Mali Araştırmalar Enstitüsü'nün önde gelen mali araştırma enstitüsü uyardı “orta gelirli aileler yeni yoksullar”- İngiltere'deki yoksulluk yolundaki iddianamenin geleneksel olarak fakir olduğu düşünülen grupların çok ötesine yayıldı. Avrupa’nın tamamında aynı hikaye ve sahip olduğumuz tasarruf gündeminin bir ürünü Finansal krizden bu yana orta sınıfı sıktı.
Avrupa Birliği'ndeki istatistikler iç karartıcı. Resmi rakamlar rapor Yoksul olmayan nüfusunun% 24'inin (122m vatandaşları) şu anda yoksulluk veya sosyal dışlanmaya düşme riski altında. Bu, gelir yoksulluk riski altında oldukları (tek kullanımlık gelirleri, ulusal yoksulluk riski eşiğinin altında olduğu anlamına gelir), ciddi ölçüde yoksun bırakılmış ve / veya iş oranlarının düşük olduğu hanelerde yaşadığı anlamına gelir.
Yunanistan, İspanya, Portekiz ve özellikle borç krizlerinden etkilenen diğer ülkelerde ve tasarruf politikaları oluşturmak, Milyonlarca orta ila yüksek vasıflı işçi, uzman, orta düzey yönetici, kamu sektörü çalışanı, üniversite mezunu ve küçük işletme sahibi zorluklarla karşı karşıya.
Bu beyaz yakalı işçiler yeni bir sorun hükümetlerin ve sosyal yardım kurumlarının uğraşması ve genellikle onları destekleyecek donanıma sahip değiller. Üst düzey eğitim düzeyleri ve mesleki deneyimleri ve ağları onlara işgücü piyasasında önemli avantajlar sağlamalıdır.
Fakat kamu kesimi işten çıkarmaları, güvencesiz çalışma biçimlerinde bir büyüme, emek için artan küresel rekabetborçlanmanın artması ve konut ve çocuk bakımı maliyetlerinin artması, yaşam standartlarının düşmesine katkıda bulundu. Ve bir “safları”yeni kentsel fakir“Avrupa'da şişiyor.
Uçurumun üzerinde duran
Bu grubu ayağa kaldırmak, söz konusu vatandaşlar için değil, aynı zamanda bir bütün olarak ekonomi için de hayati öneme sahip. Avrupa için yeni bir sorun oluştursa da, Arjantin'den öğrenilmesi gereken bazı dersler var. bu da on yıl önce benzer bir sorun yaşadı.
Bu Avrupa ülkelerinin çoğu gibi, Arjantin de piyasa sistemi, refah devleti geleneği ve G20 üyeliğine sahip liberal bir demokrasidir. Aynı zamanda, tarihsel olarak, birçok Avrupa toplumununkiyle aynı boyutta ve politik etkiye benzeyen büyük bir orta sınıfa sahiptir.
InnerSelf'ten En Son Haberleri Alın
2001-02 egemen borç krizini takiben - Yunanistan’dan önceki küresel tarihin en şiddetli - Arjantin’in yüksek eğitimli vatandaşlarının 7m’i yoksulluğa atıldı. Ülke haline geldiğinde on yıl önce benzeri görülmemiş makroekonomik büyüme rağmen Batı yarım kürede en hızlı büyüyen ekonomi, ve 2m iş yaratıldıüçte biri iyileşmek ve işsiz kalmak ya da düşük ücretli, çıkmaz işlerde kalmak için mücadele etti.
Zehirli kadeh
Etkilenenlerin durumu, kısmen ekonominin yeterli kalitede istihdam yaratmadaki başarısızlığı veya yaş ayrımcılığı gibi yapısal faktörlerle açıklanabilir - ancak deneyimleri daha belirsiz bir açıklama yapıldığını göstermektedir. Paradoksal olarak, birçoğu bol miktarda eğitimsel, profesyonel, fiziksel ve kültürel varlıklarını gerçek hayattaki faydalara dönüştürmek için mücadele etti.
Nitekim, bazı durumlarda zehirli bir kadeh olduğu kanıtlanan bu kaynakların geri kazanılmasını engelledi. Uzun vadeli yoksulların aksine, bu orta sınıf vatandaşların birçoğu travmatize edildi ve ani sosyal inişlerinden tamamen mahrum edildi, bununla nasıl başa çıkılacağı konusunda hiçbir deneyime sahip değildi.
Diğerleri, lüks harcama modellerini ve gösterişli tüketimi sürdürmeyi amaçlayarak inkar kaldı. Parasını karşılayamasalar da, akranlar için “her şeyin yolunda olduğu” iddiasını sürdürmek önceliğe sahipti. Oysa golf kulüp üyeliğini korumak, örneğin, yemekler, faturalar veya sağlık sigortası gibi temel gereklilikleri feda ederken, uzun vadede sağlıkları ve finansmanı için daha da kötüydü. İronik olarak, bu karşı-üretken stratejileri kolaylaştıran para ödünç almak için zengin aile üyelerine veya yakın arkadaşlara erişimleriydi.
Değişim mücadelesi
Arjantin’in işsiz profesyonellerinin çoğunu düşünmeye yönelik araştırmam onların genellikle uzun süre işsizliğe katlandı. Birçoğu düşük ücretli ya da daha az prestijli işlere girmeyi reddetti, çünkü istihdam durumlarındaki bir bozulmayı temsil ediyorlardı. Yanlış yerlerde iş aradılar, iş aramalarını sadece yüksek gazetelerde ve ticari dergilerdeki reklamları yanıtlamaya odakladılar.
Buna karşılık, iş fırsatlarını sormak için ağlarını kullanmak konusunda büyük isteksizlik olduğunu belirtti (“kişisel başvurular” aslında işverenlerin nasıl olduğu en yaygın olarak yüksek kaliteli çalışanları işe almak) işsizliklerinin utanç verici gerçekliğinin maskelenmeyeceğinden korktular. İşsiz bir muhasebeci, her sabah kılığına girip nasıl giyineceğini ve karısına kibirini itiraf etmekten kaçınmak için eve dönmeden önce bütün gün sokakları dolaşacağına dair yürek parçalayıcı bir hikaye anlattı.
Bazıları profesyonel ve kişisel kimlikleri arasına yerleştirdikleri derin bir ilişki nedeniyle, bazıları boş bırakılmış, birkaç yıl çalışmadan geçtikten sonra bile farklı bir mesleğe girmeyi reddetmiş ve mesleğine artık talep olmadığı açıkça görülmüştür. Bir kişi bana şöyle dedi: “Hayatım boyunca bir moda tasarımcısı oldum; Şimdi değişmeyeceğim. ”
Diğerleri maddi sıkıntılarını gidermek için evlerini satabilirdi. Ancak birkaç yatak odası boş kaldığında bile bu tabu sayılıyordu. Katılımcılar, orta sınıfa üyeliğinin sembolik bir işareti olarak gördüklerini kaybetmekten ziyade, fakir olarak yaşamayı tercih ettiler.
Refah desteğine hak kazananlar (ve bunun için başvuruda bulunan kendisinin dayattığı damgalanmanın üstesinden gelenler) çoğu zaman “refah tuzağına” düştü. Maddi gelişimin ilk belirtisinde, finansal bağımsızlıklarını yeniden kazanmadan önce, kendilerini plandan (damgalanma duygusundan dolayı) aceleyle kaldırırlardı. Sonuç olarak, geçim içinde ve dışında sürekli bir hareket döngüsü geçirdiler.
Bunlar ve diğerleri işsizliğin yaratacağı etkiler birçok profesyonel için aşağı doğru bir spirale katkıda bulundu ve ülkenin ekonomik iyileşmesini ve büyümesini engelledi.
Tabii ki, Avrupa Arjantin değil. Birçoğu daha fazla sosyal güvenlik sistemine sahip birden fazla ülkeden oluşur. Ancak mücadele birçok orta gelirli aile için giderek daha fazla gerçekleşiyor. Topal büyüme rakamlarının öne sürdüğü gibi aynı iyileşme göstermediler ve kemer sıkma politikalarının keskin ucundalar. Arjantin'den aldığımız dersler bu yüzden dikkate almaya değer.
Yazar hakkında
Daniel Ozarow, Sosyal Borç Gözlemevinde Araştırmacı, Arjantin Katolik Üniversitesi ve Öğretim Görevlisi Middlesex Üniversitesi
İlgili Kitaplar
{AmazonWS: searchindex = Kitaplar; anahtar kelimeler = 082234422X; maxResults = 3}