Peresvet tipi armadillolar. Harika hata. 1’in bir parçası
"Peresvet" gibi Armadillo filoları özel bir yere sahip. hikayeler yurtiçi deniz filo. Tanınmış bir silueti olan bu yüksek göğüslü güzellikler, Rus-Japon savaşında aktif rol aldı, ancak kaderleri üzgündü. Bu tipteki üç gemi de kayboldu: Oslyabya Tsushima Boğazı'nın dibinde dinlendi ve Peresvet ve Zafer, Arthur Limanı'nı işgal ettiklerinde Japonlara gitti. Bununla birlikte, Peresvet Rus İmparatorluk Donanmasına geri dönmeye mahkum edildi; I.Dünya Savaşı'nda Akdeniz'deki Müttefiklerin ortak operasyonlarına katılmak için satın alındı. Kaderin gemiye ikinci bir şans verdiği görülüyordu. Ancak bu olmadı ve dövüş kariyeri başlamadan sona erdi: Peresvet öldü, savaş görevlerine bile başlamadan önce Port Said yakınlarındaki Alman mayınları tarafından patlatıldı.
Peresveta'nın başarısız bir tür zırhlı gemi olduğu kanıtlanmıştır: filo savaş gemileri ve kruvazörleri arasında orta pozisyonda olan bu gemiler de olmadı. Bu yazı dizisinde böyle bir görüşü sorgulamayacağız, ancak bir zamanlar çok başarılı bir savaş gemisi kuran ülkenin zamanının dünyadaki en iyi savaş gemilerinden biri olduğunu nasıl ortaya çıkardığını bulmaya çalışalım. Poltava "aniden tökezledi ve yarattı" bir fare değil, kurbağa değil, bilinmeyen bir hayvan. " Peresvet projesinin, Centurion tipindeki 2 sınıfının İngiliz savaş gemilerinden büyük ölçüde etkilendiği ve daha sonra Rinaun'u ortaya çıkardığı bilinmektedir. Ancak, Denizcilik Bakanlığı liderliğinin filo savaş gemisi için bir model alması nasıl oldu? filonun potansiyel olarak en güçlü gemisi, 1 sınıfının modern İngiliz savaş gemilerinden daha hafif ve açık bir şekilde daha düşüktür?
“Peresvet” tipi filo savaş gemilerinin tarihini anlamak için, tasarım özelliklerini, filosunun tasarımları boyunca var olan rolleri ve görevleri hakkındaki fikirleriyle ilişkilendirmek gerekir. İlginçtir ki, saygı duyulan yazarların monografileri R.M. Melnikov, V.Ya. Krest'yaninov, S.V. Genel olarak, bu konuda gerekli tüm bilgileri verir ve yerli ve yabancı deniz kuvvetlerinin tarihine aşina olan özenli bir okuyucu kendileri için gerekli tüm sonuçları çıkartabilir. Ancak yine de saygın ustalar, okurların dikkatini bu konuya odaklamadılar, mümkün olduğu kadar tam olarak ortaya çıkarmaya çalışacağız (elbette makalenin formatı için mümkün olduğunca).
Bunu yapmak için, Büyük Dük Alexei Aleksandroviç'in başkanlığında (en çok "Ağustos ayında etin en çok yedi kilosu" olan adalet uğruna, o yıllarda henüz yeterince kilo almamış olsa da kabul edilmeli), 1881 yılına dönmek zorunda kalacağız. Genel Amiral'in geleceğine ek olarak (bu görev, yılın 2'undan sonra Alexey Alexandrovich tarafından alınacak), bu toplantıya Savaş Bakanı ve Dışişleri Bakanı ile birlikte askeri bakanlık başkanı da katıldı. Bu en saygın meclisin görevi bir idi: Rus İmparatorluğu'nun askeri ve politik taleplerine uygun olarak askeri filonun gelişimini belirlemek.
Karadeniz Filosu öncelikli bir mesele olarak kabul edildi, filoların geri kalanı sadece sekonder olarak başlatılmalıdır. Ancak Karadeniz kapalı bir havuzdu ve filo sadece bu tiyatroya özgü belirli görevler ayarlamıştı: Türk deniz kuvvetlerinden çok daha güçlü olmalı ve yalnızca denizdeki üstünlüğü değil, aynı zamanda 30 000'teki açılış partisinin desteğini ve desteğini de sağlamalıydı. Boğaz'ın ağzını ele geçirecek ve kıyılarına ayak basacak. Rusya İmparatorluğu’nun önderliği, Türkiye’nin yıkılma gününün yakın olduğunu ve Boğazları almak istediğini farz etti - bu, Karadeniz Filosunun inşasının bir lütufu idi.
Baltık Filosu ile de her şey açıktı.
Pasifik Filosunun görevleri çok ilginçti. Bir yandan, “sahilin en önemli noktalarının” savunması için askeri filonun hiç ihtiyaç duyulmadığı ve buna ulaşılabileceği kabul edildi.
Bu amaçla, Sibirya filosunu yaratması ve genişletmesi gerekiyordu; ancak onu, diğer güçlerin deniz güçleriyle bağımsız olarak savaşabilecek bir güç yapmaya çalışmıyordu. Bununla birlikte, yukarıdakilerden hiçbiri, Özel bir toplantının Uzak Doğu'da deniz kuvvetini kullanmayı reddettiğini, ancak Avrupa veya Asya gücü ile kiminle savaşacaklarına bağlı olarak, bu güçlerin kompozisyonlarında temel olarak farklı olması gerektiğini izlemiştir.
Bu nedenle, özel toplantının sonuçlarına göre, Rus İmparatorluk Donanması'nın ihtiyaçları şöyle görünüyordu: Karadeniz'de - Türkiye'nin egemenliği ve Boğazların ele geçirilmesi için zırhlı bir filo, Pasifik Okyanusu'nda - Avrupa güçlerinin iletişimine karşı okyanusta harekete geçme kuvvetleri, Baltık Denizi'nde deniz kuvvetlerinin inşa edilmesi için gerekli olan Böylece, bu ülkelerden biriyle bir çelişki halinde denizde bir avantaj sağlayan Alman ve İsveç filolarının birleşik güçlerini aşmayı başardı. Ayrıca, Baltık Filosunun herhangi bir zamanda, zırhlı gemilerin seferi kolorisini ikincisini Pasifik Okyanusu'na veya imparatorun sevmesi gereken başka bir yere göndermek için tahsis edebilmesi gerekirdi.
Sorunun böyle bir formülasyonu filo kullanımında belli bir yenilikti. Gerçek şu ki, o yılların savaş gemileri, çoğu zaman, okyanus dalgasında boğulmamaya yetecek kadar denize elverişliliğe sahip olmalarına rağmen, okyanusta hizmet etmek için tasarlanmamıştır. Aynı İngiltere, savaş gemilerinin Hint ya da Pasifik Okyanusu'ndaki kullanımını hiç varsaymıyordu - Avrupa'yı yıkayan denizleri yönetmeleri için onlara ihtiyaç duydular ve iletişimin korunması sayısız kruvazöre verildi. Bu nedenle, Uzak Doğu'ya gidip orada hizmet etmesi gereken armadiloları kurma kararı yeni bir şeye benziyordu.
Filo savaş gemisi "Navarin"
Ayrıca, özel bir toplantı aslında Baltık gemileri için rakiplerini önceden belirledi. Baltık'ta, Almanya ve İsveç filoları, Uzak Doğu'da Çin ve Japonya'nın gemileri olacaktı. Elbette, Vladivostok'ta bulunacak ve oradan tehdit edecek olan kruvazör filosu Baltık'ta da İngiltere'nin (veya diğer Avrupa ülkelerinin) deniz şeridini inşa etmeli.
Filo görevleri belirlendikten sonra, Denizcilik Bakanlığı uzmanları bu görevleri çözmek için gereken kuvvetleri hesapladı. Bu hesaplamalara göre, Baltık Filosunun (Pasifik için kruvazör dahil) gemilerine olan toplam ihtiyaç:
Armadillolar - 18 adet.
1'in kruvazörleri - 9 adet.
2'in kruvazörleri - 21 adet.
Yelkenli - 20 adet.
Torpido botları - 100 adet.
Ek olarak, Sibirya filosuna yönelik 8 savaş botları ve 12 destroyerleri inşa edilmiş olmalıydı.
Bu askeri gemi inşa programı, o zamanki İskender III'ün hükümeti tarafından onaylandı ve çeşitli bakanlıkların temsilcilerini içeren özel bir komisyon tarafından değerlendirilmek üzere sunuldu. Komisyon şu sonucu verdi:
ancak
Yılın ulusal gemi inşa programı 1881'i hakkında ne söyleyebilirsiniz? Karadeniz tiyatrosunu ayrıntılı olarak tartışmayacağız, çünkü bu makalenin konusu değil, Baltık ve Pasifik ... Elbette, filo planlama planlama organizasyonunun kendisi çok sağlıklı görünüyor - deniz ve askeri bakanlar, içişleri bakanıyla birlikte, potansiyel düşmanı belirlemek için deniz bakanlığı, deniz bakanlığı ihtiyacını belirliyor gemiler ve daha sonra komisyon, diğer bakanlıkların katılımıyla bu ülkenin ne kadarını yapabileceğine karar veriyor.
Aynı zamanda, Rus İmparatorluğunun okyanuslarda egemenlik iddiasında bulunmadığı gerçeği, böyle bir işin böyle bir işin gücünün ötesinde olduğunu açıkça ortaya koyuyor. Bununla birlikte, Rusya okyanus filosundan tamamen vazgeçmek istemedi - her şeyden önce, teknik olarak gelişmiş ülkeler üzerinde politik bir etki aracı olması gerekiyordu. Silahlı olarak, Rus İmparatorluğu Baltık Denizi'ndeki sahilini korumak zorunda kaldı ve ayrıca Baltık ve Asya'da da egemenlik istedi: ama bu, tabii ki, yalnızca birinci sınıf denizcilik güç filoları - İngiltere veya Fransa - müdahale etmediyse.
Ve bu şartlar tehlikeli bir dualizme yol açıyor: Fransız ya da İngilizlerle genel bir savaşta mücadele edebilecek bir filo oluşturma umuduyla değil, dünya okyanuslarında “kuvvet projeksiyonu” yapmak isteyen, Rusya için geriye kalan tek şey çok sayıda kruvazör filosu inşa etmekti. Ancak, kruvazör Baltık'ta egemenliği sağlayamıyor - bunun için armadilolara ihtiyaç var. Buna göre, Rus İmparatorluğu'nun, aslında sahili savunması ve okyanusun korunması için zırhlı iki farklı filodan oluşan iki filo inşa etmesi gerekiyordu. Fakat dünya endüstri lideri olmayan bir ülke görevlerini çözmek için yeterli büyüklükte filolar yaratabilir mi?
Diğer olaylar açıkça, 1881'in gemi inşa programının çok iddialı olduğunu ve Rusya İmparatorluğu'nun yeteneklerine uygun olmadığını gösterdi. Bu nedenle, zaten 1885'te, 1881 programı neredeyse yarı yarıya azalmıştı - şimdi sadece inşa edilmesi planlanıyordu:
Armadillolar - 9 adet.
1'in kruvazörleri - 4 adet.
2'in kruvazörleri - 9 adet.
Yelkenli - 11 adet.
Yok Ediciler ve Sayıcılar - 50 adet.
Ek olarak, aniden, bu tahakkümün elde edilememesi için, ancak en azından Baltık'taki Alman filosuyla aynı parite daha önce düşünülenden çok daha fazla çaba sarf etmesi gerektiği ortaya çıktı. Baltık filosunu 1890'lerin ilk yarısında doldurmaya yarayan tek savaş gemisi iki koçtu: İmparator Nicholas I ve İmparator Alexander II ve son derece başarısız olan Gangut.
Savaş gemisi Gangut, 1890 g
Aynı zamanda, 1890'tan 1895'e kadar olan dönemde, Alman filosu, Siegfried tipi 6 kıyı şeridi savaşlarını ve Brandenburg tipi 4 filosu savaş gemilerini doldurdu - ve Kaiser orada durmak niyetinde değildi.
Sorun, o zamanlar güçlü bir endüstriye sahip olan Almanya'nın, aniden kendisine uygun bir donanma kurmak istemesiydi. Almanya'nın bütün filosunu kıyılarında tutabilmesi ve gerekirse Baltık'a gönderebilmesine rağmen, kesinlikle Rusya İmparatorluğu'ndan daha az fırsata sahip değildi. Öte yandan, Rusya, izole edilmiş bir deniz tiyatrosunda güçlü bir Karadeniz filosu inşa etmek ve bakımını yapmak zorunda kaldı ve Almanya ile savaş durumunda hemen hemen hiç kurtarılmadı.
Dürüst olmak gerekirse, Almanya topraklarının bu “deniz pisliğinin”, 1881 yaz gemi inşa programı oluşturulduğunda 20 g'de zor tahmin edilebileceği belirtilmelidir, ancak şu anda Rus İmparatorluğu, egemenlik için olmadığı bir durumdaydı; Baltık paritesi için önceden planlandığından çok daha fazla çaba gerekiyordu. Ancak 1881 g Rusya programı göze çarpmayı reddetti!
Bununla birlikte, Baltık’a karşı iyi bir dengeleme sağlanması, Rus İmparatorluğu’nun liderliğini dış politika için kruvazör filosu inşasından daha önemli gördü, bu yüzden savaş gemilerinin inşası öncelik kazanmıştı. Baltık Filosu Hızlandırılmış Gelişim Programı, 1890 savaş gemileri, 1895 zırhlı kruvazör, 10 savaş botları ve 3-3'te 50 destroyerleri inşa etmeyi planlıyordu. Ancak başarısız oldu: bu süre zarfında sadece 4 savaş gemileri (Büyük Sisoy ve Poltava tipindeki üç gemi), Ushakov tipinde üç kıyı savunma savaş gemileri (zırhlı gemiler yerine), zırhlı kruvazör Rurik ve 28 destroyerleri başarılı oldu.
Böylece, 1881-1894 döneminde. askeri ve siyasi zorunluluk, Rusya İmparatorluğu'nu iki filo inşa etmeye zorladı - zırhlı ve seyirci. Ancak bu uygulama yalnızca ne savaş gemilerinin ne de kruvazörün yeterli miktarda inşa edilememesine neden oldu ve Rus filosundaki bu gemi sınıfları için çok farklı gereksinimler birbirlerinin yerine geçmesine izin vermedi. Örneğin, zırhlı kruvazör "Rurik", okyanus iletişimi ile ilgili operasyonlara mükemmel bir şekilde adapte olmuş, muhteşem bir okyanus akıncısıydı. Ancak, inşaat maliyeti “Poltava” tipindeki savaş gemilerinin maliyetini aştı, “Rurik” çizgisinde savaşmak kesinlikle işe yaramazdı. Örneğin "Rurik" yerine "Poltava" tipi dördüncü savaş gemisi. Bu tür gemiler, herhangi bir Alman savaş gemisine karşı mükemmel bir görünüme sahip olacaktı, ancak Poltava, yerel kıyılarından uzaktaki korsan operasyonları için tamamen uygun değildi.
Sonuç olarak, 1894'e daha yakın bir şekilde son derece nahoş bir durum oluştu: Baltık Filosunun inşası için (tabii ki, Rus İmparatorluğu'nun standartlarına göre) büyük fonlar harcandı, ancak filo Baltık Denizi'ne hakim olamadı (bunun için yeterli savaş gemileri yoktu) veya büyük çapta okyanustaki operasyonlar (çünkü yeterince kruvazör yoktu), yani. Filonun gerçekte yaratıldığı işlevlerin hiçbiri gerçekleştirilmedi. Tabii ki, bu durum dayanılmaz oldu, ama seçenekler neydi?
Baltık Denizi'nin savunmasını bırakmak ya da okyanusta gezinti yapmaktan vazgeçmek için hiçbir kaynak temin edilemezdi, bu da demek oluyor ki ... Yani sadece zırhlı bir kruvazör binicisinin, la Rurik'in ve Poltava gibi bir filo savaş gemisinin niteliklerini birleştirecek bir tür gemi tasarlamak için kaldı. . Ve Alman filosunun savaş gemileriyle aynı hizada durabilecek gemiler kurmaya başlamakla birlikte, aynı zamanda İngiliz iletişimini de bozabilir.
Abartılı: Tabii ki, Poltava tipi ve Rurik tipi 5 kruvazörleri için 5 savaş gemileri yaratabilirsiniz, ancak ilki Almanya'ya karşı, ikincisi de İngiltere'ye karşı yeterli olmayacak. Ancak bunun yerine, hem Almanya hem de İngiltere ile savaşabilecek 10 savaş gemileri kruvazörlerini inşa ederseniz, sorun tamamen farklı olacaktır - aynı finansal maliyetle. Bu nedenle, 1894'te Sn. Amiral N.M. Chikhachev, ITC'nin taslak tasarım yaratmasını istedi
Bu nedenle, “savaş gemisi kruvazörü” fikrinin körfezdeki su baskınlarından hiç çıkmadığını görüyoruz, bu kesinlikle bir amiral heves değildi. Aksine, sınırlı finansman koşullarında, bu tip gemilerin yaratılması, esasen Baltık Filosu için belirlenen hedeflere ulaşmanın tek yolu olarak kaldı.
Fakat yine de, neden 2 sınıfının İngiliz savaş gemisi bir rehber olarak alındı? Bu sorunun cevabı ilk bakışta göründüğünden çok daha basittir ve bunun için Büyük Britanya ve Almanya'daki gemi inşa programlarının özelliklerini hatırlamalıyız.
Deniz şeritlerine karşı savaş için Rus İmparatorluğu, dövüş özellikleri feda edilen özel bir zırhlı kruvazör türü yarattı. Ancak yine de çoğu yabancı akran kruvazörü için zorlu rakipler olarak kaldılar. Bunlar "Vladimir Monomakh" ve "Dmitry Donskoy", "Azak Hafızası" ve "Rurik" idi.
"Vladimir Monomakh"
İngilizler ayrıca zırhlı kruvazör inşa ettiler; (İmparatorluklar ve Orlando'dan bahsediyoruz) o kadar başarısız oldu ki, bu gemilerdeki İngiliz denizcileri hayal kırıklığına uğrattılar. Gelecekte, Kraliyet Donanması, uzun süre boyunca, Admiralty'ye inanıldığı gibi, İngiliz ticaret yollarını Rus işgallerinden iyi koruyabilecek zırhlı güverte lehine zırhlı kruvazörü terk etti. Ancak yine de İngiliz amiraller, yalnızca zırhlı güverte ile düşman zırhlı kruvazörlerine karşı koyabilecekleri bir durum ayarlayamadılar ve ayrıca İngiltere, Asya'daki çıkarlarını feda etmek istemedi. İngilizlerin Çin veya Japon filosundan (1885 ile ilgili) ciddi şekilde korktuğundan değil, aynı Çin’i “uyarmak” için birinin toprak kalıbı bastırmaya muktedir gemilere sahip olması gerekirdi ve zırhlı kruvazörlerin iyi uymaması gerekiyordu. bu amaçlar için. Bu nedenle, 1890'daki İngilizler, "Centurion" tipi 1890 sınıfının savaş gemilerini koydu. Asya'da hizmet vermeye niyetli, herhangi bir Rus zırhlı kruvazörü ve herhangi bir Asya filosunun herhangi bir gemisiyle savaş güçlerini aştı ve büyük Çinli nehirlerin ağzına girmelerini sağlayan bir taslak oluşturdular. Sonra İngilizler daha da mükemmel "Rinaun" koydu.
Buna göre, Pasifik ve Hint Okyanuslarının sularında, Rus “kruvazör-savaş gemilerinin” karşılaşabileceği maksimum savaş gücü olması beklenen “Rinaun” idi. Alman filosuna gelince, gelişim yolları da çok sarsıcı ve belirsiz görünüyordu. Almanlar denizi güçlendirmeye karar verdikten sonra, o zamanlar için dev bir seri sekiz savaş Siegfried tipi kıyı savunması düzenlediler ancak savaş açısından çok vasat gemilerdi. Evet, ve 4 100 - 4300 ton'luk deplasmana ne kadar sığabilir? Üç 240-mm ve bir düzine 88-mm silah, bir savaş teknesinde harika görünürdü, ancak bir savaş gemisi için böyle bir silah bileşimi uymuyordu. Rezervasyon kötü değildi (en fazla 240 mm kayışı) ama ... gerçeği söylemek gerekirse, “Gangut” un, “Gangut” un ne olduğunu hatırlamadıkça, “bir direk, bir boru, bir silah - bir yanlış anlaşılma” “Gangut” bile olsa, onlara karşı üstün bir düşünce gibi göründüğünü söylemek bir, ve Siegfried sekiz. Sıradaki Alman savaş gemileri serisi, ileriye doğru atılmış önemli bir adım gibi görünüyordu: Dört Brandenburg gemisi, 10 mm'de 17 düğümleri ve zırhları için hız ile çok daha büyük bir deplasmana (400 bin tonun üzerinde) sahipti.
Filo savaş gemisi "Brandenburg", 1893 g
Ancak, dünyadaki bronkosmostaj deneyimini görmezden gelen Alman gemi yapımcılarının, kendi ulusal yollarında bir tür kendilerine doğru ilerledikleri ve yalnızca görünür bir hedef olduğu açıktı: Alman gemilerinin silahlandırılması hiçbir şey gibiydi. Ana kalibre halihazırda iki farklı tipte altı adet 280-mm toptan oluşuyordu. Hepsi bir tarafa ateş edebiliyordu ve bu nedenle olumlu bir şekilde diğer güçlerin savaş gemilerindeki topçu silahlarından, çoğu yalnızca dört kişilik olan büyük gemilerde yalnızca 3-4 ateşinde ateşlenebildi - ama en yeni Alman savaş gemilerinin ateş gücü tükenmişti - Sekiz 105-mm top doğrusal savaşta neredeyse işe yaramazdı. Bu makalenin yazarı, Almanya'da yeni tasarlanan deniz savaş gemilerinin Deniz Kuvvetleri Bakanlığı tarafından bilinip bilinmediğine dair bir veriye sahip değildir, ancak Alman filosunun genel gelişimine bakıldığında, gelecekte Almanların, ateş gücünün 2 savaş gemilerine eşdeğer olacak savaş gemileri kuracağını varsaymak mümkündü. sınıf, 1 değil.
Burada, kesinlikle, “Rinaun” un Rus “savaş gemileri kruvazörü” için neden bir rehber olarak alındığının cevabı var. Hiç kimse Baltık Filosunun görevini İngiltere ya da Fransa'daki 1 sınıfı savaş gemileriyle yüzleşmek için ayarlamadı. Baltık Denizi'nde ortaya çıkmaları durumunda, karadan tahkimatı savunmaları, gemileri yalnızca yardımcı bir güç olarak çekmeleri gerekiyordu ve okyanus iletişimi üzerine bu tür savaşlar için beklemeye değmezdi - bu amaç için yaratılmadılar. Bu nedenle, "savaş gemileri kruvazörlerine", önde gelen dünya güçlerinin birinci sınıf savaş gemilerine eşdeğer bir savaş gücü sağlaması için aşırı bir ihtiyaç yoktu. En yeni Rus gemilerinin savaş kalitelerinde ikinci sınıf İngiliz savaş gemilerini geçtiklerini ve en yeni Alman gemilerinden daha düşük olmadıklarından emin olmak yeterli olacaktır.
Ek olarak, Rus “savaş gemisi-kruvazörünün” savaş ve seyahat kabiliyetleri arasında bir uzlaşma olduğu düşünülüyordu, çünkü değeri normal savaş gemisini geçmemeli ve Rus İmparatorluğu'ndan gelen para en iyisi olmadığından daha küçük olması daha iyi olurdu. .
Yukarıdaki tüm nedenler oldukça mantıklı görünüyor ve sıra dışı izin verme yaratılmasına yol açıyor gibi görünüyordu, ancak kendi yollarında ilginç ve dengeli gemiler. Ama sonra ne ters gitti?
Devam edecek ...
Abone olun ve en son haberler ve günün en önemli olaylarından haberdar olun.