlık fikrinin merkezinde yer alıyordu ve Rapanui'ye göre buradaki varlıkları tarımsal gıda üretimini teşvik ediyordu. ”
Van Tilburg ve ekibi, iç ocaktaki heykellerin AD 1510'dan AD1645'e veya öncesinde yükseltildiğini tahmin ediyor. Taş ocağının bu bölümündeki faaliyet büyük olasılıkla AD1455'te başlamıştır. Moai üretiminin çoğu, batı teması nedeniyle 1700'lerin başında sona ermişti.
Van Tilburg'un kazılan ekibinin çıkardığı iki heykel toprak ve molozlarla neredeyse tamamen gömülmüştü.
“Tarihi fotoğrafları dikkatle inceleyerek kazı heykellerini seçtik ve kazılara başlamadan önce tüm Rano Raraku iç bölgesini haritalandırdık” dedi.
Van Tilburg, Rapa Nui'de yerel halkla bağlantılar kurmak için çok çalıştı. Projenin saha ve laboratuar ekipleri, profesyonel arkeologlar ve jeologlar tarafından danışmanlık yapılan yerel işçilerden oluşmaktadır.
Toplu çabalarının sonucu, Moai de dahil olmak üzere Rapa Nui'de 1000'den fazla heykel objesini ve aynı zamanda dünyadaki müzelere dağılmış 200'den fazla obje ile ilgili benzer kayıtları belgeleyen devasa detaylı bir arşiv ve karşılaştırmalı veritabanıdır. 1995 yılında UNESCO, adanın kutsal alanlarının çoğunu Rapa Nui Ulusal Parkı içinde koruyan Paskalya Adası'nı bir Dünya Mirası Alanı olarak adlandırdı.
Bu, ocağı karmaşık bir manzara olarak ortaya çıkarmak ve toprak verimliliği, tarım, taş ocağı işletmesi ve Moai'nin kutsal doğasını birbirine bağlayan kesin bir açıklama yapmak için yapılan ilk kesin çalışmadır.
Van Tilburg ve ekibi, Moai'nin sadece üçünde bulunan kaya sanatı oymalarını inceleyen başka bir çalışma üzerinde çalışıyor.
Kaynak: “Paskalya Adası'ndaki heykel ocağındaki yeni kazılar: Toprak verimliliği, alan oluşumu ve kronolojisi”, Sarah C. Sherwood, Jo Anne Van Tilburg, Casey R. Bariyer, Mark Horrocks, Richard K.Dunn ve José Miguel Ramírez-Aliagag, Arkeoloji Bilimi Dergisi .
DOI: 10.1016 / j.jas.2019.104994