Avrupa Merkez Bankası (AMB), Bank of England (BoE) ve Amerikan Merkez Bankası (Fed) peş peşe faiz artırımına giderek sürprizsiz bir şekilde yoluna devam etti. “Enflasyonla mücadele”yi ön plana çıkaran üç büyükler, politika faizini artırarak borçlanmayı zorlaştırmayı ve ekonomiyi soğutmayı hedefliyorlar. AMB, politika faizini %2’ye yükseltirken, Fed %4’e, BoE %3’e çıkardı.
AMB Başkanı Christine Lagarde, faiz artırımına devam etmek için hâlâ fırsat olduğunu ve artışla birlikte hedeflerinin enflasyonu %2’ye çekmek olduğunu söyledi. Avro Bölgesinde Eylül ayında %9,9 olan enflasyon oranının Ekim ayında %10,7’ye yükselmesi bekleniyor. Borç almayı zorlaştıran faiz kararlarının küresel resesyon riskini doğurduğu düşünülüyor.
Bununla birlikte, AMB’nin faiz artırımı gerekçelerinin Fed ile aynı olmadığı tartışması da gündemde. Bazı iktisatçılar, ABD için COVID çıkışında hızlı bir şekilde artan talebin enflasyonun nedeni olduğunu, fakat Avro Bölgesindeki enflasyonun kaynağının jeopolitik gerilimler (Ukrayna-Rusya savaşı gibi) olduğunu savunuyor. Bu görüşün, Avro Bölgesinde enflasyonun kalıcı hale geleceğinden ve bunun özellikle Almanya’da yıl sonundaki toplu iş sözleşmesi pazarlıklarında ücret artışının Almanya ve Avrupa ekonomilerini zorlamasından korkan “enflasyon-fobik” Bundesbank kökenli olduğu belirtiliyor.
Öte yandan, jeopolitik nedenlerle enflasyon çukuruna düştüğü söylenen Avro Bölgesinde, yaz aylarında büyük bir artış yaşayan enerji fiyatlarındaki artışın düşmeye başladığını da not etmeliyiz. Doğalgaz fiyatları Eylül ayına göre %50, pik yaptığı Ağustos ayına göre ise %70 geriledi. AB’nin kışın donma kabusundan bir süreliğine uyandığı aşikar. Bu durumda, jeopolitik unsurların enflasyonu tetiklediği görüşü kısmen boşa düşüyor.
Enflasyonun kaynağı: Talep mi, kâr mı?
Peki Avrupa için doğru olmayan, ABD için doğru mu? Daha önce, ABD’deki enflasyonun kökenine dair anaakım açıklamanın aşırı talep olduğunu söylemiştik. Bu açıklamanın varyantları da var: Enflasyona aşırı para arzı sebep olmaktadır; enflasyona, ücret artış taleplerinin şirketleri fiyat artışına zorlaması neden olmaktadır…
Bu açıklamalar hayli tartışmalı ve merkez bankalarının politikaları da çelişkili. Örneğin faiz artırarak enflasyonu kontrol altına alma iddiasına sahip BoE, Liz Truss’ın vergi kesintisi paketinin ardından emlak piyasasının alarm vermesi üzerine acil tahvil alımı programı başlatmış ve piyasaya para sürmekten çekinmemişti.
Üstelik artık anaakımda da bu açıklamaların itibarının düştüğü görülüyor. Financial Times’ta yayımlanan bir makalede, Fed’in enflasyonun nedeni olarak aşırı talebi ve ücretleri göstermesinin gerçekleri yansıtmadığı ileri sürüldü. Dünyanın en büyük varlık yöneticisi UBS’in baş ekonomisti Paul Donovan imzalı makale, uzun süredir görülmedik bir açık sözlülükle enflasyonun kaynağını şirketlerin kâr marjları olarak tespit ediyor.
Donovan, fiyatların ücretlerden daha hızlı arttığını ve reel ücret artışının negatife düştüğünü söylüyor. Bu tespit şuna yaslanıyor: İşletmeler ve şirketler, fiyatları artışını müşterilerine yansıtırken, bir yandan da işçileri daha çok çalıştırıp fiyatlara göre daha az ücret artışı sağlayarak kârlarını artırdılar. Hanehalkları, pandemi çıkışı daha az tasarruf edip daha çok borç alarak tüketmeye devam ettiler ve böylece reel ücretlerdeki korkunç durumu telafi etmeyi başardılar.
Rakamlarla yaptırmların Alman sanayisine faturası
IMF’nin geçtiğimiz Şubat ayında yayımladığı bir rapor, Avro Bölgesindeki enflasyonun %60’ının tedarik şokları kaynaklı olduğunu tespit ediyor. Dolayısıyla, COVID’in tarumar ettiği tedarik zincirleri, uluslararası ticaret ve imalat sanayisindeki yıkım enflasyonun temel nedenlerinden. Rusya’ya uygulanan yaptırımların da başta Alman sanayisi olmak üzere Avrupa’daki imalat sanayisinin defterini dürdüğü görülüyor.
Alman sanayisinin Rusya’ya yönelik yaptırımların ardından düştüğü hali belki de en iyi dünyanın en büyük kimyasal üreticisi BASF anlatıyor. BASF’nin geçen ay yaptığı açıklamada, soğuk kış aylarının Almanya’yı doğalgazda kısıtlamaya zorlaması durumunda, 39 bin kişinin çalıştığı fabrikasında şalterlerin ineceği belirtildi. Uzmanlara göre, bunun olmaması durumunda bile, BASF önümüzdeki yıl kimi operasyonlarını durdurmak zorunda kalacak ve Avrupalı tüketiciler kimyasal tedariği için Amerikan ve Asyalı tedarikçilere mecbur kalacak. Doğalgazın, BASF için yalnızca bir enerji kaynağı değil, amonyak gibi ürünleri üretmek için hammadde olarak da hizmet gördüğünü akılda tutmak gerekiyor. Bu nedenle BASF CEO’su Martin Brudermüller, Rusya’ya yönelik yaptırımların en önemli karşıtlarından.
Ekim ortasında yayımlanan ilk tahminlere göre, BASF’nin 2022’nin ilk üç çeyreğindeki net geliri 909 milyon avro. Bu, geçen senenin aynı döneminde göre %32’lik bir düşüş demek. Şirketin ikinci çeyrek raporu da enerji maliyetlerinin bir önceki yılın aynı dönemine göre %260 arttığını ve bunun şirkete 500 milyon avroya mal olduğunu gösteriyor.
Şunu da hatırlatmak gerekiyor: BASF’nin ortak olduğu gaz ve petrol üreticisi Wintershall Dea’nın ortakları arasında Putin destekçisi Rus oligark Mihail Fridman da yer alıyor. Wintershall Dea, Kuzey Akım’ın da önemli mali destekçilerindendi.
Diğer örnek ise Alman enerji devi Uniper. 2022’nin ilk dokuz ayının bilançosunu açıklayan Uniper, 40 milyar avroluk rekor bir zarar bildirdi. Alman hükümeti, Eylül ayında Uniper’in %99’luk hissesini satın alarak devletleştirmişti. Hükümetin Uniper’e 30 milyar avroluk bir yardım paketi vermesi bekleniyor.
Avrupa’da ABD-Almanya merkezli iktisada tepki büyüyor
Tüm bunlara rağmen Almanya, beklentileri boşa çıkararak üçüncü çeyrekte %0,3 büyümeyi başardı. Ama diğer AB ülkeleri için tehlike çanları çalıyor.
AB’nin ikinci büyük ekonomisi Fransa, üçüncü çeyrekte %0,2 büyüdü. İkinci çeyrekteki büyüme %0,5 olmuştu; düşüşte yüksek enflasyon nedeniyle tüketimin azalması başrol oynadı. Benzer şekilde İspanya da ikinci çeyrekteki %1,5 büyümeye ve turizm gelirlerinin COVID çıkışında büyük bir artış göstermesine rağmen üçüncü çeyrekte %0,2 büyüdü. Büyümedeki yavaşlama burada da tüketimin enflasyon nedeniyle azalmasından kaynaklanıyor.
Nitekim AMB’nin faiz artırımına tepkiler gecikmedi. İtalya’nın yeni başbakanı Giorgia Meloni, mecliste yaptığı ilk konuşmada AMB’ye çatarak, faiz artırımının İtalya gibi kamu borcu yüksek ülkelere yeni güçlükler yaratacağını söyledi. İtalya’nın kamu borçları, şu anda Gayri Safi Yurt İçi Hasılasının (GSYİH) %150’si civarında.
Ülkesinin kamu borcunun GSYİH’ye oranı %113 civarında olan Fransa Cumhurbaşkanı Emmanuel Macron da AMB’nin kararını eleştirenler arasında. Macron, enflasyonu düşürmek için talebi kısıtlamak gerektiğini söyleyen uzmanlara seslenerek, ABD’nin aksine Avrupa ekonomilerinin “aşırı ısınmadığını” söyledi. Finlandiya Başbakanı Sanna Marin de geçen ay AMB’nin ekonomiyi resesyona sokmaya çalışarak güvenilirliğinin sorgulanır hale geldiğini söylemişti.
Almanya’da ise muhalefetin sesi daha fazla çıkmaya başladı. Almanya için Alternatif (AfD) partisinden Tino Chrupalla, Alman parlamentosunda yaptığı konuşmada Rusya’ya yönelik yaptırımların kaldırılmasını, Ukrayna’ya silah satışının durdurulmasını ve Almanya’nın ABD’nin tek taraflı siyasetinden çekilmesini istedi. Sol Parti’den Sahra Wagenknecht ise Ukrayna savaşıyla ilgili tutumuyla Alman ekonomisini yıkıma uğratmasından dolayı Yeşiller’i Bundestag’daki ‘en tehlikeli parti’ olarak nitelendirdi. Öte yandan Sol Parti Grup Başkanı, kendisini Wagenknecht’ten ayırarak en tehlikeli partinin hâlâ AfD olduğunu söyleyince, muhalif figürün partiden ayrılıp ayrı bir örgüt kuracağı söylentileri arttı.
Alman Şansölyesi Olaf Scholz ise yanına çok sayıda CEO’yu alarak Pekin gezisine çıktı. CNN’in haberine göre Scholz’e Volkswagen, Siemens, Deutsche Bank ve BASF gibi devlerin yöneticileri eşlik ediyor. Şansölyenin Çin ziyareti, Çin devlet şirketi Cosco’nun Hamburg limanındaki dört terminalden birinin operatörünün hisselerini satın almak istemesiyle başlayan tartışmalar arasında gerçekleşiyor. Çin’in, Almanya’nın en büyük ticaret ortağı olduğunu da akılda tutmak gerekiyor. Rusya pazarından kopan ve ekonomisi ihracata dayalı Almanya’nın, Çin pazarını da kaybetmek istemediği görülüyor.
Avrupa’nın savaşa hazırlığı bu şirketleri ihya ediyor
Ukrayna savaşı 2. yılını doldururken, Avrupalı silah şirketleri AB’nin ve Britanya’nın savaşa hazırlık çabaları sayesinde büyük paralar kazanıyor.
Financial Times’ta yer alan incelemeye göre, küresel savunma harcamaları geçen yıl 2,2 trilyon dolarlık rekor seviyeye ulaşırken, Avrupa’da soğuk savaştan bu yana görülmeyen seviyeler olan 388 milyar dolara yükseldi.
Savaşla birlikte gelen yeni siparişler, Britanya merkezli BAE Systems, İtalya merkezli Leonardo ve İsveç merkezli Saab da dahil olmak üzere bölgedeki en büyük yedi şirketin toplam birikiminin 300 milyar doları aşan rekor seviyelere yükselmesiyle, Avrupa’nın savunma şirketlerinin kaderini değiştirdi.
Ukrayna’daki savaş, ulusal mühimmat ve diğer topçu stoklarını beklenmedik bir şekilde tüketti ve yalnızca Almanya’nın Rheinmetall ve Finlandiya ile Norveç’in Nammo’suna değil, aynı zamanda daha küçük tedarikçilere de fayda sağladı.
Alman Rheinmetall’in hisseleri dört katına çıktı
Avrupa hükümetlerinin askeri harcama taahhütleri, daha önce birçok yatırımcı tarafından dışlanan sektöre olan ilginin yenilenmesine yol açtı ve bölgedeki şirketlerin hisseleri ABD’li rakiplerinden daha iyi performans gösterdi.
MSCI Dünya Havacılık, Uzay ve Savunma Endeksine göre Ocak 2022’den bu yana hisseleri en fazla yükselen üç şirket sırasıyla Alman Rheinmetall, İsveçli Saab ve İtalyan Leonardo oldu. Bu şirketleri Amerikan Rolls-Royce, Norveçli Kongsberg Gruppen ve İngiliz BAE Systems takip ediyor.
Talepteki büyük artış, dikkatleri Avrupa’nın dört ana mühimmat üreticisine çevirdi. Bunlar Rheinmetall, BAE Systems, Nexter (Fransa) ve Nammo. İngiliz Chemring ve Fransız Eurenco da dahil olmak üzere patlayıcı ve itici gaz tedarikçileri de kazananlar arasında.
Rheinmetall’in hisseleri bu dönemde dört katına çıktı ve şirketi Almanya’nın Dax endeksinde üst sıralara fırlattı. Şirket, topçu mermilerinin üretimini artırmayı taahhüt etti ve toplam satışların 2026 yılına kadar geçen yıla göre iki katına çıkacağını tahmin ediyor.
Radar, optik ve diğer sensörlerin üretiminde öne çıkan Alman Hensoldt ile hava savunma mühimmatı üretiminde uzman İngiliz-Fransız-İtalyan ortak şirketi MBDA da savaşın kazananları arasında. Fransız Nexter de uzun menzilli Caesar obüsünün üretimini artırıyor.
Tekellerin yanı sıra küçükler de ellerini ovuşturuyorlar
Bazı daha küçük üreticilerin de gelirleri arttı. Bir aile şirketi olan Britanya merkezli William Cook, Birleşik Krallık hükümetinin Sovyet döneminden kalma zırhı için Ukrayna’ya yedek palet tedarik etme sözleşmesi sayesinde savunma işindeki gelirlerinin 2022’den 2023’e yüzde 20 arttığını gördü. Avrupa’daki iki tank paleti üreticisinden biri olan şirket, bu yıl yüzde 40’lık bir artış daha bekliyor.
Grubun ticari direktörü, “Ne zaman ve nasıl biterse bitsin, Ukrayna’daki savaş NATO ve müttefiklerine Avrupa’daki zırhlı savaş çağının bitmediğini ve ordularını buna göre donatmaları ve eğitmeleri gerektiğini hatırlattı,” dedi.
Tanklar ve fırkateynler için dişli kutuları ve şanzımanlar üreten Bavyeralı savunma tedarikçisi Renk’in CEO’su Susanne Wiegand, Avrupa hükümetlerinin askeri yeteneklerini artırmaya çalıştıkları süratin daha fazla standardizasyonu teşvik edeceğini söyledi.
Bunun, savunma tedarik zincirlerindeki darboğazların ele alınmasına yardımcı olacağını ve şirketlerin ölçek büyütmesine izin vereceğini de söyledi.
Birçok yan sektörde patlama yaşanıyor
Ukrayna savaşı ile birlikte özellikle mühimmat üretiminin artırılması için çabalar artsa da birçok başka alandaki talep de yükseliyor.
İsveç’in savunma tekeli Saab, Gripen savaş uçağının üreticisi olarak daha iyi biliniyor olsa da şirketin diğer silahlarına yönelik talep de Ukrayna nedeniyle arttı.
Saab’ın ürünleri arasında öne çıkanlar arasında, Britanya’dan Ukrayna’ya gönderilen NLAW tanksavar füzeleri de yer alıyor.
BAE Systems, Airbus ve Leonardo’nun sahibi olduğu Avrupa’nın en büyük füze üreticisi MBDA, 2022’de 9 milyar avroluk sipariş aldıktan sonra, geçen yıl Polonya ile hava savunma teçhizatı için 6 milyar sterlinlik sözleşmelerin yanı sıra füze üretimini artırmak için Almanya ve Fransa ile sözleşmeler imzaladı.
MBDA’nın CEO’su Éric Béranger, “Savaş alanında, endüstrinin yüzleşmek için uyum sağlaması gereken tehditlerin hızlı bir şekilde evrimleştiğini görüyoruz. Hava savunma teçhizatı yüksek talep görüyor,” dedi.
Sensörlerin yanı sıra hava savunma radarları da üreten Alman Hensoldt da ürünlerine olan talebin arttığını gördü. İcra kurulu başkanı Thomas Müller geçen yıl şirketin ön sipariş almadan radar ürettiğini söyledi ki bu, Ukrayna’daki savaştan önce düşünülemeyecek bir şeydi.
Diğer yararlanıcılar arasında Paris merkezli savunma elektroniği grubu Thales de yer alıyor. Şirket, Dassault Aviation’ın Rafale jeti için parçaların yanı sıra ordular için iletişim ekipmanı ve karadan havaya füzeler için radarlar tedarik ediyor ve Belfast’taki tesisinde İngiltere için NLAW monte ediyor.
Startup-konvansiyonel üretici işbirliği
Ukrayna savaşı sensörler, robotik ve insansız sistemler gibi ‘yenilikçi’ teknolojiler için bir test alanı olduğunu kanıtladı. Bunlardan bazıları daha küçük, teknoloji odaklı şirketler tarafından geliştirildi.
Avrupa savunma teknolojisi girişimi Helsing’in eş CEO’su Gundbert Scherf, Ukrayna’daki çatışmanın yeni yenilikçilerin rakip olarak değil, geleneksel ana yüklenicilerle birlikte çalışabileceğini gösterdiğini söyledi.
2021’de kurulan Helsing, büyük miktarda veriyi işlemek ve savaş alanlarının gerçek zamanlı resimlerini oluşturmak için bilgileri analiz etmek için yapay zeka kullanıyor.
Bu küçük şirketlerin ürünlerini Ukrayna’da hızlı bir şekilde dağıtması, savunma sanayisini ‘kasıp kavuran değişikliklerin’ altını çiziyor.
Portekiz ve Birleşik Krallık’ta faaliyet gösteren Tekever, Ukrayna’daki etkinlikleri bir sıçrama tahtası olarak kullanan bir dizi küçük drone üreticisi arasında yer aldı. Şirket, sivil ve askeri insansız hava sistemleri geliştirdi.
Ukrayna’da konuşlandırılan ürünlere sahip diğer startup’lar arasında, otonom araçları yaralıları taşımak ve savaş alanındaki askerler için yolları temizlemek için kullanılan Estonyalı Milrem Robotics yer alıyor. Monako merkezli MARSS Group tarafından yapılan bir gözetleme platformu, Ukrayna’daki kritik altyapıyı insansız hava araçları gibi tehditlerden koruyor.
Devletlerin savunma sistemleri tedariki de daha hızlı ve atik teknoloji şirketlerinin sunduğu hızlı gelişmelere ayak uydurmak için uyum sağlamak zorunda kalacak. Tekever CEO’su Ricardo Mendes, “Yazılım özellikli cihazlara geçiş, çevik, yinelemeli geliştirme döngüleri gerektirir,” dedi.
İngiltere’de yaklaşık 15 bin Ukraynalı mülteci evsiz kaldı
The Daily Telegraph gazetesinin aktardığı İngiltere Bölgesel Kalkınma ve İskan Bakanlığı verilerine göre ülkede en az 15 bin Ukraynalı mülteci evsiz kaldı ve bu sayı, toplam mülteci sayısının yaklaşık yüzde 7,5’ine tekabül ediyor.
Halihazırda İngiltere’de Ukraynalıların iltica edebilmeleri için bir program yürürlükte. Bunun için mültecilere barınma garantisi verecek ya da ayrı bir konaklama için ödeme yapacak kişiler, hayır kurumu ya da topluluklardan davetiye almaları gerekiyor.
Hükümet, mültecileri kabul eden Britanyalılara ayda 350 pound (445 dolar) ödüyor. Bu miktar, ilk yıldan sonra aylık 500 pounda (635 dolar) yükseliyor.
Yaklaşık 130 bin Ukraynalı bu program kapsamında ülkeye taşındı. Gazetenin muhatapları, pek çok Ukraynalı mültecinin evsiz kaldığını çünkü sponsorların sadece altı ay boyunca kalacak yer sağlamayı taahhüt ettiklerini ve daha sonra kendi takdirlerine göre hareket edebildiklerini belirtti.
Sponsorluk programına ek olarak Londra, Rusya’nın askeri müdahalesinden önce ülkede yaşayan Ukraynalıların akrabalarının ülkeye gelmesine izin vermek için bir aile birleşimi programı başlattı.
Bu programdan 70 binden fazla Ukrayna vatandaşı yaralandı. Fakat program 19 Şubat’ta iptal edildi. Başta her iki program da Ukraynalı mültecilere üç yıllık vize verilmesini öngörüyordu. Bu hafta vizelerin 18 ay daha uzatılacağı açıklandı.
İspanya, son iki yılda 200 binden fazla Ukraynalı mülteci kabul etti
Bununla beraber EFE haber ajansı, İspanya’nın iki yıl önce çatışmaların başlamasından bu yana yaklaşık 201 bin Ukraynalı mülteciyi kabul ettiğini bildirdi.
Habere göre bu rakam, İspanya’yı Şubat 2022’den bu yana Avrupa’da en çok Ukraynalı kabul eden beşinci ülke yapıyor.
Ayrıca şu anda İspanya’ya gelen yaklaşık 20 bin mültecinin iş bulmayı başardığı ve 29 bin çocuğun yerel okullara yerleştirildiği kaydedildi.
Birleşmiş Milletler Mülteciler Yüksek Komiseri (BMMYK) Filippo Grandi’nin ocak ayı sonunda yaptığı açıklamaya göre 10 milyondan fazla insan, yani Ukrayna nüfusunun neredeyse dörtte biri, devam eden çatışmalar nedeniyle son iki yılda ülke içinde ya da dışında yer değiştirmek zorunda kaldı.
Çipras Syriza liderliği için tekrar seçim yapılmasını istedi
Yunan muhalefet partisi Syriza’nın liderliğinden istifa etmesinden bu yana aylarca süren sessizliğin ardından, partinin eski lideri ve eski başbakan Aleksis Çipras, devam eden bölünmelerin artması nedeniyle partinin liderliği için yeni seçim çağrısında bulundu.
Yaptığı uzun açıklamada Çipras, solcu politikacıları ‘çeşitli konularda sürekli olarak tartıştıkları’ için şiddetle eleştirdi. Çipras’a göre bu tartışmalar, ‘solcuları ve toplumu, Yunan siyasetinde hakim olan iktidardaki muhafazakâr Yeni Demokrasi (ND) ile yüzleşme’ hedefinden uzaklaştırdı.
Çipras, “Partimiz uzun süreli ve derin bir kriz içinde. Bununla birlikte, dört aydan kısa bir süre içinde, ülke […] rejimin otoriterliği ve hukukun üstünlüğünün baltalanması koşullarında AB seçimlerine gidiyor,” dedi.
Haziran 2023’te Çipras, ND’nin yaşattığı seçim yenilgisinin ardından Syriza liderliğinden istifa etmişti. Bunu parti içi seçimler izledi ve yerini Yunan siyasetinde birçok kişinin ‘yabancı’ olarak tanımladığı Stefanos Kasselakis aldı.
Kasselakis Yunanistan’da doğdu fakat 14 yaşında ABD’ye göç etti. Denizcilik sektöründe başarılı bir kariyer izleyen yeni başkan, Goldman Sachs’ta çalıştı ve Joe Biden’ın 2008’deki senatörlük kampanyasında gönüllü olarak faaliyet yürüttü.
Yeni Syriza liderinin bu ‘CV’si parti içindeki solcu gruplar tarafından şiddetle eleştirilmişti. Kasselakis partinin liderliğini devraldıktan sonra, birkaç önemli üye partiden ayrıldı ve Yeni Sol Parti’yi kurdu.
Avrupa Parlamentosu seçimleriyle ilgili son anketlere göre Yeni Demokrasi yüzde 28,5, Pasok yüzde 11,7, Syriza ise yüzde 10,4 oy alıyor. Yeni Sol’un oy oranı ise sadece %1,9.
Çipras, “Partiyi yaklaşmakta olan seçim mücadelesine yönlendirmek için, onun [Kasselakis] bu kritik anda çoğunluğun güvenine sahip olduğu açık olmalı,” dedi ve yeni seçimlere ihtiyaç olduğunu da sözlerine ekledi.
Kasselakis’e yönelik sözlerine rağmen, Çipras başkanlık seçimlerinde yeni liderin önüne açmıştı.
Çipras yaptığı açıklamada, mevcut liderliğe ve partinin liderliğini kaybettikleri için ayrılanlara hücum etti. Çipras Yeni Sol’a yönelik olarak, “Partiden ayrıldılar çünkü liderlik savaşını kaybettiler. Parçalanmaya kim neden olursa olsun, kazanan bizim siyasi rakibimizdir,” dedi.
Eski başbakan, Kasselakis’i, AB seçimlerinin sonucu ne olursa olsun parti liderliğinde kalacağını öne süren son açıklaması nedeniyle de eleştirdi. Çipras, “Kasselakis’in, Avrupa Parlamentosu seçimlerinin sonucu ne olursa olsun üç yıllık açık çek istediği söyleniyor. Bu, seçim başarısızlığını göz ardı etmek ve sonuçlarını görmezden gelmek demek,” dedi.
Eski başbakan, partide ‘sessizce seçim başarısızlığını isteyerek Kasselakis’i suçlamayı bekleyenler’ olduğunu da savundu.
Pek çok kişi tarafından siyasi olarak deneyimsiz ve sol değerlerden uzak olmakla suçlanan Kasselakis, yeni seçimlere açık görünüyor. Syriza lideri perşembe akşamı yaptığı açıklamada, “Bana bir rakip bulun ve seçime gidelim,” dedi.
Documento Journal, mart ayının ilk yarısında yeni seçimlerin beklendiğini bildirdi.
Kasselakis’e karşı kimin yarışacağı henüz belli değil. Fakat pek çok kişi Çipras’ın ani müdahalesini Yunan siyasetinde bariz bir geri dönüş olarak yorumlarken, söylentiler eski başbakanın daha geniş planları olabileceğine işaret ediyor.
3. yılında Ukrayna Savaşı: Batı tünelin ucunda ne görüyor?
‘Ukrayna savunmaya geçip, müzakere masasını denemeye çalışmalı’
Amerikan seçimine ayarlı Ukrayna projesi; krizin Avrupalılaşması, Avrupa’nın krizi
Rusya ekonomisinin geleceği
Avrupa’nın savaşa hazırlığı bu şirketleri ihya ediyor
Çok Okunanlar
-
GÖRÜŞ2 hafta önce
Lenin ve milli mesele
-
DÜNYA BASINI2 hafta önce
Merkel’in askeri danışmanı Erich Vad: Ukrayna’nın kaderi Washington ve Moskova’da belirlenecek
-
DÜNYA BASINI2 hafta önce
Tarihçi Niall Ferguson: Üçüncü Dünya Savaşı’nın yaşanmayacağını düşünüyorsanız yanılıyorsunuz
-
GÖRÜŞ1 hafta önce
Steadfast Defender-24 bize ne anlatıyor?
-
GÖRÜŞ1 gün önce
Amerikan seçimine ayarlı Ukrayna projesi; krizin Avrupalılaşması, Avrupa’nın krizi
-
GÖRÜŞ2 hafta önce
Putin’in mülakatı Kolektif Batı’yı zor duruma soktu
-
ASYA5 gün önce
Japonya’da Kürt Göçmen krizi nasıl başladı?
-
DÜNYA BASINI1 hafta önce
Beş grafikte Avrupa’nın sanayisizleşmesi