Uğruna şarkılar yazdıran, dağlar deldiren, çöller aştıran aşk, en güzel duygulardan biri. Sizi bulutların üstüne yükseltip, dünyadaki en mutlu insan gibi hissetmenizi sağlar. Artık ağaçlar daha yeşil, gökyüzü daha mavi, kuşlar daha cıvıltılıdır. Bu kadar güzel hisleri size yaşatan şeyin yokluğu da bir o kadar acı olacaktır elbette.
Hepimiz mutlaka aşk acısı yaşadık veya aşk acısı yaşayan insanlara şahit olduk.
Aşık olduğumuz zaman, beynimizin mutluluk hormonu salgıladığını zaten biliyoruz.
Hayatınızı bu kadar güzelleştiren bir şeyin yokluğu da en az varlığı kadar etkili.
Peki aşk acısı çekerken söylenen, "beynim söz dinliyor ama kalbime söz geçiremiyorum" sözü gerçeği ne kadar ifade ediyor?
Michigan Üniversitesi'nden Ethan Kross ve Marc Berman da bunu merak etmiş ve aşk acısının beyin üzerindeki etkisini araştırmak için bir deney yapmaya karar vermiş.
Ayrılık deme bana ne olur, ne olur damarıma basma...
Denekler, ayrıldıkları ama hala sevdikleri eski sevgililerinin fotoğraflarına bakarken, beyinlerinin "ikincil somatosensory korteks" ve "dorsal posterior insüla" adlı bölgelerinde etkinlik gözlendi.
Ve deney sonucunda, aşk acısının sadece bizi tüketen duygusal bir acı olmadığı, fiziksel olarak da acı duyduğumuz ortaya çıktı.