Belki biraz arka plan sıralanmıştır. Kasım 2019'da altı yıl etkinlik yöneticisi olarak çalıştığım Skylight Books'taki işimden ayrıldım. Bu işi sevdim. Ben de iyi olduğumu sanıyordum. Ama üç yaşında bir çocuğumuz vardı, karım sürekli iş için seyahat ediyordu ve çocuk bakımı masrafları hızla arttı.
Bir gece, karım Skylight'tan ayrılmamı, ev-babaya gitmemi ve kendimi çocuk sahibi olmadan önceki gibi, en azından bir yıl boyunca kendi yazıma yeniden uygulamamı, nasıl gideceğini görmemi önerdi. Bunu elden kaçırdım ama karım benim karım olduğu için ailemiz için mantıklı olduğu tüm yolları ortaya koydu. Karım, karım olarak haklıydı. Dükkandaki zamanım sona ermişti. Aralık 2019'dan, örneğin Şubat 2020'nin sonuna kadar, parıldayan birkaç ay boyunca, her şey - babamın sorumluluklarının tamamı, günlük kelime sayıma ulaşmam - plana göre gidiyordu. Ardından Covid geldi. Ama bu benim koronavirüs zamanında ebeveynlik denemem değil. En iyisi başka bir gün, başka bir yayın için saklanır.
Bu, ülke çapındaki bağımsız kitapçıların finansal refahını çevreleyen aşırı miktarda endişeden muzdarip olduğumu ve farklı bir bağımsız kitapçıdan bir (veya iki) kitap sipariş ederek bu endişeyi nasıl yönetmeye çalıştığımı itiraf ettiğim makale. bir seferde hafta. Son zamanlarda kırk haftaya ulaştım. Yani, pandeminin başlangıcından bu yana, ülke çapındaki kırk farklı kitapçıdan kitap sipariş ettim.
Görüyorsunuz, bağımsız kitapçılara bayılırım. Evren, tüm sonsuz bilgeliğiyle beni Miami'de doğma ayrıcalığıyla - evet, ayrıcalıkla! - kutsadı. Sonuç olarak, annem bizi Kitaplar ve Kitaplar'a (orijinal konum, dikkat et) ilk girdiğinde genç ve etkilenebilir bir yaştaydım. Hala nasıl olduğunu hatırlayabiliyorum farklı Kendall'da bir alışveriş merkezinde bulunan Books-A-Million'dan ya da Miami International Mall'daki Waldenbooks'tan geliyordu. O zamandan beri o ejderhayı kovalamaya çalışıyorum.
Ne zaman seyahat etsem (seyahat etmek bir şeydi) en az iki, muhtemelen üç kitapçı aradım - bağımsız, kullanılmış kitapçı ve çizgi roman dükkanı. Ziyaret ettiğim mağazalardan kartvizitlerim ve yer imlerim var, tişörtlerim ve çantalarım bol. Skylight'ta çalıştığım zaman sayesinde, ülke çapında daha birçok mağazaya hayranlık duymaya ve arkadaşlık etmeye başladım ve umarım bunu söylediğimde bana inanırsınız - bazen kitapların amacın dışında olduğunu fark ettim . Kitapçılar, mağazanın bakış açısı, inancı ve özlemleri. Bir kitapçının ortaya çıkardığı topluluk duygusu, kendini bir mahallenin dokusuna örtme biçimidir. Yeni bakış açıları, yeni sesler, yeni fikirleri onları merak eden bir kitleye tanıtma şeklidir. Bağımsız kitapçılar, şimdi her zamankinden daha çok, çok, çok çalkantılı bir fırtınaya sığınmaktadır.
Bağımsız kitapçılardan yoksun, salgının bir sonucu olarak kapıları topluca kapanan bir dünya hayal etmek, olabilecek en kötü geleceklerden birini hayal etmekti. Ve böylece bu özel kaygıyı diğer tüm endişelerin üstüne attım - küresel salgın, faşist ele geçirme, geri dönüşü olmayan iklim felaketi, artan işsizlik, polis vahşeti ve buna eşlik eden protestolar, yaklaşan genel seçimler, vb .; Karımın ikinci çocuğumuza hamile olduğunu söylemeyi unutmuş muydum? - ve yaşamak istediğim türden bir dünya için savaşıyormuşum gibi hissetmek için haftada bir küçük bir şey yaptım. çocuklarımıza bırakmak istedim. Kitap sipariş etmeye başladım.Karım bana bunu daha ne kadar planladığımı sordu ve ben de sadece ellerimi yukarı kaldırarak cevap verdim.
Kendi arka bahçemde sevgili Skylight'ımla başladım. Ardından East Bay Booksellers (Oakland), Brazos Bookstore (Houston) ve Community (Brooklyn) 'deki arkadaşlardan sipariş verildi. Memleketime döndüm ve Books & Books'tan (doğal olarak) ve karı koca (ve Pekingese) ekibi tarafından işletilen sansasyonel bir sanat kitabı dükkanı olan Dale Zine'den sipariş verdim. Pilsen Community Books ve Women and Children First (her ikisi de Chicago'da), Point Reyes Books (Point Reyes, CA), The Raven (Lawrence, KS), Book Moon Books gibi hiç gitmediğim ancak büyük beğendiğim mağazalardan sipariş verdim (Easthampton, Mass) ve Riff Raff (Providence, RI). Ön kapımızın yanındaki ayakkabı rafının üzerindeki kitap yığını, edebiyatta kendimi kaybetme yeteneğim buharlaştıkça çoğalmaya devam etti.
Bıyık bıraktım, saçımı Colin Farrell gibi taramaya başladım Miami yardımcısı. Kızımın oyuncaklarını buzla kapladım, sonra ona yapacak bir şey vermek için küçük bir tokmakla dışarıda oturmasına izin verdim.
Eso Won (LA), Mahogany Books (DC), Loyalty (Silver Springs, MD), Beyond Barcodes (Kokomo, IN), Uncle Bobbie’s (Philly) ve Lit Bar (The Bronx) gibi Black'e ait işletmelerden sipariş verdim. Uyku düzenim tamamen karıştı, genellikle kanepede, gecenin geç saatlerine, sabahın erken saatlerine kadar uyanık kalmamla sonuçlandı, tanrı bilir televizyonda ne olduğunu izlerken, elimde ikinci, daha küçük bir ekran tutarken Twitter ve Instagram'ı tazeler , Geri ve ileri, geri ve ileri.
Bookshop.org ile ilgili kişisel endişelerime rağmen, bağlı kuruluş programı Malvern (Austin, TX), Magic City Books (Tulsa, OK) ve Duende District ve Solid State (her ikisi de DC'de) gibi mağazalardan sipariş vermeme izin verdi. Kaliforniya'ya geri döndüm ve Other Books (Boyle Heights), Mysterious Galaxy (San Diego), Bookshop Santa Cruz (Santa Cruz) ve Children’s Book World, Vroman’s ve Diesel'den (tümü LA'da) sipariş verdim.
İkinci kızımız eylül ayında bir sıcak dalgasının ortasında, felaket bir orman yangını mevsiminin zirvesinde doğdu. Eşim, ben ve bebek üç gün hastanede kaldık ve eve döndüğümüzde beni bekleyen bir kutu kitap vardı. Karım bana bunu daha ne kadar planladığımı sordu ve ben de sadece ellerimi yukarı kaldırarak cevap verdim. Avid Bookshop (Athens, GA), Malaprops (Asheville, NC), Square Books (Oxford, Miss) ve Moon Palace (Minneapolis, Minn) 'den hangi eyaletlerin henüz temsil edilmediğini ve sipariş edilmediğini inceledim. Ve devam ediyor.
Mart ayında bu gerçekten Sisifos görevine ilk başladığımda, belki de senin gibi, kendi kendime düşündüm, bu salgın ne kadar sürer? Üç ay? En fazla dört? Dokuz ay sonra, kırk dükkan ve henüz açamadığım yaklaşık altmış kitaptan oluşan bir listeyle, burada dokuz uzun, çetin, endişeyle dolu oturacağıma dair hiçbir fikrim yoktu. Herhangi bir şekilde yardım ettim mi? Hiç bir fikrim yok. Ama bana çok şey katan bir endüstriye geri vermek için bir bahane olarak başlayan şey, birdenbire kendi başına bir ivme ile bir zorlama haline geldi. Kırk bağımsız kitapçı arasında hayli utanç verici ölçütlere ulaştığıma göre şimdi duracak mıyım? Ne yazık ki, tatil alışverişi sezonunun bağımsız bir kitapçının ödeme gücü açısından ne kadar kritik olduğunu çok iyi anlıyorum. Salgın salgını, Mart ayında olduğundan çok daha kötü bir şekilde artarken, bağımsız kitapçılar mücadeleye devam edecek, çoğu mağazanın olmayı arzuladığından çok topluluk merkezleri gibi faaliyet göstermeye devam edecekler.
Bunu devam ettirebilir miyim bilmiyorum. Cüzdanım kitap raflarım hakkında hiçbir şey söylememek için merhamet diliyor. Ama bundan net bir çıkış yolu göremiyorum. İlerlememi izlemek için yaptığım elektronik çizelgede, asla tam olarak dolaşamadığım bir düzine kadar dükkan var, isimleri beni terkedilmiş öksüzler gibi rahatsız ediyor. Bu yüzden sana geliyorum sevgili okur, sana soruyorum, gerçekten yalvarıyorum, lütfen bu sopayı benden kapar mısın? Size en yakın (veya en uzak!) Bağımsız kitapçıyı bulun ve tatil dileklerini gerçekleştirmelerine yardımcı olun. Asla bilemezsin. Siparişiniz, ışıklarının açık, kapılarının açık kalmasına yardımcı olan sipariş olabilir. Ayrıca bu salgın er ya da geç sona ermeli, değil mi? Sağ?