I /
Büyükbüyük nine alacakaranlıkta bir gölge gibi kalkıp cezvesini, kallavi fincanını sessizce alırdı teldolaptan. Sonra cezvesini sürmek için, maşasıyla külleri bir yana itince, ahkerler belirirdi mangalda. Öyle gözgöz. Öyle kıpkızıl, bütün geceyi ısıtan iri ahkerler. Ve ben çocuk kalbimle onları mangala düşmüş yıldızlar sanırdım.
Büyükbüyük ninem, her gece bu yıldızlarda pişirirdi kahvesini.
II /
Harflerle üstü örtülmüş
Bir ahker olsa gerek şiir
Yine de yanar birinin canı
Kalbiyle açmakta çünkü kitabı
Ahmet Telli
– Nidâ-