2022'nin En İyi Çocuk Trambolinleri
Çocuk Sağlığı / 2023
Öfke, evrensel bir insani duygudur. Kimse ondan kaçamaz. İşler bizim yolumuza gitmediğinde ve bu yüzden incindiğimizde, hayal kırıklığına uğradığımızda veya gücendiğimizde bu normal bir duygusal tepkidir.
Kutsal Kitap'ın öfke hakkında hem olumlu hem de olumsuz söyleyecek çok şeyi vardır. Hızlı bir anket yapalım.
NOT: Tüm Kutsal Kitap ayetleri Yeni Kral James Versiyonundandır.
Kutsal Kitap, öfkemizin uygun sınırlarının dışına çıkmasına izin verdiğimizde bunun çok yıkıcı bir güç olabileceği konusunda defalarca uyarıda bulunur. Bakın, örneğin, Eski Ahit'teki bu çok önemli öğütlere:
Atasözleri 22: 24-25 Öfkeli bir adamla arkadaşlık etme ve öfkeli bir adamla gitme, 25 Onun yollarını ve setini öğrenmen için ruhun için bir tuzak.
Öfkemiz bir tuzağa dönüşebilir, bizi kızgınlık ve acıya hapsedebilir. Ve bu yıpratıcı duyguların pençesinde olduğumuzda, bizi yalnızca başkalarına değil, aynı zamanda kendimize de zarar veren eylemlere veya sözlere yönlendirebilirler.
Bu dinamiğin İncil'deki iyi bir örneği Naaman'ın hikayesidir.
Öfkesinin iyileşmesini engellemesine neredeyse izin veren bir adam
Naaman, Suriye ordusunun komutanıydı. 2 Kings 5'e göre, o 'yiğit bir adamdı, ama cüzamlı bir adamdı.'
Naaman'ın karısının İsrail'den gelen bir hizmetçi kızı vardı. Kız, Naaman'ın ıstırabını görünce, metresine, Naaman'ı hastalığından kesinlikle iyileştirebilecek Elisha adlı İsrail'deki bir peygamberden bahsetti.
Böylece, cüzzamdan iyileşmek için çaresiz olan Naaman, Elişa'yı bulmaya koyuldu. Ama peygambere geldiğinde, Elişa'nın durumunu düzeltmek için reçetesi şifa değil öfke getirdi:
2.Krallar 5: 9-12 Sonra Naaman atları ve arabasıyla gitti ve Elişa'nın evinin kapısında durdu. 10 Elişa, 'Git ve Ürdün'de yedi kez yıka, bedeniniz size geri verilecek ve temiz olacaksınız' diyen bir elçi gönderdi. 11 Ama Naaman öfkelendi ve uzaklaşıp dedi ki, 'Doğrusu, dedim ki,' Kesinlikle bana çıkacak, ayağa kalkıp Tanrısı RAB'bin adını çağıracak ve elini yerde sallayacak. ve cüzzamı iyileştir. ' 12 Şam'ın nehirleri olan Abanah ve Pharpar, İsrail'in tüm sularından daha iyi değil mi? Onları yıkayıp temiz olamaz mıyım? ' Bu yüzden döndü ve öfkeyle uzaklaştı.
Naaman öfkeliydi çünkü Elişa'nın kendisine, Suriyeli komutanın kendisine verdiği yüksek mevkiine saygı göstermediğini düşünüyordu. Bu algılanan ufaklığa duyduğu kızgınlık, peygamberin buyurduğu şeyi kesinlikle reddetmesine neden oldu ve o da eve geldiğinde, o da cüzzamlı bir şekilde gidecekti. Naaman’ın öfkesi, kazanmak için o ana kadar katettiği nimeti ondan çalmak üzereydi.
Ama Naaman’ın hizmetkarları ona akıllıca bir öğüt verdiler:
2.Krallar 5: 13-14 Ve hizmetçileri yaklaşıp onunla konuştular ve 'Babam, peygamber sana büyük bir şey yapmanı söyleseydi, bunu yapmaz mıydın? O zaman sana 'Yıka ve temiz ol' dediğinde daha ne kadar? ' 14 Böylece Tanrı adamının sözüne göre Ürdün'de yedi kez daldı. ve eti küçük bir çocuğun eti gibi restore edildi ve temizdi.
Çoğu zaman, Naaman'ınki gibi öfkemiz, hayatımızdaki nimetlerden bizi alıkoyan, kendi kendini yok eden bir güç olabilir. Tekrarlanan öfke patlamalarıyla kaç evlilik mahvoldu? Bir kişi birlikte çalışmak zorunda kaldığı insanlarla anlaşamıyor gibi göründüğü için kaç kariyer durdu?
Öfke bizi günahkar ve aptalca eylemlere götürebilir
Kutsal Kitap, öfkemin tavrımı ve eylemlerimi kontrol etmesine izin verdiğimde, bunun beni çok ince bir ruhi buza soktuğunu öğretir.
Atasözleri 29:22 Kızgın bir adam kavga çıkarır ve öfkeli bir adam günahla dolup taşar.
Aslında, kontrolsüz öfke, aptal gibi davranmama neden olabilir!
Atasözleri 14: 17a Hızlı huylu bir adam hareketler aptalca...
Vaiz 7: -49 Kızgın olmak için acele etmeyin, çünkü öfke aptalların göğsünde yatar.
Bazen sinirlenmenin yanlış bir tarafı yoktur! Aslında, İsa gibi Tanrı'nın Kendisi de öfkeleniyor:
Mezmurlar 7:11 Tanrı adil bir yargıçtır ve Tanrı her gün kötülere kızar.
İşaret 3: 5 Ve O [İsa] onlara öfkeyle baktığında, yüreklerinin sertliğinden kederliyken adama, 'Elini uzat' dedi. Ve uzattı ve eli de diğeri gibi yerine oturdu.
Mukaddes Kitap, bizi günaha sürükleyen şeyin bizim öfkemiz değil, ona karşı uygun olmayan tepkimiz olduğunu öğretir:
Efesliler 4: 26a Kızgın olun ve günah işlemeyin ...
Doğru kullanıldığında, Tanrı'nın istediği gibi, öfkemiz negatif değil pozitif bir güç olabilir.
İnsanların 'Beni çok kızdırıyorsun!' Gibi bir şey söylediğini duymak alışılmadık bir şey değildir. Ama Kutsal Yazılar'a göre, beni benden başka kimse gerçekten kızdıramaz.
Atasözleri 19:11 sağduyu bir adamın öfkesini yavaşlatır ve onun ihtişamı görmezden gelmek bir ihlal.
Bana saldırgan veya incitici bir şey yaparsan, öfkeyle tepki verip vermemek benim seçimim. Beni kızdırmak için gerçekten çok çalışmalısın!
İşte bir örnek:
Biri yüzüne tükürse seni kızdırır mıydı?
Biriyle hararetli bir tartışmada olsaydınız ve yüzünüze tükürürse, buna kızabileceğinizi düşünüyor musunuz? Çok büyük olasılıkla yapardın!
Ama ya bir bebeği kucağınızda tutuyorsanız ve küçük pislik ağzını şişirip gözlerinin arasına bir küre nemle vursa. Öfkelenir misin? Tabii ki değil.
Ama fark neden? Yüzün her iki durumda da aynı derecede ıslak.
Cevap açıktır. Sizinle tartışan bir yetişkin yüzünüze tükürürse, yapabilecekleri en saldırgan yollardan biriyle size kasten saldırdıkları sonucuna hemen varırsınız. Ve haklı olarak buna kızarsınız.
Öte yandan, yüzünüze tüküren bebeğin incitmeye veya gücendirmeye niyeti olmadığını biliyorsunuz. Yani, sinirlenmek yerine, sadece yüzünü sileceksin. Gülebilirsin bile.
Ne zaman sinirleneceğimizi ve ne zaman kızmayacağımızı seçiyoruz
Sizi sinirlendiren tükürme değil, tükürmenin ne anlama geldiğine dair değerlendirmenizdir. Başka bir deyişle, yüzünüzün ıslandığı koşullara bağlı olarak Seç sinirlenmek ya da olmamak. Seçim senin!
Atasözleri 16:32 Öfkelenmekte yavaş olan, kudretli olandan daha iyidir ve ruhunu yöneten bir şehri ele geçirenden daha iyidir.
Bu yüzden, fiziksel, sözlü ya da beni rahatsız ettiğim ya da beni incittiğim için suçladığım kişiye karşı kötü bir tavırla saldırmadan önce, tepkimi yavaşlatmalı ve öfkeyle yanıt verip vermeme konusunda bir seçeneğim olduğunu hatırlamalıyım. suçlarına ya da sadece onu görmezden gelmeye.
Öfkenizi dışa vururken dikkatli olun!
Kutsal Kitap, öfkemizi sadece patlamasına izin vererek salıvermeye çalışmanın akıllıca olmadığını söyler. Pek çok insan, öfke hissettiğimizde bu duyguları olumsuz sözler ve patlayıcı eylemlerle dışa vurmanın sağlıklı olduğuna inanır. Ancak bu, Kutsal Yazılar'ın öğrettiklerinin tam tersidir:
Atasözleri 29:11 Bir aptal tüm duygularını açığa çıkarır, ancak bilge bir adam onları geri tutar.
Tanrı'nın niyeti, öfkeli duygularımızı dışa vurarak dağıtmaya çalışmak yerine, bu enerjiyi öfkeye neden olan duruma bir çözüm bulmak için kullanmamız gerektiğidir.
Öfke, yaşamlarımızda ve etkileşimde bulunduğumuz insanların yaşamlarında iyilik için bir güç olabilir. İşin püf noktası, öfkemizi Tanrı'nın niyet ettiği amaçlar için kullanmayı öğrenmemizdir.
Örneğin Nehemya, Yeruşalim'in zenginlerinin fakirlerden yararlandığını fark ettiğinde nasıl yanıt verdiğine bakın:
Nehemya 5: 6-7 Ve onların çığlıklarını ve bu sözleri duyunca çok sinirlendim. 7 Ciddi düşündükten sonra, soyluları ve yöneticileri azarladım ve onlara, 'Her biriniz kardeşinden tefecilik talep ediyorsunuz' dedim. Ben de onlara karşı büyük bir meclis çağırdım.
Nehemya sinirlendi! Ve öfkesi, durumu düzeltmek için adımlar atmasını sağladı. Tanrı bize bu yüzden öfke duygusu verdi.
|AMAÇ||FONKSİYON|
|Bizi hayatımızdaki veya çevremizdeki bir şeyin düzensiz olduğu konusunda uyarın||Durumu düzeltmek için bizi motive edin ve harekete geçirin|
Öfkeyi dışa vurmanın uygun alternatifi, öfkeyi en başta üreten durumu çözmek için amaca yönelik eylemde bulunmaktır. Bu nasıl yapılmalı?
Matthew 18:15 Üstelik kardeşin sana karşı günah işliyorsa, git ve ona seninle onun arasındaki suçunu yalnız başına söyle. Seni duyarsa, kardeşini kazandın.
- Bizi rahatsız eden kişiyle yüzleşmeli ve sorunu çözmeye çalışmalıyız.
Efesliler 4:26 'Kızın ve günah işlemeyin': Güneşin gazabınıza batmasına izin vermeyin.
- Hemen o kişiye gitmeliyiz: Öfkenin iltihaplanmasına, öfke ve kırgınlığa dönüşmesine izin vermeyin.
Efesliler 4: 15a ama gerçeği aşkta konuşmak ...
- O kişinin eylemlerinin bizi nasıl incittiğini ya da kırdığını açık bir şekilde beyan etmeliyiz; ama bunu sadece saygı ve sevgiyle yapmalıyız.
Öfkemizi başlatan sorunun çözülüp çözülmeyeceği her zaman bize bağlı değildir. İlgili diğer kişilerin de bir çözüm bulmak için çalışmaya istekli olması gerekir. Peki, işbirliği yapmazlarsa ne olur?
Efesliler 4:32 Ve Mesih'teki Tanrı'nın sizi affettiği gibi, birbirinize karşı şefkatli, şefkatli, birbirinizi affedin.
Biz affederiz. Sonuç bu. Ne olursa olsun affederiz. Aksi takdirde, biz kendimiz öfkemize bağlı kalacağız.
Bizi inciten veya kıran birini affetmek ne demektir?
Bağışlama, artık bir kişinin suçunu onlara karşı tutmadığım anlamına geliyor. Saldırgan davranışları nedeniyle bana borçlu oldukları manevi borcu tam anlamıyla iptal ediyorum. Bu, bana yaptıkları için bir daha asla sözle, eylemle veya tavırla onlardan herhangi bir ceza almaya çalışmayacağım anlamına geliyor.
Birini affetmek onun suçunu affedeceğim veya küçümseyeceğim anlamına gelmez. Aslında, yalnızca suçunun gerçek olduğuna inandığım zaman affedebilirim; aksi takdirde affedilecek bir şey yoktur. Ayrıca, yaptıklarını unuttuğum anlamına gelmez. Bir çocuk bakıcısı çocuğumu taciz ederse, onları affetmeliyim. Ama bu onları polise ihbar etmeyeceğim ya da bir daha çocuğuma yaklaşmalarına izin vermeyeceğim anlamına gelmiyor.
Bağışlama bir karardır, bir duygu değil. Bana borcunuz varsa ve borcunuzu iptal edersem, sizin hakkınızda ne hissettiğim önemli değil; artık bana hiçbir şey borçlu değilsin. Bağışlama, Tanrı'nın önünde artık bir kimsenin onlara karşı suç işlememeye söz verdiğimde gerçekleşir. Bu, suçluya yönelik tüm olumsuz duyguların hemen ortadan kalktığı anlamına gelmez! Ama bu duygular ortaya çıktığında, sadece Rab'bin önünde bağışlamamı tekrar onaylıyorum. Sonunda duygularım, kalbimde o kişiyi affettiğim gerçeğini yakalayacak.
İncil'in öfke hakkında söyleyecek çok şeyi var ve biz onun öğretisinin sadece yüzeyini kazıyorduk. Ancak, kendimizi kızdığımızda bu beş ilkeyi uygulamaya koyarak, öfkemizi bir sorumluluktan bir varlığa dönüştürebiliriz.