Castelnau Kalesi'nin havadan görünümü. Daha güzel bir yer düşünmek zor, değil mi? Yeşil dağların etrafında, nehir, tarlaların ötesinde, kırmızı kiremitli çatıların altındaki küçük bir köy - çok romantik, etrafınızdaki her şeyin Orta Çağ nefes aldığı gerçeğinden bahsetmiyor.
Bu nedenle, örneğin, tamamen bilinçsiz bir şekilde, Fransa'daki Carcassonne Kalesi, kentin yukarısındaki kulelerin olduğu taraftaki karşı ovadan benim için çok daha hoş. Eh, Montsegur kalesi, ondan sadece sefil kalıntılar kalsa bile, tam da budur, çünkü uçurumun yanı sıra birçok Cathar kalesinin üzerinde durmaktadır.
Yaklaşık bin yıl önce yerel köylülerin evlerinin üstünde durdu.
Dordogne bölümündeki (eski adıyla Périgord eyaleti) Fransız komünleri olan Castelnau-la-Chapelle'deki bir ortaçağ kalesi olan Castelno Kalesi, küçük bir köyün hemen üzerinde yer alan yüksek kayaların üzerinde yer aldığından, tam olarak bu “gerçek” kalelerden biridir. ayağında. İlk kalenin XII. Yüzyılda burada inşa edildiğine inanılıyor, ancak Albigensian haçlı seferinde Catharlara karşı Simon de Montfort ordusu tarafından tahrip edildi. Fırtına yaptığı, Kostelno’nun kalesini 1214’te aldığı ve orada bir garnizon bıraktığı biliniyor. Bernard de Kaznac - bu yerlerin sahibi, ertesi yıl kaleye geri döndü ve Montfort'un bütün askerleri onları asmalarını emretmedi.
1259'ta Castelnau, İngiliz kralı Henry III olan Aquitaine Dükünün yetkisi altına girdi. Konumunu çok iyi olarak tahmin etti ve görünüşe göre burada XIII. Yüzyılda inşaatçıların yaptığı yeni bir kale inşa etme emri verdi. Bununla birlikte, 1273'te kale hala meşru feodal yöneticilerine - Fransa Kralı'nın sadık vassalı olan Perigord Kontu'nun konusu olan Castelnau'nun ailesine geri döndü. Kalenin sahipleri Casteln'in görüş alanı içinde olan de Beynac ailesinin baronlarıyla aynı anda kalmazlarsa ve her şey güzel olurdu.
İşte Beynak Kalesi bugün Castelnau Kalesi'nin burçlarından birine benziyor.
İki ailenin düşmanlığı, Périgord'un bütününün iki savaş partisine bölündüğü gerçeğine yol açtı. Her iki kilit de birbirlerine keskin bir göz tuttu, çünkü o kadar yakındılar ki teleskoba bile ihtiyaçları yoktu. Öyle ki, 1317 yılında Papa John XXII, en azından bu düşmanlığa bir son vermeyi umarak, bu aileler arasındaki evliliği kutsayarak, çatışmalarına müdahale etti.
Castellno sahiplerinin arması - "kulenin resmini gösteren kalkan." Dolayısıyla, bu arada, ve kalenin adı.
Ancak, Yüz Yıl Savaşı 1337’te patlak verdiğinden, Perigord’da barış hüküm sürmedi. Her iki aile de yer aldı ve iyi bitmedi - Castelno ailesindeki erkeğin mirasçıları öldü. Sonuç olarak, ailenin tek mirası olan 1368'te Mane de Castelnau, Nompares de Comon ile evlenmek zorunda kaldı ve şimdi de Comon ailesi de onun sahibi oldu. İngiltere Kralı Henry IV, Nompara de Comon'u seneschal yaptı, yani kale yine İngilizlere geçti.
Ancak 1442'te kale Fransız kraliyet birlikleri tarafından kuşatıldı. Garnizonun teslim olması üç hafta sürdü, ardından İngiliz kaptan Fransızlara, kendisine hayat verdiği şatonun anahtarlarını verdi ve ... 400 ecu. Yani, hala kâr ediyor! Castiglione (1452) savaşından sonra, İngilizler sonunda Perigord'lu Aquitaine de dahil olmak üzere Fransa'dan ayrıldı.
1442'ta şato böyle görünüyordu. (Castelnau kalesinin ortaçağ savaşları Müzesi)
Kale ve çevresindeki yerleşim. (Castelnau kalesinin ortaçağ savaşları Müzesi)
Kale yavaş yavaş yeniden inşa etmeye ve güçlenmeye başladı. Duvarları güçlendirilmiş, yeni kuleler inşa edilmiş ve yuvarlak bir Barbican eklenmiştir. Brandel de Comon tarafından düzenlenen çalışmaya, oğlu Francois ve ardından torunu Karl tarafından devam edildi. Bu yüzden şatodaki inşaat çalışmaları üç kuşak Komonov'un yaşamı boyunca düşmedi! Ve bir kale Francois küçük görünüyordu ve Rönesans tarzında Miland - bir diğeri yaklaştı.
Bugün bu kaleye benziyor. Sağda yuvarlak bir Barbican, hemen önünde bir kapı ve bir yol var, insanlar kaleye doğru yürüyebiliyor, sağ tarafı ile dönüyor.
Her kendine saygılı ortaçağ kalesinde, sahipleri masada taze sebzeler elde etmek için bir sebze bahçesi kurmaya çalıştı ve kaleyi çevreleyen yerleşim yerlerinin sakinlerine bağlı değildi, çünkü düşmanlar tarafından ele geçirilebilirdi.
Bazı noktalardan kale çok büyük görünüyor. Fakat diğerlerinden açıkça görülebilir, aslında çok, çok dar.
Şimdi Castellno nihayet tüm askeri önemini kaybetti ve sıradan bir ülke mülkü oldu. Ve yine de, 1520'te, ona başka bir kule bağlandı, görünüşe göre, sahipleri sadece başka hiçbir şey için yeterli hayal gücüne sahip değildi. Ancak daha sonra 1543'ta Castelnau'da doğan ve gelecekteki Kral Henry IV'ün bir arkadaşı olan Francois de Comon'un torunu Geoffroy de Vivan tarafından kale tarihinde yeni bir sayfa açıldı. “Geoffroy savaş gibidir” - yani dizginsiz öfkesi için böyle bir takma ad aldı, tüm Perigord'da korkudan ilham aldı. Huguenot savaşlarının her zaman için aile yuvasında (ve ayrıca ek olarak bir Huguenot idi), bu yüzden kimse onu rahatsız etmedi. Bununla birlikte Geoffroy ailesi, hala daha rahat ve tenha bir Miland Kalesi'ni ve Bergerac yakınındaki kendi aile şatosu olan De La Force'u, iyi donanımlı, ama yine de oldukça kasvetli olan, aktivite açısından tercih etti. Sonuç olarak, kale terk edildi ve 1832'te duvarlarından çıkan taşlar doğrudan nehire doğru yuvarlanmaya çok elverişli olduğundan, taş ocağı olarak kullanılmaya başlandı.
Kaleye giden yolun burçlarından birinden görünüşü.
Kaleden aşağıdaki köye bakın.
Sadece 1966'te Castellno kalesi, “Monument Historique” tarihi bir anıt statüsünü aldı ve iki kez, 1974 yılından 1980'e ve 1996'ten 1998'e restore edildi ve sonunda sadece 2012'te birçoğu bitmişti. Neredeyse yeniden restore edildi.
Onlara trebushu ve çekirdek alayları ile Bastion.
1985'te müze, tanıtımı sahiplerinin konut odalarında bulunan bir ortaçağ savaşı müzesi açtı. Müzenin koleksiyonu, zırh da dahil olmak üzere 250 orijinal XIII - XVII yüzyıl nesnelerini içerir. silâhve kuşatma silahlarının yeniden inşasını da sunar.
Topçu salonu: XV yüzyılın bombardımanı.
Ribadekin - XV yüzyılın çok namlulu bir silahı.
Vogler - XV yüzyılın saha silahı.
Salonlar bir topçu salonuna, bir eskrim salonuna, bir model salonuna ve bir video salonuna bölünmüştür. Yaşam boyu trebushu maketlerinin sergilendiği açık bir galeri var, bir zırh, mürettebat, zırh atölyesi, bir ortaçağ mutfağı ve içinde restore edilmiş mobilyaların bulunduğu bir üst zindan odası var.
Ortaçağ mutfağı.
Ve bu onun tavanı - kesinlikle saf bir gotik.
Kale müzesindeki silahlar ve zırh nispeten az sergilendi, ancak bütün örnekler oldukça ilginç. Örneğin, sergide, örneğin Bullock gibi çeşitli yaylı tüfek, halter, kılıç ve hançer bulunuyor.
Müze, turnuva kurbağa baş kaskları da dahil olmak üzere etkileyici bir çoban koleksiyonuna ve ilginç şövalye zırhına sahiptir. Ancak bu salonun en ilgi çekici sergisi, çantalı L şeklinde ahşap tezgah. Şövalyeleri eğitmek için böyle bir cihaz kullanıldı. Onu bir mızrakla vurarak altından olabildiğince hızlı zıplaması gerekiyordu, aksi takdirde dingile sabitlenmiş, dönerek sırtını bir çantayla vurdu.
XVI. Yüzyılın Göğüsleri.
Müzede bir şövalye ve hatta altında yün bulunan bir at var.
Eğer tabanda dışarıda yaşam boyu demambouche varsa, o zaman şatoda bu “yerçekimi” topçusu için birkaç düzen temsil edilir.
İsterseniz, buraya kıyafet ve zırh giyebilir, atış mesafesindeki “gerçek” ortaçağ yayından ateş edebilir ve hatta kılıçlarla savaşabilirsiniz!
Kılavuz, 220 000'ten fazla turistin her yıl kaleyi ziyaret ettiğini ve bunların arasında 20 000 okul çocuğunu olduğunu bildirmektedir ve bu şaşırtıcı değildir. Bakılacak bir şey var.
Devam edecek ...