Lübnanın Tarihi Yerleri, Lübnanın Tarihi ve Gezilicek Yerleri
Sponsorlu Bağlantılar
Lübnanın Tarihi Yerleri
Lübnanın Görülücek Yerleri
Lübnanın en eski tarihi Fenikelilerle başlar. Fenikelilerden sonra Lübnana sırasıyla Asurlular, Yeni Bâbilliler, Persler, Makedonyalılar ve Romalılar sahip oldular.
Hazret-i Ömer zamanında, 643 yılından itibaren Suriyenin fethi için gönderilen İslâm orduları, aynı tarihlerde Lübnanı da fethetti. Bu arada Suriyeden göç eden Marunî Arapları, Lübnan Dağlarının kuzey bölgelerine yerleştiler. Bugünkü iç karışıklıkların sebebi olan Dürzîler ise on birinci yüzyılda güneyden Lübnana girdiler.
Lübnan daha sonra Haçlı saldırılarına maruz kaldı ve birçok küçük Haçlı devletçikleri kuruldu. Bunlar da Memluklar zamanında özellikle Baybars ve Kalavun dönemlerinde temizlendi.
Hami-Sami Dil Ailesi'nin Sami koluna mensup bir lisan kullanılır Lübnan'da. Arap Yarımadası ve Kuzey Afrika'da halkın çoğunluğunca, Türkiye ve İran'da ise Arap azınlıklarca kullanılmaktadır.
Yavuz Sultan Selim, 1516 ve 1517deki Mısır Seferi sırasında Memluk Devletine son vermiş ve Lübnanı da Osmanlı sancağı yapmıştı.v
Osmanlı adalet ve idaresindeki Lübnan, özel bir statüye sahipti. Otonom idare sistemiyle yönetilirdi ve ayrı bir vergi (haraç) sistemine tabiydi. Dolayısıyla Lübnan, refah seviyesi yüksek, türlü kolaylıklara sahip ve harplerden uzak bir hâlde sakin bir sancaktı. Komşu bölgelerin insanları akın akın Lübnana göç ederek nüfusu arttırmaya başladı. Bu kadar rahatlığa rağmen Fakreddin Maan adlı bir Dürzî yönetiminde iken, Osmanlı Devletiyle münasebetleri bozuldu. Maan, 1613te Osmanlı ordusunun korkusuyla İtalyaya kaçtıysa da 1618de geri döndü. Mısıra kadar sınırlarını genişletti. Nihayet 1633te gerekli cezası verildi.
Napolyona karşı Akkada, Lübnan idarecilerinden olan Başir-II muharebe ederek Fransızlar bozguna uğratıldı. Lübnan tam 402 yıl Osmanlı idaresi altında kaldı. Son dönemlere doğru Lübnanda sayıları artan Dürzî ve Marunîler, isyanlar çıkarmaya başlamıştı. Fransızlar Marunîleri, İngilizler ise Dürzîleri destekliyorlardı. Nihayet Birinci Dünya Savaşı sonunda Lübnan, Fransız mandası altına girdi. 1926da çıkan Dürzî Atraş Paşa isyanı büyük bir katliam sonucu bastırıldı.
Kıtalara hâkim Osmanlı Devleti yıkılınca, bütün bölgelerde olduğu gibi Lübnanda da idari sistem tamamen bozularak karışıklıklar arttı. Sultan İkinci Abdülhamit Han zamanında Osmanlı Devletinin en büyük ve en gelişmiş şehirlerinden biri olan Beyrut, savaş alanına döndü. 1941de Fransa mandası altında bağımsız oldu. 1943te manda da kaldırıldı, seçimler yapıldı. Hükümet ve idari sistemde dinlerin eşit etkisi esas olmak üzere hazırlanan Millî Pakt (1943te) kabul edildi.
Buna göre, Lübnan batı ile dost olan Arap Birliği üyesi bir devlet oluyordu. 1945te Birleşmiş Milletlere katıldı.
Arap - İsrail Harbinde, Arap devletleri safında İsraile taarruz etti. Harbin sonunda yurtsuz kalan 400.000 Filistinli, Güney Lübnanda mülteci kamplarına alındı. Bugün dış güçlerin müdahalesi ile Lübnan iç savaşı, tedavisi mümkün olmayan kangren hâline gelmiştir. 1975ten bu yana iç savaş muhtelif şekiller değiştirerek devam etmektedir.