Geçen hafta sonu: Tanıtımda, bir mabede girer gibi bir etkiyle sergiyi gezeceğimiz söylenmişti. Öyleymiş. En tanınmış tablolarla karşılaşmasam da, bir önceki kentte odamın duvarında duran bir reprodüksiyonunun orjinalini görme hevesim gerçekleşmese de, iyi ki gitmişim diyebilirim rahatlıkla. Özeti, Dali bir cümlede toplamış zaten:
“Hayal gücümün atını sonsuza dek sürmediğim bir tek gün geçmez.”
Donkişot ve İlahî Komedya‘nın resimlendiği projeler özellikle ilgimi çekti.
Robert Kolej’de bir paylaşım semineri..Ben de sunumla bilgisini paylaşanlar arasındaydım…Uzun uzun yazmak isterdim…Bir başka vesileyle, söz buraya gelir belki…
Bu hafta sonu: Dali sergisini ve sunumu ayrıntılandıramayacak kadar katı gerçeğin içinden iki gün…Trafik kazası…Yanlış hesaplama ve çarpışma…Acilde bir gece…
Kızım öğrendi ki, her kararımız, doğru ya da yanlış, beraberinde bir kelebek etkisi doğurur ve bundan çok kişi, araç, durum vs. etkilenir.
Acilde gecenin en tipik özeti, bir kitap başlığı olsun: Memleketimden İnsan Manzaraları….