Şimdi Ukraynalılar mümkün olan her şekilde Ruslarla kavga etmeye çalışıyorlar, başkalarına karşı bazı kardeşler kuruyorlar. Her türlü tarihsel mitleri - sözde Ukraynalılar doğurmak "ukrov" anekdot kabileleri kadar. Başlangıçta sadece bir kişi olmasına rağmen, Rusich. Tabii ki, Kiev Rus çeşitli alanlarda Rus dilinin lehçeleri vardı. Dinyeper'de Slavlar Türk kabileleriyle, Vladimir-Suzdal Rus'da Finno-Ugor ile karıştı. Bununla birlikte, kendilerini bir kişi olarak tanıdılar. Ortak ilkel hanedanlar, ortak bir inanç, tarihsel kaderleri vardı.
Fakat XII - XIII. Yüzyılda. Rusya dağıldı, savaştı ve Tatar çığlarının toynakları tarafından ezildi. Ancak aynı zamanda dağınık kabilelerden yeni bir devlet olan Litvanya ortaya çıktı. Tatar istilasından etkilenmeyen Batı Rus beylikleri baskı altına alındı. Gedimin özellikle 14. yüzyılın başlarında etkindi. Sonunda Belarus'u boyun eğdirdi, görüşlerini Volyn ve Dinyeper bölgesi üzerine kurdu. Burada hüküm süren Rus prensleri, Horde'un kollarıydı, Han ordusu onlara geldi. Ancak 1324'taki Gedimin, Irpen nehrinde bu prensleri ve Tatarları kırdı, Kiev'i ele geçirdi ve "Litvanya ve Rus Büyük Dükü" unvanını aldı (bu arada, Ukraynaca değil - böyle bir terim henüz yoktu).
Horde'a direnme gücü etkileyiciydi. Diğer Rus toprakları Litvanya'ya ulaştı. Smolensk bölgesi gönüllü olarak himayesinde geçti, Bryansk bölgesi. Gedymin ve halefi Olgerd yeni konulara oldukça sadıktı. İlişkili prenslikler aynı öz hukuk yönetiminde kaldı. Cetveller insanları aşırı sıkıntılarla sıkıntıya sokmadı, Ortodoksluğu ele geçirmedi. Aksine, yarı-vahşi orman kabileleri Rus kültürünü ve yazısını benimsedi. Rusça Litvanya'da resmi dil haline geldi. Görünüşe göre Rusya, Vilna'daki başkentiyle yeniden canlanacak.
Ancak, Horde himayesinde, Moskova da yükseldi. Tatar Hanları Litvanya'ya karşı bir denge olarak değerlendirdi. Onları düşmanlarına doğru itmek için çok zorlamadılar, önemli askeri oluşumlar içermelerine izin verdiler. Ayrıca Moskova Rusya’nın iç özelliklerini de sağladı. Ivan Kalita, Büyükşehir, St. Peter. Moskova, Rus halkının manevi merkezi oldu. Fakat sv. Peter gelecekteki durumun temel kurallarını belirledi. "Doğruluk Krallığı" nı inşa etmek için talimat verdi. Tabii ki, bu bir idealdi. Aslında, “gerçeği” sağlamak her zaman mümkün değildi.
Ancak Kalita böyle bir ideale hevesli, prensliğe sağlam bir düzen getirdi, adaleti destekledi, ekonomiyi sıkı bir şekilde kontrol etti ve vergi tahsilatını durdurdu, suiistimalleri durdurdu. Kalita halefleri, Simeon Proud, Ivan Krasny, Dmitry Donskoy, bu ideali yönlendirdi. Fakat gerçek ve adalet kendi içlerindedir ah ne kastettiler! Moskova Rusya henüz bölgelerini artırmadı, fakat insanlar tarafından büyüdü, buraya diğer beylikler, Litvanyalı mallardan taşındı.
Bununla birlikte, Litvanya ile rekabetin sonucu kesin görünmüyordu. Küçük ve mütevazı bir Moskova, kocaman ve muzaffer bir güce dayanabilir. Ve 1360'lerde. Tatarlar “karışıklığı” patlattı - huzursuzluk. Olgerd bundan hemen faydalandı. 1363'te Olgerd, Mavi Sulardaki Tatarları yendi, Böcek ve Dinyester boyunca bölgeyi ekledi, Dinyeper'ın tüm Sağ Bankası'nın sahibi oldu. Aşağıdaki kampanyalar Sol Banka'ya katıldı. Tver Prensi Mikhail, Litvanyalıların tarafına geldi. Moskova'yı fethetmek için "aynı zamanda" denediler - ve Rusya'nın tamamı Olgerd ve akrabaları tarafından yönetileceklerdi.
1368 içinde, 1369, 1373 dev Litvanyalı orduları Moskova'yı ele geçirdi. Köylerin yerine sert külleri, ceset yığınlarını, sınırsız mahkum sütunlarını kaçırdılar, sığır yığınlarını bıraktılar. İki kez Moskova'ya yaklaştı. Fakat sv. Dmitry Donskoy taştan bir Kremlin inşa etmeyi başardı, yeni kale kuşatmayı başarıyla kaldı. Muskovitler'in askeri sanatı da büyüdü ve Kozelsk yakınlarındaki üçüncü işgali durdurmayı başardılar.
Ayrıca, çatışmada yalnızca askeri kaynaklar değil, rol oynadı. Moskova devletindeki “hakikat” in Litvanyalılardan daha büyük olması, kendisini hissettirmeye başladı. Memnun ve kırgın, Volyn'den Dmitry Bobrok, Bryansk boyars Peresvet ve Oslyabya gibi Moskova servisine taşındılar. Ortodoksiye etkilenen ve farklı tutumlar. Moskova'da, tüm politikaların özü olarak kaldı, Büyük Dük, öncelikle inancının savunucusu olarak farkındaydı. Litvanya egemenleri, aksine, dini görüşleri politik ihtiyaçlara uyarladı.
Batılı komşuları Polonya, Teutonic ve Livonian emirleri Katolikliğin kalesiydi, ülkeyi ajanlar ve vaizlerle doldurdu. 1377’te, ölen Olgerd’i Latin inancını benimsemeye ikna etmeyi başardılar. 11 oğulları, 5 Orthodox ve 6 putperestleri vardı. Babası evcil hayvanı, Jagaila'yı, mirasçıyı bıraktı ve aynı Katolik danışmanlar da yanlarında bulundu. Ortodoks kardeşlere karşı bir savaş başlatmak için putperest kardeşleriyle kurdular. Fakat Moskova'ya döndüler. Dmitry Donskoy, inananları savundu ve ilk kez Litvanya sınırı sınırda batıya taşındı. Jagielle’nin itaatinden bir süre önce bir miktar küçük eşya olan Dinyeper, Chernihiv, Novgorod-Seversky, Bryansk - Dmitry’ın otoritesine devredilme isteklerini dile getirdi.
Öfkeli, Jagiello Katolik ve pagan partileri ile güçlü bir müttefik buldu. Mamaia. 1380’te, Moskova’yı ortak güçlerle ezmek için ordunun onunla birleşmesini sağladı. Fakat Kulikovo Sahasında bile, Litvanyalı kardeşleri Andrei Polotsky ve Dmitry Bryansky cesurca savaştı. Jagiello savaşa bir günlük geçiş için geç kalmıştı. Mamai'nin ezici yenilgisini öğrendim ve eve kaçmak için koştu. Şerefsiz bir kampanya, putperestler arasında bile yetkisini baltaladı. Keystut Amca tarafından devirildi. Doğru, Jagiella'nın anlamı işgal etmek değildi. Amcasını bir ziyafete davet etti ve tüm cesaretiyle birlikte onu bıçakladı. Kuzen Vitovt bir zindanda hapsedildi. Fakat Litvanyalı, Rus prensleri kızdı ve tahta oturmak için Yagailo Moskova'ya eğildi.
Mamaia'ya karşı kazandığı zaferin ardından, Dmitry Donskoy'un prestiji son derece yükseldi. Litvanya hükümdarı kızını yakaladı ve aynı zamanda kayınpederinin kıdemini kendisi üzerinde tanıdı, kendisine itaat edeceğine, konularını Ortodoksluğa dönüştürmeye söz verdi. 1382'de bir anlaşma imzaladılar, mühürlediler ve Jagiello Ortodoks vaftizini kabul etti. Gençlerle evlenmeye devam ediyor. Büyük Litvanya Donskoy'a itaat etti! Tüm Rusya, üstün gücü altında birleşmek üzereydi ve Doğu Avrupa tarihi farklı olabilirdi. Ama ... o zaman, havalanan Tokhtamysh Moskova'yı yaktı.
Gökyüzüne süzülen Dmitry'ın gücünün uluslararası otoritesi hemen çöktü. Katolik danışmanlar da Jagielle'ye sözleşmeyi yerine getirmenin gerekli olmadığını söyledi. Polonya Kraliçesi Jadwig'le evlenmek daha iyidir - kral ünvanını alacak, bütün devlet, Batı'nın desteğini alacak. 1385'te Polonya ve Litvanya bir araya geldiler, kral Katolikliğe geçti ve konularını Katolik ayinlerine göre vaftiz etmeye başladı. Ortodoks, putperestlerle eşitlendi. Kamu ofisine girmeleri, Katoliklerle evlenmeleri yasaklanmıştı. Birkaç soylu idam edildi, Polonyalılar Litvanya'ya koştu ve bütün kilit görevlere yerleştirildiler.
Bu noktada akrabalarım, kuzenlerim iç savaşta isyan ettiler. Vitovt hapishaneden Almanlara kaçtı, kızı Rus Büyük Prens Vasili I için terk etmeyi başardı ve kendini bir Ortodoksluk savunucusu ilan etti. Dürüstlük ve farklılık göstermese de. Aynı zamanda, Teutonic Order ile anlaştı, Katolikliği kabul etti. Şövalyelerle Polonya'ya baskınlara başladı, Jagiello uluyan ve ... ona bir ittifak teklif etti. Krala göndermeyi kabul ederse, Litvanya'yı almasına izin verin. Teklif, ikinci bir düşünce olmadan yapılmamıştı - Litvanya'yı almak, çok sayıda isyancı akrabayı bastırmak anlamına geliyordu.
Ancak Vitovt utanmadı, babasının katili ile bir ittifak yaptı. Bir müttefik olarak, feodal prenslerin en güçlüsü olan Skirgaila'ya üç kutu sözü verdi ve onunla birlikte akrabaların geri kalanını ezdi. Onlarla birlikte, Vitovt törene katılmadı. Kuzeni Vignuta zehirlendi, Korigayle başını kesti, Narimant'a bir ağaca asılmasını ve yaylarla ateş etmesini emretti. Ve kendisi için yakaladı. Skirhaila, “en iyi arkadaşı” nı Kiev'le ödedi, ancak kendisine zehirleyiciler gönderdi ve ona Kiev'i atadı. En acımasız ve hain iki kardeş, Jagiello ve Vitovt, iç savaşı kazandı.
Ayrıca, yeni Litvanya hükümdarı reformlar yaptı. Vitovt, Teutonic Order'ın topraklarındaki kuralları gerçekten çok sevdi ve şiddetli bir serflik başlattı. Avusturyalı diplomat Herberstein Litvanyalı Rus’u şöyle tanımladı: “İnsanlar sefil ve ezilenler… Çünkü eğer hizmetçilerin eşlik ettiği biri köylülerin evine girerse, o zaman cezasız bir şey yapabilir, soygunla uğraşmak ve günlük kullanım için gerekli şeyleri almak ve hatta acımasızca köylüyü dövmek”. “Vitovt zamanından günümüze kadar, birileri yanlışlıkla ölüme mahkum edildiğinde, ustanın emriyle kendini idam etmek ve kendi elleriyle asmak zorunda kaldığı kadar şiddetli kölelik içerisindedirler. Bunu yapmayı reddederse, acımasızca oyulacak, insanlık dışı işkence görecek ve yine de asılacak. ”
Fakat bu emirler feodal lordların hoşuna gitti, Vitovt asaletin desteğini aldı. Sağladığı başarılar ve sinsi diplomasi. Fesleğen I'in küçük damadı ile sendika olma ihtimalini baştan çıkardı, kızıyla evlendi. Fakat aynı zamanda Litvanya'dan Dmitry Donskoy'a düşen düştüğü beylikleri yine fethetti. Moskova'nın kendisini yutmaya karar verdi. Devrilmiş Han Tokhtamysh - Vitovt ile anlaşmaya girdi. Horto'daki tahtı geri getirmesine yardım edecek ve han Moskova ulusunu bıraktı. Katolik Kilisesi ve Jagiello projeye ateşli bir şekilde destek verdi. Vitovt ve Tokhtamysh, Polonya ve Polonya birlikleri yaptı. Fakat başarısız oldular, Han Temir-Kutlug ve komutan Edigei, birleşmiş orduyu Vorskla'da ezdi.
Bununla birlikte, Vitovt, Rusya'nın onu terk etmeyeceğinden emindi. Vasilya I'in ölümünden sonra kendisine bir şans daha düştü. Tahtta, Vitovt'un kızı annesiyle II. Amcaları isyan eden çocuğa karşı boyarlar entrikalar. Vasili ben ve naip-anne Litvanyalı dedenin korunmasını istemek zorunda kaldık. Oh, şimdi Vitovt onun kaçırmadı. Çaresiz Moskova egemenliğini Novgorod'un Pskov kentini terk etmeye zorladı - savaşı başlattı ve bu şehirlere bir haraç verdi. Ryazan ve Tver "sendikalar" getirdiler ve Litvanya'ya gönderilişlerini tanımak zorunda kaldılar.
Rekabetin sonucu açıktı, Rusya emildi! Vitovt gurur duydu, Polonya'dan ayrılmaya karar verdi, kraliyet tacı Alman imparatorundan yalvardı. Moskova, Ryazan, Tver büyük prensleri, taç giyme vesilesiyle görkemli kutlamalara saygıyla geldi. Tüm güçlü egemenliği kutlamak, tahtının kutlamalarına katılmak için vaşal olarak geldik. Ancak Polonyalılar Litvanya'yı kaybetmek istemediler, Vilna'ya getirdikleri tacı çaldılar. Tören düştü ve Vitovt hayal kırıklığından öldü. Litvanya yine distemper tarafından bölündü, Katolikler Polonofil ile Ortodoks, Polonya karşıtı parti ile kesti.
Litvanyalı soyluların çoğu Polonya ile birleşmek istemediler, öldürüleceklerini anladılar. Ancak Batılı ortaklar yavaş yavaş Litvanya'yı kazandı. Polonyalılar, Avrupa "Rönesans" ın cazibesine girmeye başladı. Lüks, ithal meraklar, zengin kıyafetler, anlamsız ahlaklar moda olmuştur. Tava toplara, bayramlara, yemyeşil avlara zaman yaktı. Övündüler ve “özgürlükler” - özgür iradendiler, kralları düzenlediler, senatoların ve seimaların toplantılarında sözlü olarak gömüldüler.
Litvanya aristokratları cezbediyor. Polonyalı şefler, müzisyenler, öğretmenler, metresler aldı. Polonyalı soylular, kızlarıyla Litvanyalılar ve Batı Rus prensleri olan soylularla evlendiler. Büyük mülklere sahip olan Polonyalılardan daha zenginlerdi. Litvanyalılar ve Batı Ruslar, Tavalarla prens olarak istekli olarak Polonyalı kadınlarla evlendiler. “Yeniden doğuş” u emdiler, nasıl neşeli, heyecan verici olduğunu, “kültürün” işaretlerini gösterdiklerini biliyorlardı. Katolik din adamları ve Polonyalılar Litvanya'daki ve 15. yüzyıldaki taraftarlarını en yüksek makamlara sürüklediler. Eski Rus kültürü desteklendi. Toplumun tepesinde, İtalyan ile serpiştirilmiş Polonyalı yerini aldı. 1449’te, Engizisyon Litvanya’da tanıtıldı, işkence salonlarına yazı yazdı ve ateşlere bağırdı, talihsiz, cadı ve heretik olarak kabul edildi - bu da Batı kültürünün bir parçasıydı.
Moskova Rusya farklı bir yoldaydı, merkezileşme, otokrasi inşa et. Ancak Avrupa modelleri, göründüğü gibi, Litvanya'ya yadsınamaz avantajlar sağladı. Katolik Batı ve Moskova tarafından desteklendi - hiç kimse. "Özgürlük", Rus boyarlarını, şişman kedileri cezbetti. Tüm çizgilerin muhalifleri yurtdışına kaçtı ve en sıcak karşılamayı aldı. Novgorod "altın bantlar" Casimir'le devletinin yetkisi altına giriyormuşçasına defalarca konseptedildi.
Ancak, sıradan insanlar için, Moskova egemenlerinin sert gücü, aristokratların egemenliğinden çok daha fazla tercih edildi! Onlara adalet ve "hakikat", dış düşmanlardan ve iç avcılardan koruma sağlayan otokrasi idi. Bu sayede, Vasily II ve oğlu Ivan III spesifik direnişi bozdu. Moskova Rusya giderek geniş bir devlet haline geldi. Ordusu daha disiplinliydi, centilmen milislerinden daha eğitimliydi ve bir sonraki kral Casimir, yüzleşmeye cesaret edemedi. Mayınları patlatmaya çalıştım.
Bilindiği gibi, ölen Bizans, Katolikler ile bir kilise birliği imzaladı. Ancak Rusya bunu reddetti, Moskova'ya atanan Uniate Metropolitan Uniate, İsidore'nin yurtdışından kaçması gerekti. Ve sonra Bizans'ın kendisi Türklerin darbelerinin altına düştü. Uniya havada asılı kalırken, Uniate “Konstantinopolis Patrikliği” (aynı İsidor oldu) Roma'da bir cemaat olmadan oturdu. Sendikanın dağıtımı için sıçrama tahtası Litvanya yapmaya karar verdi. Papa Pius II, 1458’te Gregory Bulgar’ı Kiev Uniate Büyükşehir’ine atadı. Casimir, onunla bir araya gelme emri verdi, Ortodoks piskoposları onun başlangıcına girdi.
1461'te Moskova Büyükşehir Prelate Jonah öldü ve Litvanya kralı derhal bir elçilik gönderdi. Moskova egemenliğini metropolün var olduğuna ikna etti, Bulgar Gregory Gregory, Jonah'ın yerini alacak, kilisenin yeniden birleşeceğini ve ortak metropolün Moskova ve Litvanya kardeşlik birliğine katkıda bulunacağını söyledi. Püf noktası geçmedi, Roma-Litvanyalı entrikalar kapıdan çevrildi.
Pekala, Casimir, dostane güvencelere rağmen savaşı da reddetmedi. Moskova'yı kırabilirsen! Jagiello'nun Mamaia ile ittifak yaptığı gibi ve Tokhtamysh ile Vitovt da Casimir, Horde Khan Akhmat ile köprü kurdu. Birlikte grev yapmak için 1480 üzerinde anlaşmaya varıldı. Ancak, Moskova diplomasisi uykuda değildi, verimli davrandı. Düşman Akhmat ile Kırım Han Mengli-Giray ile ittifak yapıldı. Volyn'e bir baskın yaptı, Polonya ve Litvanyalı tavalar kendi mülkleri için korkuyorlardı ve yürüyüş bozuldu.
Akhmat Ugra'ya bir ordu düzenledi, Casimir'i bekledi, ama orada değildi. Dahası, nüfus egemenliğine değil Moskova'ya da sempati duydu! Yerel prenslikler - Vorotynskoe, Belevskoye, Odoevskoe ve diğerleri - kralın özneleriydi, ancak Ahmat'a herhangi bir savaşçı veya malzeme vermedi. Öfkeli Han, Litvanya’ya ait 12 şehirlerini yaktı, ancak Rus savunmasını kıramadı. Ugra'daki duruş, Moskova için yalnızca Horde boyunduruğunun bitişini işaretlemiyordu. Litvanya'daki Rus sakinlerini kızdırdı. Ivan III'ün devletini nasıl savunduğunu ve Katolik siyaseti adına Casimir'in Tatarları kendi topraklarına nasıl getirdiğini karşılaştırdılar.
Bu isyanla sonuçlandı ve bir dizi prens Moskova’nın hizmetine geçtiğini açıkladı. Beylikler ile birlikte aktarın. Litvanyalılar savaşmaya çalıştı, ancak dövüldü ve şehirler Moskova komutanlarına savaşmadan teslim oldu. Yeni Litvanyalı egemen Alexander, 1494'te barış yapmak, Vyazma ve diğer sınır bölgelerini vermek zorunda kaldı. Ve barış antlaşmasında İvan III, çok belirgin bir unvan aldı - "tüm Rusya'nın egemenliği".
O zamanlar Katolik dünyası, tam bir ayrışmaya daldı. Papalık tahtında kendisini en skandal "yüksek rahip", Alexander VI Borgia buldu: bir zehirleyici, sapık, kendi kızının sevgilisi. Papa'nın ne tür bir “tanrıya” inandığı bilinmiyor, ancak Ortodoksluktan nefret ediyordu. Rusların başarıları onu son derece rahatsız ediyordu ve Litvanyalı İskender'i bir rövanata itmeye başladı. Destek sözü verdi, Macaristan Livonia ile ittifaklar kurmasına yardım etti. Ve Litvanya'da kendisi bir okatolichivaniyu kampanyası başlattı. Uniate metropolü Joseph, Latin keşişlerin ve askerlerin ayrılmalarıyla ülke çapında seyahat etti. Ortodoks kiliselerinden uzaklaştırdılar, rahipler yerlerinden edildi. Kente veya köye adım atan insanlar Katolikliğe geçmek zorunda kaldılar. Direnenler çocuklardan, kadınlardan soyuldu ve yeniden vaftiz edildi. Papa Borgia, bu tür eylemleri bolca memnuniyetle karşıladı. Özel bir boğa çıkardı ve Litvanyalıları tebrik etti: "Heretik, sonunda gerçek ışıkla aydınlatıldı."
Ancak İvan III sessiz kalmadı, açık bir şekilde Litvanya'da “Rus şehirlerinde Latin tanrıçaları kuruyorlar, kocalardan eşleri alıyorlar ve çocukların ebeveynlerinden Latin hukukuna vaftiz ediliyorlar” diye yazıyorlar. Kayıtsızca ezilen Ortodoksluğu görebiliyor muyum? Batı koalisyonu için rezalet oldu. Novgorod-Seversky, Çernigiv, Starodub, Gomel, Lyubech hemen Moskova tarafına geçti. Litvanya ordusu Vedroshi savaşında tamamen mağlup edildi.
Alarmlı Borgia papası anında “barışçı” oldu. 1502'te, uzlaşmada arabuluculuk teklifinde bulundu ve Ivan III'ü uyumlu hale getirmeye, batıda edinmeler aramamaya çağırdı. Fakat imparator sapık Papa'nın arabuluculuğunu görmezden geldi ve taviz göstermedi, Litvanyalıların neredeyse üçte birini seçti!
Bundan böyle, çatışma “tek kapıya” yuvarlandı. Batı, Litvanya'yı yeni savaşlara teşvik etti ve her seferinde şehirleri ve bölgeleri kaybetti. Bununla birlikte, saldırganlığın organizatörleri yenilgilerden bile yararlanabildi. 1569’te, Litvanya tamamen boğulmuş durumdayken, Roma ve Polonyalı tavalar Lublin Birliği’nin sonucuna vardı - Litvanya Büyük Dükalığı bağımsızlığını yitirdi ve Polonya tarafından emildi, Rzeczpospolita, tek bir güçle birleşti.
Ancak bu yüzleşmenin sonucu olarak, Rus halkı uzun süre bölünmüş kaldı. Moskova ve St. Petersburg yönetimi altında yaşayanlara zaman içerisinde “Büyük Ruslar” adı verildi. Commonwealth, Beyaz Rusya ve Küçük Rusların yönetimi altında yaşayanlar. XVI. Yüzyıldan bir yer. “Ukrayna” tanımı da ortaya çıktı, ancak “doğrudan” olarak “marj” olarak uygulandı. O zamanın belgeleri “Polonya Ukrayna” (bugün Ukrayna), “Moskova Ukrayna” (Siverschyna, Belgorod, Kursk, Ryazan), “Sloboda Ukrayna” (Kharkov, Izyum, Ostrogozhsk). Belirlenmiş ve "Kırım Ukrayna" - Kırım Hanlığı'nın eteklerinde ve "Sibirya Ukrayna." Ukrayna halkı kendilerini “Ruslar”, Ortodoksluk - “Rus inancı” olarak adlandırdılar. Bu arada, Polonya'nın idari bölümünde, Lviv “Rus ili” olarak kabul edildi.